Πέμπτη, 09 Οκτωβρίου 2014 17:09

Μήπως έχετε φούσκωμα μετά το φαγητό;

Γράφτηκε από την
Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(6 ψήφοι)

Αντιμετωπίστε το φούσκωμα και το πρήξιμο μετά το φαγητό

Το φούσκωμα στην κοιλιά είναι πολύ ενοχλητικό και έχει σχέση με την κατάσταση του οργανισμού μας και του πεπτικού συστήματος, αλλά και με την ποιότητα και την ποσότητα των τροφών που καταναλώνουμε.

Το φούσκωμα συνοδεύεται με έντονο κοιλιακό πόνο, καούρες, αέρια, αίσθημα βάρους, ναυτία, ερυγές, ταχυκαρδία κ.ά.


Πώς να αντιμετωπίσετε το φούσκωμα και το πρήξιμο στη κοιλιά μετά το φαγητό

  • Το καλό μάσημα των τροφών, το άφθονο νερό, το περπάτημα μετά το φαγητό και τα ροφήματα από βότανα μπορούν να σας βοηθήσουν.
  • Επίσης, η αποφυγή τροφών που φουσκώνουν, όπως το λάχανο, το κουνουπίδι, το μπρόκολο, τα λαχανάκια Βρυξελλών, τα όσπρια, οι αγκινάρες, το γάλα, η μπύρα και τα ανθρακούχα ποτά θα πρέπει να αποφεύγονται.
  • Τα μικρά και συχνά γεύματα και η μείωση του αλατιού μπορεί να βοηθήσουν.
  • Τα φάρμακα που παίρνουν οι περισσότεροι για το φούσκωμα μετά το φαγητό είναι τα αντιόξινα που είναι φάρμακα που περιέχουν υδροξείδιο του αργιλίου και μαγνησίου, αλλά δυστυχώς εμποδίζουν και καθυστερούν την πέψη.
  • Η σιμεθικόνη είναι ένας από του στόματος χορηγούμενος παράγοντας που χρησιμοποιείται για τη μείωση του φουσκώματος, τη δυσφορία ή τον πόνο που προκαλείται από υπερβολικά αέρια - κυρίως αέρας που καταπίνεται, με μικρές ποσότητες υδρογόνου και μεθανίου και υπάρχει στο στομάχι ή στο έντερο.

Η σιμεθικόνη είναι ένα μίγμα πολυδιμεθυλοσιλοξάνης και ενυδατωμένης πυριτικής πηκτής.

Η σιμεθικόνη μειώνει την επιφανειακή τάση των φυσαλίδων αερίων και σχηματίζοννται μεγαλύτερες φυσαλίδες στο στομάχι που μπορεί να περάσουν ευκολότερα. Η σιμεθικόνη δεν μειώνει και δεν εμποδίζει τον σχηματισμό αερίου στον πεπτικό σωλήνα, αλλά αυξάνει το ρυθμό με τον οποίο εξέρχονται τα αέρια από το σώμα. Η  σιμεθικόνη μπορεί να ανακουφίσει τον πόνο που προκαλείται από τα αέρια στο έντερο.

Η σιμεθικόνη δεν απορροφάται από το σώμα στην κυκλοφορία του αίματος, και επομένως θεωρείται σχετικά ασφαλής. 

Η χρήση σιμεθικόνης μπορεί να βοηθήσει στη μείωση των αερίων κατά την διάρκεια και των υπερήχων της κοιλίας.

Η σιμεθικόνη χρησιμοποιείται σε ορισμένα απορρυπαντικά και άλλα βιομηχανικά προϊόντα όταν ο αφρισμός είναι ανεπιθύμητος. Η σιμεθικόνη χρησιμοποιείται, επίσης, στη διαδικασία της ζύμωσης για να μειωθεί η διάτμηση των πρωτεϊνών με ανάδευση.

Οι συνηθέστερες δυσμενείς επιδράσεις της σιμεθικόνης είναι τα γαστρεντερικά συμπτώματα, όπως ήπια διάρροια, ναυτία, παλινδρόμηση, και έμετος.

Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για το φούσκωμα μετά το φαγητό

Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τη δυσπεψία και το φούσκωμα μετά το φαγητό

Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με τον θεράποντα ιατρό

Διαβάστε, επίσης,

Απώλεια βάρους για όσους έχουν δυσανεξία στις τροφές

Προϊόντα ολικής αλέσεως

Αν έχετε σπαστική κολίτιδα

Βάλσαμο

Οι βιταμίνες για τον πεπτικό σωλήνα

Λαχανικά ανάλογα με τις ανάγκες σας

Δυόσμος

Η αποτελεσματικότερη θεραπεία για τη δυσκοιλιότητα

Σύνδροµο δυσαπορρόφησης εντέρου

Μήπως έχετε πόνο στο στομάχι;

Όσπρια

Φυτικός άνθρακας για τα φουσκώματα

Μήπως έχετε ακράτεια κοπράνων;

Μήπως έχετε πολλά αέρια;

Πιπερόριζα

Όταν κάποιος δεν μπορεί να καταναλώσει γαλακτοκομικά

Μήπως έχετε πολλά ρεψίματα;

Σύνδρομο ευερέθιστου εντέρου

Δυσπεψία

Γαστροπάρεση

Σύνδρομο διαρροής εντέρου

Η λεβάντα

Φασκόμηλο

Χρήσιμες ιατρικές συνταγές για την Αχιλλαία

Άνηθος

Άκορος

Υγεία του πεπτικού συστήματος

Τα επικίνδυνα φαγητά για τις καούρες

Πώς θα καταλάβετε την εντερική απόφραξη

Μήπως έχετε πολλά αέρια;

www.emedi.gr

Διαβάστηκε 8588 φορές Τελευταία τροποποίηση στις Σάββατο, 26 Ιανουαρίου 2019 18:23
Σαββούλα Μάλλιου Κριαρά

Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

Σχετικά Άρθρα

  • Χλωροκίνη Χλωροκίνη

    Χρήσιμες πληροφορίες για τη χλωροκίνη


    Η χλωροκίνη ή Chloroquine. είναι ένα φάρμακο που χρησιμοποιείται, κυρίως, για την πρόληψη και τη θεραπεία της ελονοσίας σε περιοχές όπου η ελονοσία παραμένει ευαίσθητη στο φάρμακο αυτό. 

    Η χλωροκίνη χρησιμοποιείται, επίσης, περιστασιακά για την αμοιβάδωση που εμφανίζεται εκτός των εντέρων, τη ρευματοειδή αρθρίτιδα και τον ερυθηματώδη λύκο.

    Ενώ δεν έχει μελετηθεί επισήμως κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης, φαίνεται ασφαλές.

    chloro 3

    Επίσης, μελετάται για τη θεραπεία της πανδημίας COVID-19.

    Λαμβάνεται από το στόμα.

    Οι συχνές ανεπιθύμητες ενέργειες είναι τα μυϊκά προβλήματα, η απώλεια όρεξης, η διάρροια και τα δερματικό εξανθήματα.

    Οι σοβαρές ανεπιθύμητες ενέργειες είναι τα προβλήματα όρασης, οι μυϊκές βλάβες, οι επιληπτικές κρίσεις και η πανκυτταροπενία.

    Η χλωροκίνη είναι μέλος της κατηγορίας φαρμάκων 4-αμινοκινολίνης.

    Η χλωροκίνη (chloroquine) δεσμεύεται στο DNA και μεταβάλλει τις ιδιότητες του. Η χλωροκίνη δεσμεύεται, επίσης, με τη σιδηροπρωτοπορφυρίνη IX και αυτό οδηγεί σε λύση της μεμβράνης του πλασμωδίου. Στην κατασταλτική θεραπεία, η χλωροκίνη αναστέλλει το ερυθροκυτταρικό στάδιο ανάπτυξης των πλασμωδίων. Σε οξεία νόσο από ελονοσίας, διακόπτει την ερυθροκυτταρική σχιζογονία του παρασίτου. Η ικανότητά του να συγκεντρώνεται σε παρασιτοποιημένα ερυθροκύτταρα μπορεί να αντιπροσωπεύει την επιλεκτική τοξικότητα έναντι των ερυθροκυτταρικών σταδίων της πλασμωδιακής μόλυνσης.

    Η χλωροκίνη ανήκει στα αντιπαρασιτικά φάρμακα, στα εντομοκτόνα και εντομοαπωθητικά, στα αντιπρωτοζωϊκά, ανθελονοσιακά και ανήκει στις αμινοκινολίνες

    Ως ανθελονοσιακό, λειτουργεί ενάντια στην μορφή του παρασίτου της ελονοσίας στο στάδιο του κύκλου ζωής του εντός του ερυθρού αιμοσφαιρίου.

    Η χλωροκίνη χρησιμοποιήθηκε για τη θεραπεία και πρόληψη της ελονοσίας από το Plasmodium vivax, το Plasmodium ovale και το Plasmodium malariae. Γενικά, δεν χρησιμοποιείται για το Plasmodium falciparum, καθώς, υπάρχει εκτεταμένη αντίσταση σε αυτό. 

    Η χλωροκίνη δεν είναι αποτελεσματική σε πολλές περιοχές. Σε περιοχές όπου υπάρχει ανθεκτικότητα, μπορούν να χρησιμοποιηθούν άλλα ανθελονοσιακά φάρμακα, όπως η μεφλοκίνη ή η ατοβακουόνη. 

    Αμοιβάδωση

    Κατά τη θεραπεία του αμοιβαδικού ηπατικού αποστήματος, η χλωροκίνη μπορεί να χρησιμοποιηθεί μαζί με άλλα φάρμακα σε περίπτωση αποτυχίας της θεραπείας με μετρονιδαζόλη ή άλλο νιτροϊμιδαζόλιο εντός 5 ημερών ή σε δυσανεξία στη μετρονιδαζόλη ή στη νιτροϊμιδαζόλη.

    Ρευματική νόσος

    Η χλωροκίνη καταστέλλει το ανοσοποιητικό σύστημα και χρησιμοποιείται σε μερικές αυτοάνοσες διαταραχές, όπως η ρευματοειδής αρθρίτιδα και ο ερυθηματώδης λύκος.

    chloro 4

    Παρενέργειες χλωροκίνης

    Οι ανεπιθύμητες ενέργειες περιλαμβάνουν: θολή όραση, ναυτία, έμετος, κράμπες στην κοιλιά, κεφαλαλγία, διάρροια, πρήξιμο των ποδιών, οίδημα αστραγάλων, δυσκολία στην αναπνοή, αλλαγές χρώματος στα χείλη, στα νύχια και στο δέρμα, μυϊκή αδυναμία, εύκολος μωλωπισμός και αιμορραγία, διαταραχές στην ακοή, ψυχιατρικά προβλήματα, ανεξέλεγκτες κινήσεις (γλώσσας και προσώπου), κώφωση, εμβοές, ναυτία, έμετος, διάρροια, κοιλιακές κράμπες, κεφαλαλγία, διανοητικές αλλαγές, αλλαγές στη διάθεση (όπως σύγχυση, αλλαγές προσωπικότητας, ασυνήθιστες σκέψεις, ασυνήθιστες συμπεριφορές, κατάθλιψη, ψευδαισθήσεις), σημεία σοβαρής λοίμωξης (όπως υψηλός πυρετός, σοβαρή ρίγη, επίμονος πονόλαιμος), κνησμός του δέρματος, αλλαγές στο χρώμα του δέρματος, απώλεια μαλλιών και δερματικά εξανθήματα. Ο κνησμός που προκαλείται από τη χλωροκίνη είναι πολύ συχνός στους μαύρους Αφρικανούς (70%). Αυξάνει με την ηλικία και είναι τόσο σοβαρός ώστε ο ασθενής να σταματήσει τη συμμόρφωση με τη φαρμακευτική θεραπεία. Αυξάνεται κατά τη διάρκεια του πυρετού της ελονοσίας και η σοβαρότητά του συσχετίζεται με το φορτίο των παρασίτων της ελονοσίας στο αίμα. Επίσης, ο κνησμός έχει γενετική βάση και σχετίζεται με τη δράση χλωροκίνης στους υποδοχείς οπιούχων κεντρικά ή περιφερικά. Ακόμη, υπάρχει μεταλλική γεύση, προκαλείται αμφιβληστροειδοπάθεια, εμφανίζονται ηλεκτροκαρδιογραφικές αλλαγές με διαταραχές αγωγής (κολποκοιλιακό μπλοκ), καρδιομυοπάθεια, συχνά, με υπερτροφία, περιοριστική  και συμφορητική καρδιακή ανεπάρκεια. Οι αλλαγές μπορεί να είναι μη αναστρέψιμες και μπορεί να απαιτηθεί μεταμόσχευση καρδιάς. Ακόμη παρατηρείται πανκυτταροπενία, απλαστική αναιμία, αναστρέψιμη ακοκκιοκυτταραιμία, χαμηλά επίπεδα αιμοπεταλίων και ουδετεροπενία.

    Αλληλεπιδράσεις με άλλα φάρμακα

    Τα επίπεδα της αμπικιλλίνης μπορούν να μειωθούν με τη χλωροκίνη

    Τα αντιόξινα μπορούν να μειώσουν την απορρόφηση της χλωροκίνης

    Η σιμετιδίνη μπορεί να αναστείλει τον μεταβολισμό της χλωροκίνης. αυξάνοντας τα επίπεδα χλωροκίνης στο σώμα 

    Τα επίπεδα κυκλοσπορίνης μπορεί να αυξηθούν με τη χλωροκίνη

    Η μεφλοκίνη μπορεί να αυξήσει τον κίνδυνο εμφράγματος, όταν χορηγείται με τη χλωροκίνη

    Υπερβολική δόση χλωροκίνης

    Η χλωροκίνη είναι πολύ επικίνδυνη σε υπερδοσολογία. Απορροφάται γρήγορα από το έντερο κι έχουν αναφερθεί και θάνατοι ακόμη και με 0,75 ή 1 γραμμάριο. Τα συμπτώματα υπερδοσολογίας περιλαμβάνουν πονοκέφαλο, υπνηλία, διαταραχές της όρασης, ναυτία και έμετο, καρδιαγγειακή κατάρρευση, επιληπτικές κρίσεις και ξαφνική αναπνευστική και καρδιακή ανακοπή. 

    Ένα ανάλογο της χλωροκίνης η υδροξυχλωροκίνη έχει μακρύ χρόνο ημιζωής (32-56 ημέρες) στο αίμα και μεγάλο όγκο κατανομής (580-815 L / kg). Οι θεραπευτικές, τοξικές και θανατηφόρες περιοχές θεωρούνται συνήθως 0,03 έως 15 mg / l, 3,0 έως 26 mg / l και 20 έως 104 mg / l, αντίστοιχα. 

    Η απορρόφηση της χλωροκίνης είναι γρήγορη και διανέμεται ευρέως στους ιστούς του σώματος.  Η πρωτεϊνική δέσμευση είναι 55%. Μεταβολίτης είναι η desethylchloroquine. Η απέκκριση είναι ≥50% ως αμετάβλητο φάρμακο στα ούρα, όπου η όξινη ποιότητα των ούρων αυξάνει την απέκκρισή του. Έχει πολύ μεγάλο όγκο κατανομής, καθώς, διαχέεται στον λιπώδη ιστό του σώματος.

    Η συσσώρευση του φαρμάκου μπορεί να οδηγήσει σε θολή όραση και τύφλωση. Οι κινίνες σχετίζονται με τοξικότητα του αμφιβληστροειδούς, ιδιαίτερα όταν παρέχονται σε υψηλότερες δόσεις για μεγαλύτερους χρόνους.

    Ο λυσοσωματοτροπικός χαρακτήρας της χλωροκίνης πιστεύεται ότι αντιπροσωπεύει μεγάλο μέρος της ανθελονοσιακής δραστηριότητάς της. Το φάρμακο συμπυκνώνεται στο όξινο κενοτόπιο της τροφής του παρασίτου και παρεμβαίνει στις βασικές διεργασίες.  Μέσα στα ερυθρά αιμοσφαίρια, το ελονοσιακό παράσιτο, πρέπει να αποικοδομεί την αιμοσφαιρίνη για να αποκτήσει τα απαραίτητα αμινοξέα, τα οποία το παράσιτο χρειάζεται για να κατασκευάσει τη δική του πρωτεΐνη για τον ενεργειακό του μεταβολισμό. Η πέψη διεξάγεται σε ένα κενοτόπιο του παρασιτικού κυττάρου.

    Η αιμοσφαιρίνη αποτελείται από μια πρωτεϊνική μονάδα (αφομοιωμένη από το παράσιτο) και μια μονάδα αίμης (που δεν χρησιμοποιείται από το παράσιτο). Κατά τη διάρκεια αυτής της διαδικασίας, το παράσιτο απελευθερώνει το τοξικό και διαλυτό μόριο αίμης. Το τμήμα αίμης αποτελείται από δακτύλιο πορφυρίνης που ονομάζεται Fe (II) -προτορφορρίνη IX (FP). Για να αποφευχθεί η καταστροφή από αυτό το μόριο, το παράσιτο την βιοκρυσταλλώνει για να σχηματίσει αιμοζοίνη, ένα μη τοξικό μόριο. Η αιμοζοίνη συλλέγεται στο πεπτικό κενό ως αδιάλυτο κρύσταλλο.

    Η χλωροκίνη εισέρχεται στα ερυθρά αιμοσφαίρια με απλή διάχυση, αναστέλλοντας το παράσιτο και τα πεπτικά κενοτόπια. Στη συνέχεια, η χλωροκίνη γίνεται πρωτονιωμένη (σε CQ2 +) και καθώς, το πεπτικό κενοτόπιο είναι γνωστό ότι είναι όξινο (pH 4,7). η χλωροκίνη δεν μπορεί να φύγει με διάχυση. Η χλωροκίνη καλύπτει τα μόρια αιμοζωίνης για την πρόληψη περαιτέρω της βιοκρυστάλλωσης της αίμης, οδηγώντας έτσι σε συσσώρευση αιματίων. Η χλωροκίνη δεσμεύεται στην FP, για να σχηματίσει το σύμπλοκο με τη χλωροκίνη. Αυτό το σύμπλοκο είναι πολύ τοξικό για το κύτταρο και διακόπτει τη λειτουργία της μεμβράνης. Η δράση της τοξικής FP-χλωροκίνης και FP έχει ως αποτέλεσμα τη λύση των κυττάρων και, τελικά, την αυτόματη λύση των παρασιτικών κυττάρων. Τα παράσιτα που δεν σχηματίζουν αιμοζίνη είναι επομένως ανθεκτικά στην χλωροκίνη.

    Υπάρχει αντίσταση στη χλωροκίνη στην ελονοσία από P. falciparum σε όλη την Ανατολική και Δυτική Αφρική και στη Νοτιοανατολική Ασία και τη Νότια Αμερική. Τα ανθεκτικά στελέχη του παρασίτου εξουδετερώνουν αποτελεσματικά το φάρμακο μέσω ενός μηχανισμού που απομακρύνει την χλωροκίνη από το πεπτικό κενοτόπιο.  Η βεραπαμίλη, ένας αναστολέας διαύλων Ca2 +, έχει βρεθεί ότι αποκαθιστά τόσο την ικανότητα συγκέντρωσης χλωροκίνης όσο και την ευαισθησία σε αυτό το φάρμακο. Άλλοι παράγοντες που έχουν αποδειχθεί ότι αντιστρέφουν την αντοχή στην χλωροκίνη στην ελονοσία είναι η χλωρφαινιραμίνη, η γεφιτινίμπη, η imatinib, η tariquidar και η zosuquidar. 

    Η χλωροκίνη ως αντιιικό

    Η χλωροκίνη έχει αντιικά αποτελέσματα. Αυξάνει το τελικό ενδοσωματικό και λυσοσωμικό pΗ, με αποτέλεσμα την εξασθενισμένη απελευθέρωση του ιού από το ενδοσωματικό ή το λυσόσωμα, γιατί η απελευθέρωση του ιού απαιτεί χαμηλό pH. Ο ιός είναι επομένως ανίκανος να απελευθερώσει το γενετικό του υλικό στο κύτταρο και να αναπαραχθεί. Η χλωροκίνη, επίσης, φαίνεται να δρα ως ιονοφόρο ψευδαργύρου, που επιτρέπει στον εξωκυτταρικό ψευδάργυρο να εισέλθει στο κύτταρο και να αναστείλει την εξαρτώμενη από ιό RNA πολυμεράση RNA.

    Η χλωροκίνη αναστέλλει την πρόσληψη θειαμίνης και λειτουργεί ειδικά στον μεταφορέα SLC19A3.

    Κατά της ρευματοειδούς αρθρίτιδας, λειτουργεί αναστέλλοντας τον πολλαπλασιασμό λεμφοκυττάρων, της φωσφολιπάσης Α2, την παρουσίαση αντιγόνου σε δενδριτικά κύτταρα, την απελευθέρωση ενζύμων από λυσοσώματα, την απελευθέρωση αντιδραστικών ειδών οξυγόνου από μακροφάγα και την παραγωγή IL-1.

    Η χλωροκίνη προέρχεται από φλοιό των φυτών Cinchona στο Περού και το εκχύλισμα (Chinchona officinalis). Η κινίνη απομονώθηκε από το εκχύλισμα  και η χλωροκίνη είναι ένα ανάλογο αυτού, που παρασκευάζεται, όμως, χημικά!

    Η χλωροκίνη παρασκευάζεται σε μορφή δισκίων ως φωσφορικά, θειικά και υδροχλωρικά άλατα. Η χλωροκίνη διανέμεται, συνήθω,ς ως φωσφορικό άλας.

    Η χλωροκίνη, σε διάφορες χημικές μορφές, χρησιμοποιείται για τη θεραπεία και τον έλεγχο της επιφανειακής ανάπτυξης των ανεμώνων και των φυκιών καιγια  πολλές λοιμώξεις από πρωτόζωα σε ενυδρεία (παράσιτο ψαριών Amyloodinium ocellatum).

    chloro 5

    Η χλωροκίνη για τον COVID-19

    Στα τέλη Ιανουαρίου του 2020 κατά τη διάρκεια της πανδημίας του κοροναϊού 2019-20, οι Κινέζοι ιατρικοί ερευνητές δήλωσαν ότι η χλωροκίνη φαίνεται ότι έχει "αρκετά ικανοποιητικές ανασταλτικές επιδράσεις" στον ιό SARS-CoV-2. 

    Η χλωροκίνη έχει πολλές παρενέργειες.

    Δεν πρέπει να χρησιμοποιείται, χωρίς, ιατρική καθοδήγηση.

    Τα καλύτερα συμπληρώματα διατροφής για τις λοιμώξεις

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τις λοιμώξεις

    chloro 2

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό

    Διαβάστε, επίσης,

    Η μυοσίτιδα

    Πορφυρία

    Κυαμισμός

    Ο δισκοειδής ερυθηματώδης λύκος

    Σύνδρομο Sjögren

    Συστηματικός ερυθηματώδης λύκος

    Σαρκοείδωση

    Ποια φάρμακα απαγορεύονται στην μυασθένεια;

    Λύσσα

    Ρευματοειδής αρθρίτιδα

    Ελονοσία

    Νόσος του Whipple

    Χρήσιμες πληροφορίες για τον κοροναϊό

    Ιός SARS

    Κοροναϊοί

    www.emedi.gr

     

  • Τι είναι η διαιθυλοστιλβεστρόλη; Τι είναι η διαιθυλοστιλβεστρόλη;

    Οι κίνδυνοι στην υγεία από την διαιθυλοστιλβεστρόλη

     

    Η διαιθυλοστιλβεστρόλη (DES), επίσης γνωστή ως stilbestrol ή stilboestrol ή στιλβοοιστρόλη, είναι ένα μη στεροειδές φάρμακο οιστρογόνων.

    Στο παρελθόν, χρησιμοποιήθηκε, ευρέως, για διάφορες ενδείξεις, συμπεριλαμβανομένης της υποστήριξης εγκυμοσύνης για γυναίκες με ιστορικό επαναλαμβανόμενων αποβολών, ως ορμονοθεραπεία για τα εμμηνοπαυσιακά συμπτώματα, για την ανεπάρκεια οιστρογόνων στις γυναίκες, για τη θεραπεία του καρκίνου του προστάτη στους άνδρες και του καρκίνου του μαστού στις γυναίκες κ.ά. Σήμερα, χρησιμοποιείται μόνο στη θεραπεία του καρκίνου του προστάτη και του καρκίνου του μαστού.

    Συνήθως, λαμβάνεται από το στόμα, αλλά υπάρχει και σε κολπική, ενδομήτρια, υπογλώσσια, τοπική μορφή, αλλά και σε ένεση.

    Η DES είναι ένα οιστρογόνο ή ένας αγωνιστής των υποδοχέων οιστρογόνων, όπως η οιστραδιόλη.

    Είναι ένα συνθετικό και μη στεροειδές οιστρογόνο της ομάδας στιλβεστρόλης και  είναι πιο ανθεκτικό στο μεταβολισμό και παρουσιάζει σχετικά αυξημένες επιδράσεις σε ορισμένα μέρη του σώματος, όπως το ήπαρ και τη μήτρα, από ότι η οιστραδιόλη.

    Η διαιθυλοστιλβεστρόλη (DES) αυξάνει τον κίνδυνο για θρόμβωση, καρδιαγγειακά προβλήματα κι έχει πολλές ανεπιθύμητες ενέργειες. 

    Η DES προκαλεί διαυγοκυτταρικό καρκίνωμα του κόλπου σε κορίτσια και γυναίκες.

    estrogen 1

    Οι ασθένειες στις οποίες ελάμβαναν θεραπεία με διαιθυλοστιλβεστρόλη (DES) άντρες και γυναίκες:

    Επαναλαμβανόμενες αποβολές 

    Θεραπεία των εμμηνοπαυσιακών συμπτωμάτων, όπως οι εξάψεις και η κολπική ατροφία

    Ορμονοθεραπεία σε γεννητική δυσγενεσία, πρόωρη ωοθηκική ανεπάρκεια και μετά από ωοθηκεκτομή

    Καταστολή της γαλουχίας μετά τον τοκετό 

    Γονορροϊκή κολπίτιδα 

    Καρκίνος προστάτη

    Καρκίνος του μαστού

    Πρόληψη υψηλού αναστήματος σε ψηλά κορίτσια στην εφηβεία

    Επείγουσα αντισύλληψη μετά τον τοκετό

    Ως μέσο χημικού ευνουχισμού για υπερσεξουαλικότητα και παραφιλίες σε άνδρες και σεξουαλικούς παραβάτες

    Πρόληψη αύξησης της τεστοστερόνης κατά την έναρξη της θεραπείας με αγωνιστή GnRH

    Η DES χρησιμοποιήθηκε σε δοσολογία 0,2 έως 0,5 mg / ημέρα στην εμμηνόπαυση.

    estrogen 2

    Παρενέργειες διαιθυλοστιλβεστρόλης

    Σε δόσεις άνω του 1 mg / ημέρα από το στόμα, η DES σχετίζεται με υψηλά ποσοστά παρενεργειών, όπως ναυτία, έμετο, κοιλιακή δυσφορία, κεφαλαλγία και φούσκωμα, με συχνότητα 15 έως 50%. 

    Η διαιθυλοστιλβεστρόλη έχει μεγάλη καρδιαγγειακή νοσηρότητα και θνησιμότητα και αυξάνει τον κίνδυνο φλεβικής θρομβοεμβολής έως και 15%. 

    Προκαλεί υψηλά ποσοστά γυναικομαστίας από 41 έως 77%. 

    Υπάρχει αυξημένος κίνδυνος κολπικού διαυγοκυτταρικού αδενοκαρκινώματος, κολπικής αδενοπάθειας, ανάπτυξη μήτρας σχήματος Τ, ινομυωμάτων της μήτρας, τραχηλικής ανεπάρκειας, καρκίνου μαστού, υπογονιμότητας, υπογοναδισμού κ.ά

    Η διαιθυλοστιλβεστρόλη προκαλεί γοναδοτοξικότητα (εξαιτίας του μεταβολίτη κινόνης), τερατογένεση, υποπλασία του πέους και των όρχεων καρκίνο ήπατος και νεφρών και κακοήθες μεσοθηλίωμα της μήτρας, υποσπαδία κι έχει και νευρολογικές επιπτώσεις.

    Το συνθετικό αυτό οιστρογόνο περιορίζει τα επίπεδα της πυριδοξίνης στο αίμα.

    Η DES είναι ένα οιστρογόνο και πολύ ισχυρός πλήρης αγωνιστής και των δύο υποδοχέων οιστρογόνων (ER) ( 468% και 295% ERa και ERβ, αντίστοιχα). 

    Η DES παρουσιάζει μια έντονη και δυσανάλογα ισχυρή επίδραση στη σύνθεση των πρωτεϊνών του ήπατος.

    Καταστέλλει την παραγωγή γοναδικών ανδρογόνων, διεγείρει την παραγωγή της Sex hormone-binding globulin (SHBG) ή φυλοδεσμευτικής ορμόνης ή Σφαιρίνη Δεσμεύουσα τις Φυλετικές Ορμόνες, αυξάνοντας έτσι τα επίπεδα κυκλοφορίας του SHBG και μειώνοντας το ελεύθερο κλάσμα της τεστοστερόνης και της διυδροτεστοστερόνης (DHT) στην κυκλοφορία και έχει άμεσες κυτταροτοξικές επιδράσεις στους όρχεις και στον προστάτη.

    Η DES, επίσης, μειώνει τη σύνθεση του DNA σε υψηλές δόσεις. 

    Η διαιθυλοστιλβεστρόλη ασκεί αρνητική ανατροφοδότηση στον άξονα  υποθαλάμου-υπόφυσης-γονάδας, καταστέλλει την έκκριση των γοναδοτροπινών, της ωχρινοτρόπου ορμόνης (LH) και της ορμόνης διέγερσης των ωοθυλακίων (FSH) και την παραγωγή ή την ωρίμανση των γονάδων. 

    Η DES είναι και ανταγωνιστής και των τριών ισοτύπων των υποδοχέων που σχετίζονται με τα οιστρογόνα (ERRs) (ERRα, ERRβ και ERRγ).

    Η DES χρησιμοποιήθηκς στη θεραπεία της ακράτειας του θυληκού σκύλου από κακό έλεγχο του σφιγκτήρα. 

    Χρησιμοποιείται στη βιομηχανία κτηνοτροφίας, για τη βελτίωση των ζωοτροφών σε μοσχάρια και πουλερικά.

    Χρησιμοποιείται ως αυξητική ορμόνη στις βιομηχανίες βοδινών και πουλερικών. 

    Να μην καταναλώνετε χημικά φάρμακα.

    Να καταναλώνετε μόνο βιολογικά τρόφιμα.

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για το ενδοκρινικό σύστημα

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για το ενδοκρινικό σύστημα

    estrogen 3

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα  για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Ινοκυστική μαστοπάθεια

    Σταματήστε να φαρμακώνεστε

    Κακοήθεις νεοπλασίες του σώματος της μήτρας

    Οι ορμόνες είναι το σημαντικότερο σύστημα στο σώμα

    Διατηρείστε υγιές το βιολογικό σας ρολόι

    Ο κίνδυνος ασθενειών ανάλογα με το σχήμα του σώματος

    Χρήσιμες πληροφορίες για την παραθορμόνη

    Τεστ ούρων για διάγνωση του ρυθμού γήρανσης

    Οι ορμόνες κυβερνάνε το σώμα και το μυαλό μας

    Ελέγξτε τις ορμόνες της σεξουαλικής ορμής

    Τα καλύτερα συμπληρώματα διατροφής για την εμμηνόπαυση

    Οι καλύτερες διαγνωστικές εξετάσεις για το ενδοκρινικό σύστημα και τον μεταβολισμό

    Έλεγχος της ισορροπίας του ανοσοποιητικού συστήματος

    Αδένωμα της υπόφυσης

    Ενδοκρινολογικές παθήσεις

    Χρήσιμες συμβουλές για όσες έχουν ορμονικές διαταραχές

    Πότε το γάλα αγελάδας είναι υγιεινό

    Σημεία έλλειψης βιταμινών και μετάλλων

    Τεστ για να ελέγξετε μόνες σας τις ορμόνες σας

    Ρυθμίστε τις ορμόνες σας για να φτιάξετε τη διάθεσή σας

    Τεστ για να ελέγξετε το θυρεοειδή σας στο σπίτι

    Πώς το χρόνιο στρες σας εμποδίζει να αδυνατίσετε

    Λίγα λεπτά αρκούν για την υγεία

    Οι γυναικείες ορμόνες

    Τα καλύτερα κόλπα για να παραμείνετε νέοι

    To τεστ που δείχνει πόσο και πώς θα ζήσετε

    Πολυβιταμίνες για αντιγήρανση

    Μπορεί η αυξητική ορμόνη να επιβραδύνει την γήρανση;

    Μπείτε σε πρόγραμμα αντιγήρανσης τώρα

    Οι στατίνες σας κόβουν χρόνια ζωής

    Πώς να ζήσετε μέχρι τα βαθιά γεράματα

    Διμεθυλαμινοαιθανόλη για αντιγήρανση

    Να τρώμε ή να μην τρώμε για να μην γεράσουμε;

    Η έλλειψη αργινίνης υπεύθυνη για το Alzheimer

    Κοκτέιλ φαρμάκων επιβραδύνει τη γήρανση

    Αλλαγές στον ηλικιωμένο

    Πώς η έλλειψη μαγνησίου προκαλεί πρόωρη γήρανση

    Μελατονίνη

    www.emedi.gr

     

     

  • Σπιρονολακτόνη Σπιρονολακτόνη

    Χρήσιμες πληροφορίες για τη σπιρονολακτόνη

    Η σπιρονολακτόνη (Aldactone) είναι ένα φάρμακο που χρησιμοποιείται, κυρίως, για τη θεραπεία της κατακράτησης υγρών λόγω καρδιακής ανεπάρκειας, κίρρωσης του ήπατος ή νεφρικής νόσου. Χρησιμοποιείται, επίσης, στη θεραπεία της υψηλής αρτηριακής πίεσης, του χαμηλού καλίου στο αίμα που δεν βελτιώνεται με τα συμπληρώματα, στην πρώιμη εφηβεία στα αγόρια, στην ακμή και στην υπερβολική τριχοφυΐα στις γυναίκες και ως μέρος της γυναικείας ορμονοθεραπείας σε γυναίκες τρανσέξουαλ.

    Η σπιρονολακτόνη λαμβάνεται από το στόμα. 

    Οι συχνές ανεπιθύμητες ενέργειες περιλαμβάνουν διαταραχές ηλεκτρολυτών, κυρίως, υπερκαλιαιμία, ναυτία, έμετο, κεφαλαλγία, εξάνθημα και μειωμένη επιθυμία για σεξ. Σε όσους αντιμετωπίζουν προβλήματα με το ήπαρ ή τα νεφρά, πρέπει να δοθεί ιδιαίτερη προσοχή. Η σπιρονολακτόνη δεν έχει μελετηθεί καλά κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης και δεν πρέπει να χρησιμοποιείται για τη θεραπεία της υψηλής αρτηριακής πίεσης της εγκυμοσύνης. Είναι ένα στερεοειδές που εμποδίζει τις επιδράσεις των ορμονών αλδοστερόνη και τεστοστερόνη και έχει κάποια οιστρογονικά αποτελέσματα. Η σπιρονολακτόνη ανήκει σε μια κατηγορία φαρμάκων που είναι γνωστά ως καλιοσυντηρητικά διουρητικά. 

    aldactone 3

    Ιατρικές χρήσεις σπιρονολακτόνης

    Η σπιρονολακτόνη χρησιμοποιείται, κυρίως, για τη θεραπεία της καρδιακής ανεπάρκειας, του οιδήματος, όπως, στο  νεφρωσικό σύνδρομο ή σε ασκίτη σε άτομα με ηπατική νόσο, ιδιοπαθή υπέρταση, σε χαμηλά επίπεδα καλίου στο αίμα, σε δευτεροπαθή υπεραλδοστερονισμό (όπως συμβαίνει σε κίρρωση του ήπατος) και σε σύνδρομο Conn (πρωτοπαθής υπεραλδοστερονισμός).

    Η πιο συνηθισμένη χρήση της σπιρονολακτόνης είναι στη θεραπεία της καρδιακής ανεπάρκειας. Από μόνη της, η σπιρονολακτόνη είναι μόνο ένα αδύναμο διουρητικό, επειδή στοχεύει πρωτίστως τον άπω νεφρό (συλλεκτικά σωληνάρια), όπου επαναπορροφώνται μόνο μικρές ποσότητες νατρίου, αλλά μπορεί να συνδυαστεί με άλλα διουρητικά για να αυξήσει την αποτελεσματικότητά τους.

    Η σπιρονολακτόνη χρησιμοποιείται, επίσης, για τη θεραπεία του συνδρόμου Bartter λόγω της ικανότητάς του να αυξάνει τα επίπεδα καλίου. Το σύνδρομο Bartter είναι μια σπάνια κληρονομική νόσος που χαρακτηρίζεται από ελαττώματα στο παχύ ανερχόμενο σκέλος της αγκύλης του Henle, που έχει ως αποτέλεσμα χαμηλά επίπεδα καλίου (υποκαλιαιμία), αυξημένο pH αίματος (αλκάλωση) και φυσιολογική έως χαμηλή αρτηριακή πίεση. Υπάρχουν δύο τύποι συνδρόμου Bartter: νεογνικός και κλασικός. Μια στενά συνδεδεμένη διαταραχή, το σύνδρομο Gitelman, είναι ηπιότερη από τους δύο υποτύπους του συνδρόμου Bartter.

    Η σπιρονολακτόνη έχει αντιανδρογονική δράση. Για το λόγο αυτό, χρησιμοποιείται συχνά για τη θεραπεία μιας ποικιλίας δερματολογικών καταστάσεων στις οποίες τα ανδρογόνα παίζουν κάποιο ρόλο, όπως η ακμή, η σμηγματόρροια, η υπερτρίχωση και η τριχόπτωση στις γυναίκες.

    Οι υψηλές δόσεις σπιρονολακτόνης, οι οποίες είναι απαραίτητες για τα σημαντικά αντιανδρογόνα αποτελέσματα, δεν συνιστώνται για τους άνδρες λόγω του υψηλού κινδύνου εμφάνισης γυναικείων χαρακτηριστικών και άλλων παρενεργειών. Η σπιρονολακτόνη χρησιμοποιείται, επίσης,  για τη θεραπεία συμπτωμάτων υπερανδρογονισμού, όπως το σύνδρομο πολυκυστικών ωοθηκών, σε γυναίκες.

    Η σπιρονολακτόνη είναι κατάλληλη για τη συμφορητική καρδιακή ανεπάρκεια. Επίσης, έχει όφελος και συνιστάται σε ασθενείς που με καρδιακή προσβολή που έχουν κλάσμα εξώθησης μικρότερο από 40%, οι οποίοι αναπτύσσουν συμπτώματα συμβατά με καρδιακή ανεπάρκεια ή έχουν ιστορικό σακχαρώδη διαβήτη. Η σπιρονολακτόνη είναι κατάλληλη, ιδιαίτερα σε εκείνους τους ασθενείς που "δεν" έχουν ακόμη βελτιστοποιηθεί στους αναστολείς του ACE και  β-αναστολείς.

    Συνιστάται να λαμβάνονται υπόψη εναλλακτικές λύσεις, αντί της σπιρονολακτόνης αν η κρεατινίνη του ορού είναι μεγαλύτερη από 2,5 mg / dL σε άνδρες ή μεγαλύτερη από 2 mg / dL  σε γυναίκες ή εάν ο ρυθμός σπειραματικής διήθησης είναι μικρότερος από 30 ml / λεπτό ή με ένα κάλιο ορού μεγαλύτερο από 5,0 mEq / L.

    Λόγω των αντιανδρογονικών ιδιοτήτων της, η σπιρονολακτόνη μπορεί να προκαλέσει αποτελέσματα που σχετίζονται με χαμηλά επίπεδα ανδρογόνων και υπογοναδισμό σε άνδρες.  Ένα νεότερο φάρμακο, η επλερενόνη στερείται των αντιανδρογόνων επιδράσεων της σπιρονολακτόνης. Ως εκ τούτου, είναι πολύ πιο κατάλληλο για τους άνδρες για τους οποίους είναι μακροπρόθεσμη η φαρμακευτική αγωγή. 

    Τα κλινικά οφέλη της σπιρονολακτόνης ως διουρητικού παρατηρούνται συνήθως 2 έως 3 ημέρες μετά την έναρξη της θεραπείας. Η μέγιστη αντιυπερτασική δράση μπορεί να μην παρατηρηθεί για 2 έως 3 εβδομάδες.

    Περίπου 1 στα 100 άτομα με υπέρταση έχουν αυξημένα επίπεδα αλδοστερόνης. 

    Τα ανδρογόνα, όπως, η τεστοστερόνη και η DHT διαδραματίζουν κρίσιμο ρόλο στην παθογένεση ορισμένων δερματολογικών παθήσεων όπως η ακμή, η σμηγματόρροια, η υπερτρίχωση, δηλαδή, η υπερβολική ανάπτυξη τριχών του προσώπου και σώματος στις γυναίκες και η τριχόπτωση των ανδρών (ανδρογενετική αλωπεκία). Οι γυναίκες με σύνδρομο ανδρογονικής ανευαισθησίας (CAIS) δεν παράγουν σμήγμα και δεν αναπτύσσουν ακμή και έχουν ελάχιστη ή και καθόλου σωματική, ηβική ή μασχαλιαία τριχοφυϊα. Επιπλέον, οι άνδρες με συγγενή ανεπάρκεια της 5α-αναγωγάσης τύπου II, η 5α-αναγωγάση που είναι ένα ένζυμο που ενισχύει σε μεγάλο βαθμό τα ανδρογόνα αποτελέσματα της τεστοστερόνης στο δέρμα, έχουν ελάχιστη έως μηδενική ακμή, περιορισμένες τρίχες προσώπου, μειωμένες τρίχες σώματος και απώλεια τριχών μαλλιών. Αντίθετα, ο υπερανδρογονισμός στις γυναίκες, για παράδειγμα λόγω του συνδρόμου των πολυκυστικών ωοθηκών ή της συγγενούς υπερπλασίας των επινεφριδίων, συνδέεται με την ακμή και τον υπερτρίχωση.

    Λόγω της αντιανδρογονικής δράσης της σπιρονολακτόνης, αυτή είναι αρκετά αποτελεσματική στη θεραπεία της ακμής σε γυναίκες και επίσης μειώνει το σμήγμα που παράγεται φυσικά στο δέρμα.

    Τα αντιανδρογόνα, όπως η σπιρονολακτόνη, είναι τερατογόνα.

    Η σπιρονολακτόνη, ο αναστολέας της 5α-αναγωγάσης finasteride και το μη στεροειδές αντιανδρογόνο φλουταμίδη, όπως και η βικαλουταμίδη έχουν παρόμοια δράση.

    Η σπιρονολακτόνη χρησιμοποιείται, συνήθως, σε χαμηλή δοσολογία από 25 έως 50 mg / ημέρα για τη θεραπεία της καρδιακής ανεπάρκειας, ενώ χρησιμοποιείται σε χαμηλές έως υψηλές δόσεις των 25 έως 200 mg / ημέρα στη θεραπεία της ιδιοπαθούς υπέρτασης και σε υψηλές δόσεις από 100 έως 400 mg / ημέρα για τον υπεραλδοστερονισμό και τον ασκίτη λόγω κίρρωσης. Το φάρμακο χρησιμοποιείται, συνήθως, σε υψηλές δόσεις από 100 έως 200 mg / ημέρα για τη θεραπεία των ασθενειών  του δέρματος και των μαλλιών στις γυναίκες  και σε υψηλές δόσεις των 100 έως 400 mg / ημέρα στη θεραπεία ορμονοθεραπείας για γυναίκες  τρανσέξουαλ. 

    aldactone 1

    Αντενδείξεις σπιρονολακτόνης

    Οι αντενδείξεις της σπιρονολακτόνης περιλαμβάνουν την υπερκαλιαιμία (υψηλά επίπεδα καλίου).

    Οι αντενδείξεις της σπιρονολακτόνης περιλαμβάνουν την υπερκαλιαιμία (υψηλά επίπεδα καλίου), τη σοβαρή νεφρική νόσο και το τελικό στάδιο νεφρικής νόσου (λόγω του υψηλού κινδύνου υπερκαλιαιμίας, εκτός από άτομα που υποβάλλονται σε αιμοκάθαρση), τη νόσου του Addison (επινεφριδιακή ανεπάρκεια και χαμηλά επίπεδα αλδοστερόνης) και ηην ταυτόχρονη χρήση επλερενόνης. Θα πρέπει, επίσης, να χρησιμοποιείται με προσοχή σε άτομα με ορισμένες νευρολογικές διαταραχές, σε μη παραγωγή ούρων, σε οξεία νεφρική βλάβη ή σε σημαντική υποβάθμιση της λειτουργίας των νεφρών όπου υπάρχει κίνδυνος υπερκαλιαιμίας.

    Παρενέργειες σπιρονολακτόνης

    Η συνηθέστερη παρενέργεια της σπιρονολακτόνης είναι η έντονη διούρηση. Άλλες γενικές παρενέργειες είναι η αφυδάτωση, η υπονατριαιμία (χαμηλά επίπεδα νατρίου), η ήπια υπόταση (χαμηλή αρτηριακή πίεση), η αταξία, η υπνηλία, η ζάλη, το ξηρό δέρμα και τα εξανθήματα. Λόγω της αντιανδρογονικής δραστηριότητάς της, η σπιρονολακτόνη μπορεί να προκαλέσει στους άνδρες ευαισθησία στο στήθος, γυναικομαστία,καθώς και σεξουαλική δυσλειτουργία, όπως απώλεια λίμπιντο και στυτική δυσλειτουργία,  Σε πολύ υψηλές δόσεις (400 mg / ημέρα), η σπιρονολακτόνη προκαλεί ατροφία των όρχεων και  αναστρέψιμη μείωση της γονιμότητας, με ανωμαλίες του σπέρματος όπως είναι ο μειωμένος αριθμός σπερματοζωαρίων και η μειωμένη κινητικότητά τους στους άνδρες. Ωστόσο, τέτοιες δόσεις σπιρονολακτόνης σπάνια χρησιμοποιούνται κλινικά. Στις γυναίκες, η σπιρονολακτόνη μπορεί να προκαλέσει εμμηνορρυσιακές ανωμαλίες, ευαισθησία στο στήθος και διόγκωση των μαστών. 

    Η σημαντικότερη πιθανή παρενέργεια της σπιρονολακτόνης είναι η υπερκαλιαιμία (υψηλά επίπεδα καλίου), η οποία, σε σοβαρές περιπτώσεις, μπορεί να είναι απειλητική για τη ζωή. Η υπερκαλιαιμία σε αυτούς τους ανθρώπους μπορεί να παρουσιαστεί ως μεταβολική οξέωση χωρίς ανιόντα. Η σπιρονολακτόνη μπορεί να προκαλέσει γαστρεντερικά προβλήματα, όπως ναυτία, έμετο, διάρροια, κράμπες και γαστρίτιδα. Επιπλέον, μπορεί να προκαλέσει αιμορραγίας στο στομάχι και στο δωδεκαδάκτυλο. Επίσης, η σπιρονολακτόνη είναι ανοσοκατασταλτική.

    Η σπιρονολακτόνη μπορεί να προκαλέσει υπερκαλιαιμία. Σε άτομα με καρδιακή νόσο που λαμβάνουν τυπικές δόσεις σπιρονολακτόνης, το 10 έως 15% εμφανίζει κάποιο βαθμό υπερκαλιαιμίας και το 6% εμφανίζει σοβαρή υπερκαλιαιμία. Σε υψηλότερη δοσολογία, παρατηρείται  ποσοστό υπερκαλιαιμίας 24%. Ο κίνδυνος υπερκαλιαιμίας με σπιρονολακτόνη είναι μεγαλύτερος στους ηλικιωμένους, σε άτομα με νεφρική δυσλειτουργία (π.χ. λόγω χρόνιας νεφρικής νόσου ή διαβητικής νεφροπάθειας), σε άτομα που λαμβάνουν ορισμένα άλλα φάρμακα (συμπεριλαμβανομένων των αναστολέων του ΜΕΑ, των αναστολέων των υποδοχέων της αγγειοτενσίνης ΙΙ, των μη στεροειδών αντιφλεγμονωδών και των συμπληρωμάτων καλίου) και σε υψηλότερες δόσεις σπιρονολακτόνης. Η υπερκαλιαιμίας προκαλεί ναυτία, κόπωση και ιδιαίτερα μυϊκή αδυναμία. 

    Η σπιρονολακτόνη, συχνά, προκαλεί πόνο στο στήθος και διόγκωση των μαστών στις γυναίκες, λόγω των οιστρογονικών επιδράσεων. Σε υψηλές δόσεις, η ευαισθησία των μαστών  εμφανίζεται σε ποσοστό έως 40% των γυναικών, ενώ η διόγκωση των μαστών μπορεί να εμφανιστεί στο 26% των γυναικών.

    Η σπιρονολακτόνη, επίσης, συχνά προκαλεί γυναικομαστία (ανάπτυξη του μαστού) ως παρενέργεια στους άνδρες. Σε χαμηλές δόσεις, το ποσοστό είναι μόνο 5 έως 10%, αλλά σε υψηλές δόσεις, μέχρι και 50% των ανδρών μπορεί να αναπτύξουν γυναικομαστία Το 9.1% των ανδρών που λαμβάνουν 25 mg / ημέρα σπιρονολακτόνη αναπτύσσουν γυναικομαστία, σε σύγκριση με το 1,3% των μαρτύρων. Ο χρόνος εμφάνισης της γυναικομαστίας που προκαλείται από τη σπειρονολακτόνη είναι 27 ± 20 μήνες σε χαμηλές δόσεις και 9 ± 12 μήνες σε υψηλές δόσεις. Η γυναικομαστία που επάγεται από την σπιρονολακτόνη, συνήθως, υποχωρεί μετά από μερικές εβδομάδες μετά τη διακοπή της φαρμακευτικής αγωγής. Εντούτοις, μετά από επαρκή διάρκεια γυναικομαστίας (π.χ. ενός έτους), εμφανίζεται υαλίνωση και ίνωση του ιστού και η γυναικομαστία που προκαλείται από τα φάρμακα μπορεί να καταστεί μη αναστρέψιμη. 

    Στις γυναίκες, οι διαταραχές της εμμήνου ρύσεως είναι συνήθεις κατά τη διάρκεια της θεραπείας με σπειρονολακτόνη, με το 10 έως 50% των γυναικών να τις βιώνουν σε μέτριες δόσεις και σχεδόν όλες να τις αντιμετωπίζουν σε υψηλές δόσεις. Οι περισσότερες γυναίκες που λαμβάνουν μέτριες δόσεις σπιρονολακτόνης αναπτύσσουν αμηνόρροια και η φυσιολογική εμμηνόρροια, συνήθως, επιστρέφει εντός δύο μηνών από τη διακοπή. Η σπιρονολακτόνη προάγει ένα ακανόνιστο, ανώμαλο πρότυπο εμμηνορροϊκών κύκλων. Συνδέεται, επίσης, με τη μητρορραγία και την εμμηνόορραγία σε μεγάλο ποσοστό γυναικών. 

    Η σπιρονολακτόνη αυξάνει τον κίνδυνο κατάθλιψης.

    Εκτός από την υπερκαλιαιμία, η σπιρονολακτόνη μπορεί σπάνια να προκαλέσει σοβαρές ανεπιθύμητες ενέργειες, όπως αναφυλαξία, νεφρική ανεπάρκεια, ηπατίτιδα, ακοκκιοκυτταραιμία, σύνδρομο DRESS, σύνδρομο Stevens-Johnson ή τοξική επιδερμική νεκρόλυση και καρκίνο του μαστού.

    Η μακροχρόνια χορήγηση σπιρονολακτόνης παράγει το ιστολογικό χαρακτηριστικό των "σωμάτων σπιρονολακτόνης" στο φλοιό των επινεφριδίων. Τα σώματα σπιρονολακτόνης είναι ηωσινοφιλικά, στρογγυλά, συγκεντρωτικά ελασματοποιημένα κυτταροπλασματικά έγκλειστα που περιβάλλονται από διαυγή άλω σε παρασκευάσματα χρωματισμένα με αιματοξυλίνη και ηωσίνη.

    Η σπιρονολακτόνη δεν είναι σαφές εάν είναι ασφαλής για χρήση κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης. Είναι σε θέση να διασχίσει τον πλακούντα και το μητρικό γάλα και θα μπορούσε να προκαλέσει ανωμαλίες στο αναπαραγωγικό σύστημα των κυημάτων.

    Τα συμπτώματα μετά από οξεία υπερδοσολογία της σπιρονολακτόνης είναι υπνηλία, σύγχυση, εξάνθημα, ναυτία, έμετος, ζάλη και διάρροια. Σε σπάνιες περιπτώσεις, μπορεί να εμφανιστεί υπονατριαιμία, υπερκαλιαιμία ή ηπατικό κώμα σε άτομα με σοβαρή ηπατική νόσο. Ωστόσο, αυτές οι ανεπιθύμητες ενέργειες είναι απίθανο σε περίπτωση οξείας υπερδοσολογίας. Η υπερκαλιαιμία μπορεί να εμφανιστεί μετά από υπερδοσολογία σπιρονολακτόνης, ιδιαίτερα σε άτομα με μειωμένη νεφρική λειτουργία.  Δεν υπάρχει συγκεκριμένο αντίδοτο για την υπερδοσολογία της σπιρονολακτόνης. Η θεραπεία μπορεί συνίσταται στην πρόκληση εμετού ή εκκένωσης στομάχου με έκπλυση. Η θεραπεία της υπερδοσολογίας της σπιρονολακτόνης είναι υποστηρικτική, με σκοπό τη διατήρηση της ενυδάτωσης, της ισορροπίας των ηλεκτρολυτών και των ζωτικών λειτουργιών. Η σπιρονολακτόνη θα πρέπει να διακόπτεται σε άτομα με μειωμένη νεφρική λειτουργία ή υπερκαλιαιμία.

    Αλληλεπιδράσεις σπιρονολακτόνης

    Η σπιρονολακτόνη συχνά αυξάνει τα επίπεδα του καλίου στον ορό και μπορεί να προκαλέσει υπερκαλιαιμία. Επομένως, συνιστάται στους ανθρώπους που χρησιμοποιούν αυτό το φάρμακο να αποφεύγουν τα συμπληρώματα καλίου και τα υποκατάστατα αλάτων που περιέχουν κάλιο. Οι γιατροί πρέπει να είναι προσεκτικοί για την παρακολούθηση των επιπέδων καλίου τόσο στους άνδρες όσο και στις γυναίκες που λαμβάνουν σπιρονολακτόνη ως διουρητικό, ειδικά κατά τους πρώτους δώδεκα μήνες χρήσης και όποτε αυξάνεται η δοσολογία. Επίσης, οι ασθενείς πρέπει να περιορίσουν τη διατροφική κατανάλωση τροφών πλούσιων σε κάλιο. Ωστόσο, πρόσφατα δεδομένα υποδηλώνουν ότι τόσο η παρακολούθηση του καλίου όσο και ο περιορισμός της πρόσληψης καλίου από τη διατροφή δεν είναι απαραίτητες σε υγιείς νεαρές γυναίκες που παίρνουν σπιρονολακτόνη για ακμή. Η σπιρονολακτόνη μαζί με τριμεθοπρίμη / σουλφαμεθοξαζόλη αυξάνουν την πιθανότητα υπερκαλιαιμίας, ειδικά στους ηλικιωμένους. Το τμήμα της τριμεθοπρίμης αποτρέπει την απέκκριση του καλίου στο περιφερικό σωληνάριο του νεφρώνα.

    Η σπιρονολακτόνη επάγει τα ένζυμα CYP3A4 και ορισμένες UDP-γλυκουρονοζυλτρανσφεράσες (UGTs), οι οποίες μπορούν να οδηγήσουν σε αλληλεπιδράσεις με διάφορα φάρμακα. οι μεταβολίτες της σπιρονολακτόνης αναστέλλουν μη αναστρέψιμα το CYP3A4. Σε κάθε περίπτωση, έχει βρεθεί ότι η σπιρονολακτόνη μειώνει τη βιοδιαθεσιμότητα της στοματικής οιστραδιόλης, η οποία οφείλεται στην επαγωγή του μεταβολισμού της οιστραδιόλης μέσω του CYP3A4. Η σπιρονολακτόνη έχει, επίσης, βρεθεί ότι αναστέλλει την UGT2B7. Η σπιρονολακτόνη έχει πολλές άλλες αλληλεπιδράσεις, συνηθέστερα με άλλα φάρμακα καρδιολογικά και αντιθπερτασικά, για παράδειγμα τη διγοξίνη.

    Η γλυκόριζα, η οποία έχει έμμεση μεταλλοκορτικοειδή δραστικότητα αναστέλλει τον μεταβολισμό των αλατοκορτικοειδών και μειώνει τις παρενέργειες σε γυναίκες που λαμβάνουν θεραπεία με σπιρονολακτόνη ως αντιανδρογόνο. Η σπιρονολακτόνη είναι χρήσιμη στην αναστροφή της προκαλούμενης από γλυκόριζα υποκαλιαιμίας. Η ασπιρίνη και άλλα μη στερεοειδή αντιφλεγμονώδη φάρμακα (NSAIDs) έχουν βρεθεί ότι εξασθενίζουν τη διούρηση και τη νατριουρία που προκαλείται από την σπιρονολακτόνη, αλλά δεν επηρεάζουν την αντιυπερτασική δράση της.

    Η σπειρονολακτόνη είναι ένας ανταγωνιστής του υποδοχέα αλατοκορτικοειδών (MR), ο βιολογικός στόχος των μεταλλοκορτικοειδών όπως η αλδοστερόνη και η 11-δεοξυκορτικοστερόνη. Με την παρεμπόδιση του MR, η σπιρονολακτόνη αναστέλλει τις επιδράσεις των μεταλλοκορτικοειδών στο σώμα. 

    Η σπιρονολακτόνη είναι ένα μέτριο αντιανδρογόνο. Δηλαδή, είναι ένας ανταγωνιστής του υποδοχέα ανδρογόνων (AR), ο βιολογικός στόχος των ανδρογόνων, όπως η τεστοστερόνη και η διυδροτεστοστερόνη (DHT).  Με την παρεμπόδιση του AR, η σπιρονολακτόνη αναστέλλει τις επιδράσεις των ανδρογόνων στο σώμα. Η αντιανδρογόνος δραστικότητα της σπιρονολακτόνης είναι κυρίως υπεύθυνη για τη θεραπευτική αποτελεσματικότητά της στη θεραπεία ασθενειών εξαρτώμενων από τα ανδρογόνα, όπως η ακμή, η σμηγματόρροια, η τριχόπτωση και ο υπερανδρογονισμός των γυναικών, η πρόωρη εφηβεία σε αγόρια κ.ά Είναι, επίσης, υπεύθυνη για ορισμένες από τις παρενέργειες της, όπως η ευαισθησία των μαστών, η γυναικομαστία κ. ά. Ο αποκλεισμός της σηματοδότησης ανδρογόνων στο μαστό αποικοδομεί τις δράσεις των οιστρογόνων σε αυτόν τον ιστό.

    Η σπιρονολακτόνη είναι ένας ασθενής αναστολέας στερεοειδογέννεσης, δηλαδή, αναστέλλει τα στερεοειδογόνα ένζυμα ή τα ένζυμα που εμπλέκονται στην παραγωγή στεροειδών ορμονών. Η σπειρονολακτόνη και / ή οι μεταβολίτες της αναστέλλουν ασθενώς μια ευρεία σειρά στεροειδογόνων ενζύμων, όπως το ένζυμο διάσπασης της πλευρικής αλυσίδας χοληστερόλης, την 17α-υδροξυλάση, 17,20-λυάση, 5α-ρεδουκτάση, αφυδρογονάση 3β-υδροξυστεροειδούς, 11β-υδροξυλάση , 21-υδροξυλάση και συνθάση αλδοστερόνης (18-υδροξυλάση).  

    Η σπιρονολακτόνη αυξάνει τα επιπέδα οιστραδιόλης, ενός οιστρογόνου. Ο μηχανισμός του τρόπου με τον οποίο η σπιρονολακτόνη αυξάνει τα επίπεδα οιστραδιόλης είναι η  αναστολή της αδρανοποίησης της οιστραδιόλης στην οιστρόνη και η ενίσχυση της περιφερικής μετατροπής της τεστοστερόνης σε οιστραδιόλη. Είναι αξιοσημείωτο ότι η σπιρονολακτόνη δρα ως ένας ασθενής αναστολέας της 17β-υδροξυστεροειδούς δεϋδρογενάσης 2, ενός ενζύμου που εμπλέκεται στη μετατροπή της οιστραδιόλης σε οιστρόνη.

    Το σώμα σε μια προσπάθεια να διατηρήσει την ομοιόσταση αυξάνει την παραγωγή αλδοστερόνης στον φλοιό των επινεφριδίων και τα επίπεδα κορτιζόλης.

    Άλλες δραστηριότητες της σπιρονολακτόνης είναι ασθενείς αλληλεπιδράσεις με τους υποδοχείς οιστρογόνου και προγεστερόνης και ο αγωνισμός του υποδοχέα πρεγνάνης X, που συμβάλλουν στις ανωμαλίες της εμμηνόρροιας και στις παρενέργειες της σπιρονολακτόνης και στις αλληλεπιδράσεις της με το φάρμακο αντίστοιχα.

    Η βιοδιαθεσιμότητα της σπιρονολακτόνης όταν λαμβάνεται από το στόμα είναι 60 έως 90%. Η βιοδιαθεσιμότητα της σπιρονολακτόνης και των μεταβολιτών της αυξάνεται σημαντικά (+ 22-95% αύξηση των επιπέδων) όταν η σπιρονολακτόνη λαμβάνεται με τροφή. Η αύξηση της βιοδιαθεσιμότητας πιστεύεται ότι οφείλεται στην προώθηση της γαστρικής διάλυσης και της απορρόφησης της σπιρονολακτόνης, καθώς και λόγω της μείωσης του μεταβολισμού πρώτης διέλευσης. Οι συγκεντρώσεις της σπιρονολακτόνης σε σταθερή κατάσταση επιτυγχάνονται εντός 8 έως 10 ημερών από την έναρξη της θεραπείας. Η σπιρονολακτόνη και η μεταβολίτης της κανρενόνη είναι εξαιρετικά συνδεδεμένες με πρωτεΐνες πλάσματος, σε ποσοστά 88,0% και 99,2%, αντίστοιχα. Η σπιρονολακτόνη δεσμεύεται ισοδύναμα με τη λευκωματίνη και την α1-όξινη γλυκοπρωτεϊνη, ενώ η κανρενόνη δεσμεύεται μόνο με αλβουμίνη. Η σπιρονολακτόνη και ο μεταβολίτης της 7α-θειοσπειρολακτόνη δείχνουν πολύ χαμηλή ή αμελητέα συγγένεια για τη σφαιρίνη που δεσμεύει την ορμόνη φύλου (SHBG). 

    Η σπιρονολακτόνη μειώνει την προσιτότητα της βιταμίνης Α.

    Η σπιρονολακτόνη φαίνεται να διασχίζει τον αιματοεγκεφαλικό φραγμό.

    Η σπιρονολακτόνη μεταβολίζεται ταχέως και εκτεταμένα στο ήπαρ κατά την από του στόματος χορήγηση και έχει πολύ σύντομο τελικό χρόνο ημιζωής 1,4 ώρες. Οι κύριοι μεταβολίτες της σπιρονολακτόνης είναι η 7α-θειομεθυλοσπειρο-νολακτόνη (7α-ΤΜ5), η 6β-υδροξυ-7α-θειομεθυλοσπειροναλακτόνη (6β-ΟΗ- 7α-ΤΜ5) και η κανρενόνη [7α-αποθειοακετυλο-δ6- σπειρονολακτόνη]. Αυτοί οι μεταβολίτες έχουν πολύ μεγαλύτερους χρόνους ημιζωής κατά την απομάκρυνση από τη σπιρονολακτόνη 13,8 ώρες, 15,0 ώρες και 16,5 ώρες, αντίστοιχα, και είναι υπεύθυνοι για τις θεραπευτικές επιδράσεις του φαρμάκου. 

    Η πλειοψηφία της σπιρονολακτόνης αποβάλλεται από τους νεφρούς, ενώ ελάχιστες ποσότητες αποβάλλονται με χολική απέκκριση. 

    Η σπιρονολακτόνη χορηγείται σε υψηλή δοσολογία στη θεραπεία της καλοήθους υπερπλασίας του προστάτη, αλλά δε δρα μετά από έξι μήνες θεραπείας. Επίσης, χορηγείται για τη θεραπεία του καρκίνου του προστάτη. Η σπιρονολακτόνη εμποδίζει την παραγωγή του ιού Epstein-Barr (EBV) και άλλων ανθρώπινων ερπητοϊών, αναστέλλοντας τη λειτουργία μιας πρωτεΐνης ΕΜΒ SM, η οποία είναι απαραίτητη για την παραγωγή μολυσματικών ιών. 

    Η σπιρονολακτόνη χρησιμοποιείται στη θεραπεία της ροδόχρου ακμής σε άντρες και γυναίκες, στην ινομυαλγία στις γυναίκες και στη νευρική βουλιμία σε γυναίκες.

    Τα κατάλληλα φυσικά διουρητικά για την υγεία σας

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα φυσικά διουρητικά για την υγεία σας

    aldactone 4

    Διαβάστε, επίσης,

    Ασκίτης

    Κίρρωση του ήπατος

    Χρήσιμες πληροφορίες για την κοινή ακμή

    Πολυκυστική νόσος ωοθηκών

    Πότε πρέπει να κάνετε εξέταση αίματος για ρενίνη

    Ακμή

    Μυοκαρδίτιδα

    www.emedi.gr

     

     

  • Σουλφασαλαζίνη Σουλφασαλαζίνη

    Χρήσιμες πληροφορίες για τη Sulfasalazine

     

    Η σουλφασαλαζίνη είναι ένα φάρμακο που χρησιμοποιείται για τη θεραπεία της ρευματοειδούς αρθρίτιδας, της ελκώδους κολίτιδας και της νόσου του Crohn.

    Θεωρείται από ορισμένους ότι αποτελεί θεραπεία πρώτης γραμμής στη ρευματοειδή αρθρίτιδα.

    Λαμβάνεται από το στόμα.

    Η σουλφασαλαζίνη είναι ένα φάρμακο DMARD-disease-modifying anti-rheumatic drug (αντιρρευματικό φάρμακο που τροποποιεί τη νόσο) που χρησιμοποιείται για τη θεραπεία της ρευματοειδούς αρθρίτιδας.

    Σημαντικές παρενέργειες εμφανίζονται σε περίπου 25% των ανθρώπων.

    Αυτές. συνήθως, είναι: απώλεια όρεξης, ναυτία, κεφαλαλγία και εξάνθημα.

    Οι σοβαρές ανεπιθύμητες ενέργειες περιλαμβάνουν καταστολή του μυελού των οστών, ηπατικά προβλήματα και νεφρικά προβλήματα.

    Δεν πρέπει να χρησιμοποιείται σε άτομα που είναι αλλεργικά στην ασπιρίνη ή στις σουλφοναμίδες.

    Η χρήση κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης φαίνεται να είναι ασφαλής για το μωρό.

     

    Ιατρικές χρήσεις σουλφασαλαζίνης

    Η σουλφασαλαζίνη χρησιμοποιείται στη θεραπεία της φλεγμονώδους νόσου του εντέρου, συμπεριλαμβανομένης της ελκώδους κολίτιδας και της νόσου του Crohn. Ενδείκνυται, επίσης, για χρήση στη ρευματοειδή αρθρίτιδα και χρησιμοποιείται σε άλλους τύπους φλεγμονώδους αρθρίτιδας (π.χ. ψωριασική αρθρίτιδα και αντιδραστική αρθρίτιδα). 

    Συνήθως, δεν χορηγείται σε παιδιά ηλικίας κάτω των 2 ετών.

    Ιατρικές χρήσεις σουλφασαλαζίνης

    Η σουλφασαλαζίνη μεταβολίζεται σε σουλφαπυριδίνη. Τα επίπεδα του ορού θα πρέπει να παρακολουθούνται κάθε τρεις μήνες και πιο συχνά από την αρχή. Τα επίπεδα ορού πάνω από 50 μg / l σχετίζονται με παρενέργειες. Σε σπάνιες περιπτώσεις, η σουλφασαλαζίνη μπορεί να προκαλέσει σοβαρή κατάθλιψη σε νέους άνδρες. Μπορεί, επίσης, να προκαλέσει ολιγοσπερμία και προσωρινή στειρότητα. Έχει αναφερθεί ανοσολογική θρομβοπενία.

    Η σουλφασαλαζίνη μπορεί να προκαλέσει ανεπάρκεια φυλλικού οξέος και μεγαλοβλαστική αναιμία και διάφορες άλλες ανεπιθύμητες ενέργειες. 

    Η σουλφασαλαζίνη μπορεί να προκαλέσει αιμολυτική αναιμία σε άτομα με ανεπάρκεια G6PD.

    Η σουλφασαλαζίνη μπορεί να προκαλέσει στομαχικές διαταραχές, ναυτία, έμετο, απώλεια όρεξης, πονοκέφαλο, ζάλη ή ασυνήθιστη κόπωση. Το δέρμα και τα ούρα μπορούν να γίνουν πορτοκαλί, με περιστασιακές αλλεργικές αντιδράσεις. 

    Η σουλφασαλαζίνη μπορεί να προκαλέσει σουλφοαιμοσφαιριναιμία, που είναι μια σπάνια κατάσταση στην οποία υπάρχει περίσσεια σουλφοαιμοσφαιρίνης (SulfHb) στο αίμα. Η χρωστική ουσία είναι ένα πρασινωπό παράγωγο της αιμοσφαιρίνης που δεν μπορεί να μετατραπεί σε κανονική, λειτουργική αιμοσφαιρίνη. Προκαλεί κυάνωση ακόμη και σε χαμηλά επίπεδα στο αίμα. Είναι μια σπάνια κατάσταση αίματος που συμβαίνει όταν ένα άτομο θείου ενσωματώνεται στο μόριο της αιμοσφαιρίνης. Όταν το υδρόθειο (H2S) (ή ιόντα σουλφιδίου) και ιόντα σιδήρου συνδυάζονται στο αίμα, το αίμα είναι ανίκανο να μεταφέρει οξυγόνο.

    sulfa 2

    Φαρμακολογία σουλφασαλαζίνης

    Περίπου το 90% μιας δόσης σουλφασαλαζίνης φθάνει στο κόλον, όπου το μεγαλύτερο μέρος μεταβολίζεται από βακτήρια σε σουλφαπυριδίνη και μεσαλαζίνη (επίσης γνωστή ως 5-αμινοσαλικυλικό οξύ ή 5-ASA). Αμφότεροι οι μεταβολίτες είναι ενεργοί. Το μεγαλύτερο μέρος της σουλφαπυριδίνης απορροφάται και στη συνέχεια μεταβολίζεται περαιτέρω, αλλά η πλειονότητα της μεσαλαζίνης παραμένει στο κόλον.

    Ένα μίγμα αμετάβλητης, υδροξυλιωμένης και γλυκουρονιδιωμένης σουλφαπυριδίνης αποβάλλεται στα ούρα, όπως και η ακετυλιωμένη μεσαλαζίνη και η μη μεταβολική σουλφασαλαζίνη.

    Η σουλφασαλαζίνη και οι μεταβολίτες της έχουν ανοσοκατασταλτικά, αντιβακτηριακά και αντιφλεγμονώδη αποτελέσματα. Φαίνεται, επίσης, ότι αναστέλλει τον υποδοχέα κυστίνης-γλουταμικού.

    Η σουλφασαλαζίνη μελετήθηκε σε κίρρωση, ψωρίαση, ιδιοπαθή κνίδωση και αμυλοείδωση.

    Τα καλύτερα συμπληρώματα διατροφής για τη φλεγμονώδη νόσο του εντέρου

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τη φλεγμονώδη νόσο του εντέρου

     flegmoni enteroy 2

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό

    Διαβάστε, επίσης,

    Παρα-αμινο-σαλικυλικό οξύ

    H βλεννογονίτιδα

    Ελκώδης κολίτιδα

    Ρευματοειδής αρθρίτιδα

    Νόσος του Crohn

    www.emedi.gr

     

  • Κάνναβη και τραυματική βλάβη εγκεφάλου Κάνναβη και τραυματική βλάβη εγκεφάλου

    Ιατρική μαριχουάνα και τραυματική βλάβη του εγκεφάλου

     

    Γράφει η 

    Δρ Σάββη Μάλλιου Κριαρά 

    Ειδικός Παθολόγος-Ογκολόγος, MD, PhD

    Οι τραυματικές βλάβες στον εγκέφαλο προκαλούν δυσλειτουργία του εγκεφάλου λόγω μιας εξωτερικής δύναμης.

    Τα αποτελέσματα μπορεί να είναι σοβαρά και μακροχρόνια, με συνεχιζόμενη βλάβη στον εγκέφαλο ακόμα και μετά το αρχικό συμβάν.

    Η χρήση κάνναβης για την τραυματική βλάβη στον εγκέφαλο μπορεί να συμβάλει στην ελαχιστοποίηση της βλάβης για τη διατήρηση των περισσότερων δεξιοτήτων και της γνωστικής λειτουργίας για μια καλή ποιότητα ζωής.

    Τι είναι τραυματική βλάβη του εγκεφάλου;

    Ένας τραυματισμός εγκεφάλου είναι η βλάβη στον εγκέφαλο εξαιτίας ενός χτυπήματος, πλήγματος ή τραυματισμού της κεφαλής. Ένα αντικείμενο που διεισδύει στον εγκέφαλο μπορεί, επίσης, να προκαλέσει τραυματική εγκεφαλική βλάβη. Ο τραυματισμός προκαλεί διακοπή της φυσιολογικής λειτουργίας του εγκεφάλου, η οποία μπορεί να επηρεάσει σχεδόν κάθε διαδικασία στο σώμα. Τα παιδιά και οι ηλικιωμένοι είναι ιδιαίτερα ευάλωτοι στο εγκεφαλικό τραύμα, αλλά όλοι βρίσκονται σε κίνδυνο. Κάθε χρόνο, περίπου 52.000 άνθρωποι πεθαίνουν από τραυματικές βλάβες στον εγκέφαλο και άλλες 80.000 αντιμετωπίζουν σοβαρή αναπηρία που σχετίζεται με τους τραυματισμούς. 

    Οι ελάσσονες τραυματικές βλάβες στον εγκέφαλο προκαλούν μερικές φορές μόνο προσωρινή δυσλειτουργία, ενώ ένα σοβαρό  εγκεφαλικό τραύμα μπορεί να προκαλέσει μόνιμη δυσλειτουργία ή ακόμα και θάνατο. Οι μακροπρόθεσμες βλάβες προέρχονται, συχνά, από μώλωπες, σχισμές ιστών, αιμορραγίες ή παρόμοιες βλάβες στο εσωτερικό του εγκεφάλου. Σε ορισμένες περιπτώσεις, τα κατεστραμμένα εγκεφαλικά κύτταρα υπάρχουν μόνο στο σημείο κρούσης. Σε σοβαρές περιπτώσεις, ο εγκέφαλος μπορεί να κινηθεί γύρω στο κρανίο, προκαλώντας βλάβη στα κύτταρα σε όλο τον εγκέφαλο. Η αιμορραγία και το οίδημα ως αποτέλεσμα του τραυματισμού μπορεί να προκαλέσουν περαιτέρω βλάβες.

    Μετά τον αρχικό τραυματισμό, ο οργανισμός απελευθερώνει, συχνά, χημικές ουσίες που μπορεί να έχουν τοξική επίδραση. Αυτές οι χημικές ουσίες μπορεί να προκαλέσουν πρόσθετη ζημιά μετά τον τραυματισμό Ακόμη και αν ο ασθενής επιβιώσει από τον πραγματικό τραυματισμό, η συνεχιζόμενη βλάβη μπορεί να είναι καταστροφική.

    stress trauma 1

    Συμπτώματα εγκεφαλικού τραυματισμού

    Τα συμπτώματα κυμαίνονται σημαντικά ανάλογα με τη σοβαρότητα του τραυματισμού και τη θέση στον εγκέφαλο. Οι συνέπειες του τραυματισμού συχνά περιλαμβάνουν σωματικά, αισθητηριακά και γνωστικά συμπτώματα. Ορισμένα από τα συμπτώματα συμβαίνουν αρχικά και θεραπεύονται αργότερα. Άλλα διαρκούν μια ζωή.

    Εγκεφαλικές βλάβες

    Τα συμπτώματα μιας ήπιας τραυματικής εγκεφαλικής βλάβης:

    Απώλεια συνείδησης

    Αποπροσανατολισμός

    Ζάλη ή δυσκολία ισορροπίας

    Πονοκέφαλοι

    Ναυτία ή έμετος

    Νωθρότητα ή υπνηλία

    Διαταραχές ύπνου

    Θολή όραση

    Εμβοές αυτιών

    Αλλαγές στην αίσθηση της όσφρησης

    Προβλήματα μνήμης

    Δυσκολία συγκέντρωσης

    Αλλαγές στη διάθεση

    Κατάθλιψη

    Ανησυχία

    Οι μέτριες έως σοβαρές τραυματικές βλάβες στον εγκέφαλο μπορεί να προκαλέσουν τα ακόλουθα συμπτώματα:

    Οποιαδήποτε συμπτώματα σχετίζονται με ήπια τραυματική εγκεφαλική βλάβη

    Απώλεια συνείδησης που διαρκεί λεπτά έως ώρες

    Διαρκής ή επιδεινούμενος πονοκέφαλος

    Συνεχιζόμενη ναυτία ή έμετο

    Επιληπτικές κρίσεις

    Διεύρυνση κορών σε ένα ή και στα δύο μάτια

    Καθαρό υγρό που προέρχεται από τη μύτη ή τα αυτιά

    Δυσκολία να ξυπνάει κάποιος

    Αδυναμία στα δάκτυλα 

    Μούδιασμα στα δάκτυλα 

    Συντονιστικές δυσκολίες

    Σύγχυση

    Δυσκολία στην ομιλία

    Κώμα

    Ένα εγκεφαλικό τραύμα μπορεί να είναι πιο δύσκολο να εντοπιστεί σε παιδιά, ιδιαίτερα μικρά παιδιά χωρίς την ικανότητα επικοινωνίας των συμπτωμάτων. Οι γονείς πρέπει να είναι ιδιαίτερα προσεκτικοί μετά από τραυματισμό στο κεφάλι για να αναζητήσουν συγκεκριμένα σημεία.

    Εγκεφαλικό τραύμα στα παιδιά

    Μερικά συμπτώματα που πρέπει να αναζητήσετε στα παιδιά:

    Αλλαγές στη σίτιση

    Συνεχές κλάμα

    Υπερβολική ευερεθιστότητα

    Διαφορά στον ύπνο

    Αλλαγή στη διάθεση, ιδιαίτερα θλίψη ή κατάθλιψη

    Δεν υπάρχει ενδιαφέρον για αγαπημένα αντικείμενα, όπως παιχνίδια ή βιβλία

    Τα συμπτώματα μπορεί να εμφανιστούν αμέσως ή μπορεί να καθυστερήσουν για ώρες ή ημέρες μετά την κρούση που προκαλεί τον τραυματισμό.

    Για το λόγο αυτό, η συνεχής παρακολούθηση είναι σημαντική κάθε φορά που λαμβάνετε ένα χτύπημα στο κεφάλι.

    stress trauma 3

    Οι ασθενείς με τραυματικές βλάβες στον εγκέφαλο ενδέχεται να αντιμετωπίσουν δυνητικά σοβαρές επιπλοκές, όπως:

    Παρατεταμένη αλλαγή στη συνείδηση, όπως κώμα ή εγκεφαλικός θάνατος

    Επιληπτικές κρίσεις

    Συσσώρευση νωτιαίου υγρού στον εγκέφαλο

    Μόλυνση όταν η αιτία είναι κάταγμα κρανίου ή διεισδυτικός τραυματισμός

    Βλάβη στα αιμοφόρα αγγεία που έχει σαν αποτέλεσμα εγκεφαλικό επεισόδιο 

    Νευρική βλάβη

    Γνωστικά προβλήματα

    Δυσκολία επικοινωνίας

    Οι αλλαγές στην συμπεριφορά, συμπεριλαμβανομένων των εκρήξεων, μειώνουν τον αυτοέλεγχο 

    Συναισθηματικές αλλαγές

    Εκφυλιστικές νόσους του εγκεφάλου, όπως η νόσος του Alzheimer, η νόσος του Πάρκινσον ή η άνοια

    Σε πολλές περιπτώσεις, το αρχικό περιστατικό απαιτεί άμεση ιατρική φροντίδα για τη σταθεροποίηση της κατάστασης και την πρόληψη περαιτέρω βλαβών ή θανάτου. Η συλλογή πληροφοριών σχετικά με τον τραυματισμό βοηθάει τον ιατρό να καθορίσει εάν ο ασθενής διατρέχει κίνδυνο. Οι εξετάσεις CT και οι μαγνητικές τομογραφίες μπορούν να βοηθήσουν την ιατρική ομάδα να αξιολογήσει τη βαρύτητα της βλάβης και να ακολουθήσει μια πορεία δράσης.

    stress trauma 4

    Συμβατικές θεραπείες για την τραυματική βλάβη του εγκεφάλου

    Ο τύπος της θεραπείας εξαρτάται σημαντικά από τη σοβαρότητα της τραυματικής εγκεφαλικής βλάβης. Οι ήπιες περιπτώσεις μπορεί να μην χρειάζονται καθόλου θεραπεία. Τα παυσίπονα μπορούν να βοηθήσουν στον πόνο που σχετίζεται με το χτύπημα που προκάλεσε τον τραυματισμό. Η τακτική παρακολούθηση είναι σημαντική για να διασφαλιστεί ότι τα συμπτώματα δεν θα επιδεινωθούν. Αυτή η παρακολούθηση συμβαίνει συχνά στο σπίτι, μαζί με ανάπαυση για να βοηθήσει τον εγκέφαλο να ανακάμψει.

    Οι μέτριες έως σοβαρές τραυματικές βλάβες στον εγκέφαλο απαιτούν συνήθως επείγουσα περίθαλψη για τη διαχείριση της κατάστασης. Η φροντίδα εξασφαλίζει ότι ο ασθενής είναι σταθερός, συμπεριλαμβανομένης της παροχής οξυγόνου, της παροχής αίματος και της αρτηριακής πίεσης. Οι γιατροί εργάζονται, επίσης, για την πρόληψη οποιασδήποτε περαιτέρω βλάβης ελέγχοντας τη φλεγμονή και την αιμορραγία. Μόλις περάσει ο άμεσος κίνδυνος, η ιατρική ομάδα δημιουργεί ένα μακροπρόθεσμο σχέδιο θεραπείας για να βοηθήσει τον ασθενή να ζήσει με τον τραυματισμό όσο το δυνατόν περισσότερο.

    Οι άμεσες και συνεχείς επιλογές περιλαμβάνουν συχνά μια ποικιλία θεραπειών. Αυτά μπορεί να περιλαμβάνουν φάρμακα, χειρουργική επέμβαση και αποκατάσταση. Η χειρουργική επέμβαση εστιάζει στην αποκατάσταση ή στην ελαχιστοποίηση των ζημιών που προκαλούνται από το χτύπημα. Αυτό μπορεί να περιλαμβάνει την αφαίρεση των αιματωμάτων, την αποκατάσταση των καταγμάτων κρανίων ή την κατασκευή μιας οπής στο κρανίο, ώστε να υπάρχει χώρος για το οίδημα.

    Τα φάρμακα που χρησιμοποιούνται για τη θεραπεία του τραυματικού εγκεφαλικού τραύματος:

    Διουρητικά: Οι τραυματικές βλάβες στον εγκέφαλο προκαλούν συχνά αυξημένη πίεση στον εγκέφαλο. Τα διουρητικά μπορούν να βοηθήσουν στην εξάλειψη ορισμένων επιπλέον υγρών για τη μείωση της πίεσης και την ελαχιστοποίηση της βλάβης στον ιστό του εγκεφάλου.

    Αντιεπιληπτικά φάρμακα: Οι επιληπτικές κρίσεις είναι κίνδυνος μετά από τραυματική εγκεφαλική βλάβη. Μερικοί ασθενείς μπορούν να λάβουν φάρμακα κατά της κρίσης αμέσως μετά τον τραυματισμό για την πρόληψη πιθανών κρίσεων, οι οποίες μπορεί να προκαλέσουν πρόσθετη εγκεφαλική βλάβη. Μετά την πρώτη εβδομάδα, τα φάρμακα κατά των κρίσεων χρησιμοποιούνται συνήθως μόνο εάν ο ασθενής έχει επιληπτικές κρίσεις.

    Φάρμακα που προκαλούν κώμα: Σε ορισμένες περιπτώσεις, ο ασθενής λαμβάνει φάρμακα που προκαλούν κώμα. Βάζοντας τον ασθενή σε ένα προσωρινό κώμα βοηθά επειδή ο εγκέφαλος χρειάζεται λιγότερο οξυγόνο σε αυτή την κατάσταση. Αυτό είναι ιδιαίτερα χρήσιμο εάν υπάρχει δυσκολία να παρέχεται αρκετό οξυγόνο στον εγκέφαλο. Μόλις οι γιατροί σταθεροποιήσουν τον άμεσο τραυματισμό, οι ασθενείς χρειάζονται συχνά υπηρεσίες αποκατάστασης για να ανακτήσουν τις βασικές λειτουργίες και καθημερινές δραστηριότητες. Η θεραπεία μπορεί να συνεχιστεί σε ένα κέντρο αποκατάστασης μετά το εξιτήριο του ασθενούς από το νοσοκομείο. Οι ασθενείς μπορεί να υποβάλλονται σε διαφορετικούς τύπους θεραπειών ταυτόχρονα, ανάλογα με τη βαρύτητα του τραυματισμού.

    Θεραπείες αποκατάστασης εγκεφάλου

    Επαγγελματίες θεραπευτές για να διδάξουν βασικές δεξιότητες για καθημερινές δραστηριότητες

    Φυσιοθεραπευτές για να εργαστούν για την κινητικότητα και την ισορροπία για να ανακτήσουν την ικανότητα περπατήματος

    Λογοθεραπευτές για τη βελτίωση των δεξιοτήτων επικοινωνίας

    Νευροψυχολόγοι για την αντιμετώπιση της γνωστικής βλάβης

    Οι κοινωνικοί λειτουργοί συντονίζουν τις υπηρεσίες καθ 'όλη τη διαδικασία αποκατάστασης

    Επαγγελματικοί σύμβουλοι για την αντιμετώπιση της επιστροφής στην εργασία ή των επαγγελματικών επιλογών μετά τον τραυματισμό

    stress trauma 7

    Γιατί η ιατρική μαριχουάνα είναι αποτελεσματική στην τραυματική βλάβη του εγκεφάλου

    Μετά από τραυματική εγκεφαλική βλάβη, το σώμα μπορεί να απελευθερώσει τοξικές χημικές ουσίες που προκαλούν περαιτέρω βλάβη στον εγκέφαλο, συμπεριλαμβανομένης της διεγερτικής τοξικότητας, του οξειδωτικού στρες και της φλεγμονής. Αυτές οι διαδικασίες μπορούν να προκαλέσουν νευρικό θάνατο ακόμη και μετά την σταθεροποίηση του ασθενούς, δημιουργώντας πολύ μεγαλύτερη ζημιά από τον αρχικό τραυματισμό.

    Η μαριχουάνα είναι γνωστή για τις προστατευτικές της ιδιότητες στο νευρικό σύστημα. Αυτό σημαίνει ότι η ιατρική κάνναβη θα μπορούσε να βοηθήσει στην ελαχιστοποίηση της δευτερογενούς εγκεφαλικής βλάβης που συμβαίνει μετά τον αρχικό τραυματισμό. Το φυσικό ενδοκανναβινοειδές σύστημα του σώματος περιλαμβάνει πολλούς υποδοχείς σε όλο το σώμα. Τα κανναβινοειδή στην ιατρική μαριχουάνα αλληλεπιδρούν με αυτούς τους υποδοχείς και μπορεί να εμποδίσουν το σώμα να απελευθερώσει τις κυτοκίνες που προκαλούν φλεγμονή μετά τον τραυματισμό. Τα κανναβινοειδή μπορούν, επίσης, να ενθαρρύνουν τον οργανισμό να απελευθερώσει τη μινοκυκλίνη για την ελαχιστοποίηση της διόγκωσης και της νευρολογικής ανεπάρκειας.

    THC & CBD

    Δύο κανναβινοειδή στη μαριχουάνα φαίνεται ότι έχουν ιδιαίτερα ευεργετική επίδραση στο εγκεφαλικό τραύμα: η τετραϋδροκανναβινόλη (THC) και η κανναβιδιόλη (CBD).

    Η CBD, ειδικότερα, μπορεί να είναι αποτελεσματική στη θεραπεία του εγκεφαλικού τραύματος. Είναι ένα μη ψυχοδραστικό κανναβινοειδές, που σημαίνει ότι δεν δημιουργεί ψυχοτρόπο αποτέλεσμα όπως η THC. Προσφέρει, επίσης, πολλές ευεργετικές ιδιότητες, νευροπροστατευτικές, αντιφλεγμονώδεις και αγχολυτικές.

    Σε μια μελέτη που διεξήχθη σε τραυματισμούς στον εγκέφαλο, η CBD μείωσε τη διεγερτική τοξικότητα, το οξειδωτικό στρες και τη φλεγμονή. Μια άλλη μελέτη έδειξε σημαντικές μειώσεις στο οίδημα του εγκεφάλου.

    Η έρευνα του καθηγητή Yosef Sarne στο Πανεπιστήμιο του Τελ Αβίβ δείχνει μια θετική σχέση μεταξύ κάνναβης και εγκεφαλικού τραύματος. Η έρευνα αποκάλυψε ότι τα κανναβινοειδή που χορηγήθηκαν λίγο πριν ή μία έως τρεις ημέρες μετά τον τραυματισμό βοηθούν στην προστασία των κυττάρων του εγκεφάλου και των μακροχρόνιων γνωστικών λειτουργιών. Τα κανναβινοειδή φαινόταν να ξεκινούν τις βιοχημικές διεργασίες που δημιουργούν αυτό το προστατευτικό αποτέλεσμα.

    Άλλες έρευνες δείχνουν ότι τα άτομα με ανιχνεύσιμη THC στο σώμα κατά τη διάρκεια ενός τραυματικού εγκεφαλικού τραυματισμού είναι λιγότερο πιθανό να πεθάνουν από τον τραυματισμό από ό, τι αυτά χωρίς. Αυτά τα δεδομένα υποδεικνύουν ότι η μαριχουάνα μπορεί να έχει προληπτικό αποτέλεσμα πριν από την κάκωση. 

    Η μαριχουάνα έχει επίσης και άλλα οφέλη που μειώνουν ορισμένα από τα συμπτώματα της τραυματικής εγκεφαλικής βλάβης, όπως:

    Μειωμένη ναυτία: Η μαριχουάνα είναι γνωστό ότι ελαχιστοποιεί τη ναυτία.

    Βελτιώνει την κατάθλιψη: Ο εγκεφαλικός τραυματισμός μπορεί να προκαλέσει κατάθλιψη και άγχος. Η χρήση ιατρικής μαριχουάνας μπορεί να βοηθήσει στην αντιμετώπιση αυτών των συμπτωμάτων.

    Αυξάνει την όρεξη: Οι τραυματικές βλάβες στον εγκέφαλο μπορεί να προκαλέσουν αλλαγή στην όρεξη και τις διατροφικές συνήθειες. Η μαριχουάνα είναι γνωστή για την αύξηση της όρεξης, η οποία μπορεί να βοηθήσει κάποιον να τρώει περισσότερο αν ο τραυματισμός προκάλεσε απώλεια της όρεξης.

    Βελτιώνει τη διάθεση: Μια άλλη πιθανή επίδραση ενός εγκεφαλικού τραυματισμού είναι μια αλλαγή στη διάθεση. Πολλοί χρήστες έχουν καλύτερη διάθεση με τη χρήση μαριχουάνας.

    Βελτιώνει τον ύπνο: Εάν ο  εγκεφαλικός τραυματισμός παρεμβαίνει στον ύπνο, η μαριχουάνα μπορεί να βοηθήσει. Η κάνναβη δημιουργεί συχνά υπνηλία και βοηθά τους ανθρώπους να ξεπεράσουν την αϋπνία. Τα στελέχη Indica, ιδιαίτερα, βοηθούν στα προβλήματα ύπνου.

    Στην περιοχή της τραυματικής βλάβης στον εγκέφαλο έχουμε άμεση αύξηση των ενδοκανναβινοειδών. Τα επίπεδα της 2AG ανέρχονται σημαντικά στον εγκέφαλο ύστερα από τραυματική βλάβη και μειώνουν το οίδημα, τη φλεγμονή, τους νεκρωμένους ιστούς και το χρόνο αποκατάστασης της βλάβης, γιατί εμποδίζει την εγκεφαλική ισχαιμία και το θάνατο των νευρικών και γλοιακών κυττάρων. Αυτά γίνονται, κυρίως, μέσω των CB1 κανναβοϋποδοχέων, των οποίων η ενεργοποίηση μειώνει το μέγεθος των βλαβών στον εγκέφαλο. Η ενέσιμη THC σε πολύ μικρές δόσεις προστατεύει τα εγκεφαλικά κύτταρα από εγκεφαλική βλάβη και βοηθά στη διατήρηση της γνωστικής λειτουργίας. Η κανναβιδιόλη είναι προστατευτική σε διαταραχές των νευρικών συνάψεων λόγω συγκέντρωσης σιδήρου.

    stress trauma 8

    Θεραπεία με χρήση ιατρικής κάνναβης για την τραυματική βλάβη του εγκεφάλου

    Η επιλογή ενός στελέχους της ιατρικής μαριχουάνας είναι ένα σημαντικό πρώτο βήμα στη θεραπεία του εγκεφαλικού τραυματισμού.

    Τόσο η THC όσο και η CBD  έχουν θετική επίδραση στους  τραυματισμούς του εγκεφάλου.

    Σε μερικές μελέτες, η CBD έχει ακόμη ισχυρότερη επίδραση στον εγκέφαλο. Επιλέγοντας ένα στέλεχος της ιατρικής μαριχουάνας με υψηλό CBD μπορεί να προσφέρει τα μέγιστα οφέλη.

    Η μαριχουάνα κατηγοριοποιείται ως  Sativa ή Indica. Τα στελέχη Sativa δίνουν στους χρήστες ένα εντυπωσιακό, ενεργοποιητικό αποτέλεσμα. Αυτό είναι επωφελές εάν κάποιος θέλει περισσότερη ενέργεια ή χρειάζεται να παραμείνει σε επαγρύπνηση. Για βοήθεια με προβλήματα ύπνου, το στέλεχος Indica είναι καλύτερη επιλογή. Αυτά τα στελέχη συχνά κάνουν τον χρήστη να αισθάνεται υπνηλία, κάτι που μπορεί να βοηθήσει κάποιον να κοιμηθεί καλύτερα.

    Η μέθοδος κατανάλωσης είναι ένας άλλος παράγοντας στη δημιουργία του σχεδίου θεραπείας.

    Κάπνισμα: Όταν καπνίζετε μαριχουάνα, το φυτό θερμαίνεται μέχρι το σημείο της καύσης για να απελευθερώσει τα κανναβινοειδή. Αισθάνεστε αμέσως τα αποτελέσματα. Ωστόσο, το κάπνισμα δημιουργεί υποπροϊόντα που μπορεί να προκαλέσουν προβλήματα στους πνεύμονες. Για το λόγο αυτό, το κάπνισμα μπορεί να μην είναι η προτιμώμενη μέθοδος για άτομα με τραυματικά εγκεφαλικά τραύματα.

    Άτμισμα: Μια εναλλακτική λύση στο κάπνισμα είναι το άτμισμα. Τα ειδικά μηχανήματα ατμίσματος θερμαίνουν τη μαριχουάνα σε χαμηλότερη θερμοκρασία από ό, τι το κάπνισμα. Το Vaping απελευθερώνει λιγότερα υποπροϊόντα από το κάπνισμα, αλλά εξακολουθεί να δίνει σχεδόν άμεσα αποτελέσματα.

    Βρώσιμη κάνναβη: Μια άλλη επιλογή για την κατανάλωση μαριχουάνας είναι ένα βρώσιμο προϊόν. Μπορείτε να επιλέξετε από μια ποικιλία από τρόφιμα με μαριχουάνα, Το όφελος της βρώσιμης κατανάλωσης είναι τα διαρκέστερα αποτελέσματα. Τα φαγητά χρειάζονται 30 λεπτά έως λίγες ώρες για να δώσουν πλήρη αποτελέσματα, αλλά αυτά τα αποτελέσματα διαρκούν πολύ περισσότερο από το κάπνισμα ή το άτμισμα.

    Παρενέργειες της χρήσης μαριχουάνας για την τραυματική βλάβη του εγκεφάλου

    Παίρνοντας ιατρική μαριχουάνα μπορεί να έχει μια βαθιά θετική επίδραση στην τραυματική εγκεφαλική βλάβη. Ωστόσο, είναι σημαντικό να σημειωθεί ότι η κάνναβη έχει κάποιες παρενέργειες, όπως Αύξηση της όρεξης, υπνηλία, ξηροστομία, βραχυπρόθεσμη δυσκολία στη μνήμη και ζάλη. Πολλές από τις παρενέργειες της μαριχουάνας μπορεί να είναι θετικές. Για παράδειγμα, εάν έχετε αϋπνία, το γεγονός ότι η μαριχουάνα οδηγεί σε υπνηλία μπορεί να σας βοηθήσει να κοιμηθείτε τη νύχτα. Εάν η όρεξή σας είναι λίγη, η αύξηση της όρεξης μπορεί να σας βοηθήσει να πάρετε τη διατροφή που χρειάζεστε. Επιπλέον, πολλοί χρήστες απολαμβάνουν την υψηλή αίσθηση.

    Η ιατρική μαριχουάνα έχει νευροπροστατευτική δράση

    και ελαχιστοποιεί τις μακροπρόθεσμες επιπτώσεις του εγκεφαλικού τραυματισμού. 

    Διαβάστε περισσότερα για την Σάββη Μάλλιου Κριαρά

    Η καλύτερη πιστοποιημένη κάνναβη για την τραυματική βλάβη του εγκεφάλου  

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τη βιολογική φυτική ιατρική κάνναβη για την τραυματική βλάβη του εγκεφάλου 

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για την τραυματική βλάβη εγκεφάλου

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για την τραυματική βλάβη εγκεφάλου

    stress trauma 2

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό

    Διαβάστε, επίσης,

    Πώς να διατηρήσετε τη μνήμη σας

    Να κάνετε κετογενική δίαιτα για να μειώσετε τις φλεγμονές

    Σύνδρομο παρκινσονισμού

    Ισχαιμικό επεισόδιο της μέσης εγκεφαλικής αρτηρίας

    Τεχνολογία ΙΒΜ για τον εγκεφαλικό τραυματισμό

    Κάνναβη και επιληψία

    Θέλετε να ανακτήσετε τις αναμνήσεις σας;

    Χρήσιμες πληροφορίες για τις εγκεφαλικές διαταραχές

    Υπαραχνοειδής αιμορραγία

    Ισχαιμικό επεισόδιο της μέσης εγκεφαλικής αρτηρίας

    www.emedi.gr