Τρίτη, 18 Νοεμβρίου 2014 22:57

Απώλεια βάρους με το μικροβίωμα του εντέρου

Γράφτηκε από την
Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(3 ψήφοι)

Μικρόβια που βρίσκονται στο έντερο μας  βοηθούν στην απώλεια βάρους

Ορισμένα από τα μικρόβια που φιλοξενούμε στο έντερό μας φαίνεται ότι βοηθούν σημαντικά στην απώλεια βάρους.

Το συμπέρασμα προκύπτει από μελέτη σε ποντίκια που είχαν υποβληθεί σε γαστρική παράκαμψη, μια χειρουργική επέμβαση που εφαρμόζεται σε περιπτώσεις σοβαρής παχυσαρκίας. Τα αποτελέσματα υποδεικνύουν ότι η απώλεια βάρους που προσφέρει η γαστρική παράκαμψη δεν οφείλεται στην ίδια την επέμβαση, αλλά στις αλλαγές που αυτή προκαλεί στη μικροχλωρίδα του εντέρου. Οι ερευνητές μετέφεραν βακτήρια από το έντερο ποντικών που είχαν υποβληθεί σε γαστρική παράκαμψη στο πεπτικό σύστημα ποντικών που είχαν μεγαλώσει σε στείρες συνθήκες και τα ποντίκια αυτά εμφάνισαν μείωση 5% στο σωματικό τους βάρος χωρίς καμία αλλαγή στη δίαιτα.

Η μελέτη δημοσιεύθηκε στο Science Translational Medicine.

Στην επέμβαση της γαστρικής παράκαμψης οι χειρουργοί ράβουν ένα μεγάλο κομμάτι του στομάχου, έτσι ώστε να μην μπορεί να δεχθεί τροφή. Η μέθοδος οδηγεί συνήθως σε δραστική απώλεια βάρους, το περίεργο όμως είναι ότι η απώλεια αυτή πιστεύεται ότι οφείλεται σε αλλαγές του μεταβολισμού και όχι στη σμίκρυνση του στομάχου. Το παράδοξο αυτό φαινόμενο είναι πιθανό να συνδέεται με τις ορμόνες που εκκρίνει το πεπτικό σύστημα, καθώς με αλλαγές στις εκκρίσεις της χολής. Προηγούμενες έρευνες έχουν δείξει, επίσης, ότι οι ασθενείς που υποβάλλονται σε γαστρική παράκαμψη εμφανίζουν μεταβολές της μικροχλωρίδας του εντέρου. 

Στην πρώτη φάση της έρευνας, οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι η γαστρική παράκαμψη αλλάζει δραστικά τη σύσταση της μικροχλωρίδας του εντέρου. Πριν από την επέμβαση, τα μικρόβια που επικρατούν στο έντερο είναι βακτήρια των ομάδων Fermicutes και Bacteroides, ενώ μετά την επέμβαση επικρατούν βακτήρια της ομάδας των Proteobacteria. Όταν τα μικρόβια αυτά μεταφέρθηκαν στο έντερο ποντικών με στείρο έντερο, τα πειραματόζωα εμφάνισαν απώλεια βάρους σε διάστημα μιας εβδομάδας, ενώ τα μικρόβια συνέχιζαν να αναπτύσσονται στο έντερό τους για διάστημα πολλών μηνών.

Η μελέτη αυτή προσφέρει νέα στοιχεία για τις μέχρι πρόσφατα άγνωστες λειτουργίες των μικροβίων του εντέρου, για τα οποία υπάρχουν πρόσφατες ενδείξεις ότι ενδέχεται να επηρεάζουν όχι μόνο το μεταβολισμό αλλά ακόμα και τη συμπεριφορά. Οι ερευνητές ελπίζουν ότι τα ευρήματα θα αξιοποιηθούν σε  μελλοντικές φαρμακευτικές θεραπείες που τροποποιούν τη μικροχλωρίδα του εντέρου.

Βέβαια, η απλή λήψη μιας δόσης «καλών» μικροβίων (Proteobacteria) είναι απίθανο να μας απαλλάξει από μόνη της από τα περιττά κιλά, αφού η μικροχλωρίδα τείνει να επανέρχεται στην αρχική της κατάσταση αν δεν αλλάξουν οι συνθήκες του στομάχου και του εντέρου.

Σε άλλη περίπτωση οι επιστήμονες στο Shanghai Jiao Tong University στην Κίνα έβαλαν σε δίαιτα ένα νοσηρά παχύσαρκο άντρα. Η διατροφή του περιελάμβανε δημητριακά ολικής αλέσεως, παραδοσιακά κινεζικά βότανα, προβιοτικά και μη εύπεπτους υδατάνθρακες για 23 εβδομάδες. Η δίαιτα σχεδιάστηκε για να αναστέλλει τα βακτήρια που μπορεί να ενθαρρύνουν την αύξηση του σωματικού βάρους με την αύξηση του ρΗ στο κόλον.

Ο άνθρωπος, ο οποίος ζύγιζε 175 κιλά και έχασε 51 κιλά, χωρίς άσκηση. Συγκριτικά, οι άνθρωποι οι οποίοι έχουν υποβληθεί σε χειρουργική επέμβαση απώλειας βάρους χάνουν κατά μέσο όρο 49 κιλά.

Οι επιστήμονες άλλαξαν τη χλωρίδα του εντέρου του παχύσαρκου ανθρώπου. Πριν την αλλαγή της διατροφής τα Enterobacter κυριαρχούσαν, αντιπροσωπεύοντας το 35% των βακτηρίων του εντέρου του. Μετά τη διατροφή, τα Enterobacter δεν μπορούσαν πλέον να ανιχνευθούν.

Η δίαιτα είναι πιο αποτελεσματική από τη χειρουργική επέμβαση

Η θεραπεία με μία κατάλληλη διαιτητική αγωγή που εξισορροπεί τη χλωρίδα του εντέρου, λένε οι ερευνητές, θα μπορούσε να είναι φθηνότερη και πιο αποτελεσματική μέθοδος απώλειας βάρους από τη χειρουργική επέμβαση.

Προηγούμενες μελέτες έχουν δείξει ότι οι βακτηριακές αποικίες στο έντερο φαίνεται να είναι διαφορετικές μεταξύ των λεπτών και παχύσαρκων ανθρώπων.

Άλλες μελέτες κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι η ευρεία χρήση των αντιβιοτικών μπορεί να παίζει ένα σημαντικό ρόλο στην επιδείνωση της επιδημίας της παχυσαρκίας. Άλλωστε οι κτηνοτρόφοι καταστρέφουν τη χλωρίδα του εντέρου των ζώων για να τα παχύνουν. 26 είδη βακτηρίων έχουν εντοπιστεί στην ανθρώπινη μικροχλωρίδα του εντέρου που φαίνεται να συνδέονται με την παχυσαρκία και τις σχετιζόμενες μεταβολικές επιπλοκές. Αυτές περιλαμβάνουν την αντίσταση στην ινσουλίνη, τα υψηλά επίπεδα σακχάρου στο αίμα, την αυξημένη αρτηριακή πίεση και την υψηλή χοληστερόλη, που όλα μαζί είναι γνωστά ως «μεταβολικό σύνδρομο», γεγονός που αυξάνει σημαντικά τον κίνδυνο ενός ατόμου να αναπτύξει διαβήτη, καρδιαγγειακή νόσο και εγκεφαλικό επεισόδιο.

Ασχοληθείτε με την υγεία του εντέρου σας

Εκτός από την αλληλεπίδραση του εντέρου με το μεταβολισμό, το έντερο είναι, επίσης, σε θέση να βοηθήσει να διατηρήσει τη συναισθηματική σταθερότητα και την ευημερία. Για τους λόγους αυτούς, φροντίζοντας την υγεία του εντέρου σας θεωρείται βασικός παράγοντας για τη διατήρηση της υγείας σας.

Οι υγιείς διατροφικές πηγές των προβιοτικών περιλαμβάνουν το γιαούρτι, το κεφίρ, και άλλα τρόφιμα ζύμωσης γάλακτος και προβιοτικά συμπληρώματα. Εκτός από την προβιοτική θεραπεία, μπορείτε να μειώσετε το βάρος σας και να αυξήσετε τη ζωτικότητα με την τακτική άσκηση και μια υγιεινή διατροφή πλούσια σε δημητριακά ολικής αλέσεως, φρούτα, λαχανικά και άπαχες πηγές πρωτεϊνης.

Τα καλύτερα προβιοτικά, για την απώλεια βάρους

Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε προβιοτικά υψηλής ποιότητας

Διαβάστε, επίσης,

Τα καλύτερα προβιοτικά

Υγεία του πεπτικού συστήματος

Τα καλύτερα παγωτά

Τι είναι τα προβιοτικά

Οι βιταμίνες για όσους παίρνουν πολύ αντιβίωση

Προβιοτικά για καλή στοματική υγιεινή

όλπα για να απαλλαγείτε από την δυσκοιλιότητα

Οι καλύτερες τροφές αποτοξίνωσης

Αντιμετωπίζοντας τις παρενέργειες των αντιβιοτικών

Κεφίρ

Θεραπεία ασθενειών ανάλογα με το μικροβίωμα του εντέρου

Η λίστα με τα φιλικά βακτήρια

Όταν έχετε διάρροια

Σύνδρομο ευερέθιστου εντέρου

Καρκίνος προστάτη

Μικροσκοπική κολίτιδα

Οι ευεργετικές ιδιότητες της σόγιας

Το πιο υγιεινό γάλα για εσάς

Η ευαισθησία στις τροφές

Πάσχετε από δυσανεξία στη λακτόζη;

Το καλύτερο γιαούρτι είναι ελληνικό

Ποια χειρουργική επέμβαση είναι καλύτερη για την παχυσαρκία;

Το πάχος είναι αιτία καρκίνου

Πώς το ξίδι βοηθά να αδυνατίσετε

Παιδική και εφηβική παχυσαρκία

Μεταβολικό σύνδρομο

www.emedi.gr

Διαβάστηκε 2920 φορές Τελευταία τροποποίηση στις Σάββατο, 26 Ιανουαρίου 2019 15:19
Σαββούλα Μάλλιου Κριαρά

Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

Σχετικά Άρθρα

  • Τροπικό sprue Τροπικό sprue

    Xρήσιμες πληροφορίες για το τροπικό sprue

    Το τροπικό sprue είναι μια ασθένεια δυσαπορρόφησης που, συνήθως, συναντάται σε τροπικές περιοχές, χαρακτηριζόμενη από ανώμαλη ισοπέδωση των νυχιών και φλεγμονή της επένδυσης του λεπτού εντέρου.

    Διαφέρει σημαντικά από την κοιλιοκάκη. Φαίνεται να είναι μια πιο σοβαρή μορφή περιβαλλοντικής εντεροπάθειας. 

    Το τροπικό sprue είναι σύνδρομο δυσαπορρόφησης άγνωστης αιτιολογίας που εμφανίζεται, κυρίως, σε τροπικές και υποτροπικές περιοχές.

    Χαρακτηρίζεται από μειωμένη πρόσληψη πρωτεϊνών και αναιμία από έλλειψη φυλλικού οξέος.

    Η ασθένεια, συνήθως, ξεκινά με μια επίθεση οξείας διάρροιας, πυρετού και κακουχίας, μετά από την οποία, μετά από μια μεταβλητή περίοδο, ο ασθενής καταλήγει σε χρόνια φάση διάρροιας, σε στεατόρροια, σε απώλεια βάρους, σε ανορεξία, σε κακουχία και σε έλλειψη των θρεπτικών ανεπαρκειών.

    Η πορεία, συνήθως, είναι υποτροπιάζουσα, χωρίς θεραπεία.

    Τα συμπτώματα μπορούν να εμφανισθούν χρόνια μετά την αναχώρηση από την ενδημική περιοχή. Οι ενδημικές περιοχές είναι ή Άπω Ανατολή, η Ινδία και η Καραϊβική.

    Η φυσιολογική βιοψία της νήστιδας αποκλείει τη διάγνωση.

    Προσβάλλει το γαστρεντερικό, το αιμοποιητικό, το λεμφικό και το ανοσολογικό σύστημα.

    Προσβάλλει εξίσου άντρες και γυναίκες.

    tropical sprue 2

    Τα συμπτώματα και σημεία του τροπικού sprue είναι:

    Διάρροια

    Στεατόρροια ή λιπαρά κόπρανα (συχνά μυρίζουν κι έχουν λευκό χρώμα)

    Δυσπεψία

    Κράμπες

    Απώλεια βάρους και υποσιτισμός

    Κούραση

    Αδυναμία

    Καταβολή δυνάμεων

    Κοιλιακά άλγη

    Βορβορυγμοί

    Νυχτερινή τύφλωση

    Στοματίτιδα

    Γλωσσίτιδα

    Γωνιακή χειλίτιδα

    Ανορεξία

    Οίδημα

    Μετεωρισμός

    Κοιλονυχία

    Μελάγχρωση

    Οι ανεπιθύμητες θρεπτικές και βιταμινούχες ανεπάρκειες:

    Ανεπάρκεια βιταμίνης Β12 και ανεπάρκεια φυλλικού οξέος: αναιμία

    Ανεπάρκεια βιταμίνης D και έλλειψη ασβεστίου: σπασμός, πόνος στα οστά, μούδιασμα και τσούξιμο

    Ανεπάρκεια βιταμίνης Κ: μώλωπες

    tropical sprue 5

    Αίτια τροπικού sprue

    Πιθανή διαιτητική ανεπάρκεια

    Πιθανοί λοιμώδεις παράγοντες

    Ανεπάρκεια φυλλικού οξέος

    Τοξίνες τροφών

    Μπορεί να προκληθεί από επίμονες βακτηριακές, ιογενείς, αμοιβαδικές ή παρασιτικές μολύνσεις. 

    Παράγοντες κινδύνου τροπικού sprue

    Μόλυνση από παράσιτα

    Διαφορική διάγνωση τροπικού sprue

    Άλλα αίτια μεγαλοβλαστικής αναιμίας

    Άλλα σύνδρομα δυσαπορρόφησης

    Κοιλιοκάκη

    Φλεγμονώδεις παθήσεις εντέρου

    Λαμβλίαση

    Στρογγυλίαση

    Διάγνωση τροπικού sprue

    Μεγαλοβλαστική αναιμία στο 60% των περιπτώσεων

    Στεατόρροια

    Μειωμένη D ξυλόζη

    Μειωμένος σίδηρος ορού

    Μειωμένο ασβέστιο

    Μειωμένο φυλλικό οξύ

    Μειωμένη βιταμίνη Β12 ορού

    Μη φυσιολογική ευθυγράμμιση των κυττάρων και φλεγμονή της επένδυσης του λεπτού εντέρου, κατά την ενδοσκόπηση

    Παρουσία φλεγμονωδών κυττάρων (συνηθέστερα λεμφοκυττάρων) στη βιοψία ιστού λεπτού εντέρου. Η βιοψία νήστιδας δείχνει ήπια ατροφία των λαχνών, αύξηση των κρυπτών των λαχνών και διήθηση από μονοπύρηνα

    Χαμηλά επίπεδα βιταμινών Α, Β12, Ε, D και Κ, καθώς και αλβουμίνης ορού, ασβεστίου και φυλλικού οξέος, που αποκαλύφθηκαν με εξέταση αίματος

    Υπερβολικό λίπος στα κόπρανα 

    Πάχυνση των λαχνωτών πτυχών και ήπια διάταση της νήστιδας

    Γίνεται και μικροσκοπική εξέταση κοπράνων

    Το τροπικό sprue περιορίζεται σε μεγάλο βαθμό σε περίπου 30 μοίρες βόρεια και νότια του ισημερινού. Τα πρόσφατα ταξίδια στην περιοχή αυτή αποτελούν βασικό παράγοντα για τη διάγνωση της ασθένειας αυτής σε κατοίκους χωρών εκτός αυτής της γεωγραφικής περιοχής.

    Η κοιλιοκάκη έχει, επίσης, παρόμοια συμπτώματα με αιμορραγία, με ισοπέδωση των φλεβών και φλεγμονές του λεπτού εντέρου και προκαλείται από μια αυτοάνοση διαταραχή στα γενετικά ευαίσθητα άτομα που προκαλείται από την κατάποση γλουτένης. Η κακή απορρόφηση μπορεί, επίσης, να προκληθεί από λοιμώξεις από πρωτόζωα, φυματίωση, HIV / AIDS, ανοσοανεπάρκεια, χρόνια παγκρεατίτιδα και φλεγμονώδη νόσο του εντέρου  Η περιβαλλοντική εντεροπάθεια είναι μια λιγότερο σοβαρή, υποκλινική κατάσταση παρόμοια με το τροπικό sprue. 

    Πρόληψη τροπικού sprue

    Προληπτικά μέτρα για τους επισκέπτες σε τροπικές περιοχές είναι αυτά που έχουν σχέση με τη μείωση της πιθανότητας γαστρεντερίτιδας. Αυτά περιλαμβάνουν τη χρήση μόνο εμφιαλωμένου νερού, το βούρτσισμα των δοντιών και το πλύσιμο των τροφίμων και την αποφυγή των φρούτων που πλένονται με νερό της βρύσης (ή καταναλώνονται μόνο αποφλοιωμένα φρούτα, όπως μπανάνες και πορτοκάλια). Η βασική υγιεινή είναι απαραίτητη για τη μείωση της μόλυνσης από το στόμα και των επιπτώσεων της περιβαλλοντικής εντεροπάθειας στον αναπτυσσόμενο κόσμο. 

    tropical sprue 1

    Θεραπεία τροπικού sprue

    Αντικατάσταση σε ανεπάρκεια βιταμινών, όπως βιταμίνης Β12 και φυλλικού οξέος.

    Αντιμετώπιση της διάρροιας.

    Αντικατάσταση υγρών και αίματος.

    Διατροφή χωρίς γλουτένη.

    Βιταμίνη Β12 1000mg 2 φορές την ημέρα υψηλής βιοδιαθεσιμότητας.

    Τετρακυκλίνη 250 mg 4φορές την ημέρα για 2 μήνες, στη συνέχεια τη μισή δόση για 6 μήνες ή σουλφαμεθοξαζόλη / τριμεθοπρίμη, αλλά όχι στα παιδιά., σε κύηση, σε λύκο, σε βαριά μυασθένεια, σε νεφρική ανεπάρκεια και σε ηπατική ανεπάρκεια και σε όσους λαμβάνουν αντιόξινα, αντιπηκτικά, υποσαλικυλικό βισμούθιο, αντισυλληπτικά χάπια και λίθιο. Εναλλακτικά δίνονται οξυτετρακυκλίνη και μη απορροφήσιμες σουλφοναμίδες. Καλύτερα να προτιμάτεφυσικά αντιβιοτικά, όπως ριγανέλαιο. 

    Το τροπικό sprue είναι κοινό στην Καραϊβική, την Κεντρική και Νότια Αμερική, και την Ινδία και τη νοτιοανατολική Ασία. 

    Μπορεί να συμβεί δυσαπορρόφηση και υποτροπή, αλλά η πρόγνωση είναι καλή με την κατάλληλη θεραπεία.

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για το έντερο

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για το έντερο

    tropical sprue 3

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό

    Διαβάστε, επίσης,

    Αντιμετώπιση οξείας διάρροιας

    Πόσο οι βιταμίνες απορροφούνται από τον οργανισμό μας

    Η δυσανεξία στη λακτόζη

    Η κοιλιοκάκη

    Σύνδροµο δυσαπορρόφησης εντέρου

    Λαμβλίαση

    Καρκινοειδείς όγκοι

    www.emedi.gr

     

     

     

  • Ασκίτης Ασκίτης

    Ασκίτης είναι η παραγωγή και συσσώρρευση ορώδους υγρού στην περτοναϊκή κοιλότητα

    Ο ασκίτης μπορεί να εμφανισθεί σε οποιαδήποτε κατάσταση που προκαλεί γενικευμένο οίδημα.

    Στα παιδιά το νεφρωσικό σύνδρομο και οι κακοήθειες είναι οι κυρίαρχες αιτίες.

    Στους ενήλικες η κίρρωση, η καρδιακή ανεπάρκεια, το νεφρωσικό σύνδρομο και η χρόνια περιτονίτιδα είναι οι πιο κοινές αιτίες.

    Ασκίτης είναι η ανώμαλη συσσώρευση υγρού στην κοιλιακή χώρα (περισσότερα από 25 ml).

    Τα συμπτώματα περιλαμβάνουν αυξημένο μέγεθος κοιλίας, αυξημένο βάρος, κοιλιακή δυσφορία και δύσπνοια.

    Οι επιπλοκές είναι η αυτόματη βακτηριακή περιτονίτιδα.

    Στον αναπτυγμένο κόσμο, η πιο κοινή αιτία είναι η κίρρωση του ήπατος. Άλλες αιτίες είναι ο καρκίνος, η καρδιακή ανεπάρκεια, η φυματίωση, η παγκρεατίτιδα και η απόφραξη της ηπατικής φλέβας.

    Στην κίρρωση, ο βασικός μηχανισμός περιλαμβάνει υψηλή αρτηριακή πίεση στο σύστημα πύλης του ήπατος και δυσλειτουργία των αιμοφόρων αγγείων.

    Η διάγνωση γίνεται με υπερηχογράφημα, αξονική και μαγνητική τομογραφία.

    Η εξέταση του υγρού μπορεί να βοηθήσει στον προσδιορισμό της υποκείμενης αιτίας. 

    Η θεραπεία, συχνά, περιλαμβάνει δίαιτα χαμηλού αλατιού, φάρμακα, όπως, διουρητικά και αποστράγγιση του υγρού. Μπορεί να τοποθετηθεί μια συσκευή ηπατικής παράκαμψης (TIPS-transjugular intrahepatic portosystemic shunt), αλλά, αυτή σχετίζεται με επιπλοκές, όπως εγκεφαλοπάθεια. Μπορεί να γίνει θεραπεία της υποκείμενης αιτίας, όπως μεταμόσχευση ήπατος, για παράδειγμα. Όσοι έχουν κίρρωση, κατά 50% αναπτύσσουν ασκίτη δέκα χρόνια μετά τη διάγνωση.  Από αυτούς  που αναπτύσσουν ασκίτη, οι μισοί πεθάνουν μέσα σε τρία χρόνια.

    Επηρεάζονται το καρδιοαγγειακό, το αιμοποιητικό, το λεμφικό, το ανοσολογικό και το γαστρεντερικό σύστημα.

    ascites 1

    Σημεία και συμπτώματα ασκίτη

    Ο ήπιος ασκίτης είναι δύσκολο να παρατηρηθεί, αλλά ο σοβαρός ασκίτης οδηγεί σε κοιλιακή διάταση. Τα άτομα με ασκίτη, γενικά, διαμαρτύρονται για προοδευτική κοιλιακή βαρύτητα και πίεση, καθώς και για δυσκολία στην αναπνοή λόγω μηχανικής πίεσης του διαφράγματος.

    Ο ασκίτης ανιχνεύεται με φυσική εξέταση της κοιλιάς, όπου υπάρχει ορατή διόγκωση και πλευρική διόγκωση, διαφορά ήχου μετά από πλήξη στα πλευρικά τοιχώματα που μετατοπίζεται όταν το πρόσωπο είναι στραμμένο στο πλάι και ροή του υγρού. Όταν γίνει ώθηση στη μία πλευρά δημιουργείται ένα φαινόμενο που μοιάζει με κύμα που γίνεται αισθητό στην αντίθετη πλευρά της κοιλιάς.

    Μπορεί να υπάρχουν και άλλα σημεία ασκίτη λόγω της υποκείμενης αιτίας. Για παράδειγμα, στην πυλαία υπέρταση (λόγω κίρρωσης ή ίνωσης του ήπατος), υπάρχει οίδημα στα πόδια, μώλωπες, γυναικομαστία, αιματέμεση ή διανοητικές μεταβολές λόγω εγκεφαλοπάθειας. Εκείνοι με ασκίτη λόγω καρκίνου (περιτοναϊκή καρκινωμάτωση) μπορεί να διαμαρτύρονται για χρόνια κόπωση ή απώλεια βάρους. Εκείνοι με ασκίτη λόγω καρδιακής ανεπάρκειας μπορεί, επίσης, να διαμαρτύρονται για δύσπνοια, καθώς και συριγμό και δυσανεξία στη σωματική άσκηση.

    Κοιλιακός πόνος

    Κοιλιακή πληρότητα

    Κοιλιακή δυσφορία

    Κοιλιακή διάταση και διόγκωση

    Στένεμα ρούχων

    Κόντεμα αναπνοής

    Ανορεξία

    Ναυτία

    Πρώιμος κορεσμός

    Πύρωση

    Λαγόνιο άλγος

    Αύξηση βάρους

    Ορθόπνοια

    Λαγόνια διόγκωση

    Κοιλιακό κύμα υγρού και μετακινούμενη αμβλύτητα

    Οίδημα πέους

    Οίδημα οσχέου

    Πλευριτικό υγρό

    Ομφαλοκήλη

    Οίδημα ποδιών και σφυρών

    Μουσικοί ήχοι

    Ταχυκαρδία

    Επιπλοκές ασκίτη

    Αυτόματη βακτηριακή περιτονίτιδα

    Ηπατονεφρικό σύνδρομο

    Θρόμβωση. Η θρόμβωση της ηπατικής και η θρόμβωση της σπληνικής φλέβας συνεπάγονται πήξη του αίματος που επηρεάζει την ηπατική πυλαία φλέβα ή κιρσούς που σχετίζονται με τη σπληνική φλέβα. Αυτό μπορεί να οδηγήσει σε πυλαία υπέρταση και μείωση της ροής αίματος. Όταν ένα άτομο με κίρρωση του ήπατος πάσχει από θρόμβωση, δεν είναι δυνατή η εκτέλεση μεταμόσχευσης ήπατος, εκτός εάν η θρόμβωση είναι πολύ μικρή. Σε περίπτωση ελάσσονος θρόμβωσης, υπάρχουν κάποιες πιθανότητες επιβίωσης χρησιμοποιώντας ηπατικά μοσχεύματα.

    ascites 3

    Αιτίες ασκίτη

    -Διίδρωμα: Υψηλός λόγος αλβουμίνης ορού/ασκιτικού υγρού

    Κίρρωση - 81% (αλκοολική 65%, ιική 10%, άγνωστη 6%)

    Καρδιακή ανεπάρκεια - 3%

    Ηπατική φλεβική απόφραξη: σύνδρομο Budd-Chiari ή φλεβοαποφρακτική νόσος

    Συμπιεστική περικαρδίτιδα

    Σύνδρομο Kwashiorkor (παιδικός υποσιτισμός με απώλεια πρωτεΐνης-ενέργειας)

    -Εξίδρωμα: Χαμηλός λόγος αλβουμίνης ορού/ασκιτικού υγρού

    Καρκίνος (μεταστατική και πρωτοπαθής περιτοναϊκή καρκινωμάτωση) - 10%

    Λοίμωξη: Φυματίωση - 2% ή αυτόματη βακτηριακή περιτονίτιδα

    Παγκρεατίτιδα - 1%

    Ορογονίτιδα

    Νεφρωσικό σύνδρομο 

    Κληρονομικό αγγειοοίδημα 

    Σύνδρομο Meigs: Η τριάδα του ασκίτη, της υπεζωκοτικής συλλογής και καλοήθους όγκου των ωοθηκών. Το σύνδρομο Meigs θεραπεύεται μετά την εκτομή του όγκου. Επειδή τα διαδιαφραγματικά λεμφικά κανάλια έχουν μεγαλύτερη διάμετρο στα δεξιά, η υπεζωκοτική συλλογή είναι κλασικά στη δεξιά πλευρά. 

    Αγγειίτιδα

    Υποθυρεοειδισμός

    Αιμοκάθαρση

    Μεσοθηλίωμα περιτοναίου

    Κοιλιακή φυματίωση

    Μαστοκυττάρωση

    Περιτοναϊκή φλεγμονή και διαπύηση

    Φυματίωση

    Μυκητίαση

    Χρόνια βακτηριδίαση λόγω ξένου σώματος ή συριγγίου

    Ρήξη σπλάχνων

    Κοκκιωματώδης περιτονίτιδα

    Αγγειίτιδα

    Ηωσινοφιλική γαστρεντερίτιδα

    Περιτοναϊκή διασπορά από καρκίνο

    Καρκίνος ωοθηκών

    Καρκίνος παγκρέατος

    Μεταβολική νόσος

    Υποθυρεοειδισμός

    Οικογενής μεσογειακός πυρετός

    Μεσεντέρια ή σπλαχνική λεμφαγγειεκτασία

    Εντεροπάθεια από απώλεια πρωτεϊνών

    Κίρρωση και πυλαία υπέρταση

    Κίρρωση

    Συγγενής ηπατική ίνωση

    Απόφραξη ηπατικής φλέβας ή σύνδρομο Budd-Chiari

    Τμηματική οζώδης μετατροπή

    Απόφραξη της κοίλης φλέβας

    Πολλαπλοί μεταστατικοί όζοι στο ήπαρ

    Τραυματικά αίτια

    Συρίγγιο παγκρέατος

    Πεπτικό συρίγγιο

    Λεμφικό συρίγγιο

    Αιμοπεριτόναιο από τραύμα, έκτοπη κύηση ή όγκο

    Καρδιακή και ηπατική συμφόρηση

    Καρδιακή ανεπάρκεια

    Συμπιεστική περικαρδίτιδα

    Στένωση ή ανεπάρκεια τριγλώχινας

    Ούρα

    Κακοήθεια

    Απόφραξη λεμφικού

    Λευχαιμία

    Λέμφωμα

    Άμεση περιτοναϊκή διήθηση με διασπορά από τις ωοθήκες

    Κακή θρέψη με υποαλβουμιναιμία

    Φιλαρίαση

    Διαφορική διάγνωση ασκίτη

    Παχυσαρκία

    Αέρας και υγρό σε διατεταμένο πεπτικό

    ascites 4

    Διάγνωση ασκίτη

    Ασκιτικό υγρό

    Λευκά αιμοσφαίρια περισσότερα από 500 mm3

    Λευκοκυτταρικός τύπος περισσότερα από 250 πολυμορφοπύρηνα ουδετερόφιλα λευκοκύτταρα

    Ολική πρωτεϊνη μεγαλύτερη από 2 gr/dl

    Καλλιέργεια ασκιτικού υγρού σε 10 ml ασκιτικού υγρού

    Γαλακτική δεϋδρογενάση μεγαλύτερη από 200IU/L

    Αμυλάση ασκίτη μεγαλύτερη από την αμυλάση ορού

    Έλεγχος για οξεάντοχα ή μύκητες ή Gram θετικούς μικροργανισμούς ή σκώληκες

    Έλεγχος αν τα τριγλυκερίδια ασκίτη είναι περισσότερα από τα τριγλυκερίδια ορού

    Γίνεται διαγνωστική παρακέντηση, λαπαροσκόπηση, υπέρηχος, μαγνητική τομογραφία, αξονική τομογραφία

    Διίδρωμα

    Πρωτεϊνη μικρότερη από 2 gr/dl

    Γαλακτική αφυδρογονάση μικρότερη από 200 IU/L

    Συμφορητική καρδιακή ανεπάρκεια

    Συμπιεστική περικαρδίτιδα

    Απόφραξη κάτω κοίλης φλέβας

    Σύνδρομο Budd-Chiari

    Κίρρωση

    Νεφρωσικό σύνδρομο

    Υποαλβουμιναιμία

    Εξίδρωμα

    Πρωτεϊνη μεγαλύτερη από 2 gr/dl

    Γαλακτική δεϋδρογενάση μεγαλύτερη από 200 IU/L

    Πολυμορφοπύρηνα περισσότερα από 200 mm3

    Νεοπλάσματα

    Φυματίωση

    Παγκρεατίτιδα

    Μυξοίδημα

    Αγγειίτιδα

    Σε κίρρωση του ήπατος με ασκίτη

    Πρέπει να διεξάγεται γενική αίματος, βασικό μεταβολικό προφίλ, ηπατικά ένζυμα και πήξη. Οι περισσότεροι ειδικοί συστήνουν να γίνει μια διαγνωστική παρακέντηση εάν ο ασκίτης είναι νέος ή αν το άτομο με ασκίτη εισάγεται στο νοσοκομείο. Το υγρό στη συνέχεια εξετάζεται για τη συνολική εμφάνιση, το επίπεδο πρωτεΐνης, την αλβουμίνη και τον αριθμό των κυττάρων (ερυθρά και λευκά). Επιπρόσθετες δοκιμές θα πραγματοποιηθούν εάν υποδειχθεί, όπως μικροβιολογική καλλιέργεια, χρώση Gram και κυτταρολογική.

    Ο λόγος αλβουμίνης ορού-ασκίτη είναι καθοριστική για να βρεθούν οι αιτίες του ασκίτη. Μια υψηλή τιμή (> 1,1 g / dL) υποδεικνύει ότι ο ασκίτης οφείλεται σε πυλαία υπέρταση. Μία χαμηλή τιμή (<1,1 g / dL) υποδηλώνει ασκίτη μη πυλαίας υπέρτασης.

    Ταξινόμηση του ασκίτη

    Βαθμός 1: ήπιος, ορατός μόνο σε υπερήχους και CT

    Βαθμός 2: ανιχνεύσιμος με κλινική εξέταση

    Βαθμός 3: άμεσα ορατός, και επιβεβαιώνεται με τη δοκιμή υγρού κύματος

    Παθοφυσιολογία ασκίτη

    Το διίδρωμα είναι αποτέλεσμα αυξημένης πίεσης στην πυλαία φλέβα (> 8 mmHg, συνήθως, γύρω στα 20 mmHg), π.χ. λόγω  κίρρωσης, ενώ τα εξιδρώματα παρατηρούνται λόγω φλεγμονής ή κακοήθειας, είναι υψηλά σε πρωτεΐνη και γαλακτική αφυδρογονάση και έχουν χαμηλό pH (<7,30), χαμηλό επίπεδο γλυκόζης και περισσότερα λευκά αιμοσφαίρια. Τα διιδρώματα έχουν χαμηλή πρωτεΐνη (<30 g / L), χαμηλή LDH, υψηλό pΗ, φυσιολογική γλυκόζη και λιγότερα από 1 λευκά κύτταρα ανά 1000 mm3. Κλινικά, το πιο χρήσιμο μέτρο είναι η διαφορά μεταξύ των συγκεντρώσεων λευκωματίνης ορού και ασκιτικού υγρού. Μια διαφορά μικρότερη από 1 g / dl (10 g / L) συνεπάγεται εξίδρωμα.

    Η συλλογή του υγρού μέσα στην κοιλιακή χώρα οδηγεί σε επιπρόσθετη κατακράτηση υγρών από τα νεφρά λόγω διεγερτικής επίδρασης στις ορμόνες πίεσης του αίματος, κυρίως, στην αλδοστερόνη. Το συμπαθητικό νευρικό σύστημα ενεργοποιείται, επίσης και η παραγωγή ρενίνης αυξάνεται λόγω μειωμένης αιμάτωσης των νεφρών. Η ακραία διάσπαση της νεφρικής ροής αίματος μπορεί να οδηγήσει σε ηπατονεφρικό σύνδρομο. Άλλες επιπλοκές του ασκίτη είναι η αυτόματη βακτηριακή περιτονίτιδα, λόγω μειωμένων αντιβακτηριακών παραγόντων στο ασκτικό υγρό, όπως το συμπλήρωμα.

    Θεραπεία ασκίτη

    Για ασκίτη με οίδημα

    Περιορισμός άλατος και διουρητικά, συνήθως, προκαλούν διούρηση.

    Περιορισμός νατρίου.

    Περιορισμός νερού όταν τα επίπεδα νατρίου του ορού πέσουν κάτω από 130 mEq/L.

    Η μέγιστη απώλεια νερού υπολογίζεται σε 2.5 Kg/ημέρα.

    Για ασκίτη χωρίς οίδημα

    Περιορισμός νατρίου και νερού και διουρητικά.

    Μέγιστη απώλεια 1 Kg/ημέρα.

    Ασκίτης που αυξάνεται ή δεν απαντά στη θεραπεία

    Λαμβάνεται δείγμα νατρίου ούρων για να αναγνωρισθεί η αντίδραση.

    Παρακέντηση έως 10 λίτρα εάν είναι αυξημένη η ουρία ή η κρεατινίνη, αντικατάσταση της αλβουμίνης ενδοφλέβια, για κάθε 10 gr/Lt που μετακινείται.

    Σε χρόνιες περιπτώσεις τοποθετείται φλεβοπεριτοναϊκή επικοινωνία ή σφαγιτιδο ενδοηπατική πυλαία επικοινωνία-TIPS. Η TIPS είναι πιο αποτελεσματική στην απομάκρυνση του ασκίτη σε σύγκριση με την παρακέντηση ... ωστόσο, τα άτομα με TIPS αναπτύσσουν ηπατική εγκεφαλοπάθεια σημαντικά πιο συχνά.

    Τα διουρητικά

    Σπιρονολακτόνη 100-300 mg/ημέρα από το στόμα σε μια δόση για την κίρρωση και φουροσεμίδη 40-120 mg/ημέρα για τις άλλες αιτιολογίες. Έτσι, γίνεται καθαρή απώλεια νατρίου στα ούρα.

    Κλάσμα νατρίου σε mEq/L x εκτιμώμενη αποβολή ούρων (1 L) πρέπει να ισούται με την εκτιμώμενη διαιτητική πρόσληψη νατρίου. Πρέπει να γίνεται μέτρηση ηλεκτρολυτών. Γίνεται έλεγχος για μεταβολές στο διανοητικό επίπεδο, ολιγουρία, αζωθαιμία και υπερκαλιαιμία, για σημεία εξάντλησης, εγκεφαλοπάθεια και νεφρική ανεπάρκεια. Όταν χορηγείται σπιρονολακτόνη δεν χορηγούνται συμπληρώματα καλίου.

    Η σπιρονολακτόνη  είναι το φάρμακο επιλογής, επειδή εμποδίζει τον υποδοχέα αλδοστερόνης στο σωληνάριο συλλογής. Το επίπεδο του καλίου στον ορό και η νεφρική λειτουργία θα πρέπει να παρακολουθούνται στενά.

    Παρακολούθηση της διούρησης: Η διούρηση παρακολουθείται με ζύγισμα του ατόμου καθημερινά. Ο στόχος είναι η απώλεια βάρους όχι μεγαλύτερης από 1,0 kg / ημέρα για άτομα με ασκίτη και περιφερικό οίδημα και όχι περισσότερο από 0,5 kg / ημέρα για άτομα με ασκίτη μόνο. Ελέγχεται και η συγκέντρωση νατρίου στα ούρα. Η δοσολογία αυξάνεται έως ότου εμφανιστεί αρνητική ισορροπία νατρίου. Μια τυχαία αναλογία νατρίου προς κάλιο ούρων > 1 δείχνει 90% ευαισθησία στην πρόβλεψη του αρνητικού ισοζυγίου (> 78-mmol / ημέρα απέκκριση νατρίου).

    Διουρητική αντοχή: Η διουρητική αντίσταση μπορεί να προβλεφθεί με χορήγηση ενδοφλέβιας φουροσεμίδης 80 mg μετά από 3 ημέρες χωρίς διουρητικά και με δίαιτα νατρίου 80 mEq ημερησίως / ημέρα. Η απέκκριση νατρίου ούρων σε διάστημα 8 ωρών <50 mEq / 8 ώρες προβλέπει αντίσταση.

    Εάν το άτομο παρουσιάζει αντίσταση ή κακή ανταπόκριση στη θεραπεία με διουρητικά, μπορεί να χρειαστεί υπερδιήθηση ή υδραφαίρεση, για να επιτευχθεί επαρκής έλεγχος της κατακράτησης υγρών και της συμφόρησης. Η χρήση τέτοιων μηχανικών μεθόδων απομάκρυνσης υγρών μπορεί να παράγει σημαντικά κλινικά οφέλη σε άτομα με διουρητική αντοχή και μπορεί να αποκαταστήσει την ανταπόκριση σε συμβατικές δόσεις διουρητικών.

    Η υπερβολική διούρηση μπορεί να οδηγήσει σε υποκαλιαιμία χειρότερη της ηπατικής εγκεφαλοπάθειας, ενδοαγγειακή εξάντληση όγκου, αζωθαιμία και νεφρική ανεπάρκεια.

    ascites 2

    Παρακέντηση

    Σε εκείνους με σοβαρό ασκίτη, υπό τάση, μπορεί να χρειαστεί θεραπευτική παρακέντηση. Καθώς, αυτό μπορεί να καταστρέφει τα επίπεδα αλβουμίνης ορού στο αίμα, η αλβουμίνη γενικά χορηγείται ενδοφλέβια σε αναλογία με την ποσότητα του ασκίτη που έχει αφαιρεθεί.

    Χειρουργική επέμβαση

    Ο ασκίτης που είναι ανθεκτικός στην ιατρική θεραπεία θεωρείται μια ένδειξη για μεταμόσχευση ήπατος. 

    Ο εξιδρωτικός ασκίτης γενικά δεν αποκρίνεται στον χειρισμό της ισορροπίας του άλατος ή της διουρητικής θεραπείας. Η επαναλαμβανόμενη παρακέντηση και η θεραπεία της υποκείμενης αιτίας είναι ο βασικός άξονας της θεραπείας.

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τον ασκίτη

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τον ασκίτη

    ascites 5

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό

    Διαβάστε, επίσης,

    Σε τι χρησιμεύει το συκώτι

    Ο καρκίνος ωοθηκών θεραπεύεται

    Ανεπάρκεια τριγλώχινας

    Στένωση τριγλώχινας

    Σύνδρομο Pickwick

    Τι είναι το μυξοίδημα

    Κίρρωση του ήπατος

    Οξεία ηπατική ανεπάρκεια

    Μεσοθηλίωμα

    Ιογενείς ηπατίτιδες

    Φιλαρίαση

    Φυματιώδης περιτονίτιδα

    Ηπατονεφρικό σύνδρομο

    Ο ασθενής με δύσπνοια στα επείγοντα

    Ψευδοκύστη του παγκρέατος

    Χυλώδης ασκίτης

    Η ανάλυση του ασκιτικού υγρού

    Οι αιτίες απώλειας βάρους

    Πότε επιβάλλεται αυστηρά δίαιτα στο αλάτι και πότε ελαστική

    Παρακέντηση ασκιτικού υγρού

    Παρακέντηση υπεζωκότα

    Ηωσινοφιλική γαστρεντερίτιδα

    Καρκίνος ήπατος

    Καρκίνος παγκρέατος

    Καρκίνος ωοθηκών

    www.emedi.gr

     

  • Μαστοειδίτιδα Μαστοειδίτιδα

    Μαστοειδίτιδα είναι η φλεγμονή των μαστοειδών κυψελών

    Η μαστοειδίτις είναι το αποτέλεσμα μιας λοίμωξης που εκτείνεται στο κρανίο πίσω από το αυτί. Συγκεκριμένα, είναι μια φλεγμονή της επένδυσης του βλεννογόνου του μαστοειδούς άντρου και του συστήματος των μαστοειδών κυττάρων του αέρα μέσα στο μαστοειδές σύστημα.

    Το μαστοειδές οστό είναι το τμήμα του κροταφικού οστού του κρανίου που βρίσκεται πίσω από το αυτί και περιέχει ανοικτούς χώρους που περιέχουν αέρα. 

    Η μαστοειδίτιδα προκαλείται, συνήθως, από την οξεία μέση ωτίτιδα (λοίμωξη μεσαίου ωτός) και εμφανίζεται στα παιδιά. Η λοίμωξη μπορεί να εξαπλωθεί στις περιβάλλοντες δομές, συμπεριλαμβανομένου του εγκεφάλου, προκαλώντας σοβαρές επιπλοκές. 

    Η επίπτωση της μαστοειδίτιδας είναι αρκετά χαμηλή, περίπου 0,004%, αν και είναι υψηλότερη στις αναπτυσσόμενες χώρες. Η κατάσταση συχνότερα επηρεάζει τα παιδιά ηλικίας από δύο έως δεκατριών μηνών, όταν εμφανίζονται συχνότερα οι μολύνσεις των αυτιών. Επηρεάζεται και η μέση ηλικία. Τα αρσενικά και τα θηλυκά επηρεάζονται εξίσου.

    Τύποι μαστοειδίτιδας

    Οξεία Μαστοειδίτιδα: Οξεία πυώδης φλεγμονή, επιπλοκή της οξείας μέσης ωτίτιδας.

    Χρόνια μαστοειδίτιδα: Σχετίζεται με το χολοστεάτωμα και με χρόνια πάθηση του αυτιού.

    Συμφυτική μαστοειδίτιδα.

    Υποξεία μαστοειδίτιδα.

    Σύνδρομο Gradenigo: με παράλυση της 6ης συζυγίας, ωτόρροια και οπισθοκογχικός πόνος.

    Οξεία λιθοειδίτιδα.

    Τα συμπτώματα της μαστοειδίτιδας είναι πόνος, ευαισθησία και οίδημα στην περιοχή του μαστοειδούς οστού. Μπορεί να υπάρχει πόνος στο αυτί και η περιοχή του αυτιού και του μαστοειδούς μπορεί να είναι κόκκινη (ερυθηματώδης). Πυρετός ή πονοκεφάλοι μπορεί, επίσης, να είναι παρόντες. Τα βρέφη εμφανίζουν, συνήθως, μη ειδικά συμπτώματα, όπως ανορεξία, διάρροια ή ευερεθιστότητα. Η αποστράγγιση από το αυτί συμβαίνει σε πιο σοβαρές περιπτώσεις, με καφέ έκκριση στη μαξιλαροθήκη κατά το ξύπνημα. 

    Σημεία και συμπτώματα μαστοειδίτιδας

    Ωταλγία

    Προβολή και ερυθρότητα της τυμπανικής μεμβράνης

    Οπισθοωτιαία διόγκωση και μάζα

    Οπισθοωτιαίο ερύθημα

    Οπισθοωτιαία ευαισθησία

    Απώθηση του πτερυγίου του ωτός

    Πυρετός

    Αύξηση λευκών αιμοσφαιρίων

    Θολερότητα των μαστοειδών κυψελών στις ακτινογραφίες

    Συλλογή πύου στο μέσο αυτί και τις μαστοειδείς κυψέλες με ή χωρίς καταστροφή της αρχιτεκτονικής των οστών

    Πιθανή ωτόρροια σε διάτρηση του τυμπάνου

    Υποπεριοστικό απόστημα

    Αίτια μαστοειδίτιδας

    Οξεία μέση ωτίτιδα

    Ατελώς θεραπευθείσα μέση πυώδης ωτίτιδα

    Χολοστεάτωμα

    Απόφραξη του αποχετευτικού συστήματος των μαστοειδών κυψελών

    Παράγοντες κινδύνου μαστοειδίτιδας

    Χολοστεάτωμα

    Υποτροπιάζουσα οξεία μέση ωτίτιδα

    Ανοσοκαταστολή

    Διαφορική διάγνωση μαστοειδίτιδας

    Οπισθοωτιαία φλεγμονώδης αδενοπάθεια

    Βαριά εξωτερική ωτίτιδα

    Οπισθοωτιαία κυτταρίτιδα

    Καλοήθης νεοπλασία, όπως ανευρυσματική οστική κύστη, ινώδης δυσπλασία

    Κακόηθες νεόπλασμα: ραβδομυοσάρκωμα

    Διάγνωση μαστοειδίτιδας

    Γενική αίματος και τύπος που δείχνει λευκοκυττάρωση

    Η διάγνωση της μαστοειδίτιδας γίνεται βάσει του ιατρικού ιστορικού και της φυσικής εξέτασης. Οι μελέτες απεικόνισης παρέχουν πρόσθετες πληροφορίες. Η πρότυπη μέθοδος διάγνωσης είναι μέσω της σάρωσης με μαγνητική τομογραφία.

    Παθολογοανατομικά ευρήματα μαστοειδίτιδας

    Φλεγμονώδης ιστός στις μαστοειδείς κυψέλες

    Κοκκιωματώδης ιστός

    Οστεϊτιδα

    Γίνεται ακοόγραμμα

    Απεικονιστικές εξετάσεις για τη μαστοειδίτιδα

    Ακτινογραφίες μαστοειδών που δείχνουν θολερότητα μαστοειδών κυψελών

    Αξονική τομογραφία ή καλύτερα μαγνητική τομογραφία μαστοειδών κυψελών

    Παθοφυσιολογία μαστοειδίτιδας

    Τα βακτηρίδια απλώνονται από το μέσο αυτί στα μαστοειδή κύτταρα, όπου η φλεγμονή προκαλεί βλάβη στις οστικές δομές. Ο Streptococcus pneumoniae, ο Streptococcus pyogenes, ο Staphylococcus aureus, o Haemophilus influenzae και η Moraxella catarrhalis είναι οι συνηθέστεροι οργανισμοί που παρατηρούνται σε οξεία μαστοειδίτιδα. Οι οργανισμοί που σπάνια βρίσκονται είναι η Pseudomonas aeruginosa και άλλοι Gram-αρνητικοί αερόβιοι βακίλλοι και αναερόβια βακτήρια. Η P. aeruginosa, τα Enterobacteriaceae, S. aureus και αναερόβια βακτηρίδια (Prevotella, Bacteroides, Fusobacterium και Peptostreptococcus spp.) Είναι τα πιο κοινά προϊόντα  στη χρόνια μαστοειδίτιδα. Σπανίως, το είδος Mycobacterium μπορεί επίσης να προκαλέσει τη μόλυνση.

    Η μαστοειδίτιδα προκαλείται από το χολοστεάτωμα, το οποίο είναι ένας σάκος κερατινοποιητικού πλακώδους επιθηλίου στο μέσο αυτί που συνήθως προκύπτει από επαναλαμβανόμενες λοιμώξεις του μέσου ωτός. Εάν αφεθεί χωρίς θεραπεία, το χολοστεάτωμα μπορεί να προκαλέσει μαστοειδίτιδα, καθώς και άλλες επιπλοκές.

    mastoeiditis 4

    Θεραπεία μαστοειδίτιδας

    Προφύλαξη του αυτιού από υγρά

    Συχνός καθαρισμός του ακουστικού πόρου υπό μικροσκοπικό έλεγχο για την εξίσωση της πίεσης, τη διαβατότητα του σωληναρίου αερισμού και επαρκή παροχέτευση του μέσου ωτός

    Μυριγγοτομή και τοποθέτηση σωληναρίου αερισμού

    Λήψη υλικού για καλλιέργειες κατά τη μυριγγοτομή  

    Ενδοφλέβια αντιμικροβιακά για την αντιμετώπιση των πιο συχνών μικροβίων

    Σε υποπεριοριστικό απόστημα θα πρέπει να γίνει παρακέντηση, διάνοιξη και παροχέτευση του αποστήματος

    Η μαστοειδεκτομή εκτελείται στους ασθενείς που δεν ανταποκρίνεται στα παραπάνω μέτρα σε 18-72 ώρες ή σε αυτούς που παρουσιάζουν μηνιγγικές ή ενδοκρανιακές επιπλοκές

    Μετά από την τοποθέτηση σωληναρίου αερισμού χρησιμοποιούνται, επίσης, αντιμικροβιακές σταγόνες, τοπικά.

    Οι περισσότερες λοιμώξεις του αυτιού εμφανίζονται στα βρέφη, καθώς, οι ευσταχιανοί σωλήνες δεν είναι πλήρως ανεπτυγμένοι και δεν αποστραγγίζονται εύκολα.

    Η θεραπεία της μαστοειδίτιδας περιλαμβάνει τη χορήγηση ενδοφλέβιων αντιβιοτικών. Αρχικά, δίνονται αντιβιοτικά ευρέως φάσματος, όπως η κεφτριαξόνη. Μόλις βγουν τα αποτελέσματα της καλλιέργειας μπορεί να χορηγηθούν πιο ειδικά αντιβιοτικά για τα αερόβια και αναερόβια βακτηρίδια. Μπορεί να χρειαστεί να γίνουν χειρουργικές επεμβάσεις, όπως μυρυοτομή, η μικρή τομή στην τυμπανική μεμβράνη (τύμπανο) και η εισαγωγή ενός σωλήνα τυμπανοστομίας στο τύμπανο και γίνεται αποστράγγιση του πύου από το μέσο αυτί, συμβάλλοντας στη θεραπεία της λοίμωξης. Ο σωλήνας πέφτει αυτόματα μετά από μερικές εβδομάδες έως μήνες, και η τομή θεραπεύεται φυσικά. Εάν υπάρχουν επιπλοκές ή η μαστοειδίτιδα δεν ανταποκρίνεται στις παραπάνω θεραπείες, μπορεί να χρειαστεί να εκτελεστεί μαστοειδεκτομή: μια διαδικασία στην οποία ένα τμήμα του οστού απομακρύνεται και η μόλυνση αποστραγγίζεται.

    Χορηγούνται αντιβιοτικά κατά των πιο κοινών μικροργανισμών, όπως β-αιμολυτικός στρεπτόκοκκος της ομάδας Α, σταφυλόκοκκος πνευμονίας και αιμόφιλος ινφλουέντζας.

    Σε ασθενείς με χολοστεάτωμα χορηγούνται αντιβιοτικά για πρωτέα, βακτηρίδια και S. Aureus και ψευδομονάδες.

    Σε ενήλικες χορηγείται ενδοφλέβια αμπικιλλίνη σε δόση 2 gr κάθε 6 ώρες ή αμπικιλλίνη/σουλφακτάμη ή κεφουροξίμη (750 mg) κάθε 8 ώρες. Σε παιδιά χορηγείται αμπικιλλίνη (100-200mg/kg την ημέρα διαiρεμένα κάθε 6 ώρες ή κεφουροξίμη 750 mg κάθε 8 ώρες.

    Επίσης, τοποθετούνται σταγόνες τοπικά, όπως, κορτισπορίνη, ωτικές σταγόνες, γενταμυκίνη και οφθαλμικό διάλυμα.

    Τέλος, μπορεί να χορηγηθούν αντιβιοτικά από το στόμα, όπως αμοξυκιλλίνη/κλαβουναλικό.

    Πρόγνωση μαστοειδίτιδας

    Με την άμεση θεραπεία, είναι δυνατό να θεραπευθεί η μαστοειδίτιδα. Η αναζήτηση ιατρικής φροντίδας πρώιμα στην έναρξη της νόσου είναι σημαντική. Ωστόσο, είναι δύσκολο για τα αντιβιοτικά να διεισδύσουν στο εσωτερικό των μαστοειδών οστών και έτσι μπορεί να μην είναι εύκολο να θεραπευτεί η λοίμωξη και μπορεί να υποτροπιάσει.

    Η μαστοειδίτιδα έχει πολλές πιθανές επιπλοκές και όλες συνδέονται με τη μόλυνση που μεταδίδεται στις γύρω δομές.

    Η απώλεια ακοής είναι πιθανή ή μπορεί να εμφανιστεί φλεγμονή του λαβυρίνθου του εσωτερικού αυτιού (λαβυρινθίτιδα), προκαλώντας ίλιγγο και μπορεί να αναπτυχθεί δακτύλιος αυτιού μαζί με την απώλεια ακοής, καθιστώντας πιο δύσκολη την επικοινωνία.

    Η λοίμωξη μπορεί, επίσης, να εξαπλωθεί στο νεύρο του προσώπου (κρανιακό νεύρο VII), προκαλώντας παράλυση του προσωπικού νεύρου, προκαλώντας αδυναμία ή παράλυση ορισμένων μυών έκφρασης του προσώπου, στην ίδια πλευρά του προσώπου.

    Άλλες επιπλοκές περιλαμβάνουν το απόστημα του Bezold, ένα απόστημα (μια συγκέντρωση πύου που περιβάλλεται από φλεγμονώδη ιστό) πίσω από τον στερνοκλειδομαστοειδή μυ του λαιμού ή ένα υποπεριτόναιο απόστημα μεταξύ του περιστόρθου και του μαστοειδούς οστού (με αποτέλεσμα την τυπική εμφάνιση ενός προεξέχοντος αυτιού).

    Σοβαρές επιπλοκές προκύπτουν εάν η μόλυνση εξαπλωθεί στον εγκέφαλο. Αυτές περιλαμβάνουν τη μηνιγγίτιδα (φλεγμονή των προστατευτικών μεμβρανών που περιβάλλουν τον εγκέφαλο), επισκληρίδιο απόστημα (απόστημα μεταξύ του κρανίου και της εξωτερικής μεμβράνης του εγκεφάλου), θρομβοφλεβίτιδα φλεβωδών κόλπων εγκεφάλου (φλεγμονή των φλεβικών δομών του εγκεφάλου) ή απόστημα του εγκεφάλου. 

    Μετεγχειρητικά γίνεται ακοόγραμμα μετά την υποχώρηση της οξείας φάσης.

    Πρόληψη μαστοειδίτιδας

    Θεραπεία οξείας μέσης ωτίτιδας.

    Αντιμετώπιση της χρόνιας δυσλειτουργίας της ευσταχιανής σάλπιγγας με σωληνάρια αερισμού.

    Πρώιμη διάγνωση χολοστεατώματος.

    Επιπλοκές μαστοειδίτιδας

    Υποπεριοστικό απόστημα

    Σύνδρομο Gradenigo με παράλυση της 6ης συζυγίας, ωτόρροια και οπισθοκογχικός πόνος

    Απόστηματου Bezold

    Θρόμβωση σιγμοειδούς κόλπου

    Μηνιγγίτιδα

    Ενδοκράνιο απόστημα

    Επισκληρίδιο απόστημα

    Υποσκληρίδιο απόστημα

    Παρεγχυματικό απόστημα

    Σε βαρυκοϊα αγωγιμότητας μπορεί να χρειαστεί χειρουργική αποκατάσταση

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τη μαστοειδίτιδα

    Πατήστε, εδώ,για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τη μαστοειδίτιδα

    mastoeiditis 3

     

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό

    Διαβάστε, επίσης,

    Η λαβυρινθίτιδα

    Μηνιγγίτιδα

    Νευροαισθητήριος βαρυκοΐα

    Μέση ωτίτιδα

    Οξεία μαστοειδίτιδα

    www.emedi.gr

     

     

     

  • Χρήσιμες ιατρικές συνταγές με καρυοφύλλι Χρήσιμες ιατρικές συνταγές με καρυοφύλλι

    Τα οφέλη στην υγεία από το γέον ή γκέο ή καρυοφύλλι

     

    Το γέον το ετερόκαρπο ή Geum heterocarpum ή καρυοφύλλι ή λαχανίδα ή Orthurus heterocarpus και το γκέο το αστικό ή Geum urbanum ανήκουν στην οικογένεια των Ροδίδων.

    Υπάρχουν και άλλα υποείδη.

    Το γέον το ετερόκαρπο ή Geum heterocarpum ή καρυοφύλλι ή λαχανίδα ή Orthurus heterocarpus είναι φυτό με πολυετές ρίζωμα και βλαστό που μπορεί να φθάσει τα 60 εκατοστά.

    Τα φύλλα της βάσης είναι λυροειδή, ενώ εκείνα του βλαστού είναι μικρότερα, πολύμορφα κι οδοντωτά. Τα άνθη του είναι πρασινοκίτρινα, μικρά και βρίσκονται στην άκρη των διχοτομημένων βλαστών του.

    Το γέον το αστικό ή Geum urbanum είναι μονοετές λυγερό χόρτο κι έχει φύλλα σχιστά σε 3 λοβούς και άνθη με διπλό κάλυκα. Η ρίζα του έχει χρώμα βιολετί εσωτερικά και όταν τριφτεί στα δάκτυλα δυνατά μυρίζει, όπως τα γαρίφαλα. Οι ρίζες μετά το στέγνωμα παίρνουν το χαρακτηριστικό άρωμα του γαρίφαλου, χάρη σε ένα πικρό γλουκονικό συστατικό τη geine που αποσυντίθεται απελευθερώνοντας ευγενόλη που έχει αντισηπτική κι ελαφρώς αναισθητική δράση.

    Ανθίζει την άνοιξη στη σκιά των δένδρων.

    geum 2

    Χρήσιμα μέρη του γκέου

    Ολόκληρο το φυτό και η κεντρική ρίζα του, που είναι καφέ εξωτερικά και άσπρη ή κοκκινωπή εσωτερικά.

    Δραστικές ουσίες γκέου

    Η ρίζα του περιέχει αιθέριο λάδι με ευγενόλη, η οποία δίδει στη ρίζα τη χαρακτηριστική μυρωδιά του γαρίφαλου, δεψικά υλικά και φλαβονοειδή.

    Τη ρίζα τη μαζεύετε το φθινόπωρο και τη στεγνώνετε σε χαμηλή θερμοκρασία στο φούρνο, για να κρατήσει το άρωμά της, το οποίο χάνεται σε ένα έτος σιγά σιγά.

    geum 4

    Ιδιότητες κι ενδείξεις γκέου

    Το γκέο είναι πικρό στη γεύση.

    Έχει αντιφλεγμονώδεις, αιμοστατικές, στυπτικές και τονωτικές ιδιότητες.

    Χρησιμοποιείται για τον πυρετό, τους κολικούς των εντέρων, τη διάρροια, τη δυσεντερία, σε προβλήματα του κυκλοφορικού συστήματος, σε παθήσεις του συκωτιού, σε ατονία του γαστρεντερικού συστήματος, σε εξάντληση και νευρική κατάπτωση.

    Η ρίζα του συστήνεται σε παθήσεις του γαστρεντερικού συστήματος, για ενδυνάμωση του στομάχου, σε εμπύρετες καταστάσεις και για ενίσχυση της λειτουργίας του συκωτιού.

    Εξωτερικά χρησιμοποείται σε γαργάρες στις ασθένειες ούλων. Επίσης, χρησιμοποιείται υπό τη μορφή μπάνιων για τις αιμορροϊδες και τις δερματικές παθήσεις.

    Χρήσιμες ιατρικές συνταγές με γκέο

    Έγχυμα

    Βάζετε 2 κουταλάκια του καφέ σε τρία ποτήρια καυτό νερό, αφήνετε για λίγο, σουρώνετε και πίνετε το υγρό κατά τη διάρκεια μιας ημέρας. Αυτό το έγχυμα χρησιμοποιείται και εξωτερικά.

    Αφέψημα

    Βράζετε για λίγα λεπτά 40 γραμμάρια ρίζας σε 1 λίτρο νερό, το αφήνετε λίγο, σουρώνετε και πίνετε 3 φλιτζάνια την ημέρα.

    Βάμμα

    Αφήνετε 50 γραμμάρια ρίζας και φυτού ψιλοκομμένο σε 1 λίτρο καθαρό οινόπνευμα για 10 ημέρες, σουρώνετε και φυλάτε το υγρό. Παίρνετε 30 σταγόνες πριν από κάθε φαγητό.

    Κρασί

    Αφήνετε 50 γραμμάρια ρίζας και φυτού σε 1 λίτρο καλό κρασί για οκτώ ημέρες, σουρώνετε και φυλάτε το κρασί και παίρνετε 3 ποτηράκια του λικέρ την ημέρα.. Μπορείτε να βράσετε το φυτό στο κρασί, να το σουρώσετε και να το φυλάξετε. Το τονωτικό και αρωματικό αυτό κρασί κάνει καλό στην καρδιά, καθαρίζει τα μάτια, τη μύτη, το μυαλό.

    Τα καλύτερα βότανα για να έχετε την υγεία σας

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα βότανα για την υγεία σας

    Geum 3

    Διαβάστε, επίσης,

    Χρήσιμες ιατρικές συνταγές με Στελλάρια

    Αθανασία η βαλσαμώδης

    Να χρησιμοποιείτε ριγανέλαιο σαν αντιβακτηριακό

    Τα καλύτερα βότανα για τους πόνους της φλεγμονής

    Ιατρικές συνταγές με γαρίφαλα

    Μαλοτήρα

    www.emedi.gr

     

  • Σορβικό κάλιο Σορβικό κάλιο

    Το σορβικό κάλιο είναι πρόσθετο τροφίμων

     

    Το σορβικό κάλιο, E202, έχει μοριακή μάζα 150,218 g, είναι λευκό κρυσταλλικό, και είναι άλας με χημικό τύπο CH3CH = CH-CH = CH-C02K.

    Πρόκειται για ένα λευκό άλας το οποίο είναι πολύ διαλυτό στο νερό (58,2% στους 20 ° C).

    Χρησιμοποιείται, κυρίως, ως συντηρητικό τροφίμων (αριθμός E 202).

    Το σορβικό κάλιο είναι αποτελεσματικό σε ποικίλες εφαρμογές, όπως τρόφιμα, κρασί και προϊόντα προσωπικής φροντίδας.

    Ενώ το σορβικό οξύ απαντάται φυσικά σε ορισμένα μούρα, σχεδόν όλη η παραγωγή σορβικού οξέος στον κόσμο, από την οποία προέρχεται το σορβικό κάλιο, παράγεται συνθετικά.

    Επιτρέπεται σε ορισμένες τροφές και σε μερικά κρασιά, αλλά σε περιορισμένη ποσότητα.

    Το σορβικό κάλιο παράγεται βιομηχανικά εξουδετερώνοντας το σορβικό οξύ με υδροξείδιο του καλίου.

     

    sorviko 1

    Το σορβικό κάλιο χρησιμοποιείται για την παρεμπόδιση των ζυμών σε πολλά τρόφιμα, όπως το τυρί, το κρασί, το γιαούρτι, τα αποξηραμένα κρέατα, το μηλίτη, τα επανυδατωμένα φρούτα, τα αναψυκτικά, τα φρούτα και τα ψητά. Χρησιμοποιείται στην προετοιμασία μιλκσέικ που σερβίρονται από εστιατόρια fast food, όπως, τα McDonald's. Υπάρχει σαν συστατικό σε αποξηραμένα φρούτα. Επιπλέον, τα φυτικά συμπληρώματα περιέχουν, γενικά, σορβικό κάλιο, το οποίο δρα για την πρόληψη μούχλας και μικροβίων και για την αύξηση της διάρκειας ζωής.

    Επίσης, χρησιμοποιείται σε πολλά προϊόντα προσωπικής φροντίδας για την παρεμπόδιση της ανάπτυξης μικροοργανισμών.

    Μερικοί κατασκευαστές χρησιμοποιούν αυτό το συντηρητικό ως υποκατάστατο για τα parabens. 

    Το σορβικό κάλιο μειώνει το γαστρικό φορτίο των παθογόνων βακτηριδίων.

    Επίσης, ως "σταθεροποιητής κρασιού", το σορβικό κάλιο παράγει σορβικό οξύ όταν προστίθεται στο κρασί. Εξυπηρετεί δύο σκοπούς. Όταν έχει σταματήσει η ενεργή ζύμωση και ο οίνος έχει εκκολαφθεί για τον τελικό χρόνο μετά την εκκαθάριση, το σορβικό κάλιο καθιστά την τυχόν επιβιώσιμη ζύμη ανίκανη να πολλαπλασιαστεί. Η ζύμη που ζει εκείνη τη στιγμή μπορεί να συνεχίσει να ζυμώνει οποιαδήποτε υπολειμματική ζάχαρη σε CO2 και αλκοόλ, αλλά με το σορβικό κάλιο δεν θα υπάρχει νέα ζύμη για να προκαλέσει μελλοντική ζύμωση.  Χρησιμοποιείται, κυρίως, σε γλυκά κρασιά, αφρώδεις οίνους και μηλίτες, αλλά μπορεί να προστεθεί και στους επιτραπέζιους οίνους, οι οποίοι παρουσιάζουν δυσκολίες διατήρησης.

    sorviko 4

    Σε καθαρή μορφή, το σορβικό κάλιο είναι ερεθιστικό για το δέρμα, τα μάτια και το αναπνευστικό σύστημα. Συγκεντρώσεις μέχρι 0,5% δεν είναι σημαντικά ερεθιστικές για το δέρμα.

    Ως πρόσθετο τροφίμων, το σορβικό κάλιο χρησιμοποιείται ως συντηρητικό σε συγκεντρώσεις 0,025% έως 0,1%, οι οποίες σε μια δόση των 100 g δίνουν μια πρόσληψη 25 mg έως 100 mg. Δεν επιτρέπεται περισσότερο από 0,1% σε βούτυρα, ζελέ, κονσέρβες και συναφή προϊόντα φρούτων.

    Μέχρι το 0,4% υπάρχει σε τουρσιά με χαμηλή περιεκτικότητα σε άλατα, που έχουν υποστεί ζύμωση με φυσικό τρόπο και όταν συνδυάζεται με χλωριούχο ασβέστιο, 0,2% δημιουργεί ποτά ποιότητας καλής ποιότητας. Το σορβικό κάλιο έχει περίπου το 74% της αντιμικροβιακής δραστικότητας του σορβικού οξέος. Όταν υπολογίζεται ως σορβικό οξύ, επιτρέπεται 0,3% σε "ψυχρή τυποποιημένη τροφή". Το ανώτερο όριο του pH για την αποτελεσματικότητα είναι 6,5. 

    Η μέγιστη αποδεκτή ημερήσια πρόσληψη για κατανάλωση από τον άνθρωπο είναι 25 mg / kg ή 1750 mg ημερησίως για έναν μέσο ενήλικα (70 kg), δηλαδή η αποδεκτή ημερήσια πρόσληψη είναι 0,25 χλγρ ανά κιλό βάρους σώματος. Προσφέρει 26,1 χλγρ κάλιο ανά 100 χλγρ.

    Υπό ορισμένες συνθήκες, ιδιαίτερα σε υψηλές συγκεντρώσεις ή όταν συνδυάζεται με νιτρώδη άλατα, το σορβικό κάλιο έχει γονιδιοτοξική δραστηριότητα.

    Τα καλύτερα υγιεινά τρόφιμα για την υγεία σας

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα καλύτερα τρόφιμα για την υγεία σας

    apple oven 2

    Διαβάστε, επίσης,

    Αλλεργία στο γλουταμινικό μονονάτριο

    Σας αρέσει το ωμό φαγητό;

    Υπερτροφές που πρέπει να καταναλώνετε με μέτρο

    Αλόννησος

    Γερμάνιο και Υγεία

    Η διατροφή και η άσκηση κατά τον θηλασμό

    Η μόδα στη διατροφή

    Κετογενική δίαιτα

    Γλουταμινικό οξύ

    Γλουταμινικό μονονάτριο

    Γιαπωνέζικη συνταγή για ανιγήρανση

    Σύνδρομο κινέζικου εστιατορίου

    Πώς να μαγειρεύετε το πιο υγιεινό ρύζι

    Γιαπωνέζικο πρωινό

    Να μην καταναλώνετε τρόφιμα με μαλτοδεξτρίνη

    Τα επικίνδυνα τεχνητά γλυκαντικά

    Οι ουσίες που λαμβάνουμε από τις τροφές

    Είναι όλα τα πρόσθετα τροφίμων ανθυγιεινά;

    Πρόσθετα τροφίμων

    Τα υποκατάστατα της ζάχαρης που πρέπει να αποφεύγετε

    Οστεάλευρο

    Σταματήστε να τρώτε επεξεργασμένα κρέατα

    www.emedi.gr