Κυριακή, 14 Δεκεμβρίου 2014 11:33

Βιοανάδραση ορθού

Γράφτηκε από την
Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(3 ψήφοι)

Πολύ καλή θεραπεία για την ακράτεια κοπράνων και τη δυσκοιλιότητα

Η βιοανάδραση ορθού είναι η επανεκπαίδευση των μυών που συμμετέχουν στην ένωση. Με ένα ειδικό μηχάνημα και ένα πρόγραμμα ασκήσεων, οι μύες διεγείρονται για να μπορέσουν να επαναλειτουργήσουν αποτελεσματικά.

Η δυσκοιλιότητα και η ακράτεια κοπράνων αντιμετωπίζονται με τροποποίηση των διατροφικών συνθηκών, καθαρτικά ή αντιδιαρροϊκά φάρμακα, ενώ η χειρουργική επέμβαση είναι ακραία επιλογή και δεν συνιστάται.

Η βιοανάδραση ορθού είναι η επανεκπαίδευση των μυών της κένωσης με τη βοήθεια ειδικού μηχανήματος και προγράμματος ασκήσεων κι έτσι οι μύες διεγείρονται για να μπορέσουν να επαναλειτουργήσουν. Επιπλέον, η αισθητικότητα και η αντιληπτικότητα του ορθού αυξάνουν σημαντικά κι έτσι ο ασθενής καταφέρνει να ελέγχει τη λειτουργία της αφόδευσης αποτελεσματικά.


Οι ασθενείς που είναι κατάλληλοι για βιοανάδραση ορθού είναι:

  • Οι ασθενείς με ακράτεια κοπράνων που οφείλεται σε νευρολογικές παθήσεις ή συστηματικά νοσήματα (π.χ. σακχαρώδης διαβήτης και σκλήρυνση κατά πλάκας) ή σε προβλήματα της σπονδυλικής στήλης, όπως κακώσεις από τροχαία και μηνιγγομυελοκήλη. Επίσης, κατάλληλοι είναι οι ασθενείς στους οποίους απέτυχε η επέμβαση για αιμορροϊδοπάθεια ή που έχουν κάνει επέμβαση για καρκίνο παχέος εντέρου ή έχουν λάβει ακτινοβολία για καρκίνο του προστάτη.
  • Οι ασθενείς με δυσκοιλιότητα λόγω δυσυνέργειας των μυών ιδιοπαθούς αιτιολογίας ή εξαιτίας χρόνιας χρήσης καθαρτικών, χαλαρού πυελικού εδάφους, όπως σε δύσκολο τοκετό, σε συστηματικά ή νευρολογικά νοσήματα, όπως σακχαρώδη διαβήτη, ρευματολογικά νοσήματα, σε πρόπτωση γεννητικών οργάνων κ.ά.
  • Τα παιδιά με δυσκοιλιότητα ή ακράτεια οργανικής ή λειτουργικής αιτιολογίας όταν έχουν αποκτήσεις πλήρως τον έλεγχο των σφιγκτήρων και είναι πάνω από 4 ετών.

Η διαδικασία της βιοανάδρασης του ορθού:

Γίνονται 8 συνεδρίες, κάθε 15 ημέρες τις 3 πρώτες φορές και μετά κάθε μήνα. Η διάρκεια κάθε συνεδρίας είναι 47 λεπτά και είναι εξατομικευμένη. Με το κατάλληλο μηχάνημα γίνεται εκπαίδευση του ασθενούς, ενώ δίνονται και οδηγίες για σωστή διατροφή και σωστές συνήθειες κατά την κένωση του εντέρου, αλλά και ένα εξατομικευμένο πρόγραμμα ασκήσεων.

Με την βιοανάδραση βελτιώνεται η δυσκολία στην κένωση, λιγοστεύει ο χρόνος παραμονής στην τουαλέτα, το πρόβλημα αισθήματος ατελούς αφόδευσης, ο πόνος και το φούσκωμα στην κοιλιά, ο τεινεσμός και η ακράτεια κοπράνων και αερίων.

Τα αποτελέσματα της βιοανάδρασης είναι εντυπωσιακά, αφού το 80% των ασθενών με δυσκοιλιότητα και το 95% των ασθενών με ακράτεια κοπράνων εμφανίζουν πλήρη ύφεση ή πολύ σημαντική βελτίωση των συμπτωμάτων τους, αλλά και της ποιότητας ζωής τους.

Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τη δυσκοιλιότητα

Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τη δυσκοιλιότητα

 

Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με τον θεράποντα ιατρό

Διαβάστε, επίσης,

Βιοανάδραση

Ακράτεια ούρων

Μήπως έχετε ακράτεια κοπράνων;

Κάκωση νωτιαίου μυελού

Θεραπεία αιμορροϊδων με υπερήχους

Ραγάδα δακτυλίου

Οι αιμορροΐδες

Πρόπτωση του ορθού

Πότε θα ανησυχήσετε αν έχετε δυσκοιλιότητα

Υγεία του πεπτικού συστήματος

Αλόη Βέρα

Τα οφέλη από τις βραστές σαλάτες

Σύνδρομο ευερέθιστου εντέρου

Δίαιτα κατά της δυσκοιλιότητας

Δισακοδύλη για άμεση ανακούφιση από τη δυσκοιλιότητα

Άφθονα υγρά για τη δυσκοιλιότητα

Δυσκοιλιότητα

Μήπως έχετε πολλά αέρια;

www.emedi.gr

Διαβάστηκε 4297 φορές Τελευταία τροποποίηση στις Σάββατο, 26 Ιανουαρίου 2019 14:18
Σαββούλα Μάλλιου Κριαρά

Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

Σχετικά Άρθρα

  • Ζυμαρικά με καπνιστό σολομό και σπαράγγια Ζυμαρικά με καπνιστό σολομό και σπαράγγια

    Νόστιμα ζυμαρικά με καπνιστό σολομό και σπαράγγια

    Ζυμαρικά με καπνιστό σολομό και σπαράγγια

    ΖΥΜΑΡΙΚΑ: Τα ζυμαρικά είναι πλούσια σε υδατάνθρακες, βασικό συστατικό για την εύρυθμη λειτουργία του εγκεφάλου. Μάλιστα, ορισμένοι επιστήμονες τους χαρακτηρίζουν και «καύσιμα» του εγκεφάλου. Δεν είναι, μάλιστα, σπάνιο το φαινόμενο, άτομα που κάνουν αυστηρές δίαιτες να παρουσιάζουν προβλήματα συγκέντρωσης.

    ΣΟΛΟΜΟΣ: Ο σολομός έχει μεγάλη διατροφική αξία και ευεργετικές ιδιότητες για το δέρμα, το ανοσοποιητικό, την καρδιά και τον εγκέφαλο. Αποτελεί μία από τις καλύτερες πηγές των πολύτιμων για τον οργανισμό ωμέγα 3 λιπαρών οξέων, τα οποία δημιουργούν μια φυσική ασπίδα προστασίας έναντι των εκφυλιστικών νοσημάτων. Ο σολομός αποτελεί φυσική πηγή θρεπτικών ουσιών, ιδιαίτερα πρωτεϊνών, ενώ περιέχει σε σημαντικές ποσότητες, βιταμίνες, μέταλλα, ιχνοστοιχεία και φυσικά τα πολύτιμα και απαραίτητα ωμέγα-3 λιπαρά οξέα. Είναι πλούσιος σε νιασίνη, παντοθενικό οξύ, ριβοφλαβίνη, βιταμίνη D, βιταμίνες της ομάδας Β (κυρίως Β6 και Β12), σελήνιο και φώσφορο. Είναι φτωχός σε θερμίδες και σε κορεσμένα λιπαρά οξέα και δεν περιέχει καθόλου υδατάνθρακες και αλάτι.

    ΣΠΑΡΑΓΓΙΑ: Τα σπαράγγια είναι πλούσια σε αντιοξειδωτικά, όπως η γλουταθειόνη, δηλαδή ουσίες που μάχονται κατά των ελεύθερων ριζών που δημιουργούν προβλήματα στον οργανισμό μας. Η κατανάλωση των σπαραγγιών κάνει καλό στον εγκέφαλό μας, καθώς, έχουν μεγάλη περιεκτικότητα σε φυλλικό οξύ το οποίο σε συνεργασία με τη βιταμίνη Β12, φαίνεται ότι προστατεύει τις εγκεφαλικές λειτουργίες. Επίσης, το φυλλικό οξύ είναι απαραίτητο για τον οργανισμό στις περιόδους ταχείας ανάπτυξης, όπως είναι η εγκυμοσύνη και η εφηβεία. Τα σπαράγγια περιέχουν το ασπαραγινικό οξύ, το οποίο όχι μόνο αυξάνει τη διούρηση, αλλά βοηθάει στην αποβολή της περίσσειας αλάτων από το σώμα. Είναι πλούσια σε βιταμίνη Κ. Ένα φλιτζάνι σπαραγγιών μας εφοδιάζει με το 70% των ημερήσιων αναγκών μας σε βιταμίνη Κ. Η βιταμίνη Κ παίζει σημαντικό ρόλο στην υγεία των οστών, καθώς, συμβάλει στην απορρόφηση του ασβεστίου από τα οστά. Τέλος, τα σπαράγγια βοηθούν σε περιπτώσεις δυσκοιλιότητας, γιατί είναι πλούσια σε νερό και σε φυτικές ίνες.

    ΦΡΕΣΚΑ ΚΡΕΜΜΥΔΑΚΙΑ : Τα φρέσκα κρεμμυδάκια χαρίζουν ιδιαίτερο άρωμα σε σαλάτες και φαγητά και για αυτό το λόγο χρησιμοποιούνται πολύ συχνά στη μαγειρική. Εκτός από τη γεύση, ενισχύουν και τη διατροφική αξία του γεύματος προσφέροντας πολύτιμα θρεπτικά συστατικά. Ειδικότερα, τα φρέσκα κρεμμύδια αποτελούν εξαιρετική πηγή βιταμίνης Κ, η οποία είναι απαραίτητη για τη φυσιολογική διαδικασία πήξης του αίματος και ταυτόχρονα, συμβάλλει στη διατήρηση της οστικής υγείας. Από την άλλη, περιέχουν σημαντικά ποσά φυτικών ινών, βιταμίνης C, φυλλικού οξέος και βιταμίνης Α, καθώς και απαραίτητων μετάλλων και ιχνοστοιχείων, όπως το ασβέστιο, το μαγνήσιο, ο σίδηρος και το κάλιο. Τέλος, στα φρέσκα κρεμμυδάκια θα βρούμε και πολύτιμα αντιοξειδωτικά και φυτοχημικά συστατικά, τα οποία έχουν συσχετισθεί με οφέλη για την υγεία, όπως η βελτίωση του λιπιδαιμικού προφίλ και των επιπέδων αρτηριακής πίεσης, καθώς και η μείωση του κινδύνου εμφάνισης ορισμένων μορφών καρκίνου του πεπτικού συστήματος και του προστάτη.

    tagliatelle with green asparagus and salmon 530634

    Ζυμαρικά με καπνιστό σολομό και σπαράγγια

    ΥΛΙΚΑ ΓΙΑ 4 ΑΤΟΜΑ

    500 γρ βιολογικές ταλιατέλες (ανα επιθυμείτε βάζετε άλλο ζυμαρικό)

    200 γρ βιολογικό καπνιστό σολομό σε κομματάκια

    250 γρ βιολιογικά σπαράγγια καθαρισμένα και κομμένα στα τρία

    1 κουταλιά βιολογικό βούτυρο

    4 φρέσκα βιολογικά κρεμμυδάκια ψιλοκομμένα

    1/2 φλιτζάνι βιολογικό λευκό κρασί

    2 κουταλιές βιολογικός χυμό λεμονιού

    1 φλιτζάνι βιολογική κρέμα γάλακτος

    1/4 φλιτζάνι ψιλοκομμένος βιολογικό άνηθος

    1 κουταλάκι ξύσμα βιολογικού λεμονιού

    1/4 φλιτζάνι βιολογική παρμεζάνα τριμμένη

    Ιωδιούχο ανεπεξέργαστο θαλασσινό αλάτι

    Φρεσκοτριμμένο πιπέρι

    ΕΚΤΕΛΕΣΗ

    1. Βράζουμε τα ζυμαρικά σε αλατισμένο νερό και τρία λεπτά πριν τα βγάλουμε ρίχνουμε τα σπαράγγια να βράσουν μαζί. Σουρώνουμε.
    2. Εν τω μεταξύ σε μεγάλο τηγάνι λιώνουμε το βούτυρο και ρίχνουμε τα κρεμμυδάκια. Μαγειρεύουμε για 2-3 λεπτά, προσθέτουμε το κρασί και το χυμό λεμονιού, μαγειρεύουμε για 1-2 λεπτά.
    3. Προσθέτουμε την κρέμα γάλακτος, τον σολομό, τον άνηθο και το πιπέρι. Μαγειρεύουμε ανακατεύοντας μερικές φορές έως να αρχίσει να πήζει η σάλτσα, περίπου 4-5 λεπτά.
    4. Ρίχνουμε και το τυρί, μαγειρεύουμε άλλο ένα λεπτό και ρίχνουμε το μείγμα στις ταλιατέλες. Ανακατεύουμε και σερβίρουμε.

    Αν δεν σας αρέσει η κρέμα γάλακτος, κρατείστε νερό από τα βρασμένα ζυμαρικά και χρησιμοποιείστε το στη θέση της κρέμας για να πήξει η σάλτσα. Αντί για κρέμα γάλακτος βάλτε 1 και 1/2 φλιτζάνι νερό από τα ζυμαρικά.

    ΚΑΛΗ ΣΑΣ ΟΡΕΞΗ!!!

    by Savvi Diet

    Τα καλύτερα υγιεινά τρόφιμα για την υγεία σας

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα καλύτερα τρόφιμα για την υγεία σας

    0a6814d5808fc46ae94c09840f537263

     

    Διαβάστε, επίσης,

    Τροφές για όσους έχουν καρκίνο

    Διατροφή για την οστεοαρθρίτιδα

    Τα ωμέγα 3 λιπαρά οξέα έχουν ισχυρή αντικαρκινική δράση

    Η καθημερινή διατροφή των καρκινοπαθών

    Σας αρέσει το ωμό φαγητό;

    Χαβιάρι

    Σαρδέλες παντρεμένες

    Η διατροφή που καταπολεμά την κατακράτηση υγρών

    Τροφές φάρμακα

    Πώς αναγνωρίζουμε το φρέσκο ψάρι

    Τα παχιά ψάρια προστατεύουν από τον καρκίνο νεφρού

    Η δίαιτα του σολομού και των λαχανικών

    Φρέσκα σπαράγγια με βούτυρο

    Σπαράγγια

    www.emedi.gr

     

  • Σιγκέλλωση Σιγκέλλωση

    Χρήσιμες πληροφορίες για τη σιγκέλλωση

    Η σιγκέλλωση είναι μια λοίμωξη των εντέρων που προκαλείται από το βακτήριο Shigella.

    Τα συμπτώματα, γενικά, ξεκινούν μία έως δύο ημέρες μετά την έκθεση και περιλαμβάνουν διάρροια, πυρετό, κοιλιακό άλγος και αίσθηση της ανάγκης για αφόδευση, ακόμη και όταν το έντερο είναι άδειο.

    Η διάρροια μπορεί να είναι αιματηρή.

    Τα συμπτώματα, συνήθως, διαρκούν πέντε έως επτά ημέρες και μπορεί να χρειαστούν αρκετοί μήνες για να επανέλθουν πλήρως οι συνήθειες του εντέρου.

    Οι επιπλοκές μπορεί να περιλαμβάνουν αντιδραστική αρθρίτιδα, σήψη, επιληπτικές κρίσεις και αιμολυτικό ουραιμικό σύνδρομο.

    Η σιγκέλλωση προκαλείται από τέσσερις συγκεκριμένους τύπους Shigella. Αυτά τα βακτήρια, συνήθως, εξαπλώνονται με έκθεση σε μολυσμένα κόπρανα. Αυτό μπορεί να συμβεί μέσω μολυσμένων τροφίμων, νερού ή χεριών ή μέσω σεξουαλικής επαφής.

    Η μόλυνση μπορεί να εξαπλωθεί από μύγες ή κατά την αλλαγή πάνας.

    Η διάγνωση γίνεται με καλλιέργεια κοπράνων.

    Ο κίνδυνος μόλυνσης μπορεί να μειωθεί με το σωστό πλύσιμο των χεριών.

    Δεν υπάρχει εμβόλιο.

    Η σιγκέλλωση, συνήθως, υποχωρεί χωρίς ειδική θεραπεία.

    Συνιστώνται επαρκή υγρά από το στόμα και ανάπαυση.

    Το υποσαλικυλικό βισμούθιο μπορεί να βοηθήσει στα συμπτώματα.

    Ωστόσο, δεν συνιστώνται φάρμακα που σταματούν τη διάρροια, όπως η λοπεραμίδη.

    Σε σοβαρές περιπτώσεις μπορεί να χρησιμοποιηθούν αντιβιοτικά, αλλά η αντίσταση είναι συχνή. Τα αντιβιοτικά που χρησιμοποιούνται, συνήθως, περιλαμβάνουν την σιπροφλοξασίνη και την αζιθρομυκίνη.

    Σε παγκόσμιο επίπεδο, η σιγκέλλωση εμφανίζεται σε τουλάχιστον 80 εκατομμύρια ανθρώπους και έχει ως αποτέλεσμα περίπου 700.000 θανάτους ετησίως. Οι περισσότερες περιπτώσεις συμβαίνουν στον αναπτυσσόμενο κόσμο. Τα μικρά παιδιά επηρεάζονται συχνότερα. Ενδέχεται να εμφανιστούν κρούσματα νόσου σε χώρους φύλαξης παιδιών και σχολεία. Είναι, επίσης, σχετικά κοινό στους ταξιδιώτες.

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΣΙΓΚΕΛΛΩΣΗΣ

    Τα σημεία και τα συμπτώματα μπορεί να κυμαίνονται από ήπια κοιλιακή δυσφορία έως δυσεντερία που χαρακτηρίζεται από κράμπες, διάρροια, πυρετό, αίμα στα κόπρανα και πύον ή βλέννα στα κόπρανα. Ο χρόνος έναρξης είναι 12 έως 96 ώρες, μετά την έκθεση και η νόσος διαρκεί 5 έως 7 ημέρες. Οι λοιμώξεις σχετίζονται με έλκος του βλεννογόνου, αιμορραγία από το ορθό και αφυδάτωση.

    Η αντιδραστική αρθρίτιδα και το αιμολυτικό ουραιμικό σύνδρομο είναι πιθανά επακόλουθα μετά από τη σιγκέλλωση.

    Το πιο συνηθισμένο νευρολογικό σύμπτωμα είναι οι επιληπτικές κρίσεις.

    ΑΙΤΙΑ ΣΙΓΚΕΛΛΩΣΗΣ

    Βακτήρια:

    Η σιγκέλλωση προκαλείται από βακτηριακή λοίμωξη με Shigella, βακτήριο, που είναι γενετικά παρόμοιο με το E. coli.

    Υπάρχουν τρεις οροομάδες και ένας ορότυπος Shigella:

    • Shigella flexneri
    • Shigella boydii
    • Shigella dysenteriae και
    • Shigella sonnei (ορότυπος)

    Η πιθανότητα μόλυνσης από οποιοδήποτε στέλεχος του Shigella ποικίλλει σε όλο τον κόσμο. Για παράδειγμα, η S. sonnei είναι πιο συνηθισμένη στις ΗΠΑ, ενώ η S. dysenteriae και η S. boydii είναι σπάνια στις ΗΠΑ.

    ΜΕΤΑΔΟΣΗ ΣΙΓΚΕΛΛΩΣΗΣ

    Η Shigella μεταδίδεται μέσω της στοματικής οδού από άτομα που έχουν προσβληθεί από την ασθένεια, ανεξάρτητα από το εάν παρουσιάζουν συμπτώματα. Οι χρόνιοι φορείς των βακτηρίων αυτών είναι σπάνιοι. Εκτός από τον άνθρωπο, τα βακτήρια μπορούν, επίσης, να μολύνουν τα ζώα. 

    Κατά την κατάποση, τα βακτήρια περνούν μέσω του γαστρεντερικού σωλήνα μέχρι να φτάσουν στο λεπτό έντερο. Εκεί αρχίζουν να πολλαπλασιάζονται μέχρι να φτάσουν στο παχύ έντερο. Στο παχύ έντερο, τα βακτήρια προκαλούν κυτταρικό τραυματισμό μέσω δύο κύριων μηχανισμών: άμεση εισβολή στα επιθηλιακά κύτταρα στο παχύ έντερο και παραγωγή εντεροτοξίνης 1 και εντεροτοξίνης 2. Σε αντίθεση με άλλα βακτήρια, η Shigella δεν καταστρέφεται από το γαστρικό οξύ στο στομάχι. Ως αποτέλεσμα, χρειάζονται μόνο 10 έως 200 κύτταρα για να προκαλέσουν μόλυνση. Αυτή η μολυσματική δόση είναι πολύ  μικρότερη από εκείνη άλλων ειδών βακτηρίων (π.χ. χολέρα, που προκαλείται από το βακτήριο Vibrio cholerae κι έχει μολυσματική δόση 108 έως 1011 κυττάρων). 

    294501

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΣΙΓΚΕΛΛΩΣΗΣ

    Η διάγνωση της σιγκέλλωσης γίνεται με την απομόνωση του οργανισμού από καλλιέργειες δειγμάτων κοπράνων. Τα είδη Shigella είναι αρνητικά για κινητικότητα και γενικά δεν είναι ζυμωτές λακτόζης, αλλά η S. sonnei μπορεί να ζυμώσει τη λακτόζη. Συνήθως, δεν παράγουν στοιχεία από υδατάνθρακες (με εξαίρεση ορισμένα στελέχη της S. flexneri) και τείνουν να είναι γενικά βιοχημικά αδρανή. Η Shigella, επίσης, να είναι αρνητική στην υδρόλυση ουρίας. Μπορεί να γίνει ανίχνευση και με PCR.

    ΠΡΟΛΗΨΗ ΣΙΓΚΕΛΛΩΣΗΣ

    Μπορούν να προληφθεί με καλό πλύσιμο των χεριών πριν από το χειρισμό των τροφίμων και καλό μαγείρεμα των τροφών. Η σωστή προσωπική υγιεινή και η υγιεινή των τροφίμων είναι τα πιο καλά μέτρα για τη σιγκέλλωση.

    ΕΜΒΟΛΙΟ ΓΙΑ ΤΗ ΣΙΓΚΕΛΛΩΣΗ

    Προς το παρόν, δεν υπάρχει εγκεκριμένο εμβόλιο για τη σιγκέλλωση. 

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΣΙΓΚΕΛΛΩΣΗΣ

    Η θεραπεία συνίσταται, κυρίως, στην αντικατάσταση υγρών και ηλεκτρολυτών που χάνονται λόγω διάρροιας. Η αντικατάσταση υγρών από το στόμα είναι ικανοποιητική για τους περισσότερους ανθρώπους, αλλά, μερικοί μπορεί να χρειαστεί να λάβουν υγρά ενδοφλεβίως.

    Τα αντιδιαρροϊκά φάρμακα μπορεί να παρατείνουν τη λοίμωξη και δεν πρέπει να χρησιμοποιούνται.

    ΑΝΤΙΒΙΟΤΙΚΑ ΓΙΑ ΤΗ ΣΙΓΚΕΛΛΩΣΗ

    Τα αντιβιοτικά πρέπει να χρησιμοποιούνται μόνο σε σοβαρές περιπτώσεις ή σε ορισμένους πληθυσμούς με ήπια συμπτώματα (ηλικιωμένοι, ανοσοκατεσταλμένοι, εργαζόμενοι στη βιομηχανία τροφίμων, εργαζόμενοι στη φροντίδα παιδιών). Για τη διάρροια που σχετίζεται με τη σιγκέλλωση, τα αντιβιοτικά μειώνουν τη διάρκεια της λοίμωξης, αλλά πρέπει να αποφεύγονται σε ήπιες περιπτώσεις, επειδή πολλά στελέχη της σιγκέλλας γίνονται ανθεκτικά στα κοινά αντιβιοτικά. Επιπλέον, τα αποτελεσματικά φάρμακα δεν υπάρχουν σε αναπτυσσόμενες χώρες. 

    Οι αντιδιαρροϊκοί παράγοντες μπορεί να επιδεινώσουν την ασθένεια και πρέπει να αποφεύγονται.

    Στις περισσότερες περιπτώσεις, η ασθένεια υποχωρεί εντός τεσσάρων έως οκτώ ημερών χωρίς αντιβιοτικά. Οι σοβαρές λοιμώξεις μπορεί να διαρκέσουν τρεις έως έξι εβδομάδες.

    Τα αντιβιοτικά, όπως η τριμεθοπρίμη-σουλφαμεθοξαζόλη και η σιπροφλοξασίνη μπορεί να χορηγηθούν όταν το άτομο είναι πολύ νεαρό ή πολύ ηλικιωμένο, όταν η ασθένεια είναι σοβαρή ή όταν ο κίνδυνος της λοίμωξης για εξάπλωση είναι υψηλός. Επιπρόσθετα, η αμπικιλλίνη (αλλά όχι η αμοξικιλλίνη) ήταν αποτελεσματική στη θεραπεία αυτής της νόσου στο παρελθόν, αλλά τώρα η πρώτη επιλογή φαρμάκου είναι η pivmecillinam.

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τις λοιμώξεις

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα προϊόντα για τις λοιμώξεις 

    shiga 1000x565

     

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Λοίμωξη από σαλμονέλα

    Οξεία διάρροια

    Οζώδες ερύθημα

    Πυρετικοί σπασμοί στα παιδιά

    Χρήσιμες πληροφορίες για τη βρουκέλλωση

    www.emedi.gr

     

  • Ασκαρίδες εντέρου Ασκαρίδες εντέρου

    Χρήσιμες πληροφορίες για τις ασκαρίδες εντέρου

    Οι εντερικές ασκαρίδες (νηματώδεις) έχουν ώριμες μορφές οι οποίες μολύνουν τον εντερικό σωλήνα του ανθρώπου. Σκώληκες σε στάδιο προνύμφης μπορεί να υπάρχουν και σε άλλα σημεία του σώματος. Εκτός από την Trichinella Spiralis, η οποία είναι εγκυστωμένη στους μυς, αυγά και/ή προνύμφες μπορεί να απομονωθούν από τον εντερικό αυλό.

    • Νηματώδεις σκώληκες που παρασιτούν στον εντερικό σωλήνα του ανθρώπου
    1. Enteroblus vermicularis (οξύουρος)
    2. Trichuris trichiura (τριχοκέφαλος ο τριχίουρος)
    3. Άσκαρις η σκωληκοειδής (μεγάλος νηματώδης σκώληκας του ανθρώπου)
    4. Νεκάτωρ ο Αμερικανός (νηματέλμινθες)
    5. Αγκυλόστομα το δωδεκαδακτυλικό (νηματέλμινθες)
    6. Strongyloides stercoralis
    7. Trichinella spiralis (τριχίνωση)

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Γαστρεντερικό, Καρδιαγγειακό, Πνεύμονες, Νευρικό, Νεφρά/Ουροποιητικό, Μυοσκελετικό

    Επικρατέστερη ηλικία: Όλες οι ηλικίες. Τα κρούσματα οξυουρίασης είναι πιο συχνά στα παιδιά

    Επικρατέστερο φύλο: Άνδρες = Γυναίκες

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΑΣΚΑΡΙΔΩΝ ΕΝΤΕΡΟΥ

    Πνευμονική προσβολή

    • Πυρετός
    • Βήχας
    • Αιμόφυρτα πτύελα
    • Συριγμός
    • Ρόγχοι
    • Δύσπνοια
    • Οπισθοστερνικός πόνος
    • Πνευμονικές πυκνώσεις
    • Ηωσινοφιλία
    • Κνίδωση
    • Άσθμα
    • Αγγειονευρωτικό οίδημα
    • Εγκέφαλος, νεφρά, οφθαλμοί, σπονδυλική στήλη κ.λ.π. (σπάνια)

    Εντερική προσβολή

    • Μπορεί να είναι ασυμπτωματική (λίγες περιπτώσεις)
    • Κοιλιακός πόνος (συνήθως διάχυτος)
    • Σπασμοί/κωλικοί εντέρου 
    • Διάρροια
    • Σπανίως έμετοι
    • Μερικές φορές δυσκοιλιότητα

    Προσβολή μυών και άλλων ιστών (τριχίνωση)

    • Μυαλγίες 
    • Πυρετός 
    • Οίδημα και σπασμός
    • Περικογχικό και οίδημα προσώπου
    • Φωτοφοβία
    • Ιδρώτες 
    • Επιπεφυκίτιδα
    • Αδυναμία ή ατονία
    • Αιμορραγίες κάτω από τον επιπεφυκότα, στον αμφιβληστροειδή και τα νύχια
    • Εξανθήματα και μυρμηκίαση 
    • Εγκεφαλίτιδα, μυοκαρδίτιδα, νεφρίτιδα
    • Πνευμονία, μηνιγγίτιδα, νευροπάθεια

    ΑΙΤΙΑ ΑΣΚΑΡΙΔΩΝ ΕΝΤΕΡΟΥ

    • Κατάποση ώριμων αυγών από τρόφιμα ή ποτά που έχουν μολυνθεί με κόπρανα
    • Είσοδο προνυμφών στο δέρμα (νηματοσκώληκες)

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΑΣΚΑΡΙΔΩΝ ΕΝΤΕΡΟΥ

    • Έλλειψη καθαριότητας
    • Ανεπαρκή μέτρα υγιεινής
    • Μόλυνση του εδάφους από ανθρώπινα κόπρανα

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΑΣΚΑΡΙΔΩΝ ΕΝΤΕΡΟΥ

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΑΣΚΑΡΙΔΩΝ ΕΝΤΕΡΟΥ

    • Σε περίπτωση πνευμονικής ακαρίασης με ηωσινοφιλία - διαφοροδιάγνωση από άσθμα, σύνδρομο Loffler, η ηωσινοφιλική πνευμονία, συστηματικό ερυθηματώδη λύκο, νόσο Hodgkin και άλλες παρασιτικές ασθένειες (τροπικη πνευμονική ηωσινοφιλία, τοξοκαρίαση, στρογγυλοείδωση, παραγονιμίαση, λοίμωξη από νηματοσκώληκες)
    • Λοίμωξη του ΓΕΣ από σκώληκες - διαφοροδιάγνωση από άλλα αίτια που προκαλούν παγκρεατίτιδα, εκκολπωματίτιδα, δωδεκαδακτυλίτιδα, οισοφαγίτιδα, χολοκυστίτιδα 

    fd8b0f77d767f1f6640afba6916ff67c XL

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ ΑΣΚΑΡΙΔΩΝ ΕΝΤΕΡΟΥ

    • Βασίζεται στην χαρακτηριστική εικόνα των αυγών ή των προνυμφών στα κόπρανα ή των ώριμων σκωλήκων εάν έχουν αποβληθεί με τα κόπρανα
    • Εντύπωμα των οξύουρων σε ταινία σελοτέιπ
    • Ηωσινοφιλία
    • Προνύμφες στα πτύελα ή απεικόνιση των ώριμων σκωλήκων σε ακτινολογικό έλεγχο (όχι συχνό)

    ΠΑΘΟΛΟΓΟΑΝΑΤΟΜΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ ΑΣΚΑΡΙΔΩΝ ΕΝΤΕΡΟΥ

    Τα χαρακτηριστικά αυγά/σκώληκες

    ΕΙΔΙΚΕΣ ΔΟΚΙΜΑΣΙΕΣ

    Οι ορολογικές δοκιμασίες δεν βοηθάνε

    ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΕΣ ΜΕΘΟΔΟΙ ΑΣΚΑΡΙΔΩΝ ΕΝΤΕΡΟΥ

    • Εξέταση κοπράνων 
    • Εντύπωμα σε ταινία σελοτέιπ

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΑΣΚΑΡΙΔΩΝ ΕΝΤΕΡΟΥ

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ 

    Εξωτερικός ασθενής

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ ΑΣΚΑΡΙΔΩΝ ΕΝΤΕΡΟΥ

    Τίποτε άλλο εκτός από την χορήγηση φαρμάκων για την εκρίζωση των σκωλήκων 

    ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ ΜΕ ΑΣΚΑΡΙΔΕΣ ΕΝΤΕΡΟΥ

    Αποφύγετε τρόφιμα, νερό και επαφή με χώματα μολυσμένα από κόπρανα

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΑΣΚΑΡΙΔΩΝ ΕΝΤΕΡΟΥ

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ ΑΣΚΑΡΙΔΩΝ ΕΝΤΕΡΟΥ

    • Enteroblus vermicularis (οξύουρος) - μεβενδαζόλη σε εφ΄άπαξ δόση 100 mg ή παμοϊκό πυραντέλιο μια δόση 11 mg/kg (μέγιστη δόση 1 gr) επανάληψη μετά 2 βδομάδες (οι δοσολογίες αφορούν τους ενήλικες και τα παιδιά)
    • Trichuris trichiura - μεβενδαζόλη 100 mg δύο φορές την ημέρα για 3 ημέρες ή Αλβενδαζόλη εφ' άπαξ δόση 400 mg (όλες οι δοσολογίες αφορούν ενήλικες και παιδιά. 
    • Άσκαρις η σκωληκοειδής (μεγάλος νηματώδης σκώληκας του ανθρώπου) - μεβενδαζόλη 100 mg 2 φορές την ημέρα για 3 ημέρες ή παμοϊκό πυραντέλιο εφ' άπαξ δόση 11  mg/kg (μέγιστη δόση 1 gr).
    • Νεκάτωρ ο Αμερικανός (νηματέλμινθες) -  μεβενδαζόλη 100 mg 2 φορές την ημέρα για 3 ημέρες ή παμοϊκό πυραντέλιο εφ' άπαξ δόση 11  mg/kg (μέγιστη δόση 1 gr) για 3 ημέρες.
    • Αγκυλόστομα το δωδεκαδακτυλικό (νηματέλμινθες) - παμοϊκό πυραντέλιο εφ' άπαξ δόση 11  mg/kg (μέγιστη δόση 1 gr) ή μεβενδαζόλη 100 mg 2 φορές την ημέρα για 3 ημέρες
    • Trichinella spiralis (τριχίνωση) -  μεβενδαζόλη 200-400 mg 3 φορές την ημέρα, μετά 400-500 mg 3 φορές την ημέρα για 10 ημέρες μαζί με στεροειδή σε βαρειά περιστατικά
    • Strongyloides stercoralis - θειοβενδαμιζόλη 50 mg/kg/ημέρα σε 2 δόσεις (μέγιστη δόση 3 gr την ημέρα) για 2 ημέρες

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ ΜΕ ΑΣΚΑΡΙΔΕΣ ΕΝΤΕΡΟΥ

    Επανεξέταση των κοπράνων σε 2 εβδομάδες και εάν είναι αναγκαίο επανάληψη της θεραπείας

    ΠΡΟΛΗΨΗ/ΑΠΟΦΥΓΗ ΑΣΚΑΡΙΔΩΝ ΕΝΤΕΡΟΥ

    Εξασφάλιση συνθήκων καθαριότητας και υγιεινής

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ ΑΣΚΑΡΙΔΩΝ ΕΝΤΕΡΟΥ

    • Έμεση σκωλήκων 
    • Χολαγγειΐτιδα - μετακίνηση στον κοινό χοληδόχο πόρο 
    • Παγκρεατίτιδα - μετακίνηση στον παγκρεατικό πόρο
    • Σκωληκοειδίτιδα - μετακίνηση στην σκωληκοειδή απόφυση
    • Εκκολπωματίτιδα - μετακίνηση σε εκκολπώματα
    • Ηπατικό απόστημα
    • Εντερική απόφραξη
    • Συστροφή εντέρου 
    • Εγκολεασμός 
    • Διάτρηση εντέρου

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ ΑΣΚΑΡΙΔΩΝ ΕΝΤΕΡΟΥ

    Σε ήπιες ή ενδιάμεσης βαρύτητας λοιμώξεις είναι καλή. Η ασκαριδίαση θα πρέπει πάντοτε να θεραπεύεται γιατί υπάρχει ο κίνδυνος της μετακίνησης των σκωλήκων 

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΗΛΙΚΙΑΚΑ ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Προσβάλλει όλες τις ηλικίες

    Παιδιατρικό: Τα παιδιά μολύνονται συχνότερα

    Τα καλύτερα συμπληρώματα διατροφής για τις παρασιτώσεις  

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα καλύτερα συμπληρώματα διατροφής για τις παρασιτώσεις 

    Ascariasis 732x549 thumbnail

     

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Εντερικά παράσιτα

    Ηωσινοφιλικές πνευμονίες

    Τροπική ηωσινοφιλία

    Χρήσιμες ιατρικές συνταγές με σκόρδα

    www.emedi.gr

     

     

  • Νόσος Chagas Νόσος Chagas

    Χρήσιμες πληροφορίες για τη νόσο Chagas

    Η νόσος Chagas, επίσης γνωστή ως αμερικανική τρυπανοσωμίαση, είναι μια τροπική παρασιτική ασθένεια που προκαλείται από το Trypanosoma cruzi.

    Εξαπλώνεται, κυρίως, από έντομα που είναι γνωστά ως Triatominae ή kissing bugs.

    Τα συμπτώματα αλλάζουν κατά τη διάρκεια της λοίμωξης.

    Στο αρχικό στάδιο, τα συμπτώματα, συνήθως, δεν είναι παρόντα ή είναι ήπια και μπορεί να περιλαμβάνουν πυρετό, πρησμένους λεμφαδένες, πονοκεφάλους ή πρήξιμο στο σημείο του δαγκώματος.

    Μετά από τέσσερις έως οκτώ εβδομάδες, τα άτομα που δεν έχουν υποβληθεί σε θεραπεία εισέρχονται στη χρόνια φάση της νόσου, η οποία στις περισσότερες περιπτώσεις δεν οδηγεί σε περαιτέρω συμπτώματα.

    Έως και το 45% των ατόμων με χρόνια λοίμωξη αναπτύσσουν καρδιακές παθήσεις 10-30 χρόνια μετά την αρχική ασθένεια, η οποία μπορεί να οδηγήσει σε καρδιακή ανεπάρκεια.

    Πεπτικές επιπλοκές, συμπεριλαμβανομένου ενός διευρυμένου οισοφάγου ή ενός διευρυμένου παχέος εντέρου, μπορεί επίσης να εμφανιστούν σε έως και 21% των ανθρώπων και έως και το 10% των ανθρώπων μπορεί να παρουσιάσουν νευρική βλάβη.

    Το T. cruzi εξαπλώνεται, συνήθως, σε ανθρώπους και άλλα θηλαστικά από το δάγκωμα ενός ζωυφίου. Η ασθένεια μπορεί επίσης να εξαπλωθεί μέσω μετάγγισης αίματος, μεταμόσχευσης οργάνων, τρώγοντας τρόφιμα μολυσμένα με τα παράσιτα και με κάθετη μετάδοση (από μια μητέρα στο μωρό της).

    Η διάγνωση πρώιμα της νόσου είναι η εύρεση του παρασίτου στο αίμα χρησιμοποιώντας μικροσκόπιο ή η ανίχνευση του DNA του με αλυσιδωτή αντίδραση πολυμεράσης.

    Η χρόνια νόσος διαγιγνώσκεται με την εύρεση αντισωμάτων για το T. cruzi στο αίμα.

    Επηρεάζει περισσότερους από 150 τύπους ζώων.

    Η πρόληψη επικεντρώνεται στην εξάλειψη των εντόμων και στην αποφυγή των δαγκωμάτων τους. Αυτό μπορεί να περιλαμβάνει τη χρήση εντομοκτόνων ή κρεβατιών με σκέπασμα. Άλλες προληπτικές προσπάθειες περιλαμβάνουν τον έλεγχο αίματος που χρησιμοποιείται για μεταγγίσεις.

    Δεν έχει αναπτυχθεί εμβόλιο.

    Οι πρώιμες λοιμώξεις μπορούν να αντιμετωπιστούν με τα φάρμακα βενζινιδαζόλη ή nifurtimox, τα οποία, συνήθως, θεραπεύουν την ασθένεια εάν χορηγούνται λίγο μετά τη μόλυνση του ατόμου, αλλά γίνονται λιγότερο αποτελεσματικά όσο περισσότερο ένα άτομο έχει τη νόσο Chagas.

    Όταν χρησιμοποιείται σε χρόνια ασθένεια, η φαρμακευτική αγωγή μπορεί να καθυστερήσει ή να αποτρέψει την εμφάνιση συμπτωμάτων τελικού σταδίου.

    Η βενζινιδαζόλη και το nifurtimox προκαλούν συχνά ανεπιθύμητες ενέργειες, όπως δερματικές διαταραχές, ερεθισμό του πεπτικού συστήματος και νευρολογικά συμπτώματα, τα οποία μπορούν να οδηγήσουν σε διακοπή της θεραπείας.

    Εκτιμάται ότι 6,2 εκατομμύρια άνθρωποι, κυρίως στο Μεξικό, την Κεντρική Αμερική και τη Νότια Αμερική, έχουν νόσο Chagas από το 2017, με αποτέλεσμα περίπου 7.900 θανάτους.

    Τα περισσότερα άτομα με τη νόσο είναι φτωχά, και τα περισσότερα δεν συνειδητοποιούν ότι έχουν μολυνθεί.

    Οι μετακινήσεις πληθυσμού μεγάλης κλίμακας έχουν αυξήσει τις περιοχές όπου εντοπίζεται η νόσος Chagas και αυτές περιλαμβάνουν πολλές ευρωπαϊκές χώρες και τις Ηνωμένες Πολιτείες.

    Η ασθένεια Chagas ταξινομείται ως τροπική ασθένεια. 

    image 4

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΝΟΣΟΥ CHAGAS

    Η νόσος του Chagas εμφανίζεται σε δύο στάδια: ένα οξύ στάδιο, το οποίο αναπτύσσεται μία έως δύο εβδομάδες μετά το δάγκωμα των εντόμων και ένα χρόνιο στάδιο που αναπτύσσεται για πολλά χρόνια. Το οξύ στάδιο είναι συχνά χωρίς συμπτώματα. Όταν υπάρχουν, τα συμπτώματα είναι, συνήθως, δευτερεύοντα και δεν είναι συγκεκριμένα για κάποια συγκεκριμένη ασθένεια.

    Τα σημεία και τα συμπτώματα περιλαμβάνουν:

    • πυρετό
    • αδιαθεσία
    • κεφαλαλγία 
    • διόγκωση του ήπατος, του σπλήνα και των λεμφαδένων

    Σπάνια, οι άνθρωποι αναπτύσσουν ένα οζίδιο στο σημείο της λοίμωξης, το οποίο ονομάζεται «σημάδι του Romaña» εάν βρίσκεται στο βλέφαρο ή «chagoma» εάν βρίσκεται αλλού στο δέρμα. Σε σπάνιες περιπτώσεις (λιγότερο από 1-5%), τα μολυσμένα άτομα αναπτύσσουν σοβαρή οξεία νόσο, η οποία μπορεί να προκαλέσει απειλητική για τη ζωή συσσώρευση υγρών γύρω από την καρδιά, ή φλεγμονή της καρδιάς ή του εγκεφάλου και των γύρω ιστών. Η οξεία φάση διαρκεί, συνήθως, τέσσερις έως οκτώ εβδομάδες και υποχωρεί χωρίς θεραπεία. Εκτός αν υποβληθούν σε θεραπεία με αντιπαρασιτικά φάρμακα, τα άτομα παραμένουν χρόνια μολυσμένα με T. cruzi μετά την ανάρρωση από την οξεία φάση.

    Οι περισσότερες χρόνιες λοιμώξεις είναι ασυμπτωματικές, οι οποίες αναφέρονται ως απροσδιόριστες χρόνιες νόσοι Chagas. Ωστόσο, από τα άτομα με χρόνια νόσο του Chagas, το 30-40% αναπτύσσουν δυσλειτουργία οργάνων και επηρεάζονται, συχνότερα, η καρδιά ή το πεπτικό σύστημα.

    Η πιο συχνή εκδήλωση είναι η καρδιακή νόσος, η οποία εμφανίζεται στο 14-45% των ατόμων με χρόνια νόσο Chagas. Τα άτομα με καρδιακή νόσο του Chagas συχνά αντιμετωπίζουν αίσθημα παλμών της καρδιάς και μερικές φορές λιποθυμία λόγω ακανόνιστης καρδιακής λειτουργίας. Με το ηλεκτροκαρδιογράφημα, τα άτομα με καρδιακή νόσο του Chagas έχουν συχνότερα αρρυθμίες. Καθώς η ασθένεια εξελίσσεται, οι κοιλίες της καρδιάς διευρύνονται (διασταλτική καρδιομυοπάθεια), γεγονός που μειώνει την ικανότητα της καρδιάς να αντλεί αίμα. Σε πολλές περιπτώσεις, το πρώτο σημάδι της καρδιακής νόσου του Chagas είναι η καρδιακή ανεπάρκεια, ο θρομβοεμβολισμός ή ο θωρακικός πόνος που σχετίζεται με ανωμαλίες στην αγγείωση.

    Επίσης, συχνή στη χρόνια νόσο του Chagas είναι η βλάβη στο πεπτικό σύστημα, ιδιαίτερα η διεύρυνση του οισοφάγου ή του παχέος εντέρου, η οποία επηρεάζει το 10-21% των ανθρώπων. Εκείνοι με διογκωμένο οισοφάγο συχνά αντιμετωπίζουν πόνο (οδυνοφαγία) ή δυσκολία στην κατάποση (δυσφαγία), παλινδρόμηση οξέος, βήχα και απώλεια βάρους. Άτομα με διογκωμένο παχύ έντερο συχνά αντιμετωπίζουν δυσκοιλιότητα, η οποία μπορεί να οδηγήσει σε σοβαρή απόφραξη του εντέρου ή της παροχής αίματος. Έως και το 10% των ατόμων που έχουν προσβληθεί από χρόνια νόσο αναπτύσσουν νευρική βλάβη που μπορεί να οδηγήσει σε μούδιασμα και αλλοιωμένα αντανακλαστικά ή κίνηση.

    Ενώ η χρόνια ασθένεια αναπτύσσεται αργά, ορισμένα άτομα με νόσο Chagas (λιγότερο από 10%) αναπτύσσουν καρδιακή βλάβη αμέσως μετά από οξεία νόσο.

    Τα άτομα που έχουν μολυνθεί από κατάποση παρασίτων τείνουν να αναπτύσσουν σοβαρή ασθένεια εντός τριών εβδομάδων από την κατανάλωση, με συμπτώματα όπως πυρετό, έμετο, δύσπνοια, βήχα και πόνο στο στήθος, την κοιλιά και τους μυς.

    Εκείνοι που έχουν μολυνθεί με κάθετη μετάδοση, συνήθως, έχουν λίγα ή καθόλου συμπτώματα, αλλά μπορεί να έχουν ήπια μη ειδικά συμπτώματα ή σοβαρά συμπτώματα, όπως ίκτερος, αναπνευστική δυσχέρεια και καρδιακά προβλήματα.

    Τα άτομα που έχουν μολυνθεί μέσω μεταμόσχευσης οργάνων ή μετάγγισης αίματος τείνουν να έχουν συμπτώματα παρόμοια με εκείνα της ασθένειας που μεταδίδεται από φορέα, αλλά τα συμπτώματα μπορεί να μην εκδηλωθούν μια εβδομάδα έως πέντε μήνες.

    Χρόνια μολυσμένα άτομα που καθίστανται ανοσοκατασταλμένα λόγω λοίμωξης από τον ιό HIV μπορούν να υποστούν ιδιαίτερα σοβαρή ασθένεια, η οποία, συνήθως, χαρακτηρίζεται από φλεγμονή στον εγκέφαλο και του γύρω περιβάλλοντα ιστού ή αναπτύσσουν εγκεφαλικά αποστήματα. Τα συμπτώματα ποικίλλουν ευρέως με βάση το μέγεθος και τη θέση των αποστημάτων του εγκεφάλου, αλλά συνήθως περιλαμβάνουν πυρετό, πονοκεφάλους, επιληπτικές κρίσεις, απώλεια αίσθησης ή άλλα νευρολογικά ζητήματα που υποδεικνύουν συγκεκριμένες θέσεις βλάβης του νευρικού συστήματος. Περιστασιακά, αυτά τα άτομα αντιμετωπίζουν, επίσης, οξεία καρδιακή φλεγμονή, δερματικές αλλοιώσεις και ασθένειες του στομάχου, του εντέρου ή του περιτοναίου. 

    pmed.0040332.g004

    Κύκλος ζωής και μετάδοση του T. cruzi

    Η νόσος του Chagas προκαλείται από μόλυνση με το πρωτόζωο παράσιτο T. cruzi, το οποίο, συνήθως, εισάγεται στον άνθρωπο μέσω του δαγκώματος των εντόμων, «ζωύφια». Στην περιοχή του δαγκώματος, οι κινητικές μορφές T. cruzi που ονομάζονται τρυπομαστίγοι εισβάλλουν σε διάφορα κύτταρα ξενιστές. Μέσα σε ένα κύτταρο ξενιστή, το παράσιτο μεταμορφώνεται σε μια αναπαραγωγική μορφή που ονομάζεται αμάστιγο, το οποίο υφίσταται πολλούς γύρους αναπαραγωγής. Οι αναπαραγόμενοι αμάστιγοι μετατρέπονται σε τρυποστιγώτες, οι οποίοι διαρρηγνύουν το κύτταρο ξενιστή και απελευθερώνονται στην κυκλοφορία του αίματος. Στη συνέχεια, οι τρυποστίγοι διαδίδονται σε όλο το σώμα σε διάφορους ιστούς, όπου εισβάλλουν στα κύτταρα και αναπαράγονται. Για πολλά χρόνια, κύκλοι αναπαραγωγής παρασίτων και ανοσοαπόκρισης μπορούν να βλάψουν σοβαρά αυτούς τους ιστούς, ιδιαίτερα την καρδιά και το πεπτικό σύστημα.

    Μετάδοση ΝΟΣΟΥ CHAGAS

    Ένα καφέ φτερωτό έντομο το Triatoma infestans είναι φορέας του T. cruzi. Το T. cruzi μπορεί να μεταδοθεί από διάφορα έντομα που ανήκουν στα γένη Triatoma, Panstrongylus και Rhodnius. Οι πρωταρχικοί φορείς για ανθρώπινη μόλυνση είναι τα είδη που κατοικούν σε ανθρώπινες κατοικίες, δηλαδή Triatoma infestans, Rhodnius prolixus, Triatoma dimidiata και Panstrongylus megistus. Αυτά τα έντομα είναι γνωστά με μια σειρά από τοπικά ονόματα, όπως το vinchuca στην Αργεντινή, τη Βολιβία, τη Χιλή και την Παραγουάη, το barbeiro στη Βραζιλία, το pito στην Κολομβία, το τσιντσέ στην Κεντρική Αμερική και το τσιπ στη Βενεζουέλα. Τα έντομα τείνουν να τρέφονται τη νύχτα, προτιμώντας υγρές επιφάνειες κοντά στα μάτια ή το στόμα. Ένα έντομο μπορεί να μολυνθεί με το T. cruzi όταν τρέφεται με μολυσμένο ξενιστή. Το T. cruzi αναπαράγεται στην εντερική οδό του εντόμου και ρίχνεται στα κόπρανα του ζωυφόου. Όταν μια μολυσμένη τριατομίνη τρέφεται, διαπερνά το δέρμα και παίρνει αίμα, και κάνει αφόδευση ταυτόχρονα για να δώσει χώρο για το νέο γεύμα. Το δάγκωμα είναι, συνήθως, ανώδυνο, αλλά προκαλεί φαγούρα. Το ξύσιμο στο δάγκωμα εισάγει τα περιττώματα T. cruzi στην πληγή δαγκώματος, ξεκινώντας τη μόλυνση. Εκτός από την κλασική εξάπλωση του φορέα, η νόσος του Chagas μπορεί να μεταδοθεί μέσω τροφής ή ποτού μολυσμένου με έντομα ή τα περιττώματα τους. Δεδομένου ότι η θέρμανση ή η ξήρανση σκοτώνει τα παράσιτα, τα ποτά και ειδικά οι χυμοί φρούτων είναι η πιο συχνή πηγή μόλυνσης. Αυτή η οδός μετάδοσης προκαλεί ασυνήθιστα σοβαρά συμπτώματα, πιθανώς λόγω μόλυνσης με υψηλότερο φορτίο παρασίτων από ό, τι από το δάγκωμα ενός ζωύφιου. Το T. cruzi μπορεί, επίσης, να μεταδοθεί ανεξάρτητα από τα έντομα κατά τη μετάγγιση αίματος, μετά από μεταμόσχευση οργάνων ή κατά μήκος του πλακούντα κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης. Η μετάγγιση με το αίμα ενός μολυσμένου δότη μολύνει τον παραλήπτη κατά 10-25%. Για να αποφευχθεί αυτό, εξετάζεται το αίμα για T. cruzi σε πολλές χώρες με ενδημική νόσο Chagas, καθώς και στις Ηνωμένες Πολιτείες. Ομοίως, η μεταμόσχευση συμπαγών οργάνων από μολυσμένο δότη μπορεί να μεταδώσει τον T. cruzi στον παραλήπτη. Αυτό ισχύει ιδιαίτερα για τη μεταμόσχευση καρδιάς, η οποία μεταδίδει το T. cruzi 75–100% και λιγότερο για τη μεταμόσχευση του ήπατος (0–29%) ή ενός νεφρού (0–19%). Μια μολυσμένη μητέρα μπορεί, επίσης, να μεταδώσει το T. cruzi στο παιδί της μέσω του πλακούντα. Αυτό συμβαίνει έως και στο 15% των γεννήσεων από μολυσμένες μητέρες. Από το 2019, το 22,5% των νέων λοιμώξεων εμφανίζεται μέσω κάθετης μετάδοσης.

    ΠΑΘΟΦΥΣΙΟΛΟΓΙΑ ΝΟΣΟΥ CHAGAS

    Στην οξεία φάση της νόσου, τα σημεία και τα συμπτώματα προκαλούνται άμεσα από την αντιγραφή του T. cruzi και την απόκριση του ανοσοποιητικού συστήματος σε αυτήν. Κατά τη διάρκεια αυτής της φάσης, το T. cruzi μπορεί να βρεθεί σε διάφορους ιστούς σε όλο το σώμα και κυκλοφορεί στο αίμα. Κατά τη διάρκεια των αρχικών εβδομάδων μόλυνσης, η αντιγραφή του παρασίτου ελέγχεται με παραγωγή αντισωμάτων και ενεργοποίηση της φλεγμονώδους απόκρισης του ξενιστή, ιδιαίτερα κύτταρα που στοχεύουν ενδοκυτταρικά παθογόνα, όπως, τα κύτταρα ΝΚ και τα μακροφάγα, που οδηγούνται από μόρια σηματοδότησης φλεγμονής, όπως ο TNF-α και η IFN -γ. Κατά τη διάρκεια της χρόνιας νόσου Chagas, η μακροχρόνια βλάβη των οργάνων αναπτύσσεται με την πάροδο των ετών λόγω της συνεχούς αναπαραγωγής του παρασίτου και της βλάβης από το ανοσοποιητικό σύστημα. Νωρίς κατά τη διάρκεια της νόσου, το T. cruzi βρίσκεται συχνά στις ραβδωτές μυϊκές ίνες της καρδιάς. Καθώς, η ασθένεια εξελίσσεται, η καρδιά γενικά διογκώνεται, με σημαντικές περιοχές καρδιακών μυϊκών ινών να αντικαθίστανται από ουλώδη ιστό και λίπος. Περιοχές ενεργού φλεγμονής διασκορπίζονται σε όλη την καρδιά, με φλεγμονώδη ανοσοκύτταρα, συνήθως μακροφάγα και Τ κύτταρα. Αργά στη νόσο, τα παράσιτα σπάνια εντοπίζονται στην καρδιά και μπορεί να είναι παρόντα σε πολύ χαμηλά επίπεδα. Στην καρδιά, το παχύ έντερο και τον οισοφάγο, η χρόνια ασθένεια οδηγεί, επίσης, σε τεράστια απώλεια νευρικών απολήξεων. Στην καρδιά, αυτό μπορεί να συμβάλλει σε αρρυθμίες και άλλες καρδιακές δυσλειτουργίες. Στο παχύ έντερο και στον οισοφάγο, η απώλεια ελέγχου του νευρικού συστήματος είναι ο κύριος παράγοντας της δυσλειτουργίας των οργάνων. Η απώλεια νεύρων εμποδίζει την κίνηση των τροφίμων μέσω του πεπτικού σωλήνα, η οποία μπορεί να οδηγήσει σε απόφραξη του οισοφάγου ή του παχέος εντέρου και σε περιορισμό της παροχής αίματος.

    Chagas Instagram 1000x1000

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΝΟΣΟΥ CHAGAS

    Η παρουσία του T. cruzi είναι διαγνωστική της νόσου Chagas. Κατά τη διάρκεια της οξείας φάσης της λοίμωξης, μπορεί να ανιχνευθεί με μικροσκοπική εξέταση φρέσκου αίματος, ή του επιχρίσματος του, για κινητικά παράσιτα. ή με παρασκευή λεπτών και παχιών επιχρισμάτων αίματος που βάφονται με Giemsa, για άμεση απεικόνιση παρασίτων. Η εξέταση επιχρίσματος αίματος ανιχνεύει παράσιτα στο 34-85% των περιπτώσεων. Τεχνικές, όπως, η φυγοκέντρηση μικροαιματοκρίτη μπορούν να χρησιμοποιηθούν για τη συγκέντρωση του αίματος, γεγονός που καθιστά τη δοκιμή πιο ευαίσθητη. Κατά τη μικροσκοπική εξέταση, οι τρυπομαστίγοι T. cruzi έχουν ένα λεπτό σώμα, συχνά σε σχήμα S ή U, με μαστίγιο συνδεδεμένο στο σώμα μέσω κυματοειδούς μεμβράνης. Εναλλακτικά, το DNA του T. cruzi μπορεί να ανιχνευθεί με αλυσιδωτή αντίδραση πολυμεράσης (PCR). Σε οξεία και συγγενή νόσο του Chagas, η PCR είναι πιο ευαίσθητη από τη μικροσκοπία, και είναι πιο αξιόπιστη από τις δοκιμές που βασίζονται σε αντισώματα για τη διάγνωση συγγενούς νόσου, επειδή δεν επηρεάζεται από τη μεταφορά αντισωμάτων κατά του T. cruzi από μια μητέρα στο το μωρό της (παθητική ανοσία). Η PCR χρησιμοποιείται επίσης για την παρακολούθηση των επιπέδων του T. cruzi σε αποδέκτες μεταμοσχεύσεων οργάνων και σε ανοσοκατασταλμένα άτομα, γεγονός που επιτρέπει την ανίχνευση λοίμωξης ή επανενεργοποίησης σε πρώιμο στάδιο. Κατά τη διάρκεια της χρόνιας φάσης, η μικροσκοπική διάγνωση είναι αναξιόπιστη και η PCR είναι λιγότερο ευαίσθητη επειδή το επίπεδο των παρασίτων στο αίμα είναι χαμηλό. Η χρόνια νόσος του Chagas διαγιγνώσκεται, συνήθως, χρησιμοποιώντας ορολογικές εξετάσεις, οι οποίες ανιχνεύουν αντισώματα ανοσοσφαιρίνης G κατά του T. cruzi στο αίμα του ατόμου. Οι πιο κοινές μεθοδολογίες δοκιμής είναι η ELISA, ο έμμεσος ανοσοφθορισμός και η έμμεση αιμοσυγκόλληση. Απαιτούνται δύο θετικά αποτελέσματα ορολογίας, χρησιμοποιώντας διαφορετικές μεθόδους δοκιμής για να επιβεβαιωθεί η διάγνωση. Εάν τα αποτελέσματα των δοκιμών είναι ασαφή, μπορούν να χρησιμοποιηθούν πρόσθετες μέθοδοι δοκιμής όπως το Western blot. Τα αντιγόνα T. cruzi μπορούν, επίσης, να ανιχνευθούν σε δείγματα ιστών χρησιμοποιώντας τεχνικές ανοσοϊστοχημείας. Διατίθενται διάφορες ταχείες διαγνωστικές εξετάσεις για τη νόσο Chagas. Αυτές οι δοκιμές μεταφέρονται εύκολα και μπορούν να πραγματοποιηθούν από άτομα χωρίς ειδική εκπαίδευση. Είναι χρήσιμα για τον έλεγχο μεγάλου αριθμού ατόμων και για τον έλεγχο ατόμων που δεν μπορούν να έχουν πρόσβαση σε εγκαταστάσεις υγειονομικής περίθαλψης, αλλά η ευαισθησία τους είναι σχετικά χαμηλή, και συνιστάται να χρησιμοποιηθεί μια δεύτερη μέθοδος για την επιβεβαίωση ενός θετικού αποτελέσματος. Το T. cruzi μπορεί να απομονωθεί από δείγματα μέσω καλλιέργειας αίματος ή ξενοδιάγνωσης ή εμβολιασμού ζώων με το αίμα του ατόμου. Στη μέθοδο καλλιέργειας αίματος, τα ερυθρά αιμοσφαίρια του ατόμου διαχωρίζονται από το πλάσμα και προστίθενται σε ένα εξειδικευμένο μέσο ανάπτυξης για να ενθαρρύνουν τον πολλαπλασιασμό του παρασίτου. Μπορεί να χρειαστούν έως και έξι μήνες για να επιτευχθεί το αποτέλεσμα. Η ξενοδιάγνωση περιλαμβάνει τη σίτιση του αίματος του ατόμου σε έντομα τριατομίνης και στη συνέχεια εξέταση των περιττωμάτων του για το παράσιτο 30 έως 60 ημέρες αργότερα. Αυτές οι μέθοδοι δεν χρησιμοποιούνται συνήθως, καθώς είναι αργές και έχουν χαμηλή ευαισθησία.

    chagas disease diagnosis 5ada080f1d640400390db8d0

    ΠΡΟΛΗΨΗ ΝΟΣΟΥ CHAGAS

    Τα δίχτυα μπορούν να χρησιμοποιηθούν σε ενδημικές περιοχές για την αποφυγή δαγκωμάτων από τα έντομα. Οι προσπάθειες για την πρόληψη της νόσου Chagas έχουν επικεντρωθεί σε μεγάλο βαθμό στον έλεγχο του φορέα για τον περιορισμό της έκθεσης σε έντομα τριατομίνης. Τα προγράμματα ψεκασμού εντομοκτόνων αποτέλεσαν τη βασική βάση του ελέγχου του φορέα, αποτελούμενο από ψεκασμό σπιτιών και τις γύρω περιοχές με εντομοκτόνα. Αυτό έγινε αρχικά με εντομοκτόνα οργανοχλωρίου, οργανοφωσφορικού και καρβαμικού, τα οποία αντικαταστάθηκαν τη δεκαετία του 1980 με πυρεθροειδή. Αυτά τα προγράμματα μείωσαν δραστικά τη μετάδοση στη Βραζιλία και τη Χιλή, και εξάλειψαν σημαντικούς φορείς από ορισμένες περιοχές: Triatoma infestans από τη Βραζιλία, τη Χιλή, την Ουρουγουάη και τμήματα του Περού και της Παραγουάης, καθώς και το Rhodnius prolixus από την Κεντρική Αμερική. Ο έλεγχος του φορέα σε ορισμένες περιοχές παρεμποδίστηκε από την ανάπτυξη αντοχής σε εντομοκτόνα από τα έντομα. Σε απάντηση, τα προγράμματα ελέγχου φορέων έχουν εφαρμόσει εναλλακτικά εντομοκτόνα (π.χ. fenitrothion και bendiocarb στην Αργεντινή και τη Βολιβία), τη θεραπεία εξημερωμένων ζώων (τα οποία τροφοδοτούνται, επίσης, από τα έντομα) με φυτοφάρμακα, χρώματα εμποτισμένα με φυτοφάρμακα και άλλες πειραματικές προσεγγίσεις. Σε περιοχές με αυτά τα έντομα, η μετάδοση του T. cruzi μπορεί να αποφευχθεί με τον ύπνο κάτω από τα σεντόνια και με σκεπαστά κρεβάτια. Η μετάγγιση αίματος ήταν στο παρελθόν ο δεύτερος συνηθέστερος τρόπος μετάδοσης για τη νόσο Chagas. Το T. cruzi μπορεί να επιβιώσει σε ψυγμένο αποθηκευμένο αίμα και μπορεί να επιβιώσει από την κατάψυξη και την απόψυξη, επιτρέποντάς του να παραμείνει σε ολικό αίμα, συσκευασμένα ερυθρά αιμοσφαίρια, κοκκιοκύτταρα και αιμοπετάλια. Η ανάπτυξη και η εφαρμογή εξετάσεων διαλογής των προϊόντων αίματος μείωσε δραματικά τον κίνδυνο μόλυνσης κατά τη μετάγγιση αίματος. Σχεδόν όλες οι αιμοδοσίες στις χώρες της Λατινικής Αμερικής υποβάλλονται σε έλεγχο Chagas. Η ευρεία εξέταση είναι επίσης συχνή σε μη ενδημικά έθνη με σημαντικούς πληθυσμούς μεταναστών από ενδημικές περιοχές, συμπεριλαμβανομένου του Ηνωμένου Βασιλείου (εφαρμόστηκε το 1999), της Ισπανίας (2005), των Ηνωμένων Πολιτειών (2007), της Γαλλίας και της Σουηδίας (2009), της Ελβετίας (2012) και Βέλγιο (2013). Το αίμα εξετάζεται χρησιμοποιώντας ορολογικές δοκιμές, συνήθως ELISA, για την ανίχνευση αντισωμάτων έναντι πρωτεϊνών T. cruzi. Άλλοι τρόποι μετάδοσης έχουν επίσης στοχευτεί από τα προγράμματα πρόληψης της νόσου Chagas. Η θεραπεία μητέρων που έχουν προσβληθεί από T. cruzi κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης μειώνει τον κίνδυνο συγγενής μετάδοσης της λοίμωξης. Για το σκοπό αυτό, πολλές χώρες της Λατινικής Αμερικής έχουν εφαρμόσει ως ρουτίνα τον έλεγχο εγκύων γυναικών και βρεφών για μόλυνση από T. cruzi και ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας συνιστά τον έλεγχο όλων των παιδιών που έχουν γεννηθεί από μολυσμένες μητέρες για να αποτραπεί η ανάπτυξη συγγενών λοιμώξεων σε χρόνια ασθένεια. Ομοίως με τις μεταγγίσεις αίματος, πολλές χώρες με ενδημική νόσο Chagas ελέγχουν τα όργανα για μεταμόσχευση με ορολογικές εξετάσεις. Δεν υπάρχει εμβόλιο κατά της νόσου Chagas. 

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΝΟΣΟΥ CHAGAS

    Η νόσος του Chagas αντιμετωπίζεται χρησιμοποιώντας αντιπαρασιτικά φάρμακα για την εξάλειψη του T. cruzi από το σώμα και  συμπτωματική θεραπεία για την αντιμετώπιση των επιπτώσεων της λοίμωξης. Από το 2018, το benznidazole και το nifurtimox ήταν τα αντιπαρασιτικά φάρμακα επιλογής για τη θεραπεία της νόσου Chagas, αν και το benznidazole είναι το μόνο φάρμακο που διατίθεται στις περισσότερες χώρες της Λατινικής Αμερικής. Και για τα δύο φάρμακα, η θεραπεία αποτελείται, συνήθως, από δύο έως τρεις δόσεις από του στόματος την ημέρα για 60 έως 90 ημέρες. Η αντιπαρασιτική θεραπεία είναι πιο αποτελεσματική νωρίς κατά τη διάρκεια της λοίμωξης: εξαλείφει το T. cruzi από το 50-80% των ατόμων στην οξεία φάση, αλλά μόνο το 20-60% αυτών που βρίσκονται στη χρόνια φάση. Η θεραπεία της χρόνιας νόσου είναι πιο αποτελεσματική στα παιδιά από ό, τι στους ενήλικες και το ποσοστό θεραπείας για συγγενή νόσο πλησιάζει το 100% εάν αντιμετωπιστεί τον πρώτο χρόνο της ζωής. Η αντιπαρασιτική θεραπεία μπορεί επίσης να επιβραδύνει την εξέλιξη της νόσου και να μειώσει την πιθανότητα συγγενούς μετάδοσης. Η εξάλειψη του T. cruzi δε θεραπεύει την καρδιακή και γαστρεντερική βλάβη που προκαλείται από χρόνια νόσο του Chagas, επομένως αυτές οι καταστάσεις πρέπει να αντιμετωπίζονται ξεχωριστά. Η αντιπαρασιτική θεραπεία δεν συνιστάται σε άτομα που έχουν ήδη αναπτύξει διασταλτική καρδιομυοπάθεια.

    Η βενζινιδαζόλη θεωρείται συνήθως η θεραπεία πρώτης γραμμής επειδή έχει πιο ήπιες δυσμενείς επιπτώσεις από το nifurtimox και η αποτελεσματικότητά της είναι καλύτερα κατανοητή. Τόσο η βενζινιδαζόλη όσο και το nifurtimox έχουν συχνές ανεπιθύμητες ενέργειες που μπορούν να οδηγήσουν σε διακοπή της θεραπείας. Οι πιο συχνές ανεπιθύμητες ενέργειες της βενζινιδαζόλης είναι: δερματικό εξάνθημα, πεπτικά προβλήματα, μειωμένη όρεξη, αδυναμία, πονοκέφαλος και προβλήματα ύπνου. Αυτές οι ανεπιθύμητες ενέργειες μερικές φορές μπορούν να αντιμετωπιστούν με αντιισταμινικά ή κορτικοστεροειδή και γενικά αντιστρέφονται όταν διακόπτεται η θεραπεία. Ωστόσο, η βενζιδαζόλη διακόπτεται σε ποσοστό έως και 29% των περιπτώσεων. Το Nifurtimox έχει συχνότερες παρενέργειες, επηρεάζοντας έως και 97,5% των ατόμων που παίρνουν το φάρμακο. Οι πιο συχνές ανεπιθύμητες ενέργειες είναι: απώλεια όρεξης, απώλεια βάρους, ναυτία και έμετος και διάφορες νευρολογικές διαταραχές, όπως αλλαγές στη διάθεση, αϋπνία, παραισθησία και περιφερική νευροπάθεια. Η θεραπεία διακόπτεται σε έως και 75% των περιπτώσεων. Και τα δύο φάρμακα αντενδείκνυται για χρήση σε έγκυες γυναίκες και άτομα με ηπατική ή νεφρική ανεπάρκεια. Από το 2019, έχει αναφερθεί αντίσταση σε αυτά τα φάρμακα.

    ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ ΝΟΣΟΥ CHAGAS

    Στο χρόνιο στάδιο, η θεραπεία περιλαμβάνει τη διαχείριση των κλινικών εκδηλώσεων της νόσου. Η θεραπεία της καρδιομυοπάθειας του Chagas είναι παρόμοια με εκείνη άλλων μορφών καρδιακής νόσου. Μπορεί να συνταγογραφούνται βήτα αναστολείς και αναστολείς ΜΕΑ, αλλά ορισμένα άτομα με νόσο Chagas μπορεί να μην είναι σε θέση να λάβουν την τυπική δόση αυτών των φαρμάκων επειδή έχουν χαμηλή αρτηριακή πίεση ή χαμηλό καρδιακό ρυθμό. Για τη διαχείριση των ακανόνιστων καρδιακών παλμών, στα άτομα μπορεί να συνταγογραφούνται αντιαρρυθμικά φάρμακα όπως η αμιωδαρόνη ή να βάλουν βηματοδότη. Αντιπηκτικά μπορούν να χρησιμοποιηθούν για την πρόληψη του θρομβοεμβολισμού και του εγκεφαλικού επεισοδίου. Η χρόνια καρδιακή νόσος που προκαλείται από το Chagas είναι ένας συχνός λόγος για χειρουργική επέμβαση και μεταμόσχευση καρδιάς. Επειδή οι αποδέκτες μεταμοσχεύσεων λαμβάνουν ανοσοκατασταλτικά φάρμακα για να αποτρέψουν την απόρριψη οργάνων, παρακολουθούνται χρησιμοποιώντας PCR για να ανιχνεύσουν την επανενεργοποίηση της νόσου. Τα άτομα με νόσο του Chagas που υποβάλλονται σε μεταμόσχευση καρδιάς έχουν υψηλότερα ποσοστά επιβίωσης. Η ήπια γαστρεντερική νόσος μπορεί να αντιμετωπιστεί συμπτωματικά, όπως με τη χρήση καθαρτικών για τη δυσκοιλιότητα ή τη λήψη προκινητικού φαρμάκου, όπως η μετοκλοπραμίδη πριν από τα γεύματα για την ανακούφιση των συμπτωμάτων του οισοφάγου. Η χειρουργική επέμβαση για τη διάσπαση των μυών του κατώτερου οισοφαγικού σφιγκτήρα (καρδιομυοτομία) ενδείκνυται σε πιο σοβαρές περιπτώσεις οισοφαγικής νόσου, και μπορεί να απαιτηθεί χειρουργική αφαίρεση του προσβεβλημένου μέρους του οργάνου σε προχωρημένο μεγάκολο.

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τις λοιμώξεις

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα προϊόντα για τις λοιμώξεις 

    Everything You Want To Know About Chagas Disease Kissing Bug Disease 1280x720

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Αρρυθμιογόνος μυοκαρδιοπάθεια της δεξιάς κοιλίας

    Μυοκαρδιοπάθεια

    Τρυπανοσωμίαση της Αφρικής

    Ο ιός του Έμπολα

    Μυοκαρδίτιδα

    Ασθένεια του ύπνου

    www.emedi.gr

     

  • Σούπα τσίλι με κιμά και λαχανικά Σούπα τσίλι με κιμά και λαχανικά

    Υγιεινή και νόστιμη σούπα τσίλι με κιμά και λαχανικά

    Σούπα τσίλι με κιμά και λαχανικά

    ΜΟΣΧΑΡΙΣΙΟΣ ΚΙΜΑΣ: Το μοσχαρίσιο κρέας έχει κατά μέσο όρο 2.7mg σιδήρου, 4.1 mg ψευδαργύρου, 26 γρ. πρωτεΐνης και 250 θερμίδες ανά 100g  και είναι το πιο θρεπτικό από όλα. Για υγιεινή διατροφή προτιμάμε το βοδινό κρέας, που μας δίνει όλες τις βιταμίνες και τα ανόργανα στοιχεία που χρειαζόμαστε.  

    ΚΑΡΟΤΑ: Τα καρότα αποτελούν εξαιρετική πηγή βιταμίνης Α, παρέχοντάς μας το υπερδιπλάσιο της ημερήσιας δόσης μας (210%). Επιπλέον, μας προσφέρουν το 6% της ημερήσιας δόσης μας σε βιταμίνη C, το 2% της δόσης μας σε ασβέστιο, αλλά και σίδηρο. Το αντιοξειδωτικό β-καροτένιο είναι αυτό που δίνει στα καρότα το πορτοκαλί τους χρώμα. Το β-καροτένιο απορροφάται από το έντερο και μετατρέπεται σε βιταμίνη Α κατά τη διαδικασία της πέψης. Επιπλέον, τα καρότα περιέχουν φυτικές ίνες, βιταμίνη Κ, κάλιο, φυλλικό οξύ, μαγγάνιο, φώσφορο, μαγνήσιο, βιταμίνη Ε και ψευδάργυρο. Μπορείτε σε ορισμένες αγορές να βρείτε καρότα με διαφορετικά χρώματα-τα οποία προέρχονται από διαφορετικά αντιοξειδωτικά. Για παράδειγμα, ανθοκυανίνες στα μωβ καρότα και λυκοπένιο στα κόκκινα.

    ΠΑΤΑΤΕΣ: Η πατάτα περιέχει σημαντικές ποσότητες σύνθετων υδατανθράκων. Οι υδατάνθρακες της πατάτας διασπώνται πάρα πολύ αργά σε απλές ζαχαρούχες ουσίες, που εισέρχονται στο αίμα. Μια πατάτα μετρίου μεγέθους περιέχει περίπου το 50% της συνιστώμενης ημερήσιας πρόσληψης Βιταμίνης C.

    ΑΡΑΚΑΣ: Ο αρακάς είναι ένα πολύ χρήσιμο και θρεπτικό τρόφιμο καθώς μας προσφέρει πολύ φυλλικό οξύ και πολλά α και β καροτένια, δηλαδή αντιοξειδωτικές ουσίες που μπλοκάρουν τις ελεύθερες ρίζες που προσθέτουν τοξίνες στον οργανισμό. Παράλληλα μας δίνει ασβέστιο, μαγνήσιο, σίδηρο, κάλιο και φώσφορο. Λόγω του μικρού χρονικά περιθωρίου συγκομιδής του, είναι πλήρης σε βιταμίνη C, θειαμίνη B1, φώσφορο και βιταμίνη B6. Διαθέτει 1,6 μονάδα σιδήρου ανά 100 γρ. φαγητού και το σώμα μας απορροφά περίπου το 20% από αυτόν. Η κατανάλωση αρακά συστήνεται ιδιαίτερα σε άτομα με αυξημένη αρτηριακή πίεση και υψηλά επίπεδα χοληστερόλης αλλά και σε αυτούς που υποφέρουν από δυσκοιλιότητα.

    ΚΡΕΜΜΥΔΙΑ: Βοηθούν στην επούλωση των πληγών και ενισχύουν το ανοσοποιητικό σύστηµα, καθώς, είναι πλούσιο σε βιταµίνη C. Έχουν αντικαρκινική δράση. Επιστημονικές μελέτες έδειξαν ότι η κουερσετίνη και κατ’ επέκταση το κρεμμύδι, όπως και άλλα φρούτα και λαχανικά που την περιέχουν συμβάλλει στη μείωση της εμφάνισης καρκίνου του προστάτη, των ωοθηκών, του μαστού, του στομάχου, του παχέος εντέρου.

    ΣΚΟΡΔΟ: Το σκόρδο αποτελεί για τη λαϊκή ιατρική ένα πολυδύναμο φάρμακο με μεγάλη αξία. Περιέχει αιθέριο έλαιο αποτελούμενο από αλλιίνη, αλλινάση, αλλικίνη, αχοένιο, σκορδινίνες, το αντιοξειδωτικό σελήνιο, ιώδιο, ασβέστιο, μαγγάνιο, σίδηρο, φώσφορο, θειάφι και βιταμίνες Α, Β, Β1, Β2, Β3, Β6, C, και Ε. Περιέχει επίσης, πτητικό έλαιο, γλίσχρασμα, γλυκοκινίνες και γερμάνιο, καθώς και άλλα χρήσιμα για τον οργανισμό στοιχεία, όπως λευκωματούχες ουσίες, λιπαρές, αμυλώδες και κυτταρίνη.

    instant pot hamburger soup recipe 2 500x375

    Σούπα τσίλι με κιμά και λαχανικά

    ΥΛΙΚΑ ΓΙΑ 4 ΑΤΟΜΑ

    300 γραμμάρια βιολογικός μοσχαρίσιος κιμάς

    4 βιολογικά καρότα

    3 βιολογικές πατάτες 

    1 φλυτζάνι βιολογικός αρακάς

    2 βιολογικά κρεμμύδια

    2-3 σκελίδες βιολογικό σκόρδο

    1 βιολογικός ζωμός ψυγείου με μειωμένο αλάτι

    5 πιπεριές τσίλι

    Βιολογικό ελαιόλαδο

    Ιωδιούχο ανεπεξέργαστο θαλασσινό αλάτι

    Φρεσκοτριμμένο πιπέρι

    Κύμινο

    Ψιλοκομμένος μαϊντανός

    Μουστάρδα

    ΕΚΤΕΛΕΣΗ

    Κόψτε τα κρεμμύδια σε ροδέλες και ρίξτε τα στο λάδι με το σκόρδο. Μόλις αρχίσουν να ροδίζουν, πρόσθεσε τον κιμά σε σιγανή φωτιά, μέχρι να αλλάξει χρώμα. Στο μεταξύ, ρίξε 4-5 μικρές τσίλι και το κύμινο. Μόλις τσιγαριστεί ο κιμάς, προσθέστε το ζωμό και την μουστάρδα και άφησε να σιγοβράσει. Ρίξε ψιλοκομμένες τις πατάτες και τα καρότα, το αλάτι και το πιπέρι. Άφησε να σιγοβράσει με το καπάκι ενώ το παρατηρείτε να μη ρουφήξει το νερό - προσθέστε όσο χρειαστεί ώστε να καλύπτει τα λαχανικά. Μετά από 30 λεπτά περίπου ρίξτε τον αρακά κατεψυγμένο (αν ο αρακάς είναι φρέσκος, πιθανό να χρειαστεί να τον προσθέσετε πιο πριν) και αφήστε άλλα 15 λεπτά. Στα τελευταία 5 λεπτά προσθέστε τον ψιλοκομμένο μαϊντανό.

    ΚΑΛΗ ΣΑΣ ΟΡΕΞΗ!!! 

    by Savvi Diet

    Τα καλύτερα βιολογικά προϊόντα

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα βιολογικά προϊόντα

    Butternut Squash Chili 3

    Διαβάστε, επίσης,

    Χρήσιμες πληροφορίες για τις ζωικές τροφές

    Υγιεινός χορτοφαγικός μουσακάς

    Υγιεινά μακαρόνια με κιμά

    Σπαγγέτι με σάλτσα πέστο της Γένοβας

    Σπαγγέτι με σπανάκι και κατσικίσιο τυρί

    Σπαγγέτι με θαλασσινά

    Γαρίδες με μακαρόνια - emedi.gr

    Τα πιο νόστιμα μακαρόνια

    Γιατί σε όλο τον κόσμο προτιμούν την ελληνική κουζίνα

    Αστακομακαρονάδα

    Κόκορας με μακαρόνια

    Σπαγγέτι μαρινάρα

    Σπαγγέτι Ναπολιτάνα Gourmet

    www.emedi.gr