Παρασκευή, 06 Σεπτεμβρίου 2013 07:10

Βελονισμός για το ευερέθιστο έντερο

Γράφτηκε από την
Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(2 ψήφοι)

Ο βελονισμός μπορεί να προσφέρει σημαντική ανακούφιση από τα συμπτώματα του συνδρόμου ευερέθιστου εντέρου.

Αποτελεί ανώδυνη, ακίνδυνη και χωρίς παρενέργειες θεραπευτική τεχνική που μπορεί να εφαρμοστεί ως μονοθεραπεία ή ως συμπληρωματική με άλλες μεθόδους της κλασσικής ιατρικής, ενώ σαν στόχο έχει την προάσπιση της υγείας και του ‘’καλώς έχειν’’ του οργανισμού, και την πρόληψη και θεραπεία διαφόρων παθήσεων.

Σύμφωνα με έρευνες, οι δράσεις του βελονισμού που σαν αποτέλεσμα έχουν την ανακούφιση από τα συμπτώματα του ΣΕΕ είναι:

•        Αναλγητική δράση μέσω ενεργοποίησης ουσιών του ίδιου του οργανισμού (ενδορφίνες, εγκεφαλίνες, δυνορφίνες). Οι ουσίες αυτές έχουν αναλγητική, αλλά και ευφορική και ηρεμιστική δράση.

•        Ρύθμιση της κινητικότητας του γαστρεντερικού σωλήνα μέσω ρύθμισης του Αυτόνομου Νευρικού Συστήματος του οργανισμού (Συμπαθητικό και Παρασυμπαθητικό). Είναι γνωστό ότι το stress ενεργοποιεί το Συμπαθητικό Νευρικό Σύστημα το οποίο με τη σειρά του προκαλεί σπασμό στο έντερο και κοιλιακή δυσφορία. Σε ασθενείς με ΣΕΕ το έντερο είναι υπερευαίσθητο ακόμα και στο ελάχιστο stress. Ο βελονισμός ενεργοποιεί το Παρασυμπαθητικό Νευρικό Σύστημα, προάγοντας έτσι τη χαλάρωση.

•        Αύξηση του ουδού του κοιλιακού πόνου και της διάτασης. Αυτό σημαίνει ότι απαιτείται μεγαλύτερο ερέθισμα (π.χ. stress) για την έναρξη των συμπτωμάτων και ότι κατά κάποιο τρόπο μεγαλώνει το ‘’σκαλοπάτι’’ στο οποίο ο ασθενής θα νιώσει πόνο και δυσφορία. Με άλλα λόγια δε θα εμφανίζονται συμπτώματα με το παραμικρό ερέθισμα.

•        Μείωση του άγχους και της κατάθλιψης. Ασθενείς με ΣΕΕ είναι σύνηθες να μπαίνουν σε ένα φαύλο κύκλο, με το άγχος να προκαλεί πόνο και τον πόνο επιπρόσθετο άγχος και όλη αυτή η κατάσταση να οδηγεί τελικά σε κατάθλιψη. Ο βελονισμός αλλάζει τη χημεία του εγκεφάλου προάγοντας την παραγωγή ενδορφινών και ρυθμίζοντας την παραγωγή άλλων ψυχοτρόπων ουσιών του οργανισμού όπως είναι η ντοπαμίνη και η σεροτονίνη με αποτέλεσμα τη βελτίωση των αρνητικών συναισθημάτων.

Αξίζει να αναφερθούν τα αποτελέσματα μεγάλης μελέτης (RCT), τα οποία παρουσιάστηκαν στο Αμερικανικό Κολέγιο Γαστρεντερολογίας το 2000 στη Νέα Υόρκη, κατά την οποία μελετήθηκε η αποτελεσματικότητα του βελονισμού σε σχέση με θεραπείες χαλάρωσης σε ασθενείς με ΣΕΕ. Βρέθηκε λοιπόν ότι η ποιότητα ζωής των ασθενών καθώς και τα γαστρεντερικά συμπτώματα μειώθηκαν και στις δύο ομάδες, με στατιστικά σημαντική διαφορά στη μείωση του κοιλιακού πόνου. Παρόλα αυτά, όταν οι ασθενείς παρακολουθήθηκαν για 4 εβδομάδες μετά το πέρας της μελέτης, η μείωση του πόνου διατηρήθηκε μόνο στην ομάδα του βελονισμού. Επιπρόσθετα, σημαντική μείωση της αντίληψης του stress παρατηρήθηκε μόνο στην ομάδα του βελονισμού.

Το τελικό συμπέρασμα είναι ότι ο βελονισμός αποτελεί αποτελεσματική θεραπευτική μέθοδο για τη θεραπεία του ΣΕΕ κυρίως όσον αφορά τον πόνο και το stress συγκριτικά με τις τεχνικές χαλάρωσης.

Είδαμε λοιπόν ότι η θεραπεία με βελονισμό μπορεί να εφαρμοστεί είτε μόνη της είτε μπορεί με ασφάλεια να συνδυαστεί με την κλασσική ιατρική καθώς και με άλλες θεραπείες, όπως ασκήσεις χαλάρωσης, φυτοθεραπεία, ομοιοπαθητική, υπνοθεραπεία, φυσικοθεραπεία, ψυχοθεραπεία.

Όλες οι θεραπείες έχουν σαν στόχο τη γενικότερη υποστήριξη των ασθενών που υποφέρουν από ΣΕΕ, την αλλαγή τρόπου και στάσης ζωής με τελικό στόχο τη βελτίωση του συναισθήματος και την εξάλειψη των συμπτωμάτων.

Βιβλιογραφία

mednutrition.gr

www.emedi.gr

Διαβάστηκε 3224 φορές Τελευταία τροποποίηση στις Τετάρτη, 27 Φεβρουαρίου 2019 20:56
Σαββούλα Μάλλιου Κριαρά

Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

Σχετικά Άρθρα

  • Σούπα μινεστρόνε Σούπα μινεστρόνε

    Νόστιμη σούπα μινεστρόνε

    Σούπα μινεστρόνε

    ΚΑΡΟΤΑ: Τα καρότα αποτελούν εξαιρετική πηγή βιταμίνης Α, παρέχοντάς μας το υπερδιπλάσιο της ημερήσιας δόσης μας (210%). Επιπλέον, μας προσφέρουν το 6% της ημερήσιας δόσης μας σε βιταμίνη C, το 2% της δόσης μας σε ασβέστιο, αλλά και σίδηρο. Το αντιοξειδωτικό β-καροτένιο είναι αυτό που δίνει στα καρότα το πορτοκαλί τους χρώμα. Το β-καροτένιο απορροφάται από το έντερο και μετατρέπεται σε βιταμίνη Α κατά τη διαδικασία της πέψης. Επιπλέον, τα καρότα περιέχουν φυτικές ίνες, βιταμίνη Κ, κάλιο, φυλλικό οξύ, μαγγάνιο, φώσφορο, μαγνήσιο, βιταμίνη Ε και ψευδάργυρο. Μπορείτε σε ορισμένες αγορές να βρείτε καρότα με διαφορετικά χρώματα—τα οποία προέρχονται από διαφορετικά αντιοξειδωτικά. Για παράδειγμα, ανθοκυανίνες στα μωβ καρότα και λυκοπένιο στα κόκκινα.

    ΣΕΛΙΝΟ: Το σέλινο, όπως, συμβαίνει με όλα τα λαχανικά αποτελείται σε μεγάλο του ποσοστό από νερό, ενώ περιέχει και φυτικές ίνες. Πολύ σημαντικά συστατικά του σέλινου είναι τα φλαβονοειδή, συστατικά με μεγάλη αντιοξειδωτική ικανότητα. Τα συστατικά αυτά προλαμβάνουν την καταστροφή των κυττάρων η οποία προκαλείται από τις ελεύθερες ρίζες. Μερικά από αυτά είναι η απιγενίνη, η λουτεολίνη, το λιμονένιο, η καμπεφερόλη, το p-κουμαρικό οξύ. Τέλο,ς στο σέλινο συναντάμε και μικρές ποσότητες βιταμίνης Κ, φυλλικού οξέος, καλίου και βιταμίνης C. Το σέλινο είναι λιποδιαλυτικό.

    ΠΑΤΑΤΕΣ: Οι πατάτες είναι πλούσιες σε υδατάνθρακες. Οι υδατάνθρακες αποτελούν σημαντική πηγή ενέργειας για τον ανθρώπινο οργανισμό και πρέπει να λαμβάνονται σε αρκετή ποσότητα σε καθημερινή βάση, γι’ αυτό και τις λαμβάνουμε από διάφορες τροφές. Μια επιπλέον σημαντική θρεπτική ιδιότητα της πατάτας είναι η περιεκτικότητά της σε φυτικές ίνες. Οι φυτικές ίνες είναι απαραίτητες για την καλή λειτουργία του εντέρου, αλλά και γενικότερα του γαστρεντερικού συστήματος. Οι βραστές πατάτες περιέχουν σημαντική ποσότητα βιταμίνης C, έχουν αντιοξειδωτικές ιδιότητες, ενώ συμβάλλουν και στη διατήρηση της υγείας των οστών, των δοντιών και του δέρματος. Είναι εξίσου πλούσιες σε βιταμίνες του συμπλέγματος Β. Οι βιταμίνες αυτές είναι σημαντικές για το μεταβολισμό των υδατανθράκων και άρα, για την παραγωγή ενέργειας στον οργανισμό, για την υγεία του δέρματος, αλλά και του νευρικού συστήματος. Επιπλέον, η πατάτα δεν περιέχει νάτριο και σε συνδυασμό με το γεγονός ότι είναι πλούσια σε κάλιο, καθίσταται σημαντική στην πρόληψη της αρτηριακής πίεσης. Το κάλιο βελτιώνει, επίσης, τη μυϊκή και νευρική λειτουργία.

    ΝΤΟΜΑΤΕΣ: Οι ντομάτες είναι πλούσιες σε βιταμίνη C, ενώ περιέχουν, λυκοπένιο, αισκουλίνη Α, τοματιδίνη και χαλκοναρινγενίνη. Αυτές οι ουσίες έχουν αντιφλεφμονώδεις και αντιοξειδωτικές ιδιότητες, με αποτέλεσμα η ντομάτα να έχει τις αντικαρκινικές και ευεργετικές ιδιότητες υπέρ της καρδιάς! Επίσης, οι ντομάτες έχουν Βιταμίνες Α, Β6 και Κ, φυλλικό οξύ, μαγνήσιο και ποτάσιο. Το λυκοπένιο στις ντομάτες παίζει σημαντικό ρόλο και στην υγεία των οστών. Το πανεπιστήμιο του Τορόντο όρισε δίαιτα 4 εβδομάδων, αφαιρώντας τις πηγές λυκοπένιου από γυναίκες μετά την εμμηνόπαυση.  Αυτές εμφάνισαν σημαντικά σημάδια μείωσης στα μέταλλα των οστών. Σε επόμενο χρόνο οι ερευνητές θα ψάξουν αν τα χαμηλά επίπεδα λυκοπενίου προκαλούν κακή αντιοξειδωτική άμυνα στα κύτταρα των οστών. Η Α-τοματίνη και το λυκοπένιο επιτίθενται σε καρκινικά κύτταρα, λειτουργώντας αποτρεπτικά στον καρκίνο του μαστού και του προστάτη, μειώνοντας ταυτόχρονα τον κίνδυνο εμφάνισης. Μαγειρεμένες περιέχουν περισσότερα αντιοξειδωτικά, ενώ με την προσθήκη ελαιόλαδου, υπάρχει καλύτερη απορρόφηση από τον οργανισμό.

    ΣΚΟΡΔΟ: Το σκόρδο αποτελεί για τη λαϊκή ιατρική ένα πολυδύναμο φάρμακο με μεγάλη αξία. Περιέχει αιθέριο έλαιο αποτελούμενο από αλλιίνη, αλλινάση, αλλικίνη, αχοένιο, σκορδινίνες, το αντιοξειδωτικό σελήνιο, ιώδιο, ασβέστιο, μαγγάνιο, σίδηρο, φώσφορο, θειάφι και βιταμίνες Α, Β, Β1, Β2, Β3, Β6, C, και Ε. Περιέχει επίσης, πτητικό έλαιο, γλίσχρασμα, γλυκοκινίνες και γερμάνιο, καθώς και άλλα χρήσιμα για τον οργανισμό στοιχεία, όπως λευκωματούχες ουσίες, λιπαρές, αμυλώδες και κυτταρίνη.

    ΖΥΜΑΡΙΚΑ: Τα ζυμαρικά είναι πλούσια σε υδατάνθρακες, βασικό συστατικό για την εύρυθμη λειτουργία του εγκεφάλου. Μάλιστα, ορισμένοι επιστήμονες τους χαρακτηρίζουν και «καύσιμα» του εγκεφάλου. Δεν είναι, μάλιστα, σπάνιο το φαινόμενο, άτομα που κάνουν αυστηρές δίαιτες να παρουσιάζουν προβλήματα συγκέντρωσης.

    ΚΟΚΚΙΝΑ ΦΑΣΟΛΙΑ: Τα κόκκινα φασόλια που έχουν σχήμα νεφρού είναι ένας τύπος φασολιών που μπορούν να παρέχουν ιδιαίτερα οφέλη για την γενική υγεία, καθώς, αποτελούν πολύ καλή πηγή πρωτεΐνης και φυτικών ινών. Οι διαιτητικές ίνες βοηθούν στη μείωση της χοληστερόλης και κρατάνε την καρδιά υγιή. Περιέχουν πολλές βιταμίνες και μέταλλα ζωτικής σημασίας για το σώμα. Τα κόκκινα φασόλια, αποτελούν, επίσης, εξαιρετική πηγή μολυβδαινίου. Είναι ακόμα μια πολύ καλή πηγή φυλλικού οξέος, φυτικών ινών, μαγγανίου, θειαμίνης, φωσφόρου, σιδήρου, χαλκού, μαγνησίου, καλίου και βιταμίνης Κ. Τα κόκκινα φασόλια, όπως και οι άλλοι τύποι φασολιών είναι πλούσια σε διαλυτές και αδιάλυτες ίνες και είναι χαμηλής περιεκτικότητας σε λιπαρά. Το μολυβδαίνιο, το οποίο διαθέτουν σε αφθονία, είναι ένα μικρό στοιχείο-συνένζυμο που χρησιμοποιείται σε πολλές βιολογικές διεργασίες του οργανισμού. Η κατανάλωση των φασολιών βοηθά στη μείωση της χοληστερόλης και του σακχάρου. Είναι ιδανικά για διαβητικούς και για ανθρώπους που πάσχουν από υπογλυκαιμία. Οι αδιάλυτες φυτικές ίνες που περιέχουν διατηρούν τη σωστή λειτουργία του εντέρου και της πεπτικής οδού. Επίσης, ενισχύουν το ανοσοποιητικό σύστημα. Τα αντιοξειδωτικά που περιέχουν τα φασόλια βοηθούν στην καταπολέμηση του καρκίνου και του διαβήτη. Όταν τρώγονται μαζί με δημητριακά ολικής αλέσεως, αποτελούν μια πλήρη σε φυτικές ίνες.

    minestrone soup recipe

    Σούπα μινεστρόνε

    ΥΛΙΚΑ ΓΙΑ 4 ΑΤΟΜΑ

    2 βιολογικά καρότα ψιλοκομμένα

    2 κλωναράκια βιολογικό σέλινο ψιλοκομμένο

    1 βιολογική πατάτα ψιλοκομμένη

    2 σκελίδες βιολογικό σκόρδο θρυμματισμένες

    1L (4 φλιτζάνια) ζωμό λαχανικών

    400γρ ψιλοκομμένες βιολογικές ντομάτες

    400 γρ. κόκκινα φασόλια, ξεπλένονται, στραγγίζονται

    80g (1 φλιτζάνι) βιολογικά ζυμαρικά μικρό κέλυφος

    1/3 φλιτζάνι ψιλοκομμένο φρέσκο βιολογικό μαϊντανό

    (Όποιοι θέλουν προαιρετικά μπορούν να προσθέσουν και 4 φέτες ψιλοκομμένο βιολογικό μπέικον)

    ΕΚΤΕΛΕΣΗ

    1. Τοποθετήστε το μπέικον (αν επιθυμείτε), τα καρότα, το σέλινο και την πατάτα σε μια μεγάλη κατσαρόλα και ανακατέψτε για να τα συνδυάσετε. Μαγειρέψτε σε υψηλή θερμοκρασία, ακάλυπτα, ανακατεύοντας συχνά, για 5 λεπτά.
    2. Προσθέστε το σκόρδο, το ζωμό, τις ντομάτες και τα κόκκινα φασόλια στην κατσαρόλα, καλύψτε και αφήστε το να βράσει. Μειώστε τη θερμότητα σε μέτρια-χαμηλή. Σιγοβράζετε, σκεπάζετε, ανακατεύοντας περιστασιακά, για 30 λεπτά ή μέχρι να μαλακώσουν τα λαχανικά.
    3. Αυξήστε τη θερμότητα σε υψηλή. Προσθέστε τα ζυμαρικά και μαγειρέψτε, ακάλυπτα, ανακατεύοντας περιστασιακά, ακολουθώντας τις οδηγίες του πακέτου ή έως ότου τα ζυμαρικά γίνουν al dente. Αλατοπιπερώστε.
    4. Σερβίρετε με μία κουτάλα και πασπαλίζετε με μαϊντανό.
    5. Σερβίρετε αυτή τη ζεστή και γεμάτη σούπα με λίγο φρέσκο ψωμί για να δημιουργήσετε ένα χειμερινό γεύμα.

    ΚΑΛΗ ΣΑΣ ΟΡΕΞΗ!!! 

    by Savvi Diet

    Τα καλύτερα βιολογικά προϊόντα

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα βιολογικά προϊόντα

    Pasta Soup Thumbnail Blog

     

    Διαβάστε, επίσης,

    Σούπα τσίλι με κιμά και λαχανικά

    Υγιεινή και νόστιμη σούπα με σαλιγκάρια

    Νόστιμη και υγιεινή μανιταρόσουπα

    Υγιεινή σούπα λαχανικών

    Υγιεινά γιουβαρλάκια

    Κοτόσουπα

    Ψαρόσουπα

    Κρεατόσουπα

    Σούπα με λαχανικά και ρύζι

    Σούπα με λαχανικά για όσους είναι άρρωστοι

    Τροφές φάρμακα για τον καρκίνο

    Σούπα με αρακά και πράσο

    Κολοκυθόσουπα βελουτέ

    Καροτόσουπα βελουτέ

    Κρύο αγγούρι με σούπα Wasabi

    Σούπα για αδυνάτισμα

    Αφροδισιακή σούπα

    Τα πιο νόστιμα γιουβαρλάκια

    Σούπα για τον καρκίνο

    Παραδοσιακή ελληνική διατροφή

    Ρεβιθόσουπα

    Ντοματόσουπα για τον προστάτη

    Είναι υγιεινές οι έτοιμες σούπες;

    Σούπα για να πάρετε σίδηρο

    Σπαράγγια

    Τραχανάς

    Κρεμμυδόσουπα

    Πολύ νόστιμη μανιταρόσουπα

    Κοτόσουπα για το κρύωμα

    Δίαιτα με σούπες

    Σούπα με ξινόχοντρο

    Τα καλύτερα Ελληνικά τοπικά φαγητά

    Δίαιτα της φρουτόσουπας

    Η δίαιτα της λαχανόσουπας

    www.emedi.gr

     

     

  • Σιγκέλλωση Σιγκέλλωση

    Χρήσιμες πληροφορίες για τη σιγκέλλωση

    Η σιγκέλλωση είναι μια λοίμωξη των εντέρων που προκαλείται από το βακτήριο Shigella.

    Τα συμπτώματα, γενικά, ξεκινούν μία έως δύο ημέρες μετά την έκθεση και περιλαμβάνουν διάρροια, πυρετό, κοιλιακό άλγος και αίσθηση της ανάγκης για αφόδευση, ακόμη και όταν το έντερο είναι άδειο.

    Η διάρροια μπορεί να είναι αιματηρή.

    Τα συμπτώματα, συνήθως, διαρκούν πέντε έως επτά ημέρες και μπορεί να χρειαστούν αρκετοί μήνες για να επανέλθουν πλήρως οι συνήθειες του εντέρου.

    Οι επιπλοκές μπορεί να περιλαμβάνουν αντιδραστική αρθρίτιδα, σήψη, επιληπτικές κρίσεις και αιμολυτικό ουραιμικό σύνδρομο.

    Η σιγκέλλωση προκαλείται από τέσσερις συγκεκριμένους τύπους Shigella. Αυτά τα βακτήρια, συνήθως, εξαπλώνονται με έκθεση σε μολυσμένα κόπρανα. Αυτό μπορεί να συμβεί μέσω μολυσμένων τροφίμων, νερού ή χεριών ή μέσω σεξουαλικής επαφής.

    Η μόλυνση μπορεί να εξαπλωθεί από μύγες ή κατά την αλλαγή πάνας.

    Η διάγνωση γίνεται με καλλιέργεια κοπράνων.

    Ο κίνδυνος μόλυνσης μπορεί να μειωθεί με το σωστό πλύσιμο των χεριών.

    Δεν υπάρχει εμβόλιο.

    Η σιγκέλλωση, συνήθως, υποχωρεί χωρίς ειδική θεραπεία.

    Συνιστώνται επαρκή υγρά από το στόμα και ανάπαυση.

    Το υποσαλικυλικό βισμούθιο μπορεί να βοηθήσει στα συμπτώματα.

    Ωστόσο, δεν συνιστώνται φάρμακα που σταματούν τη διάρροια, όπως η λοπεραμίδη.

    Σε σοβαρές περιπτώσεις μπορεί να χρησιμοποιηθούν αντιβιοτικά, αλλά η αντίσταση είναι συχνή. Τα αντιβιοτικά που χρησιμοποιούνται, συνήθως, περιλαμβάνουν την σιπροφλοξασίνη και την αζιθρομυκίνη.

    Σε παγκόσμιο επίπεδο, η σιγκέλλωση εμφανίζεται σε τουλάχιστον 80 εκατομμύρια ανθρώπους και έχει ως αποτέλεσμα περίπου 700.000 θανάτους ετησίως. Οι περισσότερες περιπτώσεις συμβαίνουν στον αναπτυσσόμενο κόσμο. Τα μικρά παιδιά επηρεάζονται συχνότερα. Ενδέχεται να εμφανιστούν κρούσματα νόσου σε χώρους φύλαξης παιδιών και σχολεία. Είναι, επίσης, σχετικά κοινό στους ταξιδιώτες.

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΣΙΓΚΕΛΛΩΣΗΣ

    Τα σημεία και τα συμπτώματα μπορεί να κυμαίνονται από ήπια κοιλιακή δυσφορία έως δυσεντερία που χαρακτηρίζεται από κράμπες, διάρροια, πυρετό, αίμα στα κόπρανα και πύον ή βλέννα στα κόπρανα. Ο χρόνος έναρξης είναι 12 έως 96 ώρες, μετά την έκθεση και η νόσος διαρκεί 5 έως 7 ημέρες. Οι λοιμώξεις σχετίζονται με έλκος του βλεννογόνου, αιμορραγία από το ορθό και αφυδάτωση.

    Η αντιδραστική αρθρίτιδα και το αιμολυτικό ουραιμικό σύνδρομο είναι πιθανά επακόλουθα μετά από τη σιγκέλλωση.

    Το πιο συνηθισμένο νευρολογικό σύμπτωμα είναι οι επιληπτικές κρίσεις.

    ΑΙΤΙΑ ΣΙΓΚΕΛΛΩΣΗΣ

    Βακτήρια:

    Η σιγκέλλωση προκαλείται από βακτηριακή λοίμωξη με Shigella, βακτήριο, που είναι γενετικά παρόμοιο με το E. coli.

    Υπάρχουν τρεις οροομάδες και ένας ορότυπος Shigella:

    • Shigella flexneri
    • Shigella boydii
    • Shigella dysenteriae και
    • Shigella sonnei (ορότυπος)

    Η πιθανότητα μόλυνσης από οποιοδήποτε στέλεχος του Shigella ποικίλλει σε όλο τον κόσμο. Για παράδειγμα, η S. sonnei είναι πιο συνηθισμένη στις ΗΠΑ, ενώ η S. dysenteriae και η S. boydii είναι σπάνια στις ΗΠΑ.

    ΜΕΤΑΔΟΣΗ ΣΙΓΚΕΛΛΩΣΗΣ

    Η Shigella μεταδίδεται μέσω της στοματικής οδού από άτομα που έχουν προσβληθεί από την ασθένεια, ανεξάρτητα από το εάν παρουσιάζουν συμπτώματα. Οι χρόνιοι φορείς των βακτηρίων αυτών είναι σπάνιοι. Εκτός από τον άνθρωπο, τα βακτήρια μπορούν, επίσης, να μολύνουν τα ζώα. 

    Κατά την κατάποση, τα βακτήρια περνούν μέσω του γαστρεντερικού σωλήνα μέχρι να φτάσουν στο λεπτό έντερο. Εκεί αρχίζουν να πολλαπλασιάζονται μέχρι να φτάσουν στο παχύ έντερο. Στο παχύ έντερο, τα βακτήρια προκαλούν κυτταρικό τραυματισμό μέσω δύο κύριων μηχανισμών: άμεση εισβολή στα επιθηλιακά κύτταρα στο παχύ έντερο και παραγωγή εντεροτοξίνης 1 και εντεροτοξίνης 2. Σε αντίθεση με άλλα βακτήρια, η Shigella δεν καταστρέφεται από το γαστρικό οξύ στο στομάχι. Ως αποτέλεσμα, χρειάζονται μόνο 10 έως 200 κύτταρα για να προκαλέσουν μόλυνση. Αυτή η μολυσματική δόση είναι πολύ  μικρότερη από εκείνη άλλων ειδών βακτηρίων (π.χ. χολέρα, που προκαλείται από το βακτήριο Vibrio cholerae κι έχει μολυσματική δόση 108 έως 1011 κυττάρων). 

    294501

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΣΙΓΚΕΛΛΩΣΗΣ

    Η διάγνωση της σιγκέλλωσης γίνεται με την απομόνωση του οργανισμού από καλλιέργειες δειγμάτων κοπράνων. Τα είδη Shigella είναι αρνητικά για κινητικότητα και γενικά δεν είναι ζυμωτές λακτόζης, αλλά η S. sonnei μπορεί να ζυμώσει τη λακτόζη. Συνήθως, δεν παράγουν στοιχεία από υδατάνθρακες (με εξαίρεση ορισμένα στελέχη της S. flexneri) και τείνουν να είναι γενικά βιοχημικά αδρανή. Η Shigella, επίσης, να είναι αρνητική στην υδρόλυση ουρίας. Μπορεί να γίνει ανίχνευση και με PCR.

    ΠΡΟΛΗΨΗ ΣΙΓΚΕΛΛΩΣΗΣ

    Μπορούν να προληφθεί με καλό πλύσιμο των χεριών πριν από το χειρισμό των τροφίμων και καλό μαγείρεμα των τροφών. Η σωστή προσωπική υγιεινή και η υγιεινή των τροφίμων είναι τα πιο καλά μέτρα για τη σιγκέλλωση.

    ΕΜΒΟΛΙΟ ΓΙΑ ΤΗ ΣΙΓΚΕΛΛΩΣΗ

    Προς το παρόν, δεν υπάρχει εγκεκριμένο εμβόλιο για τη σιγκέλλωση. 

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΣΙΓΚΕΛΛΩΣΗΣ

    Η θεραπεία συνίσταται, κυρίως, στην αντικατάσταση υγρών και ηλεκτρολυτών που χάνονται λόγω διάρροιας. Η αντικατάσταση υγρών από το στόμα είναι ικανοποιητική για τους περισσότερους ανθρώπους, αλλά, μερικοί μπορεί να χρειαστεί να λάβουν υγρά ενδοφλεβίως.

    Τα αντιδιαρροϊκά φάρμακα μπορεί να παρατείνουν τη λοίμωξη και δεν πρέπει να χρησιμοποιούνται.

    ΑΝΤΙΒΙΟΤΙΚΑ ΓΙΑ ΤΗ ΣΙΓΚΕΛΛΩΣΗ

    Τα αντιβιοτικά πρέπει να χρησιμοποιούνται μόνο σε σοβαρές περιπτώσεις ή σε ορισμένους πληθυσμούς με ήπια συμπτώματα (ηλικιωμένοι, ανοσοκατεσταλμένοι, εργαζόμενοι στη βιομηχανία τροφίμων, εργαζόμενοι στη φροντίδα παιδιών). Για τη διάρροια που σχετίζεται με τη σιγκέλλωση, τα αντιβιοτικά μειώνουν τη διάρκεια της λοίμωξης, αλλά πρέπει να αποφεύγονται σε ήπιες περιπτώσεις, επειδή πολλά στελέχη της σιγκέλλας γίνονται ανθεκτικά στα κοινά αντιβιοτικά. Επιπλέον, τα αποτελεσματικά φάρμακα δεν υπάρχουν σε αναπτυσσόμενες χώρες. 

    Οι αντιδιαρροϊκοί παράγοντες μπορεί να επιδεινώσουν την ασθένεια και πρέπει να αποφεύγονται.

    Στις περισσότερες περιπτώσεις, η ασθένεια υποχωρεί εντός τεσσάρων έως οκτώ ημερών χωρίς αντιβιοτικά. Οι σοβαρές λοιμώξεις μπορεί να διαρκέσουν τρεις έως έξι εβδομάδες.

    Τα αντιβιοτικά, όπως η τριμεθοπρίμη-σουλφαμεθοξαζόλη και η σιπροφλοξασίνη μπορεί να χορηγηθούν όταν το άτομο είναι πολύ νεαρό ή πολύ ηλικιωμένο, όταν η ασθένεια είναι σοβαρή ή όταν ο κίνδυνος της λοίμωξης για εξάπλωση είναι υψηλός. Επιπρόσθετα, η αμπικιλλίνη (αλλά όχι η αμοξικιλλίνη) ήταν αποτελεσματική στη θεραπεία αυτής της νόσου στο παρελθόν, αλλά τώρα η πρώτη επιλογή φαρμάκου είναι η pivmecillinam.

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τις λοιμώξεις

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα προϊόντα για τις λοιμώξεις 

    shiga 1000x565

     

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Λοίμωξη από σαλμονέλα

    Οξεία διάρροια

    Οζώδες ερύθημα

    Πυρετικοί σπασμοί στα παιδιά

    Χρήσιμες πληροφορίες για τη βρουκέλλωση

    www.emedi.gr

     

  • Ασκαρίδες εντέρου Ασκαρίδες εντέρου

    Χρήσιμες πληροφορίες για τις ασκαρίδες εντέρου

    Οι εντερικές ασκαρίδες (νηματώδεις) έχουν ώριμες μορφές οι οποίες μολύνουν τον εντερικό σωλήνα του ανθρώπου. Σκώληκες σε στάδιο προνύμφης μπορεί να υπάρχουν και σε άλλα σημεία του σώματος. Εκτός από την Trichinella Spiralis, η οποία είναι εγκυστωμένη στους μυς, αυγά και/ή προνύμφες μπορεί να απομονωθούν από τον εντερικό αυλό.

    • Νηματώδεις σκώληκες που παρασιτούν στον εντερικό σωλήνα του ανθρώπου
    1. Enteroblus vermicularis (οξύουρος)
    2. Trichuris trichiura (τριχοκέφαλος ο τριχίουρος)
    3. Άσκαρις η σκωληκοειδής (μεγάλος νηματώδης σκώληκας του ανθρώπου)
    4. Νεκάτωρ ο Αμερικανός (νηματέλμινθες)
    5. Αγκυλόστομα το δωδεκαδακτυλικό (νηματέλμινθες)
    6. Strongyloides stercoralis
    7. Trichinella spiralis (τριχίνωση)

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Γαστρεντερικό, Καρδιαγγειακό, Πνεύμονες, Νευρικό, Νεφρά/Ουροποιητικό, Μυοσκελετικό

    Επικρατέστερη ηλικία: Όλες οι ηλικίες. Τα κρούσματα οξυουρίασης είναι πιο συχνά στα παιδιά

    Επικρατέστερο φύλο: Άνδρες = Γυναίκες

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΑΣΚΑΡΙΔΩΝ ΕΝΤΕΡΟΥ

    Πνευμονική προσβολή

    • Πυρετός
    • Βήχας
    • Αιμόφυρτα πτύελα
    • Συριγμός
    • Ρόγχοι
    • Δύσπνοια
    • Οπισθοστερνικός πόνος
    • Πνευμονικές πυκνώσεις
    • Ηωσινοφιλία
    • Κνίδωση
    • Άσθμα
    • Αγγειονευρωτικό οίδημα
    • Εγκέφαλος, νεφρά, οφθαλμοί, σπονδυλική στήλη κ.λ.π. (σπάνια)

    Εντερική προσβολή

    • Μπορεί να είναι ασυμπτωματική (λίγες περιπτώσεις)
    • Κοιλιακός πόνος (συνήθως διάχυτος)
    • Σπασμοί/κωλικοί εντέρου 
    • Διάρροια
    • Σπανίως έμετοι
    • Μερικές φορές δυσκοιλιότητα

    Προσβολή μυών και άλλων ιστών (τριχίνωση)

    • Μυαλγίες 
    • Πυρετός 
    • Οίδημα και σπασμός
    • Περικογχικό και οίδημα προσώπου
    • Φωτοφοβία
    • Ιδρώτες 
    • Επιπεφυκίτιδα
    • Αδυναμία ή ατονία
    • Αιμορραγίες κάτω από τον επιπεφυκότα, στον αμφιβληστροειδή και τα νύχια
    • Εξανθήματα και μυρμηκίαση 
    • Εγκεφαλίτιδα, μυοκαρδίτιδα, νεφρίτιδα
    • Πνευμονία, μηνιγγίτιδα, νευροπάθεια

    ΑΙΤΙΑ ΑΣΚΑΡΙΔΩΝ ΕΝΤΕΡΟΥ

    • Κατάποση ώριμων αυγών από τρόφιμα ή ποτά που έχουν μολυνθεί με κόπρανα
    • Είσοδο προνυμφών στο δέρμα (νηματοσκώληκες)

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΑΣΚΑΡΙΔΩΝ ΕΝΤΕΡΟΥ

    • Έλλειψη καθαριότητας
    • Ανεπαρκή μέτρα υγιεινής
    • Μόλυνση του εδάφους από ανθρώπινα κόπρανα

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΑΣΚΑΡΙΔΩΝ ΕΝΤΕΡΟΥ

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΑΣΚΑΡΙΔΩΝ ΕΝΤΕΡΟΥ

    • Σε περίπτωση πνευμονικής ακαρίασης με ηωσινοφιλία - διαφοροδιάγνωση από άσθμα, σύνδρομο Loffler, η ηωσινοφιλική πνευμονία, συστηματικό ερυθηματώδη λύκο, νόσο Hodgkin και άλλες παρασιτικές ασθένειες (τροπικη πνευμονική ηωσινοφιλία, τοξοκαρίαση, στρογγυλοείδωση, παραγονιμίαση, λοίμωξη από νηματοσκώληκες)
    • Λοίμωξη του ΓΕΣ από σκώληκες - διαφοροδιάγνωση από άλλα αίτια που προκαλούν παγκρεατίτιδα, εκκολπωματίτιδα, δωδεκαδακτυλίτιδα, οισοφαγίτιδα, χολοκυστίτιδα 

    fd8b0f77d767f1f6640afba6916ff67c XL

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ ΑΣΚΑΡΙΔΩΝ ΕΝΤΕΡΟΥ

    • Βασίζεται στην χαρακτηριστική εικόνα των αυγών ή των προνυμφών στα κόπρανα ή των ώριμων σκωλήκων εάν έχουν αποβληθεί με τα κόπρανα
    • Εντύπωμα των οξύουρων σε ταινία σελοτέιπ
    • Ηωσινοφιλία
    • Προνύμφες στα πτύελα ή απεικόνιση των ώριμων σκωλήκων σε ακτινολογικό έλεγχο (όχι συχνό)

    ΠΑΘΟΛΟΓΟΑΝΑΤΟΜΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ ΑΣΚΑΡΙΔΩΝ ΕΝΤΕΡΟΥ

    Τα χαρακτηριστικά αυγά/σκώληκες

    ΕΙΔΙΚΕΣ ΔΟΚΙΜΑΣΙΕΣ

    Οι ορολογικές δοκιμασίες δεν βοηθάνε

    ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΕΣ ΜΕΘΟΔΟΙ ΑΣΚΑΡΙΔΩΝ ΕΝΤΕΡΟΥ

    • Εξέταση κοπράνων 
    • Εντύπωμα σε ταινία σελοτέιπ

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΑΣΚΑΡΙΔΩΝ ΕΝΤΕΡΟΥ

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ 

    Εξωτερικός ασθενής

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ ΑΣΚΑΡΙΔΩΝ ΕΝΤΕΡΟΥ

    Τίποτε άλλο εκτός από την χορήγηση φαρμάκων για την εκρίζωση των σκωλήκων 

    ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ ΜΕ ΑΣΚΑΡΙΔΕΣ ΕΝΤΕΡΟΥ

    Αποφύγετε τρόφιμα, νερό και επαφή με χώματα μολυσμένα από κόπρανα

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΑΣΚΑΡΙΔΩΝ ΕΝΤΕΡΟΥ

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ ΑΣΚΑΡΙΔΩΝ ΕΝΤΕΡΟΥ

    • Enteroblus vermicularis (οξύουρος) - μεβενδαζόλη σε εφ΄άπαξ δόση 100 mg ή παμοϊκό πυραντέλιο μια δόση 11 mg/kg (μέγιστη δόση 1 gr) επανάληψη μετά 2 βδομάδες (οι δοσολογίες αφορούν τους ενήλικες και τα παιδιά)
    • Trichuris trichiura - μεβενδαζόλη 100 mg δύο φορές την ημέρα για 3 ημέρες ή Αλβενδαζόλη εφ' άπαξ δόση 400 mg (όλες οι δοσολογίες αφορούν ενήλικες και παιδιά. 
    • Άσκαρις η σκωληκοειδής (μεγάλος νηματώδης σκώληκας του ανθρώπου) - μεβενδαζόλη 100 mg 2 φορές την ημέρα για 3 ημέρες ή παμοϊκό πυραντέλιο εφ' άπαξ δόση 11  mg/kg (μέγιστη δόση 1 gr).
    • Νεκάτωρ ο Αμερικανός (νηματέλμινθες) -  μεβενδαζόλη 100 mg 2 φορές την ημέρα για 3 ημέρες ή παμοϊκό πυραντέλιο εφ' άπαξ δόση 11  mg/kg (μέγιστη δόση 1 gr) για 3 ημέρες.
    • Αγκυλόστομα το δωδεκαδακτυλικό (νηματέλμινθες) - παμοϊκό πυραντέλιο εφ' άπαξ δόση 11  mg/kg (μέγιστη δόση 1 gr) ή μεβενδαζόλη 100 mg 2 φορές την ημέρα για 3 ημέρες
    • Trichinella spiralis (τριχίνωση) -  μεβενδαζόλη 200-400 mg 3 φορές την ημέρα, μετά 400-500 mg 3 φορές την ημέρα για 10 ημέρες μαζί με στεροειδή σε βαρειά περιστατικά
    • Strongyloides stercoralis - θειοβενδαμιζόλη 50 mg/kg/ημέρα σε 2 δόσεις (μέγιστη δόση 3 gr την ημέρα) για 2 ημέρες

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ ΜΕ ΑΣΚΑΡΙΔΕΣ ΕΝΤΕΡΟΥ

    Επανεξέταση των κοπράνων σε 2 εβδομάδες και εάν είναι αναγκαίο επανάληψη της θεραπείας

    ΠΡΟΛΗΨΗ/ΑΠΟΦΥΓΗ ΑΣΚΑΡΙΔΩΝ ΕΝΤΕΡΟΥ

    Εξασφάλιση συνθήκων καθαριότητας και υγιεινής

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ ΑΣΚΑΡΙΔΩΝ ΕΝΤΕΡΟΥ

    • Έμεση σκωλήκων 
    • Χολαγγειΐτιδα - μετακίνηση στον κοινό χοληδόχο πόρο 
    • Παγκρεατίτιδα - μετακίνηση στον παγκρεατικό πόρο
    • Σκωληκοειδίτιδα - μετακίνηση στην σκωληκοειδή απόφυση
    • Εκκολπωματίτιδα - μετακίνηση σε εκκολπώματα
    • Ηπατικό απόστημα
    • Εντερική απόφραξη
    • Συστροφή εντέρου 
    • Εγκολεασμός 
    • Διάτρηση εντέρου

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ ΑΣΚΑΡΙΔΩΝ ΕΝΤΕΡΟΥ

    Σε ήπιες ή ενδιάμεσης βαρύτητας λοιμώξεις είναι καλή. Η ασκαριδίαση θα πρέπει πάντοτε να θεραπεύεται γιατί υπάρχει ο κίνδυνος της μετακίνησης των σκωλήκων 

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΗΛΙΚΙΑΚΑ ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Προσβάλλει όλες τις ηλικίες

    Παιδιατρικό: Τα παιδιά μολύνονται συχνότερα

    Τα καλύτερα συμπληρώματα διατροφής για τις παρασιτώσεις  

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα καλύτερα συμπληρώματα διατροφής για τις παρασιτώσεις 

    Ascariasis 732x549 thumbnail

     

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Εντερικά παράσιτα

    Ηωσινοφιλικές πνευμονίες

    Τροπική ηωσινοφιλία

    Χρήσιμες ιατρικές συνταγές με σκόρδα

    www.emedi.gr

     

     

  • Εντερικά παράσιτα Εντερικά παράσιτα

    Χρήσιμες πληροφορίες για τα εντερικά παράσιτα

     Η τάξη των λοιμωδών παραγόντων που ονομάζονται παράσιτα υποδιαιρείται σε δύο κατηγορίες:

    • Τα πρωτόζωα, που είναι μονοκύτταροι μικροοργανισμοί και, χαρακτηριστικά, διαιρούνται και πολλαπλασιάζονται μέσα στον ξενιστή, συνήθως, μεταδίδονται άμεσα δια της κοπρανοστοματικής οδού και δεν προκαλούν ηωσινοφιλία
    • Οι έλμινθες (σκώληκες) που είναι πολυκύτταροι μικροοργανισμοί και, με ελάχιστες εξαιρέσεις (π.χ. Strongyloides stercoralis, Hymenolepis nana), δεν πολλαπλασιάζονται μέσα στο σώμα του ξενιστή ενώ, συχνά, προκαλούν κάποιου βαθμού ηωσινοφιλία. Το ύψος της ηωσινοφιλίας εξαρτάται από το βαθμό διεισδυτικότητας στο βλεννογόνο. Οι σκώληκες έχουν μικρή διάρκεια ζωής στο σώμα του ξενιστή και, χωρίς αναμόλυνση, πεθαίνουν από μόνοι τους.
    • Δεν παραμένουν στο έντερο όλα τα παράσιτα, που φθάνουν εκεί δια της στοματικής οδού. Μερικά εμφανίζουν διεισδυτικότητα ενώ άλλα δεν απελευθερώνουν τις λοιμώδεις μορφές τους μέσα στο έντερο. Αυτή η τελευταία ομάδα, που περιλαμβάνει το τοξόπλασμα (Toxoplasma gondii), τον εχινόκοκκο και την τριχινέλλα (Trichinella spirallis)
    • Οι περισσότεροι σκώληκες απαιτούν, είτε παρατεταμένη περίοδο επώασης, εκτός του ξενιστή, πριν καταστούν μολυσματικοί, είτε την παρουσία ενός συγκεκριμένου φορέα για τη μεταδοσή τους. Εξαίρεση σ' αυτό τον κανόνα αποτελεί ο Enterobius vermicularis (οξύουροι), του οποίου τα αυγά είναι μολυσματικά, σχεδόν αμέσως μετά τη γέννηση τους. Με αυτό τον τρόπο συμβαίνει άμεση αυτολοίμωξη
    • Η άμεση μετάδοση μεταξύ ατόμων είναι ασυνήθης 
    • Η πιθανότητα μόλυνσης από κάποιο εντερικό παράσιτο, εξαρτάται από πολλούς παράγοντες - την παρουσία του συγκεκριμένου λοιμώδους παράγοντα, έναν κατάλληλο φορέα ή τρόπο μετάδοσης και την παρουσία ξενιστή που είναι επιρρεπής στον λοιμώδη παράγοντα. Η παγκόσμια κατανομή των παρασίτων καθορίζεται από παράγοτες κοινωνικοοικονομικούς , γεωγραφικούς, τηνηλικία και το συγχρωτισμό, ενώ το χαμηλό επίπεδο της ποιότητας του νερού και της ατομικής υγιεινής είναι οι σημαντικότεροι

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Πεπτικό

    Γενετική: Οι γενετικοί παράγοντες παίζουν ελάσσονα ρόλο στη μετάδοση, την παθογένεια και την αντιμετώπιση των συγκεκριμένων λοιμώξεων 

    Επικρατέστερη ηλικία: Παιδιά κυρίως

    Επικρατέστερο φύλο: Άνδρες = Γυναίκες

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΕΝΤΕΡΙΚΩΝ ΠΑΡΑΣΙΤΩΝ

    • Διάρροια
    • Κοιλιακά άλγη/ευαισθησία
    • Αύξηση των αερίων του εντέρου - τυμπανισμός, ερυγές, μετεωρισμός, βορβορυγμοί
    • Ναυτία ή έμετοι
    • Απώλεια βάρους και ανορεξία
    • Δυσεντερία. Σπάνια, μπορεί όμως, να σχετίζεται με λοίμωξη από αμοιβάδα (Entamoeda histolytica), Balantidium Coli
    • Κνησμός του δακτυλίου (E. vermicularis, Trichuris trichiura, S. stercoralis, πλατυέλμινθες)
    • Αφόδευση σκώληκα ή τμήματος αυτού 
    • Αύξηση των εντερικών ήχων 
    • Περιπρωκτικό ή αιδοιϊκό εξάνθημα

    ΑΙΤΙΑ ΕΝΤΕΡΙΚΩΝ ΠΑΡΑΣΙΤΩΝ

    Παθογόνα πρωτόζωα:

    • Giardia lamblia
    • Entamoeda histolytica
    • Cryptosporidium
    • Isospora belli
    • Balantidium coli
    • Cyclospora 
    • Microsporida

    Δυνητικά παθογόνα πρωτόζωα:

    • Dientamoeda fragilis

    Πιθανώς, μη παθογόνα πρωτόζωα:

    • Όλες οι άλλες αμοιβάδες 
    • Endolimax nana
    • Όλα τα υπόλοιπα μαστιγοφόρα πρωτόζωα του εντέρου

    Παθογόνοι έλμινθες - νηματώδεις (ασκαρίδες):

    • Enterobius vermicularis
    • Trichuris trichiura
    • Ascaris lumbricoides
    • Νηματοσκώληκες (Necator americanus, Ancylostoma duodenale)
    • Strongyloides stercoralis
    • Capillaria philippinensis
    • Trichostrongylus

    Παθογόνοι έλμινθες - κυστώδεις (πλατέλμινθες):

    • Taenia saginata
    • Taenia solium
    • Diphyllobothrium latum
    • Hymenolepis nana
    • Hymenolepis diminuta
    • Dipylidium caninum

    Παθογόνοι έλμινθες - τρηματώδεις (τρηματώδεις σκώληκες)

    • Fasciolopsis buski
    • Clonorchis sinensis
    • Opisthorhis viverrini
    • Heterophyes heterophyes
    • Fasciola hepatica
    • Paragonimus westermani
    • Schistosoma mansoni
    • S. japonicum
    • S. hematobum
    • S. mekongi

    5f128a308b08ac9c3932f063 badb4d 945c672cd291409ba06c1567db244166 mv2

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΕΝΤΕΡΙΚΩΝ ΠΑΡΑΣΙΤΩΝH

    • Ηλικία (παιδιά)
    • Χαμηλό κοινωνικοοικονομικό επίπεδο 
    • Κακή υγιεινή - ατομική, τροφίμων, νερού 
    • Ταξίδι στο εξωτερικό
    • Συγχρωτισμός - κέντρα ημερήσιας φροντίδας, ψυχιατρικά ιδρύματα
    • Συνύπαρξη άλλης νόσου, κύηση, γαστρική υποχλωρυδρία, ανοσοκαταστολή (AIDS)

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΕΝΤΕΡΙΚΩΝ ΠΑΡΑΣΙΤΩΝ

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΕΝΤΕΡΙΚΩΝ ΠΑΡΑΣΙΤΩΝ

    • Άλλες εντερικές λοιμώξεις 
    • Τροφική δηλητηρίαση
    • Δυσαπορρόφηση
    • Φλεγμονώδης νόσος του εντέρου 
    • Αιμορροϊδες
    • Συρίγγια του πρωκτού

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ ΕΝΤΕΡΙΚΩΝ ΠΑΡΑΣΙΤΩΝ 

    • Η εξέταση δείγματος κοπράνων που συλλέγεται μέσα σε δοχείο με συντηρητικές ουσίες π.χ. οξεικό νάτριο σε φορμόλη (SAF), καλά αναμεμιγμένα, ώστε να διατηρούνται όλα τα στοιχεία και παρέχει ακριβή διάγνωση στο 90% των περιπτώσεων. Για μεγαλύτερη διαγνωστική ακρίβεια, θα χρειασθεί εξέταση περισσότερων δειγμάτων 
    • Οι νεότερες τεχνικές εργαστηριακής εξέτασης των κοπράνων (όπως τα μονοκλωνικά αντισώματα, άλλες τεχνικές αντιγονικής ανίχνευσης, ανίχνευση του DNA) αποτελούν συναρπαστικές επιστημονικές ανακαλύψεις. Στην παρούσα, όμως, φάση εμφανίζουν ελάχιστα πρακτικά πλεονεκτήματα έναντι των συνηθισμένων μεθόδων 
    • Ορολογικές δοκιμασίες - για συγκεκριμένες λοιμώξεις, ειδικά αν αυτές δεν προκαλούν εμφανή λοίμωξη του εντέρου (δηλαδή αν δεν απελευθερώνονται αυγά ή παράσιτα στα κόπρανα) ή αν ο χαμηλός αριθμός των παρασίτων καθιστά τη διάγνωση δύσκολη. Αυτές οι δοκιμασίες ενδείκνυνται σπάνια και, συνήθως, πραγματοποιούνται μόνο σε ειδικά κέντρα αναφοράς 

    Φάρμακα που μπορεί να μεταβάλλουν τα ευρήματα: Η χρησιμοποίηση αντιβιοτικών, ελαιούχων υπακτικών και η παρουσία βαρίου στα κόπρανα μπορεί να καταστήσει την παρασιτολογική διάγνωση δύσκολη ή αδύνατη

    ΠΑΘΟΛΟΓΟΑΝΑΤΟΜΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ ΕΝΤΕΡΙΚΩΝ ΠΑΡΑΣΙΤΩΝ

    • Στην πλειοψηφία τους, τα εντερικά παράσιτα δεν είναι διεισδυτικά και προκαλούν καθόλου ή μη ειδικές ιστιλογικές αλλοιώσεις στο έντερο
    • Η διεισδυτική αμοιβάδωση του εντέρου προκαλεί μια χαρακτηριστική ελκωτική και φλεγμονώδη ιστολογική εικόνα
    • Τα πρωτόζωα και οι έλμινθες μπορεί να ανευρεθούν στα υλικά βιοψίας 

    ΕΙΔΙΚΕΣ ΔΟΚΙΜΑΣΙΕΣ

    • Η πραγματοποίηση ειδικών δοκιμασιών για την ανίχνευση των Cryptosporidium, Isospora belli, Cyclospora και των μικροσποριδίων, προυποθέτει ότι το εργαστήριο θα έχει ενημερωθεί για το προφίλ της νόσου του συγκεκριμένου ασθενούς
    • Το έκπλυμα οξυούρων παρέχει μεγαλύτερη διαγνωστική εμβέλεια όταν υπάρχει υποψία λοίμωξης από Enterobius vermicularis. Μπορεί να χρειασθεί η πραγματοποίηση πολλών δοκιμασιών (5) για να αποκλεισθεί η οξυουρίαση
    • Για μερικά παράσιτα, είναι δυνατή η διενέργεια καλλιεργειών - Giardia lamblia, Entamoeba histolytica, Strongyloides stercolaris ενδείκνυνται σπανίως και γίνονται μόνο σε ειδικά εργαστήρια αναφοράς 
    • Δοκιμασίες κατάδυσης νημάτων και καθετηριασμός του ανώτερου πεπτικού χρειάζονται σπάνια για τη διάγνωση παρασίτωσης του ανωτέρου τμήματος του εντέρου
    • Σπάνια, η βιοψία μπορεί να καταδείξει την παρουσία διεισδυτικού έλμινθα στο τεμάχιο ιστού. Η ανεύρεση σκωλήκων με αυτό τον τρόπο μπορεί να είναι εξαιρετικά δύσκολη και, συνήθως, χρειάζεται η συνεισφορά ειδικού παρασιτολόγου. Τα άλλα παράσιτα μπορούν να εντοπισθούν στο βλεννογόνο ή τη βλεννώδη στιβάδα

    ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΗ ΕΝΤΕΡΙΚΩΝ ΠΑΡΑΣΙΤΩΝ

    Διαγνωστικές ακτινολογικές τεχνικές χρειάζονται σπανίως. Εξαίρεση αποτελούν διεισδυτικές λοιμώξεις, όπως η αμοιβάδωση, όπου η κολίτιδα, τα αμοιβαδώματα και τα ηπατικά αποστήματα μπορούν να καταδειχθούν με τις κατάλληλες μεθόδους 

    ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΕΣ ΜΕΘΟΔΟΙ ΕΝΤΕΡΙΚΩΝ ΠΑΡΑΣΙΤΩΝ

    • Επεμβατικές διαγνωστικές δοκιμασίες, χρειάζονται ή ενδείκνυνται σπανίως 
    • Όταν υπάρχει αιμορραγική κολίτιδα και υποψία διησθητικής αμοιβάδωσης, η σιγμοειδοσκόπηση καταδεικνύει βλεννοπυώδη κολίτιδα με εξελκώσεις. Η μικροσκοπική εξέταση ξεσμάτων από τα έλκη, αποκαλύπτει τους κινητούς αιματοφάγους τροφοζωΐτες της ιστολυτικής αμοιβάδας (E. histolytica)
    • Η ενδοσκόπηση του ανώτερου γαστρεντερικού μπορεί να αποδώσει υγρό το οποίο θα εξετασθεί για την ύπαρξη Giardia lamblia και Strongyloides stercoralis. Το ίδιο μπορεί να γίνει και με τα επιχρίσματα και τα υλικά βιοψίας που λαμβάνονται κατά την ενδοσκόπηση

    e406ba2614dd301a67b2e07a97b84f6e

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΕΝΤΕΡΙΚΩΝ ΠΑΡΑΣΙΤΩΝ

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ

    Εξωνοσοκομειακή ασθενής εκτός από την, σπάνια, περίπτωση χειρουργικής αντιμετώπισης 

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ ΕΝΤΕΡΙΚΩΝ ΠΑΡΑΣΙΤΩΝ

    • Η θεραπεία θα πρέπει να προσανατολίζεται με γνώμονα το συμφέρον του ασθενούς. Δεν χρειάζονται όλοι οι ασθενείς φαρμακευτική αντιμετώπιση 
    • Συμπτωματική θεραπεία ενδείκνυται για την άνεση του ασθενούς, αφού ξεκίνησε η ειδική αγωγή 
    • Υπάρχει σχετική αντένδειξη για φάρμακα που παραλύουν το έντερο, όταν αυτά χορηγούνται για διάρροια που προκαλείται από διεισδυτικούς οργανισμούς 
    • Οι χειρουργικές τεχνικές παίζουν μικρό ρόλο στην αντιμετώπιση, εκτός από την περίπτωση αμοιβαδικών αποστημάτων που χρειάζονται παροχέτευση, δηλαδή πολλαπλά ή μεγάλα αποστήματα που δεν ανταποκρίνονται στη φαρμακευτική αγωγή ή επαπειλούμενη ρήξη, ειδικά για τα αποστήματα του αριστερού λοβού. Η παροχέτευση τέτοιων αποστημάτων συνήθως επιτυγχάνεται με καθετηριασμό, που οδηγείται ακτινοσκοπικά, ενώ υπάρχει χειρουργική κάλυψη για περίπτωση ανάγκης 
    • Χειρουργική αντιμετώπιση μπορεί να χρειασθεί σε περίπτωση απόφραξης του εντέρου ή άλλου οργάνου, όπως συμβαίνει κατά τη μετανάστευση της Ascaris lumbricoides

    ΔΙΑΙΤΑ

    • Μπορεί να χρειασθεί διαιτητική υποστήριξη 
    • Πολλοί ασθενείς, κατά ή μετά την εντερική λοίμωξη, ειδικά όταν αυτή οφείλεται σε Giardia lamblia, αναπτύσσουν σύνδρομο ευερέθιστου εντέρου ή/και δυσανεξία στη λακτόζη. Οι περισσότεροι από αυτούς ανταποκρίνονται σε δίαιτα ελεύθερη λακτόζης, ελάττωση της πρόσληψης καφεΐνης και αύξηση της διαιτητικής πρόσληψης ινών 

    ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    • Η ενημέρωση του ασθενούς είναι σημαντική για την πρόληψη της μετάδοσης της νόσου ή αναμόλυνσης 
    • Η εκπαίδευση εξαρτάται από τα παράσιτα, τα χαρακτηριστικά του ξενιστή και το περιβάλλον μέσα στο οποίο αλληλεπιδρούν 

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΝΤΕΡΙΚΩΝ ΠΑΡΑΣΙΤΩΝ 

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ ΕΝΤΕΡΙΚΩΝ ΠΑΡΑΣΙΤΩΝ

    Πρωτόζωα:

    • Εξατομίκευση της αντιμετώπισης της ασυμπτωματικής λοίμωξης από Entamoeba histolytica
    • Συμπτωματική εντερική λοίμωξη από Entamoeba histolytica - ιοδοκινόλη ή διλοξανίδη 
    • Διηθητική νόσος από Entamoeba histolytica - ιοδοκινόλη ή διλοξανίδη. Επιπροσθέτως, μετρονιδαζόλη, μόνη ή διϋδροεμετίνη ή εμετίνη συν φωσφορική χλωροκίνη 
    • Giardia lamblia - μετρονιδαζόλη ή τινιδαζόλη ή φουραζολιδόνη ή κινακρίνη. Σημείωση: η αλβενδαζόλη μπορεί να είναι δραστική κατά της G. lamblia
    • Cryptosporidium - κανένα φάρμακο δεν έχει αποδειχθεί αποτελεσματικό
    • Πρωτόζωα Isospora belli - τριμεθοπρίμη /σουλφαμεθοξαζόλη
    • Balantidium coli - τετρακυκλίνη ή ιοδοκινόλη ή μετρονιδαζόλη 
    • Cyclospora - άγνωστο
    • Μίκροσπορίδια - άγνωστο

    Έλμινθες:

    • Νηματώδεις (εκτός των Strongyloides και Trichostrongylus) - μεβενδαζόλη ή παμοϊκή πυραντέλη ή κιτρική πιπεραζίνη ή αλβενδαζόλη 
    • Strongyloides και Trichostrongylus - θειοβενδαζόλη ή αβενδαζόλη 
    • Κυστώδεις - πραζικουαντέλη ή νικλοσαμίδη 
    • Τρηματώδεις - νικλοσαμίδη ή πραζικουαντέλη 

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ ΜΕ ΕΝΤΕΡΙΚΑ ΠΑΡΑΣΙΤΑ

    Κατά την επανεξέταση για την επιβεβαίωση της απομάκρυνσης των παρασίτων θα πρέπει να λαμβάνονται υπ' όψιν τα εξής: ο κύκλος ζωής του παρασίτου (πόσο χρόνο χρειάζεται για να ανεγεννηθεί και να καταστεί εμφανές), ο κίνδυνος αναμόλυνσης, καθώς και ποιά είναι η κατάλληλη δοκιμασία ανίχνευσης του παρασίτου (κόπρανα, έκπλυμα οξυούρων, καλλιέργειες, ορολογικές δοκιμασίες)

    ΠΡΟΛΗΨΗ/ΑΠΟΦΥΓΗ ΕΝΤΕΡΙΚΩΝ ΠΑΡΑΣΙΤΩΝ

    Η φύση της λοίμωξης συχνά υποδεικνύει τη λήψη συγκεκριμένων μέτρων για την αποφυγή της ανομόλυνσης. Αυτά συνήθως αφορούν θέματα ατομικής υγιεινής καθώς και υγιεινής του νερού και των τροφίμων 

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΗΛΙΚΙΑΚΑ ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Παιδιατρικό: Η ηλικιακή ομάδα που προσβάλλεται συχνότερα

    Γηριατρικό: Η νόσηση μπορεί να προκαλέσει βαρύτερη αναπηρία 

    ΚΥΗΣΗ

    Μερικές από αυτές τις λοιμώξεις μπορεί να είναι ιδιαίτερα σοβαρές κατά τη διάρκεια της κύησης. Πολλά από τα προαναφερόμενα φάρμακα αντενδείκνυνται κατά τη διάρκεια της κύησης 

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τις λοιμώξεις

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα προϊόντα για τις λοιμώξεις 

    Intestinal Parasites Guide

     

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Βιταμινική ανεπάρκεια

    Αντικαρκινική και αντιπαρασιτική θεραπεία Clark

    Κνησμός δακτυλίου του πρωκτού

    Τα οφέλη από το μαύρο κύμινο στην υγεία

    Παρασίτωση από Blastocystis hominis

    Λαμβλίαση

    Tριχίνωση

    Κρυπτοσποριδίωση

    www.emedi.gr

     

  • Χρήσιμες πληροφορίες για την εκκολπωματική νόσο Χρήσιμες πληροφορίες για την εκκολπωματική νόσο

    H εκκολπωματική νόσος

    Εκκολπωμάτωση του παχέος εντέρου και οι ποικίλες κλινικές της συνέπειες.

    Θεωρείται ότι αποτελεί νόσο των Δυτικών κοινωνιών λόγω ελλείψεων, κύρια διατροφικών 

    • Εκκολπώματα του παχέος εντέρου: κήλη του εντερικού βλεννογόνου διαμέσου της μυϊκής στιβάδας, συνήθως στη θέση εισόδου κάποιας διατιτραίνουσας αρτηρίας, που βρίσκεται μεταξύ των δύο πετάλων του ορογόνου στο μεσεντερικό χείλος. Είναι πιο συνηθισμένα στο σμιγμοειδές και στο περιφερικό παχύ έντερο και ο αριθμός τους αυξάνεται με την ηλικία
    • Εκκολπωματίτιδα: απόστημα  ή περιεκκολπωματική φλεγμονή που αρχίζει από τη ρήξη μικροσκοπικού αποστήματος του βλεννογόνου μέσα στο μεσεντέριο. Οι φλεγμονές αυτές μπορεί να εξελιχθούν σε συρίγγιο με το ουρογεννητικό σύστημα, να προκαλέσουν αποφρακτικά φαινόμενα ή να υποχωρήσουν αυτόματα. Αναπτύσσεται στο 5% περίπου των ατόμων που έχουν εκκολπώματα κάθε χρόνο. Κατά τη διάρκεια της ζωής τους, περίπου οι μισοί από τους ασθενείς που πάσχουν από εκκολπωμάτωση, αναπτύσσουν φλεγμονή.

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Γαστρεντερικό

    Επικρατέστερη ηλικία: Σπάνια πριν τα 40, πιο συνηθισμένη κατά την 6η-8η δεκαετία

    Επικρατέστερο φύλο: Άνδρες = Γυναίκες 

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΕΚΚΟΛΠΩΜΑΤΙΚΗΣ ΝΟΣΟΥ

    Εκκολπωμάτωση

    • Μόνο το 10-25% των ατόμων που έχουν εκκολπώματα θα αναπτύξουν συμπτώματα (πιθανή συσχέτιση με συνυπάρχουσα ερεθιστική εντερική νόσο)
    • Πόνος - λόγω τάσης του εντερικού τοιχώματος, κύρια στον αριστερό λαγόνιο βόθρο, επιδεινώνεται με τη λήψη τροφής και υποχωρεί κάπως με τη διέλευση του περιεχομένου και τις εντερικές κινήσεις
    • Διάρροια ή δυσκοιλιότητα
    • Ψηλαφητή μάζα στον αριστερό λαγόνιο βόθρο, τεταμένη και ευαίσθητη
    • Η κοιλιά μπορεί να είναι μετεωρισμένη και να παρουσιάζει τυμπανισμό
    • Συνήθως, δεν υπάρχουν σημεία περιτοναϊκής φλεγμονής 
    • Μέλαινα και αιματοχεσία αν αιμορραγήσουν τα εκκολπώματα

    Εκκολπωματίτιδα

    • Πόνος - απότομης έναρξης, συνήθως, εντοπισμένος στο αριστερό κάτω τεταρτημόριο της κοιλιάς. Συνήθως, σχετίζεται με ευαισθησία στην ίδια περιοχή 
    • Πυρετός και ρίγη καθώς αυξάνει η σοβαρότητα
    • Ανορεξία, ναυτία, έμετοι 
    • Δυσκοιλιότητα ή διάρροια
    • Παλίνδρομη ευαισθησία, ακούσια σύσπαση, σανιδοειδής σύσπαση 
    • Ψηλαφητή μάζα - ευαίσθητη, σκληρή σταθερή
    • Η κοιλιά μπορεί να είναι μετεωρισμένη και να παρουσιάζει τυμπανισμό
    • Μείωση εντερικών ήχων ή αύξηση αν συμβεί απόφραξη 
    • Δυσουρία, συχνουρία, αν επιπλακεί και η κύστη
    • Πνευματουρία, κοπρανουρία αν αναπτυχθεί εντεροκυστικό συρίγγιο
    • Η εξέταση από το ορθό μπορεί να δείξει ευαισθησία, σκληρία ή μάζα στον δουγλάσειο

    Diverticulosis Singapore

    ΑΙΤΙΑ ΕΚΚΟΛΠΩΜΑΤΙΚΗΣ ΝΟΣΟΥ

    • Τα αίτια είναι υποθετικά και όχι αποδεδειγμένα 
    • Διαταραχές της εντερικής κινητικότητας και αυξημένη ενδοαυλική πίεση, μερική διάταση του εντέρου μπορεί να συμβεί από πολύ μικρό όγκο κοπράνων
    • Διαμερισματοποίηση του εντέρου - μη προωθητικές συσπάσεις που δημιουργούν μικρά διαμερίσματα του εντερικού αυλού με μεγάλη πίεση στο εσωτερικό τους
    • Δίαιτα χαμηλής περιεκτικότητας σε ίνες - αυξάνει τη διαμερισματοποίηση και προκαλεί υψηλότερες ενδοαυλιακές πιέσεις 
    • Ελλείματα στην ισχύ του εντερικού τοιχώματος 
    • Τα αίτια αιμορραγίας από τα εκκολπώματα είναι ασαφή και δεν σχετίζονται με εκκολπωματίτιδα, τα εκκολπώματα του δεξιού εντέρου, παρ' ότι είναι λιγότερο συχνά, ευθύνονται για το 50% όλων των αιμορραγιών από εκκολπώματα

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΕΚΚΟΛΠΩΜΑΤΙΚΗΣ ΝΟΣΟΥ

    • Ηλικία μεγαλύτερη των 40 ετών 
    • Δίαιτα με χαμηλό στερεό υπόλειμμα
    • Ιστορικό εκκολπωματίτιδας

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΕΚΚΟΛΠΩΜΑΤΙΚΗΣ ΝΟΣΟΥ

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΕΚΚΟΛΠΩΜΑΤΙΚΗΣ ΝΟΣΟΥ

    • Σύνδρομο ευερέθιστου εντέρου 
    • Δυσανεξία στη λακτόζη
    • Καρκίνος αριστερού παχέος εντέρου
    • Ελκώδης κολίτιδα, νόσος του Crohn
    • Αγγειοδυσπλασία (για αιμορραγία από το ορθό) 
    • Ισχαιμική ή μικροβιακή κολίτιδα
    • Σκωληκοειδίτιδα
    • Άλλες αιμορραγικές και γυναικολογικές διαταραχές 

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ ΕΚΚΟΛΠΩΜΑΤΙΚΗΣ ΝΟΣΟΥ

    • Λευκά αιμοσφαίρια, φυσιολογικά στην εκκολπωμάτωση, αυξημένα με πολυμορφωπυρηνικό τύπο και άωρες μορφές στην εκκολπωματίτιδα 
    • Χαμηλή αιμοσφαιρίνη αν στα συμπτώματα περιλαμβάνεται αιμορραγία
    • Αυξημένη ταχύτητα καθίζησης στην εκκολπωματίτιδα
    • Η εξέταση των ούρων μπορεί να δείξει λευκοκυτταρικούς ή ερυθροκυτταρικούς κυλίνδρους 
    • Ουροκαλλιέργεια - επίμονη λοίμωξη σε περίπτωση συριγγίου
    • Αιμοκαλλιέργεια - θετική σε εκκολπωματίτιδα που έχει εξελιχθεί σε γενικευμένη περιτονίτιδα

    Φάρμακα που μπορεί να μεταβάλλουν τα ευρήματα:

    • Στερεοειδή
    • Άλλα ανοσοκατασταλτικά φάρμακα

    Διαταραχές που μπορεί να μεταβάλλουν τα ευρήματα:

    • Ηλικιωμένοι ασθενείς 
    • Λεμφώματα ή άλλες καταστάσεις που προκαλούν ανοσοκαταστολή 
    • Σοβαρός υποσιτισμός 

    ΠΑΘΟΛΟΓΟΑΝΑΤΟΜΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ ΕΚΚΟΛΠΩΜΑΤΙΚΗΣ ΝΟΣΟΥ

    • Προεκκολπωματικό στάδιο - μυόχωση (λέπτυνση της κυκλοτερούς μυϊκής στιβάδας, βράχυνση της κολικής ταινίας, στένωση του αυλού )
    • Πολλαπλά εκκολπώματα - σπαστικό έντερο, εκκολπωμάτωση, απλή μαλακής σύστασης εκκολπωμάτωση δεξιού παχέος εντέρου 
    • Στερεά εκκολπώματα - γιγάντια εκκολπώματα σιγμοειδούς
    • Εκκολπωματίτιδα - φλεγμονή, νέκρωση, διάτρηση
    • Εκκολπωματίτιδα, πρώιμο στάδιο - ρήξη βλεννογόνου αποστήματος στο μεσεντέριο. Δεν ξεκινάει με απόφραξη του αυχένα όπως η σκωληκοειδίτιδα 

    Diverticulitis

    ΕΙΔΙΚΕΣ ΔΟΚΙΜΑΣΙΕΣ ΕΚΚΟΛΠΩΜΑΤΙΚΗΣ ΝΟΣΟΥ

    • Σπινθηρογράφημα με χρήση ερυθρών σημασμένων με τεχνήτιο 99m για την ανίχνευση αιμορραγίας (χρησιμοποιείται σπάνια) και/ή αγγειογραφία. Καλύτερα να ΜΗ γίνονται
    • Λευκοκύτταρα σημασμένα με γάλλιο ή ίνδιο για τον εντοπισμό αποστημάτων (χρησιμοποιείται σπάνια). Καλύτερα να ΜΗ γίνεται

    ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΗ ΕΚΚΟΛΠΩΜΑΤΙΚΗΣ ΝΟΣΟΥ

    • Απλή ακτινογραφία κοιλίας σε όρθια θέση και σε κατάκλιση, είναι χρήσιμη για τη διάγνωση περιτονίτιδας ή διάτρησης 
    • Βαριούχος υποκλυσμός - αποτελεί την καλύτερη μέθοδο για τη διάγνωση της εκκολπωμάτωσης. Λιγότερο χρήσιμος στη διάγνωση της εκκολπωματίτιδας 
    • Τα εκκολπώματα μπορεί να φανούν στην ενδοσκόπηση, αλλά η μέθοδος είναι λιγότερο ευαίσθητη από τον βαριούχο υποκλυσμό 
    • Υπολογιστική τομογραφία με ή χωρίς σκιαγραφικό - είναι διαγνωστική για απόστημα, συρίγγιο, μέγεθος και εντόπιση φλεγμονώδους μάζας
    • Η αγγειογραφία είναι διαγνωστική, αλλά και θεραπευτική σε αιμορραγία από εκκολπώματα
    • Συριγγογραφίες   

    ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΕΣ ΜΕΘΟΔΟΙ ΕΚΚΟΛΠΩΜΑΤΙΚΗΣ ΝΟΣΟΥ

    • Κολονοσκόπηση και σιγμοειδοσκόπηση - βοηθά στη διάγνωση της εκκολπωμάτωσης και είναι πολύ μεγάλης αξίας διαφοροδιαγνωστική μέθοδος για τον αποκλεισμό ή την επιβεβαίωση ύπαρξης καρκίνου. Επίσης, είναι χρήσιμες στη διάγνωση ελκώδους ή ισχαιμικής κολίτιδας
    • Κυστεοσκόπηση - σε εντεροκυστικό συρίγγιο

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΕΚΚΟΛΠΩΜΑΤΙΚΗΣ ΝΟΣΟΥ

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ ΕΚΚΟΛΠΩΜΑΤΙΚΗΣ ΝΟΣΟΥ

    • Εξωνοσοκομειακή σε εκκολπωματίτιδα (πόνος, ευαισθησία, λευκοκυττάρωση, αλλά όχι τοξικά ή περιτοναϊκά σημεία)
    • Περίπου 2% των ατόμων χρειάζονται εισαγωγή στο νοσοκομείο, λόγω τοξικής κατάστασης, σηψαιμίας, περιτονίτιδας ή λόγω αποτυχίας να ξεπεράσουν την κρίση σε μερικές ημέρες. Περίπου οι μισοί από αυτούς θα χρειαστούν εγχείρηση
    • Οι τοξικοί ασθενείς χρειάζονται εισαγωγή στο νοσοκομείο και ενδοφλέβια χορήγηση αντιβιοτικών, τουλάχιστον μέχρι να υπάρξει ανταπόκριση

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ ΕΚΚΟΛΠΩΜΑΤΙΚΗΣ ΝΟΣΟΥ

    • Ενδοφλέβια χορήγηση υγρών, αναλγητικά, ρινογαστρικός καθετήρας 
    • Ενδείξεις χειρουργικής επέμβασης - σοβαρή εκολπωματίτιδα, διάτρηση, απόστημα, συρίγγιο, σοβαρή αιμορραγία (που απαιτεί περισσότερο από 2 lt αίματος το 24ωρο), υποτροπιάζοντα επεισόδια 
    • Χειρουργικές τεχνικές - εκτομή του εντερικού τμήματος που φέρει τα εκκολπώματα (συνήθως σιγμοειδές ή σιγμοειδές και κατιόν και τελικοτελική αναστόμωση). Αν υπάρχει απόστημα ή συρίγγιο χρειάζεται πιο ριζική επέμβαση, ενώ μπορεί να χρειαστεί κολοστομία

    ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ ΕΚΚΟΛΠΩΜΑΤΙΚΗΣ ΝΟΣΟΥ

    Πλήρης δραστηριότητα στην εκκολπωμάτωση, περιορισμένη στην εκκολπωματίτιδα

    ΔΙΑΙΤΑ ΕΚΚΟΛΠΩΜΑΤΙΚΗΣ ΝΟΣΟΥ

    Τίποτα από το στόμα κατά τη διάρκεια της εκκολπωματίτιδας, υγρά και τροφή υψηλής περιεκτικότητας σε στερεό υπόλειμμα καθώς επανέρχεται η φυσιολογική εντερική κινητικότητα

    ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ ΜΕ ΕΚΚΟΛΠΩΜΑΤΙΚΗ ΝΟΣΟ

    • Ενημέρωση για τη σημασία των φυτικών ινών στη διατροφή, καθώς και για τα συμπτώματα των επιπλοκών σε πρώιμο στάδιο έχει μεγάλη σημασία

    colorectal practive img 09

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΚΟΛΠΩΜΑΤΙΚΗΣ ΝΟΣΟΥ

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ ΕΚΚΟΛΠΩΜΑΤΙΚΗΣ ΝΟΣΟΥ

    Εκκολπωμάτωση

    • Τα επώδυνα σύνδρομα μπορεί να θεραπευθούν με σπασμολυτικά, βουσπιρόνη 15-30 mg την ημέρα ή μεπεριδίνη 100-150 mg την ημέρα σε συνδυασμό με δίαιτα υψηλής περιεκτικότητας σε φυτικές ίνες
    • Η διάρροια και η δυσκοιλιότητα αντιμετωπίζονται όπως ενδείκνυται στις περιπτώσεις ευερέθιστου εντέρου 

    Εκκολπωματίτιδα

    • Θεραπεία από το στόμα για ήπια νόσο - μετρονιδαζόλη 250-500 mg την ημέρα κάθε 8 ώρες σε συνδυασμό με αμοξυκιλλίνη (500 mg κάθε 8 ώρες) ή σιπροφλοξασίνη 500 mg x 2. Αναμένεται ανταπόκριση μέσα σε 3 ημέρες. Απαιτείται συνέχιση της θεραπείας για μία εβδομάδα
    • Πιο σοβαρές περιπτώσεις στο νοσοκομείο - γενταμυκίνη 3-5 mg/kg την ημέρα σε συνδυασμό με κλινδαμυκίνη 1,8-2,7 mg την ημέρα και αναλγητικά. Η δόση των αμινογλυκοσιδών ποικίλλει ανάλογα με την κάθαρση της κρεατινίνης 

    Αιμορραγία από εκκολπώματα

    Βαζοπρεσσίνη 0,2-0,3 μονάδες/λεπτό μέσω εκλεκτικού αρτηριακού καθετήρα. Χρησιμοποιείται όταν η αιμορραγία είναι εμφανής στην αγγειογραφία

    Αντενδείξεις: Αντιδράσεις υπερευαισθησίας 

    Προφυλάξεις:

    • Θα πρέπει να αποφεύγεται η μορφίνη και τα άλλα οπιοειδή, εκτός από τη δεμερόλη 
    • Προσοχή για νεφροτοξικότητα και ωτοτοξικότητα από τις αμινογλυκοσίδες

    ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΑ ΦΑΡΜΑΚΑ

    Τομπραμυκίνη και μετρονιδαζόλη, κεφαλοσπορίνες 3ης γενιάς 

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ ΜΕ ΕΚΚΟΛΠΩΜΑΤΙΚΗ ΝΟΣΟ

    • Μερικοί κλινικοί δεν συνιστούν επεμβατικές μεθόδους ελέγχου. Άλλοι συνιστούν βαριούχο υποκλυσμό, κάθε 3 χρόνια αν τα συμπτώματα δεν είναι συχνά ή απουσιάζουν ή ακολουθούν χειρουργική διόρθωση 
    • Κολονοσκόπηση - η ένδειξη θα βασιστεί στα παραπάνω 

    ΠΡΟΛΗΨΗ/ΑΠΟΦΥΓΗ ΕΚΚΟΛΠΩΜΑΤΙΚΗΣ ΝΟΣΟΥ

    Δίαιτα υψηλής περιεκτικότητας σε φυτικές ίνες, ψύλλιο, άγαρ, μεθυλσελουλόζη

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ ΕΚΚΟΛΠΩΜΑΤΙΚΗΣ ΝΟΣΟΥ

    • Αιμορραγία 
    • Διάτρηση 
    • Περιτονίτιδα
    • Εντερική απόφραξη 
    • Απόστημα - παρακολικό, υφηπατικό, υποδιαφραγματικό 
    • Συρίγγιο - εντεροκυστικό, εντεροκολπικό, εντεροδερματικό

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ ΕΚΚΟΛΠΩΜΑΤΙΚΗΣ ΝΟΣΟΥ

    • Η πρόγνωση είναι καλή αν γίνει έγκαιρη διάγνωση και αντιμετώπιση των επιπλοκών 
    • Από εκείνους που το πρώτο τους επεισόδιο εκκολπωματίτιδας αντιμετωπίστηκε συντηρητικά με επιτυχία, το 67% δεν θα παρουσιάσει προσβολή που να απαιτεί ενδονοσοκομειακή αντιμετώπιση και το 33% θα υποτροπιάσει. Δύο ή τρεις υποτροπές σε 1-2 χρόνια αποτελούν ένδειξη για χειρουργική αφαίρεση του υπεύθυνου τμήματος του παχέος εντέρου 
    • Από αυτούς που παρουσίασαν αιμορραγία ένα 20% θα επανααιμορραγήσει σε διάστημα από μήνες έως χρόνια

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Συχνά υπάρχουν σε συνδυασμό με ευερέθιστο έντερο 

    ΗΛΙΚΙΑΚΑ ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Παιδιατρικό:

    • Πολύ σπάνια 
    • Αν υπάρχουν είναι πιο επιθετικά και υποτροπιάζουν σε νεαρή ηλικία 

    Γηριατρικό:

    • Πιο συνηθισμένα
    • Μερικές φορές μπορεί να είναι δύσκολο να διαγνωσθούν 

    ΚΥΗΣΗ

    Θα πρέπει να γίνει διαφοροδιάγνωση από έκτοπη κύηση

    Τα καλύτερα συμπληρώματα διατροφής για το πεπτικό σας σύστημα

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα καλύτερα συμπληρώματα διατροφής για την υγεία του πεπτικού σας συστήματος

    diverticular disease e

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό

    Διαβάστε, επίσης,

    Το έντερο υπεύθυνο για όλες τις ασθένειες

    Οξεία αιμορραγία κατώτερου πεπτικού

    Οι καλύτερες εξετάσεις για τις παθήσεις του παχέος εντέρου

    Εκκολπωματική νόσος

    Ορθομοριακή αποτοξίνωση του γαστρεντερικού συστήματος

    Κόλπα για να απαλλαγείτε από την δυσκοιλιότητα

    Δίαιτα για την εκκολπωματίτιδα

    www.emedi.gr

     

Περισσότερα σε αυτή την κατηγορία: « Αχαλασία Οισοφάγου Γαστροπάρεση »