Τετάρτη, 01 Οκτωβρίου 2014 23:09

Η κοιλιοκάκη

Γράφτηκε από την
Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(4 ψήφοι)

Η εντεροπάθεια από γλουτένη

Η κοιλιοκάκη, ICD-10 K90.0, είναι μια αυτοάνοση διαταραχή του λεπτού εντέρου που εμφανίζεται σε γενετικώς προδιατεθειμένα άτομα όλων των ηλικιών από τη μέση παιδική ηλικία και μετά.

Τα συμπτώματα περιλαμβάνουν πόνο και δυσφορία στον πεπτικό σωλήνα, χρόνια δυσκοιλιότητα και διάρροια, αδυναμία ανάπτυξης (σε παιδιά), αναιμία και κόπωση.

Οι ελλείψεις βιταμινών, συχνά, είναι αποτέλεσμα της μειωμένης ικανότητας του λεπτού εντέρου να απορροφά σωστά τα θρεπτικά συστατικά από τα τρόφιμα.

Η κοιλιοκάκη προκαλείται από μια αντίδραση στη γλιαδίνη, μια προλαμίνη (πρωτεΐνη) που βρίσκεται στο σιτάρι, και σε παρόμοιες πρωτεΐνες που βρίσκονται στα Triticeae (κριθάρι και σίκαλη). Κατά την έκθεση στη γλιαδίνη, το ένζυμο τρανσγλουταμινάση  τροποποιεί την πρωτεΐνη, και το ανοσοποιητικό σύστημα αντιδρά στον ιστό του λεπτού εντέρου, προκαλώντας μία φλεγμονώδη αντίδραση. Αυτό οδηγεί σε βλάβη των λαχνών του λεπτού εντέρου (ατροφία των λαχνών). Αυτό παρεμβαίνει με την απορρόφηση των θρεπτικών ουσιών, διότι οι εντερικές λάχνες είναι υπεύθυνες για την απορρόφηση.

Η μόνη γνωστή αποτελεσματική θεραπεία είναι η δίαιτα χωρίς γλουτένη δια βίου.

Η κοιλιοκάκη ή μη τροπικό sprue ή εντεροπάθεια από γλουτένη είναι μια χρόνια διαρροϊκή διαταραχή που χαρακτηρίζεται από εντερική δυσαπορρόφηση όλων, ουσιαστικά, των θρεπτικών συστατικών κι εμφανίζεται μετά από πρόσληψη τροφών που περιέχουν γλουτένη.

Η επίπτωση είναι 5-75 ανά 100.000 κι έχει μεγαλύτερη επίπτωση σε ηλικίες 1-60 ετών κι εμφανίζεται συχνότερα σε άνδρες με αναλογία γυναίκες:άνδρες (3:2).


Σημεία και συμπτώματα κοιλιοκάκης

Σοβαρή ασθένεια η κοιλιοκάκη οδηγεί στα χαρακτηριστικά συμπτώματα με χαλαρά και λιπαρά κόπρανα (στεατόρροια) και απώλεια βάρους ή  αποτυχία πρόσληψης βάρους (σε μικρά παιδιά). Πολλοί ενήλικες με ήπια νόσο έχουν μόνο κούραση ή αναιμία.

-Διαταραχές του γαστρεντερικού συστήματος σε κοιλιοκάκη

Η διάρροια που είναι χαρακτηριστικό της κοιλιοκάκης είναι χρόνια, ογκώδης και ασυνήθιστα δύσοσμη. Το κοιλιακό άλγος και οι κράμπες, με την κοιλιακή διάταση (πιστεύεται ότι οφείλεται σε ζυμωτική παραγωγή των φυσικών αερίων του εντέρου) και επίσης, μπορεί να συνυπάρχουν στοματικά έλκη. Καθώς, το έντερο καταστρέφεται, ένας βαθμός δυσανεξίας στη λακτόζη μπορεί να αναπτυχθεί. Συχνά, τα συμπτώματα αποδίδονται σε σύνδρομο ευερέθιστου εντέρου και αργότερα αναγνωρίζονται μόνο ως κοιλιοκάκη.

Η κοιλιοκάκη οδηγεί σε αυξημένο κίνδυνο τόσο για αδενοκαρκίνωμα, όσο και για λέμφωμα του λεπτού εντέρου (εντεροπάθεια που σχετίζεται με Τ-κυτταρικό λέμφωμα (EATL) ή άλλα μη-Hodgkin λεμφώματα).  Ο κίνδυνος αυτός είναι, επίσης, υψηλότερος σε συγγενείς πρώτου βαθμού, όπως αδέλφια. Άλλες μακροχρόνιες επιπλοκές, όπως η ελκώδης κολίτιδα (σχηματισμός έλκους του λεπτού εντέρου) και η στένωση εντέρου (ουλές με απόφραξη του εντέρου), είναι πιθανές.

-Δυσαπορρόφηση σε κοιλιοκάκη

  • Οι αλλαγές στο έντερο το καθιστούν να μην είναι σε θέση να απορροφήσει τα θρεπτικά συστατικά, τα μέταλλα και τις λιποδιαλυτές βιταμίνες A, D, E, και Κ. Η αδυναμία του εντέρου να απορροφήσει τους υδατάνθρακες και τα λίπη μπορεί να προκαλέσει απώλεια βάρους (ή αδυναμία ανάπτυξης / καχεκτική ανάπτυξη στα παιδιά) και κόπωση ή έλλειψη ενέργειας.
  • Η αναιμία μπορεί να αναπτυχθεί με διάφορους τρόπους: η δυσαπορρόφηση σιδήρου μπορεί να προκαλέσει σιδηροπενική αναιμία, και η δυσαπορρόφηση του φυλλικού οξέος και της βιταμίνης Β12 μπορεί να προκαλέσει μεγαλοβλαστική αναιμία.
  • Η δυσαπορρόφηση ασβεστίου και βιταμίνης D (αντισταθμιστικά προκαλεί δευτεροπαθή υπερπαραθυρεοειδισμό) μπορεί να προκαλέσει οστεοπενία (μειωμένη περιεκτικότητα σε ανόργανα άλατα των οστών) ή οστεοπόρωση (εξασθένηση των οστών και κίνδυνο καταγμάτων).
  • Ένα μικρό ποσοστό ασθενών έχει μη φυσιολογική πήξη που οφείλεται σε ανεπάρκεια βιταμίνης K και αυξημένο  κίνδυνο για αιμορραγία.
  • Η κοιλιοκάκη, επίσης, σχετίζεται με βακτηριακή υπερανάπτυξη του λεπτού εντέρου, η οποία μπορεί να επιδεινώσει τη δυσαπορρόφηση.

Σημεία και συμπτώματα κοιλιοκάκης

  • Διάρροια
  • Στεατόρροια
  • Μυϊκές κράμπες
  • Ζάλη
  • Ευερεθιστότητα
  • Απώλεια βάρους
  • Αδυναμία ανάπτυξης
  • Αδυναμία
  • Κόπωση
  • Καταβολή
  • Αυξημένη όρεξη
  • Κοιλιακή διάταση
  • Μετεωρισμός
  • Κοιλιακό άλγος, ναυτία, έμετοι, σπάνια
  • Ανεπάρκεια της IgA είναι παρούσα σε 2,3% των ατόμων με κοιλιοκάκη, και αυτή η κατάσταση προδιαθέτει σε δεκαπλάσια αύξηση του κινδύνου για κοιλιοκάκη. Άλλα χαρακτηριστικά αυτής της κατάστασης είναι ο αυξημένος κίνδυνος λοιμώξεων και αυτοάνοσων ασθενειών.
  • Ερπητοειδής δερματίτιδα. Αυτή η δερματική κατάσταση που συνοδεύεται με φαγούρα έχει συνδεθεί με το ένζυμο τρανσγλουταμινάση στο δέρμα, και μπορεί να ανταποκριθεί σε διατροφή χωρίς γλουτένη ακόμη και αν δεν υπάρχουν γαστρεντερικά συμπτώματα.
  • Ανεπάρκεια ανάπτυξης ή / και καθυστέρηση της εφηβείας μπορεί να συμβούν ακόμη και χωρίς εμφανή συμπτώματα του εντέρου ή σοβαρό υποσιτισμό.
  • Οι επιπλοκές της κύησης σε περίπτωση κοιλιοκάκης κατά την εγκυμοσύνη είναι οι αποβολές, η ενδομήτρια καθυστέρηση της ανάπτυξης, το χαμηλό σωματικό βάρος γέννησης και ο πρόωρος τοκετός.
  • Υποσπληνισμός. Συμβαίνει περίπου στο ένα τρίτο των περιπτώσεων και μπορεί να προδιαθέτei σε μόλυνση δεδομένου του ρόλου του σπλήνα στην προστασία έναντι των βακτηριδίων.
  • Η κοιλιοκάκη σχετίζεται με μια σειρά άλλες ιατρικές καταστάσεις, όπως αυτοάνοσες διαταραχές: Σακχαρώδης διαβήτης τύπου 1, υποθυρεοειδισμός, πρωτοπαθής χολική κίρρωση, και μικροσκοπική κολίτιδα.
  • Σε μια ομάδα ασθενειών αντιγλοιαδινικά αντισώματα μερικές φορές ανιχνεύονται, αλλά δεν υπάρχει νόσος του εντέρου. Μερικές φορές η κατάσταση βελτιώνεται με την αφαίρεση γλουτένης από τη διατροφή.
  • Η κοιλιοκάκη συνδέεται με παρεγκεφαλιδική αταξία, περιφερική νευροπάθεια, σχιζοφρένεια και αυτισμό.

Αιτίες κοιλιοκάκης

Ευαισθησία στην γλουτένη ειδικότερα στο κλάσμα γλιαδίνης. Η κοιλιοκάκη προκαλείται από μια αντίδραση στη γλιαδίνη, μια προλαμίνη (πρωτεΐνη γλουτένης) που βρίσκεται στο σιτάρι, και παρόμοιες πρωτεΐνες που βρίσκονται στις καλλιέργειες Triticeae (δημητριακά όπως κριθάρι και σίκαλη).

Άλλα είδη σιτηρών, όπως το κριθάρι, η σίκαλη, το τριτικάλε και άλλα, επίσης, προκαλούν συμπτώματα κοιλιοκάκης. Μια μικρή μειονότητα των ατόμων με κοιλιοκάκη αντιδρούν, επίσης, στη βρώμη. Είναι πιο πιθανό ότι η βρώμη παράγει συμπτώματα λόγω επιμόλυνσης με άλλα δημητριακά. Ως εκ τούτου, η βρώμη γενικά δεν συνιστάται. Άλλα δημητριακά όπως το καλαμπόκι, το κεχρί και το άγριο ρύζι είναι ασφαλή για τα άτομα με κοιλιοκάκη, καθώς και ο  αμάραντος, το quinoa και το φαγόπυρο. Τα τρόφιμα πλούσια σε υδατάνθρακες, που δεν είναι δημητριακά, όπως οι πατάτες και οι μπανάνες δεν περιέχουν γλουτένη και δεν προκαλούν συμπτώματα.


Παράγοντες κινδύνου για κοιλιοκάκη

Υπάρχουν διάφορες θεωρίες για το τι καθορίζει αν ένα γενετικά ευαίσθητο άτομο θα αναπτύξει κοιλιοκάκη, όπως η θεωρία για λοίμωξη από τον ροταϊό ή τον ανθρώπινο εντερικό αδενοϊό.

Μερικές έρευνες έχουν δείξει ότι το κάπνισμα προστατεύει από την κοιλιοκάκη.

Οι άνθρωποι που εκτίθενται στο σιτάρι, στο κριθάρι και στην σίκαλη πριν το φράγμα του εντέρου να αναπτυχθεί πλήρως (εντός των τριών πρώτων μηνών μετά τη γέννηση) έχουν πέντε φορές  μεγαλύτερο κίνδυνο για ανάπτυξη κοιλιοκάκης σε σχέση με εκείνους που εκτίθενται τέσσερις έως έξι μήνες μετά τη γέννηση. Οι εκτεθειμένοι μετά από έξι μήνες μετά τη γέννησή τους βρέθηκαν να έχουν μόνο έναν ελαφρώς αυξημένο κίνδυνο σε σχέση με εκείνους που εκτίθενται στους τέσσερις έως έξι μήνες μετά τη γέννησή τους. Η έγκαιρη εισαγωγή των δημητριακών στη διατροφή, βέβαια, είναι προστατευτική ενάντια στις αλλεργίες. Ο θηλασμός μπορεί επίσης που καθυστερείτην εισαγωγή των σιτηρών που περιέχουν γλουτένη στη διατροφή σχετίζεται με 50% μείωση του κινδύνου για ανάπτυξη κοιλιοκάκης. Παράγοντες που μπορεί να προκαλέσουν συμπτώματα κοιλιοκάκης είναι η χειρουργική επέμβαση, η εγκυμοσύνη, η μόλυνση και το συναισθηματικό στρες. Οι συγγενείς πρώτου βαθού έχουν 10% επίπτωση και οι μονοωογενείς δίδυμοι 71%.


Παθοφυσιολογία κοιλιοκάκης

Η κοιλιοκάκη φαίνεται να είναι πολυπαραγοντική.

Σχεδόν όλοι οι άνθρωποι με κοιλιοκάκη έχουν είτε την αλληλόμορφη παραλλαγή HLA-DQ2 ή (λιγότερο συχνά) την αλληλόμορφη παραλλαγή HLA-DQ8. Ωστόσο, περίπου το 20-30% των ανθρώπων χωρίς κοιλιοκάκη έχουν κληρονομήσει, επίσης, ένα από αυτά τα αλληλόμορφα. Αυτό υποδηλώνει ότι πρόσθετοι παράγοντες απαιτούνται για την κοιλιοκάκη για να αναπτυχθεί. Δηλαδή, ο κίνδυνος από τις παραλλαγές HLA είναι αναγκαίος αλλά όχι ικανός να αναπτύξει κοιλιοκάκη. Επιπλέον, περίπου το 5% των ανθρώπων που αναπτύσσουν κοιλιοκάκη δεν έχουν τα τυπικά HLA-DQ2 ή HLA-DQ8 αλληλόμορφα.

  • Γενετική

Η συντριπτική πλειοψηφία των ατόμων με κοιλιοκάκη έχουν έναν από τους δύο τύπους της πρωτεΐνης HLA-DQ. Η HLA-DQ είναι μέλος της κατηγορίας II των πρωτεϊνών παρουσίασης αντιγόνου του MHC υποδοχέα (που ονομάζεται, επίσης, ανθρώπινο αντιγόνο λευκοκυττάρων) και το σύστημα διακρίνει τα κύτταρα του οργανισμού από τα ξένα κύτταρα. Οι δύο υπομονάδες της πρωτεΐνης HLA-DQ που κωδικοποιούνται από τα HLA-DQA1 και HLA-DQB1 γονίδια βρίσκονται στο μικρό βραχίονα του χρωμοσώματος 6.

Υπάρχουν επτά HLA-DQ παραλλαγές (DQ2 και DQ4-DQ9). Πάνω από το 95% των ατόμων με κοιλιοκάκη έχουν την ισομορφή DQ2 ή DQ8, η οποία κληρονομείται. Ο λόγος που αυτά τα γονίδια προκαλούν μία αύξηση του κινδύνου της κοιλιοκάκης είναι ότι οι υποδοχείς που σχηματίζονται από αυτά τα γονίδια προσδένονται σε πεπτίδια γλιαδίνης πιο σφικτά από ό, τι άλλες μορφές του υποδοχέα παρουσίασης αντιγόνου. Ως εκ τούτου, αυτές οι μορφές του υποδοχέα είναι πιο πιθανό να ενεργοποιούν τα Τ λεμφοκύτταρα και να ξεκινήσει η αυτοάνοση διεργασία.

Οι περισσότεροι άνθρωποι με κοιλιοκάκη φέρουν δύο γονίδια  HLA-DQ2 τα DQ2.5 (DQA1 * 0501 και DQB1 * 0201), τα οποία κωδικοποιούν τις δύο υπομονάδες, DQ και DQ α5 β2. Στα περισσότερα άτομα, η DQ2.5 ισομορφή κωδικοποιείται από ένα από τα δύο χρωμοσώματα 6 και κληρονομείται από τους γονείς (DQ2.5cis). Οι περισσότεροι ασθενείς με κοιλιοκάκη κληρονομούν μόνο ένα αντίγραφο αυτού του DQ2.5 απλότυπου γονιδίων, ενώ μερικοί κληρονομούν το γονίδιο και από τους δύο γονείς και έχουν μεγαλύτερο κίνδυνο για την κοιλιοκάκη, και είναι πιο επιρρεπείς σε σοβαρές επιπλοκές.

Μερικά άτομα κληρονομούν το DQ2.5 από ένα γονέα και ένα επιπλέον τμήμα του απλοτύπου (είτε DQB1 * 02 ή DQA1 * 05) από τον άλλο γονέα, αυξάνοντας έτσι τον κίνδυνο. Λιγότερο συχνά, ορισμένα άτομα κληρονομούν το DQA1 * 05 αλληλόμορφο από τον ένα γονέα και το DQB1 * 02 από τον άλλο γονέα (DQ2.5trans) (trans-απλότυπος), και αυτά τα άτομα είναι σε παρόμοιο κίνδυνο για κοιλιοκάκη, όπως εκείνοι με ένα μονό χρωμόσωμα DQ2.5- 6, αλλά σε αυτή την περίπτωση της νόσου δεν είναι οικογενής. 6% των ασθενών με κοιλιοκάκη  δεν έχουν DQ2.5 (cis ή trans) ή DQ8 (που κωδικοποιείται από το DQA1 * απλοτύπο 03: DQB1 * 0302), 4% έχει την ισομορφή DQ2.2, και το υπόλοιπο 2% δεν έχει  DQ2 ή DQ8.

Η συχνότητα αυτών των γονιδίων ποικίλλει γεωγραφικά.

  • Προλαμίνη

Η πλειοψηφία των πρωτεϊνών στην τροφή που είναι υπεύθυνες για την ανοσολογική αντίδραση στην κοιλιοκάκη είναι οι προλαμίνες. Αυτά είναι πρωτεΐνες αποθήκευσης πλούσιες σε προλίνη (prol-) και γλουταμίνη (-amin) που διαλύονται σε αλκοόλες και είναι ανθεκτικές στις πρωτεάσες και πεπτιδάσες του εντέρου. Οι προλαμίνες βρίσκονται σε σπόρους δημητριακών: σιτάρι (γλιαδίνη), κριθάρι (χορδεΐνη), σίκαλη (σικαλίνη), καλαμπόκι (ζεϊνη) και ως αβερίνη στη βρώμη. Μια περιοχή της α-γλιαδίνης διεγείρει τα κύτταρα της μεμβράνης στα εντεροκύτταρα κι επιτρέπει σε μεγαλύτερα μόρια να περάσουν τον προστατευτικό φραγμό του εντέρου. Η διακοπή των σφιχτών συνδέσεων επιτρέπει σε πεπτίδια μεγαλύτερα από τρία αμινοξέα  να μπουν στην  κυκλοφορία.

Η μεμβράνη επιτρέπει τη διαρροή πεπτιδίων της γλιαδίνης και την ανοσολογική απάντηση,  με τη μεσολάβηση των Τ-βοηθητικών κυττάρων. Ένα πεπτίδιο πρωτεάση-ανθεκτική από την  α-γλιαδίνη περιέχει μια περιοχή που διεγείρει τα λεμφοκύτταρα και απελευθερώνεται  ιντερλευκίνη-15. Αυτή η αντίδραση της γλιαδίνης στη σηματοδότηση του ανοσοποιητικού συστήματος προσελκύει φλεγμονώδη κύτταρα και αυξάνει την απελευθέρωση των φλεγμονωδών χημικών ουσιών. Η ισχυρότερη και πιο συχνή προσαρμοστική απόκριση στη γλιαδίνη κατευθύνεται προς ένα θραύσμα α2-γλιαδίνης που αποτελείται από 33 αμινοξέα και οι ασθενείς έχουν μια ισομορφή DQ2. Το πεπτίδιο αυτό, όταν μεταβληθεί με την εντερική τρανσγλουταμινάση, έχει υψηλή πυκνότητα επικαλυπτόμενων επιτόπων Τ-κυττάρων. Αυτό αυξάνει την πιθανότητα ότι η ισομορφή του DQ2 θα δεσμευτεί και θα παραμείνει συνδεδεμένη με το πεπτίδιο όταν αναγνωριστεί από τα Τ-κύτταρα. Η γλιαδίνη στο σιτάρι είναι το πιο κατανοητό μέλος αυτής της οικογένειας, αλλά υπάρχουν και άλλες προλαμίνες, όπως η χορδεΐνη (από κριθάρι) και η σικαλίνη (από σίκαλη), που μπορεί να προκαλέσουν κοιλιοκάκη. Ωστόσο, δεν προκαλούν  όλες οι προλαμίνες αυτή την ανοσολογική αντίδραση, και υπάρχει διαμάχη σχετικά με την ικανότητα της αβερίνης (η προλαμίνη στη βρώμη) για το αν επάγει αυτήν την απόκριση σε κοιλιοκάκη.

  • Τρανσγλουταμινάση

Τα αντισώματα στο ένζυμο τρανσγλουταμινάση (tTG) ανευρίσκονται στη συντριπτική πλειοψηφία των περιπτώσεων. Η τρανσγλουταμινάση ιστού τροποποιεί τα πεπτίδια γλουτένης σε μια μορφή που διεγείρει το ανοσοποιητικό σύστημα. Αυτά τα πεπτίδια τροποποιούνται από τα tTG με δύο τρόπους, την απαμίδωση ή την  αμίδωση.

Απαμίδωση είναι η αντίδραση με την οποία ένα υπόλειμμα γλουταμικού σχηματίζεται με διάσπαση της ε-αμινομάδας μιας πλευρικής αλυσίδας γλουταμίνης. Η τρανσαμιδώση, λαμβάνει χώρα τρεις φορές πιο συχνά από ό, τι η απαμίδωση και είναι η εγκάρσια σύνδεση ενός καταλοίπου γλουταμίνης από το πεπτίδιο γλιαδίνης σε ένα κατάλοιπο λυσίνης του tTg σε μία αντίδραση που καταλύεται από την τρανσγλουταμινάση. Σταυροειδείς δεσμοί μπορεί να συμβούν είτε εντός είτε εκτός της δραστικής θέσης του ενζύμου. Η τελευταία περίπτωση αποδίδει ένα μόνιμα ομοιοπολικά συνδεδεμένο σύμπλοκο μεταξύ της γλιαδίνης και του tTg. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα τον σχηματισμό νέων επιτόπων τα οποία πιστεύεται ότι ενεργοποιούν την πρωτογενή ανοσολογική απόκριση με την οποία αναπτύσσονται τα αυτοαντισώματα έναντι των tTg.

Οι βιοψίες από ασθενείς με κοιλιοκάκη έχουν αποκαλύψει ότι οι εναποθέσεις αυτοαντισωμάτων σε ασθενείς με κοιλιοκάκη εμφανίζονται  πριν από την κλινική νόσο. Αυτές οι εναποθέσεις βρίσκονται, επίσης, σε άτομα που παρουσιάζουν άλλες αυτοάνοσες νόσους, αναιμία, ή δυσαπορρόφηση  σε πολύ αυξημένο ποσοστό πάνω από το φυσιολογικό πληθυσμό. Είναι συστατικά αντισωμάτων (EMA) προς τα tTG και κατευθύνονται προς την κυτταρική επιφάνεια της τρανσγλουταμινάσης, και αυτά τα αντισώματα χρησιμοποιούνται για την επιβεβαίωση της διάγνωσης της κοιλιοκάκης. Όσοι ασθενείς έχουν αρνητικά ΕΜΑ με κοιλιοκάκη τείνουν να είναι μεγαλύτερης ηλικίας άνδρες με πιο έντονα κοιλιακά συμπτώματα και χαμηλότερη συχνότητα «άτυπων» συμπτωμάτων και αυτοάνοσης νόσου. Η γλιαδίνη, δηλαδή, μπορεί να είναι πιο υπεύθυνη για τις κύριες εκδηλώσεις της κοιλιοκάκης, ενώ τα tTG είναι παράγοντας σε δευτερογενείς αντιδράσεις, όπως αλλεργικές αντιδράσεις και δευτεροπαθείς αυτοάνοσες ασθένειες. Σε ένα μεγάλο ποσοστό στα άτομα με κοιλιοκάκη, τα αντισώματα αντι-tTG αναγνωρίζουν επίσης μια πρωτεΐνη ροταϊού που ονομάζεται VP7. Αυτά τα αντισώματα διεγείρουν τον πολλαπλασιασμό των μονοκυττάρων, και η μόλυνση του ροταϊού μπορεί να εξηγήσει στα πρώτα στάδια τον καταρράκτη του ανοσοποιητικού κυτταρικού πολλαπλασιασμού που προκαλεί ατροφία των λαχνών. Αυτό υποδηλώνει ότι οι ιικές πρωτεΐνες μπορούν να λάβουν μέρος στην αρχική επιπέδωση και διεγείρουν την αυτοδιασταυρούμενη αντίδραση της αντι-VP7 παραγωγής αντισωμάτων. Τα αντισώματα προς τον VP7 μπορεί επίσης να επιβραδύνουν την επούλωση μέχρις ότου η γλιαδίνη μεσολαβήσει με την  tTG παρουσίαση και παρέχει τα αντισώματα για μια δεύτερη πηγή διασταυρούμενης αντίδρασης.

Ατροφία των λαχνών και δυσαπορρόφηση

Η φλεγμονώδης διαδικασία, που διαμεσολαβείται από τα Τ κύτταρα, οδηγεί σε διαταραχή της δομής και της λειτουργίας του βλεννογόνου του λεπτού εντέρου και προκαλεί δυσαπορρόφηση, καθώς μειώνει την ικανότητα του σώματος να απορροφήσει τα θρεπτικά συστατικά, τα μέταλλα και τις λιποδιαλυτές βιταμίνες Α, D, Ε και Κ από τα τρόφιμα. Η δυσανεξία στη λακτόζη μπορεί να υπάρχει λόγω της μειωμένης επιφάνειας του εντέρου και της μειωμένης παραγωγή της λακτάσης, αλλά συνήθως  η κατάσταση αντιμετωπίζεται.

Η απελευθέρωση ιντερλευκίνης 15 και η ενεργοποίηση του ανοσοποιητικού συστήματος από το βραχύτερο πεπτίδιο της γλουτένης (p31-43 / 49) προκαλεί τη θανάτωση των εντερικών κυττάρων από τα λεμφοκύτταρα στο επιθήλιο. Η ατροφία των λαχνών σε βιοψία μπορεί επίσης να οφείλεται σε άλλες αιτίες, όπως η τροπική στεατόρροια, η λαμβλίαση και η εντερίτιδα από ακτινοβολία.

Εάν δεν υπάρχει ανταπόκριση με τη διατροφή τότε άλλη νόσος αναζητάται εκτός από την κοιλιοκάκη.


Διαφορική διάγνωση κοιλιοκάκης

Σύνδρομο βραχέος εντέρου, παγκρεατική ανεπάρκεια, νόσος του Crohn, νόσος του Whipple, υπογαμμασφαιριναιμία, τροπικό sprue, λέμφωμα, σύνδρομο επίκτητης ανοσοοανεπάρκειας, οξεία εντερίτιδα, λαμβλίαση, ηωσινοφιλική γαστρεντερίτιδα.


Διάγνωση κοιλιοκάκης

Υπάρχουν διάφορες δοκιμές που μπορούν να χρησιμοποιηθούν για να βοηθήσουν στην διάγνωση. Το επίπεδο των συμπτωμάτων μπορεί να καθορίσει τη σειρά των δοκιμών, αλλά όλες οι δοκιμές χάνουν τη χρησιμότητά τους, εάν το άτομο ήδη κάνει μια δίαιτα ελεύθερη γλουτένης. Η εντερική βλάβη αρχίζει να θεραπεύεται μέσα σε λίγες εβδομάδες αν η  γλουτένη αφαιρεθεί από τη διατροφή και τα επίπεδα αντισωμάτων υποχωρούν σε λίγους μήνες. Για όσους έχουν ήδη ξεκινήσει σε μια δίαιτα ελεύθερη γλουτένης, μπορεί να χρειαστεί να κάνουν μια νέα πρόκληση με κάποια τρόφιμα που περιέχουν γλουτένη σε ένα γεύμα την ημέρα για 6 εβδομάδες πριν από την επανάληψη των εξετάσεων.

Συνδυάζοντας τα ευρήματα της ενδοσκοπικής βιοψίας υπάρχει ευαισθησία 100%  σε έναν πληθυσμό  ατόμων με υψηλό δείκτη υποψίας για  κοιλιοκάκη, με ταυτόχρονη εξειδίκευση 61% (ψευδώς θετικό ποσοστό 39%). Ο κανόνας πρόβλεψης συνιστά ότι οι άνθρωποι με συμπτώματα υψηλού κινδύνου ή οι οροθετικοί πρέπει να υποβάλλονται σε ενδοσκοπική βιοψία του δωδεκαδάκτυλου. Η μελέτη ορίζει ως συμπτώματα υψηλού κινδύνου, την απώλεια βάρους, την αναιμία (αιμοσφαιρίνη λιγότερο από 12 στις γυναίκες ή λιγότερο από 13 στους άντρες), ή την διάρροια (περισσότερες από τρεις χαλαρές κενώσεις την ημέρα).

Οι εξετάσεις 

  • Θετικά αντισώματα IgA και IgE κατά της γλιαδίνης
  • Θετικά αντισώματα κατά του πρωτοπλασματικού δικτύου και του ενδομυΪου
  • Προσδιορισμός του λίπους σε δείγμα κοπράνων 72 ωρών δείχνει δυσαπορρόφηση λίπους μεγαλύτερη από 7%
  • Δοκιμασία απορρόφησης D-ξυλόζης δείχνει δυσαπορρόφηση του δισακχαρίτη
  • Ελαττωμένο ασβέστιο
  • Χαμηλός χρόνος προθρομβίνης
  • Ελαττωμένα ουδέτερα λίπη
  • Χαμηλή χοληστερόλη
  • Ελαττωμένη βιταμίνη Α
  • Ελαττωμένη βιταμίνη Β12
  • Ελαττωμένη βιταμίνη C
  • Χαμηλό φυλλικό οξύ
  • Χαμηλός σίδηρος
  • Χαμηλές ολικές πρωτεϊνες
  • Αναιμία
  • Δοκιμές HLA αίματος για τη νόσο κοιλιοκάκη 

HLA-DQ2 ειδ. 94%/ευαισθ. 73%

HLA-DQ8 ειδ.12%//ευαισθ. 81%

  • Ενδοσκόπηση

Η ενδοσκοπική εξέταση στο δωδεκαδάκτυλο του ατόμου με κοιλιοκάκη δείχνει αυξημένη κοίλανση του πτυχές. Η  βιοψία του δωδεκαδακτύλου  με  πολλαπλά δείγματα (οκτώ) από το δωδεκαδάκτυλο δείχνει ατροφία των λαχνών, υπερπλασία και επιμήκυνση των κρυπτών, πλασμακυτταρική και λεμφοκυτταρική διήθηση του υποβλεννογόνιου χιτώνα.

Οι ακτινογραφίες του ανώτερου ΓΕΣ δείχνουν κροκύδωση του βαρίου, οίδημα κι επιπέδωση των βλεννογόνιων πτυχών.

Στάδια κοιλιοκάκης κατά  Marsh:

Marsh στάδιο 0: φυσιολογικός βλεννογόνος

Marsh στάδιο 1: αύξηση του αριθμού των ενδοεπιθηλιακών λεμφοκυττάρων (IELs), συνήθως άνω των 20 ανά 100 εντεροκύτταρα

Marsh στάδιο 2: πολλαπλασιασμός των κρυπτών του Lieberkuhn

Marsh στάδιο 3: μερική ή ολική ατροφία των λαχνών και  υπερτροφία κρυπτών

Marsh στάδιο 4: υποπλασία της μικρής αρχιτεκτονικής του εντέρου

Άλλη ταξινόμηση είναι τα στάδια Α, Β1 και Β2 που  εκπροσωπούν λεμφοκυτταρική διήθηση με φυσιολογική εμφάνιση λαχνών (Α), (Β1) μερική ατροφία των λαχνών και Β2 πλήρης ατροφία των λαχνών.

Οι αλλαγές αυτές βελτιώνονται ή αναστρέφονται όταν  η γλουτένη αφαιρεθεί από τη διατροφή. Ωστόσο, οι περισσότερες κατευθυντήριες γραμμές δεν συνιστούν επανάληψη της βιοψίας εάν δεν υπάρχει βελτίωση των συμπτωμάτων μετά  τη διατροφή. Σε ορισμένες περιπτώσεις, μια πρόκληση με γλουτένη, ακολουθούμενη από βιοψία, μπορεί να γίνει για να επιβεβαιωθεί ή να διαψευσθεί η διάγνωση.

Άλλες διαγνωστικές εξετάσεις

Έλλειψη σιδήρου και βιταμίνης Β12, ανεπάρκεια φυλλικού οξέος και υπασβεστιαιμία (χαμηλά επίπεδα ασβεστίου, και  μειωμένα επίπεδα βιταμίνης D). Οι εξετάσεις λειτουργίας του θυρεοειδούς μπορεί να δείξουν υποθυρεοειδισμό, που είναι πιο συχνός σε άτομα με κοιλιοκάκη.

Η οστεοπενία και οστεοπόρωση με ήπια και σοβαρά μειωμένη οστική πυκνότητα, συνυπάρχουν σε άτομα με κοιλιοκάκη, και μελέτες  για τη μέτρηση της οστικής πυκνότητας μπορεί να πραγματοποιηθούν κατά τη διάγνωση, όπως μέτρηση οστικής πυκνότητας με DEXA για τον προσδιορισμό του κινδύνου του κατάγματος και την ανάγκη για  προστασία των οστών με φάρμακα.

Χάρη στην υψηλή ευαισθησία των ορολογικών εξετάσεων έχει προταθεί ως μέτρο ελέγχου, επειδή η παρουσία των αντισωμάτων θα εντοπίσει  αδιάγνωστες περιπτώσεις κοιλιοκάκης και μπορεί να γίνει πρόληψη των επιπλοκών σε αυτούς τους ανθρώπους. Υπάρχει σημαντική συζήτηση σχετικά με τα οφέλη του προσυμπτωματικού ελέγχου. Ορισμένες μελέτες δείχνουν ότι η έγκαιρη διάγνωση θα μειώσει τον κίνδυνο της οστεοπόρωσης και της αναιμίας.


Θεραπεία κοιλιοκάκης

Προς το παρόν, η μόνη αποτελεσματική θεραπεία είναι μια δίαιτα χωρίς γλουτένη δια βίου. Το ρύζι, το καλαμπόκι και το αραβοσιτέλαιο αποτελούν ασφαλή και εύγεστα υποκατάστατα.

Η αυστηρή τήρηση της δίαιτας όταν κάποιος αποφεύγει την γλουτένη, το σιτάρι, το κριθάρι, τη  βρώμη και οτιδήποτε άλο περιέχει γλουτένη επιτρέπει στα έντερα να επουλωθούν, και μπορεί, επίσης, να εξαλείψει τον αυξημένο κίνδυνο οστεοπόρωσης και καρκίνου του εντέρου και  ορισμένες περιπτώσεις στειρότητας.

Σε πολλές χώρες, τα προϊόντα χωρίς γλουτένη είναι διαθέσιμα. 

Η κατανάλωση λιγότερο από 10 mg γλουτένης ανά ημέρα είναι απίθανο να προκαλέσει ιστολογικές ανωμαλίες στο έντερο.

Οι άνδρες έχουν μεγαλύτερη βελτίωση από ό, τι οι γυναίκες.

Η πρεδνιζόνη 40-60 mg ανά ημέρα από το στόμα σε περίπτωση ανθεκτικής νόσου χορηγείται.

Προσοχή απαιτείται στα διουρητικά, γιατί η σύγχρονη χορήγησή τους προκαλεί υποκαλιαιμία.

Μπορεί να απαιτείται συμπληρωματική χορήγηση ανθρακικού ασβεστίου 500 mg από το στόμα 2 φορές την ημέρα και βιταμίνης D εργοκαλσιφερόλη 10-100 μg/ημέρα και σε βαριά δυσαπορρόφηση μέχρι 2,5 mg ανά ημέρα.

Επανάληψη της ενδοσκόπησης γίνεται 8 εβδομάδες μετά την έναρξη της δίαιτας ελεύθερης σε γλουτένη.


Επιπλοκές κοιλιοκάκης

  • Κακοήθεια σε 10% των ασθενών, κυρίως, λέμφωμα λεπτού εντέρου
  • Ανθεκτικό sprue που ανταποκρίνεται σε πρεδνιζόνη 40-60 mg ανά ημέρα
  • Χρόνια ελκώδης ειλεϊτιδα με πολλαπλά έλκη, εντερική αιμορραγία, στενώσεις, διάτρηση, απόφραξη, περιτονίτιδα και 7% θνητότητα
  • Οστεοπόρωση λόγω μειωμένης απορρόφησης βιταμίνης D και ασβεστίου
  • Αφυδάτωση
  • Ηλεκτρολυτικές διαταραχές
  • Η κοιλιοκάκη μπορεί να σχετίζεται και με δευτεροπαθή ανεπάρκεια λακτάσης

Τα καλύτερα προϊόντα χωρίς γλουτένη, για την κοιλιοκάκη

Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα καλύτερα προϊόντα διατροφής, χωρίς γλουτένη για την κοιλιοκάκη

Διαβάστε, επίσης,

Σύνδρομο διαρροής εντέρου

Γαστρεντερίτιδα

Στοματίτιδα

Σωμάτια Howell-Jolly

Σύνδροµο δυσαπορρόφησης εντέρου

Σύνδρομο ανήσυχων ποδιών

Παιδί χαμηλού αναστήματος

Οστεοπόρωση

Ολικά λευκώματα αίματος

Νευρογενής ανορεξία

Μικροσκοπική κολίτιδα

Κατάταξη μη-Hodgkin λεμφωμάτων

Διάγνωση της ανεπάρκειας της βιταμίνης Β12

Ανεπάρκεια σιδήρου

Ήλιος και βιταμίνη D

Πότε γίνεται εξέταση αίματος για βιταμίνη Α

Ανεξήγητη απώλεια βάρους

Εμβόλιο για τη δυσανεξία στη γλουτένη

Το σύνδρομο της χρόνιας κόπωσης

Υγεία του πεπτικού συστήματος

Χρήσιμες πληροφορίες για τα σιτηρά

Όταν έχετε διάρροια

Η ευαισθησία στις τροφές

Πάσχετε από δυσανεξία στη λακτόζη;

Αν έχετε σπαστική κολίτιδα

Σύνδρομο ευερέθιστου εντέρου

www.emedi.gr

 

Διαβάστηκε 6030 φορές Τελευταία τροποποίηση στις Σάββατο, 26 Ιανουαρίου 2019 19:23
Σαββούλα Μάλλιου Κριαρά

Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

Σχετικά Άρθρα

  • Είναι υγιεινή η μαγιά; Είναι υγιεινή η μαγιά;

    Η μαγιά είναι μια από τις πλουσιότερες πηγές οργανικού σιδήρου

     

    Η μαγιά είναι εξαιρετική πηγή πρωτεϊνης και μια από τις καλύτερες πηγές φυσικών βιταμινών του συμπλέγματος Β.

    Ακόμη, είναι μια από τις πλουσιότερες πηγές οργανικού σιδήρου και περιέχει πολλά μέταλλα, ιχνοστοιχεία και αμινοξέα.

    Η μαγιά συμβάλλει στη μείωση της χοληστερόλης σε συνδυασμό με τη λεκιθίνη.

    Η μαγιά βοηθάει στην υποχώρηση της ουρικής αρθρίτιδας.

    Η μαγιά καταπραϊνει το νευροπαθητικό πόνο.

    magia 3

    Οι κυριότεροι τύποι μαγιάς

    -Μαγιά μπίρας

    Η μαγιά από λυκίσκο είναι διαιτητική μαγιά.

    -Υγρή μαγιά

    Η υγρή μαγιά παράγεται από βότανα, γκρέιπφρουτ και πορτοκάλια και χρησιμοποιείται στην Ελβετία και Γερμανία.

    -Μαγιά των αρτοποιών

    Η ζωντανή μαγιά εξαφανίζει τις βιταμίνες του συμπλέγματος Β από το έντερο κι εξαφανίζει πολλές βιταμίνες από το σώμα. Η διαιτητική μαγιά θερμαίνεται και είναι πιο υγιεινή.

    -Μαγιά ορού γάλακτος  ή γουέι

    Είναι παραπροϊόν γάλακτος και τυριού και είναι ο πιο εύγευστος τύπος μαγιάς.

    -Μαγιά Τορούλας

    Είναι ζυμομύκητες Torulopsis utilis. Είναι είδος μαγιάς που είναι λιγότερο πικρή από τη μαγιά του ψωμιού και τις ποικιλίες μαγιάς μπύρας και περιέχει τις ακόλουθες βιταμίνες σε χλγρ ανά 100 γραμμάρια αποξηραμένου προϊόντος: θειαμίνη 15, ριβοφλαβίνη 5, πυριδοξίνη 3,5, νικοτινικό οξύ 50, παντοθενικό οξύ 10, βιοτίνη 0,1, φυλλικό οξύ 3. Είναι πλούσια πηγή RNA και DNA που αποτελούν το 12% της ξηρής μαγιάς.

    Η μαγιά περιέχει όλες τις σημαντικότερες βιταμίνες του συμπλέγματος Β, εκτός της βιταμίνης Β12, αν και υπάρχει μαγιά εμπλουτισμένη με βιταμίνη Β12.

    Περιέχει, ακόμη, δεκαέξι αμινοξέα, δεκατέσσερα μέταλλα και δεκαεπτά βιταμίνες, εκτός από βιταμίνη A, βιταμίνη Ε και βιταμίνη C.

    Η μαγιά είναι πρωτεϊνική τροφή, είναι πλούσια σε φώσφορο και απαιτείται και η λήψη περισσότερου ασβεστίου. Αν και ο φώσφορος συνεργάζεται με το ασβέστιο, ο φώσφορος δημιουργεί ανεπάρκεια ασβεστίου, γι΄αυτό απαιτείται αύξηση της πρόσληψης ασβεστίου.

    Όταν οι βιταμίνες του συμπλέγματος Β λαμβάνονται μαζί με μαγιά αυξάνεται η αποτελεσματικότητά τους.

    Η μαγιά λαμβάνεται με νερό ή χυμό και λαμβάνεται μεταξύ των γευμάτων.

    Αν νιώθετε έλλειψη ενέργειας και κόπωση πάρτε μια κουταλιά της σούπας μαγιά και θα νιώσετε καλύτερα μέσα σε λίγα λεπτά και τα αποτελέσματα θα διαρκέσουν ώρες.

    Η μαγιά κόβει την όρεξη και είναι κατάλληλη για απώλεια βάρους. Ανακατέψτε μια κουταλιά της σούπας με ένα ποτήρι νερό και πιείτε το πριν το φαγητό και θα σας κοπεί η όρεξη.

    magia 1

    Τα οφέλη της διαιτητικής μαγιάς και πώς να την ενσωματώσετε σε μια υγιεινή διατροφή

    Η διατροφική μαγιά προέρχεται από ένα είδος μαγιάς γνωστό ως Saccharomyces cerevisiae.

    Υπάρχει μια άλλη μορφή αυτού του είδους ζύμης, που ονομάζεται μαγιά ζυθοποιίας. Αν και οι άνθρωποι χρησιμοποιούν μερικές φορές τους όρους εναλλακτικά, είναι σημαντικό να σημειωθεί ότι η διαιτητική μαγιά δεν είναι η ίδια με τη μαγιά μπύρας.

    Όπως υποδηλώνει το όνομα, η μαγιά μπύρας είναι υποπροϊόν της διαδικασίας παρασκευής μπύρας και αναπτύσσεται στο λυκίσκο. Οι κατασκευαστές μπορούν να καλλιεργήσουν θρεπτική ζύμη σε διάφορες πηγές, όπως μελάσα, ορό γάλακτος και ζαχαρότευτλα.

    Η θρεπτική μαγιά είναι παρόμοια με τη μαγιά που χρησιμοποιούν οι άνθρωποι στο ψήσιμο, αλλά υποβάλλεται σε διαδικασία θέρμανσης και ξήρανσης που την καθιστά ανενεργή.

    Η διαιτητική μαγιά είναι χωρίς γαλακτοκομικά προϊόντα και συνήθως, χωρίς γλουτένη.

    Ως αποτέλεσμα, μπορεί να είναι ένα χρήσιμο συμπλήρωμα για άτομα με τροφικές αλλεργίες ή ευαισθησίες, καθώς και για άτομα με περιορισμένη διατροφή.

    Έχει, επίσης, χαμηλή περιεκτικότητα σε λιπαρά και δεν περιέχει ζάχαρη ή σόγια.

    Η θρεπτική μαγιά είναι μια εξαιρετική πηγή βιταμινών, μετάλλων και υψηλής ποιότητας πρωτεΐνης.

    Συνήθως, το ένα τέταρτο του φλιτζανιού της διαιτητικής μαγιάς περιέχει:

    60 θερμίδες

    8 γραμμάρια (g) πρωτεΐνης

    3 g ίνες

    11,85 χιλιοστόγραμμα (mg) θειαμίνης ή βιταμίνης Β1

    9,70 mg ριβοφλαβίνης ή βιταμίνης Β2

    5,90 mg βιταμίνης Β6

    17,60 μικρογραμμάρια (mcg) βιταμίνης Β12

    Περιέχει επίσης βιταμίνη Β3, κάλιο, ασβέστιο και σίδηρο.

    Τα οφέλη που  προσφέρει η διαιτητική μαγιά στους ανθρώπους:

    -Ενίσχυση της ενέργειας

    Η διαιτητική μαγιά, συνήθως, εμπλουτίζεται με βιταμίνη Β12. Η βιταμίνη Β-12 μπορεί να βοηθήσει στην ενίσχυση της ενέργειας, καθώς, η ανεπάρκεια αυτής της βιταμίνης μπορεί να οδηγήσει σε αδυναμία και κόπωση.

    Η διατροφική μαγιά είναι ιδιαίτερα χρήσιμη για χορτοφάγους και vegans εάν έχει προσθέσει βιταμίνη Β-12, καθώς αυτή η βιταμίνη εμφανίζεται, κυρίως, σε ζωικά προϊόντα.

    Οι ενήλικες χρειάζονται περίπου 2,4 mcg βιταμίνης Β-12 την ημέρα. Μόνο το ένα τέταρτο ενός φλιτζανιού διατροφικής μαγιάς παρέχει πάνω από επτά φορές αυτό το ποσό.

    -Υποστήριξη του ανοσοποιητικού συστήματος

    Ο S. cerevisiae, το στέλεχος της μαγιάς στη θρεπτική μαγιά, μπορεί να υποστηρίξει το ανοσοποιητικό σύστημα και να μειώσει τη φλεγμονή που προκαλείται από μια βακτηριακή λοίμωξη. Είναι, επίσης, χρήσιμο στη θεραπεία της διάρροιας.

    -Προώθηση της υγείας του δέρματος, των μαλλιών και των νυχιών

    Η διαιτητική μαγιά μπορεί να καταπολεμήσει τα εύθραυστα νύχια και την τριχόπτωση. Μπορεί, επίσης να βοηθήσει στη μείωση της ακμής και στη βελτίωση άλλων κοινών δερματικών προβλημάτων, ιδιαίτερα στην εφηβεία.

    -Βελτιώνει την ευαισθησία στη γλυκόζη

    Η μαγιά που είναι εμπλουτισμένη με χρώμιο, η οποία συνήθως είναι μαγιά μπύρας, μειώνει τα επίπεδα γλυκόζης και χοληστερόλης στο αίμα νηστείας.

    -Υποστήριξη μιας υγιούς εγκυμοσύνης

    Η θρεπτική μαγιά μπορεί, επίσης, να υποστηρίξει μια υγιή εγκυμοσύνη. Όλες τις γυναίκες που σχεδιάζουν εγκυμοσύνη πρέπει να λαμβάνουν 400-800 mcg φυλλικού οξέος την ημέρα για να αποτρέψουν συγγενείς ανωμαλίες και να υποστηρίξουν την ανάπτυξη του εμβρύου. Η διατητική μαγιά ενισχυμένη  με φυλλικό οξύ, είναι ένα χρήσιμο συμπλήρωμα για τις έγκυες γυναίκες.

     

    Η θρεπτική μαγιά υπάρχει είτε με τη μορφή νιφάδων είτε ως σκόνης. Έχει μια αλμυρή, γλυκιά ή γεύση ή γεύση τυριού. Μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως καρύκευμα σε μια ποικιλία πιάτων, όπως ζυμαρικά, λαχανικά και σαλάτες.

    Μερικοί τρόποι χρήσης της διαιτητικής μαγιάς:

    Πασπαλίζοντας το ποπ κορν, αντί για βούτυρο ή αλάτι

    Ανακατεύοντάς το σε ριζότο, αντί για παρμεζάνα

    Vegan εναλλακτική λύση για μια σάλτσα τυριών

    Συστατικό σε βίγκαν μακαρόνια και τυρί

    Ανακατεύοντάς σε κρεμώδεις σούπες για επιπλέον θρεπτικά συστατικά

    Προσθέτοντάς τα σε ομελέτα ή tofu

    Ανακατεύοντας το σε γέμιση

    Υπάρχουν κίνδυνοι;

    Παρά όλα τα οφέλη που μπορεί να προσφέρει η διαιτητική μαγιά, αυτό το συμπλήρωμα δεν είναι κατάλληλο για όλους. Οι ερευνητές έχουν συστήσει στα άτομα με φλεγμονώδη νόσο του εντέρου, γλαύκωμα και υπέρταση να καταναλώνουν λιγότερο συχνά τη διαιτητική μαγιά, επειδή, θα μπορούσε να επιδεινώσει τα συμπτώματά τους.

    Τα άτομα με ευαισθησία στη ζύμη ή αλλεργία θα πρέπει, επίσης, να προσέχουν.

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα βιταμινών του συμπλέγματος Β

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα των βιταμινών του συμπλέγματος Β

    magia 2

    Διαβάστε, επίσης,

    Χρήσιμες πληροφορίες για τη μαγιά

    Πώς θα καταλάβετε ότι έχετε τοξικότητα από τη μούχλα

    Όλα όσα πρέπει να ξέρετε για τα βακτήρια

    Ψευδάργυρος

    Χρήσιμες πληροφορίες για το σελήνιο

    Ρύζι κόκκινης μαγιάς για τη χοληστερίνη

    Το μηλόξυδο θεραπεύει τα πάντα

    Καλύτερο το λάδι καρύδας από την οδοντόπαστα

    Μάθετε αν το σώμα σας είναι υπερβολικά όξινο

    Πότε η μαγειρική σόδα θεραπεύει τον καρκίνο

    Τα κρυφά συστατικά τροφίμων επιδεινώνουν τις χρόνιες παθήσεις

    Τα προβιοτικά θεραπεύουν τις νευροψυχιατρικές διαταραχές

    Βιοτίνη

    Τα οφέλη για την υγεία από το αιθέριο έλαιο γκρέιπφρουτ

    Χάστε βάρος με μηλόξυδο

    Χρήσιμες πληροφορίες για το φυλλικό οξύ

    Αυγά και ζεστό ζυμωτό ψωμί

    Πυριδοξίνη

    Ριβοφλαβίνη

    Θειαμίνη

    Η δυσανεξία στις τροφές

    Καντιτίαση

    Η βιταμίνη D

    Σούπα για να πάρετε σίδηρο

    Συμπληρώματα σιδήρου

    Σύμπλεγμα βιταμινών Β

    Η δίαιτα Budwig

    Προβιοτικά για καλή στοματική υγιεινή

    Σπιτικό ψωμί

    Πολλοί γιατροί συνιστούν την μπύρα

    Πότε είναι απαραίτητο το χρώμιο στον οργανισμό;

    Aκεταλδεΰδη

    Κόπωση και φυτά

    Τροφές που μας κάνουν ευτυχισμένους

    Η πιο νόστιμη λαγάνα

    Όλα τα κόλπα για να θεραπεύσετε τον έρπητα

    Κρυπτοκοκκίαση

    www.emedi.gr

     

  • Μήπως έχετε αναιμία; Μήπως έχετε αναιμία;

    Πώς θα καταλάβετε ότι έχετε αναιμία

     

    Υπάρχουν πολλοί τύποι αναιµίας (σιδηροπενική αναιμία, αιμολυτική αναιμία, μεσογειακή αναιμία, απλαστική αναιμία, αναιμία Fanconi, δρεπανοκυτταρική αναιµία, μικροδρεπανοκυτταρική αναιμία, μεγαλοβλαστική αναιμία, κακοήθης αναιμία σιδηροβλαστική αναιμία κ.ά.)

    Οι πιο συνηθισμένοι τύποι αναιμίας

    -Σιδηροπενική αναιμία

    Είναι η πιο συχνή µορφή αναιµίας και συνήθως, οφείλεται σε κακή διατροφή ή σε χρόνια απώλεια αίµατος, που προκαλείται από την υπερβολική εµµηνόρροια, αιμορροϊδες, έλκος στομάχου, έλκος δωδεκαδακτύλου, γαστρίτιδα,  κ.ά. Επίσης, μπορεί να οφείλεται σε αυξηµένες ανάγκες του οργανισμού για σίδηρο, όπως κατά την  ανάπτυξη του εµβρύου κατά την εγκυµοσύνη και στα παιδιά. 

    Η έλλειψη σιδήρου εµφανίζεται όταν ο ρυθµός απώλειας ή χρήσης του σιδήρου είναι μεγαλύτερος από τον ρυθµό απορρόφησης και χρήσης του. 

    Η θεραπεία της σιδηροπενικής αναιμίας εξαρτάται από την αιτία και τη σοβαρότητα της κατάστασης. 

    Η αναιμία ανεπάρκειας σιδήρου είναι μια κατάσταση στην οποία το αίμα στερείται επαρκών υγιών ερυθρών αιμοσφαιρίων. Τα ερυθρά αιμοσφαίρια μεταφέρουν οξυγόνο στους ιστούς του σώματος.

    Η αναιμία ανεπάρκειας σιδήρου οφείλεται σε ανεπαρκή σίδηρο. Χωρίς αρκετό σίδηρο, το σώμα δεν μπορεί να παράγει αρκετά ερυθρά αιμοσφαίρια που θα μεταφέρουν οξυγόνο (αιμοσφαιρίνη). Ως αποτέλεσμα, η αναιμία ανεπάρκειας σιδήρου μπορεί να προκαλέσει κούραση και δύσπνοια.

    Αρχικά, η αναιμία ανεπάρκειας σιδήρου μπορεί να είναι τόσο ήπια που δεν γίνεται αντιληπτή. Αλλά, καθώς, το σώμα γίνεται πιο ανεπαρκές σε σίδηρο και η αναιμία επιδεινώνεται, τα σημεία και τα συμπτώματα εντείνονται.

    Σημεία και συμπτώματα αναιμίας με ανεπάρκεια σιδήρου:

    Κόπωση

    Αδυναμία

    Ωχρότητα δέρματος

    Πόνος στο στήθος, γρήγορος καρδιακός παλμός ή δύσπνοια

    Πονοκέφαλος ή ζάλη

    Κρύα χέρια και πόδια

    Φλεγμονή ή πόνος στη γλώσσα

    Εύθραυστα νύχια

    Ασυνήθιστη λαχτάρα για μη θρεπτικές ουσίες, όπως πάγο ή άμυλο

    Κακή όρεξη, ειδικά σε βρέφη και παιδιά με αναιμία ανεπάρκειας σιδήρου

    Από την άλλη μεριά η υπερφόρτωση του σώματος με σίδηρο μπορεί να είναι επικίνδυνη επειδή η υπερβολική συσσώρευση σιδήρου μπορεί να βλάψει το συκώτι και να προκαλέσει άλλες επιπλοκές.

    Αιτίες σιδηροπενικής αναιμίας

    Η αναιμία ανεπάρκειας σιδήρου εμφανίζεται όταν το σώμα δεν έχει αρκετό σίδηρο για να παράγει αιμοσφαιρίνη. Η αιμοσφαιρίνη είναι το μέρος των ερυθρών αιμοσφαιρίων που δίνει στο αίμα το κόκκινο χρώμα του και επιτρέπει στα ερυθρά αιμοσφαίρια να μεταφέρουν οξυγονωμένο αίμα σε όλο το σώμα σας.

    Εάν δεν καταναλώνετε αρκετό σίδηρο ή εάν χάνετε πάρα πολύ σίδηρο, το σώμα σας δεν μπορεί να παράγει αρκετή αιμοσφαιρίνη και τελικά θα αναπτυχθεί αναιμία ανεπάρκειας σιδήρου.

    Οι αιτίες της αναιμίας ανεπάρκειας σιδήρου:

    Απώλεια αίματος

    Το αίμα παρέχει σίδηρο στα ερυθρά αιμοσφαίρια. Έτσι, εάν χάνετε αίμα, χάνετε και σίδηρο. Οι γυναίκες με βαριές περιόδους διατρέχουν κίνδυνο αναιμίας από έλλειψη σιδήρου, επειδή, χάνουν αίμα κατά τη διάρκεια της εμμήνου ρύσεως. Αργή, χρόνια απώλεια αίματος μέσα στο σώμα, όπως σε πεπτικό έλκος,  διαφραγματοκήλη, πολύποδες παχέος εντέρου ή καρκίνο του παχέος εντέρου κ.ά μπορεί να προκαλέσουν αναιμία ανεπάρκειας σιδήρου. Η γαστρεντερική αιμορραγία μπορεί να προκύψει από την τακτική χρήση ορισμένων παυσίπονων, όπως η ασπιρίνη.

    Έλλειψη σιδήρου στη διατροφή

    Το σώμα παίρνει τακτικά σίδηρο από τα τρόφιμα που τρώτε. Εάν λαμβάνετε πολύ λίγο σίδηρο με τη διατροφή, με την πάροδο του χρόνου το σώμα μπορεί να αποκτήσει έλλειψη σιδήρου. Παραδείγματα τροφών πλούσιων σε σίδηρο είναι το κρέας, τα αυγά, τα φυλλώδη πράσινα λαχανικά και τα τρόφιμα που είναι εμπλουτισμένα με σίδηρο. Για τη σωστή ανάπτυξη τα βρέφη και τα παιδιά χρειάζονται, επίσης, σίδηρο στη διατροφή τους.

    Αδυναμία απορρόφησης σιδήρου

    Ο σίδηρος από τα τρόφιμα απορροφάται στην κυκλοφορία του αίματος στο λεπτό έντερο. Μια εντερική διαταραχή, όπως η κοιλιοκάκη, η οποία επηρεάζει την ικανότητα του εντέρου να απορροφά θρεπτικά συστατικά από την πέψη των τροφίμων, μπορεί να οδηγήσει σε αναιμία ανεπάρκειας σιδήρου. Εάν μέρος του λεπτού εντέρου έχει παρακαμφθεί ή αφαιρεθεί χειρουργικά, αυτό μπορεί να επηρεάσει την ικανότητά να απορροφάτε σίδηρο και άλλα θρεπτικά συστατικά.

    Εγκυμοσύνη

    Χωρίς συμπληρώματα σιδήρου, η αναιμία ανεπάρκειας σιδήρου εμφανίζεται σε πολλές έγκυες γυναίκες, επειδή, τα αποθέματα σιδήρου πρέπει να εξυπηρετούν τον δικό τους αυξημένο όγκο αίματος, καθώς και να αποτελούν πηγή αιμοσφαιρίνης για το αναπτυσσόμενο έμβρυο.

    Παράγοντες κινδύνου για σιδηροπενική αναιμία

    Οι ομάδες που έχουν αυξημένο κίνδυνο αναιμίας ανεπάρκειας σιδήρου:

    Γυναίκες

    Επειδή οι γυναίκες χάνουν αίμα κατά τη διάρκεια της εμμήνου ρύσεως, γενικά, διατρέχουν μεγαλύτερο κίνδυνο αναιμίας από έλλειψη σιδήρου.

    Βρέφη και παιδιά

    Τα βρέφη, ειδικά εκείνα που είχαν χαμηλό βάρος γέννησης ή γεννήθηκαν πρόωρα, που δεν λαμβάνουν αρκετό σίδηρο από το μητρικό γάλα ή άλλο γάλα διατρέχουν κίνδυνο ανεπάρκειας σιδήρου. Τα παιδιά χρειάζονται επιπλέον σίδηρο κατά τη διάρκεια της ανάπτυξης. Εάν το παιδί δεν ακολουθεί μια υγιεινή, ισορροπημένη διατροφή κινδυνεύει από αναιμία.

    Χορτοφάγοι

    Τα άτομα που δεν τρώνε κρέας έχουν μεγαλύτερο κίνδυνο αναιμίας από έλλειψη σιδήρου εάν δεν τρώνε άλλες τροφές πλούσιες σε σίδηρο.

    Αιμοδότες

    Τα άτομα που δίνουν τακτικά αίμα έχουν αυξημένο κίνδυνο αναιμίας από έλλειψη σιδήρου, καθώς, η αιμοδοσία μπορεί να καταστρέψει τα αποθέματα σιδήρου. Η χαμηλή αιμοσφαιρίνη που σχετίζεται με την αιμοδοσία είναι ένα προσωρινό πρόβλημα που αντιμετωπίζεται με την κατανάλωση περισσότερων τροφών πλούσιων σε σίδηρο. Μην δωρίζετε αίμα εάν έχετε χαμηλή αιμοσφαιρίνη.

    Η αναιμία με ήπια ανεπάρκεια σιδήρου, συνήθως, δεν προκαλεί επιπλοκές.

    Ωστόσο, εάν δεν αντιμετωπιστεί, η αναιμία ανεπάρκειας σιδήρου μπορεί να γίνει σοβαρή και να οδηγήσει σε προβλήματα υγείας, όπως τα ακόλουθα:

    Καρδιακά προβλήματα

    Η αναιμία ανεπάρκειας σιδήρου μπορεί να οδηγήσει σε γρήγορο ή ακανόνιστο καρδιακό παλμό. Η καρδιά πρέπει να αντλεί περισσότερο αίμα για να αντισταθμίσει την έλλειψη οξυγόνου που μεταφέρεται στο αίμα όταν έχετε σιδηροπενική αναιμία. Αυτό μπορεί να οδηγήσει σε αυξημένη καρδιακή συχνότητα ή καρδιακή ανεπάρκεια.

    Προβλήματα κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης

    Σε έγκυες γυναίκες, η σοβαρή ανεπάρκεια σιδήρου συνδέεται με πρόωρο τοκετό και γέννηση μωρών με χαμηλό βάρος γέννησης. Αλλά, η κατάσταση μπορεί να αποφευχθεί σε έγκυες γυναίκες που λαμβάνουν συμπληρώματα σιδήρου ως μέρος της προγεννητικής τους φροντίδας.

    Προβλήματα ανάπτυξης

    Σε βρέφη και παιδιά, η σοβαρή ανεπάρκεια σιδήρου μπορεί να οδηγήσει σε αναιμία, καθώς και σε καθυστερημένη ανάπτυξη. Επιπλέον, η αναιμία ανεπάρκειας σιδήρου σχετίζεται με αυξημένη ευαισθησία σε λοιμώξεις.

    Πρόληψη σιδηροπενικής αναιμίας

    Επιλέξτε τροφές πλούσιες σε σίδηρο:

    Κόκκινο κρέας, χοιρινό και πουλερικά

    Θαλασσινά

    Φασόλια

    Σκούρα πράσινα φυλλώδη λαχανικά, όπως το σπανάκι

    Αποξηραμένα φρούτα, όπως σταφίδες και βερίκοκα

    Δημητριακά, ψωμιά και ζυμαρικά ενισχυμένα με σίδηρο

    Αρακάς

    Το σώμα απορροφά περισσότερο σίδηρο από το κρέας. Εάν επιλέξετε να μην τρώτε κρέας, ίσως χρειαστεί να αυξήσετε την πρόσληψη πλούσιων σε σίδηρο φυτικών τροφών.

    Επιλέξτε τρόφιμα που περιέχουν βιταμίνη C για ενίσχυση της απορρόφησης σιδήρου.

    Μπορείτε να βελτιώσετε την απορρόφηση σιδήρου από το σώμα σας πίνοντας χυμό εσπεριδοειδών ή τρώγοντας άλλα τρόφιμα πλούσια σε βιταμίνη C την ίδια στιγμή που τρώτε τρόφιμα με υψηλή περιεκτικότητα σε σίδηρο. Η βιταμίνη C σε χυμούς εσπεριδοειδών, όπως ο χυμός πορτοκαλιού, βοηθά το σώμα σας να απορροφήσει καλύτερα τον διαιτητικό σίδηρο.

    Η βιταμίνη C βρίσκεται, επίσης, σε:

    Μπρόκολο

    Φράπα

    Ακτινίδια

    Φυλλώδη λαχανικά

    Πεπόνια

    Πορτοκάλια

    Πιπεριές

    Φράουλες

    Μανταρίνια

    Ντομάτες

    Πρόληψη αναιμίας από ανεπάρκεια σιδήρου σε βρέφη

    Για να αποφευχθεί η αναιμία ανεπάρκειας σιδήρου στα βρέφη, ταΐστε το μωρό σας με μητρικό γάλα ή με γάλα ενισχυμένο με σίδηρο για το πρώτο έτος. Το αγελαδινό γάλα δεν είναι καλή πηγή σιδήρου για μωρά και δεν συνιστάται για βρέφη κάτω του 1 έτους. Μετά την ηλικία των 6 μηνών, ξεκινήστε να ταΐζετε το μωρό σας με δημητριακά εμπλουτισμένα με σίδηρο ή κρέατα, τουλάχιστον, δύο φορές την ημέρα για να ενισχύσετε την πρόσληψη σιδήρου. Μετά από ένα χρόνο, βεβαιωθείτε ότι τα παιδιά δεν πίνουν περισσότερο από 600 ml γάλα την ημέρα. Το πολύ γάλα αντικαθιστά συχνά άλλα τρόφιμα, που είναι πλούσια σε σίδηρο.

    Διαβάστε, επίσης,

    Η τσουκνίδα είναι φάρμακο για την αναιμία

    Σούπα για να πάρετε σίδηρο

    Για όσους τρώνε κιμωλία

    Η κοιλιοκάκη

    Αν θέλετε να θεραπεύσετε τη σιδηροπενική αναιμία με τη διατροφή

    Διαβάστε τις αρρώστιες του σώματος στο δέρμα

    Σούπα για να πάρετε σίδηρο

    Συμπληρώματα σιδήρου

    Τι λείπει απ΄τον οργανισμό αν έχετε φαγούρα

    Υποχρωμία

    Στοματίτιδα

    Οι βιταμίνες για την κόπωση

    Στροφή αριστερά ή δεξιά

    Ποικιλοκυττάρωση σε πλακάκι αίματος

    Μικροκυττάρωση στο πλακάκι αίματος

    Ανεπάρκεια σιδήρου

    anemia 1

    -Απλαστική αναιµία

    Η απλαστική αναιµία είναι µια διαταραχή του αίµατος, στην οποία ο µυελός των οστών του οργανισµού δεν παράγει αρκετά νέα αιµοσφαίρια. Αυτό µπορεί να οδηγήσει σε µια σειρά από προβλήµατα υγείας, όπως αρρυθµίες, διόγκωση της καρδιάς, καρδιακή ανεπάρκεια, λοιµώξεις και αιµορραγία. Η απλαστική αναιµία είναι µία σπάνια, αλλά σοβαρή κατάσταση. Μπορεί να αναπτυχθεί είτε ξαφνικά είτε αργά και τείνει να επιδεινώνεται µε το χρόνο, εκτός αν η αιτία αναγνωριστεί και αντιµετωπιστεί έγκαιρα.

    Η βλάβη στα βλαστικά κύτταρα του µυελού των οστών προκαλεί απλαστική αναιµία. Σε περισσότερους από τους µισούς ανθρώπους που έχουν απλαστική αναιµία η αιτία της διαταραχής είναι άγνωστη. Ένας αριθµός από επίκτητες ασθένειες, καταστάσεις και παράγοντες µπορεί να προκαλέσουν απλαστική αναιµία, όπως, τοξίνες, φυτοφάρµακα, αρσενικό και βενζόλιο, οι ακτινοβολίες και χηµειοθεραπείες, φάρµακα, όπως η χλωραµφαινικόλη, λοιµώδη νοσήµατα, όπως, η ηπατίτιδα, ο ιός Epstein-Barr, ο κυτταροµεγαλοϊός, ο παρβοϊός B19 και ο HIV, αυτοάνοσες διαταραχές, όπως ο λύκος, η ρευµατοειδής αρθρίτιδα και κληρονοµικές αιτίες.

    Η θεραπεία για την απλαστική αναιµία περιλαµβάνει µεταγγίσεις αίµατος, µεταµοσχεύσεις κυττάρων του αίµατος, χορήγηση βλαστοκυττάρων αίματος και φαρµακευτική αγωγή. Αυτές οι θεραπείες έχουν σα σκοπό να αποτρέψουν είτε να περιορίσουν τις επιπλοκές, να βοηθήσουν στην ανακούφιση των συµπτωµάτων και στη βελτίωση της ποιότητας ζωής. Η αποφυγή της αιτίας της απλαστικής αναιµίας, όπως η αποφυγή έκθεσης σε τοξίνες µπορεί, επίσης, να θεραπεύσει την κατάσταση.

    Η απλαστική αναιμία είναι μια κατάσταση που εμφανίζεται όταν το σώμα σταματά να παράγει αρκετά νέα κύτταρα αίματος. Η κατάσταση προκαλεί κόπωση, λοιμώξεις και ανεξέλεγκτη αιμορραγία.

    Η απλαστική αναιμία μπορεί να αναπτυχθεί σε οποιαδήποτε ηλικία. Μπορεί να συμβεί ξαφνικά ή μπορεί να εμφανιστεί αργά και να επιδεινωθεί με την πάροδο του χρόνου. Μπορεί να είναι ήπια ή σοβαρή.

    Η θεραπεία για την απλαστική αναιμία περιλαμβάνει φάρμακα, μεταγγίσεις αίματος ή μεταμόσχευση βλαστικών κυττάρων, δηλαδή, μεταμόσχευση μυελού των οστών.

    Τα σημεία και συμπτώματα της απλαστικής αναιμίας:

    Κούραση

    Δυσκολία στην αναπνοή

    Γρήγορος ή ακανόνιστος καρδιακός ρυθμός

    Ωχρότητα δέρματος

    Συχνές ή παρατεταμένες λοιμώξεις

    Ανεξήγητοι ή εύκολοι μώλωπες

    Ρινορραγίες και αιμορραγικά ούλα

    Παρατεταμένη αιμορραγία από κοψίματα

    Εξάνθημα

    Ζάλη

    Πονοκέφαλος

    Πυρετός

    Η απλαστική αναιμία μπορεί να είναι βραχύβια ή μπορεί να γίνει χρόνια. Μπορεί να είναι σοβαρή και ακόμη και θανατηφόρος.

    Τα βλαστοκύτταρα στο μυελό των οστών παράγουν κύτταρα αίματος: ερυθρά κύτταρα, λευκά κύτταρα και αιμοπετάλια. Στην απλαστική αναιμία, τα βλαστικά κύτταρα καταστρέφονται. Ως αποτέλεσμα, ο μυελός των οστών είναι είτε άδειος (απλαστικός) είτε περιέχει λίγα κύτταρα αίματος (υποπλαστικά).

    Η πιο συχνή αιτία της απλαστικής αναιμίας είναι όταν το ανοσοποιητικό σύστημα επιτίθεται στα βλαστικά κύτταρα του μυελού των οστών.

    Άλλοι παράγοντες που μπορούν να τραυματίσουν τον μυελό των οστών και να επηρεάσουν την παραγωγή αιμοσφαιρίων:

    Ακτινοθεραπείες και χημειοθεραπείες

    Ενώ αυτές οι θεραπείες καταπολέμησης του καρκίνου σκοτώνουν τα καρκινικά κύτταρα, μπορούν, επίσης, να βλάψουν τα υγιή κύτταρα, συμπεριλαμβανομένων των βλαστικών κυττάρων στο μυελό των οστών. Η απλαστική αναιμία μπορεί να είναι μια προσωρινή ή μια μόνιμη παρενέργεια παρενέργεια αυτών των θεραπειών.

    Έκθεση σε τοξικές χημικές ουσίες

    Τοξικές χημικές ουσίες, όπως, ορισμένες που χρησιμοποιούνται σε φυτοφάρμακα και εντομοκτόνα, και το βενζόλιο, ένα συστατικό στη βενζίνη, συνδέονται με την απλαστική αναιμία. Αυτός ο τύπος αναιμίας μπορεί να βελτιωθεί εάν αποφεύγετε την επανειλημμένη έκθεση στις χημικές ουσίες που προκαλούν αυτήν την ασθένεια.

    Χρήση ορισμένων φαρμάκων

    Ορισμένα φάρμακα, όπως αυτά που χρησιμοποιούνται για τη θεραπεία της ρευματοειδούς αρθρίτιδας και ορισμένα αντιβιοτικά, μπορούν να προκαλέσουν απλαστική αναιμία.

    Αυτοάνοσες διαταραχές

    Μια αυτοάνοση διαταραχή, στην οποία το ανοσοποιητικό σύστημα επιτίθεται σε υγιή κύτταρα, κτυπάει τα βλαστικά κύτταρα στο μυελό των οστών.

    Ιογενείς λοιμώξεις

    Οι ιογενείς λοιμώξεις που επηρεάζουν τον μυελό των οστών μπορούν να παίξουν ρόλο στην ανάπτυξη της απλαστικής αναιμίας. Οι ιοί που συνδέονται με την απλαστική αναιμία περιλαμβάνουν την ηπατίτιδα, τη λοίμωξη με τον ιό Epstein-Barr, τον κυτταρομεγαλοϊό, τον παρβοϊό Β19 και τον ιό  HIV.

    Εγκυμοσύνη

    Το ανοσοποιητικό σύστημα μπορεί να προσβάλει τον μυελό των οστών κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης.

    Άγνωστοι παράγοντες

    Σε πολλές περιπτώσεις, οι γιατροί δεν είναι σε θέση να εντοπίσουν την αιτία της απλαστικής αναιμίας (ιδιοπαθής απλαστική αναιμία).

    Συνδέσεις με άλλες σπάνιες διαταραχές

    Μερικά άτομα με απλαστική αναιμία έχουν, επίσης, μια σπάνια διαταραχή γνωστή ως παροξυσμική νυκτερινή αιμοσφαιρινουρία, η οποία προκαλεί ελάττωση των ερυθρών αιμοσφαιρίων. Αυτή η κατάσταση μπορεί να οδηγήσει σε απλαστική αναιμία ή η απλαστική αναιμία μπορεί να εξελιχθεί σε παροξυσμική νυκτερινή αιμοσφαιρινουρία.

    Διαβάστε, επίσης,

    Οι ιατρικές χρήσεις της κολχικίνης

    Χλωροκίνη

    Πενικιλλαμίνη

    Η τοξικότητα της ακτινοθεραπείας

    Όλες οι αιτίες των λευχαιμιών

    Μάθετε να αξιολογείτε τη γενική αίματος

    Καροτιναιμία

    Οξεία λεμφοβλαστική λευχαιμία

    Ακοκκιοκυτταραιμία

    anemia 2

    -Αναιμία Fanconi 

    Η αναιμία του Fanconi είναι μια σπάνια, κληρονομική ασθένεια που οδηγεί σε απλαστική αναιμία. Τα παιδιά που γεννιούνται με αυτό τείνουν να είναι μικρότερα από το μέσο όρο και έχουν γενετικές ανωμαλίες, όπως υπανάπτυκτα άκρα.

    Η ασθένεια διαγιγνώσκεται με τη βοήθεια εξετάσεων αίματος.

    Μέσα στα οστά υπάρχει ένα σπογγώδες δίκτυο συνδετικού ιστού που ονομάζεται μυελός των οστών. O μυελός των οστών κατασκευάζει ερυθρά αιμοσφαίρια που μεταφέρουν οξυγόνο, λευκά αιμοσφαίρια που καταπολεμούν τις ασθένειες και αιμοπετάλια που πήζουν το αίμα. 

    Η αναιμία αυτή εμποδίζει το μυελό των οστών να λειτουργεί σωστά και να παράγει υγιή κύτταρα αίματος, μια κατάσταση που είναι γνωστή ως απλαστική αναιμία.

    Η αναιμία Fanconi είναι υπεύθυνη για μια ποικιλία σωματικών και ψυχικών γενετικών ανωμαλιών, όπως σκελετικά προβλήματα και ασυνήθιστος χρωματισμός του δέρματος.

    Όποιος έχει αναιμία Fanconi έχει αυξημένο κίνδυνο για ανάπτυξη ορισμένων καρκίνων, όπως, οξεία μυελογενής λευχαιμία. 

    Η απλαστική αναιμία  είναι μια υπολειπόμενη γενετική διαταραχή, που σημαίνει ότι πρέπει κάποιος να κληρονομήσει το μη φυσιολογικό γονίδιο και από τους δύο γονείς. Τουλάχιστον 13 ελαττωματικά γονίδια μπορούν να το προκαλέσουν, επομένως, μπορεί κάποιος  να κληρονομήσει οποιοδήποτε από αυτά τα μεταλλαγμένα γονίδια για να έχει αυτή την αναιμία.

    Για να είστε φορέας της αναιμίας Fanconi, πρέπει να κληρονομήσετε ένα φυσιολογικό γονίδιο και ένα μη φυσιολογικό γονίδιο από τους γονείς σας. Για να αποκτήσει το παιδί σας αναιμία Fanconi τόσο εσείς όσο και ο άλλος γονέας πρέπει να μεταβιβάσετε ένα ελαττωματικό γονίδιο.

    Η ασθένεια είναι σπάνια και συνήθως, διαγιγνώσκεται αρχικά σε παιδιά ηλικίας 2 έως 15 ετών. Μόνο το 10% των ατόμων διαγιγνώσκονται κατά την ενηλικίωση.

    Παράγοντες που μπορούν να αυξήσουν τον κίνδυνο για αναιμία Fanconi:

    Θεραπεία με ακτινοβολία υψηλής δόσης ή χημειοθεραπεία για καρκίνο

    Έκθεση σε τοξικές χημικές ουσίες

    Xρήση ορισμένων συνταγογραφούμενων φαρμάκων, όπως η χλωραμφενικόλη, η οποία χρησιμοποιείται για τη θεραπεία βακτηριακών λοιμώξεων και ενώσεις που χρησιμοποιούνται για τη θεραπεία της ρευματοειδούς αρθρίτιδας

    Ορισμένες ασθένειες του αίματος, αυτοάνοσες διαταραχές και σοβαρές λοιμώξεις

    Εγκυμοσύνη, σπάνια

    Δεν υπάρχει πρόληψη για τις περισσότερες περιπτώσεις απλαστικής αναιμίας. Η αποφυγή έκθεσης σε εντομοκτόνα, ζιζανιοκτόνα, οργανικούς διαλύτες, χρώματα και άλλες τοξικές χημικές ουσίες μπορεί να μειώσει τον κίνδυνο της νόσου.

    Συμπτώματα και σημεία αναιμίας Fanconi

    Μη φυσιολογικά γεννητικά όργανα

    Κοντοί αντίχειρες ή αντιβράχια

    Κοντό ανάστημα

    Μικρά, ή παραμορφωμένα μάτια

    Σκελετικά προβλήματα

    Μικρότερο από το κανονικό κεφάλι, που ονομάζεται μικροκεφαλία

    Μπαλώματα ανοιχτόχρωμου δέρματος

    Τα καρδιακά προβλήματα και τα μη φυσιολογικά νεφρά είναι, επίσης, συχνά σε παιδιά με αναιμία Fanconi. Οι ενήλικες με αναιμία Fanconi μπορεί να παρουσιάσουν καρκίνο κεφαλής και τραχήλου, καρκίνο στο γαστρεντερικό σύστημα και γυναικολογικό καρκίνο σε πολύ πρωιμότερη ηλικία από ό, τι οι περισσότεροι άνθρωποι.

    Ανεξάρτητα από την ηλικία, σχεδόν όλοι όσοι πάσχουν από αναιμία Fanconi θα παρουσιάσουν ανεπάρκεια μυελού των οστών, αν και η εξέλιξή της μπορεί να διαφέρει από άτομο σε άτομο.

    Η ασθένεια αφήνει, επίσης, τα περισσότερα ενήλικα αρσενικά και τα μισά από τα θηλυκά στείρα.

    Τα άτομα με αναιμία Fanconi είναι πιο πιθανό να εμφανίσουν υδροκεφαλία.

    Οι περισσότερες θεραπείες για την αναιμία Fanconi εξαρτώνται από τη σοβαρότητα της νόσου, το ιατρικό ιστορικό, την ηλικία και τη γενική υγεία. Παιδίατροι, χειρουργοί, καρδιολόγοι, ογκολόγοι, ουρολόγοι, νεφρολόγοι και άλλοι συμμετέχουν στη θεραπεία.

    Μεταμόσχευση βλαστικών κυττάρων μυελού των οστών

    Ένας τρόπος αντιμετώπισης της αναιμίας Fanconi είναι η αντικατάσταση των κατεστραμμένων κυττάρων του μυελού των οστών με υγιή κύτταρα μέσω μεταμόσχευσης μυελού των οστών. Κατά τη διάρκεια αυτής της διαδικασίας, ο ελαττωματικός μυελός των οστών καταστρέφεται με ακτινοθεραπείες και χημειοθεραπείες. Στη συνέχεια αντικαθίσταται με μυελό των οστών από έναν υγιή δότη.

    Θεραπεία ανδρογόνων

    Αυτές οι ορμόνες μπορεί να βοηθήσουν το σώμα σας να παράγει περισσότερα κύτταρα αίματος. Η ορμονική θεραπεία μπορεί, επίσης, να προκαλέσει ηπατική νόσο κι έχει πολλές παρενέργειες.

    Αυξητικοί παράγοντες

    Οι γιατροί χρησιμοποιούν συνθετικούς αυξητικούς παράγοντες που διεγείρουν την ανάπτυξη των αιμοσφαιρίων.

    Χειρουργική επέμβαση

    Η χειρουργική επέμβαση μπορεί να βοηθήσει στη διόρθωση ορισμένων φυσικών ανωμαλιών, πεπτικών προβλημάτων και άλλων ελαττωμάτων.

    Γονιδιακή θεραπεία

    Μπορεί να γίνει αντικατάσταση του μεταλλαγμένου γονιδίου Fanconi με ένα φυσιολογικό αντίγραφο. Τα νέα γονίδια είναι σε θέση να παράγουν πρωτεΐνες που μπορούν να επιδιορθώσουν τον μυελό των οστών.

    Επειδή η αναιμία Fanconi είναι κληρονομική ασθένεια, δεν υπάρχει τρόπος να την αποτρέψουμε πλήρως. Ωστόσο, οι γενετικές εξετάσεις διαλογής μπορούν να προσδιορίσουν αν είστε φορέας ενός μεταλλαγμένου γονιδίου Fanconi. Με αυτόν τον τρόπο μπορείτε να ενημερωθείτε πλήρως προτού αποφασίσετε να αποκτήσετε παιδιά.

    Διαβάστε, επίσης,

    Σφάλματα μεταβολισμού

    Όλες οι αιτίες των λευχαιμιών

    Οι λευχαιμίες

    Οξεία λεμφοβλαστική λευχαιμία

    Έτσι προκαλείται ο καρκίνος

    Θρομβοπενία

    Μολυβδίαση

    Γιατί κάποιος παθαίνει λευχαιμία

    anemia 4

    -Αιµολυτική αναιµία

    Η αιµολυτική αναιµία είναι µια κατάσταση στην οποία τα ερυθρά αιµοσφαίρια καταστρέφονται και αποµακρύνονται από την κυκλοφορία του αίµατος πριν από την κανονική διάρκεια ζωής τους. Μια σειρά από ασθένειες, συνθήκες και παράγοντες µπορεί να προκαλέσουν την καταστροφή των ερυθρών αιμοσφαιρίων στο αίµα. Η αιµολυτική αναιµία µπορεί να οδηγήσει σε διάφορα προβλήµατα υγείας, όπως κόπωση, πόνος, αρρυθµίες, διόγκωση καρδιάς και καρδιακή ανεπάρκεια.

    Υπάρχουν πολλοί τύποι αιµολυτικών αναιµιών, µερικοί από τους οποίους κληρονοµούνται και άλλοι που εκδηλώνονται από διαφορές αίτιες.

    Η άµεση αιτία της αιµολυτικής αναιµίας είναι η πρόωρη καταστροφή των ερυθρών αιµοσφαιρίων. Μια σειρά από ασθένειες, συνθήκες και παράγοντες µπορεί να προκαλέσουν τον οργανισµό να καταστρέψει τα ερυθρά αιµοσφαίριά του. Αυτές οι αιτίες µπορούν είτε να κληρονοµηθούν είτε να αποκτηθούν. Μερικές φορές, η αιτία της αιµολυτικής αναιµίας δεν είναι γνωστή.

    Σε κληρονοµικές αιµολυτικές αναιµίες, τα γονίδια που ελέγχουν πώς παράγονται τα ερυθρά αιµοσφαίρια είναι ελαττωµατικά. ∆ιαφορετικά είδη ελαττωµατικών γονίδιων καθορίζουν τις διάφορες µορφές κληρονοµικής αιµολυτικής αναιµίας. Σε κάθε τύπο κληρονοµικής αιµολυτικής αναιµίας, ο οργανισµός δηµιουργεί µη φυσιολογικά ερυθρά αιµοσφαίρια. Το πρόβληµα µε τα ερυθρά αιµοσφαίρια µπορεί να επηρεάζουν την αιµοσφαιρίνη, την κυτταρική µεµβράνη ή τα ένζυµα (G-6PD) που διατηρούν υγιή ερυθρά αιµοσφαίρια.

    Στην επίκτητη αιµολυτική αναιµία, ο οργανισµός παράγει φυσιολογικά ερυθρά αιµοσφαίρια, ωστόσο κάποια ασθένεια, νόσηµα ή παράγοντας καταστρέφει τα κύτταρα πολύ νωρίς. Παραδείγµατα περιλαµβάνουν διαταραχές του ανοσοποιητικού συστήµατος, λοιµώξεις και αντιδράσεις σε φάρµακα ή µεταγγίσεις αίµατος.

    Οι θεραπείες για την αιµολυτική αναιµία περιλαµβάνουν µεταγγίσεις αίµατος, φάρµακα, πλασµαφαίρεση, χειρουργική επέµβαση, µεταµοσχεύσεις βλαστικών κυττάρων αίµατος και µυελού και αλλαγές στον τρόπο ζωής.

    Άτοµα που έχουν ήπια αιµολυτική αναιµία µπορεί να µη χρειάζονται θεραπεία, εφόσον η κατάσταση δεν επιδεινώνεται.

    Άτοµα µε σοβαρή αιµολυτική αναιµία, συνήθως, χρειάζονται συνεχή θεραπεία.

    Η αιμολυτική αναιμία είναι μια διαταραχή στην οποία τα ερυθρά αιμοσφαίρια καταστρέφονται γρηγορότερα από αυτά που μπορούν να δημιουργηθούν. Η καταστροφή των ερυθρών αιμοσφαιρίων ονομάζεται αιμόλυση.

    Τα ερυθρά αιμοσφαίρια μεταφέρουν οξυγόνο σε όλα τα μέρη του σώματός σας. Εάν έχετε χαμηλότερη από την κανονική ποσότητα ερυθρών αιμοσφαιρίων, έχετε αναιμία. Όταν έχετε αναιμία, το αίμα σας δεν μπορεί να φέρει αρκετό οξυγόνο σε όλους τους ιστούς και τα όργανα σας. Χωρίς αρκετό οξυγόνο, το σώμα σας δεν μπορεί να λειτουργήσει όσο θα έπρεπε.

    Η αιμολυτική αναιμία μπορεί να κληρονομηθεί ή να αποκτηθεί:

    Η κληρονομική αιμολυτική αναιμία συμβαίνει όταν οι γονείς μεταβιβάζουν το γονίδιο για την πάθηση στα παιδιά τους.

    Η επίκτητη αιμολυτική αναιμία αναπτύσσεται αργότερα.

    Με τον κληρονομικό τύπο, οι γονείς μεταβιβάζουν τα γονίδια για την πάθηση στα παιδιά τους. Δύο κοινές αιτίες αυτού του τύπου αναιμίας είναι η δρεπανοκυτταρική αναιμία και η θαλασσαιμία. Αυτές οι καταστάσεις παράγουν ερυθρά αιμοσφαίρια που δεν ζουν όσο τα κανονικά ερυθρά αιμοσφαίρια.

    Επίκτητη αιμολυτική αναιμία

    Το σώμα δημιουργεί φυσιολογικά ερυθρά αιμοσφαίρια, αλλά αργότερα καταστρέφονται.

    Αιτίες επίκτητης αιμολυτικής αναιμίας

    Ορισμένες λοιμώξεις, οι οποίες μπορεί να είναι ιογενείς ή βακτηριακές

    Φάρμακα, όπως η πενικιλλίνη, η ακεταμινοφαίνη κ. ά

    Καρκίνοι αίματος

    Αυτοάνοσες διαταραχές, όπως λύκος, ρευματοειδής αρθρίτιδα ή ελκώδης κολίτιδα

    Ορισμένοι όγκοι

    Υπερδραστήριος σπλήνας (υπερπλασία)

    Μηχανικές καρδιακές βαλβίδες που μπορεί να βλάψουν τα ερυθρά αιμοσφαίρια, καθώς, φεύγουν από την καρδιά

    Μια σοβαρή αντίδραση σε μετάγγιση αίματος

    Ορισμένοι τύποι επίκτητης αιμολυτικής αναιμίας είναι βραχυπρόθεσμες (προσωρινές) και εξαφανίζονται για αρκετούς μήνες. Άλλοι τύποι μπορούν να μείνουν δια βίου (χρόνιοι). Μπορεί να φύγουν και να επιστρέψουν ξανά με την πάροδο του χρόνου.

    Συμπτώματα και σημεία αιμολυτικής αναιμίας

    Ωχρότητα δέρματος

    Κίτρινο δέρμα, μάτια και στόμα (ίκτερος)

    Σκούρα χρωματισμένα ούρα

    Πυρετός

    Αδυναμία

    Ζάλη

    Σύγχυση

    Διογκωμένος σπλήνας και ήπαρ

    Αυξημένος καρδιακός ρυθμός (ταχυκαρδία)

    Καρδιακό φύσημα

    Διάγνωση αιμολυτικής αναιμίας

    Γενική αίματος

    Άλλες εξετάσεις αίματος (χολερυθρίνη, άμεση κι έμμεση Coombs, LDH κ.ά)

    Γενική ούρων. Έλεγχος για αιμοσφαιρίνη (μια πρωτεΐνη στα ερυθρά αιμοσφαίρια) και σίδηρο.

    Αναρρόφηση μυελού των οστών ή βιοψία. Αυτό περιλαμβάνει τη λήψη ενός μικρού δείγματος υγρού μυελού των οστών (αναρρόφηση) ή στερεού ιστού μυελού των οστών (που ονομάζεται οστεομυελική βιοψία). Το δείγμα λαμβάνεται, συνήθως, από τα οστά του ισχίου. Ελέγχεται για τον αριθμό, το μέγεθος και την ωριμότητα των κυττάρων του αίματος ή των ανώμαλων κυττάρων.

    Θεραπεία αιμολυτικής αναιμίας

    Μεταγγίσεις αίματος

    Κορτικοστεροειδή φάρμακα

    Θεραπεία για την ενίσχυση του ανοσοποιητικού σας συστήματος (χρησιμοποιώντας ενδοφλέβια ανοσοσφαιρίνη)

    Ριτουξιμάμπη

    Σε πιο σοβαρές περιπτώσεις, ενδέχεται να απαιτούνται οι ακόλουθες θεραπείες:

    Χειρουργική επέμβαση για την αφαίρεση του σπλήνα

    Μείωση της δύναμης του ανοσοποιητικού σας συστήματος (ανοσοκατασταλτική θεραπεία)

    Πρόληψη μολύνσεων

    Μένοντας μακριά από άτομα που είναι άρρωστα

    Αποφεύγοντας τα μεγάλα πλήθη

    Πλένοντας συχνά τα χέρια σας

    Αποφεύγοντας τα άψητα τρόφιμα

    Βουρτσίζοντας τα δόντια σας τακτικά

    Διαβάστε, επίσης,

    Ιδιοπαθής θρομβοπενική πορφύρα

    Η βιταμίνη Κ έχει πολλά οφέλη για την υγεία

    Σουλφασαλαζίνη

    Τα φάρμακα που προκαλούν χολολιθίαση

    Χρήσιμες πληροφορίες για τη θρομβοφιλία

    Θρομβωτική θρομβοπενική πορφύρα

    Αυτοάνοση αιμολυτική αναιμία

    Αιμολυτικό ουραιμικό σύνδρομο

    Πορφυρία

    Αντιπυρηνικά αντισώματα

    Κυαμισμός

    Υπερχρωμία

    Τεχνητός σπλήνας που καθαρίζει το αίμα

    Συστηματικός ερυθηματώδης λύκος

    Χολερυθρίνη αίματος

    Εργαστηριακές εξετάσεις για την αιμολυτική αναιμία

    Αιμολυτική αναιμία

    Αιμορραγία στον καρκίνο

    Λοιμώδης μονοπυρήνωση

    Λαπαροσκοπική σπληνεκτομή

    anemia 6

    -Θαλασσαιµία (µεσογειακή αναιµία)

    Οι θαλασσαιµίες είναι κληρονοµικές διαταραχές και ο οργανισμός παράγει λιγότερα υγιή ερυθρά αιµοσφαίρια και λιγότερη αιµοσφαιρίνη (µια πλούσια σε σίδηρο πρωτεΐνη στα ερυθρά αιµοσφαίρια).

    Οι δύο κύριοι τύποι θαλασσαιµίας είναι η α- και β-θαλασσαιµία.

    Οι θαλασσαιµίες επηρεάζουν τόσο τους άνδρες όσο και τις γυναίκες και εµφανίζονται πιο συχνά σε ανθρώπους Iταλικής, Eλληνικής, και Μέσης Ανατολής (µεσογειακή αναιµία), ασιατικής και αφρικανικής καταγωγής.

    Στις σοβαρές µορφές γίνεται διάγνωση σε πρώιµη παιδική ηλικία και είναι διά βίου παθήσεις.

    Υπάρχουν διάφοροι τύποι θαλασσαιμίας. Τα σημεία και τα συμπτώματα που έχετε εξαρτάται από τον τύπο και τη σοβαρότητα της κατάστασής σας.

    Τα σημεία και τα συμπτώματα της θαλασσαιμίας:

    Κούραση

    Αδυναμία

    Ωχρότητα δέρματος

    Παραμορφώσεις των οστών του προσώπου

    Αργή ανάπτυξη

    Κοιλιακό πρήξιμο

    Σκούρα ούρα

    Μερικά μωρά εμφανίζουν σημεία και συμπτώματα θαλασσαιμίας κατά τη γέννηση. Άλλοι τα αναπτύσσουν κατά τα πρώτα δύο χρόνια της ζωής. Μερικοί άνθρωποι που έχουν μόνο ένα γονίδιο αιμοσφαιρίνης που επηρεάζεται δεν έχουν συμπτώματα θαλασσαιμίας.

    Αιτίες θαλασσαιμίας

    Η θαλασσαιμία προκαλείται από μεταλλάξεις στο DNA των κυττάρων που παράγουν αιμοσφαιρίνη, την ουσία στα ερυθρά αιμοσφαίρια, που μεταφέρει οξυγόνο σε όλο το σώμα. Οι μεταλλάξεις που σχετίζονται με τη θαλασσαιμία μεταδίδονται από τους γονείς στα παιδιά.

    Τα μόρια αιμοσφαιρίνης αποτελούνται από αλυσίδες που ονομάζονται άλφα και βήτα αλυσίδες που μπορούν να επηρεαστούν από μεταλλάξεις. Στη θαλασσαιμία, η παραγωγή των αλυσίδων άλφα ή βήτα μειώνεται, με αποτέλεσμα είτε την άλφα-θαλασσαιμία είτε τη βήτα-θαλασσαιμία.

    Στην άλφα-θαλασσαιμία, η σοβαρότητα της θαλασσαιμίας  εξαρτάται από τον αριθμό των γονιδιακών μεταλλάξεων που κληρονομείτε από τους γονείς. Όσο πιο μεταλλαγμένα γονίδια έχετε, τόσο πιο σοβαρή είναι η θαλασσαιμία.

    Στην βήτα-θαλασσαιμία, η σοβαρότητα της θαλασσαιμίας εξαρτάται από το ποιο μέρος του μορίου της αιμοσφαιρίνης επηρεάζεται.

    Άλφα-θαλασσαιμία

    Τέσσερα γονίδια εμπλέκονται στην κατασκευή της αλυσίδας άλφα αιμοσφαιρίνης. Παίρνετε δύο από κάθε έναν από τους γονείς σας.

    Εάν κληρονομήσετε:

    Ένα μεταλλαγμένο γονίδιο, δεν θα έχετε σημεία ή συμπτώματα θαλασσαιμίας. Αλλά είστε φορέας της νόσου και μπορείτε να την μεταδώσετε στα παιδιά σας.

    Δύο μεταλλαγμένα γονίδια, τα σημεία και τα συμπτώματα της θαλασσαιμίας σας θα είναι ήπια. Αυτή η κατάσταση μπορεί να ονομαστεί στίγμα άλφα-θαλασσαιμίας.

    Τρία μεταλλαγμένα γονίδια, τα σημεία και τα συμπτώματα θα είναι μέτρια έως σοβαρά.

    Η κληρονομικότητα τεσσάρων μεταλλαγμένων γονιδίων είναι σπάνια και συνήθως, οδηγεί σε θνησιμότητα. Τα μωρά που γεννιούνται με αυτή την πάθηση συχνά πεθαίνουν λίγο μετά τη γέννηση ή χρειάζονται θεραπεία δια βίου μετάγγισης.

    Σε σπάνιες περιπτώσεις, ένα παιδί που γεννιέται με αυτή την πάθηση μπορεί να υποβληθεί σε θεραπεία με μεταγγίσεις και μεταμόσχευση βλαστικών κυττάρων.

    Βήτα θαλασσαιμία

    Δύο γονίδια εμπλέκονται στην παραγωγή της αλυσίδας βήτα αιμοσφαιρίνης. Παίρνετε ένα από κάθε έναν από τους γονείς σας. Ε

    Eάν κληρονομήσετε:

    Ένα μεταλλαγμένο γονίδιο, θα έχετε ήπια σημεία και συμπτώματα. Αυτή η κατάσταση ονομάζεται δευτεροπαθής θαλασσαιμία ή στίγμα βήτα-θαλασσαιμίας.

    Δύο μεταλλαγμένα γονίδια, τα σημεία και τα συμπτώματά  θα είναι μέτρια έως σοβαρά. Αυτή η κατάσταση ονομάζεται μείζον θαλασσαιμία ή αναιμία Cooley.

    Τα μωρά που γεννιούνται με δύο ελαττωματικά γονίδια βήτα αιμοσφαιρίνης είναι συνήθως υγιή κατά τη γέννηση, αλλά αναπτύσσουν σημεία και συμπτώματα εντός των δύο πρώτων ετών της ζωής.

    Μια ηπιότερη μορφή, που ονομάζεται ενδιάμεση θαλασσαιμία, μπορεί επίσης να προκύψει από δύο μεταλλαγμένα γονίδια.

    Παράγοντες κινδύνου

    Παράγοντες που αυξάνουν τον κίνδυνο θαλασσαιμίας περιλαμβάνουν:

    Οικογενειακό ιστορικό θαλασσαιμίας. Η θαλασσαιμία μεταδίδεται από γονείς σε παιδιά μέσω μεταλλαγμένων γονιδίων αιμοσφαιρίνης.

    Η καταγωγή. Η θαλασσαιμία εμφανίζεται συχνότερα σε Αφρικανούς Αμερικανούς και σε άτομα Μεσογειακής και Νοτιοανατολικής Ασίας.

    Επιπλοκές

    Οι επιπλοκές μέτριας έως σοβαρής θαλασσαιμίας περιλαμβάνουν:

    Υπερφόρτωση σιδήρου. Τα άτομα με θαλασσαιμία μπορούν να πάρουν πάρα πολύ σίδηρο στο σώμα τους, είτε από την ασθένεια είτε από συχνές μεταγγίσεις αίματος. Η υπερβολική ποσότητα σιδήρου μπορεί να προκαλέσει βλάβη στην καρδιά, το συκώτι και το ενδοκρινικό σύστημα, το οποίο περιλαμβάνει αδένες που παράγουν ορμόνες που ρυθμίζουν τις διαδικασίες σε όλο το σώμα.

    Μόλυνση. Τα άτομα με θαλασσαιμία έχουν αυξημένο κίνδυνο μόλυνσης. Αυτό ισχύει ιδιαίτερα εάν έχετε αφαιρέσει τον σπλήνα.

    Σε περιπτώσεις σοβαρής θαλασσαιμίας, μπορεί να εμφανιστούν οι ακόλουθες επιπλοκές:

    Παραμορφώσεις των οστών. Η θαλασσαιμία μπορεί να διευρύνει το μυελό των οστών, γεγονός που προκαλεί τη διεύρυνση των οστών. Αυτό μπορεί να οδηγήσει σε ανώμαλη δομή των οστών, ειδικά στο πρόσωπο και το κρανίο. Η επέκταση του μυελού των οστών κάνει, επίσης, τα οστά λεπτά και εύθραυστα, αυξάνοντας την πιθανότητα καταγμάτων.

    Διόγκωση σπλήνα. Η σπλήνα βοηθά το σώμα να καταπολεμά τη μόλυνση και να φιλτράρει ανεπιθύμητα υλικά, όπως παλιά ή κατεστραμμένα κύτταρα αίματος. Η θαλασσαιμία συνοδεύεται συχνά από την καταστροφή μεγάλου αριθμού ερυθρών αιμοσφαιρίων. Αυτό αναγκάζει τη σπλήνα να μεγεθύνεται και να εργάζεται σκληρότερα από το κανονικό. Μια διευρυμένη σπλήνα μπορεί να επιδεινώσει την αναιμία και μπορεί να μειώσει τη ζωή των μεταγγιζόμενων ερυθρών αιμοσφαιρίων. Εάν η σπλήνα σας μεγαλώσει πολύ,  μπορεί να προταθεί χειρουργική επέμβαση (σπληνεκτομή).

    Χαμηλοί ρυθμοί ανάπτυξης. Η αναιμία μπορεί να επιβραδύνει την ανάπτυξη ενός παιδιού και να καθυστερήσει την εφηβεία.

    Καρδιακά προβλήματα. Η συμφορητική καρδιακή ανεπάρκεια και οι μη φυσιολογικοί καρδιακοί ρυθμοί μπορεί να σχετίζονται με τη σοβαρή θαλασσαιμία.

    Πρόληψη

    Εάν έχετε θαλασσαιμία ή εάν έχετε γονίδιο θαλασσαιμίας, εξετάστε το ενδεχόμενο να μιλήσετε με έναν γενετικό σύμβουλο για καθοδήγηση εάν θέλετε να αποκτήσετε παιδιά.

    Υπάρχει μια μορφή υποβοηθούμενης διάγνωσης αναπαραγωγικής τεχνολογίας, η οποία εξετάζει ένα έμβρυο στα αρχικά του στάδια για γενετικές μεταλλάξεις σε συνδυασμό με γονιμοποίηση in vitro. Αυτό μπορεί να βοηθήσει τους γονείς που έχουν θαλασσαιμία ή που είναι φορείς ελαττωματικού γονιδίου αιμοσφαιρίνης να έχουν υγιή μωρά.

    Η διαδικασία περιλαμβάνει την ανάκτηση ώριμων ωαρίων και τη γονιμοποίησή τους με σπέρμα  στο εργαστήριο. Τα έμβρυα ελέγχονται για τα ελαττωματικά γονίδια, και μόνο εκείνα χωρίς γενετικά ελαττώματα εμφυτεύονται στη μήτρα.

    Η αιµοσφαιρίνη στα ερυθρά αιµοσφαίρια έχει δύο είδη πρωτεϊνικών αλυσίδων: α-σφαιρίνη και β-σφαιρίνη. Αν ο οργανισµός δεν παράγει αρκετές από αυτές τις πρωτεϊνικές αλυσίδες, τα ερυθρά αιµοσφαίρια δεν σχηµατίζονται σωστά και δεν µπορούν να µεταφέρουν αρκετό οξυγόνο. Τα γονίδια είναι αυτά που ελέγχουν πώς ο οργανισµός δηµιουργεί τις αλυσίδες πρωτεϊνών αιµοσφαιρίνης. Όταν αυτά τα γονίδια αλλοιώνονται, εµφανίζονται οι θαλασσαιµίες. Οι θαλασσαιµίες είναι κληρονοµικές διαταραχές, που µεταδίδονται από τους γονείς στα παιδιά τους µέσω γονιδίων. Οι άνθρωποι που κληρονοµούν ελαττωµατικά γονίδια αιµοσφαιρίνης από τον ένα γονέα αλλά φυσιολογικά γονίδια από τον άλλο είναι φορείς. Οι φορείς συχνά δεν έχουν ενδείξεις της νόσου, εκτός από την ήπια αναιµία. Ωστόσο, µπορούν να µεταδώσουν τα αλλοιωµένα γονίδια στα παιδιά τους.

    Θεραπεία

    Η θεραπεία για τις θαλασσαιµίες εξαρτάται από τον τύπο και τη σοβαρότητα της νόσου. Τα άτοµα που είναι φορείς ή έχουν ήπια µορφή θαλασσαιµίας άλφα ή βήτα χρειάζονται ελάχιστη ή καθόλου θεραπεία. Τρεις θεραπείας που γίνονται για σοβαρές µορφές θαλασσαιµίας περιλαµβάνουν τις µεταγγίσεις αίµατος, τη θεραπεία αποσιδήρωσης και τα συµπληρώµατα φυλλικού οξέος.

    Διαβάστε, επίσης,

    Μάθετε να αξιολογείτε τη γενική αίματος

    Χρήσιμες πληροφορίες για τα γενετικά τεστ

    Δεφερασιρόξη για την μεσογειακή αναιμία

    Η νέα θεραπεία

    Τι είναι η αποσιδήρωση

    Αιμοχρωμάτωση

    anemia 3

    -∆ρεπανοκυτταρική αναιµία

    Η δρεπανοκυτταρική αναιµία είναι µια σοβαρή ασθένεια, στην οποία ο οργανισµός παράγει ερυθρά αιµοσφαίρια σε σχήµα δρεπανιού «C».

    Τα φυσιολογικά ερυθρά αιµοσφαίρια έχουν σχήµα δίσκου και κινούνται εύκολα µέσω των αιµοφόρων αγγείων. Τα ερυθρά αιµοσφαίρια περιέχουν την αιµοσφαιρίνη (µια πρωτεΐνη πλούσια σε σίδηρο που δίνει στο αίµα το κόκκινο χρώµα του και µεταφέρει το οξυγόνο από τους πνεύµονες στο υπόλοιπο σώµα).

    Τα δρεπανοκύτταρα περιέχουν µη φυσιολογική αιµοσφαιρίνη που προκαλεί τα κύτταρα να έχουν ένα σχήµα δρεπανιού, το οποίο δεν τους επιτρέπει να µετακινιούνται εύκολα µέσα από τα αιµοφόρα αγγεία, µε αποτέλεσµα να δηµιουργούν µάζες που κολλούν στα αιµοφόρα αγγεία. Οι µάζες των δρεπανοκύτταρων µπλοκάρουν τη ροή του αίµατος στα αιµοφόρα αγγεία που οδηγούν στα άκρα και τα όργανα.

    Μπλοκαρισµένα αιµοφόρα αγγεία µπορεί να προκαλέσουν πόνο, σοβαρές λοιµώξεις και βλάβη των οργάνων.

    Στη δρεπανοκυτταρική αναιµία εµφανίζεται ένας χαµηλότερος από τον φυσιολογικό αριθµό ερυθρών αιµοσφαιρίων, επειδή τα δρεπανοκύτταρα δεν διαρκούν πολύ, συνήθως πεθαίνουν έπειτα από περίπου 10 έως 20 ηµέρες, και ο οργανισµός δεν µπορεί να αναπαράγει ερυθρά αιµοσφαίρια αρκετά γρήγορα για να τα αντικαταστήσει.

    Η δρεπανοκυτταρική αναιµία είναι µια κληρονοµική, διά βίου ασθένεια. Οι άνθρωποι που έχουν την ασθένεια κληρονοµούν δύο αντίγραφα του δρεπανοκυτταρικού γονιδίου, ένα από κάθε γονέα.

    Η δρεπανοκυτταρική αναιµία δεν έχει ευρέως διαθέσιµη θεραπεία. Ωστόσο, θεραπείες µπορεί να βοηθήσουν στην ανακούφιση των συµπτωµάτων και τη θεραπεία επιπλοκών. Οι στόχοι της θεραπείας είναι να ανακουφίσει τον πόνο, την πρόληψη λοιµώξεων, τις οφθαλµικές βλάβες, τα εγκεφαλικά επεισόδια και άλλες επιπλοκές. Οι µεταµοσχεύσεις µυελού των οστών µπορεί να προσφέρουν θεραπεία σε µικρό αριθµό περιπτώσεων δρεπανοκυτταρικής αναιµίας.

    Η αναιμία των δρεπανοκυττάρων είναι μία από τις ομάδες διαταραχών γνωστών ως δρεπανοκυτταρική νόσος. Η αναιμία των δρεπανοκυττάρων είναι μια κληρονομική διαταραχή των ερυθρών αιμοσφαιρίων στην οποία δεν υπάρχουν αρκετά υγιή ερυθρά αιμοσφαίρια για τη μεταφορά οξυγόνου σε όλο το σώμα σας.

    Κανονικά, τα εύκαμπτα, στρογγυλά ερυθρά αιμοσφαίρια κινούνται εύκολα μέσω των αιμοφόρων αγγείων. Στη δρεπανοκυτταρική αναιμία, το ερυθρό αίμα έχει σχήμα δρεπανιού ή ημισελήνου. Αυτά τα άκαμπτα, κολλώδη κύτταρα μπορούν να κολλήσουν σε μικρά αιμοφόρα αγγεία, τα οποία μπορούν να επιβραδύνουν ή να εμποδίσουν τη ροή του αίματος και το οξυγόνο σε μέρη του σώματος.

    Δεν υπάρχει θεραπεία για τα περισσότερα άτομα με δρεπανοκυτταρική αναιμία.

    Αλλά οι θεραπείες μπορούν να ανακουφίσουν τον πόνο και να βοηθήσουν στην πρόληψη επιπλοκών που σχετίζονται με την ασθένεια.

    Συμπτώματα και σημεία δρεπανοκυτταρικής αναιμίας

    Τα σημεία και τα συμπτώματα της δρεπανοκυτταρικής αναιμίας εμφανίζονται, συνήθως, σε ηλικία περίπου 5 μηνών. Διαφέρουν από άτομο σε άτομο και αλλάζουν με την πάροδο του χρόνου. 

    Αναιμία. Τα δρεπανοκύτταρα διαλύονται εύκολα και πεθαίνουν, αφήνοντάς σας με πολύ λίγα ερυθρά αιμοσφαίρια. Τα ερυθρά αιμοσφαίρια, συνήθως, ζουν για περίπου 120 ημέρες πριν πρέπει να αντικατασταθούν. Αλλά τα δρεπανοκυτταρικά κύτταρα, συνήθως, πεθαίνουν σε 10 έως 20 ημέρες, αφήνοντας έλλειψη ερυθρών αιμοσφαιρίων (αναιμία). Χωρίς αρκετά ερυθρά αιμοσφαίρια, το σώμα δεν μπορεί να πάρει αρκετό οξυγόνο, προκαλώντας κόπωση.

    Επεισόδια πόνου. Τα περιοδικά επεισόδια πόνου, που ονομάζονται κρίσεις πόνου, είναι ένα σημαντικό σύμπτωμα της δρεπανοκυτταρικής αναιμίας. Ο πόνος αναπτύσσεται όταν τα ερυθρά αιμοσφαίρια σε σχήμα δρεπανιού εμποδίζουν τη ροή του αίματος μέσω μικροσκοπικών αιμοφόρων αγγείων στο στήθος, την κοιλιά και τις αρθρώσεις σας. Ο πόνος μπορεί, επίσης να εμφανιστεί στα οστά. Ο πόνος ποικίλλει σε ένταση και μπορεί να διαρκέσει από μερικές ώρες έως μερικές εβδομάδες. Μερικοί άνθρωποι έχουν μόνο μερικές κρίσεις πόνου το χρόνο. Άλλοι έχουν δεκάδες ή περισσότερες κρίσεις πόνου ετησίως. Ορισμένοι έφηβοι και ενήλικες με δρεπανοκυτταρική αναιμία έχουν, επίσης, χρόνιο πόνο, ο οποίος μπορεί να προκληθεί από βλάβη των οστών και των αρθρώσεων, έλκη και άλλες αιτίες.

    Οίδημα χεριών και ποδιών. Το πρήξιμο προκαλείται από δρεπανοειδή ερυθρά αιμοσφαίρια που εμποδίζουν τη ροή του αίματος στα χέρια και τα πόδια.

    Συχνές λοιμώξεις. Τα δρεπανοκύτταρα μπορούν να βλάψουν τη σπλήνα, αφήνοντάς σας πιο ευάλωτους σε λοιμώξεις. Οι γιατροί δίνουν, συνήθως, σε βρέφη και παιδιά με δρεπανοκυτταρική αναιμία εμβόλια και αντιβιοτικά για την πρόληψη πιθανών απειλητικών για τη ζωή λοιμώξεων, όπως η πνευμονία.

    Καθυστερημένη ανάπτυξη ή εφηβεία. Τα ερυθρά αιμοσφαίρια παρέχουν στο σώμα σας το οξυγόνο και τα θρεπτικά συστατικά που απαιτούνται για την ανάπτυξη. Η έλλειψη υγιών ερυθρών αιμοσφαιρίων μπορεί να επιβραδύνει την ανάπτυξη σε βρέφη και παιδιά και να καθυστερήσει την εφηβεία σε εφήβους.

    Προβλήματα όρασης. Τα μικροσκοπικά αιμοφόρα αγγεία που τροφοδοτούν τα μάτια σας μπορούν να φράξουν με δρεπανοκυτταρικά κύτταρα. Αυτό μπορεί να βλάψει τον αμφιβληστροειδή - το τμήμα του ματιού που επεξεργάζεται οπτικές εικόνες - και να οδηγήσει σε προβλήματα όρασης.

    Πότε να ανησυχήσετε

    Η αναιμία των δρεπανοκυττάρων, συνήθως, διαγιγνώσκεται στα βρέφη μέσω προγραμμάτων διαλογής νεογέννητων. Ε

    Αν εσείς ή το παιδί σας παρουσιάσετε κάποιο από τα ακόλουθα προβλήματα, επισκεφθείτε αμέσως το γιατρό:

    Πυρετός. Τα άτομα με δρεπανοκυτταρική αναιμία έχουν αυξημένο κίνδυνο σοβαρής λοίμωξης και ο πυρετός μπορεί να είναι το πρώτο σημάδι μιας λοίμωξης.

    Ανεξήγητα επεισόδια σοβαρού πόνου, όπως πόνος στην κοιλιά, το στήθος, τα οστά ή τις αρθρώσεις.

    Οίδημα στα χέρια ή τα πόδια.

    Κοιλιακό πρήξιμο, ειδικά εάν η περιοχή είναι ευαίσθητη στην αφή.

    Ωχρότητα δέρματος και νυχιών.

    Κίτρινη απόχρωση στο δέρμα ή στο λευκό των ματιών.

    Σημεία ή συμπτώματα εγκεφαλικού επεισοδίου. Εάν παρατηρήσετε μονόπλευρη παράλυση ή αδυναμία στο πρόσωπο, τα χέρια ή τα πόδια. σύγχυση, δυσκολία στο περπάτημα ή στην ομιλία, ξαφνικές αλλαγές στην όραση ή ανεξήγητο μούδιασμα. ή σοβαρό πονοκέφαλο.

    Η αναιμία των δρεπανοκυττάρων προκαλείται από μια μετάλλαξη στο γονίδιο που είναι υπεύθυνο για την πλούσια σε σίδηρο ένωση που κάνει το αίμα ερυθρό και επιτρέπει στα ερυθρά αιμοσφαίρια να μεταφέρουν οξυγόνο από τους πνεύμονές σας σε όλο το σώμα (αιμοσφαιρίνη). Στην δρεπανοκυτταρική αναιμία, η ανώμαλη αιμοσφαιρίνη προκαλεί τα ερυθρά αιμοσφαίρια να γίνουν άκαμπτα, κολλώδη και παραμορφωμένα.

    Τόσο η μητέρα όσο και ο πατέρας πρέπει να περάσουν την ελαττωματική μορφή του γονιδίου για να επηρεαστεί ένα παιδί.

    Εάν μόνο ένας γονέας μεταβιβάσει το γονίδιο δρεπανοκυτταρικής αναιμίας στο παιδί, αυτό το παιδί θα έχει το στίγμα δρεπανοκυτταρικής αναιμίας. Με ένα φυσιολογικό γονίδιο αιμοσφαιρίνης και μια ελαττωματική μορφή του γονιδίου, τα άτομα με στίγμα δρεπανοκυτταρικής αναιμίας  δημιουργούν τόσο φυσιολογική αιμοσφαιρίνη όσο και δρεπανοκυτταρική αιμοσφαιρίνη. Το αίμα τους μπορεί να περιέχει μερικά δρεπανοκύτταρα, αλλά γενικά δεν έχουν συμπτώματα. Ωστόσο, είναι φορείς της νόσου, πράγμα που σημαίνει ότι μπορούν να μεταδώσουν το γονίδιο στα παιδιά τους.

    Για να γεννηθεί ένα μωρό με δρεπανοκυτταρική αναιμία, και οι δύο γονείς πρέπει να φέρουν ένα δρεπανοκυτταρικό γονίδιο. Η δρεπανοκυτταρική αναιμία επηρεάζει συχνότερα τους μαύρους.

    Επιπλοκές δρεπανοκυτταρικής αναιμίας

    Εγκεφαλικό. Τα δρεπανοκύτταρα μπορούν να εμποδίσουν τη ροή του αίματος σε μια περιοχή του εγκεφάλου. Τα σημεία εγκεφαλικού επεισοδίου περιλαμβάνουν επιληπτικές κρίσεις, αδυναμία ή μούδιασμα των χεριών και των ποδιών, ξαφνικές δυσκολίες στην ομιλία και απώλεια συνείδησης. Εάν το παιδί έχει κάποιο από αυτά τα σημεία και συμπτώματα, ζητήστε αμέσως ιατρική περίθαλψη. Ένα εγκεφαλικό επεισόδιο μπορεί να είναι θανατηφόρο.

    Πνευμονική εμβολή. Μια πνευμονική λοίμωξη ή δρεπανοκυτταρικά κύτταρα που εμποδίζουν τα αιμοφόρα αγγεία στους πνεύμονες μπορεί να προκαλέσει αυτήν την απειλητική για τη ζωή επιπλοκή, με αποτέλεσμα πόνος στο στήθος, πυρετός και δυσκολία στην αναπνοή. 

    Πνευμονική υπέρταση. Τα άτομα με δρεπανοκυτταρική αναιμία μπορούν να αναπτύξουν υψηλή αρτηριακή πίεση στους πνεύμονές τους. Αυτή η επιπλοκή επηρεάζει, συνήθως, τους ενήλικες. Δύσπνοια και κόπωση είναι κοινά συμπτώματα αυτής της κατάστασης, η οποία μπορεί να είναι θανατηφόρα.

    Βλάβη οργάνων. Τα δρεπανοκύτταρα που εμποδίζουν τη ροή του αίματος στα όργανα στερούν από τα προσβεβλημένα όργανα αίμα και οξυγόνο. Στη δρεπανοκυτταρική αναιμία, το αίμα είναι, επίσης, χρόνια χαμηλό σε οξυγόνο. Αυτή η έλλειψη πλούσιου σε οξυγόνο αίματος μπορεί να βλάψει τα νεύρα και τα όργανα, συμπεριλαμβανομένων των νεφρών, του ήπατος και του σπλήνα και μπορεί να είναι θανατηφόρα.

    Τύφλωση. Τα δρεπανοκύτταρα μπορούν να μπλοκάρουν μικροσκοπικά αιμοφόρα αγγεία που τροφοδοτούν τα μάτια. Με την πάροδο του χρόνου, αυτό μπορεί να βλάψει τα μάτια  και να οδηγήσει σε τύφλωση.

    Έλκη ποδιών. Η αναιμία των δρεπανοκυττάρων μπορεί να προκαλέσει ανοιχτές πληγές στα πόδια.

    Πέτρες στη χολή. Η διάσπαση των ερυθρών αιμοσφαιρίων παράγει μια ουσία που ονομάζεται χολερυθρίνη. Ένα υψηλό επίπεδο χολερυθρίνης στο σώμα μπορεί να οδηγήσει σε χολόλιθους.

    Πριαπισμός. Σε αυτήν την κατάσταση, οι άνδρες με δρεπανοκυτταρική αναιμία μπορεί να έχουν οδυνηρές, μακροχρόνιες στύσεις. Τα δρεπανοκύτταρα μπορούν να μπλοκάρουν τα αιμοφόρα αγγεία στο πέος, γεγονός που μπορεί να οδηγήσει σε ανικανότητα με την πάροδο του χρόνου.

    Επιπλοκές κατά την εγκυμοσύνη. Η αναιμία των δρεπανοκυττάρων μπορεί να αυξήσει τον κίνδυνο υψηλής αρτηριακής πίεσης και θρόμβων κατά την εγκυμοσύνη. Μπορεί, επίσης να αυξήσει τον κίνδυνο αποβολής, πρόωρου τοκετού και μωρού χαμηλού βάρους γέννησης.

    Πρόληψη

    Εάν έχετε το στίγμα δρεπανοκυτταρικής αναιμίας, το να δείτε έναν γενετικό σύμβουλο πριν προσπαθήσετε να συλλάβετε και αυτό μπορεί να σας βοηθήσει να κατανοήσετε τον κίνδυνο να αποκτήσετε παιδί με δρεπανοκυτταρική αναιμία. Υπάρχουν πιθανές θεραπείες, προληπτικά μέτρα και αναπαραγωγικές επιλογές.

    Διαβάστε, επίσης,

    Γιατί κάποιος παθαίνει χολολιθίαση

    Συμβουλευτείτε την EMEDI για να μην πονάτε

    Πώς θα καταλάβετε ότι έχετε αναιμία;

    Χρήσιμες πληροφορίες για τη θρομβοφιλία

    Ο ασθενής με δύσπνοια στα επείγοντα

    Ιατρική του μέλλοντος

    Τι είναι η μικροδρεπανοκυτταρική αναιμία

    Πνευμονία από μυκόπλασμα

    Λοιμώξεις από πνευμονιόκοκκο

    Αιματουρία

    Σε μόνιμη στύση

    Δρεπανοκυτταρικά Σύνδρομα

    anemia 8

    Κακοήθης αναιµία

    Η κακοήθης αναιµία είναι µια κατάσταση κατά την οποία ο οργανισµός δεν µπορεί να παράγει υγιή ερυθρά αιµοσφαίρια, επειδή δεν έχει αρκετή βιταµίνη Β12. Οι άνθρωποι που έχουν κακοήθη αναιµία δεν µπορούν να απορροφήσουν αρκετή βιταµίνη Β12, λόγω έλλειψης του ενδογενούς παράγοντα (µια πρωτεΐνη που γίνεται στο στοµάχι). Ωστόσο, κι άλλες συνθήκες και παράγοντες µπορεί να προκαλέσουν ανεπάρκεια βιταµίνης Β12.

    Η έλλειψη εγγενούς παράγοντα είναι µια κοινή αιτία της κακοήθους αναιµίας, καθώς ο οργανισµός δεν µπορεί να απορροφήσει αρκετή βιταµίνη Β12.

    Κακοήθης αναιµία µπορεί να παρουσιαστεί επειδή το λεπτό έντερο δεν µπορεί να απορροφήσει σωστά τη βιταµίνη Β12, λόγω ελλείψεις βακτηρίων στο λεπτό έντερο, και από ορισµένες ασθένειες που παρεµβαίνουν στην απορρόφηση της βιταµίνη Β12.

    Μερικές φορές, οι άνθρωποι αναπτύσσουν κακοήθης αναιµία επειδή δεν παίρνουν αρκετή βιταµίνη Β12 µέσω της διατροφής τους.

    Η κακοήθης αναιµία αντιµετωπίζεται µε την αντικατάσταση της βιταµίνης B12 που λείπει στο σώµα. Οι άνθρωποι που πάσχουν από αυτή την ασθένεια µπορεί να χρειάζονται χρόνια θεραπεία.

    Όταν το σώμα σας δεν μπορεί να παράγει αρκετά υγιή ερυθρά αιμοσφαίρια, επειδή δεν έχει βιταμίνη Β-12, έχετε κακοήθη αναιμία. Πριν από πολύ καιρό, αυτή η διαταραχή θεωρήθηκε θανατηφόρα. Αυτές τις μέρες αντιμετωπίζεται εύκολα με βιταμίνη B-12. Με τη θεραπεία, θα μπορείτε να ζήσετε χωρίς συμπτώματα.

    Το σώμα σας χρειάζεται πολλά υγιή ερυθρά αιμοσφαίρια. Αυτά είναι αυτά που μεταφέρουν οξυγόνο σε κάθε μέρος του σώματός σας. Χωρίς αυτούς, οι ιστοί και τα όργανα σας δεν λειτουργούν όπως θα έπρεπε.

    Εάν το σώμα σας δεν απορροφά αρκετή βιταμίνη Β12 από τα τρόφιμα που τρώτε, τα ερυθρά αιμοσφαίρια  θα είναι πολύ μεγάλα και δεν θα μπορούν να ταξιδέουν καλά στο σώμα. Εξαιτίας αυτού, το σώμα σας θα παράγει λιγότερα τέτοια κύτταρα. Και τα κύτταρα που κατασκευάζονται θα πεθαίνουν νωρίτερα από ό, τι θα έπρεπε.

    Ο λόγος που συμβαίνει αυτό οφείλεται, συχνά, στην έλλειψη μιας πρωτεΐνης που παράγεται στο στομάχι και που ονομάζεται ενδογενής παράγοντας. Το σώμα δεν μπορεί να απορροφήσει τη βιταμίνη Β-12 χωρίς αυτήν την πρωτεϊνη.

    Παράγοντες κινδύνου για κακοήθη αναιμία

    Αυτοάνοσες ασθένειες, όπως ο διαβήτης τύπου 1

    Η νόσος του Crohn

    Χειρουργική αφαίρεση μέρους ή όλου του στομάχου ή του εντέρου 

    HIV

    Ορισμένα φάρμακα, όπως αντιόξινα ή φάρμακα που θεραπεύουν τον διαβήτη τύπου 2, μπορεί να δυσκολέψουν το σώμα να απορροφήσει αρκετή βιταμίνη B-12.

    Η αυστηρή χορτοφαγική διατροφή αυξάνει τον κίνδυνο κίνδυνο για κακοήθη αναιμία, καθώς, δεν καταναλώνονται τροφές πλούσιες σε Β-12 όπως αυγά, γάλα και πουλερικά.

    Επίσης, εάν κάποιος άλλος στην οικογένειά σας έχει κακοήθη αναιμία, αυξάνεται και ο κίνδυνος να νοσήσετε από αυτή.

    Συμπτώματα και σημεία κακοήθους αναιμίας

    Κόπωση (Πολλοί άνθρωποι ξυπνούν κουρασμένοι παρά τον αρκετό ύπνο.)

    Δυσκολία στην αναπνοή

    Αίσθημα ζάλης

    Κρύα χέρια και πόδια

    Πόνος στο στήθος

    Ωχρότητα δέρματος

    Πρόβλημα με την ισορροπία (για παράδειγμα, αγωνίζεστε να φορέσετε το παντελόνι ή τις κάλτσες σας ενώ στέκεστε)

    Ένα αίσθημα καψίματος στα πόδια που επιδεινώνεται τη νύχτα

    Κατάθλιψη

    Πρόβλημα συγκέντρωσης

    Ο γιατρός λαμβάνει το οικογενειακό ιστορικό, τα συμπτώματα, τα τροφίμων που τρώτε συχνά και τα φάρμακα που παίρνετε κάθε μέρα και κάνει κλινική εξέταση ( ψηλάφηση ήπατος, έλεγχος βλάβης νεύρων, ισορροπίας, και ελέγχει την ψυχική σας κατάσταση.

    Γίνεται γενική αίματος και έλεγχος για αναιμία κ.ά

    Η βιταμίνη Β12 πρέπει να έχει μεγάλη βιοδιαθεσιμότητα 

    Επίσης, απαιτείται κατανάλωση περισσότερων τροφίμων με υψηλή περιεκτικότητα σε βιταμίνη Β-12.

    Διαβάστε, επίσης,

    Χρήσιμες πληροφορίες για την κατάθλιψη

    Κακοήθης αναιμία

    Ενδογενής παράγοντας

    Χρήσιμες πληροφορίες για τον καρκίνο στομάχου

    Τα προβιοτικά θεραπεύουν τις νευροψυχιατρικές διαταραχές

    Γαστρίτιδα

    Τι μπορεί να πάθετε από την έλλειψη βιταμινών

    Τι πρέπει να προσέχουν οι χορτοφάγοι

    Διάγνωση της ανεπάρκειας της βιταμίνης Β12

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για την αναιμία

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για την αναιμία

    anemia 9

  • Κριθαρότο με άγρια μανιτάρια και κρέμα τυριού Κριθαρότο με άγρια μανιτάρια και κρέμα τυριού

    Νόστιμο και υγιεινό κριθαρότο

     

    Κριθαρότο με άγρια μανιτάρια και κρέμα τυριού

    Υλικά

    500 γραμμάρια βιολογικό κριθαράκι

    100 γραμμάρια φρέσκα άγρια μανιτάρια κομμένα σε φέτες

    1 βιολογικό κρεμμύδι λευκό ξηρό ψιλοκομμένο

    3 σκελίδες βιολογικό σκόρδο ψιλοκομμένο

    100 ml λευκό κρασί

    1 λίτρο ζωμός κότας

    Μαϊντανός

    Βιολογικό ελαιόλαδο

    Ιωδιούχο ανεπεξέργαστο θαλασσινό αλάτι

    Φρεσκοτριμμένο πιπέρι

    4 κουταλιές σούπας κρέμα τυριού

    1 λάιμ

    Εκτέλεση

    Σοτάρετε το κριθαράκι, το ψιλοκομμένο κρεμμύδι, το ψιλοκομμένο σκόρδο και τα κομμένα άγρια μανιτάρια.

    Σβήνετε με το κρασί και όταν εξατμιστεί προσθέτετε λίγο λίγο το ζωμό.

    Το βράζετε περίπου 10 λεπτά και αποσύρετε από την εστία.

    Στίβετε το λάιμ και το προσθέτετε μαζί με την κρέμα τυριού και τον ψιλοκομμένο μαϊντανό.

    Ανακατεύετε και σερβίρετε.

    kritharoto 1

    by Savvi Diet

    Τα καλύτερα υγιεινά τρόφιμα για την υγεία σας

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα καλύτερα τρόφιμα για την υγεία σας

    apple oven 2

    Διαβάστε, επίσης,

    Σαλάτα με γραβιέρα, προσούτο και κριτσίνια

    Σαλάτα με πορτοκάλι

    Υγιεινή μαγιονέζα

    Κάππαρη τουρσί

    Τοστ με αβοκάντο και ντομάτα

    Πατατοσαλάτα με αγιολί

    Αραβική πίτα με παντζάρι, πιπεριές και χούμους

    Σαλάτα Marijuana με σάλτσα ροδιού

    Σαλάτα με λάχανο και μανιτάρια και σάλτσα σύκων

    Σαλάτα αβοκάντο

    Σουβλάκι με σαλάτα αγγούρι

    Σαλάτα κέιλ

    Σουκρούτ σαλάτα

    Κολοκυθοσαλάτα

    Σαλάτα Καλύμνου

    Σαλάτα με σπανάκι ωμό

    Πολύ νόστιμη ψιλοκομμένη σαλάτα

    Οι καλύτερες σαλάτες στην υγιεινή διατροφή

    Δίαιτα με σαλάτες

    Σαλάτα με άγριο ρύζι

    Σαλάτα για ενέργεια - Emedi

    www.emedi.gr

     

     

     

  • Η βιταμίνη Κ έχει πολλά οφέλη για την υγεία Η βιταμίνη Κ έχει πολλά οφέλη για την υγεία

    Η βιταμίνη Κ είναι απαραίτητη για την υγεία μας

     

    Η βιταμίνη Κ για να είναι βιοδιαθέσιμη πρέπει να έχει τη μορφή Κ2 ή μενακινόνη 7.

    Η βιταμίνη Κ2, συνήθως, προέρχεται από βιολογικό natto που είναι προϊόν ζύμωσης της σόγιας.

    Τα φρούτα, τα λαχανικά, τα μανιτάρια, τα βότανα, τα φύκη και τα φυτικά ένζυμα βοηθούν την απορρόφησή της.

    Η βιταμίνη Κ είναι λιποδιαλυτή βιταμίνη και ναφθοκινόνη.

    Οι ναφθοκινόνες περιλαμβάνουν τη φυλλοκινόνη ή βιταμίνη Κ1 και τη μετακινόνη ή βιταμίνη Κ2.

    Η βιταμίνη Κ1 παράγεται από τα ανώτερα φυτά και τα φύκη και οι μεγαλύτερες συγκεντρώσεις της βρίσκονται στα πράσινα φυλλώδη λαχανικά, όπως σπανάκι, μαρούλι κ.ά.

    Οι μετακινόνες παράγονται από ένα ευρύ φάσμα βακτηρίων, όπως τα φιλικά βακτήρια της εντερικής χλωρίδας του ανθρώπου. Οι πιο γνωστές μετακινόνες είναι η μετακινόνη MK-4 που παράγεται σε ανθρώπινους ιστούς με τη μετατροπή της φυλλοκινόνης μέσω της διατροφής.

    Την καλύτερη απορρόφηση έχουν οι μετακινόνες με μακρά πλευρική αλυσίδα, όπως η μετακινόνη 7 ή MK-7 που έχει και μεγαλύτερο χρόνο ημιζωής, υψηλότερα επίπεδα ορού αίματος και καλύτερη δράση.

    Η βιταμίνη Κ έχει πολλά οφέλη για την υγεία

    Η βιταμίνη Κ διαδραματίζει σημαντικό ρόλο στην πήξη του αίματος, γιατί συμβάλλει στην παραγωγή των λειτουργικών πρωτεϊνικών παραγόντων, όπως προθρομβίνη, προκομβερτίνη κ.ά. που συντίθεται στο ήπαρ.

    Η έλλειψη βιταμίνης Κ προκαλεί αιμορραγίες.

    Η βιταμίνη Κ είναι απαραίτητη για τη σωστή λειτουργία πρωτεϊνών που συντίθεται σε άλλους ιστούς, όπως η οστεοκαλσίνη που συντίθεται από τους οστεοβλάστες  και η Matrix gla protein (MGP) που συντίθεται στον χόνδρο και τα τοιχώματα των αγγείων. Οι δύο αυτές πρωτεϊνες εμπλέκονται στον μεταβολισμό των οστών. Η οστεοκαλσίνη είναι υπεύθυνη για την ενσωμάτωση του ασβεστίου στα οστά.

    Η βιταμίνη Κ2 είναι αποτελεσματική στην οστεοπόρωση και μειώνει σημαντικά την απώλεια της οστικής μάζας και τον κίνδυνο καταγμάτων σε εμμηνοπαυσιακές γυναίκες με οστεοπόρωση, ιδίως όταν συνδυάζεται με τη βιταμίνη D3 και διαιτητικό ασβέστιο σε ασθενείς με νόσο Parkinson, νόσο Alzheimer, κίρρωση ήπατος, ασθενείς που έχουν υποστεί εγκεφαλικό επεισόδιο και άτομα που λαμβάνουν κορτικοστερεοειδή ή οξική λευπρολίδη ή λευπρορελίνη

    Η MGP εμποδίζει την εναπόθεση ασβεστίου στις αρτηρίες.

    Η βιταμίνη Κ2 εμποδίζει την ασβεστοποίηση των αρτηριών και τη δημιουργία αθηρωματικής πλάκας μειώνοντας τον κίνδυνο καρδιοαγγειακών παθήσεων.

    Η βιταμίνη Κ2 έχει ισχυρή αντκαρκινική δράση.

    Η βιταμίνη Κ βοηθάει στην εύρυθμη λειτουργία του ήπατος και στην παραγωγή των λειτουργικών παραγόντων πήξεως.

    Ποιοι πρέπει να πρέπει να παίρνουν οπωσδήποτε βιταμίνη Κ

    Όταν είναι περιορισμένη η απορρόφηση των λιπών

    Όταν λαμβάνεται αντιπηκτική θεραπεία

    Όταν λαμβάνονται φάρμακα ή ουσίες που μειώνουν την απορρόφηση της βιταμίνης Κ, όπως χολεστυραμίνη, χολεστιπόλη, ορλιστάτη κ.ά

    Όσοι έχουν οστεοπόρωση

    Όσοι έχουν αιμορραγία 

    Όσοι έχουν ηπατική ανεπάρκεια

    Όσες γυναίκες κινδυνεύουν από κατάγματα στην εμμηνόπαυση

    Όσοι έχουν πάθει κατάγματα

    Όσοι έχουν νόσο Parkinson

    Όσοι έχουν νόσο Alzheimer

    Όσοι έχουν κίρρωση ήπατος

    Όσοι έχουν νευρική ανορεξία

    Πρωτοπαθής χολική κίρρωση

    Όσοι έχουν υποστεί εγκεφαλικό

    Όσοι παίρνουν κορτικοστερεοειδή

    Όσοι έχουν καρκίνο

    Όσοι παίρνουν λευπρολίδη και συναφή φάρμακα

    Όσοι έχουν απόφραξη χοληφόρων

    Όσοι έχουν κοιλιοκάκη

    Όσοι έχουν ελκώδη κολίτιδα

    Όσοι έχουν νόσο Crohn

    Όσοι έχουν κατά τόπους εντερίτιδα

    Όσοι έχουν κυστική ίνωση

    Όσοι έχουν σύνδρομο βραχέος εντέρου 

    Όσοι έχουν χειρουργηθεί στο έντερο

    Όσοι έχουν αθηροσκλήρωση

    Όσοι παίρνουν αντιβιοτικά που διαταράσσουν την ισορροπία της εντερικής χλωρίδας

    Όσοι κάνουν δίαιτες ή έχουν χαμηλή διαιτητική πρόσληψη και υποσιτισμό

    Όσοι είναι ηλικιωμένοι

    Τα νεογέννητα που έχουν χαμηλά επίπεδα βιταμίνης Κ και εμφανίζουν αιμορραγική νόσο νεογνών, γι΄αυτό στα νεογέννητα χορηγείται προληπτικά

    vitami K 2

    Τα συμπτώματα της ανεπάρκειας της βιταμίνης Κ

    Εύκολο μελάνιασμα

    Συχνές ρινορραγίες

    Αιμορραγία ούλων

    Βαριά εμμηνορρυσία

    Αίμα στα ούρα

    Αίμα στα κόπρανα

    Δοσολογία βιταμίνης Κ

    Βρέφη 0-6 μηνών 2 μg

    Βρέφη 6-12 μηνών 2,5 μg

    Παιδιά 1-3 ετών 30 μg

    Παιδιά 4-8 ετών 55 μg

    Παιδιά 9-13 ετών 60 μg

    Έφηβοι 14-18 ετών 75 μg

    Ενήλικες άνω των 19 ετών 90 μg για τις γυναίκες και 120 μg για τους άνδρες

    Για την παραγωγή λειτουργικών πρωτεϊνών που συντίθεται εκτός ήπατος, όπως η οστεοκαλσίνη και η MGP απαιτούνται διπλάσιες δοσολογίες.

    Η βιταμίνη Κ δεν είναι τοξική ακόμη και σε υψηλές δοσολογίες. Να προτιμάτε την Κ2. Η Κ1 σε κάποιες περιπτώσεις δεν είναι δραστική και η Κ3 που είναι συνθετική βιταμίνη Κ ή μεναδιόνη σε υψηλές δόσεις μπορεί να προκαλέσει αλλεργικές αντιδράσεις, αιμολυτική αναιμία και βλάβη ήπατος.

    Η βιταμίνη Κ μειώνει τη δράση των αντιπηκτικών, γι΄αυτό πρέπει να λαμβάνεται με ιατρική καθοδήγηση

    Η βιταμίνη Ε σε δοσολογία άνω των 800 IU ανταγωνίζεται τη δράση της βιταμίνης Κ

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής με βιταμίνη Κ

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής με βιταμίνη Κ

    vitamin K 1

    Διαβάστε, επίσης,

    Ποιες βιταμίνες πρέπει να παίρνετε καθημερινά

    Οι βιταμίνες για τους μώλωπες

    Όσοι έχουν καρκίνο πρέπει να παίρνουν βιταμίνη D

    Όλα όσα πρέπει να γνωρίζετε για την βιταμίνη Κ

    Χρήσιμες πληροφορίες για την βιταμίνη Κ

    Τα οφέλη από την παπάγια στην υγεία

    Τα οφέλη της σερραπεπτάσης στην υγεία

    Εξαφανίστε τους μαύρους κύκλους

    Υπάρχουν ωφέλιμοι μικροοργανισμοί;

    Δίαιτα για όσους παίρνουν Sintrom

    Για όσους παίρνουν αντιπηκτικά

    www.emedi.gr

     

     

     

  • Σαλάτα με γραβιέρα, προσούτο και κριτσίνια Σαλάτα με γραβιέρα, προσούτο και κριτσίνια

    Υγιεινή σαλάτα με προσούτο, φράουλες, γραβιέρα, βαλσάμικο και κριτσίνια

     

    Η σαλάτα μεσκλάν που στην διάλεκτο της Νίκαιας της Γαλλίας σημαίνει μίξη αποτελείται τουλάχιστον από πέντε διαφορετικές ποικιλίες φυτών που καταναλώνονται σε σαλάτα (μαρούλι, σικορέ, ρόκα, ραντίτσιο, βαλεριάνα κ.ά). Μπορεί να προστεθεί λόλα, γλυστρίδα, σπανάκι ή ταραξάκο. 

    Υγιεινή σαλάτα με προσούτο, φράουλες, γραβιέρα, βαλσάμικο και κριτσίνια

    Υλικά

    20 τεμάχια κριτσίνια 

    200 γραμμάρια σαλάτα μεσκλάν

    100 γραμμάρια βιολογικές φράουλες κομμένες σε κυβάκια

    60 γραμμάρια γραβιέρα τριμμένη

    4 φέτες προσούτο

    4 κουταλιές της σούπας βαλσάμικο κρέμα

    8 κουταλιές σούπας ελαιόλαδο

    αλάτι ανεπεξέργαστο θαλασσινό

    πιπέρι φρεσκοτριμμένο

    Εκτέλεση

    Πλένετε τη σαλάτα, τη στραγγίζετε και τη βάζετε σε βαθύ μπολ.

    Πασπαλίζετε με την τριμμένη γραβιέρα.

    Προσθέτετε το ελαιόλαδο, την κρέμα βαλσάμικο, το αλάτι, το πιπέρι, τις φράουλες και τις φέτες προσούτο.

    Τέλος, προσθέτετε τα κριτσίνια και ανακατεύετε.

    by Savvi Diet

    salad fraoyles 2

    Τα καλύτερα υγιεινά τρόφιμα για την υγεία σας

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα καλύτερα τρόφιμα για την υγεία σας

    apple oven 2

    Διαβάστε, επίσης,

    Σαλάτα με πορτοκάλι

    Υγιεινή μαγιονέζα

    Κάππαρη τουρσί

    Τοστ με αβοκάντο και ντομάτα

    Πατατοσαλάτα με αγιολί

    Αραβική πίτα με παντζάρι, πιπεριές και χούμους

    Σαλάτα Marijuana με σάλτσα ροδιού

    Σαλάτα με λάχανο και μανιτάρια και σάλτσα σύκων

    Σαλάτα αβοκάντο

    Σουβλάκι με σαλάτα αγγούρι

    Σαλάτα κέιλ

    Σουκρούτ σαλάτα

    Κολοκυθοσαλάτα

    Σαλάτα Καλύμνου

    Σαλάτα με σπανάκι ωμό

    Πολύ νόστιμη ψιλοκομμένη σαλάτα

    Οι καλύτερες σαλάτες στην υγιεινή διατροφή

    Δίαιτα με σαλάτες

    Σαλάτα με άγριο ρύζι

    Σαλάτα για ενέργεια - Emedi

    www.emedi.gr

     

Περισσότερα σε αυτή την κατηγορία: « Αιματέμεση Μήπως έχετε φούσκωμα μετά το φαγητό; »