Δευτέρα, 10 Μαρτίου 2014 17:45

Οισοφάγος Barrett

Γράφτηκε από την
Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(6 ψήφοι)

Ο οισοφάγος Barrett προκύπτει από τον συνεχή ερεθισμό του οξέος του στομάχου

Ο συνεχής ερεθισμός από το οξύ και η συνεχής καταστροφή των κυττάρων του βλεννογόνου του κατώτερου οισοφάγου μπορεί να έχουν αποτέλεσμα την αντικατάσταση αυτών των κυττάρων από κύτταρα που αντέχουν στο οξύ, δηλαδή τη δημιουργία οισοφάγου Barrett. Η ιδιαίτερη σημασία του οισοφάγου Barrett είναι ότι έχει αυξημένο κίνδυνο για ανάπτυξη καρκίνου.

Σε μεγάλη μελέτη από τις ΗΠΑ φάνηκε ότι άτομα με χρόνια, μη θεραπευόμενη ΓΟΠΝ (ανεξάρτητα από ανάπτυξη οισοφάγου Barrett) είχαν αυξημένο κίνδυνο ανάπτυξης καρκίνου του οισοφάγου.

Ο όρος Οισοφάγος Barrett (OB), ICD-10 K22.7, δηλαδή αναφέρεται σε προκαρκινική κατάσταση του οισοφάγου η οποία χαρακτηρίζεται από αντικατάσταση του φυσιολογικού πλακώδους επιθηλίου του οισοφάγου από εξειδικευμένο μεταπλαστικό επιθήλιο, ως αποτέλεσμα γαστροιοισοφαγικής παλινδρόμησης.

Παρόλο τον αυξημένο κίνδυνο ανάπτυξης καρκίνου του οισοφάγου σε ασθενείς με παλινδρόμηση, οι πιο πολλοί ασθενείς ποτέ δεν αναπτύσσουν καρκίνο. Σε μερικούς όμως ασθενείς με παλινδρόμηση (μέχρι 12%) αναπτύσσονται μόνιμες αλλοιώσεις της εσωτερικής επιφάνειας του οισοφάγου που χαρακτηρίζονται ως οισοφάγος Barrett. Ο οισοφάγος Barrett δεν αποτελεί καρκίνο. Οι ειδικοί όμως πιστεύουν ότι οι πιο πολλές περιπτώσεις καρκίνου του οισοφάγου αναπτύσσονται σε έδαφος οισοφάγου Barrett. Υπολογίζεται ότι η παρουσία οισοφάγου Barrett ανεβάζει τον κίνδυνο ανάπτυξης καρκίνου οισοφάγου σε 0.5% ανά έτος (1 σε 200 ασθενείς με οισοφάγο Barrett).

O οισοφάγος Barrett διαγιγνώσκεται με γαστροσκόπηση και βιοψία.

Ο οισοφάγος Barrett είναι πιο συχνός σε μεσήλικες άνδρες που έχουν παλινδρόμηση για πολλά χρόνια (συνήθως περισσότερα από 5). Οι ειδικοί συνιστούν ενδοσκοπικό έλεγχο για οισοφάγο Barrett σε ασθενείς μεγαλύτερους των 50 ετών που έχουν μακράς διάρκειας σοβαρά συμπτώματα παλινδρόμησης. Εάν η πρώτη αυτή ενδοσκόπηση είναι αρνητική για οισοφάγο Barrett, συνήθως δε χρειάζεται να επαναληφτεί.

Τα συμπτώματα παλινδρόμησης μπορούν να αντιμετωπιστούν αποτελεσματικά με φαρμακευτική ή χειρουργική θεραπεία. Όμως ο οισοφάγος Barrett και ο κίνδυνος εμφάνισης καρκίνου του οισοφάγου δε μπορούν να αναστραφούν φαρμακευτικά η χειρουργικά.

Μετά τη διάγνωση οισοφάγου Barrett απαιτείται περιοδική γαστροσκόπηση με βιοψίες κάθε 2-4 χρόνια. Στόχος αυτού του περιοδικού έλεγχου είναι ο έγκαιρος εντοπισμός του προκαρκινικού σταδίου της δυσπλασίας. Αν ανακαλυφθεί δυσπλασία, ο ιατρός μπορεί να σας συστήσει πιο συχνό γαστροσκοπικό έλεγχο ή και εγχείρηση του οισοφάγου ανάλογα με το βαθμό της δυσπλασίας και τη γενική κατάσταση της υγείας σας.

Η σημασία της κατάστασης αυτής σχετίζεται με την δυνατότητα εμφάνισης αδενοκαρκινώματος του οισοφάγου στο έδαφος OB. Είναι γνωστό ότι η συχνότητα του αδενοκαρκινώματος του οισοφάγου αυξήθηκε σημαντικά στη διάρκεια των τελευταίων 15 ετών, γεγονός που αποδίδεται στην αύξηση της επίπτωσης της μεταπλασίας Barrett, αλλοίωσης η οποία εμφανίζεται στη μεταβατική ζώνη της γαστροοισοφαγικής συμβολής.

Στην διάρκεια των τελευταίων ετών είναι προφανείς οι μεγάλες διαφορές στην επίπτωση και επικράτηση της νόσου που επήλθαν στις διάφορες χώρες. Το πλέον εντυπωσιακό χαρακτηριστικό ήταν η μεγάλη αύξηση της επίπτωσης της νόσου στις χώρες της Δυτικής Ευρώπης και της Βόρειας Αμερικής.


Ο ΟΒ, συνήθως, διαγινώσκεται σε ενήλικες, μπορεί όμως να εμφανιστεί και στη διάρκεια της παιδικής ηλικίας. 

Η μέση ηλικία των ασθενών κυμαίνεται από 55 έως 65 έτη. Η επίπτωση ποικίλλει στις διάφορες ηλικίες. Η μέγιστη επίπτωση έχει περιγραφεί στην ηλικία μεταξύ 40 και 49 ετών. Υπολογίζεται ότι η νόσος πρέπει να υφίσταται για διάστημα 20 τουλάχιστον ετών πριν από την εκδήλωση των πρώτων κλινικών συμπτωμάτων της γαστροοισοφαγικής παλινδρόμησης. Παρατηρείται έντονη «προτίμηση» της νόσου για το άρρεν φύλο. Η αναλογία ανδρών προς γυναίκες στη λευκή φυλή φθάνει το 10:1. Το ίδιο επιδημιολογικό δεδομένο έχει περιγραφεί και σε παιδιά με ΟΒ. Η νόσος προσβάλλει. κυρίως, λευκούς αλλά και τους μαύρους ή τους Ασιάτες. Η αναλογία λευκών προς μαύρους στις ΗΠΑ φθάνει το 10:1. Τα δεδομένα αυτά ισχύουν τόσο για τον βραχύ, όσο και για τον μακρό ΟΒ. Παραμένει άγνωστο αν αυτό οφείλεται σε μεγαλύτερη επίπτωση γαστροοισοφαγικής νόσου στους λευκούς ή σε μεγαλύτερου βαθμού οισοφαγίτιδα. Το γεγονός των διαφορετικών ποσοστών εμφάνισης οισοφαγίτιδος, διαφραγματοκήλης και ΟΒ σε εθνότητες που συμβιώνουν στην ίδια χώρα όπως πχ την Μαλαισία δείχνει ότι εκτός από παράγοντες του περιβάλλοντος, θα πρέπει να συμμετέχουν και φυλετικοί παράγοντες στην εμφάνιση ΟΒ.

Τα υπάρχοντα δεδομένα υποστηρίζουν ότι υπάρχει οικογενής επίπτωση γαστροοισοφαγικής παλινδρόμησης, καθώς και ότι ο ΟΒ μπορεί να εμφανιστεί σε οικογένειες με αυξημένη επίπτωση γαστροοισοφαγικής παλινδρομικής νόσου. Πρέπει όμως να ληφθεί υπ όψιν ότι οικογενής εμφάνιση ΟΒ έχει περιγραφεί σε λίγες μόνο οικογένειες.


Η εξέλιξη σε καρκίνο του οισοφάγου γίνεται σταδιακά ακολουθώντας τα παρακάτω στάδια:

  • Στάδιο εντερικής μεταπλασίας (IM): Τα κύτταρα του οισοφαγικού επιθηλίου έχουν αρχίσει να αλλάζουν γενετικά, το επιθήλιο παίρνει το κόκκινο χρώμα του εντερικού επιθηλίου, αντί του κανονικού και υγιές ροζ του επιθηλίου του οισοφάγου. Σε αυτό το στάδιο έχει εμφανιστεί ο οισοφάγος Barrett, αλλά δεν έχει αναπτυχθεί δυσπλασία, η οποία εμφανίζεται στο επόμενο στάδιο.
  • Χαμηλού βαθμού δυσπλασία (LGD IM): Λιγότερο από το 50% των μη φυσιολογικών κύτταρων έχουν αρχίσει να αλλάζουν σε μέγεθος, σχήμα και οργάνωση και μπορεί να εμφανίζουν αύξηση του ρυθμού ανάπτυξής τους. Τα κύτταρα αυτά παραμένουν εντός του επιθηλίου του οισοφάγου και δεν εισδύουν στα βαθύτερα στρώματα του οισοφάγου.
  • Υψηλού βαθμού δυσπλασία (HGD IM): Όπως και στην χαμηλού βαθμού δυσπλασία, τα μη φυσιολογικά κύτταρα να παραμένουν εντός του επιθηλίου του οισοφάγου, αλλά περισσότερα από το 50% των κυττάρων αυτών επιδεικνύουν, μεγαλύτερη αύξηση ανωμαλιών του ρυθμού ανάπτυξης, του μεγέθους και της οργάνωσης.
  • Αδενοκαρκινώματος (καρκίνου του οισοφάγου): Τα ανώμαλα κύτταρα έχουν πλέον ταχεία και ανεξέλεγκτη ανάπτυξη. Τα κύτταρα αυτά εισβάλλουν και στα βαθύτερα στρώματα του οισοφάγου και μπορεί να εξαπλωθούν πέρα από αυτόν. Αυτά τα κύτταρα μπορούν να εξελιχθούν σε κακοήθεις όγκους.

Αιτιολογία οισοφάγου Barrett

Η πιθανότητα κατάδειξης εντερικής μεταπλασίας της καρδιακής μοίρας του στομάχου ή ανεύρεσης βραχέος ΟΒ υπολογίζεται σε 18% και 33% αντίστοιχα σε ασθενείς που υποβάλλονται σε ενδοσκόπηση ανωτέρου πεπτικού. Η ανεύρεση όμως δυσπλασίας σε ασθενείς με εντερική μεταπλασία της καρδίας του στομάχου υπολογίζεται σε λιγότερο από 1.4% ανά έτος.

H διαφοροποίηση της μεταπλασίας του βλεννογόνου της καρδιακής μοίρας του στομάχου από τον μακρό και βραχύ ΟΒ συνίσταται στο ότι η καρδιακή μεταπλασία συνοδεύεται συνήθως από λοίμωξη από Ελικοβακτηρίδιο του πυλωρού και στο ότι συνήθως είναι πλήρης εντερική μεταπλασία τύπου Ι, ενώ οι ατελείς τύποι (Ι και ΙΙ) παρατηρούνται στον μακρό και βραχύ ΟΒ. Η μεταπλασία της καρδίας επομένως φαίνεται ότι οφείλεται μάλλον στην λοίμωξη από Ελικοβακτηρίδιο παρά σε γαστροοισοφαγική παλινδρόμηση. Όταν όμως δεν υπάρχει λοίμωξη από Ελικοβακτηρίδιο τότε προφανώς σχετίζεται με παλινδρόμηση αν και αυτό παραμένει και σήμερα σημείο αμφιλεγόμενο.

Κλινικοεπιδημιολογικές παρατηρήσεις των τελευταίων ετών έχουν δείξει ότι

  1. η επίπτωση του αδενοκαρκινώματος του οισοφάγου αυξάνει ραγδαία,
  2. το αδενοκαρκίνωμα του οισοφάγου ευθύνεται σήμερα για πλέον του 45% όλων των περιπτώσεων καρκίνου του οισοφάγου,
  3. σχεδόν όλα τα αδενοκαρκινώματα του οισοφάγου αναπτύσσονται σε έδαφος ΟΒ και τέλος,
  4. η μεγάλη πλειονότητα των καρκινωμάτων της καρδιακής μοίρας του στομάχου αναπτύσσεται σε ασθενείς με βραχύ ΟΒ.

Ο χρόνος που απαιτείται για την ανάπτυξη του αδενοκαρκινώματος είναι άγνωστος.  O χρόνος εμφάνισης χαμηλόβαθμης δυσπλασίας, υψηλόβαθμης δυσπλασίας και καρκίνου σε ασθενείς με ΟΒ έχει υπολογιστει σε 24, 33 και 36 μήνες αντίστοιχα.

Αν και εμφάνιση δυσπλασίας και καρκίνου έχουν περιγραφεί σε ασθενείς με βραχύ ΟΒ το μέγεθος αυτού του κινδύνου είναι άγνωστο. Υπολογίζεται ότι η συχνότητα εμφάνισης δυσπλασίας στον μακρό και βραχύ ΟΒ είναι 6 και 8% περίπου αντίστοιχα. Γίνεται, πάντως, αποδεκτό ότι ο κίνδυνος ανάπτυξης καρκινώματος σε έδαφος βραχέος ΟΒ είναι πολύ μικρότερος από τον κίνδυνο ανάπτυξης καρκινώματος σε έδαφος μακρού ΟΒ. 

Ο κίνδυνος ανάπτυξης καρκινώματος είναι μεγαλύτερος στους καυκάσιους συγκριτικώς με τους μαύρους. Χαμηλή επίπτωση υπάρχει επίσης στους ασιατικούς πληθυσμούς αν και υπάρχει κάποιου βαθμού κίνδυνος στα άτομα με συμπτωματολογία παλινδρόμησης. Αν και στη διάρκεια των τελευταίων 25 ετών, ο κίνδυνος ανάπτυξης αδενοκαρκινώματος του οισοφάγου στην Ιαπωνία αυξάνει, η αναλογία συγκριτικώς με το καρκίνωμα εκ πλακωδών κυττάρων παραμένει χαμηλή.

Είναι ενδιαφέρουσα η παρατήρηση που αφορά στον Ελβετικό πληθυσμό σύμφωνα με την οποία αν και η επίπτωση του ΟΒ αυξάνει, η αύξηση αυτή δεν συνοδεύεται από αντίστοιχη αύξηση της επίπτωσης του αδενοκαρκινώματος του οισοφάγου.


Μοριακό προφίλ οισοφάγου Barrett

Στη διάρκεια των τελευταίων ετών οι πρόοδοι που επιτεύχθηκαν στο πεδίο της Μοριακής Βιολογίας, είχαν ως αποτέλεσμα αντίστοιχη πρόοδο στη διάγνωση, θεραπεία και πρόγνωση της νόσου.

Στο φαινοτυπικό επίπεδο περιγράφηκαν: αυξημένη επίπτωση έκφρασης του Ki-67 αντιγόνου, υπερέκφραση της πρωτείνης p53 και διαφόρων αυξητικών παραγόντων όπως του epidermal growth factor και transforming growth factor, μειωμένη και παθολογική έκφραση του μορίου της E-cadherin, καθώς και αυξημένη έκφραση των πρωτεασών της σερίνης σε καρκινώματα.

Μια νέα περιοχή ενδιαφέροντος είναι η οικογένεια των πρωτεϊνών rab οι οποίες παίζουν σημαντικό ρόλο στη διατήρηση της πολικότητος των κυττάρων της πεπτικής οδού. Αυξημένη έκφραση μιας από τις πρωτείνες αυτές  (rab 11), περιγράφηκε σε ασθενείς με χαμηλόβαθμη δυσπλασία, όχι όμως σε ασθενείς με υψηλόβαθμη δυσπλασία. Σε κυτταρογενετικές μελέτες  διαπιστώθηκαν αυξημένα ποσοστά S-phase fraction, καθώς και αυξημένο tetraploid fraction καθώς και ανευπλοϊδίας.

Διάφοροι βιολογικοί δείκτες έχει δειχθεί ότι μπορεί να προβλέψουν την εξέλιξη σε καρκίνο. Έτσι, η απώλεια της ετεροζυγωτίας του 17p (p53) μπορεί να προβλέψει την εξέλιξη του ΟΒ σε καρκίνο. Ακόμη, η Fluorescence in situ hybridization (FISH) μπορεί να καταδείξει απλή εξάλειψη DNA. Όμως σε μια υποκατηγορία ασθενών με ΟΒ, η 17p (p53) απώλεια ετεροζυγωτίας μπορεί να εμφανιστεί σε έδαφος μιτωτικού ανασυνδυασμού ή άλλων μηχανισμών οι οποίοι δεν μπορούν να καταδειχθούν με την FISH30. Με λίγες εξαιρέσεις, ο μεγαλύτερος αριθμός μοριακών μεταβολών έχει διαπιστωθεί ότι συμβαίνει σε προχωρημένα στάδια της νόσου. Αυτό σημαίνει ότι στη διάθεσή μας υπάρχει μόνο η ιστολογική εξέταση δειγμάτων του βλεννογόνου για κατάδειξη δυσπλασίας.

Η λοίμωξη από Helicobacter pylori αποτελεί αποδεδειγμένα καρκινογόνο παράγοντα, όμως ο ρόλος του στην παθογένεση του ΟΒ είναι ακόμη ασαφής. Ορισμένα δεδομένα υποστηρίζουν ότι η λοίμωξη από Ελικοβακτηρίδιο ασκεί προστατευτική δράση έναντι της εμφάνισης ΟΒ και αδενοκαρκινώματος οισοφάγου. Η μεταανάλυση αυτή έδειξε ότι η λοίμωξη από H pylori  και ο ΟΒ μπορεί να συνδέονται ανάστροφα. Σε κάθε περίπτωση η λοίμωξη από Ελικοβακτηρίδιο δεν σχετίζεται αιτιολογικά με τον ΟΒ.

Η αντιμετώπιση των ασθενών με υψηλόβαθμη δυσπλασία παραμένει αμφιλεγόμενη εξ αιτίας του ότι οι ασθενείς αυτοί μπορεί να αποδειχθεί στο εγχειρητικό παρασκεύασμα ότι είχαν καρκίνο, καθώς και στο ότι η εξέλιξη της υψηλόβαθμης δυσπλασίας σε καρκίνο ποικίλλει. Πρόδρομα πάντως αποτελέσματα δείχνουν ότι οι ασθενείς με εστιακή δυσπλασία παρουσιάζουν καρκίνο σε μικρότερη αναλογία συγκριτικώς με αυτούς που παρουσιάζουν πολυεστιακή δυσπλασία.


Συμτώματα οισοφάγου Barrett

Η νόσος αποτελεί επιπλοκή της γαστροοισοφαγικής παλινδρομικής νόσου και επομένως μπορεί να συνοδεύεται ή και να μη συνοδεύεται από συμπτώματα παλινδρόμησης.

Εάν υπάρχουν επιπλοκές (στενώσεις κλπ) θα υπάρχουν ανάλογα συμπτώματα.


Διάγνωση οισοφάγου Barrett

Η διάγνωση πιθανολογείται ενδοσκοπικώς και επιβεβαιώνεται ιστολογικώς με εξέταση δειγμάτων του βλεννογόνου τα οποία λαμβάνονται μέσω του ενδοσκοπίου. Η ενδοσκοπική εικόνα πολλές φορές είναι αρκετά χαρακτηριστική. Διαπιστώνονται γλώσσες ερυθράς χροιάς βλεννογόνου στομάχου, οι οποίες επεκτείνονται προς τον οισοφάγο σε άλλοτε άλλη έκταση (βραχύς και μακρός ΟΒ). Το χαρακτηριστικό ιστολογικό γνώρισμα του ΟΒ είναι η ύπαρξη εξειδικευμένου εντερικού επιθηλίου το οποίο διαπιστώνεται ευκόλως στη χρώση αιματοξυλίνης-ηωσίνης.


Θεραπεία οισοφάγου Barrett

  • Γενικώς, η οισοφαγίτις που συνοδεύει τον ΟΒ μπορεί εύκολα να ιαθεί με την χρήση αναστολέων της αντλίας πρωτονίων. Εν τούτοις η θεραπεία δεν εξαλείφει τον ΟΒ, αφού νησίδες μεταπλαστικού επιθηλίου μπορεί να παραμείνουν κάτω από το πλακώδες επιθήλιο. Επεισόδια παλινδρόμησης οξέος μπορεί να βοηθούν τις διαδικασίες εξέλιξης προς δυσπλασία και καρκίνο. Αν και η γαστροοισοφαγική παλινδρόμηση παίζει σημαντικό ρόλο στην παθογένεση του ΟΒ, εν τούτοις ο ρόλος του οξέος στην εμφάνιση δυσπλασίας και καρκινώματος, παραμένει ασαφής. Η συχνότητα εμφάνισης καρκίνου σε ασθενείς που αντιμετωπίστηκαν συντηρητικά ή χειρουργικά φαίνεται ότι είναι ίδια. Εν τούτοις σε βιοψίες ασθενών με ΟΒ στις οποίες αξιολογήθηκε ο κυτταρικός πολλαπλασιασμός, φάνηκε ότι στην ομάδα των ασθενών οι οποίοι ελάμβαναν θεραπεία με proton-pump inhibitor (PPIs) και φυσιολογικό ρΗ οισοφάγου είχαν χαμηλότερο ρυθμό κυτταρικού πολλαπλασιασμού αποδεικνύοντας έτσι ότι η θεραπεία με αντιεκριτικά έχει προστατευτικό ρόλο.
  • Η αντιμετώπιση του ΟΒ με διάφορες «καταστροφικές» του μεταπλαστικού επιθηλίου στις οποίες περιλαμβάνονται θερμικές και φωτοθερμικές μέθοδοι, φαίνεται ότι αποτελεί αρκετά υποσχόμενη μέθοδο.

-Η κρυοθεραπεία (Cryoablation) είναι μια σχετικώς νέα μέθοδος ή οποία δοκιμάζεται στους ασθενείς αυτούς αφού προκαλεί απόπτωση, ισχαιμική βλάβη και κρυονέκρωση.

-Η φωτοδυναμική θεραπεία με τη χρήση porfimer sodium (ie, photodynamic therapy [PDT]) έχει χρησιμοποιηθεί με επιτυχία σε ασθενείς με υψηλόβαθμη δυσπλασία.

Επιπλοκές ενδοσκοπικών μεθόδων καταστροφής του οισοφάγου Barrett

Μία από τις σημαντικές επιπλοκές των ενδοσκοπικών θεραπειών του ΟΒ είναι η δημιουργία στενώσεων. Εν τούτοις η φωτοδυναμική θεραπεία με φωτοευαισθητοποιό παράγοντα το 5-aminolevulinic acid, δεν συνοδεύθηκε από δημιουργία στενώσεων.

-Η ενδοσκοπική βλεννογονεκτομή (Endoscopic mucosal resection) αποτελεί λίαν υποσχόμενη μέθοδο αντιμετώπισης ασθενών με πρώιμο καρκίνωμα ή υψηλόβαθμη δυσπλασία αφού μπορεί να αφαιρέσει ολόκληρες περιοχές με νεοπλασματικό ιστό. Εν τούτοις δεν είναι γνωστό αν προσφέρει πλήρη «κάλυψη» σε όλους τους ασθενείς. 

-Η οισοφαγεκτομή θεωρείται από πολλούς ότι αποτελεί την ενδεδειγμένη αποτελεσματική θεραπεία των ασθενών με υψηλόβαθμη δυσπλασία και αδενοκαρκίνωμα οισοφάγου. Ακόμη σε ασθενείς με εκτεταμένη προσβολή του οισοφάγου η χειρουργική εκτομή προλαμβάνει την εξέλιξη σε καρκίνο. Απαιτεί όμως οισοφαγεκτομή η οποία εμπεριέχει σημαντικό ποσοστό νοσηρότητος και θνητότητος.


Παρακολούθηση ασθενών με οισοφάγο Barrett

Ο ακριβής τρόπος παρακολούθησης των ασθενών με ΟΒ δεν είναι ομόφωνα αποδεκτός Σύμφωνα πάντως με τις πλέον πρόσφατες οδηγίες διεθνών οργανισμών, ο κύριος παράγων ο οποίος καθορίζει την συχνότητα ενδοσκοπήσεων και την λήψη βιοψιών είναι η ύπαρξη δυσπλασίας.

Χαμηλόβαθμη δυσπλασία απαιτεί περιοδικές ανά εξάμηνο ενδοσκοπήσεις με λήψη βιοψιών.

Η αντιμετώπιση υψηλόβαθμης δυσπλασίας είναι δυσχερέστερη. Πολλοί συνιστούν άμεση οισοφαγεκτομή εφ όσον επιβεβαιωθεί και από δεύτερο παθολογοανατόμο και δεν υπάρχει συνοδός φλεγμονή. Άλλοι συνιστούν παρακολούθηση με βιοψίες ανά τρίμηνο. Σε κάθε περίπτωση η απόφαση θα πρέπει να λαμβάνεται αφού εκτιμηθεί η γενική κατάσταση του ασθενούς, η ηλικία του, η επιθυμία του να χειρουργηθεί, οι εγχειρητικοί κίνδυνοι κλπ.

Οι ασθενείς χωρίς δυσπλασία παρακολουθούνται ενδοσκοπικώς ανά 3 ή 5 έτη.


Πρόσφατα επιδημιολογικά δεδομένα δείχνουν ότι η συχνότητα του οισοφάγου Barrett αυξάνει.

Η μεγάλη επίπτωση ΟΒ σε ασυμπτωματικά άτομα επιβάλλει αναπροσαρμογή των τρόπων ελέγχου του πληθυσμού. Η καταστολή της έκκρισης του οξέος παίζει σημαντικό ρόλο στην θεραπευτική αντιμετώπιση των ασθενών με ΟΒ αφού μπορεί να αναστέλλει ως ένα βαθμό την εξέλιξη προς δυσπλασία και καρκίνο. Οι νέες μέθοδοι ενδοσκοπικής αντιμετώπισης, όταν γίνονται από έμπειρο γιατρό, κερδίζουν συνεχώς, έδαφος.

Στους ασθενείς με οισοφάγο Barrett, αν η παρακολούθηση με βιοψίες δείξει δυσπλαστικές αλλοιώσεις του βλεννογόνου, είναι δυνατή η αφαίρεση του βλεννογόνου με την ενδοσκοπική μέθοδο της βλεννογονεκτομής. Η μέθοδος θεωρείται επαρκής για την πρόληψη ανάπτυξης καρκίνου στο βλεννογόνο Barrett.


Πρόληψη οισοφάγου Barrett

  • Μη φοράτε σφικτές ζώνες ή κορσέδες
  • Μην αθλήστε με μεγάλα βάρη
  • Πίνετε άφθονο νερό, τουλάχιστο 2 λίτρα τη μέρα
  • Μη ξαπλώνετε αμέσως μετά από τα γεύματα
  • Αποφύγετε τις πολύ λιπαρές τροφές
  • Αποφύγετε τις τροφές με καρυκεύματα (πιπέρι, κανέλλα, κάρυ)
  • Αποφύγετε τα οινοπνευματώδη, τυρόπιτες, μπακλαβάδες και γλυκά κουταλιού
  • Διακόψετε το κάπνισμα, τον καφέ και ροφήματα σοκολάτας
  • Πριν πάρετε φάρμακα για άλλα νοσήματα (π.χ. ασπιρίνη) συμβουλευθείτε το γαστρεντερολόγο σας.

Προτιμήστε μη επεμβατική μέθοδο

Σύμφωνα με τα ευρήματα μιας πρόσφατης μελέτης, οι νεοπλασίες πρώιμου σταδίου στον οισοφάγο Barrett μπορούν να αντιμετωπισθούν αποτελεσματικά με ενδοσκοπική αφαίρεση των ορατών αλλοιώσεων και μετέπειτα χρήση ραδιοσυχνοτήτων (RFA), γλιτώνοντας πολλούς ασθενείς από τη χειρουργική επέμβαση.

Αν και ο οισοφάγος Barrett είναι ο πιο σημαντικός παράγοντας κινδύνου για την ανάπτυξη καρκίνου του οισοφάγου, δεν υπάρχει επί του παρόντος κάποια γενικώς αποδεκτή στρατηγική αντιμετώπισης για ασθενείς με νεοπλασία πρώιμου σταδίου στον οισοφάγο Barrett. Η μελέτη, που δημοσιεύθηκε στο περιοδικό Clinical Gastroenterology and Hepatology, έδειξε ότι ο συνδυασμός ενδοσκοπικής εκτομής με την πλήρη αφαίρεση των υπολειπόμενων κυττάρων Barrett μέσω καθετήρα ραδιοσυχνότητας μπορεί να μειώσει τις πιθανότητες εκ νέου σχηματισμού αλλοιώσεων και επομένως θα μπορούσε να περιορίσει τον αριθμό των περιστατικών με οισοφάγο Barrett που εξελίσσονται σε καρκίνο του οισοφάγου. Όπως αναφέρουν οι ερευνητές, στη μελέτη συμμετείχαν 23 ασθενείς με οισοφάγο Barrett που είχαν υψηλού βαθμού ενδοεπιθηλιακή νεοπλασία (7 ασθενείς) ή καρκίνο πρώιμου σταδίου (16 ασθενείς).

Η εφαρμογή της διπλής αυτής θεραπευτικής στρατηγικής οδήγησε σε εξάλειψη των όγκων και των παθολογικών κυττάρων σε 95% και 88% των ασθενών, ποσοστά που αυξήθηκαν σε 100% και 96%, αντίστοιχα, μετά από επιπρόσθετη ενδοσκοπική αφαίρεση σε δύο ασθενείς.

Τα καλύτερα συμπληρώματα διατροφής για τον οισοφάγο Barett

Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα καλύτερα συμπληρώματα διατροφής για τον οισοφάγο Barett

oisofagos barett

Διαβάστε, επίσης,

Έχετε καούρες στο στομάχι;

Ενδοσκοπική υπερηχογραφία

Διαφραγματοκήλη

Ελικοβακτηρίδιο του πυλωρού

Δυσπεψία

Φωτοθεραπεία με χρώματα

Μήπως έχετε γαστροισοφαγική παλινδρόμηση

Αλγινικά φάρμακα για την δυσπεψία

Εύκαμπτη Διαγαστρική Περιτοναιοσκόπηση

Χειρουργική χωρίς τομές

Γαστροσκόπηση

Μήπως έχετε πολλά ρεψίματα;

Βιβλιογραφία

  • Shaheen NJ, Richter JE (March 2009). "Barrett's oesophagus". Lancet 373 (9666): 850–61.
  • Edelstein ZR, Farrow DC, Bronner MP, Rosen SN, Vaughan TL (August 2007). "Central adiposity and risk of Barrett's esophagus". Gastroenterology 133 (2): 403–11.
  • Reid BJ, Li X, Galipeau PC, Vaughan TL (February 2010). "Barrett's oesophagus and oesophageal adenocarcinoma: time for a new synthesis". Nat. Rev. Cancer 10 (2): 87–101.
  • Gong L, Debruyne PR, Witek M, Nielsen K, Snook A, Lin JE, Bombonati A, Palazzo J, Schulz S, Waldman SA (2009). "Bile acids initiate lineage-addicted gastroesophageal tumorigenesis by suppressing the EGF receptor-AKT axis". Clin Transl Sci. 2 (4): 286–93.
  • Holmes RS, Vaughan TL (January 2007). "Epidemiology and pathogenesis of esophageal cancer". Semin Radiat Oncol 17 (1): 2–9.
  • Thomas T, Abrams KR, De Caestecker JS, Robinson RJ (December 2007). "Meta analysis: Cancer risk in Barrett's oesophagus". Aliment. Pharmacol. Ther. 26 (11–12): 1465–77.

www.emedi.gr

Διαβάστηκε 3966 φορές Τελευταία τροποποίηση στις Δευτέρα, 04 Φεβρουαρίου 2019 21:22
Σαββούλα Μάλλιου Κριαρά

Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

Σχετικά Άρθρα

  • Το ταξίδι της τροφής Το ταξίδι της τροφής

    Η διαδικασία της πέψης

     

    Το πεπτικό και ανοσοποιητικό σύστημα

    Το γαστρεντερικό σύστημα επεξεργάζεται συνεχώς τις τροφές που καταναλώνετε και συνεργάζεται με το ανοσοποιητικό σύστημα για να εξασφαλίσει ότι τυχόν ιοί, βακτήρια, τοξίνες ή άλλες βλαβερές ουσίες που έχουν περάσει στον οργανισμό μαζί με την τροφή εξουδετερώνονται πρωτού προκαλέσουν σοβαρή βλάβη. Όποιος δεν διαθέτει τα απαραίτητα πεπτικά ένζυμα για την επαρκή επεξεργασία των σύνθετων υδατανθράκων ή αν το ανοσοποιητικό σύστημα παρερμηνεύσει ένα τροφικό μόριο ως εισβολέα, τότε θα εμφανισθούνσ υμπτώματα, από μια μικρή ενόχληση ή αναστρέψιμη βλάβη, μέχρι αλλεργικές κρίσεις επικίνδυνες για τη ζωή.

    pepsi 3

    Η διαδικασία της πέψης

    Η πέψη αρχίζει από τη στιγμή που μπαίνει μια μπουκιά στο στόμα και συνεχίζεται μέχρι την αποβολή της με τη μορφή κοπράνων, 1-2 ημέρες αργότερα.

    pepsi 5

    Τα όργανα για την επεξεργασία των τροφών

    Στόμα

    Οι σιελογόνοι αδένες εκκρίνουν σάλιο, απελευθερώνοντας ένζυμα πτυαλίνη ή αμυλάση, λυσοζύμη, καλλικρεΐνη, αλκαλική φωσφατάση κτλ. που μετατρέπουν τις αμυλώδεις τροφές σε απλά σάκχαρα και μαλακώνουν τις τροφές με την κατάποση. Το σάλιο επιτρέπει, επίσης, στους γευστικούς κάλυκες της γλώσσας να νιώσουν τις γεύσεις των τροφών.

    Οισοφάγος

    Η ελαστικότητα του οισοφάγου του επιτρέπει να εκτείνεται σε διάμετρο μέχρι 5 εκατοστά περίπου, για να χωράει μάζες τροφών σε διάφορα μεγέθη. Καθώς, η τροφή κατηφορίζει τον οισοφάγο, ο άνω οισοφαγικός σφιγκτήρας κλείνει για να την εμποδίσει να ξανανέβει προς τον λαιμό. Στη συνέχεια, ο κάτω οισοφαγικός σφιγκτήρας ανοίγει για να επιτρέψει στην τροφή να περάσει και μετά κλείνει για να εμποδίσει την αναρρόφησή της πίσω στον οισοφάγο.

    Στομάχι

    Το στομάχι χρειάζεται, περίπου, 2 ώρες για να επεξεργαστεί ένα γεύμα. Στη διάρκεια αυτή οι πρωτεϊνες αποδομούνται από το υδροχλωρικό οξύ και την πεψίνη στα αμινοξέα από τα οποία αποτελούνται, ενώ τα μυϊκά τοιχώματα του στομαχιού μετακινούνται μετατρέποντας το περιεχόμενο σε ένα παχύρρευστο υλικό, το χυμό.

    Λεπτό έντερο

    Ο χυμός φτάνει στο δωδεκαδάκτυλο, το πρώτο τμήμα του λεπτού εντέρου, μέσω της πυλωρικής βαλβίδας. Ταυτόχρονα, χολή και ένζυμα εισρέουν μέσω των πόρων από το συκώτι και το πάγκρεας. Στο επόμενο τμήμα του λεπτού εντέρου, στη νήστιδα, τα λίπη, τα άμυλα και οι πρωτεϊνες αποδομούνται κι άλλο και απορροφούντια από το σώμα. Στο τελικό τμήμα του λεπτού εντέρου, στον ειλεό, απορροφάται το νερό, η βιταμίνη Β και τα χολικά άλατα. Το τοίχωμα του ειλεού περιέχει, επίσης, οζίδια που λέγονται πλάκες Peyer, που είναι σύνολα ανοσοκυττάρων που λαμβάνουν σήματα παθογόνων ουσιών στο πεπτικό σύστημα και μεταδίδουν τις πληροφορίες αυτές μέσω του αίματος και της λέμφου στα ανοσοκύτταρα σε όλο το σώμα.

    Το τοίχωμα του λεπτού εντέρου περιέχει πτυχές που καλύπτονται από μικροσκοπικές δακτυλοειδείς προεξοχές τις λάχνες, οι οποίες με τη σειρά τους είναι καλυμμένες με μικρολάχνες. Οι πτυχές του εντερικού τοιχώματος είναι απαραίτητες προκειμένου να επιταχυνθεί η διαδικασία απορρόφησης. Οι θρεπτικές ουσίες διαχέονται στις μεμβράνες των λαχνών μέσα στα κύτταρα και στη συνέχεια μέσα στο αιμοφόρο αγγείο στο κέντρο κάθε λάχνης, για να μεταφερθούν στα υπόλοιπα μέρη του σώματος. Τα περισσότερα εύπεπτα τροφικά μόρια, όπως και το νερό και τα μέταλλα, απορροφούνται μέσω του λεπτού εντέρου με μια διαδικασία που διαρκεί ώρες.

    Παχύ έντερο ή κόλον

    Οποιοδήποτε δύσπεπτο ή άπεπτο υλικό που παραμένει περνά μέσα από την ειλεοτυφλική βαλβίδα στο τυφλό έντερο, έναν σάκο στην αρχή του κόλου. Τα εντερικά τοιχώματα απορροφούν το περισσότερο από το νερό που απομένει. Τα βακτήρια που βρίσκονται μέσα στο κόλον τρέφονται με όποιες θρεπτικές ουσίες απομένουν, παράγοντας λιπαρά οξέα μαζί με υδρογόνο, διοξείδιο του άνθρακα και αέριο μεθάνιο. Μερικά από αυτά τα αέρια καταναλώνονται ως θρεπτικές ουσίες από τα κύτταρα του κόλου, ενώ άλλα αποβάλλονται με τη μορφή αερίων. Η μικρή ποσότητα των υλικών που παραμένουν άπεπτα προωθούνται μέσω συσπάσεων του κόλου μέσα στο ορθό.

    pepsi 4

    Αν μια δηλητηριώδης ουσία ή ένας παθογόνος οργανισμός περάσει στο σώμα μαζί με την τροφή και λείπουν τα απαραίτητα ένζυμα για την επεξεργασία, το ανοσοποιητικό σύστημα θα μπερδέψει το τροφικό μόριο με έναν επικίνδυνο εισβολές και θα εκδηλωθεί μια ασθένεια με πολλούς και διαφορετικούς τρόπους. 

    Τα καλύτερα συμπληρώματα διατροφής για την πέψη

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για την πέψη

    pepsi 2

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό

    Διαβάστε, επίσης,

    Κάνναβη και γαστρεντερικές διαταραχές

    Το ρολόι του σώματος πρέπει να λειτουργεί καλά

    Πρόληψη χολολιθίασης

    Σταματήστε να κάνετε χολοκυστεκτομή

    Διατηρήστε υγιή τα ανοσοποιητικά σας κύτταρα

    Χρήσιμες πληροφορίες για τη grappa

    Να χρησιμοποιείτε ριγανέλαιο σαν αντιβακτηριακό

    Ποιοι πρέπει να παίρνουν φυτικά ένζυμα

    www.emedi.gr

  • Χρήσιμες πληροφορίες για την οξεία δυσφαγία Χρήσιμες πληροφορίες για την οξεία δυσφαγία

    Όταν κάποιος ξαφνικά δυσκολεύεται να καταπιεί

    Οξεία δυσφαγία είναι η ξαφνική ή πρόσφατης έναρξης μηχανική δυσκολία στην κατάποση.

    Οι νόσοι που προσβάλλουν το στόμα, τον φάρυγγα, τον οισοφάγο και το ανώτερο τμήμα του στομάχου μπορεί να προκαλέσουν αυτό το σύμπτωμα.

    Η δυσφαγία είναι σοβαρό επείγον σύμπτωμα και πρέπει να αποκλεισθεί η κακοήθεια.


    Αιτίες οξείας δυσφαγίας

    -Ενδοαυλικές

    • Καρκίνος (πρωτοπαθής όγκος οισοφάγου ή καρδιακού στομίου στομάχου, φαρυγγικοί και στοματικοί όγκοι)
    • Απόφραξη από βλωμό ή κατάποση τροφής
    • Φάρμακα (αλενδρονάτη, ΜΣΑΦ-Μη Στερινοειδή Αντιφλεγμονώδη, χλωριούχο κάλιο)
    • Απόφραξη ή εξάρθρωση ενδοπρόθεσης
    • Δακτύλιος Schatzki ή οισοφαγική μεμβράνη που δεν είναι κυκλοτερείς ή άλλες οισοφαγικές μεμβράνες
    • Λοίμωξη από μύκητες, έρπης, CMV-Κυτταρομεγαλοϊός
    • Διαβρωτική οισοφαγίτιδα
    • Ινώδης στένωση από γαστροοισοφαγική παλινδρόμηση
    • Ινώδης στένωση από σκληροθεραπεία
    • Ινώδης στένωση από ακτινοθεραπεία

    -Ενδοτοιχωματικές

    • Αχαλασία του καρδιακού στομίου
    • Διάχυτος οισοφαγικός σπασμός
    • Διάτρηση ή ρήξη του οισοφαγικού τοιχώματος μετά από βίαιο έμετο ή χειρισμό ή στένωση
    • Τα φαρυγγικά εκκολπώματα

    -Εξωτοιχωματικές

    • Λεμφαδενοπάθεια
    • Βρογχικός καρκίνος
    • Αορτικό ανεύρυσμα
    • Τοξίνες (αλλαντίαση, πολυομυελίτιδα)
    • Νευρολογικά αίτια, όπως ισχαιμία του εγκεφαλικού στελέχους, νευρομυϊκή νόσος (νόσος του κινητικού νευρώνα, σκλήρυνση κατά πλάκας, νόσος Parkinson, μυασθένεια gravis, μυϊκή δυστροφία)
    • Οπισθοστερνική βρογχοκήλη

    Διαβρωτικές βλάβες που προκαλούν οξεία δυσφαγία

    Η κατάποση όξινων ή αλκαλικών διαλυμάτων (χλώριο) λόγω ατυχήματος ή επί σκοπό προκαλεί διαβρωτικές βλάβες στον βλεννογόνο του οισοφάγου και ιστική νέκρωση. Η επούλωση του κατεστραμμένου βλεννογόνου έχει σαν αποτέλεσμα δημιουργία ουλής και στενώσεων. Κατά την κατάποση των διαλυμάτων ο ασθενής έχει έντονο πόνο στο στόμα, τον θώρακα, το επιγάστριο και δυσφαγία, αναπνευστική δυσχέρεια με κυάνωση, συριγμό, βρογχόσπασμο και δύσπνοια, αλλά μπορεί να συμβεί και διάτρηση του οισοφάγου.


    Δακτύλιοι Scatzki που προκαλούν οξεία δυσφαγία

    Ο δακτύλιος Schatzki είναι μια λεπτή περιφερική αναδίπλωση του βλεννογόνου που μοιάζει με διάφραγμα και διεισδύει στον αυλό του κατώτερου οισοφάγου. Συνήθως, βρίσκεται στην συμβολή πλακώδους και κυλινδρικού επιθηλίου και σχετίζεται με την παρουσία διαφραγματοκήλης. Βλωμός μπορεί να παγιδευτεί στον δακτύλιο και ο ασθενής προσέρχεται με οξεία δυσφαγία.


    Διάχυτος οισοφαγικός σπασμός

    Υπάρχει οπισθοστερνικό άλγος που μπορεί να αντανακλά στη ράχη και δυσφαγία από υπερβολική, έντονη ή ασυντόνιστη σύσπαση των λείων μυϊκών ινών του οισοφάγου. Εμφανίζεται μετά τα 40 έτη, κυρίως σε γυναίκες και δυσφαγία υπάρχει στους μισούς ασθενείς. Γίνεται μανομετρία οισοφάγου με ή χωρίς βαριούχο γεύμα με ακτινοσκόπηση που αποκαλύπτει μη προωθητικές συστολές-οισοφάγος καρυοθραύστης.


    Οισοφαγική διάτρηση

    Μπορεί να είναι αυτόματη μετά από εμετό ή αναγωγή ή να συμβεί μετά από τραυματισμό από επεμβάσεις θώρακα, ξένα σώματα ή θεραπευτική ενδοσκόπηση. Διάτρηση μπορεί να συμβεί στην τραχηλική, θωρακική, ενδοκοιλιακή μοίρα του οισοφάγου. Τα συμπτώματα είναι ανάλογα του μεγέθους και της θέσης της σχισμής και του ποσού της διαφυγής. Μικρές διατρήσεις συνοδεύονται από μόνο, ενώ σε σοβαρή διάτρηση υπάρχει έντονος πόνος, δυσφαγία, αναπνευστική δυσχέρεια και σηπτικό shock.


    Ξένο σώμα ή απόφραξη από βλωμό

    Η κατάποση ξένων σωμάτων αφορά τα παιδιά, τους ηλικιωμένους και τα άτομα με νοητική στέρηση. Το ξένο σώμα μπορεί να προσβάλλει τον φάρυγγα ή τον οισοφάγο. Το προεξάρχον σύμπτωμα είναι η δυσφαγία, αλλά παρουσιάζεται και οδυνοφαγία, υπερβολική σιελόρροια, παλινδρόμηση, έμετος και θωρακικό άλγος. Απαιτείται ιστορικό, απλή ακτινογραφία θώρακος προσθιοπίσθια και πλάγια και αν το ξένο σώμα είναι ακτινοσκιερό κατάποση γαστρογραφίνης και ενδοσκόπηση.


    Πρωτοπαθής αχαλασία

    Η πρωτοπαθής αχαλασία είναι οισοφαγική νόσος κατά την οποία υπάρχει εκφύλιση των κυριαρχούντων ανασταλτικών νευρώνων του τοιχώματος του οισοφάγου. Έτσι, υπάρχει διαταραχή της κινητικότητας με αύξηση της πίεσης ηρεμίας του κατώτερου οισοφαγικού σφιγκτήρα, αποτυχία χάλασης του σφιγκτήρα και έλλειψη περισταλτισμού του κατώτερου οισοφάγου. Η δευτεροπαθής ψευδοαχαλασία μπορεί να προκληθεί από τη νόσο του Chaga που είναι η λοίμωξη από το Trypanosoma cruzi και από νεοπλασματική διήθηση ή εκδήλωση ως παρανεοπλασματικό σύνδρομο.


    Διαφοροδιάγνωση οξείας δυσφαγίας

    -Ιστορικό

    Αιφνίδια έναρξη, οδυνοφαγία μετά το γεύμα: απόφραξη από τροφή

    Αιφνίδια έναρξη: κατάποση ξένου σώματος

    Δυσφαγία μετά από τάση προς έμετο ή έμετος ή μετά από θεραπευτική ενδοσκόπηση για διαστολή με αέρα ή κηρία, σκληροθεραπεία κιρσών, ενθοπρόθεση σε καρκίνο μέσα σε 24 ώρες: διάτρηση ή ρήξη 

    Κατάποση διαβρωτικών ουσιών

    Συνοδά συμπτώματα δυσφαγίας, όπως πόνος στο στόμα, το θώρακα, το επιγάστριο, και από το αναπνευστικό

    Διαλείπουσα δυσφαγία με οπισθοστερνικό άλγος: διάχυτος οισοφαγικός σπασμός

    Δυσφαγία σε υγρά: Φαρυγγική προέλευση

    Δυσφαγία σε στερεά: Οισοφαγική προέλευση

    Προοδευτική δυσφαγία με απώλεια βάρους υποδηλώνει κακοήθη εξεργασία: Σε ασθενείς με υποψία καρκινώματος του οισοφάγου υπάρχει εξασθενημένη φωνή και αλλαγές της από βλάβη του παλίνδρομου λαρυγγικού νεύρου από τον όγκο

    Σε δυσφαγία και στις υγρές και στις στερεές τροφές που τα συμπτώματα βελτιώνονται με τον βραδύτερο ρυθμό βρώσης: η αχαλασία είναι πιθανή. Επίσης, στην αχαλασία υπάρχει νυχτερινή αφύπνιση λόγω του βήχα και ανευρίσκεται τροφή στο μαξιλάρι

    Εμέσματα με υπολείμματα τροφών της προηγούμενης ημέρας: δείχνει στένωση ή αχαλασία

    Σε ηλικιωμένους: είναι συχνά τα φαρυγγικά εκκολπώματα (εκκολπώματα Zenker) με εξογκώματα του τραχήλου και αναγωγές στην κατάποση

    Σε δακτύλιο Schatzki: υπάρχει διαλείπουσα δυσφαγία μη προοδευτική, κυρίως, σε στερεά. Τα επεισόδια απέχουν εβδομάδες, μήνες ή έτη και στα μεσοδιαστήματα οι ασθενείς δεν έχουν δυσκολία στην κατάποση


    Κλινικά σημεία δυσφαγίας

    Πυρετός, ταχυκαρδία, χειρουργικό εμφύσημα και κριγμός κατά την ακρόαση του θώρακος σε διάτρηση οισοφάγου

    Διαβρωτικές βλάβες στο στόμα και σημεία αναπνευστικής δυσχέρειας με κυάνωση, συριγμό και δύσπνοια σε κατάποση διαβρωτικής ουσίας

    Ωχρότητα από σιδηροπενική αναιμία και καρκίνωμα του ανώτερου τμήματος του οισοφάγου: σύνδρομα Plummer-Vinson και Paterson-Brown-Kelly

    Ίκτερος σε ηπατικές μεταστάσεις από καρκίνωμα του οισοφάγου

    Απώλεια βάρους και καχεξία

    Υπερκεράτωση των παλαμών με τύλωση  που είναι σπάνια κληρονομική νόσος με οισοφαγικό καρκίνο σε 40% των περιπτώσεων

    Επίσης, γίνεται επισκόπηση της γλώσσας και του στόματος για νεοπλασίες και στοματοφαρυγγική μυκητίαση

    Γίνεται ψηλάφηση για υπερκλείδια λεμφαδενοπάθεια και βρογχοκήλη

    Γίνεται εξέταση του θώρακος για τυχόν απόφραξη της άνω κοίλης φλέβας, απόφραξη λοβαίου βρόχου, μονοφωνικό συριγμό από κακοήθη απόφραξη του βρόγχου ή ίνωση από υποτροπιάζουσα εισρόφηση

    Ψηλαφάται η κοιλιά για ηοατομεγαλία, καρκίνο του στομάχου ή ασκίτη

    Εργαστηριακή διερεύνηση της δυσφαγίας

    -Εξετάσεις αίματος

    Γενική αίματος (αυξημένος αριθμός λευκός αιμοσφαιρίων από σήψη σε διάτρηση οισοφάγου), μικροκυτταρική αναιμία από σιδηροπενία σε απώλεια αίματος από καρκίνο ή τα σύνδρομα Plummer-Vinson και Paterson-Brown-Kelly ή νορμόχρωμη αναιμία σε κακοήθεια

    Αύξηση της ουρίας λόγω αφυδάτωσης

    Χαμηλή λευκωματίνη, λόγω σήψης, κακής διατροφής ή διάχυτης καρκινωμάτωσης

    Διαταραχή της ηπατικής λειτουργίας από ηπατικές μεταστάσεις

    -Απεικονιστικός έλεγχος

    Ακτινογραφία θώρακος

    Η ακτινογραφία ελέγχεται για γραμμοειδείς διαυγάσεις στο καρδιακό χείλος από ανύψωση του μεσοπνευμονικού ορίου, λόγω πνευμονομεσοθωρακίου, υπάρχει μικρή πλευριτική συλλογή, υπάρχει σύμπτωση του πνεύμονα και ελεύθερος αέρας υπό το διάφραγμα σε ασθενείς με διάτρηση οισοφάγου. Επίσης, ακτινοσκιερό ξένο σώμα μπορεί να απεικονιστεί στην προσθιοπίσθια και στην πλάγια ακτινογραφία θώρακος. Στην ακτινογραφία μπορεί να φανούν μάζες μεσοθωρακίου ή σύμπτωση του πνεύμονα από νεόπλασμα, οπισθοστερνική βρογχοκήλη ή αορτικό ανεύρυσμα. Ένα πεπαχυσμένο περίγραμμα ενός διατεταμένου οισοφάγου με υδραερικά επίπεδα και εξαφάνιση της γαστρικής φυσαλίδας είναι σημεία αχαλασίας. Επίσης, μπορεί να αναδεικνύεται η εισρόφηση του οισοφαγικού περιεχομένου.

    Ενδοσκόπηση ανώτερου πεπτικού

    Γίνεται άμεση επισκόπηση του ανώτερου πεπτικού και λαμβάνονται δείγματα για ενδοαυλική νόσο, ενώ μπορεί να γίνει και διαστολή των στενώσεων, εισαγωγή ενδοπροθέσεων κ.α.

    Βαριούχο γεύμα

    Το βαριούχο γεύμα χρησιμοποιείται για έλεγχο των διαταραχών της κινητικότητας, όπως αχαλασία, που φαίνεται ως διατεταμένος οισοφάγος που καταλήγει κωνωειδώς σε σφιχτό κατώτερο οισοφαγικό σφιγκτήρα με συστολές χωρίς περισταλτισμό. Επίσης, χρησιμοποιείται για τον οισοφαγικό σπασμό που δίνουν οδοντωτή εικόνα στη στήλη του βαρίου της μοίρας των λείων μυϊκών ινών του οισοφάγου, ακόμη και για να διαγραφεί μια στένωση που δεν μπορεί να προσπελάσει το ενδοσκόπιο. Η διάβαση από τον φάρυγγα είναι ταχεία και απαιτείται καταγραφή σε video για να αποκαλυφθούν οι ανωμαλίες. Σε υποψία οισοφαγικής διάτρησης ή κατάποσης ξένου σώματος ή απόφραξης από βλωμό χρησιμοποιείται το υδατοδιαλυτό σκιαγραφικό μέσο γαστρογραφίνη για να φανεί αν υπάρχει μεσοθωρακική διαφυγή οισοφαγικού περιεχομένου ή πνευμονική εισρόφηση.

    Αξονική τομογραφία θώρακος

    Γίνεται έλεγχος για εξωτοιχωματική οισοφαγική νόσο, για έλεγχο της λεμφαδενοπάθειας και σταδιοποίηση του οισοφαγικού όγκου.

    Οισοφαγική μανομετρία

    Η οισοφαγική μανομετρία είναι χρήσιμη για την επιβεβαίωση της διάγνωσης της πρωτοπαθούς αχαλασίας. Τα ευρήματα περιλαμβάνουν έναν υπερτονικό κατώτερο οισοφαγικό σφιγκτήρα, αλλά δεν μπορεί να ακολουθήσει χάλαση μετά την κατάποση. Σε ασθενείς με διάχυτο οισοφαγικό σπασμό υπάρχουν επαναλαμβανόμενες συστολές υψηλής έντασης με περιόδους φυσικού περισταλτισμού.


    Θεραπεία της οξείας δυσφαγίας

    -Ενδοφλέβια ενυδάτωση

    -Ενδοφλέβια αντιβιοτικά (γενταμυκίνη, μετρονιδαζόλη, βενζυλπενικιλλίνη) σε διάτρηση, πνευμονική εισρόφηση, σε κατάποση διαβρωτικών διαλυμάτων

    -Ο ασθενής δεν λαμβάνει τίποτε από το στόμα

    -Παρακολουθούνται η αρτηριακή πίεση, οι σφύξεις, η θερμοκρασία και η διούρηση

    -Αν ο ασθενής έχει σηπτικό σοκ νοσηλεύεται σε μονάδα εντατικής θεραπείας

    -Σε στάση βλωμού δίνονται ενδοφλέβια αγχολυτικά (μιδαζολάμη έως 10 mg), μυοχαλαρωτικά (υοσκίνη 40 mg) και ένας αντιχολινεργικός παράγοντας για να μειωθούν οι εκκρίσεις (ατροπίνη 0,06 mg). Ο βλωμός μπορεί να προωθηθεί στο στομάχι από μόνος του ή να γίνει ενδοσκόπηση και να αφαιρεθεί ή να διασπαστεί για να περάσει το στομάχι. Μαζί ελέγχεται ο οισοφαγικός βλεννογόνος

    -Σε διάχυτο οισοφαγικό σπασμό δίνεται υπογλώσσια δινιτρικός ισοσορβίτης έως 10 mg ή νιφεδιπίνη 10 mg

    -Σε διάτρηση οισοφάγου που επικοινωνεί με το μεσοπνευμόνιο, μετά από εκλεκτική διαστολή με εμφύσηση αέρα δίνονται αναλγητικά, αντιβιοτικά και παρεντερική διατροφή και μετά 5 ημέρες γίνεται υδατοδιαλυτό βάριο για να ελεγχθεί η επούλωση της σχισμής και η διαφυγή

    -Σε κατάποση διαβρωτικών διαλυμάτων δίνονται αναλγητικά, ενδοφλέβια υγρά και αντιβιοτικά ευρέος φάσματος. Αν υπάρχει λαρυγγικό οίδημα γίνεται τραχειοστομία με ή χωρίς μηχανικό αερισμό. Σε διάτρηση γίνεται χειρουργική επέμβαση αφού γίνει έλεγχος της έκτασης της βλάβης με ενδοσκόπιο. Η διάβρωση μπορεί να είναι ήπια με ερύθημα και λίγα έλκη, μέτρια με εστιακά έλκη ή νεκρώσεις ή σοβαρή με εκτεταμένη εξέλκωση και νέκρωση, χωρίς παρεμβολή φυσιολογικού βλεννογόνου

    -Η καχεξία είναι συνήθης στη δυσφαγία. Γίνεται έλεγχος του δείκτη μάζας σώματος, της αιμοσφαιρίνης, της λευκωματίνης, του ασβεστίου, του φωσφόρου, του μαγνησίου και του χαλκού. Χορηγείται παρεντερική διατροφή αν δεν παίρνει ο ασθενής τίποτε από το στόμα ή έχει άκαμπτη οισοφαγική στένωση ή χορηγείται εντερική διατροφή με ρινογαστρικό καθετήρα ή γίνεται διαδερμικά ενδοσκοπική γαστροστομία. Σε κατάποση διαβρωτικών διαλυμάτων, σε εστιακή νέκρωση ή εξέλκωση, όπως φαίνεται από την ενδοσκόπηση παίρνει για 14 ημέρες παρεντερική διατροφή για να γίνει επούλωση

    -Σε κατάποση ξένου σώματος γίνεται ενδοσκοπική αφαίρεση με λαβίδα ή άγκιστρο. Αν υπάρχει διάτρηση σπλάχνου ή λάρυγγα απαιτείται γενική αναισθησία και προστασία των αεραγωγών

    -Σε καλοήθη στένωση του οισοφάγου με τη βοήθεια εύκαμπτου οδηγού που περνά στο άντρο του στομάχου ενδοσκοπικά ή ακτινολογικά περνά ένας διαστολέας στον οισοφάγο, ο οποίος έχει το μέγεθος της στένωσης και μπορούν να εισχωρήσουν μέχρι και τρία κηρία αυξανόμενης διαμέτρου. Για 4 ώρες ο ασθενής είναι νήστις, γιατί υπάρχει κίνδυνος διάτρησης 1%. Διάμετρος του διαστολέα σε mm= Γαλλικό σύστημα μέτρησης x 3 (30F). Η υποτροπή της στένωσης είναι συχνή (50%) και μειώνεται στο 30% με τη χορήγηση αναστολέων της αντλίας πρωτονίων για πολύ χρόνο

    -Σε αχαλασία γίνεται με διαστολή αέρα με τη χρήση οδηγού και ακτινοσκοπικό έλεγχο ή με διαστολέα που τοποθετείται με ενδοσκόπιο και άμεσο οπτικό έλεγχο. Το 60% των ασθενών θεραπεύεται στην πρώτη διαστολή. Οι υπόλοιποι μπορεί να χρειασθούν περισσότερες διαστολές και μπορεί να μην πετύχουν και να γίνει καρδιομυοτομή. Η διαστολή με αέρα μπορεί να προκαλέσει διάτρηση σε 6% των ασθενών. Οι ασθενείς πρέπει να μένουν νηστικοί 4 ώρες μετά την διαστολή

    -Η διαστολή με αέρα ενδείκνυται και σε ασθενείς με διάχυτο οισοφαγικό σπασμό και δυσφαγία ως κύριο σύμπτωμα με ποσοστά επιτυχίας 45%

    -Σε νεοπλασματικές οισοφαγικές στενώσεις γίνονται διαστολές με πλαστική πρόθεση με διατεινόμενη ή με αυτοδιατεινώμενο μεταλλικό stent, με λέιζερ ή βραχυθεραπεία ή έγχυση αλκοόλης

    -Σε μετακίνηση μιας ενδοπρόθεσης πρέπει αυτό να συλληφθεί και να περάσει το καρδιακό στόμιο. Αν δεν μπορεί να βγει αφήνεται αν δεν επηρεάζει την πυλωρική έξοδο των γαστρικών υγρών, ώστε να προκαλεί απόφραξη

    -Αν αποφραχθεί μια ενδοπρόθεση ή stent από νεοπλασματική μάζα υπάρχει δυσφαγία και γίνεται λέιζερ με νεοδύνιο-ύτριο-αλουμίνιο-λυχνίτη (YAG). Τοποθετείται εκτάσιμο stent καλυμμένο με μεμβράνη ή πλαστική πρόθεση εντός του υπάρχοντος σωλήνα ή stent

    -Aν αποφραχθεί μια ενδοπρόθεση ή stent από τροφή γίνεται καθαρισμός του σωλήνα με κυτταρολογική βούρτσα για να προωθηθεί η τροφή στον στόμαχο ή εισάγεται και μετακινείται με απαλές κινήσεις ένα ενδοσκόπιο μικρότερης διαμέτρου εντός του σωλήνα για να μετακινηθεί ο βλωμός

    -Σε δακτύλιο του Schatzki διαστολή γίνεται με μονό ευρύ κηρίο (45-60F) και θα τεμαχιστεί η βλεννογονική αναδίπλωση ή τεμαχίζεται με λαβίδες. Τα συμπτώματα ξαναεμφανίζονται σε 5 έτη και απαιτείται πάλι διαστολή

    -Σε οισοφαγική μυκητίαση δίνεται φλουκοναζόλη από του στόματος 50 mg ημερησίως για μια εβδομάδα

    -Σε οισοφαγίτιδα από απλό έρπητα δίνεται ενδοφλέβια ασυκλοβίρη

    -Σε οισοφαγίτιδα από CMV δίνεται ενδοφλέβια γκανσυκλοβίρη

    -Σε οισοφαγική μεμβράνη γίνεται ενδοσκοπική διάνοιξη

    -Σε οισοφαγική διάτρηση όταν είναι μεγάλη γίνεται χειρουργική διόρθωση και παροχέτευση εντός 24 ωρών, για να μην προκληθεί σήψη

    -Σε οισοφαγικό σπασμό που δεν λύνεται γίνεται εκτεταμένη οισοφαγομυοτομή

    -Σε κατάποση διαβρωτικών διαλυμάτων με ελκωτικές βλάβες και νεκρωτικό ιστό σε όλο το μήκος του οισοφάγου γίνεται οισοφαγεκτομή γιατί υπάρχει κίνδυνος διάτρησης. Αν υπάρχουν εσωτερικές ουλές που δεν απαντούν στην διαστολή γίνεται πάλι χειρουργική αντιμετώπιση

    -Σε καρκίνο του οισοφάγου, αν είναι τοπικός γίνεται υφολική οισοφαγεκτομή και φαρυγγογαστρική αναστόμωση με εγχειρητική θνησιμότητα 10%.

    -Σε αχαλασία γίνεται και λαπαροσκοπική καρδιομυοτομή κατά Heller με θολοπλαστική με επιτυχία 90%, 5% νοσηρότητα και 6% των ασθενών αναπτύσσουν γαστροοισοφαγική παλινδρόμηση

    -Σε φαρυγγικά εκκολπώματα γίνεται εκτομή με ή χωρίς κρικοφαρυγγική μυοτομή

    Τα καλύτερα συμπληρώματα διατροφής για το πεπτικό σας σύστημα

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα καλύτερα συμπληρώματα διατροφής για την υγεία του πεπτικού σας συστήματος

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με τον θεράποντα ιατρό

    Διαβάστε, επίσης,

    Αχαλασία Οισοφάγου

    Υπάρχουν κίνδυνοι από την Ακτινοθεραπεία;

    Διαφραγματοκήλη

    Επιγλωττίτιδα

    Νόσος Huntington

    Οξεία δυσφαγία

    Καρκίνος κεφαλής και τραχήλου

    Αμυοατροφική πλευρική σκλήρυνση

    Θυρεοειδικές παθήσεις

    Θυρεοειδίτιδες

    Kροταφική αρτηρίτιδα

    Καρκίνος Στομάχου

    Οι αιτίες απώλειας βάρους

    Όζοι του θυρεοειδούς

    Ανορεξία και καχεξία στον καρκίνο

    Καρκίνος οισοφάγου

    Αρχές της ακτινοθεραπείας στον καρκίνο κεφαλής και τραχήλου

    Αρχές της ακτινοθεραπείας στον καρκίνο κεφαλής και τραχήλου

    Παράγοντες κινδύνου για τον καρκίνο κεφαλής και τραχήλου

    Χρήσιμες πληροφορίες για τα θυμώματα

    Όταν έχετε λειτουργική δυσπεψία

    Η θεραπεία για όλες τις κυτταρίτιδες

    Ισοθερμιδική βασική δίαιτα υψηλή σε φυτικές ίνες

    Ισοθερμιδική βασική δίαιτα

    Ισοθερμιδική βασική δίαιτα

    Λαρυγγίτιδα

    Πλήρης εντερική διατροφή για παιδιά

    Νόσος Niemann-Pick

    Το σύνδρομο Rett

    Σκληρόδερμα

    Σύνδρομο άνω κοίλης φλέβας

    Γέφυρα εγκεφάλου

    Πολυμυοσίτιδα και δερματομυοσίτιδα

    www.emedi.gr

  • Θυρεοειδίτιδες Θυρεοειδίτιδες

    Οι θυρεοειδίτιδες είναι πολύ συχνές

    Οι θυρεοειδίτιδες, ICD-10 E06, είναι αυτοάνοσες νόσοι με μια τάση μετάβασης προς τη νόσο Basedow (υπερθυρεοειδισμός από αντισώματα εναντίον TSH-υποδοχέων της μεμβράνης των θυρεοειδικών κυττάρων). Οι θυρεοειδίτιδες συνδέονται με άλλες αυτοάνοσες νόσους και απαντούν, συνήθως, στις γυναίκες. Συχνά συμβαίνουν κατά την κύηση (5-15%).

    Ιστολογικά παρατηρείται λεμφοκυτταρική διήθηση.

    Εμφανίζεται με δυο τύπους: υπερτροφική με βαθμιαία διόγκωση του θυρεοειδή και ατροφική.

    Κλινική εικόνα θυρεοειδίτιδας

    •             Κανένα γενικό σύμπτωμα

    •             Παροδικός υπερθυρεοειδισμός, ιδίως όταν συνδέεται με τη νόσο Basedow και σε όψιμο στάδιο υποθυρεοειδισμός

    •             Αναμνηστικό ιστορικό συχνών αμυγδαλίτιδων


    Διάγνωση

    • Αυτοαντισώματα (αύξηση)
    • Υπερηχογράφημα θυρεοειδούς: υποηχογενές παρέγχυμα, πιθανή μεγέθυνση θυρεοειδούς ή και σμίκρυνση
    • Λειτουργικός έλεγχος θυρεοειδούς: T3, T4, θυρεοσφαιρίνη και TSH ή ελεύθερη FT3, FT4 χωρίς θυρεοσφαιρίνη
    • Αύξηση ΤΚΕ
    • Λευκοκύτταρα αίματος που είναι φυσιολογικά

    Υποξεία θυρεοειδίτιδα (de Quervain), ICD-10 E06.1 

    Πιθανόν είναι ιογενής. Ιστολογικά παρατηρείται γιγαντοκυτταρικό κοκκίωμα.

    Κλινική εικόνα υποξείας θυρεοειδίτιδας

    • Αίσθημα βαριάς νόσου, μονόπλευρη διόγκωση θυρεοειδούς με έντονο πόνο
    • Πυρετός
    • Παροδικός υπερ- ή υποθυρεοειδισμός
    • Διάγνωση Υποξείας θυρεοειδίτιδας
    • Αύξηση ΤΚΕ
    • Υπερηχογράφημα θυρεοειδούς: υποηχογενές παρέγχυμα, πιθανή μεγέθυνση θυρεοειδούς ή και σμίκρυνση
    • Η παρακέντηση του θυρεοειδούς με λεπτή βελόνη δείχνει πολυπύρηνα γιγαντοκύτταρα.
    • Το σπινθηρογράφημα θυρεοειδούς δείχνει ελαττωμένη πρόσληψη.
    • Ο λειτουργικός έλεγχος θυρεοειδούς δείχνει μεταβατικό υπερθυρεοειδισμό και η θεραπεία δεν είναι αναγκιαία

    Διαφορική διάγνωση υποξείας θυρεοειδίτιδας

    Διαφορική διάγνωση θα γίνει από την οξεία πυώδη θυρεοειδίτιδα στην οποία υπάρχει έντονη λευκοκυττάρωση και τοπική λεμφαδενίτιδα.

    Θεραπεία υποξείας θυρεοειδίτιδας

    Στο 70% η ίαση είναι αυτόματη. Σε μερικές περιπτώσεις δίνονται αντιφλεγμονώδη και σε σοβαρές περιπτώσεις γλυκοκορτικοειδή με τα οποία παρατηρείται γρήγορη βελτίωση.


    Οξεία θυρεοειδίτιδα

    Μη πυώδης τύπος: Παρατηρείται, συνήθως, μετά από θεραπεία με υψηλή δόση ραδιενεργού ιωδίου και είναι φλεγμονή επί εδάφους βρογχοκήλης. Η θεραπεία γίνεται με μη στερεοειδή αντιφλεγμονώδη και γλυκοκορτικοειδή.

    Πυώδης τύπος: Παρατηρείται πυρετός, πόνος στην πίεση, διόγκωση των λεμφαδένων και εργαστηριακά αύξηση ΤΚΕ και λευκοκυττάρωση. Επιπλοκή είναι η δημιουργία αποστήματος θυρεοειδούς και η θεραπεία γίνεται με αντιβιοτικά.

    Οξεία πυώδης θυρεοειδίτις, ICD-10 E06.0

    Δεν είναι συχνή και παρουσιάζεται ξαφνικά με πόνο στον τράχηλο, δυσκολία ( και πόνο) στην κατάποση, πυρετό και ρίγος. Υπεύθυνοι είναι διάφοροι μικροοργανισμοί (στρεπτόκοκκοι, σταφυλόκοκκοι, πνευμονιόκοκκοι κ.ά.). Απαιτείται χειρουργικός καθαρισμός και παροχέτευση της περιοχής.


    Αυτοάνοση Θυρεοειδίτιδα, ICD-10 E06.3

    Κάτω από αυτή την επιγραφή στεγάζεται ένα σύνολο από καταστάσεις που χαρακτηρίζονται από την ύπαρξη κυκλοφορούντων αντισωμάτων έναντι του θυρεοειδούς και κυττάρων ικανών να αντιδρούν με ορισμένα θυρεοειδικά στοιχεία! Σ’ αυτές τι καταστάσεις ανήκει και η θυρεοειδίτιδα Hashimoto. Πρόκειται για την πιο κοινή μορφή και συνήθως χαρακτηρίζεται από αύξηση του μεγέθους του αδένα, με ή χωρίς πόνο και αίσθημα τάσεως. Είναι πιο συνηθισμένη στις γυναίκες και περιστασιακά προκαλεί δυσφαγία.

    Θεραπευτικά δίνονται θυρεοειδικές ορμόνες. Βιοψία δια βελόνης είναι χρήσιμη για την επιβεβαίωση της διαγνώσεως.

    Χειρουργική αντιμετώπιση επιφυλάσσεται σε περιπτώσεις υποψίας κακοήθειας, πιεστικών φαινομένων και για κοσμητικούς λόγους.


    Θυρεοειδίτις Riedel, ICD-10 E06.5

    Είναι σπάνια κατάσταση και παρουσιάζεται σαν σκληρή μάζα στην περιοχή του αδένος με εκσεσημασμένη ίνωση και χρόνια φλεγμονή γύρω και μέσα στον αδένα. Αναπτύσσονται έτσι πιεστικά φαινόμενα στην τραχεία. Συνήθως, υπάρχει υποθυρεοειδισμός.

    Η χειρουργική αντιμετώπιση απαιτείται για την αντιμετώπιση αποφρακτικών φαινομένων της τραχείας και του οισοφάγου.

    Βιβλιογραφία

    1. Poppe K, Velkeniers B, Glinoert D: Thyroid disease and female reproduction. Clinical Endocrinology, 2007: 66(3): 309-321

    2. American Thyroid Association. Iodine Deficiency http://www.thyroid.org/patients/patient_brochures/iodine_deficiency.html. Accessed March 2009

    3. Management of Thyroid Dysfunction during Pregnancy and Postpartum: An Endocrine Society Clinical Practice Guideline. 2007

    4. Fast Facts For Your Health. Thyroid Disease and Women. National Women's Health Resource Center. Red Bank, NJ.2006

    5. ACOG Education Pamphlet AP128-Thyroid Disease. American College of Obstetricians and Gynecologists. Washington, DC. 2002

    6. Mayo Clinic

    7. Poppe K, Velkeniers B, Glinoer D; Medscape. The role of thyroid autoimmunity in fertility and pregnancy. Nat Clin Pract Endocrinol Metab. 2008;4:394-405

    8. American Thyroid Association

    9. Bettendorf M. Thyroid disorders in children from birth to adolescence. Eur J Nucl Med Mo Imaging. 2002;29 Suppl 2:S439-46

    10. Brown R et al. Congenital Hypothyroidism. The Hormone Foundation. 2009

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για το θυρεοειδή αδένα

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για το θυρεοειδή αδένα

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα  για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Θυρεοειδικές παθήσεις

    Οδηγίες για τη λήψη θυροξίνης

    Τι είναι τα αντιθυρεοειδικά αντισώματα

    www.emedi.gr

     

     

  • Οξεία δυσφαγία Οξεία δυσφαγία

    Οξεία δυσφαγία είναι η ξαφνική μηχανική δυσκολία στην κατάποση

     

    Η δυσφαγία είναι σοβαρό σύμπτωμα και θα πρέπει, εκτός και αν είναι μικρής διάρκειας, να διερευνάται επειγόντως, ώστε να αποκλεισθεί κακοήθεια.

    Ο δακτύλιος Schatzki, ICD-10 K22.2, Q39.3, είναι ασυνήθης αιτία δυσφαγίας και είναι μια λεπτή, ομοιάζουσα με διάφραγμα περιφερική αναδίπλωση του βλεννογόνου που διεισδύει στον αυλό του κατώτερου οισοφάγου.

    Συνήθως, βρίσκεται στην συμβολή πλακώδους και κυλινδρικού επιθηλίου και συσχετίζεται, κυρίως, με την παρουσία διαφραγματοκήλης.

    Αν ο βλωμός (μπουκιά φαγητού μασημένου) παγιδευτεί στον δακτύλιο ο ασθενής προσέρχεται με οξεία δυσφαγία.

    Η διάγνωση και η θεραπεία θα γίνει με ενδοσκόπηση του ανώτερου πεπτικού.

    Η διαστολή με μονό ευρύ κηρίο (45-60F) θα τεμαχίσει την βλεννογονική αναδίπλωση ή μπορεί αυτή να καταστραφεί με τη λήψη τετραγωνικών βιοψιών με τις καθιερωμένες λαβίδες.

    Η μακροχρόνια παρακολούθηση μετά τη διαστολή με κηρία δείχνει ότι η πλειοψηφία των ασθενών εκδηλώνει εκ νέου συμπτώματα μετά 4-5 έτη και χρήζει νέας διαστολής.

    Βιβλιογραφία

    Εγχειρίδιο Επείγουσας Γαστρεντερολογίας, Adam Harris, Εκδ. Βαγιονάκης

    Τα καλύτερα συμπληρώματα διατροφής για το πεπτικό σας σύστημα

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα καλύτερα συμπληρώματα διατροφής για την υγεία του πεπτικού σας συστήματος

     

     

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με τον θεράποντα ιατρό

     

  • Έχετε καούρες στο στομάχι; Έχετε καούρες στο στομάχι;

    Τότε πιθανόν να πάσχετε από γαστροοισοφαγική παλινδρόμηση

    Αν ύστερα από κάποιο γεύμα νιώθετε καούρες πίσω από το στέρνο ή τον οισοφάγο, ξινίλες ή δυσκολία στην κατάποση, τότε πάσχετε από γαστροοισοφαγική παλινδρόμηση.

    Αν θέλουμε να ορίσουμε τη γαστροοισοφαγική παλινδρόμηση, ICD-10 K21, θα λέγαμε ότι όξινο γαστρικό περιεχόμενο παλινδρομεί στον οισοφάγο, προκαλώντας συμπτώματα και/ή βλάβη του οισοφαγικού βλεννογόνου. Από τον ορισμό αυτό γίνεται αμέσως φανερό ότι η παρουσία οισοφαγίτιδας δεν είναι προαπαιτούμενο για τη διάγνωση και ότι η εμφάνιση συμπτωμάτων και μόνο αρκεί για να χαρακτηρίσει τους παλινδρομικούς ασθενείς. Σε μερικούς ανθρώπους παρατηρείται ανεπάρκεια του σφιγκτήρα που βρίσκεται μεταξύ οισοφάγου και στομάχου με αποτέλεσμα τα υγρά του στομάχου να ανεβαίνουν προς τα επάνω.

    Στον Ελληνικό πληθυσμό καταδεικνύουν ότι το 38% των ατόμων αναφέρει συμπτώματα γαστροοισοφαγικής παλινδρόμησης κάθε εβδομάδα.


    Συμπτώματα

    Το πιο χαρακτηριστικό σύμπτωμα της νόσου είναι ο οπισθοστερνικός καύσος, ένα υποκειμενικό σύμπτωμα πύρωσης (καύσου) που εντοπίζεται στο επιγάστριο, τη ξιφοειδή απόφυση και το στέρνο. Το 75% των ασθενών με γαστροοισοφαγική παλινδρόμηση εμφανίζουν οπισθοστερνικό καύσο, ενώ και αντίστροφα το 75% των ασθενών με οπισθοστερνικό καύσο πάσχουν από γαστροοισοφαγική παλινδρόμηση, επομένως το συγκεκριμένο σύμπτωμα είναι αρκετά ειδικό και θεωρείται ότι χαρακτηρίζει τη νόσο. Τυπικά ο οπισθοστερνικός καύσος γίνεται αντιληπτός τουλάχιστον 2-3 φορές την εβδομάδα και εμφανίζεται ή επιδεινώνεται μετά από τη λήψη λιπαρών γευμάτων ή την κατάκλιση. Παράλληλα, η παρουσία παχυσαρκίας, το κάπνισμα, αλλά και η κατανάλωση αλκοόλ αποτελούν επιβαρυντικούς παράγοντες παλινδρόμησης. Άλλα συμπτώματα που μπορεί να υποδηλώνουν παλινδρόμηση είναι οι όξινες ερυγές και ο θωρακικός πόνος, ενώ και εξωοισοφαγικές εκδηλώσεις, όπως βράγχος φωνής ή χρόνιος βήχας μπορεί να παρατηρηθούν.

    Η παροδική χάλαση του κατώτερου οισοφαγικού σφιγκτήρα, δηλαδή του σφιγκτήρα που δημιουργεί ο μυϊκός χιτώνας στο σημείο μετάπτωσης του οισοφάγου στο στομάχι θεωρείται, σήμερα, ο κυριότερος παθογενετικός μηχανισμός παλινδρόμησης. Η παρουσία διαφραγματοκήλης σχετίζεται με αυξημένη συχνότητα εμφάνισης παροδικών χαλάσεων, αλλά και με μειωμένη κάθαρση του παλινδρομούντος γαστρικού περιεχομένου.


    Διάγνωση

    Η διάγνωση τίθεται με την τυπική συμπτωματολογία, αν και η εξέταση εκλογής θεωρείται η 24ωρη pHμετρία. Η γαστροσκόπηση, συνήθως, δεν βοηθάει στη διάγνωση, δεδομένου ότι οι περισσότεροι ασθενείς (σε ποσοστό πάνω από 50%) δεν εμφανίζουν οισοφαγίτιδα. Η διενέργεια της γαστροσκόπησης, όμως, είναι απαραίτητη όταν υπάρχουν ανησυχητικά συμπτώματα, όπως δυσκαταποσία, αιμορραγία, αναιμία ή απώλεια βάρους.

    Η γαστροσκόπηση είναι η εξέταση του εσωτερικού του οισοφάγου, του στομάχου και του δωδεκαδάκτυλου με την εισαγωγή από το στόμα ειδικού εύκαμπτου γαστροσκοπίου, το οποίο διαθέτει στην άκρη του ισχυρό φως, κάμερα και ειδική λαβίδα βιοψίας. Αποτελεί την καλύτερη εξέταση για τη διερεύνηση συμπτωμάτων που μπορεί να οφείλονται σε κάποια πάθηση του οισοφάγου, του στομάχου ή του δωδεκαδακτύλου, γιατί δίνει τη δυνατότητα ακριβούς διάγνωσης και επιβεβαίωσής της με λήψη βιοψιών. Είναι εξέταση ασφαλής και σύντομη (διαρκεί περίπου 5-10 λεπτά). Την παραμονή της εξέτασης η δίαιτα του εξεταζόμενου είναι ελεύθερη. Το πρωί της εξέτασης όμως πρέπει να παραμείνει νηστικός. Αν ο εξεταζόμενος λαμβάνει κάποια φαρμακευτική αγωγή, πρέπει να συνεννοηθεί με το γιατρό του αν θα τη λάβει. Πριν την εξέταση τοποθετείται φλεβοκαθετήρας ώστε να μπορεί να χορηγηθεί κατά τη διάρκεια της εξέτασης ελαφρά αναισθητική ουσία (μέθη). Αφαιρούνται ξένες οδοντοστοιχίες και γυαλιά, αν υπάρχουν. Γίνεται περιποίηση στοματικής κοιλότητας. Συνήθως μια ώρα μετά την εξέταση ο εξεταζόμενος μπορεί να φάει (ελαφρά δίαιτα) και να λάβει τη φαρμακευτική του αγωγή. Ο εξεταζόμενος μπορεί να αισθάνεται ερεθισμένο το φάρυγγά του για το υπόλοιπο της ημέρας καθώς και διάταση του στομάχου (πιθανόν από μικρή ποσότητα αέρα που έχει παραμείνει σε αυτό). Τα συμπτώματα αυτά είναι συνήθως αναμενόμενα και δεν πρέπει να προκαλούν ανησυχία. Επίσης, εξαιτίας της χορήγησης υπναγωγού φαρμάκου, μπορεί να εμφανίζει υπνηλία μερικές ώρες μετά την εξέταση και λόγω αυτού δεν πρέπει να οδηγήσει.


    Αντιμετώπιση

    Για την αντιμετώπιση της γαστροοισοφαγικής παλινδρόμησης

    • Έχετε το κεφάλι σας ψηλότερα από το υπόλοιπο σώμα όταν κοιμάστε ώστε να μην ανεβαίνει το γαστρικό περιεχόμενο στον οισοφάγο
    • Πέφτετε για ύπνο δυο-τρεις ώρες αφότου έχετε φάει ώστε να είναι άδειο το στομάχι
    • Αποφεύγετε τα γλυκά και τις βαριές τροφές, το κάπνισμα, τον καφέ και τα οινοπνευματώδη
    • Διατηρείτε το βάρος σας χαμηλό

    Ορισμένα ροφήματα βοτάνων μπορούν να καταπραΰνουν το πεπτικό σύστημα και να σας ανακουφίσουν από τις καούρες. Για την προετοιμασία του ροφήματος, σε ένα φλιτζάνι βραστό νερό ρίξτε ένα κουταλάκι από το βότανο, αφήστε το για 5-6 λεπτά, σουρώστε και πιείτε.

    Τα βότανα που μπορούν να σας ανακουφίσουν είναι:

    Το χαμομήλι: Η δράση του είναι ηρεμιστική, αντιφλεγμονώδης και αντισπασμωδική. Επίσης, έχει την ιδιότητα να μειώνει τα οξέα του στομάχου.

    Το μελισσόχορτο: Δρα κατευναστικά και ενδείκνυται εάν είστε νευρικοί και τα συμπτώματά σας επιδεινώνονται εξαιτίας του άγχους.

    Ο μαραθόσπορος ή το γλυκάνισο: Και οι δύο σπόροι ηρεμούν το στομάχι και διευκολύνουν την πέψη.

    Η πιπερόριζα (τζίντζερ): Το ρόφημα πιπερόριζας διευκολύνει την πέψη και ανακουφίζει από τις καούρες.

    Μείγμα βοτάνων: Για ένα πιο δραστικό ρόφημα, σε δύο φλιτζάνια βραστό νερό ρίξτε ένα κουταλάκι χαμομήλι, ένα κουταλάκι μελισσόχορτο και λίγους μαραθόσπορους

    Αν παρόλα αυτά τα συμπτώματα επιμένουν ο γαστρεντερολόγος θα πρέπει να συστήσει εξετάσεις και θεραπεία

    Η θεραπεία της γαστροοισοφαγικής παλινδρόμησης έχει σαν στόχο τόσο την εξάλειψη των συμπτωμάτων, όσο και την επούλωση της οισοφαγίτιδας, εφόσον αυτή υπάρχει. Στη συνέχεια, η θεραπευτική προσπάθεια επικεντρώνεται στην πρόληψη των υποτροπών, δεδομένου ότι η παλινδρόμηση, στην πλειονότητα των περιπτώσεων, είναι μια χρόνια νόσος. Παράλληλα, η επιτυχής θεραπευτική μας παρέμβαση είναι απαραίτητη, προκειμένου να προλάβουμε την εμφάνιση επιπλοκών, όπως για παράδειγμα την εμφάνιση στενώσεων του οισοφάγου ή ακόμα και την εμφάνιση οισοφάγου Barrett, επιπλοκές οι οποίες μπορεί να παρατηρηθούν σε ασθενείς με μακροχρόνια γαστροοισοφαγική παλινδρόμηση. Για την επίτευξη των στόχων αυτών έχουμε στη διάθεση μας φαρμακευτικά σκευάσματα, αντιπαλινδρομικές χειρουργικές επεμβάσεις, αλλά και ενδοσκοπικές τεχνικές.

    Η φαρμακευτική αγωγή για την αρχική αντιμετώπιση των ασθενών με παλινδρόμηση συνίσταται στη χορήγηση αναστολέων της αντλίας πρωτονίων. Οι αναστολείς αντλίας πρωτονίων (εσομεπραζόλη, ομεπραζόλη, λανσοπραζόλη, παντοπραζόλη, ραμπεπραζόλη) επιφέρουν συμπτωματική ανακούφιση στο 83% των ασθενών (διακύμανση: 71-96%) και επούλωση της οισοφαγίτιδας στο 78% των περιπτώσεων (διακύμανση: 62-94%), μέσα σε ένα χρονικό διάστημα 4-8 εβδομάδων. Θεραπεία με ανταγωνιστές ισταμίνης τύπου 2 (ρανιτιδίνη, σιμετιδίνη, φαμοτιδίνη), οι οποίες προτείνονταν στο παρελθόν δε χρησιμοποιούνται πλέον, δεδομένου ότι τα ποσοστά επιτυχίας είναι σημαντικά χαμηλότερα (συμπτωματική ανακούφιση: 32-82%, επούλωση οισοφαγίτιδας: 0-82%).

    Παρότι η χορήγηση ενός αναστολέα αντλίας πρωτονίων επιτυγχάνει τον έλεγχο της παλινδρόμησης στην πλειονότητα των ασθενών, σε 75-92% των περιπτώσεων τα συμπτώματα θα υποτροπιάσουν μετά τη διακοπή της φαρμακευτικής αγωγής. Για το λόγο αυτό στους περισσότερους ασθενείς συνιστάται συνέχιση της φαρμακευτικής αγωγής σε βάθος χρόνου. Ήδη υπάρχει εμπειρία χορήγησης αναστολέων της αντλίας πρωτονίων για χρονικό διάστημα μεγαλύτερο των 15 ετών, τόσο στην Ευρώπη, όσο και στις Η.Π.Α. Οι αρχικές ανησυχίες για τις επιπτώσεις που θα μπορούσε να έχει η αύξηση της γαστρίνης και η ατροφία του βλεννογόνου δεν έχουν επιβεβαιωθεί και η μακροχρόνια χορήγηση των των φαρμάκων αυτών θεωρείται απόλυτα ασφαλής.

    Η χειρουργική θεραπεία της παλινδρόμησης προτείνεται σαν εναλλακτική λύση για τους ασθενείς εκείνους που δεν ανταποκρίνονται στη φαρμακευτική αγωγή, για εκείνους που δεν πειθαρχούν στη φαρμακευτική αγωγή, καθώς και για εκείνους στους οποίους απαιτείται χορήγηση υψηλών δόσεων αναστολέων αντλίας πρωτονίων για μακρύ χρονικό διάστημα (π.χ. νέοι σε ηλικία ασθενείς).

    Κυρίως εφαρμόζεται η θολοπλαστική Nissen, η οποία εκτελείται και λαπαροσκοπικά. Το ποσοστό αποτυχίας είναι γύρω στο 10%, ενώ και μετεγχειρητικά ένα σημαντικό ποσοστό ασθενών (50-60%) χρειάζεται να λαμβάνει και πάλι αναστολείς αντλίας πρωτονίων. Η επιτυχία της επέμβασης εξαρτάται, άμεσα, από την ικανότητα του χειρουργού, όπως αποδεικνύεται και από τα διαφορετικά ποσοστά αποτελεσματικότητας που αναφέρονται στη διεθνή βιβλιογραφία, ανάλογα με το κέντρο στο οποίο πραγματοποιήθηκε η μελέτη.

    Τέλος, σε μια προσπάθεια να αποφευχθεί η χειρουργική επέμβαση σε ασθενείς που δεν ανταποκρίνονται στη φαρμακευτική αγωγή, έχουν τελευταία αναπτυχθεί και ενδοσκοπικές μέθοδοι αντιμετώπισης της παλινδρόμησης, οι οποίες, όμως, ακόμα δεν έχουν βρει ευρεία εφαρμογή στην κλινική πράξη.

    Η γαστροοισοφαγική παλινδρόμηση είναι μια συχνή κλινική οντότητα, η οποία εκδηλώνεται συνήθως με αίσθημα οπισθοστερνικού καύσου. Οι αναστολείς της αντλίας πρωτονίων αποτελούν τα φάρμακα εκλογής για την αντιμετώπιση της νόσου. Δεδομένου ότι, στην πλειονότητα των περιπτώσεων, η νόσος είναι μακροχρόνια, οι περισσότεροι ασθενείς θα πρέπει να λαμβάνουν τα φάρμακα αυτά σε βάθος χρόνου.

    Τα καλύτερα συμπληρώματα διατροφής για τη γαστροοισοφαγική παλινδρόμηση

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα καλύτερα συμπληρώματα διατροφής για τη γαστροοισοφαγική παλινδρόμηση

    gastrooisophage 1

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με τον θεράποντα ιατρό.