Σάββατο, 09 Αυγούστου 2014 07:33

Γαστρεντερίτιδα

Γράφτηκε από την
Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(3 ψήφοι)

Η φλεγμονή του γαστρεντερικού σωλήνα με διάρροια, έμετο, κοιλιακό άλγος και κράμπες

Γαστρεντερίτιδα, ICD-10 A02.0, A08, A09, J10.8, J11.8, K52 είναι μια ιατρική κατάσταση που χαρακτηρίζεται από φλεγμονή του γαστρεντερικού σωλήνα που περιλαμβάνει το στομάχι και το λεπτό και το παχύ έντερο, με αποτέλεσμα διάρροια, έμετο, κοιλιακό άλγος και κράμπες.


Επιδημιολογία γαστρεντερίτιδας

Εκτιμάται ότι 3 έως 5.000.000.000 περιπτώσεις γαστρεντερίτιδας και 1,4 εκατομμύρια θάνατοι συμβαίνουν σε παγκόσμιο επίπεδο σε ετήσια βάση, με τα παιδιά στον αναπτυσσόμενο κόσμο, να επηρεάζονται κατά κύριο λόγο.

Σε παγκόσμιο επίπεδο, οι περισσότερες περιπτώσεις σε παιδιά προκαλούνται από ροταϊό.

Στους ενήλικες, ο Norovirus και το Campylobacter είναι οι πιο συχνοί. Λιγότερο συχνές αιτίες περιλαμβάνουν άλλα βακτήρια (ή τοξίνες τους) και τα παράσιτα.

Η μετάδοση μπορεί να συμβεί λόγω της κατανάλωσης των μολυσμένων τροφίμων ή μολυσμένου νερού ή μέσω στενής επαφής με άτομα που είναι μολυσματικά.

Η βάση της θεραπείας είναι η επαρκής ενυδάτωση. Για ήπιες ή μέτριες περιπτώσεις, αυτό μπορεί, συνήθως, να επιτευχθεί μέσω ενυδάτωσης από το στόμα. Για πιο σοβαρές περιπτώσεις, ενδοφλέβια υγρά μπορεί να χρειαστούν.


Συμπτώματα και σημεία γαστρεντερίτιδας

  • -Η γαστρεντερίτιδα τυπικά φέρνει διάρροια και εμετό και κοιλιακές κράμπες. Τα σημεία και τα συμπτώματα αρχίζουν συνήθως 12-72 ώρες μετά την έκθεση στο μολυσματικό παράγοντα.
  • -Εάν η γαστρεντερίτιδα οφείλεται σε ιογενή παράγοντα, η  κατάσταση συνήθως υποχωρεί μέσα σε μία εβδομάδα.  Η ιογενής γαστρεντερίτιδα μπορεί να εκδηλώνεται και με πυρετό, κόπωση, πονοκέφαλο και πόνο των μυών.
  • -Εάν τα κόπρανα είναι αιματηρά, η αιτία είναι βακτηριακή.  Ορισμένες βακτηριακές λοιμώξεις μπορεί να σχετίζονται με έντονο κοιλιακό πόνο και μπορεί να διαρκέσουν για αρκετές εβδομάδες.
  • -Τα παιδιά που έχουν μολυνθεί με ροταϊό μέσα σε τρεις έως οκτώ ημέρες αναρρώνουν. Ωστόσο, στις φτωχές χώρες η μακριά και επίμονη διάρροια είναι συχνή.
  • -Η αφυδάτωση είναι μια συχνή επιπλοκή της διάρροιας. Ένα παιδί με σημαντική αφυδάτωση μπορεί να έχει  κακή σπαργή του δέρματος, και μη φυσιολογική αναπνοή.
  • -Οι επανειλημμένες διάρροιες οφείλονται σε κακή υγιεινή,  υποσιτισμό, καχεξία  και προκαλούν μακροπρόθεσμες γνωσιακές διαταραχές.
  • -Αντιδραστική αρθρίτιδα εμφανίζεται στο 1% των ατόμων μετά από μολύνσεις με Campylobacter, και σύνδρομο Guillain-Barre εμφανίζεται σε 0,1%. 
  • -Το αιμολυτικό ουραιμικό σύνδρομο  μπορεί να συμβεί σε λοίμωξη με τοξίνη coli Shiga που παράγει ή Escherichia και είδη Shigella, με χαμηλό αριθμό αιμοπεταλίων, κακή λειτουργία των νεφρών, καθώς και χαμηλά επίπεδα ερυθρών αιμοσφαιρίων. Τα παιδιά παθαίνουν πιο συχνά ουραιμικό αιμολυτικό σύνδρομο από ότι οι ενήλικες.  
  • -Ορισμένες ιογενείς λοιμώξεις μπορεί να προκαλέσουν καλοήθεις βρεφικούς σπασμούς.

Αιτίες γαστρεντερίτιδας

Ιοί (ιδίως ροταϊοί) και τα βακτήρια Escherichia coli και είδη Campylobacter είναι τα κύρια αίτια της γαστρεντερίτιδας. Υπάρχουν, ωστόσο, πολλοί άλλοι μολυσματικοί παραγόντες που μπορούν να προκαλέσουν το σύνδρομο αυτό. Ο κίνδυνος μόλυνσης είναι μεγαλύτερος σε παιδιά.

  • Ιογενείς γαστρεντερίτιδες

Ο ροταϊός, ο norovirus, ο αδενοϊός, και ο astrovirus είναι γνωστό ότι προκαλούν ιογενή γαστρεντερίτιδα.

Ο ροταϊός είναι η πιο κοινή αιτία της γαστρεντερίτιδας σε παιδιά, τόσο σε αναπτυγμένες όσο και σε αναπτυσσόμενες χώρες. Οι ιοί προκαλούν περίπου το 70% των επεισοδίων λοιμώδους διάρροιας στην παιδιατρική ηλικιακή ομάδα.

Οι ροταϊοί σε ενηλίκες μολύνουν σε περίπτωση μειωμένης ανοσίας.

Ο Norovirus είναι η κύρια αιτία της γαστρεντερίτιδας μεταξύ των ενηλίκων προκαλώντας το μεγαλύτερο από το 90% των κρουσμάτων. Αυτές οι επιδημίες συμβαίνουν συνήθως όταν οι ομάδες των ανθρώπων περνούν το χρόνο τους σε στενή φυσική εγγύτητα μεταξύ τους, όπως στα κρουαζιερόπλοια, σε νοσοκομεία ή σε εστιατόρια. Ο Norovirus είναι η αιτία του 10% περίπου των περιπτώσεων γαστρεντερίτιδας σε παιδιά.

  • Βακτηριακές γαστρεντερίτιδες

Στον αναπτυγμένο κόσμο το Campylobacter jejuni είναι η κύρια αιτία βακτηριακής γαστρεντερίτιδας, με το ήμισυ των περιπτώσεων αυτών να συνδέονται με έκθεση σε πουλερικά.

Σε παιδιά, τα βακτήρια είναι η αιτία σε περίπου 15% των περιπτώσεων, με τα πιο κοινά είδη να είναι η Escherichia coli, η Salmonella, η Shigella και το Campylobacter.

Εάν τροφή μολυσμένη με βακτήρια παραμένει σε θερμοκρασία δωματίου για μία περίοδο αρκετών ωρών, τα βακτήρια πολλαπλασιάζονται και αυξάνεται ο κίνδυνος μόλυνσης σε αυτούς που θα καταναλώσουν τα τρόφιμα. Κάποιες τροφές που, συνήθως, συνδέονται με την ασθένεια περιλαμβάνουν τα ωμά ή μισοψημένα κρέατα, τα πουλερικά, τα θαλασσινά, και τα αυγά, το παστεριωμένο γάλα και τα μαλακά τυριά και οι χυμοί φρούτων και τα λαχανικά.

Στον αναπτυσσόμενο κόσμο, κυρίως της υποσαχάριας Αφρικής και της Ασίας, η χολέρα είναι μια κοινή αιτία γαστρεντερίτιδας. Αυτή η μόλυνση, συνήθως, μεταδίδεται από μολυσμένο νερό ή τροφή.

Το Clostridium difficile είναι τοξικογόνο και είναι μια σημαντική αιτία της διάρροιας που εμφανίζεται πιο συχνά στους ηλικιωμένους.

Ο Staphylococcus aureus κάνει μολυσματική διάρροια σε εκείνους που έχουν πάρει αντιβιοτικά.

Η "διάρροια των ταξιδιωτών" είναι συνήθως ένα τύπος βακτηριακής γαστρεντερίτιδας.

Η φαρμακευτική αγωγή για τη γαστρίτιδα φαίνεται να αυξάνει τον κίνδυνο μόλυνσης μετά την έκθεση σε έναν αριθμό οργανισμών, συμπεριλαμβανομένων των Clostridium difficile, Salmonella, και Campylobacter. Ο κίνδυνος είναι μεγαλύτερος σε αυτούς που λαμβάνουν αναστολείς αντλίας πρωτονίων από ό,τι Η2 ανταγωνιστές.

  • Παρασιτικές γαστρεντερίτιδες

Μια σειρά από πρωτόζωα μπορούν να προκαλέσουν γαστρεντερίτιδα, συνηθέστερα η Giardia lamblia.

Η Entamoeba histolytica και το Cryptosporidium έχουν, επίσης, ενοχοποιηθεί.

Η γαστρεντερίτιδα από παρασιτώσεις σε 10% των περιπτώσεων παρατηρείται σε παιδιά. Η Giardia εμφανίζεται συχνότερα στον αναπτυσσόμενο κόσμο, σε άτομα που έχουν ταξιδέψει σε περιοχές με υψηλό επιπολασμό, σε παιδιά σε βρεφονηπιακούς σταθμούς και σε άνδρες ομοφυλόφιλους.

Η μετάδοση μπορεί να συμβεί μέσω της κατανάλωσης μολυσμένου νερού, ή όταν οι άνθρωποι μοιράζονται προσωπικά αντικείμενα. Σε μέρη με υγρό και ξηρό κλίμα, η ποιότητα του νερού χειροτερεύει. Η σίτιση των βρεφών με μη σωστά αποστειρωμένα μπιμπερό είναι μια άλλη σημαντική αιτία σε παγκόσμια κλίμακα.

Οι ταχύτητες μετάδοσης σχετίζονται με την κακή υγιεινή, ιδιαίτερα μεταξύ των παιδιών και σε άτομα με προϋπάρχουσα κακή διατροφική κατάσταση. Μετά την ανάπτυξη ανοχής, οι ενήλικες μπορούν να φέρουν ορισμένους μικροργανισμούς χωρίς να παρουσιάζουν σημεία ή συμπτώματα, αλλά να είναι φορείς και μεταδίδουν τη νόσο.

  • Μη λοιμώδεις γαστρεντερίτιδες

Υπάρχει ένας αριθμός μη-μολυσματικών αιτιών φλεγμονής του γαστρεντερικού σωλήνα, όπως φάρμακα (ΜΣΑΦ), ορισμένα τρόφιμα, (λακτόζη σε όσους έχουν δυσανεξία), και γλουτένη (σε αυτούς με κοιλιοκάκη).

Η νόσος του Crohn είναι, επίσης, μια αιτία μη μολυσματικής γαστρεντερίτιδας. Γαστρεντερίτιδα δευτεροπαθώς από τοξίνες μπορεί, επίσης, να προκύψει. Ορισμένα τρόφιμα σχετίζονται με ναυτία, εμετό και διάρροια (ψάρια) και αλλαντίαση λόγω ακατάλληλων κονσερβών.


Παθοφυσιολογία γαστρεντερίτιδας

Η γαστρεντερίτιδα ορίζεται ως εμετός ή διάρροια που οφείλεται σε μόλυνση του εντέρου. Οι αλλαγές στο λεπτό έντερο είναι τυπικά μη φλεγμονώδεις, ενώ στο παχύ έντερο είναι φλεγμονώδεις. Ο αριθμός των παθογόνων που απαιτούνται για να προκαλέσουν μια μόλυνση ποικίλλουν από 1 (Cryptosporidium) σε 108 (Vibrio cholerae).


Διάγνωση γαστρεντερίτιδας

Η γαστρεντερίτιδα, συνήθως, διαγιγνώσκεται κλινικά, με βάση τις ενδείξεις και τα συμπτώματα ενός ατόμου. Ο προσδιορισμός και η ακριβής αιτία δεν είναι συνήθως απαραίτητα, δεδομένου ότι δεν μεταβάλλουν τη θεραπεία.

Εντούτοις, καλλιέργειες κοπράνων πρέπει να εκτελούνται σε εκείνους με αίμα στα κόπρανα, όσους μπορεί να έχουν εκτεθεί σε τροφική δηλητηρίαση, και σε εκείνους που έχουν πρόσφατα ταξιδέψει στον αναπτυσσόμενο κόσμο. Ο διαγνωστικός έλεγχος μπορεί επίσης να γίνει για τον καθορισμό της θεραπείας.

Η υπογλυκαιμία εμφανίζεται σε περίπου 10% των βρεφών και των μικρών παιδιών, και γι' αυτό η μέτρηση των επιπέδων γλυκόζης σε αυτόν τον πληθυσμό συνιστάται.

Οι ηλεκτρολύτες και η νεφρική λειτουργία θα πρέπει, επίσης, να ελέγχονται όταν υπάρχει υποψία για σοβαρή αφυδάτωση.

Ο προσδιορισμός του κατά πόσον ή όχι το άτομο με γαστρεντερίτιδα έχει αφυδάτωση είναι ένα σημαντικό μέρος της αξιολόγησης για θεραπεία.

Η αφυδάτωση, συνήθως, μπορεί να είναι ήπια (3-5%), μέτρια (6-9%), και σοβαρή (≥ 10%) περιπτώσεων.

Στα παιδιά, οι πιο ακριβείς ενδείξεις μέτριας ή σοβαρής αφυδάτωσης είναι μια παρατεταμένη πλήρωση των τριχοειδών, η κακή σπαργή του δέρματος, και η μη φυσιολογική αναπνοή. Άλλα χρήσιμα σημεία περιλαμβάνουν τα εμβυθισμένα μάτια, τη μειωμένη δραστηριότητα, την έλλειψη δακρύων, και την ξηροστομία. Μια κανονική διούρηση και η από του στόματος πρόσληψη υγρών είναι καθησυχαστικά. Οι εργαστηριακές δοκιμές έχουν μικρό κλινικό όφελος για τον προσδιορισμό του βαθμού της αφυδάτωσης.


Διαφορική διάγνωση γαστρεντερίτιδας

Άλλες πιθανές αιτίες των σημείων και συμπτωμάτων που εμφανίζονται σε γαστρεντερίτιδα πρέπει να αποκλειστούν, όπως η σκωληκοειδίτιδα, η φλεγμονώδης νόσος του εντέρου, οι λοιμώξεις του ουροποιητικού συστήματος, και ο σακχαρώδης διαβήτης. Η ανεπάρκεια του παγκρέατος, το σύνδρομο βραχέος εντέρου, η νόσος του Whipple, και η κατάχρηση καθαρτικών πρέπει, επίσης, να εξεταστούν. Η σκωληκοειδίτιδα μπορεί να παρουσιαστεί με εμετό, κοιλιακό άλγος, και μικρή διάρροια σε ποσοστό έως 33% των περιπτώσεων, σε αντίθεση με τη μεγάλη ποσότητα της διάρροιας η οποία είναι τυπική της γαστρεντερίτιδας. Οι λοιμώξεις των πνευμόνων ή του ουροποιητικού συστήματος στα παιδιά μπορεί επίσης να προκαλέσουν εμετό ή διάρροια. Η διαβητική κετοξέωση παρουσιάζεται με κοιλιακό άλγος, ναυτία και έμετο, αλλά χωρίς διάρροια.


Πρόληψη γαστρεντερίτιδας

  • -Η παροχή εύκολα προσβάσιμου αμόλυντου νερού και οι ορθές πρακτικές υγιεινής είναι σημαντικές για τη μείωση των ποσοστών της λοίμωξης της γαστρεντερίτιδας.
  • -Προσωπικά μέτρα υγιεινής (όπως το πλύσιμο των χεριών) μειώνουν τη συχνότητα και τα ποσοστά επιπολασμού της γαστρεντερίτιδας.
  • -Ο θηλασμός είναι σημαντικός, ιδιαίτερα σε περιοχές με κακές συνθήκες υγιεινής. Το μητρικό γάλα μειώνει τη συχνότητα των λοιμώξεων.
  • -Η αποφυγή μολυσμένων τροφίμων ή ποτών βοηθούν.

-Από το 2009, ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας συνέστησε το εμβόλιο ροταϊού. Υπάρχουν και άλλα εμβόλια κατά της γαστρεντερίτιδας που είναι σε ανάπτυξη. Για παράδειγμα, τα εμβόλια κατά της Shigella και της εντεροτοξικής Escherichia coli (ETEC), που είναι οι δύο κορυφαίες αιτίες βακτηριακής γαστρεντερίτιδας παγκοσμίως. Στην Αφρική και Ασία αυτά τα εμβόλια μειώνουν την σοβαρή νόσο μεταξύ των βρεφών. Το εμβόλιο μπορεί, επίσης, να αποτρέψει την ασθένεια σε μη εμβολιασμένα παιδιά μειώνοντας τον αριθμό των κυκλοφορούντων λοιμώξεων.


Θεραπεία γαστρεντερίτιδας

  • Η γαστρεντερίτιδα είναι συνήθως μια οξεία και αυτοπεριοριζόμενη νόσος που δεν απαιτεί φαρμακευτική αγωγή.
  • Η προτιμώμενη θεραπευτική αγωγή σε άτομα με ήπια έως μέτρια αφυδάτωση είναι η στοματική θεραπεία επανυδάτωσης.
  • Η μετοκλοπραμίδη ή/και η ondansetron, ωστόσο, μπορεί να είναι χρήσιμες σε μερικά παιδιά, και η butylscopolamine είναι χρήσιμη στη θεραπεία του κοιλιακού άλγους. 
  • -Επανυδάτωση. Η κύρια θεραπεία της γαστρεντερίτιδας στα παιδιά και τους ενήλικες είναι η ενυδάτωση. Αυτό επιτυγχάνεται κατά προτίμηση με θεραπεία επανυδάτωσης από το στόμα, αν και ενδοφλέβια χορήγηση μπορεί να απαιτείται εάν υπάρχει μειωμένο επίπεδο συνείδησης ή αν είναι σοβαρή η αφυδάτωση. Η από του στόματος θεραπεία αντικατάστασης προϊόντων γίνεται με σύνθετους υδατάνθρακες (δηλ. εκείνους που γίνονται από σιτάρι ή ρύζι), και μπορεί να είναι ανώτεροι από εκείνους που βασίζονται σε απλά σάκχαρα. 
  • -Τα ποτά με υψηλή περιεκτικότητα σε απλά σάκχαρα, όπως τα αναψυκτικά και οι χυμοί φρούτων, δεν συνιστώνται σε παιδιά ηλικίας κάτω των 5 ετών, δεδομένου ότι μπορεί να αυξήσουν την διάρροια. Σκέτο νερό μπορεί να χρησιμοποιηθεί εάν και πιο συγκεκριμένα και αποτελεσματικά παρασκευάσματα ενυδάτωσης είναι διαθέσιμα (almora). -Ρινογαστρικός σωλήνας μπορεί να χρησιμοποιηθεί σε μικρά παιδιά.
  • -Δίαιτα γαστρεντερίτιδας. Συνιστάται τα  θηλάζοντα βρέφη να εξακολουθούν να σιτίζονται με θηλασμό και να χορηγείται και almora. H δίαιτα χωρίς λακτόζη, συνήθως, δεν είναι απαραίτητη. Τα παιδιά πρέπει να συνεχίσουν τη συνήθη διατροφή τους κατά τη διάρκεια επεισοδίων διάρροιας, με την εξαίρεση ότι τα τρόφιμα με υψηλή περιεκτικότητα σε απλά σάκχαρα θα πρέπει να αποφεύγονται. Η χρήση γαλακτοκομικών προϊόντων (όπως το γιαούρτι) είναι ευεργετική.
  • -Ορισμένα προβιοτικά έχει αποδειχθεί ότι είναι ευεργετικά για τη μείωση τόσο της διάρκειας της ασθένειας όσο και της συχνότητας των κενώσεων. Μπορούν, επίσης, να είναι χρήσιμα στην πρόληψη και θεραπεία της διάρροιας της σχετιζόμενης με τα αντιβιοτικά.
  • -Τα συμπληρώματα του ψευδαργύρου φαίνεται να είναι αποτελεσματικά τόσο στην θεραπευτική αγωγή όσο και την πρόληψη της διάρροιας μεταξύ των παιδιών στον αναπτυσσόμενο κόσμο.
  • -Αντιεμετικά φάρμακα. Μπορεί να είναι χρήσιμα για τη θεραπεία του εμετού στα παιδιά. Η ονδανσετρόνη έχει κάποια χρησιμότητα, με μία μόνο δόση που συνδέεται με μικρότερη ανάγκη για ενδοφλέβια χορήγηση υγρών, λιγότερες νοσηλείες, και μειωμένο εμετό.  Η μετοκλοπραμίδη θα μπορούσε, επίσης, να είναι χρήσιμη. 
  • -Αντιβιοτικά.
  • Αντιβιοτικά δεν χρησιμοποιούνται, συνήθως, για γαστρεντερίτιδα, αν και μερικές φορές συνιστώνται, εάν τα συμπτώματα είναι ιδιαίτερα σοβαρά, ή εάν ένα βακτήριο απομονώνεται ή υπάρχει υποψία. Τα αντιβιοτικά που μπορούν να  χρησιμοποιηθούν, είναι μια μακρολίδη (όπως η αζιθρομυκίνη) που προτιμάται έναντι της φθοροκινολόνης λόγω υψηλότερων ποσοστών αντοχής στην τελευταία.
  • Η ψευδομεμβρανώδης κολίτιδα, συνήθως προκαλείται από χρήση αντιβιοτικών και θεραπεύεται είτε με μετρονιδαζόλη ή βανκομυκίνη.
  • Τα βακτηρίδια και πρωτόζωα που επιδέχονται θεραπείας περιλαμβάνουν την Shigella, την Salmonella typhi,  και την Giardia. Σε εκείνους με Giardia  ή Entamoeba histolytica, η θεραπεία με tinidazole ή μετρονιδαζόλη, συνιστάται. Ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας (WHO) συνιστά τη χρήση των αντιβιοτικών σε μικρά παιδιά που έχουν τόσο αιματηρή διάρροια όσο και πυρετό. 
  • -Αντιδιαρροϊκά. Η λοπεραμίδη, ένα οπιοειδές ανάλογο, χρησιμοποιείται συνήθως για τη συμπτωματική θεραπεία της διάρροιας. Η λοπεραμίδη δεν συνιστάται σε παιδιά, γιατί μπορεί να διασχίσει τον ανώριμο φραγμό αίματοεγκεφαλικό φραγμό και να προκαλέσει τοξικότητα. Το σαλικυλικό βισμούθιο, ένα αδιάλυτο σύμπλοκο τρισθενούς βισμουθίου και σαλικυλικού, μπορεί να χρησιμοποιηθεί σε ήπιες έως μέτριες περιπτώσεις. Η τοξικότητα με σαλικυλικό είναι θεωρητικά δυνατή. Πολλοί θεωρούν ότι τα αντιδιαρροϊκά εμποδίζουν την αποβολή τοξινών.

Γαστρεντερίτιδα σε ζώα.

Πολλοί από τους ίδιους παράγοντες που προκαλούν γαστρεντερίτιδα στους ανθρώπους προκαλούν γαστρεντερίτιδα σε γάτες και σκύλους. Οι πιο συχνοί οργανισμοί είναι το Campylobacter, το Clostridium difficile, το Clostridium perfringens, και η Salmonella. Ένας μεγάλος αριθμός τοξικών φυτών μπορεί επίσης να προκαλέσει συμπτώματα γαστρεντερίτιδας σε ζώα. Μεταδοτική γαστρεντερίτιδα εμφανίζεται σε χοίρους με διάρροια και αφυδάτωση, από άγρια πτηνά. Δεν υπάρχει συγκεκριμένη θεραπευτική αγωγή και δεν είναι μεταδοτική στον άνθρωπο.

Τα καλύτερα συμπληρώματα διατροφής για τη γαστρεντερίτιδα

Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα καλύτερα συμπληρώματα διατροφής για τη γαστρεντερίτιδα

gastrenteritida 1

 

Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με τον θεράποντα ιατρό

Διαβάστε, επίσης,

Τα βακτήρια του εντέρου

Οξεία γαστρεντερίτιδα σε παιδιά

Η ευαισθησία στις τροφές

Ηωσινοφιλική γαστρεντερίτιδα

Λιστερίωση

Που χορηγείται η Ondansetron

Κορονοϊοί

Πυρετικοί σπασμοί στα παιδιά

Σύνδροµο δυσαπορρόφησης εντέρου

Τι να κάνετε αν πάθετε γαστρεντερίτιδα στις διακοπές

Αγριμόνιο

www.emedi.gr

Διαβάστηκε 5543 φορές Τελευταία τροποποίηση στις Σάββατο, 02 Φεβρουαρίου 2019 13:41
Σαββούλα Μάλλιου Κριαρά

Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

Σχετικά Άρθρα

  • Νεφρική σωληναριακή οξέωση Νεφρική σωληναριακή οξέωση

    Χρήσιμες πληροφορίες για τη νεφρική σωληναριακή οξέωση

    Νεφρική σωληναριακή οξέωση είναι μία ομάδα διαταραχών η οποία χαρακτηρίζεται από διαταραχή των μηχανισμών νεφρικής σωληναριακής οξέωσης, με φυσιολογική σπειραματική λειτουργία η οποία καταλήγει σε μεταβολική οξέωση.

    Οι διαταραχές αυτές κατατάσσονται σε τρεις τύπους:

    • Νεφρική σωληναριακή οξέωση-1: κλασσική, άπω, υποκαλιαιμική - λόγω της ανικανότητας να διατηρηθεί η κλίση ιόντων Η+
    • Νεφρική σωληναριακή οξέωση-2: εγγύς - λόγω ελαττωμένης επαναρρόφησης διττανθρακικών. Η οξέωση είναι ήπια γιατί το άπω εσπειραμένο σωληνάριο διατηρεί την επαναρροφητική του ικανότητα
    • Νεφρική σωληναριακή οξέωση-3: δε θεωρείται πλέον ξεχωριστή οντότητα
    • Νεφρική σωληναριακή οξέωση-4: γενικευμένη, άπω, υπερκαλιαιμική - λόγω πρωτοπαθούς ή δευτεροπαθούς ανεπάρκειας αλδοστερόνης ή αντοχής στην αλδοστερόνη

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Νεφρικό/Ουρολογικό, Ενδοκρινικό/Μεταβολικό

    Γενετική: Η νεφρική σωληναριακή οξέωση-1 στα παιδιά μεταβιβάζεται με τον επικρατούντα χαρακτήρα

    Επικρατέστερη ηλικία: 

    • Η Νεφρική σωληναριακή οξέωση-1 και 2, συχνότερες στα παιδιά
    • Νεφρική σωληναριακή οξέωση-4 συχνότερη στους ενήλικες

    Επικρατέστερο φύλο: Άνδρες = Γυναίκες

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΝΕΦΡΙΚΗΣ ΣΩΛΗΝΑΡΙΑΚΗΣ ΟΞΕΩΣΗΣ

    • Διαταραχή ανάπτυξης στις νεφρική σωληναριακή οξέωση-1 και 2
    • Έμετοι
    • Πολυουρία
    • Αφυδάτωση 
    • Αδυναμία λόγω της απώλειας καλίου
    • Αναπνευστική δυσχέρεια, υπεραερισμός στην προσπάθεια αντιστάθμισης της οξέωσης 
    • Διαταραχή στη βάδιση και οστικοί πόνοι λόγω διαταραχής του μεταβολισμού ασβεστίου στην νεφρική σωληναριακή οξέωση-2

    ΑΙΤΙΑ ΝΕΦΡΙΚΗΣ ΣΩΛΗΝΑΡΙΑΚΗΣ ΟΞΕΩΣΗΣ

    Νεφρική σωληναριακή οξέωση-1:

    • Οφειλόμενη σε φάρμακα - αμφοτερικίνη Β, τολουένη, λίθιο, μη-στεροειδή αντιφλεγμονώδη
    • Σύνδρομα υπεργαμμασφαιριναιμίας 
    • Κίρρωση του ήπατος 
    • Πυελονεφρίτιδα

    Νεφρική σωληναριακή οξέωση-2:

    • Οφειλόμενη σε φάρμακα - κυρίως τετρακυκλίνες, ακεταζολαμίδη, σουλφοναμίδες, διαχρώμη, βαρέα μέταλλα
    • Αμυλοείδωση
    • Πολλαπλούν μυέλωμα

    Νεφρική σωληναριακή οξέωση-4:

    • Νεφροπάθεια του λύκου 
    • Διαβητική νεφροπάθεια 
    • Νεφροσκλήρυνση λόγω υπέρτασης 
    • Σωληναριακές - διάμεσες νεφροπάθειες 
    • Νόσος Addison
    • Οξεία επινεφριδιακή ανεπάρκεια 

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΝΕΦΡΙΚΗΣ ΣΩΛΗΝΑΡΙΑΚΗΣ ΟΞΕΩΣΗΣ

    • Υπερπαραθυρεοειδισμός
    • Χρόνια νεφρική ανεπάρκεια

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΝΕΦΡΙΚΗΣ ΣΩΛΗΝΑΡΙΑΚΗΣ ΟΞΕΩΣΗΣ

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ 

    • Μεταβολική οξέωση άλλης αιτιολογίας - στην νεφρική σωληναριακή οξέωση υπάρχει υπερχλωραιμική οξέωση χωρίς χάσμα ανιόντων 
    • Διάρροια με απώλεια διττανθρακικών στα κόπρανα 
    • Οξέωση σε χρόνια νεφρική ανεπάρκεια
    • Αναπνευστική οξέωση

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    • Αέρια αίματος - ευρήματα μεταβολικής οξέωσης 
    • Ηλεκτρολύτες ορού - το κάλιο είναι αυξημένο στην νεφρική σωληναριακή οξέωση-4 και φυσιολογικό ή ελαττωμένο στην νεφρική σωληναριακή οξέωση-1 και 2. Τα χλωριώδη είναι αυξημένα. Τα διττανθρακικά είναι ελαττωμένα
    • Ουρία και κρεατινίνη ορού - για να αποκλείσουμε το ενδεχόμενο νεφρικής ανεπάρκειας 
    • pH ούρων - δεν είναι όξινο στην νεφρική σωληναριακή οξέωση-1 που υπάρχει μεταβολική οξέωση 
    • Ca++ ούρων αυξημένο
    • Καλλιέργεια ούρων - για να αποκλείσουμε λοίμωξη από μικροοργανισμούς οι οποίοι διασπούν την ουρία
    • Επίπεδα ρενίνης και αλδοστερόνης - ελαττωμένα στους περισσότερους τύπους νεφρικής σωληναριακής οξέωσης-4 που οφείλεται σε ανεπάρκεια αλδοστερόνης. Στον τύπο νεφρική σωληναριακή οξέωση-4 που οφείλεται σε αντίσταση στην αλδοστερόνη τα επίπεδα είναι αυξημένα 
    • Χάσμα ανιόντων - φυσιολογικό 

    Φάρμακα που μπορεί να μεταβάλλουν τα ευρήματα:

    • Διουρητικά 
    • NaHCO3 (διττανθρακικό νάτριο)

    Renal Diuretics

    ΠΑΘΟΛΟΓΟΑΝΑΤΟΜΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    Διαταραχή της λειτουργίας των νεφρικών σωληναρίων

    ΕΙΔΙΚΕΣ ΔΟΚΙΜΑΣΙΕΣ 

    • Μεγιστοποίηση της μεταβολικής οξέωσης με ταυτόχρονη παρακολούθηση της οξινοποίησης των ούρων. Χορηγείστε NH4CL (χλωριούχο αμμώνιο) από το στόμα και παρακολουθείστε το pH των ούρων. Προσοχή στις διαταραχές οι οποίες συσχετίζονται με την βαρεία μεταβολική οξέωση
    • Στενή παρακολούθηση των τίτλων των διττανθρακικών

    ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΗ

    • Απαιτείται μόνο εάν χρειάζεται να αποκλείσουμε πιθανές επιπλοκές 
    • Ενδοφλέβιος πυελογραφία - νεφρασβέστωση, νεφρολιθίαση, παρεγχυματική νεφρική νόσος 
    • Υπερηχογράφημα νεφρού - για να εκτιμήσουμε το μέγεθος των νεφρών, την ύπαρξη κύστεων ή λίθων 
    • Ακτινογραφίες οστών - οστεομαλακία που συνοδεύεται από ψευδοκατάγματα

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΝΕΦΡΙΚΗΣ ΣΩΛΗΝΑΡΙΑΚΗΣ ΟΞΕΩΣΗΣ

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ

    Αντιμετώπιση σε επίπεδο εξωτερικού ιατρείου

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ

    • Εφαρμογή της κατάλληλης θεραπείας για την αντιμετώπιση της οξέωσης 
    • Μέχρις ότου διορθωθεί η οξέωση μπορεί να χρειαστεί αναπνευστική υποστήριξη

    ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ

    Ότι ανέχεται ο ασθενής 

    ΔΙΑΙΤΑ

    Περιορισμός του NaCL (χλωριούχου νατρίου)

    ΦΑΡΜΑΚΑ 

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ

    Νεφρική σωληναριακή οξέωση-1

    • Διττανθρακικό νάτριο - 1-4 mEq/kg/ημέρα (1-4 mmol/kg/ημέρα) στην αρχή και τροποποιώντας την δόση ανάλογα. Στους τύπους νεφρικής σωληναριακής οξέωσης που συνοδεύονται από αυξημένη απώλεια διττανθρακικών χρειάζεται αυξημένη δοσολογία. Το φάρμακο χορηγείται 2 ή 3 φορές την ημέρα 
    • Διττανθρακικό κάλιο - εάν υπάρχει σημαντική υποκαλιαιμία. Η ποσότητα HCO3 (ανθρακική ρίζα) που δίνεται με αυτόν τον τρόπο εξαρτάται από την βαρύτητα της υποκαλιαιμίας 

    Νεφρική σωληναριακή οξέωση-2

    • Διττανθρακικό νάτριο - 5-20 mEq/kg/ημέρα (5-20 mmol/kg/ημέρα) με ανάλογη προσαρμογή της δόσης χορηγούμενης 2 ή 3 φορές την ημέρα 
    • Φουροσεμίδη - για να ελαττώσουμε τα επίπεδα καλίου εκτός κι αν υπάρχει ταυτόχρονη απώλεια αλατιού
    • Kayexalate - στην αρχή για να ελαττώσουμε τα πολύ υψηλά επίπεδα καλίου (με ένεμα)
    • Φθοριοϋδροκορτιζόνη - 0,1-0.3 mg/ημέρα εάν ο ασθενής εμφανίζει ανεπάρκεια αλατοκορτικοειδώνή σε ορισμένες περιπτώσεις αντίστασης του τελικού οργάνου

    ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΑ ΦΑΡΜΑΚΑ

    Υδροχλωροθειαζίδη σαν επικουρικό φάρμακο στην νεφρική σωληναριακή οξέωση-2 μετά την χορήγηση της μέγιστης δόσης NaHCO3. Το κιτρικό μεταβολίζεται σε διττανθρακικό στο ήπαρ, αποφεύγοντας έτσι τον μετεωρισμό και την διάτρηση που δημιουργούνται λόγω της παραγωγής CO2 στο στομάχι

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    Ηλεκτρολύτες, pH ούρων, μελέτη νεφρικής ανεπάρκειας 

    ΠΡΟΛΗΨΗ/ΑΠΟΦΥΓΗ

    Προσεκτική χρήση ή πλήρης αποφυγή των αιτιολογικών παραγόντων

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ

    • Νεφρασβέστωση 
    • Νεφρική σωληναριακή οξέωση-1 - πυελονεφρίτιδα
    • Νεφρολιθίαση 
    • Ραχίτιδα
    • Ασβεστιουρία

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ 

    • Η διαταραχή είναι μόνιμη, όμως με την θεραπεία η πρόγνωση είναι καλή, εφόσον δεν έχουν δημιουργηθεί μη-αναστρέψιμες βλάβες στους νεφρούς
    • Καλή, εφόσον δεν συνοδεύεται από άλλα αυτοάνοσα νοσήματα. Διαφορετικά, η πρόγνωση εξαρτάται από το συνυπάρχον νόσημα 

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    • Νεφρική σωληναριακή οξέωση-1 στα παιδιά - ασβεστιουρία που οδηγεί σε ραχίτιδα, νεφρασβέστωση και νεφρολιθίαση 
    • Νεφρική σωληναριακή οξέωση-1 στους ενήλικες - αυτοάνοσα νοσήματα όπως σύνδρομο Sjogren
    • Νεφρική σωληναριακή οξέωση-2 - σύνδρομο Fanconi

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τα νεφρά

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τα νεφρά

    rta types

    Διαβάστε, επίσης,

    Χρήσιμες πληροφορίες για τη νεφρολιθίαση

    Υπερκαλιαιμία

    Υποκαλιαιμία

    Ουρολιθίαση

    Υπονατριαιμία

    Νεφρωνόφθιση

    Οστεομαλακία

    Οξέωση

    Χάσμα ανιότων

    Σύνδρομο Sjögren

    Νόσος του Wilson

    www.emedi.gr

     

     

  • Πορφύρα Henoch-Schonlein Πορφύρα Henoch-Schonlein

    Χρήσιμες πληροφορίες για την πορφύρα Henoch-Schonlein

    Πορφύρα Henoch-Schonlein είναι μια αγγειΐτιδα των τριχοειδών που χαρακτηρίζεται από συνήθη, μη εξαρτώμενη από θρομβοπενία ψηλαφητή πορφύρα, αρθρίτιδα, κοιλιακό άλγος και νεφρίτιδα

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Δέρμα/Εξωκρινείς αδένες, Μυοσκελετικό, Γαστρεντερικό, Νεφρικό/Ουροποιητικό

    Επικρατέστερη ηλικία: Περισσότερο εμφανίζεται μεταξύ 2-8 ετών, αλλά μπορεί να εμφανιστεί σε οποιαδήποτε ηλικία

    Επικρατέστερο φύλο: Άνδρες > Γυναίκες (2:1)

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΠΟΡΦΥΡΑΣ HENOCH-SCHONLEIN

    • Η έναρξη μπορεί να είναι οξεία ή σταδιακή 
    • 50% των ασθενών έχουν κακουχία και χαμηλό πυρετό
    • Δερματικές βλάβες συμβαίνουν σε όλους τους διαγνωσμένους ασθενείς 
    1. Οι βλάβες εμφανίζονται στα κάτω άκρα και τους γλουτούς, αλλά μπορεί να περιλαμβάνουν το πρόσωπο, τον κορμό και τα άνω άκρα
    2. Ξεκινούν σαν μικροί πομφοί ή ερυθηματώδεις, κηλιδοβλατιδώδεις
    3. Οι βλάβες λευκαίνουν με την πίεση, αλλά αργότερα γίνονται πετεχειώδεις ή πορφυρικές 
    4. Οι βλάβες εμφανίζονται σε σωρούς
    5. Μπορεί να εμφανιστεί αγγειοοίδημα κρανίου, χειλιών, βλεφάρων, αυτιών, ράχης του χεριού και του ποδιού, πλάτης οσχέου και περινέου
    • 2/3 των ασθενών έχουν εμπειρία αρθρίτιδας 
    1. Οι μεγάλες αρθρώσεις (γόνατα και αστράγαλοι) εμπλέκονται συνηθέστερα
    • Οι μισοί ασθενείς έχουν εμπειρία συμπτωμάτων από το γαστρεντερικό:
    1. Κοιλιακός πόνος σαν κολικός, σχετιζόμενος με εμετό, είναι περισσότερο συνήθης
    2. Μικροσκοπική ή μακροσκοπική αιμορραγία στα κόπρανα
    3. Αιματέμεση 
    4. Σπάνια συμβαίνει εγκολεασμός, απόφραξη ή εμβολή 
    5. Παγκρεατίτιδα
    • Η συμμετοχή των νεφρών είναι λιγότερο συνήθης 
    1. Αιματουρία, με ή χωρίς κυλίνδρους ή πρωτεϊνουρία 
    • Άλλες εκδηλώσεις
    1. Σπασμοί, νευροπάθειες 
    2. Ηπατοσπληνομεγαλία 
    3. Λεμφαδενοπάθεια 
    4. Καρδιακή συμμετοχή 
    5. Πνευμονική αιμορραγία 
    6. Ρευματικά οζίδια
    • Παιδική πορφύρα Henoch-Schonlein
    1. Παιδιά < 2 χρονών
    2. Σπάνια οιδηματώδης και διάχυτη πορφύρα προσώπου και αυτιών 
    3. Λιγότερα γαστρεντερικά και νεφρικά συμπτώματα

    ΑΙΤΙΑ ΠΟΡΦΥΡΑΣ HENOCH-SCHONLEIN

    Πολλαπλοί λοιμώδεις παράγοντες, φάρμακα και τοξίνες έχουν ερευνηθεί, χωρίς να έχει βρεθεί κανένας σταθερός σύνδεσμος

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΠΟΡΦΥΡΑΣ HENOCH-SCHONLEIN

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ 

    • Αιμορραγική διάθεση 
    • Σηψαιμία 
    • Εγκολεασμός
    • Οξεία σκωληκοειδίτιδα 
    • Οξεία σπειραματονεφρίτιδα 
    • Οικογενής IgA νεφροπάθεια 
    • Οζώδης πολυαρτηρίτιδα
    • Συστηματικός ερυθηματώδης λύκος 
    • Φλεγμονώδεις νόσοι εντέρου 
    • Υποξεία βακτηριακή ενδοκαρδίτιδα
    • Κηλιδώδης πυρετός Βραχωδών Ορέων
    • Θρομβοκυττοπενική πορφύρα

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    • Δεν είναι διαγνωστικά 
    • Μπορεί να είναι ανεβασμένη η ΤΚΕ και ο αριθμός λευκών αιμοσφαιρίων 
    • Οι δοκιμασίες πήξης, ο αριθμός αιμοπεταλίων και ο καθορισμός συμπληρώματος είναι φυσιολογικοί 
    • Το IgA του ορού είναι αυξημένο σε 50%
    • Σε νεφρική συμμετοχή, η γενική ούρων δείχνει πρωτεΐνη, ερυθρά αιμοσφαίρια, λευκά αιμοσφαίρια

    maxresdefault 48

    ΠΑΘΟΛΟΓΟΑΝΑΤΟΜΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    Νεφρικά:

    • Εστιακές και τμηματικές αυξήσεις στα μεσαγγειακά κύτταρα και στο φλοιό 
    • Εναπόθεση IgA στη σπειραματική βασική μεμβράνη
    • Μια μειοψηφία εμφανίζει γενικευμένες μεσαγγειακές αλλοιώσεις 
    • Σπάνια, διάχυτη, νεκρωτική σπειραματονεφρίτιδα με σχηματισμό μηνοειδών σχηματισμών 

    Δέρμα:

    • Μικρά αγγεία περιβάλλονται από μια οξεία λευκοκυττοπλαστική, ουδετερόφιλη, φλεγμονώδη αντίδραση λεμφοκυττάρων με εναπόθεση IgA

    ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΗ

    • Ακτινογραφίες κοιλίας, μπορεί να δείχνουν ειλεό και τμηματική στένωση, λόγω υποβλεννογόνιου οιδήματος και αιμορραγίας
    • Ακτινογραφίες με βάριο, μπορεί να δείξουν μεγάλα ελλείματα πλήρωσης στο τείχος του εντέρου, μιμούμενα τη νόσο του Crohn ή νεόπλασμα

    ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΕΣ ΜΕΘΟΔΟΙ

    • Κλινική διάγνωση 
    • Σπάνια ενδείκνυται βιοψία νεφρού, εκτός από περιπτώσεις μειωμένης νεφρικής λειτουργίας ή ανάπτυξης νεφρωσικού συνδρόμου (καλύτερα να μη γίνεται)

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΠΟΡΦΥΡΑΣ HENOCH-SCHONLEIN

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ

    • Εξωνοσοκομειακός ασθενής 
    • Ενδονοσοκομειακός ασθενής, αν υπάρχει υπέρταση, σοβαρό κοιλιακό άλγος, νεφρική ανεπάρκεια ή άλλη σοβαρή επιπλοκή

    ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ

    Δεν υπάρχουν περιορισμοί σε μη επιπλεγμένες περιπτώσεις

    ΔΙΑΙΤΑ

    Τίποτα από το στόμα σε σοβαρή γαστρεντερική νόσο

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΠΟΡΦΥΡΑΣ HENOCH-SCHONLEIN

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ

    • Αντιφλεγμονώδεις παράγοντες μπορούν να χρησιμοποιηθούν για αρθρίτιδα και πυρετό
    • Κορτικοστεροειδή (πρεδνιζόνη 1-2 mg/kg/ημέρα) για σοβαρά γαστρεντερικά συμπτώματα και/ή επώδυνο αγγειοοίδημα. Τα κορτικοστεροειδή δεν μεταβάλλουν την εξέλιξη της βλάβης 

    ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΑ ΦΑΡΜΑΚΑ

    Σε σοβαρές περιπτώσεις, έχουν χρησιμοποιηθεί αζαθειοπρίνη, κυκλοφωσφαμίδη, πλασμαφαίρεση, παράγοντας ΧΙΙΙ

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    Γενική ούρων για παρακολούθηση ακόμα και αν αρχικά είναι φυσιολογική 

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ

    • Υπέρταση 
    • Νεφρική ανεπάρκεια
    • Εντερική αιμορραγία 
    • Απόφραξη ή διάτρηση εντέρου
    • Θάνατος πολύ σπάνια

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ 

    • Η νόσος μπορεί να διαρκέσει λίγες ημέρες με παροδική αρθρίτιδα, ωστόσο σε πολλές περιπτώσεις η μέση διάρκεια είναι 4-6 εβδομάδες
    • Περιστασιακά υποτροπιάζουσα
    • Το 25% των ασθενών με αρχική νεφρική συμμετοχή, θα έχει εμμένον μη φυσιολογικό ίζημα ούρων 

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΗΛΙΚΙΑΚΑ ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Παιδιατρικό: Συνηθέστερη σε παιδιά

    ΚΥΗΣΗ

    Μόνο σπάνιες αναφορές 

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τα αγγεία

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τα αγγεία

    HENOCH.SCHONLEIN.PURPURA MI 01A8DSWP

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Εγκολεασμός

    Ποιες είναι οι αυτοάνοσες ρευματικές παθήσεις;

    Οζώδης πολυαρτηρίτιδα

    www.emedi.gr

     

     

     

  • Χρήσιμες πληροφορίες για το σύνδρομο Zollinger-Ellison Χρήσιμες πληροφορίες για το σύνδρομο Zollinger-Ellison

    Σύνδρομο Zollinger-Ellison

    Γράφει η 

    Δρ Σάββη Μάλλιου Κριαρά 

    Ειδικός Παθολόγος-Ογκολόγος, MD, PhD

    Η χαρακτηριστική τριάδα του συνδρόμου Zollinger-Ellison:

    • Γαστρική υπερέκκριση
    • Πεπτικό έλκος
    • Μη β-κυτταρικός όγκος του παγκρέατος (και μερικές φορές και άλλων περιοχών)

    Όγκος του παγκρέατος που εκκρίνει γαστρίνη, μονήρης ή πολλαπλός, μικρός ή μεγαλύτερος, καλοήθης ή κακοήθης: 80% σποραδική μορφή, 20% σχετίζεται με πολλαπλή ενδοκρινική αδενωμάτωση (MEN 1)

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Γαστρεντερικό, Ενδοκρινείς/Μεταβολισμός

    Γενετική: Σχετίζεται με το MEN 1

    Επικρατέστερη ηλικία: Μέση ηλικία (40-75)

    Επικρατέστερο φύλο: Άνδρες > Γυναίκες (3:2)

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΣΥΝΔΡΟΜΟΥ ZOLLINGER-ELLISON

    • Κοιλιακός πόνος
    • Επιγαστρικός πόνος 
    • Αντανακλαστική οισοφαγίτιδα
    • Έμετος που δεν ανταποκρίνεται στη συνήθη θεραπεία 
    • 25% παρουσιάζουν διάρροια που επιμένει με την νηστεία 
    • Επιπλοκές πεπτικού έλκους (αιμορραγία, διάτρηση, απόφραξη)
    • Σημεία που σχετίζονται με το MEN 1 (υπερπαραθυρεοειδισμός, υπερασβεστιαιμία)
    • Απώλεια βάρους
    • Διόγκωση του ήπατος όταν δίνει μεταστάσεις
    • Ενδοσκοπικά ευρήματα (οισοφαγίτιδα, δωδεκαδακτυλικό έλκος με πολλαπλά έλκη)
    • Στεατόρροια

    ΑΙΤΙΑ ΣΥΝΔΡΟΜΟΥ ZOLLINGER-ELLISON

    Γαστρίνωμα - εντοπίζεται στο γαστρικό τρίγωνο στο 90%

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΣΥΝΔΡΟΜΟΥ ZOLLINGER-ELLISON

    • MEN 1
    • Οικογενειακό ιστορικό έλκους
    • Ηλικία πάνω από 60

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΣΥΝΔΡΟΜΟΥ ZOLLINGER-ELLISON

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ 

    Αυξημένη γαστρίνη ορού με υποχλωρυδρία/αχλωρυδρία

    • Ατροφική γαστρίτιδα
    • Φαρμακευτική 
    • Καρκίνος του στομάχου 
    • Γαστρικό έλκος
    • Κακοήθης αναιμία 
    • Μετά από βαγοτομή
    • Λεύκη

    Αυξημένη γαστρίνη ορού με φυσιολογικό ή αυξημένο γαστρικό οξύ

    • Υπερλειτουργία G-κυττάρων του πυλωρικού άντρου
    • Χρόνια νεφρική ανεπάρκεια 
    • Απόφραξη του στομίου του στομάχου 
    • Φαιοχρωμοκύττωμα (σπάνια)
    • Στένωση πυλωρού
    • Ρευματοειδής αρθρίτιδα
    • Μικρή εκτομή του εντέρου

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    • Αυξημένη γαστρίνη ορού - νήστις
    • Αυξημένη γαστρική έκκριση > 15 mEq/ώρα
    • Αυξημένη μέγιστη έκκριση οξέος > 150 mEq/ώρα
    • Γαστρικό pH < 2,0
    • Αυξημένα παγκρεατικά πολυπεπτίδια

    ΠΑΘΟΛΟΓΟΑΝΑΤΟΜΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    • Γατρίνωμα ανευρίσκεται στο γαστρικό τρίγωνο (60-70% στην κεφαλή του παγκρέατος)
    • 50% των όγκων χρώνυνται για VIP, ACTH, ινσουλίνη, νευροτενσίνη
    • Επιπρόσθετα 50% εμφανίζουν πολλαπλές μεταστάσεις στο ήπαρ, οστά, λεμφαδένες ή διήθηση των αιμοφόρων αγγείων 

    Δωδεκαδακτυλικό έλκος 

    • Έλκος της νήστιδος 
    • Γαστρικό έλκος

    ΕΙΔΙΚΕΣ ΔΟΚΙΜΑΣΙΕΣ 

    • Έκκριση γαστρίνης μετά από διέγερση - τα επίπεδα γαστρίνης αυξάνονται > 200 pg/ml
    • Δοκιμασία έγχυσης ασβεστίου 

    ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΗ

    • Χρησιμοποιούνται στην εντόπιση του όγκου 
    • Αξονική τομογραφία κοιλίας 
    • Υπερηχογράφημα κοιλίας
    • Αγγειογραφία κοιλίας 
    • Δείγμα γαστρίνης επιλεκτικά από κλάδους της πυλαίας φλέβας

    ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΕΣ ΜΕΘΟΔΟΙ

    Ενδοσκόπηση για την ανίχνευση όγκων (διοισοφάγειο υπερηχογράφημα)

     34

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΣΥΝΔΡΟΜΟΥ ZOLLINGER-ELLISON

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ

    Συμβουλές για καθημερινή φροντίδα σύμφωνα με τα συμπτώματα 

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ

    • Μόνο φαρμακευτική αγωγή σε μερικές περιπτώσεις 
    • Φαρμακευτική αγωγή και λαπαροτομία για την ανεύρεση όγκων που μπορούν να εξαιρεθούν
    • Οριστική θεραπεία - αφαίρεση του γαστρινώματος όταν ανευρίσκεται 
    • Ολική γαστρεκτομή (δε χρησιμοποιείται πλέον στους περισσότερους ασθενείς)
    • Βαγοτομή σε μερικούς ασθενείς με σκοπό την μείωση της έκκρισης γαστρικού οξέος και επιπρόσθετα την αναστολή των επιδράσεων των φαρμάκων 
    • Σε MEN 1, παραθυρεοειδεκτομή

    ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ

    Όση ανέχεται ο ασθενής

    ΔΙΑΙΤΑ

    Περιορισμός των τροφών που επιδεινώνουν τα συμπτώματα

    ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    Ενημέρωση για την φύση της νόσου και την πρόγνωση 

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΣΥΝΔΡΟΜΟΥ ZOLLINGER-ELLISON

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ

    Ανταγωνιστές Η2 υποδοχέων 

    • Σημείωση: Η δοσολογία μερικές φορές υπερβαίνει την μέγιστη συνιστώμενη ημερήσια δόση. Συνιστάται έναρξη με δόσεις όπως αναγράφονται παρακάτω και στη συνέχεια χορήγηση μέγιστης δόσης 
    • Σιμετιδίνη έναρξη με 300 mg κάθε 6 ώρες, μέγιστη δόση 1,25-50 gr/ημέρα
    • Ρανιτιδίνη 150 mg κάθε 12 ώρες, μέγιστη δόση 6 mg/ημέρα
    • Φαμοτιδίνη 20 mg κατά την ώρα του ύπνου, μέγιστη δόση 800 mg/ημέρα

    Αναστολείς αντλίας πρωτονίων 

    Εσομεπραζόλη (Esomeprazole)
    Λανσοπραζόλη (Lansoprazole)
    Ομεπραζόλη (Omeprazole)
    Παντοπραζόλη (Pantoprazole)
    Ραμπεπραζόλη (Rabeprazole)

    Αντιχολινεργικά φάρμακα

    • Σημείωση: Περιορισμένη χρησιμότητα διότι η δοσολογία που είναι απαραίτητη για να προκαλέσει σημαντικό αποτέλεσμα συνδυάζεται με πολλές παρενέργειες
    • Προπανθελίνη ή
    • Ισοπροπαμίδη 

    Αντενδείξεις:

    • Ανταγωνιστές των Η2 υποδοχέων - αντι-ανδρογόνες δράσεις, αλληλεπίδραση με άλλα φάρμακα που λαμβάνουν χώρα μέσω του οξειδωτικού συστήματος του ήπατος
    • Αντιχολινεργικά - υπερτροφία προστάτη, γλαύκωμα, γαστρική κατακράτηση, χρόνια νεφρική ανεπάρκεια στους ηλικιωμένους

    Προφυλάξεις: Γυναικομαστία αναφέρθηκε σε υψηλές δόσεις σιμετιδίνης (> 2,4 gm/ημέρα) 

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    • Στενή παρακολούθηση μετά από χειρουργική επέμβαση 
    • Προσεκτική δοσολογία των φαρμάκων 
    • Γαστρική ανάλυση για την μέτρηση της έκκρισης του γαστρικού οξέος και την προσαρμογή της δοσολογίας των ανταγωνιστών των Η2 υποδοχέων 

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ

    • Οι επιπλοκές του γαστρικού έλκους όπως αιμορραγία ή διάτρηση 
    • Περίπου 2/3 των όγκων Zollinger - Ellison είναι κακοήθεις και έχουν δώσει μεταστάσεις
    • Πολλαπλή παραγωγή ορμονών και σχετικά σύνδρομα όπως Cushing και άλλα

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ 

    • Επιβίωση - 5ετής = 62-75%, 10ετής = 47-53%
    • Η πρόγνωση βελτιώνεται με την πλήρη αφαίρεση του όγκου 
    • Αν ο όγκος δεν δύναται να εξαιρεθεί εξαιτίας των μεταστάσεων, 5ετής επιβίωση = 43%, 10ετής = 25%

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    • Υπερπαραθυρεοειδισμός
    • Προλακτίνωμα
    • Ινσουλίνωμα
    • Καρκινοειδή

    ΗΛΙΚΙΑΚΑ ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Γηριατρικό: 

    • Το 1/3 των ασθενών είναι ηλικίας πάνω από 50 χρόνων
    • Θεωρείται πιθανή διάγνωση για κάθε ασθενή με πετικά έλκη που επιμένουν ή υποτροπιάζουν

    Να προτιμάτε τις φυσικές θεραπείες για το σύνδρομο Zollinger-Ellison σύμφωνα με το Μοριακό Προφίλ του Όγκου

    Η ζωή είναι πολύτιμη.

    Η ζωή είναι δική σας. Πάρτε την στα χέρια σας!

    Zollinger Ellison Syndrome shown using medical animation still shot

     

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα  για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Υπερασβεστιαιμία

    Χρόνια διάρροια

    Οξεία διάρροια

    Σύνδρομο Dumping

    Γαστροοισοφαγική παλινδρόμηση

    Σταματήστε να παίρνετε φάρμακα για το στομάχι

    Χρωμογρανίνη Α

    Κακοήθης αναιμία

    Ενδογενής παράγοντας

    Γαστρίτιδα

    Πεπτικό έλκος

    Octreoscan με In111

    Καλσιτονίνη

    Αιματέμεση

    Τι είναι ο συριγμός

    Σύνδροµο δυσαπορρόφησης εντέρου

    Σύνδρομο ραγδαίας κενώσεως στομάχου

    Νευροενδοκρινείς όγκοι

    Τεστ για την έγκαιρη διάγνωση καρκίνου του παγκρέατος

    Καρκίνος παγκρέατος

    Διάγνωση της ανεπάρκειας της βιταμίνης Β12

    Σύνδρομο Zollinger-Ellison

    www.emedi.gr

     

     

     

  • Οξεία νεφρική ανεπάρκεια Οξεία νεφρική ανεπάρκεια

    Χρήσιμες πληροφορίες για την οξεία νεφρική ανεπάρκεια

    Οξεία νεφρική ανεπάρκεια είναι ένα σύνδρομο ταχείας επιδείνωσης της νεφρικής λειτουργίας με συσσώρευση αζωτούχων καταλοίπων 

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Αρχικά το Νεφρικό/Ουρολογικό, αργότερα όλα

    Επικρατέστερη ηλικία: Όλες οι ηλικίες (ο μέσος όρος ηλικίας αυξάνει)

    Επικρατέστερο φύλο: Άνδρες = Γυναίκες

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΟΞΕΙΑΣ ΝΕΦΡΙΚΗΣ ΑΝΕΠΑΡΚΕΙΑΣ

    • Ανορεξία 
    • Αραχνοειδή αγγειώματα
    • Πόνος στη ράχη
    • Κώμα
    • Παραλήρημα
    • Διάρροια
    • Δύσπνοια 
    • Εκχυμώσεις 
    • Οίδημα 
    • Εγκεφαλοπάθεια 
    • Επίσταξη 
    • Δεσμιδώσεις 
    • Κόπωση 
    • Αιμορραγία από το ΓΕΣ
    • Κεφαλαλγία
    • Λόξυγγας 
    • Υπέρπνοια 
    • Υπέρταση 
    • Αριστερή καρδιακή ανεπάρκεια 
    • Λήθαργος
    • Μυϊκές κράμπες 
    • Μυοκλωνίες 
    • Ναυτία 
    • Ολιγουρία 
    • Περικαρδίτιδα
    • Πετέχειες 
    • Πορφύρα (αγγειΐτιδα)
    • Υγροί ρόγχοι 
    • Εξάνθημα (οξεία διάμεση νεφρίτιδα)
    • Αμφιβληστροειδοπάθεια
    • Σπασμοί 
    • Υπνηλία 
    • Ταχυκαρδία
    • Ταχύπνοια
    • Απόπνοια ούρου 
    • Έμετοι 
    • Αδυναμία 
    • Ξηροστομία 

    ΑΙΤΙΑ ΟΞΕΙΑΣ ΝΕΦΡΙΚΗΣ ΑΝΕΠΑΡΚΕΙΑΣ

    Προνεφρικά:

    • Υποογκαιμία
    • Ανεπάρκεια κυκλοφορούντος όγκου: συμφορητική καρδιακή ανεπάρκεια, κίρρωση, νεφρωσικό σύνδρομο και πρώιμη φάση σηψαιμίας 

    Νεφρικά:

    • Σωληνώδη, διάμεσου ιστού: Οξεία διάμεση νεφρίτιδα (ΟΔΝ) (φάρμακα, λοίμωξη), νεφροτοξικοί παράγοντες, οξεία σωληναριακή νέκρωση, αντανακλαστική ανουρία
    • Σπειραματικά: Ταχέως εξελισσόμενη (με μηνοειδείς σχηματισμούς) σπειραματονεφρίτιδα (ΤΕΣΝ) (ανοσοφθορισμός σε βιοψία: γραμμική εναπόθεση ανοσοσυμπλεγμάτων ή ευρήματα συμβατά με μικρή συμμετοχή ανοσολογικών μηχανισμών), εγκυμοσύνη (2%), συστηματικός ερυθηματώδης λύκος 

    Αγγειακά:

    • Ισχαιμική νεφροπάθεια (στένωση νεφρικής αρτηρίας)
    • Διαχωριστικό ανεύρυσμα αορτής 
    • Ρήξη ανευρύσματος κοιλιακής αορτής

    Μετανεφρικά:

    • Απόφραξη 

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΟΞΕΙΑΣ ΝΕΦΡΙΚΗΣ ΑΝΕΠΑΡΚΕΙΑΣ

    • Χειρουργική επέμβαση (ιδίως σε άτομα με προχωρημένη ηλικία, με αυξημένη κρεατινίνη, με ταυτόχρονη αντικατάσταση βαλβίδας και αορτοστεφανιαία παράκαμψη)
    • Απώλεια όγκου (ιδίως σε διαβητικούς)
    • Λήψη αμινογλυκοσιδών, συμφορητική καρδιακή ανεπάρκεια, έκθεση σε σκιαγραφικά, σηπτική καταπληξία
    • Νεφροτοξικά φάρμακα (π.χ. αναστολείς μετατρεπτικού ενζύμου της αγγειοτενσίνης σε στένωση νεφρικής αρτηρίας)
    • Ραβδομυόλυση

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΟΞΕΙΑΣ ΝΕΦΡΙΚΗΣ ΑΝΕΠΑΡΚΕΙΑΣ

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    Γενική ούρων:

    • Πρωτεϊνουρία
    • Αιματουρία 
    • Καφεοειδείς κοκκώδεις κύλινδροι
    • Επιθηλιακά κύτταρα ουροφόρων σωληναρίων στα ούρα

    Ίζημα ούρων:

    • Επιθηλιακά κύτταρα νεφρικών σωληναρίων 
    • Τραχείς κοκκώδεις κύλινδροι 
    • Ηωσινόφιλα 
    • Ερυθρά αιμοσφαίρια ή κρύσταλλοι αιμοσφαιρίνης
    • Κρύσταλλοι (λιθίαση, απόφραξη)

    Ηλεκτρολύτες ούρων/Ωσμωτικότητα:

    • Αυξημένο νάτριο ούρων (> 20 mEq/lt)
    • Αυξημένη κλασματική απέκκριση νατρίου (> 3%) (π.χ. νεφρικά). Υπολογισμός: κλασματική απέκκριση νατρίου = (Na+ ούρων/Na+ ορού) (κρεατινίνη ορού) x 100
    • Ούρα ισότονα προς το πλάσμα
    • Ελαττωμένο Νάτριο ούρων (< 10 mEq/lt), ελαττωμένη κλασματική απέκκριση Νατρίου (≤  1%), αυξημένη ωσμωτικότητα ούρων (≥ 500 mOsm/lt) (π.χ. προνεφρικά)

    Άλλα:

    • Αζωθαιμία
    • Ελαττωμένη κάθαρση κρεατινίνης
    • Υπερωσμωτικότητα 
    • Υπερφωσφαταιμία
    • Υπερκαλιαιμία
    • Ελαττωμένα διττανθρακικά ορού 
    • Αυξημένος όγκος πλάσματος 
    • Χαμηλή αιμοσφαιρίνη 
    • Χαμηλός αιματοκρίτης
    • Υποκαπνία
    • Αυξημένο μαγνήσιο ορού
    • Οξέωση (αυξημένο χάσμα ανιόντων)
    • Αυξημένη αμυλάση/λιπάση ορού
    • Υπονατριαιμία 
    • Υπασβεστιαιμία 
    • Αυξημένο ουρικό οξύ ορού
    • Παράταση χρόνου ροής
    • Διαταραχή φαγοκυτταρικής λειτουργίας

    ΠΑΘΟΛΟΓΟΑΝΑΤΟΜΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    Βιοψία νεφρού: Δεν βοηθάει ιδιαίτερα στην περίπτωση οξείας σωληναριακής νέκρωσης. Διαγνωστική σε περίπτωση οξείας σωληναριακής νέκρωσης και ταχέως εξελισσόμενης σπειραματονεφρίτιδας (Καλύτερα να μη γίνεται)

    acute renal failure causes 5b4f9f41c9e77c0054f82824

    ΕΙΔΙΚΕΣ ΔΟΚΙΜΑΣΙΕΣ 

    • Αγγειογραφία (νεφρική αγγειακή νόσος)
    • Κυστεογραφία - παλίνδρομη
    • Χρόνος πήξεως

    ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΗ

    • Απόφραξη - (τομογραφίες νεφρών, αξονική τομογραφία)
    • Υπερηχογράφημα νεφρών 
    1. Νεφρικά αίτια: "Ιατρογενής" νεφρική νόσος (ηχογένεια νεφρών = ήπατος), φυσιολογικό μέγεθος νεφρών, ανόμοιο μέγεθος νεφρών: ισχαιμία
    2. Μετανεφρικά αίτια - υδρονέφρωση

    ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΕΣ ΜΕΘΟΔΟΙ

    Βιοψία νεφρού, διαγνωστική για οξεία σωληναριακή νέκρωση και ταχέως εξελισσόμενη σπειραματονεφρίτιδα

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΟΞΕΙΑΣ ΝΕΦΡΙΚΗΣ ΑΝΕΠΑΡΚΕΙΑΣ

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ

    Ενδονοσκομειακή νοσηλείακαι σε μονάδα εντατικής θεραπείας 

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ

    • Αντιμετώπιση των υποκείμενων αιμοδυναμικών διαταραχών 
    • Αιμοδιύλιση αμέσως μόλις τεκμηριωθεί η διάγνωση της ουραιμίας (ή συνεχής θεραπεία υποκατάστασης)
    • Ελαττωμένος καταβολισμός 
    • Αντιμετώπιση της ολιγουρίας 
    • Καθημερινό ζύγισμα 
    • Αντιμετώπιση των θεραπεύσιμων αιτίων (όγκος και μαννιτόλη)
    • Τροποποίηση των φαρμάκων τα οποία απεκκρίνονται με τα ούρα 
    • Σε περίπτωση που ευθύνεται κάποιο φάρμακο διακοπή του ενοχοποιητικού παράγοντα
    • Σχολαστικότητα στην αντισηψία κατά την διάρκεια των διαφόρων χειρισμών 
    • Συνεχής αρτηριοφλεβώδης αιμοδιύλιση 
    • Ενδοφλέβια χορήγηση ανοσοσφαιρίνης -γ-
    • Αντιμετώπιση της αιμορραγικής διάθεσης με DDAVP, οιστρογόνα και κρυοΐζημα 
    • Στην οξεία διάμεση νεφρίτιδα η χορήγηση κορτιζόνης είναι υπό αμφισβήτηση
    • Σοβαρή υπερκαλιαιμία (1 amp γλυκονικό Ca ΕΦ), η ΕΦ ινσουλίνη + γλυκόζη, αν συνυπάρξει και οξέωση (1 amp NaHCO3), Kayexalate 15-60 gm/ημέρα από του στόματος αν η λειτουργία του ΓΕΣ δεν έχει διαταραχθεί

    ΔΙΑΙΤΑ

    • Η χορήγηση των υγρών συν 500 ml/ημέρα
    • Περιορισμός του καλίου εάν τα επίπεδα στον ορό είναι αυξημένα 
    • Χορήγηση αμινοξέων ΕΦ και από του στόματος 
    • Αυξημένη χορήγηση υδατανθράκων για να μειωθεί ο καταβολισμός
    • Σωστή θρέψη για να μειωθεί ο καταβολισμός

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΟΞΕΙΑΣ ΝΕΦΡΙΚΗΣ ΑΝΕΠΑΡΚΕΙΑΣ

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ

    Πριν διορθωθεί η νεφρική ανεπάρκεια: αύξηση του όγκου με ΕΦ χορήγηση φυσιολογικού ορού που ακολουθείται από χορήγηση μαννιτόλης, Lasix, και ανταγωνιστών διαύλων ασβεστίου

    Προφυλάξεις: Θα πρέπει να επανεξετάζεται η φαρμακοκινητική όλων των φαρμάκων που χρησιμοποιούνται πριν την νεφρική ανεπάρκεια ώστε να γίνεται η κατάλληλη τροποποίηση της δόσης. Για παράδειγμα αντιαρρυθμικά φάρμακα:

    • Κινιδίνη - μείωση της δόσης, προσεκτική παρακολούθηση των επιπέδων του φαρμάκου
    • Προκαϊναμίδη - να αποφεύγεται στην νεφρική ανεπάρκεια 
    • Δισοπυραμίδη μείωση της δόσης 
    • Μεξιλετίνη - δεν χρειάζεται τροποποίηση της δόσης - μεταβολίζεται στο ήπαρ κλπ.

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    Όσο χρειάζεται

    ΠΡΟΛΗΨΗ/ΑΠΟΦΥΓΗ

    • Σε αιματολογικές κακοήθειες χορήγηση αλλοπουρινόλης πριν την χημειοθεραπεία
    • Η ενυδάτωση είναι πολύ σημαντική ιδίως πριν από χορήγηση σκιαγραφικών και χημειοθεραπείας 

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ

    • Σήψη - λοίμωξη (πρωταρχική αιτία θανάτου)
    • Σπασμοί 
    • Οίδημα 
    • Πνευμονικό οίδημα
    • Συμφορητική καρδιακή ανεπάρκεια 
    • Υπερκαλιαιμία 
    • Παράλυση 
    • Αρρυθμίες 
    • Θάνατος (50%)
    • Περικαρδίτιδα/επιπωματισμός
    • Ουραιμία
    • Αιμορραγία

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ 

    Ανάρρωση συνήθως εντός ημερών έως 6 εβδομάδων. Αυξημένη θνησιμότητα (5-80%) αναλόγως της αιτίας, της βλάβης και σε άλλα όργανα και της ηλικίας

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    • Υπερφωσφαταιμία
    • Υδρονέφρωση
    • Μυϊκός τραυματισμός
    • Συμφορητική καρδιακή ανεπάρκεια 
    • Κίρρωση 
    • Κακοήθης υπέρταση 
    • Αγγειΐτιδα
    • Βακτηριακές λοιμώξεις 
    • Αντιδράσεις φαρμάκων 
    • Υπερασβεστιαιμία
    • Υπερουριχαιμία 
    • Σήψη 
    • Αντίδραση σε μετάγγιση 
    • Εσωτερική αιμορραγία

    ΗΛΙΚΙΑΚΑ ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Παιδιατρικό: Εκ γενετής 

    Γηριατρικό: Συχνότερη εμφάνιση σε αυτή την ομάδα των ασθενών ιδίως μετά από χειρουργείο

    ΚΥΗΣΗ

    • Λοιμώξεις της μήτρας (π.χ. Clostridium welchii ή Clostridium perfringens)
    • Τοξιναιμία και συνοδές επιπλοκές της εγκυμοσύνης 
    • Φλοιώδης νέκρωση 
    • Νεφρική ανεπάρκεια μετά τον τοκετό 

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τα νεφρά

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τα νεφρά

    Acute renal failure

    Διαβάστε, επίσης,

    Αμινογλυκοσίδες

    Κακοήθης υπερθερμία

    Νόσος Kawasaki

    Καύσωνας και θερμοπληξία

    Στένωση της νεφρικής αρτηρίας

    Πολλαπλούν μυέλωμα

    Οζώδης πολυαρτηρίτιδα

    Αιμολυτικό ουραιμικό σύνδρομο

    Μήπως έχετε νεφροπάθεια;

    Νεφροτοξικότητα από τη χημειοθεραπεία

    Οξεία σωληναριακή νέκρωση

    Διάχυτη ενδοαγγειακή πήξη

    Νεφρωσικό σύνδρομο

    Το σύνδρομο Fanconi

    Σύνδρομο τοξικής καταπληξίας

    Υπερκαλιαιμία

    Υπέρταση - Επείγουσες καταστάσεις

    Ραβδομυόλυση

    Οξεία περιτονίτιδα

    Ουρική νεφροπάθεια

    www.emedi.gr

     

     

  • Σύνδρομο γάλακτος αλκάλεως Σύνδρομο γάλακτος αλκάλεως

    Χρήσιμες πληροφορίες για το σύνδρομο γάλακτος - αλκάλεως

    Σύνδρομο γάλακτος - αλκάλεως είναι μια κατάσταση που προκύπτει από βρώση υπερβολικής ποσότητας ασβεστίου και απορροφήσιμου αλκάλεως (π.χ. διττανθρακικό νάτριο και ανθρακικό ασβέστιο) συνήθως κατά τη διάρκεια αυτοθεραπείας για πεπτικό έλκος ή γαστροοισοφαγική παλινδρόμηση

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Γαστρεντερικό, Νεφρικό/Ουροποιητικό, Ενδοκρινικό/Μεταβολικό

    Επικρατέστερη ηλικία: 40-75 ετών

    Επικρατέστερο φύλο: Άνδρες = Γυναίκες

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΣΥΝΔΡΟΜΟΥ ΓΑΛΑΚΤΟΣ - ΑΛΚΑΛΕΩΣ

    • Ανορεξία 
    • Ταινίες κερατοειδούς 
    • Δυσκοιλιότητα
    • Αφυδάτωση 
    • Κατάθλιψη 
    • Ζάλη 
    • Αίσθημα μη γευστικής τροφής 
    • Κεφαλαλγία
    • Ευερεθιστότητα
    • Αλλαγές διανοητικής κατάστασης 
    • Μυαλγίες 
    • Ναυτία
    • Περιαγγειακή ασβέστωση 
    • Πολυδιψία
    • Πολυουρία
    • Έμετος
    • Αδυναμία

    ΑΙΤΙΑ ΣΥΝΔΡΟΜΟΥ ΓΑΛΑΚΤΟΣ - ΑΛΚΑΛΕΩΣ

    Υπερβολική λήψη γάλακτος και αλκάλεως ως θεραπεία για γαστρεντερικά προβλήματα συνδυαζόμενη με γαστρική υπεροξύτητα (π.χ. πεπτικό έλκος, γαστροοισοφαγική παλινδρόμηση)

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΣΥΝΔΡΟΜΟΥ ΓΑΛΑΚΤΟΣ - ΑΛΚΑΛΕΩΣ

    • Πεπτικό έλκος 
    • Διαφραγματοκήλη
    • Κακοήθειες 

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΣΥΝΔΡΟΜΟΥ ΓΑΛΑΚΤΟΣ - ΑΛΚΑΛΕΩΣ

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ 

    Άλλα αίτια υπερασβεστιαιμίας, όπως υπερβολική οστεόλυση σε κακοήθη νόσο, τοξίκωση από βιταμίνες, θυρεοειδοπάθεια, σαρκοείδωση, θεραπεία με θειαζιδικά διουρητικά, υπερπαραθυρεοειδισμός

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    • Ήπια αλκάλωση 
    • Υπερασβεστιαιμία
    • Νορμοασβεστιουρία
    • Ελαττωμένος φωσφόρος ούρων
    • Αυξημένο άζωτο ουρίας αίματος και κρεατινίνη ορού 
    • Φυσιολογική αλκαλική φωσφατάση 

    ΠΑΘΟΛΟΓΟΑΝΑΤΟΜΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    Νεφρασβέστωση, έκτοπη αποτιτάνωση 

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΣΥΝΔΡΟΜΟΥ ΓΑΛΑΚΤΟΣ - ΑΛΚΑΛΕΩΣ

    3 Figure1 1 1

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΣΥΝΔΡΟΜΟΥ ΓΑΛΑΚΤΟΣ - ΑΛΚΑΛΕΩΣ

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ

    • Αποσύρετε το γάλα και τα αλκάλεα 
    • Θεραπεία της υπερασβεστιαιμίας
    • Ενδοφλέβια θεραπεία για πρόκληση ασβεστοποίησης (συνήθως με διάλυμα χλωριούχου νατρίου)
    • Στόχο της θεραπείας: διατήρηση του όγκου των ούρων σε 3 lt την ημέρα 
    • Σε σημαντική νεφρική ανεπάρκεια, κάντε αιμοκάθαρση

    ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ

    Κλινήρης κατά τη διάρκεια της ενεργού θεραπείας 

    ΔΙΑΙΤΑ

    Αυξήστε την πρόσληψη υγρών

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΣΥΝΔΡΟΜΟΥ ΓΑΛΑΚΤΟΣ - ΑΛΚΑΛΕΩΣ

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ

    • Για θεραπεία της υπερασβεστιαιμίας: ισότονο χλωριούχο νάτριο 0,9% ενδοφλέβια, όταν το ασβέστιο του ορού φτάσει τα 15 mg/dl και επιπλέον 
    • Φουροσεμίδη 80 ως 100 mg ΕΦ κάθε 2 ώρες για 24 ώρες μετά τη διόρθωση της ελάττωσης όγκου

    Προφυλάξεις: Αντικαταστήστε τις απώλειες καλίου και νατρίου που σχετίζονται με τη χρήση φουροσεμίδης 

    ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΑ ΦΑΡΜΑΚΑ

    Όξινο φωσφορικό νάτριο και δισόξινο φωσφορικό κάλιο - ΕΠΙΚΙΝΔΥΝΑ - πρέπει να χρησιμοποιούνται μόνο από έμπειρο νεφρολόγο και μόνο, όταν δεν είναι διαθέσιμη η αιμοκάθαρση 

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    • Νεφρική λειτουργία 
    • Πρόσληψη και αποβολή υγρών 
    • Ηλεκτρολύτες ούρων 

    ΠΡΟΛΗΨΗ/ΑΠΟΦΥΓΗ

    Αποφύγετε το υπερβολικό γάλα και/ή απορροφήσιμα αντιόξινα

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ

    • Νεφρική ανεπάρκεια 
    • Νεφρασβέστωση 

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ 

    Ευνοϊκή με κατάλληλη θεραπεία 

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    • Νόσος πεπτικού έλκους 
    • Διαφραγματοκήλη 
    • Γαστροοισοφαγική παλινδρόμηση 
    • Υπερπαραθυρεοειδισμός 
    • Υπερασβεστιαιμία κακοήθειας

    ΗΛΙΚΙΑΚΑ ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Γηριατρικό: Εμφανίζεται κυρίως σε αυτή την ηλικιακή ομάδα

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για την υγεία σας

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για την υγεία σας

    maxresdefault 47

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, θα επιλεγούν για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Υπερασβεστιαιμία και κακοήθεια

    Υπερασβεστιαιμία

    Αντιόξινα

    www.emedi.gr

     

     

     

Περισσότερα σε αυτή την κατηγορία: « Τα επικίνδυνα φαγητά για τις καούρες Λόξυγγας »