Πέμπτη, 28 Αυγούστου 2014 16:44

Οι πέτρες των σιελογόνων αδένων

Γράφτηκε από την
Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(16 ψήφοι)

Η παρουσία λίθων σε μείζονα σιελογόνο αδένα

Η σιαλολιθίαση ή οι πέτρες στους σιελογόνους αδένες ή οι λίθοι των σιελογόνων αδένων, ICD-10 K11.5, είναι μια κατάσταση όπου μια ασβεστοποιημένη πέτρα βρίσκεται εντός ενός σιελογόνου αδένα, συνήθως στον αγωγό του υπογνάθιου αδένα (που ονομάζεται "αγωγός του Wharton''). Λιγότερο συχνά η παρωτίδα ή σπάνια ο υπογλώσσιος αδένας ή ένα μικρός σιελογόνος αδένας μπορεί να πάθουν λιθίαση.

Ο επιπολασμός των λίθων των σιελογόνων αδένων στο γενικό πληθυσμό είναι περίπου 1,2% και προκαλούνται συμπτώματα στο  0,45%. Η σιαλολιθίαση αντιπροσωπεύει περίπου το 50% όλων των νόσων που συμβαίνουν στους μείζονες σιελογόνους αδένες, και περίπου το 66% όλων των αποφρακτικών νόσων των σιελογόνων αδένων. Οι λίθοι των σιελογόνων αδένων (πέτρες) είναι δύο φορές πιο συχνοί σε άνδρες από ότι σε γυναίκες. Συμβαίνει σε ηλικίες μεταξύ 30 και 60 ετών, και είναι συχνοί και σε παιδιά.

Οι λίθοι, συνήθως, είναι κατασκευασμένοι από μεταλλικά άλατα που αποφράσσουν τον αγωγό που αποστραγγίζει το σάλιο από τους σιελογόνους αδένες στο στόμα και τότε το σάλιο παγιδεύεται στον αδένα. Αυτό μπορεί να προκαλέσει επώδυνη διόγκωση και φλεγμονή του αδένα. Η φλεγμονή των σιελογόνων αδένων ονομάζεται σιαλαδενίτιδα. Η φλεγμονή που συνδέεται με απόφραξη του αγωγού ονομάζεται ''αποφρακτική σιαλαδενίτιδα". Επειδή το σάλιο διεγείρεται  με τη σκέψη, την όραση ή την οσμή των τροφίμων, ή με το μάσημα, ο πόνος και το πρήξιμο θα χειροτερέψουν λίγο πριν και κατά τη διάρκεια ενός γεύματος  και στη συνέχεια σιγά-σιγά μειώνονται μετά το φαγητό, και γι΄αυτό ονομάζεται σύνδρομο των γευμάτων. Η αποφρακτική νόσος των σιελογόνων αδένων ή αποφρακτική σιαλαδενίτιδα, μπορεί επίσης να συμβεί λόγω ινοβλεννωδών βυσμάτων, στένωσης του αγωγού, ξένα σώματα, ανατομικές παραλλαγές, ή δυσμορφίες του συστήματος αγωγού που οδηγεί σε ένα μηχανικό εμπόδιο που σχετίζεται με τη στάση του σάλιου στον αγωγό.

Οι  πέτρες των σιελογόνων αδένων

Περίπου το 85% των λίθων συμβαίνουν στον υπογνάθιο αδένα, και μεταξύ 5-10% συμβαίνουν στην παρωτίδα. Σε περίπου 0-5% των περιπτώσεων, ο υπογλώσσιος αδένας ή ένας μικρός σιελογόνος αδένας επηρεάζεται.

Οι υπογνάθιοι λίθοι ταξινομούνται περαιτέρω ως πρόσθιοι ή οπίσθιοι. Οι πέτρες μπορεί να είναι ακτινοσκιερές, δηλαδή να φαίνονται στις συμβατικές ακτινογραφίες, ή να είναι ακτινοδιαυγαστικές, και δεν είναι ορατές στις ακτινογραφίες. Μπορούν, επίσης, να είναι συμπτωματικές ή ασυμπτωματικές, ανάλογα με το αν προκαλούν  προβλήματα ή όχι.


Σημεία και συμπτώματα λιθίασης σιελογόνων αδένων

  • Τα συνήθη συμπτώματα είναι ο πόνος και το πρήξιμο των πληγέντων σιελογόνων αδένων, που χειροτερεύουν όταν η ροή σάλιου διεγείρεται, π.χ. με την όραση, τη σκέψη, την οσμή ή τη γεύση των τροφίμων, είτε με την πείνα ή το μάσημα. Αυτό συχνά ονομάζεται "σύνδρομο του φαγητών''. Φλεγμονή ή μόλυνση του αδένα μπορεί να αναπτυχθεί δευτεροπαθώς. Η σιαλολιθίαση μπορεί, επίσης, να αναπτυχθεί λόγω της παρουσίας  χρόνιας μόλυνσης των αδένων (σιαλαδενίτιδα), αφυδάτωση, τις φαινοθειαζίνες, το σύνδρομο Sjögren, και/ή αυξημένη συσσώρευση τοπικά ασβεστίου, αλλά σε πολλές περιπτώσεις η αιτία είναι ιδιοπαθής (άγνωστη).
  • Τα σημεία και συμπτώματα ποικίλλουν και εξαρτώνται σε μεγάλο βαθμό από το αν η απόφραξη του αγωγού είναι πλήρης ή μερική, και πόση πίεση δημιουργείται εντός του αδένα.  Η εξέλιξη της λοίμωξης στον αδένα επηρεάζει, επίσης, τα σημεία και τα συμπτώματα.
  • Ο πόνος, ο οποίος είναι διαλείπων μπορεί ξαφνικά να επιδεινωθεί πριν από τα γεύματα, και στη συνέχεια να καλυτερέψει (μερική απόφραξη). 
  • Ευαισθησία του εμπλεκόμενου αδένα.
  • Ψηλαφητή διόγκωση στο στόμα, τον τράχηλο ή το πρόσωπο. Αν η πέτρα είναι κοντά στο  στόμιο του υπογνάθιου αγωγού, μπορεί να γίνει αισθητή κάτω από τη γλώσσα.
  • Έλλειψη σιέλου από τον αγωγό (ολική απόφραξη).
  • Ερύθημα (ερυθρότητα) του στόματος (μόλυνση).
  • Εκκένωση πύου από τον αγωγό (μόλυνση).
  • Λεμφαδενίτιδα του τραχήλου (μόλυνση). 
  • Σπανίως, όταν υπάρχουν πέτρες στους μικρούς σιελογόνους αδένες, υπάρχει, συνήθως, μόνο ελαφρά τοπική διόγκωση υπό τη μορφή ενός μικρού όζου και ευαισθησία.
  • Η λιθίαση των σιελογόνων αδένων είναι, συνήθως, μονόπλευρη κι έχει την τάση να υποτροπιάζει. Στο 20% των περιπτώσεων υπάρχουν πολλαπλοί λίθοι.

Αιτίες λίθων σιελογόνων αδένων

Οι μείζονες σιελογόνοι αδένες είναι η παρωτίδα, οι υπογνάθιοι αδένες και οι υπογλώσσια αδένες.

Για το σχηματισμό λίθων ευθύνονται: ανωμαλίες στο μεταβολισμό του ασβεστίου και των φωσφορικών, η αφυδάτωση, ο μειωμένος ρυθμός ροής σιέλου, η μεταβολή της οξύτητας (ρΗ) του σάλιου από μολύνσεις στοματοφαρυγγικές, η αλλοιωμένη διαλυτότητα των  ανόργανων αλάτων και προϋπάρχουσα χρόνια νόσος που εξασθενεί τον οργανισμό.

Το επόμενο στάδιο περιλαμβάνει τον σχηματισμό μιας μάζας με διαδοχικά στρώματα με οργανικά και ανόργανα υλικά, σχηματίζοντας τελικά μια ασβεστοποιημένη μάζα. Σε περίπου 15-20% των περιπτώσεων οι λίθοι δεν είναι ασβεστοποιημένοι επαρκώς και δεν είναι ακτινοσκιεροί και ως εκ τούτου είναι δύσκολο να ανιχνευθούν.

Τα υπολείμματα τροφών, τα βακτήρια ή ξένα σώματα από το στόμα, εισάγονται στους αγωγούς ενός σιελογόνου αδένα και παγιδεύονται από ανωμαλίες του μηχανισμού του σφιγκτήρα του ανοίγματος του αγωγού σε 90 % των περιπτώσεων (στρεπτόκοκκοι που είναι μέρος της φυσιολογικής στοματικής μικροχλωρίδας και βρίσκονται στην οδοντική πλάκα). Υπάρχει η άποψη ότι οι λίθοι οφείλονται σε ασβεστοποίηση που αναπτύσσεται γύρω από σφηνωμένα κομμάτια τροφής ή οργανικά κατάλοιπα, Η διαδικασία αυτή υποβοηθείται από παράγοντες, που προκαλούν στάση του σάλιου, όπως η χρόνια παρωτίτιδα, το σύνδρομο Sjogren, η κυστική ίνωση και η κακή στοματική υγιεινή.

Ο σχηματισμός πέτρας εμφανίζεται πιο συχνά στον υπογνάθιο αδένα για διάφορους λόγους. Η συγκέντρωση του ασβεστίου στο σάλιο που παράγεται από τον υπογνάθιο αδένα είναι διπλάσια από εκείνη του σάλιου που παράγεται από την παρωτίδα. Το σάλιο του υπογνάθιου αδένα είναι, επίσης, σχετικά αλκαλικό. Ο  υπογνάθιος αγωγός (αγωγός Warton) είναι μακρύς, πράγμα που σημαίνει ότι οι εκκρίσεις σάλιου πρέπει να ταξιδέψουν περισσότερο, πριν από την απόρριψή τους στο στόμα. Ο αγωγός έχει δύο στροφές, την πρώτη στο οπίσθιο όριο του μυλοϋοειδή μυ και τη δεύτερη κοντά στο στόμιο του αγωγού. Η ροή του σάλιου από το υπογνάθιο αδένα είναι συχνά ενάντια στη βαρύτητα λόγω διακυμάνσεων στη θέση του στομίου του αγωγού. Η ίδια η οπή είναι μικρότερη από εκείνη της παρωτίδας. Αυτοί οι παράγοντες προάγουν την επιβράδυνση και τη στάση του σάλιου στον υπογνάθιο αγωγό, καθιστώντας το σχηματισμό μίας απόφραξης με επακόλουθη ασβεστοποίηση.

Οι λίθοι σιελογόνων αδένων, μερικές φορές, συνδέονται με άλλες ασθένειες των σιελογόνων, όπως η χρόνια σιαλαδενίτιδα, αν και η αποφρακτική σιαλαδενίτιδα είναι αποτέλεσμα της λιθίασης.

Η  ουρική αρθρίτιδα μπορεί, επίσης, να προκαλέσει πέτρες των σιελογόνων αν και σε αυτή την περίπτωση αποτελούνται από κρυστάλλους ουρικού οξέος, αντί της κανονικής σύνθεσης των σιελογόνων λίθων.


Διαφορική διάγνωση λίθων σιελογόνων αδένων

  • Λεμφαδενίτιδα
  • Σιαλαδενίτιδα
  • Καρκίνος τραχήλου και στοματικής κοιλότητας
  • Ξένο σώμα
  • Οδοντικό απόστημα
  • Καρκίνος σιελογόνων αδένων (μάζα στον τράχηλο χωρίς διόγκωση του προσβεβλημένου σιελογόνου αδένα)

Διάγνωση λίθων σιελογόνων αδένων

Η διάγνωση γίνεται συνήθως από το χαρακτηριστικό ιστορικό και τη φυσική εξέταση. Η διάγνωση μπορεί να επιβεβαιωθεί με ακτίνες Χ κεφαλής και τραχήλου (80% των σιελογόνων αδένων λίθων είναι ορατοί στην ακτινογραφία), ή με σιελογραφία ή υπέρηχο ή αξονική τομογραφία κεφαλής και τραχήλου.


Θεραπεία λίθων σιελογόνων αδένων

Συνήθως, γίνεται αφαίρεση της πέτρας με πολλές διαφορετικές τεχνικές.

Σπάνια, η αφαίρεση του υπογνάθιου αδένα μπορεί να απαιτηθεί σε περιπτώσεις υποτροπών.

Ορισμένες από τις θεραπευτικές επιλογές είναι:

-Μη-επεμβατική: Για μικρές πέτρες, ενυδάτωση, υγρή θεραπεία θερμότητας, ΜΣΑΦ (μη στεροειδή αντιφλεγμονώδη φάρμακα) κατά καιρούς, και τρόφιμα ή ποτά που είναι πικρά ή / και ξινά. Το λεμόνι ή πορτοκάλι, μπορεί να αυξήσει την έκκριση σάλιου και να προωθήσει την αποβολή της πέτρας. Μερικές πέτρες μπορεί να αφαιρεθούν με μασάζ από έναν ειδικό. Λίθοι που απέχουν 2 εκ από το τέλος του πόρου, αφαιρούνται από το στόμα με μάλαξη ή με εκτομή του πόρου. Η μάλαξη του αδένα μπορεί να προκαλέσει μετακίνηση του λίθου στον περιφερικό πόρο.

-Θεραπεία με εξωσωματική λιθοτριψία

-Ελάχιστα επεμβατική: Σιαλενδοσκόπηση

-Χειρουργική τομή. Ο χειρουργός μπορεί να κάνει μια μικρή τομή κοντά στην πέτρα για να την αφαιρέσει. Σε ορισμένες περιπτώσεις, πολλών υποτροπών ο σιελογόνος αδένας αφαιρείται. Μετά την επέμβαση μπορεί να δημιουργηθεί συρίγγιο ή σιαλαδενίτιδα που θα δημιουργήσει νέες πέτρες, αν και τις περισσότερες φορές η ίαση είναι μόνιμη

Για την πρόληψη της λοίμωξης, χρησιμοποιούνται αντιβιοτικά, μερικές φορές (αντισταφυλοκοκκικά).

Οι λίθοι της παρωτίδας αφαιρούνται σχεδόν πάντοτε από το στόμα.

Παρακολούθηση γίνεται κάθε 6 μήνες για τυχόν υποτροπή της λιθίασης στον ίδιο αδένα που είχαν εμφανιστεί.

Απαραίτητη είναι η διατήρηση καλής στοματικής υγιεινής.

Τα καλύτερα συμπληρώματα διατροφής για τη στοματική υγιεινή

Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα καλύτερα συμπληρώματα διατροφής για τη στοματική υγιεινή

petres stoma

Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με τον θεράποντα ιατρό

Διαβάστε, επίσης,

Αμυλάση

Στοματίτιδα

Το καλύτερο φάρμακο για την ξηροστομία

Όγκοι σιελογόνων αδένων

Νοσήματα Σιελογόνων Αδένων

www.emedi.gr

 

Διαβάστηκε 28256 φορές Τελευταία τροποποίηση στις Σάββατο, 02 Φεβρουαρίου 2019 09:03
Σαββούλα Μάλλιου Κριαρά

Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

Σχετικά Άρθρα

  • Χρήσιμες πληροφορίες για τα φρούτα και τα λαχανικά Χρήσιμες πληροφορίες για τα φρούτα και τα λαχανικά

    Φρούτα, λαχανικά, βότανα και μπαχαρικά και τα παράγωγά τους

    Φρούτα

    Τα φρούτα είναι άριστα τρόφιμα.

    Περιέχουν ηλεκτρολυτικά (άλατα, νερό), ζωτικά (βιταμίνες, ιχνοστοιχεία κ.λ.π.) και ενεργειακά (σάκχαρα) συστατικά σε άριστη ποιότητα και σε αρμονικές αναλογίες μεταξύ τους.

    Παρά το ότι δεν περιέχουν πρωτεϊνες και λίπη είναι ιδανική τροφή τόσο για τις ανάγκες του σώματος όσο και για τις δυνατότητες του πεπτικού συστήματος.

    Τι πρέπει να προσέχουμε με τα φρούτα!

    Άς φανταστούμε ότι πολτοποιούμε ένα φρούτο, το βάζουμε σε ένα κλειστό δοχείο και το τοποθετούμε σε ένα ζεστό μέρος με σταθερή θερμοκρασία 37 βαθμούς κελσίου. Μέσα στην πρώτη μισή ώρα θα αρχίσει ήδη να ξυνίζει και να παράγει φυσαλίδες αερίων. Αυτά είναι τα αποτελέσματα της ζύμωσης από τα μικρόβια. Ειδικά, οι τροφές που έχουν χαμηλή περιεκτικότητα σε σάκχαρα (5-10%), που είναι πλούσιες σε νερό και πλούσιες σε ζωτικά συστατικά (βιταμίνες, ιχνοστοιχεία κ.λ.π.) είναι ιδανικά θρεπτικά υλικά για τα μικρόβια. Εάν και η θερμοκρασία είναι ιδανική η ανάπτυξη των μικροβίων και η παραγωγή τοξινών είναι ταχύτατη και έντονη.

    Τα φρούτα έρχονται στο έντερο πολτοποιημένα, και το έντερο διατηρεί πάντα σταθερή θερμοκρασία 37 βαθμούς κελσίου. Εδώ υπάρχουν αρκετά μικρόβια που ελλοχεύουν. Υπάρχει ένας διαρκής ανταγωνισμός ανάμεσα στα παθολογικά μικρόβια και το πεπτικό σύστημα. Όσο πιο αποτελεσματικό και πιο γρήγορο το πεπτικό σύστημα τόσο μικρότερη πιθανότητα έχουν τα παθολογικά μικρόβια να κάνουν ζύμωση της τροφής στο έντερο.

    Φυσιολογικά, βέβαια, το πεπτικό σύστημα είναι ασυγκρίτως πιο γρήγορο από αυτά και δεν τους αφήνει περιθώρια για παθολογική δράση.

    Τα φρούτα δεν περιέχουν πρωτεϊνες, λίπη και άμυλα και γι' αυτό για την πέψη τους δεν απαιτείται η κινητοποίηση πολλών ενζύμων. Τα σάκχαρα, το νερό, τα άλατα, οι βιταμίνες και οι προστατευτικές ουσίες που περιέχουν πρέπει απλά να απορροφηθούν γρήγορα στο λεπτό έντερο. Οι φυτικές ίνες τους (κυτταρίνη) πρέπει στη συνέχεια να έρθουν γρήγορα στο παχύ έντερο για να υποστούν μία φυσιολογική ζύμωση από την πλούσια φυσιολογική μικροβιακή του χλωρίδα.

    Η απορρόφηση στο λεπτό έντερο πρέπει να είναι γρήγορη για να μην υπάρξει παθολογική ζύμωση ενώ οι ίνες στο παχύ έντερο πρέπει να παραμείνουν πολλές ώρες (24-36) για να γίνει η φυσιολογική μικροβιακή τους ζύμωση.

    • Οι ώριμες μπανάνες είναι άριστη και πολύ εύπεπτη τροφή. Περιέχουν κάπως λιγότερα ζωτικά συστατικά από τα συνηθισμένα φρούτα (πορτοκάλι, μήλο κ.λ.π.), αλλά, σε αντίθεση με αυτά είναι αλκαλική τροφή και έχουν λιγότερες ίνες. Εφ' όσον μασηθούν καλά είναι άριστη τροφή τόσο για το υγιές όσο και για το ασθενές πεπτικό σύστημα.
    • Οι ώριμοι λωτοί είναι φρούτα εύπεπτα, αλκαλικά, γλυκά και πολύ βιταμινούχα. Εφ' όσον μασηθούν καλά είναι άριστη τροφή τόσο για το υγιές όσο και για το ασθενές πεπτικό σύστημα. Οι άγουροι λωτοί, αντιθέτως, είναι σχετικά δύσπεπτοι και στυφοί και γι΄αυτό ακατάλληλοι για το ασθενές πεπτικό σύστημα.

    463a8e516eb5c4be31379374c8

    Για το στομάχι, το συκώτι, τη χοληδόχο κύστη, το πάγκρεας και τους εντερικούς αδένες ένα γεύμα φρούτων σημαίνει ξεκούραση. Αυτά τα όργανα δεν χρειάζεται να κάνουν τίποτα ιδιαίτερο. Μπορούν να αναπαυθούν και να προετοιμασθούν για κάποιο επόμενο γεύμα που θα περιέχει λίπη, πρωτεΐνες και σύνθετους υδατάνθρακες όπως άμυλο και γλυκογόνο. 

    Για να χωνευτούν τα φρούτα πρέπει λοιπόν να δουλέψουν:

    1. Τα δόντια για να γίνει πολύ καλή μάσηση και να υγροποιηθούν τελείως.
    2. Οι σιελογόνοι αδένες που πρέπει να παράγουν άφθονο και ισχυρά αλκαλικό σάλιο για να αραιώσουν το χυμό των φρούτων και να εξουδετερώσουν τα οξέα τους.
    3. Το έντερο για να απορροφήσει γρήγορα τον χυμό τους που περιέχει νερό, σάκχαρα, άλατα, βιταμίνες κ.λ.π. και για να προωθήσει γρήγορα τις ίνες στο παχύ έντερο.
    4. Το παχύ έντερο με την πλούσια φυσιολογική μικροβιακή του χλωρίδα για να ζυμώσει σωστά τις ίνες.

    Για να γίνουν αυτά σωστά δυο παράγοντες βοηθούν πολύ:

    1. Πριν το γεύμα των φρούτων: Αποχή από φαγητό και υγρά. Όσο πιο μακρά η αποχή από φαγητό και νερό τόσο πιο άδειο, πιο στεγνό και πιο ελαστικό το λεπτό έντερο. Άρα τόσο πιο γρήγορη η απομύζηση του χυμού και πιο γρήγορη η προώθηση των ινών. Επίσης όσο πιο μακρά η αποχή από φαγητό και νερό τόσο καλύτερη η μικροβιακή χλωρίδα του παχέος εντέρου άρα τόσο καλύτερη η επεξεργασία των ινών.
    2. Στο γεύμα των φρούτων: Πολύ καλή μάσηση. Όσο πιο καλή η μάσηση τόσο πιο λεπτόρρευστος ο πολτός των φρούτων και τόσο πιο εύκολα προσπελάσιμος στο έντερο. Επίσης, όσο καλύτερη η μάσηση τόσο περισσότερη η έκκριση σιέλου. Ο πολτός των φρούτων, εάν δεν αναμιχθεί με αρκετό σάλιο είναι για το έντερο ιδιαίτερα ερεθιστικός.

    Αυτές οι δύο συνθήκες είναι δεδομένες όταν το γεύμα των φρούτων είναι το πρωί μετά από μία 14ωρη-16ωρη αποχή από φαγητό και υγρά και εάν τα μασήσουμε πολύ καλά. Επειδή, όπως είπαμε, η χώνεψη των φρούτων είναι ταχεία, μπορούμε μετά από αυτά γρήγορα να κάνουμε ένα άλλο γεύμα. Είτε μετά από 3 ώρες είτε και αμέσως μετά από αυτά. Με την ωρίμανση των φρούτων οι ίνες τους μετατρέπονται σε σάκχαρα και τα οξέα τους μειώνονται. Έτσι τα άγουρα φρούτα είναι σχετικά δύσπεπτα, πιο όξινα και λιγότερο γλυκά, τα υπερώριμα είναι πιο εύπεπτα, πιο γλυκά και πιο φιλικά για το ασθενές πεπτικό σύστημα. Συνολικά μπορούμε να πούμε ότι τα φρούτα είναι άριστη τροφή, που όμως πρέπει να μασηθεί πολύ καλά μετά από πολύωρη αποχή από φαγητό και νερό. 

    green salad

    Λαχανικά

    Τα ωμά λαχανικά είναι, επίσης, άριστη τροφή, ακόμα καλύτερη από τα φρούτα. Περιέχουν πιο πολλά ζωτικά συστατικά είναι πιο σκληρά, μασιούνται καλύτερα από τα φρούτα και είναι αλκαλικά. Κατά τα άλλα ισχύει ότι είπαμε για τα φρούτα.

    Ιδανικά είναι τα ωμά λαχανικά ως σαλάτα με λάδι και λεμόνι ή με αβοκάντο και λεμόνι.

    Τα μανιτάρια είναι άριστη τροφή. Είναι ιδιαίτερα πλούσια σε ζωτικά συστατικά (ιχνοστοιχεία, βιταμίνες κ.λ.π.), σε ηλεκτρολυτικά συστατικά (άλατα, νερό) και σε δομικά συστατικά (πρωτεΐνες). Οι φυτικές ίνες που περιέχουν δεν είναι πολλές. Ακόμα και όταν είναι ωμά μπορούν να μασηθούν πολύ καλά και γι' αυτό δεν είναι πολύ δύσπεπτα.

    Βότανα

    Τα βότανα, όπως, θυμάρι, ρίγανη, θρούμπη, άνηθος, δυόσμος, βασιλικός, μαϊντανός κ.λπ. είναι πλούσια σε ιχνοστοιχεία, άλατα και προστατευτικές ουσίες.

    Για παράδειγμα, το θυμάρι έχει τη δεκαπλάσια και η ρίγανη και ο βασιλικός την τριπλάσια περιεκτικότητα σε σίδηρο από το μοσχαρίσιο κρέας.

    Από πολύ παλιά είναι, επίσης, γνωστή η αντιμικροβιακή τους δράση και η ενίσχυση που κάνουν στο αμυντικό σύστημα.

    Επίσης, βελτιώνουν πολύ την εντερική χλωρίδα.

    Περιέχουν, ακόμα, ουσίες που είναι ήπια διεγερτικά των πεπτικών αδένων και έτσι διευκολύνουν την πέψη.

    Μπορούμε να τα τρώμε είτε ωμά, είτε αποξηραμένα και λεπτοαλεσμένα, επάνω στο ψωμί ή στο φαγητό.

    Είναι άριστες τροφές, συμπληρώνουν και αναβαθμίζουν τις άλλες τροφές, αυξάνουν τη γευστική απόλαυση, δυναμώνουν την απόδοση του πεπτικού συστήματος και ενισχύουν το αμυντικό σύστημα.

    Στη λεπτοαλεσμένη τους μορφή είναι πολύ εύπεπτα ακόμα και για το ασθενές πεπτικό σύστημα.

    mpaxarika manesiotis 700 web use

    Μπαχαρικά

    Τα μπαχαρικά, όπως, πιπερόρριζα, κάρδαμο, κολίανδρος, γλυκάνισος, μαραθόσπορος, σιναπόσπορος, κύμινο, μπαχάρι, πιπέρι, κανέλα, γαρύφαλλο, είναι άριστο συμπλήρωμα των γευμάτων.

    Εκτός από τη διέγερση που κάνουν στο πεπτικό σύστημα κα τη βελτίωση στη γεύση περιέχουν πολύτιμα αιθέρια έλαια, πολλά ιχνοστοιχεία, βιταμίνες, προστατευτικές ουσίες κ.λ.π.

    Μερικά από αυτά (σουσάμι, λιναρόσπορος, σιναπόσπορος) περιέχουν, επίσης, όλα τα ακόρεστα λιπαρά οξέα και όλα τα αμινοξέα.

    Πραγματικά μπορούν να αναβαθμίσουν μία τροφή, όπως, π.χ. το άσπρο ξερό ψωμί από ευτελή σε πολύ καλή ή και άριστη τροφή και ταυτόχρονα να επιταχύνουν την πέψη της.

    Η κανέλα και το γαρύφαλλο είναι κατάλληλα σαν συμπληρώματα φαγητών με γλυκιά γεύση, ενώ τα υπόλοιπα ταιριάζουν καλύτερα με τα αλμυρά ή τα μη γλυκά φαγητά.

    Η πιπερόρριζα που θεωρείται από τα καλύτερα μπαχαρικά, ταιριάζει με όλες τις γεύσεις και τις γλυκές και τις αλμυρές.

    Μία είναι η κύρια προϋπόθεση για να είναι υγιεινή και ωφέλιμη η χρήση μπαχαρικών. Να είναι οι πεπτικοί αδένες ξεκούραστοι, να έχει προηγηθεί δηλαδή πολύωρη αποχή από φαγητό. Εάν οι πεπτικοί αδένες είναι ήδη κουρασμένοι, με τα μπαχαρικά εξαντλούνται ακόμα πιο πολύ. Η κατάχρηση μπαχαρικών και άλατος, ιδιαίτερα σε συνθήκες πολυφαγίας και συχνοφαγίας, είναι μία από τις κύριες αιτίες της κακής κατάστασης του πεπτικού συστήματος, σήμερα.

    1d05de4b50ede21b7617d543f5f98a74 XL

    Φρέσκοι χυμοί

    Οι φρέσκοι χυμοί φρούτων και λαχανικών είναι άριστες και πολύ εύπεπτες τροφές παρά το ότι έχουν ελαφρά μειωμένη αξία σε σχέση με τα ωμά φρούτα και τα ωμά λαχανικά. Περιέχουν νερό, άλατα, σάκχαρα, βιταμίνες, ιχνοστοιχεία και προστατευτικές ουσίες σε πολύ καλή αναλογία μεταξύ τους. Με την απομάκρυνση των ινών έχουν γίνει ταυτόχρονα πολύ εύπεπτοι.

    Η κύρια προϋπόθεση για την πέψη τους είναι να τα κρατάμε αρκετή ώρα στο στόμα απομυζώντας σάλιο για να εξουδετερωθούν τα οξέα τους και να δραστηριοποιηθεί το έντερο για να τα απορροφήσει γρήγορα. Διαφορετικά, εάν τα πιούμε γρήγορα, υφίστανται παθολογική ζύμωση από παθολογικά μικρόβια του εντέρου. Αυτό οδηγεί, συνήθως, σε πρήξιμο της κοιλιάς, οξέωση των χυμών του σώματος και σε αισθήματα πείνας.

    Τουρσιά

    Τα τουρσιά είναι λαχανικά που έχουν υποστεί ζύμωση από φιλικά προς τον άνθρωπο (οξεόφιλα) μικρόβια. Η υψηλή οξύτητα του χυμού τους αναστέλλει τη δράση των μικροβίων και έτσι λειτουργεί σαν συντηρητικό. Τα μικρόβια αυτά παράγουν πολλές βιταμίνες με αποτέλεσμα η αξία αυτής της τροφής να είναι άριστη. Όμως, το γεγονός ότι περιέχουν πολλές ίνες και κυρίως, ότι είναι τόσο όξινα τα κάνει σχετικά δύσπεπτα. Για το ασθενές πεπτικό σύστημα που δεν έχει πολλές "αλκαλικές" εφεδρείες είναι ακατάλληλη τροφή. Αντίθετα, εάν το πεπτικό σύστημα είναι σχετικά υγιές είναι αξιοσύστατη τροφή.

    Κρασί και μπύρα

    Το κρασί και η μπύρα όταν είναι φυσικά, είναι πολύ καλές έως άριστες τροφές. Περιέχουν πολλά ιχνοστοιχεία, αρκετές βιταμίνες και αρκετές προστατευτικές ουσίες. Εάν τα πιούμε σε μικρή ποσότητα η τοξική επίδραση της αλκοόλης είναι άνευ σημασίας. Ταυτόχρονα είναι εύπεπτες τροφές αρκεί να πίνονται με απομύζηση σάλιου, όπως, οι χυμοί. Έτσι, η χρήση τους, με μέτρο, είναι ωφέλιμη για το σώμα. Αντίθετα, σε μεγάλες ποσότητες ερεθίζουν τους βλεννογόνους του πεπτικού σωλήνα, βλάπτουν τους πεπτικούς αδένες (κυρίως, συκώτι και πάγκρεας) και μειώνουν την ελαστικότητα του εντέρου.

    apoxiramenafroua507

    Αποξηραμένα φρούτα

    Τα αποξηραμένα φρούτα, όπως, ξηρά σύκα, βερίκοκα, δαμάσκηνα, σταφίδες, είναι πολύ καλή έως άριστη, αλλά, σχετικά δύσπεπτη τροφή. Λόγω της ξήρανσης έχουν χάσει κάποια ζωτικά συστατικά και δεν μπορούν να μασηθούν τόσο καλά. Είναι ενεργειακά συμπαγείς τροφές, πλούσιες σε σάκχαρα, ίνες, άλατα, ιχνοστοιχεία και βιταμίνες, κατάλληλες για τις κρύες μέρες του χειμώνα. Για να αποφευχθεί η παθολογική ζύμωσή τους στο έντερο, πρέπει να μασηθούν πολύ καλά και να τα τρώμε πρωί ή μεσημέρι και όχι βράδυ. Είναι προτιμότερο να τα μουλιάζουμε από το βράδυ σε νερό και να τα τρώμε το πρωί μασώντας τα προσεκτικά σαν εναλλακτική λύση στο πρωινό γεύμα φρέσκων φρούτων.

    Οι χουρμάδες είναι άριστη τροφή. εξαιρετικά βιταμινούχος, θρεπτική εύγευστη, αλκαλική και αν μασηθεί καλά, πολύ εύπεπτη.

    Βραστά λαχανικά

    Τα βρασμένα λαχανικά και οι βρασμένες πατάτες είναι πολύ καλές, αλκαλικές και εύπεπτες τροφές. Βέβαια, λόγω της θέρμανσης χάνονται μερικές από τις βιταμίνες και τις προστατευτικές ουσίες τους. Με το βράσιμο, όμως, γίνεται μία πρώτη διάσπαση, μία προχώνεψη των φυτικών ινών τους και των υδατανθρακών τους που είναι έτσι πιο προσπελάσιμα στο ασθενές πεπτικό σύστημα. Είναι αξιοσύστατες τροφές για το ασθενές αλλά και για το υγιές πεπτικό σύστημα.

    Μπορούν να τρώγονται είτε μόνα τους (με λάδι-λεμόνι ή άλλη sauce) ή εναλλάξ με ξερό ψωμί.

    Αντίθετα, τα ημιβρασμένα και σκληρά λαχανικά είναι σχετικά δύσπεπτα και γι' αυτό είναι προτιμότερο να αποφεύγονται, αλλά, διατηρούν περισσότερο τα θρεπτικά συστατικά.

    Τα βρασμένα μανιτάρια είναι σε σχέση με τα ωμά μανιτάρια κάπως μειωμένης αξίας αλλά παρόλα αυτά πολύ καλή τροφή.

    site Vdiet 1

    Κομπόστες φρούτων

    Οι κομπόστες φρούτων είναι όξινες και ευτελείς τροφές. Λόγω του βρασίματος έχουν χαθεί πολλά ζωτικά συστατικά (βιταμίνες και προστατευτικές ουσίες), ενώ, με την προσθήκη της ζάχαρης τα ενεργειακά συστατικά έχουν αυξηθεί δυσανάλογα. Βέβαια στην βρασμένη μορφή οι φυτικές τους ίνες είναι πιο εύπεπτες. Συνολικά έχουμε μία τροφή ευτελή, αλλά, αρκετά εύπεπτη. Χρειάζεται ιδιαίτερη προσοχή στο μάσημα, γιατί η χυμώδης τους σύσταση και το σιρόπι τους παραπλανούν και οδηγούν σε πρόωρη κατάποση. Εάν η μάσηση είναι προσεκτική και η ποσότητα μικρή μπορούν να χωνευτούν σωστά. Διαφορετικά έχουν μεγάλη τάση για παθολογική ζύμωση και περαιτέρω οξέωση με αποτέλεσμα αίσθημα λιγούρας, πείνας, και φουσκώματος στην κοιλιά.

    Γλυκά του κουταλιού

    Τα γλυκά κουταλιού είναι ενεργειακά πιο συμπαγή από τις κομπόστες, γι' αυτό είναι πιο δύσπεπτα απ' αυτές και έχουν μεγαλύτερη τάση για παθολογική ζύμωση και οξέωση.

    Κονσέρβες φρούτων και λαχανικών

    Οι κονσέρβες φρούτων και λαχανικών και οι συντηρημένοι ή παστεριωμένοι χυμοί, όπως, οι συμπυκνωμένοι χυμοί του εμπορίου είναι ευτελείς τροφές. Η επεξεργασία τους η οποία γίνεται είτε με θέρμανση είτε με συντηρητικά μειώνει εξαιρετικά τα ζωτικά τους συστατικά και μπορεί να αυξάνει την περιεκτικότητα τους σε τοξικές ουσίες.

    Μαρμελάδες

    Οι μαρμελάδες είναι ένα ευτελές υποκατάστατο για το μέλι. Παρ' όλα αυτά εάν τις τρώμε περιστασιακά π.χ. με ξερό ψωμί και βούτυρο δεν δημιουργούν πρόβλημα.

    Σκληρά αλκοολούχα ποτά

    Τα σκληρά αλκοολούχα (ούζο, ουίσκι κ.λ.π.) είναι τροφές τελείως στερημένες από ζωτικά και χρήσιμα συστατικά. Περιέχουν ουσιαστικά μόνο αλκοόλ και νερό. Γι' αυτό πρόκειται για ευτελείς τροφές οι οποίες σε μικρή ποσότητα είναι ουδέτερες για το σώμα (ούτε ωφέλιμες ούτε βλαβερές). Μπορούν να πίνονται γουλίτσα-γουλίτσα με 5-10 φορές απομύζηση για κάθε γουλίτσα. Σε μεγαλύτερη ποσότητα είναι επιβλαβείς.

    tiganites patates igeia

    Τηγανιτά λαχανικά

    Οι τηγανιτές πατάτες είναι ένα κλασικό παράδειγμα για το πως μετατρέπεται μία πολύ καλή και εύπεπτη τροφή, όπως οι πατάτες, σε βλαβερή και δύσπεπτη. Το τηγάνισμα της πατάτας γίνεται ανάλογα με το λάδι στους 200-300 βαθμούς κελσίου. Σ' αυτήν τη θερμοκρασία πολλές βιταμίνες καταστρέφονται, ενώ από τις πρωτεΐνες και το άμυλο παράγονται επιβλαβείς ουσίες. Ταυτόχρονα εμπλουτίζονται με τηγανισμένο έλαιο που είναι, επίσης, επιβλαβές. Το θερμιδικό τους περιεχόμενο αυξάνεται εκρηκτικά και γίνονται δύσπεπτες. Γι' αυτούς τους λόγους είναι καλό να τις αποφεύγουμε. Εάν τις φάμε περιστασιακά, πρέπει να συνδυασθούν με ξερό ψωμί ή παξιμάδι και να μην τις τρώμε το βράδυ.

    Για τα τηγανιτά λαχανικά ισχύουν τα ίδια με τις τηγανιτές πατάτες και είναι βλαβερά και δύσπεπτα.

    Ξηρά απεντομωμένα φρούτα

    Τα ξηρά απεντομωμένα φρούτα, εκτός από την ξήρανση η οποία μειώνει ελαφρά την αξία τους, έχουν υποστεί και απεντόμωση. Αυτή γίνεται με τοξικά αέρια, π.χ. διοξείδιο του θείου, τα οποία αφ' ενός καταστρέφουν τα τυχόν έντομα και τα αυγά τους, αφ' ετέρου όμως, είναι βλαβερά για τον άνθρωπο που τα τρώει. Τα συνήθη ξηρά φρούτα του εμπορίου (δαμάσκηνα, σύκα, σταφίδες, βερίκοκα κ.λ.π.) ανήκουν σε αυτήν την κατηγορία. Μπορούμε να τα θεωρήσουμε βλαβερές και ακατάλληλες τροφές και να τα αποφεύγουμε κατά το δυνατόν. 

    Τα καλύτερα υγιεινά τρόφιμα για την υγεία σας

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα καλύτερα τρόφιμα για την υγεία σας

     juices1

    Διαβάστε, επίσης,

    Τροφές για όσους έχουν καρκίνο

    Φρούτα για πρωινό

    Βιγκανισμός

    Τα σταυρανθή λαχανικά είναι πολύτιμα για τους καρκινοπαθείς

    Η Ελλάδα διαθέτει μία από τις πιο πλούσιες χλωρίδες του κόσμου

    Τρόφιμα που κάνουν καλό στην υγεία

    Η καθημερινή διατροφή των καρκινοπαθών

    Τροφές φάρμακα για τον καρκίνο

    Να τρώτε μόνο βιολογικά φρούτα και λαχανικά

    Γιατί πρέπει να χρησιμοποείτε βιολογικά βότανα για την υγεία σας

    Διατροφικές συμβουλές για την πρόληψη του καρκίνου

    Χρήσιμες πληροφορίες για τα αντιοξειδωτικά

    Τα κρητικά βότανα είναι αναγνωρισμένα παγκοσμίως

    Οι κίνδυνοι από τα τρόφιμα

    Προσέξτε τι τρώτε!

    Ο κόσμος στον οποίο θέλουμε να ζούμε

    Να προτιμάτε τα βιολογικά προϊόντα

    Σκεφτείτε ΒΙΟ-λογικά

    Τροφές που οι ειδικοί δεν θα έτρωγαν ποτέ

    Οι κίνδυνοι από τα μεταλλαγμένα

    Πώς πρέπει να τρώγονται τα φρούτα

    www.emedi.gr

     

     

  • Λοίμωξη από τον Ιό Epstein-Barr Λοίμωξη από τον Ιό Epstein-Barr

    Οι λοιμώξεις από τον ιό Epstein-Barr

    ΓΕΝΙΚΑ

    Ο ιός Epstein-Barr (I.E.B) είναι ένα από τα μέλη της οικογένειας των ερπητοϊών (DNA ιοί). Ο ιός έχει τροπισμό για τα Β-λεμφοκύτταρα εισέρχονται στην κυκλοφορία και ανακατανέμονται στο μυελό των οστών και στο δικτυοενδοθηλιακό σύστημα.

    Ο ιός μπορεί, επίσης, να βρεθεί στα μολυσμένα επιθηλιακά κύτταρα του στοματικού βλεννογόνου, στη γλώσσα, στους σιελογόνους αδένες και στον εξωτράχηλο. Μέσα στο στοματοφάρυγγα, τόσο τα επιθηλιακά κύτταρα των πόρων των σιελογόνων αδένων, όσο και τα επιδερμιδικά επιθηλιακά κύτταρα του φάρυγγα, υποκρύπτουν DNA του ιού και αποτελούν περιοχές πολλαπλασιασμού και απελευθέρωσης του ιού. Αυτό υποδηλώνει ότι συνεχής αναδιπλασιασμός των επιθηλιακών κυττάρων οδηγεί σε χρόνια λοίμωξη των β-λεμφοκυττάρων, που ευθύνονται για τα κλινικά ευρήματα.

    shutterstock 147789407.width 750 1

    • Λοιμώξεις από ιό Epstein-Barr που αναπτύσσονται στα πρώτα χρόνια της ζωής είναι ασυμπτωματικές ή σχετίζονται με μη ειδικά συμπτώματα που υποδηλώνουν λοιμώξεις του ανώτερου αναπνευστικού
    • Νόσοι σχετιζόμενες με λοίμωξη από ιό Epstein-Barr είναι:
    1. Λοιμώδης μονοπυρήνωση (ΛΜ): Η συμπτωματική πρωτογενής λοίμωξη από ιό Epstein-Barr που παρατηρείται σε κατά τα άλλα υγιή παιδιά, εφήβους και νεαρούς ενήλικες. Οι κλινικές εικόνες ποικίλουν σε βαρύτητα και διάρκεια. Στα παιδιά η νόσος είναι γενικά ήπια, ενώ στους ενήλικες περισσότερο βαριά και παρατεταμένη. Ο χρόνος επώασης είναι 30-50 ημέρες.
    2. Χ-φυλοσύνδετο λεμφοϋπερπλαστικό σύνδρομο (νόσος του Duncan)
    3. Λεμφοϋπερπλαστικό σύνδρομο λόγω λοίμωξης από ιό Epstein-Barr σε μεταμοσχευμένους ασθενείς 
    4. Λεμφώματα (λεμφοβλαστικά από Β-λεμφοκύτταρα και Τ-λεμφοκύτταρα)
    5. Λεμφοκυτταρική, διάμεση πνευμονίτιδα
    6. Τριχωτή λευκοπλακία γλώσσας και λεμφώματα του ΚΝΣ σε ασθενείς με AIDS 
    7. Λέμφωμα Burkitt
    8. Ρινοφαρυγγικό καρκίνωμα
    9. Καρκίνος παρωτίδων 
    10. Νόσος του Hodgkin

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Αιμοποιητικό, Λεμφικό, Ανοσολογικό

    Επίπτωση: 

    • Περίπου 60/100.000 άτομα
    • Σπουδαστές κολλεγίων 5.000/100.000 άτομα

    Επιπολασμός: Παγκόσμια κατανομή, αλλά κλινική εικόνα παρατηρείται, συνήθως, σε χώρες με υψηλού επιπέδου υγειονομική περίθαλψη

    Επικρατέστερη ηλικία: 

    • Τα μεγαλύτερα παιδιά, οι έφηβοι και οι νεαροί ενήλικες 
    • Μέχρι την πρώτη ενήλικη ζωή το 60-90% των ατόμων έχουν αντισώματα

    Επικρατέστερο φύλο: Άνδρες = Γυναίκες

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΛΟΙΜΩΞΕΩΝ ΑΠΟ ΤΟΝ ΙΟ EBV

    • Μπορεί να αρχίσει οξέως ,αλλά και ύπουλα
    • Στους ενήλικες, η θερμοκρασία μπορεί να φτάσει τους 39,5 βαθμούς Κελσίου και πέφτει σταδιακά σε μία περίοδο 7-10 ημερών. Σε βαριές περιπτώσεις η θερμοκρασία ανέρχεται στους 40-40,5 βαθμούς Κελσίου και μπορεί να παραμείνει για 2 εβδομάδες
    • Τα παιδιά μπορεί να έχουν δεκατική πυρετική κίνηση ή καθόλου πυρετό
    • Διάχυτη υπεραιμία ή υπερπλασία του στοματοφαρυγγικού λεμφικού ιστού 
    • Αμυγδαλίτιδα με σταχτόχρωμο-λευκωπό εξίδρωμα "δίκην γέλης" παραμένει επί 7-10 ημέρες στο 50%
    • Πετέχειες αναπτύσσονται στα όρια σκληράς και μαλακής υπερώας στο 33%
    • Ευαίσθητη λεμφαδενοπάθεια (οι τραχηλικοί λεμφαδένες είναι οι περισσότερο διογκωμένοι)
    • Μασχαλιαίοι, επιτροχίλειοι, ιγνυακοί, μεσοθωράκιοι και μεσεντέριοι λεμφαδένες μπορεί να προσβληθούν 
    • Η διόγκωση των λεμφαδένων υποχωρεί σε ημέρες ή εβδομάδες
    • Σπληνομεγαλία στο 50%
    • Αύξηση των ηπατικών ενζύμων στο 80% των ασθενών για μερικές εβδομάδες μετά την έναρξη
    • Ηπατομεγαλία στο 10-15%
    • Πνευμονίτιδα
    • Θωρακικός πόνος (μυοκαρδίτιδα και περικαρδίτιδα)
    • Πυλαία λεμφαδενοπάθεια  μπορεί να παρουσιασθεί σε περιπτώσεις ΛΜ με πολύ εκτεταμένη λεμφαδενική υπερπλασία
    • Νευρολογικά συμπτώματα και σημεία (σπάνια):
    1. Άσηπτη μηνιγγίτιδα
    2. Παράλυση τύπου Bell
    3. Μηνιγγοεγκεφαλίτιδα
    4. Σύνδρομο Guillain-Barre
    5. Εγκάρσια μυελίτιδα
    6. Αταξία παρεγκεφαλιδική
    7. Οξεία ψύχωση
    • Αιματολογικά σημεία και συμπτώματα (σπάνιες)
    1. Αιμολυτική αναιμία με εκσεσημασμένη ουδετεροπενία κατά τις πρώτες εβδομάδες της νόσου 
    2. Απλαστική αναιμία
    3. Αγαμμασφαιριναιμία
    • Δερματικές εκδηλώσεις (3-16%)
    1. Ερυθηματώδες, κηλιδώδες ή κηλιδωβλατιδώδες εξάνθημα
    2. Πετεχειώδη και πορφυρικά εξανθήματα έχουν αναφερθεί
    3. Εντοπισμός του εξανθήματος - κορμός και άνω βραχίονες σπάνια προσβάλλονται το πρόσωπο και τα αντιβράχια
    4. Κνιδωτικές βλάβες στην κοιλιά, στους βραχίονες και στα κάτω άκρα

    ΑΙΤΙΑ ΛΟΙΜΩΞΕΩΝ ΑΠΟ ΤΟΝ ΙΟ EBV

    Ο ιός Epstein-Barr

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΛΟΙΜΩΞΕΩΝ ΑΠΟ ΤΟΝ ΙΟ EBV

    • Ηλικία
    • Επίπεδο κοινωνικο-υγιεινής
    • Γεωγραφική εντόπιση

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΛΟΙΜΩΞΕΩΝ ΑΠΟ ΤΟΝ ΙΟ EBV

    ebv 2

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΛΟΙΜΩΞΕΩΝ ΑΠΟ ΤΟΝ ΙΟ EBV

    • Στρεπτοκοκκική φαρυγγίτιδα και αμυγδαλίτιδα
    • Διφθερίτιδα
    • Αιματολογικές δυσκρασίες
    • Ερυθρά
    • Ιλαρά
    • Ιογενής ηπατίτιδα
    • Κυτταρομεγαλοϊός
    • Τοξόπλασμα

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ ΛΟΙΜΩΞΕΩΝ ΑΠΟ ΤΟΝ ΙΟ EBV

    • Λεμφοκύτταρα και άτυπα λεμφοκύτταρα
    1. Ουσιώδη για τη διάγνωση της Λοιμώδους Μονοπυρήνωσης είναι η παρουσία αυξημένων αριθμών λεμφοκυττάρων και ατύπων λεμφοκυττάρων στο περιφερικό αίμα. Οι ολικοί αριθμοί λεμφοκυττάρων μπορεί να φθάνουν το 60-70% των λευκών του περιφερικού αίματος 
    2. Στην πρώτη εβδομάδα μετά την είσοδο της νόσου ο αριθμός λευκών αιμοσφαιρίων είναι φυσιολογικός ή λίγο ελαττωμένος. Τη δεύτερη εβδομάδα αναπτύσσεται λεμφοκυττάρωση με πάνω από 10% άτυπα λεμφοκύτταρα. Αυτά τα κύτταρα ποικίλουν σε μέγεθος και σχήμα με οδοντωτούς, ωοειδείς ή πεταλοειδείς πυρήνες και βασεόφιλο, κενοτοπιώδες, αφρώδες κυτταρόπλασμα
    3. Κατά τη διάρκεια της πρώιμης φάσης της νόσου τα άτυπα λεμφοκύτταρα είναι Β-λεμφοκύτταρα μεταμορφωμένα από τον ιό Εpstein-Barr. Αργότερα τα άτυπα κύτταρα είναι κατ' εξοχήν Τ-λεμφοκύτταρα που έχουν ανοσορρυθμιστική λειτουργία
    • Αντισώματα
    1. Ετερόφιλα αντισώματα απαντώνται στο 80-90% των ενηλίκων. Οι οροί τέτοιων ασθενών προκαλούν συγκόλληση των ερυθροκυττάρων του προβάτου μετά από προσρόφηση σε νεφρικά αντιγόνα ινδικών χοιριδίων αλλά όχι σε ερυθρά μόσχου
    2. Το ετερόφιλο αντίσωμα που είναι υπεύθυνο για αυτή τη διαφορά προσρόφησης είναι ένα IgM αντίσωμα που συνήθως εμφανίζεται την πρώτη ή δεύτερη εβδομάδα της νόσου και παραμένει για 3 με 6 μήνες. Συγκολλητινοαντιδράσεις με ερυθρά προβάτου δεν είναι ειδικές για λοιμώδη μονοπυρήνωση και μπορεί να εμφανίζονται και σε άλλες καταστάσεις όπως ορονοσία, λοιμώδη ηπατίτιδα, ερυθρά, λευχαιμία και νόσο του Hodgkin. Χαμηλοί τίτλοι μπορεί επίσης να βρεθούν και σε υγιείς 
    3. Οι τεχνικές διαφορετικής προσρόφησης διαφοροποιούν αυτές τις συγκολλητίνες από τα ετερόφιλα αντισώματα κατά του ιού EBV. Γενικά, ο τίτλος συγκολητίνης είναι πολύ υψηλότερος στη Λοιμώδη Μονοπυρήνωση απ' ό,τι σε άλλα νοσήματα. Ένας τίτλος 1:128 ετερόφιλου αντισώματος πριν την προσρόφηση που γίνεται 1:40 ή υψηλότερη μετά, είναι σημαντικός 
    • Ειδικά αντισώματα κατά αντιγόνων του ιού EBV
    1. Αναπτύσσονται σταθερά στη Λοιμώδη Μονοπυρήνωση
    2. Ειδικά IgM και IgG κατά ιϊκού καψιδίου αναπτύσσονται πρώιμα κατά τη λοίμωξη. Τα IgM εξαφανίζονται μετά μερικούς μήνες, ενώ τα IgG παραμένουν εφ' όρου ζωής 
    3. Αντισώματα κατά του πρώιμου αντιγόνου του ιού, σχετίζονται με αναδιπλασιασμό του ιού και είναι παρόντα στο 70-80% των ασθενών κατά την οξεία νόσο και συνήθως, εξαφανίζονται μετά 6 μήνες
    4. Αντισώματα κατά του συμπλέγματος πυρηνικού αντιγόνου (ΕΒΝΑ) εμφανίζονται βραδέως και αναπτύσσονται 1-6 μήνες μετά την έναρξη της νόσου

    600px EBV structure

    Διαταραχές που μπορεί να μεταβάλλουν τα ευρήματα:

    Άτυπα λεμφοκύτταρα δεν είναι ειδικά για τις λοιμώξεις με τον ιό Εpstein-Barr και μπορεί να παρουσιασθούν και σε άλλες καταστάσεις όπως ερυθρά, λοιμώδης ηπατίτιδα, αλλεργική ρινίτιδα, άσθμα και άτυπη πνευμονία. Στη Λοιμώδη Μονοπυρήνωση παρουσιάζεται αυξημένος αριθμός ατύπων μορφών στο περιφερικό αίμα ενώ σε άλλες νόσους ο αριθμός τους είναι συνήθως μικρότερος

    ΠΑΘΟΛΟΓΟΑΝΑΤΟΜΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ ΛΟΙΜΩΞΕΩΝ ΑΠΟ ΤΟΝ ΙΟ EBV

    • Διάσπαρτες κατά τόπους και περιαγγειακές διηθήσεις μονοπυρήνων κυττάρων σε όλες τις περιοχές του σώματος
    • Οι διηθήσεις των μονοπυρήνων κυρίως αφορούν λεμφαδένες, αμυγδαλές, σπλήνα, πνεύμονες, ήπαρ, καρδιά, νεφρούς, επινεφρίδια, δέρμα και κεντρικό νευρικό σύστημα
    • Συχνά αναπτύσσεται υπερπλαστικός μυελός όπου συνήθως παρατηρούνται μικρά κοκκιώματα. Αυτά είναι μη ειδικά και δεν έχουν προγνωστική σημασία
    • Μία πολυκλωνική διέγερση το Β-λεμφοκυττάρου είναι χαρακτηριστική στη Λοιμώδη μονοπυρήνωση. Σχετικά λίγα από τα κυκλοφορούντα Β-λεμφοκύτταρα μολύνονται από τον ιό EBV και αντιπροσωπεύουν λιγότερα από 0,1% των κυκλοφορούντων μονοπυρήνων κυττάρων στην οξεία νόσο

    ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΗ

    Υπερηχοτομογραφία - σπληνομεγαλία

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΛΟΙΜΩΞΕΩΝ ΑΠΟ ΤΟΝ ΙΟ EBV

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ

    • Η θεραπεία είναι βασικά υποστηρικτική
    • Στην οξεία φάση, κατάκλιση - ξεκούραση

    ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ

    • Υπερβολική άσκηση, ανύψωση βάρους και συμμετοχή σε αθλοπαιδιές που χαρακτηρίζονται από βίαια επαφή μεταξύ των παικτών κατά την οξεία νόσο ή όταν υπάρχει σπληνομεγαλία πρέπει να αποφεύγονται
    • Ρήξη σπληνός μπορεί να είναι θανατηφόρα αν δεν αναγνωρισθεί αμέσως και απαιτεί μεταγγίσεις αίματος, αντιμετώπιση του σοκ και σπληνεκτομή

    ΔΙΑΙΤΑ

    • Διατήρηση επαρκούς πρόσληψης υγρών 
    • Χαμηλή σε λίπος, υψηλή περιεκτικότητα σε υδατάνθρακες

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ

    • Αντιμικροβιακοί παράγοντες (συνήθως μία πενικιλλίνη) αν το επίχρισμα φάρυγγος είναι θετικό για β-αιμολυτικούς στρεπτόκοκκους ομάδος Α. Αποφύγετε την αμπικιλλίνη επειδή προκαλεί εμφάνιση εξανθήματος όταν υπάρχει λοιμώδης μονοπυρήνωση 
    • Χρησιμοποιήστε ασπιρίνη και χλιαρά αλατούχα διαλύματα για γαργάρες για να ελαττώσετε τον πόνο από την προσβολή του φάρυγγα και την διόγκωση των λεμφαδένων
    • Σε σοβαρότερες περιπτώσεις κωδεΐνη ή μεπεριδίνη
    • Θεραπεία με κορτικοστεροειδή:
    1. Σε ασθενείς με βαρειά φαρυγγοαμυγδαλίτιδα με οίδημα του στοματοφάρυγγα και προσβολή των αεραγωγών, μπορεί να χρησιμοποιηθούν για πολύ βραχύ διάστημα κορτικοστεροειδή. Χρησιμοποιείται πρεδνιζόνη ή ισοδύναμα της. Ξεκινήστε με μία αρχική δόση  10-15 mg 3 φορές την ημέραγια 2 ημέρες. Ελαττώστε κατά 5 mg την ημέρα, ώστε η θεραπεία σε 10 ημέρες να σταματήσει
    2. Συνιστάται για ασθενείς με σημαντική τοξικότητα ή μείζονα επιπλοκή (π.χ. αιμολυτική αναιμία, θρομβοπενική πορφύρα, νευρολογικές επιπλοκές, μυοκαρδίτιδα, περικαρδίτιδα και βαριές γενικευμένες δερματολογικές βλάβες). Σε σημαντική θρομβοπενία, ανθεκτική στη θεραπεία με κορτικοστεροειδή, ίσως απαιτηθεί σπληνεκτομή

    Αντενδείξεις: Στεροειδή δεν ενδείκνυνται για την θεραπεία ήπιας μη επιπελεγμένης Λοιμώδους μονοπυρήνωσης

     a8896ff1 b89e 4ce8 b9ec e2dc8cff884b 985x

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ ΜΕ ΛΟΙΜΩΞΗ ΑΠΟ ΤΟΝ ΙΟ EBV

    • Αποφύγετε αθλοπαιδιές που χαρακτηρίζονται από βίαια επαφή των συμμετεχόντων, ανύψωση βάρους και υπερβολική άσκηση μέχρις ότου το μέγεθος του ήπατος και του σπληνός να έλθουν στο φυσιολογικό
    • Περιορίστε τη λήψη αλκοόλ ή την έκθεση σε άλλα ηπατοτοξικά φάρμακα μέχρι που οι δοκιμασίες του ήπατος δώσουν φυσιολογικές τιμές 
    • Οι ασθενείς πρέπει να παρακολουθούνται στενά στο εξωτερικό ιατρείο κατά τις πρώτες 2-3 εβδομάδες μετά την είσοδο των συμπτωμάτων. Ακολούθως οι ασθενείς θα πρέπει να παρακολουθηθούν για έναν ακόμη μήνα περίπου, μέχρις ότου όλα τα συμπτώματα υφεθούν 
    • Σπάνια, τα εργαστηριακά ευρήματα υποστρέφουν με βραδύτερο ρυθμό και συμπτώματα, όπως αδιαθεσία, κόπωση, διαλείπουσα κυνάγχη και λεμφαδενοπάθεια μπορεί να παραμείνουν για μήνες

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ ΛΟΙΜΩΞΕΩΝ ΑΠΟ ΤΟΝ ΙΟ EBV

    • Απόφραξη αεραγωγών 
    • Αιματολογικές ή νευρολογικές επιπλοκές 
    • Τοξικός ασθενής 
    • Ρήξη σπληνός (σπάνιο)
    • Εξάνθημα υπερευαισθησίας:
    1. Αναπτύσσεται 1-10 ημέρες μετά την έναρξη χορήγησης αμπικιλλίνης. Αυτό το γενικευμένο ερυθηματώδες, κηλιδοβλατιδώδες εξάνθημα εμφανίζεται, κυρίως, στον κορμό και στα άκρα, καθώς και στις παλάμες και τα πέλματα
    2. Το εξάνθημα επιμένει για 1 εβδομάδα περίπου και η απολέπιση μπορεί να συνεχίζεται για αρκετές μέρες 
    3. Δερματικά εξανθήματα εξ υπερευαισθησίας μπορούν να αναπτυχθούν σε περιπτώσεις Λοιμώδους Μονοπυρήνωσης, όπου οι ασθενείς έλαβαν ανάλογα της αμπικιλλίνης, όπως αμοξυκιλλίνη και μερικές άλλες πενικιλλίνες, όπως μεθικιλλίνη

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ ΛΟΙΜΩΞΕΩΝ ΑΠΟ ΤΟΝ ΙΟ EBV

    • Οι περισσότερες περιπτώσεις λοιμώδους μονοπυρήνωσης σε νεαρούς ενήλικες είναι μικρής ή μέτριας βαρύτητας 
    • Οξέα συμπτώματα, συνήθως, διαρκούν 2-3 εβδομάδες και οι ασθενείς συνήθως αναρρώνουν πλήρως σε 4-8 εβδομάδες

    ΗΛΙΚΙΑΚΑ ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Παιδιατρικό:

    • Λοίμωξη κατά τη βρεφική και παιδική ηλικία, συνήθως υποκλινική και αφανής 
    • Κλινικά έκδηλη Λοιμώδης Μονοπυρήνωση περισσότερο συχνή σε μεγαλύτερα παιδιά και νεαρούς ενήλικες

    Γηριατρικό: Ανίχνευση IgM ετερόφιλου αντισώματος έχει αναφερθεί σε έναν ηλικιωμένο ασθενή 5 εβδομάδες μετά μετάγγιση αίματος 

    ΚΥΗΣΗ

    Δε συμβαίνει ενδομητρική λοίμωξη με τον ιό Εpstein-Barr. Εν τούτοις, σπάνιες ανωμαλίες εμβρύων ορατές μετά τη γέννηση έχουν θεωρηθεί αποτέλεσμα λοίμωξης με τον ιό EBV. Τέτοιες ανωμαλίες είναι καταρράκτης, υποτονία, κρυψορχία και μικρογναθία.

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τις λοιμώξεις

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα προϊόντα για τις λοιμώξεις 

    ffffffffffffff

     

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    HIV λοίμωξη και AIDS

    Μήπως έχετε πονόλαιμο;

    Χρήσιμες πληροφορίες για το AIDS

    Οξείες λευχαιμίες

    Όλες οι αιτίες των λευχαιμιών

    Τα επιθετικά λεμφώματα

    Τα μικρόβια των φιλιών

    Οξεία λεμφοβλαστική λευχαιμία

    Λέμφωμα Hodgkin

    Περιφερική παράλυση προσωπικού νεύρου

    Όγκοι μεσοθωρακίου

    Νόσοι από μεγαλοκυτταροϊό

    Λευχαιμοειδής αντίδραση

    Οι βιταμίνες για τη λοιμώδη μονοπυρήνωση

    Διαβάστε, αναλυτικά για την λοιμώδη μονοπυρήνωση

    Λεμφοϋπερπλαστικές διαταραχές μετά από μεταμόσχευση συμπαγών οργάνων

    www.emedi.gr

     

     

     

     

     

  • Το ταξίδι της τροφής Το ταξίδι της τροφής

    Η διαδικασία της πέψης

     

    Το πεπτικό και ανοσοποιητικό σύστημα

    Το γαστρεντερικό σύστημα επεξεργάζεται συνεχώς τις τροφές που καταναλώνετε και συνεργάζεται με το ανοσοποιητικό σύστημα για να εξασφαλίσει ότι τυχόν ιοί, βακτήρια, τοξίνες ή άλλες βλαβερές ουσίες που έχουν περάσει στον οργανισμό μαζί με την τροφή εξουδετερώνονται πρωτού προκαλέσουν σοβαρή βλάβη. Όποιος δεν διαθέτει τα απαραίτητα πεπτικά ένζυμα για την επαρκή επεξεργασία των σύνθετων υδατανθράκων ή αν το ανοσοποιητικό σύστημα παρερμηνεύσει ένα τροφικό μόριο ως εισβολέα, τότε θα εμφανισθούνσ υμπτώματα, από μια μικρή ενόχληση ή αναστρέψιμη βλάβη, μέχρι αλλεργικές κρίσεις επικίνδυνες για τη ζωή.

    pepsi 3

    Η διαδικασία της πέψης

    Η πέψη αρχίζει από τη στιγμή που μπαίνει μια μπουκιά στο στόμα και συνεχίζεται μέχρι την αποβολή της με τη μορφή κοπράνων, 1-2 ημέρες αργότερα.

    pepsi 5

    Τα όργανα για την επεξεργασία των τροφών

    Στόμα

    Οι σιελογόνοι αδένες εκκρίνουν σάλιο, απελευθερώνοντας ένζυμα πτυαλίνη ή αμυλάση, λυσοζύμη, καλλικρεΐνη, αλκαλική φωσφατάση κτλ. που μετατρέπουν τις αμυλώδεις τροφές σε απλά σάκχαρα και μαλακώνουν τις τροφές με την κατάποση. Το σάλιο επιτρέπει, επίσης, στους γευστικούς κάλυκες της γλώσσας να νιώσουν τις γεύσεις των τροφών.

    Οισοφάγος

    Η ελαστικότητα του οισοφάγου του επιτρέπει να εκτείνεται σε διάμετρο μέχρι 5 εκατοστά περίπου, για να χωράει μάζες τροφών σε διάφορα μεγέθη. Καθώς, η τροφή κατηφορίζει τον οισοφάγο, ο άνω οισοφαγικός σφιγκτήρας κλείνει για να την εμποδίσει να ξανανέβει προς τον λαιμό. Στη συνέχεια, ο κάτω οισοφαγικός σφιγκτήρας ανοίγει για να επιτρέψει στην τροφή να περάσει και μετά κλείνει για να εμποδίσει την αναρρόφησή της πίσω στον οισοφάγο.

    Στομάχι

    Το στομάχι χρειάζεται, περίπου, 2 ώρες για να επεξεργαστεί ένα γεύμα. Στη διάρκεια αυτή οι πρωτεϊνες αποδομούνται από το υδροχλωρικό οξύ και την πεψίνη στα αμινοξέα από τα οποία αποτελούνται, ενώ τα μυϊκά τοιχώματα του στομαχιού μετακινούνται μετατρέποντας το περιεχόμενο σε ένα παχύρρευστο υλικό, το χυμό.

    Λεπτό έντερο

    Ο χυμός φτάνει στο δωδεκαδάκτυλο, το πρώτο τμήμα του λεπτού εντέρου, μέσω της πυλωρικής βαλβίδας. Ταυτόχρονα, χολή και ένζυμα εισρέουν μέσω των πόρων από το συκώτι και το πάγκρεας. Στο επόμενο τμήμα του λεπτού εντέρου, στη νήστιδα, τα λίπη, τα άμυλα και οι πρωτεϊνες αποδομούνται κι άλλο και απορροφούντια από το σώμα. Στο τελικό τμήμα του λεπτού εντέρου, στον ειλεό, απορροφάται το νερό, η βιταμίνη Β και τα χολικά άλατα. Το τοίχωμα του ειλεού περιέχει, επίσης, οζίδια που λέγονται πλάκες Peyer, που είναι σύνολα ανοσοκυττάρων που λαμβάνουν σήματα παθογόνων ουσιών στο πεπτικό σύστημα και μεταδίδουν τις πληροφορίες αυτές μέσω του αίματος και της λέμφου στα ανοσοκύτταρα σε όλο το σώμα.

    Το τοίχωμα του λεπτού εντέρου περιέχει πτυχές που καλύπτονται από μικροσκοπικές δακτυλοειδείς προεξοχές τις λάχνες, οι οποίες με τη σειρά τους είναι καλυμμένες με μικρολάχνες. Οι πτυχές του εντερικού τοιχώματος είναι απαραίτητες προκειμένου να επιταχυνθεί η διαδικασία απορρόφησης. Οι θρεπτικές ουσίες διαχέονται στις μεμβράνες των λαχνών μέσα στα κύτταρα και στη συνέχεια μέσα στο αιμοφόρο αγγείο στο κέντρο κάθε λάχνης, για να μεταφερθούν στα υπόλοιπα μέρη του σώματος. Τα περισσότερα εύπεπτα τροφικά μόρια, όπως και το νερό και τα μέταλλα, απορροφούνται μέσω του λεπτού εντέρου με μια διαδικασία που διαρκεί ώρες.

    Παχύ έντερο ή κόλον

    Οποιοδήποτε δύσπεπτο ή άπεπτο υλικό που παραμένει περνά μέσα από την ειλεοτυφλική βαλβίδα στο τυφλό έντερο, έναν σάκο στην αρχή του κόλου. Τα εντερικά τοιχώματα απορροφούν το περισσότερο από το νερό που απομένει. Τα βακτήρια που βρίσκονται μέσα στο κόλον τρέφονται με όποιες θρεπτικές ουσίες απομένουν, παράγοντας λιπαρά οξέα μαζί με υδρογόνο, διοξείδιο του άνθρακα και αέριο μεθάνιο. Μερικά από αυτά τα αέρια καταναλώνονται ως θρεπτικές ουσίες από τα κύτταρα του κόλου, ενώ άλλα αποβάλλονται με τη μορφή αερίων. Η μικρή ποσότητα των υλικών που παραμένουν άπεπτα προωθούνται μέσω συσπάσεων του κόλου μέσα στο ορθό.

    pepsi 4

    Αν μια δηλητηριώδης ουσία ή ένας παθογόνος οργανισμός περάσει στο σώμα μαζί με την τροφή και λείπουν τα απαραίτητα ένζυμα για την επεξεργασία, το ανοσοποιητικό σύστημα θα μπερδέψει το τροφικό μόριο με έναν επικίνδυνο εισβολές και θα εκδηλωθεί μια ασθένεια με πολλούς και διαφορετικούς τρόπους. 

    Τα καλύτερα συμπληρώματα διατροφής για την πέψη

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για την πέψη

    pepsi 2

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό

    Διαβάστε, επίσης,

    Κάνναβη και γαστρεντερικές διαταραχές

    Το ρολόι του σώματος πρέπει να λειτουργεί καλά

    Πρόληψη χολολιθίασης

    Σταματήστε να κάνετε χολοκυστεκτομή

    Διατηρήστε υγιή τα ανοσοποιητικά σας κύτταρα

    Χρήσιμες πληροφορίες για τη grappa

    Να χρησιμοποιείτε ριγανέλαιο σαν αντιβακτηριακό

    Ποιοι πρέπει να παίρνουν φυτικά ένζυμα

    www.emedi.gr

  • Λύσσα Λύσσα

    Λύσσα είναι μια ιογενής νόσος που προκαλεί οξεία εγκεφαλίτιδα

    Σε παγκόσμια κλίμακα, σύμφωνα με τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας, περίπου 50.000 άνθρωποι πεθαίνουν κάθε χρόνο από την ασθένεια, κυρίως σε Ινδία και Αφρική.

    Κύριοι φορείς του ιού είναι ζώα όπως η αλεπού, το κουνάβι και η νυχτερίδα, που μπορούν να μεταφέρουν τον ιό της λύσσας σε αλλά ζώα και τον άνθρωπο.

    Η μετάδοση της λύσσας στον άνθρωπο γίνεται με δάγκωμα από ζώο-φορέα.

    Τα συμπτώματα στα ζώα είναι έντονη σιελόρροια, ανησυχία, καθώς και η εμφάνιση αφρού στο στόμα.

    Σε περίπτωση μόλυνσης, απαιτείται άμεση έναρξη θεραπευτικής αγωγής με αντιλυσσικό εμβόλιο και αντιλυσσικό όρο προκείμενου να εξουδετερωθεί ο ιός.

    Εάν η ασθένεια μεταφερθεί στον άνθρωπο με δάγκωμα και δεν αντιμετωπιστεί εγκαίρως, ο ιός προσβάλλει το κεντρικό νευρικό σύστημα και προκαλεί εγκεφαλίτιδα και θάνατο.

    Ο προληπτικός εμβολιασμός όλων των ζώων μπορεί να δημιουργήσει δίχτυ προστασίας για τη δημόσια υγεία ανακόπτοντας της μετάδοση του ιού.

    Η λύσσα, ICD-10 A82, είναι οξεία λοιμώδης ιογενής νόσος του κεντρικού νευρικού συστήματος που προσβάλλει όλα τα θηλαστικά και την νυχτερίδα, επίσης.

    Ο ιός βρίσκεται στο σάλιο και μεταφέρεται με γλύψιμο ή δάγκωμα σε λύση συνέχειας του δέρματος.

    Η λύυσσα είναι ευρέως διαδεδομένη στα άγρια ζώα.

    Η συχνότερη πηγή μόλυνσης του ανθρώπου είναι ο σκύλος και σπανιότερα η γάτα. Και άγρια ζώα μπορεί να μολύνουν τον άνθρωπο όπως ο λύκος, το τσακάλι, η αλεπού, η νυχτερίδα κ.α. Ειδικά οι νυχτερίδες άλλες πάσχουν και άλλες είναι απλοί φορείς του ιού. Πάντως αναφέρεται στη βιβλιογραφία θάνατος σπηλαιολόγων από λύσσα με απλή εισπνοή σταγονιδίων μολυσμένου σάλιου νυχτερίδων που κατοικούσαν στο σπήλαιο. Αν νυχτερίδα με ιό στο σάλιο δαγκώσει άνθρωπο ή ζώο η προσβολή και η νόσος και ο θάνατος είναι βέβαια.

    Ο συστηματικός εμβολιασμός των κατοικίδιων ζώων μείωσε την συχνότητα της λύσσας.

    Ο άνθρωπος μολύνεται από το σάλιο μολυσμένου ζώου.

    Ο ιος κινείται κατά μήκος των νεύρων προς το κεντρικό νευρικό σύστημα. Όπου υπάρχουν περισσότερα νεύρα η ταχύτητα προσβολής είναι μεγαλύτερη.

    Διακρίνονται δύο μορφές του ιού της λύσσας: ο φυσικός ιός και ο εργαστηριακός ιός (λαμβάνεται στα εργαστήρια από τον εγκέφαλο πειραματόζωων).

    Ο φυσικός έχει μακρά επώαση, βρίσκεται στους σιελογόνους αδένες και δίνει στα νευρικά κύτταρα του εγκεφάλου την χαρακτηριστική εικόνα των σωματίων Negri, που είναι αθροίσματα ιών.

    Ο εργαστηριακός έχει βραχεία επώαση, δεν υπάρχει στους σιελογόνους αδένες και δεν σχηματίζει σωμάτια Negri.

    Ο ιός αδρανοποιείται με φορμόλη, υπεριώδεις ακτίνες, ηλιακό φως και οινόπνευμα.

    Η επώαση κυμαίνεται από 10 ημέρες έως 8 μήνες (συνήθως 1-3 μήνες).


    Κλινικά σημεία και συμπτώματα λύσσας

    Διακρίνονται 3 φάσεις και στον άνθρωπο και στα ζώα.

    Η πρόδρομος φάση, που διαρκεί 2-4 ημέρες, με μέτριο πυρετό, κακουχία, ανορεξία και υπερευαισθησία στον ήχο και στο φως.

    Η φάση διέγερσης, που παρατηρείται μετά από 2 ημέρες με διέγερση, σπασμούς μυών στόματος, φάρυγγα και λάρυγγα και υδροφοβία (και η απλή θέα νερού προκαλεί σπασμούς), καθολικούς σπασμούς και οπισθότονο.

    Η παραλυτική φάση ακολουθεί με κώμα με εικόνα περιφερικής κυκλοφορικής ανεπάρκειας.


    Διάγνωση λύσσας

    Αν υπάρχει το ιστορικό δήγματος ζώου με λύσσα, επειδή η κλινική εικόνα είναι χαρακτηριστική η διάγνωση είναι εύκολη.

    Διαφοροδιάγνωση πρέπει να γίνεται από την πολιομυελίτιδα, την εγκεφαλίτιδα και την παράλυση μετά από αντιλυσσικό εμβόλιο από νευρικό ιστό, αν δεν υπάρχει ιστορικό δήγματος.

    Εργαστηριακά ο ιός ανιχνεύεται στο σάλιο, στις εκκρίσεις της μύτης και του φάρυγγα, στο εγκεφαλονωτιαίο υγρό και στα ούρα. Μετά τον θάνατο εξετάζεται ο εγκέφαλος, ο νωτιαίος μυελός και οι σιελογόννοι αδένες για ανεύρεση των ιών. Στον εγκέφαλο παρατηρούνται τα σωμάτια Negri.

    Η αναζήτηση αντισωμάτων με ανοσοφθορισμό στον εγκέφαλο του ζώου γίνεται για διάγνωση με ακρίβεια 99,95%. Αν δεν βρεθούν αντισώματα ο άνθρωπος που υπέστη το δήγμα δεν υποβάλλεται σε θεραπεία.


    Πρόγνωση

    Η νόσος καταλήγει πάντα σε θάνατο


    Θεραπεία λύσσας

    Αν εμφανιστούν εκδηλώσεις θεραπεία δεν υπάρχει. Συμπτωματικά χορηγούνται βαρβιτουρικά, φαινοθειαζίνες και παραλδεϋδη. Οι ασθενείς παρακολουθούνται για κυκλοφορική και αναπνευστική ανεπάρκεια σε μονάδα εντατικής.

    Θεραπευτικός αλγόριθμος σε δάγκωμα από ζώο

    Τοπική αγωγή στο δάγκωμα

    • Το δήγμα του ζώου πλένεται με νερό και πράσινο σαπούνι. Με διάλυμα πράσινου σαπουνιού 20% γίνεται έγχυση με βελόνη στους εν τω βάθει ιστούς του τραύματος. Αυτό γίνεται μέχρι 1 ώρα από το δήγμα.
    • Προσοχή το τραύμα απαγορεύεται να ραφτεί.
    • Μετά τον καλό καθαρισμό γίνεται τοπικά υπεράνοσος αντιλυσσικός ορός με διαπότιση και των εν τω βάθει ιστών του δήγματος,

    Συστηματική αγωγή

    1. Ανθρώπειος άνοση αντιλυσσική σφαιρίνη (Human Rabies Immune Globulin Human, HRIG)

    Ο ορός χορηγείται εφάπαξ σε δόση 20 IU/Kg  όσο το δυνατόν κοντά στο δάγκωμα, όχι πέραν των 72 ορών. Το μισό της δόσεως χορηγείται ενδομυικά στους γλουτούς και το άλλο μισό κοντά στην πληγή. Η HRIG δεν πρέπει να χορηγείται με την ίδια σύριγγα ούτε στο ίδιο ανατομικό σημείο με το εμβόλιο. Λόγω του ότι η HRIG μπορεί να αναστείλει εν μέρει την ενεργητική παραγωγή αντισωμάτων δεν πρέπει να χορηγείται δόση υψηλότερη από τη συνιστώμενη.

    2. Αντιλυσσικό εμβόλιο

    Με το εμβόλιο η νόσος αποφεύγεται στις περισσότερες περιπτώσεις.

    α) Μετά από πιθανή έκθεση στον ιό συνιστώνται 5 δόσεις του 1 ml ενδομυϊκώς τις ημέρες 0, 3, 7, 14 και 28, και χορήγηση ειδικής υπεράνοσης ανοσοσφαιρίνης. Ο ΠOY πρόσφατα συνιστά και μία έκτη δόση 90 ημέρες, μετά την 1η δόση. Σε άτομα που έχουν εμβολιαστεί στο παρελθόν με 3 τουλάχιστον δόσεις, πρέπει να χορηγούνται μόνο 2 δόσεις, 0 και 3 ημέρες μετά την έκθεση.

    β) Σε προφυλακτική χορήγηση συνιστώνται 3 δόσεις του 1 ml ενδομυϊκώς τις ημέρες 0, 7, 21 ή 28 και αναμνηστικές δόσεις κάθε 2 χρόνια.

    Επίσης, γίνεται αντιτετανικός ορός ή και αντιτετανικό εμβόλιο. Αν το τραύμα είναι βαθύ μπορεί να χρειαστεί αντιβίωση από το στόμα για αερόβια και αναερόβια (π.χ augmentin-flagyl)



    Πηγή: www.galinos.gr

    Πρόληψη λύσσας

    -Εάν ένας άνθρωπος υποστεί γλύψιμο του δέρματος (όχι βλενογόννου), και το δέρμα δεν έχει σχίσιμο ή εκδορές καμιά θεραπεία δεν απαιτείται.

    -Εάν ο άνθρωπος δαγκωθεί από ζώο γνωστό, το ζώο είναι υπό επητήρηση για 10 ημέρες. Εάν το ζώο δεν εμφανίσει λύσσα δεν γίνεται θεραπεία. Αν όμως εμφανίσει λύσσα τότε γίνεται αντιλυσσικός ορός και εμβόλιο όταν το ζώο εμφανίσει τα πρώτα συμπτώματα λύσσας. Εάν το ζώο με λύσσα εξαφανιστεί και δεν εξετασθεί ο εγκέφαλος αρχίζεια αμέσως η θεραπεία.

    -Αν το δάγκωμα είναι βαρύ και το ζώο γνωστό γίνεται αντιλυσσικός ορός και το ζώο τίθεται υπό επιτήρηση. Αν το ζώο δεν εμφανίσει λύσσα σε 5 ημέρες δεν γίνεται άλλη θεραπεία. Αν εμφανίσει γίνεται εμβόλιο. Αν το ζώο εξαφανίσθηκε γίνεται ορός και εμβόλιο.

    Το αντιλυσσικό εμβόλιο γίνεται στον δελτοειδή μυ στους ενήλικες και τα μεγαλύτερα παιδιά και στην πρόσθια έξω επιφάνεια του μηρού στα βρέφη και νήπια.

    Σε περιοχές που η νόσος ενδημεί, τοποθετείται φίμωτρο στα ύποπτα ζώα, εμβολιάζονται τα αδέσποτα.

    HRIG: Αντιλυσσική ανοσοσφαιρίνη (ανθρώπινη).

    HDVC: Εμβόλιο αναπτυγμένο σε ανθρώπινα διπλοειδή κύτταρα.

    RVA: Προσροφημένο αντιλυσσικό εμβόλιο αναπτυγμένο σε διπλοειδή κύτταρα πιθήκου Rhesus.

    To εμβόλιο είναι εξασθενημένοι ιοί λύσσας από καλλιέργεια σε ανθρώπινα διπλοειδή κύτταρα (HDCV) ή διπλοειδή κύτταρα πιθήκου Rhesus (RVA).

    Eνδείξεις εμβολίου λύσσας

    Προφύλαξη από λύσσα μετά από πιθανή έκθεση στον ιό:

    α) Mετά από δήγμα άγνωστου ή λυσσασμένου σκύλου ή γάτας. Σε περίπτωση γνωστού ζώου, παρακολουθείται επί 10ήμερο

    β) Mετά από δήγμα νυκτερίδας, αλεπούς, λύκου ή άλλου άγριου ζώου

    γ) Mετά από δήγμα τρωκτικών ή λαγόμορφων ζώων, που δεν είναι δυνατόν να παρακολουθηθούν

    Προφυλακτικά σε κτηνίατρους, άτομα που ασχολούνται στο εργαστήριο με καλλιέργειες ιού λύσσας ή άτομα που βρίσκονται σε στενή επαφή με ζώα.

    Aντενδείξεις: Η κύηση δεν αποτελεί αντένδειξη για τον εμβολιασμό

    Aνεπιθύμητες ενέργειες: Συνήθως ερυθρότητα, οίδημα και πόνος στο σημείο του εμβολιασμού. Σπανίως, συστηματικές αλλεργικές αντιδράσεις, πυρετός, ρίγος, κεφαλαλγία, ζάλη, καταβολή δυνάμεων, αρθραλγίες κοιλιακά άλγη, διάρροια.

    Aλληλεπιδράσεις: Tα ανοσοκατασταλτικά και ανθελονοσιακά φάρμακα, όπως η χλωροκίνη και η κορτιζόνη μπορεί να παρεμποδίσουν την ανάπτυξη ανοσίας.

    Προσοχή στη χορήγηση: Σε άτομα που βρίσκονται σε ανοσοκαταστολή. Προσοχή! Δεν πρέπει να δίνονται στερινοειδή, γιατι καταστέλλουν την ανοσία. Χορηγούνται μόνο σε απειλητικές για τη ζωή νευροπαραλυτικές αντιδράσεις.

    Δοσολογία: α) Μετά από πιθανή έκθεση στον ιό συνιστώνται 5 δόσεις του 1 ml ενδομυϊκώς τις ημέρες 0, 3, 7, 14 και 28, και χορήγηση ειδικής υπεράνοσης ανοσοσφαιρίνης. Ο ΠOY πρόσφατα συνιστά και μία έκτη δόση 90 ημέρες, μετά την 1η δόση. Σε άτομα που έχουν εμβολιαστεί στο παρελθόν με 3 τουλάχιστον δόσεις, πρέπει να χορηγούνται μόνο 2 δόσεις, 0 και 3 ημέρες μετά την έκθεση. β) Σε προφυλακτική χορήγηση συνιστώνται 3 δόσεις του 1 ml ενδομυϊκώς τις ημέρες 0, 7, 21 ή 28 και αναμνηστικές δόσεις κάθε 2 χρόνια.

    Για την πρόληψη της  λύσσας απαιτείται  αυστηρή διενέργεια ελέγχων των εισαγομένων από τις γειτονικές χώρες σκύλων,  υποχρεωτικός εμβολιασμός όλων των σκύλων, με ευθύνη των ιδιοκτητών τους με προτεραιότητα στους ποιμενικούς και κυνηγετικούς σκύλους σε γεωγραφική ζώνη έκτασης και βάθους 30 km από τα σύνορα της χώρας και  παρακολούθηση  κάθε  ύποπτου ζώου άγριου ή κατοικίδιου που φέρει παρεμφερή κλινικά συμπτώματα με τη λύσσα (απρόκλητη επιθετικότητα, υπερβολική σιελόρροια, άρνηση φαγητού-νερού).

    Στον υποχρεωτικό εμβολιασμό των κατοικίδιων ζώων, διευκρινίζεται ότι στα δεσποζόμενα ζώα  εφαρμόζεται εμβολιασμός κατά της λύσσας με ευθύνη των ιδιοκτητών τους, ενώ τα αδέσποτα ζώα (σκύλοι-γάτες) τα οποία περισυλλέγονται από το ειδικό συνεργείο του Δήμου, προβλέπεται πρόγραμμα εμβολιασμού λύσσας και άλλων ασθενειών με ευθύνη του Δήμου και των φιλοζωικών οργανώσεων.

    Οι ιδιοκτήτες κατοικίδιων ζώων κάνουν  προληπτικό  εμβολιασμό σε αυτά κατά της λύσσας.

    Το πρόβλημα της λύσσας εντοπίζεται συχνότερα σε αδέσποτα ζώα που κατοικούν σε αγροτικές ή ημιαστικές περιοχές, όπου τα οικόσιτα ζώα είναι πιθανότερο να έρθουν σε επαφή με άγρια σαρκοφάγα.

    Στην Ευρώπη, κάθε χρόνο καταγράφονται και επιβεβαιώνονται περίπου 6.000 κρούσματα σε ζώα (κυρίως άγρια σαρκοφάγα), ενώ 8 με 10 άνθρωποι πεθαίνουν από λύσσα.

    Τα καλύτερα συμπληρώματα διατροφής για τις λοιμώξεις

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τις λοιμώξεις

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    www.emedi.gr