Σάββατο, 10 Μαΐου 2014 07:22

Συρίγγια γαστρεντερικού συστήματος

Γράφτηκε από την
Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(3 ψήφοι)

Θεραπεία των συριγγίων του γαστρεντερικού συστήματος

Η αποτελεσματικότητα της οκτρεοτίδης για την πρόληψη και τη θεραπεία των συριγγίων του γαστρεντερικού συστήματος έχει μελετηθεί.

Γαστρεντερικά συρίγγια μπορεί, συχνά, να προκύψουν μετά από μια εγχείρηση στην κοιλιακή χώρα ή μετά από ένα τραύμα.

Τα συρίγγια είναι πιθανό να προκαλέσουν επιπλοκές, όπως ο υποσιτισμός, η σήψη και η μη επούλωση του συριγγίου.

Η αυτόματη επούλωση των συριγγίων μπορεί να διαρκέσει αρκετές εβδομάδες. Συρίγγια ανθεκτικά γενικά απαιτούν χειρουργική παρέμβαση.

Η Οκτρεοτίδη είναι ένα ανάλογο της σωματοστατίνης, που μπορεί να μειώσει τα γαστρεντερικά συρίγγια, τα συρίγγια των χοληφόρων,  τα συρίγγια του παγκρέατος και να ελαττώσει τις γαστρεντερικές εκκρίσεις, καθώς και να μειώσει την κινητικότητα του γαστρεντερικού σωλήνα.

Η θεραπεία με οκτρεοτίδη μπορεί να χρησιμοποιηθεί για να μειώσει τα συρίγγια σε δόσεις από 100 έως 250 μg υποδορίως κάθε 8 ώρες. Εάν δεν είναι εμφανής η μείωση του συριγγίου μέσα σε 5-8 ημέρες, η θεραπεία με οκτρεοτίδη πρέπει να διακόπτεται.


Άλλες χρήσεις της οκρεοτίδης

Η Οκτρεοτίδη είναι ένα οκταπεπτίδιο που μιμείται την φυσική σωματοστατίνη φαρμακολογικά και είναι ο πιο ισχυρός αναστολέας της αυξητικής ορμόνης, της γλυκαγόνης και της ινσουλίνης. Η Υπηρεσία Τροφίμων και Φαρμάκων (FDA) έχει εγκρίνει τη χρήση μιας μορφής άλατος αυτού του πεπτιδίου, της οξικής οκτρεοτίδης, ως ενέσιμο σκεύασμα για τη θεραπεία της μεγαλακρίας, του γιγαντισμού, της διάρροιας και των επεισοδίων έξαψης που σχετίζονται με το καρκινοειδές σύνδρομο, και τη διάρροια σε ασθενείς που εκκρίνουν το αγγειοδραστικό εντερικό πεπτίδιο, που εκκρίνουν οι όγκοι (VIPomas).
Η Οκτρεοτίδη, επίσης, χρησιμοποιείται στην πυρηνική ιατρική απεικόνιση για την επισήμανση με ίνδιο-111 (OctreoScan) για την διάγνωση νευροενδοκρινικών και άλλων όγκων που εκφράζουν υποδοχείς σωματοστατίνης. Τελευταία, γίνεται με ραδιοσημασμένο  γάλλιο-68, που επιτρέπει απεικόνιση με τομογραφία εκπομπής ποζιτρονίων (ΡΕΤ), με υψηλότερη ανάλυση και ευαισθησία.

Η οκτρεοτίδη έχει, επίσης, χρησιμοποιηθεί  για τη θεραπεία της σοβαρή διάρροιας από άλλες αιτίες.

Χρησιμοποιείται στην τοξικολογία για τη θεραπεία της παρατεταμένης υπογλυκαιμίας μετά από επαναλαμβανόμενες χορηγήσεις σουλφονυλουρίας και ενδεχομένως υπερβολική δόση μεγλιτινιδών. Επίσης, έχει χρησιμοποιηθεί με διάφορους βαθμούς επιτυχίας σε βρέφη με νησιδιοβλάστωση για τη μείωση υπερέκκρισης ινσουλίνης.

Σε ασθενείς με κιρσούς οισοφάγου, η οκτρεοτίδη μπορεί να δοθεί για να βοηθήσει στη  μείωση της αιμορραγίας. Επίσης, έχει ερευνηθεί σε ασθενείς με πόνο από χρόνια παγκρεατίτιδα και μπορεί να είναι χρήσιμη στη θεραπεία των νεοπλασμάτων του θύμου αδένα.
Το φάρμακο έχει χρησιμοποιηθεί off-label, με υποδόρια ένεση, στη διαχείριση της υπερτροφικής πνευμονικής οστεοαρθροπάθειας από μη-μικροκυτταρικό καρκίνο του πνεύμονα.

Έχει χρησιμοποιηθεί για τη θεραπεία των κακοήθων αποφράξεων του εντέρου.

Η οκτρεοτίδη μπορεί να χρησιμοποιηθεί σε συνδυασμό με midodrine για να αναστρέψει εν μέρει την περιφερική αγγειοδιαστολή στο ηπατονεφρικό σύνδρομο. Με την αύξηση της συστηματικής αγγειακής αντίστασης, το φάρμακο αυτό βελτιώνει την νεφρική διήθηση και παρατείνει την επιβίωση μέχρι την οριστική θεραπεία με μεταμόσχευση ήπατο


Η οκρεοτίδη στην ογκολογία

H οκτρεοτίδη δρα μειώνοντας σταθερά την GH και εξομαλύνει τις στάθμες πλάσματος IGF I στην πλειονότητα των ασθενών. Στους περισσότερους ασθενείς το SANDOSTATIN LAR μειώνει σημαντικά τα κλινικά συμπτώματα της νόσου, όπως κεφαλαλγία, υπεριδρωσία, παραισθησίες, αίσθημα κόπωσης, οστεοαρθραλγία και σύνδρομο καρπιαίου σωλήνα. Έχει αναφερθεί ότι σε μεμονωμένους ασθενείς με αδένωμα της υποφύσεως που εκκρίνει GH, το SANDOSTATIN LAR επέφερε συρρίκνωση του όγκου.

Σε ασθενείς με λειτουργικούς ενδοκρινικούς όγκους του γαστεντεροπαγκρεατικού συστήματος η θεραπεία με Sandostatin LAR παρέχει συνεχή έλεγχο των συμπτωμάτων που σχετίζονται με την υποκείμενη νόσο.

Οι επιδράσεις της οκτρεοτίδης σε διαφορετικούς τύπους γαστρεντεροπαγκρεατικών όγκων έχουν ως εξής:

-Καρκινοειδείς όγκοι: Η χορήγηση οκτρεοτίδης μπορεί να έχει ως αποτέλεσμα τη βελτίωση των συμπτωμάτων, ιδιαίτερα του δερματικού ερυθήματος και της διάρροιας. Σε πολλές περιπτώσεις η δράση αυτή συνοδεύεται από πτώση της σεροτονίνης πλάσματος και μειωμένη απέκκριση από τα ούρα του 5-υδροξυ-ινδολοξικού οξέος.

-Βιπώματα: Το βιοχημικό χαρακτηριστικό αυτών των όγκων είναι η υπερπαραγωγή αγγειοδραστικού εντερικού πεπτιδίου (vasoactive intestinal peptide-VIP). Στις περισσότερες περιπτώσεις η χορήγηση οκτρεοτίδης οδηγεί σε ανακούφιση της βαριάς εκκριτικής διάρροιας που είναι αντιπροσωπευτική της νόσου και σε επακόλουθη βελτίωση της ποιότητας ζωής. Η δράση αυτή συνοδεύεται από βελτίωση των συνδεόμενων ηλεκτρολυτικών διαταραχών π.χ. υποκαλιαιμία και έτσι καθίσταται δυνατή η διακοπή της εντερικής και παρεντερικής χορήγησης συμπληρωματικών ηλεκτρολυτών. Σε μερικούς ασθενείς η απεικόνιση σε υπολογιστή της αξονικής τομογραφίας, υποδηλώνει επιβράδυνση ή ανάσχεση της εξέλιξης του όγκου ή ακόμα και συρρίκνωση του ιδιαίτερα σε ηπατικές μεταστάσεις. Η κλινική βελτίωση συνοδεύεται συνήθως από μείωση των επιπέδων του VIP στο πλάσμα τα οποία μπορεί να πέσουν εντός της φυσιολογικής περιοχής τιμών.

-Γλυκαγονώματα: Η χορήγηση οκτρεοτίδης οδηγεί στις περισσότερες περιπτώσεις σε αξιόλογη βελτίωση του μεταναστευτικού νεκρολυτικού εξανθήματος που είναι χαρακτηριστικό σε αυτή τη πάθηση. Η επίδραση της οκτρεοτίδης στην κατάσταση του ήπιου σακχαρώδους διαβήτη που σημειώνεται συχνά δεν είναι σεσημασμένη και γενικά δεν οδηγεί σε μείωση των απαιτήσεων για ινσουλίνη ή για υπογλυκαιμικούς παράγοντες που χορηγούνται από το στόμα. Σ’εκείνους τους ασθενείς που παρουσιάζουν διάρροια η οκτρεοτίδη προκαλεί βελτίωση της και ως εκ τούτου οδηγεί σε αύξηση του βάρους. Μονολότι η χορήγηση οκτρεοτίδης οδηγεί συχνά σε άμεση μείωση της στάθμης του γλυκαγόνου στο πλάσμα, γενικά η μείωση αυτή δεν διατηρείται καθ’όλη την παρατεταμένη περίοδο χορήγησης παρά τη συνεχή βελτίωση των συμπτωμάτων.

-Γαστρινώματα/Σύνδρομο Zollinger-Ellison: Μονολότι η θεραπεία με αναστολείς της αντλίας πρωτονίων ή με παράγοντες που παρεμποδίζουν τους Η2 υποδοχείς θέτει υπό έλεγχο την υποτροπιάζουσα πεπτική εξέλκωση που σημειώνεται ως αποτέλεσμα της χρόνιας διεγειρόμενης από τη γαστρίνη υπερέκκρισης γαστρικού ο έλεγχος αυτός είναι μάλλον σ’όλους τους ασθενείς με αυτή τη θεραπεία. Η οκτρεοτίδη από μόνη της ή σε συνδυασμό με αναστολείς της αντλίας πρωτονίων ή με ανταγωνιστές των Η2 υποδοχέων μπορεί να μειώσει την υπερέκκριση γαστρικού οξέος και να βελτιώσει τα συμπτώματα συμπεριλαμβανόμενης της διάρροιας. Ενδέχεται επίσης να ανακουφιστούν και άλλα συμπτώματα που πιθανώς οφείλονται στην παραγωγή πεπτιδίων από τον όγκο π.χ. δερματικό ερύθημα. Οι στάθμες της γαστρίνης στο πλάσμα πέφτουν σε ορισμένους ασθενείς.

-Ινσουλινώματα: Η χορήγηση οκτρεοτίδης προκαλεί πτώση της κυκλοφορούσας ανοσοαντιδραστικής ινσουλίνης. Σε ασθενείς με εγχειρήσιμους όγκους η οκτρεοτίδη μπορεί να βοηθήσει στην αποκατάσταση και διατήρηση της νορμογλυκαιμίας προεγχειρητικώς. Σε ασθενείς με καλοήθεις ή κακοήθεις όγκους που δεν επιδέχονται χειρουργική επέμβαση ο γλυκαιμικός έλεγχος μπορεί να βελτιωθεί ακόμα και χωρίς ταυτόχρονη παρατεταμένη μείωση των επιπέδων της κυκλοφορούσας ινσουλίνης.

-GRF-ώματα: Πρόκειται για σπάνιους όγκους που χαρακτηρίζονται από παραγωγή του εκλυτικού παράγοντα της αυξητικής ορμόνης μόνου ή σε συνδυασμό με άλλα δραστικά πεπτίδια. Η οκτρεοτίδη βελτιώνει τα χαρακτηριστικά και συμπτώματα της επακόλουθης μεγαλακρίας. Αυτό οφείλεται πιθανότατα στην αναστολή της έκκρισης του GRF και της αυξητικής ορμόνης και μπορεί να οδηγήσει σε περιστολή της μεγένθυσης της υπόφυσης.


Φαρμακοκινητική οκρεοτίδης

Η Οκτρεοτίδη απορροφάται γρήγορα και πλήρως μετά την υποδόρια ένεση. Η μέγιστη συγκέντρωση στο πλάσμα επιτυγχάνεται μετά από 30 λεπτά. Ο χρόνος ημίσειας ζωής είναι 100 λεπτά (1,7 ώρες) κατά μέσο όρο, όταν εφαρμόζεται υποδόρια. Μετά την ενδοφλέβια ένεση, η ουσία αποβάλλεται σε δύο φάσεις, με χρόνο ημιζωής 10 και 90 λεπτά, αντίστοιχα.

Η οκρεοτίδη αναστέλλει την έκκριση πολλών ορμονών, όπως της γαστρίνης, της χολοκυστοκινίνης, της γλυκαγόνης, της αυξητικής ορμόνης, της ινσουλίνης, της σεκρετίνης, του παγκρεατικού πολυπεπτιδίου, της TSH και του αγγειοδραστικού εντερικού πεπτιδίου.

-μειώνει την έκκριση των υγρών από το έντερο και το πάγκρεας,
-μειώνει τη γαστρεντερική κινητικότητα και εμποδίζει τη συστολή της χοληδόχου κύστης,

-αναστέλλει τη δράση ορισμένων ορμονών από τον πρόσθιο λοβό της υπόφυσης,

-προκαλεί αγγειοσύσπαση στα αιμοφόρα αγγεία και μείωση των πιέσεων στην πύλη του ήπατος και μείωση της αιμορραγίας των κιρσών του οισοφάγου.

Επίσης, έχει αποδειχθεί ότι έχει αναλγητική δράση, πιθανότατα δρα ως μερικός αγωνιστής των οπιοειδών υποδοχέων.
Η οκτρεοτίδη μπορεί να μειώσει την εντερική απορρόφηση της κυκλοσπορίνης, πιθανώς καθιστώντας απαραίτητη την αύξηση της δόσης. Οι ασθενείς με σακχαρώδη διαβήτη ενδέχεται να χρειάζονται λιγότερη ινσουλίνη ή αντιδιαβητικά από του στόματος κατά τη θεραπεία με οκτρεοτίδη. Η βιοδιαθεσιμότητα της βρωμοκρυπτίνης αυξάνεται, η οποία εκτός από αντιπαρκινσονικό, χρησιμοποιείται, επίσης, για τη θεραπεία της μεγαλακρίας.

Για ασθενείς που δεν είχαν λάβει θεραπεία με υποδόρια χορήγηση Sandostatin συνιστάται να γίνει έναρξη της θεραπείας με υποδόρια χορήγηση Sandostatin σε δοσολογία 0,1 mg 3 φορές ημερησίως για σύντομο χρονικό διάστημα (περίπου 2 εβδομάδων) ώστε να εκτιμηθεί η ανταπόκριση και η συστηματική ανεκτικότητα της οκτρεοτίδης πριν την έναρξη της θεραπείας με Sandostatin LAR. Το SANDOSTATIN LAR® χορηγείται ενδομυϊκά, μόνο με βαθιά ενδογλουτιαία ένεση. Για επαναλαμβανόμενες ενδογλουτιαίες ενέσεις, θα πρέπει να γίνεται εναλλαγή μεταξύ του αριστερού και του δεξιού γλουτιαίου μυός.

Για ασθενείς στους οποίους τα συμπτώματα ελέγχονται επαρκώς με υποδόρια χορήγηση Sandostatin συνιστάται να γίνεται έναρξη της θεραπείας με τη χορήγηση 20 mg του Sandostatin LAR ανά διαστήματα 4 εβδομάδων. Η υποδόρια χορήγηση του Sandostatin θα πρέπει να συνεχισθεί στη δοσολογία που υπήρξε αποτελεσματική επί 2 εβδομάδες μετά την πρώτη ένεση του Sandostatin LAR.

Για ασθενείς στους οποίους τα συμπτώματα και οι βιολογικοί δείκτες ελέγχονται ικανοποιητικά μετά 3 μηνών θεραπεία η δόση του Sandostatin LAR μπορεί να μειωθεί στα 10 mg χορηγούμενα κάθε 4 εβδομάδες.

Για ασθενείς στους οποίους τα συμπτώματα ελέγχονται μόνο μερικώς μετά 3 μηνών θεραπεία η δόση του Sandostatin μπορεί να αυξηθεί στα 30 mg χορηγούμενα κάθε 4 εβδομάδες.

Αν στη διάρκεια της θεραπείας με Sandostatin LAR διαπιστωθεί ότι εντείνονται τα συμπτώματα που συνδέονται με όγκους του γαστρεντεροπαγκρεατικού συστήματος γι’αυτές ειδικά τις ημέρες συνιστάται η πρόσθετη υποδόρια χορήγηση Sandostatin στην ίδια δόση που χρησιμοποιούνται πριν τη χορήγηση θεραπείας με το Sandostatin LAR, κάτι τέτοιο μπορεί να συμβεί κατά τους 2 πρώτους μήνες θεραπείας όταν ακόμη δεν έχουν επιτευχθεί οι θεραπευτικές συγκεντρώσεις της οκτρεοτίδης.

Δεν απαιτείται προσαρμογή της δοσολογίας του SANDOSTATIN LAR σε ασθενείς με επηρεασμένη ηπατική και νεφρική λειτουργία.

Σε περίπτωση που εμφανισθούν χολόλιθοι, αυτοί είναι συνήθως ασυμπτωματικοί. Οι συμπτωματικοί χολόλιθοι θα πρέπει να αντιμετωπίζονται είτε με διάλυση με χολικά οξέα είτε με χειρουργική επέμβαση.

Σε ασθενείς που ταυτόχρονα πάσχουν από σακχαρώδη διαβήτη τύπου Ι το SANDOSTATIN LAR μπορεί να επηρεάζει τη ρύθμιση της γλυκόζης και οι απαιτήσεις σε ινσουλίνη μπορεί να μειωθούν. Σε μη διαβητικούς και σε διαβητικούς τύπου ΙΙ με μερικώς ανέπαφα αποθέματα ινσουλίνης η υποδόρια χορήγηση του Sandostatin μπορεί να έχει ως αποτέλεσμα τις αυξήσεις της μεταγευματικής γλυκόζης. Γι’αυτόν το λόγο συνιστάται ο έλεγχος της γλυκόζης και της αντιδιαβητικής θεραπείας.

Σε ασθενείς με ινσουλίνωμα η οκτρεοτίδη λόγω της μεγαλύτερης σχετικής ιδιότητας που έχει ν’αναστέλλει την έκκριση της GH και του γλυκαγόνου απ’ότι η ινσουλίνη και λόγω της μικρότερης διάρκειας της ανασταλτικής δράσης στην ινσουλίνη μπορεί ν’αυξήσει την ένταση και να επιτείνει τη διάρκεια της υπογλυκαιμίας. Αυτοί οι ασθενείς πρέπει να παρακολουθούνται προσεκτικά.


Οι ανεπιθύμητες ενέργειες της οκρεοτίδης

Οι πιο συχνές ανεπιθύμητες ενέργειες (περισσότερο από το 10% των ασθενών) είναι η κεφαλαλγία, ο υποθυρεοειδισμός, οι αλλαγές στην καρδιακή αγωγιμότητα, οι γαστρεντερικές διαταραχές (όπως κράμπες, ναυτία / έμετος και διάρροια ή δυσκοιλιότητα), οι πέτρες στη χολή, η μείωση της απελευθέρωσης της ινσουλίνης, η υπεργλυκαιμία ή υπογλυκαιμία (συνήθως παροδική) και οι αντιδράσεις στο σημείο της ένεσης. Επιβράδυνση στον καρδιακό ρυθμό, δερματικές αντιδράσεις όπως κνησμός, υπερχολερυθριναιμία, υποθυρεοειδισμός, ζάλη και δύσπνοια είναι επίσης αρκετά συχνές (περισσότερο από 1%). Σπάνιες ανεπιθύμητες ενέργειες είναι οι οξείες αναφυλακτικές αντιδράσεις, η παγκρεατίτιδα και η ηπατίτιδα.
Μερικές μελέτες ανέφεραν αλωπεκία σε ασθενείς που υποβλήθηκαν σε θεραπεία με οκτρεοτίδη.

Σε μελέτες που έγιναν σε επίμυες με υποδόρια χορήγηση ημερησίων δόσεων έως και 1,25 mg/kg σωματικού βάρους παρατηρήθηκαν ινοσαρκώματα, κυρίως σε μεγάλο αριθμό αρρένων πειραματόζωων. Μελέτες καρκινογένεσης διάρκειας 116 εβδομάδων που έγιναν σε επίμυες με υποδόρια χορήγηση SANDOSTATIN αποκάλυψε επίσης αδενοκαρκινώματα της μήτρας και του ενδομητρίου, με στατιστικά αξιόλογη συχνότητα εμφάνισης για την υψηλότερη υποδόρια δόση των 1,25 mg/kg ημερησίως. Το εύρημα αυτό συσχετίσθηκε με αυξημένη συχνότητα εμφάνισης ενδομητρίτιδας, ελαττωμένο αριθμό ωοθηκικών ωχρών σωματίων, μειωμένα μαστικά αδενώματα και διεύρυνση των αδένων και του αυλού της μήτρας, γεγονός που παραπέμπει σε έλλειψη ορμονικής ισορροπίας. Τα διαθέσιμα στοιχεία υποδηλώνουν ότι οι όγκοι αυτοί στους ποντικούς είναι ειδικοί προς το είδος και δε συνδέονται με τη χρήση του φαρμάκου στον άνθρωπο.

Η διατροφή για τα συρίγγια του γαστρεντερικού συστήματος

Η διατροφή διαδραματίζει σημαντικό ρόλο στη θεραπεία ενός συριγγίου επειδή η καλή διατροφή μπορεί να συμβάλει στην προαγωγή της επούλωσης.

Διαφορετικές θρεπτικές θεραπείες συνιστώνται για διάφορους τύπους συριγγίων. Μπορεί να απαιτηθεί να σταματήσετε να συτίζεστε με μια κανονική διατροφή από το στόμα και να μεταβείτε σε ένα πιο επιθετικό μέσο θρεπτικής υποστήριξης.

Απαιτείται να καλύπτετε τις διατροφικές σας ανάγκες κατά τη διάρκεια της ανάρρωσης, ώστε να διασφαλίζεται η σωστή επούλωση του συριγγίου και να αποφεύγεται ο υποσιτισμός και η απώλεια βάρους.

Το συρίγγιο είναι μια ανώμαλη σύνδεση μεταξύ δύο ή περισσότερων ιστών στο σώμα σας. Αυτό μπορεί να συμβεί σε πολλούς διαφορετικούς ιστούς στο σώμα και μπορεί να είναι αποτέλεσμα ασθενειών, λοίμωξης, χειρουργικής επέμβασης ή τραυματισμού. Για παράδειγμα, ένα εντερικό συρίγγιο μπορεί να εμφανιστεί μεταξύ των ιστών στο έντερο και στην ουροδόχο κύστη ως αποτέλεσμα της εντερικής χειρουργικής επέμβασης για τη νόσο του Crohn. Αυτό μπορεί να είναι επικίνδυνο επειδή προωθεί περαιτέρω τη μόλυνση. Ένα συρίγγιο δεν θεραπεύεται από μόνο του και έτσι πρέπει να αντιμετωπίζεται από ιατρό. Η θεραπεία θα εξαρτηθεί από το πού βρίσκεται το συρίγγιο, αλλά, συνήθως, πρέπει να γίνει χειρουργική επέμβαση.

-Ηλεκτρολύτες και υγρά

Ένα μολυσμένο συρίγγιο μπορεί να έχει υψηλή απόδοση αποστράγγισης υγρών. Εξαιτίας αυτού, είναι σημαντικό να διατηρηθεί η ισορροπία υγρών και ηλεκτρολυτών. Απαιτείται παρακολούθηση της παροχής υγρών και μπορεί να απαιτηθούν ενδοφλέβια υγρά και ηλεκτρολύτες, ανάλογα με την περίπτωση. Αυτό θα βοηθήσει στη διατήρηση της ενυδάτωσης, στον καθαρισμό της μόλυνσης και στην προώθηση της αποκατάστασης. 

-Εντερική Διατροφή

Εάν το συρίγγιο δεν βρίσκεται σε θέση που μπορεί να επηρεάσει τη λειτουργία του γαστρεντερικού σωλήνα, μπορεί να χρησιμοποιηθεί εντερική διατροφή με σωλήνα για να αποτραπεί η απώλεια βάρους και  να μην πέσουν τα επίπεδα τηςαλβουμίνης. Και οι δύο αυτοί είναι παράγοντες κινδύνου θνησιμότητας σε ασθενείς με συρίγγιο. Αυτό θα βοηθήσει στη μείωση του κινδύνου υποσιτισμού και θα αυξήσει τις πιθανότητες ΘΕΡΑΠΕΊΑς.

-Παρεντερική Διατροφή

Η παρεντερική διατροφή ή η ενδοφλέβια διατροφή χρησιμοποιείται συχνότερα για τη θεραπεία των συριγγίων, ειδικά εάν το συρίγγιο επηρεάζει τη γαστρεντερική οδό. Όλα τα θρεπτικά συστατικά που χρειάζεται το σώμα σθα συμπεριληφθούν στο ενδοφλέβιο διάλυμα, όπως υδατάνθρακες, πρωτεϊνες, λίπη, νερό, βιταμίνες και μέταλλα. Η παρεντερική διατροφή προωθεί την ανάπαυση και την επούλωση στο σώμα, επειδή το σώμα δεν απαιτείται να εργάζεται τόσο σκληρά ώστε να σπάσει και να αφομοιώσει τα τρόφιμα. Αυτό δίνει στο σώμα τη δυνατότητα να εστιάζει στη θεραπεία του συριγγίου.

Τα καλύτερα συμπληρώματα διατροφής για τα συρίγγια του γαστρεντερικού συστήματος

Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τα συρίγγια του γαστρεντερικού συστήματος

siriggia 1

Διαβάστε, επίσης,

Μεγαλακρία

Καρκίνος ήπατος

Σύνδρομο Zollinger-Ellison

Νευροενδοκρινείς όγκοι

Καρκινοειδείς όγκοι

Σταδιοποίηση των καρκινοειδών όγκων του γαστρεντερικού

www.emedi.gr

 

 

Διαβάστηκε 5136 φορές Τελευταία τροποποίηση στις Σάββατο, 02 Φεβρουαρίου 2019 19:39
Σαββούλα Μάλλιου Κριαρά

Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

Σχετικά Άρθρα

  • Διαβητική υπογλυκαιμία Διαβητική υπογλυκαιμία

    Χρήσιμες πληροφορίες για τη διαβητική υπογλυκαιμία

    Διαβητική υπογλυκαιμία είναι ανώμαλα χαμηλή συγκέντρωση γλυκόζης στο αίμα διαβητικού ασθενούς.

    Ανεπιθύμητη ενέργεια ινσουλίνης ή/και σουλφονυλουριών κατά τη διάρκεια αγωγής για σακχαρώδη διαβήτη

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Ενδοκρινείς/Μεταβολισμός

    Επικρατέστερη ηλικία: Όλες οι ηλικίες

    Επικρατέστερο φύλο: Άνδρες = Γυναίκες 

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΔΙΑΒΗΤΙΚΗΣ ΥΠΟΓΛΥΚΑΙΜΙΑΣ

    Τα αδρενεργικά συμπτώματα και σημεία της υπογλυκαιμίας περιλαμβάνουν:

    • Ωχρότητα
    • Τρόμο
    • Άγχος/νευρικότητα
    • Ευερεθιστότητα
    • Ταχυκαρδία
    • Εφίδρωση 
    • Αδυναμία 

    Τα νευρολογικά συμπτώματα και σημεία της έλλειψης γλυκόζης περιλαμβάνουν:

    • Διπλωπία 
    • Λήθαργο
    • Αδυναμία στη μνήμη ή τη συγκέντρωση 
    • Σύγχυση
    • Διαταραχές συμπεριφοράς 
    • Παραισθήσεις 
    • Πείνα 
    • Σπασμούς 
    • Κώμα

    ΑΙΤΙΑ ΔΙΑΒΗΤΙΚΗΣ ΥΠΟΓΛΥΚΑΙΜΙΑΣ

    • Απώλεια του ορμονικού-παλίνδρομου μηχανισμού ρύθμισης του μεταβολισμού της γλυκόζης 
    • Δίαιτα - πολύ λίγο φαγητό (υπερπήδηση γεύματος)
    • Δίαιτα - πολλή ινσουλίνη (ακατάλληλη δόση ή χρόνος χορήγησης)
    • Ιδιάζουσα απορρόφηση ινσουλίνης ή από του στόματος υπογλυκαιμικών φαρμάκων 
    • Παρενέργειες άλλων φαρμάκων 
    • Άσκηση - απογραμμάτιστη ή υπερβολική εξάσκηση 
    • Κατανάλωση αλκοόλ
    • Έμετοι ή διάρροια

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΔΙΑΒΗΤΙΚΗΣ ΥΠΟΓΛΥΚΑΙΜΙΑΣ

    • Δύο ως τρεις φορές συχνότερη σε ασθενείς με "οριακό έλεγχο"
    • Διάρκεια σακχαρώδη διαβήτη άνω των 5 ετών 
    • Ηλικιωμένος ασθενής 
    • Νεφρική νόσος
    • Ηπατική νόσος 
    • Συμφορητική καρδιακή ανεπάρκεια 
    • Υποθυρεοειδισμός 
    • Υπολειτουργία των επινεφριδίων 
    • Γατρεντερίτιδα
    • Νηστεία 
    • Αλκοολισμός 

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΔΙΑΒΗΤΙΚΗΣ ΥΠΟΓΛΥΚΑΙΜΙΑΣ

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ

    • Δυσλειτουργία του γαστρεντερικού που προκαλεί υπογλυκαιμία μετά τα γεύματα ή αντιδραστική στη λήψη τροφής υπογλυκαιμία
    • Καταστάσεις ορμονικής ανεπάρκειας (ορμονική αντιδραστική υπογλυκαιμία)
    • Ιδιοπαθής αντιδραστική υπογλυκαιμία
    • Υπογλυκαιμία της σηψαιμίας 
    • Όγκοι από κύτταρα νησιδίων του παγκρέατος 
    • Τεχνητή υπογλυκαιμία από κρυφή ένεση ινσουλίνης 

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    • Γλυκόζη πλάσματος ≤ 45 mg/dL
    • "Ύποπτα" χαμηλή γλυκόζη όταν είναι μεταξύ 45 και 60 mg/dL
    • Στα παιδιά, γλυκόζη πλάσματος ≤ 40 mg/dL

    ΕΙΔΙΚΕΣ ΔΟΚΙΜΑΣΙΕΣ

    Ένδειξη χρόνιας υπογλυκαιμίας αποτελούν τα χαμηλά επίπεδα γλυκοζυλιωμένης αιμοσφαιρίνης

    ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΕΣ ΜΕΘΟΔΟΙ

    • Ιστορικό 
    • Κλινική εξέταση 
    • Γλυκόζη πλάσματος ή αίματος

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΔΙΑΒΗΤΙΚΗΣ ΥΠΟΓΛΥΚΑΙΜΙΑΣ

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ

    Εξωνοσοκομειακός ασθενής εκτός από την περίπτωση επείγουσων επιπλοκών (κώμα, άγνωστη αιτία, από του στόματος υπογλυκαιμία με μακρό χρόνο δράσης)

    Εισαγωγή του ασθενούς αν:

    • Υπάρχουν αμφιβολίες για την αιτία
    • Υπάρχει ενδεχόμενο παρατεταμένης υπογλυκαιμίας 
    • Υπάρχει αδυναμία του ασθενούς να πιεί 

    hypoglycemia symptoms

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ

    • Η εκπαίδευση είναι το κύριο μέτρο πρόληψης 
    • Οποιοδήποτε σακχαρούχο φαγητό ή ποτό που απορροφάται ταχέως π.χ. χυμοί φρούτων χωρίς γλυκαντικά, χάπια γλυκόζης, σωτήρια γλυκίσματα

    ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ

    Ανάπαυση μέχρι να επανέλθουν τα επίπεδα της γλυκόζης στα φυσιολογικά επίπεδα

    ΔΙΑΙΤΑ

    Αποφυγή λήψης και άλλων θερμίδων πριν διορθωθεί η αιτία του προβλήματος - αποφυγή υπερβολικής ινσουλίνης ή από του στόματος υπογλυκαιμικών 

    ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    • Το πιο σημαντικό μέτρο είναι η πρόληψη 
    • Εκπαίδευση ασθενών, συγγενών και στενών φίλων 
    • Εκμάθηση της παρακολούθησης των επιπέδων της γλυκόζης του αίματος στο σπίτι και ρύθμισης, από τον ίδιο τον ασθενή, της δόσης της ινσουλίνης, της δίαιτας και της εξάσκησης 

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΔΙΑΒΗΤΙΚΗΣ ΥΠΟΓΛΥΚΑΙΜΙΑΣ

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ

    Γενικά:

    • Από του στόματος χορήγηση μικρομοριακών σακχάρων (σακχαρόζη/γλυκόζη)
    • Χορηγούνται 60-90 θερμίδες κάθε 15 λεπτά έως ότου η γλυκόζη του αίματος να γίνει 100 mg/dL ή περισσότερο 
    • Χρειάζονται περίπου 15 λεπτά για την πέψη των υδατανθράκων και την είσοδο τους στην κυκλοφορία του αίματος ως γλυκόζη 

    Σε αναίσθητους ασθενείς στο σπίτι:

    • Χορήγηση γλυκαγόνης ενδομυϊκώς ή υποδορίως στον δελτοειδή μη ή στην πρόσθια επιφάνεια του μηρού
    • Αν ο ασθενής είναι μικρότερος των 5 ετών, 0,25 έως 0,50 mg
    • Αν πρόκειται για μεγαλύτερο παιδί (5-10 ετών), 0,50 έως 1 mg
    • Για άτομα μεγαλύτερα των 10 ετών, χορηγείστε 1 mg

    Αν υπάρχει εξειδικευμένο προσωπικό ή ο ασθενής νοσηλεύεται σε νοσοκομείο:

    • Χορήγηση μίας και μισής αμπούλας 50% δεξτρόζης κάθε 5-10 λεπτά, μέχρις ότου ο ασθενής ανακτήσει τις αισθήσεις του
    • Τότε χορηγείστε τροφή από του στόματος και/ή ενδοφλέβια δεξτρόζη 5% 

    ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΑ ΦΑΡΜΑΚΑ

    Η ακαρμπόζη, ένας δραστικός αναστολέας της α-γλυκοσιδάσης, επιβραδύνει την απορρόφηση των διαιτητικών υδατανθράκων διαμέσου αναστρέψιμης συναγωνιστικής αναστολής της α-γλυκοσιδάσης, έτσι ελαττώνει την αύξηση του σακχάρου του αίματος, μετά τα γεύματα και την ανταπόκριση της ινσουλίνης 

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    Παρακολούθηση της γλυκόζης του αίματος κατ' οίκον 

    ΠΡΟΛΗΨΗ/ΑΠΟΦΥΓΗ

    • Εκπαίδευση ασθενών, οικογενείας και στενών φίλων 
    • Διατήρηση ενός προγράμματος ρουτίνας όσον αφορά τη δίαιτα, τα φάρμακα και την εξάσκηση 
    • Τακτική μέτρηση της γλυκόζης αίματος 
    • Ο ασθενής να φέρει ταυτότητα αναγνώρισης στο χέρι ή το λαιμό (περιλαίμιο ή βραχιόλι)

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ

    • Διαβητική καταπληξία 
    • Μόνιμη νευρολογική βλάβη

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ 

    Η πλήρης αποκατάσταση είναι συνήθης και εξαρτάται από την ταχύτητα της διάγνωσης και της αντιμετώπισης 

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    • Δυσλειτουργία του αυτόνομου νευρικού συστήματος 
    • Νευροπάθειες 
    • Καρδιομυοπάθειες 

    ΗΛΙΚΙΑΚΑ ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Παιδιατρικό: Η σημασία που μπορεί να έχει η υπογλυκαιμία βρεφών διαβητικών μητέρων δεν έχει αποσαφηνισθεί 

    Γηριατρικό: Η διάγνωση μπορεί να διαφύγει σε ηλικιωμένους ασθενείς 

    ΚΥΗΣΗ 

    Όταν υπάρχουν υπογλυκαιμικές αντιδράσεις κατά τη διάρκεια της κύησης, η πιθανότητα να γίνει το έμβρυο υπογλυκαιμικό είναι πολύ μικρή, λόγω της ενεργού μεταφοράς γλυκόζης διαμέσου του πλακούντα 

    ΑΛΛΕΣ ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ

    • Όσο πιο οριακός είναι ο έλεγχος του σακχαρώδη διαβήτη, τόσο μεγαλύτερη είναι η σημασία της παρακολούθησης της γλυκόζης του αίματος κατ' οίκον για την αποφυγή υπογλυκαιμίας 
    • Σε ασθενείς που λαμβάνουν β-αναστολείς, τα φάρμακα θα αποκρύψουν την ταχυκαρδία αλλά όχι και την εφίδρωση 

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για το διαβήτη

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για το διαβήτη

    blood sugar 1

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα  για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Μη διαβητική υπογλυκαιμία

    Διαβητική κετοξέωση

    Ινσουλίνωμα

    Υποτάσσοντας το Διαβήτη τύπου 2

    Χρήσιμες συμβουλές για όσους έχουν διαβήτη

    Τι πρέπει να προσέχουν οι διαβητικοί στις διακοπές

    Τα συμπτώματα για τη διάγνωση του διαβήτη

    Μπορείτε να κάνετε πρόληψη και θεραπεία του διαβήτη με τη διατροφή

    Θεραπεία του διαβήτη με προβιοτικά

    Η τοξικότητα των κυτταροστατικών φαρμάκων

    Οι καλύτερες διαγνωστικές εξετάσεις για το ενδοκρινικό σύστημα και τον μεταβολισμό

    Η καλύτερη διατροφή για τους διαβητικούς

    Δεν παίζει ρόλο μόνο το φαγητό στην απορρύθμιση του σακχάρου

    Συμβουλές για διαβητικούς που κάνουν συχνά ταξίδια

    Επιθέματα ινσουλίνης

    Οι διαβητικοί παθαίνουν υπογλυκαιμία μετά το σεξ

    Αυτοκόλλητο για τη μέτρηση σακχάρου στο αίμα

    Η καλύτερη αντιμετώπιση της υπεργλυκαιμίας στο διαβήτη

    Μωσαϊκό για διαβητικούς

    Τι πρέπει να προσέχουν οι διαβητικοί

    Οι κανόνες της διατροφής στον διαβήτη

    Οι καλύτεροι μετρητές σακχάρου

    Η διαβητική νευροπάθεια

    Μετα-υπογλυκαιμική υπεργλυκαιμία

    Πρόληψη υπογλυκαιμίας

    Τι είναι ο γλυκαιμικός δείκτης

    Τι πρέπει να προσέχουν οι διαβητικοί τους καλοκαιρινούς μήνες

    Τι πρέπει να προσέχουν οι διαβητικοί τους καλοκαιρινούς μήνες

    Τα μυστικά της διατροφής για όσους έχουν διαβήτη

    Σάκχαρο αίματος

    Σακχαρώδης διαβήτης στα κατοικίδια

    Ινσουλίνη που αδυνατίζει για άτομα με διαβήτη

    Λιραγλουτίδη

    Τι είναι η καμπύλη σαχκάρου

    Σακχαρώδης διαβήτης τύπου Ι

    Συμπληρώματα διατροφής για διαβητικούς

    Η σεξουαλική ζωή σε χρόνιες ασθένειες

    Τα μυστικά της διατροφής για όσους έχουν διαβήτη

    Τα μυστήρια της στύσης

    Πρόληψη του διαβήτη με την διατροφή

    Πόσο λίπος πρέπει να έχετε;

    Κόλπο για να μειώσετε την αύξηση του σακχάρου μετά το γεύμα

    Ο ρόλος των οστών στον διαβήτη

    Πηγή ασπίδας για τον διαβήτη οι ξηροί καρποί

    Οι ινκρετίνες στη θεραπεία του διαβήτη

    Νέα φάρμακα για τον διαβήτη

    Γιατί όσοι έχουν διαβήτη κινδυνεύουν από καρκίνο εντέρου

    Γιατί πρέπει να μασάτε πολλές φορές την τροφή σας

    Γιατί η κανέλα είναι κατάλληλη για τον διαβήτη

    Οι διαβητικοί δεν πρέπει να χρησιμοποιούν σκιαγραφικά

    Πώς επηρεάζεται η ψυχολογία στον διαβήτη;

    Δίαιτα χαμηλού γλυκαιμικού δείκτη

    Διαβητική Αμφιβληστροειδοπάθεια

    Διαιτολόγιο για διαβητικούς

    Διαβητικό πόδι

    Γιατί όσοι έχουν διαβήτη δεν πρέπει να καπνίζουν

    Μεταβολικό σύνδρομο

    Δίαιτα max planck για τους διαβητικούς

    Αναλώσιμα Διαβήτη

    www.emedi.gr

     

     

     

     

  • Χρήσιμες πληροφορίες για τον υπερπαραθυρεοειδισμό Χρήσιμες πληροφορίες για τον υπερπαραθυρεοειδισμό

    Χρήσιμες πληροφορίες για τον υπερπαραθυρεοειδισμό

    Ο υπερπαραθυρεοειδισμός αντιπροσωπεύει μία απώλεια των φυσιολογικών ρυθμιστικών λειτουργιών του σώματος που αφορούν τη λειτουργία των παραθυρεοειδών αδένων με αποτέλεσμα απώλεια της ικανότητας τους να διατηρούν ένα φυσιολογικό επίπεδο ασβεστίου του ορού

    • Πρωτοπαθής υπερπαραθυρεοειδισμός - άμεση υπερλειτουργία των παραθυρεοειδών αδένων είτε λόγω υπερπλασίας, είτε λόγω αδενώματος των παραθυρεοειδών 
    • Δευτεροπαθής υπερπαραθυρεοειδισμός - συνήθως παρατηρείται σε χρόνια νεφρική νόσο ή σε καταστάσεις ένδειας βιταμίνης D οι οποίες οδηγούν σε υπερπλασία και των τεσσάρων αδένων και συνακόλουθη αυξημένη δραστηριότητα 
    • Πολλαπλή ενδοκρινική νεοπλασία (σύνδρομα πολλαπλής ενδοκρινικής νεοπλασίας) - νοσολογικές καταστάσεις με πολλαπλές ενδοκρινικές δυσλειτουργίες, εκ των οποίων η υπερπλασία των παραθυρεοειδών αδένων οδηγεί σε κλινικό υπερπαραθυρεοειδισμό 
    • Καρκίνωμα παραθυρεοειδών - εξαιρετικά σπάνιο 

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Ενδοκρινικό/Μεταβολικό 

    Επικρατέστερη ηλικία: Ηλικία μεγαλύτερη από 50 ετών

    Επικρατέστερο φύλο: Γυναίκες > Άνδρες (4:1)

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΥΠΕΡΠΑΡΑΘΥΡΕΟΕΙΔΙΣΜΟΥ

    "Επώδυνα οστά, νεφρικοί λίθοι, βογκητά της κοιλιάς και στεναγμός της ψυχής". Πρέπει να το σκεφτείτε για να το διαγνώσετε

    Νεφροί:

    • Νεφρολιθίαση 
    • Νεφρασβέστωση
    • Ελαττωμένη σπειραματική κάθαρση 
    • Δίψα 
    • Πολυδιψία 
    • Πολυουρία 

    Γαστρεντερικό:

    • Δυσφορία στην κοιλιά
    • Γαστροδωδεκαδακτυλικό έλκος 
    • Παγκρεατίτιδα 
    • Παγκρεατικές ασβεστώσεις 
    • Δυσκοιλιότητα 
    • Έμετος 
    • Ανορεξία
    • Απώλεια βάρους 

    Σκελετικό:

    • Πόνοι και ευαισθησία οστών 
    • Κυστικές βλάβες οστών 
    • Αφαλάτωση σκελετού 
    • Αυτόματα κατάγματα 
    • Καθιζήσεις σπονδύλων 
    • Οστεοπόρωση 

    Διανοητικές λειτουργίες:

    • Αδιαθεσία
    • Απάθεια 
    • Ανησυχία
    • Κατάθλιψη 
    • Ψύχωση

    Νευρολογικό:

    • Υπνηλία
    • Κώμα
    • Διάχυτες ΗΕΓφικές ανωμαλίες 

    Νευρομυϊκό:

    • Μυϊκή αδυναμία 
    • Αδυναμία 
    • Υποτονία

    Καρδιαγγειακό:

    • Υπέρταση 
    • Βραχύ QT διάστημα 

    Αρθρώσεις/περιαρθρικοί ιστοί:

    • Αρθραλγίες 
    • Ουρική αρθρίτιδα
    • Ψευδοουρική αρθρίτιδα
    • Περιαρθρικές ασβεστώσεις

    Οφθαλμός:

    • Ινώδης κερατοπάθεια 
    • Επιπεφυκίτιδα
    • Εναποθέσεις ασβεστίου στον επιπεφυκότα 

    ΑΙΤΙΑ ΥΠΕΡΠΑΡΑΘΥΡΕΟΕΙΔΙΣΜΟΥ

    Πρωτοπαθής υπερπαραθυρεοειδισμός:

    • Οφείλονται σε υπερπλασία συνήθως ενός, αλλά μερικές φορές πολλαπλών παραθυρεοειδών αδένων ή αδενωματώδεις αλλοιώσεις που οδηγούν σε μία ανεξέλεγκτη αύξηση παραγωγής και απελευθέρωσης παραθορμόνης που ακολούθως οδηγεί σε αύξηση του ασβεστίου ορού

    Δευτεροπαθής υπερπαραθυρεοειδισμός:

    • Παρατηρείται πιο συχνά στη χρόνια νεφρική ανεπάρκεια λόγω επίκτητης υπερπλασίας και υπερλειτουργίας των παραθυρεοειδών αδένων
    • Απώλεια νεφρικού παρεγχύματος που οδηγεί σε υπερφωσφαταιμία 
    • Επιδείνωση παραγωγής καλσιτριόλης που οδηγεί σε υπασβεστιαιμία 
    • Γενική σκελετική και νεφρική αντίσταση στη δράση της παραθορμόνης για λόγους άγνωστους

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ

    • Ηλικία πάνω από τα 50
    • Γυναίκες φύλο
    • Πιο συχνή εμφάνιση σε εύκρατα παρά σε τροπικά κλίματα 
    • Υψηλότερη συχνότητα σε άτομα εκτεθέντα σε θεραπευτική ακτινοβολία χαμηλής δόσης 

    Hyperparathyroidism

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΥΠΕΡΠΑΡΑΘΥΡΕΟΕΙΔΙΣΜΟΥ

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ

    Πρέπει να αποκλεισθούν άλλες αιτίες αυξημένου ασβεστίου ορού

    Οφειλόμενος σε αυξημένη PTH:

    • Έκτοπος υπερπαραθυρεοειδισμός 
    • Βρογχογενές καρκίνωμα 
    • Καρκίνος του νεφρού

    Μη παραθυρεοειδικές αιτίες:

    • Κακοήθεια - καρκίνωμα μαστού, πολλαπλούν μυέλωμα, λέμφωμα, λευχαιμία, καρκίνος προστάτη, νόσος του Paget
    • Κοκκιωματώδης νόσος - σαρκοείδωση, φυματίωση, βηρυλλίωση, ιστοπλάσμωση, κοκκιδιοειδομύκωση
    • Φάρμακα - θειαζιδικά διουρητικά, φουρσεμίδη, τοξικότητα από βιταμίνη D, περίσσεια βιταμίνης Α, λίθιο σύνδρομο λήψεως αντιόνων, χορήγηση εξωγενούς ασβεστίου
    • Ενδοκρινικά - υπερθυρεοειδισμός, οξεία επινεφριδιακή ανεπάρκεια, βίπωμα, φαιοχρωμοκύττωμα
    • Οικογενής υποασβεστιουρική υπερασβεστιαιμία
    • Ακινητοποίηση

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    • Αυξημένο ασβέστιο ορού, πάνω από 10,2 mg/dL (2,55 mmol/l) σε τρεις επιτυχείς μετρήσεις
    • Αυξημένα επίπεδα ανοσοδραστικής παραθορμόνης ορού 
    • Χαμηλά επίπεδα φωσφορικών του ορού, κάτω από 2,5 mg/dL (0,81 mmol/L)
    • Αυξημένα επίπεδα χλωρίου του ορού
    • Ελαττωμένο επίπεδο CO2 του ορού 
    • Υπερχλωραιμική μεταβολική οξέωση 
    • Αύξηση κυκλικού ΑΜΡ ούρων

    ΠΑΘΟΛΟΓΟΑΝΑΤΟΜΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    • Υπερπλασία παραθυρεοειδών - άλλοι παραθυρεοειδείς με κυτταρικές αλλαγές 
    • Αδένωμα παραθυρεοειδών - μόνο ένας αδένας συνήθως με κυτταρικές αλλοιώσεις 
    • Καρκίνωμα παραθυρεοειδών - κυτταρικές αλλοιώσεις συμβατές με κακοήθεια, π.χ. κυτταρική ατυπία, αλλοιώσεις στους λεμφαδένες 

    ΕΙΔΙΚΕΣ ΔΟΚΙΜΑΣΙΕΣ

    Ανοσολογική μέθοδος με αντισώματα κατά ΡΤΗ (παραθορμόνης)

    ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΗ

    • Υπερηχοτομογραφία αυχένος 
    • Σπινθηρογράφημα θαλλίου, τεχνητίου (καλύτερα να μη γίνεται)
    • Αξονική τομογραφία 
    • Καλύτερα μαγνητική τομογραφία παραθυρεοειδών αδένων 

    ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΕΣ ΜΕΘΟΔΟΙ

    • Διαδερμική δια βελόνης αναρρόφηση υλικού και προσδιορισμός παραθορμόνης
    • Ανοικτή χειρουργική αφαίρεση με διάγνωση μέσω ταχείας βιοψίας σε τομές ψυκτικού

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΥΠΕΡΠΑΡΑΘΥΡΕΟΕΙΔΙΣΜΟΥ

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ

    Εξωνοσοκομειακός ασθενής συνήθως. Νοσηλεία στο νοσοκομείο μόνο για χειρουργική αφαίρεση αδένων ή θεραπεία υποκείμενης νόσου

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ

    • Χειρουργική αφαίρεση του νοσούντος αδένος είναι η μόνη αποδεδειγμένη θεραπεία για υπερπαραθυρεοειδισμό (υφολική αφαίρεση)
    • Λίγοι ασθενείς με ασυμπτωματική υπερασβεστιαιμία λόγω υπερπαραθυρεοειδισμού μπορεί να μην είναι υποψήφιοι για χειρουργική αφαίρεση αλλά να αντιμετωπίζονται συντηρητικά. Αποφυγή αφυδάτωσης είναι το πιο σημαντικό τμήμα θεραπείας

    Χειρουργική θεραπεία:

    • Σε προεγχειρητικούς και αμέσως μετά την εγχείρηση ασθενείς, επιβάλλεται καλή ενυδάτωση για να αποφευχθεί η παραγωγή λίθων 
    • Η ενδεικνυόμενη μέθοδος είναι η χειρουργική διερεύνηση με ανοιχτό τράχηλο
    • Αφαίρεση του προφανώς νοσούντος αδένος με βιοψίες και των άλλων αδένων για να βεβαιωθείτε για τη βιωσιμότητα τους από φυσιολογικής (λειτουργικής) πλευράς (καλύτερα να μη γίνονται βιοψίες)
    • Ολική αφαίρεση και των τεσσάρων αδένων και μεταμόσχευση στο βραχίονα ενός υγιούς αδένος, συνιστάται από μερικούς ειδικούς 
    • Σοβαρή προσοχή κατά τη διερεύνηση του τραχήλου και την αφαίρεση των παραθυρεοειδών για την ύπαρξη έκτοπου αδένος στην περιοχή του αυχένα 
    • Η μετεγχειρητική πορεία απαιτεί ειδική φροντίδα για τη διατήρηση ανοικτών αεραγωγών και υπάρχει κίνδυνος για απόφραξη αεραγωγών 
    • Παρακολούθηση νεφρικής λειτουργίας πολύ στενά 

    ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    • Εκπαιδεύστε τον σχετικά με τα φάρμακα
    • Σημαντική η περιοδική κλινική και εργαστηριακή εκτίμηση

    ΦΑΡΜΑΚΑ 

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ

    • Διουρητικά του τύπου της φουροσεμίδης σε υπερασβεστιαιμικούς, αλλά καλά ενυδατωμένους ασθενείς 
    • Οιστρογόνα ενδείκνυνται σε μετεμμηνοπαυσιακές γυναίκες με υπερπαραθυρεοειδισμό

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    • Παρακολούθησε στενά τη νεφρική λειτουργία
    • Πιθανή πτώση των επιπέδων ασβεστίου του ορού μπορεί να οδηγήσει σε παροδική τετανία

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ

    • Σκελετική βλάβη (παθολογικά κατάγματα)
    • Νεφρική βλάβη
    • Λοιμώξεις ουροποιητικού 
    • "Παραθυρεοειδική δηλητηρίαση"
    • Υπέρταση

    Από την εγχείρηση:

    • Υπερπαραθυρεοειδισμός
    • Υποτροπιάζουσα βλάβη λαρυγγικού νεύρου
    • Αιμορραγία
    • Λοίμωξη 
    • Ανεπιτυχής θεραπεία (χειρουργική) (5%)

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ 

    • Η μετεγχειρητική πορεία απαιτεί παρακολούθηση ασβεστίου ορού για επιβεβαίωση ότι η υπερπαραθυρεοειδική κατάσταση δεν θα ξαναναπτυχθεί
    • Η πρόγνωση είναι άριστη στον πρωτοπαθή υπερπαραθυρεοειδισμό, με εξαφάνιση πολλών από τα προεγχειρητικά συμπτώματα 
    • Ο δευτεροπαθής υπερπαραθυρεοειδισμός έχει φτωχή πρόγνωση λόγω της πρωτοπαθούς νόσου που έχει εγκαταστήσει χρόνια νεφρική ανεπάρκεια 

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΗΛΙΚΙΑΚΑ ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Γηριατρικό: 

    • Συχνό στο γήρας 
    • Πιο συχνό να υπάρχει υποκείμενη νόσος 
    • Μπορεί να προκαλεί σύγχυση και να εκλαμβάνεται και γεροντική άνοια

    ΚΥΗΣΗ 

    Σπάνια κατά την εγκυμοσύνη

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τις διαταραχές των παραθυρεοειδών αδένων

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τους παραθυρεοειδείς αδένες

    primary hyperparathyroidism thumb

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Χρήσιμες πληροφορίες για την οστεοπόρωση

    Χρήσιμες πληροφορίες για την ουρική αρθρίτιδα

    Υπερασβεστιαιμία

    Πρωτοπαθείς κακοήθεις οστικοί όγκοι

    Χρήσιμες πληροφορίες για το φαιοχρωμοκύττωμα

    Ουρολιθίαση

    Χρήσιμες πληροφορίες για την ψευδοουρική αρθρίτιδα

    Χρήσιμες πληροφορίες για την παραθορμόνη

    Οι καλύτερες διαγνωστικές εξετάσεις για το ενδοκρινικό σύστημα και τον μεταβολισμό

    Καλσιτονίνη

    Υπερπαραθυρεοειδισμός

    Νεφρολιθίαση

    Καρκίνος θυρεοειδούς

    www.emedi.gr

     

  • Παχυσαρκία Παχυσαρκία

    Χρήσιμες πληροφορίες για την παχυσαρκία

    Παχυσαρκία είναι η κατάσταση του αυξημένου σωματικού βάρους (αποτελούμενου και από άπαχο και από λιπώδη ιστό), που οδηγεί σε αυξημένη νοσηρότητα και θνησιμότητα.

    Επίσης, ορίζεται ως βάρος κατά 20% μεγαλύτερο από το επιθυμητό σωματικό βάρος ενός ατόμου

    • Η ανδροειδής παχυσαρκία (ανδρικού προτύπου ή κοιλιακή παχυσαρκία) είναι πιο επικίνδυνη, ενώ η γυναικοειδής παχυσαρκία (γυναικείου τύπου ή γλουτιαία παχυσαρκία) είναι λιγότερο επικίνδυνη για μακροχρόνια προβλήματα υγείας.

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Γαστρεντερικό, Ενδοκρινικό/Μεταβολικό

    Γενετική: Το 25-30% της διακύμανσης του σωματικού λίπους είναι γενετικά μεταδιδόμενο 

    Επικρατέστερη ηλικία: Όλες οι ηλικίες 

    Επικρατέστερο φύλο: Άνδρες < Γυναίκες 

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΠΑΧΥΣΑΡΚΙΑΣ

    Αύξηση σωματικού βάρους και λιπώδους ιστού

    ΑΙΤΙΑ ΠΑΧΥΣΑΡΚΙΑΣ

    • Πολυπαραγοντικά 
    • Έχουν περιγραφεί σπάνια γενετικά σύνδρομα
    • Η ιδιοπαθής παχυσαρκία θεωρείται ότι οφείλεται σε έλλειψη ισορροπίας μεταξύ πρόσληψης τροφής και κατανάλωσης ενέργειας (φυσική δραστηριότητα και ταχύτητα μεταβολισμού)
    • Ινσουλίνωμα 
    • Υποθαλαμικές διαταραχές 
    • Σύνδρομο Cushing

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΠΑΧΥΣΑΡΚΙΑΣ

    • Παχυσαρκία των γονέων 
    • Κύηση
    • Καθιστική ζωή 
    • Δίαιτα πλούσια σε λιπαρά
    • Χαμηλό κοινωνικοοικονομικό επίπεδο

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    • Δεν χρειάζονται για τη διάγνωση 
    • Σκεφτείτε για λειτουργικές δοκιμασίες του θυρεοειδούς 
    • Παράγοντες κινδύνου καρδιοπάθειας: χοληστερόλη ορού, τριγλυκερίδια, γλυκόζη

    Διαταραχές που μπορεί να μεταβάλλουν τα ευρήματα: Υποθυρεοειδισμός 

    ΠΑΘΟΛΟΓΟΑΝΑΤΟΜΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    • Υπερτροφία και/ή υπερπλασία των λιποκυττάρων 
    • Καρδιομεγαλία
    • Ηπατομεγαλία

    ΕΙΔΙΚΕΣ ΔΟΚΙΜΑΣΙΕΣ

    • Δείκτης μάζας σώματος (ΔΜΣ) = βάρος σώματος (kg) διαιρούμενο δια του τετραγώνου του ύψους του σώματος (m). Παχυσαρκία υπάρχει όταν ΔΜΣ > 30 kg/m2
    • Καθορίστε το πρότυπο της κατανομής λίπους μετρώντας τις περιφέρειες της μέσης και των γοφών και υπολογίζοντας το λόγο μέση/γοφοί (WHR)
    • Η ανδροειδής (ανδρικού προτύπου ή κοιλιακή παχυσαρκία) έχει WHR μεγαλύτερο από 0,85 για τις γυναίκες, 0,95 για τους άνδρες 
    • Η γυναικοειδής (γυναικείου προτύπου ή γλουτιαία παχυσαρκία) έχει WHR λιγότερο από 0,85 για τις γυναίκες, 0,95 για τους άνδρες

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΠΑΧΥΣΑΡΚΙΑΣ

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ

    Εξωνοσοκομειακός ασθενής

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ

    • Κατάλληλες ενέργειες για την πρωτοβάθμια περίθαλψη περιλαμβάνουν: εκτίμηση του βαθμού του κινδύνου για την υγεία, αξιολόγηση του κινήτρου για την απώλεια βάρους, βοήθεια των ασθενών να θέσουν στόχους θεραπείας, συμβουλευτικό πρόγραμμα ή προσφυγή σε ειδικευμένο διαιτολόγο ή πρόγραμμα απώλειας βάρους με εκβάνθυση του θέματος της δίαιτας, σωματική άσκηση και διαφοροποίηση συμπεριφοράς, και μακροχρόνια παρακολούθηση 
    • Περιστασιακά, ασθενείς με σοβαρή παχυσαρκία (ΔΜΣ > 40 kg/m2) αντιμετωπίζονται με εγχείρηση πτύχωσης στομάχου. Αυτή περιλαμβάνει περίπλοκη προεγχειρητική εκτίμηση, χειρουργείο και παρακολούθηση και πρέπει να γίνεται μόνο σε κέντρο ειδικευμένο σε αυτή τη θεραπεία. Η χειρουργική αντιμετώπιση είναι η πιο αποτελεσματική θεραπεία μακρόχρονης απώλειας βάρους, που υπάρχει για "νοσηρή" παχυσαρκία
    • Υπάρχουν πολλά γνωστά εμπορικά και κοινοτικά προγράμματα για τη θεραπεία της παχυσαρκίας. Τα αποδεκτά προγράμματα πρέπει να περιλαμβάνουν δίαιτες που ανταποκρίνονται στο RDA για θρεπτικά συστατικά, συμβουλές για άσκηση, διαφοροποίηση συμπεριφοράς και πρόβλεψη για μακροχρόνια διατήρηση. Οι γιατροί μπορούν να παρέχουν αξιόλογη επιπλέον εκτίμηση και μακροχρόνια παρακολούθηση

    ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ

    Η άσκηση μόνη της, σπάνια προκαλεί σημαντική απώλεια βάρους. Μπορεί να βελτιώσει τα μακροχρόνια αποτελέσματα της θεραπείας απώλειας βάρους και θα πρέπει να είναι αναπόσπαστο τμήμα οποιουδήποτε προγράμματος απώλειας βάρους 

    ΔΙΑΙΤΑ

    • Το περιορισμένο διαιτολόγιο είναι ο ακρογωνιαίος λίθος στην αντιμετώπιση της παχυσαρκίας (φτωχό σε λίπη, πλούσιο σε συμπλέγματα υδατανθράκων και φυτικές ίνες)
    • Μία μείωση κατά 500 kcal στην πρόληψη θερμίδων θα οδηγήσει σε απώλεια βάρους περίπου 1/2 κιλού την εβδομάδα.

    Δίαιτες πολύ λίγων θερμίδων (VLCD):

    • (400-800 kcal την ημέρα): συνήθως, βασίζονται σε διαφοροποίηση της πρόσληψης υγρών και προκαλούν πιο γρήγορη απώλεια βάρους 
    • Στις επιπλοκές των VLCD περιλαμβάνονται: αφυδάτωση, ορθοστατική υπόταση, κόπωση, μυϊκές κράμπες, δυσκοιλιότητα, πονοκέφαλο, δυσανεξία στο κρύο και υποτροπή μετά τη διακοπή τους 
    • Στις σχετικές αντενδείξεις στις VLCD περιλαμβάνονται: πρόσφατο έμφραγμα μυοκαρδίου ή εγκεφαλικό αγγειακό επεισόδιο, νεφρική ή ηπατική νόσος, καρκίνος, κύηση, ινσουλινο-εξαρτώμενος σακχαρώδης διαβήτης, μερικές ψυχιατρικές διαταραχές 
    • Η ιατρική επίβλεψη είναι σημαντική για τις VLCD 

    ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    • Είναι σημαντική η εκπαίδευση του ασθενούς σχετικά με τη μείωση του βάρους 
    • Η διαμόρφωση της συμπεριφοράς μπορεί να βελτιώσει την συνέπεια στο διαιτολόγο και τα μακροχρόνια αποτελέσματα της απώλειας βάρους και πρέπει να συμπεριλαμβάνεται σε οποιοδήποτε πρόγραμμα απώλειας βάρους

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΠΑΧΥΣΑΡΚΙΑΣ

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ

    • Η φαρμακευτική θεραπεία συνήθως δε συνιστάται
    • Ανορεξιογόνα - diethylpropion, φεντερμίνη, φενφλουραμίνη, μαζινδόλη (φάρμακα κατηγορίας IV) ή phendimetrarine, beurphetamine (φάρμακα κατηγορίας ΙΙΙ) μπορεί να ενδείκνυνται για χρήση μικρής διάρκειας (λίγες εβδομάδες) σε συνδυασμό με ένα πρόγραμμα απώλειας βάρους

    Αντενδείξεις: Προχωρημένη αθηροσκλήρυνση, συμπτωματική καρδιαγγειακή νόσος, υπέρταση, υποθυρεοειδισμός, γλαύκωμα, ιστορικό κατάχρησης φαρμάκων, καταστάσεις υπερδιεγέρσεως, χρήση αναστολέων της ΜΑΟ 

    Προφυλάξεις: 

    • Πιθανότητα κατάχρησης ειδικά για την κατηγορία ΙΙΙ
    • Υποτροπή μετά τη διακοπή του φαρμάκου

    ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΑ ΦΑΡΜΑΚΑ

    Η φαινυλπροπανολαμίνη χρησιμοποιοείται σε όλα τα σκευάσματα απώλειας βάρους

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    Η μακρόχρονη παρακολούθηση είναι σημαντική για την πρόληψη της επιπλέον απόκτησης βάρους ή της επανάκτησης βάρους ή της επανάκτησης βάρους μετά την δίαιτα 

    ΠΡΟΛΗΨΗ/ΑΠΟΦΥΓΗ

    Ενημέρωση για τακτική άσκηση και προσεκτική δίαιτα με παρακολούθηση, ειδικά σε παιδιά και νεαρούς ενήλικες και σε αυτούς με οικογενειακό ιστορικό παχυσαρκίας ή σακχαρώδη διαβήτη

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ

    • Αυξημένη θνησιμότητα κυρίως λόγω καρδιαγγειακής νόσου 
    • Σακχαρώδης διαβήτης 
    • Υπέρταση 
    • Υπερλιπιδαιμία 
    • Νόσος χοληδόχου κύστης με χολολιθίαση 
    • Οστεοαρθρίτιδα
    • Ουρική αρθρίτιδα 
    • Θρομβοεμβολικό επεισόδιο 
    • Σύνδρομα υπεραερισμού και υπνική άπνοια 
    • Μειωμένη αυτοεκτίμηση
    • Διακρίσεις στον επαγγελματικό χώρο

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ 

    • Μακροχρόνια διατήρηση της απώλειας βάρους είναι υπερβολικά δύσκολη
    • Αν ο ασθενής δεν έχει κίνητρα, δεν είναι πιθανή η επιτυχής απώλεια βάρους

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΗΛΙΚΙΑΚΑ ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Η προεφηβική περίοδος και η περίοδος των νεαρών ενηλίκων, φαίνεται να είναι ευαίσθητες περίοδοι για την ανάπτυξη παχυσαρκίας 

    Παιδιατρικό: Ο επιπολασμός της παχυσαρκίας αυξάνεται. Μεταξύ άλλων παραγόντων εμπλέκονται η μειωμένη φυσική δραστηριότητα και η αυξημένη τηλεθέαση 

    Γηριατρικό: Η αναγκαιότητα απόκτησης επιθυμητού βάρους (αυτό που σχετίζεται με το χαμηλότερο κίνδυνο θνησιμότητας) αυξάνει με την ηλικία.

    ΚΥΗΣΗ 

    Η κύηση είναι μια συνήθης περίοδος για την έναρξη ή την αύξηση της παχυσαρκίας 

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για την παχυσαρκία

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για την παχυσαρκία

    paxysarkia 1

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Υπερτριγλυκεριδαιμία

    Υπερτρίχωση

    Δίαιτα 6 εβδομάδων για να αδυνατίσετε πριν τις διακοπές

    Χρήσιμες πληροφορίες για την ουρική αρθρίτιδα

    Οσφυαλγία

    Χολολιθίαση

    Αποφρακτική άπνοια του ύπνου

    Διαταραχές μεσοσπονδυλίων δίσκων

    Έμφραγμα του μυοκαρδίου

    Δίαιτες Υψηλής Ενέργειας για Αδυνάτισμα

    Οι καλύτερες βιταμίνες για αδυνάτισμα

    Τροφές για να αδυνατίσετε γρήγορα

    Κάψτε το λίπος με έναν χυμό

    Τα οφέλη στην υγεία από τη ρεσβερατρόλη

    Θεραπεία παχυσαρκίας με τη διατροφή

    Η καθημερινή διατροφή των καρκινοπαθών

    Τροφές φάρμακα για τον καρκίνο

    Χάστε τα παραπάνω κιλά σας με κετογενική δίαιτα

    Χρήσιμες πληροφορίες για τη ζάχαρη

    Πώς να διατηρήσετε ένα υγιές βάρος

    Εμπιστευθείτε τους διατροφικούς συμβούλους της EMEDI

    Κετογενική δίαιτα

    Ποιες είναι καλύτερες οι φυτικές ή οι ζωικές πρωτεΐνες;

    Πώς οι αθλητές μπορούν να χάσουν βάρος

    Βάλτε τις πρωτεΐνες στο πρωινό σας

    Γιατί οι δίαιτες με πρωτεΐνες αδυνατίζουν;

    Τροφές για να χτίσετε τους μυς σας

    Διατροφή για την προπόνηση

    Χρήσιμες πληροφορίες για την κινόα

    Δίαιτα για αύξηση των επιδόσεων στους αθλητές

    Η γερμανική δίαιτα Max Planck

    Δίαιτα max planck για τους διαβητικούς

    Οι ντομάτες καταπολεμούν τον καρκίνο και μειώνουν τη φλεγμονή

    Το ρολόι του σώματος πρέπει να λειτουργεί καλά

     
    Χάστε γρήγορα βάρος
     
    Η άσκηση του εγκεφάλου θεραπεύει τις διατροφικές διαταραχές
     
    Προγραμματίστε τα λιποκύτταρά σας και χάστε βάρος
     
    Το τεστ της μέσης
     
    Αποκαταστήστε την οξεοβασική ισορροπία στο σώμα σας για καλή υγεία
     
    Που είναι το λίπος σας αποθηκευμένο;
     
    Οξέωση
     
    Διατροφή για να διατηρήσετε την οξεοβασική ισορροπία στο σώμα σας
     
    Που κάνει καλό το εκχύλισμα κανέλας
     
    Αν έχετε κίνδυνο για καρκίνο στο συκώτι
     
    Το τοπικό πάχος μπορεί να καταπολεμηθεί
     
    Κάψτε το λίπος σας τρώγοντας
     
    Μετατροπή του κακού λίπους σε καλό
     
    Μετατροπή του λίπους
     
    Μυστικό για να αδυνατίσετε γρήγορα
     
    Διατηρήστε υγιές βάρος με το μικροβίωμα του εντέρου σας
     
    Η καισαρική τομή συμβάλλει στην παχυσαρκία των παιδιών
     
  • Ρείκια Ρείκια

    Χρήσιμες ιατρικές συνταγές με ρείκια

    Erica sicula

    Η έρικα ή ρείκια ή Erica sicula ή ρείκι ή Ερείκη φρύγανο ή κουκουλόχορτο ή κλαϊν ή κλαδίν ανήκει στην οικογένεια των Ερικίδων.

    Είναι μικρός θάμνος, πολύκλαδος. Έχει φύλλα μικρά, μάλλον σαρκώδη, ανά 4 και άνθη που είναι ρόδινα και βρίσκονται σε ακραίες ομάδες των 3-8. Ανθίζει από το Μάρτιο μέχρι τον Αύγουστο.

    Υπάρχει και η Erica arborea ή Έρικα η δενδρώδης ή Ρείκι το δενδρώδες ή Ρείκι της Άνοιξης ή δεντρορείκι ή ρείγκλα που είναι αειθαλής θάμνος ή μικρό δέντρο μέχρι 4 μέτρα ύψος, με φύλλα γραμμοειδή, όμοια με μικρές βελόνες, σε δέσμες των τεσσάρων, με άκρες αναδιπλωμένες. Ταξιανθίες πυκνές με πολυάριθμα άνθη. Στεφάνη 2,5-4 χιλ. λευκή κωδωνοειδής, με 4 άκρες. Ανθήρες σκουροκαφετί, μικρότερα από τη στεφάνη. Την απαντούμε σε δάση και μακκία βλάστηση, ειδικά σε όξινα εδάφη, μέχρι την ορεινή περιοχή.

    Υπάρχει και η Erica manipuliflora Salisb. ή Έρικα η σπονδυλανθής ή Ρείκι το σπονδυλανθές ή Ρείκι του φθινοπώρου ή κισσούρι ή ξούρι, ή σπονδυλωτή ή σούσουρα ή τσιάρο ή χαμορείκι, ή άγριο ρείκι ή καλούνα ή πυρένι που μοιάζει με την Erica arborea αλλά το ύψος του δεν ξεπερνά το ένα μέτρο. Έχει άνθη που μοιάζουν με θαυμάσιες μικροσκοπικές καμπανούλες, σε χρώμα ρόδινο, ξεπλυμένο με κοκκινοπορφυρό και ανθήρες μεγαλύτερους από τη στεφάνη. Είναι το στολίδι του Φθινοπώρου. Το βρίσκουμε σε φρυγανότοπους και μακκία βλάστηση, ειδικά σε ασβεστώδη εδάφη.

    Υπάρχει και η Calluna vulgaris ή Καλλούνα η κοινή ή Ρείκι που είναι μικρός, αειθαλής θάμνος ύψους 15-50cm, με πράσινα ή γκριζωπά φύλλα, που γίνονται κόκκινα το φθινόπωρο και μικρά, καμπανοειδή, ρόδινα ή σπανίως λευκά άνθη. Η ανθοφορία και συγκομιδή γίνονται από τον Αύγουστο έως τον Σεπτέμβριο (Ήπειρος).

    Υπάρχουν πολλά υποείδη Erica...

    erica 3

    erica 4

    erica 5

    erica 6

    Χρήσιμα μέρη ρείκιας

    Χρήσιμα μέρη για φαρμακευτικούς σκοπούς είναι οι ανθισμένες κορυφές του, που μαζεύονται κατά την άνθηση και ξεραίνονται.

    Δραστικές Ουσίες Ρείκιας

    Κερσιτρίνη, μυρισιτίνη, ίχνη αρβουτίνης (φλαβονικά γλυκοσίδια), κιτρικό οξύ, φουμαρικό οξύ, πτητικό έλαιο, τανίνες, φυτικές χρωστικές, καροτένιο

    Ιδιότητες κι ενδείξεις ρείκιας

    Οι βασικές ιδιότητες της έρικας είναι διαλυτικές και διαλύει τις πέτρες της ουροδόχου κύστεως.

    Είναι απολυμαντικό του ουρογενετικού συστήματος.

    Έχει, ακόμη, αντισηπτικές και διουρητικές ιδιότητες και συστήνεται σε προβλήματα του ουροποιητικού συστήματος, όπως νεφρίτιδα, κυστίτιδα, που οφείλεται σε προβλήματα του προστάτη ή απλή φλεγμονή, ψαμμιάσεις, λευκωματουρία, αρθριτικά και ρευματισμούς.

    Με μπάνια είναι τονωτικών των μυών και συστήνονται για όσους πάσχουν από αρθριτικά, ρευματισμούς και παράλυση.

    Το ίδιο και το λάδι τους με εντριβές.

    Συστήνεται, επίσης, σε δερματικές παθήσεις, γιατί βοηθά τον οργανισμό να απορρίψει τις τοξίνες που συσσωρεύονται και τις προκαλούν.

    Χρησιμοποιείται και για την εναπόθεση των κουκουλιών των μεταξοσκωλήκων.

    Η ρείγκλα έχει μεγάλη στιλπνότητα και είναι πολύτιμη για τις ρίζες από τις οποίες φτιάχνονται πίπες, τσιμπούκια και άλλα μικροαντικείμενα.

    Επίσης, όλα τα ρείκια είναι μελιτογόνα φυτά και υπάρχει αυτό το πολύτιμο μέλι και από αυτό φτιάχνεται και ρεικόμελο. Το ρεικόμελο έχει διουρητικές ιδιότητες και είναι πολύ κατάλληλο για τις παθήσεις του ουροποιητικού συστήματος, αλλά καταναλώνεται και από παιδιά που έχουν αναιμία και από καταπονημένους οργανισμούς.

    Λόγω της τονωτικής επίδρασής του στον οργανισμό καταναλώνεται πιο ευχάριστα το χειμώνα.

    Το Ρείκι το δενδρώδες είναι από τα καλύτερα καυσόξυλα.

    Τα ξηρά ρείκια χρησιμεύουν στα τζάκια και στους φούρνους.

    Χρήσιμες ιατρικές συνταγές με ρείκια

    -Αφέψημα

    Βράζετε 40 γραμμάρια ανθισμένες κορυφές σε 1 λίτρο νερό, μέχρι να μείνει το 1/3 του νερού, σουρώνετε και πίνετε 1 φλιτζάνι κάθε 24 ώρες. Το αφέψημα (τσάι) του φυτού χρησιμοποιείται ως διουρητικό κατά της κυστίτιδας, της νεφρολιθίασης, της χολολιθίασης, της διόγκωσης του προστάτη, της ουρικής αρθρίτιδας και άλλων παθήσεων του ουροποιητικού. Συνιστάται επίσης, ως καθαρτικό, αποχρεμπτικό, αντιρρευματικό, ηρεμιστικό και αντισηπτικό. Στη λαϊκή ιατρική χρησιμοποιείται για την αντιμετώπιση της διάρροιας, των κολικών του εντέρου, της γαστρεντερίτιδας, του βήχα, του κρυολογήματος και των φλεγμονών του ανώτερου αναπνευστικού συστήματος.

    -Μπάνια

    Βράζετε 500 γραμμάρια φυτό σε 3 λίτρα νερό και το νερό το βάζετε στο μπάνιο. Μένετε στο ζεστό μπάνιο αυτό για 20 λεπτά και μετά μένετε στο κρεβάτι για τουλάχιστον 1 ώρα για να επανέλθει η θερμοκρασία του σώματος στα φυσιολογικά όρια και μετά ντύνεστε και κινήστε.

    -Λάδι

    Αφήνετε 60 γραμμάρια ανθισμένες κορυφές σε 250 γραμμάρια ελαιόλαδο για 10 ημέρες, σουρώνετε και φυλάτε.. Με αυτό κάνετε επαλείψεις κι εντριβές.

    -Μεικτό αφέψημα

    Βράζετε 20 γραμμάρια φράξου σε 3 ποτήρια νερού. Στο ζεστό αυτό αφέψημα προσθέτετε 5 γραμμάρια ανθισμένες κορυφές από ρείκια και το αφήνετε για δέκα λεπτά σκεπασμένο. Σουρώνετε και παίρνετε 4 ποτήρια από αυτό το μείγμα την ημέρα. Βοηθά σε ποδάγρα.

    Τα κατάλληλα βότανα για την Υγεία σας

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα βότανα για την υγεία σας

    Erica 1

    Διαβάστε, επίσης,

    Eλληνικό Μέλι

    www.emedi.gr

     

     

     

  • Υποδιαφραγματικό απόστημα Υποδιαφραγματικό απόστημα

    Χρήσιμες πληροφορίες για το υποδιαφραγματικό απόστημα

    Υποδιαφραγματικό απόστημα είναι οποιαδήποτε εντοπισμένη συλλογή πύου κάτω από το διάφραγμα και σε επαφή με το διάφραγμα 

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Γαστρεντερικό, Πνευμονικό

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΥΠΟΔΙΑΦΡΑΓΜΑΤΙΚΟΥ ΑΠΟΣΤΗΜΑΤΟΣ

    • Υψηλός παροξυσμικός πυρετός με ρίγος και εφίδρωση
    • Κοιλιακή ευαισθησία 
    • Ειλεός 
    • Ερύθημα του πρόσθιου κοιλιακού τοιχώματος
    • Κοιλιακό άλγος
    • Ταχυκαρδία
    • Θωρακικό άλγος
    • Ναυτία 
    • Δύσπνοια
    • Εντοπισμένη ευαισθησία στην ψηλάφηση
    • Πλευριτική συλλογή
    • Ανύψωση του διαφράγματος 
    • Πόνος στους ώμους
    • Λόξυγγας 
    • Ευαισθησία στην πίεση των κατώτερων πλευρών
    • Ρόγχοι στην πνευμονική βάση

    ΑΙΤΙΑ ΥΠΟΔΙΑΦΡΑΓΜΑΤΙΚΟΥ ΑΠΟΣΤΗΜΑΤΟΣ

    • Επιπλοκή εγχείρησης στην κοιλία στο 50%
    • Διατιτραίνον τραύμα
    • Γαστρεντερικές διατρήσεις: σκωληκοειδίτιδα, εκολπωματίτιδα

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΥΠΟΔΙΑΦΡΑΓΜΑΤΙΚΟΥ ΑΠΟΣΤΗΜΑΤΟΣ

    • Εγχειρητική πράξη με σημαντική επιμόλυνση 
    • Ασθενείς με χρόνια νόσο - κίρρωση, νεφρική ανεπάρκεια, κακή διατροφή
    • Ασθενείς σε χρήση κορτικοστεροειδών, χημειοθεραπεία, ακτινοθεραπεία
    • Μυελοκαταστολή 

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΥΠΟΔΙΑΦΡΑΓΜΑΤΙΚΟΥ ΑΠΟΣΤΗΜΑΤΟΣ

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ

    • Άλλα ενδοκοιλιακά αποστήματα
    • Εμπύημα

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    • Λευκά αιμοσφαίρια
    • Καλλιέργειες αίματος 
    • Βιοχημικός έλεγχος

    ΠΘΟΛΟΓΟΑΝΑΤΟΜΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    • Πύον κάτω από το διάφραγμα
    • Οργανισμοί: Εσερίχια, στρεπτόκοκκος, πρωτέας, κλεμπσιέλλα, Bacteroides fragilis, κόκκοι, κλωστηρίδιο

    ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΗ

    • Αξονική τομογραφία
    • Μαγνητική τομογραφία καλύτερα
    • Υπέρηχοι 
    • Απλές ακτινογραφίες θώρακος και κοιλίας δείχνουν ανύψωση και αστάθεια του δεξιού διαφράγματος, υγρό στη δεξιά πλευροδιαφραγματική αύλακα, υδραερικό επίπεδο υποδιαφραγματικά
    • Σπινθηρογράφημα με γάλλιο (καλύτερα να μη γίνεται)

    ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΕΣ ΜΕΘΟΔΟΙ

    Αναρρόφηση καθοδηγούμενη με αξονική τομογραφία ή υπέρηχο 

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΥΠΟΔΙΑΦΡΑΓΜΑΤΙΚΟΥ ΑΠΟΣΤΗΜΑΤΟΣ

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ

    Ενδονοσοκομειακές 

    slide37 l

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ ΥΠΟΔΙΑΦΡΑΓΜΑΤΙΚΟΥ ΑΠΟΣΤΗΜΑΤΟΣ

    • Παροχέτευση του αποστήματος διαδερμική ή/και χειρουργική
    • Η διαδερμική παροχέτευση δεν ενδείκνυται αν
    1. το απόστημα έχει πολλαπλές εντοπίσεις,
    2. η οδός της παροχέτευσης διασταυρώνεται με το έντερο ή αμόλυντο περιτοναϊκό ή πλευριτικό χώρο,
    3. η πηγή της συνεχούς μόλυνσης είναι παρούσα, 
    4. υπάρχει μυκητιασική μόλυνση, 
    5. το πύον εντοπίζεται εν τω βάθει
    • Η χειρουργική παροχέτευση επιβάλλεται αν ο ασθενής δεν απαντά στη διαδερμική παροχέτευση σε 24-48 ώρες
    • Αντιβιοτικά
    • Υποστηρικτική αγωγή: διατροφή, κλινική παρακολούθηση, οξυγόνωση, ενυδάτωση 
    • Swan-Ganz καθετήρας σε μη σταθεροποιημένο ασθενή
    • Μηχανικός αερισμός αν είναι απαραίτητος
    • Αγγειοσυσπαστικά αν ενδείκνυνται 

    ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ

    Όπως γίνεται ανεκτή

    ΔΙΑΙΤΑ

    Έως την επανάκτηση της εντερικής λειτουργίας, παρεντερική σίτιση

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΥΠΟΔΙΑΦΡΑΓΜΑΤΙΚΟΥ ΑΠΟΣΤΗΜΑΤΟΣ

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ

    • Αντιβιοτικά ευρέος φάσματος ανάλογα με την καλλιέργεια και την ευαισθησία
    • Αμινογλυκοσίδες (τομπραμυκίνη ή γενταμυκίνη) 1,5-2 mg/Kg δόση εφόδου
    • Αμικασίνη 5-7,5 mg/Kg δόση εφόδου (ακριβή αγωγή)
    • Συν κλινδαμυκίνη 600 mg ΕΦ κάθε 6 ώρες ή
    • Μετρονιδαζόλη δόση εφόδου 15 mg/Kg και δόση συντήρησης 7,5 mg/Kg κέθε 6 ώρες

    Προφυλάξεις: 

    • Οι αμινογλυκοσίδες είναι ωτοτοξικές και νεφροτοξικές - παρακολουθείται η ουρία και η κρεατινίνη αίματος και τα επίπεδα των φαρμάκων στο αίμα (στη μέγιστη τιμή και τη μέση τιμή)
    • Αυξάνουμε το μεσοδιάστημα μεταξύ των δόσεων για να πετύχουμε τα κατάλληλα επίπεδα των φαρμάκων στο αίμα, ιδιαίτερα στη νεφρική ανεπάρκεια 
    • Ρύθμιση δόσης για το επιθυμητό μέγιστο επίπεδο στο αίμα
    • Στη νεφρική ανεπάρκεια δεν χρειάζεται προσαρμογή της δοσολογίας για τη μετρονιδαζόλη, καθώς μεταβολίζεται στο ήπαρ

    ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΑ ΦΑΡΜΑΚΑ

    • Κεφοξιτίνη 2 gm ΕΦ κάθε 6 ώρες
    • Κεφοπεραζόνη 1-2 gm ΕΦ κάθε 12 ώρες
    • Κεφοταξίμη 1 gm ΕΦ κάθε 6-8 ώρες 
    • Μεζλοκιλλίνη 3 gm ΕΦ κάθε 4 ώρες

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    • Συχνή εκτίμηση μετά την ίαση, έως και 6 εβδομάδες
    • Τακτική μέτρηση των λευκών αιμοσφαιρίων του αίματος
    • Ακτινογραφίες θώρακος μέχρι να γίνουν φυσιολογικές

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ

    • Θνησιμότητα 10-90% σε μη ικανοποιητική παροχέτευση 
    • Πολυσυστηματική ανεπάρκεια 
    • Επαναλαμβανόμενο απόστημα 
    • Αιμορραγία 
    • Απόφραξη εντερική 
    • Διάνοιξη τραύματος 
    • Συνεχόμενη σηπτική κατάσταση 
    • Πνευμονία
    • Πλευριτική συλλογή 
    • Διαπυητική πυλαιοφλεβίτιδα

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ 

    • Θάνατος, αν το απόστημα δεν παροχετευθεί ικανοποιητικά ή αν δεν υποστηριχθεί ζωτικά ο ασθενής

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    • Πολυσυστηματική ανεπάρκεια
    • Συστηματική σήψη 
    • Συρίγγιο

    ΗΛΙΚΙΑΚΑ ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Γηριατρικό: Χειρότερη πρόγνωση

    Τα καλύτερα συμπληρώματα διατροφής για τις λοιμώξεις

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τις λοιμώξεις

    blob 29

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Πόνος στην κοιλιά, αλλά που;

    Πνευμοθώρακας

    Οξεία περιτονίτιδα

    Αναερόβιες λοιμώξεις

    Χρήσιμες πληροφορίες για την αμοιβάδωση

    Χρήσιμες πληροφορίες για τη βρουκέλλωση

    Χρήσιμες πληροφορίες για την εκκολπωματική νόσο

    Εντερική απόφραξη

    www.emedi.gr