Δευτέρα, 10 Μαρτίου 2014 17:45

Οισοφάγος Barrett

Γράφτηκε από την
Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(6 ψήφοι)

Ο οισοφάγος Barrett προκύπτει από τον συνεχή ερεθισμό του οξέος του στομάχου

Ο συνεχής ερεθισμός από το οξύ και η συνεχής καταστροφή των κυττάρων του βλεννογόνου του κατώτερου οισοφάγου μπορεί να έχουν αποτέλεσμα την αντικατάσταση αυτών των κυττάρων από κύτταρα που αντέχουν στο οξύ, δηλαδή τη δημιουργία οισοφάγου Barrett. Η ιδιαίτερη σημασία του οισοφάγου Barrett είναι ότι έχει αυξημένο κίνδυνο για ανάπτυξη καρκίνου.

Σε μεγάλη μελέτη από τις ΗΠΑ φάνηκε ότι άτομα με χρόνια, μη θεραπευόμενη ΓΟΠΝ (ανεξάρτητα από ανάπτυξη οισοφάγου Barrett) είχαν αυξημένο κίνδυνο ανάπτυξης καρκίνου του οισοφάγου.

Ο όρος Οισοφάγος Barrett (OB), ICD-10 K22.7, δηλαδή αναφέρεται σε προκαρκινική κατάσταση του οισοφάγου η οποία χαρακτηρίζεται από αντικατάσταση του φυσιολογικού πλακώδους επιθηλίου του οισοφάγου από εξειδικευμένο μεταπλαστικό επιθήλιο, ως αποτέλεσμα γαστροιοισοφαγικής παλινδρόμησης.

Παρόλο τον αυξημένο κίνδυνο ανάπτυξης καρκίνου του οισοφάγου σε ασθενείς με παλινδρόμηση, οι πιο πολλοί ασθενείς ποτέ δεν αναπτύσσουν καρκίνο. Σε μερικούς όμως ασθενείς με παλινδρόμηση (μέχρι 12%) αναπτύσσονται μόνιμες αλλοιώσεις της εσωτερικής επιφάνειας του οισοφάγου που χαρακτηρίζονται ως οισοφάγος Barrett. Ο οισοφάγος Barrett δεν αποτελεί καρκίνο. Οι ειδικοί όμως πιστεύουν ότι οι πιο πολλές περιπτώσεις καρκίνου του οισοφάγου αναπτύσσονται σε έδαφος οισοφάγου Barrett. Υπολογίζεται ότι η παρουσία οισοφάγου Barrett ανεβάζει τον κίνδυνο ανάπτυξης καρκίνου οισοφάγου σε 0.5% ανά έτος (1 σε 200 ασθενείς με οισοφάγο Barrett).

O οισοφάγος Barrett διαγιγνώσκεται με γαστροσκόπηση και βιοψία.

Ο οισοφάγος Barrett είναι πιο συχνός σε μεσήλικες άνδρες που έχουν παλινδρόμηση για πολλά χρόνια (συνήθως περισσότερα από 5). Οι ειδικοί συνιστούν ενδοσκοπικό έλεγχο για οισοφάγο Barrett σε ασθενείς μεγαλύτερους των 50 ετών που έχουν μακράς διάρκειας σοβαρά συμπτώματα παλινδρόμησης. Εάν η πρώτη αυτή ενδοσκόπηση είναι αρνητική για οισοφάγο Barrett, συνήθως δε χρειάζεται να επαναληφτεί.

Τα συμπτώματα παλινδρόμησης μπορούν να αντιμετωπιστούν αποτελεσματικά με φαρμακευτική ή χειρουργική θεραπεία. Όμως ο οισοφάγος Barrett και ο κίνδυνος εμφάνισης καρκίνου του οισοφάγου δε μπορούν να αναστραφούν φαρμακευτικά η χειρουργικά.

Μετά τη διάγνωση οισοφάγου Barrett απαιτείται περιοδική γαστροσκόπηση με βιοψίες κάθε 2-4 χρόνια. Στόχος αυτού του περιοδικού έλεγχου είναι ο έγκαιρος εντοπισμός του προκαρκινικού σταδίου της δυσπλασίας. Αν ανακαλυφθεί δυσπλασία, ο ιατρός μπορεί να σας συστήσει πιο συχνό γαστροσκοπικό έλεγχο ή και εγχείρηση του οισοφάγου ανάλογα με το βαθμό της δυσπλασίας και τη γενική κατάσταση της υγείας σας.

Η σημασία της κατάστασης αυτής σχετίζεται με την δυνατότητα εμφάνισης αδενοκαρκινώματος του οισοφάγου στο έδαφος OB. Είναι γνωστό ότι η συχνότητα του αδενοκαρκινώματος του οισοφάγου αυξήθηκε σημαντικά στη διάρκεια των τελευταίων 15 ετών, γεγονός που αποδίδεται στην αύξηση της επίπτωσης της μεταπλασίας Barrett, αλλοίωσης η οποία εμφανίζεται στη μεταβατική ζώνη της γαστροοισοφαγικής συμβολής.

Στην διάρκεια των τελευταίων ετών είναι προφανείς οι μεγάλες διαφορές στην επίπτωση και επικράτηση της νόσου που επήλθαν στις διάφορες χώρες. Το πλέον εντυπωσιακό χαρακτηριστικό ήταν η μεγάλη αύξηση της επίπτωσης της νόσου στις χώρες της Δυτικής Ευρώπης και της Βόρειας Αμερικής.


Ο ΟΒ, συνήθως, διαγινώσκεται σε ενήλικες, μπορεί όμως να εμφανιστεί και στη διάρκεια της παιδικής ηλικίας. 

Η μέση ηλικία των ασθενών κυμαίνεται από 55 έως 65 έτη. Η επίπτωση ποικίλλει στις διάφορες ηλικίες. Η μέγιστη επίπτωση έχει περιγραφεί στην ηλικία μεταξύ 40 και 49 ετών. Υπολογίζεται ότι η νόσος πρέπει να υφίσταται για διάστημα 20 τουλάχιστον ετών πριν από την εκδήλωση των πρώτων κλινικών συμπτωμάτων της γαστροοισοφαγικής παλινδρόμησης. Παρατηρείται έντονη «προτίμηση» της νόσου για το άρρεν φύλο. Η αναλογία ανδρών προς γυναίκες στη λευκή φυλή φθάνει το 10:1. Το ίδιο επιδημιολογικό δεδομένο έχει περιγραφεί και σε παιδιά με ΟΒ. Η νόσος προσβάλλει. κυρίως, λευκούς αλλά και τους μαύρους ή τους Ασιάτες. Η αναλογία λευκών προς μαύρους στις ΗΠΑ φθάνει το 10:1. Τα δεδομένα αυτά ισχύουν τόσο για τον βραχύ, όσο και για τον μακρό ΟΒ. Παραμένει άγνωστο αν αυτό οφείλεται σε μεγαλύτερη επίπτωση γαστροοισοφαγικής νόσου στους λευκούς ή σε μεγαλύτερου βαθμού οισοφαγίτιδα. Το γεγονός των διαφορετικών ποσοστών εμφάνισης οισοφαγίτιδος, διαφραγματοκήλης και ΟΒ σε εθνότητες που συμβιώνουν στην ίδια χώρα όπως πχ την Μαλαισία δείχνει ότι εκτός από παράγοντες του περιβάλλοντος, θα πρέπει να συμμετέχουν και φυλετικοί παράγοντες στην εμφάνιση ΟΒ.

Τα υπάρχοντα δεδομένα υποστηρίζουν ότι υπάρχει οικογενής επίπτωση γαστροοισοφαγικής παλινδρόμησης, καθώς και ότι ο ΟΒ μπορεί να εμφανιστεί σε οικογένειες με αυξημένη επίπτωση γαστροοισοφαγικής παλινδρομικής νόσου. Πρέπει όμως να ληφθεί υπ όψιν ότι οικογενής εμφάνιση ΟΒ έχει περιγραφεί σε λίγες μόνο οικογένειες.


Η εξέλιξη σε καρκίνο του οισοφάγου γίνεται σταδιακά ακολουθώντας τα παρακάτω στάδια:

  • Στάδιο εντερικής μεταπλασίας (IM): Τα κύτταρα του οισοφαγικού επιθηλίου έχουν αρχίσει να αλλάζουν γενετικά, το επιθήλιο παίρνει το κόκκινο χρώμα του εντερικού επιθηλίου, αντί του κανονικού και υγιές ροζ του επιθηλίου του οισοφάγου. Σε αυτό το στάδιο έχει εμφανιστεί ο οισοφάγος Barrett, αλλά δεν έχει αναπτυχθεί δυσπλασία, η οποία εμφανίζεται στο επόμενο στάδιο.
  • Χαμηλού βαθμού δυσπλασία (LGD IM): Λιγότερο από το 50% των μη φυσιολογικών κύτταρων έχουν αρχίσει να αλλάζουν σε μέγεθος, σχήμα και οργάνωση και μπορεί να εμφανίζουν αύξηση του ρυθμού ανάπτυξής τους. Τα κύτταρα αυτά παραμένουν εντός του επιθηλίου του οισοφάγου και δεν εισδύουν στα βαθύτερα στρώματα του οισοφάγου.
  • Υψηλού βαθμού δυσπλασία (HGD IM): Όπως και στην χαμηλού βαθμού δυσπλασία, τα μη φυσιολογικά κύτταρα να παραμένουν εντός του επιθηλίου του οισοφάγου, αλλά περισσότερα από το 50% των κυττάρων αυτών επιδεικνύουν, μεγαλύτερη αύξηση ανωμαλιών του ρυθμού ανάπτυξης, του μεγέθους και της οργάνωσης.
  • Αδενοκαρκινώματος (καρκίνου του οισοφάγου): Τα ανώμαλα κύτταρα έχουν πλέον ταχεία και ανεξέλεγκτη ανάπτυξη. Τα κύτταρα αυτά εισβάλλουν και στα βαθύτερα στρώματα του οισοφάγου και μπορεί να εξαπλωθούν πέρα από αυτόν. Αυτά τα κύτταρα μπορούν να εξελιχθούν σε κακοήθεις όγκους.

Αιτιολογία οισοφάγου Barrett

Η πιθανότητα κατάδειξης εντερικής μεταπλασίας της καρδιακής μοίρας του στομάχου ή ανεύρεσης βραχέος ΟΒ υπολογίζεται σε 18% και 33% αντίστοιχα σε ασθενείς που υποβάλλονται σε ενδοσκόπηση ανωτέρου πεπτικού. Η ανεύρεση όμως δυσπλασίας σε ασθενείς με εντερική μεταπλασία της καρδίας του στομάχου υπολογίζεται σε λιγότερο από 1.4% ανά έτος.

H διαφοροποίηση της μεταπλασίας του βλεννογόνου της καρδιακής μοίρας του στομάχου από τον μακρό και βραχύ ΟΒ συνίσταται στο ότι η καρδιακή μεταπλασία συνοδεύεται συνήθως από λοίμωξη από Ελικοβακτηρίδιο του πυλωρού και στο ότι συνήθως είναι πλήρης εντερική μεταπλασία τύπου Ι, ενώ οι ατελείς τύποι (Ι και ΙΙ) παρατηρούνται στον μακρό και βραχύ ΟΒ. Η μεταπλασία της καρδίας επομένως φαίνεται ότι οφείλεται μάλλον στην λοίμωξη από Ελικοβακτηρίδιο παρά σε γαστροοισοφαγική παλινδρόμηση. Όταν όμως δεν υπάρχει λοίμωξη από Ελικοβακτηρίδιο τότε προφανώς σχετίζεται με παλινδρόμηση αν και αυτό παραμένει και σήμερα σημείο αμφιλεγόμενο.

Κλινικοεπιδημιολογικές παρατηρήσεις των τελευταίων ετών έχουν δείξει ότι

  1. η επίπτωση του αδενοκαρκινώματος του οισοφάγου αυξάνει ραγδαία,
  2. το αδενοκαρκίνωμα του οισοφάγου ευθύνεται σήμερα για πλέον του 45% όλων των περιπτώσεων καρκίνου του οισοφάγου,
  3. σχεδόν όλα τα αδενοκαρκινώματα του οισοφάγου αναπτύσσονται σε έδαφος ΟΒ και τέλος,
  4. η μεγάλη πλειονότητα των καρκινωμάτων της καρδιακής μοίρας του στομάχου αναπτύσσεται σε ασθενείς με βραχύ ΟΒ.

Ο χρόνος που απαιτείται για την ανάπτυξη του αδενοκαρκινώματος είναι άγνωστος.  O χρόνος εμφάνισης χαμηλόβαθμης δυσπλασίας, υψηλόβαθμης δυσπλασίας και καρκίνου σε ασθενείς με ΟΒ έχει υπολογιστει σε 24, 33 και 36 μήνες αντίστοιχα.

Αν και εμφάνιση δυσπλασίας και καρκίνου έχουν περιγραφεί σε ασθενείς με βραχύ ΟΒ το μέγεθος αυτού του κινδύνου είναι άγνωστο. Υπολογίζεται ότι η συχνότητα εμφάνισης δυσπλασίας στον μακρό και βραχύ ΟΒ είναι 6 και 8% περίπου αντίστοιχα. Γίνεται, πάντως, αποδεκτό ότι ο κίνδυνος ανάπτυξης καρκινώματος σε έδαφος βραχέος ΟΒ είναι πολύ μικρότερος από τον κίνδυνο ανάπτυξης καρκινώματος σε έδαφος μακρού ΟΒ. 

Ο κίνδυνος ανάπτυξης καρκινώματος είναι μεγαλύτερος στους καυκάσιους συγκριτικώς με τους μαύρους. Χαμηλή επίπτωση υπάρχει επίσης στους ασιατικούς πληθυσμούς αν και υπάρχει κάποιου βαθμού κίνδυνος στα άτομα με συμπτωματολογία παλινδρόμησης. Αν και στη διάρκεια των τελευταίων 25 ετών, ο κίνδυνος ανάπτυξης αδενοκαρκινώματος του οισοφάγου στην Ιαπωνία αυξάνει, η αναλογία συγκριτικώς με το καρκίνωμα εκ πλακωδών κυττάρων παραμένει χαμηλή.

Είναι ενδιαφέρουσα η παρατήρηση που αφορά στον Ελβετικό πληθυσμό σύμφωνα με την οποία αν και η επίπτωση του ΟΒ αυξάνει, η αύξηση αυτή δεν συνοδεύεται από αντίστοιχη αύξηση της επίπτωσης του αδενοκαρκινώματος του οισοφάγου.


Μοριακό προφίλ οισοφάγου Barrett

Στη διάρκεια των τελευταίων ετών οι πρόοδοι που επιτεύχθηκαν στο πεδίο της Μοριακής Βιολογίας, είχαν ως αποτέλεσμα αντίστοιχη πρόοδο στη διάγνωση, θεραπεία και πρόγνωση της νόσου.

Στο φαινοτυπικό επίπεδο περιγράφηκαν: αυξημένη επίπτωση έκφρασης του Ki-67 αντιγόνου, υπερέκφραση της πρωτείνης p53 και διαφόρων αυξητικών παραγόντων όπως του epidermal growth factor και transforming growth factor, μειωμένη και παθολογική έκφραση του μορίου της E-cadherin, καθώς και αυξημένη έκφραση των πρωτεασών της σερίνης σε καρκινώματα.

Μια νέα περιοχή ενδιαφέροντος είναι η οικογένεια των πρωτεϊνών rab οι οποίες παίζουν σημαντικό ρόλο στη διατήρηση της πολικότητος των κυττάρων της πεπτικής οδού. Αυξημένη έκφραση μιας από τις πρωτείνες αυτές  (rab 11), περιγράφηκε σε ασθενείς με χαμηλόβαθμη δυσπλασία, όχι όμως σε ασθενείς με υψηλόβαθμη δυσπλασία. Σε κυτταρογενετικές μελέτες  διαπιστώθηκαν αυξημένα ποσοστά S-phase fraction, καθώς και αυξημένο tetraploid fraction καθώς και ανευπλοϊδίας.

Διάφοροι βιολογικοί δείκτες έχει δειχθεί ότι μπορεί να προβλέψουν την εξέλιξη σε καρκίνο. Έτσι, η απώλεια της ετεροζυγωτίας του 17p (p53) μπορεί να προβλέψει την εξέλιξη του ΟΒ σε καρκίνο. Ακόμη, η Fluorescence in situ hybridization (FISH) μπορεί να καταδείξει απλή εξάλειψη DNA. Όμως σε μια υποκατηγορία ασθενών με ΟΒ, η 17p (p53) απώλεια ετεροζυγωτίας μπορεί να εμφανιστεί σε έδαφος μιτωτικού ανασυνδυασμού ή άλλων μηχανισμών οι οποίοι δεν μπορούν να καταδειχθούν με την FISH30. Με λίγες εξαιρέσεις, ο μεγαλύτερος αριθμός μοριακών μεταβολών έχει διαπιστωθεί ότι συμβαίνει σε προχωρημένα στάδια της νόσου. Αυτό σημαίνει ότι στη διάθεσή μας υπάρχει μόνο η ιστολογική εξέταση δειγμάτων του βλεννογόνου για κατάδειξη δυσπλασίας.

Η λοίμωξη από Helicobacter pylori αποτελεί αποδεδειγμένα καρκινογόνο παράγοντα, όμως ο ρόλος του στην παθογένεση του ΟΒ είναι ακόμη ασαφής. Ορισμένα δεδομένα υποστηρίζουν ότι η λοίμωξη από Ελικοβακτηρίδιο ασκεί προστατευτική δράση έναντι της εμφάνισης ΟΒ και αδενοκαρκινώματος οισοφάγου. Η μεταανάλυση αυτή έδειξε ότι η λοίμωξη από H pylori  και ο ΟΒ μπορεί να συνδέονται ανάστροφα. Σε κάθε περίπτωση η λοίμωξη από Ελικοβακτηρίδιο δεν σχετίζεται αιτιολογικά με τον ΟΒ.

Η αντιμετώπιση των ασθενών με υψηλόβαθμη δυσπλασία παραμένει αμφιλεγόμενη εξ αιτίας του ότι οι ασθενείς αυτοί μπορεί να αποδειχθεί στο εγχειρητικό παρασκεύασμα ότι είχαν καρκίνο, καθώς και στο ότι η εξέλιξη της υψηλόβαθμης δυσπλασίας σε καρκίνο ποικίλλει. Πρόδρομα πάντως αποτελέσματα δείχνουν ότι οι ασθενείς με εστιακή δυσπλασία παρουσιάζουν καρκίνο σε μικρότερη αναλογία συγκριτικώς με αυτούς που παρουσιάζουν πολυεστιακή δυσπλασία.


Συμτώματα οισοφάγου Barrett

Η νόσος αποτελεί επιπλοκή της γαστροοισοφαγικής παλινδρομικής νόσου και επομένως μπορεί να συνοδεύεται ή και να μη συνοδεύεται από συμπτώματα παλινδρόμησης.

Εάν υπάρχουν επιπλοκές (στενώσεις κλπ) θα υπάρχουν ανάλογα συμπτώματα.


Διάγνωση οισοφάγου Barrett

Η διάγνωση πιθανολογείται ενδοσκοπικώς και επιβεβαιώνεται ιστολογικώς με εξέταση δειγμάτων του βλεννογόνου τα οποία λαμβάνονται μέσω του ενδοσκοπίου. Η ενδοσκοπική εικόνα πολλές φορές είναι αρκετά χαρακτηριστική. Διαπιστώνονται γλώσσες ερυθράς χροιάς βλεννογόνου στομάχου, οι οποίες επεκτείνονται προς τον οισοφάγο σε άλλοτε άλλη έκταση (βραχύς και μακρός ΟΒ). Το χαρακτηριστικό ιστολογικό γνώρισμα του ΟΒ είναι η ύπαρξη εξειδικευμένου εντερικού επιθηλίου το οποίο διαπιστώνεται ευκόλως στη χρώση αιματοξυλίνης-ηωσίνης.


Θεραπεία οισοφάγου Barrett

  • Γενικώς, η οισοφαγίτις που συνοδεύει τον ΟΒ μπορεί εύκολα να ιαθεί με την χρήση αναστολέων της αντλίας πρωτονίων. Εν τούτοις η θεραπεία δεν εξαλείφει τον ΟΒ, αφού νησίδες μεταπλαστικού επιθηλίου μπορεί να παραμείνουν κάτω από το πλακώδες επιθήλιο. Επεισόδια παλινδρόμησης οξέος μπορεί να βοηθούν τις διαδικασίες εξέλιξης προς δυσπλασία και καρκίνο. Αν και η γαστροοισοφαγική παλινδρόμηση παίζει σημαντικό ρόλο στην παθογένεση του ΟΒ, εν τούτοις ο ρόλος του οξέος στην εμφάνιση δυσπλασίας και καρκινώματος, παραμένει ασαφής. Η συχνότητα εμφάνισης καρκίνου σε ασθενείς που αντιμετωπίστηκαν συντηρητικά ή χειρουργικά φαίνεται ότι είναι ίδια. Εν τούτοις σε βιοψίες ασθενών με ΟΒ στις οποίες αξιολογήθηκε ο κυτταρικός πολλαπλασιασμός, φάνηκε ότι στην ομάδα των ασθενών οι οποίοι ελάμβαναν θεραπεία με proton-pump inhibitor (PPIs) και φυσιολογικό ρΗ οισοφάγου είχαν χαμηλότερο ρυθμό κυτταρικού πολλαπλασιασμού αποδεικνύοντας έτσι ότι η θεραπεία με αντιεκριτικά έχει προστατευτικό ρόλο.
  • Η αντιμετώπιση του ΟΒ με διάφορες «καταστροφικές» του μεταπλαστικού επιθηλίου στις οποίες περιλαμβάνονται θερμικές και φωτοθερμικές μέθοδοι, φαίνεται ότι αποτελεί αρκετά υποσχόμενη μέθοδο.

-Η κρυοθεραπεία (Cryoablation) είναι μια σχετικώς νέα μέθοδος ή οποία δοκιμάζεται στους ασθενείς αυτούς αφού προκαλεί απόπτωση, ισχαιμική βλάβη και κρυονέκρωση.

-Η φωτοδυναμική θεραπεία με τη χρήση porfimer sodium (ie, photodynamic therapy [PDT]) έχει χρησιμοποιηθεί με επιτυχία σε ασθενείς με υψηλόβαθμη δυσπλασία.

Επιπλοκές ενδοσκοπικών μεθόδων καταστροφής του οισοφάγου Barrett

Μία από τις σημαντικές επιπλοκές των ενδοσκοπικών θεραπειών του ΟΒ είναι η δημιουργία στενώσεων. Εν τούτοις η φωτοδυναμική θεραπεία με φωτοευαισθητοποιό παράγοντα το 5-aminolevulinic acid, δεν συνοδεύθηκε από δημιουργία στενώσεων.

-Η ενδοσκοπική βλεννογονεκτομή (Endoscopic mucosal resection) αποτελεί λίαν υποσχόμενη μέθοδο αντιμετώπισης ασθενών με πρώιμο καρκίνωμα ή υψηλόβαθμη δυσπλασία αφού μπορεί να αφαιρέσει ολόκληρες περιοχές με νεοπλασματικό ιστό. Εν τούτοις δεν είναι γνωστό αν προσφέρει πλήρη «κάλυψη» σε όλους τους ασθενείς. 

-Η οισοφαγεκτομή θεωρείται από πολλούς ότι αποτελεί την ενδεδειγμένη αποτελεσματική θεραπεία των ασθενών με υψηλόβαθμη δυσπλασία και αδενοκαρκίνωμα οισοφάγου. Ακόμη σε ασθενείς με εκτεταμένη προσβολή του οισοφάγου η χειρουργική εκτομή προλαμβάνει την εξέλιξη σε καρκίνο. Απαιτεί όμως οισοφαγεκτομή η οποία εμπεριέχει σημαντικό ποσοστό νοσηρότητος και θνητότητος.


Παρακολούθηση ασθενών με οισοφάγο Barrett

Ο ακριβής τρόπος παρακολούθησης των ασθενών με ΟΒ δεν είναι ομόφωνα αποδεκτός Σύμφωνα πάντως με τις πλέον πρόσφατες οδηγίες διεθνών οργανισμών, ο κύριος παράγων ο οποίος καθορίζει την συχνότητα ενδοσκοπήσεων και την λήψη βιοψιών είναι η ύπαρξη δυσπλασίας.

Χαμηλόβαθμη δυσπλασία απαιτεί περιοδικές ανά εξάμηνο ενδοσκοπήσεις με λήψη βιοψιών.

Η αντιμετώπιση υψηλόβαθμης δυσπλασίας είναι δυσχερέστερη. Πολλοί συνιστούν άμεση οισοφαγεκτομή εφ όσον επιβεβαιωθεί και από δεύτερο παθολογοανατόμο και δεν υπάρχει συνοδός φλεγμονή. Άλλοι συνιστούν παρακολούθηση με βιοψίες ανά τρίμηνο. Σε κάθε περίπτωση η απόφαση θα πρέπει να λαμβάνεται αφού εκτιμηθεί η γενική κατάσταση του ασθενούς, η ηλικία του, η επιθυμία του να χειρουργηθεί, οι εγχειρητικοί κίνδυνοι κλπ.

Οι ασθενείς χωρίς δυσπλασία παρακολουθούνται ενδοσκοπικώς ανά 3 ή 5 έτη.


Πρόσφατα επιδημιολογικά δεδομένα δείχνουν ότι η συχνότητα του οισοφάγου Barrett αυξάνει.

Η μεγάλη επίπτωση ΟΒ σε ασυμπτωματικά άτομα επιβάλλει αναπροσαρμογή των τρόπων ελέγχου του πληθυσμού. Η καταστολή της έκκρισης του οξέος παίζει σημαντικό ρόλο στην θεραπευτική αντιμετώπιση των ασθενών με ΟΒ αφού μπορεί να αναστέλλει ως ένα βαθμό την εξέλιξη προς δυσπλασία και καρκίνο. Οι νέες μέθοδοι ενδοσκοπικής αντιμετώπισης, όταν γίνονται από έμπειρο γιατρό, κερδίζουν συνεχώς, έδαφος.

Στους ασθενείς με οισοφάγο Barrett, αν η παρακολούθηση με βιοψίες δείξει δυσπλαστικές αλλοιώσεις του βλεννογόνου, είναι δυνατή η αφαίρεση του βλεννογόνου με την ενδοσκοπική μέθοδο της βλεννογονεκτομής. Η μέθοδος θεωρείται επαρκής για την πρόληψη ανάπτυξης καρκίνου στο βλεννογόνο Barrett.


Πρόληψη οισοφάγου Barrett

  • Μη φοράτε σφικτές ζώνες ή κορσέδες
  • Μην αθλήστε με μεγάλα βάρη
  • Πίνετε άφθονο νερό, τουλάχιστο 2 λίτρα τη μέρα
  • Μη ξαπλώνετε αμέσως μετά από τα γεύματα
  • Αποφύγετε τις πολύ λιπαρές τροφές
  • Αποφύγετε τις τροφές με καρυκεύματα (πιπέρι, κανέλλα, κάρυ)
  • Αποφύγετε τα οινοπνευματώδη, τυρόπιτες, μπακλαβάδες και γλυκά κουταλιού
  • Διακόψετε το κάπνισμα, τον καφέ και ροφήματα σοκολάτας
  • Πριν πάρετε φάρμακα για άλλα νοσήματα (π.χ. ασπιρίνη) συμβουλευθείτε το γαστρεντερολόγο σας.

Προτιμήστε μη επεμβατική μέθοδο

Σύμφωνα με τα ευρήματα μιας πρόσφατης μελέτης, οι νεοπλασίες πρώιμου σταδίου στον οισοφάγο Barrett μπορούν να αντιμετωπισθούν αποτελεσματικά με ενδοσκοπική αφαίρεση των ορατών αλλοιώσεων και μετέπειτα χρήση ραδιοσυχνοτήτων (RFA), γλιτώνοντας πολλούς ασθενείς από τη χειρουργική επέμβαση.

Αν και ο οισοφάγος Barrett είναι ο πιο σημαντικός παράγοντας κινδύνου για την ανάπτυξη καρκίνου του οισοφάγου, δεν υπάρχει επί του παρόντος κάποια γενικώς αποδεκτή στρατηγική αντιμετώπισης για ασθενείς με νεοπλασία πρώιμου σταδίου στον οισοφάγο Barrett. Η μελέτη, που δημοσιεύθηκε στο περιοδικό Clinical Gastroenterology and Hepatology, έδειξε ότι ο συνδυασμός ενδοσκοπικής εκτομής με την πλήρη αφαίρεση των υπολειπόμενων κυττάρων Barrett μέσω καθετήρα ραδιοσυχνότητας μπορεί να μειώσει τις πιθανότητες εκ νέου σχηματισμού αλλοιώσεων και επομένως θα μπορούσε να περιορίσει τον αριθμό των περιστατικών με οισοφάγο Barrett που εξελίσσονται σε καρκίνο του οισοφάγου. Όπως αναφέρουν οι ερευνητές, στη μελέτη συμμετείχαν 23 ασθενείς με οισοφάγο Barrett που είχαν υψηλού βαθμού ενδοεπιθηλιακή νεοπλασία (7 ασθενείς) ή καρκίνο πρώιμου σταδίου (16 ασθενείς).

Η εφαρμογή της διπλής αυτής θεραπευτικής στρατηγικής οδήγησε σε εξάλειψη των όγκων και των παθολογικών κυττάρων σε 95% και 88% των ασθενών, ποσοστά που αυξήθηκαν σε 100% και 96%, αντίστοιχα, μετά από επιπρόσθετη ενδοσκοπική αφαίρεση σε δύο ασθενείς.

Τα καλύτερα συμπληρώματα διατροφής για τον οισοφάγο Barett

Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα καλύτερα συμπληρώματα διατροφής για τον οισοφάγο Barett

oisofagos barett

Διαβάστε, επίσης,

Έχετε καούρες στο στομάχι;

Ενδοσκοπική υπερηχογραφία

Διαφραγματοκήλη

Ελικοβακτηρίδιο του πυλωρού

Δυσπεψία

Φωτοθεραπεία με χρώματα

Μήπως έχετε γαστροισοφαγική παλινδρόμηση

Αλγινικά φάρμακα για την δυσπεψία

Εύκαμπτη Διαγαστρική Περιτοναιοσκόπηση

Χειρουργική χωρίς τομές

Γαστροσκόπηση

Μήπως έχετε πολλά ρεψίματα;

Βιβλιογραφία

  • Shaheen NJ, Richter JE (March 2009). "Barrett's oesophagus". Lancet 373 (9666): 850–61.
  • Edelstein ZR, Farrow DC, Bronner MP, Rosen SN, Vaughan TL (August 2007). "Central adiposity and risk of Barrett's esophagus". Gastroenterology 133 (2): 403–11.
  • Reid BJ, Li X, Galipeau PC, Vaughan TL (February 2010). "Barrett's oesophagus and oesophageal adenocarcinoma: time for a new synthesis". Nat. Rev. Cancer 10 (2): 87–101.
  • Gong L, Debruyne PR, Witek M, Nielsen K, Snook A, Lin JE, Bombonati A, Palazzo J, Schulz S, Waldman SA (2009). "Bile acids initiate lineage-addicted gastroesophageal tumorigenesis by suppressing the EGF receptor-AKT axis". Clin Transl Sci. 2 (4): 286–93.
  • Holmes RS, Vaughan TL (January 2007). "Epidemiology and pathogenesis of esophageal cancer". Semin Radiat Oncol 17 (1): 2–9.
  • Thomas T, Abrams KR, De Caestecker JS, Robinson RJ (December 2007). "Meta analysis: Cancer risk in Barrett's oesophagus". Aliment. Pharmacol. Ther. 26 (11–12): 1465–77.

www.emedi.gr

Διαβάστηκε 4963 φορές Τελευταία τροποποίηση στις Δευτέρα, 04 Φεβρουαρίου 2019 21:22
Σαββούλα Μάλλιου Κριαρά

Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

Σχετικά Άρθρα

  • Υπερασβεστιαιμία και κακοήθεια Υπερασβεστιαιμία και κακοήθεια

    Χρήσιμες πληροφορίες για την υπερασβεστιαιμία και την κακοήθεια

    Γράφει η 

    Δρ Σάββη Μάλλιου Κριαρά 

    Ειδικός Παθολόγος-Ογκολόγος, MD, PhD

    Το πιο συχνό αίτιο υπερασβεστιαιμίας όταν αυτή διαγιγνώσκεται σε νοσοκομειακό περιβάλλον, είναι η κακοήθεια και αποτελεί τις περισσότερες φορές προάγγελο κατάληξης του ασθενούς.

    Λόγω της εξαιρετικά φτωχής πρόγνωσης πρέπει να διαφοροδιαγιγνώσκεται από άλλες, ιάσιμες καταστάσεις 

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Ενδοκρινείς/Μεταβολισμός, Μυοσκελετικό, Νευρικό, Πεπτικό 

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΥΠΕΡΑΣΒΕΣΤΙΑΙΜΙΑΣ ΑΠΌ ΚΑΚΟΗΘΕΙΑ

    • Η βαρύτητα των συμπτωμάτων εξαρτάται από τα επίπεδα ασβεστίου, την ταχύτητα εγκατάστασης της υπερασβεστιαιμίας, την κατάσταση ενυδάτωσης και την υποκείμενη κακοήθεια 
    • Ανορεξία, ναυτία
    • Πολυουρία, αφυδάτωση
    • Ληθαργικότητα, εμβροντησία, κώμα

    ΑΙΤΙΑ ΥΠΕΡΑΣΒΕΣΤΙΑΙΜΙΑΣ ΑΠΟ ΚΑΚΟΗΘΕΙΑ

    Συμπαγείς όγκοι:

    • 80% εμφανίζουν αυξημένα επίπεδα νεφρογενούς κυκλικού ΑΜΡ, που υποδηλώνει έκτοπη παραγωγή πεπτιδίων με δράση παραθορμόνης (ΡΤΗ). Η έκτοπη παραγωγή ΡΤΗ είναι εξαιρετικά σπάνια
    • Καρκίνος πνεύμονα (στο 25% των περιπτώσεων είναι επιδερμοειδής, λιγότερο συχνά αδενοκαρκίνωμα και μεγαλοκυτταρικός, σπάνια μικροκυτταρικός)
    • Επιδερμοειδές καρκίνωμα κεφαλής και τραχήλου, οισοφάγου, γεννητικών οργάνων γυναίκας (20% των περιπτώσεων)
    • Καρκίνωμα νεφρού (8% των περιπτώσεων)

    Μυέλωμα, λέμφωμα, καρκίνος μαστού με οστικές μεταστάσεις και άλλοι:

    • Το νεφρογενές κυκλικό ΑΜΡ είναι ελαττωμένο, γεγονός που υποδηλώνει καταστολή της παραθορμόνης από υπερασβεστιαιμία μη παραθυρεοειδικής αιτιολογίας 
    • Παράγοντες που ενοχοποιούνται είναι η ιντερλευκίνη-1, προσταγλανδίνες (Ε), μετατρεπτικοί αυξητικοί παράγοντες άλφα και βήτα, παράγοντας νέκρωσης όγκου, λεμφοτοξίνη, παράγοντας ερεθισμού αποικιών κυττάρων 
    • Άμεση απορρόφηση από τα οστά σε μεταστατικούς όγκους 
    • Η δράση της α-1-υδροξυλάσης σε μερικά λεμφώματα προκαλεί παραγωγή 1,25-διϋδροξυβιταμίνη D από τον όγκο

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΥΠΕΡΑΣΒΕΣΤΙΑΙΜΙΑΣ ΑΠΟ ΚΑΚΟΗΘΕΙΑ

    • Αφυδάτωση
    • Ακινησία

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΥΠΕΡΑΣΒΕΣΤΙΑΙΜΙΑΣ ΑΠΟ ΚΑΚΟΗΘΕΙΑ

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ 

    • Βιταμίνη A και D
    • Ακινησία 
    • Θυρεοτοξίκωση 
    • Νόσος Addison
    • Σύνδρομο γάλακτος - αλκάλεως 
    • Φλεγμονώδεις παθήσεις 
    • Διαταραχές που σχετίζονται με νεοπλασίες 
    • Σαρκοείδωση, φυματίωση και άλλες κοκκιωματώδεις παθήσεις 
    • Θειαζίδες, λίθιο, τοξικότητα θεοφυλλίνης και ασπιρίνης 
    • Ραβδομυόλυση 
    • AIDS
    • Νόσος Paget, παρεντερική διατροφή, παθήσεις παραθυρεοειδών αδένων 

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    • Ασβέστιο ορού: Τα επίπεδα ολικού ασβεστίου εξαρτώνται από τις πρωτεΐνες μεταφοράς. Το δραστικό ασβέστιο μπορεί να υπολογιστεί ως εξής: Ca (δρ.) = Ca (ολ.) - 0,8 x  (αλβουμίνη - 4)
    • Ιοντισμένο ασβέστιο: από πλευράς φυσιολογίας είναι το πιο σημαντικό και επηρεάζεται από το pH. Μπορεί να μετρηθεί άμεσα, εάν το δείγμα έχει ληφθεί υπό αναερόβιες συνθήκες και αναλυθεί αμέσως 
    • Μέτρηση ΡΤΗ: οι μέθοδοι "άθικτου" μορίου (ειδικά δύο πλευρών, μη ανταγωνιστικές) έχουν τη μεγαλύτερη ειδικότητα, η ΡΤΗ ανευρίσκεται σχεδόν πάντα κατασταλμένη σε κακοήθεις νεοπλασίες. Αν βρεθεί αυξημένη σε έναν καρκινοπαθή, υπάρχει υποψία συνυπάρχοντος υπερπαραθυρεοειδισμού 
    • Πεπτίδια με δράση ΡΤΗ: σήμερα, μπορούν να μετρηθούν, συχνά, ανευρίσκονται αυξημένα στην υπερασβεστιαιμίατης κακοήθειας 
    • 25-υδροξυβιταμίνη D: μπορεί να βρεθεί αυξημένη σε υπερβιταμίνωση - D
    • 1,25-διϋδροξυβιταμίνη D: αυξημένη σε έως και 50% των ασθενών με υπερασβεστιαιμία από λέμφωμα 

    ecg hypercalcemia

    ΕΙΔΙΚΕΣ ΔΟΚΙΜΑΣΙΕΣ 

    Τεχνικές σταδιοποίησης, ως ενδείκνυται για να καθοριστεί το στάδιο της κακοήθειας 

    ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΗ

    Αν υπάρχει εργαστηριακή ένδειξη πρωτοπαθούς υπερπαραθυρεοειδισμού, ο απεικονιστικός έλεγχος (όπως υπέρηχοι, αξονική τομογραφία, μαγνητική τομογραφία ή σπινθηρογράφημα με πυρηνικό θάλλιο - τεχνήτιο-καλύτερα να μη γίνεται) μπορεί να κριθεί απαραίτητος σε ασθενείς με προηγούμενη χειρουργική επέμβαση στον τράχηλο, πριν αρχίσει η περαιτέρω διερεύνηση 

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΥΠΕΡΑΣΒΕΣΤΙΑΙΜΙΑΣ ΑΠΟ ΚΑΚΟΗΘΕΙΑ

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ

    Νοσοκομειακή φροντίδα

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ

    • Αντιμετώπιση υποκείμενης κακοήθειας
    • Ενυδάτωση, λήψη υγρών από το στόμα, ενδοφλέβια αλατούχος διούρηση

    ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ

    Αποφυγή, όσο το δυνατόν περισσότερο, κλινοστατισμού και ακινησίας

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΥΠΕΡΑΣΒΕΣΤΙΑΙΜΙΑΣ ΑΠΟ ΚΑΚΟΗΘΕΙΑ

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ

    • Διουρητικά της αγκύλης - χορήγηση μόνο μετά από επαρκή ενυδάτωση 
    • Καλσιτονίνη - 4-8 IU/Kg υποδόρια ή ενδομυϊκά κάθε 8-12 ώρες. Προτιμάται ή ενδομυϊκή οδός χορήγησης σε αφυδατωμένους ασθενείς. Δεν είναι τοξική, ενεργεί σε 12-24 ώρες, εμφανίζει μικρές αλλά δυσάρεστες παρενέργειες όπως ναυτία, ερυθρότητα, κράμπες. Τα στεροειδή μπορεί να ανταγωνίζονται το φαινόμενο "διαφυγής"
    • Μιθραμυκίνη - 25 mg/Kg ΕΦ σε διάστημα αρκετών ωρών. Πολύ δραστική. Έναρξη δράσης < 12 ώρες, μέγιστη δράση 48-72 ώρες, διάρκεια 3-9 ημέρες. Τοξικότητα - ναυτία, θρομβοπενία, ηπατο- και νεφροτοξικότητα
    • Διφωσφονικά - 7,5 mg/Kg ΕΦ ημερησίως για 3-7 ημέρες. Η αποτελεσματικότητα είναι παρόμοια με της μιθραμυκίνης, αλλά με μικρότερη τοξικότητα. Η μακροπρόθεσμη χρήση τους για αρκετούς μήνες μπορεί να προκαλέσει οστεοπενία και κατάγματα. Νεότεροι παράγοντες έχουν ανακαλυφθεί και δοκιμάζονται. Παμιδρονάτη: 60 mg ενδοφλεβίως
    • Γλυκοκορτικοειδή - (4060 mg/ημέρα πρεδνιζόνη ή ισοδύναμα). Μεγαλύτερη αποτελεσματικότητα σε δηλητηρίαση με βιταμίνη D, πιθανά χρήσιμα σε μυέλωμα, λέμφωμα και άλλες κοκκιωματώδεις παθήσεις. Συνήθως αποτελεσματικά σε συμπαγείς όγκους 
    • Φωσφορικά από το στόμα - 1-2 gm/ημέρα ορθοφωσφορικά σε 4 διαιρεμένες δόσεις. Μέτρια υπασβεστιαιμική δράση, αλλά σημαντική δυσφορία γαστρεντερικού συστήματος
    • Ενδοφλέβια φωσφορικά - θε πρέπει να αποφεύγονται λόγω της καθίζησης ασβεστίου-φωσφόρου στους ιστούς, κίνδυνος βαριάς υπότασης 
    • Gallium nitrate - 100-200 mg/m2/ημέρα για 5-7 ημέρες. Διαλύεται σε 1.000 ml 5% δεξτρόζη και χορηγείται σε συνεχή έγχυση στη διάρκεια ενός 24ωρου 

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    Τακτικές μετρήσεις ασβεστίου ορού και ηλεκτρολυτών, αναμένεται υποτροπή 

    ΠΡΟΛΗΨΗ/ΑΠΟΦΥΓΗ

    Επαρκής ενυδάτωση και δραστηριότητα, ειδικά σε πολλαπλό μυέλωμα

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ 

    Η μέση επιβίωση μετά τη διάγνωση της κακοήθους υπερασβεστιαιμίας είναι 30 ημέρες

     αυξημένο ασβέστιο. Προκαλεί ναυτίες κούραση αρρυθμίες κατάθλιψη. Ποιες οι αιτίες της 1280x720

     

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα  για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Χρήσιμες πληροφορίες για το πολλαπλό μυέλωμα

    Ραβδομυόλυση

    Χρήσιμες πληροφορίες για τη σαρκοείδωση

    Χρήσιμες πληροφορίες για τον υπερπαραθυρεοειδισμό

    Χρήσιμες πληροφορίες για την οστεοπόρωση

    Υπερθυρεοειδισμός

    Υπερασβεστιαιμία

    Θυρεοτοξική κρίση

    Χρήσιμες πληροφορίες για την παραθορμόνη

    Προσέξτε πώς λαμβάνετε τα συμπληρώματα ασβεστίου

    Το ασβέστιο από μόνο του δε μπορεί να διατηρήσει την υγεία των οστών

    Η καθημερινή διατροφή των καρκινοπαθών

    Οι καλύτερες διαγνωστικές εξετάσεις για το ενδοκρινικό σύστημα και τον μεταβολισμό

    Υποφωσφατασία

    Χρήσιμες πληροφορίες για το ασβέστιο

    Άποιος διαβήτης

    Κλινική εικόνα του καρκίνου του πνεύμονα

    Μεταστατικός καρκίνος μαστού

    Δυσκοιλιότητα σε ογκολογικούς ασθενείς

    Καλσιτονίνη

    Πότε θα ανησυχήσετε αν έχετε δυσκοιλιότητα

    Ασβέστιο

    Σύνδρομο λύσης του όγκου

    Πολλαπλούν μυέλωμα

    Καρκίνος νεφρού

    Ο κίνδυνος από την καλσιτονίνη

    Αντιμετώπιση υπερασβεστιαιμίας και υπασβεστιαιμίας

    www.emedi.gr

     

     

     

  • Όγκοι οισοφάγου Όγκοι οισοφάγου

    Χρήσιμες πληροφορίες για τους όγκους του οισοφάγου

    Γράφει η 

    Δρ Σάββη Μάλλιου Κριαρά 

    Ειδικός Παθολόγος-Ογκολόγος, MD, PhD

    Όγκοι οισοφάγου

    • Καρκινώματα - εξορμώμενα από τον οισοφάγο (πρωτοπαθή) που συνήθως εμφανίζονται στο κατώτερο τριτημόριο του οισοφάγου διηθώντας το θώρακα.

    Τύποι: επιδερμοειδές καρκίνωμα, αδενοκαρκίνωμα. Τη στιγμή της διάγνωσης, το 80% έχει μεταστάσεις στους λεμφαδένες του τραχήλου, στο μεσοθωράκιο ή στην κοιλιά 

    • Καλοήθη νεοπλάσματα - σπάνια.

    Τύποι: λειομύωμα (το πιο συχνό, μπορεί να είναι πολυεστιακό αλλά η πρόγνωση είναι άριστη), θήλωμα και ινοαγγειακοί πολύποδες

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Γαστρεντερικό

    Επικρατέστερη ηλικία: > 50 χρόνων (μέγιστη συχνότητα στις ηλικίες 50-60)

    Επικρατέστερο φύλο: Άνδρες > Γυναίκες 

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΟΓΚΩΝ ΟΙΣΟΦΑΓΟΥ

    • Προοδευτική δυσφαγία στα στερεά τις τελευταίες εβδομάδες ή μήνες
    • Ταχεία απώλεια βάρους 
    • Ερυγές και εισροφήσεις συχνά (ειδικά τη νύχτα)
    • Καχεξία
    • Υπερκλείδια λεμφαδενοπάθεια 
    • Απόφραξη οισοφάγου 
    • Λόξυγγας
    • Βήχας 
    • Βραχνάδα
    • Πληκτροδακτυλία

    ΑΙΤΙΑ ΟΓΚΩΝ ΟΙΣΟΦΑΓΟΥ

    Άγνωστα. Οι περισσότεροι καρκίνοι του οισοφάγου είναι πρωτοπαθείς αλλά μερικές φορές μεθίστανται εκεί από άλλες περιοχές του σώματος 

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ 

    • Κάπνισμα 
    • Κατάχρηση οινοπνεύματος 
    • Όγκοι κεφαλής/αυχένα 
    • Αζωτούχες ενώσεις στις τροφές 
    • Ινώδεις δακτύλιοι 
    • Αχαλασία
    • Τύλωση 
    • Σύνδρομο Plummer-Vinson (αναιμία και οισοφαγική μεμβράνη)
    • Συνυπάρχουν καρκίνωμα στόματος/φάρυγγος
    • Μεταπλασία τύπου Barrett (αναπτύσσεται στο 10-40% των ασθενών με γαστροοισοφαγική παλινδρόμηση)
    • Δυσαπορρόφηση
    • Έκθεση σε ακτινοβολία

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΟΓΚΩΝ ΟΙΣΟΦΑΓΟΥ 

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ

    • Καλοήθης καταστάσεις αχαλασίας-δυσφαγίας
    • Καλοήθεις όγκοι οισοφάγου 
    • Διαταραχές κινητικότητας του οισοφάγου

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    • Βιοψία ή επίχρισμα κυττάρων του όγκου 
    • Αναιμία

    ΠΑΘΟΛΟΓΟΑΝΑΤΟΜΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    • Εντόπιση: 20% στο άνω τριτημόριο - 30% στο μέσο τριτημόριο, 50% στο κάτω τριτημόριο
    • Υπεγερμένες πλάκες 
    • Εξέλκωση 
    • Ουλές/συμφύσεις 

    ΕΙΔΙΚΕΣ ΔΟΚΙΜΑΣΙΕΣ 

    Οισοφαγοσκόπηση

    ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΗ

    • Βαριούχο γεύμα - στενωτική βλάβη
    • Αξονική τομογραφία ή μαγνητική τομογραφία - πολύτιμη για σταδιοποίηση της νόσου 
    • Ακτινογραφία θώρακος μπορεί να δείξει πνευμονίτιδα, πλευριτική συλλογή, απόστημα πνεύμονος
    • Ενδοσκοπική υπερηχοτομογραφία - σταδιοποίηση (περισσότερο ακριβής)

    ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΕΣ ΜΕΘΟΔΟΙ

    • Οισοφαγοσκόπηση με βιοψία - για ακριβή ιστολογική διάγνωση. Καλύτερα να μη γίνεται βιοψία
    • Κυτταρολογική επιχρίσματος ληφθέντος με ψήκτρα κατά την ενδοσκόπηση (> 95% θετική)
    • Βρογχοσκόπηση - διαταραχή της αρχιτεκτονικής του βρογχικού τοιχώματος, άμβλυνση του διχασμού των βρόγχων ή ενδοβρογχικός όγκος 
    • Όταν διαγνωσθεί ο όγκος, απαιτούνται εξετάσεις ηπατικών ενζύμων, υπερηχοτομογραφία/αξονική τομογραφία κοιλίας, για αναζήτηση ηπατικών μεταστάσεων 
    • Ενδοσκόπηση υπερηχοτομογραφία είναι περισσότερο ευαίσθητη για την εκτίμηση τοπικής επέκτασης του όγκου

    fc32da

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΟΓΚΩΝ ΟΙΣΟΦΑΓΟΥ 

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ

    • Νοσηλεία 
    • Νοσηλεία στο σπίτι ή υπηρεσίες αυξημένης φροντίδας μετά τη ριζική θεραπεία

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ

    • Ανακουφιστικές θεραπευτικές προσεγγίσεις περιλαμβάνουν τα ακόλουθα μέτρα: χειρουργική αφαίρεση, ακτινοθεραπεία, χημειοθεραπεία, φωτοπηξία laser, φωτοδυναμική θεραπεία, ογκοΥπερθερμία, διαστολές οισοφάγου, τοποθέτηση ενδοαυλικών προθέσεων τύπου δακτυλίου για διαστολή αυλού (stents) ή συνδυασμό αυτών των μεθόδων. Η ειδική επιλογή θα εξαρτηθεί από την έκταση του όγκου και τα συμπτώματα, καθώς και την κατάσταση υγείας του ασθενούς
    • Στην πλειοψηφία τους οι όγκοι είναι ανεγχείρητοι τη στιγμή της διάγνωσης
    • Σημαντική η σταδιοποίηση πριν σχεδιασθεί η θεραπευτική προσέγγιση 
    • Οι ουλώδεις στενώσεις πρέπει να διαστέλλονται 
    • Πριν από τη χειρουργική θεραπεία χρειάζεται διαιτητική και πνευμονολογική/αναπνευστική προετοιμασία, π.χ. σίτιση μέσω γαστρικού καθετήρα και αναπνευστική φυσιοθεραπεία
    • Οι ενδοαυλικές προσθέσεις του οισοφάγου θα προταθούν για τους ασθενείς στους οποίους άλλες ανακουφιστικές μέθοδοι θεραπείας έχουν αποτύχει

    ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ

    Ανάλογα με την ικανότητα του ασθενούς

    ΔΙΑΙΤΑ

    • Μαλακή έως υγρή τροφή
    • Συμπληρώματα διατροφής υψηλής θερμιδικής αξίας (συνήθως υγρής μορφής)

    ΦΑΡΜΑΚΑ 

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ

    • Χημειοθεραπεία σε επιλεγμένα περιστατικά
    • Αναλγητικά
    • Αντιόξινα, ανταγωνιστές Η2 υποδοχέων ή αναστολείς αντλίας πρωτονίων όταν συνυπάρχει συμπτωματολογία γαστροοισοφαγικής παλινδρόμησης 
    • Μετοκλοπραμίδη ή σισαπρίδη εάν συνυπάρχει γαστροπάρεση (συχνά παρανεοπλασματικής αιτιολογίας)

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    Εξατομικεύεται, ώστε να παρακολουθείτε τα αποτελέσματα της προεγχειρητικής και της μετεγχειρητικής θεραπείας

    ΠΡΟΛΗΨΗ/ΑΠΟΦΥΓΗ

    • Αποφυγή καπνίσματος, κατάχρησης αλκοόλ, διαβρωτικών χημικών 
    • Ενδοσκοπική επισκόπηση των ατόμων υψηλού κινδύνου (αυτών με οισοφάγο τύπου Barrett ή με καρκίνους κεφαλής/τραχήλου)

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ

    • Μεταστάσεις σε πρόσθιους τραχηλικούς, υπερκλείδιους, υποδιαφραγματικούς λεμφαδένες, ήπαρ, πνεύμονες
    • Επιπλοκές από τις χειρουργικές επεμβάσεις (διαρροές αναστομώσεων, συρίγγια, εμπύημα, κακή σίτιση)
    • Οισοφαγική διάτρηση, συμφύσεις, συρίγγια, οισοφαγίτιδα, πνευμονίτιδα, μυελίτιδα και πνευμονική ίνωση μπορούν να συμβούν ως αποτέλεσμα της ακτινοθεραπείας
    • Τοξικότητα της χημειοθεραπείας - ναυτία, έμετος, αλωπεκία, γαστρεντερίτιδα, καταστολή αιμοποιητικού και ανοσολογικού συστήματος
    • Οι προσθετικοί σωλήνες μπορούν να αποφραχθούν ή να μετατοπισθούν 
    • Εισρόφηση από οισοφαγική απόφραξη

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ 

    • Συνολικά 5ετής επιβίωση 5%. Στο επιδερμοειδές καρκίνωμα με μη προσβεβλημένους λεμφαδένες 15-20%
    • Η συχνότητα θανάτων μετά χειρουργική εκτομή ή παράκαμψη φτάνει το 10-15%

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    • Μεταπλασία Barrett
    • Καρκίνος κεφαλής/τραχήλου
    • Αχαλασία

    ΗΛΙΚΙΑΚΑ ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Γηριατρικό: Περισσότερο συχνοί σε άνδρες πάνω από 60 ετών

    Άλλα:

    • Ασύνηθες κάτω από τα 50
    • Η ηλικία δεν επηρεάζει τους τρόπους θεραπείας οι οποίοι είναι δεδομένοι
    • Η συμπτωματική θεραπεία απαιτεί διόρθωση των δόσεων για πολύ νέους και πολύ ηλικιωμένους

    Απαιτούνται νέες θεραπευτικές επεμβάσεις για τους όγκους οισοφάγου με σεβασμό στην ποιότητα ζωής του ασθενούς.

    Να προτιμάτε τις φυσικές θεραπείες για τους όγκους οισοφάγου, σύμφωνα με το Μοριακό Προφίλ του Όγκου

    Η ζωή είναι πολύτιμη.

    Η ζωή είναι δική σας. Πάρτε την στα χέρια σας!

    Esophageal Cancer 1

     

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα  για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Χρήσιμες πληροφορίες για το σύνδρομο άνω κοίλης φλέβας

    Χρήσιμες πληροφορίες για τη Δυσφαγία

    Πνευμονία από εισρόφηση

    Σύνδρομο Mallory-Weiss

    Χρήσιμες πληροφορίες για την οξεία δυσφαγία

    ΟγκοΥπερθερμία

    Καρκίνος οισοφάγου

    Οισοφάγος Barrett

    Ενδοσκοπική υπερηχογραφία

    Γαστροσκόπηση

    www.emedi.gr

     

  • Νόσος Chagas Νόσος Chagas

    Χρήσιμες πληροφορίες για τη νόσο Chagas

    Η νόσος Chagas, επίσης γνωστή ως αμερικανική τρυπανοσωμίαση, είναι μια τροπική παρασιτική ασθένεια που προκαλείται από το Trypanosoma cruzi.

    Εξαπλώνεται, κυρίως, από έντομα που είναι γνωστά ως Triatominae ή kissing bugs.

    Τα συμπτώματα αλλάζουν κατά τη διάρκεια της λοίμωξης.

    Στο αρχικό στάδιο, τα συμπτώματα, συνήθως, δεν είναι παρόντα ή είναι ήπια και μπορεί να περιλαμβάνουν πυρετό, πρησμένους λεμφαδένες, πονοκεφάλους ή πρήξιμο στο σημείο του δαγκώματος.

    Μετά από τέσσερις έως οκτώ εβδομάδες, τα άτομα που δεν έχουν υποβληθεί σε θεραπεία εισέρχονται στη χρόνια φάση της νόσου, η οποία στις περισσότερες περιπτώσεις δεν οδηγεί σε περαιτέρω συμπτώματα.

    Έως και το 45% των ατόμων με χρόνια λοίμωξη αναπτύσσουν καρδιακές παθήσεις 10-30 χρόνια μετά την αρχική ασθένεια, η οποία μπορεί να οδηγήσει σε καρδιακή ανεπάρκεια.

    Πεπτικές επιπλοκές, συμπεριλαμβανομένου ενός διευρυμένου οισοφάγου ή ενός διευρυμένου παχέος εντέρου, μπορεί επίσης να εμφανιστούν σε έως και 21% των ανθρώπων και έως και το 10% των ανθρώπων μπορεί να παρουσιάσουν νευρική βλάβη.

    Το T. cruzi εξαπλώνεται, συνήθως, σε ανθρώπους και άλλα θηλαστικά από το δάγκωμα ενός ζωυφίου. Η ασθένεια μπορεί επίσης να εξαπλωθεί μέσω μετάγγισης αίματος, μεταμόσχευσης οργάνων, τρώγοντας τρόφιμα μολυσμένα με τα παράσιτα και με κάθετη μετάδοση (από μια μητέρα στο μωρό της).

    Η διάγνωση πρώιμα της νόσου είναι η εύρεση του παρασίτου στο αίμα χρησιμοποιώντας μικροσκόπιο ή η ανίχνευση του DNA του με αλυσιδωτή αντίδραση πολυμεράσης.

    Η χρόνια νόσος διαγιγνώσκεται με την εύρεση αντισωμάτων για το T. cruzi στο αίμα.

    Επηρεάζει περισσότερους από 150 τύπους ζώων.

    Η πρόληψη επικεντρώνεται στην εξάλειψη των εντόμων και στην αποφυγή των δαγκωμάτων τους. Αυτό μπορεί να περιλαμβάνει τη χρήση εντομοκτόνων ή κρεβατιών με σκέπασμα. Άλλες προληπτικές προσπάθειες περιλαμβάνουν τον έλεγχο αίματος που χρησιμοποιείται για μεταγγίσεις.

    Δεν έχει αναπτυχθεί εμβόλιο.

    Οι πρώιμες λοιμώξεις μπορούν να αντιμετωπιστούν με τα φάρμακα βενζινιδαζόλη ή nifurtimox, τα οποία, συνήθως, θεραπεύουν την ασθένεια εάν χορηγούνται λίγο μετά τη μόλυνση του ατόμου, αλλά γίνονται λιγότερο αποτελεσματικά όσο περισσότερο ένα άτομο έχει τη νόσο Chagas.

    Όταν χρησιμοποιείται σε χρόνια ασθένεια, η φαρμακευτική αγωγή μπορεί να καθυστερήσει ή να αποτρέψει την εμφάνιση συμπτωμάτων τελικού σταδίου.

    Η βενζινιδαζόλη και το nifurtimox προκαλούν συχνά ανεπιθύμητες ενέργειες, όπως δερματικές διαταραχές, ερεθισμό του πεπτικού συστήματος και νευρολογικά συμπτώματα, τα οποία μπορούν να οδηγήσουν σε διακοπή της θεραπείας.

    Εκτιμάται ότι 6,2 εκατομμύρια άνθρωποι, κυρίως στο Μεξικό, την Κεντρική Αμερική και τη Νότια Αμερική, έχουν νόσο Chagas από το 2017, με αποτέλεσμα περίπου 7.900 θανάτους.

    Τα περισσότερα άτομα με τη νόσο είναι φτωχά, και τα περισσότερα δεν συνειδητοποιούν ότι έχουν μολυνθεί.

    Οι μετακινήσεις πληθυσμού μεγάλης κλίμακας έχουν αυξήσει τις περιοχές όπου εντοπίζεται η νόσος Chagas και αυτές περιλαμβάνουν πολλές ευρωπαϊκές χώρες και τις Ηνωμένες Πολιτείες.

    Η ασθένεια Chagas ταξινομείται ως τροπική ασθένεια. 

    image 4

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΝΟΣΟΥ CHAGAS

    Η νόσος του Chagas εμφανίζεται σε δύο στάδια: ένα οξύ στάδιο, το οποίο αναπτύσσεται μία έως δύο εβδομάδες μετά το δάγκωμα των εντόμων και ένα χρόνιο στάδιο που αναπτύσσεται για πολλά χρόνια. Το οξύ στάδιο είναι συχνά χωρίς συμπτώματα. Όταν υπάρχουν, τα συμπτώματα είναι, συνήθως, δευτερεύοντα και δεν είναι συγκεκριμένα για κάποια συγκεκριμένη ασθένεια.

    Τα σημεία και τα συμπτώματα περιλαμβάνουν:

    • πυρετό
    • αδιαθεσία
    • κεφαλαλγία 
    • διόγκωση του ήπατος, του σπλήνα και των λεμφαδένων

    Σπάνια, οι άνθρωποι αναπτύσσουν ένα οζίδιο στο σημείο της λοίμωξης, το οποίο ονομάζεται «σημάδι του Romaña» εάν βρίσκεται στο βλέφαρο ή «chagoma» εάν βρίσκεται αλλού στο δέρμα. Σε σπάνιες περιπτώσεις (λιγότερο από 1-5%), τα μολυσμένα άτομα αναπτύσσουν σοβαρή οξεία νόσο, η οποία μπορεί να προκαλέσει απειλητική για τη ζωή συσσώρευση υγρών γύρω από την καρδιά, ή φλεγμονή της καρδιάς ή του εγκεφάλου και των γύρω ιστών. Η οξεία φάση διαρκεί, συνήθως, τέσσερις έως οκτώ εβδομάδες και υποχωρεί χωρίς θεραπεία. Εκτός αν υποβληθούν σε θεραπεία με αντιπαρασιτικά φάρμακα, τα άτομα παραμένουν χρόνια μολυσμένα με T. cruzi μετά την ανάρρωση από την οξεία φάση.

    Οι περισσότερες χρόνιες λοιμώξεις είναι ασυμπτωματικές, οι οποίες αναφέρονται ως απροσδιόριστες χρόνιες νόσοι Chagas. Ωστόσο, από τα άτομα με χρόνια νόσο του Chagas, το 30-40% αναπτύσσουν δυσλειτουργία οργάνων και επηρεάζονται, συχνότερα, η καρδιά ή το πεπτικό σύστημα.

    Η πιο συχνή εκδήλωση είναι η καρδιακή νόσος, η οποία εμφανίζεται στο 14-45% των ατόμων με χρόνια νόσο Chagas. Τα άτομα με καρδιακή νόσο του Chagas συχνά αντιμετωπίζουν αίσθημα παλμών της καρδιάς και μερικές φορές λιποθυμία λόγω ακανόνιστης καρδιακής λειτουργίας. Με το ηλεκτροκαρδιογράφημα, τα άτομα με καρδιακή νόσο του Chagas έχουν συχνότερα αρρυθμίες. Καθώς η ασθένεια εξελίσσεται, οι κοιλίες της καρδιάς διευρύνονται (διασταλτική καρδιομυοπάθεια), γεγονός που μειώνει την ικανότητα της καρδιάς να αντλεί αίμα. Σε πολλές περιπτώσεις, το πρώτο σημάδι της καρδιακής νόσου του Chagas είναι η καρδιακή ανεπάρκεια, ο θρομβοεμβολισμός ή ο θωρακικός πόνος που σχετίζεται με ανωμαλίες στην αγγείωση.

    Επίσης, συχνή στη χρόνια νόσο του Chagas είναι η βλάβη στο πεπτικό σύστημα, ιδιαίτερα η διεύρυνση του οισοφάγου ή του παχέος εντέρου, η οποία επηρεάζει το 10-21% των ανθρώπων. Εκείνοι με διογκωμένο οισοφάγο συχνά αντιμετωπίζουν πόνο (οδυνοφαγία) ή δυσκολία στην κατάποση (δυσφαγία), παλινδρόμηση οξέος, βήχα και απώλεια βάρους. Άτομα με διογκωμένο παχύ έντερο συχνά αντιμετωπίζουν δυσκοιλιότητα, η οποία μπορεί να οδηγήσει σε σοβαρή απόφραξη του εντέρου ή της παροχής αίματος. Έως και το 10% των ατόμων που έχουν προσβληθεί από χρόνια νόσο αναπτύσσουν νευρική βλάβη που μπορεί να οδηγήσει σε μούδιασμα και αλλοιωμένα αντανακλαστικά ή κίνηση.

    Ενώ η χρόνια ασθένεια αναπτύσσεται αργά, ορισμένα άτομα με νόσο Chagas (λιγότερο από 10%) αναπτύσσουν καρδιακή βλάβη αμέσως μετά από οξεία νόσο.

    Τα άτομα που έχουν μολυνθεί από κατάποση παρασίτων τείνουν να αναπτύσσουν σοβαρή ασθένεια εντός τριών εβδομάδων από την κατανάλωση, με συμπτώματα όπως πυρετό, έμετο, δύσπνοια, βήχα και πόνο στο στήθος, την κοιλιά και τους μυς.

    Εκείνοι που έχουν μολυνθεί με κάθετη μετάδοση, συνήθως, έχουν λίγα ή καθόλου συμπτώματα, αλλά μπορεί να έχουν ήπια μη ειδικά συμπτώματα ή σοβαρά συμπτώματα, όπως ίκτερος, αναπνευστική δυσχέρεια και καρδιακά προβλήματα.

    Τα άτομα που έχουν μολυνθεί μέσω μεταμόσχευσης οργάνων ή μετάγγισης αίματος τείνουν να έχουν συμπτώματα παρόμοια με εκείνα της ασθένειας που μεταδίδεται από φορέα, αλλά τα συμπτώματα μπορεί να μην εκδηλωθούν μια εβδομάδα έως πέντε μήνες.

    Χρόνια μολυσμένα άτομα που καθίστανται ανοσοκατασταλμένα λόγω λοίμωξης από τον ιό HIV μπορούν να υποστούν ιδιαίτερα σοβαρή ασθένεια, η οποία, συνήθως, χαρακτηρίζεται από φλεγμονή στον εγκέφαλο και του γύρω περιβάλλοντα ιστού ή αναπτύσσουν εγκεφαλικά αποστήματα. Τα συμπτώματα ποικίλλουν ευρέως με βάση το μέγεθος και τη θέση των αποστημάτων του εγκεφάλου, αλλά συνήθως περιλαμβάνουν πυρετό, πονοκεφάλους, επιληπτικές κρίσεις, απώλεια αίσθησης ή άλλα νευρολογικά ζητήματα που υποδεικνύουν συγκεκριμένες θέσεις βλάβης του νευρικού συστήματος. Περιστασιακά, αυτά τα άτομα αντιμετωπίζουν, επίσης, οξεία καρδιακή φλεγμονή, δερματικές αλλοιώσεις και ασθένειες του στομάχου, του εντέρου ή του περιτοναίου. 

    pmed.0040332.g004

    Κύκλος ζωής και μετάδοση του T. cruzi

    Η νόσος του Chagas προκαλείται από μόλυνση με το πρωτόζωο παράσιτο T. cruzi, το οποίο, συνήθως, εισάγεται στον άνθρωπο μέσω του δαγκώματος των εντόμων, «ζωύφια». Στην περιοχή του δαγκώματος, οι κινητικές μορφές T. cruzi που ονομάζονται τρυπομαστίγοι εισβάλλουν σε διάφορα κύτταρα ξενιστές. Μέσα σε ένα κύτταρο ξενιστή, το παράσιτο μεταμορφώνεται σε μια αναπαραγωγική μορφή που ονομάζεται αμάστιγο, το οποίο υφίσταται πολλούς γύρους αναπαραγωγής. Οι αναπαραγόμενοι αμάστιγοι μετατρέπονται σε τρυποστιγώτες, οι οποίοι διαρρηγνύουν το κύτταρο ξενιστή και απελευθερώνονται στην κυκλοφορία του αίματος. Στη συνέχεια, οι τρυποστίγοι διαδίδονται σε όλο το σώμα σε διάφορους ιστούς, όπου εισβάλλουν στα κύτταρα και αναπαράγονται. Για πολλά χρόνια, κύκλοι αναπαραγωγής παρασίτων και ανοσοαπόκρισης μπορούν να βλάψουν σοβαρά αυτούς τους ιστούς, ιδιαίτερα την καρδιά και το πεπτικό σύστημα.

    Μετάδοση ΝΟΣΟΥ CHAGAS

    Ένα καφέ φτερωτό έντομο το Triatoma infestans είναι φορέας του T. cruzi. Το T. cruzi μπορεί να μεταδοθεί από διάφορα έντομα που ανήκουν στα γένη Triatoma, Panstrongylus και Rhodnius. Οι πρωταρχικοί φορείς για ανθρώπινη μόλυνση είναι τα είδη που κατοικούν σε ανθρώπινες κατοικίες, δηλαδή Triatoma infestans, Rhodnius prolixus, Triatoma dimidiata και Panstrongylus megistus. Αυτά τα έντομα είναι γνωστά με μια σειρά από τοπικά ονόματα, όπως το vinchuca στην Αργεντινή, τη Βολιβία, τη Χιλή και την Παραγουάη, το barbeiro στη Βραζιλία, το pito στην Κολομβία, το τσιντσέ στην Κεντρική Αμερική και το τσιπ στη Βενεζουέλα. Τα έντομα τείνουν να τρέφονται τη νύχτα, προτιμώντας υγρές επιφάνειες κοντά στα μάτια ή το στόμα. Ένα έντομο μπορεί να μολυνθεί με το T. cruzi όταν τρέφεται με μολυσμένο ξενιστή. Το T. cruzi αναπαράγεται στην εντερική οδό του εντόμου και ρίχνεται στα κόπρανα του ζωυφόου. Όταν μια μολυσμένη τριατομίνη τρέφεται, διαπερνά το δέρμα και παίρνει αίμα, και κάνει αφόδευση ταυτόχρονα για να δώσει χώρο για το νέο γεύμα. Το δάγκωμα είναι, συνήθως, ανώδυνο, αλλά προκαλεί φαγούρα. Το ξύσιμο στο δάγκωμα εισάγει τα περιττώματα T. cruzi στην πληγή δαγκώματος, ξεκινώντας τη μόλυνση. Εκτός από την κλασική εξάπλωση του φορέα, η νόσος του Chagas μπορεί να μεταδοθεί μέσω τροφής ή ποτού μολυσμένου με έντομα ή τα περιττώματα τους. Δεδομένου ότι η θέρμανση ή η ξήρανση σκοτώνει τα παράσιτα, τα ποτά και ειδικά οι χυμοί φρούτων είναι η πιο συχνή πηγή μόλυνσης. Αυτή η οδός μετάδοσης προκαλεί ασυνήθιστα σοβαρά συμπτώματα, πιθανώς λόγω μόλυνσης με υψηλότερο φορτίο παρασίτων από ό, τι από το δάγκωμα ενός ζωύφιου. Το T. cruzi μπορεί, επίσης, να μεταδοθεί ανεξάρτητα από τα έντομα κατά τη μετάγγιση αίματος, μετά από μεταμόσχευση οργάνων ή κατά μήκος του πλακούντα κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης. Η μετάγγιση με το αίμα ενός μολυσμένου δότη μολύνει τον παραλήπτη κατά 10-25%. Για να αποφευχθεί αυτό, εξετάζεται το αίμα για T. cruzi σε πολλές χώρες με ενδημική νόσο Chagas, καθώς και στις Ηνωμένες Πολιτείες. Ομοίως, η μεταμόσχευση συμπαγών οργάνων από μολυσμένο δότη μπορεί να μεταδώσει τον T. cruzi στον παραλήπτη. Αυτό ισχύει ιδιαίτερα για τη μεταμόσχευση καρδιάς, η οποία μεταδίδει το T. cruzi 75–100% και λιγότερο για τη μεταμόσχευση του ήπατος (0–29%) ή ενός νεφρού (0–19%). Μια μολυσμένη μητέρα μπορεί, επίσης, να μεταδώσει το T. cruzi στο παιδί της μέσω του πλακούντα. Αυτό συμβαίνει έως και στο 15% των γεννήσεων από μολυσμένες μητέρες. Από το 2019, το 22,5% των νέων λοιμώξεων εμφανίζεται μέσω κάθετης μετάδοσης.

    ΠΑΘΟΦΥΣΙΟΛΟΓΙΑ ΝΟΣΟΥ CHAGAS

    Στην οξεία φάση της νόσου, τα σημεία και τα συμπτώματα προκαλούνται άμεσα από την αντιγραφή του T. cruzi και την απόκριση του ανοσοποιητικού συστήματος σε αυτήν. Κατά τη διάρκεια αυτής της φάσης, το T. cruzi μπορεί να βρεθεί σε διάφορους ιστούς σε όλο το σώμα και κυκλοφορεί στο αίμα. Κατά τη διάρκεια των αρχικών εβδομάδων μόλυνσης, η αντιγραφή του παρασίτου ελέγχεται με παραγωγή αντισωμάτων και ενεργοποίηση της φλεγμονώδους απόκρισης του ξενιστή, ιδιαίτερα κύτταρα που στοχεύουν ενδοκυτταρικά παθογόνα, όπως, τα κύτταρα ΝΚ και τα μακροφάγα, που οδηγούνται από μόρια σηματοδότησης φλεγμονής, όπως ο TNF-α και η IFN -γ. Κατά τη διάρκεια της χρόνιας νόσου Chagas, η μακροχρόνια βλάβη των οργάνων αναπτύσσεται με την πάροδο των ετών λόγω της συνεχούς αναπαραγωγής του παρασίτου και της βλάβης από το ανοσοποιητικό σύστημα. Νωρίς κατά τη διάρκεια της νόσου, το T. cruzi βρίσκεται συχνά στις ραβδωτές μυϊκές ίνες της καρδιάς. Καθώς, η ασθένεια εξελίσσεται, η καρδιά γενικά διογκώνεται, με σημαντικές περιοχές καρδιακών μυϊκών ινών να αντικαθίστανται από ουλώδη ιστό και λίπος. Περιοχές ενεργού φλεγμονής διασκορπίζονται σε όλη την καρδιά, με φλεγμονώδη ανοσοκύτταρα, συνήθως μακροφάγα και Τ κύτταρα. Αργά στη νόσο, τα παράσιτα σπάνια εντοπίζονται στην καρδιά και μπορεί να είναι παρόντα σε πολύ χαμηλά επίπεδα. Στην καρδιά, το παχύ έντερο και τον οισοφάγο, η χρόνια ασθένεια οδηγεί, επίσης, σε τεράστια απώλεια νευρικών απολήξεων. Στην καρδιά, αυτό μπορεί να συμβάλλει σε αρρυθμίες και άλλες καρδιακές δυσλειτουργίες. Στο παχύ έντερο και στον οισοφάγο, η απώλεια ελέγχου του νευρικού συστήματος είναι ο κύριος παράγοντας της δυσλειτουργίας των οργάνων. Η απώλεια νεύρων εμποδίζει την κίνηση των τροφίμων μέσω του πεπτικού σωλήνα, η οποία μπορεί να οδηγήσει σε απόφραξη του οισοφάγου ή του παχέος εντέρου και σε περιορισμό της παροχής αίματος.

    Chagas Instagram 1000x1000

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΝΟΣΟΥ CHAGAS

    Η παρουσία του T. cruzi είναι διαγνωστική της νόσου Chagas. Κατά τη διάρκεια της οξείας φάσης της λοίμωξης, μπορεί να ανιχνευθεί με μικροσκοπική εξέταση φρέσκου αίματος, ή του επιχρίσματος του, για κινητικά παράσιτα. ή με παρασκευή λεπτών και παχιών επιχρισμάτων αίματος που βάφονται με Giemsa, για άμεση απεικόνιση παρασίτων. Η εξέταση επιχρίσματος αίματος ανιχνεύει παράσιτα στο 34-85% των περιπτώσεων. Τεχνικές, όπως, η φυγοκέντρηση μικροαιματοκρίτη μπορούν να χρησιμοποιηθούν για τη συγκέντρωση του αίματος, γεγονός που καθιστά τη δοκιμή πιο ευαίσθητη. Κατά τη μικροσκοπική εξέταση, οι τρυπομαστίγοι T. cruzi έχουν ένα λεπτό σώμα, συχνά σε σχήμα S ή U, με μαστίγιο συνδεδεμένο στο σώμα μέσω κυματοειδούς μεμβράνης. Εναλλακτικά, το DNA του T. cruzi μπορεί να ανιχνευθεί με αλυσιδωτή αντίδραση πολυμεράσης (PCR). Σε οξεία και συγγενή νόσο του Chagas, η PCR είναι πιο ευαίσθητη από τη μικροσκοπία, και είναι πιο αξιόπιστη από τις δοκιμές που βασίζονται σε αντισώματα για τη διάγνωση συγγενούς νόσου, επειδή δεν επηρεάζεται από τη μεταφορά αντισωμάτων κατά του T. cruzi από μια μητέρα στο το μωρό της (παθητική ανοσία). Η PCR χρησιμοποιείται επίσης για την παρακολούθηση των επιπέδων του T. cruzi σε αποδέκτες μεταμοσχεύσεων οργάνων και σε ανοσοκατασταλμένα άτομα, γεγονός που επιτρέπει την ανίχνευση λοίμωξης ή επανενεργοποίησης σε πρώιμο στάδιο. Κατά τη διάρκεια της χρόνιας φάσης, η μικροσκοπική διάγνωση είναι αναξιόπιστη και η PCR είναι λιγότερο ευαίσθητη επειδή το επίπεδο των παρασίτων στο αίμα είναι χαμηλό. Η χρόνια νόσος του Chagas διαγιγνώσκεται, συνήθως, χρησιμοποιώντας ορολογικές εξετάσεις, οι οποίες ανιχνεύουν αντισώματα ανοσοσφαιρίνης G κατά του T. cruzi στο αίμα του ατόμου. Οι πιο κοινές μεθοδολογίες δοκιμής είναι η ELISA, ο έμμεσος ανοσοφθορισμός και η έμμεση αιμοσυγκόλληση. Απαιτούνται δύο θετικά αποτελέσματα ορολογίας, χρησιμοποιώντας διαφορετικές μεθόδους δοκιμής για να επιβεβαιωθεί η διάγνωση. Εάν τα αποτελέσματα των δοκιμών είναι ασαφή, μπορούν να χρησιμοποιηθούν πρόσθετες μέθοδοι δοκιμής όπως το Western blot. Τα αντιγόνα T. cruzi μπορούν, επίσης, να ανιχνευθούν σε δείγματα ιστών χρησιμοποιώντας τεχνικές ανοσοϊστοχημείας. Διατίθενται διάφορες ταχείες διαγνωστικές εξετάσεις για τη νόσο Chagas. Αυτές οι δοκιμές μεταφέρονται εύκολα και μπορούν να πραγματοποιηθούν από άτομα χωρίς ειδική εκπαίδευση. Είναι χρήσιμα για τον έλεγχο μεγάλου αριθμού ατόμων και για τον έλεγχο ατόμων που δεν μπορούν να έχουν πρόσβαση σε εγκαταστάσεις υγειονομικής περίθαλψης, αλλά η ευαισθησία τους είναι σχετικά χαμηλή, και συνιστάται να χρησιμοποιηθεί μια δεύτερη μέθοδος για την επιβεβαίωση ενός θετικού αποτελέσματος. Το T. cruzi μπορεί να απομονωθεί από δείγματα μέσω καλλιέργειας αίματος ή ξενοδιάγνωσης ή εμβολιασμού ζώων με το αίμα του ατόμου. Στη μέθοδο καλλιέργειας αίματος, τα ερυθρά αιμοσφαίρια του ατόμου διαχωρίζονται από το πλάσμα και προστίθενται σε ένα εξειδικευμένο μέσο ανάπτυξης για να ενθαρρύνουν τον πολλαπλασιασμό του παρασίτου. Μπορεί να χρειαστούν έως και έξι μήνες για να επιτευχθεί το αποτέλεσμα. Η ξενοδιάγνωση περιλαμβάνει τη σίτιση του αίματος του ατόμου σε έντομα τριατομίνης και στη συνέχεια εξέταση των περιττωμάτων του για το παράσιτο 30 έως 60 ημέρες αργότερα. Αυτές οι μέθοδοι δεν χρησιμοποιούνται συνήθως, καθώς είναι αργές και έχουν χαμηλή ευαισθησία.

    chagas disease diagnosis 5ada080f1d640400390db8d0

    ΠΡΟΛΗΨΗ ΝΟΣΟΥ CHAGAS

    Τα δίχτυα μπορούν να χρησιμοποιηθούν σε ενδημικές περιοχές για την αποφυγή δαγκωμάτων από τα έντομα. Οι προσπάθειες για την πρόληψη της νόσου Chagas έχουν επικεντρωθεί σε μεγάλο βαθμό στον έλεγχο του φορέα για τον περιορισμό της έκθεσης σε έντομα τριατομίνης. Τα προγράμματα ψεκασμού εντομοκτόνων αποτέλεσαν τη βασική βάση του ελέγχου του φορέα, αποτελούμενο από ψεκασμό σπιτιών και τις γύρω περιοχές με εντομοκτόνα. Αυτό έγινε αρχικά με εντομοκτόνα οργανοχλωρίου, οργανοφωσφορικού και καρβαμικού, τα οποία αντικαταστάθηκαν τη δεκαετία του 1980 με πυρεθροειδή. Αυτά τα προγράμματα μείωσαν δραστικά τη μετάδοση στη Βραζιλία και τη Χιλή, και εξάλειψαν σημαντικούς φορείς από ορισμένες περιοχές: Triatoma infestans από τη Βραζιλία, τη Χιλή, την Ουρουγουάη και τμήματα του Περού και της Παραγουάης, καθώς και το Rhodnius prolixus από την Κεντρική Αμερική. Ο έλεγχος του φορέα σε ορισμένες περιοχές παρεμποδίστηκε από την ανάπτυξη αντοχής σε εντομοκτόνα από τα έντομα. Σε απάντηση, τα προγράμματα ελέγχου φορέων έχουν εφαρμόσει εναλλακτικά εντομοκτόνα (π.χ. fenitrothion και bendiocarb στην Αργεντινή και τη Βολιβία), τη θεραπεία εξημερωμένων ζώων (τα οποία τροφοδοτούνται, επίσης, από τα έντομα) με φυτοφάρμακα, χρώματα εμποτισμένα με φυτοφάρμακα και άλλες πειραματικές προσεγγίσεις. Σε περιοχές με αυτά τα έντομα, η μετάδοση του T. cruzi μπορεί να αποφευχθεί με τον ύπνο κάτω από τα σεντόνια και με σκεπαστά κρεβάτια. Η μετάγγιση αίματος ήταν στο παρελθόν ο δεύτερος συνηθέστερος τρόπος μετάδοσης για τη νόσο Chagas. Το T. cruzi μπορεί να επιβιώσει σε ψυγμένο αποθηκευμένο αίμα και μπορεί να επιβιώσει από την κατάψυξη και την απόψυξη, επιτρέποντάς του να παραμείνει σε ολικό αίμα, συσκευασμένα ερυθρά αιμοσφαίρια, κοκκιοκύτταρα και αιμοπετάλια. Η ανάπτυξη και η εφαρμογή εξετάσεων διαλογής των προϊόντων αίματος μείωσε δραματικά τον κίνδυνο μόλυνσης κατά τη μετάγγιση αίματος. Σχεδόν όλες οι αιμοδοσίες στις χώρες της Λατινικής Αμερικής υποβάλλονται σε έλεγχο Chagas. Η ευρεία εξέταση είναι επίσης συχνή σε μη ενδημικά έθνη με σημαντικούς πληθυσμούς μεταναστών από ενδημικές περιοχές, συμπεριλαμβανομένου του Ηνωμένου Βασιλείου (εφαρμόστηκε το 1999), της Ισπανίας (2005), των Ηνωμένων Πολιτειών (2007), της Γαλλίας και της Σουηδίας (2009), της Ελβετίας (2012) και Βέλγιο (2013). Το αίμα εξετάζεται χρησιμοποιώντας ορολογικές δοκιμές, συνήθως ELISA, για την ανίχνευση αντισωμάτων έναντι πρωτεϊνών T. cruzi. Άλλοι τρόποι μετάδοσης έχουν επίσης στοχευτεί από τα προγράμματα πρόληψης της νόσου Chagas. Η θεραπεία μητέρων που έχουν προσβληθεί από T. cruzi κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης μειώνει τον κίνδυνο συγγενής μετάδοσης της λοίμωξης. Για το σκοπό αυτό, πολλές χώρες της Λατινικής Αμερικής έχουν εφαρμόσει ως ρουτίνα τον έλεγχο εγκύων γυναικών και βρεφών για μόλυνση από T. cruzi και ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας συνιστά τον έλεγχο όλων των παιδιών που έχουν γεννηθεί από μολυσμένες μητέρες για να αποτραπεί η ανάπτυξη συγγενών λοιμώξεων σε χρόνια ασθένεια. Ομοίως με τις μεταγγίσεις αίματος, πολλές χώρες με ενδημική νόσο Chagas ελέγχουν τα όργανα για μεταμόσχευση με ορολογικές εξετάσεις. Δεν υπάρχει εμβόλιο κατά της νόσου Chagas. 

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΝΟΣΟΥ CHAGAS

    Η νόσος του Chagas αντιμετωπίζεται χρησιμοποιώντας αντιπαρασιτικά φάρμακα για την εξάλειψη του T. cruzi από το σώμα και  συμπτωματική θεραπεία για την αντιμετώπιση των επιπτώσεων της λοίμωξης. Από το 2018, το benznidazole και το nifurtimox ήταν τα αντιπαρασιτικά φάρμακα επιλογής για τη θεραπεία της νόσου Chagas, αν και το benznidazole είναι το μόνο φάρμακο που διατίθεται στις περισσότερες χώρες της Λατινικής Αμερικής. Και για τα δύο φάρμακα, η θεραπεία αποτελείται, συνήθως, από δύο έως τρεις δόσεις από του στόματος την ημέρα για 60 έως 90 ημέρες. Η αντιπαρασιτική θεραπεία είναι πιο αποτελεσματική νωρίς κατά τη διάρκεια της λοίμωξης: εξαλείφει το T. cruzi από το 50-80% των ατόμων στην οξεία φάση, αλλά μόνο το 20-60% αυτών που βρίσκονται στη χρόνια φάση. Η θεραπεία της χρόνιας νόσου είναι πιο αποτελεσματική στα παιδιά από ό, τι στους ενήλικες και το ποσοστό θεραπείας για συγγενή νόσο πλησιάζει το 100% εάν αντιμετωπιστεί τον πρώτο χρόνο της ζωής. Η αντιπαρασιτική θεραπεία μπορεί επίσης να επιβραδύνει την εξέλιξη της νόσου και να μειώσει την πιθανότητα συγγενούς μετάδοσης. Η εξάλειψη του T. cruzi δε θεραπεύει την καρδιακή και γαστρεντερική βλάβη που προκαλείται από χρόνια νόσο του Chagas, επομένως αυτές οι καταστάσεις πρέπει να αντιμετωπίζονται ξεχωριστά. Η αντιπαρασιτική θεραπεία δεν συνιστάται σε άτομα που έχουν ήδη αναπτύξει διασταλτική καρδιομυοπάθεια.

    Η βενζινιδαζόλη θεωρείται συνήθως η θεραπεία πρώτης γραμμής επειδή έχει πιο ήπιες δυσμενείς επιπτώσεις από το nifurtimox και η αποτελεσματικότητά της είναι καλύτερα κατανοητή. Τόσο η βενζινιδαζόλη όσο και το nifurtimox έχουν συχνές ανεπιθύμητες ενέργειες που μπορούν να οδηγήσουν σε διακοπή της θεραπείας. Οι πιο συχνές ανεπιθύμητες ενέργειες της βενζινιδαζόλης είναι: δερματικό εξάνθημα, πεπτικά προβλήματα, μειωμένη όρεξη, αδυναμία, πονοκέφαλος και προβλήματα ύπνου. Αυτές οι ανεπιθύμητες ενέργειες μερικές φορές μπορούν να αντιμετωπιστούν με αντιισταμινικά ή κορτικοστεροειδή και γενικά αντιστρέφονται όταν διακόπτεται η θεραπεία. Ωστόσο, η βενζιδαζόλη διακόπτεται σε ποσοστό έως και 29% των περιπτώσεων. Το Nifurtimox έχει συχνότερες παρενέργειες, επηρεάζοντας έως και 97,5% των ατόμων που παίρνουν το φάρμακο. Οι πιο συχνές ανεπιθύμητες ενέργειες είναι: απώλεια όρεξης, απώλεια βάρους, ναυτία και έμετος και διάφορες νευρολογικές διαταραχές, όπως αλλαγές στη διάθεση, αϋπνία, παραισθησία και περιφερική νευροπάθεια. Η θεραπεία διακόπτεται σε έως και 75% των περιπτώσεων. Και τα δύο φάρμακα αντενδείκνυται για χρήση σε έγκυες γυναίκες και άτομα με ηπατική ή νεφρική ανεπάρκεια. Από το 2019, έχει αναφερθεί αντίσταση σε αυτά τα φάρμακα.

    ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ ΝΟΣΟΥ CHAGAS

    Στο χρόνιο στάδιο, η θεραπεία περιλαμβάνει τη διαχείριση των κλινικών εκδηλώσεων της νόσου. Η θεραπεία της καρδιομυοπάθειας του Chagas είναι παρόμοια με εκείνη άλλων μορφών καρδιακής νόσου. Μπορεί να συνταγογραφούνται βήτα αναστολείς και αναστολείς ΜΕΑ, αλλά ορισμένα άτομα με νόσο Chagas μπορεί να μην είναι σε θέση να λάβουν την τυπική δόση αυτών των φαρμάκων επειδή έχουν χαμηλή αρτηριακή πίεση ή χαμηλό καρδιακό ρυθμό. Για τη διαχείριση των ακανόνιστων καρδιακών παλμών, στα άτομα μπορεί να συνταγογραφούνται αντιαρρυθμικά φάρμακα όπως η αμιωδαρόνη ή να βάλουν βηματοδότη. Αντιπηκτικά μπορούν να χρησιμοποιηθούν για την πρόληψη του θρομβοεμβολισμού και του εγκεφαλικού επεισοδίου. Η χρόνια καρδιακή νόσος που προκαλείται από το Chagas είναι ένας συχνός λόγος για χειρουργική επέμβαση και μεταμόσχευση καρδιάς. Επειδή οι αποδέκτες μεταμοσχεύσεων λαμβάνουν ανοσοκατασταλτικά φάρμακα για να αποτρέψουν την απόρριψη οργάνων, παρακολουθούνται χρησιμοποιώντας PCR για να ανιχνεύσουν την επανενεργοποίηση της νόσου. Τα άτομα με νόσο του Chagas που υποβάλλονται σε μεταμόσχευση καρδιάς έχουν υψηλότερα ποσοστά επιβίωσης. Η ήπια γαστρεντερική νόσος μπορεί να αντιμετωπιστεί συμπτωματικά, όπως με τη χρήση καθαρτικών για τη δυσκοιλιότητα ή τη λήψη προκινητικού φαρμάκου, όπως η μετοκλοπραμίδη πριν από τα γεύματα για την ανακούφιση των συμπτωμάτων του οισοφάγου. Η χειρουργική επέμβαση για τη διάσπαση των μυών του κατώτερου οισοφαγικού σφιγκτήρα (καρδιομυοτομία) ενδείκνυται σε πιο σοβαρές περιπτώσεις οισοφαγικής νόσου, και μπορεί να απαιτηθεί χειρουργική αφαίρεση του προσβεβλημένου μέρους του οργάνου σε προχωρημένο μεγάκολο.

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τις λοιμώξεις

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα προϊόντα για τις λοιμώξεις 

    Everything You Want To Know About Chagas Disease Kissing Bug Disease 1280x720

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Αρρυθμιογόνος μυοκαρδιοπάθεια της δεξιάς κοιλίας

    Μυοκαρδιοπάθεια

    Τρυπανοσωμίαση της Αφρικής

    Ο ιός του Έμπολα

    Μυοκαρδίτιδα

    Ασθένεια του ύπνου

    www.emedi.gr

     

  • Γαστροοισοφαγική παλινδρόμηση Γαστροοισοφαγική παλινδρόμηση

    Χρήσιμες πληροφορίες για τη γαστροοισοφαγική παλινδρόμηση

    Γαστροοισοφαγική παλινδρόμηση είναι η παλινδρόμηση του γαστροδωδεκαδακτυλικού περιεχομένου στον οισοφάγο με ή χωρίς φλεγμονή αυτού

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Γαστρεντερικό

    Επικρατέστερη ηλικία: Όλες οι ηλικίες

    Επικρατέστερο φύλο: Άνδρες = Γυναίκες

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΓΑΣΤΡΟΟΙΣΟΦΑΓΙΚΗΣ ΠΑΛΙΝΔΡΟΜΗΣΗΣ

    • Επιγαστρικός καύσος (πύρωση) 70-85%
    • Αναγωγές 60%
    • Δυσφαγία (υποδεικνύει πιθανή στένωση) 15-20%
    • Οπισθοστερνικό άλγος σα στηθάγχη 33%
    • Βρογχόσπασμος 15-20%
    • Λαρυγγίτιδα (δυσφωνία)
    • Αίσθημα κόμπου
    • Στα βρέφη: επαναλαμβανόμενοι έμετοι, καθυστέρηση ανάπτυξης, σύνδρομο άπνοιας

    ΑΙΤΙΑ ΓΑΣΤΡΟΟΙΣΟΦΑΓΙΚΗΣ ΠΑΛΙΝΔΡΟΜΗΣΗΣ

    • Άκαιρη χάλαση του κατώτερου οισοφαγικού σφιγκτήρα (ΚΟΣ) (ιδιοπαθής σχετιζόμενη με φάρμακα ή τρόφιμα)
    • Εγκυμοσύνη (τα προγεστεροειδή ελαττώνουν την πίεση του ΚΟΣ)
    • Σκληρόδερμα (ελαττωμένη συσπαστικότητα του οισοφάγου και ανεπάρκεια του ΚΟΣ)
    • Χάλαση της βρεφικής ηλικίας
    • Καθυστέρηση της κένωσης του στομάχου (καθυστέρηση της απομάκρυνσης των οξέων)
    • Υπερέκκριση οξέων (όπως στο σύνδρομο Zollinger-Ellison)
    • Μυοτομία κατά Heller για την αχαλασία του οισοφάγου (στο 30% αναπτύσσεται παλινδρόμηση)

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΓΑΣΤΡΟΟΙΣΟΦΑΓΙΚΗΣ ΠΑΛΙΝΔΡΟΜΗΣΗΣ

    • Τρόφιμα που ελαττώνουν την πίεση του ΚΟΣ (υψηλή ποσότητα λίπους, κίτρινα κρεμμύδια, σοκολάτα, πιπεριά)
    • Τρόφιμα που ερεθίζουν τον οισοφαγικό βλεννογόνο (εσπεριδοειδή, πικάντικοι χυμοί τομάτας)
    • Κήλη του οισοφαγικού τρήματος - παγίδευση οξέος 
    • Κάπνισμα
    • Υπερκατανάλωση αλκοόλ
    • Καφές
    • Φάρμακα που ελαττώνουν την πίεση του ΚΟΣ (π.χ. θεοφυλλίνη, αντιχολινεργικά, προγεστερόνη, αναστολείς ασβεστίου, νιφεδιπίνη, βεραπαμίλη, α-αδρενεργικά φάρμακα, διαζεπάμη, μεπεριδίνη)
    • Μόνιμος ρινογαστρικός καθετήρας
    • Τραυματισμοί του θώρακα
    • Στα παιδιά: σύνδρομο Down, διανοητική καθυστέρηση, εγκεφαλική παράλυση, διόρθωση τραχειοοισοφαγικού συριγγίου

    blob 22

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΓΑΣΤΡΟΟΙΣΟΦΑΓΙΚΗΣ ΠΑΛΙΝΔΡΟΜΗΣΗΣ

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΓΑΣΤΡΟΟΙΣΟΦΑΓΙΚΗΣ ΠΑΛΙΝΔΡΟΜΗΣΗΣ

    • Λοιμώδης οισοφαγίτιδα (candida, έρπης, κυτταρομεγαλοϊός)
    • Χημική οισοφαγίτιδα (κατάποση στάχτης)
    • Τραυματισμός από ακτινοβολία
    • Νόσος του Crohn
    • Στηθάγχη προσπαθείας
    • Οισοφαγικό καρκίνωμα
    • Οισοφαγίτιδα προκαλούμενη από χάπια (π.χ. δοξυκυκλίνη, κινιδίνη, χλωριούχο κάλιο κ.λ.π.)
    • Αχαλασία
    • Πεπτικό έλκος

    ΠΑΘΟΛΟΓΟΑΝΑΤΟΜΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ ΓΑΣΤΡΟΟΙΣΟΦΑΓΙΚΗΣ ΠΑΛΙΝΔΡΟΜΗΣΗΣ

    • Οξεία φλεγμονή 
    • Υπερπλασία (πάχυνση) της βασικής ζώνης του επιθηλίου εμφανίζεται στο 85%
    • Επιμήκυνση των αγγειακών καναλιών στις αγγειακές θηλές με αποτέλεσμα να πλησιάζουν την ενδοαυλική επιφάνεια
    • Οισοφάγος του Barrett -  γαστρικό κυλινδρικό επιθήλιο (εντερική μεταπλασία) μεταναστεύει προς τα άνω, στα κατώτερα οισοφαγικά τμήματα. Μπορεί να συνοδεύεται από στένωση και εξέλκωση, δυσπλασία και κακοήθη εξαλλαγή

    ΕΙΔΙΚΕΣ ΔΟΚΙΜΑΣΙΕΣ ΓΑΣΤΡΟΟΙΣΟΦΑΓΙΚΗΣ ΠΑΛΙΝΔΡΟΜΗΣΗΣ

    • Παρακολούθηση του οισοφαγικού pH (τα αντιόξινα, οι H2 ανταγωνιστές, οι αναστολείς της αντλίας πρωτονίων και άλλοι αντιεκκιτικοί παράγοντες μπορούν να δώσουν εσφαλμένα αρνητικά αποτελέσματα)
    • Οισοφαγική μανομετρία (τα αντιχολινεργικά, η θεοφυλλίνη, οι αναστολείς ασβεστίου, η μεπεριδίνη και η διαζεπάμη μπορούν να δώσουν, λανθασμένα, χαμηλές πιέσεις το ΚΟΣ)
    • Δοκιμασία έγχυσης οξέος (Bemstein)
    • Ανάλυση  του γαστρικού υγρού

    ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΗ ΓΑΣΤΡΟΟΙΣΟΦΑΓΙΚΗΣ ΠΑΛΙΝΔΡΟΜΗΣΗΣ

    • Βαριούχο γεύμα: η παρουσία κατ' επολίσθηση κήλης του οισοφαγικού τρήματος, μπορεί να προβλέψει την παρουσία οισοφαγίτιδας από παλινδρόμηση. Ανώμαλος βλεννογόνος λόγω φλεγμονής και οιδήματος. Εμφανείς επιμήκεις πτυχές, διαβρώσεις, έλκη. Περιγεγραμμένες στενώσεις.
    • Ψευδοεκκολπώματα

    ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΕΣ ΜΕΘΟΔΟΙ ΓΑΣΤΡΟΟΙΣΟΦΑΓΙΚΗΣ ΠΑΛΙΝΔΡΟΜΗΣΗΣ

    • Ενδοσκόπηση

    ΣΤΑΔΙΟ                                    ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    0                    Φυσιολογικός βλεννογόνος
    Ι Ερύθημα, εύθρυπτος βλεννογόνος
    ΙΙ Μη συρρέουσες διαβρώσεις
    ΙΙΙ Συρρέουσες διαβρώσεις, εξίδρωμα
    ΙV Εξέλκωση, στένωση

    ΣΤΑΔΙΟ           % ΤΩΝ ΑΣΘΕΝΩΝ ΜΕ ΑΥΤΟ ΤΟ ΣΤΑΔΙΟ

    0 22
    I 32
    II 30
    III 12
    IV 4
    • Υποψία μετάπλασης σε επιθήλιο του Barrett τίθεται όταν βλεννογόνος χρώματος "σολωμού" επεκτείνεται > 2 cm πάνω από το φυσιολογικό όριο πλακώδους - κυλινδρικού επιθηλίου (εμφανίζεται σε ποσοστό μέχρι 10%)
    • Βιοψία βλεννογόνου. Καλύτερα να μη γίνεται
    • Κυτταρολογική εξέταση σε υποψία δυσπλασίας Barrett (ή κυτταρομετρία ροής βοηθάει, όταν είναι διαθέσιμη)
    • Η μετοκλοπραμίδη μπορεί να δώσει λανθασμένα αρνητικά αποτελέσματα όσον αφορά την κένωση του στομάχου

    Gerd 1024x782

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΓΑΣΤΡΟΟΙΣΟΦΑΓΙΚΗΣ ΠΑΛΙΝΔΡΟΜΗΣΗΣ

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ ΓΑΣΤΡΟΟΙΣΟΦΑΓΙΚΗΣ ΠΑΛΙΝΔΡΟΜΗΣΗΣ

    • Διάγνωση σε εξωτερικό ασθενή (τυπικό ιστορικό πύρωσης έχει προγνωστική αξία > 80% και εγγυάται εμπειρική θεραπεία, όταν απουσιάζουν άλλα συμπτώματα συναγερμού)
    • Εισαγωγή στο νοσοκομείο όταν χρειάζεται χειρουργική επέμβαση

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ ΓΑΣΤΡΟΟΙΣΟΦΑΓΙΚΗΣ ΠΑΛΙΝΔΡΟΜΗΣΗΣ

    • Ανύψωση της κεφαλής του κρεβατιού 
    • Αποφυγή σκυψίματος, διπλώματος και στενών ρούχων 
    • Αποφυγή φαρμάκων που ελαττώνουν την πίεση του ΚΟΣ
    • Ελάττωση του σωματικού βάρους
    • Αποφυγή πρόκλησης ερυγών 

    Θεραπεία βήμα προς βήμα:

    • Φάση Ι - Τροποποίηση του τρόπου ζωής και της δίαιτας συν την προσθήκη αντιόξινων
    • Φάση ΙΙ - Η2 αναστολείς
    • Φάση ΙΙΙ - Υψηλή δόση Η2 αναστολέων ή ομεπραζόλη ή Η2 αναστολέας μαζί με σιζαπρίδη, μετοκλοπραμίδη ή σουκραλφάτη
    • Φάση IV - Χειρουργική επέμβαση

    ΔΙΑΙΤΑ

    Αποφυγή σοκολάτας, πιπεριάς, κρεμμυδιών, λιπαρών τροφών, αλκοόλ, καπνίσματος, καφέ, χυμών από εσπεριδοειδή

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΓΑΣΤΡΟΟΙΣΟΦΑΓΙΚΗΣ ΠΑΛΙΝΔΡΟΜΗΣΗΣ

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ ΓΑΣΤΡΟΟΙΣΟΦΑΓΙΚΗΣ ΠΑΛΙΝΔΡΟΜΗΣΗΣ

    Οι θεραπείες για το μπορεί να περιλαμβάνουν επιλογές τροφής, αλλαγές στον τρόπο ζωής, φάρμακα και πιθανώς χειρουργική επέμβαση. Η αρχική θεραπεία γίνεται συχνά με αναστολέα αντλίας πρωτονίων, όπως η ομεπραζόλη. Καλύτερα να μη λαμβάνετε φάρμακα. Έχουν πολλές παρενέργειες.

    Ορισμένα τρόφιμα μπορεί να την προάγουν. Η μειωμένη πρόσληψη ζάχαρης και η αυξημένη πρόσληψη ινών μπορούν να βοηθήσουν. Συνιστάται η αποφυγή συγκεκριμένων τροφών και η μη κατανάλωση πριν ξαπλώσετε για όσους έχουν συμπτώματα γαστροοισοφαγικής παλινδρόμησης. Τα τρόφιμα που μπορεί να προκαλέσουν γαστροοισοφαγική παλινδρόμηση: καφές, αλκοόλ, σοκολάτα, λιπαρά τρόφιμα, όξινα τρόφιμα και πικάντικα τρόφιμα. Η απώλεια βάρους μπορεί να είναι αποτελεσματική στη μείωση της σοβαρότητας και της συχνότητας των συμπτωμάτων. Η ανύψωση της κεφαλής ολόκληρου του κρεβατιού ή η χρήση μαξιλαριού που ανυψώνει τους ώμους και το κεφάλι του ατόμου, μπορεί να εμποδίσει την γαστροοισοφαγική παλινδρόμηση όταν κάποιος ξαπλώνει. Αν και η μέτρια άσκηση μπορεί να βελτιώσει τα συμπτώματα σε άτομα με γαστροοισοφαγική παλινδρόμηση, η έντονη άσκηση μπορεί να τα επιδεινώσει. Η αποχή από το κάπνισμα ή το αλκοόλ δε φαίνεται να ανακουφίζει σημαντικά τα συμπτώματα. Τα κύρια φάρμακα που χρησιμοποιούνται για την γαστροοισοφαγική παλινδρόμηση είναι αναστολείς αντλίας πρωτονίων, αποκλειστές υποδοχέων Η2 και αντιόξινα με ή χωρίς αλγινικό οξύ. 

    Αναστολείς αντλίας πρωτονίων

    Οι αναστολείς της αντλίας πρωτονίων (PPIs), όπως η ομεπραζόλη, είναι οι πιο αποτελεσματικοί, ακολουθούμενοι από αποκλειστές υποδοχέων Η2, όπως η ρανιτιδίνη. Εάν ένας PPI μία φορά την ημέρα είναι μερικώς αποτελεσματικός, μπορεί να χρησιμοποιείται δύο φορές την ημέρα. Θα πρέπει να λαμβάνονται μισή έως μία ώρα πριν από το γεύμα. Δεν υπάρχει σημαντική διαφορά μεταξύ των PPIs. Όταν αυτά τα φάρμακα χρησιμοποιούνται μακροπρόθεσμα, πρέπει να λαμβάνεται η χαμηλότερη αποτελεσματική δόση. Μπορούν, επίσης, να ληφθούν μόνο όταν εμφανίζονται συμπτώματα σε άτομα με συχνά προβλήματα. Οι αποκλειστές των υποδοχέων Η2 οδηγούν σε περίπου 40% βελτίωση.

    Αντιόξινα

    Τα στοιχεία για τα αντιόξινα είναι ασθενέστερα με όφελος περίπου 10%, ενώ ένας συνδυασμός αντιόξινου και αλγινικού οξέος (όπως το Gaviscon) μπορεί να βελτιώσει τα συμπτώματα κατά 60%. Η μετοκλοπραμίδη (προκινητικό φάρμακο) δε συνιστάται μόνη της ή σε συνδυασμό με άλλες θεραπείες λόγω ανησυχιών σχετικά με τις ανεπιθύμητες ενέργειες. Το πλεονέκτημα του προκινητικού mosapride είναι μέτριο.

    Άλλα φάρμακα

    Η Sucralfate έχει παρόμοια αποτελεσματικότητα με τους αποκλειστές υποδοχέων Η2. Ωστόσο, η sucralfate πρέπει να λαμβάνεται πολλές φορές την ημέρα, περιορίζοντας έτσι τη χρήση της. Το Baclofen, ένας αγωνιστής του υποδοχέα GABA, αλλά έχει ανεπιθύμητες ενέργειες.

    Χειρουργική επέμβαση

    Η συνήθης χειρουργική θεραπεία για σοβαρή γαστροοισοφαγική παλινδρόμηση είναι η θολοπλαστική κατά Nissen. Σε αυτήν τη διαδικασία, το άνω μέρος του στομάχου τυλίγεται γύρω από τον κάτω οισοφαγικό σφιγκτήρα για να ενισχύσει τον σφιγκτήρα και να αποτρέψει την παλινδρόμηση οξέος και να επιδιορθώσει μια διαφραγματοκήλη. Συνιστάται μόνο για όσους δεν βελτιώνονται με τους PPIs. Η ποιότητα ζωής βελτιώνεται βραχυπρόθεσμα, αλλά υπάρχει αβεβαιότητα στα οφέλη. O oισοφαγογαστρικός διαχωρισμός είναι μια εναλλακτική διαδικασία που μπορεί να έχει χαμηλότερο ποσοστό αποτυχίας και χαμηλότερο ποσοστό επαναλαμβανόμενης παλινδρόμησης. Το 2012, η ​​Υπηρεσία Τροφίμων και Φαρμάκων των ΗΠΑ (FDA) ενέκρινε μια συσκευή που ονομάζεται LINX, η οποία αποτελείται από μια σειρά μεταλλικών σφαιριδίων με μαγνητικούς πυρήνες που τοποθετούνται χειρουργικά γύρω από τον κάτω οισοφαγικό σφιγκτήρα, για εκείνους με σοβαρά συμπτώματα που δεν ανταποκρίνονται σε άλλες θεραπείες. Η βελτίωση των συμπτωμάτων της γαστροοισοφαγικής παλινδρόμησης είναι παρόμοια με εκείνη της θολοπλαστικής κατά Nissen. Η συσκευή δεν πρέπει να χρησιμοποιείται από ασθενείς που θα μπορούσαν να εκτεθούν ή να υποβληθούν σε μαγνητική τομογραφία (MRI) λόγω σοβαρού τραυματισμού του ασθενούς και βλάβης στη συσκευή. Σε εκείνους με συμπτώματα που δεν βελτιώνονται με τη χειρουργική επέμβαση και τους PPIs, γίνεται εγκάρσια τομή και τα οφέλη μπορεί να διαρκέσουν έως και έξι χρόνια.

    blob 23

    Εγκυμοσύνη

    Κατά την εγκυμοσύνη, οι διατροφικές τροποποιήσεις και οι αλλαγές στον τρόπο ζωής μπορεί να βοηθήσουν. Αντιόξινα με βάση το ασβέστιο συνιστώνται. Τα αντιόξινα με βάση το υδροξείδιο αργιλίου και μαγνησίου είναι, επίσης, ασφαλή, όπως και η ρανιτιδίνη και οι PPIs.

    Μωρά

    Τα μωρά μπορεί να δουν ανακούφιση με μικρότερα και συχνότερα γεύματα, τοποθέτηση σε όρθια θέση για 30 λεπτά μετά τη σίτιση, διατηρώντας το κεφάλι ανυψωμένο  ή τη διατροφή με γάλα χωρίς λακτόζη. Μπορούν, επίσης, να αντιμετωπιστούν με φάρμακα όπως η ρανιτιδίνη ή οι αναστολείς της αντλίας πρωτονίων. Ωστόσο, έχουν παρενέργειες.

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ ΜΕ ΓΑΣΤΡΟΟΙΣΟΦΑΓΙΚΗ ΠΑΛΙΝΔΡΟΜΗΣΗ

    Παρακολούθηση ανάλογα με τα συμπτώματα. Επαναλάβετε την ενδοσκόπηση στις 12 εβδομάδες όταν δεν υποχωρούν τα συμπτώματα. Ετήσια ενδοσκόπηση και βιοψία σε οισοφάγο του Barrett (ανίχνευση δυσπλασίας). Καλύτερα να μη γίνεται βιοψία...

    ΠΡΟΛΗΨΗ/ΑΠΟΦΥΓΗ ΓΑΣΤΡΟΟΙΣΟΦΑΓΙΚΗΣ ΠΑΛΙΝΔΡΟΜΗΣΗΣ

    • Μακροχρόνια αγωγή συντήρησης με Η2 αναστολείς, παράλληλα με τροποποίηση του τρόπου ζωής και της δίαιτας, ώστε να προληφθεί επανεμφάνιση των συμπτωμάτων 
    • Ετήσια ενδοσκόπηση, βιοψία και κυτταρολογική εξέταση για την ανίχνευση δυσπλασίας στον οισοφάγο του Barrett 
    • Οι στενώσεις μπορεί να χρειαστούν περιοδικές διαστολές 
    • Η ομεπραζόλη σε δόση 10-20 mg την ημέρα είναι αποτελεσματική. Προσοχή, έχει πολλές παρενέργειες
    • Η χειρουργική διόρθωση της παλινδρόμησης θα πρέπει να γίνεται σε ασθενείς με βαριά νόσο, παρά τη χρόνια φαρμακευτική αγωγή. Καλύτερα να μη γίνεται 

    gastroesophageal reflux disease 2

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ ΓΑΣΤΡΟΟΙΣΟΦΑΓΙΚΗΣ ΠΑΛΙΝΔΡΟΜΗΣΗΣ

    • Πεπτικές στενώσεις (10-15%)
    • Αιμορραγία (3%)
    • Οισοφάγος Barrett (10%)
    • Επιπλοκές από τους πνεύμονες, τα αυτιά, τη μύτη ή το φάρυγγα (5-10%
    • Μη καρδιογενές θωρακικό άλγος
    • Αδενοκαρκίνωμα προερχόμενο από τον οισοφάγο του Barrett 

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ ΓΑΣΤΡΟΟΙΣΟΦΑΓΙΚΗΣ ΠΑΛΙΝΔΡΟΜΗΣΗΣ

    • Η πλειοψηφία των ασθενών ανταποκρίνεται ικανοποιητικά σε αγωγή με Η2 αναστολείς, δύο φορές την ημέρα
    • Τα συμπτώματα και η φλεγμονή συχνά επανέρχονται με τη διακοπή της αγωγής
    • Η αγωγή για την πρόληψη των υποτροπών με Η2 αναστολείς/ομεπραζόλη, συχνά, απαιτεί τη διατήρηση της ίδιας δόσης που χρησιμοποιείται και κατά την οξεία φάση 
    • Χειρουργική επέμβαση για τις επιπλοκές ή την ανθεκτική νόσο
    • Υποστροφή του οισοφάγου του Barrett δεν συμβαίνει συνήθως, παρά την επαρκή φαρμακευτική ή χειρουργική αντιμετώπιση

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    • Άσθμα προκαλούμενο από παλινδρόμηση
    • Πνευμονική εισρόφηση και πνευμονία εξ εισροφήσεως
    • Χρόνιος βήχας για καθάρισμα του λαιμού
    • Απώλεια της αδαμαντίνης των δοντιών 
    • Δυσοσμία του στόματος 
    • Λαρυγγίτιδα
    • Αίσθημα κόμπου
    • Κοκκιώματα των φωνητικών χορδών  

    ΗΛΙΚΙΑΚΑ ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Παιδιατρικό:

    • Τα συμπτώματα της παλινδρόμησης υποχωρούν, συνήθως, μέχρι την ηλικία των 18 μηνών 
    • Συχνότερα εμφανίζονται έμετοι, απώλεια βάρους, καθυστέρηση ανάπτυξης, παρά πύρωση 
    • Αντιμετώπιση θέσης - Χρησιμοποιείστε το βρεφικό κάθισμα για 2-3 ώρες μετά τα γεύματα. Κάντε τις τροφές πιο παχύρρευστες
    • Φαρμακευτική αντιμετώπιση - αντιόξινα ή Η2 αναστολείς σε υγρή μορφή (π.χ. σιρόπι Zantac)
    • Η χειρουργική αντιμετώπιση για τα βαριά συμπτώματα, (άπνοια, πνιγμός, επίμονοι έμετοι) είναι επιτυχής στο 85-95% των περιπτώσεων 

    Γηριατρικό: Πιθανότερη η εμφάνιση επιπλοκών 

    ΚΥΗΣΗ

    • Πύρωση (πρωτοεμφανιζόμενη): 52% στο πρώτο τρίμηνο, 24% στο δεύτερο και 9% στο τρίτο τρίμηνο της κύησης
    • Έχει την τάση να επανεμφανίζεται και στις επόμενες κυήσεις 
    • Η συμπτωματική αγωγή περιλαμβάνει συχνά μικρά γεύματα, αποφυγή κατάκλισης για 2-3 ώρες μετά τα γεύματα και ανύψωση της κεφαλής του κρεβατιού τη νύχτα
    • Τα αντιόξινα και οι Η2 αναστολείς είναι, μάλλον, ασφαλή για χορήγηση ατά το τρίτο τρίμηνο της κύησης, αλλά καλύτερα να μη χρησιμοποιούνται

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τη γαστροοισοφαγική παλινδρόμηση

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τη γαστροοισοφαγική παλινδρόμηση

    08099palindromisi mesogeiaki diatrofi 666x399

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Λειτουργική δυσπεψία

    Υπερφαινολικό ελαιόλαδο

    Σταματήστε να παίρνετε φάρμακα για το στομάχι

    Αντιόξινα

    Αλουμίνιο

    Ποια φάρμακα απαγορεύονται στην μυασθένεια;

    Μήπως έχετε γαστροισοφαγική παλινδρόμηση

    Ανεπάρκεια σιδήρου

    Αλγινικά φάρμακα για την δυσπεψία

    Υπάρχει κίνδυνος από το αλουμίνιο;

    Μήπως έχετε ακράτεια κοπράνων

    Μήπως έχετε πολλά αέρια;

    Δυσκοιλιότητα

    Διαφραγματοκήλη

    Δυσπεψία

    Σύνδρομο ραγδαίας κενώσεως στομάχου

    Έχετε καούρες στο στομάχι;

    Διαφραγματοκήλη

    Σύνδρομο Zollinger-Ellison

    Μήπως έχετε πρόβλημα με το στομάχι σας;

    Σταματήστε να παίρνετε φάρμακα για την καταστολή των οξέων του στομάχου

    Η γέλη πυριτίου στις γαστρεντερικές παθήσεις

    Όταν έχετε λειτουργική δυσπεψία

    Τα επικίνδυνα φαγητά για τις καούρες

    Μάθετε αν η σόδα κάνει καλό στην πέψη

    Οισοφάγος Barrett

    Μήπως έχετε βαρύ στομάχι;

    www.emedi.gr

     

     

  • Χρήσιμες πληροφορίες για τη Δυσφαγία Χρήσιμες πληροφορίες για τη Δυσφαγία

    Δυσφαγία είναι η αίσθηση ότι ο βλωμός της τροφής σκαλώνει στον οισοφάγο

    Δυσφαγία είναι η αίσθηση ότι ο βλωμός της τροφής σκαλώνει στον οισοφάγο. Είναι μία νόσος της μεταφοράς τροφής διαμέσου του οισοφάγου και ένα σύμπτωμα που δείχνει υποκείμενη νόσο.

    Το πρόβλημα διακρίνεται στους τύπους: στοματοφαρυγγική και οισοφαγική δυσφαγία

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Γαστρεντερικό

    Επικρατέστερη ηλικία: Όλες οι ηλικίες 

    Επικρατέστερο φύλο: Άνδρες = Γυναίκες

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΔΥΣΦΑΓΙΑΣ

    • Η τροφή σκαλώνει στο στόμαχο - ο ασθενής μπορεί να εντοπίζει μία ειδική περιοχή (αν αυτή τοποθετείται πίσω από το στέρνο υπάρχει καλή συσχέτιση με την ανατομική θέση), ή στην πάνω από το στέρνο περιοχή
    • Αίσθημα εσφηνώσεως της τροφής
    • Αν υπάρχει πλήρης απόφραξη: σιελόρροια, εμετός, αίσθημα πληρώσεως
    • Τα συμπτώματα πρέπει να διακρίνονται ως προς το αν η δυσφαγία είναι στα στερεά ή στα υγρά ή και τα δύο
    • Πνευμονία
    • Απώλεια βάρους
    • Συμπτώματα από γαστροοισοφαγική παλινδρόμηση
    • Απαίτηση μακρύτερου χρόνου για το φαγητό, γιατί ασυναίσθητα ο ασθενής καταναλίσκει περισσότερο χρόνο μασώντας σχολαστικά την τροφή του

    5169w3 NHS Dysphagia Landing Page Symptoms 980x560 FA

    ΑΙΤΙΑ ΔΥΣΦΑΓΙΑΣ

    Στα παιδιά:

    • Δυσμορφίες - συγγενείς (οισοφαγική ατρησία)
    • Δυσμορφίες - επίκτητες (διαβρωτική ή ερπητική οισοφαγίτιδα)
    • Νευρομυϊκές/νευρολογικές - επιβράδυνση ωριμάνσεως, εγκεφαλική παράλυση, μυϊκή δυστροφία
    • Γαστροοισοφαγική παλινδρόμηση

    Στους ενήλικες:

    • Δομικές - όγκοι (καρκίνος ή καλοήθεις όγκοι), ουλές (πεπτικό, χημικό τραύμα, ακτινοβολία), δακτύλιοι, μεμβράνες και εξωγενής πίεση (βρογχοκήλη)
    • Γαστροοισοφαγική παλινδρόμηση
    • Νευρομυϊκά - αχαλασία, διάχυτος οισοφαγικός σπασμός, σκληρόδεμα, βαριά μυασθένεια

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΔΥΣΦΑΓΙΑΣ

    • Παιδιά - συγγενείς και/ή επίκτητες δυσμορφίες
    • Ενήλικες - ηλικία > 50 ετών, όπου ο καρκίνος του οισοφάγου είναι πιο πιθανός
    • Κάπνισμα
    • Μακρό ιστορικό γαστροοισοφαγικής παλινδρόμησης
    • Φάρμακα (κινίνο, χλωριούχο κάλιο, βιταμίνη C, τετρακυκλίνη, μη στεροειδή αντιφλεγμονώδη, άλλα)

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΔΥΣΦΑΓΙΑΣ

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΔΥΣΦΑΓΙΑΣ

    • Καρδιακός πόνος στο θώρακα
    • Υστερικός κόμπος

    Φάρμακα που μπορεί να μεταβάλλουν τα ευρήματα:

    Οισοφαγική μανομετρία:

    • Αντιχολινεργικά (προπανθελίνη)
    • Ανταγωνιστές διαύλων ασβεστίου (νιφεδιπίνη)
    • Νιτρώδη (Νιτρογλυκερίνη)
    • Προκινητικά (Μετοκλοπραμίδη)
    • Ηρεμιστικά (Διαζεπάμη)

    1

    ΠΑΘΟΛΟΓΟΑΝΑΤΟΜΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ ΔΥΣΦΑΓΙΑΣ

    • Επιδερμοειδές καρκίνωμα ή αδενοκαρκίνωμα
    • Μεταπλασία του Barrett
    • Ινώδης δακτύλιος, μεμβράνη ή ουλή
    • Οξεία ή χρόνια φλεγμονώδης πάθηση
    • Ετεροτοπικός γαστρικός βλεννογόνος

    ΕΙΔΙΚΕΣ ΔΟΚΙΜΑΣΙΕΣ ΔΥΣΦΑΓΙΑΣ

    Σε βρέφη/παιδιά:

    • Παρακολούθηση θηλασμού/τροφής
    • Προσπάθεια για είσοδο ρινογαστρικού σωλήνα προς εκτίμηση της βατότητας του οισοφάγου
    • Ακτινογραφία αυχένος/θώρακος
    • Ακτινογραφία αντιθέσεως
    • Ενδοσκόπηση
    • Οισοφαγική μανομετρία

    Σε ενήλικες:

    • Ακτινογραφία αυχένος/θωρακος
    • Ενδοσκόπηση
    • Οισοφαγική μανομετρία
    • Οισοφαγογράφημα με βαριούχο γεύμα
    • 24ωρη καταγραφή οισοφαγικού pH σε περιπατητικό ασθενή

    ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΗ ΔΥΣΦΑΓΙΑΣ

    • Ακτινογραφία θώρακος, αυχένος, κοιλίας
    • Ακτινογραφία αντιθέσεως - οισοφαγογράφημα - κινηματο-οισοφαγογράφημα, τροποποιημένο κινηματο-οισοφαγογράφημα (κατάποση κουλουριού)
    • Αξονική τομογραφία θώρακος

    ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΕΣ ΜΕΘΟΔΟΙ ΔΥΣΦΑΓΙΑΣ

    • Ενδοσκόπηση και βιοψία
    • Οισοφαγική μανομετρία
    • Παρακολούθηση οισοφαγικού pH 

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΔΥΣΦΑΓΙΑΣ

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ ΔΥΣΦΑΓΙΑΣ

    • Εξωνοσοκομειακή φροντίδα για τις καταστάσεις όπου ο ασθενής μπορεί να λάβει τροφή και όπου υπάρχει μικρός κίνδυνος επιπλοκών 
    • Ενδονοσοκομειακή νοσηλεία μπορεί να απαιτείται για βρέφη ή ενήλικες των οποίων η δυσφαγία σχετίζεται με πλήρη ή σχεδόν πλήρη απόφραξη του οισοφαγικού σωλήνα
    • Ενδοσκόπηση και οισοφαγική διάταση μπορεί να απαιτείται στις οισοφαγικές στενώσεις
    • Χειρουργική αποκατάσταση μπορεί να απαιτείται σε καλοήθεις ή κακοήθεις καταστάσεις

    feed old19 660

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ ΔΥΣΦΑΓΙΑΣ

    • Προσδιορίστε την οισοφαγική βατότητα
    • Εξασφαλίστε λειτουργία αεραγωγών και πνεύμονος
    • Αποκλείστε καρδιακή νόσο
    • Εκτιμήστε κατάσταση θρέψης
    • Οισοφαγική διαστολή (με αέρα ή κηρία)
    • Χειρουργική - οισοφαγικός διαστολέας
    • Laser για προχωρημένο καρκίνο

    ΔΙΑΙΤΑ

    Ποικίλλει από το τίποτα από του στόματος μέχρι το περίπου φυσιολογικό, εξαρτώμενη από τον βαθμό αποφράξεως

    ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ ΜΕ ΔΥΣΦΑΓΙΑ

    • Συστήστε αποφυγή ερεθιστικών φαρμάκων 
    • Συστήστε σχολαστική μάσηση του φαγητού
    • Στα βρέφη και παιδιά συζητείστε υποκείμενο πρόβλημα και θεραπεία για υποτροπιάζουσα πνευμονία εξ εισροφήσεως
    • Στους ενήλικες - συζητείστε αιτιολογία και θεραπεία (ανάγκη για επανειλημμένες διαστολές).
    • Λογοθεραπεία μπορεί να είναι χρήσιμη στη διδασκαλία τεχνικών καταπόσεως

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΔΥΣΦΑΓΙΑΣ

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ ΔΥΣΦΑΓΙΑΣ

    Η θεραπεία της δυσφαγίας γίνεται σε διαταραχές κατάποσης

    Στοματική έναντι μη στοματικής σίτισης

    Κατάλληλη διατροφή και ενυδάτωση πρέπει να διατηρείται ανά πάσα στιγμή κατά τη διάρκεια της θεραπείας με δυσφαγία. Ο γενικός στόχος της θεραπείας με δυσφαγία είναι η διατήρηση ή η επιστροφή του ασθενούς σε στοματική σίτιση. Ωστόσο, αυτό πρέπει να γίνει με ταυτόχρονη εξασφάλιση επαρκούς διατροφής και ενυδάτωσης και ασφαλή κατάποση (χωρίς αναρρόφηση τροφής στους πνεύμονες). Εάν η από του στόματος σίτιση οδηγεί σε αυξημένα γεύματα και αυξημένη προσπάθεια κατά τη διάρκεια της κατάποσης, με αποτέλεσμα να μην καταναλώνεται αρκετή τροφή για τη διατήρηση του βάρους, μπορεί να χρειαστεί μια συμπληρωματική μέθοδο διατροφής. Επιπλέον, εάν ο ασθενής αναρροφά τροφή ή υγρό στους πνεύμονες παρά τη χρήση αντισταθμιστικών στρατηγικών, και επομένως δεν είναι ασφαλής η στοματική σίτιση, μπορεί να χρειαστεί μη στοματική σίτιση. Η μη στοματική σίτιση περιλαμβάνει τη λήψη τροφής μέσω μιας μεθόδου που παρακάμπτει τον στοματοφαρυγγικό μηχανισμό κατάποσης, συμπεριλαμβανομένου ενός ρινογαστρικού σωλήνα, γαστροστομίας ή νηστιδοστομίας.

    Διαδικασίες θεραπείας

    Οι διαδικασίες αντισταθμιστικής θεραπείας έχουν σχεδιαστεί για να αλλάξουν τη ροή των τροφίμων/υγρών και να εξαλείψουν τα συμπτώματα, αλλά δεν αλλάζουν άμεσα τη φυσιολογία της περιοχής.

    • Τεχνικές στάσης
    • Αλλαγές στη διατροφή
    • Τροποποίηση όγκου και ταχύτητας κατανάλωσης φαγητού
    • Τεχνική για τη βελτίωση της ευαισθητοποίησης από το στόμα
    • Διαδικασίες Θεραπείας - σχεδιασμένες για να αλλάζουν και/ή να βελτιώνουν την κατάποση: τεχνικές κατάποσης
    • Ασκήσεις στόματος και φάρυγγα
    • Ασκήσεις αντίστασης
    • Ασκήσεις ελέγχου

    Οι ασθενείς μπορεί να χρειάζονται ένα συνδυασμό θεραπευτικών διαδικασιών για να διατηρήσουν μια ασφαλή και επαρκή διατροφή. Για παράδειγμα, οι στάσεις του σώματος μπορούν να συνδυαστούν με ελιγμούς κατάποσης για να επιτρέψουν στον ασθενή να καταπιεί με ασφαλή και αποτελεσματικό τρόπο. Οι πιο συνηθισμένες παρεμβάσεις που χρησιμοποιούνται για άτομα με στοματοφαρυγγική δυσφαγία είναι η τροποποίηση της υφής των τροφίμων, τα πυκνωτικά υγρά και οι αλλαγές θέσης κατά την κατάποση. Η αποτελεσματικότητα της τροποποίησης των τροφίμων και των υγρών στην πρόληψη της πνευμονίας από εισρόφηση, θεωρείται μεγάλη.

    what is dysphagia

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ ΜΕ ΔΥΣΦΑΓΙΑ

    Ο τύπος της επανεκτίμησης και η συχνότητα των επισκέψεων σχετίζεται με την ειδική αιτιολογία της δυσφαγίας

    ΠΡΟΛΗΨΗ/ΑΠΟΦΥΓΗ ΔΥΣΦΑΓΙΑΣ

    • Πολύ ζεστά ή κρύα φαγητά μπορεί να επιδεινώσουν το σύμπτωμα
    • Παρακολουθείστε το θηλασμό του βρέφους στενά, για εισροφήσεις - έχετε διαθέσιμη αναρρόφηση
    • Συστήστε διόρθωση αδοντοστοιχιών που δεν εφαρμόζουν καλά σε ενήλικους και ηλικιωμένους

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ ΔΥΣΦΑΓΙΑΣ

    • Εισρόφηση
    • Οισοφαγικό άσθμα
    • Πνευμονία
    • Οισοφάγος Barrett
    • Θάνατος

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ ΔΥΣΦΑΓΙΑΣ

    Η πορεία και η πρόγνωση ποικίλλει με την ειδική διάγνωση (καρκίνος - φτωχή, οισοφαγική πεπτική ουλή - καλή)

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    • Οισοφαγικό καρκίνωμα
    • Γαστροοισοφαγική παλινδρόμηση
    • Δυσφαγία
    • Αχαλασία
    • Συμπτωματικός διάχυτος οισοφαγικός σπασμός
    • Σκληρόδερμα
    • Βαριά μυασθένεια

    ΗΛΙΚΙΑΚΑ ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Παιδιατρικό: Συγγενείς δυσμορφίες

    Γηριατρικό:

    • Φτωχή κατάσταση οδόντων και/ή οδοντοστοιχίες
    • Κατάχρηση φαρμάκων

    Τα καλύτερα συμπληρώματα διατροφής για το πεπτικό σας σύστημα

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα καλύτερα συμπληρώματα διατροφής για την υγεία του πεπτικού σας συστήματος

    dysphagia

     

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό

    Διαβάστε, επίσης,

    Λειτουργική δυσπεψία

    Πνευμονία από εισρόφηση

    Χρήσιμες πληροφορίες για την επιγλωττίτιδα

    Απλός έρπητας

    Ο καρκίνος θυρεοειδούς θεραπεύεται

    Η νευροτοξικότητα από τις χημειοθεραπείες

    Προϊούσα υπερπυρηνική παράλυση και κάνναβη

    Ο καρκίνος του στομάχου θεραπεύεται

    Η τοξικότητα της ακτινοθεραπείας

    Χρήσιμες πληροφορίες για την οξεία δυσφαγία

    Αχαλασία Οισοφάγου

    Υπάρχουν κίνδυνοι από την Ακτινοθεραπεία;

    Διαφραγματοκήλη

    Επιγλωττίτιδα

    Νόσος Huntington

    Οξεία δυσφαγία

    Καρκίνος κεφαλής και τραχήλου

    Αμυοατροφική πλευρική σκλήρυνση

    Θυρεοειδικές παθήσεις

    Θυρεοειδίτιδες

    Kροταφική αρτηρίτιδα

    Καρκίνος Στομάχου

    Οι αιτίες απώλειας βάρους

    Όζοι του θυρεοειδούς

    Ανορεξία και καχεξία στον καρκίνο

    Καρκίνος οισοφάγου

    Αρχές της ακτινοθεραπείας στον καρκίνο κεφαλής και τραχήλου

    Αρχές της ακτινοθεραπείας στον καρκίνο κεφαλής και τραχήλου

    Παράγοντες κινδύνου για τον καρκίνο κεφαλής και τραχήλου

    Χρήσιμες πληροφορίες για τα θυμώματα

    Όταν έχετε λειτουργική δυσπεψία

    Η θεραπεία για όλες τις κυτταρίτιδες

    Ισοθερμιδική βασική δίαιτα υψηλή σε φυτικές ίνες

    Ισοθερμιδική βασική δίαιτα

    Ισοθερμιδική βασική δίαιτα

    Λαρυγγίτιδα

    Πλήρης εντερική διατροφή για παιδιά

    Νόσος Niemann-Pick

    Το σύνδρομο Rett

    Σκληρόδερμα

    Σύνδρομο άνω κοίλης φλέβας

    Γέφυρα εγκεφάλου

    Πολυμυοσίτιδα και δερματομυοσίτιδα

    www.emedi.gr