Σάββατο, 08 Μαρτίου 2014 21:01

Χολολιθίαση και πολύποδες της χοληδόχου κύστεως

Γράφτηκε από την
Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(9 ψήφοι)

Όλες οι μέθοδοι θεραπείας των προβλημάτων της χοληδόχου κύστεως

Χολή ονομάζεται το πράσινο υγρό που παράγεται από το ήπαρ (συκώτι) και χρησιμεύει για να χωνεύουμε τις λιπαρές τροφές. Η χολή χύνεται από το ήπαρ προς το έντερο μέσα από ένα σωλήνα που λέγεται χοληδόχος πόρος. Στο πλάι του ο χοληδόχος πόρος συγκοινωνεί δια μέσου ενός άλλου σωλήνα, του κυστικού πόρου, με την χοληδόχο κύστη, όπου και αποθηκεύεται η χολή. Η χοληδόχος κύστη είναι απλά κολλημένη στο ήπαρ αλλά δεν συγκοινωνεί με αυτό απευθείας.

Όταν τρώμε η χοληδόχος κύστη συσπάται και αδειάζει τη χολή στον κυστικό πόρο κι από κει στο χοληδόχο πόρο και στο έντερο. Όταν αφαιρείται η χοληδόχος κύστη, κόβεται μόνο ο κυστικός πόρος και έτσι δεν επηρεάζεται η ροή της χολής και η λειτουργία της πέψης. Το ήπαρ συνεχίζει να παράγει και να προωθεί κανονικά τη χολή προς το έντερο, μόνο που δεν την αποθηκεύει πια στη χοληδόχο κύστη.

Συνεπώς, μπορεί θεωρητικά κανείς να ζει κανονικά και χωρίς χοληδόχο κύστη.

Οι λίθοι (πέτρες) στη χοληδόχο κύστη εμφανίζονται στο 30% των ανθρώπων, σε κάθε ηλικία και φύλο. Είναι, όμως, συχνότερες σε γυναίκες, παχύσαρκες, πολύτοκους, ηλικίας γύρω στα 50.

Η καλύτερη μέθοδος εξέτασης για χολολιθίαση, ICD-10 K80 είναι το υπερηχογράφημα.

Συνήθως, οι λίθοι δεν προκαλούν πόνο, γι’ αυτό και συχνά βρίσκονται τυχαία σε εξέταση που γίνεται για κάποιον άλλο λόγο.

Οι περισσότεροι,  σήμερα, όταν διαπιστώσουν χολολιθίαση χειρουργούνται. Η επέμβαση είναι σήμερα εύκολη χάρη στη λαπαροσκοπική μέθοδο που έχει διαδοθεί ευρέως και αποτελεί μεγάλη πρόοδο της χειρουργικής. Η λαπαροσκοπική χολοκυστεκτομή γίνεται με 4 μικρές τρυπούλες στο κοιλιακό τοίχωμα, μέσα από τις οποίες εισάγονται 3 ειδικά εργαλεία και μια λεπτή κάμερα που τα χειρίζονται δύο χειρουργοί. Αφαιρούν τη χοληδόχο κύστη βλέποντας τις κινήσεις τους σε μια τηλεόραση.


Επιπλοκές χολολιθίασης

  • Αν η χολολιθίαση αφεθεί χωρίς θεραπεία, κάποτε, μπορεί να οδηγήσει σε οξεία χολοκυστίτιδα. Τότε οι πέτρες προκαλούν φλεγμονή στη χοληδόχο κύστη, ο ασθενής εμφανίζει πόνο ψηλά στην κοιλιά, στο κέντρο ή προς τα δεξιά κάτω από τα πλευρά (επιγάστριο ή δεξιό υποχόνδριο). Ο πόνος μπορεί να αντανακλά και στην πλάτη δεξιά. Προοδευτικά παρουσιάζεται ναυτία, έμετο και πυρετό. Στην περίπτωση αυτή απαιτείται κάλυψη του ασθενούς με αντιβιοτικά.
  • Άλλη συχνή επιπλοκή της χολολιθιάσεως είναι ο αποφρακτικός ίκτερος. Συμβαίνει όταν μικρές πέτρες από τη χοληδόχο κύστη κατεβούν μέσα από το χοληδόχο πόρο, το σωληνάκι που φυσιολογικά φέρνει τη χολή στο έντερο (δωδεκαδάκτυλο) και το φράξουν. Τότε η χολή αντί να χυθεί στο έντερο γυρίζει προς το ήπαρ και μπαίνει στην κυκλοφορία του αίματος καθιστώντας το χρώμα του δέρματος κίτρινο. Τα κόπρανα γίνονται σχεδόν άσπρα, γιατί η χολή, που τους δίνει χρώμα, δεν χύνεται στο έντερο. Χρειάζεται να γίνει πρώτα πριν τη χολοκυστεκτομή, μια ειδική ενδοσκόπηση που λέγεται λέγεται ERCP (Ενδοσκοπική Παλίνδρομη Χολάγγειο-Παγκρεατογραφία). Μοιάζει σαν γαστροσκόπηση με τη διαφορά ότι διευρύνεται η οπή στην άκρη του χοληδόχου πόρου (ενδοσκοπική σφιγκτηροτομή) και αφαιρείται η σφηνωμένη πέτρα. Αν η μέθοδος αυτή αποτύχει επιβάλλεται να γίνει κανονική εγχείρηση για την αφαίρεση της πέτρας και αμέσως μετά η χολοκυστεκτομή.
  • Άλλη συχνή επιπλοκή της χολολιθίασης είναι η οξεία παγκρεατίτιδα. Από την πολυετή παραμονή λίθων στη χοληδόχο κύστη μπορεί, επίσης, να προκληθεί καρκίνος της χοληδόχου κύστεως. Πρόκειται για μια από τις χειρότερες μορφές καρκίνου του πεπτικού συστήματος, πολύ επιθετική και με κακή κατάληξη.

Πότε πρέπει να γίνεται χολοκυστεκτομή

1. Όταν έχετε πέτρες στη χοληδόχο κύστη. Η χολολιθίαση είναι η πιο συχνή αιτία αφαίρεσης της χοληδόχου κύστης. Οι πέτρες στη χολή προκαλούν πολλές και συχνές επιπλοκές, που μπορεί να είναι από απλές (πόνος στην κοιλιά, πυρετός) έως πολύ σοβαρές (π.χ., παγκρεατίτιδα, ίκτερος). Στην περίπτωση, λοιπόν, που οι πέτρες στη χολή προκαλούν οποιαδήποτε ενόχληση, η αφαίρεση της χοληδόχου κύστης είναι η κατάλληλη αντιμετώπιση.

2. Στην περίπτωση που έχετε πολύποδες στη χοληδόχο κύστη. Πρόκειται για μορφώματα, καλοήθη στην πλειοψηφία των περιπτώσεων, που συνήθως εμφανίζονται σε όσους έχουν κληρονομική προδιάθεση για την ανάπτυξή τους. Συχνά οι ασθενείς αναρωτιούνται γιατί δεν αφαιρούνται μόνον οι πολύποδες, αλλά απαιτείται η αφαίρεση όλης της κύστης. H απάντηση είναι ότι, αν αφαιρεθούν μόνον οι πολύποδες, σταδιακά θα ξαναδημιουργηθούν, ακριβώς επειδή υπάρχει η προδιάθεση για την ανάπτυξή τους. Μην καθυστερείτε για μεγάλο χρονικό διάστημα, π.χ. περισσότερο από 1-2 χρόνια, την απόφαση για την αφαίρεση της χολής. H διαρκής έκθεση του πολύποδα στη χολή (δηλαδή στο ερεθιστικό υγρό που εκκρίνεται από το συκώτι και «αποθηκεύεται» στην κύστη) έχει ως αποτέλεσμα το διαρκή ερεθισμό του, γεγονός που αυξάνει τις πιθανότητες αλλοίωσής του.

3. Όταν υπάρχει φλεγμονή στη χοληδόχο κύστη. Πρόκειται για ένα σοβαρό πρόβλημα υγείας που απαιτεί νοσοκομειακή περίθαλψη. Τα συμπτώματα της φλεγμονής είναι ο πόνος στο δεξί μέρος της κοιλιάς, ο υψηλός πυρετός και τα συχνά ρίγη. Στην περίπτωση της φλεγμονής με ή χωρίς την ύπαρξη λίθων (χολολιθίαση), θα πρέπει να αφαιρείται η χοληδόχος κύστη -είτε κατά τη διάρκεια της οξείας φάσης της φλεγμονής είτε μετά από λίγες εβδομάδες, αφού προηγηθεί θεραπεία με αντιβιοτικά, ανάλογα με την κρίση του γιατρού και την κλινική κατάσταση του ασθενούς.

4. Όταν υπάρχει κακοήθης όγκος.


Πότε δεν αφαιρείται η χοληδόχος κύστη

Όταν σε έναν τυχαίο έλεγχο βρεθούν πέτρες στη χοληδόχο κύστη οι οποίες όμως δεν προκαλούν καμία ενόχληση στον ασθενή. Στην περίπτωση αυτή η απόφαση για το αν θα αφαιρεθεί ή όχι η χολή λαμβάνεται μετά από τη μελέτη πολλών παραμέτρων (ηλικία του ασθενούς, ύπαρξη άλλων προβλημάτων υγείας, μέγεθος πέτρας) και τη διεξοδική ενημέρωση του ασθενούς από το χειρουργό.

Όταν στο εσωτερικό της χολής έχει δημιουργηθεί «λάσπη», που μπορεί να σημαίνει ότι στη χοληδόχο κύστη έχουν αναπτυχθεί πολύ ψιλές πέτρες σαν άμμος ή ότι η σύσταση της χολής (του υγρού) είναι ιδιαίτερα πυκνή. Στην περίπτωση αυτή δεν υπάρχει λόγος επέμβασης, αλλά συνιστάται η τακτική παρακολούθηση του ασθενούς με υπερηχογραφήματα περίπου κάθε έξι μήνες.

Όταν στο εσωτερικό της χολής έχουν αναπτυχθεί οι λεγόμενοι χοληστερινικοί πολύποδες. Tα μορφώματα αυτά δημιουργούνται από τις διαρκείς εναποθέσεις λιπωδών ουσιών στη χοληδόχο κύστη. Στην περίπτωση αυτή ο γιατρός θα σας συστήσει να ακολουθήσετε την κατάλληλη φαρμακευτική αγωγή και θα σας παρακολουθεί, ζητώντας σας να κάνετε τακτικά υπερηχογραφήματα. O απώτερος στόχος της θεραπείας είναι η διάλυση του χοληστερινικού πολύποδα και η αποφυγή της χειρουργικής αφαίρεσής του.

Όταν το πρόβλημα που έχει η χοληδόχος κύστη είναι σε οξεία φάση. Mε άλλα λόγια, οι περισσότεροι ειδικοί συνιστούν να αφαιρείται η χολή όταν το πρόβλημα είναι «εν ψυχρώ» και όχι «εν θερμώ». Όταν, λόγου χάρη, εντοπίζουν μέσω του υπερηχογραφήματος πέτρες στη χολή, συμβουλεύουν τον πάσχοντα να προγραμματίσει τη χειρουργική επέμβαση όσο οι πέτρες δεν του προκαλούν οξείες ενοχλήσεις, διαφορετικά μπορεί να οδηγηθεί εσπευσμένα στο χειρουργείο.


Χολοκυστεκτομή

Συνήθως η αφαίρεση της χοληδόχου κύστης γίνεται με λαπαροσκοπική επέμβαση. H εγχείρηση γίνεται με ολική αναισθησία και αφήνει τρία μικρά σημάδια στην κοιλιά 5-10mm. Περίπου δύο μέρες μετά την επέμβαση θα είστε σε θέση να επιστρέψετε στην εργασία σας.

H κλασική μέθοδος αφαίρεσης της χολής (με ανοιχτό χειρουργείο) δεν προτιμάται πλέον, επειδή είναι πιο επεμβατική, αφήνει ευδιάκριτα σημάδια στην κοιλιά και απαιτεί περισσότερες μέρες νοσηλείας μετά την επέμβαση (περίπου 4-5 μέρες).

Τι χάνετε τελικά από την αφαίρεσή της; Αν και συνηθίζουμε να μιλάμε για την αφαίρεση της χολής, θα πρέπει να πούμε ότι ουσιαστικά το όργανο που αφαιρείται είναι η χοληδόχος κύστη. Πρόκειται για την αποθήκη της χολής, δηλαδή του ερεθιστικού υγρού που εκκρίνει το συκώτι και το οποίο βοηθά στη χημική διάσπαση των τροφών. Όταν η χοληδόχος κύστη αφαιρείται, το υγρό του ήπατος (η χολή) καταλήγει απευθείας στο δωδεκαδάκτυλο. Αν αυτό το υγρό παλινδρομήσει στο στομάχι, ενδέχεται να δημιουργήσει πρόβλημα γαστρίτιδας, το οποίο γίνεται πιο αισθητό με την πάροδο του χρόνου.

Τι πρέπει να προσέξετε μετά τη χολοκυστεκτομή:

● Nα αποφεύγετε την αυξημένη κατανάλωση καφέ και αναψυκτικών.

● Nα περιορίσετε τα πολλά καρυκεύματα και τα τηγανητά.

● Nα μασάτε καλά την τροφή σας.


Οι πολύποδες της χοληδόχου κύστεως

Οι πολύποδες της χοληδόχου κύστεως, ICD-10 K82.4, συνήθως,  είναι καλοήθεις και οφείλονται σε υψηλές τιμές χοληστερίνης. Υπάρχουν όμως και προκαρκινικές μορφές πολυπόδων που μπορεί να οδηγήσουν σε καρκίνο της χοληδόχου κύστεως. Δύσκολα μπορεί να ξεχωρίσει ένα υπερηχογράφημα τους μεν από τους δε. Η λάσπη στη χολή μπορεί να διαγνωστεί ως πολύποδας της χοληδόχου κύστεως. Οι πολύποδες της χοληδόχου κύστης δεν χρειάζονται αντιμετώπιση αν το μέγεθος της αλλοίωσης δεν ξεπερνά το 1 cm και δεν μεταβάλλεται με το χρόνο. Αν υπάρχουν συμπτώματα (πχ. κολικός χοληφόρων), χολολιθίαση, πάχυνση του τοιχώματος της χοληδόχου ( >1cm) στο υπερηχογράφημα ή αύξηση του πάχους με το χρόνο, τότε μπορεί να γίνει χολοκυστεκτομή.

Οι πολύποδες της χοληδόχου κύστης είναι συνήθως πολύποδες χοληστερίνης. Δεν είναι νεοπλάσματα. Συμπτώματα υπάρχουν μόνο αν συνυπάρχουν χολόλιθοι. Δεν είναι κάτι ανησυχητικό και συνήθως ανακαλύπτεται ως τυχαίο εύρημα. Όταν έχετε άγχος, χωρίς αμφιβολία θα έχετε αισθανθεί μια έντονη ενόχληση σαν σφίξιμο στην κοιλιά σας. Eίναι βέβαιο, επίσης ότι, μετά από ένα πλούσιο γεύμα, θα νιώθετε το στομάχι σας βαρύ.

Eάν νιώθετε πόνο στο δεξί μέρος της κοιλιάς σας, ο οποίος γίνεται εντονότερος μετά το φαγητό ή κατά τη διάρκεια της νύχτας, καλό είναι να επισκεφτείτε το γιατρό για έναν έλεγχο της κατάστασής σας. Oι γαστρεντερολόγοι τονίζουν ότι κάθε πόνος ή ενόχληση στο δεξί μέρος της κοιλιάς, στο σημείο κάτω από τα τελευταία πλευρά του θώρακα, δεν πρέπει να αγνοείται. Yπάρχει επίσης το ενδεχόμενο ο πόνος να εντοπίζεται στο δεξί μέρος της κοιλιάς και να «αντανακλάται» στην πλάτη ή στο στήθος. Φυσικά, κάθε ενόχληση στα σημεία αυτά δεν μπορεί να αποδοθεί αποκλειστικά σε πρόβλημα της χοληδόχου κύστης. Για τη σωστή διάγνωση, εκτός από την κλινική εξέταση, είναι απαραίτητο να κάνετε και ένα υπερηχογράφημα άνω κοιλίας, με το οποίο ελέγχονται η χοληδόχος κύστη, τα νεφρά, το συκώτι, o σπλήνας και το πάγκρεας. Eίναι η πιο απλή, ανώδυνη, αναίμακτη και ακριβής εξέταση για τον έλεγχο αυτής της περιοχής της κοιλιάς.

Οι πολύποδες της χοληδόχου κύστεως είναι πραγματικά σε πολλές περιπτώσεις ένα τυχαίο εύρημα κατά την διάρκεια υπερηχογραφικού ελέγχου της άνω κοιλίας.

Στην χοληδόχο κύστη ανευρίσκονται 5 τύποι πολυπόδων και οι 3 εξ αυτών (που αποτελούν το 95% των περιπτώσεων) είναι καλοήθεις μη νεοπλασματικές ιστορίες. Οι χοληστερινικοί πολύποδες (60%), οι αδενομυοματώδεις πολύποδες (25%) και οι φλεγμονώδεις πολύποδες (10%) είναι συνήθως μικρότεροι από 10 mm και πρέπει να παρακολουθούνται με υπερηχογραφήματα ανά 6μηνο, εκτός περιπτώσεων όπου υπάρχει συμπτωματολογία. Τα αδενώματα (4%) και σπάνιες νεοπλασματικές μορφές (1%) αποτελούν τους σπανιότερους πολύποδες.

Για όλες τις μορφές των πολυπόδων ισχύει ο κανόνας να αφαιρούνται - ακόμα και αν είναι συμπτωματικοί- όταν είναι μεγαλύτεροι από 12 mm, διότι έχει αποδειχθεί πως σχεδόν όλα τα αδενώματα που περιέχουν καρκινικά κύτταρα είναι μεγαλύτερα των 12 mm.

Οι πολύποδες χοληδόχου κύστεως, τις περισσότερες φορές αποτελούν τυχαίο εύρημα σ' έναν απλό υπέρηχο κοιλίας που γίνεται για κάποιον άλλο λόγο (πχ. άτυπα κοιλιακά άλγη κτλ.). Τότε γεννιέται το ερώτημα, αν θα πρέπει η χοληδόχος κύστη μαζί με τον πολύποδα να αφαιρεθούν χειρουργικά, ή αν θα πρέπει ο ασθενής να παρακολουθείται με υπερήχους κατά διαστήματα.

Ο βασικός κανόνας είναι ότι, αν ο πολύποδας είναι μικρότερος του ενός εκατοστού και αν τα υπερηχογραφικά χαρακτηριστικά συνηγορούν υπέρ καλοήθους απλού πολύποδα ή χοληστερινικού πολύποδα της χοληδόχου κύστεως, ο ασθενής μπορεί να παρακολουθείται με υπερήχους, κάθε 6 μήνες για ένα χρόνο και μετά κάθε 3 χρόνια και αν δεν αλλάξει κάτι στις διαστάσεις ή την μορφολογία του, ο ασθενής δεν χρειάζεται χειρουργική αφαίρεση της χοληδόχου κύστεως.

Ο ενδοσκοπικός υπέρηχος εδώ, μπορεί να προσφέρει πολλά και να κάνει τη διαφορά μεταξύ χειρουργείου και παρακολούθησης, γιατί "βλέπει" πολύ πιο καλά τη χοληδόχο κύστη και το περιεχόμενο της από τον απλό υπέρηχο κοιλίας, καθώς γίνεται μέσα από το στομάχι παρακάμπτοντας όλα τα φυσικά εμπόδια που αντιμετωπίζει ο απλός υπέρηχος κοιλιάς (αέρας εντός του στομάχου κτλ.).


Γενικές διαιτητικές οδηγίες για όσους πάσχουν από χολολιθίαση

1. Μείωση των θερμίδων του καθημερινού μενού.

2. Απαραίτητη ελάττωση της πρόσληψης ραφιναρισμένων υδατανθράκων. Η ποσότητα πρόσληψης υδατανθράκων στο καθημερινό μενού πρέπει να μην ξεπερνάει το 65% των θερμίδων.

3. Μείωση των λιπών. Η ποσότητα πρόσληψης λιπών στο καθημερινό μενού δεν πρέπει να ξεπερνάει τα 50g/ημέρα. Η σύνθεσή τους είναι προτιμότερο να έχει σχέση 1:1:1 ανάμεσα σε κορεσμένα, μονοακόρεστα και πολυακόρεστα λίπη.

4. Αύξηση πρόσληψης φυτικών ινών.

5. Αύξηση ποσότητας πρωτεϊνών, ανάλογα με τα ποσοστά των υπόλοιπων θρεπτικών στοιχείων (υδατανθράκων, λιπών).


Τροφές που επιτρέπονται στην χολολιθίαση

Αποβουτυρωμένο γάλα, αφρόγαλα χωρίς λίπος, γιαούρτι και τυρί άπαχα, σούπες χωρίς λίπος, αναψυκτικά, καφές, τσάι, κρέατα άπαχα, ψητά ή βρασμένα, πουλερικά ψητά, ψάρια άπαχα, ψητά ή βρασμένα, το λευκό του αυγού, ελεύθερα, ολόκληρο το αυγό βραστό, πατάτες ψητές ή βραστές χωρίς λίπος, όσπρια μαγειρεμένα ελαφρά χωρίς λίπος, μακαρόνια χωρίς λιπαρές σάλτσες, ψωμί χωρίς λίπος όλων των ειδών, όλα τα λαχανικά φρέσκα ή ωμά ή μαγειρεμένα ελαφρά, όλοι οι χυμοί φρούτων και λαχανικών, φρούτα κυρίως τα εσπεριδοειδή, γλυκά και κέικ με αποβουτυρωμένο γάλα και με το λευκό του αυγού, ζελέ φρούτων, κρέμα από αποβουτυρωμένο γάλα, κράκερς, ρύζι, μέλι, μαρμελάδες, αλάτι, μουστάρδα, αρωματικά βότανα.

Τροφές που απαγορεύονται στην χολολιθίαση

Πλήρες και σοκολατούχο γάλα, γιαούρτι και τυρί από πλήρες γάλα, όλα τα οινοπνευματώδη, ρόφημα κακάο-σοκολάτας, λιπαρές σούπες, χοιρινό, λουκάνικα, σολομός, μπέικον, σαλάμι, παστουρμάς, σάντουιτς, τοστ, χάμπουργκερ, όλες οι κονσέρβες ψαριών με λίπος, πατάτες τηγανητές, πατατάκια, γαριδάκια, ζυμαρικά με λιπαρές σάλτσες, ψωμιά με λίπος, σουφλέ λαχανικών και άλλα, σοκολάτα, ξηροί καρποί, πιπέρι, όσπρια κονσερβοποιημένα με λίπος, καρύδα, ελιές, περισσότερα από 1 αυγό την ημέρα τηγανητό.


Πώς να διαλύσετε τις πέτρες στην χολή σας, χωρίς χειρουργείο

Οι χολόλιθοι είναι ένα συχνό πρόβλημα του πεπτικού συστήματος και σχηματίζονται πέτρες στη χοληδόχο κύστη (ένα μικρό όργανο στη δεξιά πλευρά της κοιλιάς που αποθηκεύει χολή).

Υπάρχουν 2 τύποι των χολόλιθων: χολόλιθοι χοληστερόλης (οι πιο συχνοί) και οι χολόλιθοι από χρωστική ουσία. Και τα δύο είδη μπορεί να οδηγήσουν σε πόνο και σοβαρή μόλυνση. Αν και η χειρουργική επέμβαση είναι η πιο συχνή θεραπεία για πέτρες στη χολή, μπορεί να θέλετε να τους διαλύσετε μόνοι σας.

Αν έχετε αυτή τη στιγμή χολόλιθους, αλλά χωρίς συμπτώματα, μπορείτε να θέλετε να πάρετε μέτρα για να μειώσετε το μέγεθος χολολίθων και να προλάβετε μελλοντικές επιπλοκές .


Πώς διαλύονται οι χολόλιθοι

Επειδή κάποιες  περιπτώσεις  μπορεί να οδηγήσουν σε λοιμώξεις και άλλες επείγουσες ιατρικές καταστάσεις, ορισμένα συμπτώματα σηματοδοτούν ότι θα πρέπει να ζητήσετε αμέσως ιατρική βοήθεια. Εάν οι πέτρες στη χολή σας κάνουν να υποφέρετε ή έχετε οποιοδήποτε από τα ακόλουθα συμπτώματα, επικοινωνήστε με έναν γιατρό αμέσως:

  • Ξαφνικός και έντονος πόνος στο πάνω δεξιό μέρος ή στο κέντρο της κοιλιάς
  • Υψηλός  πυρετός και / ή ρίγη
  • Αύξηση της εφίδρωσης και ταχυκαρδία λόγω του πόνου
  • Ίκτερος ή κίτρινος αποχρωματισμός του δέρματος (φλεγμονή των χοληφόρων  και του παγκρέατος)

Διάγνωση χολόλιθων

Κάντε μια εξέταση για να αποδειχθεί η παρουσία χολολίθων. Μην επιχειρήσετε τη διάλυση χολολίθων, αν δεν είστε σίγουροι για το αν έχετε. Μπορεί να υπάρχει μια διαφορετική πάθηση που χρειάζεται άλλη αντιμετώπιση. Ζητήστε από τον γιατρό σας αξονική τομογραφία, υπέρηχους στην κοιλιακή χώρα, MRI, και ενδοσκοπική παλίνδρομη χολαγγειογραφία. Οι εξετάσεις αίματος είναι απαραίτητες, επίσης.


Φάρμακα για να διαλύσετε τους χολόλιθους

Πάρτε φάρμακα για να διαλύσετε τις μικρές πέτρες στη χολή σας που είναι μικρότερες από 1 cm σε διάμετρο. Ορισμένα φάρμακα μπορεί να βοηθήσουν να διαλυθούν οι μικρότεροι χολόλιθοι, χωρίς την ανάγκη για χειρουργική επέμβαση ή άλλες επεμβατικές θεραπείες. Τα φάρμακα που χορηγούνται από το στόμα για τη διάλυση χολολίθων είναι κατάλληλα για το 30 τοις εκατό των ατόμων με χολολιθίαση.

Αυτά τα φάρμακα, που ονομάζονται χηνοδεοξυχολικό οξύ και ουρσοδεοξυχολικό οξύ και είναι χολικά οξέα.

Οι άνθρωποι με μικρούς χολόλιθους χοληστερόλης έχουν μεγαλύτερες πιθανότητες επιτυχίας για  θεραπείας με διάλυση. Είναι απίθανο να ωφεληθούν οι άνθρωποι με μεγάλες πέτρες χοληστερόλης, πέτρες  από χρωστικές που αποτελούνται από χολερυθρίνη και οι παχύσαρκοι ασθενείς. Η θεραπεία μπορεί να διαρκέσει αρκετό καιρό  και οι  χολόλιθοι μπορεί να επαναεμφανιστούν.

  • Ουρσοδεοξυχολικό οξύ

Το Ursodeoxycholic διαλύει έως και 80 τοις εκατό των πολύ μικρών χολολίθων εντός έξι μηνών. Η θεραπεία με αυτό το φάρμακο είναι λιγότερο επιτυχής, όταν οι πέτρες είναι μεγάλες. Ακόμη και αν η θεραπεία είναι επιτυχής, το 50 τοις εκατό των ασθενών βιώνουν επαναλαμβανόμενη χολολιθίαση. Το Ουρσοδεοξυχολικό οξύ δεν είναι η κατάλληλη θεραπευτική επιλογή για τα άτομα με ασβεστοποιημένη χοληστερόλη ή χολόλιθους από χρωστική ουσία.

Συνήθως χορηγούνται 500-750 mg Ursodeoxycholic acid (8-10 mg/kg) την ημέρα.

Πιθανές παρενέργειες του Ουρσοδεοξυχολικού οξέος είναι η  διάρροια, η δυσκοιλιότητα, οι στομαχικές διαταραχές, η δυσπεψία, η ζάλη, ο έμετος, ο βήχας, η καταρροή, ο πονόλαιμος, ο πόνος στην πλάτη  και στις αρθρώσεις, οι μυϊκοί πόνοι, η απώλεια μαλλιών και η συχνή ή επώδυνη ούρηση.

  • Χηνοδεοξυχολικό οξύ

Το χηνοδεοξυχολικό οξύ δεν πρέπει να χορηγείται σε έγκυες γυναίκες ή άτομα με ηπατική νόσο, απόφραξη χοληδόχου κύστης, επιπλοκές χολόλιθων ή μεγάλες  πέτρες στη χολή μη χοληστερινικούς.

H έναρξη θεραπείας γίνεται με 50 mg την ημέρα και προοδευτική αύξηση, μετά πάροδο 1-2 εβδομάδων, μέχρι 15 mg/kg ημερησίως.

Οι παρενέργειες μπορεί να περιλαμβάνουν τη διάρροια, την  φλεγμονή του ήπατος, αίσθημα καύσου, μειωμένη όρεξη, ναυτία, αυξημένη χοληστερόλη του αίματος και μείωση του αριθμού των λευκών αιμοσφαιρίων.

Το χηνοδεοξυχολικό οξύ δεν πρέπει να χορηγείται σε έγκυες γυναίκες ή άτομα με ηπατική νόσο, απόφραξη χοληδόχου κύστης, επιπλοκές χολόλιθων ή μεγάλες  πέτρες στη χολή μη χοληστερινικούς. Οι παρενέργειες μπορεί να περιλαμβάνουν τη διάρροια, την  φλεγμονή του ήπατος, αίσθημα καύσου, μειωμένη όρεξη, ναυτία, αυξημένη χοληστερόλη του αίματος και μείωση του αριθμού των λευκών αιμοσφαιρίων.

Σημειώστε, ότι αυτά τα φάρμακα δεν είναι η κατάλληλη θεραπευτική επιλογή για τους ανθρώπους που πάσχουν από μόλυνση της χοληδόχου κύστης, έχουν μεγάλες πέτρες στη χολή, ή έχουν χολόλιθους που βρίσκονται στα χοληφόρα.


Άλλες επιλογές θεραπείας για τις πέτρες στη χολή 

Εάν οι χολόλιθοί σας δεν μπορούν να διαλυθούν με φάρμακα ή έχετε αναπτύξει επιπλοκές από πέτρες στη χολή, μπορεί να χρειαστεί να υποβληθείτε σε μια πιο επεμβατική θεραπευτική επιλογή. Είναι σημαντικό να γνωρίζετε τις επιλογές σας όταν πρόκειται για εναλλακτικές διαδικασίες για τη διάλυση χολολίθων. Μαζί με το γιατρό σας, μπορείτε να επιλέξετε την καλύτερη θεραπεία για εσάς.

Μερικές συχνές θεραπείες

  • Έγχυση ενός χημικού διαλύτη απευθείας στην χοληδόχο κύστη. Ο χειρουργός εισάγει ένα λεπτό σωλήνα στην χοληδόχο κύστη και συνδέει μια αντλία που παραδίδει μικρές ποσότητες διαλύτη κατευθείαν στο όργανο σε μία περίοδο ωρών ή ημερών. Η διαδικασία μπορεί να μειώσει τις πέτρες χοληστερόλης  γρήγορα, αλλά ο κίνδυνος των επιπλοκών είναι υψηλός λόγω της τοξικής φύσης των χημικών διαλυτών.Ένας εκπαιδευμένος ακτινολόγος εγχέει την χημική ένωση μεθυλο-τριτ-βουτυλαιθέρα (ΜΤΒΕ) εντός της χοληδόχου κύστης για τη διάλυση χολολίθων.
  • Λιθοτριψία με κρουστικά κύματα (ESWL). Αυτή είναι μια διαδικασία που περιλαμβάνει τοποθέτηση του ασθενούς σε μια λεκάνη με νερό, ενώ κύματα υπερήχων κατευθύνονται για να σπάσουν τις πέτρες.
  • Χολοκυστεκτομή. Αυτή είναι χειρουργική διαδικασία και συνήθως, είναι η οριστική αντιμετώπιση των επίμονων συμπτωμάτων της χολολιθίασης. Σε αυτή τη θεραπεία, η χοληδόχος κύστη αφαιρείται εντελώς μέσω της χειρουργικής επέμβασης.

Πρόληψη δημιουργίας χολόλιθων

Γνωρίστε τους παράγοντες κινδύνου για την ανάπτυξη των χολολίθων 

Οι γυναίκες, τα άτομα ηλικίας άνω των 60 ετών, και ορισμένες εθνικότητες έχουν αυξημένο κίνδυνο ανάπτυξης χολολιθίασης. Άλλοι παράγοντες, όπως η εγκυμοσύνη, η παχυσαρκία, το οικογενειακό ιστορικό χολολιθίασης, και η διατροφή μπορεί, επίσης, να συμβάλλουν στην εμφάνιση χολόλιθων.

Τα μέτρα αυτά μπορούν να εμποδίσουν τις υπάρχουσες πέτρες στη χολή από το να μεγαλώσουν και να βοηθήσουν στην πρόληψη του σχηματισμού χολόλιθων στο  μέλλον με τη μείωση των επιπέδων χοληστερόλης στο αίμα.

  • Αποκτήστε έναν υγιεινό τρόπο ζωής. Αποφύγετε την κατανάλωση ανθυγιεινών σακχάρων, κορεσμένων λιπών και χοληστερόλης.
  • Επίσης, φροντίστε να κάνετε άσκηση. Οι άνθρωποι που είναι σωματικά δραστήριοι είναι λιγότερο πιθανό να πάσχουν από πέτρες στη χολή.
  • Μια διατροφή που είναι χαμηλή σε λιπαρά και χοληστερόλη, μπορεί να βοηθήσει στη μείωση της χολολιθίασης. Προσπαθήστε να τρώτε τροφές πλούσιες σε φυτικές ίνες, χαμηλές σε λιπαρά, όπως τα σμέουρα, η φάβα, το ψωμί ολικής αλέσεως και η βρώμη. Οι φυτικές ίνες βοηθούν το πεπτικό σύστημα να λειτουργήσει σωστά, ενώ μια διατροφή χαμηλή σε λιπαρά εμποδίζει την συσσώρευση χοληστερόλης στη χοληδόχο κύστη.
  • Η παχυσαρκία συσχετίζεται με αυξημένο κίνδυνο σχηματισμού χολόλιθων. Ωστόσο, αν είστε παχύσαρκοι και θέλετε να χάσετε βάρος, μην χάνετε πάνω από 1 έως 2 κιλά την εβδομάδα, γιατί αυτό μπορεί να αυξήσει τον κίνδυνο χολολιθίασης.
  • Αυξήστε την κατανάλωση τροφών πλούσιων σε βιταμίνη Ε. Ορισμένα τρόφιμα, όπως το φύτρο σιταριού, οι ηλιόσποροι και ορισμένοι ξηροί καρποί, περιέχουν βιταμίνη Ε, που ορισμένοι άνθρωποι πιστεύουν ότι μπορεί να βοηθήσει στην αντιμετώπιση της χολολιθίασης. Υπάρχουν κάποιες ενδείξεις ότι οι άνθρωποι που δεν παίρνουν αρκετές βιταμίνες Ε και C ή ασβέστιο μπορεί να έχουν αυξημένο κίνδυνο για πέτρες στη χολή.

Το πρωτόκολλο για την αποτοξίνωση  της χολής και του ήπατος

Ο  καθαρισμός και η αποτοξίνωση του σώματος ξεκινά από τον καθαρισμό του  συκωτιού, της χοληδόχου κύστης και του εντέρου.

-Προπαρασκευαστική Περίοδος: 1-4 εβδομάδες πριν από τον καθαρισμό.

Περίπου ένας μήνας.

Αυτό γίνεται για να διαλύσουμε τις πέτρες.

Χρειαζόμαστε Βιολογικό Εξαιρετικό Παρθένο Ελαιόλαδο (υψηλής ποιότητας – ψυχρής έκθλιψης), χυμό μήλου, χυμό λεμονιού ή  χυμό γκρέιπφρουτ και  άλατα Epsom.

Καθημερινά:

  • Πίνουμε μια κουταλιά της σούπας λαδολέμονο, 10 λεπτά πριν από τα 2 κυρίως γεύματα. (Κάθε φορά το ανακατεύουμε έως ότου γίνει γαλακτώδες).
  • Το λαδολέμονο γίνεται με ίση ποσότητα χυμό λεμονιού και Βιολογικό Εξαιρετικό Παρθένο Ελαιόλαδο (υψηλής ποιότητας – ψυχρής έκθλιψης). Πίνοντας το 10 λεπτά πριν  τα γεύματα διεγείρουμε το ήπαρ να εκκρίνει περισσότερη χολή.
  • Ταυτόχρονα πίνουμε 2 κούπες από ένα μείγμα βοτάνων, κάθε μέρα, πρωί και απόγευμα, που να περιέχει, γεντιανή, δυόσμο, δενδρολίβανο και γαιδουράγκαθο για να μαλακώσουν οι πέτρες της χοληδόχου κύστης και του ήπατος.
  • Επίσης, πίνουμε κάθε ημέρα  χυμό μήλου, περίπου 1  λίτρο την ημέρα (ο καλύτερος είναι φρεσκοστυμμένος χυμός από βιολογικά μήλα). Το μηλικό οξύ στον χυμό μήλου μαλακώνει το ήπαρ και τις πέτρες στη χολή.
  • Βοηθητικά μπορούμε να βάζουμε κομπρέσες με καστορέλαιο 2-3 φορές την εβδομάδα πάνω από την περιοχή του ήπατος  της χοληδόχου κύστης και των νεφρών.
  • Οι υποκλυσμοί  1-3  κλύσματα  την εβδομάδα βοηθάνε και αυτοί αρκετά και  είναι σημαντικοί, για να καθαρίσει το έντερο γιατί αλλιώς οι πέτρες δεν θα μπορέσουν να περάσουν, όταν  κάνουμε τον τελικό καθαρισμό.

Κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου καλό είναι αποφεύγουμε  την κατανάλωση πρωτεϊνών και τροφών πλούσιες σε πρωτεϊνες (κυρίως τα ζωικά προϊόντα και τα λίπη, τη ζάχαρη, το αλκοόλ και τα αναψυκτικά).

-Κυρίως καθαρισμός:

  • Το πρωί, ξεκινάμε  με τον χυμό μήλου  και  ένα πολύ ελαφρύ πρωινό,  αποφεύγοντας όλα τα λίπη αυτή την ημέρα. Αυτό σημαίνει όχι βούτυρο, έλαια, ζωικά ή γαλακτοκομικά προϊόντα, κλπ. Μην καταναλώνετε τρόφιμα ή άλλα ποτά μετά το πρωινό, εκτός από  οργανικά  μήλα και  νερό. Μπορούμε να τρώμε  όσα μήλα, και νερό, θέλουμε.
  • Περίπου στις 4 μ.μ.: Σταματάμε  να τρώμε μήλα συνεχίζουμε μόνο με  το να πίνουμε νερό.            
  • Στην συνέχεια στις 5 μ.μ.: Φτιάχνουμε τα  Άλατα Epsom: Ανακατεύουμε  4 κουταλιές της σούπας αλάτι Epsom σε 3 ποτήρια  νερό, και το χωρίζουμε  σε 4 ίσα μέρη. Προσθέτουμε 1 με 2 κουταλάκια του γλυκού φρεσκοστυμένο χυμό λεμονιού (για την εξουδετέρωση της  κάπως πικρής γεύσης των αλάτων).
  • Στις 6 μ.μ.: Πίνουμε το ένα μέρος  του μείγματος και στις 8 μ.μ.. ακόμη ένα μέρος.

Ο σκοπός των αλάτων  Epsom είναι να βοηθήσουν να χαλαρώσει το έντερο και να καθαρίσει η εντερική οδός. Ξεπλένουν το έντερο από τα στάσιμα απόβλητα εύκολα, διαστέλλουν την χοληφόρο πόρο  και μας προετοιμάζουν για το μείγμα του ελαιόλαδου και του χυμού του λεμονιού ή του γκρέιπφρουτ. Μετά τη λήψη των αλάτων Epsom, ενδέχεται να  αρχίσει το έντερο να αδειάζει, αν και για πολλούς ανθρώπους, τα άλατα δρουν περισσότερο ως τονωτικό του εντέρου αντί να προκαλούν διάρροια αμέσως.

  • Στις 10 μ.μ.: Αναμειγνύουμε σε ένα ποτήρι  ίσα μέρη ελαιόλαδο μαζί με χυμό λεμονιού ή γκρέιπφρουτ. Στη συνέχεια,  πίνουμε το μείγμα, εφαρμόζοντας μια κομπρέσα καστορέλαιο  πάνω από την περιοχή του ήπατος/χοληδόχου κύστης και ξαπλώνουμε αμέσως στο κρεβάτι μας  στο δεξί πλευρό, μαζεύοντας τα πόδια μας προς το στέρνο για 20 λεπτά. Μπορεί να αρχίσουμε να αισθανόμαστε τις πέτρες να μετακινούνται. Μετά τα 20 λεπτά μπορούμε να κοιμηθούμε. Μπορεί να αισθανθούμε λίγο ναυτία, στον ύπνο μας. Αυτό συμβαίνει γιατί  το σώμα σας απελευθερώνει τοξίνες που έχουν αποθηκευθεί τόσο στην χοληδόχο κύστη όσο και  στο ήπαρ. Μην ανησυχείτε, αυτό είναι φυσιολογικό και σηματοδοτεί ότι η διαδικασία λειτουργεί. Εάν μας έρχεται εμετός κάνουμε, δεδομένου ότι αυτό είναι μια φυσιολογική απελευθέρωση των τοξινών. Για εκείνους που δεν αισθάνονται ναυτία, μην ανησυχείτε, απλά μπορεί να μην έχετε πολλές αποθηκευμένες τοξίνες. Μπορεί να ξυπνήσουμε  κατά τη διάρκεια της νύχτας, αλλά πρέπει να βάλουμε το ξυπνητήρι μας  στις  6 π.μ. το πρωί, σε περίπτωση που δεν ξυπνήσoυμε και να πιούμε το άλλο μέρος από το μίγμα με τα άλατα EPSOM και το τελευταίο ποτήρι 2 ώρες αργότερα στις 8 π.μ.).
  • Η πρώτη κένωση θα είναι το γεύμα που φάγαμε  από την προηγούμενη ημέρα. Στη συνέχεια οι κενώσεις θα περιέχουν, ως επί το πλείστον υγρά, μαζί με πολλούς χολόλιθους. Έχουμε καθαρίσει το  ήπαρ και την χοληδόχο κύστης μας από πέτρες και τοξίνες. Μπορείτε επίσης να δείτε επιπλέον πέτρες και στις  επόμενες  κενώσεις  του εντέρου. Είναι, επίσης, πολύ σημαντικό να συνεχίσουμε  με ένα άλλο κλύσμα για να εξασφαλίσουμε ότι δεν παρέμειναν πέτρες στο σύστημά μας.

Συνεχίζουμε να πίνουμε τα βότανα για την χοληδόχο κύστη για μια εβδομάδα ακόμα και προσθέτουμε βότανα αποτοξινωτικά και καθαριστικά των νεφρών, γιατί με τον καθαρισμό, επιβαρύνονται και τα νεφρά.

Ο καθαρισμός πρέπει να επαναλαμβάνεται 3-4 φορές κάθε 4-6 εβδομάδες, και αυτό μπορεί να γίνει έως και δώδεκα φορές.

Καλή επιτυχία!

Τα καλύτερα συμπληρώματα διατροφής για τη χολολιθίαση και τους πολύποδες της χοληδόχου κύστεως

Πατήστε, εδώ, για τα παραγγείλετε, τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τη χολολιθίαση και τους πολύποδες της χοληδόχου κύστεως

petres chli 1

Διαβάστε, επίσης,

Το απόλυτο συμπλήρωμα για αποτοξίνωση

Διατροφή για την πρόληψη χολολιθίασης

Καρκίνος χοληδόχου κύστεως

Εργαστηριακή διαφορική διάγνωση των ικτέρων

Τα πιο συχνά βότανα και οι θεραπευτικές τους ιδιότητες

Δίαιτα χολαγγειίτιδας

Διαβάστε τις αρρώστιες του σώματος στο δέρμα

Μύθοι και αλήθειες για την λαπαροσκοπική χειρουργική

Αιμολυτική αναιμία

www.emedi.gr



Πηγή: www.galinos.gΤο χηνοδεοξυχολικό οξύ είναι ένα χολικό οξύ που βαθμιαία διαλύει τους  χολόλιθους χοληστερόλης σε ορισμένους ασθενείς , ιδιαίτερα εκείνους με μικρές πέτρες που αποτελούνται, κυρίως, από χοληστερόλη. Ακόμα και αν η φαρμακευτική αγωγή είναι επιτυχής όσον αφορά τη διάλυση των χολόλιθων , εκτιμάται ότι περίπου το 50 τοις εκατό των ασθενών θα έχουν υποτροπή μέσα σε 5 χρόνια.
Διαβάστηκε 27234 φορές Τελευταία τροποποίηση στις Δευτέρα, 04 Φεβρουαρίου 2019 21:30
Σαββούλα Μάλλιου Κριαρά

Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

Σχετικά Άρθρα

  • Χρήσιμες πληροφορίες για το πεπτικό έλκος Χρήσιμες πληροφορίες για το πεπτικό έλκος

    Πεπτικό έλκος

    Πεπτικό έλκος είναι χρόνιο έλκος σε κάποιο σημείο κατά μήκος του γαστρεντερικού σωλήνα.

    • Έλκος δωδεκαδακτύλου: ο πιο συνήθης τύπος. Τέσσερις φορές περισσότερο συνήθης από το γαστρικό έλκος. Περίπου όλα τα έλκη δωδεκαδακτύλου εντοπίζονται στο βολβό του δωδεκαδακτύλου. Πολλαπλά έλκη και έλκη που εντοπίζονται μακρυά από το βολβό, αυξάνουν την πιθανότητα του συνδρόμου Zollinger-Ellison. Η αιτιολογία του έλκους δωδεκαδακτύλου είναι πολυπαραγοντική, αλλά το γαστρικό οξύ και η γαστρίτιδα από Helicobacter pylori παρουσιάζονται περίπου σε όλους τους ασθενείς
    • Γαστρικό έλκος: πολύ λιγότερο σύνηθες από το έλκος δωδεκαδακτύλου. Συνηθέστερα εντοπίζεται κατά μήκος του ελάσσονος τόξου του άντρου κοντά στη γωνιαία εντομή και στην προπυλωρική περιοχή. Η αιτιολογία είναι πολυπαραγοντική. Το γαστρικό έλκος είναι 3-4 φορές συχνότερο από το έλκος δωδεκαδακτύλου σε ασθενείς που χρησιμοποιούν NSAID's
    • Οισοφαγικό έλκος: ένα πεπτικό έλκος στην περιφέρεια του οισοφάγου, μπορεί να είναι τμήμα της επιθηλιακής αλλαγής του Barrett λόγω χρόνιας παλινδρόμησης του γαστροδωδεκαδακτυλικού περιεχομένου
    • Έκτοπη εξέλκωση του γαστρικού βλεννογόνου: μπορεί να αναπτυχθεί σε ασθενείς με απόφυση του Meckel ή άλλες θέσεις έκτοπου γαστρικού βλεννογόνου

    Γενετική: Υψηλότερη επίπτωση σε φαινότυπους HLA-B12, B5, BW-35

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Γαστρεντερικό

    Επικρατέστερη ηλικία: 

    • Έλκος δωδεκαδακτύλου, 25-75 χρόνων (σπάνια πριν την ηλικία των 15 ετών)
    • Γαστρικό έλκος, κύρια ηλικία επίπτωσης 55-65 (σπάνια πριν την ηλικία των 40 ετών)

    Επικρατέστερο φύλο: 

    • Έλκος δωδεκαδακτύλου: Άνδρες > Γυναίκες (ελαφρά)
    • Γαστρικό έλκος: Άνδρες = Γυναίκες (γυναικεία επικράτηση μεταξύ των χρηστών ΜΣΑΦ)

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΠΕΠΤΙΚΟΥ ΕΛΚΟΥΣ

    Σε ενήλικες (Έλκος δωδεκαδακτύλου):

    • Νυγμώδες ή καυστικό επιγαστρικό άλγος 1-3 ώρες μετά τα γεύματα, που ανακουφίζεται με τροφή ή αντιόξινα (ή αντιεκκριτικούς παράγοντες)
    • Νυχτερινό άλγος προκαλεί αφύπνιση τις πρώτες πρωινές ώρες 
    • Επιγαστρικό άλγος σε 60-90%, συχνά αόριστη ανησυχία, κράμπες, επώδυνη πείνα (οξύς επώδυνος πόνος πείνας). Μη ειδικά δυσπεπτικά ενοχλήματα (ερυγές, φούσκωμα, κοιλιακή διάταση, δυσανεξία τροφής) εμφανίζονται σε 40-70%
    • Συμπτωματικές περίοδοι εμφανίζονται κατά ομάδες, διαρκούν λίγες εβδομάδες και ακολουθούνται από περιόδους ελεύθερες συμπτωμάτων για εβδομάδες ως μήνες. Κάποια εποχιακή εμφάνιση (Άνοιξη και Φθινόπωρο)
    • Πρώιμος κορεσμός, ανορεξία, απώλεια βάρους, παθολογική δοκιμασία φορτίσεως άλατος, παφλασμός κατά την πλήξη του επιγαστρίου, ναυτία, έμετος, υποδεικνύουν απόφραξη του πυλωρού
    • Αίσθημα πλήρωσης του στομάχου (υποδεικνύει νόσο από παλινδρόμηση)
    • Αιφνίδια έναρξη σοβαρού διάχυτου κοιλιακού άλγους μπορεί να υποδεικνύει διάτρηση
    • Ζάλη, λιποθυμία, αιματέμεση ή μέλαινα, υποδεικνύουν αιμορραγία

    Σε ενήλικες (Γαστρικό έλκος):

    • Σύμπλεγμα συμπτωμάτων παρόμοιο του έλκους δωδεκαδακτύλου
    • Έλκη σχετιζόμενα με ΜΣΑΦ είναι συχνά σιωπηρά 
    • Διάτρηση ή αιμορραγία μπορεί να είναι η αρχική παρουσία σε έλκη σχετιζόμενα με ΜΣΑΦ
    • Επιγαστρικό άλγος, που ακολουθεί ένα γεύμα, είναι μη συνηθισμένο εύρημα. Πρώιμος κορεσμός, ναυτία, έμετος, υποδηλώνουν απόφραξη της γαστρικής διόδου
    • Απώλεια βάρους μπορεί να συμβεί σε κακοήθη ή καλοήθη γαστρικά έλκη

    Σε παιδιά (Έλκος δωδεκαδακτύλου):

    • Θετικό οικογενειακό ιστορικό σε 50% των ασθενών με πρώιμη έναρξη έλκος δωδεκαδακτύλου (κάτω από 20 χρόνων)
    • Μπορεί να είναι υπεύθυνο για το σύνδρομο χρόνιου κοιλιακού άλγους σε μικρά παιδιά 
    • Συμπτώματα σε μεγαλύτερα παιδιά - ίδια όπως στους ενήλικες 
    • Η απόφραξη της γαστρικής διόδου από έλκος, πρέπει να διακρίνεται από τη συγγενή παιδική υπερτροφική στένωση πυλωρού (εμφανίζεται μέσα στον 1ο μήνα μετά τη γέννηση μαζί με ορατούς περισταλτισμούς και μια ψηλαφητή πυλωρική μάζα)

    ΑΙΤΙΑ ΠΕΠΤΙΚΟΥ ΕΛΚΟΥΣ

    • Η αιτιολογία του έλκους δωδεκαδακτύλου και γαστρικού έλκους είναι πολυπαραγοντική. Γαστρίτιδα από Helicobacter pylori υπάρχει σε 90% των ελκών δωδεκαδακτύλου και > 75% των γαστρικών ελκών
    • Ανισορροπία μεταξύ επιθετικών παραγόντων (π.χ. γαστρικό οξύ, πεψίνη, χολικά άλατα, παγκρεατικά ένζυμα) και αμυντικών παραγόντων, που διατηρούν την ακεραιότητα του βλεννογόνου (π.χ. βλέννη, δικαρβονικά, αιματική ροή, προσταγλανδίνες, παράγοντες ανάπτυξης, ανακύκλωση κυττάρων)
    • Το Helicobacter pylori φαίνεται να είναι ένας απαιτούμενος παράγων 
    • Ελκογενετικά φάρμακα (π.χ. ΜΣΑΦ)

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΠΕΠΤΙΚΟΥ ΕΛΚΟΥΣ

    • Έντονα σχετιζόμενοι: κάπνισμα (περισσότερο από 1/2 πακέτο/ημέρα), φάρμακα (π.χ. χρήση ΜΣΑΦ), οικογενειακό ιστορικό έλκους, σύνδρομο Zollinger Ellison (γαστρίνωμα)
    • Πιθανά σχετιζόμενοι: κορτικοστεροειδή (υψηλή δόση και/ή παρατεταμένη θεραπεία). Ομάδα αίματος 0. Φαινότυποι HLA-B12, B5, BW-35, άγχος, χαμηλό κοινωνικοοικονομικό επίπεδο, χειρωνακτική εργασία
    • Φτωχά ή μη σχετιζόμενοι: διαιτολόγιο με μπαχαρικά, οινόπνευμα, καφεΐνη, ακεταμινοφαίνη 

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΠΕΠΤΙΚΟΥ ΕΛΚΟΥΣ

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ 

    • Γαστροοισοφαγική παλινδρόμηση (με ή χωρίς οισοφαγίτιδα)
    • Μη ελκωτική δυσπεψία
    • Γαστρικό καρκίνωμα
    • Γαστρίτιδα σχετιζόμενη με Helicobacter pylori
    • Νόσος του Crohn (γαστροδωδεκαδακτυλική)
    • Παγκρεατίτιδα
    • Στηθάγχη
    • Σύνδρομο χολολιθίασης
    • Ατροφική γαστρίτιδα

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    • Αναιμία ασυνήθης σε απουσία αιμορραγίας. Μικροσκοπική (λανθάνουσα) αιμορραγία στα κόπρανα απαιτεί αξιολόγηση του κόλου, πριν αποφανθείτε ότι το τεστ είναι θετικό για έλκος μόνο (ειδικά σε ασθενείς άνω των 40 ετών)
    • Αυξημένη γαστρίνη ορού (για να αποκλειστεί το σύνδρομο Zollinger-Ellison)
    • Γαστρική ανάλυση (για να αποκλειστεί αχλωρυδρία, υπερέκκριση οξέος)
    • Δοκιμασία διέγερσης με σεκρετίνη 
    • Πεψινογόνο ορού

    ΠΑΘΟΛΟΓΟΑΝΑΤΟΜΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    • Helicobacter pylori
    • Κρατήρας έλκους συνήθως ΜΕ > 5 mm διάμετρο, απλώνεται σε όλο το πάχος του βλεννογόνου

    ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΗ

    • Η ενδοσκόπηση είναι πιο ακριβής από το βαριούχο γεύμα και την ακτινογραφία
    • Ακτινογραφικά στοιχεία του καλοήθους γαστρικού έλκους, περιλαμβάνουν έλκος που προβάλλει πάνω από τον αυλό, ακτινοσκιερή ζώνη (γραμμή Hampton), παράλληλα με τη βάση του έλκους, πτυχές με ακτινωτή διάταξη 

    ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΕΣ ΜΕΘΟΔΟΙ

    • Ενδοσκόπηση (ακρίβεια > 95%)
    • Βαριούχο γεύμα (ακρίβεια 70-90%)
    • Βιοψία βλεννογόνου, κυτταρολογική (αποκλείει την κακοήθεια σε > 99%)
    • Ερευνητική λαπαροτομία

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΠΕΠΤΙΚΟΥ ΕΛΚΟΥΣ

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ

    • Εμπειρική θεραπεία δικαιολογείται για νέους υγιείς ασθενείς με δυσπεψία, αλλιώς εκλεκτική διαγνωστική ενδοσκόπηση σε εξωνοσοκομειακό ασθενή ή βαριούχο γεύμα, για μη επιλεγμένες περιπτώσεις 
    • Επείγουσα ενδοσκόπηση και εισαγωγή στο νοσοκομείο σε υποψία αιμορραγίας από έλκος
    • Φροντίδα σε μονάδα εντατικής θεραπείας σε σοβαρή αιμορραγία
    • Χειρουργική βοήθεια για υποψία διάτρησης/απόφραξης, μη ελεγχόμενης αιμορραγίας 

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ

    • Μειώστε ή αποφύγετε το κάπνισμα
    • Μειώστε τη χρήση της αναπνοής ή των ΜΣΑΦ
    • Μειώστε το ψυχικό άγχος

    ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ

    Πλήρως δραστήριος σε μη επιλεγμένη νόσο, άσκηση όσο είναι ανεκτή μετά την αιμορραγία

    maxresdefault 1

    ΔΙΑΙΤΑ

    3 κανονικά γεύματα ημερησίως με αποφυγή των διαιτητικών ερεθιστικών παραγόντων, η επιτυχής θεραπεία συνήθως ξεπερνάει τις διαιτητικές παρασπονδίες 

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΠΕΠΤΙΚΟΥ ΕΛΚΟΥΣ

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ

    Οξύ Γαστρικό έλκος, Έλκος δωδεκαδακτύλου:

    Επούλωση παρόμοια με όλα τα φάρμακα, 75% σε 4 εβδομάδες, 95% σε 8 εβδομάδες 

    • Ανταγωνιστές των υποδοχέων 2 της ισταμίνης: σιμετιδίνη 400 mg 2 φορές την ημέρα ή 800 mg προ του ύπνου. Ρανιτιδίνη 150 mg 2 φορές την ημέρα ή 300 mg προ του ύπνου. Φαμοτιδίνη 20 mg 2 φορές την ημέρα ή 40 mg προ του ύπνου. Νιζατιδίνη 150 mg 2 φορές την ημέρα ή 300 mg προ του ύπνου. Αναμενόμενη επούλωση 65-85% σε 4 εβδομάδες και 90-95% σε 8 εβδομάδες
    • Sucralfate 1 gm 4 φορές την ημέρα ή 2 gm 2 φορές την ημέρα για 4-8 εβδομάδες. Δραστικότητα παρόμοια με των Η2 αναστολέων 
    • Αναστολείς της αντλίας πρωτονίων, π.χ. ομεπραζόλη 20 mg ημερησίως 
    • Αντιόξινα π.χ. υδροξείδιο του μαγνησίου, υδροξείδιο του αργιλίου 1-3 ώρες μετά τα γεύματα (4-7 δόσεις ημερήσια)

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    Αντενδείξεις: Η2 αναστολείς ή ομεπραζόλη - γνωστή υπερευαισθησία στο φάρμακοψή σε άλλο μέλος της ίδιας τάξης φαρμάκων 

    Προφυλάξεις: 

    • Νεφρική ανεπάρκεια (GFR < 30 cc/min): μειώστε τη δόση των Η2 αναστολέων κατά 50%. Αποφύγετε τα αντιόξινα που περιέχουν μαγνήσιο 
    • Συμπτωματική ανταπόκριση στη θεραπεία δεν αποκλείει την κακοήθεια 
    • Ομεπραζόλη - θεραπεία βραχείας διάρκειας μόνο
    • Δώστε Sucralfate μακρυά από τα γεύματα για να αποφύγετε τη σύνδεση με τις πρωτεΐνες της τροφής 
    • Η αντοχή των βακτηριδίων με μετρονιδαζόλη και κλαριθρομυκίνη αυξάνει 
    • Παρενέργειες που σχετίζονται με αντιβιοτικά 
    1. Διάρροια (10%) - αλλαγή αμοξικιλλίνης με τετρακυκλίνη
    2. Ναυτία/εμετός (20%) - αποφυγή αλκοόλ με μετρονιδαζόλη 
    3. Εξάνθημα (5%) - σταματήστε αντιμικροβιακή θεραπεία
    4. Ψευδομεμβρανώδης κολίτιδα (1%) - θεραπεύσατε με βανκομυκίνη
    5. Αναφυλαξία, σύνδρομο Stevens-Johnson (σπάνιο)

    Σημαντικές πιθανές αλληλεπιδράσεις:

    • Η σιμετιδίνη αλληλεπιδρά με πολλά φάρμακα (π.χ. θεοφυλλίνη, βαρφαρίνη, φαινυτοΐνη, λιδοκαΐνη) μέσω αναστολής των ισοενζύμων του κυτοχρώματος Ρ-450, οδηγώντας σε μειωμένη κάθαρση φαρμάκων. Αποφύγετε τη σιμετιδίνη μαζί με αλληλεπιδρώντα φάρμακα
    • Η ρανιτιδίνηκαι φαμοτιδίνη έχουν σπάνια σχετιστεί με αυξημένα επίπεδα θεοφυλλίνης 
    • Η νιζατιδίνη δεν έχει σχετισθεί με αλληλεπιδράσεις φαρμάκων 
    • Η ομεπραζόλη μπορεί να παρατείνει την απομάκρυνση της διαζεπάμης, βαρφαρίνης και φαινυτοΐνης 
    • Το Sucralfate μπορεί να μειώσει την απορρόφηση της τετρακυκλίνης, νορφλοξασίνης, κιπροφλοξασίνης και θεοφυλλίνης οδηγώντας σε επίπεδα χαμηλότερα των θεραπευτικών στο αίμα

    ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΑ ΦΑΡΜΑΚΑ

    Εκρίζωση του Helicobacter pylori:

    • Μία ομάδα των Εθνικών Ινστιτούτων Υγείας συνέστησε την εκρίζωση του Helicobacter pylori σε όλα τα έλκη δωδεκαδακτύλου ή/και Γαστρικά έλκη όπου το Helicobacter pylori ευρίσκεται, επί πλέον της θεραπείας οξείας φάσης. Όμως θεραπείες με χρήση μόνο ενός αντιβιοτικού αποθαρρύνονται πλήρως 
    • Κλασσική "τριπλή θεραπεία" - Pepto-Bismol 600 mg 4 φορές την ημέρα και τετρακυκλίνη 500 mg, 3 φορές την ημέρα και μετρονιδαζόλη 250 mg, 3 φορές την ημέρα για 2 εβδομάδες (η αμοξυκιλλίνη 50 mg 4 φορές την ημερησίως μπορεί να αντικαταστήσει την τετρακυκλίνη)

    Θεραπεία ελκών αρνητικών για Helicobacter pylori:

    • Αποκλείστε σύνδρομο Zollinger-Elisson, νόσο Crohn της γαστροδωδεκαδακτυλικής περιοχής, έλκη σχετιζόμενα με χρήση ΜΣΑΦ
    • Μη επουλούμενα, ανθεκτικά έλκη: υψηλότερες δόσεις Η2 αναστολέων ή αναστολέων της αντλίας πρωτονίων

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    • Εκρίζωση Helicobacter pylori: Αναμένεται στο 80-90%
    1. Επιβεβαιώστε την εκρίζωση με βιοψία και δοκιμασία ουρεάσης ή ουρολογική εξέταση ή δοκιμασία αναπνοής ουρίας 
    2. Αποτυχία θεραπείας σημαίνει ότι πρέπει να χορηγήσετε ένα άλλο αντιβιοτικό
    • Οξύ έλκος δωδεκαδακτύλου - παρακολουθείστε την κλινική απόκριση. Δεν υπάρχει ανάγκη επανάληψης της ενδοσκόπησης ή της ακτινολογικής εξέτασης για να τεκμηριωθεί η επούλωση, εκτός αν υποψιάζεστε υποτροπή ή επιπλοκή
    • Οξύ γαστρικό έλκος - συνιστάται τεκμηρίωση της πλήρους επούλωσης (ενδοσκόπηση μετά 6-12 εβδομάδες επιτρέπει την κυτταρολογία και βιοψία του φτωχά η μη επουλωμένου έλκους)

    ΠΡΟΛΗΨΗ/ΑΠΟΦΥΓΗ

    • Η εκρίζωση του Helicobacter pylori συσχετίζεται με < 10% υποτροπή έλκους στον πρώτο χρόνο με κάθε θεραπεία 
    • Θεραπεία συντηρήσεως (π.χ. Η2 αναστολείς στο 1/2 της δόσης για οξεία επούλωση, προ του ύπνου) καταστέλλει την υποτροπή έλκους επ'αόριστον ενώ η θεραπεία συνεχίζεται - εν τούτοις, υποτροπές εμφανίζονται στους περισσότερους ασθενείς που διακόπτουν θεραπεία και είναι θετική για Helicobacter pylori
    • Αιμορραγούντα έλκη απαιτούν συνεχή χρήση θεραπείας συντηρήσεως (π.χ. ρανιτιδίνη 150-300 mg προ του ύπνου) ακόμη και μετά την εκρίζωση του Helicobacter pylori
    • Έλκη που σχετίζονται με χρήση ΜΣΑΦ ελέγχονται καλύτερα με αποφυγή σαλικυλικών και ΜΣΑΦ. Αν τα ΜΣΑΦ πρέπει να λαμβάνονται, είναι ανγκαία η ταυτόχρονη χορήγηση μισοπροσόλης, ενός Η2 αναστολέα ή ομεπραζόλης

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ

    • Η αιμορραγία εμφανίζεται σε περίπου 25% των περιπτώσεων (αρχική εμφάνιση σε 10%)
    • Διάτρηση, παρουσιάζεται σε < 5% και συνήθως σχετίζεται με χρηση ΜΣΑΦ
    • Απόφραξη της γαστρικής διόδου συμβαίνει σε περίπου 5% των ασθενών με δωδεκαδακτυλικό έλκος ή έλκος του πυλωρικού καναλιού. Οι άνδρες κυριαρχούν

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ 

    • Επιτυχής εκρίζωση του Helicobacter pylori σχετίζεται με πολύ χαμηλά επίπεδα υποτροπής 
    • Ρυθμοί επαναμολύνσεως < 1% συνήθως με χρήση ΜΣΑΦ
    • Ο κίνδυνος αιμορραγίας μετά, θεραπεία μόνο για Helicobacter pylori παραμένει ασαφής
    • Έλκη από ΜΣΑΦ εμφανίζονται ανεξαρτήτως από τη λοίμωξη με Helicobacter pylori
    • Ανθεκτικότητα σπάνια

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    • Σύνδρομο Zollinger-Elisson (γαστρίνωμα)
    • Συστηματική μαστοκυττάρωση 
    • Σύνδρομο πολλαπλής νεοπλασίας ενδοκρινών αδένων (τύποις Ι)
    • ΧΑΠ, χρόνια νεφρική ανεπάρκεια, κίρρωση, υπερπαραθυρεοειδισμός, καρκινοειδές σύνδρομο, γνήσια πολυερυθραιμία, βασεόφιλη λευχαιμία, όψιμη δερματική πορφυρία

    ΗΛΙΚΙΑΚΑ ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Παιδιατρικό: 

    • Μη σύνηθες πριν την εφηβεία 
    • Αιμορραγία και διάτρηση μπορεί να είναι περισσότερο συνήθεις απ' ότι στους ενήλικες 

    Γηριατρικό: Έλκη συνήθως σιωπηρά ειδικά αυτά που σχετίζονται με ΜΣΑΦ. Η οξεία αιμορραγία ή διάτρηση είναι συχνά σημεία επίκλησης 

    ΚΥΗΣΗ

    • Ασύνηθες κατά τη διάρκεια της κύησης 
    • Η ασφάλεια των Η2 αναστολέων δεν έχει καθοριστεί στις πρώτες 16 εβδομάδες, αλλά θεωρούνται αρκετά ασφαλείς αργότερα. Το Sucralfate και τα αντιόξινα είναι σχετικά μη συστηματικά και προτιμούνται σαν αρχική θεραπεία 

    Τα καλύτερα συμπληρώματα διατροφής για το στομάχι

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα καλύτερα συμπληρώματα διατροφής για το στομάχι

    Depiction of a patient suffering from peptic ulcers

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Χρήσιμες πληροφορίες για το σύνδρομο Zollinger-Ellison

    Σύνδρομο γάλακτος αλκάλεως

    Οξεία περιτονίτιδα

    Παγκρεατίτιδα

    Σύνδρομο Dumping

    Γαστροοισοφαγική παλινδρόμηση

    Λειτουργική δυσπεψία

    Σύνδρομο Mallory-Weiss

    Σταματήστε να παίρνετε φάρμακα για το στομάχι

    Μήπως έχετε πρόβλημα με το στομάχι σας;

    Σταματήστε να παίρνετε φάρμακα για την καταστολή των οξέων του στομάχου

    Ενδογενής παράγοντας

    Η γέλη πυριτίου στις γαστρεντερικές παθήσεις

    Που κάνει καλό ο χυμός αλόης

    Όταν έχετε λειτουργική δυσπεψία

    Γαστρίτιδα

    Πεπτικό έλκος

    Το μαστιχόδενδρο

    Υγρά πεπτίδια

    Καρκίνος Στομάχου

    Το ορθομοριακό νερό είναι το καλύτερο νερό

    Ο κίνδυνος ασθενειών ανάλογα με την ομάδα αίματος

    Η γλυκόριζα

    Βάλσαμο

    Ομοτοξικολογία

    Μήπως έχετε πολλά αέρια;

    Οι λοιμώξεις που προκαλούν καρκίνο

    Ελικοβακτηρίδιο του πυλωρού

    Μήπως έχετε πολλά ρεψίματα;

    Να πίνετε πολύ νερό

    Χρήσιμες ιατρικές συνταγές με μπανάνα

    Τα προβιοτικά προστατεύουν από τον καρκίνο

    Χρήσιμες πληροφορίες για το βάριο

    Ιατρικές συνταγές με ψύλλιο

    Χρήσιμες ιατρικές συνταγές με μαϊντανό

    Ιατρικές συνταγές με τη μαγειρική σόδα

    Συμπληρώματα διατροφής για τις παθήσεις του πεπτικού

    Το ελληνικό φαρμακείο της φύσης σας προσφέρει μια υπερτροφή

    Ιατρικές συνταγές με αλόη

    Οι βιταμίνες για τα έλκη

    Μάθετε όλα τα μυστικά του σκόρδου

    Τι είναι τα προβιοτικά

    Καταστάσεις που δεν απαιτούν χειρουργείο

    Διατροφή για το έλκος

    Οι λοιμώξεις που προκαλούν καρκίνο

    Δίαιτα για το πεπτικό έλκος

    Ψυχολογικοί παράγοντες που επηρεάζουν ιατρικές καταστάσεις

    α2- μακροσφαιρίνη

    Μήπως έχετε πολλά αέρια;

    www.emedi.gr

     

     

  • Υπερέμεση της κυήσεως Υπερέμεση της κυήσεως

    Χρήσιμες πληροφορίες για την υπερέμεση της κυήσεως

    Υπερέμεση της κυήσεως είναι οι επίμονοι έμετοι σε έγκυο γυναίκα που επηρεάζουν την ισορροπία υγρών και ηλεκτρολυτών, καθώς και την κατάσταση θρέψης της ασθενούς.

    Παρατηρείται, συνήθως, τις πρώτες 8 έως 20 εβδομάδες της κύησης.

    Πιστεύεται ότι έχει βιοϊατρικές και συμπεριφεριολογικές παραμέτρους.

    Σχετίζεται με υψηλά επίπεδα οιστρογόνων.

    Τα συμπτώματα αρχίζουν συνήθως, 2 περίπου εβδομάδες μετά την πρώτη έμμηνο ρύση που δεν επήλθε.

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Πεπτικό, Γεννητικό, Ενδοκρινείς/Μεταβολισμός

    Επικρατέστερη ηλικία: 21-31 ετών 

    Επικρατέστερο φύλο: Μόνο γυναίκες

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΥΠΕΡΕΜΕΣΗΣ ΤΗΣ ΚΥΗΣΕΩΣ

    • Υπερευαισθησία στις οσμές 
    • Αλλοίωση της γεύσης 
    • Ναυτία 
    • Τάση για έμετο και έμετοι
    • Οξέωση 
    • Μειωμένη αποβολή ούρων
    • Υποογκαιμία
    • Αδυναμία 
    • Νηστεία

    ΑΙΤΙΑ ΥΠΕΡΕΜΕΣΗΣ ΤΗΣ ΚΥΗΣΕΩΣ

    • Άγνωστα
    • Μπορεί να υπάρχουν ψυχολογικοί παράγοντες
    • Υπερθυρεοειδισμός 
    • Υπερπαραθυρεοειδισμός 
    • Γεννητικές ορμόνες 
    • Ηπατική δυσλειτουργία
    • Δυσλειτουργία του αυτόνομου νευρικού συστήματος

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΥΠΕΡΕΜΕΣΗΣ ΤΗΣ ΚΥΗΣΕΩΣ

    • Τροφοβλαστική δραστηριότητα
    • Διέγερση της παραγωγής γοναδοτροπίνης 
    • Μεταβολές στη λειτουργία του γαστρεντερικού
    • Διάφορες οσμές
    • Γεύση ή θέα τροφίμων
    • Υπερθυρεοειδισμός
    • Υπερπαραθυρεοειδισμός

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΥΠΕΡΕΜΕΣΗΣ ΤΗΣ ΚΥΗΣΕΩΣ

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ 

    Από άλλα συνηθισμένα αίτια εμέτων:

    • Γαστρεντερίτιδα
    • Γαστρίτιδα
    • Οισοφαγίτιδα
    • Πεπτικό έλκος
    • Χολολιθίαση
    • Πυελονεφρίτιδα
    • Άγχος

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    • Απώλεια ηλεκτρολυτών
    • Ανάλυση ούρων - γλυκοζουρία, λευκωματουρία, κοκκώδεις κύλινδροι και αιματουρία (σπάνια)
    • Αυξημένο ουρικό οξύ
    • Υποπρωτεϊναιμία 

    ΠΑΘΟΛΟΓΟΑΝΑΤΟΜΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    Λιπώδης διήθηση του ήπατος, νεφροσωληναριακή βλάβη, βλάβες του μυοκαρδίου, πετεχειώδεις εγκεφαλικές αιμορραγίες

    ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΗ

    Δεν ενδείκνυται καμία για τη διάγνωση της υπερέμεσης της κύησης 

    Why Morning Sickness Is A Sign Of A Healthy Pregnancy

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΥΠΕΡΕΜΕΣΗΣ ΤΗΣ ΚΥΗΣΕΩΣ

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ

    • Εξωνοσοκομειακή θεραπεία
    • Σε μερικές περιπτώσεις μπορεί να ενδείκνυται ενδονοσοκομειακή παρεντερική ή εντερική αποκατάσταση όγκου και της κατάστασης θρέψης

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ

    • Καθησυχασμός της ασθενούς 
    • Κλινοστατισμός
    • Σε αφυδάτωση, ενδοφλέβια υγρά. Επανάληψη σε υποτροπή της συμπτωματολογίας μετά την αρχική βελτίωση

    ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ

    Όση ανέχεται ο ασθενής μετά τη βελτίωση

    ΔΙΑΙΤΑ ΥΠΕΡΕΜΕΣΗΣ ΤΗΣ ΚΥΗΣΕΩΣ

    • Τίποτα από το στόμα τις πρώτες 24 ώρες αν η κατάσταση της ασθενούς είναι τέτοια που να χρειάζεται εισαγωγή στο νοσοκομείο 
    • Για εξωτερικές ασθενείς: δίαιτα πλούσια σε υδατάνθρακες και πρωτεΐνες όπως φρούτα, τυρί, αυγά, βοδινό, πουλερικά, λαχανικά, φρυγανιές, μπισκότα, ρύζι. Περιορίστε την κατανάλωση βουτύρου. Οι ασθενείς να αποφεύγουν τα πικάντικα γεύματα και τις πολύ λιπαρές τροφές

    ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΤΗΣ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    • Πρέπει να δίνεται προσοχή σε ψυχολογικούς παράγοντες όπως οι πιθανοί ενδοιασμοί για την κύηση
    • Οι ασθενείς πρέπει να λαμβάνουν, ανά τακτά χρονικά διαστήματα, μικρές ποσότητες υγρών για την πρόληψη της υποογκαιμίας 

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΥΠΕΡΕΜΕΣΗΣ ΤΗΣ ΚΥΗΣΕΩΣ

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ

    • Πυριδοξίνη 10-30 mg/ημέρα ενδοφλέβια. Δεν είναι πάντα αποτελεσματική, αλλά είναι ακίνδυνη
    • Αντιϊσταμινικά (25-50 mg ανά 4-6 ώρες) 
    • Φαινοθειαζίνες (π.χ. προμεθαζίνη ή προχλωροπεραζίνη)
    • Μεκλοζίνη 25 mg κάθε 6 ώρες

    Αντενδείξεις: Για κάθε φάρμακο που χορηγείταικατά τη διάρκεια της κύησης θα πρέπει να αντισταθμίζονται οι κίνδυνοι και το κέρδος για τη μητέρα και το έμβρυο

    Προφυλάξεις:

    • Φαινοθειαζίνες - σχετίζονται με παρατεταμένο ίκτερο, εξωπυραμιδικές εκδηλώσεις, αύξηση ή μείωση των αντανακλαστικών στα νεογνά
    • Μεκλοζίνη - σχετίζεται με υπερωϊοσχιστία στα νεογνά

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    • Καθημερινή μέτρηση του σωματικού βάρους, σε βαριές περιπτώσεις 
    • Ιδιαίτερη προσοχή πρέπει να δίνεται στην εμφάνιση κέτωσης, υποκαλιαιμίας ή άλλων οξεοβασικών διαταραχών που οφείλονται στην υπερέμεση 

    ΠΡΟΛΗΨΗ/ΑΠΟΦΥΓΗ

    Προληπτική καθοδήγηση κατά τη διάρκεια του 1ου και 2ου τριμήνου όσον αφορά τις διατροφικές συνήθειες των ασθενών προκειμένου να αποφύγουν την υποογκαιμία και τον υποσιτισμό

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ

    • Απώλεια βάρους πάνω από 5% σχετίζεται με ενδομήτρια καθυστέρηση της ανάπτυξης και εμβρυϊκές ανωμαλίες 
    • Αιμορραγική αμφιβληστροειδοπάθεια 
    • Ηπατική βλάβη
    • Προσβολή ΚΝΣ, μερικές φορές ως και κώμα

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ 

    • Αυτοϊώμενη πάθηση με καλή πρόγνωση όταν το βάρος της ασθενούς διατηρείται στο 95% και άνω του προ της κύησης σωματικού βάρους
    • Με την επιπλοκή της αιμορραγικής αμφιβληστροειδοπάθειας το ποσοστό θνητότητας φτάνει το 50% 

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Υπερθυρεοειδισμός

    ΚΥΗΣΗ

    Το πρόβλημα περιορίζεται στις πρώτες φάσεις της κύησης 

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για την κύηση

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για την κύηση

    ca 0323NID Morning Sickness online

    Διαβάστε, επίσης,

    Ναυτία ταξιδιού

    Χρήσιμες πληροφορίες για τον υπερπαραθυρεοειδισμό

    Υποκαλιαιμική περιοδική παράλυση

    Ενυδάτωση από του στόματος

    Το έντερο υπεύθυνο για όλες τις ασθένειες

    Η τεχνική της χαλαρωτικής αναπνοής

    Συνταγές για τη ναυτία

    Γαστρίτιδα

    Πεπτικό έλκος

    Γαστρεντερίτιδα

    Τι να κάνετε αν πάθετε γαστρεντερίτιδα στις διακοπές

    Tramadol

    Μήπως έχετε ναυτία;

    Που χορηγείται η Ondansetron

    Άσκηση και εγκυμοσύνη

    www.emedi.gr

     

     

  • Χρήσιμες ιατρικές συνταγές με αγριάδα Χρήσιμες ιατρικές συνταγές με αγριάδα

    Αγριάδα

    Triticum repens - Agropyron repens

    Το τρίτικουμ το έρπον ή Triticum repens ή Agropyron repens ή Cynodon dactylon Rich είναι η κοινή αγριάδα και ανήκει στην οικoγένεια των Αγροστωδών.

    Στην ονομασία αγριάδα θα πρέπει να συμπεριλάβουμε και όλα τα είδη γρασιδιού που αν λάβουμε υπόψη μας ότι ολοένα και περισσότερα σπίτια φυτεύουν γρασίδι, τότε μπορούμε να υπολογίσουμε ότι υπάρχουν αρκετά είδη αγριάδας στον τόπο μας. Τα περισσότερα είδη είναι εισαγόμενα, όμως από τη στιγμή που φυτρώνουν περισσότερο από δύο χρόνια στα δικά μας χώματα, τότε γίνεται εγκλιματισμός τους και περιέχουν συστατικά που είναι ταυτόσημα με το δικό μας οικοσύστημα και μπορούν να χρησιμοποιηθούν για φαρμακευτικούς σκοπούς με καλύτερα αποτελέσματα, απ' ό,τι αν αγοράσουμε έτοιμα για χρήση, εισαγόμενα βότανα.

    Είναι πολυετή φυτά με ρίζωμα που έρπει και με μακρόστενα λογχοειδή φύλλα.

    agriada 1

    Χρήσιμα μέρη αγριάδας

    Χρήσιμα μέρη τους είναι τα ριζώματα τους που μαζεύονται και ξηραίνονται και τα φρέσκα φύλλα τους.

    Συστατικά αγριάδας

    Περιέχουν βλέννα, τριτικίνη, αγροπυρίνη, λευκώματα, ινοζίτη, προβιταμίνη Α, βιταμίνη C, ινσουλίνη, σαπωνίνες και ανόργανα άλατα.

    agriada 2

    Ιδιότητες κι ενδείξεις αγριάδας

    Η αγριάδα ήταν γνωστή από τα παλιά χρόνια για τις θεραπευτικές τους ιδιότητες.

    Ο Πλίνιος και ο Διοσκουρίδης την αναφέρουν συστήνοντας της για τις παθήσεις του ουροποιητικού.

    Κατά το 18ο αιώνα είχε τη φήμη σαν ένα ισχυρό διαλυτικό για τις πέτρες της χολής.

    Σημειώνεται ότι παλιά, όταν οι άνθρωποι ήταν αναγκασμένοι να χρησιμοποιούν χόρτα την άνοιξη στη διατροφή τους, δεν είχαν να φοβηθούν από πολλές αρρώστιες της σύγχρονής μας εποχής, όπως αρθρίτιδα, πέτρες στα νεφρά και τη χολή, αιμορροΐδες, ψωρίαση, ακμή και άλλες παθήσεις που οφείλονται κύρια στη συσσώρευση τοξινών στον οργανισμό.

    agriada 3

    Η αγριάδα έχει μαλακτικές, δροσιστικές, διουρητικές, διαλυτικές, αντιφλεγμονώδεις και τονωτικές ιδιότητες. 

    Συστήνεται για ανωμαλίες του ουροποιητικού συστήματος, όπως φλεγμονές, πέτρες στα νεφρά, νεφρικές διαταραχές, νυχτερινή ενούρηση, κολικούς των νεφρών, αρθριτικά και ρευματικά.

    Σαν αποσυμφορητικό συστήνεται σε συμφόρηση του ήπατος και της χολής, διαλύει τις πέτρες στη χολή και βοηθά την απόρριψή τους. Χρησιμοποιείται ο χυμός του φυτού και αφέψημα των ριζωμάτων του.

    Σαν αντιφλεγμονώδες συστήνεται σε χρόνιο κατάρρου του αναπνευστικού, σε φλεγμονές και πυρετούς.

    Θεωρείται ένα από τα καλύτερα βότανα για μια αποτοξίνωση του οργανισμού και συνδυάζεται με τις προσπάθειες για θεραπεία της ακμής, της ψωρίασης και γενικά για δερματικές παθήσεις.

    Βοηθά τους διαβητικούς να ρίξουν το σάκχαρό τους στο αίμα.

    Σαν τονωτικό βοηθά σε καχεξία και ραχιτισμό και καλυτερεύει την όραση.

    default

    Χρήσιμες ιατρικές συνταγές με αγριάδα

    Τα φαρμακευτικά της παρασκευάσματα τα παίρνουμε με τους παρακάτω τρόπους:

    Χυμός

    Λιώνετε φρέσκα φύλλα αγριάδας τα σουρώνετε και παίρνετε το χυμό τους. Πίνετε 50-100 γραμμάρια χυμό την ημέρα. Για προβλήματα χολής προτιμήστε να το παίρνετε πρωί νηστικοί.

    Ένα ωφέλιμο μείγμα χυμού μπορείτε να πάρετε αν λιώσετε μαζί ίσα μέρη αγριάδας, πικραλίδας και αρνόγλωσσου. Η καθημερινή δοσολογία είναι 100-500 γραμμάρια από το χυμό αυτό.

    Αφέψημα

    Αφήνετε δύο κουταλιές της σούπας ψιλοκομμένο ρίζωμα σε μισό λίτρο ζεστό νερό να φουσκώσει για 1-2 ώρες. Ακολούθως, το βράζετε για 10 λεπτά, το αφήνετε σκεπασμένο για άλλα 30 λεπτά, σουρώνετε και παίρνετε από ένα ποτήρι τρεις φορές την ημέρα. Επειδή το αφέψημα αυτό είναι πικρό, μπορείτε να το γλυκάνετε με μέλι και να τακτοποιήσετε τη γεύση με χυμό λεμονιού.

    Σε αρκετά μέρη συνηθίζουν να προσθέτουν μερικά φρέσκα φύλλα τους σε σαλάτες.

    Τα κατάλληλα βότανα για την Υγεία σας

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα βότανα για την υγεία σας

    agriada 4

    Διαβάστε, επίσης,

    Αδίαντος

    Αντικαρκινική και αντιπαρασιτική θεραπεία Clark

    Σαξιφράγα για να ρίξετε τις πέτρες από τα νεφρά

    Προστατευθείτε από τα παράσιτα

    Τα καλύτερα βότανα για το συκώτι σας

    Που κάνει καλό η αγριάδα

    Τα βότανα για την κυστίτιδα

    Αγριάδα

    Νεφρολιθίαση

    www.emedi.gr

     

     

  • Αγριόβρουβα Αγριόβρουβα

    Χρήσιμες πληροφορίες για την αγριόβρουβα

    Sisymbrium officinale

    Το σισίμβριο το φαρμακευτικό ή Sisymbrium officinale ή Σισίµπριο γνωστό σαν ζιζίμπρι και αγριόβρουβα και σκυλόβρουβα, ανήκει στην οικογένεια των Σταυρανθών.

    Είναι μονοετές ή διετές, διακλαδισμένο και λείο φυτό. Έχει φύλλα έμμισχα, τα πρώτα σε ροζέτα γύρω από τη βάση του βλαστού, πτερόλοβα και μεσαίο λοβό μεγαλύτερο. Είναι άοσμο, αλλά έχει καυστική γεύση. Άνθη μικρά, κάτω από 6 χιλιοστά. Κεράτια, επίσης, μικρά 10-20 χιλιοστά, όρθια, τριχωτά, χοντρά, αιχμηρά, σχεδόν εφαπτόμενα στο βλαστό. Τα άνθη του είναι μικρά κίτρινα με μικρό μίσχο. Οι καρποί του είναι μακρόστενα κεράτια. Ανθίζει από τον Απρίλη μέχρι τον Αύγουστο και το συναντούμε σε ακαλλιέργητους τόπους στα πεδινά και ημιορεινά, σε ελαιώνες, αμπέλια, σκουπιδότοπους, μέχρι την ορεινή ζώνη. 

    Παρ' όλο που είναι φυτό χωρίς ιδιαίτερη μυρωδιά, έχει γεύση έντονη και τσουχτερή που με τη ξήρανσή του όμως χάνεται.

    vroyva 2

    Άλλα είδη Sisymbrium

    -Sisibrium irio ή πικρόχορτο που είναι, περίπου, λείο, με ύψος, μέχρι 60 εκατοστά, έχει λεπτά κεράτια 40-65 χιλιοστά και φυτρώνει μέσα σε κατοικημένες περιοχές, σε άκρες δρόμων, ερείπια και σκουπιδότοπους

    vroyva 3

    -Sisibrium orientale ή Ινδικό κάρδαμο που είναι ετήσιο φυτό, 30-60 εκατοστά, τριχωτό και διακλαδισμένο. Έχει φύλλα πτεροβόλα με κεντρικό λοβό, βελοειδή, τα ανώτερα ακέραια άνθη 7 χιλιοστά, κίτρινο-λεμονί και κεράτια 35-100 χιλιοστά τριχωτά.

    vroyva 4

    -Sisymbrium polyceratum που το όνομά του σημαίνει πολλά κεράτια.

    vroyva 5

    Χρήσιμα μέρη αγριόβρουβας

    Χρήσιμα μέρη του είναι τα φύλλα και οι σπόροι του.

    Ιδιότητες κι ενδείξεις αγριόβρουβας

    Είναι στυπτικό και αποχρεμπτικό και συστήνεται σε χρόνιο πνευμονικό κατάρρου, σε πνευμονική συμφόρηση, σε χρόνια βρογχίτιδα, σε έντονο βήχα και βοηθά σε βραχνάδα και αφωνία και σε άτομα που θέλουν να έχουν τις φωνητικές τους χορδές σε άριστη κατάσταση, όπως ρήτορες, τραγουδιστές, καθηγητές, ψάλτες και συναφή επαγγέλματα.

    Είναι κατάλληλο για τη φαρυγγίτιδα και τη λαρυγγίτιδα.

    Είναι από τα βότανα που χρησιμοποιούνται για αποσυμφόρηση του συκωτιού, ειδικά σε περιπτώσεις κολικών του συκωτιού και της χολής που οφείλονται σε απόφραξη καναλιών τους από πέτρες 

    Οι σπόροι τους έχουν τις ίδιες ιδιότητες με αυτές των σπόρων του σιναπιού και σε έλλειψη των δεύτερων χρησιμοποιούνται στη θέση τους.

    Έχει αντικαρκινικές ιδιότητες.

    Χρησιμοποιούνται αρκετά παρασκευάσματα του φυτού.

    mamakan 00016 sisymbrium officinale hedge mustard 2020

    Χρήσιμες ιατρικές συνταγές με αγριόβρουβα

    Έκχυμα

    Αφήνετε 50 γραμμάρια ξηρών φύλλων του σε ένα λίτρο ζεστό νερό να χωνευτούν για ένα βράδυ. Σουρώνετε, ζεσταίνετε ελαφρά, γλυκαίνετε κατά βούληση και πίνετε 4-5 φλυτζάνια την ημέρα.

    Αφήνετε μια χούφτα ψιλοκομμένα φρέσκα φύλλα του, σε ένα ποτήρι καυτό νερό για είκοσι λεπτά, σουρώνετε και πίνετε τρία ποτήρια την ημέρα.

    Κρασί

    Βράζετε μια χούφτα ψιλοκομμένα φρέσκα φύλλα του σε ένα ποτήρι κρασί για λίγα λεπτά, σουρώνετε και πίνετε από ένα ποτηράκι του λικέρ τρεις φορές την ημέρα σαν αντισκορβουτικό ποτό. Το κρασί αυτό με γαργάρες βοηθά σε αμυγδαλίτιδες.

    Σιρόπι

    Λιώνετε φρέσκο φυτό, σουρώνετε και παίρνετε το χυμό του. Ανακατώνετε ένα μέρος χυμού με δύο μέρη ζάχαρη και το δένετε σε σιρόπι και το φυλάτε.

    Από το σιρόπι αυτό παίρνετε μέχρι 100 γραμμάρια την ημέρα διαλυμένο σε νερό ή τσάι από βότανα.

    Καταπλάσματα

    Χρησιμοποιούνται οι σπόροι του για τις παθήσεις του δέρματος, για έλκη, για αποστήματα και φλεγμονές κάθε είδους.

    Σαλάτα

    Σε σαλάτα, ωμό ή βραστό είναι ορεκτικό και διουρητικό και συνιστάται για όσους πάσχουν από προβλήματα ουροποιητικού.

    Τα κατάλληλα βότανα για την Υγεία σας

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα βότανα για την υγεία σας

    442d3c438ce22466d99c9487673b63b1

    Διαβάστε, επίσης,

    Σινάπι

    Να τρώτε άγρια χόρτα

    Πλύσεις για τη φαρυγγίτιδα

    www.emedi.gr

     

  • Χρήσιμες πληροφορίες για την αλκοολική κίρρωση Χρήσιμες πληροφορίες για την αλκοολική κίρρωση

    Αλκοολική κίρρωση ήπατος

    Το ήπαρ είναι ένα μεγάλο όργανο. Φιλτράρει το αίμα από τις τοξίνες, διασπά τις πρωτεΐνες και δημιουργεί τη χολή για να βοηθήσει το σώμα να απορροφήσει τα λίπη.

    Όταν ένα άτομο πίνει αλκοόλ σε μεγάλο βαθμό, για πολλές δεκαετίες το σώμα αρχίζει να αντικαθιστά τον υγιή ιστό του ήπατος με ουλώδη ιστό. Οι γιατροί αποκαλούν αυτήν την κατάσταση αλκοολική κίρρωση του ήπατος. Καθώς, η ασθένεια εξελίσσεται και ο περισσότερος υγιής ιστός του ήπατος αντικαθίσταται με ουλώδη ιστό, το ήπαρ θα σταματήσει να λειτουργεί σωστά. 10-20% όσων είναι γεροί πότες θα αναπτύξουν κίρρωση.

    Η αλκοολική κίρρωση του ήπατος είναι η πιο συχνή μορφή ηπατικής νόσου που σχετίζεται με την κατανάλωση αλκοόλ. Η ασθένεια είναι εξελικτική. Μπορεί να ξεκινήσει με λιπώδη ηπατική νόσο, στη συνέχεια να προχωρήσει σε αλκοολική ηπατίτιδα και μετά σε αλκοολική κίρρωση. Ωστόσο, είναι πιθανό ένα άτομο να αναπτύξει αλκοολική κίρρωση του ήπατος χωρίς ποτέ να αποκτήσει αλκοολική ηπατίτιδα.

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΑΛΚΟΟΛΙΚΗΣ ΚΙΡΡΩΣΗΣ ΗΠΑΤΟΣ

    Τα συμπτώματα αλκοολικής κίρρωσης του ήπατος αναπτύσσονται, συνήθως, όταν ένα άτομο είναι μεταξύ 30 και 40 ετών.

    Το σώμα είναι σε θέση να αντισταθμίζει την περιορισμένη λειτουργία του ήπατος στα πρώτα στάδια της νόσου. Καθώς η ασθένεια εξελίσσεται, τα συμπτώματα γίνονται πιο αισθητά.

    Τα συμπτώματα της αλκοολικής κίρρωσης του ήπατος είναι παρόμοια με άλλες ηπατικές διαταραχές που σχετίζονται με το αλκοόλ.

    Τα συμπτώματα περιλαμβάνουν:

    • ίκτερος
    • πυλαία υπέρταση
    • κνησμός στο δέρμα

    ΑΙΤΙΕΣ ΑΛΚΟΟΛΙΚΗΣ ΚΙΡΡΩΣΗΣ ΗΠΑΤΟΣ

    Οι βλάβες από επαναλαμβανόμενη και υπερβολική κατάχρηση αλκοόλ οδηγεί σε αλκοολική κίρρωση του ήπατος. Όταν ο ιστός του ήπατος αρχίζει να δημιουργεί ουλές, το ήπαρ δεν λειτουργεί τόσο καλά όσο και πριν. Ως αποτέλεσμα, το σώμα δεν μπορεί να παράγει αρκετές πρωτεΐνες ή να φιλτράρει τις τοξίνες από το αίμα όπως θα έπρεπε. Η κίρρωση του ήπατος μπορεί να συμβεί λόγω διαφόρων αιτιών. Ωστόσο, η αλκοολική κίρρωση του ήπατος σχετίζεται άμεσα με την πρόσληψη αλκοόλ.

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΑΛΚΟΟΛΙΚΗΣ ΚΙΡΡΩΣΗΣ ΗΠΑΤΟΣ

    Ο πιο σημαντικός παράγοντας κινδύνου για την αλκοολική ηπατική νόσο είναι η κατάχρηση αλκοόλ. Συνήθως, ένα άτομο πρέπει να πίνει βαριά για τουλάχιστον οκτώ χρόνια. Βαριά κατανάλωση αλκοόλ είναι η κατανάλωση πέντε ή περισσότερων ποτών σε μία ημέρα τουλάχιστον πέντε από τις τελευταίες 30 ημέρες. Οι γυναίκες διατρέχουν, επίσης, μεγαλύτερο κίνδυνο για αλκοολική ηπατική νόσο. Οι γυναίκες δεν έχουν τόσα ένζυμα στο στομάχι τους για να διαλύσουν τα σωματίδια αλκοόλ. Εξαιτίας αυτού, περισσότερο αλκοόλ μπορεί να φτάσει στο ήπαρ και να δημιουργήσει ουλώδη ιστό. Η αλκοολική ηπατική νόσος μπορεί, επίσης, να έχει κάποιους γενετικούς παράγοντες. Για παράδειγμα, μερικοί άνθρωποι γεννιούνται με έλλειψη ενζύμων που βοηθούν στην εξάλειψη του αλκοόλ. Η παχυσαρκία, μια δίαιτα με υψηλή περιεκτικότητα σε λιπαρά και η ηπατίτιδα C μπορούν επίσης να αυξήσουν την πιθανότητα ενός ατόμου να αποκτήσει αλκοολική ηπατική νόσο.

    symptoms of alcoholism

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΑΛΚΟΟΛΙΚΗΣ ΚΙΡΡΩΣΗΣ ΗΠΑΤΟΣ

    Οι γιατροί μπορούν να διαγνώσουν αλκοολική κίρρωση του ήπατος λαμβάνοντας πρώτα ένα ιατρικό ιστορικό και συζητώντας το ιστορικό λήψης αλκοόλ ενός ατόμου.

    Ένας γιατρός θα πραγματοποιήσει, επίσης, ορισμένες εξετάσεις που μπορούν να επιβεβαιώσουν τη διάγνωση κίρρωσης.

    • σιδηροπενική αναιμία
    • υψηλά επίπεδα αμμωνίας στο αίμα
    • υψηλά επίπεδα σακχάρου στο αίμα
    • λευκοκυττάρωση (μεγάλη ποσότητα λευκών αιμοσφαιρίων)
    • παθολογικό ηπατικό ιστό όταν γίνεται βιοψία ήπατος (δεν είναι απαραίτητη σήμερα)
    • αυξημένα ηπατικά ένζυμα που δείχνουν ότι τα επίπεδο της ασπαρτικής αμινοτρανσφεράσης (AST) είναι διπλάσια από αυτά της αμινοτρανσφεράσης της αλανίνης (ALT)
    • χαμηλά επίπεδα μαγνησίου στο αίμα
    • χαμηλά επίπεδα καλίου στο αίμα
    • χαμηλά επίπεδα νατρίου στο αίμα
    • πυλαία υπέρταση

    Οι γιατροί θα αποκλείσουν, επίσης, άλλες καταστάσεις που μπορεί να προκαλέσουν κίρρωση.

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ ΑΛΚΟΟΛΙΚΗΣ ΚΙΡΡΩΣΗΣ ΗΠΑΤΟΣ

    • ασκίτης ή συσσώρευση υγρών στο στομάχι
    • εγκεφαλοπάθεια ή διανοητική σύγχυση
    • εσωτερική αιμορραγία
    • ίκτερος

    Εκείνοι με αυτήν την πιο σοβαρή μορφή κίρρωσης συχνά απαιτούν μεταμόσχευση ήπατος για να επιβιώσουν. Οι ασθενείς με μη αντιρροπούμενη αλκοολική κίρρωση του ήπατος που λαμβάνουν μεταμόσχευση ήπατος έχουν ποσοστό επιβίωσης πέντε ετών 70%.

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΑΛΚΟΟΛΙΚΗΣ ΚΙΡΡΩΣΗΣ ΗΠΑΤΟΣ

    Οι γιατροί μπορούν να αντιστρέψουν ορισμένες μορφές ηπατικής νόσου με θεραπεία, αλλά η αλκοολική κίρρωση του ήπατος, συνήθως, δεν μπορεί να αντιστραφεί. Ωστόσο, ο γιατρός μπορεί να συστήσει θεραπείες που μπορεί να επιβραδύνουν την πρόοδο της νόσου και να μειώσουν τα συμπτώματά σας. Το πρώτο βήμα στη θεραπεία είναι να βοηθήσετε το άτομο να σταματήσει να πίνει. Εκείνοι με αλκοολική κίρρωση του ήπατος συχνά εξαρτώνται τόσο από το αλκοόλ που θα μπορούσαν να παρουσιάσουν σοβαρές επιπλοκές στην υγεία εάν προσπαθήσουν να σταματήσουν χωρίς να είναι στο νοσοκομείο. Ένας γιατρός μπορεί να συστήσει ένα νοσοκομείο ή μια μονάδα εντατικής θεραπείας.

    Άλλες θεραπείες που μπορεί να χρησιμοποιήσει ένας γιατρός περιλαμβάνουν:

    • Φάρμακα: Άλλα φάρμακα που μπορούν να συνταγογραφήσουν οι γιατροί περιλαμβάνουν τα κορτικοστεροειδή, τους αποκλειστές διαύλων ασβεστίου, την ινσουλίνη, αντιοξειδωτικά συμπληρώματα και την S-αδενοσυλ-L-μεθειονίνη (SAMe).
    • Διατροφική συμβουλευτική: Η κατάχρηση αλκοόλ μπορεί να οδηγήσει σε υποσιτισμό.
    • Επιπλέον πρωτεΐνη: Οι ασθενείς συχνά απαιτούν επιπλέον πρωτεΐνη σε ορισμένες μορφές για να μειώσουν την πιθανότητα εμφάνισης εγκεφαλικής νόσου (εγκεφαλοπάθεια).
    • Μεταμόσχευση ήπατος: Ένα άτομο πρέπει συχνά να είναι νηφάλιος για τουλάχιστον έξι μήνες προτού θεωρηθεί υποψήφιος για μεταμόσχευση ήπατος.

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ

    Η προοπτική θα εξαρτηθεί από τη γενική υγεία και από το εάν έχετε αναπτύξει επιπλοκές που σχετίζονται με την κίρρωση. Αυτό ισχύει ακόμη και όταν ένα άτομο σταματά να πίνει.

    Τα καλύτερα συμπληρώματα διατροφής για την αποτοξίνωση του συκωτιού

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα καλύτερα συμπληρώματα διατροφής για την αποτοξίνωση του συκωτιού

    article11 02

     

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα  για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με τον θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Χρήσιμες πληροφορίες για τον αλκοολισμό

    Αλκοολική ηπατίτιδα

    Κίρρωση του ήπατος

    Δίαιτα ηπατοπαθούς

    Καρκίνος ήπατος

    www.emedi.gr

     

     

Περισσότερα σε αυτή την κατηγορία: « Πώς θα απαλλαγείτε από το λόξυγγα Οισοφάγος Barrett »