Σάββατο, 24 Μαΐου 2014 12:47

Τα επικίνδυνα φαγητά για τις καούρες

Γράφτηκε από την
Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(5 ψήφοι)

Υποφέρετε από γαστροοισοφαγική παλινδρόμηση και έχετε καούρες;

Αν έχετε ΓΟΠ-Γαστροοισοφαγική Παλινδρόμηση τα επικίνδυνα φαγητά είναι:

-Εσπεριδοειδή και όξινες τροφές

-Τηγανητά και λιπαρά φαγητά

-Έτοιμα παρασκευάσματα από σφολιάτα (τυρόπτες, λουκανικόπιτες, σπανακόπιτες κ.α.)

-Καφές και σοκολάτα

-Αλκοολούχα ποτά, ιδίως όταν συνδυάζονται με όξινο χυμό (όπως λεμόνι ή πορτοκάλι)

-Τροφές με άρωμα και γεύση μέντας

-Πικάντικα φαγητά με κρεμμύδι και σκόρδο

-Ντομάτα, η σάλτσα και ο χυμός της

-Η πίτσα, το τσίλι και οτιδήποτε καυτερό

Αν σας πιάσει κρίση καούρας πιείτε λίγο γάλα που αλκαλοποιεί το ph του στομάχου, δηλαδή μειώνει τα οξέα.

Η μαστίχα Χίου και η Αλόη είναι, επίσης, θεραπευτικές για την γαστροοισοφαγική παλινδρόμηση.

Συνιστάται να αποφεύγετε το γιαούρτι.

Τα καλύτερα συμπληρώματα διατροφής για τη γαστροοισοφαγική παλινδρόμηση

Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα καλύτερα συμπληρώματα διατροφής για τη γαστροοισοφαγική παλινδρόμηση

gastrooisophage 1

Διαβάστε, επίσης,

Πώς τα ακατάλληλα ρούχα και αξεσουάρ μπορούν να σας αρρωστήσουν

Οισοφάγος Barrett

Μήπως έχετε γαστροισοφαγική παλινδρόμηση

Αλγινικά φάρμακα για την δυσπεψία

Οι χρησιμότερες πληροφορίες για τα λεμόνια

Δίαιτα για το πεπτικό έλκος

Έχετε καούρες στο στομάχι;

Μήπως έχετε γαστροισοφαγική παλινδρόμηση

Μήπως έχετε πολλά αέρια;

Διαφραγματοκήλη

Γαστροπάρεση

Δυσπεψία

www.emedi.gr

Τα καλύτερα συμπληρώματα διατροφής για τη γαστροοισοφαγική παλινδρόμηση

Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα καλύτερα συμπληρώματα διατροφής για τη γαστροοισοφαγική παλινδρόμηση

Διαβάστηκε 3769 φορές Τελευταία τροποποίηση στις Σάββατο, 02 Φεβρουαρίου 2019 13:51
Σαββούλα Μάλλιου Κριαρά

Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

Σχετικά Άρθρα

  • Μυίαση Μυίαση

    Χρήσιμες πληροφορίες για τη μυίαση

    Μυίαση είναι η εισβολή στους ζώντες ιστούς των ανθρώπων και άλλων θηλαστικών, προνυμφών διπτέρων (νύμφες μυγών).

    Συνήθης πορεία - οξεία.

    Ενδημικές περιοχές - τροπική Αμερική, Αφρική, Νότιος Αμερική, Μεξικό, Καλιφόρνια.

    Η μυίαση είναι η παρασιτική προσβολή του σώματος ενός ζωντανού ζώου από προνύμφες μύγας (σκουλήκια) που αναπτύσσονται μέσα στον ξενιστή ενώ τρέφονται με τον ιστό του. Παρόλο που οι μύγες προσελκύονται συνήθως από ανοιχτές πληγές και τρίχες εμποτισμένες με ούρα ή κόπρανα, ορισμένα είδη μπορούν να δημιουργήσουν προσβολή ακόμη και σε μη σπασμένο δέρμα και είναι γνωστό ότι χρησιμοποιούν υγρό έδαφος. Επειδή ορισμένα ζώα (ιδιαίτερα μη αυτόχθονα κατοικίδια) δεν μπορούν να αντιδράσουν τόσο αποτελεσματικά όσο οι άνθρωποι στα αίτια και τις συνέπειες της μυίασης, τέτοιες προσβολές αποτελούν σοβαρό και συνεχές πρόβλημα για τις κτηνοτροφικές βιομηχανίες παγκοσμίως, προκαλώντας σοβαρές οικονομικές απώλειες όπου δεν μετριάζονται από την ανθρώπινη δράση. Αν και συνήθως ένα πολύ μεγαλύτερο πρόβλημα για τα ζώα, η μυίαση είναι επίσης μια σχετικά συχνή ασθένεια των ανθρώπων σε αγροτικές τροπικές περιοχές όπου ευδοκιμούν οι μύγες και συχνά μπορεί να απαιτείται ιατρική φροντίδα για χειρουργική αφαίρεση των παρασίτων. Η μυίαση ποικίλλει ευρέως ως προς τις μορφές και τις επιπτώσεις της στα θύματα. Τέτοιες παραλλαγές εξαρτώνται σε μεγάλο βαθμό από το είδος της μύγας και από το πού βρίσκονται οι προνύμφες. Μερικές μύγες γεννούν αυγά σε ανοιχτές πληγές, άλλες προνύμφες μπορεί να εισβάλουν στο δέρμα ή να εισέλθουν στο σώμα από τη μύτη ή τα αυτιά και άλλες μπορεί να καταποθούν εάν τα αυγά εναποτίθενται στα χείλη ή στο φαγητό. Μπορεί επίσης να υπάρξει τυχαία μυίαση που μπορεί να προκαλέσει το Eristalis tenax στους ανθρώπους μέσω νερού που περιέχει τις προνύμφες ή σε μολυσμένα άψητα τρόφιμα. Το όνομα της πάθησης προέρχεται από την αρχαία ελληνική μυῖα (μυία), που σημαίνει «μύγα».

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΜΥΙΑΣΗΣ

    Ο τρόπος με τον οποίο η μυίαση επηρεάζει το ανθρώπινο σώμα εξαρτάται από το πού βρίσκονται οι προνύμφες. Οι προνύμφες μπορεί να βρεθούν σε διάφορες θέσεις: το δέρμα, τα μάτια, τα αυτιά, το στομάχι και το έντερο ή στο ουρογεννητικό σύστημα. Μπορεί να εισβάλλουν σε ανοιχτές πληγές και βλάβες ή σε μη σπασμένο δέρμα. Μερικά εισέρχονται στο σώμα από τη μύτη ή τα αυτιά. Οι προνύμφες ή τα αυγά μπορούν να φτάσουν στο στομάχι ή τα έντερα εάν καταποθούν με την τροφή και να προκαλέσουν γαστρική ή εντερική μυίαση. 

    Συμπτώματα συνδρόμου μυίασης:

    • Δερματική μυίαση: Επώδυνα, βραδέως αναπτυσσόμενα έλκη ή πληγές που μπορεί να διαρκέσουν για παρατεταμένη περίοδο
    • Ρινική μυίαση: Απόφραξη ρινικών οδών και έντονος ερεθισμός. Σε ορισμένες περιπτώσεις μπορεί να αναπτυχθεί οίδημα του προσώπου και πυρετός. Ο θάνατος δεν είναι ασυνήθιστος.
    • Ακουστική μυίαση: Αίσθηση ερπυσμού και βουητό. Μερικές φορές υπάρχει δυσοσμία. Εάν βρίσκονται στο μέσο αυτί, οι προνύμφες μπορεί να φτάσουν στον εγκέφαλο.
    • Οφθαλμομυίαση: Σοβαρός ερεθισμός, οίδημα και πόνος. Αρκετά συχνό.

    Μυίαση πληγών

    Η μυίαση του τραύματος εμφανίζεται όταν οι προνύμφες της μύγας προσβάλλουν ανοιχτά τραύματα. Ήταν μια σοβαρή επιπλοκή των τραυμάτων πολέμου σε τροπικές περιοχές και μερικές φορές παρατηρείται σε παραμελημένα τραύματα στα περισσότερα μέρη του κόσμου. Οι προδιαθεσικοί παράγοντες περιλαμβάνουν κακές κοινωνικοοικονομικές συνθήκες, ακραίες ηλικίες, παραμέληση, διανοητική αναπηρία, ψυχιατρικές ασθένειες, αλκοολισμό, διαβήτη και αγγειακή αποφρακτική νόσο.

    Μυίαση ματιών

    Η μυίαση του ανθρώπινου ματιού ή η οφθαλμομυίαση μπορεί να προκληθεί από το Hypoderma tarandi, μια παρασιτική μύγα του καριμπού ή Ταράνδου. Είναι γνωστό ότι οδηγεί σε ραγοειδίτιδα, γλαύκωμα και αποκόλληση αμφιβληστροειδούς. Η ανθρώπινη οφθαλμομυίαση, τόσο η εξωτερική όσο και η εσωτερική, προκαλείται από τις προνύμφες της μύγας.

    ΑΙΤΙΑ ΜΥΙΑΣΗΣ

    Ο κύκλος ζωής στα πρόβατα είναι χαρακτηριστικός της ασθένειας. Οι θηλυκές μύγες γεννούν τα αυγά τους πάνω στο πρόβατο σε υγρές, προστατευμένες περιοχές του σώματος που είναι εμποτισμένες με ούρα και κόπρανα, κυρίως στους γλουτούς. Χρειάζονται περίπου οκτώ ώρες έως μια μέρα για να εκκολαφθούν τα αυγά, ανάλογα με τις συνθήκες. Μόλις εκκολαφθούν, οι προνύμφες τρυπούν το δέρμα με τα στοματικά τους μέρη, προκαλώντας ανοιχτές πληγές. Μόλις το δέρμα ραγεί, οι προνύμφες στη συνέχεια διοχετεύονται μέσω των πληγών στον υποδόριο ιστό του ξενιστή, προκαλώντας βαθιές και ερεθιστικές βλάβες που υπόκεινται σε μεγάλο βαθμό σε μόλυνση. Μετά, περίπου, τη δεύτερη ημέρα, η βακτηριακή λοίμωξη είναι πιθανή και, εάν αφεθεί χωρίς θεραπεία προκαλείται σηψαιμία. Αυτό οδηγεί σε ανορεξία και αδυναμία και είναι γενικά θανατηφόρος εάν δεν αντιμετωπιστεί.

    Υπάρχουν τρεις κύριες οικογένειες μυγών που προκαλούν μυίαση στα ζώα και επίσης, περιστασιακά, στους ανθρώπους:

    1. Calliphoridae: Μερικά παραδείγματα περιλαμβάνουν Calliphora vomitoria και Calliphora vicina Oestridae
    2. Sarcophagidae (σαρκόμυγες) Sarcophaga barbata βρίσκονται συνήθως σε νεκρά και σάπια κρέατα και περιττώματα ζώων. Αυτό οφείλεται στο γεγονός ότι οι προνύμφες τους είναι προαιρετικά παράσιτα, καθώς τρέφονται με οργανικό ιστό και χρησιμοποιούν το απόθεμα οξυγόνου του ξενιστή.

    Άλλες οικογένειες που εμπλέκονται περιστασιακά είναι:

    1. Anisopodidae Piophilidae
    2. Stratiomyidae Syrphidae
    • Ειδική μυίαση

    Προκαλείται από μύγες που χρειάζονται ξενιστή για την ανάπτυξη των προνυμφών:

    1. Dermatobia hominis (ανθρώπινη μύγα)
    2. Cordylobia anthropophaga 
    3. Oestrus ovis (μύγα προβάτου)
    4. Hypoderma spp. (μύγες βοοειδών)
    5. Gasterophilus spp. (μύγα αλόγου)
    6. Cochliomyia hominivorax 
    7. Chrysomya bezziana 
    8. Auchmeromyia senegalensis
    9. Cuterebra spp. (μύγα τρωκτικών και κουνελιών)
    • Μη ειδική μυίαση

    Προκαλείται από μύγες που συνήθως γεννούν τα αυγά τους σε αποσύνθεση ζωικής ή φυτικής ύλης, αλλά μπορεί να αναπτυχθεί σε έναν ξενιστή εάν υπάρχουν ανοιχτές πληγές:

    1. Lucilia spp. 
    2. Cochliomyia spp. 
    3. Phormia spp. 
    4. Calliphora spp. 
    5. Sarcophaga spp. 

    Οι σαρκώδεις μύγες ή οι σαρκοφάγοι, μέλη της οικογένειας Sarcophagidae, μπορούν να προκαλέσουν εντερική μυίαση στον άνθρωπο εάν τα θηλυκά γεννούν τα αυγά τους σε κρέας ή φρούτα.

    • Τυχαία μυίαση

    Ονομάζεται επίσης ψευδομυίαση. Προκαλείται από μύγες που δεν έχουν καμία προτίμηση ή ανάγκη να αναπτυχθούν σε έναν ξενιστή, αλλά θα το κάνουν σε σπάνιες περιπτώσεις. Η μετάδοση συμβαίνει μέσω τυχαίας εναπόθεσης αυγών σε στοματικά ή ουρογεννητικά ανοίγματα ή με κατάποση αυγών ή προνυμφών που βρίσκονται πάνω στο φαγητό.

    Άλλες μύγες που μπορεί να προκαλέσουν κατά λάθος μυίαση είναι:

    1. Musca domestica (οικιακή μύγα)
    2. Fannia spp. (μύγες τουαλέτας)
    3. Eristalis tenax (σκουλήκια με ουρά αρουραίων)
    4. Muscina spp.

    Οι ενήλικες μύγες δεν είναι παρασιτικές, αλλά όταν γεννούν τα αυγά τους σε ανοιχτές πληγές και εκκολάπτονται στο στάδιο της προνύμφης τους (επίσης γνωστές ως σκουλήκια ή σκουλήκια), οι προνύμφες τρέφονται με ζωντανό ή νεκρωτικό ιστό, προκαλώντας την ανάπτυξη μυίασης. Μπορούν επίσης να καταποθούν ή να εισέλθουν μέσω άλλων ανοιγμάτων του σώματος.

    pntd.0007391.g001

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΜΥΙΑΣΗΣ

    Η μυίαση συχνά διαγιγνώσκεται λάθος στις Ηνωμένες Πολιτείες επειδή είναι σπάνια και τα συμπτώματά της δεν είναι συγκεκριμένα. Η εντερική μυίαση και η μυίαση των ούρων είναι ιδιαίτερα δύσκολο να διαγνωστούν. Οι ενδείξεις ότι μπορεί να υπάρχει μυίαση περιλαμβάνουν πρόσφατο ταξίδι σε μια ενδημική περιοχή, μία ή περισσότερες μη επουλωτικές βλάβες στο δέρμα, κνησμός, πόνος κάτω από το δέρμα, έκκριση από ένα σημείο. Ο ορολογικός έλεγχος έχει επίσης χρησιμοποιηθεί για τη διάγνωση της παρουσίας προνυμφών στην ανθρώπινη οφθαλμομυίαση.

    Η μυίαση είναι η «προσβολή ζώντων ανθρώπων και σπονδυλωτών με δίπτερες προνύμφες, οι οποίες τουλάχιστον για μια περίοδο τρέφονται με νεκρό ή ζωντανό ιστό του ξενιστή, υγρές σωματικές ουσίες ή τροφή που καταπίνεται».

    Για παράδειγμα, η σίτιση με νεκρό ή νεκρωτικό ιστό δεν αποτελεί γενικά πρόβλημα, εκτός εάν οι προνύμφες όπως αυτές των μυγών της οικογένειας Piophilidae επιτίθενται σε αποθηκευμένα τρόφιμα όπως τυρί ή κονσερβοποιημένα κρέατα. Μια τέτοια δραστηριότητα υποδηλώνει σαπροφαγία παρά παρασιτισμό. 

    Ταξινόμηση μυίασης που χρησιμοποιείται από το ICD-10.

    Για παράδειγμα:

    • Δερματική
    • Υποδερμική
    • Μυίαση τριχωτού δέρματος
    • Ρινοφαρυγγική μυίαση, μυίαση κόλπων ή μυίαση φάρυγγα
    • Οφθαλμική μυίαση μέσα ή γύρω από το μάτι 
    • Ακουστική μυίαση, μέσα ή γύρω από το αυτί 
    • Ορθική ή εντερική μυίαση 
    • Ουρογεννητική μυίαση 

    ΠΡΟΛΗΨΗ ΜΥΙΑΣΗΣ

    Η πρώτη μέθοδος καταπολέμησης είναι προληπτική και στοχεύει στην εξάλειψη των ενήλικων μυγών προτού προκαλέσουν οποιαδήποτε βλάβη. Η δεύτερη μέθοδος ελέγχου είναι η θεραπεία από τη στιγμή που υπάρχει προσβολή και αφορά τα μολυσμένα ζώα (συμπεριλαμβανομένων των ανθρώπων). Η κύρια μέθοδος ελέγχου των ενήλικων πληθυσμών μυγών που προκαλούν μυίαση περιλαμβάνει εφαρμογές εντομοκτόνων στο περιβάλλον. Μπορούν να χρησιμοποιηθούν οργανοφωσφορικές ή οργανικές ενώσεις χλωρίου, συνήθως, με ψεκασμό. Μια εναλλακτική μέθοδος πρόληψης είναι η τεχνική στείρων εντόμων όπου εισάγεται ένας σημαντικός αριθμός τεχνητά εκτρεφόμενων αποστειρωμένων (συνήθως μέσω ακτινοβόλησης) αρσενικών μυγών. Οι αρσενικές μύγες ανταγωνίζονται με τα αρσενικά της άγριας φυλής για τα θηλυκά προκειμένου να συζευχθούν και έτσι να αναγκάσουν τα θηλυκά να γεννήσουν παρτίδες μη γονιμοποιημένων αυγών που δεν μπορούν να αναπτυχθούν στο στάδιο της προνύμφης. Μια μέθοδος πρόληψης περιλαμβάνει την αφαίρεση του περιβάλλοντος που είναι πιο ευνοϊκό για τις μύγες. Μια άλλη μέθοδος είναι η αφαίρεση του μαλλιού γύρω από την ουρά και ανάμεσα στα πίσω πόδια στα πρόβατα, το οποίο είναι ένα ευνοϊκό περιβάλλον για τις προνύμφες. Για την πρόληψη της μυίασης στον άνθρωπο, υπάρχει ανάγκη για γενική βελτίωση της υγιεινής, της προσωπικής υγιεινής και της εξόντωσης των μυγών με εντομοκτόνα. Τα ρούχα πρέπει να πλένονται καλά, κατά προτίμηση σε ζεστό νερό, να στεγνώνουν μακριά από τις μύγες και να σιδερώνονται καλά. Η θερμότητα σκοτώνει τα αυγά των μυγών που προκαλούν μυίαση.

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΜΥΙΑΣΗΣ

    • Χειρουργική 
    • Τοπική αναισθησία
    • Ορυκτά έλαια
    • Λουτρό με αιθέρια έλαια

    Αυτό ισχύει μόλις διαπιστωθεί η προσβολή. Καλύπτετε την οπή με βαζελίνη. Η έλλειψη οξυγόνου στη συνέχεια αναγκάζει την προνύμφη να βγει στην επιφάνεια, όπου μπορεί να αντιμετωπιστεί πιο εύκολα. Πρώτα η προνύμφη πρέπει να εξαλειφθεί μέσω της πίεσης γύρω από τη βλάβη και της χρήσης λαβίδας. Δεύτερον, η πληγή πρέπει να καθαριστεί και να απολυμανθεί. Απαιτείται περαιτέρω έλεγχος για την αποφυγή περαιτέρω προσβολής. Τα ζώα μπορούν να αντιμετωπιστούν προληπτικά με βλωμούς βραδείας αποδέσμευσης που περιέχουν ιβερμεκτίνη, η οποία μπορεί να παρέχει μακροπρόθεσμη προστασία από την ανάπτυξη των προνυμφών. Τα πρόβατα μπορούν επίσης να ψεκαστούν με εντομοκτόνο για να δηλητηριαστούν οι προνύμφες.

    Θεραπεία με σκουλήκια:  Τα σκουλήκια έχουν χρησιμοποιηθεί θεραπευτικά για τον καθαρισμό νεκρωτικών πληγών. Οι προνύμφες μύγας που τρέφονται με νεκρό ιστό μπορούν να καθαρίσουν τις πληγές και μπορεί να μειώσουν τη βακτηριακή δραστηριότητα και την πιθανότητα δευτερογενούς μόλυνσης. Διαλύουν τον νεκρό ιστό εκκρίνοντας πεπτικά ένζυμα στο τραύμα, τρώγοντας ενεργά τον νεκρό ιστό. Η θεραπεία απομάκρυνσης σκουληκιών ή θεραπεία με προνύμφες, έχει εγκριθεί για τη θεραπεία διαβητικών ελκών ποδιών, ελκών πίεσης ή κατάκλισης, ελκών φλεβικής στάσης και τραυματικές και μετεγχειρητικές πληγών που δεν ανταποκρίνονται στις συμβατικές θεραπείες. Οι προνύμφες της πράσινης μύγας χρησιμοποιούνται πλέον αποκλειστικά για το σκοπό αυτό, αφού κατά προτίμηση καταβροχθίζουν μόνο νεκρωτικό ιστό, αφήνοντας ανέπαφο τον υγιή ιστό. Και άλλες κύριες ποικιλίες προνυμφών μυγών  τοποθετούνται στην πληγή και καλύπτονται με αποστειρωμένο επίδεσμο από γάζα και νάιλον. Ωστόσο, πάρα πολλές προνύμφες που τοποθετούνται στο τραύμα μπορούν να έχουν ως αποτέλεσμα την κατανάλωση υγιών ιστών, δημιουργώντας μια νέα πληγή και προκαλώντας έναν τύπο μυίασης.

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τις λοιμώξεις

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα προϊόντα για τις λοιμώξεις 

    zcm9990923710003

     

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Δήγματα και κεντρίσματα εντόμων

    Πώς να χρησιμοποιείτε τα αιθέρια έλαια

    Τρυπανοσωμίαση της Αφρικής

    Έλαιο θυμαριού

    Ο βασιλικός

    Οικολογικά εντομοκτόνα

    www.emedi.gr

     

  • Δακτύλιος Schatzki Δακτύλιος Schatzki

    Χρήσιμες πληροφορίες για το δακτύλιο Schatzki

    Δακτύλιος Schatzki είναι δακτυλιοειδής στένωση του κατώτερου οισοφάγου, στο όριο πλακώδους και κυλινδρικού επιθηλίου. Είναι, πιθανώς, συγγενής και εκτείνεται 2-4 mm στον υποβλεννογόνιο.

    Χαρακτηριστικά: δυσφαγία ή ακτινολογική διερεύνηση με βαριούχο γεύμα επιβεβαιώνει τη διάγνωση, επιδεικνύοντας τη δακτυλιοειδή στένωση του κατώτερου οισοφάγου.

    Συνήθης πορεία - χρόνια, προϊούσα.

    Ο δακτύλιος Schatzki ή δακτύλιος Schatzki-Gary ή σύνδρομο οισοφαγογαστρικού δακτυλίου ή σύνδρομο δακτυλίου του κατώτερου οισοφάγου είναι μια στένωση του κατώτερου οισοφάγου που μπορεί να προκαλέσει δυσκολία στην κατάποση (δυσφαγία). Η στένωση προκαλείται από έναν δακτύλιο βλεννογόνου ιστού (που ευθυγραμμίζει τον οισοφάγο) ή το μυϊκό ιστό. Ο δακτύλιος Schatzki είναι ένας συγκεκριμένος τύπος "οισοφαγικού δακτυλίου" και οι δακτύλιοι Schatzki υποδιαιρούνται περαιτέρω σε αυτούς που βρίσκονται πάνω από τη συμβολή οισοφάγου/στομάχου και σε αυτούς που βρίσκονται στην πλακοειδή συμβολή στον κάτω οισοφάγο. Οι ασθενείς με δακτυλίους Schatzki μπορεί να αναπτύξουν διαλείπουσα δυσκολία στην κατάποση ή απόφραξη του οισοφάγου.

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΔΑΚΤΥΛΙΟΥ SCHATZKI

    Δεν έχουν όλοι οι ασθενείς με δακτύλιο Schatzki συμπτώματα. Το βαριούχο γεύμα μερικές φορές αναδεικνύει τους δακτυλίους Schatzki σε ασθενείς χωρίς δυσκολίες κατάποσης. Όταν ο δακτύλιος Schatzki προκαλεί συμπτώματα, συνήθως, υπάρχει δυσκολία στην κατάποση (δυσφαγία) στερεών τροφών ή μια αίσθηση ότι η τροφή «κολλάει» κατά την κατάποση, ειδικά εάν η τροφή δεν μασηθεί καλά. Οι ασθενείς συνήθως είναι σε θέση να συνεχίσουν να τρώνε. Ωστόσο, μπορεί να εμφανιστεί πλήρης απόφραξη του οισοφάγου από βλωμό τροφής. Αυτό μπορεί να προκαλέσει συντριπτικό πόνο στο στήθος και μπορεί να χρειαστεί άμεση θεραπεία με ενδοσκόπηση, η οποία είναι η χρήση μιας εξειδικευμένης κάμερας οπτικών ινών για την αφαίρεση της τροφής. Αφού εντοπιστεί η απόφραξη, εισάγονται παγίδες ή λαβίδες για να τραβήξουν την τροφή έξω από τον οισοφάγο ή να την σπρώξουν στο στομάχι. Το τελευταίο γίνεται με προσοχή, συνήθως όταν είναι ήδη γνωστή η ανατομία των δομών γύρω από την απόφραξη.

    • Οι δακτύλιοι Schatzki μπορούν να συσχετιστούν με συγκοπή από κατάποση, μια σπάνια αιτία συγκοπής.
    • Οι δακτύλιοι Schatzki σχετίζονται με την εμφάνιση οισοφάγου Barrett, ο οποίος θεωρείται ως προκαρκινική κατάσταση του οισοφάγου σε ορισμένες περιπτώσεις.

    image 54 1

    ΑΙΤΙΑ ΔΑΚΤΥΛΙΟΥ SCHATZKI

    Μπορεί να εμπλέκονται τόσο συγγενείς όσο και επίκτητοι παράγοντες.

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΔΑΚΤΥΛΙΟΥ SCHATZKI

    Ο δακτύλιος Schatzki συνήθως διαγιγνώσκεται με οισοφαγογαστροδωδεκαδακτυλική εξέταση ή κατάποση βαρίου. Η ενδοσκόπηση συνήθως δείχνει έναν δακτύλιο εντός του αυλού του οισοφάγου που μπορεί να είναι ποικίλου μεγέθους. Ο δακτύλιος βρίσκεται συνήθως λίγα εκατοστά πάνω από τη γαστροοισοφαγική συμβολή, όπου ο οισοφάγος ενώνεται με το στομάχι. Οι δακτύλιοι Schatzki μπορεί συχνά να μοιάζουν με μια σχετική οντότητα που ονομάζεται οισοφαγικός ιστός. Οι οισοφαγικοί ιστοί περιέχουν επίσης επιπλέον βλεννογόνο ιστό, αλλά δεν περιβάλλουν πλήρως τον οισοφάγο. Οι ενδοσκοπήσεις και τα βαριούχα γεύματα που γίνονται για άλλους λόγους συχνά αποκαλύπτουν ακτυλίους Schatzki, που σημαίνει ότι πολλοί δακτύλιοι Schatzki είναι ασυμπτωματικοί.

    Έχουν περιγραφεί δύο ποικιλίες δακτυλίων Schatzki. Ένας δακτύλιος ινώδους ιστού που είναι ο λιγότερο συχνός τύπος δαχτυλιδιού Schatzki. Συνηθέστερα, ο δακτύλιος αποτελείται από τον ίδιο βλεννογόνο ιστό που καλύπτει ολόκληρο τον οισοφάγο.

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΔΑΚΤΥΛΙΟΥ SCHATZKI

    • Διαστολή του δακτυλίου Schatzki

    Οι ασυμπτωματικοί δακτύλιοι Schatzki σπάνια επιδεινώνονται με την πάροδο του χρόνου και δε χρειάζονται θεραπεία.

    Οι συμπτωματικοί δακτύλιοι Schatzki μπορούν να αντιμετωπιστούν με διαστολή του οισοφάγου, χρησιμοποιώντας διαστολείς ή μπαλόνι. Αυτά έχουν βρεθεί ότι είναι εξίσου αποτελεσματικά. Η διαστολή Bougie περιλαμβάνει τη διέλευση μακριών διασταλτικών σωλήνων αυξανόμενου μεγέθους προς τα κάτω στον οισοφάγο για να τεντώσει την περιοχή της στένωσης, είτε μέσω ενός οδηγού σύρματος που περνά στο στομάχι με ενδοσκόπηση (σύστημα Savary-Gillard) είτε χρησιμοποιώντας διαστολείς υδραργύρου (σύστημα Maloney). Η διαστολή μπορεί να προκαλέσει κάποιο προσωρινό ερεθισμό. Μια σύντομη θεραπεία με αναστολείς αντλίας πρωτονίων μπορεί να μειώσει την επιδείνωση από παλινδρόμηση οξέος του στομάχου στον οισοφάγο. Η διάρκεια του οφέλους της διαστολής ποικίλλει, αλλά μπορεί να είναι από μήνες έως χρόνια. Η διαστολή μπορεί να επαναληφθεί εάν η στένωση επαναληφθεί.

    Τα καλύτερα συμπληρώματα διατροφής για το πεπτικό σας σύστημα

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα καλύτερα συμπληρώματα διατροφής για την υγεία του πεπτικού σας συστήματος

    image05158

     

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό

    Διαβάστε, επίσης,

    Χρήσιμες πληροφορίες για την οξεία δυσφαγία

    Οξεία δυσφαγία

    www.emedi.gr

     

     

  • Χρήσιμες πληροφορίες για τη δυσοσμία του στόματος Χρήσιμες πληροφορίες για τη δυσοσμία του στόματος

    Δυσοσμία του στόματος ή χαλίτωση

    Η κακοσμία του στόματος ή δυσοσμία του στόματος, είναι ένα σύμπτωμα στο οποίο υπάρχει μια αισθητά δυσάρεστη οσμή της αναπνοής. Μπορεί να οδηγήσει σε άγχος, σχετίζεται επίσης με την κατάθλιψη και με συμπτώματα ιδεοψυχαναγκαστικής διαταραχής.

    Οι ανησυχίες για την κακοσμία του στόματος μπορούν να χωριστούν σε γνήσιες και μη γνήσιες περιπτώσεις.

    Από αυτούς που έχουν γνήσια κακοσμία, περίπου το 85% των περιπτώσεων προέρχεται από το εσωτερικό του στόματος. Οι υπόλοιπες περιπτώσεις πιστεύεται ότι οφείλονται σε διαταραχές στη μύτη, τα ιγμόρεια, το λαιμό, τους πνεύμονες, τον οισοφάγο ή το στομάχι. Σπάνια, η κακοσμία του στόματος μπορεί να οφείλεται σε μια υποκείμενη ιατρική κατάσταση όπως η ηπατική ανεπάρκεια ή η κετοξέωση.

    Οι μη γνήσιες περιπτώσεις συμβαίνουν όταν κάποιος αισθάνεται ότι έχει κακή αναπνοή αλλά κάποιος άλλος δεν μπορεί να την εντοπίσει. Αυτό εκτιμάται ότι αποτελεί μεταξύ 5% και 72% των περιπτώσεων. Η θεραπεία εξαρτάται από την υποκείμενη αιτία.

    Οι αρχικές προσπάθειες μπορεί να περιλαμβάνουν καθαρισμό της γλώσσας, στοματικό διάλυμα και νήμα. Ενδεικτικά στοιχεία υποστηρίζουν τη χρήση στοματικών πλύσεων που περιέχουν χλωρεξιδίνη ή χλωριούχο κετυλοπυριδίνιο.

    Η θεραπεία υποκείμενης νόσου όπως η ουλίτιδα, η τερηδόνα, οι πέτρες στις αμυγδαλές ή η γαστροοισοφαγική παλινδρόμηση μπορεί να βοηθήσει. Η συμβουλευτική μπορεί να είναι χρήσιμη σε όσους πιστεύουν λανθασμένα ότι έχουν κακή αναπνοή. Τα εκτιμώμενα ποσοστά κακοσμίας του στόματος ποικίλλουν από 6% έως 50% του πληθυσμού. Η ανησυχία για την κακή αναπνοή είναι ο τρίτος πιο συχνός λόγος που οι άνθρωποι αναζητούν οδοντιατρική φροντίδα, μετά την τερηδόνα και την ουλίτιδα. Πιστεύεται ότι γίνεται πιο κοινό καθώς οι άνθρωποι γερνούν. Η κακή αναπνοή θεωρείται κοινωνικό ταμπού και όσοι επηρεάζονται μπορεί να στιγματιστούν. 

    ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΤΙΚΑ

    Οι γαστρεντερικές διαταραχές, γενικά, δεν προκαλούν δυσοσμία του στόματος και, επομένως, η δυσάρεστη οσμή της αναπνοής δεν αντανακλά την κατάσταση του πεπτικού συστήματος ή τη λειτουργικότητα του εντέρου.

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ

    Η κακή αναπνοή είναι όταν πιστεύεται ότι υπάρχει μια αισθητά δυσάρεστη οσμή στην αναπνοή. Μπορεί να οδηγήσει σε άγχος. Σχετίζεται επίσης με κατάθλιψη και συμπτώματα ιδεοψυχαναγκαστικής διαταραχής.

    ΑΙΤΙΑ

    1. Εισπνεόμενα στοιχεία
    2. Καταπινόμενα στοιχεία 
    3. Ουλίτιδα 
    4. Περιοδοντίτιδα 
    5. Ζύμωση τροφών μέσα στο στόμα 
    6. Συστηματική νόσος (αμυγδαλίτιδα, πνευμονία, βρογχεκτασίες, πνευμονικό απόστημα)
    7. Ηπατική εγκεφαλοπάθεια
    8. Διαβητική οξέωση 
    9. Λοιμώδης νόσοι 
    10. Νεοπλαστική νόσος της αναπνευστικής οδού 
    11. Υποχονδρίαση 
    • Στόμα: Στο 90% περίπου των περιπτώσεων γνήσιας δυσοσμίας, η προέλευση της οσμής βρίσκεται στο ίδιο το στόμα. Αυτό είναι γνωστό ως ενδοστοματική δυσοσμία ή στοματική δυσοσμία. Οι πιο συνηθισμένες αιτίες είναι το βιοφίλμ που παράγει οσμή στο πίσω μέρος της γλώσσας ή σε άλλες περιοχές του στόματος λόγω κακής στοματικής υγιεινής. Αυτό το βιοφίλμ έχει ως αποτέλεσμα την παραγωγή υψηλών επιπέδων δυσάρεστων οσμών. Οι οσμές παράγονται κυρίως λόγω της διάσπασης των πρωτεϊνών σε μεμονωμένα αμινοξέα, ακολουθούμενη από την περαιτέρω διάσπαση ορισμένων αμινοξέων για την παραγωγή ανιχνεύσιμων δύσοσμων αερίων. Οι πτητικές ενώσεις θείου σχετίζονται με τα επίπεδα δυσοσμίας του στόματος και συνήθως μειώνονται μετά από επιτυχή θεραπεία. Άλλα μέρη του στόματος μπορεί επίσης να συμβάλλουν στη συνολική οσμή, αλλά δεν είναι τόσο συχνά όσο το πίσω μέρος της γλώσσας. Αυτές οι αιτίες είναι οι μεσοδόντιες και υποουλικές κόγχες, οι κακές οδοντιατρικές εργασίες, οι περιοχές παρακράτησης τροφής ανάμεσα στα δόντια, τα αποστήματα και οι ακάθαρτες οδοντοστοιχίες. Οι στοματικές βλάβες που προκαλούνται από ιογενείς λοιμώξεις όπως ο απλός έρπης και ο HPV μπορεί επίσης να συμβάλλουν στην κακοσμία του στόματος. Η ένταση της κακοσμίας μπορεί να διαφέρει κατά τη διάρκεια της ημέρας, λόγω της κατανάλωσης ορισμένων τροφών (όπως σκόρδο, κρεμμύδια, κρέας, ψάρι και τυρί), το κάπνισμα και η κατανάλωση αλκοόλ. Δεδομένου ότι το στόμα εκτίθεται σε λιγότερο οξυγόνο και είναι ανενεργό κατά τη διάρκεια της νύχτας, η οσμή είναι συνήθως χειρότερη κατά το ξύπνημα ("πρωινή αναπνοή"). Η κακοσμία του στόματος μπορεί να είναι παροδική, συχνά εξαφανίζεται μετά από φαγητό, ποτό, βούρτσισμα δοντιών, χρήση οδοντικού νήματος ή έκπλυση με εξειδικευμένο στοματικό διάλυμα. Η κακοσμία του στόματος μπορεί επίσης να είναι επίμονη (χρόνια κακοσμία), η οποία επηρεάζει περίπου το 25% του πληθυσμού σε διάφορους βαθμούς.
    • Γλώσσα: Φυσιολογική εμφάνιση της γλώσσας, με ορατή λευκή επικάλυψη και κανονική ακανόνιστη επιφάνεια στην οπίσθια ράχη. Η πιο κοινή εντόπιση για τη στοματική δυσοσμία του στόματος είναι η γλώσσα. Τα βακτήρια της γλώσσας παράγουν δύσοσμες ενώσεις και λιπαρά οξέα και ευθύνονται για το 80 έως 90% όλων των περιπτώσεων κακής αναπνοής που σχετίζονται με το στόμα. Μεγάλες ποσότητες φυσικών βακτηρίων βρίσκονται συχνά στο οπίσθιο ραχιαίο τμήμα της γλώσσας. Αυτό το τμήμα της γλώσσας είναι σχετικά στεγνό και ανεπαρκώς καθαρισμένο και η δομή της ράχης της γλώσσας παρέχει έναν ιδανικό βιότοπο για αναερόβια βακτήρια, τα οποία ευδοκιμούν κάτω από μια επίστρωση γλώσσας που σχηματίζεται συνεχώς από υπολείμματα τροφής, νεκρά επιθηλιακά κύτταρα, οπισθορινική έκκριση και υπερκείμενα βακτήρια, ζωντανά και νεκρά. Όταν αφεθεί στη γλώσσα, η αναερόβια αναπνοή τέτοιων βακτηρίων μπορεί να δώσει είτε τη σάπια μυρωδιά της ινδόλης, της σκατόλης, των πολυαμινών ή τη μυρωδιά του «σάπιου αυγού» πτητικών ενώσεων θείου, όπως υδρόθειο, μεθυλομερκαπτάνη, αλλυλομεθυλοσουλφίδιο και διμεθυλοσουλφίδιο. Η παρουσία βακτηρίων που παράγουν δυσοσμία του στόματος στο πίσω μέρος της γλώσσας δεν πρέπει να συγχέεται με την επικάλυψη της γλώσσας. Τα βακτήρια είναι αόρατα με γυμνό μάτι και οι βαθμοί λευκής επικάλυψης της γλώσσας είναι παρόντες στους περισσότερους ανθρώπους με και χωρίς δυσοσμία του στόματος. Μια ορατή λευκή επικάλυψη γλώσσας δεν ισοδυναμεί πάντα με το πίσω μέρος της γλώσσας ως προέλευση της δυσοσμία του στόματος, ωστόσο μια "λευκή γλώσσα" πιστεύεται ότι είναι σημάδι δυσοσμίας του στόματος. Στη στοματική ιατρική γενικά, μια λευκή γλώσσα θεωρείται σημάδι αρκετών ιατρικών καταστάσεων. Οι ασθενείς με περιοδοντική νόσο αποδείχθηκε έχουν εξαπλάσιο επιπολασμό επικάλυψης της γλώσσας σε σύγκριση με τα φυσιολογικά άτομα. Οι ασθενείς με δυσοσμία του στόματος έχουν, επίσης, σημαντικά υψηλότερα βακτηριακά φορτία σε αυτήν την περιοχή σε σύγκριση με άτομα χωρίς δυσοσμία του στόματος.
    • Ούλα: Οι ουλικές ρωγμές είναι οι μικρές αυλακώσεις μεταξύ των δοντιών και των ούλων φλεγμαίνουν όταν υπάρχει ουλίτιδα. Η διαφορά μεταξύ της ουλικής σχισμής και του περιοδοντικού θύλακα είναι ότι η πρώτη έχει βάθος <3 mm και η δεύτερη >3 mm. Οι περιοδοντικοί θύλακες συνήθως συνοδεύουν την περιοδοντική νόσο (ουλίτιδα). Υπάρχει κάποια διαμάχη σχετικά με τον ρόλο των περιοδοντικών παθήσεων στην πρόκληση κακοσμίας του στόματος. Ωστόσο, η προχωρημένη περιοδοντική νόσος είναι μια συχνή αιτία σοβαρής δυσοσμία του στόματος. Τα άτομα με μη ελεγχόμενο διαβήτη είναι πιο επιρρεπή να έχουν πολλαπλό ουλικά και περιοδοντικά αποστήματα. Τα ούλα τους είναι εμφανή με μεγάλες χαλαρώσεις, όπου παρατηρείται συσσώρευση πύου. Αυτή η λοίμωξη μπορεί να είναι μια πιθανή πηγή κακής αναπνοής. Η αφαίρεση της υποουλικής πέτρας (δηλαδή της πέτρας ή της σκληρής πλάκας) και του εύθρυπτου ιστού έχει αποδειχθεί ότι βελτιώνει σημαντικά την οσμή του στόματος. Αυτό επιτυγχάνεται με υποουλική απολέπιση και ριζικό τρόχισμα και χρήση αντιβιοτικού στοματικού διαλύματος. Τα βακτήρια που προκαλούν ουλίτιδα και περιοδοντική νόσο (περιοδοντοπαθογόνα) είναι πάντα αρνητικά κατά Gram και ικανά να παράγουν πτητικές ενώσεις θείου. Η μεθυλμερκαπτάνη συμβάλλει στη δυσοσμία του στόματος που προκαλείται από περιοδοντική νόσο και ουλίτιδα. Τα επίπεδα των πτητικών ενώσεων θείου στην αναπνοή έχει αποδειχθεί ότι συσχετίζονται θετικά με το βάθος του περιοδοντικού θύλακα, τον αριθμό των θυλάκων και το εάν οι θύλακες αιμορραγούν όταν εξετάζονται. Πράγματι, οι πτητικές ενώσεις θείου συμβάλλουν στη φλεγμονή και τη βλάβη των ιστών που είναι χαρακτηριστικό της περιοδοντικής νόσου. Ωστόσο, δεν έχουν όλοι οι ασθενείς με περιοδοντική νόσος δυσοσμία του στόματος και δεν έχουν όλοι οι ασθενείς με δυσοσμία του στόματος περιοδοντική νόσο. Αν και οι ασθενείς με περιοδοντική νόσο είναι πιο πιθανό να υποφέρουν από δυσοσμία του στόματος από το γενικό πληθυσμό, το σύμπτωμα της δυσοσμίας του στόματος αποδείχθηκε ότι σχετίζονται πιο έντονα με τον βαθμό επικάλυψης της γλώσσας παρά με τη σοβαρότητα της περιοδοντικής νόσου. Ένα άλλο πιθανό σύμπτωμα της περιοδοντικής νόσου είναι η κακή γεύση, η οποία δεν συνοδεύει απαραίτητα μια δυσοσμία που είναι ανιχνεύσιμη από άλλους.

    Άλλες λιγότερο συχνές αναφερόμενες αιτίες από το στόμα περιλαμβάνουν:

    • Βαθιές τερηδονικές βλάβες (οδοντική τερηδόνα) – που προκαλούν εντοπισμένη πρόσκρουση και στασιμότητα της τροφής
    • Πρόσφατες υποδοχές εξαγωγής δοντιών – ο θρόμβος αίματος παρέχει έναν ιδανικό βιότοπο για πολλαπλασιασμό βακτηρίων
    • Μεσοδοντική παραμονή τροφίμων – (το φαγητό πιέζεται προς τα κάτω ανάμεσα στα δόντια) – αυτό μπορεί να οφείλεται σε ελλείψεις δοντιών, σε κλίση, σε απόσταση μεταξύ τους ή σε συνωστισμό δοντιών ή σε κακώς τοποθετημένα οδοντικά σφραγίσματα. Τα υπολείμματα τροφών παγιδεύονται, υφίστανται αργή βακτηριακή σήψη και απελευθέρωση δύσοσμων πτητικών ενώσεων. Επίσης, προκαλείται μια τοπική περιοδοντική αντίδραση, που χαρακτηρίζεται από οδοντικό πόνο που ανακουφίζεται με τον καθαρισμό της περιοχής με μεσοδόντιο βουρτσάκι ή νήμα.
    • Οι ακρυλικές οδοντοστοιχίες (πλαστικά ψεύτικα δόντια) – οι ανεπαρκείς πρακτικές υγιεινής της οδοντοστοιχίας, όπως ο μη καθαρισμός και η αφαίρεση της πρόθεσης κάθε βράδυ, μπορεί να προκαλέσουν δυσοσμία από το ίδιο το πλαστικό ή από το στόμα καθώς η μικροχλωρίδα ανταποκρίνεται στο αλλοιωμένο περιβάλλον. Το πλαστικό είναι στην πραγματικότητα πορώδες και η επιφάνεια προσαρμογής είναι συνήθως ακανόνιστη, σμιλεμένη για να ταιριάζει στη στοματική ανατομία. Αυτοί οι παράγοντες προδιαθέτουν σε κατακράτηση βακτηρίων και ζυμομυκήτων, η οποία συνοδεύεται από μια τυπική μυρωδιά.
    • Στοματικές λοιμώξεις
    • Στοματικό έλκος
    • Νηστεία
    • Στρες/άγχος
    • Εμμηνορροϊκός κύκλος – στα μέσα του κύκλου και κατά τη διάρκεια της εμμήνου ρύσεως, υπάρχουν αυξημένες πτητικές ενώσεις θείου στην αναπνοή στις γυναίκες.
    • Κάπνισμα – Το κάπνισμα συνδέεται με την περιοδοντική νόσο, η οποία είναι η δεύτερη πιο κοινή αιτία δυσοσμίας του στόματος. Το κάπνισμα έχει επίσης πολλές άλλες αρνητικές επιπτώσεις στο στόμα, από αυξημένα ποσοστά οδοντικής τερηδόνας έως προκακοήθεις βλάβες και ακόμη και καρκίνο του στόματος.
    • Αλκοόλ
    • Τρόφιμα που περιέχουν θείο – π.χ. κρεμμύδι, σκόρδο, λάχανο, κουνουπίδι και ραπανάκι κ.ά. Τα τρόφιμα αυτά μπορεί να αφήσουν δύσοσμα υπολείμματα στο στόμα, τα οποία υπόκεινται σε βακτηριακή σήψη και απελευθέρωση πτητικών ενώσεων θείου. Ωστόσο, τα θειώδη τρόφιμα μπορεί επίσης να προκαλέσουν δυσοσμία του στόματος μέσω του μηχανισμού της δυσοσμίας του στόματος που μεταδίδεται από το αίμα.
    • Φάρμακα – συχνά τα φάρμακα μπορεί να προκαλέσουν ξηροστομία (ξηροστομία) που έχει ως αποτέλεσμα αυξημένη μικροβιακή ανάπτυξη στο στόμα.
    • Μύτη και ιγμόρεια - Ο αέρας που εξέρχεται από τα ρουθούνια έχει μια πικάντικη οσμή που διαφέρει από τη στοματική οσμή. Η μυρωδιά της μύτης μπορεί να οφείλεται σε λοιμώξεις των κόλπων ή σε ξένα σώματα. Η δυσοσμία του στόματος αναφέρεται συχνά ως σύμπτωμα της χρόνιας ρινοκολπίτιδας.
    • Αμυγδαλές - Οι αμυγδαλές είναι η πιο σημαντική αιτία δυσοσμίας του στόματος μετά το στόμα. Περίπου το 3% των περιπτώσεων δυσοσμίας του στόματος σχετίζονταν με τις αμυγδαλές. Οι παθήσεις των αμυγδαλών που μπορεί να σχετίζονται με δυσοσμία του στόματος περιλαμβάνουν τη χρόνια αμυγδαλίτιδα (το υλικό που μοιάζει με τυρί και μπορεί να εκκριθεί από την αμυγδαλική κρύπτη), την αμυγδαλολιθίαση (πέτρες αμυγδαλών) και σπανιότερα το περιαμυγδαλικό απόστημα, την ακτινομυκητίαση, τις μυκητιασικές λοιμώξεις, τις φλεγμονές, το μυοϊνοβλαστικό όγκο κ.ά.
    • Οισοφάγος - Ο κάτω οισοφαγικός σφιγκτήρας, που είναι η βαλβίδα μεταξύ του στομάχου και του οισοφάγου, μπορεί να μην κλείνει σωστά λόγω διαφραγματοκήλης επιτρέποντας στο οξύ να εισέλθει στον οισοφάγο και στα αέρια να διαφύγουν στο στόμα. Το εκκολπώματα του Zenker μπορεί επίσης να οδηγήσει σε δυσοσμία του στόματος λόγω αλλοίωσης της τροφής που κατακρατείται στον οισοφάγο.
    • Στομάχι - Το στομάχι θεωρείται από τους περισσότερους ερευνητές ως μια πολύ ασυνήθιστη πηγή κακής αναπνοής. Ο οισοφάγος είναι ένας κλειστός και συσπασμένος σωλήνας και η συνεχής ροή αερίων ή σάπιων ουσιών από το στομάχι υποδηλώνει ένα πρόβλημα υγείας, όπως η παλινδρόμηση η σοβαρή ώστε να ανασύρει το περιεχόμενο του στομάχου ή ένα συρίγγιο μεταξύ του στομάχου και του οισοφάγου, το οποίο θα έχει περισσότερες σοβαρές εκδηλώσεις εκτός από την άσχημη μυρωδιά. Στην περίπτωση του αλλυλμεθυλοσουλφιδίου (το υποπροϊόν της πέψης του σκόρδου), η οσμή δεν προέρχεται από το στομάχι, αφού δεν μεταβολίζεται εκεί.

    Bad Breath

    • Συστηματικά νοσήματα - Υπάρχουν μερικές συστηματικές (μη στοματικές) παθήσεις που μπορεί να προκαλέσουν δυσοσμία στην αναπνοή, αλλά αυτές είναι σπάνιες στον γενικό πληθυσμό. Τέτοιες είναι:
    1. Fetor hepaticus: παράδειγμα ενός σπάνιου τύπου κακοσμίας που προκαλείται από χρόνια ηπατική ανεπάρκεια.
    2. Λοιμώξεις του κατώτερου αναπνευστικού συστήματος (λοιμώξεις βρόγχων και πνευμόνων).
    3. Νεφρικές λοιμώξεις και νεφρική ανεπάρκεια.
    4. Καρκίνωμα.
    5. Τριμεθυλαμινουρία («σύνδρομο οσμής ψαριού»).
    6. Σακχαρώδης διαβήτης.
    7. Μεταβολικές καταστάσεις, π.χ. με αποτέλεσμα αυξημένο διμεθυλοσουλφίδιο του αίματος.

    Τα άτομα που πλήττονται από τις παραπάνω παθήσεις συχνά εμφανίζουν επιπρόσθετα, πιο διαγνωστικά συμπτώματα από ό,τι η κακοσμία από μόνη της.

    Παραληρηματική δυσοσμία του στόματος

    Το ένα τέταρτο των ανθρώπων που αναζητούν επαγγελματική συμβουλή για την κακοσμία του στόματος έχουν υπερβολική ανησυχία ότι έχουν κακοσμία, γνωστή ως δυσοσμία του στόματος, παραληρηματική δυσοσμία του στόματος ή ως εκδήλωση του συνδρόμου οσφρητικής αναφοράς. Είναι σίγουροι ότι έχουν κακοσμία, αν και πολλοί δεν έχουν ζητήσει από κανέναν αντικειμενική γνώμη. Η κακοσμία του στόματος μπορεί να επηρεάσει σοβαρά τη ζωή περίπου 0,5-1,0% του ενήλικου πληθυσμού.

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ

    Η αυτοαξιολόγηση της δυσοσμίας δεν είναι εύκολη λόγω των προκατειλημμένων αντιλήψεων για το πόσο κακή πιστεύουμε ότι θα έπρεπε να είναι. Μερικοί άνθρωποι υποθέτουν ότι έχουν κακή αναπνοή λόγω κακής γεύσης (μεταλλική, ξινή, κοπράνων κ.λπ.), ωστόσο η κακή γεύση θεωρείται κακός δείκτης. Οι ασθενείς συχνά κάνουν αυτοδιάγνωση ρωτώντας έναν στενό φίλο. Μια δημοφιλής μέθοδος για τον προσδιορισμό της κακής αναπνοής στο σπίτι είναι να γλείφετε το πίσω μέρος του καρπού, να αφήσετε το σάλιο να στεγνώσει για ένα ή δύο λεπτά και να μυρίσετε το αποτέλεσμα. Αυτό το τεστ οδηγεί σε υπερεκτίμηση. Ένας καλύτερος τρόπος είναι να ξύνετε ελαφρά το πίσω μέρος της γλώσσας με ένα πλαστικό κουτάλι μιας χρήσης και να μυρίζετε τα υπολείμματα ξήρανσης. Οι δοκιμές που χρησιμοποιούν μια χημική αντίδραση για τον έλεγχο της παρουσίας πολυαμινών και ενώσεων θείου στα επιχρίσματα γλώσσας είναι  διαθέσιμα. Δεδομένου ότι η οσμή της αναπνοής αλλάζει σε ένταση κατά τη διάρκεια της ημέρας ανάλογα με πολλούς παράγοντες, μπορεί να απαιτούνται πολλαπλές συνεδρίες δοκιμών.

    Τεστ κακοσμίας στόματος

    Εάν η κακοσμία του στόματος είναι επίμονη και όλοι οι  ιατρικοί και οδοντιατρικοί παράγοντες έχουν αποκλειστεί, απαιτείται εξειδικευμένος έλεγχος και θεραπεία. 

    • Halimeter: φορητή οθόνη θειούχων που χρησιμοποιείται για τον έλεγχο των επιπέδων εκπομπών θείου (συγκεκριμένα, υδρόθειο) στον αέρα του στόματος. Όταν χρησιμοποιείται σωστά, αυτή η συσκευή μπορεί να είναι πολύ αποτελεσματική στον προσδιορισμό των επιπέδων ορισμένων βακτηρίων που παράγουν θειώδη πτητικά αέρια. Ωστόσο, έχει μειονεκτήματα στις κλινικές εφαρμογές. Για παράδειγμα, άλλα κοινά σουλφίδια (όπως η μερκαπτάνη) δεν καταγράφονται τόσο εύκολα και μπορούν να παρουσιαστούν εσφαλμένα στα αποτελέσματα των δοκιμών. Ορισμένες τροφές όπως το σκόρδο και τα κρεμμύδια παράγουν θείο στην αναπνοή για έως και 48 ώρες και μπορεί να οδηγήσουν σε ψευδείς ενδείξεις. Το Halimeter είναι επίσης πολύ ευαίσθητο στο αλκοόλ, επομένως θα πρέπει να αποφεύγεται η κατανάλωση αλκοόλ ή η χρήση στοματικών πλύσεων που περιέχουν αλκοόλ για τουλάχιστον 12 ώρες πριν από την εξέταση. Αυτό το αναλογικό μηχάνημα χάνει την ευαισθησία του με την πάροδο του χρόνου και απαιτεί περιοδική επαναβαθμονόμηση για να παραμείνει ακριβές.
    • Αέρια χρωματογραφία: Αυτή η τεχνολογία έχει σχεδιαστεί για να μετράει ψηφιακά τα μοριακά επίπεδα των κύριων θειωδών πτητικών αερίων σε ένα δείγμα αέρα στο στόμα (όπως υδρόθειο, μεθυλμερκαπτάνη και διμεθυλοσουλφίδιο). Είναι ακριβές στη μέτρηση των συστατικών θείου της αναπνοής και παράγει οπτικά αποτελέσματα σε μορφή γραφήματος μέσω της διεπαφής υπολογιστή. Δοκιμή BANA: αυτή η δοκιμή στοχεύει στην εύρεση των επιπέδων του σάλιου ενός ενζύμου που υποδηλώνει την παρουσία ορισμένων βακτηρίων που σχετίζονται με τη δυσοσμία του στόματος.
    • Δοκιμή β-γαλακτοσιδάσης: Τα επίπεδα του σάλιου αυτού του ενζύμου συσχετίζονται με την κακοσμία του στόματος.

    Αν και τέτοια όργανα και εξετάσεις χρησιμοποιούνται ευρέως, η πιο σημαντική μέτρηση της κακοσμίας του στόματος (το χρυσό πρότυπο) είναι η πραγματική οσμή και η βαθμολόγηση του επιπέδου και του τύπου της οσμής που πραγματοποιούνται από εκπαιδευμένους ειδικούς ("οργανοληπτικές μετρήσεις"). Το επίπεδο της οσμής συνήθως αξιολογείται σε μια κλίμακα έντασης έξι σημείων.

    ΤΑΞΙΝΟΜΗΣΗ

    Η ταξινόμηση προϋποθέτει τρεις κύριες υποδιαιρέσεις του συμπτώματος της δυσοσμίας του στόματος, δηλαδή τη γνήσια δυσοσμία του στόματος, την ψευδοχαλίτωση και τη μη γνήσια δυσοσμία του στόματος. 

    • Γνήσια δυσοσμία του στόματος Α.
    • Φυσιολογική δυσοσμία του στόματος Β.
    • Παθολογική δυσοσμία του στόματος - (i) Στοματική - (ii) Εξωστοματική
    • Ψευδοχαλίτωση
    • Χαλιτοφοβία

    Αυτή η ταξινόμηση εστιάζει μόνο σε εκείνες τις περιπτώσεις όπου υπάρχει γνήσια δυσοσμία του στόματος

    • Ενδοστοματική δυσοσμία του στόματος
    • Εξωστοματική δυσοσμία του στόματος Α.
    • Δυσοσμία στόματος - (i) Συστηματικά νοσήματα - (ii) Μεταβολικά νοσήματα - (iii) Τρόφιμα - (iv) Φαρμακευτική αγωγή Β.
    • Μη αιματογενής δυσοσμία του στόματος - (i) Ανώτερη αναπνευστική οδός - (ii) Κατώτερη αναπνευστική οδός

    Η δυσοσμία του στόματος μπορεί να χωριστεί ανάλογα με τον χαρακτήρα της οσμής σε 3 ομάδες:

    • "Θείου ή κοπρανώδης" που προκαλείται από πτητικές ενώσεις θείου, κυρίως μεθυλομερκαπτάνη, υδρόθειο και διμεθυλοσουλφίδιο.
    • «Φρουτώδης» που προκαλείται από την κετόνη, που υπάρχει στον διαβήτη.
    • "Ούρων-όπως ή αμμωνιακή" που προκαλείται από την αμμωνία, τη διμεθυλαμίνη και την τριμεθυλαμίνη, που υπάρχουν στην τριμεθυλαμινουρία και την ουραιμία.

    Ταξινόμηση βάσει αιτιών:

    • Τύπος 0 (φυσιολογικός)
    • Τύπος 1 (από το στόμα)
    • Τύπος 2 (από τους αεραγωγούς)
    • Τύπος 3 (γαστροοισοφαγικός)
    • Τύπος 4 (αιματογενής)
    • Τύπος 5 (υποκειμενικός)

    Οποιοδήποτε σύμπτωμα δυσοσμίας του στόματος είναι δυνητικά το άθροισμα αυτών των τύπων σε οποιονδήποτε συνδυασμό, που επιτίθεται στη φυσιολογική οσμή που υπάρχει σε όλα τα υγιή άτομα.

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ

    • Θεραπεία κάθε ειδικού αιτίου που ανακαλύπτεται 
    • Βεβαιώστε (αν είναι δυνατόν) την καλοήθη φύση της διαταραχής

    Οι προσεγγίσεις για τη βελτίωση της κακοσμίας του στόματος μπορεί να περιλαμβάνουν φυσικά ή χημικά μέσα για τη μείωση των βακτηρίων στο στόμα, προϊόντα για την κάλυψη της δυσοσμίας ή χημικές ουσίες για την αλλαγή της οσμής. Πολλές διαφορετικές παρεμβάσεις έχουν προταθεί και δοκιμαστεί, όπως οδοντόκρεμες, στοματικά διαλύματα, λέιζερ, βούρτσισμα γλώσσας και στοματικές εκπλύσεις. Συνιστάται σε όσους κάνουν χρήση προϊόντων καπνού να σταματήσουν. Επίσης, απαιτούνται διατροφικές αλλαγές και το μάσημα τσίχλας.

    • Το βούρτσισμα των δοντιών μπορεί να βοηθήσει. Ακόμη απαιτείται καθαρισμός της γλώσσας. Το οδοντικό νήμα είναι κι αυτό χρήσιμο.
    • Στοματικά διαλύματα. Τα αντιβακτηριακά στοματικά διαλύματα μπορεί να βοηθήσουν. Τα στοματικά διαλύματα περιέχουν συχνά αντιβακτηριακούς παράγοντες, όπως χλωριούχο κετυλοπυριδίνιο, χλωρεξιδίνη, γλυκονικό ψευδάργυρο, χλωριούχο ψευδάργυρο, γαλακτικό ψευδάργυρο, υπεροξείδιο του υδρογόνου, διοξείδιο του χλωρίου, φθοριούχο αμίνη, φθοριούχο κασσίτερο, ινοσιτόλη, και αιθέρια έλαια. Η λιστερίνη είναι ένα από τα γνωστά στοματικά διαλύματα που αποτελείται από διαφορετικά αιθέρια έλαια.
    • Άλλα σκευάσματα που περιέχουν φυτικά προϊόντα και προβιοτικά χρησιμοποιούνται. Το χλωριούχο κετυλοπυριδίνιο και η χλωρεξιδίνη μπορούν να λεκιάσουν προσωρινά τα δόντια.
    • Εάν υπάρχει ασθένεια των ούλων και τερηδόνα, συνιστάται να αντιμετωπισθούν.
    • Εάν πιστεύεται ότι εξωστοματικές ασθένειες συμβάλλουν στο πρόβλημα απαιτείται η θεραπεία τους.
    • Η συμβουλευτική μπορεί να είναι χρήσιμη σε όσους πιστεύουν λανθασμένα ότι έχουν κακή αναπνοή.
    • Η κακοσμία του στόματος (σα ναφθαλίνη, κόπρανα, σάπια αυγά, να είναι γλυκιά, φρουτώδης ή σα ψαριού). Όλα τα είδη κακοσμίας του στόματος μπορεί να προκληθούν από μια υποκείμενη ασθένεια. Συνιστάται η θεραπεία αυτών των υποκείμενων ασθενειών.
    • Προτείνεται η καλή στοματική υγιεινή.

    Τα κατάλληλα προϊόντα για την κακοσμία στόματος

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα προϊόντα για την κακοσμία στόματος

    Fix Bad Breath on the Spot Step 17

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Τζίντζερ για δροσερή αναπνοή

    Μήπως έχετε πέτρες στις αμυγδαλές;

    Κακοσμία του στόματος

    Άνηθος

    Η περιοδοντίτιδα

    Οι καλύτερες βιταμίνες για την ουλίτιδα 

    Οι βιταμίνες για τα δόντια

    Γλιστρίδα και υγεία

    Φροντίδα δοντιών αναλόγως της ηλικίας των παιδιών

    Υγεία των δοντιών

    Υγεία των ούλων σε παχύσαρκα άτομα

    Προβιοτικά για καλή στοματική υγιεινή

    Τα μυστικά μιας οδοντόβουρτσας

    Στοματίτιδα

    Η περιοδοντίτιδα επηρεάζει την καρδιά

    Στοματικό διάλυμα για την στοματίτιδα

    Στοματική υγιεινή εγκύων

    Το καλύτερο φάρμακο για την ξηροστομία

    Στοματικό διάλυμα για την περιοδοντίτιδα

    Οστικά μοσχεύματα στις γνάθους

    Σε τι ηλικία πρέπει να γίνεται η ορθοδοντική θεραπεία

    Οδοντιατρική στην αρχαία Αίγυπτο

    Ουλοπλαστική

    Πώς η ουλίτιδα προκαλεί προβλήματα στη στύση

    Πώς θεραπεύει το μπλε χρώμα

    Η περιοδοντίτιδα έχει μεγάλη σχέση με την αθηροσκλήρωση

    Χιτοζάνη

    Εμφυτεύματα δοντιών

    Φωτοθεραπεία με χρώματα

    Γιατί ματώνουν τα ούλα;

    Το μινθέλαιο

    Δυσγευσία

    H βλεννογονίτιδα

    Λευκοπλακία στόματος

    Αν μυρίζει η αναπνοή σας

    Υγεία των ούλων σε παχύσαρκα άτομα

    Tι να κάνετε για το ροχαλητό

    www.emedi.gr

     

  • Χρήσιμες πληροφορίες για το πεπτικό έλκος Χρήσιμες πληροφορίες για το πεπτικό έλκος

    Πεπτικό έλκος

    Πεπτικό έλκος είναι χρόνιο έλκος σε κάποιο σημείο κατά μήκος του γαστρεντερικού σωλήνα.

    • Έλκος δωδεκαδακτύλου: ο πιο συνήθης τύπος. Τέσσερις φορές περισσότερο συνήθης από το γαστρικό έλκος. Περίπου όλα τα έλκη δωδεκαδακτύλου εντοπίζονται στο βολβό του δωδεκαδακτύλου. Πολλαπλά έλκη και έλκη που εντοπίζονται μακρυά από το βολβό, αυξάνουν την πιθανότητα του συνδρόμου Zollinger-Ellison. Η αιτιολογία του έλκους δωδεκαδακτύλου είναι πολυπαραγοντική, αλλά το γαστρικό οξύ και η γαστρίτιδα από Helicobacter pylori παρουσιάζονται περίπου σε όλους τους ασθενείς
    • Γαστρικό έλκος: πολύ λιγότερο σύνηθες από το έλκος δωδεκαδακτύλου. Συνηθέστερα εντοπίζεται κατά μήκος του ελάσσονος τόξου του άντρου κοντά στη γωνιαία εντομή και στην προπυλωρική περιοχή. Η αιτιολογία είναι πολυπαραγοντική. Το γαστρικό έλκος είναι 3-4 φορές συχνότερο από το έλκος δωδεκαδακτύλου σε ασθενείς που χρησιμοποιούν NSAID's
    • Οισοφαγικό έλκος: ένα πεπτικό έλκος στην περιφέρεια του οισοφάγου, μπορεί να είναι τμήμα της επιθηλιακής αλλαγής του Barrett λόγω χρόνιας παλινδρόμησης του γαστροδωδεκαδακτυλικού περιεχομένου
    • Έκτοπη εξέλκωση του γαστρικού βλεννογόνου: μπορεί να αναπτυχθεί σε ασθενείς με απόφυση του Meckel ή άλλες θέσεις έκτοπου γαστρικού βλεννογόνου

    Γενετική: Υψηλότερη επίπτωση σε φαινότυπους HLA-B12, B5, BW-35

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Γαστρεντερικό

    Επικρατέστερη ηλικία: 

    • Έλκος δωδεκαδακτύλου, 25-75 χρόνων (σπάνια πριν την ηλικία των 15 ετών)
    • Γαστρικό έλκος, κύρια ηλικία επίπτωσης 55-65 (σπάνια πριν την ηλικία των 40 ετών)

    Επικρατέστερο φύλο: 

    • Έλκος δωδεκαδακτύλου: Άνδρες > Γυναίκες (ελαφρά)
    • Γαστρικό έλκος: Άνδρες = Γυναίκες (γυναικεία επικράτηση μεταξύ των χρηστών ΜΣΑΦ)

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΠΕΠΤΙΚΟΥ ΕΛΚΟΥΣ

    Σε ενήλικες (Έλκος δωδεκαδακτύλου):

    • Νυγμώδες ή καυστικό επιγαστρικό άλγος 1-3 ώρες μετά τα γεύματα, που ανακουφίζεται με τροφή ή αντιόξινα (ή αντιεκκριτικούς παράγοντες)
    • Νυχτερινό άλγος προκαλεί αφύπνιση τις πρώτες πρωινές ώρες 
    • Επιγαστρικό άλγος σε 60-90%, συχνά αόριστη ανησυχία, κράμπες, επώδυνη πείνα (οξύς επώδυνος πόνος πείνας). Μη ειδικά δυσπεπτικά ενοχλήματα (ερυγές, φούσκωμα, κοιλιακή διάταση, δυσανεξία τροφής) εμφανίζονται σε 40-70%
    • Συμπτωματικές περίοδοι εμφανίζονται κατά ομάδες, διαρκούν λίγες εβδομάδες και ακολουθούνται από περιόδους ελεύθερες συμπτωμάτων για εβδομάδες ως μήνες. Κάποια εποχιακή εμφάνιση (Άνοιξη και Φθινόπωρο)
    • Πρώιμος κορεσμός, ανορεξία, απώλεια βάρους, παθολογική δοκιμασία φορτίσεως άλατος, παφλασμός κατά την πλήξη του επιγαστρίου, ναυτία, έμετος, υποδεικνύουν απόφραξη του πυλωρού
    • Αίσθημα πλήρωσης του στομάχου (υποδεικνύει νόσο από παλινδρόμηση)
    • Αιφνίδια έναρξη σοβαρού διάχυτου κοιλιακού άλγους μπορεί να υποδεικνύει διάτρηση
    • Ζάλη, λιποθυμία, αιματέμεση ή μέλαινα, υποδεικνύουν αιμορραγία

    Σε ενήλικες (Γαστρικό έλκος):

    • Σύμπλεγμα συμπτωμάτων παρόμοιο του έλκους δωδεκαδακτύλου
    • Έλκη σχετιζόμενα με ΜΣΑΦ είναι συχνά σιωπηρά 
    • Διάτρηση ή αιμορραγία μπορεί να είναι η αρχική παρουσία σε έλκη σχετιζόμενα με ΜΣΑΦ
    • Επιγαστρικό άλγος, που ακολουθεί ένα γεύμα, είναι μη συνηθισμένο εύρημα. Πρώιμος κορεσμός, ναυτία, έμετος, υποδηλώνουν απόφραξη της γαστρικής διόδου
    • Απώλεια βάρους μπορεί να συμβεί σε κακοήθη ή καλοήθη γαστρικά έλκη

    Σε παιδιά (Έλκος δωδεκαδακτύλου):

    • Θετικό οικογενειακό ιστορικό σε 50% των ασθενών με πρώιμη έναρξη έλκος δωδεκαδακτύλου (κάτω από 20 χρόνων)
    • Μπορεί να είναι υπεύθυνο για το σύνδρομο χρόνιου κοιλιακού άλγους σε μικρά παιδιά 
    • Συμπτώματα σε μεγαλύτερα παιδιά - ίδια όπως στους ενήλικες 
    • Η απόφραξη της γαστρικής διόδου από έλκος, πρέπει να διακρίνεται από τη συγγενή παιδική υπερτροφική στένωση πυλωρού (εμφανίζεται μέσα στον 1ο μήνα μετά τη γέννηση μαζί με ορατούς περισταλτισμούς και μια ψηλαφητή πυλωρική μάζα)

    ΑΙΤΙΑ ΠΕΠΤΙΚΟΥ ΕΛΚΟΥΣ

    • Η αιτιολογία του έλκους δωδεκαδακτύλου και γαστρικού έλκους είναι πολυπαραγοντική. Γαστρίτιδα από Helicobacter pylori υπάρχει σε 90% των ελκών δωδεκαδακτύλου και > 75% των γαστρικών ελκών
    • Ανισορροπία μεταξύ επιθετικών παραγόντων (π.χ. γαστρικό οξύ, πεψίνη, χολικά άλατα, παγκρεατικά ένζυμα) και αμυντικών παραγόντων, που διατηρούν την ακεραιότητα του βλεννογόνου (π.χ. βλέννη, δικαρβονικά, αιματική ροή, προσταγλανδίνες, παράγοντες ανάπτυξης, ανακύκλωση κυττάρων)
    • Το Helicobacter pylori φαίνεται να είναι ένας απαιτούμενος παράγων 
    • Ελκογενετικά φάρμακα (π.χ. ΜΣΑΦ)

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΠΕΠΤΙΚΟΥ ΕΛΚΟΥΣ

    • Έντονα σχετιζόμενοι: κάπνισμα (περισσότερο από 1/2 πακέτο/ημέρα), φάρμακα (π.χ. χρήση ΜΣΑΦ), οικογενειακό ιστορικό έλκους, σύνδρομο Zollinger Ellison (γαστρίνωμα)
    • Πιθανά σχετιζόμενοι: κορτικοστεροειδή (υψηλή δόση και/ή παρατεταμένη θεραπεία). Ομάδα αίματος 0. Φαινότυποι HLA-B12, B5, BW-35, άγχος, χαμηλό κοινωνικοοικονομικό επίπεδο, χειρωνακτική εργασία
    • Φτωχά ή μη σχετιζόμενοι: διαιτολόγιο με μπαχαρικά, οινόπνευμα, καφεΐνη, ακεταμινοφαίνη 

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΠΕΠΤΙΚΟΥ ΕΛΚΟΥΣ

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ 

    • Γαστροοισοφαγική παλινδρόμηση (με ή χωρίς οισοφαγίτιδα)
    • Μη ελκωτική δυσπεψία
    • Γαστρικό καρκίνωμα
    • Γαστρίτιδα σχετιζόμενη με Helicobacter pylori
    • Νόσος του Crohn (γαστροδωδεκαδακτυλική)
    • Παγκρεατίτιδα
    • Στηθάγχη
    • Σύνδρομο χολολιθίασης
    • Ατροφική γαστρίτιδα

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    • Αναιμία ασυνήθης σε απουσία αιμορραγίας. Μικροσκοπική (λανθάνουσα) αιμορραγία στα κόπρανα απαιτεί αξιολόγηση του κόλου, πριν αποφανθείτε ότι το τεστ είναι θετικό για έλκος μόνο (ειδικά σε ασθενείς άνω των 40 ετών)
    • Αυξημένη γαστρίνη ορού (για να αποκλειστεί το σύνδρομο Zollinger-Ellison)
    • Γαστρική ανάλυση (για να αποκλειστεί αχλωρυδρία, υπερέκκριση οξέος)
    • Δοκιμασία διέγερσης με σεκρετίνη 
    • Πεψινογόνο ορού

    ΠΑΘΟΛΟΓΟΑΝΑΤΟΜΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    • Helicobacter pylori
    • Κρατήρας έλκους συνήθως ΜΕ > 5 mm διάμετρο, απλώνεται σε όλο το πάχος του βλεννογόνου

    ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΗ

    • Η ενδοσκόπηση είναι πιο ακριβής από το βαριούχο γεύμα και την ακτινογραφία
    • Ακτινογραφικά στοιχεία του καλοήθους γαστρικού έλκους, περιλαμβάνουν έλκος που προβάλλει πάνω από τον αυλό, ακτινοσκιερή ζώνη (γραμμή Hampton), παράλληλα με τη βάση του έλκους, πτυχές με ακτινωτή διάταξη 

    ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΕΣ ΜΕΘΟΔΟΙ

    • Ενδοσκόπηση (ακρίβεια > 95%)
    • Βαριούχο γεύμα (ακρίβεια 70-90%)
    • Βιοψία βλεννογόνου, κυτταρολογική (αποκλείει την κακοήθεια σε > 99%)
    • Ερευνητική λαπαροτομία

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΠΕΠΤΙΚΟΥ ΕΛΚΟΥΣ

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ

    • Εμπειρική θεραπεία δικαιολογείται για νέους υγιείς ασθενείς με δυσπεψία, αλλιώς εκλεκτική διαγνωστική ενδοσκόπηση σε εξωνοσοκομειακό ασθενή ή βαριούχο γεύμα, για μη επιλεγμένες περιπτώσεις 
    • Επείγουσα ενδοσκόπηση και εισαγωγή στο νοσοκομείο σε υποψία αιμορραγίας από έλκος
    • Φροντίδα σε μονάδα εντατικής θεραπείας σε σοβαρή αιμορραγία
    • Χειρουργική βοήθεια για υποψία διάτρησης/απόφραξης, μη ελεγχόμενης αιμορραγίας 

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ

    • Μειώστε ή αποφύγετε το κάπνισμα
    • Μειώστε τη χρήση της αναπνοής ή των ΜΣΑΦ
    • Μειώστε το ψυχικό άγχος

    ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ

    Πλήρως δραστήριος σε μη επιλεγμένη νόσο, άσκηση όσο είναι ανεκτή μετά την αιμορραγία

    maxresdefault 1

    ΔΙΑΙΤΑ

    3 κανονικά γεύματα ημερησίως με αποφυγή των διαιτητικών ερεθιστικών παραγόντων, η επιτυχής θεραπεία συνήθως ξεπερνάει τις διαιτητικές παρασπονδίες 

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΠΕΠΤΙΚΟΥ ΕΛΚΟΥΣ

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ

    Οξύ Γαστρικό έλκος, Έλκος δωδεκαδακτύλου:

    Επούλωση παρόμοια με όλα τα φάρμακα, 75% σε 4 εβδομάδες, 95% σε 8 εβδομάδες 

    • Ανταγωνιστές των υποδοχέων 2 της ισταμίνης: σιμετιδίνη 400 mg 2 φορές την ημέρα ή 800 mg προ του ύπνου. Ρανιτιδίνη 150 mg 2 φορές την ημέρα ή 300 mg προ του ύπνου. Φαμοτιδίνη 20 mg 2 φορές την ημέρα ή 40 mg προ του ύπνου. Νιζατιδίνη 150 mg 2 φορές την ημέρα ή 300 mg προ του ύπνου. Αναμενόμενη επούλωση 65-85% σε 4 εβδομάδες και 90-95% σε 8 εβδομάδες
    • Sucralfate 1 gm 4 φορές την ημέρα ή 2 gm 2 φορές την ημέρα για 4-8 εβδομάδες. Δραστικότητα παρόμοια με των Η2 αναστολέων 
    • Αναστολείς της αντλίας πρωτονίων, π.χ. ομεπραζόλη 20 mg ημερησίως 
    • Αντιόξινα π.χ. υδροξείδιο του μαγνησίου, υδροξείδιο του αργιλίου 1-3 ώρες μετά τα γεύματα (4-7 δόσεις ημερήσια)

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    Αντενδείξεις: Η2 αναστολείς ή ομεπραζόλη - γνωστή υπερευαισθησία στο φάρμακοψή σε άλλο μέλος της ίδιας τάξης φαρμάκων 

    Προφυλάξεις: 

    • Νεφρική ανεπάρκεια (GFR < 30 cc/min): μειώστε τη δόση των Η2 αναστολέων κατά 50%. Αποφύγετε τα αντιόξινα που περιέχουν μαγνήσιο 
    • Συμπτωματική ανταπόκριση στη θεραπεία δεν αποκλείει την κακοήθεια 
    • Ομεπραζόλη - θεραπεία βραχείας διάρκειας μόνο
    • Δώστε Sucralfate μακρυά από τα γεύματα για να αποφύγετε τη σύνδεση με τις πρωτεΐνες της τροφής 
    • Η αντοχή των βακτηριδίων με μετρονιδαζόλη και κλαριθρομυκίνη αυξάνει 
    • Παρενέργειες που σχετίζονται με αντιβιοτικά 
    1. Διάρροια (10%) - αλλαγή αμοξικιλλίνης με τετρακυκλίνη
    2. Ναυτία/εμετός (20%) - αποφυγή αλκοόλ με μετρονιδαζόλη 
    3. Εξάνθημα (5%) - σταματήστε αντιμικροβιακή θεραπεία
    4. Ψευδομεμβρανώδης κολίτιδα (1%) - θεραπεύσατε με βανκομυκίνη
    5. Αναφυλαξία, σύνδρομο Stevens-Johnson (σπάνιο)

    Σημαντικές πιθανές αλληλεπιδράσεις:

    • Η σιμετιδίνη αλληλεπιδρά με πολλά φάρμακα (π.χ. θεοφυλλίνη, βαρφαρίνη, φαινυτοΐνη, λιδοκαΐνη) μέσω αναστολής των ισοενζύμων του κυτοχρώματος Ρ-450, οδηγώντας σε μειωμένη κάθαρση φαρμάκων. Αποφύγετε τη σιμετιδίνη μαζί με αλληλεπιδρώντα φάρμακα
    • Η ρανιτιδίνηκαι φαμοτιδίνη έχουν σπάνια σχετιστεί με αυξημένα επίπεδα θεοφυλλίνης 
    • Η νιζατιδίνη δεν έχει σχετισθεί με αλληλεπιδράσεις φαρμάκων 
    • Η ομεπραζόλη μπορεί να παρατείνει την απομάκρυνση της διαζεπάμης, βαρφαρίνης και φαινυτοΐνης 
    • Το Sucralfate μπορεί να μειώσει την απορρόφηση της τετρακυκλίνης, νορφλοξασίνης, κιπροφλοξασίνης και θεοφυλλίνης οδηγώντας σε επίπεδα χαμηλότερα των θεραπευτικών στο αίμα

    ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΑ ΦΑΡΜΑΚΑ

    Εκρίζωση του Helicobacter pylori:

    • Μία ομάδα των Εθνικών Ινστιτούτων Υγείας συνέστησε την εκρίζωση του Helicobacter pylori σε όλα τα έλκη δωδεκαδακτύλου ή/και Γαστρικά έλκη όπου το Helicobacter pylori ευρίσκεται, επί πλέον της θεραπείας οξείας φάσης. Όμως θεραπείες με χρήση μόνο ενός αντιβιοτικού αποθαρρύνονται πλήρως 
    • Κλασσική "τριπλή θεραπεία" - Pepto-Bismol 600 mg 4 φορές την ημέρα και τετρακυκλίνη 500 mg, 3 φορές την ημέρα και μετρονιδαζόλη 250 mg, 3 φορές την ημέρα για 2 εβδομάδες (η αμοξυκιλλίνη 50 mg 4 φορές την ημερησίως μπορεί να αντικαταστήσει την τετρακυκλίνη)

    Θεραπεία ελκών αρνητικών για Helicobacter pylori:

    • Αποκλείστε σύνδρομο Zollinger-Elisson, νόσο Crohn της γαστροδωδεκαδακτυλικής περιοχής, έλκη σχετιζόμενα με χρήση ΜΣΑΦ
    • Μη επουλούμενα, ανθεκτικά έλκη: υψηλότερες δόσεις Η2 αναστολέων ή αναστολέων της αντλίας πρωτονίων

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    • Εκρίζωση Helicobacter pylori: Αναμένεται στο 80-90%
    1. Επιβεβαιώστε την εκρίζωση με βιοψία και δοκιμασία ουρεάσης ή ουρολογική εξέταση ή δοκιμασία αναπνοής ουρίας 
    2. Αποτυχία θεραπείας σημαίνει ότι πρέπει να χορηγήσετε ένα άλλο αντιβιοτικό
    • Οξύ έλκος δωδεκαδακτύλου - παρακολουθείστε την κλινική απόκριση. Δεν υπάρχει ανάγκη επανάληψης της ενδοσκόπησης ή της ακτινολογικής εξέτασης για να τεκμηριωθεί η επούλωση, εκτός αν υποψιάζεστε υποτροπή ή επιπλοκή
    • Οξύ γαστρικό έλκος - συνιστάται τεκμηρίωση της πλήρους επούλωσης (ενδοσκόπηση μετά 6-12 εβδομάδες επιτρέπει την κυτταρολογία και βιοψία του φτωχά η μη επουλωμένου έλκους)

    ΠΡΟΛΗΨΗ/ΑΠΟΦΥΓΗ

    • Η εκρίζωση του Helicobacter pylori συσχετίζεται με < 10% υποτροπή έλκους στον πρώτο χρόνο με κάθε θεραπεία 
    • Θεραπεία συντηρήσεως (π.χ. Η2 αναστολείς στο 1/2 της δόσης για οξεία επούλωση, προ του ύπνου) καταστέλλει την υποτροπή έλκους επ'αόριστον ενώ η θεραπεία συνεχίζεται - εν τούτοις, υποτροπές εμφανίζονται στους περισσότερους ασθενείς που διακόπτουν θεραπεία και είναι θετική για Helicobacter pylori
    • Αιμορραγούντα έλκη απαιτούν συνεχή χρήση θεραπείας συντηρήσεως (π.χ. ρανιτιδίνη 150-300 mg προ του ύπνου) ακόμη και μετά την εκρίζωση του Helicobacter pylori
    • Έλκη που σχετίζονται με χρήση ΜΣΑΦ ελέγχονται καλύτερα με αποφυγή σαλικυλικών και ΜΣΑΦ. Αν τα ΜΣΑΦ πρέπει να λαμβάνονται, είναι ανγκαία η ταυτόχρονη χορήγηση μισοπροσόλης, ενός Η2 αναστολέα ή ομεπραζόλης

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ

    • Η αιμορραγία εμφανίζεται σε περίπου 25% των περιπτώσεων (αρχική εμφάνιση σε 10%)
    • Διάτρηση, παρουσιάζεται σε < 5% και συνήθως σχετίζεται με χρηση ΜΣΑΦ
    • Απόφραξη της γαστρικής διόδου συμβαίνει σε περίπου 5% των ασθενών με δωδεκαδακτυλικό έλκος ή έλκος του πυλωρικού καναλιού. Οι άνδρες κυριαρχούν

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ 

    • Επιτυχής εκρίζωση του Helicobacter pylori σχετίζεται με πολύ χαμηλά επίπεδα υποτροπής 
    • Ρυθμοί επαναμολύνσεως < 1% συνήθως με χρήση ΜΣΑΦ
    • Ο κίνδυνος αιμορραγίας μετά, θεραπεία μόνο για Helicobacter pylori παραμένει ασαφής
    • Έλκη από ΜΣΑΦ εμφανίζονται ανεξαρτήτως από τη λοίμωξη με Helicobacter pylori
    • Ανθεκτικότητα σπάνια

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    • Σύνδρομο Zollinger-Elisson (γαστρίνωμα)
    • Συστηματική μαστοκυττάρωση 
    • Σύνδρομο πολλαπλής νεοπλασίας ενδοκρινών αδένων (τύποις Ι)
    • ΧΑΠ, χρόνια νεφρική ανεπάρκεια, κίρρωση, υπερπαραθυρεοειδισμός, καρκινοειδές σύνδρομο, γνήσια πολυερυθραιμία, βασεόφιλη λευχαιμία, όψιμη δερματική πορφυρία

    ΗΛΙΚΙΑΚΑ ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Παιδιατρικό: 

    • Μη σύνηθες πριν την εφηβεία 
    • Αιμορραγία και διάτρηση μπορεί να είναι περισσότερο συνήθεις απ' ότι στους ενήλικες 

    Γηριατρικό: Έλκη συνήθως σιωπηρά ειδικά αυτά που σχετίζονται με ΜΣΑΦ. Η οξεία αιμορραγία ή διάτρηση είναι συχνά σημεία επίκλησης 

    ΚΥΗΣΗ

    • Ασύνηθες κατά τη διάρκεια της κύησης 
    • Η ασφάλεια των Η2 αναστολέων δεν έχει καθοριστεί στις πρώτες 16 εβδομάδες, αλλά θεωρούνται αρκετά ασφαλείς αργότερα. Το Sucralfate και τα αντιόξινα είναι σχετικά μη συστηματικά και προτιμούνται σαν αρχική θεραπεία 

    Τα καλύτερα συμπληρώματα διατροφής για το στομάχι

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα καλύτερα συμπληρώματα διατροφής για το στομάχι

    Depiction of a patient suffering from peptic ulcers

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Χρήσιμες πληροφορίες για το σύνδρομο Zollinger-Ellison

    Σύνδρομο γάλακτος αλκάλεως

    Οξεία περιτονίτιδα

    Παγκρεατίτιδα

    Σύνδρομο Dumping

    Γαστροοισοφαγική παλινδρόμηση

    Λειτουργική δυσπεψία

    Σύνδρομο Mallory-Weiss

    Σταματήστε να παίρνετε φάρμακα για το στομάχι

    Μήπως έχετε πρόβλημα με το στομάχι σας;

    Σταματήστε να παίρνετε φάρμακα για την καταστολή των οξέων του στομάχου

    Ενδογενής παράγοντας

    Η γέλη πυριτίου στις γαστρεντερικές παθήσεις

    Που κάνει καλό ο χυμός αλόης

    Όταν έχετε λειτουργική δυσπεψία

    Γαστρίτιδα

    Πεπτικό έλκος

    Το μαστιχόδενδρο

    Υγρά πεπτίδια

    Καρκίνος Στομάχου

    Το ορθομοριακό νερό είναι το καλύτερο νερό

    Ο κίνδυνος ασθενειών ανάλογα με την ομάδα αίματος

    Η γλυκόριζα

    Βάλσαμο

    Ομοτοξικολογία

    Μήπως έχετε πολλά αέρια;

    Οι λοιμώξεις που προκαλούν καρκίνο

    Ελικοβακτηρίδιο του πυλωρού

    Μήπως έχετε πολλά ρεψίματα;

    Να πίνετε πολύ νερό

    Χρήσιμες ιατρικές συνταγές με μπανάνα

    Τα προβιοτικά προστατεύουν από τον καρκίνο

    Χρήσιμες πληροφορίες για το βάριο

    Ιατρικές συνταγές με ψύλλιο

    Χρήσιμες ιατρικές συνταγές με μαϊντανό

    Ιατρικές συνταγές με τη μαγειρική σόδα

    Συμπληρώματα διατροφής για τις παθήσεις του πεπτικού

    Το ελληνικό φαρμακείο της φύσης σας προσφέρει μια υπερτροφή

    Ιατρικές συνταγές με αλόη

    Οι βιταμίνες για τα έλκη

    Μάθετε όλα τα μυστικά του σκόρδου

    Τι είναι τα προβιοτικά

    Καταστάσεις που δεν απαιτούν χειρουργείο

    Διατροφή για το έλκος

    Οι λοιμώξεις που προκαλούν καρκίνο

    Δίαιτα για το πεπτικό έλκος

    Ψυχολογικοί παράγοντες που επηρεάζουν ιατρικές καταστάσεις

    α2- μακροσφαιρίνη

    Μήπως έχετε πολλά αέρια;

    www.emedi.gr

     

     

  • Σύνδρομο γάλακτος αλκάλεως Σύνδρομο γάλακτος αλκάλεως

    Χρήσιμες πληροφορίες για το σύνδρομο γάλακτος - αλκάλεως

    Σύνδρομο γάλακτος - αλκάλεως είναι μια κατάσταση που προκύπτει από βρώση υπερβολικής ποσότητας ασβεστίου και απορροφήσιμου αλκάλεως (π.χ. διττανθρακικό νάτριο και ανθρακικό ασβέστιο) συνήθως κατά τη διάρκεια αυτοθεραπείας για πεπτικό έλκος ή γαστροοισοφαγική παλινδρόμηση

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Γαστρεντερικό, Νεφρικό/Ουροποιητικό, Ενδοκρινικό/Μεταβολικό

    Επικρατέστερη ηλικία: 40-75 ετών

    Επικρατέστερο φύλο: Άνδρες = Γυναίκες

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΣΥΝΔΡΟΜΟΥ ΓΑΛΑΚΤΟΣ - ΑΛΚΑΛΕΩΣ

    • Ανορεξία 
    • Ταινίες κερατοειδούς 
    • Δυσκοιλιότητα
    • Αφυδάτωση 
    • Κατάθλιψη 
    • Ζάλη 
    • Αίσθημα μη γευστικής τροφής 
    • Κεφαλαλγία
    • Ευερεθιστότητα
    • Αλλαγές διανοητικής κατάστασης 
    • Μυαλγίες 
    • Ναυτία
    • Περιαγγειακή ασβέστωση 
    • Πολυδιψία
    • Πολυουρία
    • Έμετος
    • Αδυναμία

    ΑΙΤΙΑ ΣΥΝΔΡΟΜΟΥ ΓΑΛΑΚΤΟΣ - ΑΛΚΑΛΕΩΣ

    Υπερβολική λήψη γάλακτος και αλκάλεως ως θεραπεία για γαστρεντερικά προβλήματα συνδυαζόμενη με γαστρική υπεροξύτητα (π.χ. πεπτικό έλκος, γαστροοισοφαγική παλινδρόμηση)

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΣΥΝΔΡΟΜΟΥ ΓΑΛΑΚΤΟΣ - ΑΛΚΑΛΕΩΣ

    • Πεπτικό έλκος 
    • Διαφραγματοκήλη
    • Κακοήθειες 

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΣΥΝΔΡΟΜΟΥ ΓΑΛΑΚΤΟΣ - ΑΛΚΑΛΕΩΣ

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ 

    Άλλα αίτια υπερασβεστιαιμίας, όπως υπερβολική οστεόλυση σε κακοήθη νόσο, τοξίκωση από βιταμίνες, θυρεοειδοπάθεια, σαρκοείδωση, θεραπεία με θειαζιδικά διουρητικά, υπερπαραθυρεοειδισμός

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    • Ήπια αλκάλωση 
    • Υπερασβεστιαιμία
    • Νορμοασβεστιουρία
    • Ελαττωμένος φωσφόρος ούρων
    • Αυξημένο άζωτο ουρίας αίματος και κρεατινίνη ορού 
    • Φυσιολογική αλκαλική φωσφατάση 

    ΠΑΘΟΛΟΓΟΑΝΑΤΟΜΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    Νεφρασβέστωση, έκτοπη αποτιτάνωση 

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΣΥΝΔΡΟΜΟΥ ΓΑΛΑΚΤΟΣ - ΑΛΚΑΛΕΩΣ

    3 Figure1 1 1

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΣΥΝΔΡΟΜΟΥ ΓΑΛΑΚΤΟΣ - ΑΛΚΑΛΕΩΣ

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ

    • Αποσύρετε το γάλα και τα αλκάλεα 
    • Θεραπεία της υπερασβεστιαιμίας
    • Ενδοφλέβια θεραπεία για πρόκληση ασβεστοποίησης (συνήθως με διάλυμα χλωριούχου νατρίου)
    • Στόχο της θεραπείας: διατήρηση του όγκου των ούρων σε 3 lt την ημέρα 
    • Σε σημαντική νεφρική ανεπάρκεια, κάντε αιμοκάθαρση

    ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ

    Κλινήρης κατά τη διάρκεια της ενεργού θεραπείας 

    ΔΙΑΙΤΑ

    Αυξήστε την πρόσληψη υγρών

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΣΥΝΔΡΟΜΟΥ ΓΑΛΑΚΤΟΣ - ΑΛΚΑΛΕΩΣ

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ

    • Για θεραπεία της υπερασβεστιαιμίας: ισότονο χλωριούχο νάτριο 0,9% ενδοφλέβια, όταν το ασβέστιο του ορού φτάσει τα 15 mg/dl και επιπλέον 
    • Φουροσεμίδη 80 ως 100 mg ΕΦ κάθε 2 ώρες για 24 ώρες μετά τη διόρθωση της ελάττωσης όγκου

    Προφυλάξεις: Αντικαταστήστε τις απώλειες καλίου και νατρίου που σχετίζονται με τη χρήση φουροσεμίδης 

    ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΑ ΦΑΡΜΑΚΑ

    Όξινο φωσφορικό νάτριο και δισόξινο φωσφορικό κάλιο - ΕΠΙΚΙΝΔΥΝΑ - πρέπει να χρησιμοποιούνται μόνο από έμπειρο νεφρολόγο και μόνο, όταν δεν είναι διαθέσιμη η αιμοκάθαρση 

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    • Νεφρική λειτουργία 
    • Πρόσληψη και αποβολή υγρών 
    • Ηλεκτρολύτες ούρων 

    ΠΡΟΛΗΨΗ/ΑΠΟΦΥΓΗ

    Αποφύγετε το υπερβολικό γάλα και/ή απορροφήσιμα αντιόξινα

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ

    • Νεφρική ανεπάρκεια 
    • Νεφρασβέστωση 

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ 

    Ευνοϊκή με κατάλληλη θεραπεία 

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    • Νόσος πεπτικού έλκους 
    • Διαφραγματοκήλη 
    • Γαστροοισοφαγική παλινδρόμηση 
    • Υπερπαραθυρεοειδισμός 
    • Υπερασβεστιαιμία κακοήθειας

    ΗΛΙΚΙΑΚΑ ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Γηριατρικό: Εμφανίζεται κυρίως σε αυτή την ηλικιακή ομάδα

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για την υγεία σας

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για την υγεία σας

    maxresdefault 47

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, θα επιλεγούν για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Υπερασβεστιαιμία και κακοήθεια

    Υπερασβεστιαιμία

    Αντιόξινα

    www.emedi.gr