Πέμπτη, 28 Αυγούστου 2014 16:44

Οι πέτρες των σιελογόνων αδένων

Γράφτηκε από την
Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(16 ψήφοι)

Η παρουσία λίθων σε μείζονα σιελογόνο αδένα

Η σιαλολιθίαση ή οι πέτρες στους σιελογόνους αδένες ή οι λίθοι των σιελογόνων αδένων, ICD-10 K11.5, είναι μια κατάσταση όπου μια ασβεστοποιημένη πέτρα βρίσκεται εντός ενός σιελογόνου αδένα, συνήθως στον αγωγό του υπογνάθιου αδένα (που ονομάζεται "αγωγός του Wharton''). Λιγότερο συχνά η παρωτίδα ή σπάνια ο υπογλώσσιος αδένας ή ένα μικρός σιελογόνος αδένας μπορεί να πάθουν λιθίαση.

Ο επιπολασμός των λίθων των σιελογόνων αδένων στο γενικό πληθυσμό είναι περίπου 1,2% και προκαλούνται συμπτώματα στο  0,45%. Η σιαλολιθίαση αντιπροσωπεύει περίπου το 50% όλων των νόσων που συμβαίνουν στους μείζονες σιελογόνους αδένες, και περίπου το 66% όλων των αποφρακτικών νόσων των σιελογόνων αδένων. Οι λίθοι των σιελογόνων αδένων (πέτρες) είναι δύο φορές πιο συχνοί σε άνδρες από ότι σε γυναίκες. Συμβαίνει σε ηλικίες μεταξύ 30 και 60 ετών, και είναι συχνοί και σε παιδιά.

Οι λίθοι, συνήθως, είναι κατασκευασμένοι από μεταλλικά άλατα που αποφράσσουν τον αγωγό που αποστραγγίζει το σάλιο από τους σιελογόνους αδένες στο στόμα και τότε το σάλιο παγιδεύεται στον αδένα. Αυτό μπορεί να προκαλέσει επώδυνη διόγκωση και φλεγμονή του αδένα. Η φλεγμονή των σιελογόνων αδένων ονομάζεται σιαλαδενίτιδα. Η φλεγμονή που συνδέεται με απόφραξη του αγωγού ονομάζεται ''αποφρακτική σιαλαδενίτιδα". Επειδή το σάλιο διεγείρεται  με τη σκέψη, την όραση ή την οσμή των τροφίμων, ή με το μάσημα, ο πόνος και το πρήξιμο θα χειροτερέψουν λίγο πριν και κατά τη διάρκεια ενός γεύματος  και στη συνέχεια σιγά-σιγά μειώνονται μετά το φαγητό, και γι΄αυτό ονομάζεται σύνδρομο των γευμάτων. Η αποφρακτική νόσος των σιελογόνων αδένων ή αποφρακτική σιαλαδενίτιδα, μπορεί επίσης να συμβεί λόγω ινοβλεννωδών βυσμάτων, στένωσης του αγωγού, ξένα σώματα, ανατομικές παραλλαγές, ή δυσμορφίες του συστήματος αγωγού που οδηγεί σε ένα μηχανικό εμπόδιο που σχετίζεται με τη στάση του σάλιου στον αγωγό.

Οι  πέτρες των σιελογόνων αδένων

Περίπου το 85% των λίθων συμβαίνουν στον υπογνάθιο αδένα, και μεταξύ 5-10% συμβαίνουν στην παρωτίδα. Σε περίπου 0-5% των περιπτώσεων, ο υπογλώσσιος αδένας ή ένας μικρός σιελογόνος αδένας επηρεάζεται.

Οι υπογνάθιοι λίθοι ταξινομούνται περαιτέρω ως πρόσθιοι ή οπίσθιοι. Οι πέτρες μπορεί να είναι ακτινοσκιερές, δηλαδή να φαίνονται στις συμβατικές ακτινογραφίες, ή να είναι ακτινοδιαυγαστικές, και δεν είναι ορατές στις ακτινογραφίες. Μπορούν, επίσης, να είναι συμπτωματικές ή ασυμπτωματικές, ανάλογα με το αν προκαλούν  προβλήματα ή όχι.


Σημεία και συμπτώματα λιθίασης σιελογόνων αδένων

  • Τα συνήθη συμπτώματα είναι ο πόνος και το πρήξιμο των πληγέντων σιελογόνων αδένων, που χειροτερεύουν όταν η ροή σάλιου διεγείρεται, π.χ. με την όραση, τη σκέψη, την οσμή ή τη γεύση των τροφίμων, είτε με την πείνα ή το μάσημα. Αυτό συχνά ονομάζεται "σύνδρομο του φαγητών''. Φλεγμονή ή μόλυνση του αδένα μπορεί να αναπτυχθεί δευτεροπαθώς. Η σιαλολιθίαση μπορεί, επίσης, να αναπτυχθεί λόγω της παρουσίας  χρόνιας μόλυνσης των αδένων (σιαλαδενίτιδα), αφυδάτωση, τις φαινοθειαζίνες, το σύνδρομο Sjögren, και/ή αυξημένη συσσώρευση τοπικά ασβεστίου, αλλά σε πολλές περιπτώσεις η αιτία είναι ιδιοπαθής (άγνωστη).
  • Τα σημεία και συμπτώματα ποικίλλουν και εξαρτώνται σε μεγάλο βαθμό από το αν η απόφραξη του αγωγού είναι πλήρης ή μερική, και πόση πίεση δημιουργείται εντός του αδένα.  Η εξέλιξη της λοίμωξης στον αδένα επηρεάζει, επίσης, τα σημεία και τα συμπτώματα.
  • Ο πόνος, ο οποίος είναι διαλείπων μπορεί ξαφνικά να επιδεινωθεί πριν από τα γεύματα, και στη συνέχεια να καλυτερέψει (μερική απόφραξη). 
  • Ευαισθησία του εμπλεκόμενου αδένα.
  • Ψηλαφητή διόγκωση στο στόμα, τον τράχηλο ή το πρόσωπο. Αν η πέτρα είναι κοντά στο  στόμιο του υπογνάθιου αγωγού, μπορεί να γίνει αισθητή κάτω από τη γλώσσα.
  • Έλλειψη σιέλου από τον αγωγό (ολική απόφραξη).
  • Ερύθημα (ερυθρότητα) του στόματος (μόλυνση).
  • Εκκένωση πύου από τον αγωγό (μόλυνση).
  • Λεμφαδενίτιδα του τραχήλου (μόλυνση). 
  • Σπανίως, όταν υπάρχουν πέτρες στους μικρούς σιελογόνους αδένες, υπάρχει, συνήθως, μόνο ελαφρά τοπική διόγκωση υπό τη μορφή ενός μικρού όζου και ευαισθησία.
  • Η λιθίαση των σιελογόνων αδένων είναι, συνήθως, μονόπλευρη κι έχει την τάση να υποτροπιάζει. Στο 20% των περιπτώσεων υπάρχουν πολλαπλοί λίθοι.

Αιτίες λίθων σιελογόνων αδένων

Οι μείζονες σιελογόνοι αδένες είναι η παρωτίδα, οι υπογνάθιοι αδένες και οι υπογλώσσια αδένες.

Για το σχηματισμό λίθων ευθύνονται: ανωμαλίες στο μεταβολισμό του ασβεστίου και των φωσφορικών, η αφυδάτωση, ο μειωμένος ρυθμός ροής σιέλου, η μεταβολή της οξύτητας (ρΗ) του σάλιου από μολύνσεις στοματοφαρυγγικές, η αλλοιωμένη διαλυτότητα των  ανόργανων αλάτων και προϋπάρχουσα χρόνια νόσος που εξασθενεί τον οργανισμό.

Το επόμενο στάδιο περιλαμβάνει τον σχηματισμό μιας μάζας με διαδοχικά στρώματα με οργανικά και ανόργανα υλικά, σχηματίζοντας τελικά μια ασβεστοποιημένη μάζα. Σε περίπου 15-20% των περιπτώσεων οι λίθοι δεν είναι ασβεστοποιημένοι επαρκώς και δεν είναι ακτινοσκιεροί και ως εκ τούτου είναι δύσκολο να ανιχνευθούν.

Τα υπολείμματα τροφών, τα βακτήρια ή ξένα σώματα από το στόμα, εισάγονται στους αγωγούς ενός σιελογόνου αδένα και παγιδεύονται από ανωμαλίες του μηχανισμού του σφιγκτήρα του ανοίγματος του αγωγού σε 90 % των περιπτώσεων (στρεπτόκοκκοι που είναι μέρος της φυσιολογικής στοματικής μικροχλωρίδας και βρίσκονται στην οδοντική πλάκα). Υπάρχει η άποψη ότι οι λίθοι οφείλονται σε ασβεστοποίηση που αναπτύσσεται γύρω από σφηνωμένα κομμάτια τροφής ή οργανικά κατάλοιπα, Η διαδικασία αυτή υποβοηθείται από παράγοντες, που προκαλούν στάση του σάλιου, όπως η χρόνια παρωτίτιδα, το σύνδρομο Sjogren, η κυστική ίνωση και η κακή στοματική υγιεινή.

Ο σχηματισμός πέτρας εμφανίζεται πιο συχνά στον υπογνάθιο αδένα για διάφορους λόγους. Η συγκέντρωση του ασβεστίου στο σάλιο που παράγεται από τον υπογνάθιο αδένα είναι διπλάσια από εκείνη του σάλιου που παράγεται από την παρωτίδα. Το σάλιο του υπογνάθιου αδένα είναι, επίσης, σχετικά αλκαλικό. Ο  υπογνάθιος αγωγός (αγωγός Warton) είναι μακρύς, πράγμα που σημαίνει ότι οι εκκρίσεις σάλιου πρέπει να ταξιδέψουν περισσότερο, πριν από την απόρριψή τους στο στόμα. Ο αγωγός έχει δύο στροφές, την πρώτη στο οπίσθιο όριο του μυλοϋοειδή μυ και τη δεύτερη κοντά στο στόμιο του αγωγού. Η ροή του σάλιου από το υπογνάθιο αδένα είναι συχνά ενάντια στη βαρύτητα λόγω διακυμάνσεων στη θέση του στομίου του αγωγού. Η ίδια η οπή είναι μικρότερη από εκείνη της παρωτίδας. Αυτοί οι παράγοντες προάγουν την επιβράδυνση και τη στάση του σάλιου στον υπογνάθιο αγωγό, καθιστώντας το σχηματισμό μίας απόφραξης με επακόλουθη ασβεστοποίηση.

Οι λίθοι σιελογόνων αδένων, μερικές φορές, συνδέονται με άλλες ασθένειες των σιελογόνων, όπως η χρόνια σιαλαδενίτιδα, αν και η αποφρακτική σιαλαδενίτιδα είναι αποτέλεσμα της λιθίασης.

Η  ουρική αρθρίτιδα μπορεί, επίσης, να προκαλέσει πέτρες των σιελογόνων αν και σε αυτή την περίπτωση αποτελούνται από κρυστάλλους ουρικού οξέος, αντί της κανονικής σύνθεσης των σιελογόνων λίθων.


Διαφορική διάγνωση λίθων σιελογόνων αδένων

  • Λεμφαδενίτιδα
  • Σιαλαδενίτιδα
  • Καρκίνος τραχήλου και στοματικής κοιλότητας
  • Ξένο σώμα
  • Οδοντικό απόστημα
  • Καρκίνος σιελογόνων αδένων (μάζα στον τράχηλο χωρίς διόγκωση του προσβεβλημένου σιελογόνου αδένα)

Διάγνωση λίθων σιελογόνων αδένων

Η διάγνωση γίνεται συνήθως από το χαρακτηριστικό ιστορικό και τη φυσική εξέταση. Η διάγνωση μπορεί να επιβεβαιωθεί με ακτίνες Χ κεφαλής και τραχήλου (80% των σιελογόνων αδένων λίθων είναι ορατοί στην ακτινογραφία), ή με σιελογραφία ή υπέρηχο ή αξονική τομογραφία κεφαλής και τραχήλου.


Θεραπεία λίθων σιελογόνων αδένων

Συνήθως, γίνεται αφαίρεση της πέτρας με πολλές διαφορετικές τεχνικές.

Σπάνια, η αφαίρεση του υπογνάθιου αδένα μπορεί να απαιτηθεί σε περιπτώσεις υποτροπών.

Ορισμένες από τις θεραπευτικές επιλογές είναι:

-Μη-επεμβατική: Για μικρές πέτρες, ενυδάτωση, υγρή θεραπεία θερμότητας, ΜΣΑΦ (μη στεροειδή αντιφλεγμονώδη φάρμακα) κατά καιρούς, και τρόφιμα ή ποτά που είναι πικρά ή / και ξινά. Το λεμόνι ή πορτοκάλι, μπορεί να αυξήσει την έκκριση σάλιου και να προωθήσει την αποβολή της πέτρας. Μερικές πέτρες μπορεί να αφαιρεθούν με μασάζ από έναν ειδικό. Λίθοι που απέχουν 2 εκ από το τέλος του πόρου, αφαιρούνται από το στόμα με μάλαξη ή με εκτομή του πόρου. Η μάλαξη του αδένα μπορεί να προκαλέσει μετακίνηση του λίθου στον περιφερικό πόρο.

-Θεραπεία με εξωσωματική λιθοτριψία

-Ελάχιστα επεμβατική: Σιαλενδοσκόπηση

-Χειρουργική τομή. Ο χειρουργός μπορεί να κάνει μια μικρή τομή κοντά στην πέτρα για να την αφαιρέσει. Σε ορισμένες περιπτώσεις, πολλών υποτροπών ο σιελογόνος αδένας αφαιρείται. Μετά την επέμβαση μπορεί να δημιουργηθεί συρίγγιο ή σιαλαδενίτιδα που θα δημιουργήσει νέες πέτρες, αν και τις περισσότερες φορές η ίαση είναι μόνιμη

Για την πρόληψη της λοίμωξης, χρησιμοποιούνται αντιβιοτικά, μερικές φορές (αντισταφυλοκοκκικά).

Οι λίθοι της παρωτίδας αφαιρούνται σχεδόν πάντοτε από το στόμα.

Παρακολούθηση γίνεται κάθε 6 μήνες για τυχόν υποτροπή της λιθίασης στον ίδιο αδένα που είχαν εμφανιστεί.

Απαραίτητη είναι η διατήρηση καλής στοματικής υγιεινής.

Τα καλύτερα συμπληρώματα διατροφής για τη στοματική υγιεινή

Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα καλύτερα συμπληρώματα διατροφής για τη στοματική υγιεινή

petres stoma

Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με τον θεράποντα ιατρό

Διαβάστε, επίσης,

Αμυλάση

Στοματίτιδα

Το καλύτερο φάρμακο για την ξηροστομία

Όγκοι σιελογόνων αδένων

Νοσήματα Σιελογόνων Αδένων

www.emedi.gr

 

Διαβάστηκε 31300 φορές Τελευταία τροποποίηση στις Σάββατο, 02 Φεβρουαρίου 2019 09:03
Σαββούλα Μάλλιου Κριαρά

Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

Σχετικά Άρθρα

  • Ξηροστομία Ξηροστομία

    Χρήσιμες πληροφορίες για την ξηροστομία

    Η ξηροστομία, αναφέρεται σε μια κατάσταση κατά την οποία οι σιελογόνοι αδένες στο στόμα σας δεν παράγουν αρκετό σάλιο για να κρατήσουν το στόμα σας υγρό.

    Η ξηροστομία συχνά οφείλεται σε παρενέργειες ορισμένων φαρμάκων ή σε προβλήματα γήρανσης ή ως αποτέλεσμα ακτινοθεραπείας για τον καρκίνο.

    Λιγότερο συχνά, η ξηροστομία μπορεί να προκληθεί από μια πάθηση που επηρεάζει άμεσα τους σιελογόνους αδένες. Το σάλιο βοηθά στην πρόληψη της τερηδόνας εξουδετερώνοντας τα οξέα που παράγονται από βακτήρια, περιορίζοντας την ανάπτυξη βακτηρίων και απομακρύνοντας τα σωματίδια των τροφών. Το σάλιο επίσης ενισχύει την ικανότητά σας στη γεύση και διευκολύνει το μάσημα και την κατάποση. Επιπλέον, τα ένζυμα στο σάλιο βοηθούν στην πέψη. 

    Το μειωμένο σάλιο και η ξηροστομία μπορεί να κυμαίνεται από απλή ενόχληση έως κάτι που έχει σημαντικό αντίκτυπο στη γενική υγεία σας και στην υγεία των δοντιών και των ούλων σας, καθώς και στην όρεξη και την απόλαυση του φαγητού. 

    Η θεραπεία για την ξηροστομία εξαρτάται από την αιτία.

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΞΗΡΟΣΤΟΜΙΑΣ

    Εάν δεν παράγετε αρκετό σάλιο, μπορεί να παρατηρήσετε αυτά τα σημεία και συμπτώματα όλες ή τις περισσότερες φορές:

    • Ξηρότητα ή αίσθημα κολλήματος στο στόμα σας
    • Σάλιο που φαίνεται πηχτό και κορδόνι
    • Κακή αναπνοή
    • Δυσκολία στη μάσηση, στην ομιλία και στην κατάποση
    • Πονόλαιμος και βραχνάδα
    • Ξηρή ή αυλακωτή γλώσσα
    • Δυσγευσία
    • Προβλήματα με τη χρήση οδοντοστοιχιών
    • Επιπλέον, η ξηροστομία μπορεί να έχει ως αποτέλεσμα το κραγιόν να κολλάει στα δόντια.

    ΑΙΤΙΑ ΞΗΡΟΣΤΟΜΙΑΣ

    Η ξηροστομία προκαλείται όταν οι σιελογόνοι αδένες στο στόμα δεν παράγουν αρκετό σάλιο για να κρατήσουν το στόμα σας υγρό.

    Οι σιελογόνοι αδένες μπορεί να μην λειτουργούν σωστά από διάφορες αιτίες:

    • Φάρμακα. Εκατοντάδες φάρμακα προκαλούν ξηροστομία ως παρενέργεια. Κυρίως, ξηροστομία προκαλούν τα φάρμακα που χρησιμοποιούνται για τη θεραπεία της κατάθλιψης, της υψηλής αρτηριακής πίεσης και του άγχους, καθώς και ορισμένα αντιισταμινικά, αποσυμφορητικά, μυοχαλαρωτικά και φάρμακα για τον πόνο.
    • Ηλικία. Πολλοί ηλικιωμένοι εμφανίζουν ξηροστομία καθώς γερνούν. Οι παράγοντες που συμβάλλουν περιλαμβάνουν τη χρήση ορισμένων φαρμάκων, αλλαγές στην ικανότητα του σώματος να επεξεργάζεται φάρμακα, ανεπαρκή διατροφή και μακροχρόνια προβλήματα υγείας.
    • Θεραπεία καρκίνου. Τα φάρμακα χημειοθεραπείας μπορούν να αλλάξουν τη φύση του σάλιου και την ποσότητα που παράγεται. Αυτό μπορεί να είναι προσωρινό, με την φυσιολογική ροή του σάλιου να επιστρέφει μετά την ολοκλήρωση της θεραπείας. Οι θεραπείες με ακτινοβολία στο κεφάλι και το λαιμό μπορεί να βλάψουν τους σιελογόνους αδένες, προκαλώντας σημαντική μείωση της παραγωγής σάλιου. Αυτό μπορεί να είναι προσωρινό ή μόνιμο, ανάλογα με τη δόση ακτινοβολίας και την περιοχή που θεραπεύεται.
    • Νευρική βλάβη. Ένας τραυματισμός ή μια χειρουργική επέμβαση που προκαλεί νευρική βλάβη στην περιοχή του κεφαλιού και του λαιμού μπορεί να οδηγήσει σε ξηροστομία.
    • Άλλες καταστάσεις υγείας. Η ξηροστομία μπορεί να οφείλεται σε ορισμένες παθήσεις υγείας, όπως ο διαβήτης, το εγκεφαλικό επεισόδιο, η μόλυνση από ζυμομύκητες στο στόμα σας ή η νόσος του Αλτσχάιμερ ή οι αυτοάνοσες ασθενειών, όπως το σύνδρομο Sjogren ή το HIV/AIDS. Το ροχαλητό και η αναπνοή με το στόμα ανοιχτό μπορεί επίσης να συμβάλλουν στην ξηροστομία.
    • Χρήση καπνού και αλκοόλ. Η κατανάλωση αλκοόλ και το κάπνισμα ή το μάσημα καπνού μπορεί να αυξήσει τα συμπτώματα ξηροστομίας.
    • Ψυχαγωγική χρήση ναρκωτικών. Η χρήση μεθαμφεταμίνης μπορεί να προκαλέσει σοβαρή ξηροστομία και βλάβη στα δόντια. Η μαριχουάνα μπορεί επίσης να προκαλέσει ξηροστομία.

    SAG Xerostomia Dry Mouth 160805 01

    ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ ΞΗΡΟΣΤΟΜΙΑΣ

    Εάν δεν έχετε αρκετό σάλιο και εμφανίσετε ξηροστομία, αυτό μπορεί να οδηγήσει σε:

    • Αυξημένη πλάκα, τερηδόνα και ουλίτιδα
    • Πληγές στο στόμα
    • Μολύνσεις ζύμης στο στόμα
    • Πληγές ή σχισμένο δέρμα στις γωνίες του στόματός σας ή ραγισμένα χείλη
    • Κακή διατροφή από προβλήματα με τη μάσηση και την κατάποση

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΞΗΡΟΣΤΟΜΙΑΣ

    Για να προσδιορίσει την αιτία της ξηροστομίας σας, ο γιατρός σας πιθανότατα θα εξετάσει το ιατρικό ιστορικό σας και όλα τα φάρμακα που παίρνετε και θα εξετάσει το στόμα σας. Μερικές φορές, μπορεί να χρειαστείτε εξετάσεις αίματος, απεικονιστικές σαρώσεις των σιελογόνων αδένων σας ή εξετάσεις που μετρούν πόσο σάλιο παράγετε για να προσδιορίσετε την αιτία της ξηροστομίας.

    Εάν ο γιατρός υποψιάζεται ότι η ξηροστομία προκαλείται από το σύνδρομο Sjogren, ένα μικρό δείγμα κυττάρων (βιοψία) που λαμβάνεται από σιελογόνους αδένες μπορεί να σταλεί για εξέταση.

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΞΗΡΟΣΤΟΜΙΑΣ

    Η θεραπεία σας εξαρτάται από την αιτία της ξηροστομίας.

    Ο γιατρός ή ο οδοντίατρός σας μπορεί:

    • Να σας προτείνει να αλλάξτε τα φάρμακα που προκαλούν ξηροστομία. Εάν ο γιατρός σας πιστεύει ότι η φαρμακευτική αγωγή είναι η αιτία, μπορεί να προσαρμόσει τη δοσολογία ή να χορηγήσει άλλο φάρμακο που δεν προκαλεί ξηροστομία.
    • Να σας προτείνει προϊόντα για να ενυδατώσετε το στόμα. Στοματικά διαλύματα, τεχνητό σάλιο ή ενυδατικές κρέμες για τη λίπανση του στόματός σας. Τα στοματικά διαλύματα που έχουν σχεδιαστεί για την ξηροστομία, ειδικά αυτά με ξυλιτόλη, μπορούν να είναι αποτελεσματικά, τα οποία προσφέρουν επίσης προστασία από την τερηδόνα.

    Εάν έχετε έντονη ξηροστομία, ο γιατρός ή ο οδοντίατρός σας μπορεί:

    • Να σας συνταγογραφήσει φάρμακα που διεγείρουν το σάλιο. Ο γιατρός σας μπορεί να συνταγογραφήσει πιλοκαρπίνη ή σεβιμελίνη για την τόνωση της παραγωγής σάλιου.
    • Προστατέψτε τα δόντια σας. Για την πρόληψη της τερηδόνας, ο οδοντίατρός σας μπορεί να σας τοποθετήσει δίσκους με φθόριο πάνω από τα δόντια σας τη νύχτα. Ο οδοντίατρός σας μπορεί επίσης να συστήσει εβδομαδιαία χρήση χλωρεξιδίνης για τον έλεγχο των κοιλοτήτων.

    Τρόπος ζωής και σπιτικές θεραπείες

    Εκτός από τις συμβουλές του γιατρού σας, αυτές οι συμβουλές μπορεί να σας βοηθήσουν να ανακουφίσετε τα συμπτώματα ξηροστομίας:

    • Πιείτε νερό ή ποτά χωρίς ζάχαρη ή πιπιλάτε παγάκια όλη την ημέρα για να υγράνετε το στόμα σας και πίνετε νερό κατά τη διάρκεια των γευμάτων για να διευκολύνετε τη μάσηση και την κατάποση.
    • Μασήστε τσίχλες χωρίς ζάχαρη ή πιπιλίστε σκληρές καραμέλες χωρίς ζάχαρη. Τα προϊόντα που περιέχουν ξυλιτόλη μπορεί επίσης να βοηθήσουν στην πρόληψη της τερηδόνας. Ωστόσο, σε μερικούς ανθρώπους, η ξυλιτόλη, η οποία βρίσκεται συχνά σε τσίχλες χωρίς ζάχαρη ή καραμέλες χωρίς ζάχαρη, μπορεί να προκαλέσει αέρια ή διάρροια εάν καταναλωθούν σε μεγάλες ποσότητες.
    • Δοκιμάστε τα υποκατάστατα σάλιου που περιέχουν ξυλιτόλη ή που περιέχουν καρβοξυμεθυλοκυτταρίνη ή υδροξυαιθυλοκυτταρίνη.
    • Αναπνεύστε από τη μύτη σας, όχι από το στόμα σας. Μπορεί να χρειαστεί να αναζητήσετε θεραπεία για το ροχαλητό εάν σας αναγκάζει να αναπνέετε από το στόμα σας κατά τη διάρκεια της νύχτας.
    • Προσθέστε υγρασία στον αέρα τη νύχτα με έναν εφυγραντήρα δωματίου.
    • Ενυδατώστε τα χείλη σας για να απαλύνετε τις ξηρές ή σκασμένες περιοχές.

    Αποφύγετε προϊόντα που μπορεί να επιδεινώσουν τα συμπτώματά σας. 

    Αυτά περιλαμβάνουν:

    • Καφεΐνη και αλκοόλ. Αυτά τα προϊόντα μπορεί να προκαλέσουν ξηρότητα και ερεθισμό.
    • Μη χρησιμοποιείτε στοματικό διάλυμα που περιέχει αλκοόλ.
    • Εάν καπνίζετε ή μασάτε καπνό, σταματήστε, γιατί τα προϊόντα καπνού μπορεί να στεγνώσουν και να ερεθίσουν το στόμα σας.
    • Μην παίρνετε αντιισταμινικά και αποσυμφορητικά. Αυτά μπορεί να επιδεινώσουν την ξηροστομία σας.
    • Αποφεύγετε ζαχαρούχα ή όξινα τρόφιμα και καραμέλες. Αυτά αυξάνουν τον κίνδυνο τερηδόνας. Αποφύγετε επίσης τα πικάντικα ή αλμυρά τρόφιμα γιατί μπορεί να προκαλέσουν ερεθισμό.

    Το σάλιο είναι σημαντικό για τη διατήρηση της υγείας των δοντιών και του στόματός σας. 

    Η λήψη αυτών των μέτρων για την προστασία των δοντιών σας μπορεί επίσης να βοηθήσει στην ξηροστομία σας:

    • Βουρτσίστε με οδοντόκρεμα και καθαρίστε τα δόντια σας με νήμα. Ρωτήστε τον οδοντίατρό σας εάν μπορεί να επωφεληθείτε από την οδοντόκρεμα που περιέχει βεταΐνη ή ένα τζελ δοντιών για την εξουδετέρωση των οξέων των βακτηρίων.
    • Χρησιμοποιήστε ένα ενυδατικό στοματικό διάλυμα ή ένα τζελ ενυδάτωσης με πινέλο πριν τον ύπνο. Επισκεφθείτε τον οδοντίατρό σας τουλάχιστον δύο φορές το χρόνο για εξέταση των δοντιών σας και αφαίρεση της πλάκας, για να βοηθήσετε στην πρόληψη της τερηδόνας.

    Τα καλύτερα συμπληρώματα διατροφής για την ξηροστομία

    Πατήστς, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για την ξηροστομία

    iStock 183960820

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα  για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Σιαλαδενίτιδα

    Χρήσιμες πληροφορίες για τη δυσοσμία του στόματος

    Νεοπλάσματα στοματικής κοιλότητας

    Χρήσιμες πληροφορίες για τους όγκους σιελογόνων αδένων

    Χρήσιμες πληροφορίες για το σκληρόδερμα

    Νόσος από ακτινοβολία

    Η τοξικότητα της ακτινοθεραπείας

    Χρήσιμες πληροφορίες για την ξηροστομία στον καρκίνο

    Πώς να κάνετε διαφοροδιάγνωση λευκοπλακίας και καρκίνου του στόματος

    Χρήσιμες πληροφορίες για τις κακοήθεις βλάβες των σιελογόνων αδένων

    Αρχές της ακτινοθεραπείας στον καρκίνο κεφαλής και τραχήλου

    Καρκίνος του στόματος

    Καρκίνος του λάρυγγα

    Σύνδρομο Sjögren

    Το καλύτερο φάρμακο για την ξηροστομία

    Νοσήματα Σιελογόνων Αδένων

    Η διατροφή κατά την ακτινοθεραπεία

    Καρκίνος κεφαλής και τραχήλου

    Δίαιτα για την ξηροστομία

    Υπάρχουν κίνδυνοι από την Ακτινοθεραπεία;

    www.emedi.gr

     

  • Σιαλαδενίτιδα Σιαλαδενίτιδα

    Σιαλαδενίτιδα είναι η φλεγμονή των σιελογόνων αδένων

    Σιαλαδενίτιδα φλεγμονή των σιελογόνων αδένων λόγω μη ειδικής βακτηριδιακής λοίμωξης ή φλεγμονής συχνά αρχίζει από τον εκκριτικό πόρο.

    Η παρωτίδα είναι ο πιο συχνά προσβαλλόμενος αδένας με διείσδυση βακτηριδίων από τη στοματική κοιλότητα. Η φλεγμονή μπορεί επίσης να επέλθει μετά από τραυματισμό, μετάδοση λοίμωξης από παρακείμενους ιστούς και αιματογενώς κατά τη διάρκεια μικροβιαιμίας. Η λοίμωξη μπορεί να οδηγήσει στην ανάπτυξη λίθων (λιθίαση σιελογόνων αδένων) ή η απόφραξη του πόρου μπορεί να οδηγήσει σε φλεγμονή του αδένα. Λίθοι ανευρίσκονται συχνότερα στους σιελογόνους αδένες. Υποτροπιάζουσες λοιμώξεις ή μία χρόνια φλεγμονώδης διαδικασία οδηγούν σε ανεπάρκεια των σιελογόνων αδένων και ξηροστομία.

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Δέρμα/Εξωκρινείς, Πεπτικό

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΣΙΑΛΑΔΕΝΙΤΙΔΑΣ

    • Διογκωμένος, επώδυνος σιελογόνος αδένας 
    • Πυώδης εκροή από το στόμιο του πόρου
    • Ερυθρό και επώδυνο στόμιο πόρου 
    • Πυρετός 
    • Ξηροστομία
    • Μειωμένη παραγωγή σιέλου

    ΑΙΤΙΑ ΣΙΑΛΑΔΕΝΙΤΙΔΑΣ

    • Τα μικρόβια της στοματικής κοιλότητας αποτελούν τη συχνότερη λοιμώδη αιτιολογία σιαλαδενίτιδας 
    • Οι εκλυτικοί παράγοντες των νόσων που ακολουθούν μπορούν επίσης να προσβάλλουν τους σιελογόνους αδένες και να προκαλέσουν σιαλαδενίτιδα:
    1. Παρωτίτιδα 
    2. Ακτινομυκητίαση 
    3. Φυματίωση 
    4. Σύφιλη
    5. Κυτταρομεγαλοϊός 
    6. Νόσος εξ ονύχων γαλής

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΣΙΑΛΑΔΕΝΙΤΙΔΑΣ

    • Αφυδάτωση 
    • Πυρετός

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΣΙΑΛΑΔΕΝΙΤΙΔΑΣ

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ 

    Μειωμένη παραγωγή σιέλου παρατηρείται σε:

    • Λήψη φαρμάκων:
    1. Τρικυκλικά αντικαταθλιπτικά (αμιτριπτυλίνη, κλπ)
    2. Φαινοθειαζίνες (χλωροπρομαζίνη, φλουφαιναζίνη, θειοριδαζίνη, προχλωροπεραζίνη, κλπ)
    • Μυξοίδημα
    • Νόσος Plummer-Vinson
    • Κακοήθης αναιμία
    • Εμπύρετα νοσήματα
    • Νευροψυχιατρικές διαταραχές 
    • Νόσος Mikulicz (καλοήθης λεμφοεπιθηλιακή αλλοίωση)

    Διογκωμένοι σιελογόνοι αδένες μπορεί να είναι αποτέλεσμα διαφόρων νεοπλασμάτων όπως:

    • Πλειόμορφο αδένωμα 
    • Βλεννοεπιδερμοειδές καρκίνωμα
    • Άλλοι τύποι όγκων προσβάλλουν σπανιότερα τους σιελογόνους αδένες (λίπωμα, νευρίνωμα, ινοσάρκωμα, μελάνωμα, λέμφωμα, νόσος του Hodgkin, κλπ). Επίσης η παχυσαρκία προκαλεί διόγκωση των παρωτίδων αλλά ο αμφοτερόπλευρος χαρακτήρας και η μη προοδευτική πορεία βοηθούν στη διαφορική διάγνωση έναντι κακοήθων νεοπλασμάτων 

    bacterial sialadenitis l

    ΠΑΘΟΛΟΓΟΑΝΑΤΟΜΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    Με χρόνια φλεγμονή του αδένα:

    • Διογκωμένος αδένας 
    • Διάταση πόρων και κατακράτηση σιέλου 
    • Λοβιώδης ατροφία ή διάταση και πλήρωση με βλέννα 
    • Πυώδες/οροπυώδες εξίδρωμα στον πόρο
    • Αντικατάσταση του αδένα από ινώδη συνδετικό ιστό
    • Λευκοκυτταρική διήθηση

    ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΗ

    Ακτινογραφίες μπορεί να αποκαλύψουν έναν λίθο ή λιθίαση των σιελογόνων αδένων

    ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΕΣ ΜΕΘΟΔΟΙ

    Δακτυλική πίεση του πόρου μπορεί να προκαλέσει την έξοδο πύου από το στόμιο του πόρου

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΣΙΑΛΑΔΕΝΙΤΙΔΑΣ

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ

    Σαν εξωτερικός ασθενής

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ

    Θερμά ή ψυχρά επιθέματα μπορεί να δράσουν καταπραϋντικά 

    ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ

    Κανονική

    ΔΙΑΙΤΑ

    Αποφυγή ουσιών που διεγείρουν τους σιελογόνους αδένες κατά την οξεία φάση 

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΣΙΑΛΑΔΕΝΙΤΙΔΑΣ

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ

    • Αντιβιοτικά: πενικιλλίνη 250-500 mg κάθε 6 ώρες ή ερυθρομυκίνη 250 mg κάθε 6 ώρες 
    • Αναλγητικά: κωδεΐνη, μη στεροειδή αντιφλεγμονώδη, κλπ

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ

    Πιθανή απώλεια λειτουργικότητας του σιελογόνου αδένα 

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ 

    Πλήρης αποκατάσταση και καλή πρόγνωση 

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    • Ρευματοειδής αρθρίτιδα (σύνδρομο Sjogren)
    • Σαρκοείδωση (σύνδρομο Heerfordt)

    Τα καλύτερα συμπληρώματα διατροφής για τη στοματική υγιεινή

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα καλύτερα συμπληρώματα διατροφής για τη στοματική υγιεινή

    ICD 10 Coding Tip Sialoadenitis e1424821972272

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με τον θεράποντα ιατρό

     

    Διαβάστε, επίσης,

    Οι πέτρες των σιελογόνων αδένων

    Νοσήματα Σιελογόνων Αδένων

    Παράγοντες κινδύνου για τον καρκίνο κεφαλής και τραχήλου

    Όγκοι σιελογόνων αδένων

    www.emedi.gr

     

     

  • Νεοπλάσματα στοματικής κοιλότητας Νεοπλάσματα στοματικής κοιλότητας

    Χρήσιμες πληροφορίες για τα νεοπλάσματα στοματικής κοιλότητας

    Γράφει η 

    Δρ Σάββη Μάλλιου Κριαρά 

    Ειδικός Παθολόγος-Ογκολόγος, MD, PhD

    Τα νεοπλάσματα της στοματικής κοιλότητας είναι κακοήθεις όγκοι που επηρεάζουν το χείλος, τη γλώσσα, το έδαφος του στόματος, τους σιελογόνους αδένες, το εσωτερικό των παρειών, τα ούλα και την υπερώα. Το 90% των νεοπλασμάτων είναι καρκινώματα πλακωδών κυττάρων και το υπόλοιπο είναι λεμφώματα, μελανώματα, αδενοκαρκινώματα ορμώμενα από τους μικρούς σιελογόνους αδένες και σαρκώματα

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Γαστρεντερικό

    Επικρατέστερη ηλικία: 50 ετών και άνω. Ωστόσο, εμφανίζεται αύξηση σε ομάδες μικρότερης ηλικίας με τη χρήση μη εισπνεόμενου ταμπάκου 

    Επικρατέστερο φύλο: Άνδρες > Γυναίκες

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΝΕΟΠΛΑΣΜΑΤΩΝ ΣΤΟΜΑΤΙΚΗΣ ΚΟΙΛΟΤΗΤΑΣ

    • Δυσφαγία 
    • Οδυνοφαγία 
    • Προβλήματα στην άρθρωση 
    • Παλινδρόμηση υγρών δευτεροπαθής στη ρινοφαρυγγική ανεπάρκεια από τον όγκο 
    • Ομόπλευρη ωταλγία από ανακλώμενο πόνο
    • Εύθρυπτη, κοκκιώδης εξωφυτική και/ή διηθητική μάζα ή έλκος, το οποίο συχνά είναι ευαίσθητο και συγχέεται με λοίμωξη. Συνήθως έχει ψηλαφητά σκληρυντικά όρια, τα οποία εκτείνονται πέρα από τα όρια του ίδιου του έλκους
    • Σκληρή τραχηλική μάζα, που υποδηλώνει μεταστατική νόσο στη λεμφαδενική άλυσο κατά μήκος της έσω σφαγίτιδας φλέβας 

    ΑΙΤΙΑ ΝΕΟΠΛΑΣΜΑΤΩΝ ΣΤΟΜΑΤΙΚΗΣ ΚΟΙΛΟΤΗΤΑΣ

    • Χρήση καπνού (εισπνεόμενου ή μη)
    • Χρήση ταμπάκου σε σκόνη 
    • Υπερβολική κατανάλωση αλκοόλ 
    • Έκθεση σε υπεριώδες φως στις περιπτώσεις του καρκινώματος του χείλους 
    • Αναιμία από ανεπάρκεια ριβοφλαβίνης ή σιδήρου και σύνδρομο Plummer-Vinson, σχετίζονται με στοματικούς καρκίνους 

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΝΕΟΠΛΑΣΜΑΤΩΝ ΣΤΟΜΑΤΙΚΗΣ ΚΟΙΛΟΤΗΤΑΣ

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ 

    • Καταρροϊκή αμυγδαλίτιδα (συνήθως αμφοτερόπλευρη προσβολή)
    • Στοματίτιδα ή γλωσσίτιδα δευτεροπαθής σε λοιμογόνο αίτιο, συνηθέστερα καντιντίαση 
    • Καλοήθεις όγκοι της στοματικής κοιλότητας (μεγαλώνουν αργά και συνήθως δεν είναι διαβρωτικοί ή ελκωτικοί)
    • Σάρκωμα Kaposi
    • Σπογγοειδής μυκητίαση 
    • Προκαρκινικές βλάβες, όπως λευκοπλακία ή θήλωμα
    • Ομαλός λειχήνας 

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    Δοκιμασίες λειτουργίας του ήπατος για να αποκλειστεί η μετάσταση στο ήπαρ

    ΠΑΘΟΛΟΓΟΑΝΑΤΟΜΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    Κακοήθεις αλλοιώσεις, χαρακτηριστικές των κυτταρικών τύπων 

    ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΗ

    • Ακτινογραφία θώρακος για να αποκλειστεί η μετάσταση στους πνεύμονες 
    • Έλεγχος με σπινθηρογράφημα οστών, αν υπάρχει πόνος στα οστά, που υποδηλώνει οστική μετάσταση (Καλύτερα να μη γίνεται)
    • Αξονική τομογραφία ή μαγνητικός συντονισμός αν υπάρχει κλινική ένδειξη για ενδοκρανιακή ή ηπατική μετάσταση 

    ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΕΣ ΜΕΘΟΔΟΙ

    Διαστοματική βιοψία σε εξωνοσοκομειακό ασθενή, επιβεβαιώνει τη διάγνωση

     33

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΝΕΟΠΛΑΣΜΑΤΩΝ ΣΤΟΜΑΤΙΚΗΣ ΚΟΙΛΟΤΗΤΑΣ

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ

    • Ενδονοσοκομειακός ασθενής για χειρουργείο 
    • Η θεραπεία ποικίλει, εξαρτώμενη από τη θέση π.χ., γλώσσα, στοματική κοιλότητα, φάρυγγας, υπερώα, χείλος 

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ

    • Η θεραπεία εκλογής είναι ευρεία εκτομή με ή χωρίς ακτινοβολίες και/ή χημειοθεραπεία 
    • Βλάβες που δεν έχουν εκταμεί, συνήθως αντιμετωπίζονται με ακτινοθεραπεία και/ή χημειοθεραπεία για μετριασμό
    • Η θρέψη είναι πρωταρχικής σημασίας για τη φυσιολογική επούλωση της πληγής, εάν ο ασθενής χρειαστεί χειρουργείο. Οι ασθενείς μπορεί να χρειαστούν ρινογαστρική θρέψη και/ή γαστροστομία, αν είναι αδύνατο να πάρουν τροφή από το στόμα
    • Η τραχειοστομία μπορεί να είναι απαραίτητη, εάν ο ασθενής έχει προβλήματα στον έλεγχο των εκκρίσεων ή δυσκολία στην αναπνοή 

    ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ

    Όσο είναι ανεκτή από τη θρέψη και τη φυσική κατάσταση του ασθενούς 

    ΔΙΑΙΤΑ

    • Εξαρτάται από την έκταση της νόσου και από το κατά πόσο ο ασθενής είναι ικανός να μασήσει ή να καταπιεί 
    • Συνήθως οι πρώιμες βλάβες μπορούν να ελεγχθούν με μια κανονική δίαιτα. Όσο η νόσος εξελίσσεται μία δίαιτα με μαλακές τροφές είναι απαραίτητη

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΝΕΟΠΛΑΣΜΑΤΩΝ ΣΤΟΜΑΤΙΚΗΣ ΚΟΙΛΟΤΗΤΑΣ

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ

    • Ναρκωτικά για ανακούφιση από τον πόνο

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    Περιοδικές εξετάσεις ρουτίνας τραχήλου και κεφαλής για πιθανή ανίχνευση δεύτερης πρωτοπαθούς εστίας ή υποτροπής στην ανώτερη κοινή αναπνευστική και πεπτική οδό

    ΠΡΟΛΗΨΗ/ΑΠΟΦΥΓΗ

    • Αποφυγή του καπνίσματος ή χρήσης μη εισπνεόμενου ταμπάκου 
    • Αποφυγή λήψης αλκοόλ

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ

    • Λειτουργική και/ή αισθητική ανικανότητα σε ποσοστό ανάλογο του βαθμού της εκτομής και του σταδίου του όγκου 
    • Στοματίτιδα με ή χωρίς καντιντίαση δευτεροπαθή στην ακτινοθεραπεία ή τη χημειοθεραπεία 
    • Εμμένουσα δυσφαγία δευτεροπαθής στο χειρουργείο ή την ακτινοθεραπεία 
    • Εμμένοντα προβλήματα στην άρθρωση ή στην κατάποση, που εξαρτώνται από το ποσοστό της γλωσσεκτομής

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ

    Βλάβες σε πρώιμο στάδιο με ικανοποιητική θεραπεία οδηγούν σε ίαση σε ποσοστό μεγαλύτερο του 80%

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Λευκοπλακία ή θήλωμα, πρέπει να ελέγχονται με βιοψία εφ'όσον θεωρούνται προκαρκινωματώδεις καταστάσεις και σχετίζονται με καρκίνωμα τουλάχιστον στο 10% των περιπτώσεων  

    ΗΛΙΚΙΑΚΑ ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Γηριατρικό: Μεγαλύτερη επίπτωση μετά τα 50 έτη

    Η εξατομικευμένη θεραπεία του καρκίνου του στόματος είναι μονόδρομος!

    Να προτιμάτε τις φυσικές θεραπείες για τον καρκίνο του στόματος, σύμφωνα με το Μοριακό Προφίλ του Όγκου

    Η ζωή είναι πολύτιμη.

    Η ζωή είναι δική σας. Πάρτε την στα χέρια σας!

    big 5ad76dde5791c

     

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Πώς να κάνετε διαφοροδιάγνωση λευκοπλακίας και καρκίνου του στόματος

    Καρκίνος του στόματος

    Τι περιέχει ένα τσιγάρο

    Λευκοπλακία στόματος

    Για όσους έχουν κίνδυνο για καρκίνο από το κάπνισμα

    H διατροφή για την πρόληψη καρκίνου του στόματος

    Δίαιτα για την δυσγευσία

    Το καλύτερο φάρμακο για την ξηροστομία

    Καρκίνος της γλώσσας

    Καρκίνος κεφαλής και τραχήλου

    Νοσήματα Σιελογόνων Αδένων

    www.emedi.gr

     

     

  • Νόσος μεγαλοκυτταρικών εγκλείστων Νόσος μεγαλοκυτταρικών εγκλείστων

    Χρήσιμες πληροφορίες για τη νόσο μεγαλοκυτταρικών εγκλείστων

    Νόσος μεγαλοκυτταρικών εγκλείστων είναι λοίμωξη από κυτταρομεγαλοϊό, έναν DNA ιό που ανήκει στην οικογένεια των ερπητοϊών. Όλα τα είδη κυτταρομεγαλοϊού έχουν την τάση να μην προκαλούν κλινικά έκδηλη νόσο στον άνθρωπο. Δεν αναπαράγονται σε πειραματόζωα αλλά ούτε και στις περισσότερες κυτταροκαλλιέργειες

    • Η νόσος είναι παγκοσμίως διαδεδομένη και μπορεί να μεταδοθεί με ποικίλους τρόπους, συμπεριλαμβανομένης και της καθημερινής ανθρώπινης επαφής. Περίπου 4 στους 5 ενήλικες άνω των 35 ετών έχουν μολυνθεί από κυτταρομεγαλϊό, συνήθως κατά την παιδική ηλικία ή την εφηβεία. Στους περισσότερους η νόσος διαδράμει ήπια και υποκλινικά 
    • Η μόλυνση με CMV κατά την κύηση μπορεί να αποβεί επικίνδυνη για το έμβρυο και μπορεί να οδηγήσει σε θάνατο του εμβρύου, εγκεφαλική βλάβη, ανωμαλίες τοκετού ή σε σοβαρή νεογνική νόσο
    • Το όνομα της νόσου προέρχεται από τα προσβεβλημένα κύτταρα τα οποία είναι μεγάλα και εμφανίζουν ενδοπυρηνικά έγκλειστα
    • Μπορεί να προσβληθεί οποιοδήποτε όργανο, αλλά συνηθέστερα οι σιελογόνοι αδένες στα παιδιά και οι πνεύμονες στους ενήλικες.
    • Η λοίμωξη μπορεί να είναι συγγενής, νεογνική ή να γίνει σε οποιαδήποτε ηλικία 

    Η λοίμωξη με CMV διακρίνεται σε:

    • Συγγενή: η μορφή αυτή μπορεί να έχει ποικίλες εκδηλώσεις: από απλή ιαιμία σε φυσιολογικό βρέφος έως πρόκληση αυτόματης έκτρωσης, θνησιγένειας, μεταγεννητικού θανάτου από αιμορραγία, αναιμίας, βλάβης του ήπατος ή του ΚΝΣ
    • Οξεία λοίμωξη σε φυσιολογικό ξενιστή 
    • Λοίμωξη - συνήθως, πνευμονία - σε ασθενείς που έχουν υποστεί μεταμόσχευση μυελού οστών 
    • Λοίμωξη σε ασθενείς με AIDS - συνήθως αμφιβληστροειδίτιδα
    • Λοίμωξη σε άλλες κατηγορίες ανοσοκατασταλμένων ασθενών - πνευμονική, γαστρεντερική ή νεφρική εντόπιση

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Αναπνευστικό, Δέρμα/Εξωκρινείς, Νευρικό

    Γενετική: Μπορεί να μεταδοθεί από τη μητέρα στο έμβρυο

    Επικρατέστερη ηλικία: Όλες οι ηλικίες. Μεγαλύτερη συχνότητα < μηνών, 16-40 ετών και 40-75 ετών

    Επικρατέστερο φύλο: Άνδρες > Γυναίκες

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΝΟΣΟΥ ΜΕΓΑΛΟΚΥΤΤΑΡΙΚΩΝ ΕΓΚΛΕΙΣΤΩΝ

    Συγγενής:

    • Αποβολή 
    • Ασυμπτωματική ιαιμία
    • Αιμορραγία 
    • Αναιμία 
    • Ίκτερος 
    • Σημεία βλάβης ΚΝΣ 

    Επίκτητη: (οξεία λοίμωξη σε φυσιολογικό ή ανοσοκατασταλμένο ξενιστή)

    • Μπορεί να είναι ασυμπτωματική 
    • Καταβολή
    • Ναυτία
    • Έμετοι
    • Οστικά άλγη 
    • Ρίγη 
    • Πυρετός 
    • Ίκτερος 
    • Διάρροια 
    • Ηπατομεγαλία 
    • Σπληνομεγαλία
    • Δύσπνοια

    Λοίμωξη σε ασθενείς που έχουν υποστεί μεταμόσχευση μυελού:

    • Πνευμονίτιδα με βήχα, πυρετό, ρίγη, θωρακικό άλγος 

    Λοίμωξη σε ασθενείς με AIDS:

    • Αμφιβληστροειδίτιδα
    • Οισοφαγικά, γαστρικά, εντερικά έλκη
    • Πνευμονίτιδα

    ΑΙΤΙΑ ΝΟΣΟΥ ΜΕΓΑΛΟΚΥΤΤΑΡΙΚΩΝ ΕΓΚΛΕΙΣΤΩΝ

    • Λοίμωξη από κυτταρομεγαλοϊό 
    • Επανενεργοποίηση λανθάνουσας λοίμωξης σε ασθενείς που είναι ανοσοκατασταλμένοι

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΝΟΣΟΥ ΜΕΓΑΛΟΚΥΤΤΑΡΙΚΩΝ ΕΓΚΛΕΙΣΤΩΝ

    • Λοίμωξη με HIV
    • AIDS
    • Μεταμόσχευση οργάνων (50% προσβολή, εξαρτάται από την ανοσολογική κατάσταση)
    • Μετάγγιση αίματος. Σύνδρομο μετά τη μετάγγιση μπορεί να αναπτυχθεί σε 2 ή 4 εβδομάδες σε ασθενείς που έχουν δεχτεί μετάγγιση φρέσκου αίματος. Χαρακτηρίζεται από πυρετό που διαρκεί 2 με 3 εβδομάδες, ηπατίτιδα με ή χωρίς ίκτερο, άτυπη λεμφοκυττάρωση παρόμοια με αυτή της λοιμώδους μοπυρήνωσης και δερματικό εξάνθημα
    • Ανοσοκατασταλμένος ξενιστής
    • Συγχρωτισμός
    • Θεραπεία με κορτικοστεροειδή 
    • Βρεφονηπιακοί σταθμοί ή γηροκομεία

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΝΟΣΟΥ ΜΕΓΑΛΟΚΥΤΤΑΡΙΚΩΝ ΕΓΚΛΕΙΣΤΩΝ

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ 

    • Συγγενής: βακτηριακή, ιογενής ή πρωτοζωϊκή λοίμωξη, όπως τοξοπλάσμωση, ερυθρά, σύφιλη
    • Επίκτητη, ιογενής ηπατίτιδα, λοιμώδης μονοπυρήνωση 

     25

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    • Μπορεί να απομονωθεί ο ιός από τα ούρα, το αίμα, άλλα σωματικά υγρά ή ιστούς με ενοφθαλμισμό σε καλλιέργεια ανθρώπινων ινοβλαστών 
    • Λευκοπενία 
    • Θρομβοκυττοπενία 
    • Αύξηση λεμφοκυττάρων 
    • Ανίχνευση του CMV στις εκκρίσεις ή τους ιστούς με ανοσοφθορισμό με μονοκλωνικά αντισώματα διαθέσιμα στο εμπόριο ή με in situ υβριδισμό

    ΠΑΘΟΛΟΓΟΑΝΑΤΟΜΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    Γιγαντοκύτταρα με βασεόφιλα έγκλειστα σωμάτια

    ΕΙΔΙΚΕΣ ΔΟΚΙΜΑΣΙΕΣ 

    • Καλλιέργεια ανθρώπινων ινοβλαστών για την απομόνωση του ιού 
    • Τεχνικές ανοσοφθορισμού για την ανίχνευση του ιού 

    ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΗ

    Ακτινογραφία κρανίου - ενδοκράνιες αποτιτανώσεις 

    ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΕΣ ΜΕΘΟΔΟΙ

    • Βρογχοσκόπηση σε ασθενείς που έχουν υποστεί μεταμόσχευση μυελού των οστών σε υποψία πνευμονίας από CMV
    • Καλλιέργεια φλεγμονώδους πλακούντα
    • Ενδοσκοπική βιοψία πεπτικού σωλήνα

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΝΟΣΟΥ ΜΕΓΑΛΟΚΥΤΤΑΡΙΚΩΝ ΕΓΚΛΕΙΣΤΩΝ

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ

    Ενδονοσοκομειακή περίθαλψη για εκτεταμένες λοιμώξεις ή για σύνδρομο επανενεργοποίησης CMV

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ

    Απομόνωση 

    ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ

    Κατάκλιση 

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΝΟΣΟΥ ΜΕΓΑΛΟΚΥΤΤΑΡΙΚΩΝ ΕΓΚΛΕΙΣΤΩΝ

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ

    • CMV ανοσοσφαιρίνη
    • Αντιϊκά φάρμακα όπως γκανσικλοβίρη (ο CMV είναι σχετικά ανθεκτικός στην ασυκλοβίρη)

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    Στενή παρακολούθηση σε ΜΕΘ (απομόνωση) κατά τη διάρκεια της διάχυτης λοίμωξης

    ΠΡΟΛΗΨΗ/ΑΠΟΦΥΓΗ

    Αποφυγή ανοσοκαταστολής (όταν είναι δυνατό)

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ

    • Χοριοαμφιβληστροειδίτιδα
    • Εγκεφαλίτιδα
    • Μονοπυρήνωση 
    • Κολίτιδα
    • Κώφωση 
    • Διανοητική καθυστέρηση

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ 

    Η συστηματική λοίμωξη είναι συχνά θανατηφόρα

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    • AIDS
    • Θεραπεία με κορτικοστεροειδή 
    • Λευχαιμία 
    • Λέμφωμα

    ΗΛΙΚΙΑΚΑ ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Παιδιατρικό: Η λοίμωξη μπορεί να είναι συγγενής ή επίκτητη

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τις λοιμώξεις

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα προϊόντα για τις λοιμώξεις 

    citomegalovirus 2

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Νόσοι από μεγαλοκυτταροϊό

    www.emedi.gr

     

     

  • Χρήσιμες πληροφορίες για τους όγκους σιελογόνων αδένων Χρήσιμες πληροφορίες για τους όγκους σιελογόνων αδένων

    Όγκοι σιελογόνων αδένων

    Γράφει η 

    Δρ Σάββη Μάλλιου Κριαρά 

    Ειδικός Παθολόγος-Ογκολόγος, MD, PhD

    Όγκοι σιελογόνων αδένων είναι καλοήθη ή κακοήθη νεοπλάσματα των μεγάλων (παρωτίδα, υπογνάθιων, υπογλώσσιων) ή των μικρών (ενδοστοματικών, φαρυγγικών, ρινικών), σιελογόνων αδένων. Οι όγκοι τις περισσότερες φορές εμφανίζονται σαν αφοριζόμενες μάζες αν και μερικές φορές μπορεί να εκδηλωθούν σαν μια διάχυτη διόγκωση του αδένα ή υποβλεννογόνια διόγκωση μέσα στην στοματική κοιλότητα. Οι κακοήθεις όγκοι χαρακτηρίζονται από τοπική υποτροπή και περινευρική διήθηση (αδενοκυστικοί), ή από τοπική υποτροπή και λεμφαδενικές μεταστάσεις (βλεννοεπιδερμοειδείς, αδενοκαρκινώματα, καρκινώματα από πλακώδη κύτταρα)

    Τύποι:

    • Πολυμορφικό αδένωμα (ο πιο συχνός όγκος) - 45% όλων των όγκων
    • Μονομορφικό αδένωμα - 12% όλων των όγκων 
    • Βλεννοεπιδερμοειδές καρκίνωμα - 12% όλων των όγκων 
    • Αδενοκυστικό - 6% όλων των όγκων 
    • Λιγότερο συχνοί όγκοι είναι - το αδενοκαρκίνωμα, τα καρκινώματα από πλακώδη κύτταρα, κυψελοειδές καρκίνωμα, οξύφιλα αδενώματα, όγκος Warthin

    Κατανομή των νεοπλασμάτων 

    • Παρωτίδα (80% καλοήθη, 20% κακοήθη) - 70% είναι πολυμορφικά αδενώματα, 10% μονομορφικά αδενώματα, 12% βλεννοεπιδερμοειδή καρκινώματα, 5% αδενοκυστικά
    • Υπογνάθιοι (60% καλοήθη, 40% κακοήθη) - 40% είναι πολυμορφικά αδενώματα, 10% βλεννοεπιδερμοειδή καρκινώματα, 20% αδενοκυστικά καρκινώματα
    • Μικροί σιελογόνοι αδένες (40% καλοήθη, 60% κακοήθη) - 40% είναι πολυμορφικά αδενώματα, 25% βλεννοεπιδερμοειδή καρκινώματα, 25% αδενοκυστικά καρκινώματα

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Νευρικό/Πεπτικό

    Επικρατέστερη ηλικία: Κακοήθη - ηλικία 55 χρόνων, καλοήθη - ηλικία 45 χρόνων

    Επικρατέστερο φύλο: Άνδρες = Γυναίκες

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΟΓΚΩΝ ΣΙΕΛΟΓΟΝΩΝ ΑΔΕΝΩΝ

    • Αφοριζόμενη μάζα σε ανατομική περιοχή - 96% (κακοήθης)
    • Ανύψωση του λοβού του αυτιού
    • Πόνος 12-25% (κακοήθης), 2,5% (καλοήθης) 
    • Παραισθησίες στην περιοχή κατανομής του τριδύμου 
    • Παράλυση ή δυσλειτουργία του προσωπικού νεύρου 8-26% (κακοήθη)
    • Καθήλωση στους μασητήρες και στα πτερύγια του τραχήλου 17% (κακοήθη)
    • Εξέλκωση δέρματος 9% (κακοήθη)
    • Μεταστάσεις στους τραχηλικούς λεμφαδένες 20% (κακοήθη)
    • Μάζα στον φάρυγγα (αντιπροσωπεύει στους όγκους του εν τω βάθει λοβού της παρωτίδας)

    ΑΙΤΙΑ ΟΓΚΩΝ ΣΙΕΛΟΓΟΝΩΝ ΑΔΕΝΩΝ

    • Άγνωστα
    • Πιθανολογείται η ιονίζουσα ακτινοβολία

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΟΓΚΩΝ ΣΙΕΛΟΓΟΝΩΝ ΑΔΕΝΩΝ

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ 

    • Φλεγμονώδεις μάζες
    • Λεμφαδένες υπογνάθιοι και στην περιοχή της παρωτίδας
    • Σύνδρομο Mikulicz (MD), είναι μια νόσος σχετιζόμενη με την ανοσοσφαιρίνη IgG4 που χαρακτηρίζεται από επίμονη, συνήθως ανώδυνη, αμφοτερόπλευρη διεύρυνση του δακρυϊκού πόρου, της παρωτίδας και των υπογνάθιων αδένων. Σχετίζεται με αυξημένα επίπεδα ανοσοσφαιρίνης ορού (Ig) G4, λεμφοκυττάρων και διήθηση από IgG4 - θετικών πλασματοκυττάρων. Κατά κύριο λόγο προκαλεί ξηρότητα του στόματος και των οφθαλμών, αλλά μπορεί επίσης να επηρεάσει και άλλα όργανα, όπως τους πνεύμονες, το ήπαρ και τους νεφρούς, ενώ συνοδεύεται από επιπλοκές, όπως η αυτοάνοση παγκρεατίτιδα (AIP), η οπισθοπεριτοναϊκή ίνωση, και η διάμεση νεφρίτιδα 
    • Λίθοι σιελογόνων αδένων
    • Οστέϊνο μόρφωμα υπερώας (των μικρών αδένων), (Torus palatinus)
    • Νεκρωτική αιελομεταπλασία (των μικρών αδένων)
    • Τραχηλικοί λεμφαδένες 
    • Σύνδρομο Sjogren 

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    • Ανοσολογικός έλεγχος 
    • Κλάσματα αμυλάσης (φλεγμονή)

    ΠΑΘΟΛΟΓΟΑΝΑΤΟΜΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    Από τους 100 όγκους παρωτίδας, 70 δε θα είναι νεοπλασματικοί, 21 θα είναι καλοήθη νεοπλάσματα και 9 θα είναι κακοήθη νεοπλάσματα

    ΕΙΔΙΚΕΣ ΔΟΚΙΜΑΣΙΕΣ 

    • Τεχνήτιο-99 (όγκος Warthin) (καλύτερα να μη γίνεται)
    • Υπερηχογράφημα (φλεγμονή ή κακοήθεια) 
    • Σιαλογραφία (για λίθους ή χρόνια παρωτίτιδα)

    ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΗ

    • CT/MRI. Και οι δύο παρέχουν ανατομικές και άλλες πληροφορίες που βοηθούν στη διάγνωση 
    • Ακτινογραφία θώρακος - Sjogren, μεταστάσεις

    hed25468 fig 0001 m

    ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΕΣ ΜΕΘΟΔΟΙ

    • Βιοψία με βελόνα (δε συνιστάται αυτή η μέθοδος από το φόβο της διασποράς ενός κακοήθους όγκου)
    • Επιφανειακή λοβεκτομή

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΟΓΚΩΝ ΣΙΕΛΟΓΟΝΩΝ ΑΔΕΝΩΝ

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ

    • Διαδικασίες που αφορούν νοσηλευόμενο ασθενή με την συνήθη νοσηλευτική φροντίδα
    • Υποστήριξη του κεφαλιού ώστε να παροχετεύεται η παρωτίδα
    • Συνήθως νοσηλεία 2-4 ημερών 
    • Καλοήθεις όγκοι - επιφανειακή ή ολική συντηρητική (αφήνουμε το νεύρο παρωτιδεκτομή) ανάλογα με την θέση του όγκου 
    • Κακοήθεις όγκοι - ολική παρωτιδεκτομή ή εκτομή των σιελογόνων αδένων με μετεγχειρητική ακτινοβολία (καλύτερα να μη γίνεται) στην βάση της παρωτίδας στο κρανίο με/χωρίς να περιλαμβάνει τον τράχηλο ανάλογα με το ιστολογικό αποτέλεσμα. Διατήρηση του προσωπικού νεύρου εκτός και αν έχει διηθηθεί από τον όγκο 
    • Λεμφαδενικός καθαρισμός του τραχήλου (καλύτερα να μη γίνεται) εάν υπάρχουν ψηλαφητοί λεμφαδένες ή σε περίπτωση καρκινώματος από πλακώδη κύτταρα, βλενοειδερμοειδούς καρκινώματος υψηλής κακοήθειας εκλεκτική εκτομή τραχήλου
    • Ανύψωση της κεφαλής του κρεβατιού κατά τη μετεγχειρητική περίοδο
    • Αναρρόφηση των εκκρίσεων από την παροχέτευση για 1-2 ημέρες
    • Επάλειψη της τομής με αντιβιοτική αλοιφή 

    ΔΙΑΙΤΑ

    Μη διεγερτικά υγρά 

    ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    • Παρακολούθηση του πρωτοπαθούς όγκου 
    • Υποτροπιάζουσες μάζες 
    • Συμπτωματολογία βλάβης τριδύμου 
    • Σύνδρομο Frey (ιδρώνει σε γευστικά ερεθίσματα)
    • Συμπτωματολογία βλάβης προσωπικού νεύρου (πάρεση)

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    • Για κακοήθη νεοπλάσματα - μια φορά κάθε 4 μήνες τον πρώτο χρόνο, τα επόμενα χρόνια μια φορά κάθε 6 μήνες και στην συνέχεια μια φορά τον χρόνο 
    • Για καλοήθη νεοπλάσματα - μια φορά τον χρόνο για 5 χρόνια

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ

    • Το σύνδομο Frey (ιδρώνει σε γευστικά ερεθίσματα) εκδηλώνεται στο 20% περίπου των ασθενών που υποβάλλονται σε παρωτιδεκτομή 
    • Οι διαταραχές του προσωπικού νεύρου που παρατηρούνται μετά την επέμβαση θα πρέπει να υποχωρήσουν σε 6 μήνες, ακόμη και εάν εφαρμοσθεί μετεγχειρητική ακτινοθεραπεία
    • Αισθητική δυσμορφία με μέτρια επιπέδωση του προσώπου στο σημείο της παρωτιδεκτομής 
    • Τραυματισμός του υπογλώσσιου ή γλωσσικού νεύρου κατά την εκτομή του υπογνάθιου αδένα 
    • Πιθανή υποτροπή του πολυμορφικού αδενώματος, εάν δεν γίνει πλήρης εκτομή γιατί έχει ψευδοπόδια σε όλο το μήκος του λοβού

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ 

    • Το πολυμορφικό αδένωμα της παρωτίδας χωρίς θεραπεία θα εμφανίσει σε διάστημα 20 χρόνων κακοήθη εξαλλαγή σε ποσοστό 2-10%. Με την κατάλληλη αντιμετώπιση η συχνότητα υποτροπής του πολυμορφικού αδενώματος της παρωτίδας είναι 1,5%. Η πρόγνωση των κακοήθων νεοπλασμάτων εξαρτάται από το στάδιο
    • Αδενοκυστικό - παρωτίδας 73% 5ετής επιβίωση, 21% 15ετής
    • Αδενοκαρκίνωμα - 78% 5ετής επιβίωση, 41% 20ετής 
    • Βλεννοεπιδερμοειδές - χαμηλής κακοήθειας 81% 5ετής επιβίωση, 48% 15ετής , υψηλής κακοήθειας 46% 5ετής επιβίωση, 25% 15ετής 

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΗΛΙΚΙΑΚΑ ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Παιδιατρικό: Στα παιδιά στο αιμαγγείωμα είναι ο πιο συχνός καλοήθης όγκος με δεύτερο σε συχνότητα το πολυμορφικό αδένωμα. Το βλεννοεπιδερμοειδές είναι ο πιο συχνός κακοήθης όγκος 

    ΚΥΗΣΗ

    Δεν επηρεάζεται

    Το μοριακό προφίλ του όγκου είναι απαραίτητο και χρήσιμο εργαλείο για τη θεραπευτική σας απόφαση.

    Ζητείστε την εξέταση πριν κάνετε οποιαδήποτε θεραπεία. Η ζωή σας είναι πολύτιμη.

    Η εξατομικευμένη θεραπεία του καρκίνου των σιελογόνων αδένων είναι μονόδρομος!

    Να προτιμάτε τις φυσικές θεραπείες για τον καρκίνο των σιελογόνων, σύμφωνα με το Μοριακό Προφίλ του Όγκου

    Η ζωή είναι πολύτιμη.

    Η ζωή είναι δική σας. Πάρτε την στα χέρια σας!

    Parotid tumor

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα  για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Σημαντικές πληροφορίες για την παράλυση του Bell

    Χρήσιμες πληροφορίες για την ξηροστομία στον καρκίνο

    Χρήσιμες πληροφορίες για τις κακοήθεις βλάβες των σιελογόνων αδένων

    Διογκωμένος κακοήθης λεμφαδένας τραχήλου

    Όγκοι σιελογόνων αδένων

    Χρήσιμες πληροφορίες για τον καρκίνο του ρινοφάρυγγα

    Είναι κατάλληλη η χημειοθεραπεία για τον καρκίνο κεφαλής και τραχήλου;

    Αρχές της ακτινοθεραπείας στον καρκίνο κεφαλής και τραχήλου

    Οι αρχές της χειρουργικής θεραπείας στον καρκίνο κεφαλής και τραχήλου

    Οι βασικές αρχές της θεραπείας του καρκίνου κεφαλής και τραχήλου

    Συμπτώματα, διάγνωση και σταδιοποίηση του καρκίνου κεφαλής και τραχήλου

    Καρκίνος κεφαλής και τραχήλου

    Πρόληψη καρκίνου κεφαλής και τραχήλου

    Παράγοντες κινδύνου για τον καρκίνο κεφαλής και τραχήλου

    Καρκίνος του στόματος

    Τι περιέχει ένα τσιγάρο

    Το εμβόλιο για τον καρκίνο EGF

    Καρκίνος του λάρυγγα

    Απεικονιστικός έλεγχος στην ογκολογία

    Το PET-CT SCAN είναι σημαντικό διαγνωστικό εργαλείο 

    Σταδιοποίηση στον καρκίνο

    Παράγοντες κινδύνου για καρκίνο που σχετίζονται με την εργασία

    Πρώιμη διάγνωση καρκίνου με PET-CT 

    Μονοκλωνικά αντισώματα

    Μήπως έχετε βραχνάδα;

    Δυσγευσία 

    H βλεννογονίτιδα

    Προσυμπτωματικός έλεγχος καρκίνου του πνεύμονα 

    Για όσους έχουν κίνδυνο για καρκίνο από το κάπνισμα

    Γνωστοί παράγοντες που προκαλούν καρκίνο

    Συνθετικές φωνητικές χορδές

    Το καλύτερο φάρμακο για την ξηροστομία

    Οι βλαπτικές ουσίες του τσιγάρου 

    Νοσήματα Σιελογόνων Αδένων

    Εκστρατεία ενημέρωσης για τον HPV

    Λεµφοεπιθηλιακό καρκίνωμα φάρυγγα

    TomoTherapy

    H διατροφή για την πρόληψη καρκίνου του στόματος 

    Καρκίνος της γλώσσας

    Θεραπεία καρκίνου λάρυγγα με χρήση λέιζερ

    Τα ελπιδοφόρα μηνύματα στην Ογκολογία

    Λευκοπλακία στόματος

    Τα μυστικά του στοματικού έρωτα

    Η ακετυλοκυστεϊνη είναι ασφαλής;  

    Που μπορεί να εφαρμοστεί το μοριακό προφίλ

    Μοριακό προφίλ του όγκου

    Καρκίνος αγνώστου πρωτοπαθούς

    Το PET-CT SCAN είναι σημαντικό διαγνωστικό εργαλείο