Κυριακή, 04 Μαΐου 2014 09:36

Σύνδροµο δυσαπορρόφησης εντέρου

Γράφτηκε από την
Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(4 ψήφοι)

Σύνδρομο Κακής Εντερικής  Απορροφήσεως  ή Σύνδροµο Δυσαπορροφήσεως Εντέρου

Το σύνδροµο Κακής Εντερικής  Απορροφήσεως, ICD-10 K90 προκαλείται από διάφορα αίτια, που προσβάλλουν το βλεννογόνο του λεπτού εντέρου, µε συνέπεια την κακή απορρόφηση των προϊόντων της πέψης. Διαταράσσεται η απορρόφηση υδατανθράκων, πρωτεϊνών, λιποδιαλυτών βιταµινών, ηλεκτρολυτών και κυρίως του λίπους µε αποτέλεσµα να υπάρχει αυξηµένη αποβολή λίπους στα κόπρανα (λιπαρή διάρροια) και η κατάσταση καλείται και στεατόρροια (λίπος στα κόπρανα άνω των 7 γρ/24ωρο). Μερικές φορές µπορεί να απουσιάζει από τις κλινικές εκδηλώσεις η στεατόρροια.

Κάποιοι προτιμούν την ταξινόμηση της δυσαπορρόφησης κλινικά σε τρεις βασικές κατηγορίες

(1) επιλεκτική, όπως στη δυσαπορρόφηση της λακτόζης

(2) μερική, όπως λιποπρωτεϊνών

(3) ολική, όπως στην κοιλιοκάκη.


Αίτια Κακής Εντερικής  Απορροφήσεως

Η συνηθέστερη αιτία κακής εντερικής απορροφήσεως στην Ευρώπη είναι η κοιλιοκάκη, ενώ σε άλλες γεωγραφικές περιοχές (π.χ Άπω Ανατολή, lνδία) είναι το τροπικό sprue (tropical sprue).

-Λόγω των μολυσματικών παραγόντων
  • Νόσος του Whipple
  • Φυματίωση του εντέρου
  • HIV που σχετίζεται με δυσαπορρόφηση
  • Τροπικό sprue
  • Διάρροια των ταξιδιωτών
  • Παράσιτα

-Λόγω παθολογικών καταστάσεων

  • Φλεγμονώδης νόσος του εντέρου, συνήθως, στη νόσο του Crohn
  • Συρίγγια, στενώσεις
  • Αμυλοείδωση, λέμφωμα, ηωσινοφιλική γαστρεντερίτιδα
  • Ακτινοβολία εντέρου
  • Συστηματική σκλήρυνση και νοσήματα του κολλαγόνου
  • Σύνδρομο βραχέος εντέρου

-Χειρουργικές διαρθρωτικές αλλαγές

  • Γαστρεκτομή, βαγοτομή
  • Βαριατρική χειρουργική επέμβαση (Χειρουργική επέμβαση απώλειας βάρους)

-Λόγω ανωμαλίας του βλεννογόνου

  • Κοιλιοκάκη
  • Δυσανεξία στο γάλα αγελάδας
  • Δυσανεξία στο γάλα σόγιας
  • Δυσαπορρόφηση φρουκτόζης

-Ελλείψεις ενζύμων

  • Λακτάσης, που προκαλεί δυσανεξία στη λακτόζη
  • Σουκρόζης
  • Εντερική ανεπάρκεια δισακχαριδάσης
  • Εντερική ανεπάρκεια εντεροπεπτιδάσης

-Λόγω δυσλειτουργίας του πεπτικού

♦Ανεπάρκειες του παγκρέατος:

  • κυστική ίνωση
  • χρόνια παγκρεατίτιδα
  • καρκίνωμα του παγκρέατος
  • σύνδρομο Zollinger-Ellison

Δυσαπρρόφηση χολικών αλάτων 

  • νόσος τελικού ειλεού
  • αποφρακτικός ίκτερος
  • βακτηριακή υπερανάπτυξη
  • διάρροια

-Άλλες συστηματικοί νόσοι που επηρεάζουν την γαστρεντερική οδό

  • Κοιλιοκάκη
  • Υποθυρεοειδισμός και υπερθυρεοειδισμός
  • Νόσος του Addison
  • Σακχαρώδης διαβήτης
  • Υπερπαραθυρεοειδισμός και της Υποπαραθυρεοειδισμός
  • Καρκινοειδές σύνδρομο
  • Υποσιτισμός
  • Ανεπάρκεια φυτικών ινών

Παθοφυσιολογία Κακής Εντερικής  Απορροφήσεως

Ο κύριος σκοπός της γαστρεντερικής οδού είναι να αφομοιώνει και να απορροφάει τα θρεπτικά συστατικά (λίπη, υδατάνθρακες, πρωτεΐνες, και ίνες). Η ενζυματική υδρόλυση εκκινείται με ενδοαυλικές διεργασίες που απαιτούν γαστρικό, παγκρεατικό υγρό και χολή. Τα τελικά προϊόντα της πέψης απορροφώνται από τα εντερικά επιθηλιακά κύτταρα.

Το σύνδροµο Κακής Εντερικής  Απορροφήσεως:

Εντερική δυσαπορρόφηση μπορεί να οφείλεται σε:

  • Βλάβη του βλεννογόνου (εντεροπάθεια)
  • Συγγενή ή επίκτητη μείωση της απορροφητικής επιφάνειας
  • Ελαττώματα της εξειδικευμένης υδρόλυσης
  • Ελαττώματα της μεταφοράς ιόντων
  • Ανεπάρκεια του παγκρέατος
  • Μειωμένη εντεροηπατική κυκλοφορία

Συμπτώματα Κακής Εντερικής  Απορροφήσεως

Στο 1/3 των αρρώστων µε κοιλιοκάκη (celiac sprue) τα συµπτώµατα αρχίζουν από την πρώιµη παιδική ηλικία (στα δύο πρώτα χρόνια) µε διάρροια, καθυστερηµένη ανάmυξη, απώλεια βάρους, αναιµία, διατεταµένη κοιλιά, ευερεθιστότητα, έντονη ωχρότητα και γενική καχεξία.

Η πάθηση χαρακτηρίζεται από ατροφία των λαχνών του λεπτού εντέρου, όπου στη δηµιουργία της φαίνεται ότι παρεµβαίνει η γλουτένη της τροφής και συγκεκριµένα ένα συστατικό της γλουτένης, το πολυπεπτίδιο γλιαδίνη. Η γλουτένη είναι ηρωτεϊνη που περιέχεται σε δηµητριακά (σιτάρι, σίκαλι, κριθάρι).

Συχνά µετά από ορισµένο χρονικό διάστηµα, τα συµπτώµατα υποχωρούν και επανεµφανίζονται στην ενήλικη ζωή (τύπος ενηλίκων).

Στους ενήλικες εκδηλώνεται µε έντονη διάρροια (άφθονα κάκοσµα, ογκώδη και ανοιχτόχρωµα κόπρανα), καταβολή, αναιµία, σκελετικούς πόνους (έλλειψη ασβεστίου και βιταµίνης Ο), αιµορραγίες (έλλειψη βιταµίνης Κ), οιδήµατα (λόγω υποπρωτεϊναιµίας) κ.λ.π.

Τα συμπτώματα μπορεί να είναι εντερικά ή εξωεντερικά

  • Διάρροια, συχνά, στεατόρροια είναι το πιο συχνό σύπτωμα. Υδατώδεις, ημερήσιες και νυχτερινές, ογκώδεις, συχνές κενώσεις είναι το σήμα κατατεθέν της δυσαπορρόφησης. Είναι λόγω της μειωμένης απορρόφησης του νερού, υδατανθράκων και ηλεκτρολυτών ή ερεθισμός από τα λιπαρά οξέα που δεν έχουν απορροφηθεί. Τα τελευταία οδηγούν, επίσης, σε φούσκωμα, μετεωρισμό και κοιλιακή δυσφορία. Ο πόνος, συνήθως, υποδηλώνει εντερική απόφραξη, νόσος του Crohn, ειδικά αν επιμένει μετά την αφόδευση.
  • Η απώλεια βάρους μπορεί να είναι σημαντική παρά την αυξημένη από του στόματος πρόσληψη θρεπτικών ουσιών.
  • Καθυστέρηση της ανάπτυξης, καθυστερημένη εφηβεία σε παιδιά.
  • Πρήξιμο ή οίδημα από την απώλεια της πρωτεΐνης.
  • Αναιμία, συνήθως, βιταμίνης Β12, φυλλλικού οξέος και ανεπάρκεια σιδήρου με κόπωση και αδυναμία.
  • Μυϊκές κράμπες από μειωμένα επίπεδα βιταμίνης D, ή απορρόφησης ασβεστίου. Επίσης, οστεομαλακία και οστεοπόρωση.
  • Αιμορραγία από τη βιταμίνη Κ και άλλες ανεπάρκειες παραγόντων πήξης.

Διάγνωση Κακής Εντερικής  Απορροφήσεως

Η διάγνωση γίνεται µε βεβαιότητα από τη βιοψία του λεπτού εντέρου που δίδει χαρακτηριστική εικόνα των λαχνών.

Δεν υπάρχει ειδική δοκιμή για δυσαπορρόφηση.

-Η διάγνωση καθοδηγείται από τα συμπτώματα και τα σημεία.
-Οι εξετάσεις αίματος
  • Οι εξετάσεις αίματος μπορεί να αποκαλύψουν αναιμία, υψηλή ή χαμηλή CRP και χαμηλή αλβουμίνη.
  • Μικροκυτταρικά αναιμία από έλλειψη σιδήρου και μακροκυττάρωση από έλλειψη φυλλικού οξέος ή δυσαπορρόφηση Β12  ή και των δύο.
  • Χαμηλή χοληστερόλη ή τριγλυκερίδια από την δυσαπορρόφηση του λίπους.
  • Χαμηλά επίπεδα ασβεστίου και φωσφόρου είναι ένδειξη οστεομαλακίας από χαμηλή βιταμίνη D.
  • Ειδικές βιταμίνες, όπως η βιταμίνη D ή και τα επίπεδα ψευδαργύρου μπορεί να ελεγχθούν. Οι λιποδιαλυτές βιταμίνες (A, D, E και K) επηρεάζονται σε δυσαπορρόφηση του λίπους.
  • Παρατεταμένος χρόνος προθρομβίνης μπορεί να προκληθεί από ανεπάρκεια βιταμίνης Κ.

-Ορολογικές μελέτες

  • Αντισώματα IgA αντι-τρανσγλουταμινάσης ή IgA αντι-ενδομυσίου για κοιλιοκάκη (εντεροπάθεια από ευαισθησία στη γλουτένη).
  • Σε διάρροια, η μικροσκοπία μπορεί να δείξει μολυσματικούς παράγοντες.
  • Το λίπος κοπράνων για τη διάγνωση στεατόρροιας εκτελείται σπάνια στις μέρες μας.
  • Χαμηλή παγκρεατική ελαστάση κοπράνων είναι ενδεικτική της παγκρεατικής ανεπάρκειας. Η χυμοθρυψίνη μπορεί να εκτιμηθεί.

-Ακτινολογικές εξετάσεις

  • Το βάριο είναι χρήσιμο. Ο βαριούχος υποκλυσμός δείχνει βλάβες του παχέος εντέρου ή βλάβες ειλεού.
  • Η CT κοιλίας είναι χρήσιμη για την διάγνωση της κατάστασης της εντέρου
  • Η μαγνητική χολαγγειοπαγκρεατογραφία (MRCP) είναι μια εναλλακτική λύση της ERCP.

-Επεμβατικές μελέτες

  • Η βιοψία του λεπτού εντέρου δείχνει κοιλιοκάκη που εκδηλώνεται με άμβλυνση των λαχνών, υπερπλασία των κρυπτών και διήθησή τους με λεμφοκύτταρα.
  • Οισοφαγοδωδεκαδακτυλοσκόπηση για την ανίχνευση του δωδεκαδακτύλου (κοιλιοκάκη, τροπικό sprue, νόσος του Whipple).
  • Εντεροσκόπηση για την εντεροπάθεια και έλεγχος νήστιδας για βακτηριακή υπερανάπτυξη.
  • Η ενδοσκόπηση με κάψουλα είναι σε θέση να απεικονίσει το σύνολο του λεπτού εντέρου και είναι μερικές φορές χρήσιμη.
  • Η κολονοσκόπηση είναι απαραίτητη σε νόσο παχέος εντέρου και ειλεού.
  • Η ERCP θα δείξει δομικές ανωμαλίες παγκρέατος και των χοληφόρων.
  • Τεστ για τη διάγνωση  δυσαπορρόφησης του χολικού οξέος
  • Δοκιμή αναπνοής υδρογόνου για γλυκόζη για βακτηριακή υπερανάπτυξη
  • Δοκιμή αναπνοής υδρογόνου για λακτόζη για δυσανεξία στη λακτόζη
  • 51Cr-EDTA για την  εντερική διαπερατότητα.
  • Δοκιμασία απορρόφησης D-ξυλόζης για βλεννογονική νόσο ή βακτηριακή υπερανάπτυξη.
  • Τεστ αναπνοής (14C-glycocholate) για τον προσδιορισμό της δυσαπορρόφησης χολικών αλάτων.
  • Schilling test για την ανεπάρκεια Β12.

Θεραπεία Κακής Εντερικής  Απορροφήσεως

Η θεραπεία περιλαµβάνει δίαιτα χωρίς γλουτένη, περιορισµό των λιπών και χορήγηση βιταµινών, σιδήρου και ασβεστίου. Σπάνια συνιστώνται κορτικοειδή. Σε προχωρηµένα στάδια της πάθησης υπάρχει αυξηµένη πιθανότητα εµφανίσεως κακοήθους λεµφώµατος και καρκίνου, οπότε η δίαιτα χωρίς γλουτένη δεν αποδίδει.

Η θεραπεία κατευθύνεται σε μεγάλο βαθμό στη διαχείριση της υποκείμενης αιτίας:

-Αντικατάσταση των ηλεκτρολυτών, των  θρεπτικών συστατικών, και υγρών.

-Σε σοβαρή ανεπάρκεια απαιτείται παρεντερική χορήγηση.

-Τα παγκρεατικά ένζυμα συμπληρώνονται από το στόμα σε ανεπάρκειες.

Διαιτητική τροποποίηση σε ορισμένες συνθήκες:

  • Δίαιτα ελεύθερη γλουτένης σε κοιλιοκάκη.
  • Αποφυγή λακτόζης σε δυσανεξία στη λακτόζη.
  • Αντιβιοτική θεραπεία σε βακτηριακή υπερανάπτυξη λεπτού εντέρου.
  • Χολεστεραμίνη για τη μείωση διάρροιας σε δυσαπορρόφηση χολικών οξέων.
  • Νηστιδοστομία.

Τα καλύτερα συμπληρώματα διατροφής για το σύνδρομο δυσαπορρόφησης του εντέρου

Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα καλύτερα συμπληρώματα διατροφής για το σύνδρομο δυσαπορρόφησης του εντέρου

Διαβάστε, επίσης,
www.emedi.gr

Διαβάστηκε 15032 φορές Τελευταία τροποποίηση στις Κυριακή, 03 Φεβρουαρίου 2019 09:44
Σαββούλα Μάλλιου Κριαρά

Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

Σχετικά Άρθρα

  • Οξεία διάρροια Οξεία διάρροια

    Χρήσιμες πληροφορίες για την οξεία διάρροια

    Οξεία διάρροια είναι η διάρροια απότομης έναρξης σε υγιές άτομο και οφείλεται, συνήθως, σε λοιμώδη αίτια.

    Μπορεί να παρατηρηθεί μεγάλη ποικιλία συμπτωμάτων, όπως συχνές μαλακές ή υδαρείς κενώσεις, πυρετός, ρίγη, ανορεξία, έμετοι και αδιαθεσία.

    • Οξεία ιογενής διάρροια - η πιο συχνή μορφή, συνήθως διαρκεί για 3-4 ημέρες και είναι αυτοπεριοριζόμενη. Προκαλεί μορφολογικές μεταβολές στα κύτταρα του λεπτού εντέρου, οι λάχνες γίνονται μικρότερες και αυξάνει ο αριθμός των κυττάρων στις εντερικές κρύπτες 
    • Βακτηριακή διάρροια - μπορεί να την υποπτευθούμε αν υπάρχει ιστορικό ταυτόχρονης εκδήλωσης παρόμοιων συμπτωμάτων σε άτομο που μοιράστηκε το ίδιο φαγητό με τον πάσχοντα. Διάρροια που εκδηλώνεται μέσα σε 12 ώρες από το ύποπτο γεύμα είναι πιθανότερο να οφείλεται στη λήψη είδη σχηματισμένης τοξίνης 
    • Πρωτοζωική λοίμωξη - όπως η Giardia lamblia, προκαλεί παρατεταμένη υδαρή διάρροια που συχνά προσβάλλει ταξιδιώτες που επιστρέφουν από ενδημικές περιοχές όπου έχει μολυνθεί το σύστημα παροχής νερού
    • Διάρροια των ταξιδιωτών - τυπικά εμφανίζεται 3-7 ημέρες μετά την άφιξη σε ξένο μέρος και γενικά είναι αρκετά οξεία.

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Πεπτικό, Ενδοκρινείς/Μεταβολισμός

    Επικρατέστερη ηλικία: Όλες οι ηλικίες 

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΟΞΕΙΑΣ ΔΙΑΡΡΟΙΑΣ

    • Υδαρείς διαρροϊκές κενώσεις - αίμα ή βλέννες 
    • Πυρετός
    • Κοιλιακό άλγος και διάταση 
    • Κεφαλαλγία
    • Ανορεξία
    • Αδιαθεσία
    • Έμετοι
    • Μυαλγίες 
    • Σε λοίμωξη με Giardia lamblia, ωχρές αποχρωματισμένες κενώσεις, κράμπες, καταβολή, απώλεια βάρους, χρονιότητα

    ΑΙΤΙΑ ΟΞΕΙΑΣ ΔΙΑΡΡΟΙΑΣ

    Βακτήρια

    • Κολοβακτηρίδιο
    • Σαλμονέλλα
    • Σιγκέλλα
    • Καμπυλοβακτηρίδιο της νήστιδας
    • Δονάκιο της χολέρας 
    • Yersinia enterocolitica

    Ιοί 

    • Rotavirus
    • Norwalk virus

    Παράσιτα

    • Giardia lamblia
    • Κρυπτοσπορίδιο
    • Αμοιβάδα ιστολυτική

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΟΞΕΙΑΣ ΔΙΑΡΡΟΙΑΣ

    • Άτομα από ανεπτυγμένες χώρες που επισκέπτονται χώρες υπό ανάπτυξη
    • Ανοσοκατασταλμένοι ασθενείς

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΟΞΕΙΑΣ ΔΙΑΡΡΟΙΑΣ

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΟΞΕΙΑΣ ΔΙΑΡΡΟΙΑΣ

    • Ελκώδης κολίτιδα
    • Νόσος του Crohn
    • Φάρμακα (χολινεργικά, αντιόξινα που περιέχουν μαγνήσιο)
    • Ψευδομεμβρανώδης κολίτιδα δευτεροπαθής μετά από χρήση αντιβιοτικών 
    • Εκκολπωματίτιδα 
    • Σπαστικό (ευερέθιστο) έντερο
    • Ενσφήνωση κοπράνων
    • Δυσαπορρόφηση
    • Σύνδρομο Zollinger-Ellison
    • Εντερική ισχαιμία
    • Γαστρίνωμα

    ersefuril dlya detej instrukciya po primeneniyu 4

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ ΟΞΕΙΑΣ ΔΙΑΡΡΟΙΑΣ

    • Γενική αίματος - αύξηση λευκών αιμοσφαιρίων με αριστερή στροφή υποδηλώνει λοιμώδη αιτιολογία, μείωση αιματοκρίτη και αιμοσφαιρίνης, μπορεί να σημαίνει αναιμία από απώλεια αίματος 
    • Ηλεκτρολύτες ορού - αύξηση νατρίου λόγω αφυδάτωσης, μείωση καλίου από τη διάρροια
    • pH - υπερχλωραιμική οξέωση
    • Εξέταση κοπράνων - αίμα (μπορεί να υπάρχει σε φλεγμονώδεις νόσους του εντέρου, εντερική ισχαιμία, βακτηριακή λοίμωξη), λευκά αιμοσφαίρια (υπάρχουν σε διάρροια που προκαλείται από σαλμονέλλα, καμπυλοβακτηρίδιο, Yersinia) καλλιέργεια και δοκιμασία ευαισθησίας (για σαλμονέλλα, καμπυλοβακτηρίδιο, Yersinia, σιγκέλλα), ωά και παράσιτα, τοξίνη του κλωστηριδίου του διαθλαστικού, χρώση Ziehl-Nielsen (για κρυπτοσπορίδιο).

    ΠΑΘΟΛΟΓΟΑΝΑΤΟΜΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ ΟΞΕΙΑΣ ΔΙΑΡΡΟΙΑΣ

    • Ιογενής διάρροια - μεταβολές στη μορφολογία των κυττάρων του λεπτού εντέρου, όπως σμίκρυνση των λαχνών, αύξηση του αριθμού των κυττάρων στις κρύπτες, κυτταροβρίθεια του ορογόνου
    • Βακτηριακή διάρροια - είσοδος βακτηριδίων στο τοίχωμα του εντέρου, οδηγεί σε υπεραιμία και οίδημα του βλεννογόνου καθώς και σε λεμφοκυτταρική διήθηση.

    ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΗ ΟΞΕΙΑΣ ΔΙΑΡΡΟΙΑΣ

    Απλή ακτινογραφία κοιλίας ενδείκνυται σε ασθενείς με κοιλιακό άλγος ή στοιχεία απόφραξης για τον αποκλεισμό καταστάσεων όπως το τοξικό μεγάκολο και η εντερική ισχαιμία

    ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΕΣ ΜΕΘΟΔΟΙ ΟΞΕΙΑΣ ΔΙΑΡΡΟΙΑΣ

    Η σιγμοειδοσκόπηση ενδείκνυται σε ασθενείς με αιμορραγική διάρροια ή υποψία ψευδομεμβρανώδους κολίτιδας

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΟΞΕΙΑΣ ΔΙΑΡΡΟΙΑΣ

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ ΟΞΕΙΑΣ ΔΙΑΡΡΟΙΑΣ

    Εξωνοσοκομειακή φροντίδα εκτός από τις επείγουσες επιπλοκές (αφυδάτωση)

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ ΟΞΕΙΑΣ ΔΙΑΡΡΟΙΑΣ

    • Αντικατάσταση των χαμένων υγρών και ηλεκτρολυτών 
    • Χορήγηση ροφημάτων όπως τσάι, ανθρακούχα χωρίς καφεΐνη και ειδικών διαλυμάτων ενυδάτωσης 
    • Διαλύματα αλάτων για ενυδάτωση μέχρι την ικανοποίηση του αισθήματος της δίψας θα βοηθήσει στην αναπλήρωση των υγρών που χάνονται.

    ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ ΟΞΕΙΑΣ ΔΙΑΡΡΟΙΑΣ

    Κατάκλιση 

    ΔΙΑΙΤΑ ΟΞΕΙΑΣ ΔΙΑΡΡΟΙΑΣ

    • Κατά τις περιόδους ενεργούς διάρροιας θα πρέπει να αποφεύγεται ο καφές, το οινόπνευμα, τα γαλακτοκομικά προϊόντα, τα περισσότερα φρούτα, τα λαχανικά, τα κόκκινα κρέατα και τα βαριά μαγειρεμένα φαγητά
    • Μετά την πάροδο 12 ωρών χωρίς διάρροια, ελαφριά σούπα, αλατισμένα κράκερ, φρυγανιές και σακχαρούχους χυμούς
    • Καθώς μειώνεται ο αριθμός των κενώσεων, προστίθενται στη δίαιτα ρύζι, βραστές πατάτες, πουρές, φρούτα και ιδιαίτερα μπανάνες.

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΟΞΕΙΑΣ ΔΙΑΡΡΟΙΑΣ

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ ΟΞΕΙΑΣ ΔΙΑΡΡΟΙΑΣ

    • Λοπεραμίδη (4 mg ακολουθούμενα από 2 mg μετά από κάθε κένωση) ή σαλικυλικό βισμούθιο (30 ml κάθε μισή ώρα μέχρι τη συμπλήρωση 8 δόσεων) μπορεί να είναι χρήσιμα σε ήπια διάρροια
    • Αν η διάρροια επιμένει και στο μεταξύ έχει προσδιοριστεί ο υπεύθυνος μικροοργανισμός, θα πρέπει να ξεκινήσει αντιβιοθεραπεία:
    1. Giardia - μετρονιδαζόλη 250 mg x 3 για 5-10 ημέρες 
    2. Ιστολυτική αμοιβάδα - μετρονιδαζόλη 500-750 mg x 3 για 10 ημέρες 
    3. Σιγκέλλα - Τριμεθοπρίμη/σουλφαμεθοξαζόλη 160 mg και 800 mg αντίστοιχα x 2 για 5 ημέρες ή σιπροφλοξασίνη 500 mg x 2 για 10 ημέρες 
    4. Καμπυλοβακτηρίδιο - ερυθρομυκίνη 250 mg x 4 για 5 ημέρες ή σιπροφλοξασίνη 500 mg x 2 για 7 ημέρες
    5. Κλωστηρίδιο το διαθλαστικό - μετρονιδαζόλη 250 mg  x 3 για 10-14 ημέρες 
    6. Διάρροια ταξιδιωτών - Τριμεθοπρίμη/σουλφαμεθοξαζόλη ένα διπλής ισχύος δισκίο x 2 για 3 ημέρες ή σιπροφλοξασίνη 500 mg x 2 για 3 ημέρες.

    Αντενδείξεις:

    • Η χορήγηση αντιβιοτικών αντενδείκνυται στις λοιμώξεις από σαλμονέλα, εκτός αν πρόκειται για το στέλεχός του τύφου ή αν ο ασθενής είναι σηπτικός 
    • Αποφυγή λήψης οινοπνεύματος κατά την αγωγή με μετρονιδαζόλη λόγω πιθανότητας εκδήλωσης συνδρόμου δισουλφιράμης.

    Προφυλάξεις:

    • Αντιπερισταλτικά φάρμακα (π.χ. λοπεραμίδη) θα πρέπει να χρησιμοποιούνται με προσοχή σε ασθενείς που υπάρχει υποψία λοιμώδους διάρροιας ή διάρροιας σχετιζόμενης με λήψη αντιβιοτικών 
    • Η δοξυκυκλίνη, η σιπροφλοξασίνη και η τριμεθοπρίμη/σουλφαμεθοξαζόλη μπορεί να προκαλέσουν φωτοευαισθησία.

    Σημαντικές πιθανές αλληλεπιδράσεις:

    • Η απορρόφηση σαλικυλικών από τα σκευάσματα σαλικυλικού βισμουθίου μπορεί να προκαλέσει τοξικότητα σε ασθενείς που παίρνουν ήδη παράγωγα ασπιρίνης, ενώ μπορεί να μεταβάλλουν την κατάσταση πηκτικότητας σε ασθενείς που παίρνουν κουμαρινικά.
    • Η σιπροφλοξασίνη και η ερυθρομυκίνη αυξάνουν τα επίπεδα θεοφυλλίνης στον ορό.

    ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΑ ΦΑΡΜΑΚΑ

    Δοξυκυκλίνη 100 mg x 2 για 3 ημέρες 

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ ΜΕ ΟΞΕΙΑ ΔΙΑΡΡΟΙΑ

    Αν η διάρροια συνεχίζεται για 3-5 ημέρες με ή χωρίς αίμα και βλέννες, ο ασθενής θα πρέπει να συμβουλεύεται γιατρό.

    ΠΡΟΛΗΨΗ/ΑΠΟΦΥΓΗ ΟΞΕΙΑΣ ΔΙΑΡΡΟΙΑΣ

    • Η έκθεση κατά τη διάρκεια ταξιδιών σε ενδημικές περιοχές είναι συχνή, όπως κατά το βούρτσισμα των δοντιών με τρεχούμενο νερό, τη χρήση πάγου ή τη βρώση κρύων σαλατικών ή κρεάτων 
    • Συνιστάται αποφυγή μη καλά μαγειρεμένων ή αμαγείρευτων θαλασσινών, κιμά που έχει παραμείνει εκτός ψυγείου για ώρες ή φαγητού που παρασκευάζεται και σερβίρεται από πλανόδιους πωλητές.

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ ΟΞΕΙΑΣ ΔΙΑΡΡΟΙΑΣ

    Συνηθισμένο πρόβλημα που πολύ σπάνια μπορεί να γίνει απειλητικό για τη ζωή αν δοθεί η απαραίτητα προσοχή στην καλή ενυδάτωση.

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ ΟΞΕΙΑΣ ΔΙΑΡΡΟΙΑΣ

    • Αφυδάτωση 
    • Σηψαιμία
    • Καταπληξία
    • Αναιμία

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    • Σακχαρώδης διαβήτης 
    • Εκτομή ειλεού 
    • Γαστρεκτομή 
    • Υπερθυρεοειδισμός 

    Παιδιατρικό:

    • Οι ιοί rota είναι ένα σύνηθες αίτιο διάρροιας κατά τους χειμερινούς μήνες και συνοδεύεται με εμέτους
    • Άλλες αιτίες μπορεί να είναι υπερβολική τροφή, κυστική ίνωση και δυσαπορρόφηση.

    Γηριατρικό: Υδαρής διάρροια σε ηλικιωμένους ασθενείς με χρόνια δυσκοιλιότητα, μπορεί να προκληθεί από ενσφήνωση κοπράνων ή από αποφρακτικό καρκίνωμα

    ΚΥΗΣΗ

    Αποφυγή αφυδάτωσης δεδομένου ότι αυτή μπορεί να οδηγήσει σε πρόωρο τοκετό.

    Τα καλύτερα συμπληρώματα διατροφής για το πεπτικό σας σύστημα

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα καλύτερα συμπληρώματα διατροφής για την υγεία του πεπτικού σας συστήματος

    ersefuril dlya detej instrukciya po primeneniyu 5

     

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό

    Διαβάστε, επίσης,

    Εντερικά παράσιτα

    Χρήσιμες πληροφορίες για την εκκολπωματική νόσο

    Ενυδάτωση από του στόματος

    Σύνδρομο Dumping

    Nόσος Graves

    Εγκολεασμός

    Χρήσιμες πληροφορίες για την ελκώδη κολίτιδα

    Καρκινοειδές σύνδρομο

    Συμπληρώματα διατροφής για τη φλεγμονώδη νόσο εντέρου

    Οι παρενέργειες της χημειοθεραπείας στο πεπτικό σύστημα

    Κάνναβη και γαστρεντερικές διαταραχές

    Ρύζι λαπάς

    Πώς αποβάλλονται οι τοξίνες από το έντερο

    Να χρησιμοποιείτε ριγανέλαιο σαν αντιβακτηριακό

    Προβιοτικά για τη διατήρηση της υγείας

    Σύνδρομο βραχέος εντέρου

    Αν πάθετε τροφική δηλητηρίαση από σταφυλόκοκκο

    Για όσους έχουν εντερικές παθήσεις

    Αντιμετώπιση οξείας διάρροιας

    Δίαιτα κατά της διάρροιας

    Όταν έχετε διάρροια

    Να πίνετε τσάι

    Χρήσιμες ιατρικές συνταγές με ρίγανη

    Χρήσιμες ιατρικές συνταγές με μύρτιλλα

    Όλα όσα πρέπει να ξέρετε για τα βακτήρια

    Να παίρνετε τα προβιοτικά μόλις τελειώσει η αντιβίωση

    Η διατροφή των ασθενών

    Σημεία πίεσης για τη θεραπεία των παθήσεων του πεπτικού συστήματος

    Χρήσιμες ιατρικές συνταγές με ροδιά

    Τα οφέλη από το μαύρο κύμινο στην υγεία

    Χρήσιμες ιατρικές συνταγές με αγριμόνιο

    Χρήσιμες ιατρικές συνταγές με καρότα

    Φτιάξτε δυναμωτικές κάψουλες με τζίνσενγκ

    Χρήσιμες ιατρικές συνταγές με δυόσμο

    Οξεία γαστρεντερίτιδα σε παιδιά

    Εντεροκολίτιδα από υερσίνια

    Κολονοσκόπηση

    Ηωσινοφιλική γαστρεντερίτιδα

    Κρυπτοσποριδίωση

    Η λίστα με τα φιλικά βακτήρια

    Λιστερίωση

    www.emedi.gr

     

     

     

  • Εντερικά παράσιτα Εντερικά παράσιτα

    Χρήσιμες πληροφορίες για τα εντερικά παράσιτα

     Η τάξη των λοιμωδών παραγόντων που ονομάζονται παράσιτα υποδιαιρείται σε δύο κατηγορίες:

    • Τα πρωτόζωα, που είναι μονοκύτταροι μικροοργανισμοί και, χαρακτηριστικά, διαιρούνται και πολλαπλασιάζονται μέσα στον ξενιστή, συνήθως, μεταδίδονται άμεσα δια της κοπρανοστοματικής οδού και δεν προκαλούν ηωσινοφιλία
    • Οι έλμινθες (σκώληκες) που είναι πολυκύτταροι μικροοργανισμοί και, με ελάχιστες εξαιρέσεις (π.χ. Strongyloides stercoralis, Hymenolepis nana), δεν πολλαπλασιάζονται μέσα στο σώμα του ξενιστή ενώ, συχνά, προκαλούν κάποιου βαθμού ηωσινοφιλία. Το ύψος της ηωσινοφιλίας εξαρτάται από το βαθμό διεισδυτικότητας στο βλεννογόνο. Οι σκώληκες έχουν μικρή διάρκεια ζωής στο σώμα του ξενιστή και, χωρίς αναμόλυνση, πεθαίνουν από μόνοι τους.
    • Δεν παραμένουν στο έντερο όλα τα παράσιτα, που φθάνουν εκεί δια της στοματικής οδού. Μερικά εμφανίζουν διεισδυτικότητα ενώ άλλα δεν απελευθερώνουν τις λοιμώδεις μορφές τους μέσα στο έντερο. Αυτή η τελευταία ομάδα, που περιλαμβάνει το τοξόπλασμα (Toxoplasma gondii), τον εχινόκοκκο και την τριχινέλλα (Trichinella spirallis)
    • Οι περισσότεροι σκώληκες απαιτούν, είτε παρατεταμένη περίοδο επώασης, εκτός του ξενιστή, πριν καταστούν μολυσματικοί, είτε την παρουσία ενός συγκεκριμένου φορέα για τη μεταδοσή τους. Εξαίρεση σ' αυτό τον κανόνα αποτελεί ο Enterobius vermicularis (οξύουροι), του οποίου τα αυγά είναι μολυσματικά, σχεδόν αμέσως μετά τη γέννηση τους. Με αυτό τον τρόπο συμβαίνει άμεση αυτολοίμωξη
    • Η άμεση μετάδοση μεταξύ ατόμων είναι ασυνήθης 
    • Η πιθανότητα μόλυνσης από κάποιο εντερικό παράσιτο, εξαρτάται από πολλούς παράγοντες - την παρουσία του συγκεκριμένου λοιμώδους παράγοντα, έναν κατάλληλο φορέα ή τρόπο μετάδοσης και την παρουσία ξενιστή που είναι επιρρεπής στον λοιμώδη παράγοντα. Η παγκόσμια κατανομή των παρασίτων καθορίζεται από παράγοτες κοινωνικοοικονομικούς , γεωγραφικούς, τηνηλικία και το συγχρωτισμό, ενώ το χαμηλό επίπεδο της ποιότητας του νερού και της ατομικής υγιεινής είναι οι σημαντικότεροι

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Πεπτικό

    Γενετική: Οι γενετικοί παράγοντες παίζουν ελάσσονα ρόλο στη μετάδοση, την παθογένεια και την αντιμετώπιση των συγκεκριμένων λοιμώξεων 

    Επικρατέστερη ηλικία: Παιδιά κυρίως

    Επικρατέστερο φύλο: Άνδρες = Γυναίκες

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΕΝΤΕΡΙΚΩΝ ΠΑΡΑΣΙΤΩΝ

    • Διάρροια
    • Κοιλιακά άλγη/ευαισθησία
    • Αύξηση των αερίων του εντέρου - τυμπανισμός, ερυγές, μετεωρισμός, βορβορυγμοί
    • Ναυτία ή έμετοι
    • Απώλεια βάρους και ανορεξία
    • Δυσεντερία. Σπάνια, μπορεί όμως, να σχετίζεται με λοίμωξη από αμοιβάδα (Entamoeda histolytica), Balantidium Coli
    • Κνησμός του δακτυλίου (E. vermicularis, Trichuris trichiura, S. stercoralis, πλατυέλμινθες)
    • Αφόδευση σκώληκα ή τμήματος αυτού 
    • Αύξηση των εντερικών ήχων 
    • Περιπρωκτικό ή αιδοιϊκό εξάνθημα

    ΑΙΤΙΑ ΕΝΤΕΡΙΚΩΝ ΠΑΡΑΣΙΤΩΝ

    Παθογόνα πρωτόζωα:

    • Giardia lamblia
    • Entamoeda histolytica
    • Cryptosporidium
    • Isospora belli
    • Balantidium coli
    • Cyclospora 
    • Microsporida

    Δυνητικά παθογόνα πρωτόζωα:

    • Dientamoeda fragilis

    Πιθανώς, μη παθογόνα πρωτόζωα:

    • Όλες οι άλλες αμοιβάδες 
    • Endolimax nana
    • Όλα τα υπόλοιπα μαστιγοφόρα πρωτόζωα του εντέρου

    Παθογόνοι έλμινθες - νηματώδεις (ασκαρίδες):

    • Enterobius vermicularis
    • Trichuris trichiura
    • Ascaris lumbricoides
    • Νηματοσκώληκες (Necator americanus, Ancylostoma duodenale)
    • Strongyloides stercoralis
    • Capillaria philippinensis
    • Trichostrongylus

    Παθογόνοι έλμινθες - κυστώδεις (πλατέλμινθες):

    • Taenia saginata
    • Taenia solium
    • Diphyllobothrium latum
    • Hymenolepis nana
    • Hymenolepis diminuta
    • Dipylidium caninum

    Παθογόνοι έλμινθες - τρηματώδεις (τρηματώδεις σκώληκες)

    • Fasciolopsis buski
    • Clonorchis sinensis
    • Opisthorhis viverrini
    • Heterophyes heterophyes
    • Fasciola hepatica
    • Paragonimus westermani
    • Schistosoma mansoni
    • S. japonicum
    • S. hematobum
    • S. mekongi

    5f128a308b08ac9c3932f063 badb4d 945c672cd291409ba06c1567db244166 mv2

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΕΝΤΕΡΙΚΩΝ ΠΑΡΑΣΙΤΩΝH

    • Ηλικία (παιδιά)
    • Χαμηλό κοινωνικοοικονομικό επίπεδο 
    • Κακή υγιεινή - ατομική, τροφίμων, νερού 
    • Ταξίδι στο εξωτερικό
    • Συγχρωτισμός - κέντρα ημερήσιας φροντίδας, ψυχιατρικά ιδρύματα
    • Συνύπαρξη άλλης νόσου, κύηση, γαστρική υποχλωρυδρία, ανοσοκαταστολή (AIDS)

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΕΝΤΕΡΙΚΩΝ ΠΑΡΑΣΙΤΩΝ

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΕΝΤΕΡΙΚΩΝ ΠΑΡΑΣΙΤΩΝ

    • Άλλες εντερικές λοιμώξεις 
    • Τροφική δηλητηρίαση
    • Δυσαπορρόφηση
    • Φλεγμονώδης νόσος του εντέρου 
    • Αιμορροϊδες
    • Συρίγγια του πρωκτού

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ ΕΝΤΕΡΙΚΩΝ ΠΑΡΑΣΙΤΩΝ 

    • Η εξέταση δείγματος κοπράνων που συλλέγεται μέσα σε δοχείο με συντηρητικές ουσίες π.χ. οξεικό νάτριο σε φορμόλη (SAF), καλά αναμεμιγμένα, ώστε να διατηρούνται όλα τα στοιχεία και παρέχει ακριβή διάγνωση στο 90% των περιπτώσεων. Για μεγαλύτερη διαγνωστική ακρίβεια, θα χρειασθεί εξέταση περισσότερων δειγμάτων 
    • Οι νεότερες τεχνικές εργαστηριακής εξέτασης των κοπράνων (όπως τα μονοκλωνικά αντισώματα, άλλες τεχνικές αντιγονικής ανίχνευσης, ανίχνευση του DNA) αποτελούν συναρπαστικές επιστημονικές ανακαλύψεις. Στην παρούσα, όμως, φάση εμφανίζουν ελάχιστα πρακτικά πλεονεκτήματα έναντι των συνηθισμένων μεθόδων 
    • Ορολογικές δοκιμασίες - για συγκεκριμένες λοιμώξεις, ειδικά αν αυτές δεν προκαλούν εμφανή λοίμωξη του εντέρου (δηλαδή αν δεν απελευθερώνονται αυγά ή παράσιτα στα κόπρανα) ή αν ο χαμηλός αριθμός των παρασίτων καθιστά τη διάγνωση δύσκολη. Αυτές οι δοκιμασίες ενδείκνυνται σπάνια και, συνήθως, πραγματοποιούνται μόνο σε ειδικά κέντρα αναφοράς 

    Φάρμακα που μπορεί να μεταβάλλουν τα ευρήματα: Η χρησιμοποίηση αντιβιοτικών, ελαιούχων υπακτικών και η παρουσία βαρίου στα κόπρανα μπορεί να καταστήσει την παρασιτολογική διάγνωση δύσκολη ή αδύνατη

    ΠΑΘΟΛΟΓΟΑΝΑΤΟΜΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ ΕΝΤΕΡΙΚΩΝ ΠΑΡΑΣΙΤΩΝ

    • Στην πλειοψηφία τους, τα εντερικά παράσιτα δεν είναι διεισδυτικά και προκαλούν καθόλου ή μη ειδικές ιστιλογικές αλλοιώσεις στο έντερο
    • Η διεισδυτική αμοιβάδωση του εντέρου προκαλεί μια χαρακτηριστική ελκωτική και φλεγμονώδη ιστολογική εικόνα
    • Τα πρωτόζωα και οι έλμινθες μπορεί να ανευρεθούν στα υλικά βιοψίας 

    ΕΙΔΙΚΕΣ ΔΟΚΙΜΑΣΙΕΣ

    • Η πραγματοποίηση ειδικών δοκιμασιών για την ανίχνευση των Cryptosporidium, Isospora belli, Cyclospora και των μικροσποριδίων, προυποθέτει ότι το εργαστήριο θα έχει ενημερωθεί για το προφίλ της νόσου του συγκεκριμένου ασθενούς
    • Το έκπλυμα οξυούρων παρέχει μεγαλύτερη διαγνωστική εμβέλεια όταν υπάρχει υποψία λοίμωξης από Enterobius vermicularis. Μπορεί να χρειασθεί η πραγματοποίηση πολλών δοκιμασιών (5) για να αποκλεισθεί η οξυουρίαση
    • Για μερικά παράσιτα, είναι δυνατή η διενέργεια καλλιεργειών - Giardia lamblia, Entamoeba histolytica, Strongyloides stercolaris ενδείκνυνται σπανίως και γίνονται μόνο σε ειδικά εργαστήρια αναφοράς 
    • Δοκιμασίες κατάδυσης νημάτων και καθετηριασμός του ανώτερου πεπτικού χρειάζονται σπάνια για τη διάγνωση παρασίτωσης του ανωτέρου τμήματος του εντέρου
    • Σπάνια, η βιοψία μπορεί να καταδείξει την παρουσία διεισδυτικού έλμινθα στο τεμάχιο ιστού. Η ανεύρεση σκωλήκων με αυτό τον τρόπο μπορεί να είναι εξαιρετικά δύσκολη και, συνήθως, χρειάζεται η συνεισφορά ειδικού παρασιτολόγου. Τα άλλα παράσιτα μπορούν να εντοπισθούν στο βλεννογόνο ή τη βλεννώδη στιβάδα

    ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΗ ΕΝΤΕΡΙΚΩΝ ΠΑΡΑΣΙΤΩΝ

    Διαγνωστικές ακτινολογικές τεχνικές χρειάζονται σπανίως. Εξαίρεση αποτελούν διεισδυτικές λοιμώξεις, όπως η αμοιβάδωση, όπου η κολίτιδα, τα αμοιβαδώματα και τα ηπατικά αποστήματα μπορούν να καταδειχθούν με τις κατάλληλες μεθόδους 

    ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΕΣ ΜΕΘΟΔΟΙ ΕΝΤΕΡΙΚΩΝ ΠΑΡΑΣΙΤΩΝ

    • Επεμβατικές διαγνωστικές δοκιμασίες, χρειάζονται ή ενδείκνυνται σπανίως 
    • Όταν υπάρχει αιμορραγική κολίτιδα και υποψία διησθητικής αμοιβάδωσης, η σιγμοειδοσκόπηση καταδεικνύει βλεννοπυώδη κολίτιδα με εξελκώσεις. Η μικροσκοπική εξέταση ξεσμάτων από τα έλκη, αποκαλύπτει τους κινητούς αιματοφάγους τροφοζωΐτες της ιστολυτικής αμοιβάδας (E. histolytica)
    • Η ενδοσκόπηση του ανώτερου γαστρεντερικού μπορεί να αποδώσει υγρό το οποίο θα εξετασθεί για την ύπαρξη Giardia lamblia και Strongyloides stercoralis. Το ίδιο μπορεί να γίνει και με τα επιχρίσματα και τα υλικά βιοψίας που λαμβάνονται κατά την ενδοσκόπηση

    e406ba2614dd301a67b2e07a97b84f6e

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΕΝΤΕΡΙΚΩΝ ΠΑΡΑΣΙΤΩΝ

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ

    Εξωνοσοκομειακή ασθενής εκτός από την, σπάνια, περίπτωση χειρουργικής αντιμετώπισης 

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ ΕΝΤΕΡΙΚΩΝ ΠΑΡΑΣΙΤΩΝ

    • Η θεραπεία θα πρέπει να προσανατολίζεται με γνώμονα το συμφέρον του ασθενούς. Δεν χρειάζονται όλοι οι ασθενείς φαρμακευτική αντιμετώπιση 
    • Συμπτωματική θεραπεία ενδείκνυται για την άνεση του ασθενούς, αφού ξεκίνησε η ειδική αγωγή 
    • Υπάρχει σχετική αντένδειξη για φάρμακα που παραλύουν το έντερο, όταν αυτά χορηγούνται για διάρροια που προκαλείται από διεισδυτικούς οργανισμούς 
    • Οι χειρουργικές τεχνικές παίζουν μικρό ρόλο στην αντιμετώπιση, εκτός από την περίπτωση αμοιβαδικών αποστημάτων που χρειάζονται παροχέτευση, δηλαδή πολλαπλά ή μεγάλα αποστήματα που δεν ανταποκρίνονται στη φαρμακευτική αγωγή ή επαπειλούμενη ρήξη, ειδικά για τα αποστήματα του αριστερού λοβού. Η παροχέτευση τέτοιων αποστημάτων συνήθως επιτυγχάνεται με καθετηριασμό, που οδηγείται ακτινοσκοπικά, ενώ υπάρχει χειρουργική κάλυψη για περίπτωση ανάγκης 
    • Χειρουργική αντιμετώπιση μπορεί να χρειασθεί σε περίπτωση απόφραξης του εντέρου ή άλλου οργάνου, όπως συμβαίνει κατά τη μετανάστευση της Ascaris lumbricoides

    ΔΙΑΙΤΑ

    • Μπορεί να χρειασθεί διαιτητική υποστήριξη 
    • Πολλοί ασθενείς, κατά ή μετά την εντερική λοίμωξη, ειδικά όταν αυτή οφείλεται σε Giardia lamblia, αναπτύσσουν σύνδρομο ευερέθιστου εντέρου ή/και δυσανεξία στη λακτόζη. Οι περισσότεροι από αυτούς ανταποκρίνονται σε δίαιτα ελεύθερη λακτόζης, ελάττωση της πρόσληψης καφεΐνης και αύξηση της διαιτητικής πρόσληψης ινών 

    ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    • Η ενημέρωση του ασθενούς είναι σημαντική για την πρόληψη της μετάδοσης της νόσου ή αναμόλυνσης 
    • Η εκπαίδευση εξαρτάται από τα παράσιτα, τα χαρακτηριστικά του ξενιστή και το περιβάλλον μέσα στο οποίο αλληλεπιδρούν 

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΝΤΕΡΙΚΩΝ ΠΑΡΑΣΙΤΩΝ 

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ ΕΝΤΕΡΙΚΩΝ ΠΑΡΑΣΙΤΩΝ

    Πρωτόζωα:

    • Εξατομίκευση της αντιμετώπισης της ασυμπτωματικής λοίμωξης από Entamoeba histolytica
    • Συμπτωματική εντερική λοίμωξη από Entamoeba histolytica - ιοδοκινόλη ή διλοξανίδη 
    • Διηθητική νόσος από Entamoeba histolytica - ιοδοκινόλη ή διλοξανίδη. Επιπροσθέτως, μετρονιδαζόλη, μόνη ή διϋδροεμετίνη ή εμετίνη συν φωσφορική χλωροκίνη 
    • Giardia lamblia - μετρονιδαζόλη ή τινιδαζόλη ή φουραζολιδόνη ή κινακρίνη. Σημείωση: η αλβενδαζόλη μπορεί να είναι δραστική κατά της G. lamblia
    • Cryptosporidium - κανένα φάρμακο δεν έχει αποδειχθεί αποτελεσματικό
    • Πρωτόζωα Isospora belli - τριμεθοπρίμη /σουλφαμεθοξαζόλη
    • Balantidium coli - τετρακυκλίνη ή ιοδοκινόλη ή μετρονιδαζόλη 
    • Cyclospora - άγνωστο
    • Μίκροσπορίδια - άγνωστο

    Έλμινθες:

    • Νηματώδεις (εκτός των Strongyloides και Trichostrongylus) - μεβενδαζόλη ή παμοϊκή πυραντέλη ή κιτρική πιπεραζίνη ή αλβενδαζόλη 
    • Strongyloides και Trichostrongylus - θειοβενδαζόλη ή αβενδαζόλη 
    • Κυστώδεις - πραζικουαντέλη ή νικλοσαμίδη 
    • Τρηματώδεις - νικλοσαμίδη ή πραζικουαντέλη 

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ ΜΕ ΕΝΤΕΡΙΚΑ ΠΑΡΑΣΙΤΑ

    Κατά την επανεξέταση για την επιβεβαίωση της απομάκρυνσης των παρασίτων θα πρέπει να λαμβάνονται υπ' όψιν τα εξής: ο κύκλος ζωής του παρασίτου (πόσο χρόνο χρειάζεται για να ανεγεννηθεί και να καταστεί εμφανές), ο κίνδυνος αναμόλυνσης, καθώς και ποιά είναι η κατάλληλη δοκιμασία ανίχνευσης του παρασίτου (κόπρανα, έκπλυμα οξυούρων, καλλιέργειες, ορολογικές δοκιμασίες)

    ΠΡΟΛΗΨΗ/ΑΠΟΦΥΓΗ ΕΝΤΕΡΙΚΩΝ ΠΑΡΑΣΙΤΩΝ

    Η φύση της λοίμωξης συχνά υποδεικνύει τη λήψη συγκεκριμένων μέτρων για την αποφυγή της ανομόλυνσης. Αυτά συνήθως αφορούν θέματα ατομικής υγιεινής καθώς και υγιεινής του νερού και των τροφίμων 

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΗΛΙΚΙΑΚΑ ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Παιδιατρικό: Η ηλικιακή ομάδα που προσβάλλεται συχνότερα

    Γηριατρικό: Η νόσηση μπορεί να προκαλέσει βαρύτερη αναπηρία 

    ΚΥΗΣΗ

    Μερικές από αυτές τις λοιμώξεις μπορεί να είναι ιδιαίτερα σοβαρές κατά τη διάρκεια της κύησης. Πολλά από τα προαναφερόμενα φάρμακα αντενδείκνυνται κατά τη διάρκεια της κύησης 

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τις λοιμώξεις

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα προϊόντα για τις λοιμώξεις 

    Intestinal Parasites Guide

     

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Βιταμινική ανεπάρκεια

    Αντικαρκινική και αντιπαρασιτική θεραπεία Clark

    Κνησμός δακτυλίου του πρωκτού

    Τα οφέλη από το μαύρο κύμινο στην υγεία

    Παρασίτωση από Blastocystis hominis

    Λαμβλίαση

    Tριχίνωση

    Κρυπτοσποριδίωση

    www.emedi.gr

     

  • Χρήσιμες πληροφορίες για την εκκολπωματική νόσο Χρήσιμες πληροφορίες για την εκκολπωματική νόσο

    H εκκολπωματική νόσος

    Εκκολπωμάτωση του παχέος εντέρου και οι ποικίλες κλινικές της συνέπειες.

    Θεωρείται ότι αποτελεί νόσο των Δυτικών κοινωνιών λόγω ελλείψεων, κύρια διατροφικών 

    • Εκκολπώματα του παχέος εντέρου: κήλη του εντερικού βλεννογόνου διαμέσου της μυϊκής στιβάδας, συνήθως στη θέση εισόδου κάποιας διατιτραίνουσας αρτηρίας, που βρίσκεται μεταξύ των δύο πετάλων του ορογόνου στο μεσεντερικό χείλος. Είναι πιο συνηθισμένα στο σμιγμοειδές και στο περιφερικό παχύ έντερο και ο αριθμός τους αυξάνεται με την ηλικία
    • Εκκολπωματίτιδα: απόστημα  ή περιεκκολπωματική φλεγμονή που αρχίζει από τη ρήξη μικροσκοπικού αποστήματος του βλεννογόνου μέσα στο μεσεντέριο. Οι φλεγμονές αυτές μπορεί να εξελιχθούν σε συρίγγιο με το ουρογεννητικό σύστημα, να προκαλέσουν αποφρακτικά φαινόμενα ή να υποχωρήσουν αυτόματα. Αναπτύσσεται στο 5% περίπου των ατόμων που έχουν εκκολπώματα κάθε χρόνο. Κατά τη διάρκεια της ζωής τους, περίπου οι μισοί από τους ασθενείς που πάσχουν από εκκολπωμάτωση, αναπτύσσουν φλεγμονή.

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Γαστρεντερικό

    Επικρατέστερη ηλικία: Σπάνια πριν τα 40, πιο συνηθισμένη κατά την 6η-8η δεκαετία

    Επικρατέστερο φύλο: Άνδρες = Γυναίκες 

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΕΚΚΟΛΠΩΜΑΤΙΚΗΣ ΝΟΣΟΥ

    Εκκολπωμάτωση

    • Μόνο το 10-25% των ατόμων που έχουν εκκολπώματα θα αναπτύξουν συμπτώματα (πιθανή συσχέτιση με συνυπάρχουσα ερεθιστική εντερική νόσο)
    • Πόνος - λόγω τάσης του εντερικού τοιχώματος, κύρια στον αριστερό λαγόνιο βόθρο, επιδεινώνεται με τη λήψη τροφής και υποχωρεί κάπως με τη διέλευση του περιεχομένου και τις εντερικές κινήσεις
    • Διάρροια ή δυσκοιλιότητα
    • Ψηλαφητή μάζα στον αριστερό λαγόνιο βόθρο, τεταμένη και ευαίσθητη
    • Η κοιλιά μπορεί να είναι μετεωρισμένη και να παρουσιάζει τυμπανισμό
    • Συνήθως, δεν υπάρχουν σημεία περιτοναϊκής φλεγμονής 
    • Μέλαινα και αιματοχεσία αν αιμορραγήσουν τα εκκολπώματα

    Εκκολπωματίτιδα

    • Πόνος - απότομης έναρξης, συνήθως, εντοπισμένος στο αριστερό κάτω τεταρτημόριο της κοιλιάς. Συνήθως, σχετίζεται με ευαισθησία στην ίδια περιοχή 
    • Πυρετός και ρίγη καθώς αυξάνει η σοβαρότητα
    • Ανορεξία, ναυτία, έμετοι 
    • Δυσκοιλιότητα ή διάρροια
    • Παλίνδρομη ευαισθησία, ακούσια σύσπαση, σανιδοειδής σύσπαση 
    • Ψηλαφητή μάζα - ευαίσθητη, σκληρή σταθερή
    • Η κοιλιά μπορεί να είναι μετεωρισμένη και να παρουσιάζει τυμπανισμό
    • Μείωση εντερικών ήχων ή αύξηση αν συμβεί απόφραξη 
    • Δυσουρία, συχνουρία, αν επιπλακεί και η κύστη
    • Πνευματουρία, κοπρανουρία αν αναπτυχθεί εντεροκυστικό συρίγγιο
    • Η εξέταση από το ορθό μπορεί να δείξει ευαισθησία, σκληρία ή μάζα στον δουγλάσειο

    Diverticulosis Singapore

    ΑΙΤΙΑ ΕΚΚΟΛΠΩΜΑΤΙΚΗΣ ΝΟΣΟΥ

    • Τα αίτια είναι υποθετικά και όχι αποδεδειγμένα 
    • Διαταραχές της εντερικής κινητικότητας και αυξημένη ενδοαυλική πίεση, μερική διάταση του εντέρου μπορεί να συμβεί από πολύ μικρό όγκο κοπράνων
    • Διαμερισματοποίηση του εντέρου - μη προωθητικές συσπάσεις που δημιουργούν μικρά διαμερίσματα του εντερικού αυλού με μεγάλη πίεση στο εσωτερικό τους
    • Δίαιτα χαμηλής περιεκτικότητας σε ίνες - αυξάνει τη διαμερισματοποίηση και προκαλεί υψηλότερες ενδοαυλιακές πιέσεις 
    • Ελλείματα στην ισχύ του εντερικού τοιχώματος 
    • Τα αίτια αιμορραγίας από τα εκκολπώματα είναι ασαφή και δεν σχετίζονται με εκκολπωματίτιδα, τα εκκολπώματα του δεξιού εντέρου, παρ' ότι είναι λιγότερο συχνά, ευθύνονται για το 50% όλων των αιμορραγιών από εκκολπώματα

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΕΚΚΟΛΠΩΜΑΤΙΚΗΣ ΝΟΣΟΥ

    • Ηλικία μεγαλύτερη των 40 ετών 
    • Δίαιτα με χαμηλό στερεό υπόλειμμα
    • Ιστορικό εκκολπωματίτιδας

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΕΚΚΟΛΠΩΜΑΤΙΚΗΣ ΝΟΣΟΥ

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΕΚΚΟΛΠΩΜΑΤΙΚΗΣ ΝΟΣΟΥ

    • Σύνδρομο ευερέθιστου εντέρου 
    • Δυσανεξία στη λακτόζη
    • Καρκίνος αριστερού παχέος εντέρου
    • Ελκώδης κολίτιδα, νόσος του Crohn
    • Αγγειοδυσπλασία (για αιμορραγία από το ορθό) 
    • Ισχαιμική ή μικροβιακή κολίτιδα
    • Σκωληκοειδίτιδα
    • Άλλες αιμορραγικές και γυναικολογικές διαταραχές 

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ ΕΚΚΟΛΠΩΜΑΤΙΚΗΣ ΝΟΣΟΥ

    • Λευκά αιμοσφαίρια, φυσιολογικά στην εκκολπωμάτωση, αυξημένα με πολυμορφωπυρηνικό τύπο και άωρες μορφές στην εκκολπωματίτιδα 
    • Χαμηλή αιμοσφαιρίνη αν στα συμπτώματα περιλαμβάνεται αιμορραγία
    • Αυξημένη ταχύτητα καθίζησης στην εκκολπωματίτιδα
    • Η εξέταση των ούρων μπορεί να δείξει λευκοκυτταρικούς ή ερυθροκυτταρικούς κυλίνδρους 
    • Ουροκαλλιέργεια - επίμονη λοίμωξη σε περίπτωση συριγγίου
    • Αιμοκαλλιέργεια - θετική σε εκκολπωματίτιδα που έχει εξελιχθεί σε γενικευμένη περιτονίτιδα

    Φάρμακα που μπορεί να μεταβάλλουν τα ευρήματα:

    • Στερεοειδή
    • Άλλα ανοσοκατασταλτικά φάρμακα

    Διαταραχές που μπορεί να μεταβάλλουν τα ευρήματα:

    • Ηλικιωμένοι ασθενείς 
    • Λεμφώματα ή άλλες καταστάσεις που προκαλούν ανοσοκαταστολή 
    • Σοβαρός υποσιτισμός 

    ΠΑΘΟΛΟΓΟΑΝΑΤΟΜΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ ΕΚΚΟΛΠΩΜΑΤΙΚΗΣ ΝΟΣΟΥ

    • Προεκκολπωματικό στάδιο - μυόχωση (λέπτυνση της κυκλοτερούς μυϊκής στιβάδας, βράχυνση της κολικής ταινίας, στένωση του αυλού )
    • Πολλαπλά εκκολπώματα - σπαστικό έντερο, εκκολπωμάτωση, απλή μαλακής σύστασης εκκολπωμάτωση δεξιού παχέος εντέρου 
    • Στερεά εκκολπώματα - γιγάντια εκκολπώματα σιγμοειδούς
    • Εκκολπωματίτιδα - φλεγμονή, νέκρωση, διάτρηση
    • Εκκολπωματίτιδα, πρώιμο στάδιο - ρήξη βλεννογόνου αποστήματος στο μεσεντέριο. Δεν ξεκινάει με απόφραξη του αυχένα όπως η σκωληκοειδίτιδα 

    Diverticulitis

    ΕΙΔΙΚΕΣ ΔΟΚΙΜΑΣΙΕΣ ΕΚΚΟΛΠΩΜΑΤΙΚΗΣ ΝΟΣΟΥ

    • Σπινθηρογράφημα με χρήση ερυθρών σημασμένων με τεχνήτιο 99m για την ανίχνευση αιμορραγίας (χρησιμοποιείται σπάνια) και/ή αγγειογραφία. Καλύτερα να ΜΗ γίνονται
    • Λευκοκύτταρα σημασμένα με γάλλιο ή ίνδιο για τον εντοπισμό αποστημάτων (χρησιμοποιείται σπάνια). Καλύτερα να ΜΗ γίνεται

    ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΗ ΕΚΚΟΛΠΩΜΑΤΙΚΗΣ ΝΟΣΟΥ

    • Απλή ακτινογραφία κοιλίας σε όρθια θέση και σε κατάκλιση, είναι χρήσιμη για τη διάγνωση περιτονίτιδας ή διάτρησης 
    • Βαριούχος υποκλυσμός - αποτελεί την καλύτερη μέθοδο για τη διάγνωση της εκκολπωμάτωσης. Λιγότερο χρήσιμος στη διάγνωση της εκκολπωματίτιδας 
    • Τα εκκολπώματα μπορεί να φανούν στην ενδοσκόπηση, αλλά η μέθοδος είναι λιγότερο ευαίσθητη από τον βαριούχο υποκλυσμό 
    • Υπολογιστική τομογραφία με ή χωρίς σκιαγραφικό - είναι διαγνωστική για απόστημα, συρίγγιο, μέγεθος και εντόπιση φλεγμονώδους μάζας
    • Η αγγειογραφία είναι διαγνωστική, αλλά και θεραπευτική σε αιμορραγία από εκκολπώματα
    • Συριγγογραφίες   

    ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΕΣ ΜΕΘΟΔΟΙ ΕΚΚΟΛΠΩΜΑΤΙΚΗΣ ΝΟΣΟΥ

    • Κολονοσκόπηση και σιγμοειδοσκόπηση - βοηθά στη διάγνωση της εκκολπωμάτωσης και είναι πολύ μεγάλης αξίας διαφοροδιαγνωστική μέθοδος για τον αποκλεισμό ή την επιβεβαίωση ύπαρξης καρκίνου. Επίσης, είναι χρήσιμες στη διάγνωση ελκώδους ή ισχαιμικής κολίτιδας
    • Κυστεοσκόπηση - σε εντεροκυστικό συρίγγιο

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΕΚΚΟΛΠΩΜΑΤΙΚΗΣ ΝΟΣΟΥ

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ ΕΚΚΟΛΠΩΜΑΤΙΚΗΣ ΝΟΣΟΥ

    • Εξωνοσοκομειακή σε εκκολπωματίτιδα (πόνος, ευαισθησία, λευκοκυττάρωση, αλλά όχι τοξικά ή περιτοναϊκά σημεία)
    • Περίπου 2% των ατόμων χρειάζονται εισαγωγή στο νοσοκομείο, λόγω τοξικής κατάστασης, σηψαιμίας, περιτονίτιδας ή λόγω αποτυχίας να ξεπεράσουν την κρίση σε μερικές ημέρες. Περίπου οι μισοί από αυτούς θα χρειαστούν εγχείρηση
    • Οι τοξικοί ασθενείς χρειάζονται εισαγωγή στο νοσοκομείο και ενδοφλέβια χορήγηση αντιβιοτικών, τουλάχιστον μέχρι να υπάρξει ανταπόκριση

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ ΕΚΚΟΛΠΩΜΑΤΙΚΗΣ ΝΟΣΟΥ

    • Ενδοφλέβια χορήγηση υγρών, αναλγητικά, ρινογαστρικός καθετήρας 
    • Ενδείξεις χειρουργικής επέμβασης - σοβαρή εκολπωματίτιδα, διάτρηση, απόστημα, συρίγγιο, σοβαρή αιμορραγία (που απαιτεί περισσότερο από 2 lt αίματος το 24ωρο), υποτροπιάζοντα επεισόδια 
    • Χειρουργικές τεχνικές - εκτομή του εντερικού τμήματος που φέρει τα εκκολπώματα (συνήθως σιγμοειδές ή σιγμοειδές και κατιόν και τελικοτελική αναστόμωση). Αν υπάρχει απόστημα ή συρίγγιο χρειάζεται πιο ριζική επέμβαση, ενώ μπορεί να χρειαστεί κολοστομία

    ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ ΕΚΚΟΛΠΩΜΑΤΙΚΗΣ ΝΟΣΟΥ

    Πλήρης δραστηριότητα στην εκκολπωμάτωση, περιορισμένη στην εκκολπωματίτιδα

    ΔΙΑΙΤΑ ΕΚΚΟΛΠΩΜΑΤΙΚΗΣ ΝΟΣΟΥ

    Τίποτα από το στόμα κατά τη διάρκεια της εκκολπωματίτιδας, υγρά και τροφή υψηλής περιεκτικότητας σε στερεό υπόλειμμα καθώς επανέρχεται η φυσιολογική εντερική κινητικότητα

    ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ ΜΕ ΕΚΚΟΛΠΩΜΑΤΙΚΗ ΝΟΣΟ

    • Ενημέρωση για τη σημασία των φυτικών ινών στη διατροφή, καθώς και για τα συμπτώματα των επιπλοκών σε πρώιμο στάδιο έχει μεγάλη σημασία

    colorectal practive img 09

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΚΟΛΠΩΜΑΤΙΚΗΣ ΝΟΣΟΥ

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ ΕΚΚΟΛΠΩΜΑΤΙΚΗΣ ΝΟΣΟΥ

    Εκκολπωμάτωση

    • Τα επώδυνα σύνδρομα μπορεί να θεραπευθούν με σπασμολυτικά, βουσπιρόνη 15-30 mg την ημέρα ή μεπεριδίνη 100-150 mg την ημέρα σε συνδυασμό με δίαιτα υψηλής περιεκτικότητας σε φυτικές ίνες
    • Η διάρροια και η δυσκοιλιότητα αντιμετωπίζονται όπως ενδείκνυται στις περιπτώσεις ευερέθιστου εντέρου 

    Εκκολπωματίτιδα

    • Θεραπεία από το στόμα για ήπια νόσο - μετρονιδαζόλη 250-500 mg την ημέρα κάθε 8 ώρες σε συνδυασμό με αμοξυκιλλίνη (500 mg κάθε 8 ώρες) ή σιπροφλοξασίνη 500 mg x 2. Αναμένεται ανταπόκριση μέσα σε 3 ημέρες. Απαιτείται συνέχιση της θεραπείας για μία εβδομάδα
    • Πιο σοβαρές περιπτώσεις στο νοσοκομείο - γενταμυκίνη 3-5 mg/kg την ημέρα σε συνδυασμό με κλινδαμυκίνη 1,8-2,7 mg την ημέρα και αναλγητικά. Η δόση των αμινογλυκοσιδών ποικίλλει ανάλογα με την κάθαρση της κρεατινίνης 

    Αιμορραγία από εκκολπώματα

    Βαζοπρεσσίνη 0,2-0,3 μονάδες/λεπτό μέσω εκλεκτικού αρτηριακού καθετήρα. Χρησιμοποιείται όταν η αιμορραγία είναι εμφανής στην αγγειογραφία

    Αντενδείξεις: Αντιδράσεις υπερευαισθησίας 

    Προφυλάξεις:

    • Θα πρέπει να αποφεύγεται η μορφίνη και τα άλλα οπιοειδή, εκτός από τη δεμερόλη 
    • Προσοχή για νεφροτοξικότητα και ωτοτοξικότητα από τις αμινογλυκοσίδες

    ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΑ ΦΑΡΜΑΚΑ

    Τομπραμυκίνη και μετρονιδαζόλη, κεφαλοσπορίνες 3ης γενιάς 

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ ΜΕ ΕΚΚΟΛΠΩΜΑΤΙΚΗ ΝΟΣΟ

    • Μερικοί κλινικοί δεν συνιστούν επεμβατικές μεθόδους ελέγχου. Άλλοι συνιστούν βαριούχο υποκλυσμό, κάθε 3 χρόνια αν τα συμπτώματα δεν είναι συχνά ή απουσιάζουν ή ακολουθούν χειρουργική διόρθωση 
    • Κολονοσκόπηση - η ένδειξη θα βασιστεί στα παραπάνω 

    ΠΡΟΛΗΨΗ/ΑΠΟΦΥΓΗ ΕΚΚΟΛΠΩΜΑΤΙΚΗΣ ΝΟΣΟΥ

    Δίαιτα υψηλής περιεκτικότητας σε φυτικές ίνες, ψύλλιο, άγαρ, μεθυλσελουλόζη

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ ΕΚΚΟΛΠΩΜΑΤΙΚΗΣ ΝΟΣΟΥ

    • Αιμορραγία 
    • Διάτρηση 
    • Περιτονίτιδα
    • Εντερική απόφραξη 
    • Απόστημα - παρακολικό, υφηπατικό, υποδιαφραγματικό 
    • Συρίγγιο - εντεροκυστικό, εντεροκολπικό, εντεροδερματικό

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ ΕΚΚΟΛΠΩΜΑΤΙΚΗΣ ΝΟΣΟΥ

    • Η πρόγνωση είναι καλή αν γίνει έγκαιρη διάγνωση και αντιμετώπιση των επιπλοκών 
    • Από εκείνους που το πρώτο τους επεισόδιο εκκολπωματίτιδας αντιμετωπίστηκε συντηρητικά με επιτυχία, το 67% δεν θα παρουσιάσει προσβολή που να απαιτεί ενδονοσοκομειακή αντιμετώπιση και το 33% θα υποτροπιάσει. Δύο ή τρεις υποτροπές σε 1-2 χρόνια αποτελούν ένδειξη για χειρουργική αφαίρεση του υπεύθυνου τμήματος του παχέος εντέρου 
    • Από αυτούς που παρουσίασαν αιμορραγία ένα 20% θα επανααιμορραγήσει σε διάστημα από μήνες έως χρόνια

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Συχνά υπάρχουν σε συνδυασμό με ευερέθιστο έντερο 

    ΗΛΙΚΙΑΚΑ ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Παιδιατρικό:

    • Πολύ σπάνια 
    • Αν υπάρχουν είναι πιο επιθετικά και υποτροπιάζουν σε νεαρή ηλικία 

    Γηριατρικό:

    • Πιο συνηθισμένα
    • Μερικές φορές μπορεί να είναι δύσκολο να διαγνωσθούν 

    ΚΥΗΣΗ

    Θα πρέπει να γίνει διαφοροδιάγνωση από έκτοπη κύηση

    Τα καλύτερα συμπληρώματα διατροφής για το πεπτικό σας σύστημα

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα καλύτερα συμπληρώματα διατροφής για την υγεία του πεπτικού σας συστήματος

    diverticular disease e

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό

    Διαβάστε, επίσης,

    Το έντερο υπεύθυνο για όλες τις ασθένειες

    Οξεία αιμορραγία κατώτερου πεπτικού

    Οι καλύτερες εξετάσεις για τις παθήσεις του παχέος εντέρου

    Εκκολπωματική νόσος

    Ορθομοριακή αποτοξίνωση του γαστρεντερικού συστήματος

    Κόλπα για να απαλλαγείτε από την δυσκοιλιότητα

    Δίαιτα για την εκκολπωματίτιδα

    www.emedi.gr

     

  • Ενυδάτωση από του στόματος Ενυδάτωση από του στόματος

    Χρήσιμες πληροφορίες για την ενυδάτωση από του στόματος

    Ενυδάτωση από του στόματος

    • Η αφυδάτωση και η συνεχιζόμενη απώλεια υγρών σε λοιμώδη γαστρεντερίτιδα μπορεί να αντιμετωπιστεί με διαλύματα ενυδάτωσης από το στόμα, εκτός από τις πιο σοβαρές περιπτώσεις όπου απαιτείται εξαρχής ανάνηψη με υγρά παρεντερικά. Αυτή η θεραπεία βασίζεται στη συνδυασμένη μεταφορά του νατρίου και της γλυκόζης στο λεπτό έντερο ακόμα και κατά τις περιπτώσεις γαστρεντερίτιδας. Το νερό ακολουθεί ωσμωτικά μετά την είσοδο του νατρίου. Το κάλιο απορροφάται παθητικά μέσω διαλυόμενου φαρμάκου. Μία συγκέντρωση γλυκόζης 2% επιτρέπει μέγιστη απορρόφηση νατρίου 
    • Τα διαλύματα για ενυδάτωση από το στόμα, καθώς και αυτά που θα χρησιμοποιηθούν, όταν συνεχίζονται οι απώλειες από λοιμώδη γαστρεντερίτιδα, έχουν υψηλή περιεκτικότητα σε νάτριο (π.χ. χολέρα). Γενικά περιέχουν 75-90 meq/lt νατρίου. Τα διαλύματα ενυδάτωσης και συντήρησης με περιεκτικότητα νατρίου 40-50 meq/lt είναι χρήσιμα για ήπια αφυδάτωση και θεραπεία συνεχών απωλειών με χαμηλότερη περιεκτικότητα σε νάτριο (π.χ. ιός Rota)

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Γαστρεντερικό, Ενδοκρινολογικό/Μεταβολικό

    Επικρατέστερη ηλικία: Κυρίως στοχεύει στα βρέφη και παιδιά, αλλά είναι αποτελεσματική σε όλες τις ηλικίες

    Επικρατέστερο φύλο: Άρρεν = Θύλη

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΕΝΥΔΑΤΩΣΗΣ ΑΠΟ ΤΟΥ ΣΤΟΜΑΤΟΣ

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ ΕΝΥΔΑΤΩΣΗΣ ΑΠΟ ΤΟΥ ΣΤΟΜΑΤΟΣ

    • Ικανοποιητικά διαλύματα ενυδάτωσης για να αντικαταστήσουν το έλλειμα υγρών και κάθε συνεχιζόμενη απώλεια, πρέπει να προσφέρονται στις πρώτες 4-12 ώρες. Υπολογίστε αντικατάσταση σε 60 cc/kg για ήπια και 80 cc/kg για μέτρια αφυδάτωση 
    • Προσθέστε τις ανάγκες συντηρήσεως στην αποκατάσταση:
    1. Υπολογίστε 0-10 kg - 4 cc/kg/ώρα
    2. Συν 10-20 kg - 2 cc/kg/ώρα
    3. Συν > 20 kg - 1 cc/kg/ώρα
    4. Χρήση διαλυμάων ενυδάτωσης συντηρήσεως ή 1/2 άλλων καθαρών υγρών 
    • Αν ο ασθενής έχει υπερτονική αφυδάτωση, η ενυδάτωση από το στόμα πρέπει να προγραμματιστεί για 12-24 ώρες 
    • Αν εμφανιστεί έμετος, μικρά ποσά ORS χορηγούμενα σε συχνά διαστήματα είναι συνήθως αποτελεσματικά
    • Αντικαταστήσετε τις συνεχής απώλειες κοπράνων με ORS. Υπολογίστε 5-10 cc/kg για κάθε κένωση 
    • Τα παραδοσιακά αμιγή υγρά, είναι ακατάλληλα για θεραπεία ενυδάτωσης από το στόμα
    • Τα διαλύματα ενυδάτωσης από το στόμα δεν πρέπει να αραιώνονται
    • Η θεραπεία συντήρησης για αποκατάσταση της αφυδάτωσης από το στόμα ξεκινάει, όταν το έλλειμα αντικαθίσταται και φροντίζει για τις συνεχείς απώλειες. Μπορεί να χρησιμοποιηθεί ORS συντήρησης ή ένας συνδυασμός από ORS και νερό ή άλλα αμιγή υγρά 

    ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ ΕΝΥΔΑΤΩΣΗΣ ΑΠΟ ΤΟΥ ΣΤΟΜΑΤΟΣ

    Όσο είναι ανεκτή

    ORS Infographic

    ΔΙΑΙΤΑ ΕΝΥΔΑΤΩΣΗΣ ΑΠΟ ΤΟΥ ΣΤΟΜΑΤΟΣ

    • Για βρέφη που θηλάζουν - η μητέρα πρέπει να συνεχίσει το θηλασμό
    • Για βρέφη που τρέφονται με μπιμπερό - πρώιμη χορήγηση τροφής χωρίς λακτόζη. Καθυστερήστε για αρκετές ημέρες τη χρήση συνταγών βασιζόμενων στο γάλα
    • Για μεγαλύτερα βρέφη, παιδιά και ενήλικες - αμέσως μόλις το έλλειμα υγρών αντικατασταθεί, πρέπει να προσφέρονται τροφές που πέπτονται εύκολα, πλούσιες σε υδατάνθρακες, φτωχές σε λακτόζη. Το γάλα αγελάδας μπορεί να προστεθεί στο διαιτολόγιο μετά από αρκετές ημέρες 

    ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ ΜΕ ΕΝΥΔΑΤΩΣΗ ΑΠΟ ΤΟΥ ΣΤΟΜΑΤΟΣ

    • Γνώση και χρήση των ORS μειώνει σημαντικά τη νοσηρότητα από γαστρεντερίτιδα
    • Ταξιδιώτες που έχουν σοβαρή διάρροια, πρέπει να μεταφέρουν πακέτα ORS στα ταξίδια

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΝΥΔΑΤΩΣΗΣ ΑΠΟ ΤΟΥ ΣΤΟΜΑΤΟΣ

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ ΕΝΥΔΑΤΩΣΗΣ ΑΠΟ ΤΟΥ ΣΤΟΜΑΤΟΣ

    Το πρωτότυπο ORS είναι το διάλυμα της Παγκόσμιας Οργάνωσης Υγείας (WHO):

    WHO ORS:

    • 1 λίτρο καθαρό νερό
    • 1/2 κουταλιά του γλυκού, χλωριούχο νάτριο (αλάτι)
    • 1/2 κουταλιά του γλυκού, χλωριούχο κάλιο (υποκατάστατο άλατος)
    • 2 κουταλιές της σούπας γλυκόζη (κοινή ζάχαρη)

    Σημείωση:

    • Η γλυκόζη μπορεί να αντικατασταθεί είτε από σακχαρόζη, είτε από σκόνη ρυζιού 
    • Το κιτρικό τρινάτριο μπορεί να αντικατασταθεί από διττανθρακικό νάτριο (μαγειρική σόδα). 
    • Σε ανεπτυγμένες χώρες, όταν η γαστρεντερίτιδα δεν είναι πιθανό να έχει προκληθεί από χολέρα συνιστάται ένα διάλυμα με λιγότερο νάτριο
    Διάλυμα Τύπος Νάτριο (meq/lt)
    WHO ORS Ενυδάτωση (R) 90
    Rehydralyte Ενυδάτωση (R) 75
    Ricelyte Συντήρηση (Μ) 50
    Redialyte Συντήρηση (Μ) 45

    Διάλυμα Μορφή αποθήκευσης
    WHO ORS Σκόνη
    Rehydralyte Υγρό
    Ricelyte Υγρό
    Redialyte Υγρό

    Αντενδείξεις:

    • Συνθήκες που προδιαθέτουν για κίνδυνο εισρόφησης: διαταραχές συνείδησης, σπασμοί, σοβαρή υπόταση, shock
    • Επίμονος εμετός (όπως σε πυλωρική στένωση)
    • Απουσία εντερικών ήχων 

    Προφυλάξεις:

    • Τα συστατικά πρέπει να παρέχονται σε προαναμεμιγμένα πακέτα, έτσι ώστε να αποφευχθούν ιατρογενή σφάλματα στην ανάμιξη 
    • Αν η ασφάλεια του νερού είναι αμφίβολη πρέπει να βραστεί ή να υποβληθεί σε καθαρισμό
    • Πετάξτε το διάλυμα μετά από 12 ώρες αν διατηρείται σε θερμοκρασία δωματίου ή μετά από 24 ώρες αν καταψύχεται 
    • Μετά την ολοκλήρωση της επανενυδάτωσης, τα ORS δεν πρέπει να χρησιμοποιούνται σαν μόνη πρόσληψη υγρών, γιατί η υψηλή περιεκτικότητα νατρίου μπορεί να οδηγήσει σε υπερνατριαιμία

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΕΝΥΔΑΤΩΣΗΣ ΑΠΟ ΤΟΥ ΣΤΟΜΑΤΟΣ

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ ΜΕ ΕΝΥΔΑΤΩΣΗ ΑΠΟ ΤΟΥ ΣΤΟΜΑΤΟΣ 

    Ο ασθενής πρέπει να αξιολογείται συχνά για να επιβεβαιωθεί η εγκατάσταση της βελτιωμένης κλινικής κατάστασης και ικανοποιητικής παραγωγής ούρων 

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ ΕΝΥΔΑΤΩΣΗΣ ΑΠΟ ΤΟΥ ΣΤΟΜΑΤΟΣ

    Αν υπάρχει αυξανόμενη απώλεια βάρους (έλλειμα υγρών), κλινική επιδείνωση ή ακατάσχετοι έμετοι, ξεκινήστε ενδοφλέβια ενυδάτωση

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ ΕΝΥΔΑΤΩΣΗΣ ΑΠΟ ΤΟΥ ΣΤΟΜΑΤΟΣ

    • Η συνήθης πορεία είναι η ταχεία κλινική βελτίωση παρά τη συνεχιζόμενη διάρροια
    • Σε περιπτώσεις ήπιας και μέτριας αφυδάτωσης, οι συνολικές επιπλοκές σε ενυδάτωση από το στόμα είναι ίδιες μ' αυτές της παρεντερικής ενυδάτωσης 

    ΑΛΛΕΣ ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ

    Τα πλεονεκτήματα της ενυδάτωσης από το στόμα περιλαμβάνουν ένα πολύ χαμηλότερο κόστος, ελάχιστες απαιτήσεις αποθήκευσης (για μορφές σε σκόνη) και καμία ανάγκη για στείρες συνθήκες

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για την αφυδάτωση

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για την αφυδάτωση

    Home made ORS

    Διαβάστε, επίσης,

    Το νερό διπλής έλικας διατηρεί την υγεία των κυττάρων σας

    Αντιμετώπιση οξείας διάρροιας

    Η αφυδάτωση προκαλεί πολλές ασθένειες

    Γιατί πρέπει να πίνετε περισσότερο νερό

    Φτιάξτε μόνοι σας ηλεκτρολύτες για την άσκηση

    Υπερθερμιδική βασική δίαιτα

    Φτιάξτε μόνοι σας αλκαλικό νερό

    Συνταγές από ροφήματα για όλες τις ασθένειες

    Τα οφέλη όταν πίνετε νερό με λεμόνι

    Να πίνετε πολύ νερό

    Οι τροφές που δεν κάνουν καλό στο δέρμα μας

    Κόλπα για να μη νιώθετε εξάντληση

    Συμπληρώματα διατροφής για να κάψετε λίπος κατά την άσκηση

    Νερό το μεγάλο μυστήριο

    Ενυδάτωση με τροφές

    Απλοί τρόποι για αλκαλοποίηση του οργανισμού

    Πόσο νερό πρέπει να πίνουμε;

    Οικιακά φίλτρα νερού

    Αφυδάτωση και υπερυδάτωση

    Καύσωνας και θερμοπληξία

    Τι να κάνετε αν παθαίνετε κράμπες στα πόδια

    Τι να κάνετε για να μην νιώθετε υπνηλία

    Αν αθλείστε το καλοκαίρι

    Να πίνετε τσάι το καλοκαίρι

    Σημεία αφυδάτωσης

    Πίνουμε το πρωί ζεστό νερό με λεμόνι

    Τα ιδανικά ροφήματα για την άσκηση

    Μυικές κράμπες

    Το καλύτερο νερό

    www.emedi.gr

     

  • Σύνδρομο Dumping Σύνδρομο Dumping

    Χρήσιμες πληροφορίες για το σύνδρομο Dumping 

    Το σύνδρομο Dumping είναι συμπτώματα από το πεπτικό σύστημα που οφείλονται σε ταχεία γαστρική κένωση.

    Συνήθως, αποτελεί επιπλοκή της γαστρικής χειρουργικής (γαστρεκτομή, βαγοτομή, πυλωροπλαστική)

    Επηρεαζόμενα συστήματα:  Πεπτικό

    Επικρατέστερη ηλικία: Μεσήλικες και ηλικιωμένοι

    Επικρατέστερο φύλο: Άνδρες = Γυναίκες

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΣΥΝΔΡΟΜΟΥ DUMPING

    Από τα συχνότερα στα λιγότερο συχνά:

    • Διάρροια
    • Ναυτία, έμετος 
    • Πρώιμος κορεσμός 
    • Κοιλιακή δυσφορία
    • Έξαψη
    • Ταχυκαρδία
    • Αύξηση διαφορικής πίεσης 
    • Συγκοπή ή προσυγκοπτικό επεισόδιο
    • Ορθοστατικά σημεία

    ΑΙΤΙΑ ΣΥΝΔΡΟΜΟΥ DUMPING

    Εισαγωγή υπερωσμωτικής τροφής στο έντερο μετά από εγχείρηση ανώτερου γαστρεντερικού

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΣΥΝΔΡΟΜΟΥ DUMPING

    Χειρουργικές επεμβάσεις στο πεπτικό, ιδιαίτερα γαστρεκτομή

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΣΥΝΔΡΟΜΟΥ DUMPING

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΣΥΝΔΡΟΜΟΥ DUMPING

    • Μηχανική απόφραξη 
    • Έντερο - γαστρικό συρίγγιο
    • Κοιλιοκάκη
    • Νόσος Crohn
    • Ανεπάρκεια εξωκρινούς μοίρας του παγκρέατος 

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ ΣΥΝΔΡΟΜΟΥ DUMPING

    • Μετεγχειρητική υπεργλυκαιμία
    • Αναιμία
    • Υποπρωτεϊναιμία

    Φάρμακα που μπορεί να μεταβάλλουν τα ευρήματα: Ινσουλίνη

    Διαταραχές που μπορεί να μεταβάλλουν τα ευρήματα: Σακχαρώδης διαβήτης

    ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΗ ΣΥΝΔΡΟΜΟΥ DUMPING

    • Ακτινογραφίες, με σκιαγραφικό υλικό, ανώτερου πεπτικού όπου φαίνεται ταχεία κένωση του στομάχου
    • Έλεγχος της γαστρικής κένωσης με ραδιοϊσότοπα

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΣΥΝΔΡΟΜΟΥ DUMPING

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ ΣΥΝΔΡΟΜΟΥ DUMPING

    • Συχνά και μικρά γεύματα 
    • Εγχείρηση μόνο όταν τα διαιτητικά και τα λοιπά συντηρητικά μέτρα αποτύχουν να ελέγξουν τα συμπτώματα που επιδεινώνονται

    dumping syndrome causes

    ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ ΣΥΝΔΡΟΜΟΥ DUMPING

    • Χωρίς περιορισμούς 
    • Κατάκλιση μετά τα γεύματα ή κατά την εκδήλωση των συμπτωμάτων 

    ΔΙΑΙΤΑ

    • Χαμηλής περιεκτικότητας σε υδατάνθρακες 
    • Συχνά και μικρά γεύματα
    • Λήψη υγρών μόνο μεταξύ των γευμάτων 
    • Δίαιτα υψηλής περιεκτικότητας σε πρωτεΐνες
    • Κανονική και επαρκής πρόσληψη θερμίδων 
    • Μερικοί ασθενείς μπορεί να παρουσιάζουν ευαισθησία στο γάλα

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΣΥΝΔΡΟΜΟΥ DUMPING

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ ΣΥΝΔΡΟΜΟΥ DUMPING

    Αντιμουσκαρινικοί παράγοντες:

    • Ατροπίνη 0,4 - 0,6 mg
    • Κυπροεπταδίνη 30 λεπτά πριν από τα γεύματα 

    Νεότερα φάρμακα:

    • Οκτρεοτίδιο 200-600 mg/ημέρα υποδόρια ή ενδοφλέβια σε διαιρεμένες δόσεις/8ωρο. Είναι αρκετά ακριβό

    Άλλα:

    • Πηκτίνη (guar gum)

    Αντενδείξεις:

    • Υπερευαισθησία
    • Γλαύκωμα κλειστής γωνίας 
    • Απόφραξη αυχένα ουροδόχου κύστης

    Προφυλάξεις:

    Σημεία ατροπινισμού, όπως θόλωση όρασης, ξηροστομία, κατακράτηση ούρων, ταχυκαρδία, δυσκοιλιότητα 

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ ME ΣΥΝΔΡΟΜΟ DUMPING

    Προσπάθεια εξασφάλισης πλήρους διατροφής

    ΠΡΟΛΗΨΗ/ΑΠΟΦΥΓΗ ΣΥΝΔΡΟΜΟΥ DUMPING

    • Συχνά γεύματα, ξηράς τροφής που δεν περιέχει ραφιναρισμένους υδατάνθρακες
    • Περιορισμός λήψης υγρών μόνο μεταξύ των γευμάτων 

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ ΣΥΝΔΡΟΜΟΥ DUMPING

    • Υπογλυκαιμία
    • Υποσιτισμός 
    • Διαταραχές ηλεκτρολυτών συμπεριλαμβανομένης υποκαλιαιμίας

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ ΣΥΝΔΡΟΜΟΥ DUMPING

    Πολύ καλή

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    • Νόσος πεπτικού έλκους 
    • Αντιδραστική υπογλυκαιμία
    • Γαστρεκτομή/Βαγοτομή

    Τα καλύτερα συμπληρώματα διατροφής για το πεπτικό σας σύστημα

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα καλύτερα συμπληρώματα διατροφής για την υγεία του πεπτικού σας συστήματος

    650x350 incremental dumping syndrome video

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό

    Διαβάστε, επίσης,

    Σύνδρομο ραγδαίας κενώσεως στομάχου

    Οι ευεργετικές ιδιότητες της μπανάνας

    Δίαιτα για το πεπτικό έλκος

    Μήπως έχετε πολλά ρεψίματα;

    Ελικοβακτηρίδιο του πυλωρού

    Διατροφή για το έλκος

    Καταστάσεις που δεν απαιτούν χειρουργείο

    Σύνδρομο Zollinger-Ellison

    www.emedi.gr