Τετάρτη, 12 Μαρτίου 2014 06:32

Χολοκυστίτιδα

Γράφτηκε από την
Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(6 ψήφοι)

Η οξεία χολοκυστίτιδα είναι η φλεγμονή της χοληδόχου κύστεως

Η χολοκυστίτιδα, ICD-10 Κ81, προκαλείται από απόφραξη του κυστικού πόρου από λίθο που, συνήθως, ενσφηνώνεται στο θύλακο του Hartman. Σπάνια μπορεί να διαπιστωθεί οξεία χολοκυστίτιδα χωρίς λιθίαση (αλιθιασική), που συνήθως συσχετίζεται με προηγούμενη χειρουργική επέμβαση, πρόσφατο τραυματισμό ή σηψαιμία.

Οι παράγοντες κινδύνου για χολολιθίαση και χολοκυστίτιδα είναι παρόμοιοι και περιλαμβάνουν την μεγάλη ηλικία, το γυναικείο φύλο, την εγκυμοσύνη, ορισμένα φάρμακα, την παχυσαρκία και την ταχεία απώλεια βάρους. Οι γυναίκες έχουν διπλάσιες πιθανότητες να αναπτύξουν χολοκυστίτιδα.

Η απλή χολοκυστίτιδα έχει άριστη πρόγνωση, ωστόσο, περισσότερο από το 25 % των ασθενών απαιτούν χειρουργική επέμβαση ή αναπτύσσουν επιπλοκές. Η καθυστερημένη διάγνωση της οξείας χολοκυστίτιδας αυξάνει τη νοσηρότητα και τη θνησιμότητα. Χολολιθίαση και χολοκυστίτιδα μπορεί να παρουσιαστούν ως ένα μεμονωμένο επεισόδιο ή μπορεί να επαναληφθούν πολλές φορές.


Αιτίες χολοκυστίτιδας

Η πλειονότητα των περιπτώσεων χολοκυστίτιδας προκαλούνται από χολόλιθους που επηρεάζουν την ροή της χολής στα χοληφόρα. Η ενσφήνωση χολόλιθων, που ονομάζεται χολολιθίαση, εμφανίζεται πιο συχνά στο λαιμό της χοληδόχου κύστεως ή στον κυστικό αγωγό. Αυτό οδηγεί σε συμπύκνωση δια εξατμίσεως (πάχυνση) της χολής, στάση χολής, και μόλυνση από μικροοργανισμούς του εντέρου, κυρίως E. coli και Bacteroides. Σε ακραίες περιπτώσεις μπορεί να οδηγήσει σε νέκρωση και ρήξη. Η φλεγμονή συχνά εξαπλώνεται στο εξωτερικό περίβλημα της χοληδόχου, επηρεάζοντας έτσι και τις γύρω δομές, όπως το διάφραγμα και το έντερο.

Λιγότερο συχνά, η χοληδόχος κύστη μπορεί να φλεγμαίνει απουσία  χολολίθων και είναι γνωστή ως αλιθισιακή χολοκυστίτιδα. Αυτό είναι πιο συχνό σε εξασθενημένους ασθενείς, όπως σε μονάδες εντατικής θεραπείας, καθώς, επίσης και σε ασθενείς με αιμολυτική αναιμία, δρεπανοκυτταρική νόσο και σακχαρώδη διαβήτη.

Οι πέτρες στη χοληδόχο κύστη μπορεί να προκαλέσουν απόφραξη και οξεία φλεγμονή. Ο ασθενής μπορεί να αναπτύξει μια χρόνια, χαμηλού επιπέδου φλεγμονή η οποία οδηγεί σε χρόνια χολοκυστίτιδα, όπου η χοληδόχος κύστη έχει ίνωση και είναι ασβεστοποιημένη.


Διάγνωση χολοκυστίτιδας

Τα συμπτώματα της οξείας  χολοκυστίτιδας είναι η ναυτία, ο έμετος, που τις περισσότερες φορές προκαλείται από τον ασθενή, αλλά δεν τον ανακουφίζει, ο πυρετός (38-390 C) και ο πόνος στο δεξιό υποχόνδριο.

Αντικειμενικά διαπιστώνεται σημείο του Murphy με ευαισθησία, σύσπαση και παλίνδρομο ευαισθησία στο δεξιό υποχόνδριο (ο ασθενής παίρνει βαθιά ανάσα και του κόβεται η αναπνοή κατά την ψηλάφηση), ενώ στο 30% των περιπτώσεων ψηλαφάται η διατεταμένη χοληδόχος κύστη.

Ο πόνος είναι αρχικά διαλείπων, αλλά αργότερα, συνήθως, παρουσιάζεται ως σταθερός και σοβαρός. Ο πόνος μπορεί να αναφέρεται ως πόνος που γίνεται αισθητός στη δεξιά ωμοπλάτη και όχι στο δεξιό άνω τεταρτημόριο ή στην επιγαστρική περιοχή (σημείο Boas'), από ερεθισμό φρενικού νεύρου. Μπορεί, επίσης, να συσχετίζεται με την κατανάλωση λιπαρών ή τηγανητών φαγητών. Διάρροια, έμετος και ναυτία είναι συχνά. Οι ηλικιωμένοι ασθενείς και τα άτομα με διαβήτη μπορεί να έχουν ασαφή συμπτώματα, χωρίς πυρετό ή τοπική ευαισθησία.

  • Ortner's σημείο- ευαισθησία στο δεξί πλευρικό τόξο με την ψηλάφηση
  • Myussi's σημείο- πόνος, μεταξύ των άκρων του στερνοκλειδομαστοειδούς σε πίεση, από ερεθισμό φρενικού νεύρου

Πιο σοβαρά συμπτώματα, όπως υψηλός πυρετός, σοκ και ίκτερος υποδεικνύουν την ανάπτυξη επιπλοκών, όπως ο σχηματισμός αποστήματος ή διάτρησης. Μια άλλη επιπλοκή των χολολίθων είναι ο ειλεός που συμβαίνει όταν η χοληδόχος κύστη παθαίνει διάτρηση και σχηματίζει ένα συρίγγιο με το εγγύς σημείο του λεπτού εντέρου, οδηγώντας σε συμπτώματα εντερικής απόφραξης.

Η χρόνια χολοκυστίτιδα εκδηλώνεται με μη ειδικά συμπτώματα, όπως ναυτία, κοιλιακό άλγος ασαφές, ρεψίματα, και διάρροια.

Η χρόνια λιθισιακή χολοκυστίτιδα είναι η συχνότερη κλινική εκδήλωση της χολολιθίασης. Παρουσιάζεται ως δυσπεψία, μετεωρισμός και άτυπα κοιλιακά άλγη. Η θεραπεία είναι η λαπαροσκοπική χολοκυστεκτομή.

Εργαστηριακά διαπιστώνεται λευκοκυττάρωση με αριστερή στροφή και αύξηση της χολερυθρίνης και της αλκαλικής φωσφατάσης (στο 30-50% των περιπτώσεων λόγω οιδήματος στην περιοχή του χοληδόχου πόρου). Συχνά αυξάνεται και η αμυλάση του αίματος και των ούρων, χωρίς όμως να συνοδεύεται από την κλινική εικόνα της οξείας παγκρεατίτιδας. Η CRP (C-αντιδρώσα πρωτεΐνη) είναι συχνά αυξημένη.

Η διάγνωση γίνεται με την ενδοφλέβια χορήγηση λιδοφενίνης  σεσημασμένης με τεχνήτιο (σπινθηρογράφημα HIDA). Σε περίπτωση οξείας χολοκυστίτιδας το ραδιοσεσημασμένο υλικό δεν σκιαγραφεί τη χοληδόχο κύστη.

Οι υπέρηχοι παρουσιάζουν υψηλή ευαισθησία και ειδικότητα στην ανεύρεση των χολολίθων. Είναι όμως ασυνήθη τα ειδικά ευρήματα της οξείας χολοκυστίτιδας, όπως το υγρό γύρω από τη χοληδόχο κύστη ή η πάχυνση του τοιχώματος της χοληδόχου κύστεως.

Εργαστηριακές και απεικονιστικές εξετάσεις για να επιβεβαιωθεί η διάγνωση της χολοκυστίτιδας και να αποκλειστούν άλλες πιθανές αιτίες

  • Ο υπέρηχος είναι υψίστης σημασίας για τη διαφορική διάγνωση. Τα υπερηχογραφικά ευρήματα που υποδηλώνουν οξεία χολοκυστίτιδα περιλαμβάνουν υγρό γύρω από τη χοληδόχο κύστη, > 4 χιλιοστά πάχυνση του τοιχώματος της χοληδόχου κύστης, και θετικό Murphy κατά την εξέταση. Η παρουσία των χολόλιθων στο υπερηχογράφημα βοηθά να επιβεβαιωθεί η διάγνωση της χολοκυστίτιδας. Η ευαισθησία και ειδικότητα για τη διάγνωση της οξείας χολοκυστίτιδας με υπερήχους είναι 88 % και 80 %, αντίστοιχα.
  • Η αξονική τομογραφία (CT), η μαγνητική τομογραφία (MRI), και το σπινθηρογράφημα είναι επίσης χρήσιμα στην ανίχνευση της χολοκυστίτιδας.
  • H ενδοσκοπική παλίνδρομη χολαγγειοπαγκρεατογραφία (ERCP) μπορεί να είναι χρήσιμη για να απεικονιστεί η ανατομία της περιοχής.

Η αναφερόμενη ευαισθησία και η ειδικότητα της CT (αξονικής τομογραφίας) είναι από 90-95 %. Η CT είναι πιο ευαίσθητη από την υπερηχογραφία στην απεικόνιση της φλεγμονώδους εντόπισης γύρω από τη χοληδόχο κύστη, των αποστημάτων, του αέρα και των λίθων, εκτός του αυλού της χοληδόχου κύστης. Η αξονική δεν μπορεί να εντοπίσει την αλιθισιακή χοληδόχο κύστη.

Το σπινθηρογράφημα ήπατος μπορεί, επίσης, να εκτιμήσει την ικανότητα της χοληδόχου κύστης να αποβάλλει τη χολή (κλάσμα εξώθησης της χοληδόχου κύστης), και το χαμηλό κλάσμα εξώθησης έχει συνδεθεί με χρόνια χολοκυστίτιδα.


Διαφορική διάγνωση χολοκυστίτιδας

Στη διαφορική διάγνωση περιλαμβάνονται η οξεία παγκρεατίτιδα, η διάτρηση πεπτικού έλκους, η οπισθοτυφλική σκωληκοειδίτιδα, ο κολικός του νεφρού, η οξεία πυελονεφρίτιδα, το έμφραγμα μυοκαρδίου, η επιδημική πλευροδυνία (νόσος του Bornholm), η πνευμονική εμβολή με έμφρακτο, η πλευρίτιδα, η πνευμονία δεξιάς πνευμονικής βάσεως, η αλκοολική ηπατίτιδα, η διαφραγματοκήλη, η κολίτιδα, το λειτουργικό σύνδρομο του εντέρου και η οξεία ιογενής ηπατίτιδα.

  • Κολικός της χοληδόχου κύστης - Προκαλείται από την απόφραξη του κυστικού πόρου. Σχετίζεται με απότομο και σταθερό επιγαστρικό άλγος, απουσία πυρετού, και συνήθως αρνητικό Murphy αν και μπορεί να είναι θετικό σε ορισμένες περιπτώσεις. Οι δοκιμασίες ηπατικής λειτουργίας είναι εντός των φυσιολογικών ορίων, δεδομένου ότι η απόφραξη δεν προκαλεί κατ 'ανάγκη απόφραξη στον κοινό ηπατικό αγωγό, επιτρέποντας έτσι τη φυσιολογική έκκριση χολής από το ήπαρ. Το υπερηχογράφημα χρησιμοποιείται για να απεικονίσει την χοληδόχο κύστη και τους αγωγούς, και επίσης για να καθοριστεί το μέγεθος και η ακριβής θέση της απόφραξης.
  • Χοληδοχολιθίαση - Απόφραξη του χοληδόχου πόρου. Συνήθως, συνδέεται με πόνο, και επειδή δεν υπάρχει άμεση απόφραξη των χοληφόρων, αποφρακτικός ίκτερος. Ως εκ τούτου, οι δοκιμασίες ηπατικής λειτουργίας θα παρουσιάζουν αυξημένη χολερυθρίνη του ορού, με υψηλή συζευγμένη χολερυθρίνη. Τα ηπατικά ένζυμα θα πρέπει, επίσης, να αυξηθούν, κυρίως η γ-GT και η ALP, οι οποίες σχετίζονται με το χολικό επιθήλιο. Η διάγνωση γίνεται με τη χρήση ενδοσκοπικής παλίνδρομης χολαγγειοπαγκρεατογραφίας (ERCP) , ή με τη χρήση μαγνητικής παλίνδρομης χολαγγειοπαγκρεατογραφίας (MRCP). Μία από τις πιο σοβαρές επιπλοκές της χοληδοχολιθίασης είναι η οξεία παγκρεατίτιδα, η οποία μπορεί να οδηγήσει σε σημαντική μόνιμη βλάβη του παγκρέατος και διαβήτη.
  • Χολαγγειίτιδα - Η μόλυνση ολόκληρης της χοληφόρου οδού, η οποία οφείλεται στην παρουσία των παθογόνων που κατοικούν συνήθως, στις πιο απομακρυσμένες περιοχές του εντέρου. Η χολαγγειίτιδα είναι μια επείγουσα ιατρική κατάσταση που μπορεί να είναι απειλητική για τη ζωή και οι ασθενείς μπορούν γρήγορα να πάθουν οξεία ηπατική ανεπάρκεια ή βακτηριακή σηψαιμία. Το κλασσικό σημείο της χολαγγειίτιδας είναι η τριάδα του Charcot, η οποία είναι πόνος άνω δεξιού τεταρτημορίου, πυρετός και ίκτερος. Οι δοκιμασίες της ηπατικής λειτουργίας θα δείξουν αυξήσεις σε όλα τα ένζυμα (AST, ALT, ALP, γ-GT) με αυξημένη χολερυθρίνη. Όπως και με τη χοληδοχολιθίαση η διάγνωση επιβεβαιώνεται με τη χρήση της χολαγγειοπαγκρεατογραφίας. Αξίζει να σημειωθεί ότι η χολή είναι ένα εξαιρετικά ευνοϊκό μέσο ανάπτυξης για τα βακτήρια, και οι λοιμώξεις σε αυτό το χώρο αναπτύσσονται ταχέως και μπορεί να γίνει αρκετά σοβαρή.
  • Ξανθοκοκκιωματώδης χολοκυστίτιδα: Η ξανθοκοκκιωματώδης χολοκυστίτιδα είναι μια σπάνια μορφή της ασθένειας της χοληδόχου κύστης η οποία μιμείται τον καρκίνο της χοληδόχου κύστης, αν και δεν είναι καρκίνος.

Επιπλοκές χολοκυστίτιδας

Οι κυριότερες επιπλοκές είναι το εμπύημα, η γάγγραινα του τοιχώματος της χοληδόχου κύστεως, η διάτρηση της χοληδόχου κύστεως με χολοπεριτόναιο, το περιχολοκυστικό απόστημα, το χολοπεπτικό συρίγγιο και ο ειλεός από χολόλιθο.


Θεραπεία χολοκυστίτιδας

Χορηγούνται αναλγητικά και αντιβίωση, τοποθετείται ρινογαστρικός καθετήρας και χορηγούνται παρεντερικά υγρά και ηλεκτρολύτες. Η χολοκυστίτιδα μπορεί να υποχωρήσει με συντηρητική αγωγή, αλλά μπορεί να δημιουργήσει και επιπλοκές. Θεραπεία εκλογής είναι η λαπαροσκοπική  χολοκυστεκτομή που μπορεί να γίνει στις πρώτες 48 ώρες ή μετά την υποχώρηση της φλεγμονής σε 3-4 εβδομάδες.

Αρκετές μελέτες έχουν δείξει την ανωτερότητα της λαπαροσκοπικής χολοκυστεκτομής, γιατί οι ασθενείς έχουν λιγότερο πόνο μετεγχειρητικά, καθώς επίσης και λιγότερες μακροχρόνιες επιπλοκές και λιγότερη ταλαιπωρία μετά τη χειρουργική επέμβαση, αφού συνδέεται με χαμηλότερα ποσοστά μετεγχειρητικής λοίμωξης. Επίσης, μελέτες έδειξαν ότι τα αποτελέσματα είναι καλύτερα με την πρόωρη αφαίρεση της χοληδόχου κύστης, κατά προτίμηση εντός της πρώτης εβδομάδας (καλύτερα τις 2 πρώτες ημέρες). Οι ασθενείς που λαμβάνουν έγκαιρη χειρουργική θεραπεία έχουν μικρότερη διάρκεια νοσηλείας και χαμηλότερα ποσοστά επιπλοκών και συμφύσεων. Η λαπαροσκοπική χολοκυστεκτομή μπορεί να μετατραπεί σε ανοιχτή χειρουργική επέμβαση αν υπάρχει φλεγμονή στο τρίγωνο Calot.

Τα υποστηρικτικά μέτρα πριν από την επέμβαση.

  • Αυτά τα μέτρα περιλαμβάνουν χορήγηση υγρών και αντιβιοτικών που στοχεύουν τους εντερικούς μικροργανισμούς, όπως η Ε coli και τα Bacteroides. Χορηγείται ένα αντιβιοτικό ευρέως φάσματος, όπως η πιπερακιλλίνη - ταζομπακτάμη, η αμπικιλλίνη - σουλβακτάμη, η τικαρκιλλίνη - κλαβουλανικ ή μια κεφαλοσπορίνη και ένα αντιβακτηριακό με καλή κάλυψη (φθοριοκινολόνες, όπως η σιπροφλοξασίνη ) και επίσης, γίνεται κάλυψη για αναερόβια βακτήρια, όπως η μετρονιδαζόλη. Σε αλλεργικούς ασθενείς στην πενικιλλίνη, μπορούν να χρησιμοποιηθούν και η αζτρεονάμη ή κλινδαμυκίνη.
  • Παρεντερικά φάρμακα μπορούν να χρησιμοποιηθούν για τον έλεγχο του πόνου.
  • Σε περιπτώσεις σοβαρής φλεγμονής, σοκ, ή εάν ο ασθενής έχει υψηλότερο κίνδυνο για γενική αναισθησία και απαιτείται χολοκυστεκτομή), τοποθετείται διαδερμικός καθετήρας παροχέτευσης εντός της χοληδόχου κύστης και γίνεται θεραπεία του ασθενούς με αντιβιοτικά μέχρι να υποχωρήσει η φλεγμονή.

Επιπλοκές χολοκυστίτιδας

Οι κυριότερες επιπλοκές είναι το εμπύημα, η γάγγραινα του τοιχώματος της χοληδόχου κύστεως, η διάτρηση της χοληδόχου κύστεως με χολοπεριτόναιο, το περιχολοκυστικό απόστημα, το χολοπεπτικό συρίγγιο και ο ειλεός από χολόλιθο και το σύνδρομο Rokitansky - Aschoff. Το Rokitansky-Aschoff είναι παγιδευμένες επιθηλιακές κρύπτες, ψευδοθύλακες στο τοίχωμα της χοληδόχου κύστεως. Μπορεί να είναι μικροσκοπικές ή μακροσκοπικές. Ιστολογικά, είναι εναποθέσεις του βλεννογόνου της χοληδόχου κύστεις στη μυϊκή και υπορογόνια στιβάδα της χοληδόχου κύστεως. Συνήθως, είναι φυσιολογική παραλλαγή, αλλά μπορεί να σχετίζεται και με χολοκυστίτιδα.

Επιπλοκές χολοκυστεκτομής

  • Εμφυσηματώδης χολοκυστίτιδα
  • Διαρροή χολής
  • Τραυματισμός χοληδόχου πόρου
  • Απόστημα
  • Λοίμωξη τραύματος
  • Αιμορραγία (της επιφάνειας του ήπατος και της κυστικής αρτηρίας είναι πιο συχνές περιοχές)
  • Κήλη
  • Τραυματισμός οργάνων (το έντερο και το συκώτι είναι σε υψηλότερο κίνδυνο, ιδίως εάν η χοληδόχος κύστη είναι προσκολλημένη ή σε άλλα όργανα από τη φλεγμονή (π.χ. εγκάρσιο κόλον)
  • Εν τω βάθει φλεβική θρόμβωση
  • Πνευμονική εμβολή (αποφεύγεται με τοποθέτηση συσκευών συμπίεσης στα πόδια κατά τη διάρκεια της χειρουργικής επέμβασης)
  • Δυσαπορρόφηση λιπαρών οξέων και λιποδιαλυτών βιταμινών

Η διάτρηση της χοληδόχου κύστης είναι μια σπάνια, αλλά απειλητική για τη ζωή επιπλοκή της οξείας χολοκυστίτιδας . Η έγκαιρη διάγνωση και θεραπεία είναι ζωτικής σημασίας για τη μείωση της νοσηρότητας και της θνησιμότητας των ασθενών. Η διάτρηση μπορεί να συμβεί από νέκρωση και μπορεί να οδηγήσει σε τοπικό απόστημα, ή περιτονίτιδα και απαιτεί χορήγηση αντιβιοτικών και επείγουσα χειρουργική θεραπεία.


Δίαιτα χολοκυστίτιδας

Η παχυσαρκία είναι επιβαρυντικός παράγοντας.

Προτιμήστε: δημητριακά και ψωμί ολικής άλεσης, ρύζι, άπαχα γαλακτοκομικά και άπαχα τυριά, χυμούς και φρούτα, άπαχα κρέατα ψητά ή βραστά.

Αποφύγετε: λιπαρά (βούτυρο, μαργαρίνη, μαγιονέζα, κρέμα γάλακτος), κρουασάν, σφολιάτες, πίτες, κρέπες, λουκουμάδες, τηγανητά, λιπαρά γαλακτοκομικά και παχιά τυριά, λάχανο, κρεμμύδι, αγγούρι, κρόκο αυγού, χοιρινό κρέας, παχιά αλλαντικά, λουκάνικα, ξηρούς καρπούς, καρύδα, σοκολάτα, καραμέλες, γλυκά με πολύ βούτυρο και αυγά, κονσέρβες σε λάδι, εντόσθια, λαδερά φαγητά.

Αν έχετε και συμπτώματα κοιλιακής διάτασης και μετεωρισμού, αποφύγετε τροφές που προκαλούν αέρια, όπως όσπρια (φασόλια, φακές, ρεβίθια), μερικά φρούτα όπως μήλα, δαμάσκηνα και σταφίδες, μειώστε τα γαλακτοκομικά και αποφύγετε λαχανικά, όπως μπρόκολο και κουνουπίδι.

Τα καλύτερα συμπληρώματα διατροφής για τη χολοκυστίτιδα

Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα καλύτερα συμπληρώματα διατροφής για τη χολοκυστίτιδα

cholokystitida 1

Διαβάστε, επίσης,

Μελατονίνη

Χολολιθίαση και πολύποδες της χοληδόχου κύστεως

Διατροφή για την πρόληψη χολολιθίασης

Καρκίνος χοληδόχου κύστεως

Όχι στα χειρουργεία μεγάλης βαρύτητας σε υπερήλικες

Δίαιτα χολοκυστίτιδας

Δρεπανοκυτταρικά Σύνδρομα

Μύθοι και αλήθειες για την λαπαροσκοπική χειρουργική

Παθήσεις οξείας χειρουργικής κοιλίας

Πόνος στην κοιλιά, αλλά που;

Καταστάσεις που δεν απαιτούν χειρουργείο

www.emedi.gr

Διαβάστηκε 13744 φορές Τελευταία τροποποίηση στις Δευτέρα, 04 Φεβρουαρίου 2019 21:13
Σαββούλα Μάλλιου Κριαρά

Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

Σχετικά Άρθρα

  • Παχυσαρκία Παχυσαρκία

    Χρήσιμες πληροφορίες για την παχυσαρκία

    Παχυσαρκία είναι η κατάσταση του αυξημένου σωματικού βάρους (αποτελούμενου και από άπαχο και από λιπώδη ιστό), που οδηγεί σε αυξημένη νοσηρότητα και θνησιμότητα.

    Επίσης, ορίζεται ως βάρος κατά 20% μεγαλύτερο από το επιθυμητό σωματικό βάρος ενός ατόμου

    • Η ανδροειδής παχυσαρκία (ανδρικού προτύπου ή κοιλιακή παχυσαρκία) είναι πιο επικίνδυνη, ενώ η γυναικοειδής παχυσαρκία (γυναικείου τύπου ή γλουτιαία παχυσαρκία) είναι λιγότερο επικίνδυνη για μακροχρόνια προβλήματα υγείας.

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Γαστρεντερικό, Ενδοκρινικό/Μεταβολικό

    Γενετική: Το 25-30% της διακύμανσης του σωματικού λίπους είναι γενετικά μεταδιδόμενο 

    Επικρατέστερη ηλικία: Όλες οι ηλικίες 

    Επικρατέστερο φύλο: Άνδρες < Γυναίκες 

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΠΑΧΥΣΑΡΚΙΑΣ

    Αύξηση σωματικού βάρους και λιπώδους ιστού

    ΑΙΤΙΑ ΠΑΧΥΣΑΡΚΙΑΣ

    • Πολυπαραγοντικά 
    • Έχουν περιγραφεί σπάνια γενετικά σύνδρομα
    • Η ιδιοπαθής παχυσαρκία θεωρείται ότι οφείλεται σε έλλειψη ισορροπίας μεταξύ πρόσληψης τροφής και κατανάλωσης ενέργειας (φυσική δραστηριότητα και ταχύτητα μεταβολισμού)
    • Ινσουλίνωμα 
    • Υποθαλαμικές διαταραχές 
    • Σύνδρομο Cushing

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΠΑΧΥΣΑΡΚΙΑΣ

    • Παχυσαρκία των γονέων 
    • Κύηση
    • Καθιστική ζωή 
    • Δίαιτα πλούσια σε λιπαρά
    • Χαμηλό κοινωνικοοικονομικό επίπεδο

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    • Δεν χρειάζονται για τη διάγνωση 
    • Σκεφτείτε για λειτουργικές δοκιμασίες του θυρεοειδούς 
    • Παράγοντες κινδύνου καρδιοπάθειας: χοληστερόλη ορού, τριγλυκερίδια, γλυκόζη

    Διαταραχές που μπορεί να μεταβάλλουν τα ευρήματα: Υποθυρεοειδισμός 

    ΠΑΘΟΛΟΓΟΑΝΑΤΟΜΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    • Υπερτροφία και/ή υπερπλασία των λιποκυττάρων 
    • Καρδιομεγαλία
    • Ηπατομεγαλία

    ΕΙΔΙΚΕΣ ΔΟΚΙΜΑΣΙΕΣ

    • Δείκτης μάζας σώματος (ΔΜΣ) = βάρος σώματος (kg) διαιρούμενο δια του τετραγώνου του ύψους του σώματος (m). Παχυσαρκία υπάρχει όταν ΔΜΣ > 30 kg/m2
    • Καθορίστε το πρότυπο της κατανομής λίπους μετρώντας τις περιφέρειες της μέσης και των γοφών και υπολογίζοντας το λόγο μέση/γοφοί (WHR)
    • Η ανδροειδής (ανδρικού προτύπου ή κοιλιακή παχυσαρκία) έχει WHR μεγαλύτερο από 0,85 για τις γυναίκες, 0,95 για τους άνδρες 
    • Η γυναικοειδής (γυναικείου προτύπου ή γλουτιαία παχυσαρκία) έχει WHR λιγότερο από 0,85 για τις γυναίκες, 0,95 για τους άνδρες

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΠΑΧΥΣΑΡΚΙΑΣ

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ

    Εξωνοσοκομειακός ασθενής

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ

    • Κατάλληλες ενέργειες για την πρωτοβάθμια περίθαλψη περιλαμβάνουν: εκτίμηση του βαθμού του κινδύνου για την υγεία, αξιολόγηση του κινήτρου για την απώλεια βάρους, βοήθεια των ασθενών να θέσουν στόχους θεραπείας, συμβουλευτικό πρόγραμμα ή προσφυγή σε ειδικευμένο διαιτολόγο ή πρόγραμμα απώλειας βάρους με εκβάνθυση του θέματος της δίαιτας, σωματική άσκηση και διαφοροποίηση συμπεριφοράς, και μακροχρόνια παρακολούθηση 
    • Περιστασιακά, ασθενείς με σοβαρή παχυσαρκία (ΔΜΣ > 40 kg/m2) αντιμετωπίζονται με εγχείρηση πτύχωσης στομάχου. Αυτή περιλαμβάνει περίπλοκη προεγχειρητική εκτίμηση, χειρουργείο και παρακολούθηση και πρέπει να γίνεται μόνο σε κέντρο ειδικευμένο σε αυτή τη θεραπεία. Η χειρουργική αντιμετώπιση είναι η πιο αποτελεσματική θεραπεία μακρόχρονης απώλειας βάρους, που υπάρχει για "νοσηρή" παχυσαρκία
    • Υπάρχουν πολλά γνωστά εμπορικά και κοινοτικά προγράμματα για τη θεραπεία της παχυσαρκίας. Τα αποδεκτά προγράμματα πρέπει να περιλαμβάνουν δίαιτες που ανταποκρίνονται στο RDA για θρεπτικά συστατικά, συμβουλές για άσκηση, διαφοροποίηση συμπεριφοράς και πρόβλεψη για μακροχρόνια διατήρηση. Οι γιατροί μπορούν να παρέχουν αξιόλογη επιπλέον εκτίμηση και μακροχρόνια παρακολούθηση

    ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ

    Η άσκηση μόνη της, σπάνια προκαλεί σημαντική απώλεια βάρους. Μπορεί να βελτιώσει τα μακροχρόνια αποτελέσματα της θεραπείας απώλειας βάρους και θα πρέπει να είναι αναπόσπαστο τμήμα οποιουδήποτε προγράμματος απώλειας βάρους 

    ΔΙΑΙΤΑ

    • Το περιορισμένο διαιτολόγιο είναι ο ακρογωνιαίος λίθος στην αντιμετώπιση της παχυσαρκίας (φτωχό σε λίπη, πλούσιο σε συμπλέγματα υδατανθράκων και φυτικές ίνες)
    • Μία μείωση κατά 500 kcal στην πρόληψη θερμίδων θα οδηγήσει σε απώλεια βάρους περίπου 1/2 κιλού την εβδομάδα.

    Δίαιτες πολύ λίγων θερμίδων (VLCD):

    • (400-800 kcal την ημέρα): συνήθως, βασίζονται σε διαφοροποίηση της πρόσληψης υγρών και προκαλούν πιο γρήγορη απώλεια βάρους 
    • Στις επιπλοκές των VLCD περιλαμβάνονται: αφυδάτωση, ορθοστατική υπόταση, κόπωση, μυϊκές κράμπες, δυσκοιλιότητα, πονοκέφαλο, δυσανεξία στο κρύο και υποτροπή μετά τη διακοπή τους 
    • Στις σχετικές αντενδείξεις στις VLCD περιλαμβάνονται: πρόσφατο έμφραγμα μυοκαρδίου ή εγκεφαλικό αγγειακό επεισόδιο, νεφρική ή ηπατική νόσος, καρκίνος, κύηση, ινσουλινο-εξαρτώμενος σακχαρώδης διαβήτης, μερικές ψυχιατρικές διαταραχές 
    • Η ιατρική επίβλεψη είναι σημαντική για τις VLCD 

    ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    • Είναι σημαντική η εκπαίδευση του ασθενούς σχετικά με τη μείωση του βάρους 
    • Η διαμόρφωση της συμπεριφοράς μπορεί να βελτιώσει την συνέπεια στο διαιτολόγο και τα μακροχρόνια αποτελέσματα της απώλειας βάρους και πρέπει να συμπεριλαμβάνεται σε οποιοδήποτε πρόγραμμα απώλειας βάρους

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΠΑΧΥΣΑΡΚΙΑΣ

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ

    • Η φαρμακευτική θεραπεία συνήθως δε συνιστάται
    • Ανορεξιογόνα - diethylpropion, φεντερμίνη, φενφλουραμίνη, μαζινδόλη (φάρμακα κατηγορίας IV) ή phendimetrarine, beurphetamine (φάρμακα κατηγορίας ΙΙΙ) μπορεί να ενδείκνυνται για χρήση μικρής διάρκειας (λίγες εβδομάδες) σε συνδυασμό με ένα πρόγραμμα απώλειας βάρους

    Αντενδείξεις: Προχωρημένη αθηροσκλήρυνση, συμπτωματική καρδιαγγειακή νόσος, υπέρταση, υποθυρεοειδισμός, γλαύκωμα, ιστορικό κατάχρησης φαρμάκων, καταστάσεις υπερδιεγέρσεως, χρήση αναστολέων της ΜΑΟ 

    Προφυλάξεις: 

    • Πιθανότητα κατάχρησης ειδικά για την κατηγορία ΙΙΙ
    • Υποτροπή μετά τη διακοπή του φαρμάκου

    ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΑ ΦΑΡΜΑΚΑ

    Η φαινυλπροπανολαμίνη χρησιμοποιοείται σε όλα τα σκευάσματα απώλειας βάρους

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    Η μακρόχρονη παρακολούθηση είναι σημαντική για την πρόληψη της επιπλέον απόκτησης βάρους ή της επανάκτησης βάρους ή της επανάκτησης βάρους μετά την δίαιτα 

    ΠΡΟΛΗΨΗ/ΑΠΟΦΥΓΗ

    Ενημέρωση για τακτική άσκηση και προσεκτική δίαιτα με παρακολούθηση, ειδικά σε παιδιά και νεαρούς ενήλικες και σε αυτούς με οικογενειακό ιστορικό παχυσαρκίας ή σακχαρώδη διαβήτη

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ

    • Αυξημένη θνησιμότητα κυρίως λόγω καρδιαγγειακής νόσου 
    • Σακχαρώδης διαβήτης 
    • Υπέρταση 
    • Υπερλιπιδαιμία 
    • Νόσος χοληδόχου κύστης με χολολιθίαση 
    • Οστεοαρθρίτιδα
    • Ουρική αρθρίτιδα 
    • Θρομβοεμβολικό επεισόδιο 
    • Σύνδρομα υπεραερισμού και υπνική άπνοια 
    • Μειωμένη αυτοεκτίμηση
    • Διακρίσεις στον επαγγελματικό χώρο

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ 

    • Μακροχρόνια διατήρηση της απώλειας βάρους είναι υπερβολικά δύσκολη
    • Αν ο ασθενής δεν έχει κίνητρα, δεν είναι πιθανή η επιτυχής απώλεια βάρους

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΗΛΙΚΙΑΚΑ ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Η προεφηβική περίοδος και η περίοδος των νεαρών ενηλίκων, φαίνεται να είναι ευαίσθητες περίοδοι για την ανάπτυξη παχυσαρκίας 

    Παιδιατρικό: Ο επιπολασμός της παχυσαρκίας αυξάνεται. Μεταξύ άλλων παραγόντων εμπλέκονται η μειωμένη φυσική δραστηριότητα και η αυξημένη τηλεθέαση 

    Γηριατρικό: Η αναγκαιότητα απόκτησης επιθυμητού βάρους (αυτό που σχετίζεται με το χαμηλότερο κίνδυνο θνησιμότητας) αυξάνει με την ηλικία.

    ΚΥΗΣΗ 

    Η κύηση είναι μια συνήθης περίοδος για την έναρξη ή την αύξηση της παχυσαρκίας 

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για την παχυσαρκία

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για την παχυσαρκία

    paxysarkia 1

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Υπερτριγλυκεριδαιμία

    Υπερτρίχωση

    Δίαιτα 6 εβδομάδων για να αδυνατίσετε πριν τις διακοπές

    Χρήσιμες πληροφορίες για την ουρική αρθρίτιδα

    Οσφυαλγία

    Χολολιθίαση

    Αποφρακτική άπνοια του ύπνου

    Διαταραχές μεσοσπονδυλίων δίσκων

    Έμφραγμα του μυοκαρδίου

    Δίαιτες Υψηλής Ενέργειας για Αδυνάτισμα

    Οι καλύτερες βιταμίνες για αδυνάτισμα

    Τροφές για να αδυνατίσετε γρήγορα

    Κάψτε το λίπος με έναν χυμό

    Τα οφέλη στην υγεία από τη ρεσβερατρόλη

    Θεραπεία παχυσαρκίας με τη διατροφή

    Η καθημερινή διατροφή των καρκινοπαθών

    Τροφές φάρμακα για τον καρκίνο

    Χάστε τα παραπάνω κιλά σας με κετογενική δίαιτα

    Χρήσιμες πληροφορίες για τη ζάχαρη

    Πώς να διατηρήσετε ένα υγιές βάρος

    Εμπιστευθείτε τους διατροφικούς συμβούλους της EMEDI

    Κετογενική δίαιτα

    Ποιες είναι καλύτερες οι φυτικές ή οι ζωικές πρωτεΐνες;

    Πώς οι αθλητές μπορούν να χάσουν βάρος

    Βάλτε τις πρωτεΐνες στο πρωινό σας

    Γιατί οι δίαιτες με πρωτεΐνες αδυνατίζουν;

    Τροφές για να χτίσετε τους μυς σας

    Διατροφή για την προπόνηση

    Χρήσιμες πληροφορίες για την κινόα

    Δίαιτα για αύξηση των επιδόσεων στους αθλητές

    Η γερμανική δίαιτα Max Planck

    Δίαιτα max planck για τους διαβητικούς

    Οι ντομάτες καταπολεμούν τον καρκίνο και μειώνουν τη φλεγμονή

    Το ρολόι του σώματος πρέπει να λειτουργεί καλά

     
    Χάστε γρήγορα βάρος
     
    Η άσκηση του εγκεφάλου θεραπεύει τις διατροφικές διαταραχές
     
    Προγραμματίστε τα λιποκύτταρά σας και χάστε βάρος
     
    Το τεστ της μέσης
     
    Αποκαταστήστε την οξεοβασική ισορροπία στο σώμα σας για καλή υγεία
     
    Που είναι το λίπος σας αποθηκευμένο;
     
    Οξέωση
     
    Διατροφή για να διατηρήσετε την οξεοβασική ισορροπία στο σώμα σας
     
    Που κάνει καλό το εκχύλισμα κανέλας
     
    Αν έχετε κίνδυνο για καρκίνο στο συκώτι
     
    Το τοπικό πάχος μπορεί να καταπολεμηθεί
     
    Κάψτε το λίπος σας τρώγοντας
     
    Μετατροπή του κακού λίπους σε καλό
     
    Μετατροπή του λίπους
     
    Μυστικό για να αδυνατίσετε γρήγορα
     
    Διατηρήστε υγιές βάρος με το μικροβίωμα του εντέρου σας
     
    Η καισαρική τομή συμβάλλει στην παχυσαρκία των παιδιών
     
  • Ρείκια Ρείκια

    Χρήσιμες ιατρικές συνταγές με ρείκια

    Erica sicula

    Η έρικα ή ρείκια ή Erica sicula ή ρείκι ή Ερείκη φρύγανο ή κουκουλόχορτο ή κλαϊν ή κλαδίν ανήκει στην οικογένεια των Ερικίδων.

    Είναι μικρός θάμνος, πολύκλαδος. Έχει φύλλα μικρά, μάλλον σαρκώδη, ανά 4 και άνθη που είναι ρόδινα και βρίσκονται σε ακραίες ομάδες των 3-8. Ανθίζει από το Μάρτιο μέχρι τον Αύγουστο.

    Υπάρχει και η Erica arborea ή Έρικα η δενδρώδης ή Ρείκι το δενδρώδες ή Ρείκι της Άνοιξης ή δεντρορείκι ή ρείγκλα που είναι αειθαλής θάμνος ή μικρό δέντρο μέχρι 4 μέτρα ύψος, με φύλλα γραμμοειδή, όμοια με μικρές βελόνες, σε δέσμες των τεσσάρων, με άκρες αναδιπλωμένες. Ταξιανθίες πυκνές με πολυάριθμα άνθη. Στεφάνη 2,5-4 χιλ. λευκή κωδωνοειδής, με 4 άκρες. Ανθήρες σκουροκαφετί, μικρότερα από τη στεφάνη. Την απαντούμε σε δάση και μακκία βλάστηση, ειδικά σε όξινα εδάφη, μέχρι την ορεινή περιοχή.

    Υπάρχει και η Erica manipuliflora Salisb. ή Έρικα η σπονδυλανθής ή Ρείκι το σπονδυλανθές ή Ρείκι του φθινοπώρου ή κισσούρι ή ξούρι, ή σπονδυλωτή ή σούσουρα ή τσιάρο ή χαμορείκι, ή άγριο ρείκι ή καλούνα ή πυρένι που μοιάζει με την Erica arborea αλλά το ύψος του δεν ξεπερνά το ένα μέτρο. Έχει άνθη που μοιάζουν με θαυμάσιες μικροσκοπικές καμπανούλες, σε χρώμα ρόδινο, ξεπλυμένο με κοκκινοπορφυρό και ανθήρες μεγαλύτερους από τη στεφάνη. Είναι το στολίδι του Φθινοπώρου. Το βρίσκουμε σε φρυγανότοπους και μακκία βλάστηση, ειδικά σε ασβεστώδη εδάφη.

    Υπάρχει και η Calluna vulgaris ή Καλλούνα η κοινή ή Ρείκι που είναι μικρός, αειθαλής θάμνος ύψους 15-50cm, με πράσινα ή γκριζωπά φύλλα, που γίνονται κόκκινα το φθινόπωρο και μικρά, καμπανοειδή, ρόδινα ή σπανίως λευκά άνθη. Η ανθοφορία και συγκομιδή γίνονται από τον Αύγουστο έως τον Σεπτέμβριο (Ήπειρος).

    Υπάρχουν πολλά υποείδη Erica...

    erica 3

    erica 4

    erica 5

    erica 6

    Χρήσιμα μέρη ρείκιας

    Χρήσιμα μέρη για φαρμακευτικούς σκοπούς είναι οι ανθισμένες κορυφές του, που μαζεύονται κατά την άνθηση και ξεραίνονται.

    Δραστικές Ουσίες Ρείκιας

    Κερσιτρίνη, μυρισιτίνη, ίχνη αρβουτίνης (φλαβονικά γλυκοσίδια), κιτρικό οξύ, φουμαρικό οξύ, πτητικό έλαιο, τανίνες, φυτικές χρωστικές, καροτένιο

    Ιδιότητες κι ενδείξεις ρείκιας

    Οι βασικές ιδιότητες της έρικας είναι διαλυτικές και διαλύει τις πέτρες της ουροδόχου κύστεως.

    Είναι απολυμαντικό του ουρογενετικού συστήματος.

    Έχει, ακόμη, αντισηπτικές και διουρητικές ιδιότητες και συστήνεται σε προβλήματα του ουροποιητικού συστήματος, όπως νεφρίτιδα, κυστίτιδα, που οφείλεται σε προβλήματα του προστάτη ή απλή φλεγμονή, ψαμμιάσεις, λευκωματουρία, αρθριτικά και ρευματισμούς.

    Με μπάνια είναι τονωτικών των μυών και συστήνονται για όσους πάσχουν από αρθριτικά, ρευματισμούς και παράλυση.

    Το ίδιο και το λάδι τους με εντριβές.

    Συστήνεται, επίσης, σε δερματικές παθήσεις, γιατί βοηθά τον οργανισμό να απορρίψει τις τοξίνες που συσσωρεύονται και τις προκαλούν.

    Χρησιμοποιείται και για την εναπόθεση των κουκουλιών των μεταξοσκωλήκων.

    Η ρείγκλα έχει μεγάλη στιλπνότητα και είναι πολύτιμη για τις ρίζες από τις οποίες φτιάχνονται πίπες, τσιμπούκια και άλλα μικροαντικείμενα.

    Επίσης, όλα τα ρείκια είναι μελιτογόνα φυτά και υπάρχει αυτό το πολύτιμο μέλι και από αυτό φτιάχνεται και ρεικόμελο. Το ρεικόμελο έχει διουρητικές ιδιότητες και είναι πολύ κατάλληλο για τις παθήσεις του ουροποιητικού συστήματος, αλλά καταναλώνεται και από παιδιά που έχουν αναιμία και από καταπονημένους οργανισμούς.

    Λόγω της τονωτικής επίδρασής του στον οργανισμό καταναλώνεται πιο ευχάριστα το χειμώνα.

    Το Ρείκι το δενδρώδες είναι από τα καλύτερα καυσόξυλα.

    Τα ξηρά ρείκια χρησιμεύουν στα τζάκια και στους φούρνους.

    Χρήσιμες ιατρικές συνταγές με ρείκια

    -Αφέψημα

    Βράζετε 40 γραμμάρια ανθισμένες κορυφές σε 1 λίτρο νερό, μέχρι να μείνει το 1/3 του νερού, σουρώνετε και πίνετε 1 φλιτζάνι κάθε 24 ώρες. Το αφέψημα (τσάι) του φυτού χρησιμοποιείται ως διουρητικό κατά της κυστίτιδας, της νεφρολιθίασης, της χολολιθίασης, της διόγκωσης του προστάτη, της ουρικής αρθρίτιδας και άλλων παθήσεων του ουροποιητικού. Συνιστάται επίσης, ως καθαρτικό, αποχρεμπτικό, αντιρρευματικό, ηρεμιστικό και αντισηπτικό. Στη λαϊκή ιατρική χρησιμοποιείται για την αντιμετώπιση της διάρροιας, των κολικών του εντέρου, της γαστρεντερίτιδας, του βήχα, του κρυολογήματος και των φλεγμονών του ανώτερου αναπνευστικού συστήματος.

    -Μπάνια

    Βράζετε 500 γραμμάρια φυτό σε 3 λίτρα νερό και το νερό το βάζετε στο μπάνιο. Μένετε στο ζεστό μπάνιο αυτό για 20 λεπτά και μετά μένετε στο κρεβάτι για τουλάχιστον 1 ώρα για να επανέλθει η θερμοκρασία του σώματος στα φυσιολογικά όρια και μετά ντύνεστε και κινήστε.

    -Λάδι

    Αφήνετε 60 γραμμάρια ανθισμένες κορυφές σε 250 γραμμάρια ελαιόλαδο για 10 ημέρες, σουρώνετε και φυλάτε.. Με αυτό κάνετε επαλείψεις κι εντριβές.

    -Μεικτό αφέψημα

    Βράζετε 20 γραμμάρια φράξου σε 3 ποτήρια νερού. Στο ζεστό αυτό αφέψημα προσθέτετε 5 γραμμάρια ανθισμένες κορυφές από ρείκια και το αφήνετε για δέκα λεπτά σκεπασμένο. Σουρώνετε και παίρνετε 4 ποτήρια από αυτό το μείγμα την ημέρα. Βοηθά σε ποδάγρα.

    Τα κατάλληλα βότανα για την Υγεία σας

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα βότανα για την υγεία σας

    Erica 1

    Διαβάστε, επίσης,

    Eλληνικό Μέλι

    www.emedi.gr

     

     

     

  • Περικαρδίτιδα Περικαρδίτιδα

    Χρήσιμες πληροφορίες για την περικαρδίτιδα

    Οι κλινικές εκδηλώσεις της πορείας της νόσου του περικαρδίου 

    Οξεία περικαρδίτιδα - μία φλεγμονώδης διαδικασία με ευρύ φάσμα αιτίων από το περικάρδιο, με ή χωρίς σχετιζόμενη συλλογή υγρού. Η πιο συνηθισμένη αιτιολογία είναι ιδιοπαθής ή μη ειδική περικαρδίτιδα 

    Περικαρδιακός επιπωματισμός - καρδιακή συμπίεση από περικαρδιακή συλλογή υγρού, που προκαλεί αιμοδυναμική καταστολή και αποδιοργάνωση των αντισταθμιστικών μηχανισμών 

    Περιοριστική περικαρδίτιδα - πάχυνση και συγκόλληση του περικαρδίου στην καρδιά μετά από χρόνια φλεγμονή

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Καρδιαγγειακό

    Επικρατέστερη ηλικία: Έφηβοι και νεαροί ενήλικες 

    Επικρατέστερο φύλο: Άνδρες > Γυναίκες 

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΠΕΡΙΚΑΡΔΙΤΙΔΑΣ

    Οξεία περικαρδίτιδα:

    • Θωρακικό άλγος, τυπικά οξύ, οπισθοστερνικό με αντανάκλαση στην ακρολοφία τραπεζοειδούς 
    • Άλγος, συχνά αιφνίδιας έναρξης 
    • Άλγος, μειούμενο αν ο ασθενής γέρνει μπροστά σε καθιστή θέση 
    • Περιορισμός της αναπνοής 
    • Οδυνοφαγία
    • Πυρετός 
    • Μυαλγία
    • Ανορεξία 
    • Άγχος 
    • Περικαρδιακός ήχος τριβής 
    • Καρδιακές αρρυθμίες συχνά διαλείπουσα υπερκοιλιακή ταχυκαρδία
    • Ταχύπνοια 
    • Εντοπισμένοι ρόγχοι 

    Περικαρδιακός επιπωματισμός:

    • Δύσπνοια 
    • Ταχυκαρδία 
    • Διατεταμένες σφραγίτιδες φλέβες τραχήλου 
    • Κυάνωση 
    • Σχετική ή απόλυτη υπόταση 
    • Σιωπηρό προκάρδιο με μικρή ψηλαφητή καρδιακή ώση
    • Περικαρδιακός ήχος τριβής 
    • Καθαροί πνεύμονες
    • Σημείο Ewart - αμβλύτητα και βρογχική αναπνοή μεταξύ της άκρης της αριστερής ωμοπλάτης και της σπονδυλικής στήλης 
    • Ταχύς νηματοειδής σφυγμός 
    • Ποικίλοι βαθμοί επιπέδου συνείδησης 
    • Παράδοξος σφυγμός > 10 mm Hg μείωση της συστολικής πίεσης κατά την εισπνοή

    Περιοριστική περικαρδίτιδα:

    • Ασυμπτωματική, πρώιμη 
    • Δύσπνοια, πνευμονική συμφόρηση
    • Κόπωση, πολύ συχνή 
    • Περιφερικό οίδημα 
    • Ηπατομεγαλία 
    • Ασκίτης 
    • Διάταση σφαγίτιδων φλεβών - αυξημένη βαθειά κάθοδος Υ (δεν εμφανίζεται στον επιπωματισμό)
    • Σημείο Kussmaul - εισπνευστική αύξηση της σφαγιτιδικής πίεσης 
    • Περικαρδιακός τόνος - ακολουθεί το S2 σε απόσταση 0,06-0,12 δευτερόλεπτα, αυξάνει με το κάθισμα σε θέση οκλαδόν
    • Η υποογακιμία μπορεί να κρύψει τα σημεία του περιορισμού 

    ΑΙΤΙΑ ΠΕΡΙΚΑΡΔΙΤΙΔΑΣ

    • Ιδιοπαθής 
    • Ιοί: Coxsackie, αδενοϊός, Epstein-Barr, παρωτίτιδας 
    • Βακτήρια: Αιμόφιλος (ειδικά σε παιδιά), σταφυλόκοκκος, πνευμονιόκοκκος, σαλμονέλα
    • Μύκητες: Candida, ιστοπλάσμωση, ασπέργιλλος, νοκάρδια
    • Μυκοβακτηρίδια: μυκοβακτηρίδιο της φυματίωσης 
    • Νεοπλάσματα: μαστού, πνεύμονα, λέμφωμα, μεσοθηλίωμα 
    • Επαγόμενη από φάρμακα: προκαϊναμίδη, υδραλαζίνη, μπλεομυκίνη, φαινυτοΐνη, μινοξιδίλη και ίσως άλλα
    • Νόσοι συνδετικού ιστού: συστηματικός ερυθηματώδης λύκος, ρευματοειδής αρθρίτιδα, σκληρόδερμα, οξύς ρευματικός πυρετός 
    • Ακτινοβολία 
    • Έμφραγμα του μυοκαρδίου, σύνδρομο Dressler
    • Σύνδρομο μετά περικαρδιεκτομή 
    • Τραυματισμός στο θώρακα
    • Ουραιμία
    • Μυξοίδημα 
    • Περικαρδίτιδα χοληστερόλης 
    • Αορτικός διαχωρισμός 
    • Σαρκοείδωση 
    • Παγκρεατίτιδα 
    • Φλεγμονώδεις νόσοι του εντέρου
    • AIDS
    • Χυλοπερικάρδιο 

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΠΕΡΙΚΑΡΔΙΤΙΔΑΣ

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ 

    • Οξύ έμφραγμα μυοκαρδίου 
    • Πνευμονία με πλευρίτιδα
    • Πνευμονική εμβολή 
    • Αορτικός διαχωρισμός 
    • Πνευμοθώρακας 
    • Εμφύσημα μεσοθωρακίου
    • Χολοκυστίτιδα
    • Παγκρεατίτιδα 

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    • Λευκοκυττάρωση και αυξημένη ΤΚΕ 
    • Μπορεί να εμφανίζεται αυξημένη CPK, γαλακτική δεϋδρογενάση (LDH), SGOT

    pericarditis e1424864831206 1200x783

    ΠΑΘΟΛΟΓΟΑΝΑΤΟΜΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    Μικροσκοπικά: οξεία φλεγμονή

    ΕΙΔΙΚΕΣ ΔΟΚΙΜΑΣΙΕΣ

    • Ηλεκτροκαρδιογράφημα
    • Ηχοκαρδιογράφημα
    • Καθετηριασμός των δεξιών κοιλοτήτων 

    ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΗ

    • Ακτινογραφία θώρακος - μικρή πλευριτική συλλογή, παροδικά διηθήματα, σε μεγάλη περικαρδιακή συλλογή υγρού, σχήμα "φιάλης νερού" (γιαουρτοσακούλα)
    • Αξονική ή μαγνητική τομογραφία θώρακος σε υποψιαζόμενη περιοριστική περικαρδίτιδα μπορεί να αποκαλύψει αποτιτανωμένο ή πεπαχυσμένο περικάρδιο, σκιαγράφηση συλλογής υγρού

    ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΕΣ ΜΕΘΟΔΟΙ

    • Περικαρδιοκέντηση 
    • Βιοψία περικαρδίου

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΠΕΡΙΚΑΡΔΙΤΙΔΑΣ

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ

    • Εξωνοσοκομειακός ασθενής εκτός αν υπάρχουν επιπλοκές
    • Ενδονοσοκομειακός ασθενής σε επιπλοκές (παρουσία αιμοδυναμικής καταστολής ή ύπαρξη υγρού)

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ

    Περικαρδιεκτομή μπορεί να απαιτηθεί αν τα φάρμακα δεν είναι αποτελεσματικά 

    ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ

    Χωρίς περιορισμούς, οι οποίοι περιορισμοί επιβάλλονται από τα συμπτώματα του ασθενούς και μόνο αυτά 

    ΔΙΑΙΤΑ

    Δεν υπάρχουν περιορισμοί: αν ο ασθενής είναι υπέρβαρος, συστήστε κάποιο πρόγραμμα απώλειας βάρους

    ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    Εφ'όσον το 15% των ασθενών παρουσιάζουν υποτροπή, πρέπει να εκπαιδευτούν για υποτροπή των συμπτωμάτων και την παρακολούθηση

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΠΕΡΙΚΑΡΔΙΤΙΔΑΣ

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ

    Μη επιπλεγμένη: ασπιρίνη 650 mg κάθε 4 ώρες. Εάν είναι αποτελεσματική, συνεχίστε για 2 εβδομάδες 

    Αντενδείξεις: Υπερευαισθησία στην ασπιρίνη, γνωστή διαταραχή πήξης αίματος 

    Προφυλάξεις: Χρήση με προσοχή σε ασθενείς με άσθμα, ρινικούς πολύποδες, σοβαρή καρδίτιδα, κύηση 3ου τριμήνου, ιστορικό διαταραχών από το πεπτικό, διαταραχές πήξης ή αιμορραγική διάθεση, τηλεαγγειεκτασία, αντιπηκτική αγωγή, νεφρική ή ηπατική δυσλειτουργία

    Σημαντικές πιθανές αλληλεπιδράσεις: Ακεταμινοφαίνη, ακεταζολαμίδη, χλωριούχο αμμώνιο, αντιόξινα, aurothioglucose, χλωροπροπαμίδη, σιμετιδίνη, κορτικοστεροειδή, δικλοφενάκη, δικουμαρόλη, διλτιαζέμη, διπυριδαμόλη, etodolac, flurbiprofen, ιβουπροφένη, ινδομεθακίνη, ινσουλίνη, Ketorolac, meclofenamate, μεφαιναμικό οξύ, μεθοτρεξάτη, μετοκλοπραμίδη, ναπροξένη, νιτρογλυκερίνη, nizatidine, πενικιλλίνη G, φαινπροκουμόνη, φαινυλοβουταζόνη, φαινυτοΐνη, πυροξικάμη, προσβενεσίδη, profirelin, κινιδίνη, σπιρονολακτόνη, σουλφινπυραζόνη, tolmetin, βαλπροϊκό οξύ, βαρφαρίνη 

    ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΑ ΦΑΡΜΑΚΑ

    • Ιβουπροφένη 400-600 mg κάθε 6 ώρες για 2 εβδομάδες 
    • Ινδομεθακίνη 25-50 mg κάθε 6 ώρες για 2 εβδομάδες 
    • Κολχικίνη 1 mg κάθε ημέρα
    • Αζαθειοπρίνη, φαινυλοβουταζόνη, πρεδνιζόνη 50 mg κάθε ημέρα x 2-3 ημέρες και γρήγορη σταδιακή ελάττωση 

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    • Παρακολουθείστε τους ασθενείς στο ιατρείο σε 2 εβδομάδες και επανεκτιμήστε την καρδιακή κατάσταση και τη συμπτωματολογία 
    • Επανάληψη της ακτινογραφίας θώρακος και του ηλεκτροκαρδιογραφήματος, πρέπει να τεθεί υπ'όψιν σε 4 εβδομάδες 

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ

    • Περικαρδιακός επιπωματισμός 
    • Υποτροπή της περικαρδίτιδας 
    • Μη συμπιεστική συλλογή υγρού 
    • Χρόνια περιοριστική περικαρδίτιδα

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ 

    • Η πλειοψηφία των ασθενών έχει πλήρη λύση του πόνου και των συμπτωμάτων μέσα στις 2 εβδομάδες της θεραπείας 
    • 15% θα έχουν τουλάχιστον μία υποτροπή στους πρώτους μήνες 
    • Σπάνια ο ασθενής μπορεί να ανθίσταται στη θεραπεία και να χρειαστεί κορτικοστεροειδή ή περικαρδιεκτομή 
    • Τα αιμοδυναμικά αποτελέσματα της συλλογής περικαρδιακού υγρού, εξαρτώνται από την ένταση και την ταχύτητα ανάπτυξης του 
    • Ένα πολύ μικρό ποσοστό των ασθενών μπορεί να αναπτύξει σημεία δεξιάς καρδιακής ανεπάρκειας, δευτεροπαθούς στον περιορισμό. Αυτοί οι ασθενείς είναι καλύτερα να αντιμετωπιστούν με περικαρδιεκτομή  

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    • Εξαρτώνται από την αιτιολογία
    • Περικαρδίτιδα, περιοριστική
    • Περικαρδίτιδα, οξεία πυώδης

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για το καρδιοαγγειακό σύστημα

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για το καρδιοαγγειακό σύστημα

    HDHeartspericarditiscrop

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Πανώλη

    Χρήσιμες πληροφορίες για τη φυματίωση

    Χλαμύδια της πνευμονίας

    Χρήσιμες πληροφορίες για το σύνδρομο άνω κοίλης φλέβας

    Διαχωριστικό ανεύρυσμα αορτής

    Χρήσιμες πληροφορίες για τη γρίπη

    Νεανική ρευματοειδής αρθρίτιδα

    Λοιμώδης ενδοκαρδίτιδα

    Ελμινθίαση

    Έμφραγμα του μυοκαρδίου

    Λοίμωξη από τον Ιό Epstein-Barr

    Οι ιατρικές χρήσεις της κολχικίνης

    Ασκίτης

    Ιστοπλάσμωση

    Η τοξικότητα της ακτινοθεραπείας

    Η καρδιοτοξικότητα από τα χημειοθεραπευτικά φάρμακα

    Μεσοθηλίωμα

    Σε ποιους ασθενείς πρέπει να γίνεται έλεγχος για φυματίωση

    Τι σημαίνουν οι νυχτερινές εφιδρώσεις

    Φυματιώδης περικαρδίτιδα

    Ο ασθενής με δύσπνοια στα επείγοντα

    Νόσοι του συνδετικού ιστού

    Ψιττάκωση

    Καντιντίαση

    Λοίμωξη από σαλμονέλα

    Τα κριτήρια του συστηματικού ερυθηματώδους λύκου

    Συστηματικός ερυθηματώδης λύκος

    Το TIPI τεστ για το έμφραγμα του μυοκαρδίου

    Νόσος Kawasaki

    Πνευμονία από μυκόπλασμα

    Κολπική μαρμαρυγή

    Ρευματοειδής αρθρίτιδα

    Χημειοπροφύλαξη ενδοκαρδίτιδας

    Υπάρχουν κίνδυνοι από την Ακτινοθεραπεία;

    Μυοκαρδίτιδα

    www.emedi.gr

     

  • Οξεία περιτονίτιδα Οξεία περιτονίτιδα

    Χρήσιμες πληροφορίες για την οξεία περιτονίτιδα

    Οξεία περιτονίτιδα είναι οξεία φλεγμονή του σπλαχνικού και τοιχωματικού περιτοναίου 

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Γαστρεντερικό, Ενδοκρινικό/Μεταβολικό, Καρδιαγγειακό

    Επικρατέστερη ηλικία: Καμία

    Επικρατέστερο φύλο: Άνδρες > Γυναίκες 

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΠΕΡΙΤΟΝΙΤΙΔΑΣ 

    • Οξύ κοιλιακό άλγος 
    • Πυρετός
    • Ναυτία 
    • Έμετος
    • Δυσκοιλιότητα
    • Κοιλιακό άλγος που επιδεινώνεται με την κίνηση 
    • Κοιλιακή διάταση 
    • Δύσπνοια 
    • Διάχυτη κοιλιακή αντίσταση ή σύσπαση 
    • Γενικευμένη κοιλιακή μυϊκή ακαμψία
    • Ελαττωμένοι ήχοι εντέρου
    • Κοιλιακή υπεραπήχηση (υπερηχηρότητα) στην επίκρουση
    • Υπόταση 
    • Ταχυκαρδία
    • Ιπποκράτειο προσωπείο
    • Ταχύπνοια
    • Αφυδάτωση
    • Ασκίτης 

    ΑΙΤΙΑ ΠΕΡΙΤΟΝΙΤΙΔΑΣ

    Πρωτοπαθής - αυτόματη βακτηριακή περιτονίτιδα:

    • Ασκίτης σχετιζόμενος με κίρρωση, νεφρωσικό σύνδρομο

    Δευτεροπαθής:

    • Μετά από κοιλιακό άλγος
    • Διατιτραίνουσες πληγές
    • Συνεχής περιπατητική περιτοναϊκή διάχυση
    • Διάτρηση
    • Σκωληκοειδίτιδα
    • Κολπίτιδα - λοιμώδης, φλεγμονώδης
    • Διάτρηση πεπτικού έλκους 
    • Γάγγραινα του εντέρου
    • Εκκολπωματίτιδα 
    • Παγκρεατίτιδα 
    • Μετεγχειρητικά 
    • Οξεία χολοκυστίτιδα

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΓΙΑ ΠΕΡΙΤΟΝΙΤΙΔΑ

    • Πρόσφατη χειρουργική επέμβαση 
    • Προχωρημένη νόσος ήπατος 
    • Φαρμακευτική αγωγή με κορτικοστεροειδή 
    • Νεφρωσικό σύνδρομο
    • Συνεχής περιπατητική περιτοναϊκή διάλυση

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΠΕΡΙΤΟΝΙΤΙΔΑΣ

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ 

    • Σχηματισμός αποστήματος
    • Άλλα αίτια ειλεού (συστροφή, εγκολεασμός)
    • Μεσεντέρια αδενίτιδα
    • Σκωληκοειδίτιδα
    • Παγκρεατίτιδα

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    • Θετική καλλιέργεια περιτοναϊκού υγρού
    • Λευκοκυττάρωση 
    • Αυξημένο άζωτο ουρίας αίματος
    • Αιμοσυμπύκνωση 
    • Θετική καλλιέργεια αίματος 
    • Μεταβολική οξέωση 
    • Αναπνευστική οξέωση 
    • Αυξημένη αμυλάση 
    • Ανάλυση ασκιτικού υγρού

    Φάρμακα που μπορεί να μεταβάλλουν τα ευρήματα: Αντιβιοτικά πριν την εξέταση αίματος

    acute peritonitis 2

    ΠΑΘΟΛΟΓΟΑΝΑΤΟΜΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    • Περιτόναιο - γενικευμένο ινωδοπυώδες εξίδρωμα 
    • Περιτόναιο - διήθηση πολυμορφοπυρήνων

    ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΗ

    • Ακτινογραφία κοιλίας - ελεύθερος αέρας στην περιτοναϊκή κοιλότητα, διάταση παχέος εντέρου, διάταση λεπτού εντέρου, οίδημα σπλαχνικού τοιχώματος
    • Ακτινογραφία θώρακος - ανύψωση διαφράγματος
    • Μαγνητική τομογραφία - ενδοκοιλιακή μάζα, ασκίτης
    • Αξονική τομογραφία - ενδοκοιλιακή μάζα, ασκίτης 
    • Υπερηχογράφημα - ενδοκοιλιακή μάζα, ασκίτης

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΠΕΡΙΤΟΝΙΤΙΔΑΣ

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ

    Ενδονοσομειακός ασθενής 

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ

    • Αντιμετωπίστε τις υποκείμενες καταστάσεις και λοιμώξεις (με χειρουργική επέμβαση αν χρειάζεται)
    • Αντιμετωπίστε τον παραλυτικό ειλεό (ρινογαστρική αποσυμπίεση μέχρι το υγρό να γίνει καθαρό και αραιό)
    • Αντιμετωπίστε την αφυδάτωση 
    • Αντιβιοτικά (μετά τα αποτελέσματα της καλλιέργειας)
    • Αναπνευστική υποστήριξη αν χρειάζεται
    • Υγρά ενδοφλέβια
    • Μετάγγιση αίματος

    Acute peritonitis

    ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ

    Κλινήρης μέχρι να τεθεί υπό έλεγχο η λοίμωξη 

    ΔΙΑΙΤΑ

    • Ενδοφλέβια υγρά και ηλεκτρολύτες, δίαιτα με υγρά ή μαλακές τροφές όσο είναι ανεκτή 
    • Φαγητό από το στόμα μόνο όταν επανέλθουν οι ήχοι εντέρου και η δίοδος των αερίων και/ή κοπράνων
    • Ολική περεντερική διατροφή μπορεί να είναι απαραίτητη

    ΦΑΡΜΑΚΑ 

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ

    Πρωτοπαθής:

    • Κεφοταξίμη 1-2 gr ΕΦ κάθε 4-8 ώρες ή 
    • Κεφτριαξόνη 1-2 gr ΕΦ κάθε 24 ώρες

    Δευτεροπαθής:

    • Αμπικιλλίνη 1-2 gr κάθε 6 ώρες συν γενταμυκίνη 1,5 mg/Kg/δόση συν κλινδαμυκίνη 600-900 mg κάθε 8 ώρες ή 
    • Αμπικιλλίνη συν γενταμυκίνη συν μετρονιδαζόλη 500 mg κάθε 6 ώρες ή
    • Γενταμυκίνη συν κλινδαμυκίνη ή 
    • Ιμιπενέμη 0,5-1,0 gr κάθε 6-8 ώρες 

    Συνεχής κοιλιακή περιτοναϊκή διάλυση:

    • Βανκομυκίνη ενδοπεριτοναϊκά (20 mg/lt διάλυμα + 1 gm ΕΦ φορτίο) συν γενταμυκίνη (6-8 mg/lt διάλυμα) ή 
    • Κεφαζολίνη ενδοπεριτοναϊκά 

    Άλλο:

    • Μορφίνη 2-10 mg ΕΦ ή ΕΜ κάθε 3-4 ώρες, όσο χρειάζεται για τον πόνο

    ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΑ ΦΑΡΜΑΚΑ

    • Αρχική θεραπεία με μια κεφαλοσπορίνη 3ης γενιάς (π.χ. κεφοταξίμη ή κεφτριαξόνη)
    • Αντιβιοτικά, άλλα εκτός από αυτά που αναφέρθηκαν αν ενδείκνυνται από την καλλιέργεια αίματος ή περιτοναϊκού υγρού 

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    Ενδονοσοκομειακός ασθενής και μερικές φορές σε μονάδες εντατικής θεραπείας, όπως ενδείκνυται 

    ΠΡΟΛΗΨΗ/ΑΠΟΦΥΓΗ

    Αντιβιοτικά προφυλακτικά κατά τη διάρκεια της χειρουργικής επέμβασης στην κοιλιά

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ

    • Υποβολαιμικές συνέπειες 
    • Σηψαιμία
    • Σηπτική καταπληξία (shock)
    • Οξεία νεφρική ανεπάρκεια 
    • Ηπατική ανεπάρκεια
    • Σχηματισμός αποστήματος

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ 

    • Ο πλήρως ανεπτυγμένος παραλυτικός ειλεός, απαιτεί 48 ώρες για ανάρρωση
    • Θνησιμότητα εξαρτώμενη από - ηλικία, διάρκεια, αιτία και προϋπάρχουσες καταστάσεις  

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    • Αποστήματα: υποδιαφραγματικά, υφηπατικά, περιτοναϊκά, πυελικά
    • Ειλεός 

    ΗΛΙΚΙΑΚΑ ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Παιδιατρικό: Πάρτε συμβουλή από παιδίατρο και χειρουργό, αν είναι διαθέσιμοι

    Γηριατρικό: Η θνησιμότητα είναι μεγαλύτερη σε αυτή την ηλικιακή ομάδα. Τα συμπτώματα μπορεί να είναι σιωπηρά

    ΚΥΗΣΗ

    Ρήξη εξωμήτριας κύησης μπορεί να οδηγήσει σε περιτονίτιδα

    Τα καλύτερα συμπληρώματα διατροφής για τις λοιμώξεις

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τις λοιμώξεις

    image 16

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Χρήσιμες πληροφορίες για τη φλεγμονώδη νόσο της πυέλου

    Τραυματική κάκωση ουροδόχου κύστεως

    Χρήσιμες πληροφορίες για τη φυματίωση

    Χολαγγειίτιδα

    Χολολιθίαση

    Υπονατριαιμία

    Αναερόβιες λοιμώξεις

    Χρήσιμες πληροφορίες για την εκκολπωματική νόσο

    Εντερική απόφραξη

    Επιλόχειος λοίμωξη

    Ασκίτης

    Πώς μπορεί να αντιμετωπισθεί πιο αποτελεσματικά η περιτοναϊκή καρκινωμάτωση

    Ενσφήνωση κοπράνων

    Πεπτικό έλκος

    Φυματιώδης περιτονίτιδα

    Έμφραγμα μεσεντερίου

    Εκκολπωματική νόσος

    Χυλώδης ασκίτης

    Η ανάλυση του ασκιτικού υγρού

    Παρακέντηση ασκιτικού υγρού

    Χολοκυστίτιδα

    Νόσος του Crohn

    Παθήσεις οξείας χειρουργικής κοιλίας

    Καταστάσεις που δεν απαιτούν χειρουργείο

    Οξεία ηπατική ανεπάρκεια

    Κίρρωση του ήπατος

    www.emedi.gr

     

     

  • Χολεστυραμίνη Χολεστυραμίνη

    Χρήσιμες πληροφορίες για τη χολεστυραμίνη

    Η χολεστυραμίνη (colestyramine) είναι ανιονική ανταλλακτική ρητίνη που δεσμεύει αρνητικά φορτισμένα χολικά οξέα και χολικά άλατα από το λεπτό έντερο με απώτερο αποτέλεσμα την ελάττωση της ολικής χοληστερόλης στο πλάσμα.

    Η χολεστυραμίνη είναι ένας παράγοντας απομόνωσης χολικών οξέων οξύ που δεσμεύει τη χολή στη γαστρεντερική οδό για να αποτρέψει την επαναπορρόφηση. Είναι μια ισχυρή ιοντοανταλλακτική ρητίνη, που σημαίνει ότι μπορεί να ανταλλάξει τα χλωριούχα ανιόντα της με ανιονικά χολικά οξέα στη γαστρεντερική οδό και να τα δεσμεύσει έντονα στη μήτρα της ρητίνης. Η λειτουργική ομάδα της ρητίνης ανταλλαγής ανιόντων είναι μια ομάδα τεταρτοταγούς αμμωνίου συνδεδεμένη σε ένα αδρανές συμπολυμερές στυρολίου-διβινυλοβενζολίου.

    Η χολεστυραμίνη αφαιρεί τα χολικά οξέα από το σώμα σχηματίζοντας αδιάλυτα σύμπλοκα με χολικά οξέα στο έντερο, τα οποία στη συνέχεια απεκκρίνονται στα κόπρανα. Ως αποτέλεσμα αυτής της απώλειας χολικών οξέων, περισσότερη χοληστερόλη πλάσματος μετατρέπεται σε χολικά οξέα στο ήπαρ για να ομαλοποιήσει τα επίπεδα.  Αυτή η μετατροπή της χοληστερόλης σε χολικά οξέα μειώνει τα επίπεδα χοληστερόλης στο πλάσμα. 

    Τα χολικά οξέα είναι συστατικά του υγρού της χολής που χρειάζονται για τη διάλυση των λιπαρών ουσιών κατά την πεπτική διαδικασία. Τα χολικά οξέα παράγονται από τη χοληστερίνη ή χοληστερόλη με τη δράση της βιταμίνης C που εξαρτάται από ένζυμα. Έτσι, η μετατροπή αυτή αποτελεί ένα σημαντικό μηχανισμό για τον περιορισμό των επιπέδων της χοληστερίνης στο αίμα.

    Ιατρικές χρήσεις χολεστυραμίνης

    Τα σύμπλοκα απομόνωσης χολικού οξέος, όπως η χολεστυραμίνη χρησιμοποιήθηκαν αρχικά για τη θεραπεία της υπερχοληστερολαιμίας, αλλά μετά την εισαγωγή των στατινών, έχουν μόνο μικρό ρόλο για αυτήν την ένδειξη.

    Μπορούν, επίσης, να χρησιμοποιηθούν για τη θεραπεία του κνησμού που συμβαίνει συχνά κατά τη διάρκεια ηπατικής ανεπάρκειας και άλλων τύπων χολόστασης όπου μειώνεται η ικανότητα εξάλειψης των χολικών οξέων.

    Η χολεστυραμίνη χρησιμοποιείται, συνήθως, για τη θεραπεία της διάρροιας που προκύπτει από τη δυσαπορρόφηση χολικών οξέων. Χρησιμοποιήθηκε αρχικά για αυτό σε ασθενείς με νόσο του Crohn που έχουν υποβληθεί σε ειλεϊκή εκτομή. Στο τελικό τμήμα του λεπτού εντέρου (ειλεός) απορροφώνται τα χολικά οξέα. Όταν ο ειλεός αφαιρεθεί, τα χολικά οξέα περνούν στο παχύ έντερο και προκαλούν διάρροια λόγω διέγερσης έκκρισης χλωριδίου / υγρού από τα κύτταρα κόλου με αποτέλεσμα την εκκριτική διάρροια. Η χολεστυραμίνη αποτρέπει αυτήν την αύξηση του νερού καθιστώντας τα χολικά οξέα αδιάλυτα και ωσμωτικά ανενεργά.

    Η χολεστυραμίνη χρησιμοποιείται, επίσης, για τον έλεγχο άλλων τύπων, διάρροιας από χολικά οξέα. Η πρωτοπαθής, ιδιοπαθής διάρροια χολικού οξέος είναι μια συχνή αιτία χρόνιας λειτουργικής διάρροιας, συχνά, λανθασμένα διαγνωσμένη ως σύνδρομο ευερέθιστου ευερέθιστου εντέρου και οι περισσότεροι από αυτούς τους ασθενείς ανταποκρίνονται στην χολεστυραμίνη.

    Είναι ευεργετική στη θεραπεία της χρόνιας διάρροιας του συνδρόμου μετά από χολοκυστεκτομή.

    Η χολεστυραμίνη είναι, επίσης, χρήσιμη για τη θεραπεία της διάρροιας μετά την κολπίτιδα. 

    Η χολεστυραμίνη μπορεί να είναι χρήσιμη στη θεραπεία των λοιμώξεων από Clostridium difficile, στην απορρόφηση των τοξινών Α και Β και στη μείωση της διάρροιας και των άλλων συμπτωμάτων που προκαλούν αυτές οι τοξίνες. Ωστόσο, επειδή δεν είναι αντιμολυσματικά, χρησιμοποιείται σε συνδυασμό με τη βανκομυκίνη. 

    Χρησιμοποιείται, επίσης, στη διαδικασία «έκπλυσης» σε ασθενείς που λαμβάνουν λεφλουνομίδη ή τεριφλουνομίδη για να βοηθήσουν στην αποβολή των φαρμάκων σε περίπτωση διακοπής τους λόγω σοβαρών παρενεργειών.

    Η κολεστυραμίνη είναι χρήσιμη για τη δηλητηρίαση από κυανοβακτηρίδια σε σκύλους. 

    Οι αλοιφές που περιέχουν χολεστυραμίνη χρησιμοποιούνται στην τοπική θεραπεία του εξανθήματος της πάνας σε βρέφη και νήπια. 

    Η χολεστυραμίνη συνδέεται, επίσης, με τα οξαλικά στο γαστρεντερικό σωλήνα, μειώνοντας τελικά τον σχηματισμό οξαλικών στα ούρα και οξαλικού ασβεστίου. 

    Η χολεστυραμίνη διατίθεται σε μορφή σκόνης, σε πακέτα των 4 g ή σε μεγαλύτερα κουτιά. 

    Δοσολογία

    Μια τυπική δόση είναι 4 έως 8 g μία ή δύο φορές ημερησίως, με μέγιστη δόση 24 g / d.

    cholesteramine 1

    Παρενέργειες χολεστυραμίνης

    Πιο συχνές:

    Δυσκοιλιότητα

    Αυξημένα τριγλυκερίδια πλάσματος

    Έχει αναφερθεί απόφραξη του εντέρου σε ασθενείς με προηγούμενη χειρουργική επέμβαση εντέρου που πρέπει να χρησιμοποιούν προσεκτικά τη χολεστυραμίνη.

    Σπάνια έχει αναφερθεί υπερχλωραιμική μεταβολική οξέωση που προκαλείται από τη χοληστεραμίνη. 

    Οι ασθενείς με υποθυρεοειδισμό, διαβήτη, νεφρωσικό σύνδρομο, δυσπρωτεϊναιμία, αποφρακτική ηπατική νόσο, νεφρική νόσο ή αλκοολισμό θα πρέπει να συμβουλευτούν το γιατρό τους πριν λάβουν αυτό το φάρμακο.

    Άλλα φάρμακα πρέπει να λαμβάνονται τουλάχιστον μία ώρα πριν ή τέσσερις έως έξι ώρες μετά την χολεστυραμίνη για να μειωθεί η πιθανή παρεμβολή στην απορρόφηση.

    Οι ασθενείς με φαινυλκετονουρία θα πρέπει να συμβουλευτούν έναν γιατρό προτού πάρουν τη χολεστυραμίνη, επειδή το προϊόν αυτό περιέχει φαινυλαλανίνη.

    Αλληλεπιδράσεις χολεστυραμίνης με άλλα φάρμακα

    Οιστρογόνα και προγεστίνες

    Φάρμακα για το διαβήτη από το στόμα

    Πενικιλίνη G.

    Φαινοβαρβιτάλη

    Σπιρονολακτόνη

    Τετρακυκλίνη

    Διουρητικά χάπια τύπου θειαζίδης

    Φάρμακα του θυρεοειδούς

    Βαρφαρίνη

    Λεφλουνομίδη

    Οι περισσότερες αλληλεπιδράσεις οφείλονται στον κίνδυνο μειωμένης απορρόφησης αυτών των φαρμάκων. Ο κύριος κίνδυνος υπερδοσολογίας είναι η απόφραξη του εντέρου ή του στομάχου.

    Η χολεστυραμίνη μπορεί να επηρεάσει την απορρόφηση λιποδιαλυτών βιταμινών, όπως οι βιταμίνες A, D, E και K, αλλά και της Β12.

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για το έντερο

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για το έντερο

    cholesteramine 2

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό

    Διαβάστε, επίσης,

    Παγκρεατικός καρκίνος εξωκρινούς μοίρας

    Χρήσιμες πληροφορίες για την ψευδομεμβρανώδη κολίτιδα

    Τα φάρμακα προκαλούν ανεπάρκεια βιταμινών

    Η βιταμίνη Κ έχει πολλά οφέλη για την υγεία

    Πόσο οι βιταμίνες απορροφούνται από τον οργανισμό μας

    Ενδοηπατική χολόσταση της κύησης

    Σύνδρομο ραγδαίας κενώσεως στομάχου

    Πρωτοπαθής σκληρυντική χολαγγειίτιδα

    Διάγνωση της ανεπάρκειας της βιταμίνης Β12

    Πρωτοπαθής χολική κίρρωση

    Τι πρέπει να προσέχετε με τα αντιπηκτικά;

    www.emedi.gr