Τρίτη, 03 Δεκεμβρίου 2013 19:26

Πρωτοπαθής χολική κίρρωση

Γράφτηκε από την
Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(6 ψήφοι)
Η πρωτοπαθής  χολική κίρρωση, είναι μία αυτοάνοση νόσος του ήπατος
Η πρωτοπαθής χολική κίρρωση, ICD-10 K74.3, PBC- primary biliary cirrhosis αφορά, κυρίως, γυναίκες, είναι σχετικά συχνή και είναι άγνωστης αιτιολογίας.
Η πρωτοπαθής  χολική κίρρωση, είναι μία αυτοάνοση νόσος του ήπατος, που χαρακτηρίζεται από την βραδεία προοδευτική καταστροφή των μικρών χοληφόρων αγγείων του ήπατος. Οι  ενδολόβιοι αγωγοί (Κανάλια Hering) επηρεάζονται νωρίς στην ασθένεια. Όταν έχουν καταστραφεί οι αγωγοί, η χολή συσσωρεύεται στο ήπαρ (χολόσταση) και εμφανίζονται χρόνιες βλάβες του ήπατος. Αυτό μπορεί να οδηγήσει σε σχηματισμό ουλών, ίνωση και κίρρωση. Παλαιότερα εθεωρείτο ότι είναι μια σπάνια ασθένεια, αλλά πιο πρόσφατες μελέτες έχουν δείξει ότι μπορεί να επηρεάσει  1 στους 3-4.000 ανθρώπους.  Η αναλογία φύλου είναι 9:1 (γυναίκες:άνδρες).

Αίτια πρωτοπαθούς χολικής κίρρωσης
Η πρωτοπαθής χολική κίρρωση είναι σημαντικά πιο συχνή σε αυτούς με εντεροπάθεια από γλουτένη από ό,τι στο φυσιολογικό πληθυσμό.
Σε μερικές περιπτώσεις τη νόσο μπορεί να προκαλέσει μια ανοσολογική ανεπάρκεια πρωτεϊνών (gp210 και p62). 
Μια γενετική προδιάθεση είναι πιθανή. Οι πολυμορφισμοί  IL12A και IL12RB2 είναι σημαντικοί στην αιτιολογία της ασθένειας, εκτός από τα αντιγόνα HLA. Το 2012, δύο ανεξάρτητες μελέτες έδειξαν ότι πολλά γονίδια  εμπλέκονται στη ρύθμιση κυτοκινών, όπως το Tyk2, SH2B3 και TNFSF11. Το βακτήριο Gram αρνητικό alphabacterium-Novosphingobium aromaticivorans συνδέθηκε έντονα με την ασθένεια αυτή. Ο μηχανισμός φαίνεται να είναι μια διασταυρούμενη αντίδραση μεταξύ των πρωτεϊνών του βακτηρίου και των μιτοχονδριακών πρωτεϊνών των κυττάρων του ήπατος. Το γονίδιο που κωδικοποιεί το CD101 μπορεί, επίσης, να παίξει ένα ρόλο στην ευαισθησία του ξενιστή σε αυτή την ασθένεια.

Συμπτώματα
  • Πολύ πρώιμα εμφανίζεται κνησµός και μετά από μήνες ή χρόνια εμφανίζεται ο ίκτερος. 
  • Συχνά συνυπάρχει διάρροια από δυσαπορρόφηση λίπους και νυγμώδη άλγη στα χέρια και πόδια (λιπώδης διήθηση περιφερικών νεύρων). 
  • Επίσης, οστικά άλγη και κατάγματα (οστεομαλακία, οστεοπόρωση, ηπατική οστεοδυστροφία). Κούραση, ίκτερος (κιτρίνισμα των ματιών και του δέρματος), λόγω της αυξημένης χολερυθρίνης στο αίμα.
  • Ξανθελάσματα (τοπικές συλλογές της χοληστερόλης στο δέρμα, ειδικά γύρω από τα μάτια (ξανθελάσματα).

Οι επιπλοκές της κίρρωσης και πυλαίας υπέρτασης:
  • Κατακράτηση υγρών στην κοιλιά (ασκίτης)
  • Υπερσπληνισμός
  • Κιρσοί οισοφάγου
  • Ηπατική εγκεφαλοπάθεια και κώμα σε ακραίες περιπτώσεις.
  • Σύνδεση με μια εξωηπατική αυτοάνοση διαταραχή, όπως η ρευματοειδής αρθρίτιδα ή το σύνδρομο Sjögren (σε ποσοστό έως 80% των περιπτώσεων).

Διάγνωση

-Η διάγνωση γίνεται με την κλινική εικόνα, τον εργαστηριακό έλεγχο που δείχνει χολόσταση (π.χ. πολύ μεγάλη αύξηση αλκαλικής φωσφατάσης), με τη διαπίστωση θετικής δοκιμασίας για αντιµιτσχoνδριακά αντισώµατα, αντιπυρηνικά αντισώματα (ANA) που βρίσκονται στο 95% των περιπτώσεων και με την ηπατική βιοψία και το υπερηχογράφημα χοληφόρων που δεν δείχνει διάταση. Μπορεί να υπάρχει ηπατομεγαλία και αργότερα σπληνομεγαλία όταν αναπτυχθεί πυλαία υπέρταση. Η απώλεια βάρους δεν είναι σπάνια.
-Μερικές φορές οι εργαστηριακές δοκιμασίες αποκαλύπτουν ασυμπτωματικές μορφές. Οι τελευταίες αυτές συνυπάρχουν συχνά με θυρεοειδοπάθειες ή με παθήσεις του συνδετικού ιστού.
-Κοιλιακό υπερηχογράφημα ή αξονική τομογραφία γίνονται συνήθως για να αποκλειστεί η απόφραξη των χοληφόρων οδών.  
-Ακόμη γίνεται βιοψία ήπατος, και  αν υπάρχει αμφιβολία γίνεται ενδοσκοπική παλίνδρομη χολαγγειοπαγκρεατογραφία (ERCP, ενδοσκοπική διερεύνηση του χοληδόχου πόρου). 
-Οι περισσότεροι ασθενείς διαγιγνώσκονται χωρίς επεμβατική έρευνα από το συνδυασμό των αντιμιτοχονδριακών αντισωμάτων και τις τυπικές (χολοστατικές) δοκιμασίες ηπατικής λειτουργίας.
 -Ωστόσο, μια βιοψία ήπατος είναι απαραίτητη για να καθοριστεί το στάδιο της νόσου.
-Τα αντιπυρηνικά αντισώματα φαίνεται να είναι προγνωστικοί παράγοντες. Αντισώματα κατά των πρωτεϊνών gp210 και p62 συσχετίζονται με την πρόοδο προς την ηπατική ανεπάρκεια τελικού σταδίου. Τα αντι-κεντρομεριδιακά αντισώματα συσχετίζονται με την ανάπτυξη πυλαίας υπέρτασης. Τα  αντι-np62  και αντι-sp100 βρίσκονται, επίσης, σε πρωτοπαθή χολική κίρρωση.

Η βιοψία
Η πρωτοπαθής χολική κίρρωση χαρακτηρίζεται από την καταστροφή των μεσολοβίων του χοληφόρου πόρου. 
Τα ιστοπαθολογικά ευρήματα στην πρωτοπαθή χολική κίρρωση περιλαμβάνουν: 
Φλεγμονή των χοληφόρων πόρων,  ενδοεπιθηλιακά λεμφοκύτταρα, και περιπορικά επιθηλιοειδή κοκκιώματα.
Σύνοψη των σταδίων
Στάδιο 1 - Βλάβη χοληφόρων: Φλεγμονή, ανεπαίσθητες βλάβες χοληδόχου πόρου, κοκκιώματα.
Στάδιο 2 - Πολλαπλασιασμός χοληφόρων και περιπυλαία ηπατίτιδα: Περιπυλαία ίνωση και/ή φλεγμονή. Συνήθως χαρακτηρίζεται από τη διαπίστωση του πολλαπλασιασμού των μικρών χοληφόρων οδών.
Στάδιο 3 - Ουλή, τμηματική και γεφυροποιός ίνωση: Ενεργά και/ή παθητικά ινώδη διαφράγματα.
Στάδιο 4 - Χολική κίρρωση: Οζίδια.

Θεραπεία
Θεραπεία ειδική δεν υπάρχει, αλλά ορισμένα φάρμακα (κορτικοειδή, αζαθιοπρίνη, πενικιλλαμίνη) μπορούν να χρησιμοποιηθούν.
-Ουρσοδεοξυχολικό οξύ (Ursodiol) είναι η συχνότερα χρησιμοποιούμενη θεραπεία. Αυτό βοηθά στη μείωση της χολόστασης και βελτιώνει τα αποτελέσματα των δοκιμών του αίματος (εξετάσεις ηπατικής λειτουργίας). Έχει μια ελάχιστη επίδραση στα συμπτώματα και η βελτίωση της πρόγνωσης είναι αμφιλεγόμενη.
-Για την ανακούφιση από τον κνησμό που προκαλείται από τα χολικά οξέα στην κυκλοφορία, τα οποία κανονικά θα απομακρυνθούν από το ήπαρ, η χολεστυραμίνη (ρυθμιστικό χολικού οξέος) μπορεί να συνταγογραφηθεί για να απορροφήσει τα χολικά οξέα στο έντερο και να εξαλειφθούν, αντί να εισέλθει εκ νέου στην κυκλοφορία του αίματος. Εναλλακτικοί παράγοντες είναι η ναλτρεξόνη και ριφαμπικίνη.
-Για την ανακούφιση από την κούραση που σχετίζεται με την πρωτοπαθή  χολική κίρρωση, οι τρέχουσες μελέτες δείχνουν ότι το Provigil (μονταφινίλ) μπορεί να είναι αποτελεσματικό χωρίς να καταστραφεί το ήπαρ. 
-Οι ασθενείς με πρωτοπαθή χολική κίρρωση έχουν κακή απορρόφηση λιπιδίων και από αυτά εξαρτάται η  απορρόφηση των βιταμινών A, D, E, K. Κατάλληλα συμπληρώματα συνιστώνται όταν η χολερυθρίνη είναι αυξημένη. 
-Ασθενείς με PBC διατρέχουν αυξημένο κίνδυνο ανάπτυξης οστεοπόρωσης  και κιρσών οισοφάγου σε σύγκριση με το γενικό πληθυσμό.
-Όπως σε όλες τις ασθένειες του ήπατος, η υπερβολική κατανάλωση αλκοόλ αντενδείκνυται.
-Σε προχωρημένες περιπτώσεις,  η μεταμόσχευση ήπατος, οδηγεί σε μία πιο ευνοϊκή πρόγνωση.
-Το Obeticholic οξύ είναι σε κλινικές δοκιμές φάσης ΙΙΙ.

Πρόγνωση
Τα επίπεδα χολερυθρίνης ορού είναι ένας δείκτης της πρόγνωσης της πρωτοπαθούς χολικής κίρρωσης.
Επίπεδα 2-6 mg/dL σχετίζονται με  ένα μέσο χρόνο επιβίωσης 4,1 χρόνια, 6-10 mg/dL  2,1 χρόνια και άνω των 10 mg/dL έχουν ένα μέσο χρόνο επιβίωσης 1,4 χρόνια. 
Μετά από μεταμόσχευση ήπατος, το ποσοστό υποτροπής μπορεί να είναι 18% στα 5 χρόνια, και έως 30% στα 10 χρόνια. Δεν υπάρχει ομοφωνία σχετικά με τους παράγοντες κινδύνου για υποτροπή της νόσου. 
Ασθενείς με πρωτογενή χολική κίρρωση έχουν αυξημένο κίνδυνο ηπατοκυτταρικού καρκινώματος.
liver detox good 1
Διαβάστε, επίσης,

Βιβλιογραφία
  • Dancygier, Henryk (2010). Clinical Hepatology Principles and Practice of. Springer. pp. 895–. ISBN 978-3-642-04509-7.
  • Nakamura M, Kondo H, Mori T, et al. (2007). "Anti-gp210 and anti-centromere antibodies are different risk factors for the progression of primary biliary cirrhosis". Hepatology 45 (1): 118–127.
  • Hirschfield GM, Liu X, Xu C, et al. (June 2009). "Primary biliary cirrhosis associated with HLA, IL12A, and IL12RB2 variants". N. Engl. J. Med. 360 (24): 2544–55.
  • Liu JZ, Almarri MA, Gaffney DJ, et al. (October 2012). "Dense fine-mapping study identifies new susceptibility loci for primary biliary cirrhosis". Nat. Genet. 44 (10): 1137–41. 
  •  Juran BD, Hirschfield GM, Invernizzi P, et al. (December 2012). "Immunochip analyses identify a novel risk locus for primary biliary cirrhosis at 13q14, multiple independent associations at four established risk loci and epistasis between 1p31 and 7q32 risk variants". Hum. Mol. Genet. 21 (23): 5209–21.
  • Mohammed JP, Mattner J (July 2009). "Autoimmune disease triggered by infection with alphaproteobacteria".Expert Rev Clin Immunol 5 (4): 369–379. 
  • Mattner J, Savage PB, Leung P, et al. (May 2008). "Liver autoimmunity triggered by microbial activation of natural killer T cells". Cell Host Microbe 3 (5): 304–15. 
  • Mohammed JP, Fusakio ME, Rainbow DB, et al. (July 2011). "Identification of Cd101 as a susceptibility gene forNovosphingobium aromaticivorans-induced liver autoimmunity". J. Immunol. 187 (1): 337–49.
  • Kumagi T, Heathcote EJ (2008). "Primary biliary cirrhosis". Orphanet J Rare Dis 3: 1.
  • Jones DE, Newton JL (February 2007). "An open study of modafinil for the treatment of daytime somnolence and fatigue in primary biliary cirrhosis". Aliment. Pharmacol. Ther. 25 (4): 471–6.
  • Carrier MA (2011). "Provigil: A Case Study of Anticompetitive Behavior" (PDF). Hastings Science & Technology Law Journal 3 (2): 441–452.
  • Lindor, KD; Gershwin, ME; Poupon, R; Kaplan, M; Bergasa, NV; Heathcote, EJ; American Association for Study of Liver, Diseases (2009 Jul). "Primary biliary cirrhosis.". Hepatology (Baltimore, Md.) 50 (1): 291–308.
  • Ali, AH; Sinakos, E; Silveira, MG; Jorgensen, RA; Angulo, P; Lindor, KD (2011 Aug). "Varices in early histological stage primary biliary cirrhosis.". Journal of Clinical Gastroenterology 45 (7): e66–71.    
Διαβάστηκε 7027 φορές Τελευταία τροποποίηση στις Κυριακή, 10 Φεβρουαρίου 2019 12:46
Σαββούλα Μάλλιου Κριαρά

Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

Σχετικά Άρθρα

  • Βαρτονέλλωση Βαρτονέλλωση

    Βαρτονέλλωση ή Μπαρτονέλλωση

    Η βαρτονέλλωση είναι μια μολυσματική ασθένεια που παράγεται από βακτήρια του γένους Bartonella. Τα είδη Bartonella προκαλούν ασθένειες όπως η νόσος του Carrión, ο τυφοειδής πυρετός, η νόσος από νυγμούς γάτας, η βακτηριακή αγγειωμάτωση, η ηπατίτιδα, η χρόνια βακτηριαιμία, η ενδοκαρδίτιδα, η χρόνια λεμφαδενοπάθεια και οι νευρολογικές διαταραχές.

    Οι ασθενείς μπορούν να αναπτύξουν δύο κλινικές φάσεις:

    μια οξεία σηπτική φάση και μια χρόνια φάση που σχετίζεται με δερματικές βλάβες.

    Η νόσος του Carrión

    Στην οξεία φάση, η λοίμωξη από B. bacilliformis είναι μια ξαφνική, δυνητικά απειλητική για τη ζωή λοίμωξη που σχετίζεται με υψηλό πυρετό και μειωμένα επίπεδα κυκλοφορούντων ερυθρών αιμοσφαιρίων και παροδική ανοσοκαταστολή. Το B. bacilliformis θεωρείται το πιο θανατηφόρο είδος μέχρι σήμερα, με ποσοστό θανάτου έως και 90% κατά τη διάρκεια της οξείας φάσης, η οποία συνήθως διαρκεί δύο έως τέσσερις εβδομάδες. Τα επιχρίσματα του περιφερικού αίματος δείχνουν ανισοκοκυττάρωση με πολλούς βακίλους προσκολλημένους στα ερυθρά αιμοσφαίρια. Θρομβοπενία παρατηρείται, επίσης, και μπορεί να είναι πολύ σοβαρή. Οι νευρολογικές εκδηλώσεις είναι αλλοιωμένη νοητική κατάσταση, διέγερση ή ακόμη και κώμα, αταξία, μηνιγγίτιδα της σπονδυλικής στήλης ή παράλυση. Φαίνεται στο 20% των ασθενών με οξεία λοίμωξη, στους οποίους η πρόγνωση προστατεύεται πολύ με θνησιμότητα περίπου 50%. Η πιο σοβαρή επιπλοκή είναι η λοίμωξη από Enterobacteriaceae (Salmonella, τόσο S. typhi όσο και S. non-typhi) καθώς και η επανενεργοποίηση της τοξοπλάσμωσης και άλλων ευκαιριακών λοιμώξεων. Η χρόνια εκδήλωση συνίσταται σε καλοήθεις βλάβες του δέρματος με ανυψωμένα, κοκκινωπά-μοβ οζίδια (αγγειωματώδεις όγκοι). Το βακτήριο μπορεί να φανεί μικροσκοπικά με μια βιοψία δέρματος και στη συνέχεια με χρώση αργύρου.

    Νόσος από αμυχή γάτας

    Η νόσος εξ ονύχων γαλής οφείλεται σε λοίμωξη από την B. henselae και εκδηλώνεται ως σταδιακή διόγκωση των λεμφαδένων (μασχάλη, βουβωνική χώρα, λαιμός) που μπορεί να διαρκέσει 2-3 μήνες ή περισσότερο και μια περιφερική γρατσουνιά και/ή κόκκινο-καφέ δερματικές βλάβες. Οι λεμφαδένες είναι επώδυνοι κι ευαίσθητοι. Οι λεμφαδένες μπορεί να υποχωρήσουν και ορισμένοι ασθενείς μπορεί να παραμείνουν ασυμπτωματικοί. Άλλα συμπτώματα και σημεία περιλαμβάνουν τον πυρετό (ιδιαίτερα στα παιδιά), το οφθαλμολογικό σύνδρομο του Parinaud, την εγκεφαλοπάθεια και τη νευρορετινίτιδα. Η B. henselae μπορεί να συσχετιστεί με βακτηριαιμία, βακτηριακή αγγειωμάτωση και ηλίτιδα της δικτυωτής πελίδνωσης ή δικτυωτής πελίωσης ή peliosis σε ασθενείς με HIV, και βακτηριαιμία και ενδοκαρδίτιδα σε ανοσοκατεσταλμένους ασθενείς. Τα συμπτώματα μπορεί να περιλαμβάνουν κόπωση, πονοκεφάλους, πυρετό, απώλεια μνήμης, αποπροσανατολισμό, αϋπνία και απώλεια συντονισμού. Τα βακτήρια εμποδίζουν τη φυσιολογική ανοσοαπόκριση καταστέλλοντας την οδό απόπτωσης NF-κB. Η εξέλιξη της νόσου μπορεί να επιταχυνθεί εάν ο ξενιστής μολυνθεί στη συνέχεια από έναν ιό που καταστέλλει το ανοσοποιητικό, όπως ο ιός Epstein Barr.

    Βακτηριακή αγγειωμάτωση

    Οι B. henselae και B. quintana μπορούν να προκαλέσουν βακτηριακή αγγειωμάτωση των βακτηρίων, μια αγγειακή πολλαπλασιαστική νόσο που περιλαμβάνει, κυρίως, το δέρμα και άλλα όργανα. Η ασθένεια περιγράφηκε για πρώτη φορά σε ασθενείς με ιό ανθρώπινης ανοσοανεπάρκειας (HIV) και σε αποδέκτες μοσχεύματος οργάνου. Σοβαρή, προοδευτική εξάπλωση της ασθένειας μπορεί να εμφανιστεί σε ασθενείς με HIV. Οι διαφορικές διαγνώσεις περιλαμβάνουν το σάρκωμα του Kaposi, το πυογενές κοκκίωμα, το αιμαγγείωμα, το verruga peruana και τους υποδόριους όγκους. Οι βλάβες μπορούν να επηρεάσουν τον μυελό των οστών, το συκώτι, το σπλήνα ή τους λεμφαδένες.

    Ηπατική πελίωση

    Η B. henselae είναι ο αιτιολογικός παράγοντας για την peliosis hepatis, ο οποίος ορίζεται ως ο αγγειακός πολλαπλασιασμός των ημιτονοειδών ηπατικών τριχοειδών με αποτέλεσμα γεμάτους με αίμα χώρους στο ήπαρ σε ασθενείς με HIV και δέκτες μεταμοσχεύσεων οργάνων. Η peliosis hepatis μπορεί να συσχετιστεί με την peliosis του σπλήνα, καθώς και με τη βακτηριακή αγγειωμάτωση του δέρματος σε ασθενείς με HIV. 

    Ο πυρετός των χαρακωμάτων

    Ο πυρετός των χαρακωμάτων, επίσης, γνωστός ως πυρετός πέντε ημερών ή πυρετός του Κουτάν, είναι η αρχική εκδήλωση της μόλυνσης από B. quintana. Οι κλινικές εκδηλώσεις κυμαίνονται από ασυμπτωματική λοίμωξη έως σοβαρή ασθένεια. Οι κλασικές παρουσιάσεις περιλαμβάνουν μια εμπύρετη ασθένεια οξείας έναρξης, πονοκέφαλο, ζάλη και πόνο στα πόδια. Οι εκδηλώσεις της χρόνιας λοίμωξης περιλαμβάνουν επιθέσεις πυρετού και πόνου σε ορισμένες περιπτώσεις και επίμονη βακτηριαιμία σε στρατιώτες και άστεγους. 

    tropicalmed 04 00069 g001

    ΠΑΘΟΦΥΣΙΟΛΟΓΙΑ

    Στα θηλαστικά, κάθε είδος Bartonella προσαρμόζεται σε μεγάλο βαθμό στον ξενιστή, ως αποτέλεσμα ενδοκυτταρικού παρασιτισμού και μπορεί να παραμείνει στην κυκλοφορία του αίματος του ξενιστή. Ο ενδοερυθροκυτταρικός παρασιτισμός παρατηρείται μόνο στην οξεία φάση της νόσου Carrión. Τα είδη Bartonella έχουν, επίσης, τροπισμό για τα ενδοθηλιακά κύτταρα και αυτό παρατηρείται στη χρόνια φάση της νόσου του Carrión και της βακτηριακής αγγειωμάτωσης. Η παθολογική απόκριση μπορεί να ποικίλει ανάλογα με την ανοσολογική κατάσταση του ξενιστή. Η μόλυνση με B. henselae μπορεί να οδηγήσει σε αντίδραση υπερευαισθησίας (ασθενείς με ανοσοανεπάρκεια), πολυεστιακή αγγειοπολλαπλασιαστική απόκριση, ενδοκαρδίτιδα ή μηνιγγίτιδα.

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ

    Υπάρχουν διάφορες μέθοδοι που χρησιμοποιούνται για τη διάγνωση της μόλυνσης από Bartonella, συμπεριλαμβανομένης της μικροσκοπίας, του ανοσοφθορισμού και της PCR. Η μικροσκοπία επιχρισμάτων αίματος χρησιμοποιείται για τη διάγνωση της νόσου του Carrión (B. bacilliformis), ωστόσο για άλλα είδη Bartonella, η μικροσκοπία και η χρώση αργύρου δεν είναι ευαίσθητα, δεν είναι ιδιαίτερα συγκεκριμένα και δεν μπορούν να διαφοροποιήσουν τα είδη. Δε συνιστάται η βιοψία λεμφαδένων για διαγνωστικούς σκοπούς.

    Ορολογία και μέθοδοι που βασίζονται σε πρωτεΐνες

    Η δοκιμή IFA (δοκιμασία ανοσοφθορισμού) για την παρουσία αντισωμάτων στον ορό χρησιμοποιείται για τη διάγνωση της μόλυνσης από B. henselae κατά την οξεία έναρξη των συμπτωμάτων της ασθένειας, ακολουθούμενη από PCR για την επιβεβαίωση μολυσματικών ειδών. Η IFA μπορεί γενικά να χρησιμοποιηθεί για να επιβεβαιώσει τη διάγνωση της μόλυνσης από Bartonella, αλλά περιορίζεται από τη διασταυρούμενη αντιδραστικότητα αντισωμάτων με άλλα είδη βακτηρίων που μπορεί να προκαλέσουν ψευδώς θετικά αποτελέσματα και μεταβλητότητα αντιγόνου που μπορεί να οδηγήσει σε ψευδώς αρνητικά αποτελέσματα. Τα θετικά αποτελέσματα IFA δεν διακρίνουν μεταξύ της τρέχουσας λοίμωξης και της προηγούμενης έκθεσης. Η ELISA (ενζυμική ανοσοπροσροφητική ανάλυση) είναι μια άλλη μέθοδος που έχει χρησιμοποιηθεί για την ανίχνευση της Bartonella, αλλά έχει χαμηλή ευαισθησία (17-35%). Χρησιμοποιείται, επίσης, η Western Blot για ανίχνευση πρωτεϊνών που σχετίζονται με τη Bartonella.

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ

    Η θεραπεία λοιμώξεων που προκαλούνται από είδη Bartonella περιλαμβάνουν: 

    • Νόσος από αμυχή γάτας: Αζιθρομυκίνη + ριφαμπικίνη
    • Αμφιβληστροειδίτιδα: Δοξυκυκλίνη + ριφαμπικίνη
    • Πυρετός των χαρακωμάτων ή χρόνια βακτηριαιμία από B. quintana: Δοξυκυκλίνη + γενταμυκίνη
    • Βακτηριακή αγγειωμάτωση: Ερυθρομυκίνη ή δοξυκυκλίνη
    • Ηπατική πελίωση: Ερυθρομυκίνη ή δοξυκυκλίνη
    • Ενδοκαρδίτιδα: Δοξυκυκλίνη + γενταμικίνη + ριφαμπικίνη ή κεφτριαξόνη + γενταμυκίνη
    • Νόσος του Carrión (οξεία φάση): Σιπροφλοξασίνη ή χλωραμφενικόλη + βήτα-λακτάμη

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τις λοιμώξεις

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα προϊόντα για τις λοιμώξεις 

    bartonella

     

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης, 

    Nόσος εξ ονύχων γαλής

    www.emedi.gr

     

     

     

  • Χρήσιμες πληροφορίες για το πολλαπλό μυέλωμα Χρήσιμες πληροφορίες για το πολλαπλό μυέλωμα

    Πολλαπλούν μυέλωμα

    Γράφει η 

    Δρ Σάββη Μάλλιου Κριαρά 

    Ειδικός Παθολόγος-Ογκολόγος, MD, PhD

    Το πολλαπλό μυέλωμα ή πολλαπλούν μυέλωμα (κακοήθης όγκος πλασματοκυττάρων) είναι η πιο συχνή πρωτοπαθής κακοήθεια των οστών. Είναι το πρωτότυπο του πολλαπλασιασμού των μονοκλωνικών κυττάρων του όγκου που, συνήθως, αποκαλύπτει μονοκλωνική πρωτεΐνη στον ορό ή τα ούρα περισσότερων από 90% των ασθενών

    • Η διαδικασία της νόσου περικλείει ένα φάσμα εντοπισμένων και διάχυτων μορφών της νόσου

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Αιμοποιητικό/Λεμφικό/Ανοσολογικό, Νευρικό, Μυοσκελετικό

    Γενετική: Τυχαία οικογενειακά συμβάντα υποδεικνύουν υπολειπόμενη κληρονομικότητα

    Επικρατέστερη ηλικία: Ηλικίες 40 έως 80 (με ένα μέγιστο επίπτωσης στην 8η δεκαετία)

    Επικρατέστερο φύλο: Άνδρες = Γυναίκες

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΠΟΛΛΑΠΛΟΥ ΜΥΕΛΩΜΑΤΟΣ

    • Η πλειοψηφία των ασθενών (65%) παρουσιάζονται με οστικό πόνο 
    • Παθολογικά κατάγματα εμφανίζονται σε περίπου το 1/3 αυτών των ασθενών 
    • Συχνή είναι η αδυναμία και η κόπωση 
    • Αιμορραγία (μύτη, ούλα) συχνά αποδεικνύεται από την πορφύρα ή την επίσταξη, μπορεί να εμφανιστεί με την παρουσία της θρομβοπενίας ή δευτεροπαθούς αμυλοείδωσης 
    • Μπορεί να εμφανιστούν υποτροπιάζουσες λοιμώξεις
    • Οι ασθενείς μπορεί, επίσης, να παρουσιαστούν με νεφρική έκπτωση ή ανεπάρκεια 
    • Διόγκωση των πλευρών, κρανίου, στέρνου, σπονδύλων, κλειδών, ώμου, πυέλου
    • Απώλεια βάρους 
    • Σύνδρομο υπεργλοιότητας 

    ΑΙΤΙΑ ΠΟΛΛΑΠΛΟΥ ΜΥΕΛΩΜΑΤΟΣ

    Άγνωστα. Υπάρχουν όγκοι κυττάρων χαρακτηριστικοί της αύξησης των πλασματοκυττάρων στο μυελό των οστών 

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΠΟΛΛΑΠΛΟΥ ΜΥΕΛΩΜΑΤΟΣ

    Οικογενειακό ιστορικό μυελώματος

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ 

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ 

    Μεταστατικό καρκίνωμα, πρωτοπαθής κακοήθεια των οστών (σάρκωμα, λέμφωμα), μεταβολική νόσος οστών, μονοκλωνική γαμμασφαιρινοπάθεια ακαθόριστης σημασίας 

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    • Αναιμία είναι παρούσα στο 70% των ασθενών την ώρα της διάγνωσης. Περίπου όλοι οι ασθενείς θα αναπτύξουν αναιμία με την πρόοδο της νόσου
    • Επίστρωση περιφερικού αίματος σε αντικειμενοφόρο πλάκα - σχηματισμός Royleaux ("σπίλες" ερυθρών αιμοσφαιρίων)
    • Ηλεκτροφόρησηπρωτεϊνών ορού - συνήθως δείχνει μια αιχμή ή μια εντοπισμένη ζώνη. Από αυτές το 50% είναι IgG πρωτεΐνες, το 20% IgA και το 17% ελεύθερες μονοκλωνικές ελαφρές αλυσίδες 

    ΠΑΘΟΛΟΓΟΑΝΑΤΟΜΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    • Δευτεροπαθής αμυλοείδωση 
    • Μυέλωμα νεφρού

    ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΗ

    • Α/α σκελετού συχνά δείχνει ακτινοδιαυγαστικές οστεολυτικές βλάβες, όταν ενέχονται τα μακρά οστά. Το κρανίο συχνά δείχνει σφαιρικές οστεολυτικές βλάβες χωρίς σκληρυντική ή αντιδραστική παρυφή. Η περιοριστική αντίδραση είναι σπάνια 
    • Συμπιεστικά κατάγματα σπονδύλων με τυχαία συμπίεση εξωοστική ή επισκληρίδια, του νωτιαίου μυελού ανευρίσκονται συχνά
    • Αν οι οστικές βλάβες έχουν περιγραφεί με το σπινθηρογράφημα με τεχνήτιο 99 ως ψυχρές, θα δείξουν πράγματι μια μικρή αύξηση πρόσληψης σε ενεχόμενες σκελετικές περιοχές, ειδικά αν υπάρχει κάταγμα, ωστόσο το ποσό της πρόσληψης είναι πολύ μικρότερο από αυτό που παρουσιάζεται σε άλλες οστικές κακοήθειες 
    • Η μαγνητική τομογραφία μπορεί να είναι εξαιρετικά πολύτιμη στον καθορισμό της έκτασης της εμπλοκής του μυελού όπως και στη διαφοροδιάγνωση μεταξύ καλοήθων συμπιεστικών καταγμάτων 

    ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΕΣ ΜΕΘΟΔΟΙ

    Η εργαστηριακή δοκιμασία που είναι πιο πιθανό να αποδώσει μια οριστική διάγνωση, είναι η βιοψία μυελού των οστών. Ο μυελός των οστών περιέχει αυξημένο αριθμό πλασματοκυττάρων σε ποικίλα στάδια ωρίμανσης

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΠΟΛΛΑΠΛΟΥ ΜΥΕΛΩΜΑΤΟΣ

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ

    Εξωνοσοκομειακός ασθενής, πλην κατά τη διάρκεια έντονων χημειοθεραπευτικών περιόδων 

    multiple myeloma 1

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ

    • Η θεραπεία με ακτινοβολίες περιορίζεται στους ασθενείς με μη υφιέμενους οστικούς πόνους (αποτυχία χημειοθεραπείας)
    • Οι ασθενείς με επαπειλούμενα ή παθολογικά κατάγματα, πρέπει να σταθεροποιήσουν αυστηρά αυτά τα κατάγματα μαζί με την αφαίρεση του όγκου αν είναι δυνατό. Οι ασθενείς με επαπειλούμενη παραλυσία δευτεροπαθή σε συμμετοχή του νωτιαίου μυελού, πρέπει να υποστούν άμεση θεραπεία με ακτινοβολίες και υποστήριξη και/ή χειρουργική αποσυμπίεση και σταθεροποίηση

    ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ

    Όση είναι ανεκτή

    ΦΑΡΜΑΚΑ 

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ

    Η χημειοθεραπεία είναι η πρωταρχική θεραπεία για το ασυμπτωματικό πολλαπλό μυέλωμα, αλλά η ιδανική χημειοθεραπεία είναι άγνωστη. Το πιο συχνό αρχικό πρωτόκολλο θεραπείας συμπεριλαμβάνει τη χορήγηση μελφαλάνης από το στόμα και πρεδνιζόνης. Το πρωτόκολλο παράγει μια αντικειμενική απάντηση στο 50-60% των ασθενών. Αυτό δίνεται συνήθως σε δόσεις από το στόμα 0,25 mg/kg/ημέρα για 4 ημέρες, μαζί με 50 mg πρεδνιζόνης 2 φορές την ημέρα, για την ίδια χρονική περίοδο. Η δοσολογία θα πρέπει να επαναλαμβάνεται κάθε 6 εβδομάδες με μέτρηση του αριθμού των αιμοπεταλίων και των λευκοκυττάρων, εκτιμούμενη σε μεσοδιαστήματα 3 εβδομάδων 

    Προφυλάξεις: 

    • Μελφαλάνη - καταστολή μυελού είναι μια μέγιστη δοσοπεριοριζόμενη τοξικότητα αυτού του φαρμάκου (κυρίως λευκοπενία, θρομοβοκυττοπενία). Παρακολουθήστε γενική αίματος, αιμοπετάλια κάθε 3 εβδομάδες 
    • Πρεδνιζόνη - συνήθεις κίνδυνοι της μακράς διάρκειας κορτικοστεροειδών 

    ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΑ ΦΑΡΜΑΚΑ

    Στην περίπτωση αποτυχίας της παραπάνω αγωγής, εναλλακτικά πρωτόκολλα περιλαμβάνουν:

    • Κυκλοφωσφαμίδη, carmustine, βινκριστίνη και πρεδνιζόνη
    • VAD - συνδυασμός βινκριστίνης, δοξορουμπικίνης (αδριαμυκίνη) και δεξαμεθαζόνης 

    Εάν έχετε πολλαπλό μυέλωμα, αλλά δεν αντιμετωπίζετε συμπτώματα (επίσης, γνωστά ως καπνίζοντας πολλαπλό μυέλωμα), ίσως να μην χρειαστείτε αμέσως θεραπεία. Η άμεση θεραπεία μπορεί να μην είναι απαραίτητη για πολλαπλό μυέλωμα που αναπτύσσεται αργά και σε πρώιμο στάδιο. Ωστόσο, ο γιατρός σας θα παρακολουθεί τακτικά την κατάστασή σας για ενδείξεις ότι η ασθένεια εξελίσσεται.

    Αυτό μπορεί να περιλαμβάνει περιοδικές εξετάσεις αίματος και ούρων.

    Θεραπείες για το μυέλωμα

    -Στοχευμένη θεραπεία. Οι στοχευμένες θεραπείες φαρμάκων εστιάζονται σε συγκεκριμένες αδυναμίες που υπάρχουν στα καρκινικά κύτταρα. Με τον αποκλεισμό αυτών των ανωμαλιών, οι στοχευμένες θεραπείες φαρμάκων μπορούν να προκαλέσουν θάνατο καρκινικών κυττάρων.

    -Ανοσοθεραπεία. Η ανοσοθεραπεία χρησιμοποιεί το ανοσοποιητικό σας σύστημα για την καταπολέμηση του καρκίνου. Το ανοσοποιητικό σύστημα που καταπολεμά τις ασθένειες του σώματός σας μπορεί να μην επιτεθεί στον καρκίνο σας, επειδή τα καρκινικά κύτταρα παράγουν πρωτεΐνες που τις βοηθούν να κρυφτούν από τα κύτταρα του ανοσοποιητικού συστήματος. Η ανοσοθεραπεία δρα παρεμβαίνοντας σε αυτήν τη διαδικασία.

    -Χημειοθεραπεία. Η χημειοθεραπεία χρησιμοποιεί φάρμακα για να σκοτώσει τα καρκινικά κύτταρα. Τα φάρμακα σκοτώνουν ταχέως αναπτυσσόμενα κύτταρα, συμπεριλαμβανομένων των κυττάρων μυελώματος. Υψηλές δόσεις φαρμάκων χημειοθεραπείας χρησιμοποιούνται πριν από τη μεταμόσχευση μυελού των οστών.

    -Κορτικοστεροειδή. Τα κορτικοστεροειδή φάρμακα ρυθμίζουν το ανοσοποιητικό σύστημα για τον έλεγχο της φλεγμονής στο σώμα. Είναι, επίσης, δραστικά κατά των κυττάρων μυελώματος.

    -Μεταμόσχευση μυελού των οστών. Μια μεταμόσχευση μυελού των οστών, επίσης γνωστή ως μεταμόσχευση βλαστικών κυττάρων, είναι μια διαδικασία για την αντικατάσταση του νοσούντος μυελού των οστών σας με υγιή μυελό των οστών. Πριν από τη μεταμόσχευση μυελού των οστών, τα βλαστικά κύτταρα που σχηματίζουν αίμα συλλέγονται από το αίμα σας. Στη συνέχεια λαμβάνετε υψηλές δόσεις χημειοθεραπείας για να καταστρέψετε τον ασθενή μυελό των οστών σας. Στη συνέχεια, τα βλαστικά σας κύτταρα εγχύονται στο σώμα σας, όπου ταξιδεύουν στα οστά σας και αρχίζουν να ανοικοδομούν τον μυελό των οστών σας.

    -Ακτινοθεραπεία. Η ακτινοθεραπεία χρησιμοποιεί ακτίνες υψηλής ενέργειας από πηγές όπως ακτίνες Χ και πρωτόνια για να σκοτώσει τα καρκινικά κύτταρα. Μπορεί να χρησιμοποιηθεί για τη γρήγορη συρρίκνωση των κυττάρων μυελώματος σε μια συγκεκριμένη περιοχή - για παράδειγμα, όταν μια συλλογή ανώμαλων κυττάρων πλάσματος σχηματίζει έναν όγκο (πλασματοκύττωμα) που προκαλεί πόνο ή καταστρέφει ένα οστό.

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    Γενική αίματος, αιμοπετάλια κάθε 6 εβδομάδες

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ

    • Καταστροφή σκελετού και πόνος στα οστά
    • Αυτόματα κατάγματα
    • Δευτεροπαθής αμυλοείδωση 
    • Νεφρική ανεπάρκεια 
    • Υποτροπιάζουσες λοιμώξεις (π.χ. στρεπτόκοκκος, πνευμονιόκοκκος, αιμόφιλος ινφλουέντζας)
    • Σύνδρομο υπεργλοιότητας
    • Αναιμία

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ 

    • Μέσος όρος χρόνου επιβίωσης ποικίλει σημαντικά 
    • Η μέση επιβίωση όλων των ασθενών είναι περίπου 24 μήνες. Ένας πραγματικά μεγάλος αριθμός των επιβιωσάντων ασθενών για μεγαλύτερες χρονικές περιόδους με απόδειξη παρουσίας της νόσου
    • Υπάρχουν τυχαίες, παροδικές υφέσεις με τη θεραπεία
    • Η μεταμόσχευση μυελού των οστών πρέπει να ληφθεί υπ' όψιν στους νεότερους ασθενείς

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Το πολλαπλό μυέλωμα έχει σχέση με τη συστηματική αμυλοείδωση, στην οποία το αμυλοειδές προέρχεται από ελαφριές αλυσίδες ανοσοσφαιρίνης. Σε μια σειρά αυτοψιών, 15% των ασθενών έχει γενικευμένη αμυλοείδωση με εναποθέσεις στα νεφρά, το σπλήνα, τα επινεφρίδια και το ήπαρ. Η συμμετοχή του νεφρού συχνά οδηγεί σε αζωθαιμία και δευτεροπαθή νεφρική ανεπάρκεια 

    ΗΛΙΚΙΑΚΑ ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Γηριατρικό: Πιο συχνό σε μεγάλους ενήλικες

    Απαιτούνται νέες θεραπευτικές επεμβάσεις στο πολλαπλό μυέλωμα με σεβασμό στην ποιότητα ζωής του ασθενούς.

    Να προτιμάτε τις φυσικές θεραπείες για το πολλαπλό μυέλωμα, σύμφωνα με το Μοριακό Προφίλ του Όγκου

    Η ζωή είναι πολύτιμη.

    Η ζωή είναι δική σας. Πάρτε την στα χέρια σας!

    blob 32

     

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με τον θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Βακτηριακή πνευμονία

    Χρήσιμες πληροφορίες για τον υπερπαραθυρεοειδισμό

    Χρήσιμες πληροφορίες για την οστεοπόρωση

    Υπερασβεστιαιμία

    Οστεονέκρωση

    Διατροφή για όσους έχουν πολλαπλό μυέλωμα

    Σημαντικές πληροφορίες για την αμυλοείδωση

    Νεφρωσικό σύνδρομο

    Το σύνδρομο Fanconi

    Οι κίνδυνοι υγείας στα κομμωτήρια

    Τροφές φάρμακα για τον καρκίνο

    Το μείγμα βοτάνων της EMEDI για τον καρκίνο

    Είναι πολύ επικίνδυνες οι χημικές βαφές μαλλιών

    Daratumumab για το πολλαπλούν μυέλωμα

    Η οικογενής αμυλοειδική νευροπάθεια

    Οι όγκοι των οστών

    Η άσκηση στο πολλαπλούν μυέλωμα

    Πολλαπλούν μυέλωμα

    Μάθετε να αξιολογείτε την γενική ούρων

    Οι ηλεκτροφορήσεις στην Ιατρική

    Πώς η κουρκουμίνη θεραπεύει το μυέλωμα

    Προσοχή το Revlimid έχει πολλές παρενέργειες

    Νέα θεραπεία για το πολλαπλούν μυέλωμα

    Εργαστηριακός έλεγχος για πολλαπλούν μυέλωμα

    www.emedi.gr

     

     

     

     

  • Πρωτοπαθής πνευμονική υπέρταση Πρωτοπαθής πνευμονική υπέρταση

    Χρήσιμες πληροφορίες για την πρωτοπαθή πνευμονική υπέρταση

    Πρωτοπαθής πνευμονική υπέρταση είναι πνευμονική αρτηριακή πίεση άγνωστης αιτιολογίας όπου οι δευτεροπαθείς αιτίες έχουν αποκλεισθεί.

    Έχουν αναγνωρισθεί 3 παθολογικές υποκατηγορίες:

    • Θρομβωτική 
    • Πλεγματογενής (σχηματισμός πλεγματοειδών αλλοιώσεων)
    • Φλεβοαποφρακτική 

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Πνευμονικό, Καρδιαγγειακό

    Γενετική: 7% οικογενής, αυτοσωματικό επικρατές με ποικίλη έκφραση 

    Επικρατέστερη ηλικία: Μέσος όρος ηλικίας 34-36 χρόνια, μέγιστο δεύτερης επίπτωσης στους άνδρες 50-59 χρόνια

    Επικρατέστερο φύλο: Γυναίκες > Άνδρες (3:1)

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΠΡΩΤΟΠΑΘΟΥΣ ΠΝΕΥΜΟΝΙΚΗΣ ΥΠΕΡΤΑΣΗΣ

    • Έντονος δεύτερος τόνος πνευμονικής S2
    • Ανύψωση της κορυφής της καρδιάς λόγω υπερτροφίας της δεξιάς κοιλίας (> 80%)
    • Δύσπνοια (> 75%)
    • Φύσημα ανεπάρκειας της τριγλώχινας βαλβίδας (50-80%)
    • Αύξηση πίεσης της σφαγίτιδας φλέβας (50-80%)
    • Θωρακικό άλγος (> 50%)
    • Κόπωση (> 50%)
    • Αίσθημα παλμών (< 50%)
    • Συγκοπτικά επεισόδια (< 50%)
    • Βήχας (< 50%)
    • Φαινόμενο Raynaud (< 50%)
    • Ηπατομεγαλία (< 50%)
    • Πνευμονικό κλικ εξώθησης (< 50%)
    • S3 δεξιάς κοιλίας 
    • Φύσημα ανεπάρκειας πνευμονικής αρτηρίας (< 50%)
    • Οίδημα κάτω άκρων (< 50%)

    ΑΙΤΙΑ ΠΡΩΤΟΠΑΘΟΥΣ ΠΝΕΥΜΟΝΙΚΗΣ ΥΠΕΡΤΑΣΗΣ

    Άγνωστα, πιθανή πνευμονική αρτηριδιακή υπερδραστηριότητα και αγγειοσύσπαση, λανθάνουσα θρομβοεμβολή, πιθανά αυτοάνοσα (αντιπυρηνικά αντισώματα σε μεγάλη συχνότητα)

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΠΡΩΤΟΠΑΘΟΥΣ ΠΝΕΥΜΟΝΙΚΗΣ ΥΠΕΡΤΑΣΗΣ

    Φύλο γυναίκες 

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΠΡΩΤΟΠΑΘΟΥΣ ΠΝΕΥΜΟΝΙΚΗΣ ΥΠΕΡΤΑΣΗΣ

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ 

    • Νόσος πνευμονικού παρεγχύματος (ΧΑΠ, άσθμα, πνευμονική ίνωση, κοκκιωματώδης νόσος, κακοήθεια)
    • Πνευμονική αγγειακή νόσος (πνευμονική θρομβοεμβολή, αγγειακή νόσος κολλαγόνου, πνευμονική αρτηρίτιδα, σχιστοσωμίαση, δρεπανοκυτταρική αναιμία)
    • Καρδιακή νόσος (μυοκαρδιοπάθεια, βαλβιδική καρδιοπάθεια, συγγενής καρδιοπάθεια)
    • Άλλες διαταραχές της αναπνευστικής λειτουργίας (σύνδρομα άπνοιας στον ύπνο, νευρομυϊκές παθήσεις, πλευριτικές νόσοι, ανωμαλίες θωρακικού κλωβού)

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    • ΑΝΑ (αντιπυρηνικά αντισώματα) θετικά (1/3 των ασθενών)

    Φάρμακα που μπορεί να μεταβάλλουν τα ευρήματα: Υδραλαζίνη, προκαϊναμίδη, ισονιαζίδη, κλπ

    Διαταραχές που μπορεί να μεταβάλλουν τα ευρήματα: Πολλές άλλες παθήσεις, π.χ. λύκος, σκληρόδερμα

    ΠΑΘΟΛΟΓΟΑΝΑΤΟΜΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    • Συνήθης είναι η υπερτροφία του μέσου χιτώνα των αρτηριδίων και η αρτηριακή θρόμβωση σε όλες τις υποκατηγορίες 
    • Φαινόμενο σχηματισμού πλεξοειδών αγγειωματωδών αλλοιώσεων (30-70%). Πολλαπλασιασμός της ελαστικής μεμβράνης του έσω χιτώνα σαν "φύλλα κρεμμυδιού" κατά τόπους ρήξη του μέσω χιτώνα, ανευρυσματικές διαστάσεις 
    • Μικροθρομβοέμβολα (20-50%)
    • Φλεβοαποφρακτική νόσος (10-15%)

    ΕΙΔΙΚΕΣ ΔΟΚΙΜΑΣΙΕΣ 

    • ΗΚΓ - υπερτροφία δεξιάς κοιλίας και δεξιά απόκλιση του ηλεκτρικού άξονα 
    • Δοκιμασίες πνευμονικής λειτουργίας - αρτηριακή υποξαιμία, μειωμένη ικανότητα διάχυσης, υποκαπνία
    • Σπινθηρογράφημα αερισμού - αιμάτωσης - πρέπει να αποκλείσω εγγύς εμβολή πνευμονικής αρτηρίας 

    ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΗ

    • Ακτινογραφία θώρακος - διογκωμένες κύριες πνευμονικές αρτηρίες. Αν υπάρχουν σημεία διάμεσης νόσου σκεφτείτε τη νόσο πνευμονικού παρεγχύματος ή τη φλεβοαποφρακτική νόσο
    • Echo-Doppler - διόγκωση δεξιάς κοιλίας και υπερφόρτωση, είναι σημαντικό να αποκλεισθεί υποκείμενη καρδιοπάθεια, όπως στένωση μιτροειδούς ή διαφυγή αίματος 

    ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΕΣ ΜΕΘΟΔΟΙ

    • Πρέπει να γίνουν ακτινογραφία θώρακος, δοκιμασίες πνευμονικής λειτουργίας, αέρια αρτηριακού αίματος και έλεγχος αερισμού-αιμάτωσης 
    • Καρδιακός καθετηριασμός - καθετηριασμός των δεξιών κοιλοτήτων είναι απαραίτητος για να μετρήσει τις πιέσεις της πνευμονικής αρτηρίας και την αιμοδυναμική της, αποκλείστε υποκείμενη καρδιοπάθεια 
    • Πνευμονική αγγειογραφία - Πρέπει να γίνεται αν εμφανισθεί έλλειμα λοβών πνευμονικών τμημάτων στο σπινθηρογράφημα αερισμού-αιμάτωσης. Προσοχή στην πνευμονική υπέρταση, χρησιμοποιείστε παράγοντες με μικρή ωσμωτική ικανότητα, υποεπιλεκτικά αγγειογραφήματα
    • Η βιοψία πνεύμονα δεν ενδείκνυται

    Pulmonary Arterial Hypertension

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΠΡΩΤΟΠΑΘΟΥΣ ΠΝΕΥΜΟΝΙΚΗΣ ΥΠΕΡΤΑΣΗΣ

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ

    • Η ιατρική θεραπεία είναι στην πρώτη γραμμή και κύρια ανακουφιστική, η φροντίδα της υγείας κατευθύνεται από το κλινικό επίπεδο 
    • Εισαγωγή στο νοσοκομείο με παρακολούθηση σε μόνιτορ είναι αναγκαία για να απεικονισθεί η ανταπόκριση στα αγγειοδιασταλτικά και να ξεκινήσει αγγειοδιασταλτική θεραπεία

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ

    • Κύρια μέτρα είναι βοηθήματα οξυγόνου, αγγειοδιασταλτικά, αντιπηκτικά και θεραπεία της καρδιακής ανεπάρκειας 
    • Η υποστήριξη με οξυγόνο ενδείκνυται για την υποξαιμία σε ανάπαυση, άσκηση ή τη νυχτερινή 
    • Χειρουργικές διαδικασίες - ασθενείς με αποδεδειγμένη θρομβοεμβολική νόσο των μεγάλων αγγείων πρέπει να τεθούν υπόψη για πνευμονική θρομβεκτομή 
    • Μεταμόσχευση πνεύμονα ή καρδιάς - πνεύμονα είναι μία εκδοχή για τους κατάλληλους ασθενείς, όταν έχει αποτύχει η φαρμακευτική αγωγή 

    ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ

    Περιορισμένη, η άσκηση επιδεινώνει τις πνευμονικές αγγειακές αντιστάσεις 

    ΔΙΑΙΤΑ

    Φτωχή σε αλάτι σε καρδιακή ανεπάρκεια

    ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    Είναι απαραίτητο να συζητηθεί η πρόγνωση, εκδοχές όπως μεταμόσχευση 

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΠΡΩΤΟΠΑΘΟΥΣ ΠΝΕΥΜΟΝΙΚΗΣ ΥΠΕΡΤΑΣΗΣ

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ

    Η φαρμακευτική αγωγή μπορεί να καθοδηγείται από την υποψιαζόμενη υποκατηγορία:

    • Πλεγματογενής  (καθαρά πνευμονικά πεδία, φυσιολογικό σπινθηρογράφημα αιμάτωσης) - τα αγγειοδιασταλτικά μπορεί να είναι χρήσιμα. Αγγειοδιασταλτικά - οι αναστολείς καναλιών ασβεστίου πρώτης γραμμής, μπορεί να είναι πιο αποτελεσματικοί σε μεγάλες δόσεις. Άλλοι παράγοντες: αναστολείς ενζύμου αγγειοτενσίνης, α-ανταγωνιστές, υδραλαζίνη - κανένα δεν έδειξε να βελτιώνει την επιβίωση 
    • Θρομβωτική (καθαρά πνευμονικά πεδία, λοβώδες σπινθηρογράφημα αιμάτωσης - τα αντιπηκτικά μπορεί να είναι χρήσιμα. Αντιπηκτικά - βαρφαρίνη, ηπαρίνη, αντιαιμοπεταλιακοί παράγοντες 
    • Φλεβοαποφρακτική (συμφόρηση πνευμονικής φλέβας, λοβώδες σπινθηρογράφημα αιμάτωσης) - τα αγγειοδιασταλτικά μάλλον είναι άχρηστα 

    Όλοι οι τύποι: η καρδιακή ανεπάρκεια μπορεί να αντιμετωπισθεί με διουρητικά. Η χρήση της διγοξίνης είναι αμφιλεγόμενη - δεν έδειξε να είναι ωφέλιμη η επιβλαβής. Η διγοξίνη μπορεί αντίστροφα να επηρεάσει την ικανότητα άσκησης λόγω αύξησης των πνευμονικών αγγείων

    Αντενδείξεις: Αποφύγετε τη βαρφαρίνη σε ασθενείς με συγκοπικά επεισόδια ή αιμόπτυση

    Προφυλάξεις: Η αγγειοδιασταλτική θεραπεία και απάντηση πρέπει να εκτιμώνται με παρακολούθηση σε μόνιτορ. Παράγοντες βραχείας δράσης όπως προστακυκλίνη, αδενοσίνη ή ακετυλοχολίνη είναι χρήσιμοι στον έλεγχο 

    ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΑ ΦΑΡΜΑΚΑ

    Συνεχής ενδοφλέβια έγχυση προστακυκλίνης ή των ανάλογών της

    -Αγγειοδιασταλτικά φάρμακα: Τα αγγειοδιασταλτικά χαλαρώνουν και ανοίγουν τα στενά αιμοφόρα αγγεία, βελτιώνοντας τη ροή του αίματος. Ένα από τα πιο συχνά συνταγογραφούμενα αγγειοδιασταλτικά για πνευμονική υπέρταση είναι η εποπροστινόλη. Αυτό το φάρμακο ρέει συνεχώς μέσω μιας ενδοφλέβιας (IV) γραμμής συνδεδεμένης σε μια μικρή αντλία, την οποία φοράτε σε μια συσκευασία στη ζώνη ή στον ώμο σας. Οι πιθανές παρενέργειες της εποπροστενόλης περιλαμβάνουν πόνο στη γνάθο, ναυτία, διάρροια, κράμπες στα πόδια και πόνο και λοίμωξη στη θέση της έγχυσης.

    Άλλοι τύποι αγγειοδιασταλτικών, συμπεριλαμβανομένης της τρεπροστινίλης, μπορούν να εισπνευστούν, να ενεθούν ή να ληφθούν από το στόμα. Το φάρμακο iloprost (Ventavis) χορηγείται ενώ εισπνέετε μέσω ενός νεφελοποιητή, ενός μηχανήματος που εξατμίζει το φάρμακο. Οι ανεπιθύμητες ενέργειες που σχετίζονται με την τρεπροστινίλη περιλαμβάνουν πόνο στο στήθος, συχνά με πονοκέφαλο και ναυτία και δύσπνοια. Πιθανές ανεπιθύμητες ενέργειες του iloprost περιλαμβάνουν πονοκέφαλο, ναυτία και διάρροια.

    -Διεγέρτες της γουανυλικής κυκλάσης (GSC). Το Riociguat (Adempas) αυξάνει το μονοξείδιο του αζώτου στο σώμα, το οποίο χαλαρώνει τις πνευμονικές αρτηρίες και μειώνει την πίεση. Οι ανεπιθύμητες ενέργειες περιλαμβάνουν ναυτία, ζάλη και λιποθυμία. Δεν πρέπει να λαμβάνετε διεγερτικά GSC εάν είστε έγκυος.

    -Ανταγωνιστές υποδοχέα ενδοθηλίνης. Αυτά τα φάρμακα αντιστρέφουν την επίδραση της ενδοθηλίνης, μιας ουσίας στα τοιχώματα των αιμοφόρων αγγείων. Τέτοια φάρμακα είναι η bosentan, η macitentan και η ambrisentan. Αυτά τα φάρμακα μπορεί να βελτιώσουν το επίπεδο ενέργειας και τα συμπτώματά σας. Ωστόσο, μπορούν να βλάψουν το συκώτι. Μπορεί να χρειαστείτε μηνιαίες εξετάσεις αίματος για να ελέγξετε τη λειτουργία του ήπατος. Οι ανταγωνιστές των υποδοχέων ενδοθηλίνης δεν πρέπει να λαμβάνονται εάν είστε έγκυος.

    -Σιλδεναφίλη και ταδαλαφίλη. Το Sildenafil (Revatio, Viagra) και η ταδαλαφίλη (Adcirca, Cialis) χρησιμοποιούνται συνήθως για τη θεραπεία της στυτικής δυσλειτουργίας. Αλλά ανοίγουν, επίσης, τα αιμοφόρα αγγεία στους πνεύμονες και επιτρέπουν στο αίμα να ρέει πιο εύκολα. Οι ανεπιθύμητες ενέργειες μπορεί να περιλαμβάνουν προβλήματα στο στομάχι, πονοκέφαλο και διαταραχές στην όραση.

    -Αναστολείς διαύλων ασβεστίου. Αυτά τα φάρμακα βοηθούν στη χαλάρωση των μυών στα τοιχώματα των αιμοφόρων αγγείων. Περιλαμβάνουν την αμλοδιπίνη, τη διλτιαζέμη  και τη νιφεδιπίνη. Αν και οι αποκλειστές διαύλων ασβεστίου μπορούν να είναι αποτελεσματικοί, μόνο ένας μικρός αριθμός ατόμων με πνευμονική υπέρταση βελτιώνεται κατά τη λήψη τους.

    -Βαρφαρίνη. Η βαρφαρίνη είναι ένας τύπος φαρμάκου που ονομάζεται αντιπηκτικό (αραιωτικό αίματος). Ο γιατρός σας είναι πιθανό να συνταγογραφήσει βαρφαρίνη για να βοηθήσει στην πρόληψη θρόμβων αίματος στις αρτηρίες των πνευμόνων. Αυτό το φάρμακο καθυστερεί τη διαδικασία πήξης και μπορεί να σας θέσει σε κίνδυνο αιμορραγίας, ειδικά εάν έχετε χειρουργική επέμβαση ή επεμβατική διαδικασία. Συζητήστε με το γιατρό σας σχετικά με το εάν πρέπει να σταματήσετε να παίρνετε ένα φάρμακο αραίωσης αίματος πριν από τη χειρουργική επέμβαση και για πόσο καιρό. Πολλά άλλα φάρμακα, φυτικά συμπληρώματα και τρόφιμα μπορούν να αλληλεπιδράσουν με τη βαρφαρίνη, οπότε μιλήστε με το γιατρό σας σχετικά με τη διατροφή σας και άλλα φάρμακα. Θα χρειαστείτε περιστασιακές εξετάσεις αίματος ενώ παίρνετε βαρφαρίνη για να ελέγξετε πόσο καλά λειτουργεί.

    -Διγοξίνη. Η διγοξίνη βοηθά τον καρδιακό παλμό να δυναμώνει και να αντλεί περισσότερο αίμα. Μπορεί να βοηθήσει στον έλεγχο του καρδιακού ρυθμού εάν έχετε αρρυθμίες.

    -Διουρητικά. Αυτά τα φάρμακα βοηθούν τους νεφρούς σας να απομακρύνουν την περίσσεια υγρού από το σώμα. Αυτό μειώνει το έργο που πρέπει να κάνει η καρδιά σας. Μπορούν επίσης να χρησιμοποιηθούν για τον περιορισμό της συσσώρευσης υγρών στους πνεύμονες, τα πόδια και την κοιλιά σας.

    -Θεραπεία οξυγόνου. Ο γιατρός σας μπορεί να προτείνει ότι αναπνέετε μερικές φορές καθαρό οξυγόνο για να βοηθήσετε στη θεραπεία της πνευμονικής υπέρτασης, ειδικά εάν ζείτε σε μεγάλο υψόμετρο ή έχετε άπνοια ύπνου. Μερικοί άνθρωποι που έχουν πνευμονική υπέρταση χρειάζονται τελικά συνεχή θεραπεία οξυγόνου.

    -Χειρουργική επέμβαση. Ένας χειρουργός δημιουργεί ένα άνοιγμα μεταξύ του άνω αριστερού και του δεξιού θαλάμου της καρδιάς σας (κόλπων) για να ανακουφίσει την πίεση στη δεξιά πλευρά της καρδιάς σας. μπορεί να έχει σοβαρές επιπλοκές, συμπεριλαμβανομένων προβλημάτων καρδιακού ρυθμού (αρρυθμίες).

    -Μεταμόσχευση πνεύμονα ή καρδιά-πνεύμονα μπορεί να είναι μια επιλογή, ειδικά για νεότερους ανθρώπους που έχουν ιδιοπαθή πνευμονική υπέρταση.

    Οι κύριοι κίνδυνοι οποιουδήποτε τύπου μεταμόσχευσης περιλαμβάνουν απόρριψη του μεταμοσχευμένου οργάνου και σοβαρή μόλυνση. Πρέπει να παίρνετε ανοσοκατασταλτικά φάρμακα για τη ζωή για να μειώσετε την πιθανότητα απόρριψης.

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    Συχνή

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ

    Θρομβοεμβολή, καρδιακή ανεπάρκεια, αιφνίδιος θάνατος 

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ 

    Μέσος όρος επιβίωσης είναι 2-3 χρόνια από τη στιγμή της διάγνωσης, 75% θνησιμότητα σε 5 χρόνια

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    • Πυλαία υπέρταση
    • Συστηματικός ερυθηματώδης λύκος 

    ΗΛΙΚΙΑΚΑ ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    ΚΥΗΣΗ

    Πρέπει να αποφεύγεται, υψηλό ποσοστό θνησιμότητας της μητέρας και του εμβρύου 

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τα καρδιοαγγειακά νοσήματα

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τα καρδιοαγγειακά νοσήματα

    0cc42f46 81b9 4b4e af8b 404bc4eaae69 tcm990 370510

     

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Χρήσιμες πληροφορίες για τη σαρκοείδωση

    Πνευμονική καρδία

    Χρήσιμες πληροφορίες για την πνευμονική εμβολή

    Πνευμονικό οίδημα

    Χρήσιμες πληροφορίες για τη χρόνια αποφρακτική πνευμονοπάθεια

    Διαχωριστικό ανεύρυσμα αορτής

    Ανοιχτός αρτηριακός πόρος

    Χρήσιμες πληροφορίες για την αμιάντωση

    Αποφρακτική άπνοια του ύπνου

    Χρήσιμες πληροφορίες για το άσθμα

    Χρήσιμες πληροφορίες για τις βρογχεκτασίες

    Φυσικές θεραπείες της πνευμονικής ίνωσης

    Πώς να σταματήσετε το ροχαλητό

    Αναπνεύστε ελεύθερα

    Ανεπάρκεια τριγλώχινας

    Σύνδρομο Pickwick

    Οι καλύτερες εξετάσεις για το αναπνευστικό σας

    Τσιρότα κλείνουν τρύπες στην καρδιά

    Ανοικτός κολποκοιλιακός πόρος

    Κυστική ίνωση

    Σάρκωμα πνευμονικής αρτηρίας

    Πνευμονική τοξικότητα από την αντικαρκινική θεραπεία

    Αεροπορικά ταξίδια και υπνική άπνοια

    Αέρια αρτηριακού αίματος

    Ο ασθενής με δύσπνοια στα επείγοντα

    Η αμιάντωση

    Κέντρα αναφοράς για τη θεραπεία της πνευμονικής υπέρτασης

    Κυάνωση

    Όταν κάποιος φτύνει αίμα

    Tι να κάνετε για το ροχαλητό

    Πνευμονική εμβολή

    Σύνδρομο αποφρακτικής άπνοιας στον ύπνο

    Χρήσιμες πληροφορίες για τις συγγενείς καρδιοπάθειες

    Πνευμονική Υπέρταση

    Μεταμόσχευση πνεύμονος

    Τα συνοδά νοσήματα της Χρόνιας Αποφρακτικής Πνευμονοπάθειας

    Η τεχνική της ακρόασης των φυσημάτων στα παιδιά

    Βρογχοπνευμονική δυσπλασία

    Δρεπανοκυτταρικά Σύνδρομα

    www.emedi.gr

     

     

     

  • Αγριόβρουβα Αγριόβρουβα

    Χρήσιμες πληροφορίες για την αγριόβρουβα

    Sisymbrium officinale

    Το σισίμβριο το φαρμακευτικό ή Sisymbrium officinale ή Σισίµπριο γνωστό σαν ζιζίμπρι και αγριόβρουβα και σκυλόβρουβα, ανήκει στην οικογένεια των Σταυρανθών.

    Είναι μονοετές ή διετές, διακλαδισμένο και λείο φυτό. Έχει φύλλα έμμισχα, τα πρώτα σε ροζέτα γύρω από τη βάση του βλαστού, πτερόλοβα και μεσαίο λοβό μεγαλύτερο. Είναι άοσμο, αλλά έχει καυστική γεύση. Άνθη μικρά, κάτω από 6 χιλιοστά. Κεράτια, επίσης, μικρά 10-20 χιλιοστά, όρθια, τριχωτά, χοντρά, αιχμηρά, σχεδόν εφαπτόμενα στο βλαστό. Τα άνθη του είναι μικρά κίτρινα με μικρό μίσχο. Οι καρποί του είναι μακρόστενα κεράτια. Ανθίζει από τον Απρίλη μέχρι τον Αύγουστο και το συναντούμε σε ακαλλιέργητους τόπους στα πεδινά και ημιορεινά, σε ελαιώνες, αμπέλια, σκουπιδότοπους, μέχρι την ορεινή ζώνη. 

    Παρ' όλο που είναι φυτό χωρίς ιδιαίτερη μυρωδιά, έχει γεύση έντονη και τσουχτερή που με τη ξήρανσή του όμως χάνεται.

    vroyva 2

    Άλλα είδη Sisymbrium

    -Sisibrium irio ή πικρόχορτο που είναι, περίπου, λείο, με ύψος, μέχρι 60 εκατοστά, έχει λεπτά κεράτια 40-65 χιλιοστά και φυτρώνει μέσα σε κατοικημένες περιοχές, σε άκρες δρόμων, ερείπια και σκουπιδότοπους

    vroyva 3

    -Sisibrium orientale ή Ινδικό κάρδαμο που είναι ετήσιο φυτό, 30-60 εκατοστά, τριχωτό και διακλαδισμένο. Έχει φύλλα πτεροβόλα με κεντρικό λοβό, βελοειδή, τα ανώτερα ακέραια άνθη 7 χιλιοστά, κίτρινο-λεμονί και κεράτια 35-100 χιλιοστά τριχωτά.

    vroyva 4

    -Sisymbrium polyceratum που το όνομά του σημαίνει πολλά κεράτια.

    vroyva 5

    Χρήσιμα μέρη αγριόβρουβας

    Χρήσιμα μέρη του είναι τα φύλλα και οι σπόροι του.

    Ιδιότητες κι ενδείξεις αγριόβρουβας

    Είναι στυπτικό και αποχρεμπτικό και συστήνεται σε χρόνιο πνευμονικό κατάρρου, σε πνευμονική συμφόρηση, σε χρόνια βρογχίτιδα, σε έντονο βήχα και βοηθά σε βραχνάδα και αφωνία και σε άτομα που θέλουν να έχουν τις φωνητικές τους χορδές σε άριστη κατάσταση, όπως ρήτορες, τραγουδιστές, καθηγητές, ψάλτες και συναφή επαγγέλματα.

    Είναι κατάλληλο για τη φαρυγγίτιδα και τη λαρυγγίτιδα.

    Είναι από τα βότανα που χρησιμοποιούνται για αποσυμφόρηση του συκωτιού, ειδικά σε περιπτώσεις κολικών του συκωτιού και της χολής που οφείλονται σε απόφραξη καναλιών τους από πέτρες 

    Οι σπόροι τους έχουν τις ίδιες ιδιότητες με αυτές των σπόρων του σιναπιού και σε έλλειψη των δεύτερων χρησιμοποιούνται στη θέση τους.

    Έχει αντικαρκινικές ιδιότητες.

    Χρησιμοποιούνται αρκετά παρασκευάσματα του φυτού.

    mamakan 00016 sisymbrium officinale hedge mustard 2020

    Χρήσιμες ιατρικές συνταγές με αγριόβρουβα

    Έκχυμα

    Αφήνετε 50 γραμμάρια ξηρών φύλλων του σε ένα λίτρο ζεστό νερό να χωνευτούν για ένα βράδυ. Σουρώνετε, ζεσταίνετε ελαφρά, γλυκαίνετε κατά βούληση και πίνετε 4-5 φλυτζάνια την ημέρα.

    Αφήνετε μια χούφτα ψιλοκομμένα φρέσκα φύλλα του, σε ένα ποτήρι καυτό νερό για είκοσι λεπτά, σουρώνετε και πίνετε τρία ποτήρια την ημέρα.

    Κρασί

    Βράζετε μια χούφτα ψιλοκομμένα φρέσκα φύλλα του σε ένα ποτήρι κρασί για λίγα λεπτά, σουρώνετε και πίνετε από ένα ποτηράκι του λικέρ τρεις φορές την ημέρα σαν αντισκορβουτικό ποτό. Το κρασί αυτό με γαργάρες βοηθά σε αμυγδαλίτιδες.

    Σιρόπι

    Λιώνετε φρέσκο φυτό, σουρώνετε και παίρνετε το χυμό του. Ανακατώνετε ένα μέρος χυμού με δύο μέρη ζάχαρη και το δένετε σε σιρόπι και το φυλάτε.

    Από το σιρόπι αυτό παίρνετε μέχρι 100 γραμμάρια την ημέρα διαλυμένο σε νερό ή τσάι από βότανα.

    Καταπλάσματα

    Χρησιμοποιούνται οι σπόροι του για τις παθήσεις του δέρματος, για έλκη, για αποστήματα και φλεγμονές κάθε είδους.

    Σαλάτα

    Σε σαλάτα, ωμό ή βραστό είναι ορεκτικό και διουρητικό και συνιστάται για όσους πάσχουν από προβλήματα ουροποιητικού.

    Τα κατάλληλα βότανα για την Υγεία σας

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα βότανα για την υγεία σας

    442d3c438ce22466d99c9487673b63b1

    Διαβάστε, επίσης,

    Σινάπι

    Να τρώτε άγρια χόρτα

    Πλύσεις για τη φαρυγγίτιδα

    www.emedi.gr

     

  • Χρήσιμες πληροφορίες για τη σαρκοείδωση Χρήσιμες πληροφορίες για τη σαρκοείδωση

    Σαρκοείδωση

    Σαρκοείδωση είναι μία μη λοιμώδης, πολυσυστηματική νόσος άγνωστης αιτιολογίας που προσβάλλει, συχνά, νέους και μέσης ηλικίας ενήλικες. Συχνά, παρουσιάζεται με αμφοτερόπλευρη πυλαία λεμφαδενοπάθεια, πνευμονικά διηθήματα, οφθαλμικές και δερματικές βλάβες. Άλλα όργανα μπορούν να προσβληθούν, όπως το ήπαρ, ο σπλήνας, οι λεμφαδένες, η καρδιά και το κεντρικό νευρικό σύστημα

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Αιμοποιητικό/Λεμφαδένες/Ανοσολογικό/Αναπνευστικό, Καρδιαγγειακό, Γαστρεντερικό

    Επικρατέστερη ηλικία: 20-60 χρόνια

    Επικρατέστερο φύλο: Άνδρες < Γυναίκες

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΣΑΡΚΟΕΙΔΩΣΗΣ

    • Οι ασθενείς μπορεί να είναι ασυμπτωματικοί 
    • Βήχας 
    • Βράχυνση αναπνοής 
    • Δερματικές βλάβες 
    • Πόνος ή ευερεθιστότητα οφθαλμών 
    • Γενικευμένη κακουχία, αδιαθεσία
    • Πυρετός
    • Βραδινοί ιδρώτες 

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΣΑΡΚΟΕΙΔΩΣΗΣ

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ 

    • Λοιμώδεις, κοκκιωματώδεις νόσοι, όπως φυματίωση και οι μυκητιασικές λοιμώξεις 
    • Αντιδράσεις ξένου σώματος 
    • Άλλες κακοήθειες σχετιζόμενες με λεμφαδενοπάθεια 
    • Βηρυλλίωση 

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    • Λεμφαδενοπάθεια, αναιμία ή λευκοπενία βρίσκεται στους μισούς ασθενείς 
    • Παθολογική ηπατική λειτουργία (κυρίως, αυξημένη αλκαλική φωσφατάση) αναφέρεται συχνά

    Φάρμακα που μπορεί να μεταβάλλουν τα ευρήματα: Η πρεδνιζόνη μπορεί να μειώσει τα επίπεδα του μετατρεπτικού ενζύμου της αγγειοτενσίνης και να ομαλοποιήσει τα ευρήματα του σπινθηρογραφήματος με Γάλλιο

    ΠΑΘΟΛΟΓΟΑΝΑΤΟΜΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    Μη τυρεοειδοποιημένα επιθηλιοειδή κοκκιώματα χωρίς ευρήματα μυκητιασικής ή μικροβακτηριδιακής λοιμώξεως 

    ΕΙΔΙΚΕΣ ΔΟΚΙΜΑΣΙΕΣ 

    • Μετατρεπτικό ένζυμο της αγγειοτενσίνης (ACE) είναι αυξημένο στο 60% των ασθενών 
    • Σπινθηρογράφημα με Γάλλιο - φαίνεται να προσλαμβάνουν ο πνεύμονας, οι λεμφαδένες και οι παρωτίδες σε ενεργό νόσο (καλύτερα να μη γίνεται)
    • Χαρακτηριστικά σε ενεργό νόσο, βρογχοκυψελιδική έκπλυση παρέχει ένα υγρό που έχει αυξημένο ποσοστό CD4 - θετικών λεμφοκυττάρων (Τ/βοηθοί/επαγωγείς λεμφοκύτταρα)
    • Οφθαλμολογική εξέταση 

    ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΗ

    Ακτινογραφίες θώρακος σταδοποιούνται σύμφωνα με τη σταδιοποίηση του Scadding:

    • Στάδιο 0 = φυσιολογική
    • Στάδιο 1 = μόνο πυλαία λεμφαδενοπάθεια
    • Στάδιο 2 = πυλαία λεμφαδενοπάθεια και πνευμονικά διηθήματα
    • Στάδιο 3 = μόνο πνευμονικά διηθήματα
    • Στάδιο 4 = πνευμονική ίνωση

    Το σπινθηρογράφημα με Γάλλιο θα είναι θετικό σε περιοχές οξείας νόσου.

    Η αξονική τομογραφία μπορεί να αυξήσει τη δυνατότητα αναγνώρισης λεμφαδένων και η αξονική τομογραφία υψηλής ευκρίνειας δείχνει περιβρογχική νόσο 

    ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΕΣ ΜΕΘΟΔΟΙ

    • Βρογχοσκόπηση με διαβρογχική βιοψία και βρογχοκυψελιδική έκπλυση εκτελείται συχνά για να διαγνωσθεί η πνευμονική νόσος (
    • Μεσαυλιοσκόπηση, βιοψία δέρματος ή λεμφαδένος (αν είναι αναγκαία για να τεθεί η διάγνωση)

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΣΑΡΚΟΕΙΔΩΣΗΣ

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ

    Εξωνοσοκομειακός ασθενής 

    sarcoidosis main

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ

    • Η νόσος μπορεί να μην απαιτεί ειδική θεραπεία στο ασυμπτωματικό άτομο ή μπορεί να απαιτείται θεραπεία με βάση ειδικές ενδείξεις, όπως καρδιακές ή επιπλοκές κεντρικού νευρικού συστήματος, οφθαλμικές ή υπερασβεστιαιμία
    • Θεραπεία πνευμονικών και δερματικών εκδηλώσεων γίνεται συνήθως με βάση τη βελτίωση της κλινικής εικόνας 

    ΔΙΑΙΤΑ

    • Αποφυγή τροφών πλούσιων σε ασβέστιο 
    • Σε ασθενείς με κορτικοστεροειδή, αποφυγή τροφών πλούσιων σε αλάτι

    ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    Γενικά επιμείνετε στην καλοήθη φύση της νόσου και στο γεγονός ότι δεν είναι μεταδοτική στους άλλους και δεν είναι κακοήθης

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΣΑΡΚΟΕΙΔΩΣΗΣ

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ

    • Συστηματικά κορτικοστεροειδή στον ασθενή με συστηματικά συμπτώματα, συνήθως πρεδνιζόνη, αρχικά 40 mg την ημέρα ή κάθε 2η ημέρα. Η θεραπεία με βαθμηδόν μειούμενες δόσεις πρέπει να διαρκέσει για τουλάχιστον ένα έτος
    • Σε ασθενείς με δερματική ή οφθαλμική νόσο τοπικά στεροειδή μπορεί να είναι αποτελεσματικά 

    Αντενδείξεις: Ασθενείς με γνωστά προβλήματα για κορτικοστεροειδή 

    Προφυλάξεις: Προσεκτική παρακολούθηση σε ασθενείς με σακχαρώδη διαβήτη και/ή υπέρταση 

    ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΑ ΦΑΡΜΑΚΑ

    Μεθοτρεξάτη 10 mg την εβδομάδα, υδροξυχλωροκίνη 100-200 mg την ημέρα, αζαθειοπρίνη 50-150 mg την ημέρα και χλωραμβουκίλη (0,1-0,2 mg/kg). Μπορεί να αυξήσει τον κίνδυνο καρκινογενέσεως. Χρήση ανοσοκατασταλτικών όπως μεθοτρεξάτης, αζαθειοπρίνης ή χλωραμβουκίλης, θα απαιτήσει προσεκτική, τακτική παρακολούθηση γενικής αίματος 

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    • Ασθενείς σε πρεδνιζόνη για συμπτώματα πρέπει να εξετάζονται κάθε ένα ή δύο μήνες ενώ είναι σε θεραπεία 
    • Ασθενείς που δεν χρειάζονται θεραπεία πρέπει να εξετάζονται τακτικά (κάθε τρεις μήνες) για τα δυο τουλάχιστον χρόνια μετά τη διάγνωση 
    • Ακτινογραφίες θώρακα και δοκιμασίες πνευμονικής λειτουργίας είναι χρήσιμες για παρακολούθηση πνευμονικής προσβολής 
    • Επίπεδα μετατρεπτικού ενζύμου της αγγειοτενσίνης χρησιμοποιείται από μερικούς για παρακολούθηση της ενεργότητας της νόσου. Σε ασθενείς με αρχικά αυξημένα επίπεδα ACE μπορεί αυτά να ελαττωθούν στα φυσιολογικά με την ύφεση της νόσου

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ 

    • Οι ασθενείς μπορεί να αναπτύξουν σημαντική προσβολή αναπνευστικού, όπως πνευμονική υπέρταση και δεξιά καρδιακή κάμψη
    • Άλλα όργανα, κυρίως η καρδιά (συμφορητική καρδιακή ανεπάρκεια, αρρυθμίες), τα μάτια (σπάνια τύφλωση) και το κεντρικό νευρικό σύστημα μπορούν να προσβληθούν με σημαντικές επιπτώσεις. Ευτυχώς προσβολή καρδιάς, οφθαλμών και ΚΝΣ, συνήθως εκδηλώνονται πρώιμα σε ασθενείς με αυτές τις επιπλοκές της νόσου

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ 

    • 80% των ασθενών θα έχουν αυτόματη θα έχουν αυτόματη ίαση μέσα σε 2 χρόνια
    • 10% θα έχουν σημαντική ίνωση, αλλά όχι περαιτέρω επιδείνωση της νόσου μετά δυο χρόνια
    • 10% (υψηλότερο σε ορισμένους πληθυσμούς όπως οι Αφροαμερικανοί) θα έχουν χρόνια, επιδεινούμενη νόσο

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΗΛΙΚΙΑΚΑ ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Παιδιατρικό: Σπάνια

    Γηριατρικό: Λιγότερο από 5% των ασθενών με ενεργό νόσο είναι κάτω των 60 χρονών 

    Άλλα: Η σαρκοείδωση είναι νόσος των νεαρών και των μεσήλικων 

    ΚΥΗΣΗ

    Όχι αυξημένη συχνότητα

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τα αυτοάνοσα νοσήματα

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τα αυτοάνοσα νοσήματα

    sarcoidosis main

    Διαβάστε, επίσης,

    Πυριτίαση

    Χρήσιμες πληροφορίες για τη ρευματοειδή αρθρίτιδα

    Βακτηριακή πνευμονία

    Πνευμονική καρδία

    Κοκκιωμάτωση του Wegener

    Χλαμύδια της πνευμονίας

    Σημαντικές πληροφορίες για την αμυλοείδωση

    Αποφρακτική βρογχιολίτιδα με οργανούμενη πνευμονία

    Πνευμονίτιδα εξ υπερευαισθησίας

    Πολύμορφο ερύθημα

    Οζώδες ερύθημα

    Διαφοροδιάγνωση λεμφαγγειακής καρκινωμάτωσης

    Ηωσινοφιλικές πνευμονίες

    Μάθετε να αξιολογείτε την ακτινογραφία θώρακος

    Κρυπτοκοκκίαση

    Χρήσιμες πληροφορίες για το γάλλιο

    Βηρύλλιο

    Ασπεργίλλωση

    Η αμιάντωση

    Όταν κάποιος φτύνει αίμα

    Σύνδρομο Sweet

    Σαρκοείδωση

    Κοκκιδιοειδομύκωση

    Όγκοι μεσοθωρακίου

    Μεταμόσχευση πνεύμονος

    Οζώδης πολυαρτηρίτιδα

    Ραγοειδίτιδα

    Λεμφαγγειολειομυομάτωση

    www.emedi.gr