Δευτέρα, 29 Σεπτεμβρίου 2014 09:17

Αιματέμεση

Γράφτηκε από την
Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(3 ψήφοι)

Όταν κάποιος κάνει εμετό με αίμα

 Η αιματέμεση , ICD-10 Κ92.0 είναι ο έμετος με αίμα.

Η πηγή είναι γενικά ο ανώτερος γαστρεντερικός σωλήνας, συνήθως πάνω από το δωδεκαδάκτυλο.

Η αιματέμεση μπορεί εύκολα να συγχέεται με της αιμόπτυση (βήχας με αίμα), που είναι πιο συχνή.

Η αιματέμεση με αίμα άνω των 5,5 λίτρων θα μπορούσε να είναι απειλητική για τη ζωή.


Αιτίες αιματέμεσης:

  • Το σύνδρομο Mallory-Weiss: Το Mallory -Weiss αποτελεί σχάση της συνέχειας του βλεννογόνου του οισοφάγου και εμφανίζεται μετά από πολλούς εμέτους. Δεν αποτελεί μόνιμη βλάβη και δεν υπάρχει συσχέτιση με κάποια δίαιτα. Συχνά όμως εμφανίζεται μετά από μεγάλη κατανάλωση αλκοόλ.
  • Ερεθισμός και διάβρωση του βλεννογόνου του οισοφάγου ή του στομάχου.
  • Έμετος από κατάποση αίματος μετά από αιμορραγία στη στοματική κοιλότητα, τη μύτη ή το λαιμό.
  • Αγγειακές δυσλειτουργίες της γαστρεντερικής οδού, όπως αιμορραγία κιρσών οισοφάγου που είναι διευρυμένες φλέβες στα τοιχώματα του κάτω μέρους του οισοφάγου που αιμορραγούν, αλλά προκαλούν καθόλου πόνο. Συχνά προκαλείται από αλκοολική ηπατοπάθεια.
  • Όγκοι του στομάχου ή του οισοφάγου.
  • Δηλητηρίαση από ακτινοβολία.
  • Ιογενής αιμορραγικός πυρετός.
  • Γαστρεντερίτιδα.
  • Γαστρίτιδα.
  • Πεπτικό έλκος.
  • Γαστροοισοφαγική παλινδρόμηση, όπου το γαστρικό οξύ έχει ερεθίσει τον οισοφάγο σας.
  • Χρόνια ιογενής ηπατίτιδα.
  • Εντερική σχιστοσωμίαση (που προκαλείται από το παράσιτο σχιστόσωμα το μανσόνειο).
  • Κάπνισμα.
  • Ιατρογενείς τραυματισμοί (ενδοσκόπηση ή διοισοφάγειο υπερηχοκαρδιογράφημα).

•             Η κατάποση δηλητήριου όπως διαβρωτικό οξύ ή αρσενικό

•             Μια ασθένεια του αίματος , όπως η θρομβοκυτταροπενία, λευχαιμία, αιμοφιλία ή αναιμία

  • Σύνδρομο Zollinger-Ellison (σοβαρό πεπτικό έλκος).
  • Αρτηριοοισοφαγικό συρίγγιο.
  • Κίτρινος πυρετός.
  • Διαταραχές πηκτικότητας αίματος (αιμορροφιλία, λευχαιμίες, αντιπηκτικά)

Θεραπεία αιματέμεσης

Η αιματέμεση αντιμετωπίζεται ως ένα επείγον ιατρικό περιστατικό.

Το πιο ζωτικό σημείο είναι αν η απώλεια αίματος είναι ικανή για να προκαλέσει σοκ.

Εάν αυτό δεν συμβαίνει, ο ασθενής λαμβάνει έναν αναστολέα αντλίας πρωτονίων (π.χ. ομεπραζόλη), δεδομένου ότι οι μεταγγίσεις αίματος καθυστερούνται και ο ασθενής δεν λαμβάνει τίποτα από το στόμα μέχρι να γίνει ενδοσκόπηση. Κεντρικός φλεβικός καθετήρας τοποθετείται σε περίπτωση που ο ασθενής έχει περαιτέρω αιμορραγία και γίνεται ασταθής.

Σημαντική απώλεια αίματος

Σε μια "αιμοδυναμικά σημαντική ασταθή" περίπτωση αιματέμεσης, η καταπληξία και η ανάνηψη αποτελεί άμεση προτεραιότητα για την πρόληψη της καρδιακής ανακοπής. Υγρά ή / και αίμα χορηγείται, κατά προτίμηση με κεντρικό φλεβικό καθετήρα, και ο ασθενής προετοιμάζεται για επείγουσα ενδοσκόπηση. Χειρουργική εκτίμηση, συνήθως, ζητείται στην περίπτωση που η πηγή της αιμορραγίας δεν μπορεί να προσδιοριστεί ενδοσκοπικά, και η λαπαροτομία είναι απαραίτητη.

Η εξασφάλιση ανοιχτών αεραγωγών είναι μια κορυφαία προτεραιότητα για τους ασθενείς με αιματέμεση, ειδικά αν υπάρχει διαταραγμένο επίπεδο συνείδησης (ηπατική εγκεφαλοπάθεια σε κιρσούς οισοφάγου ασθενούς και γι' αυτό γίνεται διασωλήνωση του ασθενούς.

Τα καλύτερα συμπληρώματα διατροφής για την πρόληψη της αιματέμεσης

Πατήστε, εδώ, για να περαγγείλετε τα καλύτερα συμπληρώματα διατροφής για την πρόληψη της αιματέμεσης

Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με τον θεράποντα ιατρό

Διαβάστε, επίσης,

Η σχιστοσωμίαση

Ηπατίτιδα

Πρωτοπαθής χολική κίρρωση

Τι πρέπει να προσέχετε με τα αντιπηκτικά;

Έχετε καούρες στο στομάχι;

www.emedi.gr

Διαβάστηκε 5983 φορές Τελευταία τροποποίηση στις Σάββατο, 26 Ιανουαρίου 2019 19:59
Σαββούλα Μάλλιου Κριαρά

Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

Σχετικά Άρθρα

  • Δηλητηρίαση από αρσενικό Δηλητηρίαση από αρσενικό

    Χρήσιμες πληροφορίες για τη δηλητηρίαση από αρσενικό

    Δηλητηρίαση από αρσενικό είναι τοξική κατάσταση που προκαλείται από έκθεση στο αρσενικό.

    Χαρακτηριστικά:

    • Αίσθημα κόμπου στο λαιμό
    • Δυσφαγία 
    • Καυστικό άλγος στο γαστρεντερικό
    • Έμετοι 
    • Διάρροια 
    • Αφυδάτωση 
    • Πνευμονικό οίδημα
    • Νεφρική ανεπάρκεια 
    • Ηπατική ανεπάρκεια 

    Συνήθης πορεία - οξεία, χρόνια. 

    Η δηλητηρίαση από αρσενικό είναι μια ιατρική κατάσταση που εμφανίζεται λόγω των αυξημένων επιπέδων αρσενικού στον οργανισμό. Εάν η δηλητηρίαση από αρσενικό συμβεί σε σύντομο χρονικό διάστημα, τα συμπτώματα μπορεί να περιλαμβάνουν έμετο, κοιλιακό άλγος, εγκεφαλοπάθεια και υδαρή διάρροια που περιέχει αίμα. Η μακροχρόνια έκθεση μπορεί να οδηγήσει σε πάχυνση του δέρματος, σκουρότερο δέρμα, κοιλιακό άλγος, διάρροια, καρδιακές παθήσεις, μούδιασμα και καρκίνο. Ο πιο συνηθισμένος λόγος για μακροχρόνια έκθεση είναι το μολυσμένο πόσιμο νερό. Τα υπόγεια ύδατα τις περισσότερες φορές μολύνονται φυσικά. Ωστόσο, μπορεί επίσης να προκύψει μόλυνση από την εξόρυξη ή τη γεωργία. Μπορεί, επίσης, να βρεθεί στο έδαφος και στον αέρα. Τα συνιστώμενα επίπεδα στο νερό είναι μικρότερα από 10–50 μg/L (10–50 μέρη ανά δισεκατομμύριο). Άλλες οδοί έκθεσης περιλαμβάνουν τοποθεσίες τοξικών αποβλήτων και τα φάρμακα. Οι περισσότερες περιπτώσεις δηλητηρίασης είναι τυχαίες. Το αρσενικό δρα αλλάζοντας τη λειτουργία περίπου 200 ενζύμων. Η διάγνωση γίνεται με εξέταση των ούρων, του αίματος ή των μαλλιών. Η πρόληψη γίνεται με τη χρήση νερού που δεν περιέχει υψηλά επίπεδα αρσενικού. Αυτό μπορεί να επιτευχθεί με τη χρήση ειδικών φίλτρων ή με τη χρήση βρόχινου νερού.

    Για οξείες δηλητηριάσεις, η αντιμετώπιση της αφυδάτωσης είναι σημαντική. Μπορεί να χρησιμοποιηθεί διμερκαπτοηλεκτρικό οξύ ή σουλφονικό διμερκαπτοπροπάνιο, ενώ δε συνιστάται η διμερκαπρόλη.

    Μπορεί επίσης να χρησιμοποιηθεί η αιμοκάθαρση.

    Μέσω του πόσιμου νερού, περισσότεροι από 200 εκατομμύρια άνθρωποι παγκοσμίως εκτίθενται σε υψηλότερα από τα ασφαλή επίπεδα αρσενικού. Οι περιοχές που επλήγησαν περισσότερο είναι το Μπαγκλαντές και η Δυτική Βεγγάλη. Η έκθεση είναι επίσης πιο συχνή σε άτομα χαμηλού εισοδήματος και μειονότητες.

    Η οξεία δηλητηρίαση είναι ασυνήθιστη. 

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΔΗΛΗΤΗΡΙΑΣΗΣ ΜΕ ΑΡΣΕΝΙΚΟ

    Τα συμπτώματα της δηλητηρίασης από αρσενικό ξεκινούν με πονοκεφάλους, σύγχυση, σοβαρή διάρροια και υπνηλία. Καθώς αναπτύσσεται η δηλητηρίαση, μπορεί να εμφανιστούν σπασμοί και αλλαγές στη μελάγχρωση των νυχιών που ονομάζονται leukonychia striata (γραμμές του Mees ή οι ς). Όταν η δηλητηρίαση γίνεται οξεία, τα συμπτώματα μπορεί να περιλαμβάνουν διάρροια, έμετο, έμετο με αίμα, αίμα στα ούρα, μυϊκές κράμπες, απώλεια μαλλιών, πόνο στο στομάχι και περισσότερους σπασμούς. Τα όργανα του σώματος που συνήθως προσβάλλονται από δηλητηρίαση από αρσενικό είναι οι πνεύμονες, το δέρμα, τα νεφρά και το ήπαρ. Το τελικό αποτέλεσμα της δηλητηρίασης από αρσενικό είναι το κώμα και ο θάνατος. Το αρσενικό σχετίζεται με τις καρδιακές παθήσεις (καρδιαγγειακή νόσο που σχετίζεται με την υπέρταση), τον καρκίνο, το εγκεφαλικό (αγγειακά εγκεφαλικά νοσήματα), τις χρόνιες παθήσεις του κατώτερου αναπνευστικού και τον διαβήτη. Οι δερματικές επιδράσεις μπορεί να περιλαμβάνουν καρκίνο του δέρματος μακροπρόθεσμα, αλλά συχνά πριν από τον καρκίνο του δέρματος υπάρχουν διαφορετικές δερματικές βλάβες. Άλλες επιδράσεις μπορεί να περιλαμβάνουν σκουρόχρωμο δέρμα και πάχυνση του δέρματος. Η χρόνια έκθεση στο αρσενικό σχετίζεται με ανεπάρκεια βιταμίνης Α, η οποία σχετίζεται με καρδιακές παθήσεις και νυχτερινή τύφλωση. Η οξεία ελάχιστη θανατηφόρα δόση αρσενικού στους ενήλικες εκτιμάται ότι είναι 70 έως 200 mg ή 1 mg/kg/ημέρα.

    Καρκίνος και αρσενικό
     
    Το αρσενικό αυξάνει τον κίνδυνο καρκίνου. Η έκθεση σχετίζεται με καρκίνο του δέρματος, των πνευμόνων, του ήπατος και των νεφρών μεταξύ άλλων. Οι μεταλλαξιογόνες επιδράσεις του μπορεί να εξηγηθούν από την παρέμβαση στην επιδιόρθωση της εκτομής βάσης και νουκλεοτιδίου, τελικά μέσω της αλληλεπίδρασης με τις δομές των δακτύλων ψευδαργύρου. Το διμεθυλαρσινικό οξύ, DMA(V), προκαλεί σπασίματα της μονής έλικας του DNA που προκύπτουν από την αναστολή των επισκευαστικών ενζύμων σε επίπεδα από 5 έως 100 mM σε ανθρώπινα επιθηλιακά κύτταρα τύπου II. Το DMA(III) είναι, επίσης, άμεσα γονιδιοτοξικό με την πραγματοποίηση σχισμών σε υπερτυλιγμένο DNA ΦΧ174. Η αυξημένη έκθεση σε αρσενικό σχετίζεται με αυξημένη συχνότητα χρωμοσωμικών ανωμαλιών, μικροπυρήνων και ανταλλαγών των αδελφών χρωματιδίων. Μια εξήγηση για τις χρωμοσωμικές εκτροπές είναι η ευαισθησία της πρωτεΐνης τουμπουλίνης και της μιτωτικής ατράκτου στο αρσενικό. Οι ιστολογικές παρατηρήσεις επιβεβαιώνουν τις επιδράσεις στην κυτταρική ακεραιότητα, το σχήμα και την κίνηση. Το DMA(III) είναι σε θέση να σχηματίζει αντιδραστικά είδη οξυγόνου (ROS) μέσω αντίδρασης με το μοριακό οξυγόνο. Οι μεταβολίτες που προκύπτουν είναι η ρίζα διμεθυλαρσενικού και η ρίζα διμεθυλαρσενικού υπεροξυλίου. Τόσο το DMA(III) όσο και το DMA(V) απελευθερώνουν σίδηρο από τη σπλήνα, καθώς και από τη φερριτίνη του ανθρώπινου ήπατος εάν χορηγούνταν ταυτόχρονα με ασκορβικό οξύ. Έτσι, ο σχηματισμός ROS μπορεί να προωθηθεί. Επιπλέον, το αρσενικό μπορεί να προκαλέσει οξειδωτικό στρες εξαντλώντας τα αντιοξειδωτικά του κυττάρου, ειδικά αυτά που περιέχουν ομάδες θειόλης. Η συσσώρευση ROS όπως τα παραπάνω και ριζών υδροξυλίου, ριζών υπεροξειδίου και υπεροξειδίου του υδρογόνου προκαλεί ανώμαλη γονιδιακή έκφραση σε χαμηλές συγκεντρώσεις και βλάβες λιπιδίων, πρωτεϊνών και DNA σε υψηλότερες συγκεντρώσεις που τελικά οδηγούν σε κυτταρικό θάνατο. Τα επίπεδα της 8-υδροξυ-2'-δεοξυγουανοσίνης στα ούρα (ως βιοδείκτης βλάβης του DNA του ROS) αυξάνουν μετά από χορήγηση DMA(V). Τα υπεροξείδια των λιπιδίων του ορού (LPO) σε άτομα που εκτείθενται σε αρσενικό συσχετίζονται με τα επίπεδα ανόργανου αρσενικού και μεθυλιωμένων μεταβολιτών στο αίμα και αντιστρόφως συσχετίίζονται με τα επίπεδα μη πρωτεϊνικού σουλφυδρυλίου (NPSH) στο αίμα. Υπάρχει συσχέτιση των επιπέδων As στο αίμα με τα επίπεδα των αντιδραστικών οξειδωτικών στο πλάσμα και μια αντίστροφη σχέση με τα αντιοξειδωτικά του πλάσματος. Η μεθυλίωση μπορεί στην πραγματικότητα να είναι μια οδός αποτοξίνωσης όσον αφορά το οξειδωτικό στρες: τα αποτελέσματα έδειξαν ότι όσο χαμηλότερη ήταν η ικανότητα μεθυλίωσης As, τόσο χαμηλότερο ήταν το επίπεδο της αντιοξειδωτικής ικανότητας πλάσματος. Όπως αναθεωρήθηκε από τον Kitchin (2001), η θεωρία του οξειδωτικού στρες παρέχει μια εξήγηση για τις προτιμώμενες θέσεις όγκου που συνδέονται με την έκθεση σε αρσενικό. Λαμβάνοντας υπόψη ότι υπάρχει υψηλή μερική πίεση οξυγόνου στους πνεύμονες και το DMA(III) εκκρίνεται σε αέρια κατάσταση μέσω των πνευμόνων, αυτό φαίνεται να είναι ένας εύλογος μηχανισμός για την ευπάθεια. Το γεγονός ότι το DMA παράγεται με μεθυλίωση στο ήπαρ, εκκρίνεται μέσω των νεφρών και αργότερα αποθηκεύεται στην ουροδόχο κύστη, ευθύνεται για τους άλλους εντοπισμούς των όγκων. Όσον αφορά τη μεθυλίωση του DNA, προκύπτει από την αλληλεπίδραση του As με μεθυλοτρανσφεράσες που οδηγεί σε αδρανοποίηση των ογκοκατασταλτικών γονιδίων μέσω υπερμεθυλίωσης. Άλλοι δηλώνουν ότι η υπομεθυλίωση μπορεί να συμβεί λόγω έλλειψης SAM που οδηγεί σε ανώμαλη ενεργοποίηση των γονιδίων. Η έκθεση των πνευμόνων σε αρσενικό προκαλεί οκτώ διαφορετικά θραύσματα DNA με ευαίσθησία στη μεθυλίωση. Έξι από τα θραύσματα είναι υπερ- και δύο από αυτά είναι υπομεθυλιωμένα. Υπάρχουν υψηλότερα επίπεδα mRNA μεθυλτρανσφεράσης DNA και ενζυμική δραστηριότητα. Oi αλλιωμένοι αυξητικοί παράγοντες οδηγούν στον πολλαπλασιασμό των κυττάρων και συνεπώς στην καρκινογένεση. Από παρατηρήσεις, είναι γνωστό ότι η χρόνια δηλητηρίαση από αρσενικό χαμηλής δόσης μπορεί να οδηγήσει σε αυξημένη ανοχή στην οξεία τοξικότητά του. Τα κύτταρα GLC4/Sb30 του όγκου του πνεύμονα που υπερεκφράζουν το MRP1 συσσωρεύουν ελάχιστα αρσενικό. Αυτό προκαλείται μέσω της εξαρτώμενης από το MRP-1 εκροής. Η εκροή απαιτεί GSH, αλλά όχι σχηματισμό συμπλόκου As-GSH. Αν και έχουν προταθεί πολλοί μηχανισμοί, δε μπορεί να δοθεί συγκεκριμένο μοντέλο για τους μηχανισμούς της χρόνιας δηλητηρίασης από αρσενικό. Τα επικρατούντα γεγονότα τοξικότητας και καρκινογένεσης μπορεί να είναι αρκετά ειδικά για κάθε ιστό. Η τρέχουσα συναίνεση σχετικά με τον τρόπο καρκινογένεσης είναι ότι δρα κυρίως ως προαγωγέας όγκου. 
     
    ΑΙΤΙΑ ΔΗΛΗΤΗΡΙΑΣΗΣ ΜΕ ΑΡΣΕΝΙΚΟ
    • Πεντασθενές άλας του αρσενικού
    • Τρισθενές άλας του αρσενικού 
    • Αέρια αρσενικού 
    Το οργανικό αρσενικό είναι λιγότερο επιβλαβές από το ανόργανο αρσενικό. Τα θαλασσινά είναι μια κοινή πηγή του λιγότερο τοξικού οργανικού αρσενικού με τη μορφή αρσενοβεταΐνης. Το αρσενικό που αναφέρθηκε το 2012 σε χυμό φρούτων και ρύζι από την Consumer Reports ήταν κυρίως ανόργανο αρσενικό. Λόγω της υψηλής τοξικότητάς του, το αρσενικό χρησιμοποιείται σπάνια στον δυτικό κόσμο, αν και στην Ασία εξακολουθεί να είναι ένα δημοφιλές φυτοφάρμακο. Το αρσενικό απαντάται κυρίως επαγγελματικά στην τήξη μεταλλευμάτων ψευδαργύρου και χαλκού.
    • Πόσιμο νερό:

    Το αρσενικό βρίσκεται φυσικά στα υπόγεια ύδατα και παρουσιάζει σοβαρές απειλές για την υγεία όταν υπάρχουν υψηλές ποσότητες. Η χρόνια δηλητηρίαση από αρσενικό προκύπτει από την κατανάλωση μολυσμένου νερού πηγαδιών για μεγάλο χρονικό διάστημα. Πολλοί υδροφορείς περιέχουν υψηλή συγκέντρωση αλάτων αρσενικού. Οι κατευθυντήριες γραμμές του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας (ΠΟΥ) για την ποιότητα του πόσιμου νερού καθιέρωσαν το 1993 μια κατευθυντήρια τιμή 0,01 mg/L (10 μέρη ανά δισεκατομμύριο) για τα μέγιστα επίπεδα ρύπανσης αρσενικού στο πόσιμο νερό. Πιο πρόσφατα ευρήματα δείχνουν ότι η κατανάλωση νερού με επίπεδα τόσο χαμηλά όσο 0,00017 mg/L (0,17 μέρη ανά δισεκατομμύριο) για μεγάλες χρονικές περιόδους μπορεί να οδηγήσει σε αρσενίκωση. Η υπηρεσία προστασίας των ΗΠΑ ποσοτικοποίησε ότι η διά βίου έκθεση σε αρσενικό στο πόσιμο νερό σε συγκεντρώσεις 0,0017 mg/L (1,7 ppb), 0,00017 mg/L και 0,000017 mg/L σχετίζονται με κίνδυνο καρκίνου του δέρματος κατά τη διάρκεια της ζωής τους από 1 στι; 10.000, 1 στις 100.000 και 1 στσ 1.000.000 αντίστοιχα. Ο ΠΟΥ υποστηρίζει ότι ένα επίπεδο νερού 0,01 mg/L (10 ppb) ενέχει κίνδυνο 6 στις 10.000 πιθανότητες για κίνδυνο καρκίνου του δέρματος σε όλη τη ζωή και υποστηρίζει ότι αυτό το επίπεδο κινδύνου είναι αποδεκτό. Ένα από τα χειρότερα περιστατικά δηλητηρίασης από αρσενικό μέσω του νερού των πηγαδιών συνέβη στο Μπαγκλαντές, το οποίο ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας αποκάλεσε τη «μεγαλύτερη μαζική δηλητηρίαση πληθυσμού στην ιστορία» και αναγνωρίζεται ως μια σημαντική ανησυχία για τη δημόσια υγεία. Η μόλυνση στις ποτάμιες πεδιάδες Ganga-Brahmaputra στην Ινδία και Padma-Meghna στο Μπαγκλαντές έδειξε δυσμενείς επιπτώσεις στην ανθρώπινη υγεία. Τεχνικές εξόρυξης, όπως η υδραυλική θραύση, μπορεί να κινητοποιήσουν το αρσενικό στα υπόγεια ύδατα και τους υδροφόρους ορίζοντες λόγω της ενισχυμένης μεταφοράς μεθανίου και των επακόλουθων αλλαγών στις συνθήκες οξειδοαναγωγής, και να εγχύουν υγρό που περιέχει επιπλέον αρσενικό. Το Γεωλογικό Ινστιτούτο των ΗΠΑ εκτιμά ότι η μέση συγκέντρωση υπόγειων υδάτων είναι 1 μg/L ή λιγότερο, αν και ορισμένοι υπόγειοι υδροφόροι ορίζοντες, ιδιαίτερα στις δυτικές Ηνωμένες Πολιτείες, μπορεί να περιέχουν πολύ υψηλότερα επίπεδα. Για παράδειγμα, τα διάμεση επίπεδα στη Νεβάδα ήταν περίπου 8 μg/L, αλλά επίπεδα φυσικού αρσενικού έως και 1000 μg/L έχουν μετρηθεί στις Ηνωμένες Πολιτείες στο πόσιμο νερό. Γεωθερμικά ενεργές ζώνες, όπως στη Χαβάη και στο Εθνικό Πάρκο Yellowstone, στις ΗΠΑ  έχουν υψηλότερα επίπεδα αρσενικού. Το αρσενικό είναι δε χωράει εύκολα στα πλέγματα των κοινών ορυκτών που σχηματίζουν πετρώματα. Οι συγκεντρώσεις του αρσενικού είναι υψηλές κυρίως στα γεωθερμικά νερά που εκπλένουν τα ηπειρωτικά πετρώματα. Το αρσενικό σε θερμά γεωθερμικά ρευστά μέρη αποδείχθηκε ότι προέρχεται κυρίως από την έκπλυση των πετρωμάτων στο Εθνικό Πάρκο Yellowstone, στο Wyoming των ΗΠΑ, παρά από μάγματα. Στις δυτικές ΗΠΑ, υπάρχουν εισροές As (αρσενικού) στα υπόγεια και επιφανειακά ύδατα από γεωθερμικά ρευστά μέσα και κοντά στο Εθνικό Πάρκο Yellowstone, και σε άλλες δυτικές περιοχές. Τα υπόγεια ύδατα που σχετίζονται με ηφαιστειακά πετρώματα στην Καλιφόρνια περιέχουν As σε συγκεντρώσεις που κυμαίνονται έως και 48.000 μg/L, με κύρια πηγή τα θειούχα ορυκτά που φέρουν As. Τα γεωθερμικά νερά της Δομινίκας στις Μικρές Αντίλλες περιέχουν επίσης συγκεντρώσεις As >50 μg/L. Γενικά, το αρσενικό συσσωρεύεται σε διαφοροποιημένα μάγματα και σε άλλες δυτικές περιοχές με ορυκτά, όπως στο Κονέκτικατ των Η.Π.Α. και στην Πενσυλβάνια, όπου οι συγκεντρώσεις As στο νερό σε εγκαταλελειμμένα ορυχεία ανθρακίτη κυμαίνονται από <0,03 έως 15 μg/L και από εγκαταλελειμμένα ορυχεία ασφάλτου, από 0,10 έως 64 μg/L, με το 10% των δειγμάτων να υπερβαίνει τα όρια της Υπηρεσίας Προστασίας Περιβάλλοντος των Ηνωμένων Πολιτειών των 10 μg/L. το Wisconsin, οι συγκεντρώσεις As   σε ψαμμίτη και δολομίτη είναι τόσο υψηλές όσο 100 μg/L. Η οξείδωση του πυρίτη είναι η πιθανή πηγή του As. Στο Πιεμόντε της Πενσυλβάνια και το Νιου Τζέρσεϋ, τα υπόγεια ύδατα περιέχουν υψηλά επίπεδα As. Τα νερά εγχώριων πηγαδιών στην Πενσυλβάνια περιέχουν έως και 65 μg/L, ενώ στο Νιου Τζέρσεϋ η υψηλότερη συγκέντρωση που μετρήθηκε πρόσφατα είναι 215 μg/L.

    • Τροφή

     Από την τροφή λαμβάνεται μιαα μέση πρόσληψη 3,2 μg/ημέρα, με εύρος 1–20 μg/ημέρα. Τα τρόφιμα περιέχουν, επίσης, πολλές οργανικές ενώσεις αρσενικού. Οι βασικές οργανικές ενώσεις αρσενικού που μπορούν να βρεθούν τακτικά στα τρόφιμα (ανάλογα με τον τύπο τροφής) περιλαμβάνουν το μονομεθυλαρσονικό οξύ (MMAsV), το διμεθυλαρσινικό οξύ (DMAsV), την αρσενοβεταϊνη, την αρσενοχολίνη, τα αρσενοσάκχαρα και τα αρσενολιπίδια. Το DMAsV ή το MMAsV μπορεί να βρεθεί σε διάφορους τύπους ψαριών, καβουριών και μαλακίων, αλλά συχνά σε πολύ χαμηλά επίπεδα. Η αρσενοβεταΐνη είναι η κύρια μορφή αρσενικού στα θαλάσσια ζώα και, από όλες τις απόψεις, θεωρείται μια ένωση που δεν είναι τοξική από την ανθρώπινη κατανάλωση. Η αρσενοχολίνη, η οποία βρίσκεται κυρίως στις γαρίδες, είναι χημικά παρόμοια με την αρσενοβεταΐνη και θεωρείται ότι είναι «ουσιαστικά μη τοξική». Αν και η αρσενοβεταΐνη έχει μελετηθεί ελάχιστα, οι διαθέσιμες πληροφορίες δείχνουν ότι δεν είναι μεταλλαξιογόνος, ανοσοτοξική ή εμβρυοτοξική. Αρσενοσάκχαρα και αρσενολιπίδια έχουν εντοπιστεί. Η έκθεση σε αυτές τις ενώσεις και οι τοξικολογικές επιπτώσεις μελετώνται επί του παρόντος. Τα αρσενοσάκχαρα ανιχνεύονται κυρίως στα φύκια, αλλά βρίσκονται επίσης σε μικρότερο βαθμό στα θαλάσσια μαλάκια. Τα αρσενοσάκχαρα είναι σημαντικά λιγότερο τοξικά από τους μεταβολίτες του ανόργανου αρσενικού και του τρισθενούς μεθυλιωμένου αρσενικού. Έχει βρεθεί ότι το ρύζι είναι ιδιαίτερα ευαίσθητο στη συσσώρευση αρσενικού από το έδαφος. Το ρύζι που καλλιεργείται στις Ηνωμένες Πολιτείες έχει κατά μέσο όρο 260 ppb αρσενικό, σύμφωνα με μια μελέτη. αλλά η πρόσληψη αρσενικού στις ΗΠΑ παραμένει πολύ κάτω από τα συνιστώμενα από τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας όρια. Η Κίνα έχει θέσει ένα πρότυπο για τα όρια αρσενικού στα τρόφιμα (150 ppb), καθώς τα επίπεδα στο ρύζι υπερβαίνουν τα επίπεδα του νερού. Το αρσενικό είναι ένα πανταχού παρόν στοιχείο στο  πόσιμο νερό. Στις Ηνωμένες Πολιτείες, επίπεδα αρσενικού που είναι πάνω από τα φυσικά επίπεδα, αλλά εξακολουθούν να είναι πολύ κάτω από τα επίπεδα κινδύνου που ορίζονται στα ομοσπονδιακά πρότυπα ασφάλειας, έχουν ανιχνευθεί σε κοτόπουλα που εκτρέφονται στο εμπόριο. Η πηγή του αρσενικού φαίνεται να είναι τα πρόσθετα ζωοτροφών roxarsone και nitarsone, τα οποία χρησιμοποιούνται για τον έλεγχο της παρασιτικής μόλυνσης κοκκιδίωσης καθώς και για την αύξηση του βάρους και του χρωματισμού του δέρματος των πουλερικών. Υψηλά επίπεδα ανόργανου αρσενικού φέρεται να βρέθηκαν σε 83 κρασιά της Καλιφόρνια το 2015.

    • Έδαφος

    Η έκθεση στο αρσενικό στο έδαφος μπορεί να συμβεί μέσω πολλαπλών οδών. Σε σύγκριση με την πρόσληψη φυσικού αρσενικού από το νερό και τη διατροφή, το αρσενικό του εδάφους αποτελεί μόνο ένα μικρό κλάσμα της πρόσληψης.

    Αέρας

    Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή (2000) αναφέρει ότι τα επίπεδα αρσενικού στον αέρα κυμαίνονται από 0–1 ng/m3 σε απομακρυσμένες περιοχές, 0,2–1,5 ng/m3 σε αγροτικές περιοχές, 0,5–3 ng/m3 στις αστικές περιοχές και έως περίπου 50 ng /m3 κοντά σε βιομηχανικές εγκαταστάσεις. Με βάση αυτά τα δεδομένα, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή (2000) εκτίμησε ότι σε σχέση με τα τρόφιμα, το κάπνισμα τσιγάρων, το νερό και το έδαφος, ο αέρας συμβάλλει λιγότερο από το 1% της συνολικής έκθεσης σε αρσενικό.

    Φυτοφάρμακα

    Η χρήση φυτοφαρμάκων αρσενικού και μολύβδου έχει εξαλειφθεί αποτελεσματικά για περισσότερα από 50 χρόνια. Ωστόσο, λόγω της περιβαλλοντικής ανθεκτικότητας των φυτοφαρμάκων, εκτιμάται ότι εκατομμύρια στρέμματα γης εξακολουθούν να είναι μολυσμένα με υπολείμματα αρσενικού και μολύβδου. Αυτό παρουσιάζει μια δυνητικά σημαντική ανησυχία για τη δημόσια υγεία σε ορισμένες περιοχές των Ηνωμένων Πολιτειών (π.χ. Νιου Τζέρσεϊ, Ουάσιγκτον και Ουισκόνσιν), όπου μεγάλες εκτάσεις γης που χρησιμοποιήθηκαν ιστορικά ως οπωρώνες έχουν μετατραπεί σε οικιστικές κατασκευές. Υπάρχουν ακόμη ορισμένες σύγχρονες χρήσεις φυτοφαρμάκων με βάση το αρσενικό. Ο χρωμιωμένος αρσενικός χαλκός (CCA) έχει καταχωρηθεί για χρήση στις Ηνωμένες Πολιτείες από τη δεκαετία του 1940 ως συντηρητικό ξύλου, προστατεύοντας το ξύλο από έντομα και μικροβιακούς παράγοντες. Το 2003, οι κατασκευαστές CCA καθιέρωσαν την εθελοντική ανάκληση χρήσεων ξύλου επεξεργασμένου με CCA. Η τελική έκθεση EPA 2008 ανέφερε ότι το CCA εξακολουθεί να εγκρίνεται για χρήση σε μη οικιακές εφαρμογές, όπως σε θαλάσσιες εγκαταστάσεις (πασσάλους και κατασκευές), στύλους κοινής ωφελείας και κατασκευές αυτοκινητοδρόμων με άμμο.

    • Τήξη χαλκού

    Οι μελέτες έκθεσης στη βιομηχανία τήξης χαλκού είναι πολύ πιο εκτεταμένες και έχουν καθιερώσει οριστικούς δεσμούς μεταξύ του αρσενικού, ενός υποπροϊόντος της τήξης χαλκού, και του καρκίνου του πνεύμονα μέσω εισπνοής. Οι δερματικές και νευρολογικές επιδράσεις είναι μεγάλες. 

    maxresdefault 59

    • Τήξη χαλκού

    Οι μελέτες έκθεσης στη βιομηχανία τήξης χαλκού είναι πολύ πιο εκτεταμένες και έχουν καθιερώσει οριστικούς δεσμούς μεταξύ του αρσενικού, ενός υποπροϊόντος της τήξης χαλκού, και του καρκίνου του πνεύμονα μέσω εισπνοής. Οι δερματικές και νευρολογικές επιδράσεις είναι μεγάλες. 

    ΠΑΘΟΦΥΣΙΟΛΟΓΙΑ

    Το αρσενικό παρεμβαίνει στην κυτταρική μακροζωΐα μέσω αλλοστερικής αναστολής ενός βασικού μεταβολικού ενζύμου την πυροσταφυλική αφυδρογονάση (PDH), το οποίο καταλύει την οξείδωση του πυροσταφυλικού σε ακετυλο-CoA από το NAD+. Με την αναστολή του ενζύμου, το ενεργειακό σύστημα του κυττάρου διαταράσσεται με αποτέλεσμα την κυτταρική απόπτωση. Βιοχημικά, το αρσενικό εμποδίζει τη χρήση θειαμίνης με αποτέλεσμα μια κλινική εικόνα που μοιάζει με ανεπάρκεια θειαμίνης. Η δηλητηρίαση με αρσενικό μπορεί να αυξήσει τα επίπεδα γαλακτικού οξέος και να οδηγήσει σε γαλακτική οξέωση. Τα χαμηλά επίπεδα καλίου στα κύτταρα αυξάνουν τον κίνδυνο να αντιμετωπίσετε ένα απειλητικό για τη ζωή πρόβλημα του καρδιακού ρυθμού από το τριοξείδιο του αρσενικού. Το αρσενικό στα κύτταρα διεγείρει σαφώς την παραγωγή υπεροξειδίου του υδρογόνου (H2O2). Όταν το H2O2 αντιδρά με ορισμένα μέταλλα, όπως ο σίδηρος ή το μαγγάνιο, παράγει μια εξαιρετικά δραστική ρίζα υδροξυλίου. Το ανόργανο τριοξείδιο του αρσενικού που βρίσκεται στα υπόγεια ύδατα επηρεάζει ιδιαίτερα τα ελεγχόμενα από τάση κανάλια καλίου, διακόπτοντας την κυτταρική ηλεκτρολυτική λειτουργία με αποτέλεσμα νευρολογικές διαταραχές, καρδιαγγειακά επεισόδια όπως παρατεταμένο διάστημα QT, ουδετεροπενία, υψηλή αρτηριακή πίεση, δυσλειτουργία του κεντρικού νευρικού συστήματος και θάνατος. Η έκθεση στο αρσενικό παίζει βασικό ρόλο στην παθογένεση της αγγειακής ενδοθηλιακής δυσλειτουργίας καθώς απενεργοποιεί τη συνθάση του ενδοθηλιακού μονοξειδίου του αζώτου, οδηγώντας σε μείωση της παραγωγής και της βιοδιαθεσιμότητας του μονοξειδίου του αζώτου. Επιπλέον, η χρόνια έκθεση σε αρσενικό προκαλεί υψηλό οξειδωτικό στρες, το οποίο μπορεί να επηρεάσει τη δομή και τη λειτουργία του καρδιαγγειακού συστήματος. Επιπλέον, η έκθεση σε αρσενικό έχει σημειωθεί ότι προκαλεί αθηροσκλήρωση αυξάνοντας τη συσσώρευση αιμοπεταλίων και μειώνοντας την ινωδόλυση. Επιπλέον, η έκθεση σε αρσενικό μπορεί να προκαλέσει αρρυθμία αυξάνοντας το διάστημα QT και επιταχύνοντας την κυτταρική υπερφόρτωση ασβεστίου. Η χρόνια έκθεση στο αρσενικό ρυθμίζει προς τα πάνω την έκφραση του παράγοντα νέκρωσης όγκου-α, της ιντερλευκίνης-1, του μορίου προσκόλλησης των αγγειακών κυττάρων και του αγγειακού ενδοθηλιακού αυξητικού παράγοντα για την πρόκληση καρδιαγγειακής παθογένεσης. Το αρσενικό έχει επίσης αποδειχθεί ότι προκαλεί καρδιακή υπερτροφία ενεργοποιώντας ορισμένους μεταγραφικούς παράγοντες που εμπλέκονται στην παθολογική αναδιαμόρφωση της καρδιάς. Μελέτες ιστοκαλλιέργειας έδειξαν ότι οι ενώσεις του αρσενικού μπλοκάρουν και τα κανάλια IKr και Iks και, ταυτόχρονα, ενεργοποιούν τα κανάλια IK-ATP. Οι ενώσεις του αρσενικού διακόπτουν επίσης την παραγωγή ATP μέσω αρκετών μηχανισμών. Στο επίπεδο του κύκλου του κιτρικού οξέος, το αρσενικό αναστέλλει την πυροσταφυλική αφυδρογονάση και ανταγωνιζόμενος το φωσφορικό αποσυνδέει την οξειδωτική φωσφορυλίωση, αναστέλλοντας έτσι την ενεργειακά συνδεδεμένη μείωση του NAD+, τη μιτοχονδριακή αναπνοή και τη σύνθεση ATP. Η παραγωγή υπεροξειδίου του υδρογόνου είναι επίσης αυξημένη, η οποία μπορεί να σχηματίσει αντιδραστικά είδη οξυγόνου και οξειδωτικό στρες. Αυτές οι μεταβολικές παρεμβολές οδηγούν σε θάνατο από ανεπάρκεια οργάνων πολλαπλών συστημάτων, πιθανώς από νεκρωτικό κυτταρικό θάνατο και όχι από απόπτωση. Μπορεί να προκαλέσει σοβαρή αιμορραγία. 

    ΜΗΧΑΝΙΣΜΟΣ

    Το αρσενικό αναστέλλει όχι μόνο τον σχηματισμό ακετυλο-CoA αλλά και το ένζυμο ηλεκτρική αφυδρογονάση. Το αρσενικό μπορεί να αντικαταστήσει τα φωσφορικά σε πολλές αντιδράσεις. Είναι σε θέση να σχηματίσει Glc-6-αρσενικό in vitro. Ως εκ τούτου, έχει υποστηριχθεί ότι η εξοκινάση θα μπορούσε να ανασταλεί. (Τελικά αυτό μπορεί να είναι ένας μηχανισμός που οδηγεί σε μυϊκή αδυναμία σε χρόνια δηλητηρίαση από αρσενικό.) Στην αντίδραση αφυδρογονάσης 3-φωσφορικής γλυκεραλδεΰδης το αρσενικό επιτίθεται στο θειοεστέρα που συνδέεται με το ένζυμο. Το σχηματιζόμενο 1-αρσενο-3-φωσφογλυκερικό είναι ασταθές και υδρολύεται αυτόματα. Έτσι, ο σχηματισμός ATP στη γλυκόλυση αναστέλλεται ενώ παρακάμπτεται η αντίδραση της φωσφογλυκερικής κινάσης. (Επιπλέον, ο σχηματισμός του 2,3-διφωσφογλυκερικού στα ερυθροκύτταρα μπορεί να επηρεαστεί, ακολουθούμενος από υψηλότερη συγγένεια οξυγόνου της αιμοσφαιρίνης και στη συνέχεια ενισχυμένη κυάνωση.) και συνθέτουν 5'-διαρσενικά αδενοσίνη από ADP και αρσενικό παρουσία ηλεκτρικού. Έτσι, με διάφορους μηχανισμούς το αρσενικό οδηγεί σε διαταραχή της κυτταρικής αναπνοής και στη συνέχεια σε μειωμένο σχηματισμό ΑΤΡ.

    Αυτό είναι σύμφωνο με την παρατηρούμενη μείωση του ATP των εκτεθειμένων κυττάρων και τα ιστοπαθολογικά ευρήματα μιτοχονδριακής και κυτταρικής διόγκωσης, μείωση γλυκογόνου στα ηπατικά κύτταρα και λιπώδη αλλαγή στο ήπαρ, την καρδιά και τα νεφρά. Υπάρχει ενισχυμένη αρτηριακή θρόμβωση, αυξήσεις των επιπέδων σεροτονίνης, της θρομβοξάνης Α και των πρωτεϊνών προσκόλλησης στα αιμοπετάλια. Η επίδραση στο αγγειακό ενδοθήλιο μπορεί τελικά να προκληθεί από το επαγόμενο από το αρσενικό σχηματισμό μονοξειδίου του αζώτου. Αποδείχθηκε ότι οι συγκεντρώσεις +3 As ουσιαστικά χαμηλότερες από τις συγκεντρώσεις που απαιτούνται για την αναστολή της λυσοσωμικής πρωτεάσης καθεψίνης L στη Β κυτταρική σειρά TA3 είναι επαρκείς για να πυροδοτήσουν την απόπτωση στην ίδια Β κυτταρική σειρά, ενώ η τελευταία είναι ένας μηχανισμός που μεσολαβεί για τα ανοσοκατασταλτικά αποτελέσματα. Οι δύο μορφές ανόργανου αρσενικού, ανηγμένο (τρισθενές As(III)) και οξειδωμένο (πεντασθενές As(V)), μπορούν να απορροφηθούν και να συσσωρευτούν σε ιστούς και σωματικά υγρά. Στο ήπαρ, ο μεταβολισμός του αρσενικού περιλαμβάνει ενζυματική και μη ενζυματική μεθυλίωση. Ο πιο συχνά απεκκρινόμενος μεταβολίτης (≥ 90%) στα ούρα είναι το διμεθυλαρσινικό οξύ ή το κακοδυλικό οξύ και το DMA(V). Το διμεθυλαρσενικό οξύ είναι επίσης γνωστό ως Agent Blue και χρησιμοποιήθηκε ως ζιζανιοκτόνο στον αμερικανικό πόλεμο στο Βιετνάμ. Στους ανθρώπους, το ανόργανο αρσενικό ανάγεται μη ενζυματικά από πεντοξείδιο σε τριοξείδιο, χρησιμοποιώντας γλουταθειόνη (GSH) ή μεσολαβείται από ένζυμα. Η αναγωγή του πεντοξειδίου του αρσενικού σε τριοξείδιο του αρσενικού αυξάνει την τοξικότητα και τη βιοδιαθεσιμότητά του και η μεθυλίωση λαμβάνει χώρα μέσω των ενζύμων μεθυλοτρανσφεράσης. Η S-αδενοσυλομεθειονίνη (SAM) μπορεί να χρησιμεύσει ως δότης μεθυλίου. Χρησιμοποιούνται διάφορα μονοπάτια, με την κύρια οδό να εξαρτάται από την τρέχουσα περιβάλλον του κυττάρου. Οι μεταβολίτες που προκύπτουν είναι το μονομεθυλαρσονώδες οξύ, ΜΜΑ(III) και το διμεθυλαρσινώδες οξύ, DMA(III). Η μεθυλίωση είχε θεωρηθεί ως μια διαδικασία αποτοξίνωσης, αλλά η μείωση από +5 ως σε +3, όπως μπορεί να θεωρηθεί ως βιοενεργοποίηση αντ' αυτού. Μια άλλη πρόταση είναι ότι η μεθυλίωση να είναι μια αποτοξίνωση εάν δεν επιτρέπεται η συσσώρευση ενδιάμεσων ενδιάμεσων ουσιών ως [III], επειδή τα πεντασθενή οργανοαρσενικά έχουν χαμηλότερη συγγένεια με τις ομάδες θειόλης από τα ανόργανα πεντασθενή αρσενικά. Η μεθυλίωση είναι μια αποτοξίνωση μέσω επιταχυνόμενης απέκκρισης. Όσον αφορά την καρκινογένεση, έχει προταθεί ότι η μεθυλίωση πρέπει να θεωρείται ως τοξικότητα. Το αρσενικό, ειδικά το +3 As, δεσμεύεται με μονήρη, αλλά με υψηλότερη συγγένεια με τις γειτονικές σουλφυδρυλικές ομάδες, αντιδρά έτσι με μια ποικιλία πρωτεϊνών και αναστέλλει τη δραστηριότητά τους. Προτάθηκε επίσης ότι η δέσμευση του αρσενικού σε μη απαραίτητα σημεία μπορεί να συμβάλει στην αποτοξίνωση. Το αρσενικό αναστέλλει μέλη της οικογένειας της δισουλφιδικής οξειδορεδουκτάσης όπως την αναγωγάση της γλουταθειόνης και την αναγωγάση της θειορεδοξίνης. Το υπόλοιπο αδέσμευτο αρσενικό (≤ 10%) συσσωρεύεται στα κύτταρα, τα οποία με την πάροδο του χρόνου μπορεί να οδηγήσουν σε καρκίνους του δέρματος, της ουροδόχου κύστης, των νεφρών, του ήπατος, του πνεύμονα και του προστάτη. Άλλες μορφές τοξικότητας από αρσενικό στους ανθρώπους έχουν παρατηρηθεί στο αίμα, στο μυελό των οστών, στην καρδιά, στο κεντρικό νευρικό σύστημα, στο γαστρεντερικό, στις γονάδες, στους νεφρούς, στο ήπαρ, στο πάγκρεας και στο δέρμα.
    Η βραχυπρόθεσμη έκθεση σε αρσενικό έχει επιπτώσεις στη μετάδοση σήματος που προκαλούν οι πρωτεΐνες θερμικού σοκ με μάζες 27, 60, 70, 72, 90 και 110 kDa καθώς και η μεταλλοτιονεΐνη, η ουβικιτίνη, οι κινάσες [MAP] οι ενεργοποιημένες από τα μιτογόνα, η εξωκυτταρική ρυθμιζόμενη κινάση [ERK ] και οι c-jun τερματικές κινάσες [JNK] και p38. Μέσω του JNK και του p38 ενεργοποιεί τα c-fos, c-jun και egr-1 που συνήθως ενεργοποιούνται από αυξητικούς παράγοντες και κυτοκίνες. Τα αποτελέσματα εξαρτώνται σε μεγάλο βαθμό από το δοσολογικό καθεστώς και μπορεί να είναι και αντίστροφα. Όπως φαίνεται από ορισμένα πειράματα τα ROS που προκαλούνται από χαμηλά επίπεδα ανόργανου αρσενικού αυξάνουν τη μεταγραφή και τη δραστηριότητα της πρωτεΐνης ενεργοποιητή 1 (AP-1) και του πυρηνικού παράγοντα-κΒ (NF-κB) (ίσως ενισχύεται από αυξημένα επίπεδα MAPK), που έχει ως αποτέλεσμα την ενεργοποίηση του c-fos/c-jun, την υπερέκκριση προφλεγμονωδών και αυξητικών κυτοκινών που διεγείρουν τον πολλαπλασιασμό των κυττάρων. Υπάρχει αυξημένη έκφραση κυτοκίνης και κυτταρικός πολλαπλασιασμός στο δέρμα σε άτομα που εκτέθηκαν χρόνια σε πόσιμο νερό μολυσμένο με αρσενικό. Τα αυξημένα AP-1 και NF-κB προφανώς έχουν επίσης ως αποτέλεσμα μια προς τα πάνω ρύθμιση της πρωτεΐνης mdm2, η οποία μειώνει τα επίπεδα πρωτεΐνης p53. Έτσι, λαμβάνοντας υπόψη τη λειτουργία του p53, η έλλειψή του θα μπορούσε να προκαλέσει ταχύτερη συσσώρευση μεταλλάξεων που συμβάλλουν στην καρκινογένεση. Ωστόσο, τα υψηλά επίπεδα ανόργανου αρσενικού αναστέλλουν την ενεργοποίηση του NF-κΒ και τον πολλαπλασιασμό των κυττάρων. Υπάρχει αυξημένη δεσμευτική δραστηριότητα του AP-1 και του NF-κB μετά από οξεία (24 ώρες) έκθεση σε As +3, ενώ η μακροχρόνια έκθεση (10-12 εβδομάδες) έχει το αντίθετο αποτέλεσμα. Το πρώτο μπορεί να ερμηνευθεί ως αμυντική απάντηση ενώ το δεύτερο μπορεί να οδηγήσει σε καρκινογένεση. Όπως υποδεικνύουν τα αντικρουόμενα ευρήματα και οι συνδεδεμένες μηχανιστικές υποθέσεις, υπάρχει μια διαφορά στις οξείες και χρόνιες επιδράσεις του αρσενικού στη μεταγωγή του σήματος, η οποία δεν είναι ακόμη σαφώς κατανοητή. Μελέτες έχουν δείξει ότι το οξειδωτικό στρες που δημιουργείται από το αρσενικό μπορεί να διαταράξει τις οδούς μεταγωγής σήματος των πυρηνικών μεταγραφικών παραγόντων PPARs, AP-1 και NF-κB, καθώς και των προφλεγμονωδών κυτοκινών IL -8 και TNF-α. Η παρέμβαση του οξειδωτικού στρες με τις οδούς μεταγωγής σήματος μπορεί να επηρεάσει τις φυσιολογικές διεργασίες που σχετίζονται με την κυτταρική ανάπτυξη, τον μεταβολισμό, την ομοιόσταση της γλυκόζης, τον μεταβολισμό των λιπιδίων, την παχυσαρκία, την αντίσταση στην ινσουλίνη, τη φλεγμονή και τον διαβήτη-2. Πρόσφατα επιστημονικά στοιχεία έχουν αποσαφηνίσει τους φυσιολογικούς ρόλους των PPAR στην ω-υδροξυλίωση των λιπαρών οξέων και την αναστολή των προφλεγμονωδών μεταγραφικών παραγόντων (NF-κB και AP-1), των προφλεγμονωδών κυτοκινών (IL-1, -6, -8, -12 και TNF-α), τα μόρια προσκόλλησης cell4 (ICAM-1 και VCAM-1), την επαγώγιμη συνθάση μονοξειδίου του αζώτου, το προφλεγμονώδες μονοξείδιο του αζώτου (NO) και τους αντι-αποπτωτικοί παράγοντες. Επιδημιολογικές μελέτες έχουν προτείνει μια συσχέτιση μεταξύ της χρόνιας κατανάλωσης πόσιμου νερού μολυσμένου με αρσενικό και της συχνότητας εμφάνισης διαβήτη τύπου 2. Το ανθρώπινο ήπαρ μετά από έκθεση σε θεραπευτικά φάρμακα μπορεί να εμφανίσει ηπατική μη κιρρωτική πυλαία υπέρταση, ίνωση και κίρρωση. 
    ΔΙΑΓΝΩΣΗ
    Το αρσενικό μπορεί να μετρηθεί στο αίμα ή στα ούρα για την παρακολούθηση της υπερβολικής περιβαλλοντικής ή επαγγελματικής έκθεσης, για επιβεβαίωση της διάγνωσης δηλητηρίασης σε νοσηλευόμενα θύματα ή για βοήθεια στην ιατροδικαστική έρευνα σε περίπτωση θανατηφόρου υπερβολικής δόσης. Ορισμένες αναλυτικές τεχνικές είναι ικανές να διακρίνουν τις οργανικές από τις ανόργανες μορφές του στοιχείου. Οι οργανικές ενώσεις αρσενικού τείνουν να αποβάλλονται με τα ούρα σε αμετάβλητη μορφή, ενώ οι ανόργανες μορφές μετατρέπονται σε μεγάλο βαθμό σε οργανικές ενώσεις αρσενικού στο σώμα πριν από την απέκκριση στα ούρα. Ο τρέχων δείκτης βιολογικής έκθεσης για τους εργαζομένους στις Η.Π.Α. 35 μg/L ολικού αρσενικού στα ούρα μπορεί εύκολα να ξεπεραστεί από ένα υγιές άτομο που τρώει ένα γεύμα με θαλασσινά. Υπάρχουν διαθέσιμες εξετάσεις για τη διάγνωση της δηλητηρίασης με μέτρηση του αρσενικού στο αίμα, στα ούρα, στα μαλλιά και στα νύχια. Η εξέταση ούρων είναι η πιο αξιόπιστη εξέταση για την έκθεση σε αρσενικό τις τελευταίες ημέρες. Η εξέταση ούρων πρέπει να γίνει εντός 24-48 ωρών για ακριβή ανάλυση μιας οξείας έκθεσης. Οι δοκιμές στα μαλλιά και τα νύχια μπορούν να μετρήσουν την έκθεση σε υψηλά επίπεδα αρσενικού τους τελευταίους 6-12 μήνες. Αυτές οι δοκιμές μπορούν να καθορίσουν εάν κάποιος έχει εκτεθεί σε επίπεδα αρσενικού άνω του μέσου όρου. Δεν μπορούν, ωστόσο, να προβλέψουν εάν τα επίπεδα αρσενικού στο σώμα θα επηρεάσουν την υγεία.
     
    Η χρόνια έκθεση σε αρσενικό μπορεί να παραμείνει στα συστήματα του σώματος για μεγαλύτερο χρονικό διάστημα από μια βραχύτερη ή πιο μεμονωμένη έκθεση και μπορεί να ανιχνευθεί για μεγαλύτερο χρονικό διάστημα μετά την εισαγωγή του αρσενικού, σημαντικό στην προσπάθεια προσδιορισμού της πηγής της έκθεσης. Τα μαλλιά είναι ένας πιθανός βιοδείκτης για την έκθεση στο αρσενικό λόγω της ικανότητάς τους να αποθηκεύουν ιχνοστοιχεία από το αίμα. Τα ενσωματωμένα στοιχεία διατηρούν τη θέση τους κατά την ανάπτυξη της τρίχας. Έτσι, για μια χρονική εκτίμηση της έκθεσης, χρειάζεται να πραγματοποιηθεί ένας προσδιορισμός της σύνθεσης των μαλλιών με μία τρίχα. Αυτός ο τύπος βιοπαρακολούθησης έχει επιτευχθεί με νεότερες μικροαναλυτικές τεχνικές όπως η φασματοσκοπία φθορισμού ακτίνων Χ με βάση την ακτινοβολία σύγχροτρον (SXRF) και την εκπομπή ακτίνων Χ που προκαλείται από μικροσωματίδια (PIXE). Οι εξαιρετικά εστιασμένες και έντονες δέσμες μελετούν μικρές κηλίδες σε βιολογικά δείγματα επιτρέποντας την ανάλυση σε μικροεπίπεδο μαζί με τη χημική ειδοποίηση. Αυτή η μέθοδος χρησιμοποιείται για την παρακολούθηση των επιπέδων αρσενικού πριν, κατά τη διάρκεια και μετά τη θεραπεία με οξείδιο του αρσενικού σε ασθενείς με οξεία προμυελοκυτταρική λευχαιμία.
     
    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΔΗΛΗΤΗΡΙΑΣΗΣ ΜΕ ΑΡΣΕΝΙΚΟ
    • Χηλίωση: Η διμερκαπρόλη και το διμερκαπτοηλεκτρικό οξύ είναι χηλικοί παράγοντες που απομονώνουν το αρσενικό μακριά από τις πρωτεΐνες του αίματος και χρησιμοποιούνται για τη θεραπεία της οξείας δηλητηρίασης από αρσενικό. Η πιο σημαντική παρενέργεια είναι η υπέρταση. Η διμερκαπρόλη είναι σημαντικά πιο τοξική. Οι μονοεστέρες DMSA, π.χ. Τα MiADMSA, είναι πολλά υποσχόμενα αντίδοτα για τη δηλητηρίαση από αρσενικό.
    • Το συμπληρωματικό κάλιο μειώνει τον κίνδυνο εμφάνισης ενός απειλητικού για τη ζωή προβλήματος του καρδιακού ρυθμού από το τριοξείδιο του αρσενικού.
    • Πρόκληση εμέτου 
    • Γαστρική αναρρόφηση 
    • Γάλα 
    • Πενικιλλαμίνη 
    • Αιμοδιάλυση 

    Εγκυμοσύνη

    Η έκθεση σε αρσενικό μέσω των υπόγειων υδάτων είναι ιδιαίτερα ανησυχητική καθ' όλη τη διάρκεια της περιγεννητικής περιόδου. Οι έγκυες γυναίκες αποτελούν πληθυσμό υψηλού κινδύνου επειδή όχι μόνο οι μητέρες διατρέχουν κίνδυνο για δυσμενή έκβαση, αλλά η ενδομήτρια έκθεση ενέχει επίσης κινδύνους για την υγεία του βρέφους. Υπάρχει μια δοσοεξαρτώμενη σχέση μεταξύ της μητρικής έκθεσης στο αρσενικό και της βρεφικής θνησιμότητας, που σημαίνει ότι τα βρέφη που γεννήθηκαν από γυναίκες που εκτέθηκαν σε υψηλότερες συγκεντρώσεις ή εκτέθηκαν για μεγαλύτερες χρονικές περιόδους, έχουν υψηλότερο ποσοστό θνησιμότητας. Μελέτες έχουν δείξει ότι η κατάποση αρσενικού μέσω των υπόγειων υδάτων κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης εγκυμονεί κινδύνους για τη μητέρα, συμπεριλαμβανομένων, ενδεικτικά, του κοιλιακού πόνου, των εμέτων, της διάρροιας, των αλλαγών μελάγχρωσης του δέρματος και του καρκίνου. Η έρευνα έχει επίσης δείξει ότι η έκθεση σε αρσενικό προκαλεί επίσης χαμηλό βάρος γέννησης,  βρεφική θνησιμότητα κ.ά. Ορισμένες από αυτές τις επιδράσεις μπορεί να οφείλονται στις επιδράσεις του αρσενικού στην αύξηση του σωματικού βάρους της μητέρας κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης.

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα για αποτοξίνωση

    Πατήστε, εδώ, για τα παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για αποτοξίνωση

     25

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό

    Διαβάστε, επίσης,

    Πρωτοπαθή κακοήθη νεοπλάσματα του πνεύμονα

    Φθορίωση νερού

    Υπερκεράτωση

    Βασικοκυτταρικό καρκίνωμα

    Χρήσιμες πληροφορίες για την αλωπεκία

    Απλαστική αναιμία

    Δερματικό καρκίνωμα από πλακώδη κύτταρα

    Χρήσιμες πληροφορίες για το σύνδρομο Guillain - Barre

    Πνευμονία από εισρόφηση

    Νευρίτιδα

    Τα μέταλλα που περιέχει το ανθρώπινο σώμα

    Μήπως έχετε αναιμία;

    Ιδιοπαθής θρομβοπενική πορφύρα

    Σύνδρομο Mallory-Weiss

    Χρήσιμες πληροφορίες για το ζεόλιθο

    Πενικιλλαμίνη

    Τα οφέλη από την Ν-ακετυλοκυστεΐνη στην υγεία

    Τι πρέπει να προσέχετε με τα ωμέγα 3 λιπαρά οξέα

    Το έλαιο κάνναβης στις δερματικές παθήσεις

    Θεραπεία καρκίνου με χηλικές ενώσεις

    Τι πρέπει να αποφεύγουν όσοι έχουν καρκίνο

    Χορήγηση διττανθρακικών για την θεραπεία του καρκίνου

    Οξείες λευχαιμίες

    Όλες οι αιτίες των λευχαιμιών

    Χρήσιμες πληροφορίες για τα αντιοξειδωτικά

    Οι αιτίες του καρκίνου του πνεύμονα

    Αρσενικό

    Ασθένεια του ύπνου

    Πρώτες βοήθειες σε έκθεση χημικών ουσιών

    Επαγγελματικοί καρκίνοι

    Οι καλύτερες αντιοξειδωτικές τροφές

    Εναλλακτικές θεραπείες για τον καρκίνο

    Οι καλύτερες αντικαρκινικές τροφές

    Μήπως είσαστε αγχωμένοι και κουρασμένοι;

    Το απόλυτο συμπλήρωμα για αποτοξίνωση

    Οξεία Μυελογενής Λευχαιμία

    Πρόληψη καρκίνου πνεύμονος

    Ξεκινήστε να παίρνετε συμπληρώματα διατροφής

    Τα ελαφριά τσιγάρα βλάπτουν

    Γνωστοί παράγοντες που προκαλούν καρκίνο

    Πώς πρέπει να τρώγονται τα φρούτα

    Οξεία προμυελοκυτταρική λευχαιμία

    Αγγειοσάρκωμα

    Αιματέμεση

    Τι είναι τα ιχνοστοιχεία

    www.emedi.gr

     

  • Διαβητικό κώμα Διαβητικό κώμα

    Χρήσιμες πληροφορίες για το διαβητικό κώμα

    Διαβητικό κώμα είναι το κώμα του σοβαρού σακχαρώδη διαβήτη.

    Οξύ υπογλυκαιμικό κώμα.

    Υποξύ μη κετωτικό υπεργλυκαιμικό κώμα.

    Προοδευτικό κετοξικό κώμα.

    Συνήθης πορεία οξεία (υπογλυκαιμικό κώμα), υποξεία (μη κετωτικό υπεργλυκαιμικό κώμα), προϊούσα (κετοξεωτικό κώμα).

    Το διαβητικό κώμα είναι μια απειλητική για τη ζωή επιπλοκή του διαβήτη που προκαλεί απώλεια των αισθήσεων. Εάν έχετε διαβήτη, το επικίνδυνα υψηλό σάκχαρο στο αίμα (υπεργλυκαιμία) ή το επικίνδυνα χαμηλό σάκχαρο στο αίμα (υπογλυκαιμία) μπορεί να οδηγήσει σε διαβητικό κώμα. Εάν πέσετε σε διαβητικό κώμα, είστε ζωντανοί — αλλά δε μπορείτε να ξυπνήσετε ή να ανταποκριθείτε σε εικόνες, ήχους ή άλλους τύπους διέγερσης. Αν αφεθεί χωρίς θεραπεία, ένα διαβητικό κώμα μπορεί να είναι θανατηφόρο. Η ιδέα του διαβητικού κώματος είναι τρομακτική, αλλά μπορείτε να λάβετε μέτρα για να το αποτρέψετε. Ξεκινήστε ακολουθώντας το σχέδιο θεραπείας του διαβήτη σας.

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΔΙΑΒΗΤΙΚΟΥ ΚΩΜΑΤΟΣ

    Πριν αναπτύξετε διαβητικό κώμα, συνήθως θα εμφανίσετε σημεία και συμπτώματα υψηλού σακχάρου στο αίμα ή χαμηλού σακχάρου στο αίμα.

    Υψηλό σάκχαρο στο αίμα (υπεργλυκαιμία)

    Εάν το επίπεδο σακχάρου στο αίμα σας είναι πολύ υψηλό, μπορεί να εμφανίσετε:

    • Αυξημένη δίψα
    • Συχνουρία
    • Κούραση
    • Ναυτία και έμετος
    • Δυσκολία στην αναπνοή
    • Πόνος στο στομάχι
    • Φρουτώδης μυρωδιά αναπνοής
    • Πολύ ξηρό στόμα
    • Ένας γρήγορος καρδιακός παλμός

    Χαμηλό σάκχαρο αίματος (υπογλυκαιμία)

    Τα σημεία και τα συμπτώματα χαμηλού επιπέδου σακχάρου στο αίμα μπορεί να περιλαμβάνουν:

    • Τρέμουλο ή νευρικότητα
    • Ανησυχία
    • Κούραση
    • Αδυναμία
    • Εφίδρωση
    • Πείνα
    • Ναυτία
    • Ζάλη 
    • Δυσκολία στην ομιλία
    • Σύγχυση

    Μερικοί άνθρωποι, ειδικά εκείνοι που έχουν διαβήτη για μεγάλο χρονικό διάστημα, αναπτύσσουν μια κατάσταση γνωστή ως έλλειψη επίγνωσης της υπογλυκαιμίας και δεν θα έχουν τα προειδοποιητικά σημάδια που σηματοδοτούν πτώση του σακχάρου στο αίμα. Εάν εμφανίσετε συμπτώματα υψηλού ή χαμηλού σακχάρου στο αίμα σας, ελέγξτε το σάκχαρό σας και ακολουθήστε το σχέδιο θεραπείας του διαβήτη με βάση τα αποτελέσματα των εξετάσεων. Εάν δεν αισθάνεστε καλύτερα ή αισθάνεστε χειρότερα, καλέστε για βοήθεια έκτακτης ανάγκης. Το διαβητικό κώμα είναι επείγουσα ιατρική κατάσταση. 

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΔΙΑΒΗΤΙΚΟΥ ΚΩΜΑΤΟΣ

    • Υπογλυκαιμικό κώμα: γλυκόζη
    • Θεραπεία με υγρά και ηλεκτρολύτες
    • Υπεργλυκαιμικό κώμα: ινσουλίνη 
    • Αποκατάσταση υγρών 
    • Κώμα της γαλακτικής οξέωσης: αποκατάσταση υγρών 
    • Αγγειοσυσπαστικά φάρμακα
    • Οξυγόνο
    • Κώμα της γαλακτικής οξέωσης: αντιβιοτικά
    • Διττανθρακικά 
    • Αιμοδιάλυση
    • Διχλωροξικά

     Inkedbe9e8317fa1972d5316c70bce6a344a2 LI

    ΑΙΤΙΑ ΔΙΑΒΗΤΙΚΟΥ ΚΩΜΑΤΟΣ

    • Υπογλυκαιμία
    • Κετοξέωση
    • Μη κετωτική υπεργλυκαιμία 
    • Γαλακτική οξέωση

    Το σάκχαρο στο αίμα που είναι είτε πολύ υψηλό είτε πολύ χαμηλό για πολύ μεγάλο χρονικό διάστημα μπορεί να προκαλέσει διάφορες σοβαρές καταστάσεις, οι οποίες μπορούν να οδηγήσουν σε διαβητικό κώμα.

    • Διαβητική κετοξέωση. Εάν τα μυϊκά σας κύτταρα λιμοκτονούν για ενέργεια, το σώμα σας μπορεί να ανταποκριθεί διασπώντας τα αποθέματα λίπους. Αυτή η διαδικασία σχηματίζει τοξικά οξέα γνωστά ως κετόνες. Εάν έχετε κετόνες (μετρούμενες στο αίμα ή στα ούρα) και υψηλό σάκχαρο στο αίμα, η κατάσταση ονομάζεται διαβητική κετοξέωση. Αν αφεθεί χωρίς θεραπεία, μπορεί να οδηγήσει σε διαβητικό κώμα. Η διαβητική κετοξέωση είναι πιο συχνή στον διαβήτη τύπου 1, αλλά μερικές φορές εμφανίζεται σε διαβήτη τύπου 2 ή διαβήτη κύησης.
    • Διαβητικό υπερωσμωτικό κώμα. Εάν το επίπεδο σακχάρου στο αίμα σας ξεπεράσει τα 600 χιλιοστόγραμμα ανά δεκατόλιτρο (mg/dL) ή τα 33,3 χιλιοστόγραμμα ανά λίτρο (mmol/L), η κατάσταση ονομάζεται διαβητικό υπερωσμωτικό σύνδρομο. Τα σοβαρά υψηλά επίπεδα σακχάρου στο αίμα κάνουν το αίμα σας παχύρρευστο και γλυκό. Η περίσσεια ζάχαρης περνά από το αίμα σας στα ούρα σας, γεγονός που ενεργοποιεί μια διαδικασία φιλτραρίσματος που αντλεί τεράστιες ποσότητες υγρών από το σώμα σας. Αν αφεθεί χωρίς θεραπεία, αυτό μπορεί να οδηγήσει σε απειλητική για τη ζωή αφυδάτωση και διαβητικό κώμα. Περίπου το 25-50% των ατόμων με διαβητικό υπερωσμωτικό σύνδρομο αναπτύσσουν κώμα.
    • Υπογλυκαιμία. Ο εγκέφαλός σας χρειάζεται γλυκόζη για να λειτουργήσει. Σε σοβαρές περιπτώσεις, το χαμηλό σάκχαρο στο αίμα μπορεί να σας κάνει να λιποθυμήσετε. Η υπογλυκαιμία μπορεί να προκληθεί από υπερβολική ποσότητα ινσουλίνης ή ανεπαρκή τροφή. Η πολύ έντονη άσκηση ή η υπερβολική κατανάλωση αλκοόλ μπορεί να έχουν το ίδιο αποτέλεσμα.

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΔΙΑΒΗΤΙΚΟΥ ΚΩΜΑΤΟΣ

    Οποιοσδήποτε έχει διαβήτη κινδυνεύει να παρουσιάσει διαβητικό κώμα, αλλά οι ακόλουθοι παράγοντες μπορούν να αυξήσουν τον κίνδυνο:

    • Προβλήματα χορήγησης ινσουλίνης. Εάν χρησιμοποιείτε αντλία ινσουλίνης, πρέπει να ελέγχετε συχνά το σάκχαρό σας. Η παροχή ινσουλίνης μπορεί να σταματήσει εάν η αντλία αποτύχει ή ο σωλήνας (καθετήρας) συστραφεί ή πέσει από τη θέση του. Η έλλειψη ινσουλίνης μπορεί να οδηγήσει σε διαβητική κετοξέωση.
    • Ασθένεια, τραύμα ή χειρουργική επέμβαση. Όταν είστε άρρωστοι ή τραυματισμένοι, τα επίπεδα σακχάρου στο αίμα τείνουν να αυξάνονται, μερικές φορές δραματικά. Αυτό μπορεί να προκαλέσει διαβητική κετοξέωση εάν έχετε διαβήτη τύπου 1 και δεν αυξήσετε τη δόση της ινσουλίνης σας για να αντισταθμίσετε. Ιατρικές καταστάσεις, όπως η συμφορητική καρδιακή ανεπάρκεια ή η νεφρική νόσος, μπορεί επίσης να αυξήσουν τον κίνδυνο διαβητικού υπερωσμωτικού συνδρόμου.
    • Κακή διαχείριση του διαβήτη. Εάν δεν παρακολουθείτε σωστά το σάκχαρό σας ή δεν παίρνετε τα φάρμακά σας σύμφωνα με τις οδηγίες, θα έχετε μεγαλύτερο κίνδυνο να αναπτύξετε μακροχρόνιες επιπλοκές και διαβητικό κώμα.
    • Σκόπιμη παράλειψη γευμάτων ή ινσουλίνης. Μερικές φορές, τα άτομα με διαβήτη που έχουν επίσης διατροφικές διαταραχές επιλέγουν να μην χρησιμοποιούν την ινσουλίνη τους σύμφωνα με τις οδηγίες με την ελπίδα να χάσουν βάρος. Αυτή είναι μια επικίνδυνη, απειλητική για τη ζωή πρακτική που αυξάνει τον κίνδυνο διαβητικού κώματος.
    • Πίνοντας αλκοόλ. Το αλκοόλ μπορεί να έχει απρόβλεπτες επιπτώσεις στο σάκχαρό σας. Οι καταπραϋντικές επιδράσεις του αλκοόλ μπορεί να σας κάνουν πιο δύσκολο να γνωρίζετε πότε έχετε συμπτώματα χαμηλού σακχάρου στο αίμα. Αυτό μπορεί να αυξήσει τον κίνδυνο διαβητικού κώματος που προκαλείται από υπογλυκαιμία.
    • Χρήση ναρκωτικών. Τα ναρκωτικά, όπως η κοκαΐνη και το έκσταση, μπορούν να αυξήσουν τον κίνδυνο σοβαρών υψηλών επιπέδων σακχάρου στο αίμα και καταστάσεων που συνδέονται με διαβητικό κώμα.

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ ΔΙΑΒΗΤΙΚΟΥ ΚΩΜΑΤΟΣ

    Αν αφεθεί χωρίς θεραπεία, ένα διαβητικό κώμα μπορεί να οδηγήσει σε:

    • Μόνιμη εγκεφαλική βλάβη
    • Θάνατος

    ΠΡΟΛΗΨΗ-ΑΠΟΦΥΓΗ ΔΙΑΒΗΤΙΚΟΥ ΚΩΜΑΤΟΣ

    Ο καλός καθημερινός έλεγχος του διαβήτη σας μπορεί να σας βοηθήσει να αποτρέψετε το διαβητικό κώμα.

    Λάβετε υπόψιν αυτές τις συμβουλές:

    • Ακολουθήστε το διατροφικό σας πρόγραμμα. Τα σταθερά σνακ και τα γεύματα μπορούν να σας βοηθήσουν να ελέγξετε τα επίπεδα σακχάρου στο αίμα σας.
    • Παρακολουθήστε το επίπεδο σακχάρου στο αίμα σας. Οι συχνές εξετάσεις σακχάρου στο αίμα μπορούν να σας πουν εάν διατηρείτε τα επίπεδα σακχάρου στο αίμα σας στο εύρος στόχου σας — και να σας προειδοποιήσουν για επικίνδυνα υψηλά ή χαμηλά επίπεδα. Ελέγχετε πιο συχνά εάν έχετε ασκηθεί γιατί η άσκηση μπορεί να προκαλέσει πτώση των επιπέδων σακχάρου στο αίμα, ακόμη και ώρες αργότερα, ειδικά εάν δεν ασκείστε τακτικά.
    • Πάρτε τα φάρμακά σας σύμφωνα με τις οδηγίες. Εάν έχετε συχνά επεισόδια υψηλού ή χαμηλού σακχάρου στο αίμα, ενημερώστε το γιατρό σας. Μπορεί να χρειαστεί να προσαρμόσει τη δόση ή το χρόνο λήψης του φαρμάκου σας.
    • Κάντε ένα πλάνο ασθενειών. Η ασθένεια μπορεί να προκαλέσει μια απροσδόκητη αλλαγή στο σάκχαρο του αίματος. Εάν είστε άρρωστοι και δε μπορείτε να φάτε, το σάκχαρό σας μπορεί να πέσει. Εξετάστε το ενδεχόμενο να έχετε γλυκαγόνη σε περίπτωση έκτακτης ανάγκης.
    • Ελέγξτε για κετόνες όταν το σάκχαρό σας είναι υψηλό. Ελέγξτε τα ούρα σας για κετόνες όταν το επίπεδο σακχάρου στο αίμα σας είναι πάνω από 250 mg/dL (14 mmol/L) σε περισσότερες από δύο διαδοχικές εξετάσεις, ειδικά εάν είστε άρρωστος. Εάν έχετε μεγάλη ποσότητα κετονών, καλέστε το γιατρό σας για συμβουλές. Καλέστε αμέσως το γιατρό σας εάν έχετε οποιοδήποτε επίπεδο κετονών και κάνετε εμετό. Τα υψηλά επίπεδα κετονών μπορεί να οδηγήσουν σε διαβητική κετοξέωση, η οποία μπορεί να οδηγήσει σε κώμα.
    • Έχετε διαθέσιμες πηγές γλυκαγόνης και ταχείας δράσης ζάχαρη. Εάν παίρνετε ινσουλίνη για τον διαβήτη σας, βεβαιωθείτε ότι έχετε γλυκαγόνη και πηγές ζάχαρης ταχείας δράσης, όπως δισκία γλυκόζης ή χυμό πορτοκαλιού, άμεσα διαθέσιμα για τη θεραπεία των χαμηλών επιπέδων σακχάρου στο αίμα.
    • Εξετάστε το ενδεχόμενο μιας συνεχούς παρακολούθησης γλυκόζης (CGM), ειδικά εάν αντιμετωπίζετε προβλήματα με τη διατήρηση σταθερών επιπέδων σακχάρου στο αίμα ή δεν αισθάνεστε τα συμπτώματα χαμηλού σακχάρου στο αίμα. Οι συσκευές αυτές χρησιμοποιούν έναν μικρό αισθητήρα που εισάγεται κάτω από το δέρμα για να παρακολουθούν τις τάσεις στα επίπεδα σακχάρου στο αίμα σας και να μεταδίδουν τις πληροφορίες σε μια ασύρματη συσκευή. Αυτές οι συσκευές μπορούν να σας ειδοποιήσουν όταν το σάκχαρό σας είναι επικίνδυνα χαμηλό ή εάν πέφτει πολύ γρήγορα. 
    • Πίνετε αλκοόλ με προσοχή. Επειδή το αλκοόλ μπορεί να έχει απρόβλεπτη επίδραση στο σάκχαρο του αίματός σας, φροντίστε να έχετε ένα σνακ ή ένα γεύμα όταν πίνετε, εάν επιλέξετε να πιείτε καθόλου.
    • Εκπαιδεύστε τους αγαπημένους σας, τους φίλους και τους συναδέλφους σας. Διδάξτε στα αγαπημένα σας πρόσωπα και σε άλλους στενούς επαφές πώς να αναγνωρίζουν τα πρώιμα σημεία και συμπτώματα των ακραίων σακχάρων στο αίμα και πώς να κάνουν επείγουσες ενέσεις. Εάν λιποθυμήσετε, κάποιος θα πρέπει να μπορεί να καλέσει για βοήθεια έκτακτης ανάγκης.
    • Φορέστε ένα βραχιόλι ιατρικής ταυτότητας. Εάν δεν έχετε τις αισθήσεις σας, η ταυτότητα μπορεί να παρέχει πολύτιμες πληροφορίες στους φίλους, τους συναδέλφους σας και άλλους, συμπεριλαμβανομένου του προσωπικού έκτακτης ανάγκης.

    Τα καλύτερα συμπληρώματα διατροφής για το διαβήτη

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για το διαβήτη

    diabetic coma

     

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό

    Διαβάστε, επίσης,

    Μη ινσουλινοεξαρτώμενος σακχαρώδης διαβήτης (τύπου 2)

    Διαβητική υπογλυκαιμία

    Μη διαβητική υπογλυκαιμία

    Χρήσιμες πληροφορίες για τη διαβητική αμφιβληστροειδοπάθεια

    Διαβητική κετοξέωση

    Οξέωση

    Ο ασθενής με δύσπνοια στα επείγοντα

    Μάθετε να αξιολογείτε την γενική ούρων

    Καταστάσεις που δεν απαιτούν χειρουργείο

    Θεραπευτικός οραματισμός για τη θεραπεία του διαβήτη

    Υποτάσσοντας το Διαβήτη τύπου 2

    Τα οφέλη στην υγεία από τη ρεσβερατρόλη

    Χρήσιμες συμβουλές για όσους έχουν διαβήτη

    Νηστεία για την πρόληψη και θεραπεία του διαβήτη

    Τα επικίνδυνα τεχνητά γλυκαντικά

    Τι πρέπει να προσέχουν οι διαβητικοί στις διακοπές

    Χρήσιμες πληροφορίες για το χρώμιο - Emedi

    Πώς η αλόη βοηθάει στον διαβήτη

    Ανορεξία και καχεξία στον καρκίνο

    Ο σακχαρώδης διαβήτης μπορεί να αντιμετωπισθεί με συμπληρώματα διατροφής

    Οι βιταμίνες για αποτοξίνωση από τα βαρέα μέταλλα

    Τα οφέλη από τα φύκια στην υγεία

    Το ορθομοριακό νερό είναι το καλύτερο νερό

    Συμπληρώματα διατροφής για ρύθμιση των επιπέδων του σακχάρου

    Τι είναι τα ιχνοστοιχεία

    Οι απαραίτητες βιταμίνες για τους διαβητικούς

    Γνωστοί παράγοντες που προκαλούν καρκίνο

    Συμπληρώματα διατροφής για διαβητικούς

    Μήπως είσαστε αγχωμένοι και κουρασμένοι;

    Κάψτε το λίπος σας τρώγοντας

    Πότε είναι απαραίτητο το χρώμιο στον οργανισμό;

    Διατροφή για τον υποθυρεοειδισμό

    Ντομάτα

    Αλόη Βέρα

    Χρήσιμες πληροφορίες για την αγριελιά

    Λούπινα

    Δεν παίζει ρόλο μόνο το φαγητό στην απορρύθμιση του σακχάρου

    Συμβουλές για διαβητικούς που κάνουν συχνά ταξίδια

    Οι διαβητικοί παθαίνουν υπογλυκαιμία μετά το σεξ

    Επιθέματα ινσουλίνης

    Πότε να κάνετε έλεγχο για διαβήτη

    Αυτοκόλλητο για τη μέτρηση σακχάρου στο αίμα

    Η καλύτερη αντιμετώπιση της υπεργλυκαιμίας στο διαβήτη

    Το σιρόπι από σφένδαμο είναι φάρμακο

    Όλες οι ασθένειες ξεκινούν από το έντερο

    Τα γαλακτοκομικά με πολλά λιπαρά είναι καλύτερα για την πρόληψη του διαβήτη

    Χρήσιμα αφεψήματα για τους διαβητικούς

    Τι πρέπει να προσέχουν οι διαβητικοί

    Οι κανόνες της διατροφής στον διαβήτη

    Οι καλύτεροι μετρητές σακχάρου

    Αναλώσιμα Διαβήτη

    Μεταυπογλυκαιμική υπεργλυκαιμία

    Πρόληψη υπογλυκαιμίας

    Τι πρέπει να προσέχουν οι διαβητικοί τους καλοκαιρινούς μήνες

    Σύγχρονη αντιμετώπιση του διαβήτη

    Η νέα ινσουλίνη

    Ταινίες εξέτασης ούρων

    Οι απαραίτητες βιταμίνες για τους διαβητικούς

    Χειρουργική αντιμετώπιση του Σακχαρώδη Διαβήτη

    Τι είναι η καμπύλη σαχκάρου

    Τι είναι ο γλυκαιμικός δείκτης

    Μεταβολικό σύνδρομο

    Γιατί όσοι έχουν διαβήτη δεν πρέπει να καπνίζουν

    Διαβητικό πόδι

    Διαιτολόγιο για διαβητικούς

    Λιραγλουτίδη

    Διαβητική Αμφιβληστροειδοπάθεια

    Πώς επηρεάζεται η ψυχολογία στον διαβήτη;

    Μετφορμίνη

    Η Β12 για τη διαβητική νευροπάθεια

    Το Actos αυξάνει την πιθανότητα για καρκίνο ουροδόχου κύστεως

    Το πικρό πεπόνι κάνει καλό στην υγεία

    Το ασβέστιο και το μαγνήσιο μαζί κάνουν θαύματα

    Συμβουλές για να απαλλαγείτε από τις χρόνιες ασθένειες

    Η Β12 για τη διαβητική νευροπάθεια

    Πώς επηρεάζεται η ψυχολογία στον διαβήτη;

    Ρύζι κόκκινης μαγιάς για τη χοληστερίνη

    Συμπληρώματα διατροφής για διαβητικούς

    Συμπληρώματα διατροφής για ρύθμιση των επιπέδων του σακχάρου

    Κόλπο για να απαλλαγείτε από το μεταβολικό σύνδρομο

    Λιραγλουτίδη

    www.emedi.gr

  • Χρήσιμες πληροφορίες για τη συστροφή όρχεως Χρήσιμες πληροφορίες για τη συστροφή όρχεως

    Συστροφή όρχεως

    Συστροφή του όρχεως και του σπερματικού τόνου που οδηγεί σε οξεία ισχαιμία 

    • Συστροφή εντός του ελύτρου: συμβαίνει μέσα στον ελυτροειδή χιτώνα
    • Συστροφή εκτός του ελύτρου: περιλαμβάνει συστροφή του όρχεως, του τόνου και της ελυτροειδούς απόφυσης (ιδιαίτερα σε νεογνά και σε όρχεις που δεν έχουν κατέλθει) 

    Επικρατέστερη ηλικία: Συμβαίνει από τη νεογνική περίοδο έως την 7η δεκαετία της ζωής. Τα 2/3 των περιπτώσεων συμβαίνουν στη 2η δεκαετία, με κορυφαία ηλικία αυτή των 14 ετών. Δεύτερη κορυφή επίπτωσης στα νεογνά

    Επικρατέστερο φύλο: Μόνο άνδρες

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΣΥΣΤΡΟΦΗΣ ΟΡΧΕΩΣ

    • Το όσχεο είναι μεγενθυμένο, ερυθρό και οιδηματώδες 
    • Πρώτο σύμπτωμα είναι ο πόνος (αιφνίδιας ή σταδιακής έναρξης, αυξανόμενης έντασης)
    • Ναυτία και έμετος είναι συχνά
    • Πυρετός μπορεί να υπάρχει 
    • Ο όρχις είναι εξαιρετικά ευαίσθητος 
    • Οι όρχεις μπορεί να βρίσκονται ψηλά στο όσχεο, με λοξή εντόπιση 
    • Απουσία του κρεμαστήριου αντανακλαστικού (Η σύσπαση του κρεμαστήρα, ο οποίος και εισέρχεται με λοξή φορά στο σπερματικό τόνο. Έτσι η συστροφή γίνεται προς τα μέσα.)

    ΑΙΤΙΑ ΣΥΣΤΡΟΦΗΣ ΟΡΧΕΩΣ

    • Η συστροφή είναι συνήθως αυτόματη και ιδιοπαθής 
    • Ιστορικό τραυματισμού στο 20% των ασθενών 
    • Το 1/3 αναφέρει προηγούμενο επεισόδιο ορχικού πόνου 
    • Σύσπαση του κρεμαστήρα μυ ή του δαρτού χιτώνα μπορεί να παίζει ρόλο και προκαλείται από τραύμα, άσκηση, ψύχος, σεξουαλική διέγερση
    • Πιθανές μεταβολές των επιπέδων τεστοστερόνης στη διάρκεια του νυχτερινού κύκλου σεξουαλικής ετοιμότητας. Πιθανά αυξημένα επίπεδα τεστοστερόνης στα νεογνά
    • Οι όρχεις πρέπει να έχουν ελλιπή, ατελή ή καθόλου καθήλωση μέσα στο όσχεο

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΣΥΣΤΡΟΦΗΣ ΟΡΧΕΩΣ

    • Ίσως είναι πιο συχνή το χειμώνα
    • Παραπληγία 

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΣΥΣΤΡΟΦΗΣ ΟΡΧΕΩΣ

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ 

    • Οσχεοεπιδιδυμίτιδα
    • Βουβωνική κήλη ακινητοποιημένη/περισφιγμένη
    • Οξεία υδροκήλη
    • Τραυματικό αιμάτωμα 
    • Ιδιοπαθές οσχεϊκό οίδημα
    • Συστροφή ορχικών εξαρτημάτων 
    • Οξεία κιρσοκήλη
    • Όγκος του όρχεως 
    • Πορφύρα Henoch Sconlein
    • Οσχεϊκό απόστημα 
    • Λευχαιμικό διήθημα

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    Η ανάλυση ούρων μπορεί να βοηθήσει (συνήθως όχι)

    ΠΑΘΟΛΟΓΟΑΝΑΤΟΜΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    • Φλεβοθρόμβωση 
    • Οίδημα και νέκρωση ιστών 
    • Θρόμβωση αρτηριών 

    testicular torsion

    ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΗ

    Αξονική τομογραφία ή μαγνητική τομογραφία ή υπέρηχοι μπορεί να επιβεβαιώσουν την ορχική διόγκωση, αλλά σπάνια ενδείκνυνται

    ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΕΣ ΜΕΘΟΔΟΙ

    • Έλεγχος της ροής με υπέρηχο Doppler δείχνει απούσα ή ελαττωμένη ροή στη συστροφή, αυξημένη ροή σε φλεγμονώδεις διεργασίες (αξιόπιστο μόνο τις πρώτες 12 ώρες)
    • Ορχικό σπινθηρογράφημα με ραδιοϊσότοπα - τεχνήτιο 99m, δείχνει απούσα/ελαττωμένη αγγειοβρίθεια στη συστροφή, αυξημένη αγγειοβρίθεια σε φλεγμονώδεις διεργασίες (περιλαμβάνονται και οι συστροφές ορχικών εξαρτημάτων) (Καλύτερα να μη γίνεται)

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΣΥΣΤΡΟΦΗΣ ΟΡΧΕΩΣ

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ

    • Ελάττωση της συστροφής με χειρισμούς - μπορεί να είναι επιτυχής, διευκολυνόμενη με ένεση λιδοκαΐνης 1% στο επίπεδο του εξωτερικού δακτυλίου, πρέπει πάντα να ακολουθείται από ορχεοπηξία 
    • Χειρουργική διερεύνηση δια οσχεϊκής προσπέλασης, με αποσυστροφή, εκτίμηση της ορχικής ζωτικότητας, ορχεοπηξία του ιάσιμου όρχι, ορχεκτομή του μη βιώσιμου όρχι

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ

    • Συνιστάται η αμφοτερόπλευρη ορχική καθήλωση 
    • Καθήλωση τουλάχιστον 3ου-4ου βαθμού με μη απορροφήσιμα ράμματα
    • Κλείσιμο του "παράθυρου" του ινώδους χιτώνα, με ράμμα στην περιτονία του δαρτού 
    • Όποιος όρχις δεν είναι σαφώς βιώσιμος πρέπει να αφαιρείται 

    ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ

    Όπως γίνεται ανεκτή

    ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    Πιθανή ορχική ατροφία στον περισωθέντα όρχι, με ολιγοσπερμία 

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    • Μετεγχειρητικός έλεγχος σε 1-2 εβδομάδες 
    • Ετήσιοι έλεγχοι έως την εφηβεία για την εκτίμηση τυχόν ατροφίας 

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ

    • Πιθανή ορχική ατροφία 
    • Ανώμαλη σπερματογένεση 
    • Στειρότητα

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ 

    • Η περίσωση του όρχεως σχετίζεται άμεσα με τη διάρκεια της συστροφής (85-97% σε διάρκεια μικρότερη των 6 ωρών, κάτω του 10% σε διάρκεια μεγαλύτερη των 24 ωρών)
    • 80-94% μπορεί να έχουν ελαττωμένη σπερματογένεση ανάλογα με τη διάρκεια του ισχαιμικού τραύματος (πιθανώς σχετίζεται με ανοσοπυροδοτούμενη βλάβη)
    • 2/3 των περισωθέντων όρχεων, μπορεί να ατροφήσουν στα πρώτα 2-3 χρόνια μετά τη συστροφή 

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΗΛΙΚΙΑΚΑ ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Παιδιατρικό: Πιο συχνή στην ηλικία των 14 ετών 

    Γηριατρικό: Σπάνια σε αυτή την ηλικία 

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τους όρχεις

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τους όρχεις

    testicular torsion 1597030201

    Διαβάστε, επίσης,

    Ορχικές κακοήθειες

    Παρωτίτιδα

    Επιδιδυμίτιδα

    Συνταγή για την ορχίτιδα

    Τεχνητός όρχις για την ανδρική υπογονιμότητα

    Υδροκήλη

    Μήπως έχετε πόνο στην εκσπερμάτιση;

    Ορχίτιδα

    Συστροφή όρχεως

    www.emedi.gr

     

     

     

  • Χρήσιμες πληροφορίες για το πεπτικό έλκος Χρήσιμες πληροφορίες για το πεπτικό έλκος

    Πεπτικό έλκος

    Πεπτικό έλκος είναι χρόνιο έλκος σε κάποιο σημείο κατά μήκος του γαστρεντερικού σωλήνα.

    • Έλκος δωδεκαδακτύλου: ο πιο συνήθης τύπος. Τέσσερις φορές περισσότερο συνήθης από το γαστρικό έλκος. Περίπου όλα τα έλκη δωδεκαδακτύλου εντοπίζονται στο βολβό του δωδεκαδακτύλου. Πολλαπλά έλκη και έλκη που εντοπίζονται μακρυά από το βολβό, αυξάνουν την πιθανότητα του συνδρόμου Zollinger-Ellison. Η αιτιολογία του έλκους δωδεκαδακτύλου είναι πολυπαραγοντική, αλλά το γαστρικό οξύ και η γαστρίτιδα από Helicobacter pylori παρουσιάζονται περίπου σε όλους τους ασθενείς
    • Γαστρικό έλκος: πολύ λιγότερο σύνηθες από το έλκος δωδεκαδακτύλου. Συνηθέστερα εντοπίζεται κατά μήκος του ελάσσονος τόξου του άντρου κοντά στη γωνιαία εντομή και στην προπυλωρική περιοχή. Η αιτιολογία είναι πολυπαραγοντική. Το γαστρικό έλκος είναι 3-4 φορές συχνότερο από το έλκος δωδεκαδακτύλου σε ασθενείς που χρησιμοποιούν NSAID's
    • Οισοφαγικό έλκος: ένα πεπτικό έλκος στην περιφέρεια του οισοφάγου, μπορεί να είναι τμήμα της επιθηλιακής αλλαγής του Barrett λόγω χρόνιας παλινδρόμησης του γαστροδωδεκαδακτυλικού περιεχομένου
    • Έκτοπη εξέλκωση του γαστρικού βλεννογόνου: μπορεί να αναπτυχθεί σε ασθενείς με απόφυση του Meckel ή άλλες θέσεις έκτοπου γαστρικού βλεννογόνου

    Γενετική: Υψηλότερη επίπτωση σε φαινότυπους HLA-B12, B5, BW-35

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Γαστρεντερικό

    Επικρατέστερη ηλικία: 

    • Έλκος δωδεκαδακτύλου, 25-75 χρόνων (σπάνια πριν την ηλικία των 15 ετών)
    • Γαστρικό έλκος, κύρια ηλικία επίπτωσης 55-65 (σπάνια πριν την ηλικία των 40 ετών)

    Επικρατέστερο φύλο: 

    • Έλκος δωδεκαδακτύλου: Άνδρες > Γυναίκες (ελαφρά)
    • Γαστρικό έλκος: Άνδρες = Γυναίκες (γυναικεία επικράτηση μεταξύ των χρηστών ΜΣΑΦ)

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΠΕΠΤΙΚΟΥ ΕΛΚΟΥΣ

    Σε ενήλικες (Έλκος δωδεκαδακτύλου):

    • Νυγμώδες ή καυστικό επιγαστρικό άλγος 1-3 ώρες μετά τα γεύματα, που ανακουφίζεται με τροφή ή αντιόξινα (ή αντιεκκριτικούς παράγοντες)
    • Νυχτερινό άλγος προκαλεί αφύπνιση τις πρώτες πρωινές ώρες 
    • Επιγαστρικό άλγος σε 60-90%, συχνά αόριστη ανησυχία, κράμπες, επώδυνη πείνα (οξύς επώδυνος πόνος πείνας). Μη ειδικά δυσπεπτικά ενοχλήματα (ερυγές, φούσκωμα, κοιλιακή διάταση, δυσανεξία τροφής) εμφανίζονται σε 40-70%
    • Συμπτωματικές περίοδοι εμφανίζονται κατά ομάδες, διαρκούν λίγες εβδομάδες και ακολουθούνται από περιόδους ελεύθερες συμπτωμάτων για εβδομάδες ως μήνες. Κάποια εποχιακή εμφάνιση (Άνοιξη και Φθινόπωρο)
    • Πρώιμος κορεσμός, ανορεξία, απώλεια βάρους, παθολογική δοκιμασία φορτίσεως άλατος, παφλασμός κατά την πλήξη του επιγαστρίου, ναυτία, έμετος, υποδεικνύουν απόφραξη του πυλωρού
    • Αίσθημα πλήρωσης του στομάχου (υποδεικνύει νόσο από παλινδρόμηση)
    • Αιφνίδια έναρξη σοβαρού διάχυτου κοιλιακού άλγους μπορεί να υποδεικνύει διάτρηση
    • Ζάλη, λιποθυμία, αιματέμεση ή μέλαινα, υποδεικνύουν αιμορραγία

    Σε ενήλικες (Γαστρικό έλκος):

    • Σύμπλεγμα συμπτωμάτων παρόμοιο του έλκους δωδεκαδακτύλου
    • Έλκη σχετιζόμενα με ΜΣΑΦ είναι συχνά σιωπηρά 
    • Διάτρηση ή αιμορραγία μπορεί να είναι η αρχική παρουσία σε έλκη σχετιζόμενα με ΜΣΑΦ
    • Επιγαστρικό άλγος, που ακολουθεί ένα γεύμα, είναι μη συνηθισμένο εύρημα. Πρώιμος κορεσμός, ναυτία, έμετος, υποδηλώνουν απόφραξη της γαστρικής διόδου
    • Απώλεια βάρους μπορεί να συμβεί σε κακοήθη ή καλοήθη γαστρικά έλκη

    Σε παιδιά (Έλκος δωδεκαδακτύλου):

    • Θετικό οικογενειακό ιστορικό σε 50% των ασθενών με πρώιμη έναρξη έλκος δωδεκαδακτύλου (κάτω από 20 χρόνων)
    • Μπορεί να είναι υπεύθυνο για το σύνδρομο χρόνιου κοιλιακού άλγους σε μικρά παιδιά 
    • Συμπτώματα σε μεγαλύτερα παιδιά - ίδια όπως στους ενήλικες 
    • Η απόφραξη της γαστρικής διόδου από έλκος, πρέπει να διακρίνεται από τη συγγενή παιδική υπερτροφική στένωση πυλωρού (εμφανίζεται μέσα στον 1ο μήνα μετά τη γέννηση μαζί με ορατούς περισταλτισμούς και μια ψηλαφητή πυλωρική μάζα)

    ΑΙΤΙΑ ΠΕΠΤΙΚΟΥ ΕΛΚΟΥΣ

    • Η αιτιολογία του έλκους δωδεκαδακτύλου και γαστρικού έλκους είναι πολυπαραγοντική. Γαστρίτιδα από Helicobacter pylori υπάρχει σε 90% των ελκών δωδεκαδακτύλου και > 75% των γαστρικών ελκών
    • Ανισορροπία μεταξύ επιθετικών παραγόντων (π.χ. γαστρικό οξύ, πεψίνη, χολικά άλατα, παγκρεατικά ένζυμα) και αμυντικών παραγόντων, που διατηρούν την ακεραιότητα του βλεννογόνου (π.χ. βλέννη, δικαρβονικά, αιματική ροή, προσταγλανδίνες, παράγοντες ανάπτυξης, ανακύκλωση κυττάρων)
    • Το Helicobacter pylori φαίνεται να είναι ένας απαιτούμενος παράγων 
    • Ελκογενετικά φάρμακα (π.χ. ΜΣΑΦ)

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΠΕΠΤΙΚΟΥ ΕΛΚΟΥΣ

    • Έντονα σχετιζόμενοι: κάπνισμα (περισσότερο από 1/2 πακέτο/ημέρα), φάρμακα (π.χ. χρήση ΜΣΑΦ), οικογενειακό ιστορικό έλκους, σύνδρομο Zollinger Ellison (γαστρίνωμα)
    • Πιθανά σχετιζόμενοι: κορτικοστεροειδή (υψηλή δόση και/ή παρατεταμένη θεραπεία). Ομάδα αίματος 0. Φαινότυποι HLA-B12, B5, BW-35, άγχος, χαμηλό κοινωνικοοικονομικό επίπεδο, χειρωνακτική εργασία
    • Φτωχά ή μη σχετιζόμενοι: διαιτολόγιο με μπαχαρικά, οινόπνευμα, καφεΐνη, ακεταμινοφαίνη 

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΠΕΠΤΙΚΟΥ ΕΛΚΟΥΣ

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ 

    • Γαστροοισοφαγική παλινδρόμηση (με ή χωρίς οισοφαγίτιδα)
    • Μη ελκωτική δυσπεψία
    • Γαστρικό καρκίνωμα
    • Γαστρίτιδα σχετιζόμενη με Helicobacter pylori
    • Νόσος του Crohn (γαστροδωδεκαδακτυλική)
    • Παγκρεατίτιδα
    • Στηθάγχη
    • Σύνδρομο χολολιθίασης
    • Ατροφική γαστρίτιδα

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    • Αναιμία ασυνήθης σε απουσία αιμορραγίας. Μικροσκοπική (λανθάνουσα) αιμορραγία στα κόπρανα απαιτεί αξιολόγηση του κόλου, πριν αποφανθείτε ότι το τεστ είναι θετικό για έλκος μόνο (ειδικά σε ασθενείς άνω των 40 ετών)
    • Αυξημένη γαστρίνη ορού (για να αποκλειστεί το σύνδρομο Zollinger-Ellison)
    • Γαστρική ανάλυση (για να αποκλειστεί αχλωρυδρία, υπερέκκριση οξέος)
    • Δοκιμασία διέγερσης με σεκρετίνη 
    • Πεψινογόνο ορού

    ΠΑΘΟΛΟΓΟΑΝΑΤΟΜΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    • Helicobacter pylori
    • Κρατήρας έλκους συνήθως ΜΕ > 5 mm διάμετρο, απλώνεται σε όλο το πάχος του βλεννογόνου

    ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΗ

    • Η ενδοσκόπηση είναι πιο ακριβής από το βαριούχο γεύμα και την ακτινογραφία
    • Ακτινογραφικά στοιχεία του καλοήθους γαστρικού έλκους, περιλαμβάνουν έλκος που προβάλλει πάνω από τον αυλό, ακτινοσκιερή ζώνη (γραμμή Hampton), παράλληλα με τη βάση του έλκους, πτυχές με ακτινωτή διάταξη 

    ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΕΣ ΜΕΘΟΔΟΙ

    • Ενδοσκόπηση (ακρίβεια > 95%)
    • Βαριούχο γεύμα (ακρίβεια 70-90%)
    • Βιοψία βλεννογόνου, κυτταρολογική (αποκλείει την κακοήθεια σε > 99%)
    • Ερευνητική λαπαροτομία

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΠΕΠΤΙΚΟΥ ΕΛΚΟΥΣ

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ

    • Εμπειρική θεραπεία δικαιολογείται για νέους υγιείς ασθενείς με δυσπεψία, αλλιώς εκλεκτική διαγνωστική ενδοσκόπηση σε εξωνοσοκομειακό ασθενή ή βαριούχο γεύμα, για μη επιλεγμένες περιπτώσεις 
    • Επείγουσα ενδοσκόπηση και εισαγωγή στο νοσοκομείο σε υποψία αιμορραγίας από έλκος
    • Φροντίδα σε μονάδα εντατικής θεραπείας σε σοβαρή αιμορραγία
    • Χειρουργική βοήθεια για υποψία διάτρησης/απόφραξης, μη ελεγχόμενης αιμορραγίας 

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ

    • Μειώστε ή αποφύγετε το κάπνισμα
    • Μειώστε τη χρήση της αναπνοής ή των ΜΣΑΦ
    • Μειώστε το ψυχικό άγχος

    ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ

    Πλήρως δραστήριος σε μη επιλεγμένη νόσο, άσκηση όσο είναι ανεκτή μετά την αιμορραγία

    maxresdefault 1

    ΔΙΑΙΤΑ

    3 κανονικά γεύματα ημερησίως με αποφυγή των διαιτητικών ερεθιστικών παραγόντων, η επιτυχής θεραπεία συνήθως ξεπερνάει τις διαιτητικές παρασπονδίες 

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΠΕΠΤΙΚΟΥ ΕΛΚΟΥΣ

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ

    Οξύ Γαστρικό έλκος, Έλκος δωδεκαδακτύλου:

    Επούλωση παρόμοια με όλα τα φάρμακα, 75% σε 4 εβδομάδες, 95% σε 8 εβδομάδες 

    • Ανταγωνιστές των υποδοχέων 2 της ισταμίνης: σιμετιδίνη 400 mg 2 φορές την ημέρα ή 800 mg προ του ύπνου. Ρανιτιδίνη 150 mg 2 φορές την ημέρα ή 300 mg προ του ύπνου. Φαμοτιδίνη 20 mg 2 φορές την ημέρα ή 40 mg προ του ύπνου. Νιζατιδίνη 150 mg 2 φορές την ημέρα ή 300 mg προ του ύπνου. Αναμενόμενη επούλωση 65-85% σε 4 εβδομάδες και 90-95% σε 8 εβδομάδες
    • Sucralfate 1 gm 4 φορές την ημέρα ή 2 gm 2 φορές την ημέρα για 4-8 εβδομάδες. Δραστικότητα παρόμοια με των Η2 αναστολέων 
    • Αναστολείς της αντλίας πρωτονίων, π.χ. ομεπραζόλη 20 mg ημερησίως 
    • Αντιόξινα π.χ. υδροξείδιο του μαγνησίου, υδροξείδιο του αργιλίου 1-3 ώρες μετά τα γεύματα (4-7 δόσεις ημερήσια)

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    Αντενδείξεις: Η2 αναστολείς ή ομεπραζόλη - γνωστή υπερευαισθησία στο φάρμακοψή σε άλλο μέλος της ίδιας τάξης φαρμάκων 

    Προφυλάξεις: 

    • Νεφρική ανεπάρκεια (GFR < 30 cc/min): μειώστε τη δόση των Η2 αναστολέων κατά 50%. Αποφύγετε τα αντιόξινα που περιέχουν μαγνήσιο 
    • Συμπτωματική ανταπόκριση στη θεραπεία δεν αποκλείει την κακοήθεια 
    • Ομεπραζόλη - θεραπεία βραχείας διάρκειας μόνο
    • Δώστε Sucralfate μακρυά από τα γεύματα για να αποφύγετε τη σύνδεση με τις πρωτεΐνες της τροφής 
    • Η αντοχή των βακτηριδίων με μετρονιδαζόλη και κλαριθρομυκίνη αυξάνει 
    • Παρενέργειες που σχετίζονται με αντιβιοτικά 
    1. Διάρροια (10%) - αλλαγή αμοξικιλλίνης με τετρακυκλίνη
    2. Ναυτία/εμετός (20%) - αποφυγή αλκοόλ με μετρονιδαζόλη 
    3. Εξάνθημα (5%) - σταματήστε αντιμικροβιακή θεραπεία
    4. Ψευδομεμβρανώδης κολίτιδα (1%) - θεραπεύσατε με βανκομυκίνη
    5. Αναφυλαξία, σύνδρομο Stevens-Johnson (σπάνιο)

    Σημαντικές πιθανές αλληλεπιδράσεις:

    • Η σιμετιδίνη αλληλεπιδρά με πολλά φάρμακα (π.χ. θεοφυλλίνη, βαρφαρίνη, φαινυτοΐνη, λιδοκαΐνη) μέσω αναστολής των ισοενζύμων του κυτοχρώματος Ρ-450, οδηγώντας σε μειωμένη κάθαρση φαρμάκων. Αποφύγετε τη σιμετιδίνη μαζί με αλληλεπιδρώντα φάρμακα
    • Η ρανιτιδίνηκαι φαμοτιδίνη έχουν σπάνια σχετιστεί με αυξημένα επίπεδα θεοφυλλίνης 
    • Η νιζατιδίνη δεν έχει σχετισθεί με αλληλεπιδράσεις φαρμάκων 
    • Η ομεπραζόλη μπορεί να παρατείνει την απομάκρυνση της διαζεπάμης, βαρφαρίνης και φαινυτοΐνης 
    • Το Sucralfate μπορεί να μειώσει την απορρόφηση της τετρακυκλίνης, νορφλοξασίνης, κιπροφλοξασίνης και θεοφυλλίνης οδηγώντας σε επίπεδα χαμηλότερα των θεραπευτικών στο αίμα

    ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΑ ΦΑΡΜΑΚΑ

    Εκρίζωση του Helicobacter pylori:

    • Μία ομάδα των Εθνικών Ινστιτούτων Υγείας συνέστησε την εκρίζωση του Helicobacter pylori σε όλα τα έλκη δωδεκαδακτύλου ή/και Γαστρικά έλκη όπου το Helicobacter pylori ευρίσκεται, επί πλέον της θεραπείας οξείας φάσης. Όμως θεραπείες με χρήση μόνο ενός αντιβιοτικού αποθαρρύνονται πλήρως 
    • Κλασσική "τριπλή θεραπεία" - Pepto-Bismol 600 mg 4 φορές την ημέρα και τετρακυκλίνη 500 mg, 3 φορές την ημέρα και μετρονιδαζόλη 250 mg, 3 φορές την ημέρα για 2 εβδομάδες (η αμοξυκιλλίνη 50 mg 4 φορές την ημερησίως μπορεί να αντικαταστήσει την τετρακυκλίνη)

    Θεραπεία ελκών αρνητικών για Helicobacter pylori:

    • Αποκλείστε σύνδρομο Zollinger-Elisson, νόσο Crohn της γαστροδωδεκαδακτυλικής περιοχής, έλκη σχετιζόμενα με χρήση ΜΣΑΦ
    • Μη επουλούμενα, ανθεκτικά έλκη: υψηλότερες δόσεις Η2 αναστολέων ή αναστολέων της αντλίας πρωτονίων

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    • Εκρίζωση Helicobacter pylori: Αναμένεται στο 80-90%
    1. Επιβεβαιώστε την εκρίζωση με βιοψία και δοκιμασία ουρεάσης ή ουρολογική εξέταση ή δοκιμασία αναπνοής ουρίας 
    2. Αποτυχία θεραπείας σημαίνει ότι πρέπει να χορηγήσετε ένα άλλο αντιβιοτικό
    • Οξύ έλκος δωδεκαδακτύλου - παρακολουθείστε την κλινική απόκριση. Δεν υπάρχει ανάγκη επανάληψης της ενδοσκόπησης ή της ακτινολογικής εξέτασης για να τεκμηριωθεί η επούλωση, εκτός αν υποψιάζεστε υποτροπή ή επιπλοκή
    • Οξύ γαστρικό έλκος - συνιστάται τεκμηρίωση της πλήρους επούλωσης (ενδοσκόπηση μετά 6-12 εβδομάδες επιτρέπει την κυτταρολογία και βιοψία του φτωχά η μη επουλωμένου έλκους)

    ΠΡΟΛΗΨΗ/ΑΠΟΦΥΓΗ

    • Η εκρίζωση του Helicobacter pylori συσχετίζεται με < 10% υποτροπή έλκους στον πρώτο χρόνο με κάθε θεραπεία 
    • Θεραπεία συντηρήσεως (π.χ. Η2 αναστολείς στο 1/2 της δόσης για οξεία επούλωση, προ του ύπνου) καταστέλλει την υποτροπή έλκους επ'αόριστον ενώ η θεραπεία συνεχίζεται - εν τούτοις, υποτροπές εμφανίζονται στους περισσότερους ασθενείς που διακόπτουν θεραπεία και είναι θετική για Helicobacter pylori
    • Αιμορραγούντα έλκη απαιτούν συνεχή χρήση θεραπείας συντηρήσεως (π.χ. ρανιτιδίνη 150-300 mg προ του ύπνου) ακόμη και μετά την εκρίζωση του Helicobacter pylori
    • Έλκη που σχετίζονται με χρήση ΜΣΑΦ ελέγχονται καλύτερα με αποφυγή σαλικυλικών και ΜΣΑΦ. Αν τα ΜΣΑΦ πρέπει να λαμβάνονται, είναι ανγκαία η ταυτόχρονη χορήγηση μισοπροσόλης, ενός Η2 αναστολέα ή ομεπραζόλης

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ

    • Η αιμορραγία εμφανίζεται σε περίπου 25% των περιπτώσεων (αρχική εμφάνιση σε 10%)
    • Διάτρηση, παρουσιάζεται σε < 5% και συνήθως σχετίζεται με χρηση ΜΣΑΦ
    • Απόφραξη της γαστρικής διόδου συμβαίνει σε περίπου 5% των ασθενών με δωδεκαδακτυλικό έλκος ή έλκος του πυλωρικού καναλιού. Οι άνδρες κυριαρχούν

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ 

    • Επιτυχής εκρίζωση του Helicobacter pylori σχετίζεται με πολύ χαμηλά επίπεδα υποτροπής 
    • Ρυθμοί επαναμολύνσεως < 1% συνήθως με χρήση ΜΣΑΦ
    • Ο κίνδυνος αιμορραγίας μετά, θεραπεία μόνο για Helicobacter pylori παραμένει ασαφής
    • Έλκη από ΜΣΑΦ εμφανίζονται ανεξαρτήτως από τη λοίμωξη με Helicobacter pylori
    • Ανθεκτικότητα σπάνια

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    • Σύνδρομο Zollinger-Elisson (γαστρίνωμα)
    • Συστηματική μαστοκυττάρωση 
    • Σύνδρομο πολλαπλής νεοπλασίας ενδοκρινών αδένων (τύποις Ι)
    • ΧΑΠ, χρόνια νεφρική ανεπάρκεια, κίρρωση, υπερπαραθυρεοειδισμός, καρκινοειδές σύνδρομο, γνήσια πολυερυθραιμία, βασεόφιλη λευχαιμία, όψιμη δερματική πορφυρία

    ΗΛΙΚΙΑΚΑ ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Παιδιατρικό: 

    • Μη σύνηθες πριν την εφηβεία 
    • Αιμορραγία και διάτρηση μπορεί να είναι περισσότερο συνήθεις απ' ότι στους ενήλικες 

    Γηριατρικό: Έλκη συνήθως σιωπηρά ειδικά αυτά που σχετίζονται με ΜΣΑΦ. Η οξεία αιμορραγία ή διάτρηση είναι συχνά σημεία επίκλησης 

    ΚΥΗΣΗ

    • Ασύνηθες κατά τη διάρκεια της κύησης 
    • Η ασφάλεια των Η2 αναστολέων δεν έχει καθοριστεί στις πρώτες 16 εβδομάδες, αλλά θεωρούνται αρκετά ασφαλείς αργότερα. Το Sucralfate και τα αντιόξινα είναι σχετικά μη συστηματικά και προτιμούνται σαν αρχική θεραπεία 

    Τα καλύτερα συμπληρώματα διατροφής για το στομάχι

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα καλύτερα συμπληρώματα διατροφής για το στομάχι

    Depiction of a patient suffering from peptic ulcers

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Χρήσιμες πληροφορίες για το σύνδρομο Zollinger-Ellison

    Σύνδρομο γάλακτος αλκάλεως

    Οξεία περιτονίτιδα

    Παγκρεατίτιδα

    Σύνδρομο Dumping

    Γαστροοισοφαγική παλινδρόμηση

    Λειτουργική δυσπεψία

    Σύνδρομο Mallory-Weiss

    Σταματήστε να παίρνετε φάρμακα για το στομάχι

    Μήπως έχετε πρόβλημα με το στομάχι σας;

    Σταματήστε να παίρνετε φάρμακα για την καταστολή των οξέων του στομάχου

    Ενδογενής παράγοντας

    Η γέλη πυριτίου στις γαστρεντερικές παθήσεις

    Που κάνει καλό ο χυμός αλόης

    Όταν έχετε λειτουργική δυσπεψία

    Γαστρίτιδα

    Πεπτικό έλκος

    Το μαστιχόδενδρο

    Υγρά πεπτίδια

    Καρκίνος Στομάχου

    Το ορθομοριακό νερό είναι το καλύτερο νερό

    Ο κίνδυνος ασθενειών ανάλογα με την ομάδα αίματος

    Η γλυκόριζα

    Βάλσαμο

    Ομοτοξικολογία

    Μήπως έχετε πολλά αέρια;

    Οι λοιμώξεις που προκαλούν καρκίνο

    Ελικοβακτηρίδιο του πυλωρού

    Μήπως έχετε πολλά ρεψίματα;

    Να πίνετε πολύ νερό

    Χρήσιμες ιατρικές συνταγές με μπανάνα

    Τα προβιοτικά προστατεύουν από τον καρκίνο

    Χρήσιμες πληροφορίες για το βάριο

    Ιατρικές συνταγές με ψύλλιο

    Χρήσιμες ιατρικές συνταγές με μαϊντανό

    Ιατρικές συνταγές με τη μαγειρική σόδα

    Συμπληρώματα διατροφής για τις παθήσεις του πεπτικού

    Το ελληνικό φαρμακείο της φύσης σας προσφέρει μια υπερτροφή

    Ιατρικές συνταγές με αλόη

    Οι βιταμίνες για τα έλκη

    Μάθετε όλα τα μυστικά του σκόρδου

    Τι είναι τα προβιοτικά

    Καταστάσεις που δεν απαιτούν χειρουργείο

    Διατροφή για το έλκος

    Οι λοιμώξεις που προκαλούν καρκίνο

    Δίαιτα για το πεπτικό έλκος

    Ψυχολογικοί παράγοντες που επηρεάζουν ιατρικές καταστάσεις

    α2- μακροσφαιρίνη

    Μήπως έχετε πολλά αέρια;

    www.emedi.gr

     

     

  • Νευροβλάστωμα Νευροβλάστωμα

    Χρήσιμες πληροφορίες για το νευροβλάστωμα

    Γράφει η 

    Δρ Σάββη Μάλλιου Κριαρά 

    Ειδικός Παθολόγος-Ογκολόγος, MD, PhD 

    Το νευροβλάστωμα είναι νεόπλασμα νευρογενούς αρχής που μπορεί να εξορμάται από οπουδήποτε στην αλυσίδα των συμπαθητικών γαγγλίων ή από τον μυελό των επινεφριδίων.

    Ο πιο συχνός όγκος σε παιδιά ηλικίας κάτω του 1 έτους

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Νευρικό, Ενδοκρινικό

    Γενετική:

    • Έχουν αναφερθεί οικογενείς περιπτώσεις 
    • Γενετικές ανωμαλίες στο 80%
    • Απαλείψεις του βραχέος σκέλους του χρωμοσώματος 1
    • Ενίσχυση του γονιδίου n-myc στο χρωμόσωμα 2 (φτωχό προγνωστικό σημείο)

    Επικρατέστερη ηλικία:

    • 90% εμφανίζεται στα πρώτα 8 χρόνια ζωής 
    • Περισσότερες από τις μισές περιπτώσεις είναι κάτω των 2 ετών 
    • Η πιο συχνή ενδοκοιλιακή κακοήθεια στα νεογέννητα 

    Επικρατέστερο φύλο: Ελάχιστα πιο συχνό στα αγόρια

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΝΕΥΡΟΒΛΑΣΤΩΜΑΤΟΣ

    • 50% παρουσιάζονται με μεταστάσεις 
    • Κοιλιακή μάζα (50-75%)
    • Απώλεια βάρους 
    • Αναιμία 
    • Ανεπάρκεια αύξησης 
    • Κοιλιακός πόνος και διάταση 
    • Οστικός πόνος 
    • Πυρετός 
    • Διάρροια
    • Υπέρταση (25%)
    • Σύνδρομο Horner (βλεφαρόπτωση, μύση, ενόφθαλμος, ετεροχρωμία της ίριδας)
    • Εκχύμωση οφθαλμού (μάτια panda)
    • Αναπνευστική δυσχέρεια 
    • Δυσφαγία
    • Παραπληγία
    • Σύνδρομο ιππουρίδας
    • Εξάψεις, εφιδρώσεις, ευερεθιστότητα 
    • Παρεγκεφαλιδική αταξία (χαστικός νυσταγμός): σύνδρομο του χορεύοντος ματιού

    ΑΙΤΙΑ ΝΕΥΡΟΒΛΑΣΤΩΜΑΤΟΣ

    Γενετικές ανωμαλίες στο 80% των περιπτώσεων 

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΝΕΥΡΟΒΛΑΣΤΩΜΑΤΟΣ

    • Σύνδρομο Beckwith-Weidemann (To σύνδρομο Beckwith-Wiedemann (BWS) είναι μια γενετική διαταραχή που χαρακτηρίζεται από υπερανάπτυξη, προδιάθεση σε όγκους και συγγενείς δυσπλασίες)
    • Δυσπλασία παγκρεατικών νησιδιακών κυττάρων 
    • Θεραπεία της μητέρας με φαινυτοΐνη 
    • Σύνδρομο "εμβρυϊκού αλκοολισμού"
    • Νόσος του Hirschsprung

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΝΕΥΡΟΒΛΑΣΤΩΜΑΤΟΣ

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ 

    • Ραβδομυοσάρκωμα
    • Όγκος του Wilms
    • Άλλοι όγκοι του αυχένα, θώρακος, κοιλίας και πυέλου

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    • Γενική αίματος, αιμοπετάλια
    • Μελέτη ηπατικής λειτουργίας 
    • Μελέτη νεφρικής λειτουργίας 
    • Κατεχολαμίνες ούρων 
    • Ουρικό οξύ 
    • Κρεατινίνη
    • Mg++, Ca++ ορού
    • LDH
    • Ηλεκτρολύτες 
    • Χολερυθρίνη, SGOT, SGPT
    • Επίπεδα Gd2 αντισώματος
    • Ειδική Νευρωνική Ενολάση
    • Φερριτίνη ορού 
    • Αναρρόφηση μυελού 
    • Έλεγχος για αγγειοδραστικό πεπτίδιο (VIP)

    ΠΑΘΟΛΟΓΟΑΝΑΤΟΜΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    • Μικρά, σκοτεινά, κυκλικά κύτταρα
    • Ανώριμοι όγκοι τείνουν να είναι μεγάλοι, ερυθροί, λοβώδεις, μαλακοί, εύθραυστοι
    • Ώριμοι όγκοι είναι ινώδεις, περιέχουν ασβεστοποίηση, αιμορραγία, νέκρωση, κύστεις, ρόδακες, νεκρικές ίνες 
    • Μπορεί να είναι νευροβλάστωμα, γαγγλιονευροβλάστωμα ή καλόηθες νευροβλάστωμα (εξαρτάται από την κυτταρική ωριμότητα)
    • Ευνοϊκός για τον ασθενή ιστολογικός τύπος (Shimada): πλούσιος σε στρώμα, καλά διαφοροποιημένοι και μεικτοί όγκοι 
    • Φτωχής προγνώσεως ιστολογικός τύπος (Shimada): πλούσιοι σε στρώμα, οζώδεις και φτωχοί σε στρώμα, αδιαφοροποίητοι όγκοι

    Σταδιοποίηση (Evans):

    • I - περιορισμένος σε ένα όργανο πλήρως χειρουργήσιμος 
    • II - επεκτείνεται εκτός του οργάνου από το οποίο εξορμάται, αλλά δεν ξεπερνά τη μέση γραμμή
    • III - επεκτείνεται πέραν της μέσης γραμμής 
    • IV - άπω μεταστάσεις 
    • IVS - βρέφη κάτω του 1 έτους με μεταστάσεις στο ήπαρ, δέρμα, μυελό των οστών που φείδονται όμως του φλοιού των οστών 

    Ενίσχυση του ογκογονιδίου n-myc (φτωχή πρόγνωση)

    neuroblastoma symptoms 5198254 final 01 a19dd0ad8b5b42df96b2efb0c0d69e8a

    ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΗ

    • Ακτινογραφία θώρακος 
    • Εκτίμηση σκελετού 
    • Σπινθηρογράφημα οστών (καλύτερα να μη γίνεται) 
    • Μαγνητική τομογραφία αυχένος, κοιλίας ή πυέλου (εξαρτάται από την εντόπιση του όγκου)
    • Μυελόγραμμα για νευρολογικά συμπτώματα

    ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΕΣ ΜΕΘΟΔΟΙ

    • Μυελόγραμμα αν απαιτείται
    • Αναρρόφηση μυελού των οστών

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΝΕΥΡΟΒΛΑΣΤΩΜΑΤΟΣ

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ

    Ενδονοσκομειακή νοσηλεία και θεραπεία μέχρι πλήρως σταθερής εικόνας και ολοκλήρωση χημειοθεραπείας εφόδου

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ

    • Χειρουργική εκτομή μπορεί να είναι πλήρης, ατελής ή μόνο για βιοψία (για στάδιο Ι, μόνο εκτομή/αφαίρεση)
    • Αν η εκτομή είναι ατελής, ή έγινε μόνο βιοψία, η χημειοθεραπεία ακολουθείται από 2η χειρουργική επέμβαση που είναι διερευνητική (επιβεβαίωνει την ελάττωση του όγκου)
    • Διάταση Dumbbell δια μέσου σπονδυλικών τρημάτων, χημειοθεραπεία μόνη ή με πεταλεκτομή και αποσυμπίεση 
    • Στάδιο IVS: διατομή του πρωτοπαθούς όγκου και χημειοθεραπεία
    • Ακτινοβολία στο στάδιο ΙΙΙ για ηλικία μεγαλύτερη του 1 έτους
    • Μεταμόσχευση μυελού συνιστάται στα στάδια III και IV

    ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ

    Όση είναι ανεκτή 

    ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    • Εκπαίδευση ασθενούς και οικογένειας αναφορικά με τις μακροχρόνιες συνέπειες 
    • Πιθανότητα δεύτερης κακοήθειας 
    • Παρενέργειες θεραπείας 

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΝΕΥΡΟΒΛΑΣΤΩΜΑΤΟΣ

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ

    • Κυκλοφωσφαμίδη
    • Μελφαλάνη
    • Βινκριστίνη
    • Dacarbazine (DTIC)
    • Τενισοπίδη (VM-26)
    • Ετοποσίδη (VP16)
    • Αδριαμυκίνη
    • Cis - πλατίνη
    • Peptichemio
    • Καρβοπλατίνη
    • Ιφωσφαμίδη

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    • Πολυπαραγοντική χημειοθεραπεία κάθε 3-4 εβδομάδες για 4 συνεδρίες και μετά επανεκτίμηση με εξέταση μυελού ή 2η διερευνητική χειρουργική επέμβαση 
    • Παρακολούθηση κάθε 3μηνο για τον 1ο χρόνο, κάθε 4μηνο για τον 2ο χρόνο, κάθε 6μηνο για τον 3ο χρόνο και μετά τουλάχιστον 1 φορά το χρόνο
    • Παρακολούθηση με μαγνητική τομογραφία κάθε 3-6 μήνες αρχικά και μετά ανά έτος 

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ

    • Ναυτία, εμετός
    • Αλωπεκία
    • Καταστολή μυελού οστών
    • Ανοσοκαταστολή 
    • Αιμορραγική κυστίτιδα 
    • Αζωθαιμία
    • Διάρροια
    • Απρόσφορη έκκριση αντιδιουρητικής ορμόνης (ADH)
    • Τοπική ιστική νέκρωση 
    • Μυοκαρδιοπάθεια 
    • Νεφροτοξικότητα
    • Απώλεια ακοής
    • Υπασβεστιαιμία, υπομαγνησιαιμία

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ 

    • Συνολική επιβίωση 55%
    • Στάδιο Ι - αναμενόμενη επιβίωση πλησιάζει το 100%
    • Στάδιο ΙΙ - επιβίωση 75%
    • Στάδιο ΙΙΙ - επιβίωση 43%
    • Στάδιο IV - επιβίωση 15%
    • Στάδιο IVS - επιβίωση 70-80%
    • Φυσιολογική DNA πλοϊδικότητα, πολλαπλασιασμός του n-myc, κακή ιστολογική εικόνα, δίδουν χειρότερη πρόγνωση από τη συνήθη για ίσης έκτασης όγκου 
    • Νεογνά κάτω του 1 έτους έχουν καλύτερη έκβαση 
    • Ασθενείς με αυχενικούς, πυελικούς, μεσοθωρακικούς όγκους έχουν καλύτερη πρόγνωση από εκείνους με οπισθοπεριτοναϊκούς, παρασπονδυλικούς ή επινεφριδιακούς όγκους
    • Η επιβίωση για εκείνους που παρουσιάζονται με οψόκλωνο και νυσταγμό είναι περίπου 90% (παρουσιάζεται συνήθως σε όγκους μεσοθωρακίου σε βρέφη κάτω του 1 έτους)

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΗΛΙΚΙΑΚΑ ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Παιδιατρικό: Παρουσιάζεται μόνο σε παιδιά

    Να προτιμάτε τις φυσικές θεραπείες για τον καρκίνο, σύμφωνα με το Μοριακό Προφίλ του Όγκου

    Η ζωή είναι πολύτιμη.

    Η ζωή είναι δική σας. Πάρτε την στα χέρια σας!

    neuroblastoma print

    Διαβάστε, επίσης,

    Ειδική Νευρωνική Ενολάση

    Ο καρκίνος θεραπεύεται

    Είναι αλήθεια ότι δεν πρέπει να χειρουργείται ο καρκίνος;

    Παγκόσμια ημέρα κατά του παιδικού καρκίνου

    Όγκοι μεσοθωρακίου

    Αφιέρωμα για την Παγκόσμια ημέρα κατά του παιδικού καρκίνου

    www.emedi.gr

     

     

     

Περισσότερα σε αυτή την κατηγορία: « Σύνδρομο διαρροής εντέρου Η κοιλιοκάκη »