Σάββατο, 10 Μαΐου 2014 07:22

Συρίγγια γαστρεντερικού συστήματος

Γράφτηκε από την
Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(3 ψήφοι)

Θεραπεία των συριγγίων του γαστρεντερικού συστήματος

Η αποτελεσματικότητα της οκτρεοτίδης για την πρόληψη και τη θεραπεία των συριγγίων του γαστρεντερικού συστήματος έχει μελετηθεί.

Γαστρεντερικά συρίγγια μπορεί, συχνά, να προκύψουν μετά από μια εγχείρηση στην κοιλιακή χώρα ή μετά από ένα τραύμα.

Τα συρίγγια είναι πιθανό να προκαλέσουν επιπλοκές, όπως ο υποσιτισμός, η σήψη και η μη επούλωση του συριγγίου.

Η αυτόματη επούλωση των συριγγίων μπορεί να διαρκέσει αρκετές εβδομάδες. Συρίγγια ανθεκτικά γενικά απαιτούν χειρουργική παρέμβαση.

Η Οκτρεοτίδη είναι ένα ανάλογο της σωματοστατίνης, που μπορεί να μειώσει τα γαστρεντερικά συρίγγια, τα συρίγγια των χοληφόρων,  τα συρίγγια του παγκρέατος και να ελαττώσει τις γαστρεντερικές εκκρίσεις, καθώς και να μειώσει την κινητικότητα του γαστρεντερικού σωλήνα.

Η θεραπεία με οκτρεοτίδη μπορεί να χρησιμοποιηθεί για να μειώσει τα συρίγγια σε δόσεις από 100 έως 250 μg υποδορίως κάθε 8 ώρες. Εάν δεν είναι εμφανής η μείωση του συριγγίου μέσα σε 5-8 ημέρες, η θεραπεία με οκτρεοτίδη πρέπει να διακόπτεται.


Άλλες χρήσεις της οκρεοτίδης

Η Οκτρεοτίδη είναι ένα οκταπεπτίδιο που μιμείται την φυσική σωματοστατίνη φαρμακολογικά και είναι ο πιο ισχυρός αναστολέας της αυξητικής ορμόνης, της γλυκαγόνης και της ινσουλίνης. Η Υπηρεσία Τροφίμων και Φαρμάκων (FDA) έχει εγκρίνει τη χρήση μιας μορφής άλατος αυτού του πεπτιδίου, της οξικής οκτρεοτίδης, ως ενέσιμο σκεύασμα για τη θεραπεία της μεγαλακρίας, του γιγαντισμού, της διάρροιας και των επεισοδίων έξαψης που σχετίζονται με το καρκινοειδές σύνδρομο, και τη διάρροια σε ασθενείς που εκκρίνουν το αγγειοδραστικό εντερικό πεπτίδιο, που εκκρίνουν οι όγκοι (VIPomas).
Η Οκτρεοτίδη, επίσης, χρησιμοποιείται στην πυρηνική ιατρική απεικόνιση για την επισήμανση με ίνδιο-111 (OctreoScan) για την διάγνωση νευροενδοκρινικών και άλλων όγκων που εκφράζουν υποδοχείς σωματοστατίνης. Τελευταία, γίνεται με ραδιοσημασμένο  γάλλιο-68, που επιτρέπει απεικόνιση με τομογραφία εκπομπής ποζιτρονίων (ΡΕΤ), με υψηλότερη ανάλυση και ευαισθησία.

Η οκτρεοτίδη έχει, επίσης, χρησιμοποιηθεί  για τη θεραπεία της σοβαρή διάρροιας από άλλες αιτίες.

Χρησιμοποιείται στην τοξικολογία για τη θεραπεία της παρατεταμένης υπογλυκαιμίας μετά από επαναλαμβανόμενες χορηγήσεις σουλφονυλουρίας και ενδεχομένως υπερβολική δόση μεγλιτινιδών. Επίσης, έχει χρησιμοποιηθεί με διάφορους βαθμούς επιτυχίας σε βρέφη με νησιδιοβλάστωση για τη μείωση υπερέκκρισης ινσουλίνης.

Σε ασθενείς με κιρσούς οισοφάγου, η οκτρεοτίδη μπορεί να δοθεί για να βοηθήσει στη  μείωση της αιμορραγίας. Επίσης, έχει ερευνηθεί σε ασθενείς με πόνο από χρόνια παγκρεατίτιδα και μπορεί να είναι χρήσιμη στη θεραπεία των νεοπλασμάτων του θύμου αδένα.
Το φάρμακο έχει χρησιμοποιηθεί off-label, με υποδόρια ένεση, στη διαχείριση της υπερτροφικής πνευμονικής οστεοαρθροπάθειας από μη-μικροκυτταρικό καρκίνο του πνεύμονα.

Έχει χρησιμοποιηθεί για τη θεραπεία των κακοήθων αποφράξεων του εντέρου.

Η οκτρεοτίδη μπορεί να χρησιμοποιηθεί σε συνδυασμό με midodrine για να αναστρέψει εν μέρει την περιφερική αγγειοδιαστολή στο ηπατονεφρικό σύνδρομο. Με την αύξηση της συστηματικής αγγειακής αντίστασης, το φάρμακο αυτό βελτιώνει την νεφρική διήθηση και παρατείνει την επιβίωση μέχρι την οριστική θεραπεία με μεταμόσχευση ήπατο


Η οκρεοτίδη στην ογκολογία

H οκτρεοτίδη δρα μειώνοντας σταθερά την GH και εξομαλύνει τις στάθμες πλάσματος IGF I στην πλειονότητα των ασθενών. Στους περισσότερους ασθενείς το SANDOSTATIN LAR μειώνει σημαντικά τα κλινικά συμπτώματα της νόσου, όπως κεφαλαλγία, υπεριδρωσία, παραισθησίες, αίσθημα κόπωσης, οστεοαρθραλγία και σύνδρομο καρπιαίου σωλήνα. Έχει αναφερθεί ότι σε μεμονωμένους ασθενείς με αδένωμα της υποφύσεως που εκκρίνει GH, το SANDOSTATIN LAR επέφερε συρρίκνωση του όγκου.

Σε ασθενείς με λειτουργικούς ενδοκρινικούς όγκους του γαστεντεροπαγκρεατικού συστήματος η θεραπεία με Sandostatin LAR παρέχει συνεχή έλεγχο των συμπτωμάτων που σχετίζονται με την υποκείμενη νόσο.

Οι επιδράσεις της οκτρεοτίδης σε διαφορετικούς τύπους γαστρεντεροπαγκρεατικών όγκων έχουν ως εξής:

-Καρκινοειδείς όγκοι: Η χορήγηση οκτρεοτίδης μπορεί να έχει ως αποτέλεσμα τη βελτίωση των συμπτωμάτων, ιδιαίτερα του δερματικού ερυθήματος και της διάρροιας. Σε πολλές περιπτώσεις η δράση αυτή συνοδεύεται από πτώση της σεροτονίνης πλάσματος και μειωμένη απέκκριση από τα ούρα του 5-υδροξυ-ινδολοξικού οξέος.

-Βιπώματα: Το βιοχημικό χαρακτηριστικό αυτών των όγκων είναι η υπερπαραγωγή αγγειοδραστικού εντερικού πεπτιδίου (vasoactive intestinal peptide-VIP). Στις περισσότερες περιπτώσεις η χορήγηση οκτρεοτίδης οδηγεί σε ανακούφιση της βαριάς εκκριτικής διάρροιας που είναι αντιπροσωπευτική της νόσου και σε επακόλουθη βελτίωση της ποιότητας ζωής. Η δράση αυτή συνοδεύεται από βελτίωση των συνδεόμενων ηλεκτρολυτικών διαταραχών π.χ. υποκαλιαιμία και έτσι καθίσταται δυνατή η διακοπή της εντερικής και παρεντερικής χορήγησης συμπληρωματικών ηλεκτρολυτών. Σε μερικούς ασθενείς η απεικόνιση σε υπολογιστή της αξονικής τομογραφίας, υποδηλώνει επιβράδυνση ή ανάσχεση της εξέλιξης του όγκου ή ακόμα και συρρίκνωση του ιδιαίτερα σε ηπατικές μεταστάσεις. Η κλινική βελτίωση συνοδεύεται συνήθως από μείωση των επιπέδων του VIP στο πλάσμα τα οποία μπορεί να πέσουν εντός της φυσιολογικής περιοχής τιμών.

-Γλυκαγονώματα: Η χορήγηση οκτρεοτίδης οδηγεί στις περισσότερες περιπτώσεις σε αξιόλογη βελτίωση του μεταναστευτικού νεκρολυτικού εξανθήματος που είναι χαρακτηριστικό σε αυτή τη πάθηση. Η επίδραση της οκτρεοτίδης στην κατάσταση του ήπιου σακχαρώδους διαβήτη που σημειώνεται συχνά δεν είναι σεσημασμένη και γενικά δεν οδηγεί σε μείωση των απαιτήσεων για ινσουλίνη ή για υπογλυκαιμικούς παράγοντες που χορηγούνται από το στόμα. Σ’εκείνους τους ασθενείς που παρουσιάζουν διάρροια η οκτρεοτίδη προκαλεί βελτίωση της και ως εκ τούτου οδηγεί σε αύξηση του βάρους. Μονολότι η χορήγηση οκτρεοτίδης οδηγεί συχνά σε άμεση μείωση της στάθμης του γλυκαγόνου στο πλάσμα, γενικά η μείωση αυτή δεν διατηρείται καθ’όλη την παρατεταμένη περίοδο χορήγησης παρά τη συνεχή βελτίωση των συμπτωμάτων.

-Γαστρινώματα/Σύνδρομο Zollinger-Ellison: Μονολότι η θεραπεία με αναστολείς της αντλίας πρωτονίων ή με παράγοντες που παρεμποδίζουν τους Η2 υποδοχείς θέτει υπό έλεγχο την υποτροπιάζουσα πεπτική εξέλκωση που σημειώνεται ως αποτέλεσμα της χρόνιας διεγειρόμενης από τη γαστρίνη υπερέκκρισης γαστρικού ο έλεγχος αυτός είναι μάλλον σ’όλους τους ασθενείς με αυτή τη θεραπεία. Η οκτρεοτίδη από μόνη της ή σε συνδυασμό με αναστολείς της αντλίας πρωτονίων ή με ανταγωνιστές των Η2 υποδοχέων μπορεί να μειώσει την υπερέκκριση γαστρικού οξέος και να βελτιώσει τα συμπτώματα συμπεριλαμβανόμενης της διάρροιας. Ενδέχεται επίσης να ανακουφιστούν και άλλα συμπτώματα που πιθανώς οφείλονται στην παραγωγή πεπτιδίων από τον όγκο π.χ. δερματικό ερύθημα. Οι στάθμες της γαστρίνης στο πλάσμα πέφτουν σε ορισμένους ασθενείς.

-Ινσουλινώματα: Η χορήγηση οκτρεοτίδης προκαλεί πτώση της κυκλοφορούσας ανοσοαντιδραστικής ινσουλίνης. Σε ασθενείς με εγχειρήσιμους όγκους η οκτρεοτίδη μπορεί να βοηθήσει στην αποκατάσταση και διατήρηση της νορμογλυκαιμίας προεγχειρητικώς. Σε ασθενείς με καλοήθεις ή κακοήθεις όγκους που δεν επιδέχονται χειρουργική επέμβαση ο γλυκαιμικός έλεγχος μπορεί να βελτιωθεί ακόμα και χωρίς ταυτόχρονη παρατεταμένη μείωση των επιπέδων της κυκλοφορούσας ινσουλίνης.

-GRF-ώματα: Πρόκειται για σπάνιους όγκους που χαρακτηρίζονται από παραγωγή του εκλυτικού παράγοντα της αυξητικής ορμόνης μόνου ή σε συνδυασμό με άλλα δραστικά πεπτίδια. Η οκτρεοτίδη βελτιώνει τα χαρακτηριστικά και συμπτώματα της επακόλουθης μεγαλακρίας. Αυτό οφείλεται πιθανότατα στην αναστολή της έκκρισης του GRF και της αυξητικής ορμόνης και μπορεί να οδηγήσει σε περιστολή της μεγένθυσης της υπόφυσης.


Φαρμακοκινητική οκρεοτίδης

Η Οκτρεοτίδη απορροφάται γρήγορα και πλήρως μετά την υποδόρια ένεση. Η μέγιστη συγκέντρωση στο πλάσμα επιτυγχάνεται μετά από 30 λεπτά. Ο χρόνος ημίσειας ζωής είναι 100 λεπτά (1,7 ώρες) κατά μέσο όρο, όταν εφαρμόζεται υποδόρια. Μετά την ενδοφλέβια ένεση, η ουσία αποβάλλεται σε δύο φάσεις, με χρόνο ημιζωής 10 και 90 λεπτά, αντίστοιχα.

Η οκρεοτίδη αναστέλλει την έκκριση πολλών ορμονών, όπως της γαστρίνης, της χολοκυστοκινίνης, της γλυκαγόνης, της αυξητικής ορμόνης, της ινσουλίνης, της σεκρετίνης, του παγκρεατικού πολυπεπτιδίου, της TSH και του αγγειοδραστικού εντερικού πεπτιδίου.

-μειώνει την έκκριση των υγρών από το έντερο και το πάγκρεας,
-μειώνει τη γαστρεντερική κινητικότητα και εμποδίζει τη συστολή της χοληδόχου κύστης,

-αναστέλλει τη δράση ορισμένων ορμονών από τον πρόσθιο λοβό της υπόφυσης,

-προκαλεί αγγειοσύσπαση στα αιμοφόρα αγγεία και μείωση των πιέσεων στην πύλη του ήπατος και μείωση της αιμορραγίας των κιρσών του οισοφάγου.

Επίσης, έχει αποδειχθεί ότι έχει αναλγητική δράση, πιθανότατα δρα ως μερικός αγωνιστής των οπιοειδών υποδοχέων.
Η οκτρεοτίδη μπορεί να μειώσει την εντερική απορρόφηση της κυκλοσπορίνης, πιθανώς καθιστώντας απαραίτητη την αύξηση της δόσης. Οι ασθενείς με σακχαρώδη διαβήτη ενδέχεται να χρειάζονται λιγότερη ινσουλίνη ή αντιδιαβητικά από του στόματος κατά τη θεραπεία με οκτρεοτίδη. Η βιοδιαθεσιμότητα της βρωμοκρυπτίνης αυξάνεται, η οποία εκτός από αντιπαρκινσονικό, χρησιμοποιείται, επίσης, για τη θεραπεία της μεγαλακρίας.

Για ασθενείς που δεν είχαν λάβει θεραπεία με υποδόρια χορήγηση Sandostatin συνιστάται να γίνει έναρξη της θεραπείας με υποδόρια χορήγηση Sandostatin σε δοσολογία 0,1 mg 3 φορές ημερησίως για σύντομο χρονικό διάστημα (περίπου 2 εβδομάδων) ώστε να εκτιμηθεί η ανταπόκριση και η συστηματική ανεκτικότητα της οκτρεοτίδης πριν την έναρξη της θεραπείας με Sandostatin LAR. Το SANDOSTATIN LAR® χορηγείται ενδομυϊκά, μόνο με βαθιά ενδογλουτιαία ένεση. Για επαναλαμβανόμενες ενδογλουτιαίες ενέσεις, θα πρέπει να γίνεται εναλλαγή μεταξύ του αριστερού και του δεξιού γλουτιαίου μυός.

Για ασθενείς στους οποίους τα συμπτώματα ελέγχονται επαρκώς με υποδόρια χορήγηση Sandostatin συνιστάται να γίνεται έναρξη της θεραπείας με τη χορήγηση 20 mg του Sandostatin LAR ανά διαστήματα 4 εβδομάδων. Η υποδόρια χορήγηση του Sandostatin θα πρέπει να συνεχισθεί στη δοσολογία που υπήρξε αποτελεσματική επί 2 εβδομάδες μετά την πρώτη ένεση του Sandostatin LAR.

Για ασθενείς στους οποίους τα συμπτώματα και οι βιολογικοί δείκτες ελέγχονται ικανοποιητικά μετά 3 μηνών θεραπεία η δόση του Sandostatin LAR μπορεί να μειωθεί στα 10 mg χορηγούμενα κάθε 4 εβδομάδες.

Για ασθενείς στους οποίους τα συμπτώματα ελέγχονται μόνο μερικώς μετά 3 μηνών θεραπεία η δόση του Sandostatin μπορεί να αυξηθεί στα 30 mg χορηγούμενα κάθε 4 εβδομάδες.

Αν στη διάρκεια της θεραπείας με Sandostatin LAR διαπιστωθεί ότι εντείνονται τα συμπτώματα που συνδέονται με όγκους του γαστρεντεροπαγκρεατικού συστήματος γι’αυτές ειδικά τις ημέρες συνιστάται η πρόσθετη υποδόρια χορήγηση Sandostatin στην ίδια δόση που χρησιμοποιούνται πριν τη χορήγηση θεραπείας με το Sandostatin LAR, κάτι τέτοιο μπορεί να συμβεί κατά τους 2 πρώτους μήνες θεραπείας όταν ακόμη δεν έχουν επιτευχθεί οι θεραπευτικές συγκεντρώσεις της οκτρεοτίδης.

Δεν απαιτείται προσαρμογή της δοσολογίας του SANDOSTATIN LAR σε ασθενείς με επηρεασμένη ηπατική και νεφρική λειτουργία.

Σε περίπτωση που εμφανισθούν χολόλιθοι, αυτοί είναι συνήθως ασυμπτωματικοί. Οι συμπτωματικοί χολόλιθοι θα πρέπει να αντιμετωπίζονται είτε με διάλυση με χολικά οξέα είτε με χειρουργική επέμβαση.

Σε ασθενείς που ταυτόχρονα πάσχουν από σακχαρώδη διαβήτη τύπου Ι το SANDOSTATIN LAR μπορεί να επηρεάζει τη ρύθμιση της γλυκόζης και οι απαιτήσεις σε ινσουλίνη μπορεί να μειωθούν. Σε μη διαβητικούς και σε διαβητικούς τύπου ΙΙ με μερικώς ανέπαφα αποθέματα ινσουλίνης η υποδόρια χορήγηση του Sandostatin μπορεί να έχει ως αποτέλεσμα τις αυξήσεις της μεταγευματικής γλυκόζης. Γι’αυτόν το λόγο συνιστάται ο έλεγχος της γλυκόζης και της αντιδιαβητικής θεραπείας.

Σε ασθενείς με ινσουλίνωμα η οκτρεοτίδη λόγω της μεγαλύτερης σχετικής ιδιότητας που έχει ν’αναστέλλει την έκκριση της GH και του γλυκαγόνου απ’ότι η ινσουλίνη και λόγω της μικρότερης διάρκειας της ανασταλτικής δράσης στην ινσουλίνη μπορεί ν’αυξήσει την ένταση και να επιτείνει τη διάρκεια της υπογλυκαιμίας. Αυτοί οι ασθενείς πρέπει να παρακολουθούνται προσεκτικά.


Οι ανεπιθύμητες ενέργειες της οκρεοτίδης

Οι πιο συχνές ανεπιθύμητες ενέργειες (περισσότερο από το 10% των ασθενών) είναι η κεφαλαλγία, ο υποθυρεοειδισμός, οι αλλαγές στην καρδιακή αγωγιμότητα, οι γαστρεντερικές διαταραχές (όπως κράμπες, ναυτία / έμετος και διάρροια ή δυσκοιλιότητα), οι πέτρες στη χολή, η μείωση της απελευθέρωσης της ινσουλίνης, η υπεργλυκαιμία ή υπογλυκαιμία (συνήθως παροδική) και οι αντιδράσεις στο σημείο της ένεσης. Επιβράδυνση στον καρδιακό ρυθμό, δερματικές αντιδράσεις όπως κνησμός, υπερχολερυθριναιμία, υποθυρεοειδισμός, ζάλη και δύσπνοια είναι επίσης αρκετά συχνές (περισσότερο από 1%). Σπάνιες ανεπιθύμητες ενέργειες είναι οι οξείες αναφυλακτικές αντιδράσεις, η παγκρεατίτιδα και η ηπατίτιδα.
Μερικές μελέτες ανέφεραν αλωπεκία σε ασθενείς που υποβλήθηκαν σε θεραπεία με οκτρεοτίδη.

Σε μελέτες που έγιναν σε επίμυες με υποδόρια χορήγηση ημερησίων δόσεων έως και 1,25 mg/kg σωματικού βάρους παρατηρήθηκαν ινοσαρκώματα, κυρίως σε μεγάλο αριθμό αρρένων πειραματόζωων. Μελέτες καρκινογένεσης διάρκειας 116 εβδομάδων που έγιναν σε επίμυες με υποδόρια χορήγηση SANDOSTATIN αποκάλυψε επίσης αδενοκαρκινώματα της μήτρας και του ενδομητρίου, με στατιστικά αξιόλογη συχνότητα εμφάνισης για την υψηλότερη υποδόρια δόση των 1,25 mg/kg ημερησίως. Το εύρημα αυτό συσχετίσθηκε με αυξημένη συχνότητα εμφάνισης ενδομητρίτιδας, ελαττωμένο αριθμό ωοθηκικών ωχρών σωματίων, μειωμένα μαστικά αδενώματα και διεύρυνση των αδένων και του αυλού της μήτρας, γεγονός που παραπέμπει σε έλλειψη ορμονικής ισορροπίας. Τα διαθέσιμα στοιχεία υποδηλώνουν ότι οι όγκοι αυτοί στους ποντικούς είναι ειδικοί προς το είδος και δε συνδέονται με τη χρήση του φαρμάκου στον άνθρωπο.

Η διατροφή για τα συρίγγια του γαστρεντερικού συστήματος

Η διατροφή διαδραματίζει σημαντικό ρόλο στη θεραπεία ενός συριγγίου επειδή η καλή διατροφή μπορεί να συμβάλει στην προαγωγή της επούλωσης.

Διαφορετικές θρεπτικές θεραπείες συνιστώνται για διάφορους τύπους συριγγίων. Μπορεί να απαιτηθεί να σταματήσετε να συτίζεστε με μια κανονική διατροφή από το στόμα και να μεταβείτε σε ένα πιο επιθετικό μέσο θρεπτικής υποστήριξης.

Απαιτείται να καλύπτετε τις διατροφικές σας ανάγκες κατά τη διάρκεια της ανάρρωσης, ώστε να διασφαλίζεται η σωστή επούλωση του συριγγίου και να αποφεύγεται ο υποσιτισμός και η απώλεια βάρους.

Το συρίγγιο είναι μια ανώμαλη σύνδεση μεταξύ δύο ή περισσότερων ιστών στο σώμα σας. Αυτό μπορεί να συμβεί σε πολλούς διαφορετικούς ιστούς στο σώμα και μπορεί να είναι αποτέλεσμα ασθενειών, λοίμωξης, χειρουργικής επέμβασης ή τραυματισμού. Για παράδειγμα, ένα εντερικό συρίγγιο μπορεί να εμφανιστεί μεταξύ των ιστών στο έντερο και στην ουροδόχο κύστη ως αποτέλεσμα της εντερικής χειρουργικής επέμβασης για τη νόσο του Crohn. Αυτό μπορεί να είναι επικίνδυνο επειδή προωθεί περαιτέρω τη μόλυνση. Ένα συρίγγιο δεν θεραπεύεται από μόνο του και έτσι πρέπει να αντιμετωπίζεται από ιατρό. Η θεραπεία θα εξαρτηθεί από το πού βρίσκεται το συρίγγιο, αλλά, συνήθως, πρέπει να γίνει χειρουργική επέμβαση.

-Ηλεκτρολύτες και υγρά

Ένα μολυσμένο συρίγγιο μπορεί να έχει υψηλή απόδοση αποστράγγισης υγρών. Εξαιτίας αυτού, είναι σημαντικό να διατηρηθεί η ισορροπία υγρών και ηλεκτρολυτών. Απαιτείται παρακολούθηση της παροχής υγρών και μπορεί να απαιτηθούν ενδοφλέβια υγρά και ηλεκτρολύτες, ανάλογα με την περίπτωση. Αυτό θα βοηθήσει στη διατήρηση της ενυδάτωσης, στον καθαρισμό της μόλυνσης και στην προώθηση της αποκατάστασης. 

-Εντερική Διατροφή

Εάν το συρίγγιο δεν βρίσκεται σε θέση που μπορεί να επηρεάσει τη λειτουργία του γαστρεντερικού σωλήνα, μπορεί να χρησιμοποιηθεί εντερική διατροφή με σωλήνα για να αποτραπεί η απώλεια βάρους και  να μην πέσουν τα επίπεδα τηςαλβουμίνης. Και οι δύο αυτοί είναι παράγοντες κινδύνου θνησιμότητας σε ασθενείς με συρίγγιο. Αυτό θα βοηθήσει στη μείωση του κινδύνου υποσιτισμού και θα αυξήσει τις πιθανότητες ΘΕΡΑΠΕΊΑς.

-Παρεντερική Διατροφή

Η παρεντερική διατροφή ή η ενδοφλέβια διατροφή χρησιμοποιείται συχνότερα για τη θεραπεία των συριγγίων, ειδικά εάν το συρίγγιο επηρεάζει τη γαστρεντερική οδό. Όλα τα θρεπτικά συστατικά που χρειάζεται το σώμα σθα συμπεριληφθούν στο ενδοφλέβιο διάλυμα, όπως υδατάνθρακες, πρωτεϊνες, λίπη, νερό, βιταμίνες και μέταλλα. Η παρεντερική διατροφή προωθεί την ανάπαυση και την επούλωση στο σώμα, επειδή το σώμα δεν απαιτείται να εργάζεται τόσο σκληρά ώστε να σπάσει και να αφομοιώσει τα τρόφιμα. Αυτό δίνει στο σώμα τη δυνατότητα να εστιάζει στη θεραπεία του συριγγίου.

Τα καλύτερα συμπληρώματα διατροφής για τα συρίγγια του γαστρεντερικού συστήματος

Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τα συρίγγια του γαστρεντερικού συστήματος

siriggia 1

Διαβάστε, επίσης,

Μεγαλακρία

Καρκίνος ήπατος

Σύνδρομο Zollinger-Ellison

Νευροενδοκρινείς όγκοι

Καρκινοειδείς όγκοι

Σταδιοποίηση των καρκινοειδών όγκων του γαστρεντερικού

www.emedi.gr

 

 

Διαβάστηκε 4036 φορές Τελευταία τροποποίηση στις Σάββατο, 02 Φεβρουαρίου 2019 19:39
Σαββούλα Μάλλιου Κριαρά

Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

Σχετικά Άρθρα

  • Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για την ενδομητρίωση Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για την ενδομητρίωση

    Η ενδομητρίωση μπορεί να θεραπευτεί με συμπληρώματα διατροφής

     

    Η ενδομητρίωση είναι μια γυνακεία αναπαραγωγική διαταραχή στην οποία η ανάπτυξη κυττάρων από την εσωτερική επένδυση της μήτρας εξαπλώνεται σε άλλα μέρη του σώματος, όπως είναι οι ωοθήκες, το έντερο, η ουροδόχος κύστη, οι πνεύμονες, το μεσοθωράκιο, αλλά και αλλού.

    Τα ταχέως διαιρούμενα κύτταρα της ενδομητρίωσης διεγείρουν τη φλεγμονή, η οποία οδηγεί στην ανεξέλεγκτη απελευθέρωση ινώδους, την άναρχη πρόσληψη κυτοκινών και λευκών αιμοσφαιρίων και τον ακατάσχετο σχηματισμό ουλώδους ιστού.

    Η φλεγμονή της πυέλου μπορεί να προωθήσει την εξέλιξη της ενδομητρίωσης.

    Οι μεσολαβητές της φλεγμονής προκαλούν ίνωση και είναι υπεύθυνοι για την ανάπτυξη των συμπτωμάτων.

    Οι γυναίκες με ενδομητρίωση έχουν αυξημένα επίπεδα προφλεγμονωδών κυτοκινών, όπως ιντερλευκίνης 6 (IL6) και του παράγοντα νέκρωσης του όγκο άλφα (TNF-α).

    Επίσης, υπάρχει υπερπαραγωγή και αυξημένα επίπεδα του μετατρεπτικού παράγοντα ανάπτυξης όγκου βήτα (TGF-β).

    emdimitriosi 4

    Τα συμπτώματα της ενδομητρίωσης

    Συνήθως, οι γυναίκες με ενδομητρίωση είναι ασυμπτωματικές.

    Σε μερικές υπάρχει πυελικός πόνος και πόνος στη μήτρα.

    Μπορεί να υπάρχει ακανόνιστη αιμορραγία.

    Ακόμη μπορεί να συνυπάρχει διάρροια ή δυσκοιλιότητα.

    Ο πόνος στο κάτω μέρος της μέσης είναι συχνός.

    Τέλος, υπάρχουν επιπλοκές στη σύλληψη και την εγκυμοσύνη.

    Όταν η ενδομητρίωση εξαπλώνεται σε άλλα μέρη του σώματος οδηγεί σε πονοκεφάλους, πόνο στο στήθος, βήχα με αίμα κι επιληπτικές κρίσεις.

    emdimitriosi 1

    Τα καλύτερα συμπληρώματα διατροφής για την ενδομητρίωση

    Σερραπεπτάση

    Η σερραπεπτάση βοηθά στον έλεγχο της φλεγμονής και μειώνει τη σοβαρότητα των συμπτωμάτων. Μειώνει την Ταχύτητα Καθιζήσεως Ερυθρών που είναι δείκτης φλεγμονής. Η σερραπεπτάση μειώνει την εντοπισμένη φλεγμονή και διασπά τους θρόμβους ινώδους στα όργανα και στην κυκλοφορία του αίματος και μειώνει, έτσι, τον πόνο και το οίδημα.

    Νατοκινάση

    Η νατοκινάση είναι και αυτή ένα ισχυρό ινωδολυτικό ένζυμο που δρα στην κυκλοφορία του αίματος. Η νατοκινάση είναι αποτελεσματική στη διάσπαση του ινώδους, άμεσα κι έμμεσα και διαλύει το ινώδες. Η νατοκινάση ενεργοποιεί τον ενεργοποιητή του πλασμινογόνου και αδρανοποιεί τον ενεργοποιητή πλασμινογόνου 1 κι αυξάνεται η πλασμίνη, μια ουσία που είναι φυσική πρωτεάση σερίνης που διασπά το ινώδες στο σώμα. Η νατοκινάση μειώνει τα επίπεδα του ινωδογόνου στο αίμα, που είναι ο πρόδρομος του ινώδους, τον παράγοντα πήξεως VII και τον παράγοντα πήξης VIII. Το ινωδογόνο και οι παράγοντες πήξης αυξάνουν την πήξη του αίματος και τη συσσσώρευση του ινώδους κι έτσι επιδεινώνεται η ενδομητρίωση. Η νατοκινάση έχει πιο ισχυρή ινωδολυτική δραστικότητα από την πλασμίνη και την ελαστάση.

    Βρομελίνη

    Η βρομελίνη έχει αντιφλεγμονώδεις κι ανοσορρυθμιστικές ιδιότητες. Η βρωμελίνη είναι αποτελεσματική στη μείωση της φλεγμονής και αναστέλλει τις κυτοκίνες. Η βρομελίνη μειώνει σημαντικά τον παράγοντα τον TNF-α και την IL-6 και τα δύο εκ των οποίων είναι αυξημένα σε άτομα με ενδομητρίωση. Η βρομελίνη είναι ικανή και παρεμβαίνει στη μετανάστευση των ουδετερόφιλων και τη μειώνει κατά 50-85%.

    Παπαϊνη

    Η πυελική φλεγμονή συμβάλλει στην εξέλιξη της πάθησης. Η μείωση των προφλεγμονωδών δεικτών, όπως της IL-6 και του TNF-α μειώνει την εξέλιξη της ενδομητρίωσης.  Η παπαϊνη αναστέλλει τις προσταγλανδίνες κι αναστέλλει επιλεκτικά την κυκλοοξυγενάση, ρυθμίζοντας, όπως αναφέρθηκε την IL-6 και τον TNF-α. Η παπαϊνη έχει ανοσοτροποιητικές ιδιότητες και βοηθάει στην ανεξέλεγκτη πρόσληψη των κυτοκινών κι έτσι αποτρέπονται οι ουλές στην ενδομητρίωση.

    Πρωτεάσες

    Οι πρωτεάσες προέρχονται από τον Aspergillus Oryzae κι εξαλείφουν αποτελεσματικά τη συσσώρευση του ινώδους. Η αγωγή με πρωτεάσες είναι αποτελεσματική στη μείωση του TGF-β και μετατρέπουν τον αναστολέα πρωτεάσης άλφα 2 μακροσφαιρίνη (a2M) σε μια εναλλακτική μορφή που δεσμεύεται στον TGF και μειώνει τις συγκεντρώσεις τους στο αίμα.

    Ρουτίνη

    Το οξειδωτικο στρες είναι κύριος μηχανισμός παθοφυσιολογίας στην ενδομητρίωση. Αυτό οφείλεται στην παραγωγή δραστικών μορφών οξυγόνου. Στην ενδομητρίωση υπάρχει ανισορροπία μεταξύ φάσης Ι και φάσης ΙΙ των μεταβολικών ενζύμων. Αυτό οδηγεί σε υπερβολική παραγωγή οιστρογόνων-OH και τροποποιημένο σχηματισμό δραστικών μορφών οξυγόνου, διεγείροντας τον πολλαπλασιασμό του έκτοπου ενδομητρίου.

    Οι δραστικές μορφές οξυγόνου είναι υπεύθυνες για τη διαμόρφωση της ανάπτυξης αυτών των κυττάρων του στρώματος του ενδομητρίου.

    Η ρουτίνη εξαλείφει τις ελεύθερες ρίζες και αναστέλλει την TNF-α διαμεσολαβούμενη διάσπαση του αγγειακού φραγμού.

    Amla

    Το Amla είναι αντιφλεγμονώδης παράγοντας στην ενδομητρίωση. Τα αντιοξειδωτικά, όπως το Amla είναι θεραπευτικά. Η αίμη και ο σίδηρος συμβάλλουν στο οξειδωτικό στρες κατά τη διάρκεια της εμμήνου ρύσεως και συσωρρεύονται στην περιτοναΪκή κοιλότητα. Τα αντιοξειδωτικά βοηθούν στην πρόληψη του προοξειδωτικού περιβάλλοντος στην περιτοναϊκή κοιλότητα, που συνδέεται με την ενδομητρίωση.

    Τα καλύτερα συμπληρώματα διατροφής για την ενδομητρίωση

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για την ενδομητρίωση

    emdimitriosi 3

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Καταμήνιος πνευμοθώρακας

    Για πoιους λόγους δεν μπορείτε να κάνετε παιδί

    Ενδομήτριες συμφύσεις

    Σε ποιες ασθένειες χρησιμοποιούνται τα πεπτίδια

    Πονάτε κατά την σεξουαλική επαφή;

    Κύστη ωοθηκών

    Έκτοπη κύηση

    Ο καρκινικός δείκτης CA-125

    Ενδομητρίωση

    Δυσμηνόρροια

    Γιατί μια γυναίκα δεν μπορεί να μείνει έγκυος;

    Λεμφαγγειολειομυομάτωση

    www.emedi.gr

     

     

     

     

     

     

     

     

  • Οι ιατρικές χρήσεις της κολχικίνης Οι ιατρικές χρήσεις της κολχικίνης

    Χρήσιμες πληροφορίες για την κολχικίνη

     

    Η κολχικίνη (colchicine) διακόπτει τον κύκλο της εναπόθεσης κρυστάλλων ουρικού μονονατρίου στους ιστούς των αρθρώσεων.

    Επίσης, η κολχικίνη μειώνει την χημειοταξία και φαγοκυττάρωση των λευκοκυττάρων και αναστέλλει τον σχηματισμό και την απελευθέρωση μιας χημειοτακτικής γλυκοπρωτεΐνης που παράγεται κατά την φαγοκυττάρωση των κρυστάλλων ουρικού οξέος.

    Τέλος, η κολχικίνη αναστέλλει τη συναρμολόγηση των μικροσωληνίσκων σε διάφορα κύτταρα, συμπεριλαμβανομένων των λευκοκυττάρων, πιθανώς μέσω της σύνδεσής της και παρεμβαίνοντας με στον πολυμερισμό της τουμπουλίνης (υπομονάδας μικροσωληνίσκων).

    Τα παράγωγα κολχικίνης είναι αντινεοπλασματικοί και ανοσοτροποποιητικοί παράγοντες, αντινεοπλασματικά φάρμακα, φυτικά αλκαλοειδή, φάρμακα αρθροπαθειών και μυοσκελετικών παθήσεων και φάρμακα κατά της ουρικής αρθρίτιδας.

    Μία ομάδα Ελλήνων γιατρών και λοιμωξιολόγων ερευνά την επίδραση της συγκεκριμένης ουσίας σε ασθενείς με κορωνοϊό.

    Μελετάται για τη θεραπεία της πανδημίας COVID-19.

    Η κολχικίνη χρησιμοποιείται ανάμεσα σε άλλα και για καρδιακά νοσήματα.

    Η κολχικίνη είναι ένα φάρμακο που χρησιμοποιείται για τη θεραπεία της ουρικής αρθρίτιδας και της νόσου του Behçet.

    Στην ουρική αρθρίτιδα, είναι λιγότερο προτιμητέα από τα ΜΣΑΦ ή τα στεροειδή.

    Άλλες χρήσεις της είναι η πρόληψη της περικαρδίτιδας και του οικογενή μεσογειακού πυρετού.

    Λαμβάνεται από το στόμα.

    kolcikin 2

    Οι συχνές ανεπιθύμητες ενέργειες είναι οι γαστρεντερικές διαταραχές, ιδιαίτερα σε υψηλές δόσεις.

    Οι σοβαρές παρενέργειες είναι τα χαμηλά λευκά αιμοσφαίρια και η ραβδομυόλυση.

    Η ασφάλεια χρήσης κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης δεν είναι σαφής.

    Υπερβολικές δόσεις μπορεί να οδηγήσουν σε θάνατο.

    Η κολχικίνη δρα μειώνοντας τη φλεγμονή μέσω πολλαπλών μηχανισμών.

    Η κολχικίνη, με τη μορφή του κρόκου του φθινοπώρου, (Colchicum autumnale, κοινώς γνωστό ως κρόκος του φθινοπώρου, σαφράν λιβαδιού είναι ένα τοξικό φυτό που ανθίζει φθινόπωρο που μοιάζει με τους αληθινούς κρόκους, αλλά είναι μέλος της οικογένειας των φυτών Colchicaceae, σε αντίθεση με τους πραγματικούς κρόκους που ανήκουν στην οικογένεια Iridaceae.

    Χρησιμοποιείται, ήδη, από το 1500 π.Χ. για να θεραπεύει την οίδημα των αρθρώσεων. 

    kolcikin 10

    Ιατρικές χρήσεις κολχικίνης

    Αρθρίτιδα

    Η κολχικίνη είναι μια εναλλακτική λύση για όσους δεν μπορούν να ανεχθούν τα ΜΣΑΦ στην ουρική αρθρίτιδα. Σε υψηλές δόσεις, οι ανεπιθύμητες ενέργειες (κυρίως γαστρεντερικές διαταραχές) περιορίζουν τη χρήση της. Σε χαμηλή δόση (1,8 mg ανά ώρα ή 1,2 mg ημερησίως) μειώνει τα συμπτώματα της ουρικής αρθρίτιδας και του πόνου, ενώ η υψηλή δόση κολχικίνης (4,8 mg για 6 ώρες) είναι αποτελεσματική έναντι του πόνου, αλλά έχει σοβαρές παρενέργειες, όπως διάρροια, ναυτία ή έμετο.

    Για τη θεραπεία των συμπτωμάτων της ουρικής αρθρίτιδας, η κολχικίνη χρησιμοποιείται από το στόμα με ή χωρίς τροφή. Η κολχικίνη σε δοσολογία 0,6 mg δύο φορές ημερησίως) είναι αποτελεσματική ως μακροχρόνια προφύλαξη όταν χρησιμοποιείται με αλλοπουρινόλη για να μειώνει τον κίνδυνο αυξημένων επιπέδων ουρικού οξέος και τον κίνδυνο για οξεία εκδήλωση ουρικής αρθρίτιδας, αλλά έχει πολλές ανεπιθύμητες γαστρεντερικές διαταραχές.

    Άλλες χρήσεις της κολχικίνης

    Η κολχικίνη χρησιμοποιείται, επίσης, ως αντιφλεγμονώδης παράγοντας για τη μακροχρόνια θεραπεία της νόσου του Behçet. Φαίνεται να έχει περιορισμένη επίδραση στην υποτροπιάζουσα πολυχονδρίτιδα, αλλά είναι χρήσιμη στη θεραπεία της χοντρίτιδας και των ήπιων δερματικών συμπτωμάτων.

    Ακόμη, χρησιμοποιείται στην περικαρδίτιδα, στην πνευμονική ίνωση, στην κίρρωση των χοληφόρων, σε διάφορες αγγειίτιδες, στην ψευδοουρική αρθρίτιδα, στις σπονδυλοαρθροπάθειες, σε ασβεστώματα και αθηρωματικές πλάκες, στη σκληροδερμία και στην αμυλοείδωση.

    Χρησιμοποιείται, επίσης, στη θεραπεία του οικογενή μεσογειακού πυρετού, όπου μειώνει τις επιθέσεις και τον μακροπρόθεσμο κίνδυνο αμυλοείδωσης.

    Η κολχικίνη είναι αποτελεσματική για την πρόληψη της κολπικής μαρμαρυγής μετά από καρδιακή χειρουργική επέμβαση.

    Αντενδείξεις κολχικίνης

    Τα μακροχρόνια (προφυλακτικά) θεραπευτικά σχήματα της στοματικής κολχικίνης αντενδείκνυνται απολύτως σε άτομα με προχωρημένη νεφρική ανεπάρκεια (συμπεριλαμβανομένων εκείνων που βρίσκονται σε αιμοκάθαρση). Περίπου 10-20 τοις εκατό μιας δόσης κολχικίνης εκκρίνεται αμετάβλητη από τα νεφρά. Δεν απομακρύνεται με την αιμοκάθαρση. Η σωρευτική τοξικότητα προκαλεί σοβαρή νευρομυοπάθεια, με προοδευτική εμφάνιση κεντρικής αδυναμίας, αυξημένη κρεατινική κινάση (CPK) και αισθητικοκινητική πολυνευροπάθεια.

    Η τοξικότητα στην κολχικίνη μπορεί να ενισχυθεί από την ταυτόχρονη χρήση φαρμάκων που μειώνουν τη χοληστερόλη.

    kolcikin 1

    Δυσμενείς επιδράσεις κολχικίνης

    Θάνατος μπορεί να επέλθει σε υπερβολική δόση κολχικίνης. Οι τυπικές παρενέργειες των μέτριων δόσεων είναι οι γαστρεντερικές διαταραχές, η διάρροια και η ουδετεροπενία. Οι υψηλές δόσεις μπορούν, επίσης, να βλάψουν το μυελό των οστών, να οδηγήσουν σε αναιμία και να προκαλέσουν απώλεια μαλλιών. Όλες αυτές οι παρενέργειες μπορεί να προκύψουν από την αναστολή της μίτωσης, η οποία μπορεί να περιλαμβάνει νευρομυϊκή τοξικότητα και ραβδομυόλυση.

    Τοξικότητα κολχικίνης

    Η δηλητηρίαση από κολχικίνη με υπερβολική δόση (εύρος οξείας δόσης 7 έως 26 mg) αρχίζει με μια γαστρεντερική φάση που εμφανίζεται 10-24 ώρες μετά την κατάποση, ακολουθούμενη από δυσλειτουργία πολλαπλών οργάνων που εμφανίζεται 24 ώρες έως 7 ημέρες μετά την κατάποση.

    Το προσβεβλημένο άτομο παθαίνει πολυοργανική ανεπάρκεια είτε ανακάμπτει μετά από αρκετές εβδομάδες.

    Η κολχικίνη μπορεί να είναι τοξική κατά την κατάποση, την εισπνοή ή την απορρόφηση από τα μάτια. Η κολχικίνη μπορεί να προκαλέσει προσωρινή θόλωση του κερατοειδούς και να απορροφηθεί στο σώμα, προκαλώντας συστηματική τοξικότητα. Τα συμπτώματα υπερδοσολογίας της κολχικίνης αρχίζουν 2 έως 24 ώρες μετά την κατάποση της τοξικής δόσης και περιλαμβάνουν καύσο στο στόμα και στο λαιμό, πυρετό, έμετο, διάρροια και κοιλιακό άλγος. Αυτό μπορεί να προκαλέσει υπογκαιμικό σοκ λόγω ακραίων αγγειακών βλαβών και απώλειας υγρών μέσω του γαστρεντερικού σωλήνα, γεγονός που μπορεί να είναι θανατηφόρο.

    Εάν ο προσβεβλημένος άνθρωπος επιβιώσει από τη γαστρεντερική φάση τοξικότητας, μπορεί να εμφανίσει πολυοργανική ανεπάρκεια. Προκαλείται νεφρική βλάβη, η οποία προκαλεί χαμηλή παραγωγή ούρων και αιματηρά ούρα. Ο χαμηλός αριθμό λευκών αιμοσφαιρίων μπορεί να διαρκέσει αρκετές ημέρες. Ακόμη, υπάρχει αναιμία, μυϊκή αδυναμία,  ηπατική ανεπάρκεια, ηπατομεγαλία, καταστολή του μυελού των οστών, θρομβοπενία, και προοδευτική παράλυση που οδηγεί σε δυνητικά μοιραία αναπνευστική ανεπάρκεια. Νευρολογικά συμπτώματα, επίσης, υπάρχουν, όπως, επιληπτικές κρίσεις, σύγχυση και παραλήρημα. Τα παιδιά μπορεί να εμφανίσουν ψευδαισθήσεις. Η ανάκτηση μπορεί να ξεκινήσει μέσα σε έξι έως οκτώ ημέρες και ξεκινά με την ανάκαμψη του αριθμού των λευκών αιμοσφαιρίων και της αλωπεκίας, καθώς, οι λειτουργίες των οργάνων επιστρέφουν στο φυσιολογικό.

    Η μακροχρόνια έκθεση σε κολχικίνη μπορεί να οδηγήσει σε τοξικότητα, ιδιαίτερα του μυελού των οστών, των νεφρών και των νεύρων. Οι επιδράσεις της μακροχρόνιας τοξικότητας στην κολχικίνη περιλαμβάνουν την ακοκκιοκυτταραιμία, τη θρομβοκυτταροπενία, τον χαμηλό αριθμό λευκών αιμοσφαιρίων, την απλαστική αναιμία, την αλωπεκία, το εξάνθημα, την πορφύρα, τη φυσαλιδώδη δερματίτιδα, τη νεφρική βλάβη, την περιφερική νευροπάθεια και τη μυοπάθεια.

    Δεν υπάρχει γνωστό ειδικό αντίδοτο για την κολχικίνη, αλλά σε περίπτωση υπερδοσολογίας χρησιμοποιείται υποστηρικτική φροντίδα. Στην άμεση περίοδο μετά από υπερδοσολογία, γίνεται παρακολούθηση για γαστρεντερικά συμπτώματα, καρδιακές αρρυθμίες και αναπνευστική καταστολή. Μπορεί να απαιτηθεί γαστρεντερική απολύμανση με ενεργό άνθρακα ή πλύση στομάχου.

    kolcikin 3

    Μηχανισμός τοξικότητας της κολχικίνης

    Σε υπερβολική δόση, η κολχικίνη γίνεται τοξική ως επέκταση του κυτταρικού μηχανισμού δράσης της μέσω σύνδεσης με την τουμπουλίνη. Τα κύτταρα που επηρεάζονται έτσι υποβάλλονται σε μειωμένη συσχέτιση πρωτεϊνών με μειωμένη ενδοκυττάρωση, εξωκυττάρωση, κυτταρική κινητικότητα και διακόπτεται η λειτουργία και των καρδιακών κυττάρων, με αποκορύφωμα την πολυοργανική ανεπάρκεια.

    Οι περισσότερες περιπτώσεις τοξικότητας στην κολχικίνη εμφανίζονται σε ενήλικες. Πολλά από αυτά τα ανεπιθύμητα συμβάντα προκύπτουν από τη χρήση ενδοφλέβιας κολχικίνης.

    Αλληλεπιδράσεις με άλλα φάρμακα

    Η κολχικίνη αλληλεπιδρά με τον μεταφορέα της Ρ-γλυκοπρωτεΐνης και το ένζυμο CYP3A4 που εμπλέκεται στο μεταβολισμό φαρμάκων και τοξινών. Οι θανατηφόρες αλληλεπιδράσεις φαρμάκων εμφανίζονται όταν χορηγείται κολχικίνη με άλλα φάρμακα που αναστέλλουν την Ρ-γλυκοπρωτεΐνη και το CYP3A4, όπως η ερυθρομυκίνη ή η κλαριθρομυκίνη!!!. 

    Τα άτομα που λαμβάνουν αντιβιοτικά, όπως οι μακρολίδες, η κετοκοναζόλη ή η κυκλοσπορίνη ή εκείνα που πάσχουν από ηπατική ή νεφρική νόσο δεν πρέπει να λαμβάνουν κολχικίνη, καθώς αυτά τα φάρμακα και οι παθήσεις παρεμβαίνουν στον μεταβολισμό της κολχικίνης και αυξάνουν τα επίπεδα του αίματος, αυξάνοντας και την τοξικότητά της. Τα συμπτώματα της τοξικότητας περιλαμβάνουν γαστρεντερικές διαταραχές, πυρετό, μυϊκό πόνο, χαμηλά επίπεδα λευκών αιμοσφαιρίων και ανεπάρκεια οργάνων.

    Τα άτομα με HIV / AIDS που λαμβάνουν atazanavir, darunavir, fosamprenavir, indinavir, lopinavir, nelfinavir, ritonavir ή saquinavir εμφανίζουν τοξικότητα στην κολχικίνη.

    Ο χυμός γκρέιπφρουτ και οι στατίνες μπορούν, επίσης, να αυξήσουν τις συγκεντρώσεις κολχικίνης.

    Μηχανισμός δράσης τη; κολχικίνη;

    Σε περίπτωση ουρικής αρθρίτιδας, η φλεγμονή των αρθρώσεων οφείλεται στην κατακρήμνιση του ουρικού οξέος που κυκλοφορεί, υπερβαίνοντας τη διαλυτότητά του στο αίμα και εναποθέτοντάς το ως κρυστάλλους του ουρικού μονονάτριου εντός και γύρω από το αρθρικό υγρό και τους μαλακούς ιστούς των αρθρώσεων. Αυτές οι κρυσταλλικές αποθέσεις προκαλούν φλεγμονώδη αρθρίτιδα, η οποία αρχίζει και υποστηρίζεται από μηχανισμούς που εμπλέκουν διάφορους προφλεγμονώδεις μεσολαβητές, όπως τις κυτοκίνες.

    Η κολχικίνη συσσωρεύεται στα λευκά αιμοσφαίρια και τα επηρεάζει με διάφορους τρόπους: μείωση της κινητικότητας, ειδική χημειοταξία και πρόσφυση.

    kolcikin 4

    Υπάρχουν διάφοροι μηχανισμοί με τους οποίους η κολχικίνη μπορεί να παρεμβαίνει στην φλεγμονή της ουρικής αρθρίτιδας:

    αναστέλλει τον πολυμερισμό των μικροσωληνίσκων με δέσμευση στη συστατική τους πρωτεΐνη, την τουμπουλίνη 
    καθώς, η διαθεσιμότητα της τουμπουλίνης είναι απαραίτητη για τη μίτωση, η κολχικίνη μπορεί να αναστείλει τη μίτωση 
    αναστέλλει την ενεργοποίηση και τη μετανάστευση ουδετεροφίλων σε θέσεις φλεγμονής
    παρεμποδίζει το σύμπλεγμα φλεγμονώδους που απαντάται στα ουδετερόφιλα και τα μονοκύτταρα που μεσολαβούν στην ενεργοποίηση της ιντερλευκίνης-1β, ένα συστατικό της φλεγμονής 
    αναστέλλει την παραγωγή ανιόντων υπεροξειδίου σε απόκριση κρυστάλλων ουρικού οξέος 
    διακόπτει την αποκοκκίωση των ιστιοκυττάρων και των λυσοσωμάτων
    αναστέλλει την απελευθέρωση γλυκοπρωτεϊνών που προάγουν χημειοταξία από αρθρικά κύτταρα και ουδετερόφιλα 

    Γενικά, η κολχικίνη φαίνεται να αναστέλλει πολλαπλούς προφλεγμονώδεις μηχανισμούς, ενώ παράλληλα αυξάνει τα επίπεδα των αντιφλεγμονωδών μεσολαβητών. Εκτός από την αναστολή της μίτωσης, η κολχικίνη αναστέλλει την κινητικότητα και τη δραστηριότητα των ουδετερόφιλων, οδηγώντας σε καθαρή αντιφλεγμονώδη δράση, η οποία έχει αποτελεσματικότητα για την αναστολή ή την πρόληψη της φλεγμονής της ουρικής αρθρίτιδας.

    kolcikin 9

    Η φυτική πηγή της κολχικίνης, ο κρόκος του φθινοπώρου (Colchicum autumnale), περιγράφηκε για τη θεραπεία των ρευματισμών και του οιδήματος στον πάπυρο Ebers (περίπου 1500 π.Χ.), έναν αιγυπτιακό ιατρικό πάπυρο. Είναι ένα τοξικό αλκαλοειδές και δευτερογενής μεταβολίτης. Το εκχύλισμα Colchicum περιγράφηκε για πρώτη φορά ως θεραπεία για την ουρική αρθρίτιδα από τον Διοσκουρίδη, τον 1ο αιώνα μ.Χ. Η χρήση των βολβών του Colchicum για τη θεραπεία της ουρικής αρθρίτιδας πιθανότατα χρονολογείται γύρω στο 550 μ.Χ. Οι βολβοί του Colchicum χρησιμοποιήθηκαν από τον Πέρσο γιατρό Αβικέννα και συστήθηκαν από τον Ambroise Paré τον 16ο αιώνα. Το 1763, το Colchicum καταγράφηκε ως φάρμακο για το οίδημα, μεταξύ άλλων ασθενειών. Τα φυτό Colchicum μεταφέρθηκε στη Βόρεια Αμερική από τον Benjamin Franklin, ο οποίος είχε ο ίδιος ουρική αρθρίτιδα.

    Η Colchicine στη χημική μορφή παρασκευάστηκε το 1833. Τα αντιφλεγμονώδη αποτελέσματα για την ουρική αρθρίτιδα συνδέονται με την ικανότητά της να δεσμεύεται με την τουμπουλίνη.

    Στις 29 Ιουλίου 2009, η κολχικίνη πήρε έγκριση του FDA στις Ηνωμένες Πολιτείες ως αυτόνομο φάρμακο για τη θεραπεία των οξέων φλεγμονών της ουρικής αρθρίτιδας και του οικογενειακού μεσογειακού πυρετού. Δύο δόσεις (1,2 mg και 0,6 mg) ανά ώρα ήταν εξίσου αποτελεσματικές με τις υψηλότερες δόσεις για την καταπολέμηση της οξείας φλεγμονής της ουρικής αρθρίτιδας.

    Τα δικαιώματα της Colchicine λήγουν στις 10 Φεβρουαρίου 2029....  (URL Pharma)

    Η κολχικίνη, συνήθως, συνταγογραφείται για την άμβλυνση ή την πρόληψη της εμφάνισης της ουρικής αρθρίτιδας ή των συνεχιζόμενων συμπτωμάτων της και για τον πόνο σε χαμηλή δόση 0,6 έως 1,2 mg την ημέρα ή υψηλή δόση μέχρι 4,8 mg τις πρώτες 6 ώρες μετά από ένα επεισόδιο ουρικής αρθρίτιδας. Με δόση από το στόμα 0,6 mg, τα μέγιστα επίπεδα στο αίμα εμφανίζονται σε 1-2 ώρες. Για την αντιμετώπιση της ουρικής αρθρίτιδας, οι αρχικές επιδράσεις της κολχικίνης εμφανίζονται σε 12 έως 24 ώρες, με μια κορυφή μέσα σε 48 έως 72 ώρες. Έχει ένα στενό θεραπευτικό παράθυρο, που απαιτεί παρακολούθηση  για πιθανή τοξικότητα.

    Η κολχικίνη δεν είναι ένα γενικό φάρμακο ανακούφισης του πόνου και δεν χρησιμοποιείται για τη θεραπεία του πόνου σε άλλες διαταραχές. 

    Η βιοσύνθεση της κολχικίνης περιλαμβάνει τα αμινοξέα φαινυλαλανίνη και τυροσίνη ως πρόδρομες ουσίες.

    Η χορήγηση ραδιενεργού φαινυλαλανίνης-2-14C στο Colchicum byzantinum, ένα άλλο φυτό της οικογένειας Colchicaceae, είχε ως αποτέλεσμα την ενσωμάτωσή του στην κολχικίνη.

    Ωστόσο, ο δακτύλιος τροκολόνης της κολχικίνης προκύπτει από την επέκταση του δακτυλίου τυροσίνης.

    Τα πειράματα ραδιενεργού σίτισης του C. autumnale αποκάλυψαν ότι η κολχικίνη μπορεί να συντεθεί βιοσυνθετικά από (S) -αυτουμναλίνη. Αυτή η βιοσυνθετική οδός συμβαίνει, κυρίως, μέσω αντίδρασης φαινολικής σύζευξης που περιλαμβάνει την ενδιάμεση ισοανδροκυβίνη. Το προκύπτον μόριο υποβάλλεται σε Ο-μεθυλίωση κατευθυνόμενη από δ-αδενοσυλμεθειονίνη. Δύο στάδια οξείδωσης που ακολουθούνται από την διάσπαση του δακτυλίου κυκλοπροπανίου οδηγούν στο σχηματισμό του τροπολονικού δακτυλίου που περιέχεται από Ν-φορμυλοδεεμολίνη. Η Ν-φορμυλοδεεμολίνη υδρολύεται έπειτα για να παράγει το μόριο ντεμεκολκίνη, το οποίο, επίσης, διέρχεται από μία οξειδωτική απομεθυλίωση που παράγει δεακετυλοκολχικίνη. Το μόριο της κολχικίνης εμφανίζεται τελικά μετά την προσθήκη του ακετυλο-συνενζύμου Α στη δεακετυλοκολχικίνη.

    kolcikin 8

    Η κολχικίνη μπορεί να ληφθεί από το Colchicum autumnale (κρόκος του φθινοπώρου) ή το φυτό Gloriosa superba (κρίνος δόξας). Οι συγκεντρώσεις κολχικίνης στο C. autumnale είναι υψηλότερες το καλοκαίρι και κυμαίνονται από 0,1% στο λουλούδι έως 0,8% στον βολβό και τους σπόρους. 

    kolcikin 7

    Η κολχικίνη χρησιμοποιείται ευρέως στην αναπαραγωγή φυτών προκαλώντας πολυπολίωση σε φυτικά κύτταρα για να παραχθούν νέες ή βελτιωμένες ποικιλίες και στελέχη. Δεδομένου ότι ο διαχωρισμός χρωμοσωμάτων οδηγείται από μικροσωληνίσκους, η κολχικίνη χρησιμοποιείται σε φυτικά κύτταρα κατά τη διάρκεια της κυτταρικής διαίρεσης παρεμποδίζοντας τον διαχωρισμό χρωμοσωμάτων κατά τη διάρκεια της μείωσης. Το ήμισυ των γαμετών που προκύπτουν, επομένως, δεν περιέχουν χρωμοσώματα, ενώ το άλλο μισό περιέχει διπλάσιο από τον συνηθισμένο αριθμό χρωμοσωμάτων (δηλ. διπλοειδές αντί απλοειδές, όπως, συνήθως, είναι οι γαμέτες) και οδηγεί σε έμβρυα με διπλάσιο από τον συνηθισμένο αριθμό χρωμοσωμάτων (δηλ. τετραπλοειδές αντί διπλοειδές). Ενώ αυτό θα ήταν θανατηφόρο για τα περισσότερα ανώτερα ζωικά κύτταρα, στα φυτικά κύτταρα, συχνά, οδηγεί σε μεγαλύτερα, σκληρότερα, ταχύτερα αναπτυσσόμενα και γενικά πιο επιθυμητά, εμπορικά, φυτά από τους κανονικά διπλοειδείς γονείς. Για το λόγο αυτό, αυτός ο τύπος γενετικού χειρισμού χρησιμοποιείται συχνά στις εγκαταστάσεις αναπαραγωγής.

    Όταν ένα τέτοιο τετραπλοειδές φυτό διασταυρώνεται με ένα διπλοειδές φυτό, οι τριπλοειδείς απογόνοι είναι, συνήθως, στείροι (δεν μπορούν να παράγουν γόνιμους σπόρους ή σπόρια), αν και πολλά τριπλοειδή μπορούν να πολλαπλασιαστούν με φυτικό τρόπο. Οι καλλιεργητές ετήσιων τριπλοειδών φυτών που δεν πολλαπλασιάζονται εύκολα, δεν μπορούν να παράγουν μια δεύτερη γενιά καλλιέργειας από τους σπόρους (εάν υπάρχουν) της τριπλοειδούς καλλιέργειας και πρέπει να αγοράζονται τριπλοειδείς σπόροι από έναν προμηθευτή κάθε χρόνο. Πολλά αποστειρωμένα τριπλοειδή φυτά, συμπεριλαμβανομένων μερικών δέντρων και θάμνων, δημιουργούνται ολοένα και περισσότερο στην κηπουρική. Σε ορισμένα είδη, το τριπλοειδές που προκαλείται από την κολχικίνη χρησιμοποιείται για να δημιουργήσει φρούτα χωρίς σπόρους, όπως καρπούζια χωρίς σπόρους (Citrullus lanatus). Επειδή, τα περισσότερα τριπλοειδή δεν παράγουν τα ίδια γύρη, τέτοια φυτά, συνήθως, απαιτούν διασταυρωμένη επικονίαση με ένα διπλοειδές γονέα για να προκαλέσουν παραγωγή φρούτων.

    Η ικανότητα της κολχικίνης να προκαλεί πολυπολιδία μπορεί, επίσης, να χρησιμοποιηθεί για να καταστήσει γόνιμα κάποια υβρίδια, παραδείγματος χάριν στην αναπαραγωγή του τριτικάλ (Χ Triticosecale) από σιτάρι (Triticum spp.) και σίκαλη (Secale cereale). Το σιτάρι είναι τυπικά τετραπλοειδές και η σίκαλη διπλοειδής, με το τριπλοειδές τους υβρίδιο να είναι στείρο. Η επεξεργασία του τριπλοειδικού τριτικάλ με την κολχικίνη δίνει γόνιμο εξαπλόειδο τριτικάλ. Όταν χρησιμοποιείται για να επάγει πολυπολίδια σε φυτά, η κρέμα κολχικίνης εφαρμόζεται, συνήθως, σε ένα σημείο ανάπτυξης του φυτού, όπως μια κορυφαία άκρη ή σε βλαστό. Επίσης, οι σπόροι μπορούν να μουλιάσουν σε διάλυμα colchicine πριν από τη φύτευση.

    kolcikin 5

    Η κολχικίνη για τον COVID-19

    Το Φεβρουάριο του 2020 κατά τη διάρκεια της πανδημίας του κοροναϊού 2019-20, Έλληνες ιατρικοί ερευνητές δήλωσαν ότι η κολχικίνη φαίνεται ότι έχει "αρκετά ικανοποιητικές ανασταλτικές επιδράσεις" στον ιό SARS-CoV-2. 

    Η κολχικίνη έχει πολλές παρενέργειες.

    Δεν πρέπει να χρησιμοποιείται, χωρίς, ιατρική καθοδήγηση.

    Τα καλύτερα συμπληρώματα διατροφής για τις λοιμώξεις

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τις λοιμώξεις

    chloro 2

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό

    Διαβάστε, επίσης,

    Χρήσιμες ιατρικές συνταγές με κολχικό

    Θεραπεία της ουρικής αρθρίτιδας με φυσικά μέσα

    Κολχικίνη

    Τι να κάνετε σε κρίση ουρικής αρθρίτιδας

    Σύνδρομο λύσης του όγκου

    Ανεμώνα η ηπατική

    Ουρικό οξύ αίματος

    Ουρική αρθρίτιδα

    Αν έχετε αυξημένο ουρικό οξύ

    Αρχές χημειοθεραπείας του καρκίνου

    Η Ρ-γλυκοπρωτεΐνη υπεύθυνη για την αντίσταση του καρκίνου στη θεραπεία

    Η οικογενής αμυλοειδική νευροπάθεια

    Πόσο οι βιταμίνες απορροφούνται από τον οργανισμό μας

    Η μυοσίτιδα

    Τι πρέπει να προσέχουν οι χορτοφάγοι

    Χρήσιμες πληροφορίες για την νόσο Αδαμαντιάδη-Behcet

    Σύνδρομο Sweet

    Η λίστα των φαρμάκων που αλληλεπιδρούν με το γκρέιπφρουτ

    Η οικογενής αμυλοειδική νευροπάθεια

    Η μυοσίτιδα

    Χρήσιμες πληροφορίες για την νόσο Αδαμαντιάδη-Behcet

    Τι να κάνετε σε κρίση ουρικής αρθρίτιδας

    Η Ρ-γλυκοπρωτεΐνη υπεύθυνη για την αντίσταση του καρκίνου στη θεραπεία

    Σύνδρομο Sweet

    Προθέσεις πέους και πεοπλαστική

    Androcymbium rechingeri

    Ουρική αρθρίτιδα

    Ιδιοπαθής πνευμονική ίνωση

    Χλωροκίνη

    www.emedi.gr

  • Χλωροκίνη Χλωροκίνη

    Χρήσιμες πληροφορίες για τη χλωροκίνη


    Η χλωροκίνη ή Chloroquine. είναι ένα φάρμακο που χρησιμοποιείται, κυρίως, για την πρόληψη και τη θεραπεία της ελονοσίας σε περιοχές όπου η ελονοσία παραμένει ευαίσθητη στο φάρμακο αυτό. 

    Η χλωροκίνη χρησιμοποιείται, επίσης, περιστασιακά για την αμοιβάδωση που εμφανίζεται εκτός των εντέρων, τη ρευματοειδή αρθρίτιδα και τον ερυθηματώδη λύκο.

    Ενώ δεν έχει μελετηθεί επισήμως κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης, φαίνεται ασφαλές.

    chloro 3

    Επίσης, μελετάται για τη θεραπεία της πανδημίας COVID-19.

    Λαμβάνεται από το στόμα.

    Οι συχνές ανεπιθύμητες ενέργειες είναι τα μυϊκά προβλήματα, η απώλεια όρεξης, η διάρροια και τα δερματικό εξανθήματα.

    Οι σοβαρές ανεπιθύμητες ενέργειες είναι τα προβλήματα όρασης, οι μυϊκές βλάβες, οι επιληπτικές κρίσεις και η πανκυτταροπενία.

    Η χλωροκίνη είναι μέλος της κατηγορίας φαρμάκων 4-αμινοκινολίνης.

    Η χλωροκίνη (chloroquine) δεσμεύεται στο DNA και μεταβάλλει τις ιδιότητες του. Η χλωροκίνη δεσμεύεται, επίσης, με τη σιδηροπρωτοπορφυρίνη IX και αυτό οδηγεί σε λύση της μεμβράνης του πλασμωδίου. Στην κατασταλτική θεραπεία, η χλωροκίνη αναστέλλει το ερυθροκυτταρικό στάδιο ανάπτυξης των πλασμωδίων. Σε οξεία νόσο από ελονοσίας, διακόπτει την ερυθροκυτταρική σχιζογονία του παρασίτου. Η ικανότητά του να συγκεντρώνεται σε παρασιτοποιημένα ερυθροκύτταρα μπορεί να αντιπροσωπεύει την επιλεκτική τοξικότητα έναντι των ερυθροκυτταρικών σταδίων της πλασμωδιακής μόλυνσης.

    Η χλωροκίνη ανήκει στα αντιπαρασιτικά φάρμακα, στα εντομοκτόνα και εντομοαπωθητικά, στα αντιπρωτοζωϊκά, ανθελονοσιακά και ανήκει στις αμινοκινολίνες

    Ως ανθελονοσιακό, λειτουργεί ενάντια στην μορφή του παρασίτου της ελονοσίας στο στάδιο του κύκλου ζωής του εντός του ερυθρού αιμοσφαιρίου.

    Η χλωροκίνη χρησιμοποιήθηκε για τη θεραπεία και πρόληψη της ελονοσίας από το Plasmodium vivax, το Plasmodium ovale και το Plasmodium malariae. Γενικά, δεν χρησιμοποιείται για το Plasmodium falciparum, καθώς, υπάρχει εκτεταμένη αντίσταση σε αυτό. 

    Η χλωροκίνη δεν είναι αποτελεσματική σε πολλές περιοχές. Σε περιοχές όπου υπάρχει ανθεκτικότητα, μπορούν να χρησιμοποιηθούν άλλα ανθελονοσιακά φάρμακα, όπως η μεφλοκίνη ή η ατοβακουόνη. 

    Αμοιβάδωση

    Κατά τη θεραπεία του αμοιβαδικού ηπατικού αποστήματος, η χλωροκίνη μπορεί να χρησιμοποιηθεί μαζί με άλλα φάρμακα σε περίπτωση αποτυχίας της θεραπείας με μετρονιδαζόλη ή άλλο νιτροϊμιδαζόλιο εντός 5 ημερών ή σε δυσανεξία στη μετρονιδαζόλη ή στη νιτροϊμιδαζόλη.

    Ρευματική νόσος

    Η χλωροκίνη καταστέλλει το ανοσοποιητικό σύστημα και χρησιμοποιείται σε μερικές αυτοάνοσες διαταραχές, όπως η ρευματοειδής αρθρίτιδα και ο ερυθηματώδης λύκος.

    chloro 4

    Παρενέργειες χλωροκίνης

    Οι ανεπιθύμητες ενέργειες περιλαμβάνουν: θολή όραση, ναυτία, έμετος, κράμπες στην κοιλιά, κεφαλαλγία, διάρροια, πρήξιμο των ποδιών, οίδημα αστραγάλων, δυσκολία στην αναπνοή, αλλαγές χρώματος στα χείλη, στα νύχια και στο δέρμα, μυϊκή αδυναμία, εύκολος μωλωπισμός και αιμορραγία, διαταραχές στην ακοή, ψυχιατρικά προβλήματα, ανεξέλεγκτες κινήσεις (γλώσσας και προσώπου), κώφωση, εμβοές, ναυτία, έμετος, διάρροια, κοιλιακές κράμπες, κεφαλαλγία, διανοητικές αλλαγές, αλλαγές στη διάθεση (όπως σύγχυση, αλλαγές προσωπικότητας, ασυνήθιστες σκέψεις, ασυνήθιστες συμπεριφορές, κατάθλιψη, ψευδαισθήσεις), σημεία σοβαρής λοίμωξης (όπως υψηλός πυρετός, σοβαρή ρίγη, επίμονος πονόλαιμος), κνησμός του δέρματος, αλλαγές στο χρώμα του δέρματος, απώλεια μαλλιών και δερματικά εξανθήματα. Ο κνησμός που προκαλείται από τη χλωροκίνη είναι πολύ συχνός στους μαύρους Αφρικανούς (70%). Αυξάνει με την ηλικία και είναι τόσο σοβαρός ώστε ο ασθενής να σταματήσει τη συμμόρφωση με τη φαρμακευτική θεραπεία. Αυξάνεται κατά τη διάρκεια του πυρετού της ελονοσίας και η σοβαρότητά του συσχετίζεται με το φορτίο των παρασίτων της ελονοσίας στο αίμα. Επίσης, ο κνησμός έχει γενετική βάση και σχετίζεται με τη δράση χλωροκίνης στους υποδοχείς οπιούχων κεντρικά ή περιφερικά. Ακόμη, υπάρχει μεταλλική γεύση, προκαλείται αμφιβληστροειδοπάθεια, εμφανίζονται ηλεκτροκαρδιογραφικές αλλαγές με διαταραχές αγωγής (κολποκοιλιακό μπλοκ), καρδιομυοπάθεια, συχνά, με υπερτροφία, περιοριστική  και συμφορητική καρδιακή ανεπάρκεια. Οι αλλαγές μπορεί να είναι μη αναστρέψιμες και μπορεί να απαιτηθεί μεταμόσχευση καρδιάς. Ακόμη παρατηρείται πανκυτταροπενία, απλαστική αναιμία, αναστρέψιμη ακοκκιοκυτταραιμία, χαμηλά επίπεδα αιμοπεταλίων και ουδετεροπενία.

    Αλληλεπιδράσεις με άλλα φάρμακα

    Τα επίπεδα της αμπικιλλίνης μπορούν να μειωθούν με τη χλωροκίνη

    Τα αντιόξινα μπορούν να μειώσουν την απορρόφηση της χλωροκίνης

    Η σιμετιδίνη μπορεί να αναστείλει τον μεταβολισμό της χλωροκίνης. αυξάνοντας τα επίπεδα χλωροκίνης στο σώμα 

    Τα επίπεδα κυκλοσπορίνης μπορεί να αυξηθούν με τη χλωροκίνη

    Η μεφλοκίνη μπορεί να αυξήσει τον κίνδυνο εμφράγματος, όταν χορηγείται με τη χλωροκίνη

    Υπερβολική δόση χλωροκίνης

    Η χλωροκίνη είναι πολύ επικίνδυνη σε υπερδοσολογία. Απορροφάται γρήγορα από το έντερο κι έχουν αναφερθεί και θάνατοι ακόμη και με 0,75 ή 1 γραμμάριο. Τα συμπτώματα υπερδοσολογίας περιλαμβάνουν πονοκέφαλο, υπνηλία, διαταραχές της όρασης, ναυτία και έμετο, καρδιαγγειακή κατάρρευση, επιληπτικές κρίσεις και ξαφνική αναπνευστική και καρδιακή ανακοπή. 

    Ένα ανάλογο της χλωροκίνης η υδροξυχλωροκίνη έχει μακρύ χρόνο ημιζωής (32-56 ημέρες) στο αίμα και μεγάλο όγκο κατανομής (580-815 L / kg). Οι θεραπευτικές, τοξικές και θανατηφόρες περιοχές θεωρούνται συνήθως 0,03 έως 15 mg / l, 3,0 έως 26 mg / l και 20 έως 104 mg / l, αντίστοιχα. 

    Η απορρόφηση της χλωροκίνης είναι γρήγορη και διανέμεται ευρέως στους ιστούς του σώματος.  Η πρωτεϊνική δέσμευση είναι 55%. Μεταβολίτης είναι η desethylchloroquine. Η απέκκριση είναι ≥50% ως αμετάβλητο φάρμακο στα ούρα, όπου η όξινη ποιότητα των ούρων αυξάνει την απέκκρισή του. Έχει πολύ μεγάλο όγκο κατανομής, καθώς, διαχέεται στον λιπώδη ιστό του σώματος.

    Η συσσώρευση του φαρμάκου μπορεί να οδηγήσει σε θολή όραση και τύφλωση. Οι κινίνες σχετίζονται με τοξικότητα του αμφιβληστροειδούς, ιδιαίτερα όταν παρέχονται σε υψηλότερες δόσεις για μεγαλύτερους χρόνους.

    Ο λυσοσωματοτροπικός χαρακτήρας της χλωροκίνης πιστεύεται ότι αντιπροσωπεύει μεγάλο μέρος της ανθελονοσιακής δραστηριότητάς της. Το φάρμακο συμπυκνώνεται στο όξινο κενοτόπιο της τροφής του παρασίτου και παρεμβαίνει στις βασικές διεργασίες.  Μέσα στα ερυθρά αιμοσφαίρια, το ελονοσιακό παράσιτο, πρέπει να αποικοδομεί την αιμοσφαιρίνη για να αποκτήσει τα απαραίτητα αμινοξέα, τα οποία το παράσιτο χρειάζεται για να κατασκευάσει τη δική του πρωτεΐνη για τον ενεργειακό του μεταβολισμό. Η πέψη διεξάγεται σε ένα κενοτόπιο του παρασιτικού κυττάρου.

    Η αιμοσφαιρίνη αποτελείται από μια πρωτεϊνική μονάδα (αφομοιωμένη από το παράσιτο) και μια μονάδα αίμης (που δεν χρησιμοποιείται από το παράσιτο). Κατά τη διάρκεια αυτής της διαδικασίας, το παράσιτο απελευθερώνει το τοξικό και διαλυτό μόριο αίμης. Το τμήμα αίμης αποτελείται από δακτύλιο πορφυρίνης που ονομάζεται Fe (II) -προτορφορρίνη IX (FP). Για να αποφευχθεί η καταστροφή από αυτό το μόριο, το παράσιτο την βιοκρυσταλλώνει για να σχηματίσει αιμοζοίνη, ένα μη τοξικό μόριο. Η αιμοζοίνη συλλέγεται στο πεπτικό κενό ως αδιάλυτο κρύσταλλο.

    Η χλωροκίνη εισέρχεται στα ερυθρά αιμοσφαίρια με απλή διάχυση, αναστέλλοντας το παράσιτο και τα πεπτικά κενοτόπια. Στη συνέχεια, η χλωροκίνη γίνεται πρωτονιωμένη (σε CQ2 +) και καθώς, το πεπτικό κενοτόπιο είναι γνωστό ότι είναι όξινο (pH 4,7). η χλωροκίνη δεν μπορεί να φύγει με διάχυση. Η χλωροκίνη καλύπτει τα μόρια αιμοζωίνης για την πρόληψη περαιτέρω της βιοκρυστάλλωσης της αίμης, οδηγώντας έτσι σε συσσώρευση αιματίων. Η χλωροκίνη δεσμεύεται στην FP, για να σχηματίσει το σύμπλοκο με τη χλωροκίνη. Αυτό το σύμπλοκο είναι πολύ τοξικό για το κύτταρο και διακόπτει τη λειτουργία της μεμβράνης. Η δράση της τοξικής FP-χλωροκίνης και FP έχει ως αποτέλεσμα τη λύση των κυττάρων και, τελικά, την αυτόματη λύση των παρασιτικών κυττάρων. Τα παράσιτα που δεν σχηματίζουν αιμοζίνη είναι επομένως ανθεκτικά στην χλωροκίνη.

    Υπάρχει αντίσταση στη χλωροκίνη στην ελονοσία από P. falciparum σε όλη την Ανατολική και Δυτική Αφρική και στη Νοτιοανατολική Ασία και τη Νότια Αμερική. Τα ανθεκτικά στελέχη του παρασίτου εξουδετερώνουν αποτελεσματικά το φάρμακο μέσω ενός μηχανισμού που απομακρύνει την χλωροκίνη από το πεπτικό κενοτόπιο.  Η βεραπαμίλη, ένας αναστολέας διαύλων Ca2 +, έχει βρεθεί ότι αποκαθιστά τόσο την ικανότητα συγκέντρωσης χλωροκίνης όσο και την ευαισθησία σε αυτό το φάρμακο. Άλλοι παράγοντες που έχουν αποδειχθεί ότι αντιστρέφουν την αντοχή στην χλωροκίνη στην ελονοσία είναι η χλωρφαινιραμίνη, η γεφιτινίμπη, η imatinib, η tariquidar και η zosuquidar. 

    Η χλωροκίνη ως αντιιικό

    Η χλωροκίνη έχει αντιικά αποτελέσματα. Αυξάνει το τελικό ενδοσωματικό και λυσοσωμικό pΗ, με αποτέλεσμα την εξασθενισμένη απελευθέρωση του ιού από το ενδοσωματικό ή το λυσόσωμα, γιατί η απελευθέρωση του ιού απαιτεί χαμηλό pH. Ο ιός είναι επομένως ανίκανος να απελευθερώσει το γενετικό του υλικό στο κύτταρο και να αναπαραχθεί. Η χλωροκίνη, επίσης, φαίνεται να δρα ως ιονοφόρο ψευδαργύρου, που επιτρέπει στον εξωκυτταρικό ψευδάργυρο να εισέλθει στο κύτταρο και να αναστείλει την εξαρτώμενη από ιό RNA πολυμεράση RNA.

    Η χλωροκίνη αναστέλλει την πρόσληψη θειαμίνης και λειτουργεί ειδικά στον μεταφορέα SLC19A3.

    Κατά της ρευματοειδούς αρθρίτιδας, λειτουργεί αναστέλλοντας τον πολλαπλασιασμό λεμφοκυττάρων, της φωσφολιπάσης Α2, την παρουσίαση αντιγόνου σε δενδριτικά κύτταρα, την απελευθέρωση ενζύμων από λυσοσώματα, την απελευθέρωση αντιδραστικών ειδών οξυγόνου από μακροφάγα και την παραγωγή IL-1.

    Η χλωροκίνη προέρχεται από φλοιό των φυτών Cinchona στο Περού και το εκχύλισμα (Chinchona officinalis). Η κινίνη απομονώθηκε από το εκχύλισμα  και η χλωροκίνη είναι ένα ανάλογο αυτού, που παρασκευάζεται, όμως, χημικά!

    Η χλωροκίνη παρασκευάζεται σε μορφή δισκίων ως φωσφορικά, θειικά και υδροχλωρικά άλατα. Η χλωροκίνη διανέμεται, συνήθω,ς ως φωσφορικό άλας.

    Η χλωροκίνη, σε διάφορες χημικές μορφές, χρησιμοποιείται για τη θεραπεία και τον έλεγχο της επιφανειακής ανάπτυξης των ανεμώνων και των φυκιών καιγια  πολλές λοιμώξεις από πρωτόζωα σε ενυδρεία (παράσιτο ψαριών Amyloodinium ocellatum).

    chloro 5

    Η χλωροκίνη για τον COVID-19

    Στα τέλη Ιανουαρίου του 2020 κατά τη διάρκεια της πανδημίας του κοροναϊού 2019-20, οι Κινέζοι ιατρικοί ερευνητές δήλωσαν ότι η χλωροκίνη φαίνεται ότι έχει "αρκετά ικανοποιητικές ανασταλτικές επιδράσεις" στον ιό SARS-CoV-2. 

    Η χλωροκίνη έχει πολλές παρενέργειες.

    Δεν πρέπει να χρησιμοποιείται, χωρίς, ιατρική καθοδήγηση.

    Τα καλύτερα συμπληρώματα διατροφής για τις λοιμώξεις

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τις λοιμώξεις

    chloro 2

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό

    Διαβάστε, επίσης,

    Η μυοσίτιδα

    Πορφυρία

    Κυαμισμός

    Ο δισκοειδής ερυθηματώδης λύκος

    Σύνδρομο Sjögren

    Συστηματικός ερυθηματώδης λύκος

    Σαρκοείδωση

    Ποια φάρμακα απαγορεύονται στην μυασθένεια;

    Λύσσα

    Ρευματοειδής αρθρίτιδα

    Ελονοσία

    Νόσος του Whipple

    Χρήσιμες πληροφορίες για τον κοροναϊό

    Ιός SARS

    Κοροναϊοί

    www.emedi.gr

     

  • Χρήσιμες πληροφορίες για τον κοροναϊό Χρήσιμες πληροφορίες για τον κοροναϊό

    Είναι πανδημία η ασθένεια από τον κοροναϊό;

    Γράφει η 

    Δρ Σάββη Μάλλιου Κριαρά 

    Ειδικός Παθολόγος-Ογκολόγος, MD, PhD

    Η πανδημία από τον ιό SARS-CoV-2, ξεκίνησε τον Δεκέμβριο του 2019.

    Κατονομάστηκε για πρώτη φορά στο Wuhan, πρωτεύουσα του Hubei, στην Κίνα. 

    Από τις 27 Φεβρουαρίου 2020, έχουν επιβεβαιωθεί 82.589 περιπτώσεις νόσησης, σε όλες τις επαρχίες της Κίνας και σε πενήντα άλλες χώρες. Από αυτές, τις περιπτώσεις οι 8.469 περιπτώσεις κρίθηκαν σοβαρές. Υπήρξαν 2.811 θάνατοι που οφείλονταν στη νόσο, και οι 67 ήταν εκτός της ηπειρωτικής Κίνας, και ξεπέρασαν εκείνους της επιδημίας SARS του 2003. Ωστόσο, έχουν αναρρώσει περισσότεροι από 32.000 άνθρωποι.

    Η μόλυνση μεταδίδεται, κυρίως, από άνθρωπο σε άνθρωπο μέσω σταγονιδίων της αναπνοής που παράγονται όταν εκπνέουν οι άνθρωποι (όπως φτάρνισμα ή βήχας).

    Ο χρόνος μεταξύ της έκθεσης και της έναρξης των συμπτωμάτων είναι συνήθως δύο έως δεκατέσσερις ημέρες.

    Τα συμπτώματα είναι πυρετός, βήχας και δυσκολία στην αναπνοή.

    Οι επιπλοκές είναι η πνευμονία και το σύνδρομο οξείας αναπνευστικής δυσχέρειας.

    Δεν υπάρχει εμβόλιο ή ειδική αντιική θεραπεία.

    Η θεραπεία στοχεύει στην αύξηση της άμυνας του οργανισμού, στην ενδυνάμωση του ανοσοποιητικού συστήματος, στη διαχείριση των συμπτωμάτων και στην υποστηρικτική αγωγή.

    Μεγάλη σημασία έχει η τήρηση των βασικών πρακτικών υγιεινής για την πρόληψη της μόλυνσης.

    Το πλύσιμο στο χέρι, η διατήρηση της απόστασης από τους ανθρώπους που βήχουν και η αποφυγή επαφής με το άτομο που ασθενεί συνιστώνται.

    Οποιοσδήποτε είναι ύποπτος για τη μεταφορά του ιού πρέπει να παρακολουθεί την υγεία του για δύο εβδομάδες, να απομονωθεί, να φοράει χειρουργική μάσκα και να ζητήσει ιατρική συμβουλή.

    Στις 30 Ιανουαρίου, ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας (Π.Ο.Υ.) κήρυξε σε κατάσταση έκτακτης ανάγκης τη διεθνή δημόσια υγεία.

    Τις τελευταίες ημέρες παρατηρείται μια απότομη αύξηση των περιπτώσεων με αποτέλεσμα να εφαρμοστούν περιορισμοί στις μετακινήσεις, ασθενείς να τήθενται σε καραντίνα και να γίνεται σε κάποιες περιπτώσεις απαγόρευση κυκλοφορίας.

    Παραδείγματα απαγόρευσης κυκλοφορίας: Hubei στην Κίνα, εθελοντική απαγόρευση της κυκλοφορίας στο Daegu της Νότιας Κορέας, στη Λομβαρδία και στη Βενετία της Ιταλίας.

    Στους αερολιμένες και στους σιδηροδρομικούς σταθμούς πραγματοποιούν ελέγχους θερμοκρασίας σώματος, κάνουν δηλώσεις για την υγεία και κάνουν αναρτήσεις πληροφοριών σε μια προσπάθεια για να εντοπίσουν τους φορείς του ιού.

    Σε ορισμένες χώρες έχουν εκδίδουν προειδοποιήσεις κατά των ταξιδιών σε διάφορους τομείς που έχουν αναφέρει επιβεβαιωμένα κρούσματα.

    Άλλες συμβουλές δίνονται για τους ταξιδιώτες που επιστρέφουν από ορισμένες περιοχές, όπως  από τα hotspot της Κίνας, της Νότιας Κορέας, του Ιράν και της Ιταλίας, ώστε να τεθούν σε απομόνωση.

    Οι ευρύτερες ανησυχίες σχετικά με τις συνέπειες της επιδημίας περιλαμβάνουν την πολιτική και οικονομική αστάθεια.

    Στην Κίνα αμφισβητήθηκαν αρκετοί τοπικοί ηγέτες του Κομμουνιστικού Κόμματος της Κίνας για την κακή ανταπόκρισή τους στην της επιδημίας. Επιπρόσθετα, παρατηρούνται αρκετά περιστατικά ξενοφοβίας και ρατσισμού που σχετίζονται με την εμφάνιση κρουσμάτων κατά ανθρώπων καταγωγής της Κίνας και της Ανατολικής Ασίας σε αρκετές χώρες.

    Η παραπληροφόρηση και η διάδοσή της παραπληροφόρησης σχετικά με τον ιό, κυρίως, από τα μέσα μαζικής ενημέρωσης, χαρακτηρίστηκε ως "infodemic" από τον ΠΟΥ.

    Από τις 27 Φεβρουαρίου επιβεβαιώθηκαν 82,589 περιπτώσεις νόσησης από τον κοροναϊό, παγκοσμίως. Περισσότερο από το 95% αυτών βρίσκονται στην ηπειρωτική Κίνα.

    Η επιδημιολογική ανάλυση έδειξε ότι η επιδημία ξεκίνησε στην αγορά Huanan Seafood το Δεκέμβριο του 2019 και στη συνέχεια μεταδόθηκε από άτομο σε άτομο, πιθανώς λόγω της ικανότητας μεταλλαγής του ιού. 

    Πολλοί ισχυρίζονται ότι ο ιός προήλθε από εργαστήριο βιοασφάλειας...

    Ο ιός εξαπλώθηκε σε άλλες χώρες και περιοχές:Ταϊλάνδη, Ιαπωνία, Μακάο, Νότια Κορέα,Ταϊβάν, Ηνωμένες Πολιτείες; Χονγκ Κονγκ, Σιγκαπούρη, Γαλλία, Νεπάλ, Βιετνάμ, Αυστραλία, Μαλαισία, Καναδάς, Καμπότζη, Γερμανία, Φινλανδία, Σρι Λάνκα, Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, Ινδία, Ιταλία, Φιλιππίνες, Ηνωμένο Βασίλειο, Ρωσία, Σουηδία, Ισπανία, Βέλγιο, Αίγυπτος, Ιράν, Ισραήλ, Λίβανο, Αφγανιστάν, Μπαχρέιν, Κουβέιτ, Ιράκ, Ομάν, Αλγερία, Αυστρία, Βραζιλία, Κροατία. Ελβετία, Ελλάδα, Πακιστάν, Βόρεια Μακεδονία, Γεωργία, Νορβηγία, Ρουμανία, Δανία, και Εσθονία.

    Στις 26 Φεβρουαρίου 2020, ο ΠΟΥ δήλωσε ότι, οι νέες περιπτώσεις μειώθηκαν στην Κίνα, αλλά ξαφνικά αυξήθηκαν στην Ιταλία, το Ιράν και τη Νότια Κορέα, ο αριθμός νέων περιπτώσεων εκτός Κίνας ξεπέρασε τον αριθμό νέων περιπτώσεων στην Κίνα για πρώτη φορά στις 25 Φεβρουαρίου 2020. 

    Μέχρι 1 Μαρτίου 2020 τα κρούσματα στην Ελλάδα είναι 7. 31 είναι στο σύνολο στις 5/3/20120.

    coronavirus 6

    Θάνατοι από τον κοροναϊό

    Ο χρόνος από την εμφάνιση συμπτωμάτων της νόσου του κοροναϊού και του θανάτου κυμαίνεται μεταξύ 6 και 41 ημερών, με διάμεση τιμή τις 14 ημέρες. Από την 1η Μαρτίου 2020, περισσότεροι από 2.900 θάνατοι αποδόθηκαν στον κοροναϊό. Οι περισσότεροι από αυτούς που πέθαναν ήταν ηλικιωμένοι ασθενείς - περίπου το 80% των θανάτων που καταγράφηκαν ήταν από αυτούς ηλικίας άνω των 60 ετών και το 75% είχαν συνοσηρότητα, όπως οι καρδιαγγειακές παθήσεις και ο διαβήτης.

    coronavirus 4

    Σημεία και συμπτώματα ασθένειας κοροναϊού

    Αυτοί που έχουν μολυνθεί μπορεί να είναι είτε ασυμπτωματικοί είτε να αναπτύξουν συμπτώματα όπως πυρετός, βήχας, κόπωση, δύσπνοια ή μυϊκούς πόνους. Σε αντίθεση με άλλους κοροναϊούς,  οι ασθενείς που έχουν μολυνθεί με τον SARS-CoV-2  μπορεί επίσης να εμφανίσουν γαστρεντερικά συμπτώματα, όπως διάρροια. Η νόσος μπορεί να οδηγήσει σε σοβαρή πνευμονία, σύνδρομο οξείας αναπνευστικής δυσχέρειας, σηψαιμία, σηπτικό σοκ και θάνατο. 

    Η περίοδος επώασης (ο χρόνος μεταξύ της μόλυνσης και της εμφάνισης των συμπτωμάτων) κυμαίνεται από μία έως 14 ημέρες, αν και είναι συνήθως πέντε ημέρες.

    Αιτία ασθένειας κοροναϊού

    Ο κύριος τρόπος μετάδοσης είναι από άνθρωπο σε άνθρωπο μέσω σταγονιδίων της αναπνευστικής οδού από το βήχα ή το φτάρνισμα. Αυτά τα σταγονίδια πέφτουν στις επιφάνειες, όπως σε τραπέζια, σε τηλέφωνα και γραφεία. Οι άνθρωποι κολάνε τον κοροναϊό εάν αγγίζουν μια επιφάνεια που έχει μολυνθεί από τον ιό και έπειτα αγγίζουν τα μάτια, τη μύτη ή το στόμα τους. Μεταδίδεται, ακριβώς, όπως ο ιός της γρίπης, Η μετάδοση μέσων κοπράνων μπορεί να είναι και αυτός ένας τρόπος μετάδοσης.

    Τα σταγονίδια που μεταδίδουν τους κοροναϊούς παραμένουν στον αέρα για μικρό χρονικό διάστημα. Μπορούν να παραμείνουν βιώσιμοι και μεταδοτικοί σε μεταλλική, γυάλινη ή πλαστική επιφάνεια για έως και εννέα ημέρες σε θερμοκρασία δωματίου. Η απολύμανση των επιφανειών είναι δυνατή με ουσίες όπως η αιθανόλη 62-71% που εφαρμόζεται για ένα λεπτό.

    Το κρέας και τα ζωικά προϊόντα θα πρέπει να μαγειρεύονται σχολαστικά, αν και δεν είναι σίγουρο ότι μπορεί να μεταδοθεί μέσω του φαγητού.

    Ο SARS-CoV-2, ένα κοροναϊός που μπορεί να προκαλέσει σοβαρό οξύ αναπνευστικό σύνδρομο και πνευμονία.

    Το SARS-CoV-2 σχετίζεται στενά με τον SARS-CoV-1 (75% έως 80% είναι ταυτόσημοι). Πιστεύεται ότι έχει επιδημιολογική σύνδεση με την αγορά θαλασσινών Huanan και σχετίζεται με τις νυχτερίδες. Κάποια ζώα μπορεί να είναι ενδιάμεσοι ξενιστές. Έχουν απομονωθεί και αναφερθεί τουλάχιστον πέντε γονιδιώματα του νέου κοροναϊο.

    Διάγνωση ασθένειας κοροναϊού

    Γίνεται με Αλυσιδωτή Αντίδραση Πολυμεράσης ή PCR αντίστροφης τρανσκριπτάσης σε πραγματικό χρόνο, σε δείγματα από το αναπνευστικό ή αίματος. Τα αποτελέσματα είναι γενικά διαθέσιμα μέσα σε λίγες ώρες έως μέρες. 

    Ένα άτομο θεωρείται ότι κινδυνεύει από την ασθένεια κοροναϊού αν έχει ταξιδέψει σε μια περιοχή επικίνδυνη για μετάδοση κατά τις προηγούμενες δεκατέσσερις ημέρες ή αν είχε στενή επαφή με μολυσμένο άτομο.

    Οι κοινές βασικές ενδείξεις περιλαμβάνουν πυρετό, βήχα και δύσπνοια. Άλλοι πιθανοί δείκτες είναι η κόπωση, η μυαλγία, η ανορεξία, η παραγωγή πτυέλων και ο πονόλαιμος.

    coronavirus 1

    Πρόληψη ασθένειας κοροναϊού

    Για να μειωθούν οι πιθανότητες μόλυνσης, οι οργανισμοί υγείας προτείνουν την αποφυγή στενής επαφής με άτομα που νοσούν.

    Απαιτείται συχνό πλύσιμο των χεριών με σαπούνι και νερό.

    Μην αγγίζετε τα μάτια, τη μύτη ή το στόμα με άπλυτα χέρια.

    Απαιτείται καλή ατομική υγιεινή.

    Όσοι μπορεί να είναι ήδη μολυσμένοι, συνιστάται να μένουν στο σπίτι, να φορούν μάσκα προσώπου, να καλύπτουν το στόμα σε βήχα και φτάρνισμα, να μην πίνουν από το ίδιο ποτήρι με άλλα άτομα και να αποφεύγουν την κοινή χρήση προσωπικών ειδών με άλλα άτομα της οικογένειας.

    Δεν υπάρχει εμβόλιο.

    Επίσης,  απαγορεύεται η κατανάλωση άγριων ζώων.

    Για τους παρόχους υγειονομικής περίθαλψης που φροντίζουν κάποιον που ενδέχεται να έχει μολυνθεί συνιστώνται προφυλάξεις για την επαφή και προφυλάξεις με προστασία και των ματιών.

    Το ξέπλυμα της μύτης, η περιποίηση στόματος και η κατανάλωση σκόρδου είναι αποτελεσματικά.

    Πλύσιμο χεριών

    Όλοι πρέπει να πλένουν τα χέρια τους συχνά με σαπούνι και νερό για τουλάχιστον 20 δευτερόλεπτα, ειδικά μετά από την τουαλέτα ή όταν τα χέρια είναι  βρώμικα. πριν το φαγητό και μετά από φύσημα της μύτης, μετά από βήχα ή φτάρνισμα. Επίσης, συστήνεται η χρήση διαλυμάτων με τουλάχιστον 60% αλκοόλ, όταν το σαπούνι και το νερό δεν είναι άμεσα διαθέσιμα. 

    Δεν πρέπει να αγγίζετε τα μάτια, τη μύτη ή το στόμα με άπλυτα χέρια. 

    Ατομική υγιεινή

    Πρέπει να καλύπτετε το στόμα και τη μύτη  όταν βήχετε ή φταρνίζεστε.

    Η χρήση χειρουργικών μασκών, επίσης, συνιστάται, καθώς, με αυτές μπορούν να περιοριστεί ο όγκος και η απόσταση που ταξιδεύουν των σταγονιδίων που διασκορπίζονται όταν μιλάτε, φταρνίζεστε και βήχετε.

    Οι μάσκες πρέπει να αντικαθίστανται όταν είναι υγρές.

    Αν αγγίξετε το μπροστινό μέρος της μάσκας όταν την αφαιρέσετε, πλύνετε τα χέρια σας με σαπούνι και νερό ή χρησιμοποιήστε απολυμαντικό για τα χέρια. Μην ακουμπάτε μια χρησιμοποιημένη μάσκα. Οι μάσκες μιας χρήσης πετιούνται αμέσως μετά την αφαίρεσή τους και δεν ξαναχρησιμοποιούνται.

    Οι μάσκες, επίσης, συνιστώνται για χρήση από εκείνους που φροντίζουν κάποιον που μπορεί να έχει την ασθένεια.

    Η χειρουργική μάσκα από μη μολυσμένα άτομα με χαμηλό κίνδυνο δεν είναι αποτελεσματική.

    coronavirus 5

    Απομόνωση

    Όσοι υποψιάζονται ότι έχουν μολυνθεί συνιστάται να περιορίζουν τις δραστηριότητες εκτός του σπιτιού. Μην πηγαίνετε στη δουλειά, στο σχολείο ή σε δημόσιους χώρους. Αποφύγετε τη χρήση δημόσιων συγκοινωνιών ή ταξί.

    14 ημέρες είναι το εκτιμώμενο χρονικό διάστημα μεταξύ της μόλυνσης και της έναρξης των συμπτωμάτων.

    Εμβόλια

    Δεν υπάρχουν επί του παρόντος διαθέσιμα εμβόλια για το νέο κοροναϊό.

    coronavirus 2

    Θεραπεία ασθένειας κοροναϊού

    Δεν υπάρχουν αντιιικά φάρμακα.

    Χρησιμοποιήστε συμπληρώματα διατροφής που τονώνουν την άμυνα του οργανισμού και το ανοσοποιητικό σας σύστημα.

    Ανάλογα με τη σοβαρότητα, μπορεί να απαιτηθεί οξυγονοθεραπεία, ενδοφλέβια υγρά και υποστήριξη της αναπνοής. 

    Τα αντιικά φάρμακα, όπως favipiravir, ribavirin, remdesivir και galidesivir χρησιμοποιούνται από κάποιους ιατρούς, αλλά έχουν πολλές παρενέργειες.

    Να μην σας δημιουργούνται αισθήματα ξενοφοβίας και ρατσισμού!!!

    Ο κοροναϊός έχει κοινωνικοοικονομικές επιπτώσεις.

    Ο φόβος για τον Coronavirus οδηγεί σε πανικό για προϊόντα πρώτης ανάγκης (χαρτί υγείας, αποξηραμένα τρόφιμα, ζυμαρικά, ψωμί, ρύζι και λαχανικά) και ο κόσμος αδειάζει τα σουπερμάρκετ.

    Ο τουρισμός, επίσης, πλήττεται.

    Πολλές αεροπορικές εταιρείες έχουν ακυρώσει τις πτήσεις λόγω μειωμένης ζήτησης.

    coronavirus 6

    Πώς να προφυλαχτείτε από τον Coronavirus

    Πλύνετε τα χέρια σας με σαπούνι και νερό για να ελαχιστοποιήσετε τον κίνδυνο μόλυνσης.

    Ο καλύτερος τρόπος για την πρόληψη του κορωναϊού είναι να πλένετε τα χέρια σας όσο πιο συχνά γίνεται.

    Βρέξτε τα χέρια σας με ζεστό νερό και στη συνέχεια εφαρμόστε ένα ήπιο σαπούνι.

    Τρίψτε τα χέρια σας για 20-30 δευτερόλεπτα, στη συνέχεια ξεπλύνετε κάτω από ζεστό τρεχούμενο νερό.

    Εάν δεν μπορείτε να πλύνετε τα χέρια σας, χρησιμοποιήστε ένα απολυμαντικό χεριών που περιέχει αλκοόλη 60-95%.

    Κρατήστε τα χέρια μακριά από τα μάτια, τη μύτη και το στόμα σας.

    Μπορεί να έρθετε σε επαφή με τον κοροναϊό από μια επιφάνεια, όπως  πόμολα ή πάγκο. Τα μικρόβια μπορούν να παραμείνουν στα χέρια σας και να μολύνετε τον εαυτό σας εάν αγγίξετε το πρόσωπό σας με βρώμικα χέρια. Αποφύγετε να αγγίζετε τα μάτια, τη μύτη και το στόμα σε περίπτωση που ο ιός είναι στο δέρμα σας. 

    Μείνετε μακριά από ανθρώπους που βήχουν ή φταρνίζονται.

    Μην κάνετε χειραψίες με άλλα άτομα.

    Απολυμαίνετε τις επιφάνειες, όπως τα πόμολα, τους πάγκους και τις βρύσες. Χρησιμοποιήστε ένα απολυμαντικό με σπρέι ή μαντηλάκια λεύκανσης για να καθαρίσετε αυτές τις επιφάνειες καθημερινά. Βεβαιωθείτε ότι η επιφάνεια παραμένει υγρή για περίπου 10 λεπτά, έτσι ώστε να σκοτώνει αποτελεσματικά τον ιό. Αυτό περιορίζει τον κίνδυνο να παραμείνει ο ιός στις επιφάνειες και ενδεχομένως να προκαλέσει λοίμωξη.

    Προσπαθήστε να μην ανησυχείτε υπερβολικά εάν δεν έχετε πραγματικά κίνδυνο. 

    Μην μοιράζεστε αντικείμενα οικιακής χρήσης με το μολυσμένο άτομο. Ο κοροναϊός μπορεί να παραμείνει σε αντικείμενα όπως κύπελλα, πιάτα, σκεύη και πετσέτες. 

    Πλύνετε όλα τα ρούχα με ζεστό για να τα απολυμάνετε. Τα ρούχα, τα κλινοσκεπάσματα και οι πετσέτες μπορούν να κρατήσουν όλους τους κοροναϊούς, οπότε είναι σημαντικό να τις πλένετε προσεκτικά. Ρυθμίστε το πλυντήριο σας στη πιο ζεστή θερμοκρασία και μετρήστε τη συνιστώμενη ποσότητα απορρυπαντικού.

    Ανοίξτε ένα παράθυρο για να αερίσετε το δωμάτιο εάν ο καιρός το επιτρέπει. Δεδομένου ότι ο κοροναϊός είναι αερομεταφερόμενος, διατρέχετε μεγαλύτερο κίνδυνο μόλυνσης ενώ μοιράζεστε χώρο με άρρωστο άτομο. Η εξαερισμός του χώρου μπορεί να σας βοηθήσει να καθαρίσετε τον αέρα, γεγονός που μπορεί να ελαχιστοποιήσει τον κίνδυνο μόλυνσης από τον ιο.

    Μαγειρέψτε καλά το κρέας και τα αυγά για να μειώσετε τον κίνδυνο μόλυνσης. 

    Περιορίστε την επαφή σας με ζώντα ζώα για να μειώσετε τον κίνδυνο μετάδοσης. 

    Τα εκτρεφόμενα ζώα και οι νυχτερίδες είναι οι πιο πιθανές πηγές μόλυνσης.

    Μείνετε στο σπίτι εάν έχετε συμπτώματα αναπνευστικής λοίμωξης. 

    Καλύψτε το στόμα και τη μύτη όταν φτερνίζετε ή βήχετε. 

    Τα μικρά παιδιά και οι ηλικιωμένοι διατρέχουν μεγαλύτερο κίνδυνο.

    Τονώστε το ανοσοποιητικό σας σύστημα!!!

    Διαβάστε περισσότερα για την Σάββη Μάλλιου Κριαρά

    Τα καλύτερα συμπληρώματα διατροφής για την ασθένεια του κοροναϊού

    Πατήστε, εδώ για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για την ασθένεια του κοροναϊού

    coronavirus 3

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Ιός SARS

    Κοροναϊοί

    www.emedi.gr

     

     

     

  • Τροπικό sprue Τροπικό sprue

    Xρήσιμες πληροφορίες για το τροπικό sprue

    Το τροπικό σπρου ή sprue είναι τροπική ασθένεια που χαρακτηρίζεται από εξελκωμένο στόμα, λιπώδη διάρροια και συμπτώματα κακής διατροφής. Συνδυάζεται με ανικανότητα απορρόφησης των λιποδιαλυτών βιταμινών και γι΄αυτό απαιτούνται συμπληρώματα διατροφής. Υπάρχουν ακόμη, ανάγκες για βιταμίνες του συμπλέγματος Β.

    Το τροπικό sprue είναι μια ασθένεια δυσαπορρόφησης που, συνήθως, συναντάται σε τροπικές περιοχές, χαρακτηριζόμενη από ανώμαλη ισοπέδωση των νυχιών και φλεγμονή της επένδυσης του λεπτού εντέρου.

    Διαφέρει σημαντικά από την κοιλιοκάκη. Φαίνεται να είναι μια πιο σοβαρή μορφή περιβαλλοντικής εντεροπάθειας. 

    Το τροπικό sprue είναι σύνδρομο δυσαπορρόφησης άγνωστης αιτιολογίας που εμφανίζεται, κυρίως, σε τροπικές και υποτροπικές περιοχές.

    Χαρακτηρίζεται από μειωμένη πρόσληψη πρωτεϊνών και αναιμία από έλλειψη φυλλικού οξέος.

    Η ασθένεια, συνήθως, ξεκινά με μια επίθεση οξείας διάρροιας, πυρετού και κακουχίας, μετά από την οποία, μετά από μια μεταβλητή περίοδο, ο ασθενής καταλήγει σε χρόνια φάση διάρροιας, σε στεατόρροια, σε απώλεια βάρους, σε ανορεξία, σε κακουχία και σε έλλειψη των θρεπτικών ανεπαρκειών.

    Η πορεία, συνήθως, είναι υποτροπιάζουσα, χωρίς θεραπεία.

    Τα συμπτώματα μπορούν να εμφανισθούν χρόνια μετά την αναχώρηση από την ενδημική περιοχή. Οι ενδημικές περιοχές είναι ή Άπω Ανατολή, η Ινδία και η Καραϊβική.

    Η φυσιολογική βιοψία της νήστιδας αποκλείει τη διάγνωση.

    Προσβάλλει το γαστρεντερικό, το αιμοποιητικό, το λεμφικό και το ανοσολογικό σύστημα.

    Προσβάλλει εξίσου άντρες και γυναίκες.

    tropical sprue 2

    Τα συμπτώματα και σημεία του τροπικού sprue είναι:

    Διάρροια

    Στεατόρροια ή λιπαρά κόπρανα (συχνά μυρίζουν κι έχουν λευκό χρώμα)

    Δυσπεψία

    Κράμπες

    Απώλεια βάρους και υποσιτισμός

    Κούραση

    Αδυναμία

    Καταβολή δυνάμεων

    Κοιλιακά άλγη

    Βορβορυγμοί

    Νυχτερινή τύφλωση

    Στοματίτιδα

    Γλωσσίτιδα

    Γωνιακή χειλίτιδα

    Ανορεξία

    Οίδημα

    Μετεωρισμός

    Κοιλονυχία

    Μελάγχρωση

    Οι ανεπιθύμητες θρεπτικές και βιταμινούχες ανεπάρκειες:

    Ανεπάρκεια βιταμίνης Β12 και ανεπάρκεια φυλλικού οξέος: αναιμία

    Ανεπάρκεια βιταμίνης D και έλλειψη ασβεστίου: σπασμός, πόνος στα οστά, μούδιασμα και τσούξιμο

    Ανεπάρκεια βιταμίνης Κ: μώλωπες

    tropical sprue 5

    Αίτια τροπικού sprue

    Πιθανή διαιτητική ανεπάρκεια

    Πιθανοί λοιμώδεις παράγοντες

    Ανεπάρκεια φυλλικού οξέος

    Τοξίνες τροφών

    Μπορεί να προκληθεί από επίμονες βακτηριακές, ιογενείς, αμοιβαδικές ή παρασιτικές μολύνσεις. 

    Παράγοντες κινδύνου τροπικού sprue

    Μόλυνση από παράσιτα

    Διαφορική διάγνωση τροπικού sprue

    Άλλα αίτια μεγαλοβλαστικής αναιμίας

    Άλλα σύνδρομα δυσαπορρόφησης

    Κοιλιοκάκη

    Φλεγμονώδεις παθήσεις εντέρου

    Λαμβλίαση

    Στρογγυλίαση

    Διάγνωση τροπικού sprue

    Μεγαλοβλαστική αναιμία στο 60% των περιπτώσεων

    Στεατόρροια

    Μειωμένη D ξυλόζη

    Μειωμένος σίδηρος ορού

    Μειωμένο ασβέστιο

    Μειωμένο φυλλικό οξύ

    Μειωμένη βιταμίνη Β12 ορού

    Μη φυσιολογική ευθυγράμμιση των κυττάρων και φλεγμονή της επένδυσης του λεπτού εντέρου, κατά την ενδοσκόπηση

    Παρουσία φλεγμονωδών κυττάρων (συνηθέστερα λεμφοκυττάρων) στη βιοψία ιστού λεπτού εντέρου. Η βιοψία νήστιδας δείχνει ήπια ατροφία των λαχνών, αύξηση των κρυπτών των λαχνών και διήθηση από μονοπύρηνα

    Χαμηλά επίπεδα βιταμινών Α, Β12, Ε, D και Κ, καθώς και αλβουμίνης ορού, ασβεστίου και φυλλικού οξέος, που αποκαλύφθηκαν με εξέταση αίματος

    Υπερβολικό λίπος στα κόπρανα 

    Πάχυνση των λαχνωτών πτυχών και ήπια διάταση της νήστιδας

    Γίνεται και μικροσκοπική εξέταση κοπράνων

    Το τροπικό sprue περιορίζεται σε μεγάλο βαθμό σε περίπου 30 μοίρες βόρεια και νότια του ισημερινού. Τα πρόσφατα ταξίδια στην περιοχή αυτή αποτελούν βασικό παράγοντα για τη διάγνωση της ασθένειας αυτής σε κατοίκους χωρών εκτός αυτής της γεωγραφικής περιοχής.

    Η κοιλιοκάκη έχει, επίσης, παρόμοια συμπτώματα με αιμορραγία, με ισοπέδωση των φλεβών και φλεγμονές του λεπτού εντέρου και προκαλείται από μια αυτοάνοση διαταραχή στα γενετικά ευαίσθητα άτομα που προκαλείται από την κατάποση γλουτένης. Η κακή απορρόφηση μπορεί, επίσης, να προκληθεί από λοιμώξεις από πρωτόζωα, φυματίωση, HIV / AIDS, ανοσοανεπάρκεια, χρόνια παγκρεατίτιδα και φλεγμονώδη νόσο του εντέρου  Η περιβαλλοντική εντεροπάθεια είναι μια λιγότερο σοβαρή, υποκλινική κατάσταση παρόμοια με το τροπικό sprue. 

    Πρόληψη τροπικού sprue

    Προληπτικά μέτρα για τους επισκέπτες σε τροπικές περιοχές είναι αυτά που έχουν σχέση με τη μείωση της πιθανότητας γαστρεντερίτιδας. Αυτά περιλαμβάνουν τη χρήση μόνο εμφιαλωμένου νερού, το βούρτσισμα των δοντιών και το πλύσιμο των τροφίμων και την αποφυγή των φρούτων που πλένονται με νερό της βρύσης (ή καταναλώνονται μόνο αποφλοιωμένα φρούτα, όπως μπανάνες και πορτοκάλια). Η βασική υγιεινή είναι απαραίτητη για τη μείωση της μόλυνσης από το στόμα και των επιπτώσεων της περιβαλλοντικής εντεροπάθειας στον αναπτυσσόμενο κόσμο. 

    tropical sprue 1

    Θεραπεία τροπικού sprue

    Αντικατάσταση σε ανεπάρκεια βιταμινών, όπως βιταμίνης Β12 και φυλλικού οξέος.

    Αντιμετώπιση της διάρροιας.

    Αντικατάσταση υγρών και αίματος.

    Διατροφή χωρίς γλουτένη.

    Βιταμίνη Β12 1000mg 2 φορές την ημέρα υψηλής βιοδιαθεσιμότητας.

    Τετρακυκλίνη 250 mg 4φορές την ημέρα για 2 μήνες, στη συνέχεια τη μισή δόση για 6 μήνες ή σουλφαμεθοξαζόλη / τριμεθοπρίμη, αλλά όχι στα παιδιά., σε κύηση, σε λύκο, σε βαριά μυασθένεια, σε νεφρική ανεπάρκεια και σε ηπατική ανεπάρκεια και σε όσους λαμβάνουν αντιόξινα, αντιπηκτικά, υποσαλικυλικό βισμούθιο, αντισυλληπτικά χάπια και λίθιο. Εναλλακτικά δίνονται οξυτετρακυκλίνη και μη απορροφήσιμες σουλφοναμίδες. Καλύτερα να προτιμάτεφυσικά αντιβιοτικά, όπως ριγανέλαιο. 

    Το τροπικό sprue είναι κοινό στην Καραϊβική, την Κεντρική και Νότια Αμερική, και την Ινδία και τη νοτιοανατολική Ασία. 

    Μπορεί να συμβεί δυσαπορρόφηση και υποτροπή, αλλά η πρόγνωση είναι καλή με την κατάλληλη θεραπεία.

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για το έντερο

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για το έντερο

    tropical sprue 3

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό

    Διαβάστε, επίσης,

    Αντιμετώπιση οξείας διάρροιας

    Πόσο οι βιταμίνες απορροφούνται από τον οργανισμό μας

    Η δυσανεξία στη λακτόζη

    Η κοιλιοκάκη

    Σύνδροµο δυσαπορρόφησης εντέρου

    Λαμβλίαση

    Καρκινοειδείς όγκοι

    www.emedi.gr