Τετάρτη, 13 Μαΐου 2015 19:08

Πεπτικό έλκος

Γράφτηκε από την
Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(3 ψήφοι)

Τα έλκη στομάχου και δωδεκαδακτύλου

Το πεπτικό έλκος, ICD-10 Κ25-Κ27 ή έλκος του στομάχου ή έλκος του δωδεκαδακτύλου ή έλκος του κατώτερου οισοφάγου ή γαστρικό έλκος.

Τα πεπτικά έλκη παρατηρούνται, περίπου, στο  4% του πληθυσμού. Περίπου το 10% των ατόμων αναπτύσσουν ένα πεπτικό έλκος σε κάποια στιγμή της ζωής τους. 

Η συχνότητα εμφάνισης του δωδεκαδακτυλικού έλκους έχει μειωθεί σημαντικά κατά τα τελευταία 30 χρόνια, ενώ η συχνότητα των γαστρικών ελκών έχει  μικρή αύξηση, η οποία προκαλείται κυρίως από την ευρεία χρήση των ΜΣΑΦ. 

 Αν νιώθετε έναν πόνο που μοιάζει με κάψιμο στο στομάχι και συνοδεύεται από αίσθημα πείνας:

  • πόνος νηστείας που εμφανίζεται όταν το στομάχι σας είναι άδειο και σας ξυπνάει ακόμη και τη νύχτα
  • έχει περιοδικότητα και σας ταλαιπωρεί για ένα διάστημα, όπως για 2-3 εβδομάδες και υποχωρεί και μετά εμφανίζεται ξανά
  • υποχωρεί αν φάτε ή πάρετε αντιόξινο φάρμακο
  • έχει εξάρσεις σε συγκεκριμένες εποχές, συνήθως, άνοιξη και φθινόπωρο
  • συχνά συνοδεύεται από ξινίλες, καούρες και αίσθημα φουσκώματος στο στομάχι

...Τότε πολύ πιθανό να πάσχετε από έλκος του στομάχου ή του δωδεκαδακτύλου.

Το έλκος είναι μια πληγή πάνω στο βλεννογόνο του στομάχου ή του δωδεκαδακτύλου. 

Τα πιο συνηθισμένα συμπτώματα είναι να ξυπνάτε τη νύχτα με  κοιλιακό άλγος στο πάνω μέρος της κοιλιάς  που βελτιώνεται με το φαγητό. Ο πόνος περιγράφεται συχνά ως κάψιμο. Άλλα συμπτώματα είναι τα ρεψίματα, ο έμετος, η απώλεια βάρους, ή η κακή όρεξη. Περίπου το ένα τρίτο των ηλικιωμένων δεν έχουν συμπτώματα.  

Οι επιπλοκές μπορεί να περιλαμβάνουν την αιμορραγία, την διάτρηση, και την απόφραξη του στομάχου. Αιμορραγία συμβαίνει σε 15% των ασθενών.


Αιτίες πεπτικού έλκους

Έχουν ενοχοποιηθεί διάφοροι παράγοντες για την εκδήλωσή του: το άγχος, το κάπνισμα, η διατροφή, η κληρονομικότητα, τα βακτήρια, το Helicobacter pylori και τα μη-στεροειδή αντι-φλεγμονώδη φάρμακα (ΜΣΑΦ), η νόσος Behcet, το σύνδρομο Zollinger-Ellison, η νόσος του Crohn και η κίρρωση του ήπατος. Οι ηλικιωμένοι είναι πιο ευαίσθητοι στο έλκος από τις επιδράσεις των ΜΣΑΦ.

  • H. pylori 

Ένας σημαντικός αιτιολογικός παράγοντας (60% των γαστρικών και έως 50-75% των δωδεκαδακτυλικών ελκών) είναι η χρόνια φλεγμονή που οφείλεται σε Helicobacter pylori που αποικίζει το βλεννογόνο του άντρου. Το ανοσοποιητικό σύστημα είναι σε θέση να καθαρίσει τη μόλυνση. Έτσι, το βακτήριο μπορεί να προκαλέσει χρόνια ενεργό γαστρίτιδα (γαστρίτιδα τύπου Β). Η γαστρίνη διεγείρει την παραγωγή γαστρικού οξέος από τα τοιχωματικά κύτταρα. Σε H. pylori αποικισμό αυξάνεται η γαστρίνη, και η αύξηση των οξέων μπορεί να συμβάλει στην διάβρωση του βλεννογόνου και ως εκ τούτου στο σχηματισμό έλκους.

  • ΜΣΑΦ 

Μια άλλη σημαντική αιτία είναι η χρήση των ΜΣΑΦ. Ο γαστρικός βλεννογόνο αυτοπροστατεύεται από το γαστρικό οξύ με ένα στρώμα βλέννας, η έκκριση της οποίας διεγείρεται από ορισμένες προσταγλανδίνες. Τα NSAIDs εμποδίζουν την λειτουργία της κυκλοοξυγενάσης 1 (COX-1), η οποία είναι απαραίτητη για την παραγωγή αυτών των προσταγλανδινών. Τα εκλεκτικά COX-2 αντιφλεγμονώδη κατά προτίμηση αναστέλλουν την COX-2, η οποία είναι λιγότερο σημαντική στο γαστρικό βλεννογόνο, και περίπου υποδιπλασιάζεται ο κίνδυνος που σχετίζεται με τα ΜΣΑΦ για γαστρικό έλκος.

  • Άγχος

Το στρες λόγω σοβαρών προβλημάτων υγείας, όπως σε ασθενείς που νοσηλεύονται σε μονάδες εντατικής θεραπείας, ονομάζεται έλκος από στρες. Το χρόνιο στρες  είναι συχνό σε άτομα με αυξημένο κίνδυνο από άλλες αιτίες, όπως το ελικοβακτηρίδιο του πυλωρού ή η χρήση ΜΣΑΦ.

  • Δίαιτα 

Διατροφικοί παράγοντες όπως η καφεΐνη και ο καφές ή τα μπαχαρικά, που συχνά πιστεύεται ότι προκαλούν ή επιδεινώνουν τα έλκη, φαίνεται ότι έχουν μικρή επίδραση. Η αύξηση της κατανάλωσης αλκοόλ επηρεάζει, επίσης.

  • Άλλα

Αν και μερικές μελέτες έχουν δείξει συσχέτιση μεταξύ του καπνίσματος και του σχηματισμού έλκους,  άλλες έχουν δείξει προστατευτική δράση και έχουν διαπιστώσει ότι το κάπνισμα από μόνο του δεν είναι παράγοντας κινδύνου, εκτός εάν σχετίζεται με λοίμωξη από το ελικοβακτηρίδιο του πυλωρού. 

  • Γαστρινώματα (Zollinger Ellison)

Σπάνιοι όγκοι που εκκρίνουν γαστρίνη, επίσης, μπορούν να προκαλέσουν πολλαπλά και δύσκολο να επουλωθούν  έλκη.


Τα σημεία και συμπτώματα του πεπτικού έλκους

  • Κοιλιακό άλγος επιγαστρικό που συσχετίζεται έντονα με τα γεύματα. Στην περίπτωση του δωδεκαδακτυλικού έλκους ο πόνος εμφανίζεται περίπου τρεις ώρες μετά τη λήψη ενός γεύματος
  • Φούσκωμα και κοιλιακή πληρότητα
  • Έκκριση σάλιου μετά από ένα επεισόδιο παλινδρόμησης για την αραίωση του οξέος στον οισοφάγο - αν και αυτό  σχετίζεται με γαστροοισοφαγική παλινδρόμηση
  • Ναυτία και έμετοι
  • Απώλεια της όρεξης και απώλεια βάρους
  • Αιματέμεση λόγω της αιμορραγίας απευθείας από ένα γαστρικό έλκος, ή από βλάβη στον οισοφάγο από σοβαρό/συνεχή έμετο
  • Μέλαινες κενώσεις (δυσώδη κόπρανα σαν πίσσα, λόγω της παρουσίας του οξειδωμένου σιδήρου από την αιμοσφαιρίνη)
  • Σπάνια, ένα έλκος μπορεί να οδηγήσει σε γαστρική ή δωδεκαδακτυλική διάτρηση, η οποία οδηγεί σε οξεία περιτονίτιδα και απαιτεί άμεση χειρουργική επέμβαση
  • Η καούρα και η γαστροοισοφαγική παλινδρόμηση (ΓΟΠ) μετά τη χορήγηση κάποιας φαρμακευτικής αγωγής μπορεί να εγείρει την υποψία για πεπτικό έλκος. Φάρμακα που σχετίζονται με το πεπτικό έλκος περιλαμβάνουν τα NSAIDs (μη-στεροειδή αντιφλεγμονώδη φάρμακα) που αναστέλλουν την κυκλοξυγενάση, και τα περισσότερα γλυκοκορτικοειδή (π.χ. δεξαμεθαζόνη και πρεδνιζολόνη)
  • Σε ασθενείς άνω των 45 ετών με πάνω από δύο εβδομάδες με τα παραπάνω συμπτώματα, η υποψία για  πεπτικό έλκος είναι αρκετά υψηλή ώστε να δικαιολογείται η ταχεία διερεύνηση με οισοφαγογαστροδωδεκαδακτυλοσκόπηση
  • Το χρονοδιάγραμμα των συμπτωμάτων σε σχέση με το γεύμα, μπορεί βοηθήσει στη διαφοροδιάγνωση μεταξύ των γαστρικών και δωδεκαδακτυλικών ελκών: το γαστρικό έλκος θα δώσει επιγαστρικό πόνο κατά τη διάρκεια του γεύματος, καθώς η παραγωγή γαστρικού οξέος αυξάνεται, καθώς η τροφή εισέρχεται στο στομάχι. Τα συμπτώματα του δωδεκαδακτυλικού έλκους αρχικά θα σταματήσουν μετά από ένα γεύμα, καθώς ο πυλωρικός σφιγκτήρας κλείνει για να συγκεντρώσει το περιεχόμενο του στομάχου και το οξύ δεν φθάνει το δωδεκαδάκτυλο. Στο δωδεκαδακτυλικό έλκος ο πόνος θα εκδηλωθεί ως επί το πλείστον 2-3 ώρες μετά το γεύμα, όταν το στομάχι αρχίζει να απελευθερώνει τα τρόφιμα και οξύ στο δωδεκαδάκτυλο
  • Επίσης, τα συμπτώματα των πεπτικών ελκών μπορεί να ποικίλουν ανάλογα με την τοποθεσία του έλκους και την ηλικία του ασθενούς
  • Επιπλέον, τα έλκη τείνουν να θεραπεύονται και να επαναλαμβάνονται και ως εκ τούτου ο πόνος να κρατήσει για λίγες μέρες και εβδομάδες και στη συνέχεια ελαττώνονται ή εξαφανίζονται. Συνήθως, τα παιδιά και οι ηλικιωμένοι δεν αναπτύσσουν συμπτώματα εκτός αν προκύψουν επιπλοκές
  • Ο καύσος στην περιοχή του στομάχου διάρκειας μεταξύ 30 λεπτών και 3 ωρών, συνήθως συνοδεύει τα έλκη. Αυτός ο πόνος μπορεί να παρερμηνευθεί ως πείνα, δυσπεψία ή  καούρα. Ο πόνος συνήθως προκαλείται από το έλκος, αλλά μπορεί να επιδεινωθεί από τα οξέα του στομάχου που έρχονται σε επαφή με την περιοχή του έλκους. Ο πόνος που προκαλείται από το πεπτικό έλκος μπορεί να γίνει αισθητή οπουδήποτε από τον ομφαλό έως το στέρνο, μπορεί να διαρκεί από λίγα λεπτά έως αρκετές ώρες και μπορεί να είναι χειρότερος όταν το στομάχι είναι άδειο. Επίσης, μερικές φορές ο πόνος μπορεί να επιδεινωθεί το βράδυ και μπορεί συνήθως να ανακουφιστεί προσωρινά από την κατανάλωση τροφών που εξουδετερώνουν τα οξέα του στομάχου ή με τη λήψη αντιόξινων. 


Διάγνωση πεπτικού έλκους

  • Η διάγνωση γίνεται  είτε ενδοσκοπικά ή με βαριούχο γεύμα.
  • Το H. pylori μπορεί να διαγνωστεί με εξέταση αίματος για αντισώματα, με τεστ αναπνοής, με τεστ κοπράνων ή με βιοψία του στομάχου. Η δοκιμασία αναπνοής χρησιμοποιεί ραδιενεργό άνθρακα για τον εντοπισμό του H. pylori. Για να εκτελέσετε αυτή την εξέταση, ο ασθενής θα πρέπει να πιει ένα άγευστο υγρό το οποίο περιέχει  άνθρακα  που τα βακτήρια διασπούν. Μετά από μια ώρα, ο ασθενής θα κληθεί να φυσήξει σε μια σακούλα που είναι σφραγισμένη. Εάν ο ασθενής έχει προσβληθεί από H. pylori, το δείγμα αναπνοής θα περιέχει ραδιενεργό διοξείδιο του άνθρακα. Η δοκιμή αυτή παρέχει το πλεονέκτημα ότι είναι σε θέση να παρακολουθεί την ανταπόκριση στη θεραπεία. 
  • Η διάγνωση γίνεται και με βάση τα χαρακτηριστικά συμπτώματα. Ο πόνος στο στομάχι είναι συνήθως το πρώτο σήμα του πεπτικού έλκους. Σε ορισμένες περιπτώσεις, οι γιατροί μπορεί να θεραπεύσουν έλκη χωρίς διάγνωση τους με ειδικά τεστ και παρατηρούν αν τα συμπτώματα υποχωρούν.
  • Η οισοφαγογαστροδωδεκαδακτυλοσκόπηση είναι μια μορφή ενδοσκόπησης και είναι γνωστή ως γαστροσκόπηση και διεξάγεται σε ασθενείς στους οποίους υπάρχει υποψία για πεπτικό έλκος. Με άμεση οπτική αναγνώριση, η θέση και η σοβαρότητα ενός έλκους μπορεί να περιγραφεί. 
  • Εάν ένα πεπτικό έλκος διατρηθεί, αέρας θα διαρρεύσει από το εσωτερικό του γαστρεντερικού σωλήνα στην περιτοναϊκή κοιλότητα (η οποία κανονικά δεν περιέχει αέρα). Αυτό οδηγεί σε "ελεύθερο αέριο" μέσα στην περιτοναϊκή κοιλότητα. Αν ο ασθενής είναι όρθιος στην ακτινογραφία κοιλίας, το αέριο θα λάβει θέση κάτω από το διάφραγμα. Ως εκ τούτου, τα αέριο στην περιτοναϊκή κοιλότητα, στην ακτινογραφία θώρακος ή στην ακτινογραφία κοιλίας είναι σημείο διατιτραίνοντος πεπτικού έλκους.

Διαφορική διάγνωση πεπτικού έλκους

  • Καρκίνος στομάχου
  • Στεφανιαία νόσος
  • Φλεγμονή του βλεννογόνου του στομάχου 
  • Γαστρίτιδα
  • Γαστροοισοφαγική παλινδρόμηση
  • Παγκρεατίτιδα
  • Ηπατική συμφόρηση
  • Χολοκυστίτιδα
  • Κατώτερο έμφραγμα του μυοκαρδίου
  • Πλευρίτιδα
  • Περικαρδίτιδα
  • Σύνδρομο άνω μεσεντερίου αρτηρίας

Πρόληψη πεπτικού έλκους

Η δίαιτα παίζει σημαντικό ρόλο στην πρόκληση και στην πρόληψη των ελκών.


Ταξινόμηση πεπτικού έλκους

-Ανάλογα με την εντόπιση

1. Οισοφάγου
2. Στομάχου
3. Πολλαπλά έλκη
4. Δωδεκαδακτύλου
5. ΒλεννογόνουMucosa
6. Υποβλεννογόνια
7. Μυϊκά

-Ανάλογα με την περιοχή 

  1. Δωδεκαδακτύλου (δωδεκαδακτυλικό έλκος)
  2. Οισοφάγου (έλκος του οισοφάγου)
  3. Στομάχι (γαστρικό έλκος)
  4. Εκκόλπωμα του Meckel

-Ταξινόμηση κατά Johnson 

Τύπος Ι: Έλκος κατά μήκος του σώματος του στομάχου, πιο συχνά κατά μήκος της μικρότερης καμπύλης του στομάχου και δεν σχετίζεται με την υπερέκκριση οξέων.

Τύπος ΙΙ: Έλκος στο σώμα σε συνδυασμό με δωδεκαδακτυλικό έλκος. Σχετίζεται με υπερέκκριση οξέος.

Τύπος III: Στο πυλωρικό κανάλι μέχρι 3 cm από τον πυλωρό. Σχετίζεται με υπερέκκριση οξέων.

Τύπος IV: Εγγύς γαστροοισοφαγικό έλκος. 

Τύπος V: Έλκη σε όλο το στομάχι. Σχετίζονται με τη χρόνια χρήση ΜΣΑΦ (όπως η ιβουπροφαίνη).


Μακροσκοπική εμφάνιση του πεπτικού έλκους

Τα γαστρικά έλκη συνήθως εντοπίζονται στην περιοχή της μικρότερης καμπυλότητας του στομάχου. Το έλκος είναι ένα στρογγυλό έως ωοειδές έλλειμμα με διάμετρο 2 έως 4 cm, με μια ομαλή βάση και όρια. Αυτά τα όρια δεν είναι αυξημένα ή ακανόνιστα στην οξεία μορφή του πεπτικού έλκους, αλλά έχουν αυξημένα όρια και είναι φλεγμονώδεις στη χρόνια μορφή. Στην ελκώδη μορφή καρκίνου του στομάχου, τα όρια είναι παράτυπα. Γύρω από τον βλεννογόνο μπορεί να παρουσιαστούν ακτινικές πτυχώσεις, από ουλές.


Μικροσκοπική εμφάνιση του πεπτικού έλκους 

Ένα γαστρικό έλκος είναι ένα ελάττωμα του βλεννογόνου το οποίο διαπερνά το μυϊκού χιτώνα του βλεννογόνου και του χορίου υπό την επίδραση των οξέων. Κατά τη διάρκεια της ενεργού φάσης, η βάση του έλκους έχει 4 ζώνες: φλεγμονώδες εξίδρωμα, ινωδοειδής νέκρωση, κοκκιοποίηση ιστού και ινώδη ιστό. 


Θεραπεία πεπτικού έλκους

Η θεραπεία περιλαμβάνει τη διακοπή του καπνίσματος, την διακοπή των  ΜΣΑΦ, την διακοπή του αλκοόλ, και χορηγούνται φάρμακα για να μειώσουν τα οξέα του στομάχου.

Τα φάρμακα που χρησιμοποιούνται για να μειώσουν τα οξέα είναι συνήθως είτε ένας αναστολέας της αντλίας πρωτονίων (ΡΡΙ) ή ένας αποκλειστής Η2 για  τέσσερις εβδομάδες αρχικά.

Τα έλκη λόγω H. pylori αντιμετωπίζονται με ένα συνδυασμό φαρμάκων όπως αμοξικιλλίνη, κλαριθρομυκίνη, και PPIs. Η ανθεκτικότητα στα αντιβιοτικά αυξάνεται και έτσι η θεραπεία δεν είναι πάντα αποτελεσματική.

Η αιμορραγία από έλκη μπορεί να θεραπευθεί με ενδοσκόπηση.

Ανοικτή χειρουργική επέμβαση, γίνεται, συνήθως μόνο στις περιπτώσεις στις οποίες δεν είναι επιτυχής.

Οι ασθενείς που παίρνουν μη στεροειδή αντιφλεγμονώδη (ΜΣΑΦ) μπορεί να πάρουν ένα ανάλογο της προσταγλανδίνης (μισοπροστόλη), προκειμένου να βοηθήσει στην πρόληψη για τα πεπτικά έλκη.

Η ρανιτιδίνη και φαμοτιδίνη είναι και οι δύο ανταγωνιστές Η2, που παρέχουν ανακούφιση των πεπτικών ελκών, της καούρας και της δυσπεψίας. Μειώνουν την ποσότητα του οξέος στο στομάχι βοηθώντας στην επούλωση των ελκών. 

Σε περίπτωση απουσίας του H. pylori, 4 εβδομάδες θεραπεία με PPIs γίνεται.

-H. pylori 

Όταν υπάρχει λοίμωξη με H. pylori οι πιο αποτελεσματικές θεραπείες είναι συνδυασμοί 2 αντιβιοτικών (π.χ. κλαριθρομυκίνη, αμοξικιλλίνη, τετρακυκλίνη, μετρονιδαζόλη) και ενός αναστολέα αντλίας πρωτονίων (ΡΡΙ), μερικές φορές μαζί με μια ένωση του βισμούθιου.

Σε ανθεκτικές στη θεραπεία περιπτώσεις, 3 αντιβιοτικά (π.χ. αμοξικιλλίνη + κλαριθρομυκίνη + μετρονιδαζόλη) μπορεί να χρησιμοποιηθούν μαζί με ένα ΡΡΙ και μερικές φορές με ένωση βισμουθίου.

Μια αποτελεσματική θεραπεία πρώτης γραμμής για απλές περιπτώσεις, είναι η αμοξυκιλλίνη + μετρονιδαζόλη + παντοπραζόλη.

Η θεραπεία του ελικοβακτηριδίου του πυλωρού συνήθως οδηγεί σε θεραπεία της μόλυνσης, σε ανακούφιση των συμπτωμάτων και  τελική επούλωση των ελκών. Σε υποτροπή της λοίμωξης απαιτείται επανάληψη της θεραπείας, εάν είναι αναγκαίο, με άλλα αντιβιοτικά. 

Η διάτρηση του πεπτικού έλκους είναι μια χειρουργική έκτακτης ανάγκης και απαιτεί χειρουργική αποκατάσταση. Τα περισσότερα αιμορραγικά έλκη απαιτούν ενδοσκόπηση επειγόντως για να σταματήσει η αιμορραγία με καυτηρίαση ή φαρμακευτική έγχυση.


Επιπλοκές πεπτικού έλκους

  • Γαστρεντερική αιμορραγία είναι η πιο συχνή επιπλοκή. Η αιφνίδια μεγάλη αιμορραγία μπορεί να είναι απειλητική για τη ζωή. Αυτό συμβαίνει όταν το έλκος διαβρώσει ένα από τα αιμοφόρα αγγεία, όπως τη γαστροδωδεκαδακτυλική αρτηρία.
  • Διάτρηση (μια τρύπα στο τοίχωμα της γαστρεντερικής οδού). Συχνά οδηγεί σε καταστροφικές συνέπειες αν αφεθεί χωρίς θεραπεία. Η διάβρωση του γαστρεντερικού τοιχώματος από το έλκος οδηγεί σε διαρροή του στομάχου ή του εντερικού περιεχομένου στην κοιλιακή κοιλότητα. Η διάτρηση στην πρόσθια επιφάνεια του στομάχου οδηγεί σε οξεία περιτονίτιδα, αρχικά χημική και αργότερα βακτηριακή περιτονίτιδα. Το πρώτο σημείο είναι συχνά ξαφνικό έντονο κοιλιακό άλγος. Μεταγενέστερη διάτρηση  οδηγεί σε αιμορραγία λόγω της εμπλοκής της γαστροδωδεκαδακτυλικής αρτηρίας που βρίσκεται πίσω από το 1ο μέρος του δωδεκαδάκτυλου.
  • Η γαστρική απόφραξη της εξόδου. Είναι η μείωση του πυλωρικού στομίου  από ουλές και διόγκωση του γαστρικού άντρου και του δωδεκαδακτύλου λόγω πεπτικών ελκών.
  • Το Helicobacter pylori ως αιτιολογικός παράγοντας καθιστά 3 έως 6 φορές πιο πιθανό να αναπτυχθεί καρκίνος του στομάχου από το έλκος. 

Τα καλύτερα συμπληρώματα διατροφής για τα πεπτικά έλκη

Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα καλύτερα συμπληρώματα διατροφής για τα πεπτικά έλκη

Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, θα επιλεγούν για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με τον θεράποντα ιατρό.

Διαβάστε, επίσης,

Το μαστιχόδενδρο

Υγρά πεπτίδια

Καρκίνος Στομάχου

Το ορθομοριακό νερό είναι το καλύτερο νερό

Ο κίνδυνος ασθενειών ανάλογα με την ομάδα αίματος

Η γλυκόριζα

Βάλσαμο

Ομοτοξικολογία

Μήπως έχετε πολλά αέρια;

Οι λοιμώξεις που προκαλούν καρκίνο

Ελικοβακτηρίδιο του πυλωρού

Μήπως έχετε πολλά ρεψίματα;

Να πίνετε πολύ νερό

Χρήσιμες ιατρικές συνταγές με μπανάνα

Τα προβιοτικά προστατεύουν από τον καρκίνο

Χρήσιμες πληροφορίες για το βάριο

Ιατρικές συνταγές με ψύλλιο

Χρήσιμες ιατρικές συνταγές με μαϊντανό

Ιατρικές συνταγές με τη μαγειρική σόδα

Συμπληρώματα διατροφής για τις παθήσεις του πεπτικού

Το ελληνικό φαρμακείο της φύσης σας προσφέρει μια υπερτροφή

Ιατρικές συνταγές με αλόη

Οι βιταμίνες για τα έλκη

Μάθετε όλα τα μυστικά του σκόρδου

Τι είναι τα προβιοτικά

Σύνδρομο Zollinger-Ellison

Καταστάσεις που δεν απαιτούν χειρουργείο

Διατροφή για το έλκος

Οι λοιμώξεις που προκαλούν καρκίνο

Δίαιτα για το πεπτικό έλκος

Ψυχολογικοί παράγοντες που επηρεάζουν ιατρικές καταστάσεις

α2- μακροσφαιρίνη

Μήπως έχετε πολλά αέρια;

www.emedi.gr

Διαβάστηκε 4019 φορές Τελευταία τροποποίηση στις Πέμπτη, 24 Ιανουαρίου 2019 08:31
Σαββούλα Μάλλιου Κριαρά

Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

Σχετικά Άρθρα

  • Χρήσιμες πληροφορίες για την οστεομυελίτιδα Χρήσιμες πληροφορίες για την οστεομυελίτιδα

    Οστεομυελίτιδα

    Η οστεομυελίτιδα είναι μία οξεία ή χρόνια φλεγμονή του οστού και των δομών του, που προκαλείται συνηθέστερα από βακτηρίδια και σπάνια από άλλους μικροοργανισμούς.

    Αυτή η λοίμωξη μπορεί να επέλθει είτε αιματογενώς, είτε εκ συνεχείας από τοπική λοιμώδη εστία ή από άμεσο ενοφθαλμισμό

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Μυοσκελετικό

    Επικρατέστερη ηλικία: Αυτή η λοίμωξη εμφανίζεται συνήθως στους μεγαλύτερους ενήλικες, η αιματογενής έχει δικόρυφη επιδημιολογική καμπύλη, εμφανίζεται επίσης σε βρέφη και παιδιά

    Επικρατέστερο φύλο: Άνδρες > Γυναίκες

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΟΣΤΕΟΜΥΕΛΙΤΙΔΑΣ

    Αιματογενής λοίμωξη μακρών οστών (σε παιδιά με αιματογενή οστεομυελίτιδα):

    • Αιφνίδια έναρξη με υψηλό πυρετό
    • Ευερεθιστότητα
    • Κακουχία
    • Περιορισμός της κίνησης του ενεχόμενου άκρου 
    • Σημεία εντοπισμένης φλεγμονής 

    Αιματογενής σπονδυλική λοίμωξη (σε ενήλικες με σπονδυλική οστεομυελίτιδα):

    • Η νόσος είναι ύπουλη και συμπεριφέρεται περισσότερο σαν χρόνια λοίμωξη
    • Σε κάποιους ασθενείς μπορεί να βρεθεί ιστορικό ενός οξέος βακτηριαιμικού επεισοδίου σχετιζόμενου με λοίμωξη ενός συγκεκριμένου οργάνου 

    Λοίμωξη εκ συνεχείας ιστών και σχετιζόμενη με αγγειακή ανεπάρκεια:

    • Οξείες συστηματικές εκδηλώσεις εμφανίζονται σπάνια
    • Εντοπισμένα σημεία και συμπτώματα φλεγμονής με ή χωρίς έκκριμα εμφανίζονται συχνά 

    Χρόνια οστεομυελίτιδα:

    • Έλκος, που δεν επουλώνεται ή παροχετευόμενη κοιλότητα
    • Τα συστηματικά συμπτώματα, όταν είναι παρόντα, υποδεικνύουν οξεία διαπυηθείσα φλεγμονή στο οστό ή τους περιβαλλοντικούς ιστούς 

    Λοίμωξη σχετιζόμενη με προσθετικό μόσχευμα:

    • Η λοίμωξη μπορεί να αποκτηθεί είτε από αιματογενή οδό ή από παρακείμενες εστίες, όπως η τοπική λοίμωξη, χειρουργική επιμόλυνση ή μετεγχειρητική λοίμωξη 
    • Η οξεία μετεγχειρητική λοίμωξη μπορεί να εμφανιστεί σαν πυρετός, εντοπισμένο οίδημα, ευαισθησία και έκκριμα
    • Η χρόνια λοίμωξη χαρακτηρίζεται από δυσφορία στις αρθρώσεις, οίδημα, ερύθημα και δυσλειτουργία αρθρώσεων 

    ΑΙΤΙΑ ΟΣΤΕΟΜΥΕΛΙΤΙΔΑΣ

    Οξεία αιματογενής οστεομυελίτιδα:

    • Χρυσίζων σταφυλόκοκκος (περισσότερο σύνηθες)
    • Στρεπτόκοκκος, κοαγκουλάση-αρνητικός, σταφυλόκοκκος, αιμόφιλος της ινφουέντζας και Gram (-) οργανισμοί (λιγότερο συνήθεις)

    Σπονδυλική οστεομυελίτιδα:

    • Χρυσίζων σταφυλόκοκκος και Gram (-) εντερικοί οργανισμοί (συνήθεις)
    • Άλλοι μικροοργανισμοί υπό σκέψη περιλαμβάνουν το μυκοβακτηρίδιο της φυματίωσης και μύκητες 

    Εκ συνεχείας οστών εστιακή οστεομυελίτιδα και οστεομυελίτιδα από αγγειακή ανεπάρκεια:

    • Μικτοί αερόβιοι/αναερόβιοι μικροοργανισμοί βρίσκονται συχνά 

    Λοίμωξη από προσθετικό μόσχευμα:

    • Κοαγκουλάση αρνητικός σταφυλόκοκκος και χρυσίζων σταφυλόκοκκος (περισσότερο συνήθεις)
    • Ψευδοδιφθεριτικά βακτηρίδια και Gram (-) βακτήρια (λιγότερο συνήθη)

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΟΣΤΕΟΜΥΕΛΙΤΙΔΑΣ

    • Δρεπανοκυτταρική αναιμία
    • Άλλες καταστάσεις που προδιαθέτουν σε έμφρακτα οστών 
    • Ενδοφλέβια χρήση φαρμάκων 
    • Αιμοκάθαρση 
    • Τοπικό τραύμα
    • Επιπλεγμένα κατάγματα 
    • Παρουσία προσθετικού ορθοπεδικού μοσχεύματος 
    • Αγγειακή ανεπάρκεια 
    • Νευροπάθεια 
    • Σακχαρώδης διαβήτης 

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΟΣΤΕΟΜΥΕΛΙΤΙΔΑΣ

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ 

    • Συστηματική λοίμωξη από άλλη πηγή 
    • Άσηπτο έμφρακτο οστού 
    • Άλλη εντοπισμένη φλεγμονή του δέρματος και των μαλακών ιστών
    • Νευροπαθητική νόσος των αρθρώσεων 
    • Κατάγματα 
    • Ουρική αρθρίτιδα 

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    • Η οριστική διάγνωση γίνεται με αναρρόφηση με βελόνα ή βιοψία οστού και ταυτοποίηση του μικροοργανισμού με καλλιέργεια ή ιστολογικά
    • Η καλλιέργεια αίματος μπορεί να είναι θετική σε περίπου 50% των νεότερων ασθενών με οξεία αιματογενή νόσο 
    • Ο αριθμός λευκοκυττάρων είναι συνήθως ανεβασμένος στις οξείες περιπτώσεις, αλλά όχι στις χρόνιες περιπτώσεις 
    • Η ταχύτητα καθίζησης είναι συνήθως αυξημένη, αλλά δεν είναι ειδική 
    • Το αντίσωμα κατά τειχοϊκού οξέος μπορεί να είναι αυξημένο σε έναν ασθενή που έχει λοίμωξη από χρυσίζοντα σταφυλόκοκκο για περισσότερο από 2 εβδομάδες 

    IMD osteomyelitis EN

    Φάρμακα που μπορεί να μεταβάλλουν τα ευρήματα: Αντιμικροβιακοί παράγοντες που χορηγούνται πριν την καλλιέργεια του οστού 

    Διαταραχές που μπορεί να μεταβάλλουν τα ευρήματα: Καλλιέργειες από τον συριγγώδη πόρο είναι αναξιόπιστες, λόγω της συχνής επιμόλυνσης 

    ΠΑΘΟΛΟΓΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ 

    Φλεγμονώδης εξεργασία σε οστό με πυογενή βακτήρια 

    ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΗ

    • Ακτινογραφικά - ακτινογραφία ρουτίνας (τα ευρήματα στην απλή ακτινογραφία συχνά καθυστερούν για 10-14 ημέρες στην οξεία λοίμωξη), υπολογιστική τομογραφία, μαγνητικός συντονισμός 
    • Ραδιονουκλεοτίδια (τεχνήτιο, ίνδιο ή γάλλιο), αλλά καλύτερα να μη γίνονται

    ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΕΣ ΜΕΘΟΔΟΙ

    Βιοψία δια βελόνης ή βιοψία οστού για βακτηριακή καλλιέργεια 

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΟΣΤΕΟΜΥΕΛΙΤΙΔΑΣ

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ

    Εισαγωγή στο νοσοκομείο του ασθενούς με υποψία οξείας οστεομυελίτιδας για διαγνωστικό έλεγχο και αρχική θεραπεία 

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ

    • Συμπτωματική αντιμετώπιση του πόνου 
    • Χειρουργική παροχέτευση και απομάκρυνση των νεκρωμένων ιστών είναι υψίστης σημασίας για αποτελεσματική ίαση 
    • Το υπερβαρικό οξυγόνο έχει ισχυρή θεραπευτική δράση
    • Σε ασθενείς με αγγειακή ανεπάρκεια ή σοβαρή γαγγραινώδη λοίμωξη, ο ακρωτηριασμός μπορεί να είναι η μόνη αποτελεσματική θεραπεία 

    ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ

    Κλινήρης και ακινητοποίηση του ενεχόμενου οστού και της άρθρωσης 

    ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    Επείγουσα ανάγκη για μακροχρόνια θεραπεία και παρακολούθηση 

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΟΣΤΕΟΜΥΕΛΙΤΙΔΑΣ

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ

    • Ο αντιμικροβιακός παράγοντας, που έχει επιλεγεί, πρέπει να βασίζεται σε δοκιμασίες ευαισθησίας και σε γνωστή κλινική αποτελεσματικότητα. Η διάρκεια της θεραπείας για οξεία οστεομυελίτιδα πρέπει να είναι τουλάχιστον 4-6 εβδομάδες. Σε χρόνια οστεομυελίτιδα μπορεί να χρειαστεί μεγαλύτερη διάρκεια θεραπείας
    • Χρυσίζων σταφυλόκοκκος και κοαγκουλάση-αρνητικός σταφυλόκοκκος - ναφσικιλλίνη 2 gr ΕΦ κάθε 4-6 ώρες. Βανκομυκίνη 1 gr κάθε 12 ώρες για σταφυλόκοκκο ανθεκτικό στη μεθικιλλίνη 
    • Είδη στρεπτοκόκκου - πενικιλλίνη G 2-4 εκατομμύρια μονάδες κάθε 4 ώρες ΕΦ 
    • Εντερικοί Gram (-) βάκιλλοι και ψευδομονάδα aeruginosa - πιπερακιλλίνη 4 gr κάθε 4-6 ώρες, ΕΦ, συν αμυνογλυκοσίδη 
    • Μικτή αερόβια/αναερόβια λοίμωξη (διαβητικό πόδι, πληγή από δάγκωμα) - συνδυασμός αναστολέα β-λακταμάσης (τικαρκιλλίνη/κλαβουλανικό 3,1 gr κάθε 6 ώρες ΕΦ - αμπικιλλίνη/σουλμπακτάμη 3 gr κάθε 6 ώρες ΕΦ

    Προφυλάξεις: Σε ασθενείς με νεφρική ή ηπατική ανεπάρκεια η αντιμικροβιακή δόση μπορεί να χρειαστεί προσαρμογή  

    ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΑ ΦΑΡΜΑΚΑ

    • Χρυσίζων σταφυλόκοκκος και κοαγκουλάση-αρνητικός σταφυλόκοκκος: κλινδαμυκίνη 600 mg ΕΦ κάθε 6 ώρες, ναφσικιλλίνη 2 gr κάθε 4 ώρες ή κεφαζολίνη 1 gr κάθε 8 ώρες ΕΦ, ή βανκομυκίνη 1 gr κάθε 12 ώρες
    • Είδη στρεπτοκόκκου: πενικιλλίνη 2 εκατομμύρια μονάδες κάθε 12 ώρες 
    • Εντερικοί Gram (-) βάκιλλοι και ψευδομονάδα aeruginosa: κεφταζιδίμη 1 gr κάθε 8 ώρες ΕΦ ή κιπροφλοξασίνη (ή άλλη κινολόνη) 750 mg κάθε 12 ώρες από το στόμα. Μικτή αερόβια/αναερόβια λοίμωξη (διαβητικό πόδι, πληγή από δάγκωμα) αμπικιλλίνη/σουλβακτάμη 3 gr κάθε 6 ώρες ΕΦ, κλινδαμυκίνη συν κεφαλοσπορίνη 3ης γενιάς ή κινολόνη 
    • Συχνά γίνεται θεραπεία στο σπίτι - σκεφτείτε μία απλουστευμένη συνταγή αντιμικροβιακής θεραπείας για εξωνοσοκομειακή χρήση ή θεραπεία από το στόμα

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    Επίπεδο των αντιμικροβιακών παραγόντων στο αίμα, αντιβακτηριακοί τίτλοι ορού, ταχύτητα καθίζησης 

    ΠΡΟΛΗΨΗ/ΑΠΟΦΥΓΗ

    Αποφύγετε το επιπλέον άγχος και τα βάρη μέχρι την ίαση 

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ

    • Σχηματισμός αποστήματος 
    • Βακτηριαιμία 
    • Κάταγμα 
    • Χαλάρωση του προσθετικού μοσχεύματος 
    • Μετεγχειρητική λοίμωξη

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ 

    • Η ίαση της οστεομυελίτιδας με φαρμακευτική αγωγή είναι προφανώς απρόβλεπτη, ειδικά όταν δεν συνοδεύεται από χειρουργικό καθαρισμό των νεκρωμένων ιστών 
    • Σε ασθενείς με οξεία αιματογενή οστεομυελίτιδα, η πρόγνωση είναι συνήθως καλή ακόμα και χωρίς χειρουργείο. Η θεραπεία παίρνει περίπου 6 εβδομάδες 
    • Η πρόγνωση βελτιώνεται, αν ολόκληρο το μολυσμένο οστό έχει αφαιρεθεί

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΗΛΙΚΙΑΚΑ ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Παιδιατρικό: Συμβαίνει πολύ συχνά στην ηλικιακή ομάδα των 5-14 και συχνότερα στα αγόρια 

    Γηριατρικό:

    • Η σπονδυλική οστεομυελίτιδα είναι συνηθέστερη 
    • Παρακείμενη εστία λοίμωξης είναι συνηθέστερη 
    • Αγγειακή ανεπάρκεια είναι η συνηθέστερη αιτία οστεομυελίτιδας στην ηλικιακή ομάδα των 50-70 (συνήθως λόγω της παρουσίας σχετιζόμενων καταστάσεων)

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τις λοιμώξεις

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα προϊόντα για τις λοιμώξεις 

    osteomyelitis 1280

     

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Υπερβαρικό Οξυγόνο

    Οστεομυελίτιδα

    Δρεπανοκυτταρικά Σύνδρομα

    Δαγκώματα ζώων

    www.emedi.gr

     

     

     

  • Υδράργυρος Υδράργυρος

    Χρήσιμες πληροφορίες για τον υδράργυρο

    Χημικό σύμβουλο του υδραργύρου είναι το Hg από το λατινικό hydrargyrum. Ατομικό βάρος 200,6. Είναι γνωστός ως υγρός άργυρος. Εμφανίζεται στη φύση σαν κιννάβαρι ή υδραργυρικό σουλφίδιο, με μια αφθονία στο φλοιό της γης της τάξης των 0,5 χλγρ ανά χιλιόγραμμο.

    Σε υγρή ή αέρια μορφή ο υδράργυρος είναι τοξικός.

    Τα άλατα υδραργύρου και ιδιαίτερα οι οργανικές μορφές υδραργύρου είναι πιο δηλητηριώδη από το ίδιο το στοιχείο.

    Τα οδοντικά αμαλγάματα που χρησιμοποιούνται για το γέμισμα κοιλοτήτων των δοντιών είναι τόσο αδιάλυτα, που, συνήθως, δε θεωρούνται σαν τοξικά, αλλά, δεν υπάρχει και πάλι ασφάλεια, γιατί μικροσκοπικές ποσότητες διαφεύγουν από τα οδοντικά σφραγίσματα.

    Υπάρχουν ισχυρισμοί ότι καρκίνοι, καρδιοπάθειες, προβλήματα της εμμήνου ρύσεως και του θυρεοειδούς υποχωρούν με την αφαίρεση των αμαγαλμάτων σφραγίσματος.

    mercury 2

    Οι πιο επικίνδυνες μορφές υδραργύρου είναι τα αλκυλικά παράγωγα μεθυλυδραργύρου και αιθυλυδραργύρου. Αυτά, συνήθως, εισάγονται στο σώμα από τα ψάρια και τις τροφές με σπόρους.

    Τα ανόργανα άλατα υδραργύρου που εισάγονται μέσω της οικολογικής μόλυνσης σε ρέοντα και θαλάσσια νερά μετατρέπονται από μικροοργανισμούς σε μεθυλυδράργυρο. Αυτός εισάγεται μέσα στην αλυσίδα των τροφών, μέσω των μικρών ψαριών που τρώνε θαλάσσια φυτά μέχρι των σαρκοβόρων μεγάλων ψαριών, όπως ο τόνος, ο ξιφίας και ο λύκος. Όταν αυτά τα ψάρια καταναλωθούν από τον άνθρωπο προκύπτει δηλητηρίαση. Θανατηφόρα επίπεδα μόλυνσης σε τέτοια ψάρια έχουν αναφερθεί από την Ιαπωνία, όπου η βιομηχανική ρύπανση εισήγαγε άλατα υδραργύρου στο θαλάσσιο νερό.

    Ψάρια από λίμνες γλυκού νερού στη Σουηδία και τη Βόρεια Αμερική μπορεί να περιέχουν μέχρι και 503 μγρ υδραργύρου ανά 100 γραμμάρια, ποσό το οποίο και αποτελεί τοξικό επίπεδο.

    Ο κονσερβοποιημένος τόνος μπορεί να περιέχει από 10-80 μγρ υδραργύρου ανά 100 γραμμάρια, με το μισό σαν μεθυλυδράργυρο.

    Τα ψάρια βαθιάς θάλασσας που ψαρεύονται έξω από τα αλίπεδα της Μεγάλης Βρετανίας περιέχουν μόνο 8 μγρ υδραργύρου ανά 100 γραμμάρια, αλλά πιο κοντά στις ακτές, όπου πέφτουν χημικά απόβλητα στη θάλασσα, τα ψάρια μπορεί να περιέχουν μέχρι και 50 μγρ υδραργύρου ανά 100 γραμμάρια.

    Η υψηλότερη ανεκτή εβδομαδιαία πρόσληψη υδραργύρου είναι 300 μγρ στα οποία δεν θα πρέπει να υπάρχουν περισσότερο από 200 μγρ μεθυλυδραργύρου.

    mercury 4

    Σπόροι που ραντίσθηκαν με αλκυλικές ενώσεις υδραργύρου, για να προληφθεί η μόλυνση από μύκητες έχουν προκαλέσει δηλητηριάσεις στο Πακιστάν, στο Ιράκ και στη Γουατεμάλα. Οι επεξεργασμένοι σπόροι με τους οποίους τρέφονται ζώα σε αγροκτήματα προκαλούν δηλητηριάσεις από υδράργυρο σε ανθρώπους που τρώνε κρέας από αυτά τα ζώα.

    Ο στοιχειακός υδράργυρος μπορεί να προκύψει από τυχαίο σπάσιμο θερμομέτρων ή βαρομέτρων, από πεταμένες μπαταρίες, από λάμπες υδραργύρου, από διακόπτες υδραργύρου, από καύση κάρβουνου που μπορεί να αποφέρει επιβάρυνση 3000 μετρικών τόνων το χρόνο στην ατμόσφαιρα, από τη φυσική φθορά βράχων και χωμάτων, που αποφέρει ετήσια επιβάρυνση 230 μετρικών τόνων και από την επαργύρωση νομισμάτων ή από την κατασκευή αμαλγαμάτων υδραργύρου.

    Οι καταναλισκόμενες με κατάποση και πέψη ενώσεις υδραργύρου συσσωρεύονται σε ορισμένα σημεία του εγκεφάλου και προκαλούν βλάβες.

    Άλλα προσβαλλόμενα όργανα είναι το παχύ έντεο ή κόλον και τα νεφρά.

    Ο μεθυλυδράργυρος προκαλεί εκφύλιση των νεύρων, αναπηρίες εκ γεννήσεως, γενεττικά ελαττώματα, βλάβες των χρωμοσωμάτων, υπερβολική σιελόρροια, απώλεια δοντιών κι έντονους μυϊκούς τρόμους ή τρεμούλιασμα. Όταν εφαρμοσθεί στην επιδερμίδα προκαλεί ερεθισμό, ερυθρότητα και φλύκταινες.

    Στα μωρά το πουδράρισμα της επιδερμίδας ή οι επαλείψεις της με αλοιφές που περιέχουν υδράργυρο προκαλούν μια νόσο γνωστή ως ροδόχρους νόσο ή ακρωδυνία. Αυτή χαρακτηρίζεται από πληγές στην επιδερμίδα των χεριών και των ποδιών, πρηξίματα των άκρων, πεπτικές διαταραχές, φαγούρα στα χέρια και τα πόδια, ροδαλό χρωματισμό των χεριών, των ποδιών, των παρειών και της άκρης της μύτης, μυϊκή αδυναμία και αρθρίτιδα.

    Η οξεία δηλητηρίαση από διαλυτές ενώσεις υδραργύρου προκαλούν μεταλλική γεύση, δίψα, σοβαρούς κοιλιακούς πόνους, εμέτους, φαιούς αποχρωματισμούς του στόματος και του λαιμού και διάρροια με αίμα. Αργότερα μπορεί ν΄αναπτυχθούν έλκος, νεφροπάθεια και κολίτιδα με σοβαρές αιμορραγίες.

    Οι ατμοί υδραργύρου όταν εισπνέονται προκαλούν αναπνευστικά συμπτώματα και βλάβες των νεφρών.

    Η χρόνια δηλητηρίαση από ατμούς υδραργύρου ή από διαλυτά άλατα του υδραργύρου ή από παρατεταμένη επαφή τους με την επιδερμίδα προκαλεί τρεμούλιασμα, μυϊκή αστάθεια, αισθητηριακές διαταραχές, γαστρεντερικά συμπτώματα, δερματίτιδα, βλάβες στα νεφρά και στο συκώτι, αναιμία και διανοητικό εκφυλισμό. Μια γαλάζια διαγράμμιση των ούλων είναι ενδεικτική χρόνιας δηλητηρίασης από υδράργυρο.

    Οι μέγιστες ατμοσφαιρικές συγκεντρώσεις που θεωρούνται επιτρεπτές δεν πρέπει να ξεπερνούν τα 50 μγρ ανά κυβικό μέτρο αέρα και 10 μγρ αλκυλυδραργύρου ανά κυβικό μέτρο αέρα.

    mercury 3

    Οι φαρμακευτικές ενώσεις του υδραργύρου περιλαμβάνουν τις εξής ουσίες:

    -αμμωνιούχος υδράργυρος για θεραπεία του εξανθήματος impetigo. Το Impetigo είναι μια ανώτατη λοίμωξη του δέρματος που είναι πολύ μεταδοτική και προκαλεί πόνο. Ως αποτέλεσμα, ένα κόκκινο εξάνθημα γεμάτο με υγρό θα σχηματιστεί και μπορεί να διαρρηχθεί ανά πάσα στιγμή.

    Αυτό το κόκκινο εξάνθημα μπορεί να εμφανιστεί σε οποιοδήποτε μέρος του σώματος. Ωστόσο, εμφανίζεται συχνότερα γύρω από τη μύτη, το στόμα, την περιοχή γύρω από τα χέρια και τα πόδια. Μετά τη ρήξη, το εξάνθημα θα κάνει το δέρμα κρούστα κίτρινο και καφέ.

    -ελαιώδης άργυρος σαν αμμωνιωμένος υδράργυρος

    -υδραργυρικά διουρητικά για το καρδιακό οίδημα

    -υδραργυρικό κυανίδιο ή κυανούχος υδράργυρος για διαλύματα που απολυμαίνουν τα μάτια

    -κόκκινο υδραργιρικό ιωδίδιο ή ιωδιούχος υδράργυρος για απολύμανση πληγών, για κολπικές πλύσεις, για απολύμανση του δέρματος, για την αντιμετώπιση των δακτυλιοσκωλήκων και της ασθένειας του λύκου και για τη θεραπεία της σύφιλης

    -νιτρικός υδράργυρος για τη θεραπεία συφιλιδικών εξανθημάτων και βλατίδων για τα εκζέματα και την ψωρίαση

    -κίτρινο υδραργυρικό οξείδιο για τη θεραπεία της βλεφαρίτιδας και της επιπεφυκίτιδας. Η παρατεταμένη χρήση του θα πρέπει να αποφεύγεται, καθώς ο υδράργυρος μπορεί να απορροφηθεί μέσω των ιστών του ματιού

    -υδραργυρικό οξυκυανίδιο χρησιμοποιείται σαν απολυμαντικό της επιδερμίδας και οφθαλμική αλοιφή

    -υδραργυρώδες χλωρίδιο χρησιμοποιείται σαν καθαρτικό, σε δόσεις 30-200 χλγ. Σαν αλοιφή ή σα σκόνη πούδρας χρησιμοποιείται για τη θεραπεία του κνησμού, της ψωρίασης και του εκζέματος και σαν ισχυρή αλοιφή επάλειψης (30-50%) για την πρόληψη της σύφιλης

    Να διαβάζετε προσεκτικά τις ετικέτες των φαρμάκων, των εμβολίων, των αλοιφών, των κολλυρίων, των καλλυντικών και όλων των προϊόντων που χρησιμοποιείτε!!!

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για αποτοξίνωση

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για αποτοξίνωση

    mercury 5

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, θα επιλεγούν για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Τα οφέλη από την Ν-ακετυλοκυστεΐνη στην υγεία

    Αντιεμβολιαστιακό κίνημα

    Να προτιμάτε τους εναλλακτικούς οδοντίατρους

    Θεραπεία καρκίνου με χηλικές ενώσεις

    Τα νέα υγιεινά σφραγίσματα δοντιών

    Τεχνολογία LED και υγεία

    Τι είναι τα ιχνοστοιχεία

    Τα θαλασσινά στην εγκυμοσύνη

    Υπάρχουν κίνδυνοι από τα θαλασσινά;

    Μήπως έχετε μαύρα σφραγίσματα;

    Οι καλύτερες αντιοξειδωτικές τροφές

    Δηλητηρίαση από υδράργυρο

    Παγκοσμιοποίηση και καρκίνος

    Λάμπες εξοικονόμησης ενέργειας

    www.emedi.gr

     

  • Οφθαλμικά χημικά εγκαύματα Οφθαλμικά χημικά εγκαύματα

    Χρήσιμες πληροφορίες για τα οφθαλμικά χημικά εγκαύματα

    Οφθαλμικά χημικά εγκαύματα

    Έκθεση του ματιού σε χημικά μπορεί να καταλήξει σε ταχεία καταστροφική και μόνιμη βλάβη και είναι ένα από τα πραγματικά επείγοντα περιστατικά στην οφθαλμολογία.

    Διαχωρίστε τη χημική έκθεση σε αλκάλεα από αυτή σε οξέα:

    • Αλκαλικά εγκαύματα - πιο σοβαρά, η βάση διατιτραίνει και σαπωνοποιεί τους ιστούς εύκολα, μπορεί να προκαλέσει τραύμα στα βλέφαρα, επιπεφυκότα, κερατοειδή, σκληρό χιτώνα, ίριδα, φακούς και αμφιβληστροειδή 
    • Εγκαύματα από οξέα - συνήθως, το οξύ δεν παραβλάπτει εσωτερικές δομές, εφ'όσον η πήξη της πρωτεΐνης περιορίζει τη διείσδυση του οξέος. Το τραύμα συχνά περιορίζεται στα βλέφαρα, τον επιπεφυκότα και τον κερατοειδή 

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Νευρικό, Δέρμα/Εξωκρινείς αδένες

    Επικρατέστερη ηλικία: 18-65

    Επικρατέστερο φύλο: Άνδρες > Γυναίκες

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΟΦΘΑΛΜΙΚΩΝ ΧΗΜΙΚΩΝ ΕΓΚΑΥΜΑΤΩΝ

    Ήπια εγκαύματα:

    • Πόνος και θολή όραση 
    • Ερύθημα και οίδημα του δέρματος του βλεφάρου 
    • Ελαττώματα του επιθηλίου του κερατοειδή 
    • Εκσεσημασμένο οίδημα του επιπεφυκότα, υπεραιμία και αιμορραγίες χωρίς ισχαιμία γύρω από το σκληρό-κερατοειδικό όριο
    • Ήπια αντίδραση πρόσθιου θαλάμου

    Μέτρια ως σοβαρά εγκαύματα:

    • Συμπτώματα σοβαρού πόνου και αξιοσημείωτα μειωμένη όραση 
    • Εγκαύματα 2ου και 3ου βαθμού του δέρματος του βλεφάρου 
    • Οίδημα και θολεροποίηση του κερατοειδή 
    • Ελλείμματα του επιθηλίου του κερατοειδή 
    • Σημαντικό εκσεσημασμένο οίδημα του επιπεφυκότα και λεύκανση και λεύκανση γύρω από το σκληρό κερατοειδές όριο
    • Μέτρια αντίδραση πρόσθιου θαλάμου
    • Αυξημένη ενδοφθάλμια πίεση 
    • Τοπική νεκρωτική αμφιβληστροειδοπάθεια
    • Σε αλκαλικά εγκαύματα μπορεί να υπάρχει αρχικά πόνος που αργότερα μειώνεται 

    ΑΙΤΙΑ ΟΦΘΑΛΜΙΚΩΝ ΧΗΜΙΚΩΝ ΕΓΚΑΥΜΑΤΩΝ

    • Αλκάλεα: Αμμωνία (ΝΗ3), υδροξείδιου του νατρίου (NaOH), υδροξείδιο του μαγνησίου Mg(OH)2, υδροξείδιο του καλίου (ΚΟΗ) και υδροξείδιο του ασβεστίου Ca(OH)2
    • Οξέα: Υδροχλωρικό (HCI), υδροφθορικό (HF), οξικό (CH3COOH), νιτρώδες (ΗΝΟ2) και θειϊκό (H2SO4)

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΟΦΘΑΛΜΙΚΩΝ ΧΗΜΙΚΩΝ ΕΓΚΑΥΜΑΤΩΝ

    • Εργασία σε οικοδομές (πλαστικά, τσιμέντο, ασβέστης)
    • Χρήση παραγόντων καθαρισμού (στεγνό καθάρισμα, αμμωνία)
    • Εκρήξεις μπαταρίας αυτοκινήτου (θειϊκό οξύ)
    • Εργασία σε βιομηχανίες (πολλοί πιθανοί παράγοντες)
    • Αλκοολισμός  

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΟΦΘΑΛΜΙΚΩΝ ΧΗΜΙΚΩΝ ΕΓΚΑΥΜΑΤΩΝ

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ 

    • Θερμικά εγκαύματα
    • Οφθαλμικό ουλώδες πεμφιγοειδές
    • Άλλα αίτια θόλωσης του κερατοειδή 

    ΠΑΘΟΛΟΓΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    • Καθίζηση των γλυκοαζαμινογλυκανών, προκαλεί θόλωση του κερατοειδή 
    • Σαπωνοποίηση των μεμβρανών των κυττάρων προκαλεί το θάνατο των κυττάρων 
    • Κατιόν που συνδέεται με κολλαγόνο καταλήγει σε ενυδάτωση, πάχυνση και σμίκρυνση των ινιδίων κολλαγόνου. Αυτό μπορεί με μηχανικό τρόπο να αυξήσει την ενδοφθάλμια πίεση

    ΕΙΔΙΚΕΣ ΔΟΚΙΜΑΣΙΕΣ

    Μέτρηση του pH της δακρυϊκής στιβάδας με χαρτί ηλιοτροπίου ή ηλεκτρονική μήλη, [καταιοντικό υγρό με μη ουδέτερο pH (π.χ. ο φυσιολογικός ορός έχει pH 4,5) μπορεί να αλλάζει τα αποτελέσματα]

    ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΗ

    Δεν είναι απαραίτητος, εκτός αν υπάρχει υποψία ενδοφθάλμιου ή κογχικού ξένου σώματος

    ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΕΣ ΜΕΘΟΔΟΙ

    • Προσεκτική εξέταση με τη σχισμοειδή λυχνία, βυθοσκόπηση, τονομετρία και μέτρηση της οπτικής οξύτητας
    • Η πλήρης έκταση της βλάβης από αλκαλικά εγκαύματα μπορεί να μην είναι εμφανής μέχρι και 47-72 ώρες μετά την έκθεση 

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΟΦΘΑΛΜΙΚΩΝ ΧΗΜΙΚΩΝ ΕΓΚΑΥΜΑΤΩΝ

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ

    Η εισαγωγή από νοσοκομείο και στο θάλαμο εντατικής θεραπείας εξαρτάται από τη σοβαρότητα

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ

    Άφθονος καταιονισμός και αφαίρεση των ξένων σωμάτων του κερατοειδή ή του επιπεφυκότα είναι πάντα η αρχική θεραπεία. Συνεχίστε τον καταιονισμό μέχρι η δακρυϊκή στιβάδα να αποκτήσει ουδέτερο pH να σταθεροποιηθεί. Σκουπίστε τους θόλους του επιπεφυκότα κάθε 12-24 ώρες για να προληφθούν οι συμφύσεις 

    Χειρουργικές παρεμβάσεις:

    • Έγκαιρο κλείσιμο του ματιού για τη διατήρηση της στιβάδας των δακρύων και για τις παθήσεις του επιθηλίου του κερατοειδή 
    • Ταρσορραφή σε εμμένοντα επιθηλιακά ελλείμματα
    • Συγκόλληση ιστού (βιολογική κόλλα (π.χ. ισοβουτυλικά κυανοακρυλικά) σε επικείμενη ή πραγματική διάτρηση του κερατοειδούς 
    • Μεταμόσχευση με αυτομόσχευμα επιπεφυκότα ή σκληροκερατοειδούς ορίου για αποκατάσταση των μητρικών κυττάρων του επιθηλίου
    • Πεταλωτή (επιπολής) ή διεισδυτική κερατοπλαστική για πλαστική σταθεροποίηση ή αποκατάσταση της όρασης 

    a Chemical and thermal burns de epithelialise the ocular surface and AM is used as a

    ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    Γυαλιά ασφαλείας

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΟΦΘΑΛΜΙΚΩΝ ΧΗΜΙΚΩΝ ΕΓΚΑΥΜΑΤΩΝ

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ

    Άμεση θεραπεία (οποιοσδήποτε μη τοξικός ερεθιστικός παράγοντας)

    • Σε νοσοκομειακό πλαίσιο, αποστειρωμένο νερό, φυσιολογικός ορός, Ringer's lactated διάλυμα είναι αποτελεσματικά 
    • Έξω από το νοσοκομείο, χρησιμοποιείστε ότι είναι διαθέσιμο (νερό βρύσης). Η ταχύτητα της καταιόνησης είναι σημαντική 
    • Η καταιόνηση συνεχίζεται μέχρι το pH του άνω/κάτω κοιτώματος του επιπεφυκότα να γίνει ουδέτερο
    • Είναι αδύνατη η υπερκαταιόνιση 

    Περαιτέρω θεραπεία:

    • Τοπικά αντιβιοτικά προφυλακτικά: Οποιοσδήποτε παράγοντας ευρέος φάσματος, π.χ. αλοιφή βακιτρακίνης/πολυμυξίνης κάθε 2-4 ώρες, αλοιφή χλωραμφαινικόλης κάθε 2-4 ώρες
    • Υποκατάστατα δακρύων: Hypotears PF ή Cellufresh σταγόνες κάθε 4 ώρες, αλοιφή Refresh PM κάθε ώρα
    • Κυκλοπληγικά: για φωτοφοβία και/ή ραγοειδίτιδα κυκλοπεντολάτη 1% 3 φορές την ημέρα ή σκοπολαμίνη 1/4% 2 φορές την ημέρα 
    • Αντιγλαυκωματικά για αυξημένη ενδοφθάλμια πίεση: Τιμολόλη 2 φορές την ημέρα ή levobunolol 2 φορές την ημέρα και/ή ακεταζολαμίδη 125-250 mg από του στόματος κάθε 6 ώρες ή methazolamide 25-50 mg από του στόματος 2 φορές την ημέρα και/ή μαννιτόλη 20% 1-2 gr/Kg ΕΦ κατά περίσταση 
    • Κορτικοστεροειδή για ενδοφθάλμια φλεγμονή: οξεική πρεδνιζόνη 1% ή ισοδύναμο κάθε 1-4 ώρες για 10-14 ημέρες, αν είναι σοβαρό, πρεδνιζόνη 20-60 mg από του στόματος κάθε ημέρα για 5-7 ημέρες. Μειώστε γρήγορα αν το επιθήλιο παραμείνει ανέπαφο μέχρι εκείνη τη στιγμή 
    • Σκεφτείτε το προστατευτικό κάλυμμα κολαγόνου: βοηθάει στην απορρόφηση των κολλαγενασών και στην επανεπιθηλιοποίηση του κερατοειδή
    • Σκεφτείτε το ασκορβικό οξύ: 500 mg από του στόματος 4 φορές την ημέρα
    • Σκεφτείτε την ακετυλοκυστεΐνη: 10-20% μέγιστο κάθε 4 ώρες αν συμβεί τήξη του κερατοειδή 

    Προφυλάξεις:

    • Για την τιμολόλη και τη levobunolol - ιστορικό συμφορητικής καρδιακής ανεπάρκειας ή χρόνιας αποφρακτικής πνευμονικής νόσου
    • Για το ακεταζολαμίδιο και το methazolamide - ιστορικό νεφρολιθίασης ή μεταβολικής οξέωσης 
    • Για τη μαννιτόλη - ιστορικό συμφορητικής καρδιακής ανεπάρκειας ή νεφρικής ανεπάρκειας
    • Για τη σκοπολαμίνη - ιστορικό κατακράτησης ούρων  

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    • Εξαρτάται από τη σοβαρότητα του οφθαλμικού τραύματος, από καθημερινές σε εβδομαδιαίες επισκέψεις αρχικά 
    • Μπορεί να είναι ενδονοσοκομειακός ασθενής 
    • Αν παίρνει μαννιτόλη ή πρεδνιζόνη, συχνός έλεγχος ηλεκτρολύτων ορού

    ΠΡΟΛΗΨΗ/ΑΠΟΦΥΓΗ

    Γιαλιά ασφαλείας για να είναι ασφαλές το ανεπηρέαστο μάτι

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ

    • Εμμένουσα επιθηλιοπάθεια
    • Ινοαγγειακή παννώδης κερατίτιδα
    • Έλκος/διάτρηση κερατοειδή 
    • Προοδευτικό συμβλέφαρο και εντρόπιο 
    • Κερατίτιδα από νευροτροφικά αίτια 
    • Γλαύκωμα 
    • Καταρράκτης 
    • Υποτονία
    • Φθίση βολβού

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ 

    • Εξαρτάται από τη σοβαρότητα του αρχικού τραύματος 
    • Αυξημένα ποσοστά ισχαιμίας στο σκληροκερατοειδές όριο και θόλωσης του κερατοειδή συνδυάζονται με φτωχότερη πρόγνωση 
    • Σε σοβαρά τραυματισμένα μάτια, η μόνιμη απώλεια όρασης δεν είναι ασυνήθης 

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Χημικά ή θερμικά εγκαύματα του δέρματος του προσώπου

    ΗΛΙΚΙΑΚΑ ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Γηριατρικό:

    • Εκτεθειμένη οφθαλμική επιφάνεια με ξηρή κερατίτιδα ή άλλη νόσο σχετίζεται με φτωχότερη πρόγνωση
    • Εκτεθειμένο επιθήλιο κερατοειδή ή προϋπάρχον γλαύκωμα μπορεί επίσης να επιπλέξει τον κλινικό χειρισμό

    Τα κατάλληλα προϊόντα για τα μάτια σας

    Πατήστε, εδώ για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα για τα μάτια σας

     

    well family neweye videoSixteenByNineJumbo1600

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό

    Διαβάστε, επίσης,

    Χρόνιο γλαύκωμα ανοικτής γωνίας

    Χρήσιμες πληροφορίες για την αποκόλληση αμφιβληστροειδούς

    Χρήσιμες πληροφορίες για την αμβλυωπία

    Χρήσιμες πληροφορίες για τη νόσο του Graves'

    Μελαγχρωστική αμφιβληστροειδοπάθεια

    Γλαύκωμα κλειστής γωνίας

    Χρήσιμες πληροφορίες για τη διαβητική αμφιβληστροειδοπάθεια

    Γεροντική εκφύλιση της ωχράς κηλίδας

    Βλεφαρίτιδα

    Έλκος κερατοειδούς

    Έχει παρενέργειες η συνεχής χρήση της μάσκας;

    Στραβισμός

    Ερπητικές οφθαλμολογικές λοιμώξεις

    Επιπεφυκίτιδα

    Η κάνναβη στη θεραπεία του γλαυκώματος

    Μάτια που γερνούν

    Όταν υπάρχει ανισορροπία νευροδιαβιβαστών

    Χρήσιμες συμβουλές για όσους έχουν διαβήτη

    Οι κίνδυνοι από τους φακούς επαφής

    Τραύματα ματιών

    Αφήστε τα παιδιά σας να παίζουν έξω για πρόληψη της μυωπίας

    Αν έχετε πρεσβυωπία δοκιμάστε τους πολυεστιακούς φακούς

    Διάγνωση ασθενειών από τα μάτια

    Οπτική τομογραφία συνοχής

    Κάντε μόνοι σας τεστ για την όρασή σας

    Το τεμπέλικο μάτι

    Η νυκταλωπία

    Προστατέψτε τα μάτια σας

    Γυαλιά ηλίου για παιδιά

    www.emedi.gr

     

     

     

     

     

     

     

  • Χρήσιμες πληροφορίες για την τετρακυκλίνη Χρήσιμες πληροφορίες για την τετρακυκλίνη

    Η τετρακυκλίνη είναι ένα αντιβιοτικό

    Η τετρακυκλίνη είναι ένα αντιβιοτικό που χρησιμοποιείται για τη θεραπεία ορισμένων λοιμώξεων, όπως ακμή, χολέρα, βρουκέλλωση, πανούκλα, ελονοσία και σύφιλη. Λαμβάνεται από το στόμα. 

    Συχνές ανεπιθύμητες ενέργειες είναι ο έμετος, η διάρροια, το εξάνθημα και η απώλεια όρεξης. Άλλες ανεπιθύμητες ενέργειες η κακή ανάπτυξη δοντιών εάν χρησιμοποιούνται από παιδιά ηλικίας κάτω των οκτώ ετών, προβλήματα στα νεφρά και εύκολα εγκαύματα. Η χρήση κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης μπορεί να βλάψει το μωρό. Η τετρακυκλίνη ανήκει στην οικογένεια των τετρακυκλινών φαρμάκων. Λειτουργεί αναστέλλοντας τη σύνθεση πρωτεϊνών στα βακτήρια.

    Η τετρακυκλίνη κατασκευάστηκε αρχικά από βακτήρια τύπου Streptomyces. 

    Οι τετρακυκλίνες έχουν ένα ευρύ φάσμα αντιβιοτικής δράσης. Διαθέτουν κάποιο επίπεδο βακτηριοστατικής δραστηριότητας έναντι σχεδόν όλων των ιατρικά σχετικών αερόβιων και αναερόβιων βακτηριακών γενών, τόσο θετικών κατά Gram όσο και αρνητικών κατά Gram, με μερικές εξαιρέσεις, όπως η Pseudomonas aeruginosa και ο Proteus spp., τα οποία εμφανίζουν εγγενή αντίσταση. Ωστόσο, η επίκτητη (σε αντίθεση με την εγγενή) αντίσταση έχει πολλαπλασιαστεί σε πολλούς παθογόνους οργανισμούς. Η αντίσταση στον Staphylococcus spp., Streptococcus spp., Neisseria gonorrhoeae, anaerobes, μελών του Enterobacteriaceae, και πολλών άλλων προηγουμένως ευαίσθητων οργανισμών είναι πλέον αρκετά συχνή. Οι τετρακυκλίνες παραμένουν ιδιαίτερα χρήσιμες στη διαχείριση λοιμώξεων από ορισμένα υποχρεωτικά ενδοκυτταρικά βακτηριακά παθογόνα, όπως τα Χλαμύδια, το Μυκόπλασμα και η Ρικκέτσια. Είναι επίσης χρήσιμες σε σπειροχαιτικές λοιμώξεις, όπως η σύφιλη, η λεπτοσπείρωση και η νόσος του Lyme. Ορισμένες σπάνιες ή τροπικές λοιμώξεις, όπως ο άνθρακας, η πανούκλα και η βρουκέλλωση, είναι επίσης ευαίσθητα σε τετρακυκλίνες. Τα δισκία τετρακυκλίνης χρησιμοποιήθηκαν στο ξέσπασμα της πανώλης στην Ινδία το 1994. Η τετρακυκλίνη είναι θεραπεία πρώτης γραμμής για τον πυρετό Βραχωδών Ορέων (Rickettsia), τη νόσο του Lyme (B. burgdorferi), τον πυρετό Q (Coxiella), την ψιττακωση, το Mycoplasma pneumoniae και τη ρινική μεταφορά των μηνιγγίτιδων.

    Χρησιμοποιείται σε οδοντιατρικές εφαρμογές.

    Είναι επίσης μία από τις ομάδες αντιβιοτικών που μαζί μπορούν να χρησιμοποιηθούν για τη θεραπεία πεπτικών ελκών που προκαλούνται από βακτηριακές λοιμώξεις. Ο μηχανισμός δράσης για την αντιβακτηριακή δράση των τετρακυκλινών βασίζεται στη διακοπή της μετάφρασης πρωτεϊνών σε βακτήρια, καταστρέφοντας έτσι την ικανότητα των μικροβίων να αναπτυχθούν και να επισκευαστούν. Ωστόσο, η μετάφραση πρωτεϊνών διακόπτεται, επίσης, στα ευκαρυωτικά μιτοχόνδρια.

    Η ακόλουθη λίστα παρουσιάζει δεδομένα ευαισθησίας MIC για ορισμένους ιατρικά σημαντικούς μικροοργανισμούς:

    Escherichia coli: 1 μg / mL έως> 128 μg / mL
    Shigella spp.: 1 μg / mL έως 128 μg / mL [7]

    Οι τετρακυκλίνες έχουν, επίσης, δράση εναντίον ορισμένων ευκαρυωτικών παρασίτων, συμπεριλαμβανομένων εκείνων που είναι υπεύθυνα για ασθένειες όπως η δυσεντερία που προκαλείται από Naegleria fowleri ή αμόμπα που τρώει τον εγκέφαλο, ελονοσία (ένα πλασμώδιο) και balantidiasis.

    tetracycline 1

    Χρησιμοποιείται ως βιοδείκτης

    Η υδροχλωρική τετρακυκλίνη διατίθεται ως κίτρινη κρυσταλλική σκόνη.

    Δεδομένου ότι η τετρακυκλίνη απορροφάται στα οστά, χρησιμοποιείται ως δείκτης ανάπτυξης οστού. Η επισήμανση τετρακυκλίνης χρησιμοποιείται για τον προσδιορισμό της ποσότητας ανάπτυξης των οστών κατά βάρος, εντός μιας συγκεκριμένης χρονικής περιόδου, συνήθως μιας περιόδου περίπου 21 ημερών. Η τετρακυκλίνη ενσωματώνεται στο οστό και μπορεί να ανιχνευθεί από τον φθορισμό του. Στην "επισήμανση διπλής τετρακυκλίνης", δίνεται μια δεύτερη δόση 11-14 ημέρες μετά την πρώτη δόση και η ποσότητα του οστού που σχηματίστηκε κατά τη διάρκεια αυτού του διαστήματος μπορεί να υπολογιστεί μετρώντας την απόσταση μεταξύ των δύο τεστ φθορισμού.

    Η τετρακυκλίνη χρησιμοποιείται επίσης ως βιοδείκτης στην άγρια ​​φύση για την ανίχνευση της κατανάλωσης δολωμάτων που περιέχουν φάρμακα ή εμβόλια. 

    Παρενέργειες τετρακυκλίνης

    Η χρήση αντιβιοτικών τετρακυκλίνης μπορεί:

    Αποχρωματίζει τα μόνιμα δόντια (κίτρινο-γκρι-καφέ), από την προγεννητική περίοδο έως την παιδική ηλικία και την ενηλικίωση. Τα παιδιά που λαμβάνουν μακροχρόνια ή βραχυπρόθεσμη θεραπεία με τετρακυκλίνη  μπορεί να αναπτύξουν μόνιμο καφέ αποχρωματισμό των δοντιών.

    Απενεργοποιείται από τα ιόντα ασβεστίου, οπότε δεν πρέπει να λαμβάνονται με γάλα, γιαούρτι και άλλα γαλακτοκομικά προϊόντα

    Απενεργοποιούνται από τα ιόντα αλουμινίου, σιδήρου και ψευδαργύρου, και δεν πρέπει να λαμβάνονται ταυτόχρονα με τη θεραπεία της δυσπεψίας (ορισμένα κοινά αντιόξινα και φάρμακα για την καούρα)

    Προκαλεί φωτοευαισθησία του δέρματος, επομένως δενσυνιστάται η έκθεση στον ήλιο ή έντονο φως

    Προκαλεί λύκο που προκαλείται από φάρμακα και ηπατίτιδα

    Προκαλεί λιπώδη διήθηση ήπατος

    Προκαλεί εμβοές 

    Παρεμβαίνει στη μεθοτρεξάτη μετατοπίζοντας τη από τις διάφορες θέσεις δέσμευσης πρωτεϊνών

    Προκαλούν αναπνευστικές επιπλοκές, καθώς και αναφυλακτικό σοκ, σε ορισμένα άτομα

    Επηρεάζει την οστική ανάπτυξη του εμβρύου, οπότε θα πρέπει να αποφεύγεται κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης

    Σύνδρομο Fanconi μπορεί να προκύψει από την κατάποση τετρακυκλινών που έχουν λήξει.

    Δεν πρέπει να χρησιμοποιούνται κατά το θηλασμό.

    Σύμφωνα με την Αμερικανική Υπηρεσία Τροφίμων και Φαρμάκων (FDA), έχουν αναφερθεί περιπτώσεις συνδρόμου Stevens-Johnson, τοξική επιδερμική νεκρόλυση και πολύμορφο ερυθήμα.

    Το αντιβιοτικό τετρακυκλίνη παρεμποδίζει το σχηματισμό βιταμίνης Κ από τα εντερικά βακτηρίδια.

    Μηχανισμός δράσης τετρακυκλίνης

    Η τετρακυκλίνη αναστέλλει τη σύνθεση πρωτεϊνών αναστέλλοντας τη σύνδεση του φορτισμένου αμινοακυλ-tRNA στη θέση Α του ριβοσώματος. Η τετρακυκλίνη αποκλείει την τοποθεσία Α έτσι ώστε να μην μπορούν να εισέλθουν αμινοακυλ-tRNAs. Η τετρακυκλίνη συνδέεται με την υπομονάδα 30S και 50S μικροβιακών ριβοσωμάτων. [1] Έτσι, εμποδίζει την εισαγωγή νέων αμινοξέων στην νεοεμφανιζόμενη πεπτιδική αλυσίδα.  Η δράση είναι συνήθως ανασταλτική και αναστρέψιμη κατά την απόσυρση του φαρμάκου. Τα κύτταρα των θηλαστικών είναι λιγότερο ευάλωτα στην επίδραση των τετρακυκλινών, παρά το γεγονός ότι η τετρακυκλίνη συνδέεται με τη μικρή ριβοσωμική υπομονάδα τόσο των προκαρυωτικών όσο και των ευκαρυωτικών (30S και 40S, αντίστοιχα). Αυτό συμβαίνει επειδή τα βακτήρια αντλούν ενεργά την τετρακυκλίνη στο κυτταρόπλασμά τους, ακόμη και ενάντια σε μια βαθμίδα συγκέντρωσης, ενώ τα κύτταρα θηλαστικών απλά δεν επηρεάζονται από τους μηχανισμούς της τετρακυκλίνης εντός του κυτοπλάσματος. Αυτό εξηγεί τη σχετικά μικρή επίδραση εκτός της περιοχής της τετρακυκλίνης στα ανθρώπινα κύτταρα. 

    Μηχανισμοί αντίστασης στην τετρακυλίνη

    Τα βακτήρια, συνήθως, αποκτούν αντίσταση στην τετρακυκλίνη από την οριζόντια μεταφορά ενός γονιδίου που είτε κωδικοποιεί μια αντλία εκροής είτε μια ριβοσωμική πρωτεΐνη προστασίας. Οι αντλίες εκροής εκτοξεύουν ενεργά την τετρακυκλίνη από το κύτταρο, εμποδίζοντας τη συσσώρευση ανασταλτικής συγκέντρωσης τετρακυκλίνης στο κυτταρόπλασμα. Οι ριβοσωμικές πρωτεΐνες προστασίας αλληλεπιδρούν με το ριβόσωμα και απομακρύνουν την τετρακυκλίνη από το ριβόσωμα, επιτρέποντας τη συνέχιση της μετάφρασης.

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τις λοιμώξεις

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα προϊόντα για τις λοιμώξεις 

    Story 7 4 1140x570

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Χρήσιμες πληροφορίες για την ψευδοθυλακίτιδα του γενείου

    Χλαμύδια της πνευμονίας

    Σύνδρομο κατάρρευσης μετά από βιασμό

    Χρήσιμες πληροφορίες για τη βαλανίτιδα

    Αφροδίσιο λεμφοκοκκίωμα

    Λοιμώδης, κοκκιωματώδης αρθρίτιδα

    Χρήσιμες πληροφορίες για τις γονοκοκκικές λοιμώξεις

    Λοιμώδης βακτηριακή αρθρίτιδα

    Εντερικά παράσιτα

    Χρήσιμες πληροφορίες για την ελονοσία

    Χρήσιμες πληροφορίες για τις βρογχεκτασίες

    Χρήσιμες πληροφορίες για τη Δυσφαγία

    Επιδιδυμίτιδα

    Το σύνδρομο Fanconi

    Σκληρυντικοί παράγοντες για πλευροδεσία

    Επιπεφυκίτιδα

    Τροπικό sprue

    Πυώδης ιδρωταδενίτιδα

    Τροπικό θήλωμα

    Κηλιδώδης πυρετός των βραχωδών ορέων

    Οξεία ηπατική ανεπάρκεια

    Χρήσιμες πληροφορίες για την κοινή ακμή

    Αντιμετώπιση οξείας διάρροιας

    Όλα όσα πρέπει να ξέρετε για τα βακτήρια

    Παρασίτωση από Blastocystis hominis

    Πεπτικό έλκος

    Αφρικανικός τύφος από κρότωνα

    Άτυπη πνευμονία

    Ψευδοόγκος εγκεφάλου

    Η φλεγμονώδης νόσος της πυέλου

    Τραχηλίτιδα

    Σε περίπτωση σεξουαλικής επίθεσης

    Ψευδοθυλακίτιδα του γενείου

    Τράχωμα

    Ακμή

    Νόσος Lyme

    Νόσος του Whipple

    Βρουκέλλωση

    www.emedi.gr

     

  • Χονδροπλευρίτιδα Χονδροπλευρίτιδα

    Χονδροπλευρίτιδα ή θωρακικό άλγος ή πόνος στα πλευρά

    Χονδροπλευρίτιδα είναι άλγος πρόσθιου θωρακικού τοιχώματος που σχετίζεται με άλγος και ευαισθησία των χονδροπλευρικών και στερνοπλευρικών περιοχών 

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Μυοσκελετικό 

    Επικρατέστερη ηλικία: 20-40 ετών

    Επικρατέστερο φύλο: Γυναίκες

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΧΟΝΔΡΟΠΛΕΥΡΙΤΙΔΑΣ

    • Ύπουλη έναρξη
    • Ιστορικό τραύματος από υπερβολική άσκηση 
    • Ιστορικό ασυνήθιστης φυσικής δραστηριότητας
    • Ιστορικό πρόσφατης  λοίμωξης του ανώτερου αναπνευστικού
    • Πόνος συνήθως οξύς, μερικές φορές πλευρικός 
    • Ο πόνος έχει πολλαπλές εντοπίσεις, συνήθως, εντοπίζεται στο 2ο με 5ο πλευρικό χόνδρο
    • Ο πόνος επιδεινώνεται με τις κινήσεις και την αναπνοή 
    • Η θερμότητα συχνά ανακουφίζει τον πόνο 
    • Ο πόνος ακτινοβολεί μερικές φορές στο χέρι 
    • Οίδημα και ευαισθησία των πλευρικών αρθρώσεων 
    • Ερυθρότητα και θερμότητα στην περιοχή της ευαισθησίας
    • Αυτοπεριοριζόμενη πορεία

    ΑΙΤΙΑ ΧΟΝΔΡΟΠΛΕΥΡΙΤΙΔΑΣ

    • Άγνωστα, σε μεγάλο βαθμό 
    • Τραύμα
    • Υπερκόπωση

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΧΟΝΔΡΟΠΛΕΥΡΙΤΙΔΑΣ

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ 

    Καρδιαγγειακό:

    • Στεφανιαία νόσος
    • Αορτικό ανεύρυσμα 
    • Πρόπτωση μιτροειδούς βαλβίδας 
    • Περικαρδίτιδα
    • Μυοκαρδίτιδα 

    Γαστρεντερικό:

    • Γαστροοισοφαγική παλινδρόμηση 
    • Πεπτική οισοφαγίτιδα
    • Οισοφαγικός σπασμός 
    • Γαστρίτιδα

    Μυοσκελετικό:

    • Ινομυαλγία
    • Σύνδρομο της ολισθαίνουσας πλευράς - αφορά τις κατώτερες πλευρές 
    • Σπονδυλοπλευρική αρθρίτιδα
    • Σύνδρομο επώδυνης ξιφοειδούς απόφυσης 
    • Τραύμα πλευράς με οίδημα 
    • Συμπίεση θωρακικού δίσκου
    • Αγκυλοποιητική σπονδυλίτιδα
    • Επιδημική μυαλγία
    • Σύνδρομο προκάρδιας δυσφορίας 

    Ψυχογενή:

    • Αγχώδεις διαταραχή
    • Κρίσεις πανικού 
    • Υπεραερισμός 

    Αναπνευστικό:

    • Άσθμα
    • Πνευμονία
    • Χρόνιος βήχας 
    • Πνευμοθώρακας 

    Άλλα:

    • Έρπης ζωστήρας 
    • Όγκος Σπονδυλικής στήλης
    • Μεταστατικός καρκίνος 
    • Κατάχρηση ουσιών (κοκαΐνη)

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    Η διάγνωση της χονδροπλευρίτιδας βασίζεται στο πλήρες και διεξοδικό ιστορικό και τη φυσική εξέταση. Οι εργαστηριακές εξετάσεις θα πρέπει να χρησιμοποιούνται για τον αποκλεισμό παρουσίας ή συνύπαρξης άλλης πάθησης. Η ΤΚΕ μπορεί να είναι αυξημένη 

    ΠΑΘΟΛΟΓΟΑΝΑΝΤΟΜΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    Φλεγμονή χονδροπλευρικών αρθρώσεων 

    ΕΙΔΙΚΕΣ ΔΟΚΙΜΑΣΙΕΣ

    Δεν ενδείκνυται καμία στη διάγνωση της χονδροπλευρίτιδας

    ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΗ

    Δεν ενδείκνυται καμία στη διάγνωση της χονδροπλευρίτιδας. Η ακτινογραφία θώρακα είναι χωρίς παθολογικά ευρήματα

    thoracic pain 2

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΧΟΝΔΡΟΠΛΕΥΡΙΤΙΔΑΣ

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ

    Εξωνοσοκομειακή αντιμετώπιση 

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ

    Καθησυχασμός του ασθενούς. Ανάπαυση και εφαρμογή θερμότητας 

    ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ

    Όσο ανέχεται ο ασθενής 

    ΔΙΑΙΤΑ

    Ελεύθερη

    ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    Ενημερώστε τον ασθενή για την αυτοπεριοριζόμενη φύση της νόσου. Υποδείξτε τη σημασία της σωστής φυσικής δραστηριότητας και της αποφυγής του συνδρόμου υπερκόπωσης. Υποδείξτε τη σημασία αποφυγής της απότομης έντονης αλλαγής της φυσικής δραστηριότητας

    ΦΑΡΜΑΚΑ 

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ

    Μη στεροειδή αντιφλεγμονώδη, όπως ασπιρίνη, ιβουπροφαίνη, ναπροξένη ή δικλοφαινάκη. Άλλα αναλγητικά μπορούν, επίσης, να χρησιμοποιηθούν κατά περίπτωση 

    Αντενδείξεις:

    • Ιστορικό αναφυλαξίας στην ασπιρίνη 
    • Πεπτικό έλκος 
    • Νεφρική ανεπάρκεια 

    Προφυλάξεις:

    • Η χρόνια λήψη μη στεροειδών αντιφλεγμονωδών φαρμάκων μπορεί να προκαλέσει πεπτικό έλκος 
    • Οξεία διάμεση νεφρίτιδα
    • Άθροιση του φαρμάκου σε νεφρική ανεπάρκεια 
    • Ηπατική δυσλειτουργία σε πάνω από 15% των ασθενών 

    Σημαντικές πιθανές αλληλεπιδράσεις:

    Μη στερεοειδή αντιφλεγμονώδη:

    • Φάρμακα που συνδέονται με αλβουμίνη - παρεκτόπιση του ενός φαρμάκου
    • Ουαρφαρίνη - αύξηση του χρόνου προθρομβίνης. Στενή παρακολούθηση του ΧΠ και ανάλογη ρύθμιση της δοσολογίας της ουαρφαρίνης. Παρακολούθηση των επιπέδων λιθίου.Μπορεί να χρειαστεί αύξηση της δόσης του λιθίου μετά τη διακοπή των μη στεροειδών αντιφλεγμονώδη
    • Λίθιο - αυξημένα επίπεδα λιθίου στο πλάσμα 
    • Φουροσεμίδη - μειωμένη νατριουρητική δράση και αυξημένος κίνδυνος οξείας νεφρικής ανεπάρκειας, δευτεροπαθής από μειωμένη αιμάτωση των νεφρών 
    • Προσπρανολόλη - μειωμένη αντιϋπερτασική δράση 

    ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΑ ΦΑΡΜΑΚΑ

    Ακεταμινοφαίνη

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    Επανεξέταση σε μία εβδομάδα 

    ΠΡΟΛΗΨΗ/ΑΠΦΥΓΗ

    Αποφυγή δραστηριότητας που επιδεινώνει το άγχος 

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ

    Ανεπαρκής ή ακατάλληλη διερεύνηση στην προσπάθεια αποκλεισμού κάποιας πιο σοβαρής πάθησης 

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ 

    Αυτοπεριοριζόμενη πάθηση

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Λοιμώξεις ανώτερου αναπνευστικού

    ΗΛΙΚΙΑΚΑ ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Παιδιατρικό: Ιδιαίτερη προσοχή για πιθανή ψυχογενή αιτιολογία του θωρακικού άλγους σε παιδιά που ζουν σε διαταραγμένο οικογενειακό περιβάλλον 

    Γηριατρικό: Συχνά παρουσιάζονται μαζί με πολλά άλλα προβλήματα ικανά να προκαλέσουν θωρακικό άλγος, καθιστώντας έτσι επιτακτική τη λήψη πλήρους ιστορικού και φυσικής εξέτασης 

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για το μυοσκελετικό πόνο

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για το μυοσκελετικό πόνο

    thoracic pain 3

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Χρήσιμες πληροφορίες για το σύνδρομο άνω κοίλης φλέβας

    Γαστροοισοφαγική παλινδρόμηση

    Χρήσιμες πληροφορίες για την οξεία δυσφαγία

    Φυματιώδης περικαρδίτιδα

    Το σύνδρομο της χρόνιας κόπωσης

    Ο πόνος στο θώρακα από ιογενή λοίμωξη

    www.emedi.gr