Τετάρτη, 13 Μαΐου 2015 19:08

Πεπτικό έλκος

Γράφτηκε από την
Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(3 ψήφοι)

Τα έλκη στομάχου και δωδεκαδακτύλου

Το πεπτικό έλκος, ICD-10 Κ25-Κ27 ή έλκος του στομάχου ή έλκος του δωδεκαδακτύλου ή έλκος του κατώτερου οισοφάγου ή γαστρικό έλκος.

Τα πεπτικά έλκη παρατηρούνται, περίπου, στο  4% του πληθυσμού. Περίπου το 10% των ατόμων αναπτύσσουν ένα πεπτικό έλκος σε κάποια στιγμή της ζωής τους. 

Η συχνότητα εμφάνισης του δωδεκαδακτυλικού έλκους έχει μειωθεί σημαντικά κατά τα τελευταία 30 χρόνια, ενώ η συχνότητα των γαστρικών ελκών έχει  μικρή αύξηση, η οποία προκαλείται κυρίως από την ευρεία χρήση των ΜΣΑΦ. 

 Αν νιώθετε έναν πόνο που μοιάζει με κάψιμο στο στομάχι και συνοδεύεται από αίσθημα πείνας:

  • πόνος νηστείας που εμφανίζεται όταν το στομάχι σας είναι άδειο και σας ξυπνάει ακόμη και τη νύχτα
  • έχει περιοδικότητα και σας ταλαιπωρεί για ένα διάστημα, όπως για 2-3 εβδομάδες και υποχωρεί και μετά εμφανίζεται ξανά
  • υποχωρεί αν φάτε ή πάρετε αντιόξινο φάρμακο
  • έχει εξάρσεις σε συγκεκριμένες εποχές, συνήθως, άνοιξη και φθινόπωρο
  • συχνά συνοδεύεται από ξινίλες, καούρες και αίσθημα φουσκώματος στο στομάχι

...Τότε πολύ πιθανό να πάσχετε από έλκος του στομάχου ή του δωδεκαδακτύλου.

Το έλκος είναι μια πληγή πάνω στο βλεννογόνο του στομάχου ή του δωδεκαδακτύλου. 

Τα πιο συνηθισμένα συμπτώματα είναι να ξυπνάτε τη νύχτα με  κοιλιακό άλγος στο πάνω μέρος της κοιλιάς  που βελτιώνεται με το φαγητό. Ο πόνος περιγράφεται συχνά ως κάψιμο. Άλλα συμπτώματα είναι τα ρεψίματα, ο έμετος, η απώλεια βάρους, ή η κακή όρεξη. Περίπου το ένα τρίτο των ηλικιωμένων δεν έχουν συμπτώματα.  

Οι επιπλοκές μπορεί να περιλαμβάνουν την αιμορραγία, την διάτρηση, και την απόφραξη του στομάχου. Αιμορραγία συμβαίνει σε 15% των ασθενών.


Αιτίες πεπτικού έλκους

Έχουν ενοχοποιηθεί διάφοροι παράγοντες για την εκδήλωσή του: το άγχος, το κάπνισμα, η διατροφή, η κληρονομικότητα, τα βακτήρια, το Helicobacter pylori και τα μη-στεροειδή αντι-φλεγμονώδη φάρμακα (ΜΣΑΦ), η νόσος Behcet, το σύνδρομο Zollinger-Ellison, η νόσος του Crohn και η κίρρωση του ήπατος. Οι ηλικιωμένοι είναι πιο ευαίσθητοι στο έλκος από τις επιδράσεις των ΜΣΑΦ.

  • H. pylori 

Ένας σημαντικός αιτιολογικός παράγοντας (60% των γαστρικών και έως 50-75% των δωδεκαδακτυλικών ελκών) είναι η χρόνια φλεγμονή που οφείλεται σε Helicobacter pylori που αποικίζει το βλεννογόνο του άντρου. Το ανοσοποιητικό σύστημα είναι σε θέση να καθαρίσει τη μόλυνση. Έτσι, το βακτήριο μπορεί να προκαλέσει χρόνια ενεργό γαστρίτιδα (γαστρίτιδα τύπου Β). Η γαστρίνη διεγείρει την παραγωγή γαστρικού οξέος από τα τοιχωματικά κύτταρα. Σε H. pylori αποικισμό αυξάνεται η γαστρίνη, και η αύξηση των οξέων μπορεί να συμβάλει στην διάβρωση του βλεννογόνου και ως εκ τούτου στο σχηματισμό έλκους.

  • ΜΣΑΦ 

Μια άλλη σημαντική αιτία είναι η χρήση των ΜΣΑΦ. Ο γαστρικός βλεννογόνο αυτοπροστατεύεται από το γαστρικό οξύ με ένα στρώμα βλέννας, η έκκριση της οποίας διεγείρεται από ορισμένες προσταγλανδίνες. Τα NSAIDs εμποδίζουν την λειτουργία της κυκλοοξυγενάσης 1 (COX-1), η οποία είναι απαραίτητη για την παραγωγή αυτών των προσταγλανδινών. Τα εκλεκτικά COX-2 αντιφλεγμονώδη κατά προτίμηση αναστέλλουν την COX-2, η οποία είναι λιγότερο σημαντική στο γαστρικό βλεννογόνο, και περίπου υποδιπλασιάζεται ο κίνδυνος που σχετίζεται με τα ΜΣΑΦ για γαστρικό έλκος.

  • Άγχος

Το στρες λόγω σοβαρών προβλημάτων υγείας, όπως σε ασθενείς που νοσηλεύονται σε μονάδες εντατικής θεραπείας, ονομάζεται έλκος από στρες. Το χρόνιο στρες  είναι συχνό σε άτομα με αυξημένο κίνδυνο από άλλες αιτίες, όπως το ελικοβακτηρίδιο του πυλωρού ή η χρήση ΜΣΑΦ.

  • Δίαιτα 

Διατροφικοί παράγοντες όπως η καφεΐνη και ο καφές ή τα μπαχαρικά, που συχνά πιστεύεται ότι προκαλούν ή επιδεινώνουν τα έλκη, φαίνεται ότι έχουν μικρή επίδραση. Η αύξηση της κατανάλωσης αλκοόλ επηρεάζει, επίσης.

  • Άλλα

Αν και μερικές μελέτες έχουν δείξει συσχέτιση μεταξύ του καπνίσματος και του σχηματισμού έλκους,  άλλες έχουν δείξει προστατευτική δράση και έχουν διαπιστώσει ότι το κάπνισμα από μόνο του δεν είναι παράγοντας κινδύνου, εκτός εάν σχετίζεται με λοίμωξη από το ελικοβακτηρίδιο του πυλωρού. 

  • Γαστρινώματα (Zollinger Ellison)

Σπάνιοι όγκοι που εκκρίνουν γαστρίνη, επίσης, μπορούν να προκαλέσουν πολλαπλά και δύσκολο να επουλωθούν  έλκη.


Τα σημεία και συμπτώματα του πεπτικού έλκους

  • Κοιλιακό άλγος επιγαστρικό που συσχετίζεται έντονα με τα γεύματα. Στην περίπτωση του δωδεκαδακτυλικού έλκους ο πόνος εμφανίζεται περίπου τρεις ώρες μετά τη λήψη ενός γεύματος
  • Φούσκωμα και κοιλιακή πληρότητα
  • Έκκριση σάλιου μετά από ένα επεισόδιο παλινδρόμησης για την αραίωση του οξέος στον οισοφάγο - αν και αυτό  σχετίζεται με γαστροοισοφαγική παλινδρόμηση
  • Ναυτία και έμετοι
  • Απώλεια της όρεξης και απώλεια βάρους
  • Αιματέμεση λόγω της αιμορραγίας απευθείας από ένα γαστρικό έλκος, ή από βλάβη στον οισοφάγο από σοβαρό/συνεχή έμετο
  • Μέλαινες κενώσεις (δυσώδη κόπρανα σαν πίσσα, λόγω της παρουσίας του οξειδωμένου σιδήρου από την αιμοσφαιρίνη)
  • Σπάνια, ένα έλκος μπορεί να οδηγήσει σε γαστρική ή δωδεκαδακτυλική διάτρηση, η οποία οδηγεί σε οξεία περιτονίτιδα και απαιτεί άμεση χειρουργική επέμβαση
  • Η καούρα και η γαστροοισοφαγική παλινδρόμηση (ΓΟΠ) μετά τη χορήγηση κάποιας φαρμακευτικής αγωγής μπορεί να εγείρει την υποψία για πεπτικό έλκος. Φάρμακα που σχετίζονται με το πεπτικό έλκος περιλαμβάνουν τα NSAIDs (μη-στεροειδή αντιφλεγμονώδη φάρμακα) που αναστέλλουν την κυκλοξυγενάση, και τα περισσότερα γλυκοκορτικοειδή (π.χ. δεξαμεθαζόνη και πρεδνιζολόνη)
  • Σε ασθενείς άνω των 45 ετών με πάνω από δύο εβδομάδες με τα παραπάνω συμπτώματα, η υποψία για  πεπτικό έλκος είναι αρκετά υψηλή ώστε να δικαιολογείται η ταχεία διερεύνηση με οισοφαγογαστροδωδεκαδακτυλοσκόπηση
  • Το χρονοδιάγραμμα των συμπτωμάτων σε σχέση με το γεύμα, μπορεί βοηθήσει στη διαφοροδιάγνωση μεταξύ των γαστρικών και δωδεκαδακτυλικών ελκών: το γαστρικό έλκος θα δώσει επιγαστρικό πόνο κατά τη διάρκεια του γεύματος, καθώς η παραγωγή γαστρικού οξέος αυξάνεται, καθώς η τροφή εισέρχεται στο στομάχι. Τα συμπτώματα του δωδεκαδακτυλικού έλκους αρχικά θα σταματήσουν μετά από ένα γεύμα, καθώς ο πυλωρικός σφιγκτήρας κλείνει για να συγκεντρώσει το περιεχόμενο του στομάχου και το οξύ δεν φθάνει το δωδεκαδάκτυλο. Στο δωδεκαδακτυλικό έλκος ο πόνος θα εκδηλωθεί ως επί το πλείστον 2-3 ώρες μετά το γεύμα, όταν το στομάχι αρχίζει να απελευθερώνει τα τρόφιμα και οξύ στο δωδεκαδάκτυλο
  • Επίσης, τα συμπτώματα των πεπτικών ελκών μπορεί να ποικίλουν ανάλογα με την τοποθεσία του έλκους και την ηλικία του ασθενούς
  • Επιπλέον, τα έλκη τείνουν να θεραπεύονται και να επαναλαμβάνονται και ως εκ τούτου ο πόνος να κρατήσει για λίγες μέρες και εβδομάδες και στη συνέχεια ελαττώνονται ή εξαφανίζονται. Συνήθως, τα παιδιά και οι ηλικιωμένοι δεν αναπτύσσουν συμπτώματα εκτός αν προκύψουν επιπλοκές
  • Ο καύσος στην περιοχή του στομάχου διάρκειας μεταξύ 30 λεπτών και 3 ωρών, συνήθως συνοδεύει τα έλκη. Αυτός ο πόνος μπορεί να παρερμηνευθεί ως πείνα, δυσπεψία ή  καούρα. Ο πόνος συνήθως προκαλείται από το έλκος, αλλά μπορεί να επιδεινωθεί από τα οξέα του στομάχου που έρχονται σε επαφή με την περιοχή του έλκους. Ο πόνος που προκαλείται από το πεπτικό έλκος μπορεί να γίνει αισθητή οπουδήποτε από τον ομφαλό έως το στέρνο, μπορεί να διαρκεί από λίγα λεπτά έως αρκετές ώρες και μπορεί να είναι χειρότερος όταν το στομάχι είναι άδειο. Επίσης, μερικές φορές ο πόνος μπορεί να επιδεινωθεί το βράδυ και μπορεί συνήθως να ανακουφιστεί προσωρινά από την κατανάλωση τροφών που εξουδετερώνουν τα οξέα του στομάχου ή με τη λήψη αντιόξινων. 


Διάγνωση πεπτικού έλκους

  • Η διάγνωση γίνεται  είτε ενδοσκοπικά ή με βαριούχο γεύμα.
  • Το H. pylori μπορεί να διαγνωστεί με εξέταση αίματος για αντισώματα, με τεστ αναπνοής, με τεστ κοπράνων ή με βιοψία του στομάχου. Η δοκιμασία αναπνοής χρησιμοποιεί ραδιενεργό άνθρακα για τον εντοπισμό του H. pylori. Για να εκτελέσετε αυτή την εξέταση, ο ασθενής θα πρέπει να πιει ένα άγευστο υγρό το οποίο περιέχει  άνθρακα  που τα βακτήρια διασπούν. Μετά από μια ώρα, ο ασθενής θα κληθεί να φυσήξει σε μια σακούλα που είναι σφραγισμένη. Εάν ο ασθενής έχει προσβληθεί από H. pylori, το δείγμα αναπνοής θα περιέχει ραδιενεργό διοξείδιο του άνθρακα. Η δοκιμή αυτή παρέχει το πλεονέκτημα ότι είναι σε θέση να παρακολουθεί την ανταπόκριση στη θεραπεία. 
  • Η διάγνωση γίνεται και με βάση τα χαρακτηριστικά συμπτώματα. Ο πόνος στο στομάχι είναι συνήθως το πρώτο σήμα του πεπτικού έλκους. Σε ορισμένες περιπτώσεις, οι γιατροί μπορεί να θεραπεύσουν έλκη χωρίς διάγνωση τους με ειδικά τεστ και παρατηρούν αν τα συμπτώματα υποχωρούν.
  • Η οισοφαγογαστροδωδεκαδακτυλοσκόπηση είναι μια μορφή ενδοσκόπησης και είναι γνωστή ως γαστροσκόπηση και διεξάγεται σε ασθενείς στους οποίους υπάρχει υποψία για πεπτικό έλκος. Με άμεση οπτική αναγνώριση, η θέση και η σοβαρότητα ενός έλκους μπορεί να περιγραφεί. 
  • Εάν ένα πεπτικό έλκος διατρηθεί, αέρας θα διαρρεύσει από το εσωτερικό του γαστρεντερικού σωλήνα στην περιτοναϊκή κοιλότητα (η οποία κανονικά δεν περιέχει αέρα). Αυτό οδηγεί σε "ελεύθερο αέριο" μέσα στην περιτοναϊκή κοιλότητα. Αν ο ασθενής είναι όρθιος στην ακτινογραφία κοιλίας, το αέριο θα λάβει θέση κάτω από το διάφραγμα. Ως εκ τούτου, τα αέριο στην περιτοναϊκή κοιλότητα, στην ακτινογραφία θώρακος ή στην ακτινογραφία κοιλίας είναι σημείο διατιτραίνοντος πεπτικού έλκους.

Διαφορική διάγνωση πεπτικού έλκους

  • Καρκίνος στομάχου
  • Στεφανιαία νόσος
  • Φλεγμονή του βλεννογόνου του στομάχου 
  • Γαστρίτιδα
  • Γαστροοισοφαγική παλινδρόμηση
  • Παγκρεατίτιδα
  • Ηπατική συμφόρηση
  • Χολοκυστίτιδα
  • Κατώτερο έμφραγμα του μυοκαρδίου
  • Πλευρίτιδα
  • Περικαρδίτιδα
  • Σύνδρομο άνω μεσεντερίου αρτηρίας

Πρόληψη πεπτικού έλκους

Η δίαιτα παίζει σημαντικό ρόλο στην πρόκληση και στην πρόληψη των ελκών.


Ταξινόμηση πεπτικού έλκους

-Ανάλογα με την εντόπιση

1. Οισοφάγου
2. Στομάχου
3. Πολλαπλά έλκη
4. Δωδεκαδακτύλου
5. ΒλεννογόνουMucosa
6. Υποβλεννογόνια
7. Μυϊκά

-Ανάλογα με την περιοχή 

  1. Δωδεκαδακτύλου (δωδεκαδακτυλικό έλκος)
  2. Οισοφάγου (έλκος του οισοφάγου)
  3. Στομάχι (γαστρικό έλκος)
  4. Εκκόλπωμα του Meckel

-Ταξινόμηση κατά Johnson 

Τύπος Ι: Έλκος κατά μήκος του σώματος του στομάχου, πιο συχνά κατά μήκος της μικρότερης καμπύλης του στομάχου και δεν σχετίζεται με την υπερέκκριση οξέων.

Τύπος ΙΙ: Έλκος στο σώμα σε συνδυασμό με δωδεκαδακτυλικό έλκος. Σχετίζεται με υπερέκκριση οξέος.

Τύπος III: Στο πυλωρικό κανάλι μέχρι 3 cm από τον πυλωρό. Σχετίζεται με υπερέκκριση οξέων.

Τύπος IV: Εγγύς γαστροοισοφαγικό έλκος. 

Τύπος V: Έλκη σε όλο το στομάχι. Σχετίζονται με τη χρόνια χρήση ΜΣΑΦ (όπως η ιβουπροφαίνη).


Μακροσκοπική εμφάνιση του πεπτικού έλκους

Τα γαστρικά έλκη συνήθως εντοπίζονται στην περιοχή της μικρότερης καμπυλότητας του στομάχου. Το έλκος είναι ένα στρογγυλό έως ωοειδές έλλειμμα με διάμετρο 2 έως 4 cm, με μια ομαλή βάση και όρια. Αυτά τα όρια δεν είναι αυξημένα ή ακανόνιστα στην οξεία μορφή του πεπτικού έλκους, αλλά έχουν αυξημένα όρια και είναι φλεγμονώδεις στη χρόνια μορφή. Στην ελκώδη μορφή καρκίνου του στομάχου, τα όρια είναι παράτυπα. Γύρω από τον βλεννογόνο μπορεί να παρουσιαστούν ακτινικές πτυχώσεις, από ουλές.


Μικροσκοπική εμφάνιση του πεπτικού έλκους 

Ένα γαστρικό έλκος είναι ένα ελάττωμα του βλεννογόνου το οποίο διαπερνά το μυϊκού χιτώνα του βλεννογόνου και του χορίου υπό την επίδραση των οξέων. Κατά τη διάρκεια της ενεργού φάσης, η βάση του έλκους έχει 4 ζώνες: φλεγμονώδες εξίδρωμα, ινωδοειδής νέκρωση, κοκκιοποίηση ιστού και ινώδη ιστό. 


Θεραπεία πεπτικού έλκους

Η θεραπεία περιλαμβάνει τη διακοπή του καπνίσματος, την διακοπή των  ΜΣΑΦ, την διακοπή του αλκοόλ, και χορηγούνται φάρμακα για να μειώσουν τα οξέα του στομάχου.

Τα φάρμακα που χρησιμοποιούνται για να μειώσουν τα οξέα είναι συνήθως είτε ένας αναστολέας της αντλίας πρωτονίων (ΡΡΙ) ή ένας αποκλειστής Η2 για  τέσσερις εβδομάδες αρχικά.

Τα έλκη λόγω H. pylori αντιμετωπίζονται με ένα συνδυασμό φαρμάκων όπως αμοξικιλλίνη, κλαριθρομυκίνη, και PPIs. Η ανθεκτικότητα στα αντιβιοτικά αυξάνεται και έτσι η θεραπεία δεν είναι πάντα αποτελεσματική.

Η αιμορραγία από έλκη μπορεί να θεραπευθεί με ενδοσκόπηση.

Ανοικτή χειρουργική επέμβαση, γίνεται, συνήθως μόνο στις περιπτώσεις στις οποίες δεν είναι επιτυχής.

Οι ασθενείς που παίρνουν μη στεροειδή αντιφλεγμονώδη (ΜΣΑΦ) μπορεί να πάρουν ένα ανάλογο της προσταγλανδίνης (μισοπροστόλη), προκειμένου να βοηθήσει στην πρόληψη για τα πεπτικά έλκη.

Η ρανιτιδίνη και φαμοτιδίνη είναι και οι δύο ανταγωνιστές Η2, που παρέχουν ανακούφιση των πεπτικών ελκών, της καούρας και της δυσπεψίας. Μειώνουν την ποσότητα του οξέος στο στομάχι βοηθώντας στην επούλωση των ελκών. 

Σε περίπτωση απουσίας του H. pylori, 4 εβδομάδες θεραπεία με PPIs γίνεται.

-H. pylori 

Όταν υπάρχει λοίμωξη με H. pylori οι πιο αποτελεσματικές θεραπείες είναι συνδυασμοί 2 αντιβιοτικών (π.χ. κλαριθρομυκίνη, αμοξικιλλίνη, τετρακυκλίνη, μετρονιδαζόλη) και ενός αναστολέα αντλίας πρωτονίων (ΡΡΙ), μερικές φορές μαζί με μια ένωση του βισμούθιου.

Σε ανθεκτικές στη θεραπεία περιπτώσεις, 3 αντιβιοτικά (π.χ. αμοξικιλλίνη + κλαριθρομυκίνη + μετρονιδαζόλη) μπορεί να χρησιμοποιηθούν μαζί με ένα ΡΡΙ και μερικές φορές με ένωση βισμουθίου.

Μια αποτελεσματική θεραπεία πρώτης γραμμής για απλές περιπτώσεις, είναι η αμοξυκιλλίνη + μετρονιδαζόλη + παντοπραζόλη.

Η θεραπεία του ελικοβακτηριδίου του πυλωρού συνήθως οδηγεί σε θεραπεία της μόλυνσης, σε ανακούφιση των συμπτωμάτων και  τελική επούλωση των ελκών. Σε υποτροπή της λοίμωξης απαιτείται επανάληψη της θεραπείας, εάν είναι αναγκαίο, με άλλα αντιβιοτικά. 

Η διάτρηση του πεπτικού έλκους είναι μια χειρουργική έκτακτης ανάγκης και απαιτεί χειρουργική αποκατάσταση. Τα περισσότερα αιμορραγικά έλκη απαιτούν ενδοσκόπηση επειγόντως για να σταματήσει η αιμορραγία με καυτηρίαση ή φαρμακευτική έγχυση.


Επιπλοκές πεπτικού έλκους

  • Γαστρεντερική αιμορραγία είναι η πιο συχνή επιπλοκή. Η αιφνίδια μεγάλη αιμορραγία μπορεί να είναι απειλητική για τη ζωή. Αυτό συμβαίνει όταν το έλκος διαβρώσει ένα από τα αιμοφόρα αγγεία, όπως τη γαστροδωδεκαδακτυλική αρτηρία.
  • Διάτρηση (μια τρύπα στο τοίχωμα της γαστρεντερικής οδού). Συχνά οδηγεί σε καταστροφικές συνέπειες αν αφεθεί χωρίς θεραπεία. Η διάβρωση του γαστρεντερικού τοιχώματος από το έλκος οδηγεί σε διαρροή του στομάχου ή του εντερικού περιεχομένου στην κοιλιακή κοιλότητα. Η διάτρηση στην πρόσθια επιφάνεια του στομάχου οδηγεί σε οξεία περιτονίτιδα, αρχικά χημική και αργότερα βακτηριακή περιτονίτιδα. Το πρώτο σημείο είναι συχνά ξαφνικό έντονο κοιλιακό άλγος. Μεταγενέστερη διάτρηση  οδηγεί σε αιμορραγία λόγω της εμπλοκής της γαστροδωδεκαδακτυλικής αρτηρίας που βρίσκεται πίσω από το 1ο μέρος του δωδεκαδάκτυλου.
  • Η γαστρική απόφραξη της εξόδου. Είναι η μείωση του πυλωρικού στομίου  από ουλές και διόγκωση του γαστρικού άντρου και του δωδεκαδακτύλου λόγω πεπτικών ελκών.
  • Το Helicobacter pylori ως αιτιολογικός παράγοντας καθιστά 3 έως 6 φορές πιο πιθανό να αναπτυχθεί καρκίνος του στομάχου από το έλκος. 

Τα καλύτερα συμπληρώματα διατροφής για τα πεπτικά έλκη

Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα καλύτερα συμπληρώματα διατροφής για τα πεπτικά έλκη

Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, θα επιλεγούν για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με τον θεράποντα ιατρό.

Διαβάστε, επίσης,

Το μαστιχόδενδρο

Υγρά πεπτίδια

Καρκίνος Στομάχου

Το ορθομοριακό νερό είναι το καλύτερο νερό

Ο κίνδυνος ασθενειών ανάλογα με την ομάδα αίματος

Η γλυκόριζα

Βάλσαμο

Ομοτοξικολογία

Μήπως έχετε πολλά αέρια;

Οι λοιμώξεις που προκαλούν καρκίνο

Ελικοβακτηρίδιο του πυλωρού

Μήπως έχετε πολλά ρεψίματα;

Να πίνετε πολύ νερό

Χρήσιμες ιατρικές συνταγές με μπανάνα

Τα προβιοτικά προστατεύουν από τον καρκίνο

Χρήσιμες πληροφορίες για το βάριο

Ιατρικές συνταγές με ψύλλιο

Χρήσιμες ιατρικές συνταγές με μαϊντανό

Ιατρικές συνταγές με τη μαγειρική σόδα

Συμπληρώματα διατροφής για τις παθήσεις του πεπτικού

Το ελληνικό φαρμακείο της φύσης σας προσφέρει μια υπερτροφή

Ιατρικές συνταγές με αλόη

Οι βιταμίνες για τα έλκη

Μάθετε όλα τα μυστικά του σκόρδου

Τι είναι τα προβιοτικά

Σύνδρομο Zollinger-Ellison

Καταστάσεις που δεν απαιτούν χειρουργείο

Διατροφή για το έλκος

Οι λοιμώξεις που προκαλούν καρκίνο

Δίαιτα για το πεπτικό έλκος

Ψυχολογικοί παράγοντες που επηρεάζουν ιατρικές καταστάσεις

α2- μακροσφαιρίνη

Μήπως έχετε πολλά αέρια;

www.emedi.gr

Διαβάστηκε 4236 φορές Τελευταία τροποποίηση στις Πέμπτη, 24 Ιανουαρίου 2019 08:31
Σαββούλα Μάλλιου Κριαρά

Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

Σχετικά Άρθρα

  • Νόσος Menetrier Νόσος Menetrier

    Χρήσιμες πληροφορίες για τη νόσο Menetrier

    Νόσος Menetrier είναι ο υπερβολικός πολλαπλασιασμός του γαστρικού βλεννογόνου, ο οποίος προκαλεί διάχυτη πάχυνση του τοιχώματος του στομάχου.

    Συχνά συνοδεύεται από φλεγμονώδεις αλλοιώσεις.

    Συνήθης πορεία, χρόνια.

    Η παρουσία διάχυτου καρκινώματος, διάχυτου λεμφώματος και συνδρόμου Zollinger-Elison, σχεδόν, αποκλείει τη διάγνωση.

    Η νόσος Menetrier  είναι μια σπάνια, επίκτητη, προκακοήθης νόσος του στομάχου που χαρακτηρίζεται από τεράστιες γαστρικές πτυχές, υπερβολική παραγωγή βλεννογόνου με επακόλουθη απώλεια πρωτεΐνης και μικρή ή καθόλου παραγωγή οξέος. Η διαταραχή σχετίζεται με υπερβολική έκκριση μετασχηματιστικού αυξητικού παράγοντα άλφα (TGF-α).

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΝΟΣΟΥ MENETRIER

    Τα άτομα με τη νόσο παρουσιάζουν πόνο στην άνω κοιλιακή χώρα, που μερικές φορές συνοδεύεται από ναυτία, έμετο, απώλεια όρεξης, οίδημα, αδυναμία και απώλεια βάρους. Μπορεί να εμφανιστεί μικρή ποσότητα γαστρεντερικής αιμορραγίας, η οποία συνήθως οφείλεται σε επιφανειακές διαβρώσεις του βλεννογόνου. Η αιμορραγία μεγάλου όγκου είναι σπάνια. 20% έως 100% των ασθενών, ανάλογα με τον χρόνο εμφάνισης, αναπτύσσουν μια γαστροπάθεια απώλειας πρωτεΐνης που συνοδεύεται από χαμηλή λευκωματίνη στο αίμα και οίδημα. Τα συμπτώματα και τα παθολογικά χαρακτηριστικά της νόσου του Menetrierστα παιδιά είναι παρόμοια με εκείνα των ενηλίκων, αλλά η ασθένεια στα παιδιά συνήθως αυτοπεριορίζεται και συχνά ακολουθεί λοίμωξη του αναπνευστικού.

    ΑΙΤΙΑ ΝΟΣΟΥ MENETRIER

    • Ιδιοπαθής

    Η αιτία της νόσου Menetrierείναι άγνωστη, αλλά έχει συσχετιστεί με λοίμωξη από HCMV-Human cytomegalovirus σε παιδιά και λοιμώξεις από ελικοβακτηρίδιο του πυλωρού στους ενήλικες. Επιπρόσθετα, αυξημένος TGF-α έχει σημειωθεί στον γαστρικό βλεννογόνο των ασθενών με τη νόσο.

    ΠΑΘΟΛΟΓΙΑ ΝΟΣΟΥ MENETRIER

    Με τη νόσο Menetrier, το στομάχι χαρακτηρίζεται από μεγάλες, ελικοειδείς γαστρικές πτυχές στον πυθμένα και το σώμα, με το άντρο γενικά να είναι απαλλαγμένο, δίνοντας στον βλεννογόνο μια λιθόστρωτη εμφάνιση. Ιστολογικά, το πιο χαρακτηριστικό γνώρισμα είναι η μαζική υπερπλασία των βοθρίων. Οι αδένες είναι επιμήκεις με όψη σαν τιρμπουσόν και η κυστική διαστολή είναι συχνή. Η φλεγμονή είναι συνήθως μέτρια, αν και ορισμένες περιπτώσεις εμφανίζουν έντονη ενδοεπιθηλιακή λεμφοκυττάρωση. Η διάχυτη ή αποσπασματική ατροφία των αδένων, εμφανής ως υποπλασία κυρίων κυττάρων, είναι χαρακτηριστική. Η νόσος Menetrierθεωρείται μία από τις δύο πιο καλά κατανοητές υπερτροφικές γαστροπάθειες. Το άλλο είναι το σύνδρομο Zollinger-Ellison.

    mntrierdiseasefinal 140224134818 phpapp02 thumbnail 4

     

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΝΟΣΟΥ MENETRIER

    Οι μεγάλες πτυχές του στομάχου, όπως φαίνεται στη νόσο Menetrier, ανιχνεύονται εύκολα με ακτινογραφία μετά από γεύμα με βάριο ή με ενδοσκοπικές μεθόδους. Απαιτείται ενδοσκόπηση με βιοψία εν τω βάθει βλεννογόνου για να τεθεί η διάγνωση και να αποκλειστούν άλλες οντότητες που μπορεί να εμφανιστούν παρόμοια. Μια μη διαγνωστική βιοψία μπορεί να οδηγήσει σε μια χειρουργική βιοψία πλήρους πάχους για τον αποκλεισμό κακοήθειας. Η εξέταση για CMV και ελικοβακτηρίδιο του πυλωρού θα πρέπει να αποτελεί μέρος της αξιολόγησης. Η εικοσιτετράωρη παρακολούθηση του pH αποκαλύπτει υποχλωρυδρία ή αχλωρυδρία και η εξέταση λευκωματίνης με επισήμανση χρωμίου αποκαλύπτει αυξημένη απώλεια πρωτεΐνης γαστρεντερικού σωλήνα. Τα επίπεδα γαστρίνης στον ορό θα είναι εντός των φυσιολογικών ορίων. Άλλες πιθανές αιτίες μεγάλων πτυχών εντός του στομάχου περιλαμβάνουν: σύνδρομο Zollinger-Ellison, καρκίνος στομάχου, λοίμωξη, κυτταρομεγαλοϊός/CMV, ιστοπλάσμωση, σύφιλη και διηθητικές διαταραχές όπως η σαρκοείδωση.

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΝΟΣΟΥ MENETRIER

    • Παρακολούθηση
    • Αναστολείς Η2-υποδοχέων
    • Αντιχολινεργικά φάρμακα
    • Μερική γαστρεκτομή 

    Το Cetuximab είναι η θεραπεία πρώτης γραμμής για τη νόσο Menetrier. Το Cetuximab είναι ένα μονοκλωνικό αντίσωμα κατά του υποδοχέα του επιδερμικού αυξητικού παράγοντα και έχει αποδειχθεί αποτελεσματικό στη θεραπεία της νόσου Menetrier. Πολλά φάρμακα έχουν χρησιμοποιηθεί για τη θεραπεία της πάθησης, με ποικίλη αποτελεσματικότητα. Τέτοια φάρμακα περιλαμβάνουν: αντιχολινεργικούς παράγοντες, προσταγλανδίνες, αναστολείς αντλίας πρωτονίων, πρεδνιζόνη και ανταγωνιστές των υποδοχέων Η2. Τα αντιχολινεργικά μειώνουν την απώλεια πρωτεΐνης. Μια δίαιτα με υψηλή περιεκτικότητα σε πρωτεΐνες θα πρέπει να συνιστάται για την αντικατάσταση της απώλειας πρωτεΐνης σε ασθενείς με χαμηλά επίπεδα λευκωματίνης στο αίμα. Τυχόν έλκη που ανακαλύφθηκαν κατά την αξιολόγηση θα πρέπει να αντιμετωπίζονται με το συνήθη τρόπο. Σοβαρή νόσος με επίμονη και σημαντική απώλεια πρωτεΐνης παρά το cetuximab μπορεί να απαιτεί ολική αφαίρεση του στομάχου. Η υφολική γαστρεκτομή εκτελείται από ορισμένους. Μπορεί να σχετίζεται με υψηλότερη νοσηρότητα και θνησιμότητα λόγω της δυσκολίας μακράς διάρκειας διατήρησης της αναστόμωσης μεταξύ φυσιολογικού και υπερπλαστικού ιστού. Στους ενήλικες, δεν υπάρχει εγκεκριμένη από τον FDA θεραπεία εκτός από γαστρεκτομή και δίαιτα υψηλής περιεκτικότητας σε πρωτεΐνες. Το Cetuximab έχει εγκριθεί για παρηγορητική χρήση στη θεραπεία της νόσου. Οι παιδιατρικές περιπτώσεις αντιμετωπίζονται συμπτωματικά και η νόσος υποχωρεί σε εβδομάδες έως μήνες.

    Η μέση ηλικία έναρξης είναι 40 έως 60 ετών και οι άνδρες προσβάλλονται συχνότερα από τις γυναίκες. 
    Ο κίνδυνος γαστρικού αδενοκαρκινώματος είναι αυξημένος σε ενήλικες με νόσο Menetrier.
    maxresdefault 70
     
    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.
    Διαβάστε, επίσης, 
     
  • Εκκολπώματα Meckel Εκκολπώματα Meckel

    Χρήσιμες πληροφορίες για τα εκκολπώματα Meckel

    Εκκόλπωμα Meckel ή Μεκέλειος απόφυση είναι μια καλοήθης πάθηση του λεπτού εντέρου. Πρόκειται για εμβρυογενετικό κατάλοιπο, κατά τη διαδικασία σχηματισμού του λεπτού εντέρου. Εντοπίζεται στον τελικό ειλεό και περίπου 50 – 100εκ από την ειλεοτυφλική βαλβίδα (σημείο ένωσης λεπτού και παχέος εντέρου). Στην πραγματικότητα πρόκειται για ένα μικρό τυφλό τμήμα λεπτού εντέρου, που συνήθως δε δίνει συμπτώματα.

    Τα συμπτώματα της λοίμωξης μπορούν να μοιάζουν με αυτά της σκωληκοειδίτιδας.

    Συνήθης πορεία - οξεία, διαλείπουσα, χρόνια.

    Το εκκόλπωμα Meckel, ένα αληθινό συγγενές εκκόλπωμα, είναι μια ελαφριά διόγκωση στο λεπτό έντερο που υπάρχει κατά τη γέννηση και ένα υπολειπόμενο υπόλειμμα του ομφαλομεσεντερικού πόρου. Είναι η πιο κοινή δυσπλασία του γαστρεντερικού σωλήνα και είναι παρούσα σε περίπου 2% του πληθυσμού, με τους άνδρες να εμφανίζουν συχνότερα συμπτώματα.

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΕΚΚΟΛΠΩΜΑΤΟΣ MECKEL

    Η πλειοψηφία των ατόμων με εκκολπώματα Meckel είναι ασυμπτωματικά. Ένα ασυμπτωματικό εκκολπωματικό Meckel ονομάζεται σιωπηλό εκκόλπωμα Meckel. Εάν εμφανιστούν συμπτώματα, συνήθως εμφανίζονται πριν από την ηλικία των δύο ετών. Το πιο κοινό σύμπτωμα που εμφανίζεται είναι η ανώδυνη αιμορραγία από το ορθό, όπως μέλαινα κένωση, ακολουθούμενη από εντερική απόφραξη, και εγκολεασμό. Περιστασιακά, η εκκολπωματίτιδα του Meckel μπορεί να εμφανιστεί με όλα τα χαρακτηριστικά της οξείας σκωληκοειδίτιδας. Επίσης, υπάρχει έντονος πόνος στην επιγαστρική περιοχή μαζί με φούσκωμα και πόνο στον ομφαλό. Κατά καιρούς, τα συμπτώματα είναι τόσο επώδυνα που μπορεί να προκαλέσουν αϋπνία με οξύ πόνο αισθητό στην περιοχή του πρόσθιου εντέρου, συγκεκριμένα στην επιγάστριο και τον ομφαλό. Σε ορισμένες περιπτώσεις, η αιμορραγία εμφανίζεται χωρίς προειδοποίηση και μπορεί να σταματήσει αυτόματα. Τα συμπτώματα μπορεί να είναι εξαιρετικά επώδυνα, ως πόνος στο στομάχι που προκύπτει από τη μη κατανάλωση φαγητού ή τη δυσκοιλιότητα.

    ΑΙΤΙΑ ΕΚΚΟΛΠΩΜΑΤΟΣ MECKEL

    • Υποτυπώδη υπολείμματα του ομφαλομεσεντερικού πόρου

    ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ ΕΚΚΟΛΠΩΜΑΤΟΣ MECKEL

    Ο κίνδυνος δια βίου για ένα άτομο με εκκολπώματα Meckel να αναπτύξει ορισμένες επιπλοκές είναι περίπου 4-6%. Γαστρεντερική αιμορραγία, περιτονίτιδα ή εντερική απόφραξη μπορεί να εμφανιστεί στο 15–30% των συμπτωματικών ατόμων. Μόνο το 6,4% όλων των επιπλοκών απαιτούν χειρουργική θεραπεία και το εκκολπωματικό Meckel που δεν έχει θεραπευθεί έχει ποσοστό θνησιμότητας 2,5–15%

    Αιμορραγία εκκολπώματος

    Η αιμορραγία του εκκολπώματος είναι πιο συχνή σε μικρά παιδιά, ιδιαίτερα σε άνδρες ηλικίας κάτω των 2 ετών. Τα συμπτώματα μπορεί να περιλαμβάνουν έντονο κόκκινο αίμα στα κόπρανα (αιματοχεσία), αδυναμία, ευαισθησία ή πόνο στην κοιλιά, ακόμη και αναιμία σε ορισμένες περιπτώσεις.

    Η αιμορραγία μπορεί να προκληθεί από:

    • Έκτοπο γαστρικό ή παγκρεατικό βλεννογόνο:
    1. Όπου το εκκόλπωμα περιέχει εμβρυϊκά υπολείμματα βλεννογόνου άλλων τύπων ιστών.
    2. Η έκκριση γαστρικού οξέος ή αλκαλικού παγκρεατικού χυμού από τον έκτοπο βλεννογόνο οδηγεί σε εξέλκωση στον παρακείμενο βλεννογόνο του ειλεού, δηλαδή πεπτικό ή παγκρεατικό έλκος.
    3. Μπορεί να προκληθεί πόνος, αιμορραγία ή διάτρηση του εντέρου στο εκκολπώματα.
    4. Η μηχανική διέγερση μπορεί επίσης να προκαλέσει διάβρωση και έλκος.
    • Η γαστρεντερική αιμορραγία μπορεί να είναι αυτοπεριοριζόμενη, αλλά η χρόνια αιμορραγία μπορεί να οδηγήσει σε σιδηροπενική αναιμία.

    Η εμφάνιση κοπράνων μπορεί να υποδεικνύει τη φύση της αιμορραγίας:

    • Πίσσα κόπρανα: Μεταβολή του αίματος που παράγεται από την αργή διέλευση του εντέρου λόγω μικρής αιμορραγίας στο ανώτερο γαστρεντερικό σωλήνα
    • Κόκκινα κόπρανα με αίμα: Γρήγορη αιμορραγία
    • Κόπρανα με ραβδώσεις αίματος: Πρωκτική ραγάδα
    • Κόπρανα σα ζελέ σταφίδας: Η ισχαιμία του εντέρου οδηγεί σε άφθονη παραγωγή βλέννας και μπορεί να υποδεικνύει ότι ένα μέρος του εντέρου έχει υποστεί εγκολεασμό

    Εκκολπωματίτιδα

    Η φλεγμονή του εκκολπώματος μπορεί να μιμηθεί τα συμπτώματα της σκωληκοειδίτιδας, δηλαδή, ευαισθησία στην περιομφαλική κοιλότητα και διαλείπουσα κράμπα κοιλιακό άλγος. Η διάτρηση του φλεγμονώδους εκκολπώματος μπορεί να οδηγήσει σε περιτονίτιδα. Η εκκολπωματίτιδα μπορεί επίσης να προκαλέσει συμφύσεις, οδηγώντας σε εντερική απόφραξη.

    Η εκκολπωματίτιδα μπορεί να προκληθεί από:

    • Συσχέτιση με τη μεσοεκκολπωματική ταινία που προσκολλάται στο άκρο του εκκολπώματος όπου έχει συμβεί στροφή, προκαλώντας φλεγμονή και ισχαιμία.
    • Πεπτικό έλκος που προκύπτει από έκτοπο γαστρικό βλεννογόνο του εκκολπώματος.
    • Μετά από διάτρηση από τραύμα ή κατάποση ξένου υλικού π.χ. κοτσάνι λαχανικών, σπόρων ή ψαριού/κόκκαλου κοτόπουλου που παγιδεύονται στο εκκολπώματα του Meckel.
    • Απόφραξη αυλού λόγω όγκων, κοπρόλιθων, ξένου σώματος, που προκαλεί στάση ή βακτηριακή μόλυνση.
    • Συσχέτιση με οξεία σκωληκοειδίτιδα.

    Εντερική απόφραξη

    Συμπτώματα: Έμετος, κοιλιακό άλγος και σοβαρή ή πλήρης δυσκοιλιότητα.

    • Τα υπολείμματα των αγγείων της ταινίας που συνδέουν το εκκολπώματα με τον ομφαλό μπορεί να σχηματίσουν μια ινώδη ή συστρεφόμενη ταινία, παγιδεύοντας το λεπτό έντερο και προκαλώντας απόφραξη. Ο εντοπισμένος περιομφαλικός πόνος μπορεί να εμφανιστεί στο δεξιό κάτω τεταρτημόριο (όπως η σκωληκοειδίτιδα).
    • «Εγκολεασμός»: όταν το εκκολπώματα του Meckel σχηματίζουν κήλη την κήλη Littré που αποφράσσει το έντερο.
    • Χρόνια εκκολπωματίτιδα που προκαλεί στένωση.
    • Στραγγαλισμός του εκκολπώματος στο αποφρακτικό τρήμα.
    • Οι όγκοι π.χ. καρκίνωμα: η άμεση εξάπλωση ενός αδενοκαρκινώματος που εμφανίζεται στο εκκολπώματα μπορεί να οδηγήσει σε απόφραξη.
    • Η λιθίαση, οι πέτρες που σχηματίζονται στα εκκολπώματα του Meckel μπορούν να προκαλέσουν:
    1. Εξώθηση στον τελικό ειλεό, οδηγώντας σε απόφραξη
    2. Προκαλούν τοπική φλεγμονή και εγκολεασμό
    • Το ίδιο το εκκόλπωμα ή ο όγκος μέσα σε αυτό μπορεί να προκαλέσει εγκολεασμό, για παράδειγμα, από τον ειλεό στο κόλον, προκαλώντας απόφραξη. Τα συμπτώματα αυτού περιλαμβάνουν τα κόπρανα σα ζελέ σταφίδας και ένα ψηλαφητό εξόγκωμα στο κάτω μέρος της κοιλιάς. Αυτό συμβαίνει όταν το εκκολπώματα αναστρέφεται στον αυλό του ειλεού, λόγω είτε:
    1. Ενεργός περισταλτικός μηχανισμός του εκκολπώματος που επιχειρεί να αφαιρέσει ερεθιστικούς παράγοντες
    2. Μια παθητική διαδικασία όπως η διέλευση τροφής

    maxresdefault 60

    Ομφαλικές ανωμαλίες

    Οι ανωμαλίες μεταξύ του εκκολπώματος και του ομφαλού μπορεί να περιλαμβάνουν την παρουσία ινώδους λώρου, κύστης, συριγγίου ή κόλπου, που οδηγεί σε:

    • Λοίμωξη ή αποφλοίωση του περιομφαλικού δέρματος, με αποτέλεσμα την εκκένωση
    • Επαναλαμβανόμενη μόλυνση και επούλωση 
    • Σχηματισμός αποστήματος στο κοιλιακό τοίχωμα
    • Ο ινώδης λώρος αυξάνει τον κίνδυνο σχηματισμού βολβού και εσωτερικής κήλης

    Όγκοι

    Οι όγκοι στο εκκολπώματα του Meckel μπορεί να προκαλέσουν αιμορραγία, οξύ κοιλιακό άλγος, γαστρεντερική απόφραξη, διάτρηση ή εγκολεασμό.

    Καλοήθεις όγκοι:

    • Λειομύωμα
    • Λίπωμα
    • Αγγειακό και νευρομυϊκό αμάρτωμα

    Κακοήθεις όγκοι:

    • Καρκινοειδή: πιο συχνά, 44%
    • Μεσεγχυματικοί όγκοι: Λειομυοσάρκωμα, περιφερικό νευρικό περίβλημα και στρωματικοί όγκοι γαστρεντερικού, 35%
    • Αδενοκαρκίνωμα, 16%
    • Δεσμοπλαστικός μικροκυτταρικός όγκος

    ΆΛΛΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ

    • Εκκολπώματα μέσα σε εκκολπώματα Meckel (εκκολπώματα κόρης)
    • Πέτρες και  φυτικές ίνες στα εκκολπώματα του Meckel
    • Κυστεοεκκολπωματικό συρίγγιο

    ΠΑΘΟΦΥΣΙΟΛΟΓΙΑ

    Ο ομφαλομεσεντερικός πόρος φυσιολογικά συνδέει το εμβρυϊκό μέσο έντερο με τον σάκο του πόρου κοιλιακά, παρέχοντας θρεπτικά συστατικά στο μέσο έντερο κατά την εμβρυϊκή ανάπτυξη. Ο πόρος στενεύει προοδευτικά και εξαφανίζεται μεταξύ της 5ης και της 8ης εβδομάδας κύησης. Στο εκκόλπωμα του Meckel, το εγγύς τμήμα του αγωγού της ταινίας αποτυγχάνει να υποχωρήσει και να συσπειρωθεί και παραμένει ως υπόλειμμα μεταβλητού μήκους και θέσης. Το μονήρες εκκόλπωμα βρίσκεται στο αντιμεσεντερικό όριο του ειλεού (απέναντι από τη μεσεντέρια προσκόλληση) και εκτείνεται στον ομφάλιο λώρο του εμβρύου. Η αριστερή και η δεξιά αρτηρία προέρχονται από την πρωτόγονη ραχιαία αορτή και ταξιδεύουν με τον αγωγό της ταινίας. Η δεξιά γίνεται η άνω μεσεντέριος αρτηρία που τροφοδοτεί έναν τερματικό κλάδο στο εκκολπώματα, ενώ η αριστερή περιελίσσεται. Έχοντας τη δική του παροχή αίματος, το εκκόλπωμα του Meckel είναι ευαίσθητο σε απόφραξη ή μόλυνση. Το εκκόλπωμα του Meckel βρίσκεται στον περιφερικό ειλεό, συνήθως σε απόσταση 60–100 cm από την ειλεοτυφλική βαλβίδα. Αυτό το τυφλό τμήμα ή ο μικρός θύλακας έχει μήκος περίπου 3–6 cm και μπορεί να έχει μεγαλύτερη διάμετρο αυλού από αυτή του ειλεού. Λειτουργεί αντιμεσεντερικά και έχει τη δική του παροχή αίματος. Είναι ένα κατάλοιπο της σύνδεσης από τον σάκο του πόρου με το λεπτό έντερο που υπάρχει κατά την εμβρυϊκή ανάπτυξη. Είναι ένα αληθινό εκκόλπωμα, που αποτελείται και από τα 3 στρώματα του τοιχώματος του εντέρου που είναι ο βλεννογόνος, ο υποβλεννογόνος και ο μυϊκός ιστός. Δεδομένου ότι ο πόρος αποτελείται από πολυδύναμη κυτταρική επένδυση, το εκκόλπωμα του Meckel μπορεί να φιλοξενεί μη φυσιολογικούς ιστούς, που περιέχουν εμβρυϊκά υπολείμματα άλλων τύπων ιστών. Η νήστιδα, ο βλεννογόνος του δωδεκαδακτύλου ή οι αδένες του Brunner ανευρίσκονται το καθένα στο 2% των έκτοπων περιπτώσεων. Ετεροτοπική παρουσία γαστρικού βλεννογόνου και του παγκρεατικού ιστού παρατηρούνται στο 60% και στο 6% των περιπτώσεων αντίστοιχα. Ετεροτοπικό σημαίνει τη μετατόπιση ενός οργάνου από την κανονική ανατομική του θέση. Η φλεγμονή αυτού του εκκολπώματος του Meckel μπορεί να μιμείται τη σκωληκοειδίτιδα. Επομένως, κατά τη διάρκεια της σκωληκοειδεκτομής, ο ειλεός θα πρέπει να ελέγχεται για την παρουσία εκκολπώματος Meckel, εάν διαπιστωθεί ότι υπάρχει θα πρέπει να αφαιρεθεί μαζί.

    Ένας μνημονικός κανόνας για το εκκόλπωμα Meckel:

    • 2% (του πληθυσμού)
    • 60 εκατοστά  (κοντά στην ειλεοτυφλική βαλβίδα)
    • 5 εκατοστά (σε μήκος)
    • 2 τύποι κοινού έκτοπου ιστού (γαστρικός και παγκρεατικός)
    • Τα 2 έτη είναι η πιο συχνή ηλικία στην κλινική εμφάνιση
    • 2:1 αναλογία ανδρών:γυναικών

    Μπορεί επίσης να εμφανιστεί ως έμμεση κήλη, συνήθως στη δεξιά πλευρά, όπου είναι γνωστή ως "Κήλη του Littré". Μπορεί να συμβεί περίσφιξη ομφαλοκήλης σε εκκολπώματα Meckel και επιπλέον, μπορεί να προσκολληθεί στην περιοχή του ομφαλίου από τη λοίμωξη, με σχηματισμό κύστεως, ή να σχηματιστεί κι ένα συρίγγιο από κατά την κοπή του ομφάλιου λώρου. Μπορεί επίσης να εμφανιστεί συστροφή του εντέρου γύρω από τον εντερικό μίσχο, οδηγώντας σε απόφραξη, ισχαιμία και νέκρωση.

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΕΚΚΟΛΠΩΜΑΤΟΣ MECKEL

    Σπινθηρογράφημα με τεχνήτιο-99m (99mTc), που ονομάζεται, επίσης, και απεικόνιση Meckel, είναι η διαγνωστική εξέταση εκλογής για τη διάγνωση των εκκολπωμάτων του Meckel στα παιδιά. Αυτή η σάρωση ανιχνεύει τον γαστρικό βλεννογόνο. δεδομένου ότι περίπου το 50% των συμπτωματικών εκκολπωμάτων του Meckel έχουν έκτοπα γαστρικά ή παγκρεατικά κύτταρα που περιέχονται μέσα τους. Στα παιδιά, αυτή η σάρωση είναι εξαιρετικά ακριβής και μη επεμβατική, με 95% ειδικότητα και 85% ευαισθησία, ωστόσο, στους ενήλικες η εξέταση είναι μόνο 9% ειδική και 62% ευαίσθητη. Οι ασθενείς με αυτά τα λανθασμένα γαστρικά κύτταρα μπορεί να εμφανίσουν πεπτικά έλκη ως συνέπεια (καλύτερα να μη γίνεται). Επομένως, θα πρέπει να γίνουν και άλλες εξετάσεις όπως η κολονοσκόπηση και προληπτικός έλεγχος για αιμορραγικές διαταραχές και η αγγειογραφία μπορεί να βοηθήσει στον προσδιορισμό της θέσης και της σοβαρότητας της αιμορραγίας. Η κολονοσκόπηση μπορεί να είναι χρήσιμη για τον αποκλεισμό άλλων πηγών αιμορραγίας, αλλά δε χρησιμοποιείται ως εργαλείο διάγνωσης. Η αγγειογραφία μπορεί να εντοπίσει την αιμορραγία σε ασθενείς με εκκολπώματα Meckel. Το υπερηχογράφημα μπορεί να δείξει υπολείμματα ομφαλοεντερικού πόρου ή κύστεις. Η αξονική τομογραφία και η μαγνητική τομογραφία μπορεί να είναι χρήσιμα εργαλεία για την επίδειξη μιας δομής με τυφλό άκρο και φλεγμονή στη μέση της κοιλιακής κοιλότητας. Σε ασυμπτωματικούς ασθενείς, το εκκόλπωμα Meckel συχνά διαγιγνώσκεται ως τυχαίο εύρημα κατά τη διάρκεια της λαπαροσκόπησης ή της λαπαροτομίας.

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΕΚΚΟΛΠΩΜΑΤΟΣ MECKEL

    Η θεραπεία είναι χειρουργική, πιθανώς με λαπαροσκοπική εκτομή. Σε ασθενείς με αιμορραγία, περίσφιξη του εντέρου, διάτρηση του εντέρου ή απόφραξη του εντέρου, η θεραπεία περιλαμβάνει χειρουργική εκτομή του ίδιου του εκκολπώματος Meckel μαζί με το παρακείμενο τμήμα του εντέρου, και αυτή η διαδικασία ονομάζεται «εκτομή λεπτού εντέρου». Σε ασθενείς χωρίς καμία από τις προαναφερθείσες επιπλοκές, η θεραπεία περιλαμβάνει μόνο χειρουργική εκτομή του εκκολπώματος του Meckel και αυτή η διαδικασία ονομάζεται απλή εκκολπωματεκτομή. Σε ό,τι αφορά το ασυμπτωματικό εκκόλπωμα Meckel, ορισμένοι συνιστούν να διεξάγεται έρευνα για το εκκόλπωμα Meckel σε κάθε περίπτωση σκωληκοειδεκτομής/λαπαροτομής που γίνεται για οξεία κοιλία και, εάν βρεθεί, γίνεται εκκολπωματεκτομή ή εκτομή Meckel για να αποφευχθούν δευτερογενείς επιπλοκές.

    Τα καλύτερα συμπληρώματα διατροφής για το έντερο

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα καλύτερα συμπληρώματα διατροφής για το έντερο

    Meckels Diverticulum

     

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με τον θεράποντα ιατρό

    Διαβάστε, επίσης,

    Χρήσιμες πληροφορίες για το πεπτικό έλκος

    Ακτινολογικές εξετάσεις για έλεγχο του λεπτού εντέρου

    Πεπτικό έλκος

    www.emedi.gr

     

  • Χρήσιμες πληροφορίες για τη σύφιλη Χρήσιμες πληροφορίες για τη σύφιλη

    Σύφιλη

    Σύφιλη είναι μόλυνση από τη σπειροχαίτη Τρεπόνημα το Ωχρό, που χαρακτηρίζεται από διαδοχικά στάδια (οξεία, υποξεία ή χρόνια)

    • Η μολυσματική (ή πρωτοπαθής ή πρώιμη σύφιλη) αποτελείται από μια αρχική και μια απώτερη φάση. Μπορεί να περιλαμβάνει τη νευροσύφιλη (συμμετοχή του κεντρικού νευρικού συστήματος). Αν η φάση αυτή δεν αντιμετωπισθεί, ο ασθενής μπορεί να μεταπέσει στην:
    • Λανθάνουσα φάση (δευτεροπαθής) που είναι ασυμπτωματική. Αν συμβεί μέσα σε ένα χρόνο από τη μολυσματική, χαρακτηρίζεται ως πρώιμη λανθάνουσα. Αν συμβεί σε δύο ή περισσότερα χρόνια μετά τη μολυσματική χαρακτηρίζεται ύστερη λανθάνουσα 
    • Τριτογενής (ή απώτερη σύφιλη) είναι η απώτερη, γενικευμένη σύφιλη
    • Συγγενής είναι η σύφιλη που αποκτήθηκε στην εμβρυϊκή ζωή

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Αναπαραγωγικό, Δέρμα/Εξωκρινείς αδένες, Νευρικό, Καρδιαγγειακό

    Επικρατέστερη ηλικία: Σεξουαλικώς ενεργά χρόνια

    Επικρατέστερο φύλο: Άνδρες > Γυναίκες

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΣΥΦΙΛΗΣ

    Μολυσματική σύφιλη - πρωτοπαθής:

    • Το έλκος ξεκινάει ως βλατίδα που διαβρώνεται σε ένα σκληρό έλκος 0,3-2 cm με επηρμένα χείλη και καθαρή, κίτρινη βάση (εκτός αν γίνει δευτερογενής επιμόλυνση), σε 9-90 ημέρες μετά την προσβολή (μέσος χρόνος επώασης 3 εβδομάδες)
    • Συνήθως εντοπίζεται στα γεννητικά όργανα, κυρίως μονήρες, ενίοτε πολλαπλό, μπορεί να συνοδεύεται από επιχώρια λεμφαδενοπάθεια 
    • Ιάται αφήνοντας ουλή σε 3-6 εβδομάδες και το 75% των ασθενών δεν θα έχουν περαιτέρω συμπτώματα

    Μολυσματική σύφιλη - δευτεροπαθής: 

    • 25% των ασθενών εισέρχονται σε αυτή τη φάση, 2- 6 εβδομάδες μετά τη προσβολή, μπορεί να υπερκαλύπτεται από το σκληρό έλκος
    • Αυτοϊάται σε 2-6 εβδομάδες στους περισσότερους ασθενείς
    • Μπορεί να κυμαίνεται μεταξύ δευτεροπαθούς μολυσματικής και λανθάνουσας φάσης 
    • Εξάνθημα αμφοτερόπλευρο, συμμετρικό πολύμορφο, με ψηλαφητές βλάβες σε χρώμα "φρεσκοκομμένου ζαμπόν", μη κνησμώδες, συνήθως μη φυσαλιδώδες ή κυστώδες, συχνό στις παλάμες και τα πέλματα
    • Συχνή αλωπεκία στο τριχωτό της κεφαλής, τα φρύδια και τα γένια
    • Βλεννώδεις πλάκες με λεπτό γκρίζο επίχρισμα και πλατέα κονδυλώματα, υγρά, επίπεδα, ροζ, με ακροχορδονώδεις περιφερικές βλάβες, μπορεί να εντοπίζονται στη βάλανο, στο αιδοίο, περιπρωκτικά, περιαιδοιϊκά
    • Γενικευμένη λεμφαδενοπάθεια και γριπώδης συνδρομή εμφανίζονται νωρίς με το εξάνθημα
    • Σπάνια εμφανίζονται συνοδός νεφρίτιδα, μηνιγγίτιδα, ηπατίτιδα, ραγοειδίτιδα
    • Ήπια ηπατοσπληνομεγαλία παρατηρείται συχνά 

    Λανθάνουσα σύφιλη:

    • Χαρακτηρίζεται από θετικές ορολογικές αντιδράσεις, αλλά απουσία σημείων ή συμπτωμάτων 
    • Ο ασθενής παύει να είναι μολυσματικός ύστερα από 1 έτος, αλλά μπορεί να υποπέσει στη μολυσματική δευτεροπαθή φάση, αν δεν θεραπευθεί (25% το 1ο έτος, μικρό ποσοστό το 2ο έτος, καθόλου έπειτα)

    Τριτογενής σύφιλη: 

    • Καρδιαγγειακή συμμετοχή (βλάβη της αορτικής βαλβίδας ή ανεύρυσμα)
    • Νευρολογική (μηνιγγίτιδα, εγκεφαλίτιδα, νωτιαία φθίση)
    • Άνοια (πάρεση)
    • Εν τω βάθει δερματική συμμετοχή (κομμιώματα, που είναι καταστροφικές κοκκιωματώδεις κρύπτες)
    • Ορθοπεδικές (αρθρώσεις Charcot, οστεομυελίτιδα) επιπλοκές (σπάνιες αν χρησιμοποιηθούν αντιβιοτικά)
    • Ορολογικές αντιδράσεις συχνά αρνητικές 

    Συγγενής σύφιλη:

    • Ενδομήτριος θάνατος 
    • Ρινίτιδα 
    • Λεμφαδενοπάθεια 
    • Ίκτερος 
    • Αναιμία 
    • Ηπατοσπληνομεγαλία 
    • Σπειραματονεφρίτιδα με νεφρωσικό σύνδρομο 
    • Μηνιγγίτιδα
    • Εξάνθημα (κλασσικό της συγγενούς σύφιλης) όμοιο με αυτό της μολυσματικής, δευτεροπαθούς στους ενήλικες, αλλά ίσως φυσαλιδώδες ή κυστώδες

    ΑΙΤΙΑ ΣΥΦΙΛΗΣ

    • Έκθεση με σεξουαλική επαφή 
    • Έκθεση σε επιμολυσμένα σωματικά υγρά 
    • Δια του πλακούντα 
    • Τρεπόνημα το ωχρό

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ

    • Πολλαπλοί σεξουαλικοί σύντροφοι 
    • Ενδοφλέβια χρήση ναρκωτικών 
    • Ανδρική ομοφυλοφιλία 

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΣΥΦΙΛΗΣ

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ 

    • Πρωτοπαθής σύφιλη: μαλακό έλκος, αφροδίσιο λεμφοκοκκίωμα, βουβωνικό κοκκίωμα, έρπης, σύνδρομο Behcet, τραύμα
    • Δευτεροπαθής σύφιλη: ροδόχρους πιτυρίαση, σταγονοειδής ψωρίαση, φαρμακευτικό εξάνθημα 
    • Θετικές ορολογικές αντιδράσεις και/ή απουσία κλινικών σημείων ή συμπτωμάτων: αντιμετωπισθείσα στο παρελθόν σύφιλη, ψευδώς θετική αντίδραση, άλλες σπειροχαιτώσεις (τροπικό θήλωμα, κηλιδώδης νόσος)

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    • Απαιτείται είτε επίδειξη των μικροοργανισμών στο μικροσκόπιο, είτε θετική ορολογική αντίδραση στο αίμα ή το εγκεφαλονωτιαίο υγρό (ΕΝΥ)
    • Ο οργανισμός δεν μπορεί να καλλιεργηθεί, αλλά η διάγνωση ποτέ δεν γίνεται με βάση μόνο τα κλινικά σημεία και συμπτώματα

    Μη ειδικές τρεπονηματικές δοκιμασίες: Η VDRL και η RPR χαρακτηρίζονται από τα εξής: 

    • Σχετικά φθηνές δοκιμασίες αρχικής διάκρισης
    • Θετικές σε 7 ημέρες από την έκθεση 
    • Ο τίτλος ελαττώνεται με το χρόνο ή τη θεραπεία 
    • Χρησιμοποιούνται στην παρακολούθηση της θεραπείας: τετραπλασιασμός του τίτλου υποδηλώνει νέα λοίμωξη ενώ αποτυχία υποτετραπλασιασμού του τίτλου μέσα σε 1 έτος υποδηλώνει αποτυχία της αγωγής 
    • Ψευδώς θετικές αντιδράσεις είναι συχνές, παρ'όλα αυτά είναι θετικές αντιδράσεις είναι σαφώς υποδηλωτικές, ακόμη και χωρίς κλινικά σημεία ή συμπτώματα (επιβεβαίωση με FTA-ABS)
    • Τίτλος ≥ 1:64, ακόμη και χωρίς δοκιμασία επιβεβαίωσης, είναι σχεδόν διαγνωστικός οξείας σύφιλης ή άλλης τρεπονημάτωσης 
    • Τα εργαστήρια πρέπει να τιτλοποιούν επακριβώς τις δοκιμασίες (και όχι π.χ. απάντηση > 1:512) ώστε να μπορούν να παρακολουθούνται οι τίτλοι στον έλεγχο της ανταπόκρισης στην αγωγή
    • Προσοχή στο φαινόμενο της προζώνης: αρνητικό αποτέλεσμα λόγω πολύ υψηλού τίτλου αντισώματος. Ελέγχεται διάλυμα αραιωμένου ορού επίσης, ώστε να επιβεβαιωθεί η αρνητικότητα του δείγματος 

    Ειδικές τρεπονηματικές δοκιμασίες: FTA-ABS και MHA-TP:

    • Πιο ακριβές, χρησιμοποιούνται για να επιβεβαιώσουν τη διάγνωση 
    • Συνήθως θετικές εφ'όρου ζωής και μετά τη θεραπεία 
    • Σε HIV θετικούς ασθενείς λόγω των ασυνήθιστων μη ειδικών απαντήσεων στις δοκιμασίες πρέπει να χρησιμοποιούνται αυτές οι δοκιμασίες για να αποκλειστεί πλήρως η σύφιλη

    Οσφυονωτιαία παρακέντηση για ορολογικές δοκιμασίες του εγκεφαλονωτιαίου υγρού πρέπει να γίνονται:

    • Σε περιπτώσεις λανθάνουσας σύφιλης όπου η διάρκεια είναι άγνωστη ή σχεδιάζεται θεραπεία άνευ πενικιλλίνης 
    • Όταν υπάρχουν νευρολογικά συμπτώματα
    • Η VDRL (η RPR δεν χρησιμοποιείται στο ΕΝΥ) μπορεί να είναι αρνητική στη νευροσύφιλη
    • Αρνητική FTA-ABS ή MHA-TP στο ΕΝΥ αποκλείει τη νευροσύφιλη 

    Φάρμακα που μπορεί να μεταβάλλουν τα ευρήματα: Πολλά φάρμακα έχουν ενοχοποιηθεί για πρόκληση ψευδώς θετικών αντιδράσεων, αλλά συμβαίνει σχετικά σπάνια αν έχει ληφθεί καλό ιστορικό 

    Διαταραχές που μπορεί να μεταβάλλουν τα ευρήματα: 

    • Ρευματικές διαταραχές 
    • Οξεία εμπύρετη νόσος 
    • HIV λοίμωξη 
    • Κύηση 

    maxresdefault 56

    ΠΑΘΟΛΟΓΟΑΝΑΤΟΜΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    Ανεύρυσμα, οστεομυελίτιδα, κομμιώματα σε όψιμες μορφές 

    ΕΙΔΙΚΕΣ ΔΟΚΙΜΑΣΙΕΣ 

    • Μικροσκοπική σκοτεινού πεδίου 
    • Ανοσοφθορισμός 
    • Βιοψία δέρματος

    ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΗ

    Μόνο σε όψιμες μορφές, όπως ενδείκνυται 

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΣΥΦΙΛΗΣ

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ

    Εξωτερικοί ασθενείς, εκτός αν χορηγείται ενδοφλέβια πενικιλλίνη ή γίνεται απευαισθητοποίηση

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ

    • Ορολογικές δοκιμασίες βάσης, πριν τη θεραπεία ώστε να παρακολουθείται το αποτέλεσμά της 
    • Συμπτωματική αγωγή στα έλκη και τα εξανθήματα της δευτεροπαθούς σύφιλης (για την ανακούφιση και μόνο του ασθενούς), πριν την οριστική αντιβιοτική θεραπεία

    ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ

    Πλήρης δραστηριότητα, αλλά αποχή από σεξουαλικές επαφές μέχρι την επιβεβαίωση της ίασης 

    ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    • Ανάγκη να εντοπιστούν και να θεραπευθούν όλοι οι σεξουαλικοί σύντροφοι του ασθενούς
    • Διατήρηση της παρακολούθησης, για να ελεγχθεί η επιτυχία της αγωγής 
    • Συμβουλή στον ασθενή να αποφύγει τη συνουσία μέχρι να ολοκληρωθεί η θεραπεία 

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΣΥΦΙΛΗΣ

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ

    • Στην πρωτοπαθή, δευτεροπαθή και λανθάνουσα διάρκειας μικρότερης του 1 έτους: Βενζαθενική πενικιλλίνη G 2,4 εκατομμύρια μονάδες ΕΜ σε μία δόση
    • Σε λανθάνουσα διάρκειας μεγαλύτερης του 1 έτους: Βενζαθενική πενικιλλίνη G 2,4 εκατομμύρια μονάδες EM κάθε εβδομάδα, επί 3 εβδομάδες
    • Σε νευροσύφιλη: υδροπροκαϊνική πενικιλλίνη G 2,4 εκατομμύρια μονάδες ΕΜ ημερησίως για 10-14 ημέρες, με προβενεσίδη 500 mg κάθε 6 ώρες ή 2-4 εκατομμύρια μονάδες πενικιλλίνης GK ΕΦ κάθε 4 ώρες για 10 ημέρες τουλάχιστον. Κάθε θεραπεία ακολουθείται με βενζαθενική πενικιλλίνη G 2,4 εκατομμύρια μονάδες ΕΜ εβδομαδιαία, επί 3 εβδομάδες
    • Επιδημιολογική αντιμετώπιση για συμπτωματικούς ασθενείς και έναρξη θεραπείας πρωτοπαθούς σύφιλης μόλις πραγματοποιηθούν οι πρώτες ορολογικές δοκιμασίες 
    • Συγγενής σύφιλη με θετικό ΕΝΥ: 50.000 μονάδες/kg υδροπροκαϊνικής πενικιλλίνης G ΕΜ για 10 τουλάχιστον ημέρες. Σε αρνητικό έλεγχο του ΕΝΥ, 50.000 μονάδες/Kg βενζαθενικής πενικιλλίνης G σε μια ΕΜ ένεση

    Αντενδείξεις: Αλλεργία στην πενικιλλίνη

    Προφυλάξεις:

    • HIV θετικοί ασθενείς και έγκυες μπορεί να απαντούν φτωχά στις συνιστώμενες ΕΜ δόσεις. Σε αποτυχία αυτής της αγωγής, χρησιμοποείται ΕΦ αγωγή 
    • Δεν δίνουμε βενζαθενική ή προκαϊνική πενικιλλίνη ΕΦ

    Σημαντικές πιθανές αλληλεπιδράσεις: Καμία, αν και η αντίδραση Jarisch-Herxeimer χαρακτηριζόμενη από πυρετό, ρίγη, κεφαλαλγία, μυαλγίες και νέο εξάνθημα, είναι συχνή στην έναρξη της αγωγής, οφειλόμενη στη λύση των τρεπονημάτων και δεν πρέπει να συγχέεται με αντίδραση στα αντιβιοτικά. Αντιμετωπίζεται με αντιϊσταμινικά και αντιπυρετικά

    ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΑ ΦΑΡΜΑΚΑ

    • Ερυθρομυκίνη, τετρακυκλίνες, κεφτριαξόνη μπορούν να χρησιμοποιηθούν. Παρ'όλα αυτά, σε ασθενείς αλλεργικούς στην πενικιλλίνη γίνεται εύκολα απευαισθητοποίηση και συνιστάται σε HIV θετικούς ασθενείς και έγκυες, ώστε να χρησιμοποιείται η πενικιλλίνη
    • Τυπική αγωγή γονόρροιας με κεφτριαξόνη και τετρακυκλίνη είναι συνήθως θεραπευτική για σύφιλη σε επώαση 

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    Επανάληψη ορολογικών δοκιμασιών για 3 μήνες και έπειτα κάθε χρόνο για να επιβεβαιωθεί η ίαση. Σε HIV θετικούς ασθενείς οι ορολογικές δοκιμασίες να γίνονται πιο συχνά

    ΠΡΟΛΗΨΗ/ΑΠΟΦΥΓΗ

    • Συζήτηση ασφαλούς σεξ
    • Χρήση προφυλακτικών

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ

    • Καρδιαγγειακή νόσος
    • Νόσος του κεντρικού νευρικού συστήματος 
    • Μεμβρανώδης σπειραματονεφρίτιδα 
    • Παροξυσμική αιμοσφαιρινουρία σε ψύχος 
    • Μη αναστρέψιμες βλάβες οργάνων
    • Πολλές άλλες διαταραχές 

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ 

    Εξαιρετική σε όλες τις περιπτώσεις, εκτός από τις επιπλοκές της όψιμης σύφιλης και μερικούς ασθενείς που είναι HIV θετικοί 

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    • Άλλα σεξουαλικώς μεταδιδόμενα νοσήματα 
    • Λοίμωξη από HIV και ηπατίτιδα Β (ασθενείς που θεραπεύονται για σύφιλη πρέπει να παρακινούνται να ελέγξουν και τα δύο)

    ΗΛΙΚΙΑΚΑ ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Παιδιατρικό: Σε μη συγγενούς αιτιολογίας, πρέπει να πιθανολογείται ασέλγεια σε βάρος του παιδιού 

    ΚΥΗΣΗ

    Επιτακτική είναι η γρήγορη εντόπιση: όλες οι υποψήφιες μητέρες πρέπει να έχουν ορολογικές δοκιμασίες ως μέρος του προγεννητικού ελέγχου

    ΑΛΛΕΣ ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ

    Πολλοί ειδικοί συνιστούν πιο επιθετική αγωγή από τη συνηθισμένη σε όλους τους ασθενείς και επιμένουν στη χρήση της πενικιλλίνης παρά κάποιου εναλλακτικού αντιβιοτικού

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τις λοιμώξεις

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα προϊόντα για τις λοιμώξεις 

     

    scan 22 scaled e1607047478751

     

     

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Ουρηθρίτιδα

    HIV λοίμωξη και AIDS

    Όλα όσα πρέπει να ξέρετε για τα βακτήρια

    Προφυλακτικό που κάνει διάγνωση αφροδισίων νοσημάτων

    Σύφιλη

    Ανεύρυσμα αορτής

    Δίαιτα για την δυσγευσία

    Εξωσωματική Γονιμοποίηση

    Εργαστηριακός έλεγχος για σεξουαλικώς μεταδιδόμενα νοσήματα

    Κνίδωση

    Αιμορραγία από τη μύτη

    Γονόρροια

    Marsdenia cundurango

    Μονοκυττάρωση

    Η νόσος του Meniere

    Υδροκέφαλος

    Νευροαισθητήριος βαρυκοΐα

    Οπτική νευρίτιδα

    Ποια είναι τα σεξουαλικώς μεταδιδόμενα νοσήματα;

    Η διαμάχη για τον θηλασμό

    Σε περίπτωση σεξουαλικής επίθεσης

    Σύνδρομο Sweet

    Το αίμα στο σπέρμα

    Τριχομονάδες

    Σεξ στη θάλασσα

    Τι να προσέχετε όταν κάνετε σεξ

    Μηνιγγίτιδα

    Τα αντιμιτοχονδριακά αντισώματα

    Μαλακό έλκος

    Απήγανος

    Μεμβρανώδης σπειραματονεφρίτιδα

    Ραγάδα δακτυλίου

    Κάκωση νωτιαίου μυελού

    www.emedi.gr

  • Χρήσιμες πληροφορίες για το πεπτικό έλκος Χρήσιμες πληροφορίες για το πεπτικό έλκος

    Πεπτικό έλκος

    Πεπτικό έλκος είναι χρόνιο έλκος σε κάποιο σημείο κατά μήκος του γαστρεντερικού σωλήνα.

    • Έλκος δωδεκαδακτύλου: ο πιο συνήθης τύπος. Τέσσερις φορές περισσότερο συνήθης από το γαστρικό έλκος. Περίπου όλα τα έλκη δωδεκαδακτύλου εντοπίζονται στο βολβό του δωδεκαδακτύλου. Πολλαπλά έλκη και έλκη που εντοπίζονται μακρυά από το βολβό, αυξάνουν την πιθανότητα του συνδρόμου Zollinger-Ellison. Η αιτιολογία του έλκους δωδεκαδακτύλου είναι πολυπαραγοντική, αλλά το γαστρικό οξύ και η γαστρίτιδα από Helicobacter pylori παρουσιάζονται περίπου σε όλους τους ασθενείς
    • Γαστρικό έλκος: πολύ λιγότερο σύνηθες από το έλκος δωδεκαδακτύλου. Συνηθέστερα εντοπίζεται κατά μήκος του ελάσσονος τόξου του άντρου κοντά στη γωνιαία εντομή και στην προπυλωρική περιοχή. Η αιτιολογία είναι πολυπαραγοντική. Το γαστρικό έλκος είναι 3-4 φορές συχνότερο από το έλκος δωδεκαδακτύλου σε ασθενείς που χρησιμοποιούν NSAID's
    • Οισοφαγικό έλκος: ένα πεπτικό έλκος στην περιφέρεια του οισοφάγου, μπορεί να είναι τμήμα της επιθηλιακής αλλαγής του Barrett λόγω χρόνιας παλινδρόμησης του γαστροδωδεκαδακτυλικού περιεχομένου
    • Έκτοπη εξέλκωση του γαστρικού βλεννογόνου: μπορεί να αναπτυχθεί σε ασθενείς με απόφυση του Meckel ή άλλες θέσεις έκτοπου γαστρικού βλεννογόνου

    Γενετική: Υψηλότερη επίπτωση σε φαινότυπους HLA-B12, B5, BW-35

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Γαστρεντερικό

    Επικρατέστερη ηλικία: 

    • Έλκος δωδεκαδακτύλου, 25-75 χρόνων (σπάνια πριν την ηλικία των 15 ετών)
    • Γαστρικό έλκος, κύρια ηλικία επίπτωσης 55-65 (σπάνια πριν την ηλικία των 40 ετών)

    Επικρατέστερο φύλο: 

    • Έλκος δωδεκαδακτύλου: Άνδρες > Γυναίκες (ελαφρά)
    • Γαστρικό έλκος: Άνδρες = Γυναίκες (γυναικεία επικράτηση μεταξύ των χρηστών ΜΣΑΦ)

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΠΕΠΤΙΚΟΥ ΕΛΚΟΥΣ

    Σε ενήλικες (Έλκος δωδεκαδακτύλου):

    • Νυγμώδες ή καυστικό επιγαστρικό άλγος 1-3 ώρες μετά τα γεύματα, που ανακουφίζεται με τροφή ή αντιόξινα (ή αντιεκκριτικούς παράγοντες)
    • Νυχτερινό άλγος προκαλεί αφύπνιση τις πρώτες πρωινές ώρες 
    • Επιγαστρικό άλγος σε 60-90%, συχνά αόριστη ανησυχία, κράμπες, επώδυνη πείνα (οξύς επώδυνος πόνος πείνας). Μη ειδικά δυσπεπτικά ενοχλήματα (ερυγές, φούσκωμα, κοιλιακή διάταση, δυσανεξία τροφής) εμφανίζονται σε 40-70%
    • Συμπτωματικές περίοδοι εμφανίζονται κατά ομάδες, διαρκούν λίγες εβδομάδες και ακολουθούνται από περιόδους ελεύθερες συμπτωμάτων για εβδομάδες ως μήνες. Κάποια εποχιακή εμφάνιση (Άνοιξη και Φθινόπωρο)
    • Πρώιμος κορεσμός, ανορεξία, απώλεια βάρους, παθολογική δοκιμασία φορτίσεως άλατος, παφλασμός κατά την πλήξη του επιγαστρίου, ναυτία, έμετος, υποδεικνύουν απόφραξη του πυλωρού
    • Αίσθημα πλήρωσης του στομάχου (υποδεικνύει νόσο από παλινδρόμηση)
    • Αιφνίδια έναρξη σοβαρού διάχυτου κοιλιακού άλγους μπορεί να υποδεικνύει διάτρηση
    • Ζάλη, λιποθυμία, αιματέμεση ή μέλαινα, υποδεικνύουν αιμορραγία

    Σε ενήλικες (Γαστρικό έλκος):

    • Σύμπλεγμα συμπτωμάτων παρόμοιο του έλκους δωδεκαδακτύλου
    • Έλκη σχετιζόμενα με ΜΣΑΦ είναι συχνά σιωπηρά 
    • Διάτρηση ή αιμορραγία μπορεί να είναι η αρχική παρουσία σε έλκη σχετιζόμενα με ΜΣΑΦ
    • Επιγαστρικό άλγος, που ακολουθεί ένα γεύμα, είναι μη συνηθισμένο εύρημα. Πρώιμος κορεσμός, ναυτία, έμετος, υποδηλώνουν απόφραξη της γαστρικής διόδου
    • Απώλεια βάρους μπορεί να συμβεί σε κακοήθη ή καλοήθη γαστρικά έλκη

    Σε παιδιά (Έλκος δωδεκαδακτύλου):

    • Θετικό οικογενειακό ιστορικό σε 50% των ασθενών με πρώιμη έναρξη έλκος δωδεκαδακτύλου (κάτω από 20 χρόνων)
    • Μπορεί να είναι υπεύθυνο για το σύνδρομο χρόνιου κοιλιακού άλγους σε μικρά παιδιά 
    • Συμπτώματα σε μεγαλύτερα παιδιά - ίδια όπως στους ενήλικες 
    • Η απόφραξη της γαστρικής διόδου από έλκος, πρέπει να διακρίνεται από τη συγγενή παιδική υπερτροφική στένωση πυλωρού (εμφανίζεται μέσα στον 1ο μήνα μετά τη γέννηση μαζί με ορατούς περισταλτισμούς και μια ψηλαφητή πυλωρική μάζα)

    ΑΙΤΙΑ ΠΕΠΤΙΚΟΥ ΕΛΚΟΥΣ

    • Η αιτιολογία του έλκους δωδεκαδακτύλου και γαστρικού έλκους είναι πολυπαραγοντική. Γαστρίτιδα από Helicobacter pylori υπάρχει σε 90% των ελκών δωδεκαδακτύλου και > 75% των γαστρικών ελκών
    • Ανισορροπία μεταξύ επιθετικών παραγόντων (π.χ. γαστρικό οξύ, πεψίνη, χολικά άλατα, παγκρεατικά ένζυμα) και αμυντικών παραγόντων, που διατηρούν την ακεραιότητα του βλεννογόνου (π.χ. βλέννη, δικαρβονικά, αιματική ροή, προσταγλανδίνες, παράγοντες ανάπτυξης, ανακύκλωση κυττάρων)
    • Το Helicobacter pylori φαίνεται να είναι ένας απαιτούμενος παράγων 
    • Ελκογενετικά φάρμακα (π.χ. ΜΣΑΦ)

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΠΕΠΤΙΚΟΥ ΕΛΚΟΥΣ

    • Έντονα σχετιζόμενοι: κάπνισμα (περισσότερο από 1/2 πακέτο/ημέρα), φάρμακα (π.χ. χρήση ΜΣΑΦ), οικογενειακό ιστορικό έλκους, σύνδρομο Zollinger Ellison (γαστρίνωμα)
    • Πιθανά σχετιζόμενοι: κορτικοστεροειδή (υψηλή δόση και/ή παρατεταμένη θεραπεία). Ομάδα αίματος 0. Φαινότυποι HLA-B12, B5, BW-35, άγχος, χαμηλό κοινωνικοοικονομικό επίπεδο, χειρωνακτική εργασία
    • Φτωχά ή μη σχετιζόμενοι: διαιτολόγιο με μπαχαρικά, οινόπνευμα, καφεΐνη, ακεταμινοφαίνη 

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΠΕΠΤΙΚΟΥ ΕΛΚΟΥΣ

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ 

    • Γαστροοισοφαγική παλινδρόμηση (με ή χωρίς οισοφαγίτιδα)
    • Μη ελκωτική δυσπεψία
    • Γαστρικό καρκίνωμα
    • Γαστρίτιδα σχετιζόμενη με Helicobacter pylori
    • Νόσος του Crohn (γαστροδωδεκαδακτυλική)
    • Παγκρεατίτιδα
    • Στηθάγχη
    • Σύνδρομο χολολιθίασης
    • Ατροφική γαστρίτιδα

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    • Αναιμία ασυνήθης σε απουσία αιμορραγίας. Μικροσκοπική (λανθάνουσα) αιμορραγία στα κόπρανα απαιτεί αξιολόγηση του κόλου, πριν αποφανθείτε ότι το τεστ είναι θετικό για έλκος μόνο (ειδικά σε ασθενείς άνω των 40 ετών)
    • Αυξημένη γαστρίνη ορού (για να αποκλειστεί το σύνδρομο Zollinger-Ellison)
    • Γαστρική ανάλυση (για να αποκλειστεί αχλωρυδρία, υπερέκκριση οξέος)
    • Δοκιμασία διέγερσης με σεκρετίνη 
    • Πεψινογόνο ορού

    ΠΑΘΟΛΟΓΟΑΝΑΤΟΜΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    • Helicobacter pylori
    • Κρατήρας έλκους συνήθως ΜΕ > 5 mm διάμετρο, απλώνεται σε όλο το πάχος του βλεννογόνου

    ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΗ

    • Η ενδοσκόπηση είναι πιο ακριβής από το βαριούχο γεύμα και την ακτινογραφία
    • Ακτινογραφικά στοιχεία του καλοήθους γαστρικού έλκους, περιλαμβάνουν έλκος που προβάλλει πάνω από τον αυλό, ακτινοσκιερή ζώνη (γραμμή Hampton), παράλληλα με τη βάση του έλκους, πτυχές με ακτινωτή διάταξη 

    ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΕΣ ΜΕΘΟΔΟΙ

    • Ενδοσκόπηση (ακρίβεια > 95%)
    • Βαριούχο γεύμα (ακρίβεια 70-90%)
    • Βιοψία βλεννογόνου, κυτταρολογική (αποκλείει την κακοήθεια σε > 99%)
    • Ερευνητική λαπαροτομία

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΠΕΠΤΙΚΟΥ ΕΛΚΟΥΣ

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ

    • Εμπειρική θεραπεία δικαιολογείται για νέους υγιείς ασθενείς με δυσπεψία, αλλιώς εκλεκτική διαγνωστική ενδοσκόπηση σε εξωνοσοκομειακό ασθενή ή βαριούχο γεύμα, για μη επιλεγμένες περιπτώσεις 
    • Επείγουσα ενδοσκόπηση και εισαγωγή στο νοσοκομείο σε υποψία αιμορραγίας από έλκος
    • Φροντίδα σε μονάδα εντατικής θεραπείας σε σοβαρή αιμορραγία
    • Χειρουργική βοήθεια για υποψία διάτρησης/απόφραξης, μη ελεγχόμενης αιμορραγίας 

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ

    • Μειώστε ή αποφύγετε το κάπνισμα
    • Μειώστε τη χρήση της αναπνοής ή των ΜΣΑΦ
    • Μειώστε το ψυχικό άγχος

    ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ

    Πλήρως δραστήριος σε μη επιλεγμένη νόσο, άσκηση όσο είναι ανεκτή μετά την αιμορραγία

    maxresdefault 1

    ΔΙΑΙΤΑ

    3 κανονικά γεύματα ημερησίως με αποφυγή των διαιτητικών ερεθιστικών παραγόντων, η επιτυχής θεραπεία συνήθως ξεπερνάει τις διαιτητικές παρασπονδίες 

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΠΕΠΤΙΚΟΥ ΕΛΚΟΥΣ

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ

    Οξύ Γαστρικό έλκος, Έλκος δωδεκαδακτύλου:

    Επούλωση παρόμοια με όλα τα φάρμακα, 75% σε 4 εβδομάδες, 95% σε 8 εβδομάδες 

    • Ανταγωνιστές των υποδοχέων 2 της ισταμίνης: σιμετιδίνη 400 mg 2 φορές την ημέρα ή 800 mg προ του ύπνου. Ρανιτιδίνη 150 mg 2 φορές την ημέρα ή 300 mg προ του ύπνου. Φαμοτιδίνη 20 mg 2 φορές την ημέρα ή 40 mg προ του ύπνου. Νιζατιδίνη 150 mg 2 φορές την ημέρα ή 300 mg προ του ύπνου. Αναμενόμενη επούλωση 65-85% σε 4 εβδομάδες και 90-95% σε 8 εβδομάδες
    • Sucralfate 1 gm 4 φορές την ημέρα ή 2 gm 2 φορές την ημέρα για 4-8 εβδομάδες. Δραστικότητα παρόμοια με των Η2 αναστολέων 
    • Αναστολείς της αντλίας πρωτονίων, π.χ. ομεπραζόλη 20 mg ημερησίως 
    • Αντιόξινα π.χ. υδροξείδιο του μαγνησίου, υδροξείδιο του αργιλίου 1-3 ώρες μετά τα γεύματα (4-7 δόσεις ημερήσια)

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    Αντενδείξεις: Η2 αναστολείς ή ομεπραζόλη - γνωστή υπερευαισθησία στο φάρμακοψή σε άλλο μέλος της ίδιας τάξης φαρμάκων 

    Προφυλάξεις: 

    • Νεφρική ανεπάρκεια (GFR < 30 cc/min): μειώστε τη δόση των Η2 αναστολέων κατά 50%. Αποφύγετε τα αντιόξινα που περιέχουν μαγνήσιο 
    • Συμπτωματική ανταπόκριση στη θεραπεία δεν αποκλείει την κακοήθεια 
    • Ομεπραζόλη - θεραπεία βραχείας διάρκειας μόνο
    • Δώστε Sucralfate μακρυά από τα γεύματα για να αποφύγετε τη σύνδεση με τις πρωτεΐνες της τροφής 
    • Η αντοχή των βακτηριδίων με μετρονιδαζόλη και κλαριθρομυκίνη αυξάνει 
    • Παρενέργειες που σχετίζονται με αντιβιοτικά 
    1. Διάρροια (10%) - αλλαγή αμοξικιλλίνης με τετρακυκλίνη
    2. Ναυτία/εμετός (20%) - αποφυγή αλκοόλ με μετρονιδαζόλη 
    3. Εξάνθημα (5%) - σταματήστε αντιμικροβιακή θεραπεία
    4. Ψευδομεμβρανώδης κολίτιδα (1%) - θεραπεύσατε με βανκομυκίνη
    5. Αναφυλαξία, σύνδρομο Stevens-Johnson (σπάνιο)

    Σημαντικές πιθανές αλληλεπιδράσεις:

    • Η σιμετιδίνη αλληλεπιδρά με πολλά φάρμακα (π.χ. θεοφυλλίνη, βαρφαρίνη, φαινυτοΐνη, λιδοκαΐνη) μέσω αναστολής των ισοενζύμων του κυτοχρώματος Ρ-450, οδηγώντας σε μειωμένη κάθαρση φαρμάκων. Αποφύγετε τη σιμετιδίνη μαζί με αλληλεπιδρώντα φάρμακα
    • Η ρανιτιδίνηκαι φαμοτιδίνη έχουν σπάνια σχετιστεί με αυξημένα επίπεδα θεοφυλλίνης 
    • Η νιζατιδίνη δεν έχει σχετισθεί με αλληλεπιδράσεις φαρμάκων 
    • Η ομεπραζόλη μπορεί να παρατείνει την απομάκρυνση της διαζεπάμης, βαρφαρίνης και φαινυτοΐνης 
    • Το Sucralfate μπορεί να μειώσει την απορρόφηση της τετρακυκλίνης, νορφλοξασίνης, κιπροφλοξασίνης και θεοφυλλίνης οδηγώντας σε επίπεδα χαμηλότερα των θεραπευτικών στο αίμα

    ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΑ ΦΑΡΜΑΚΑ

    Εκρίζωση του Helicobacter pylori:

    • Μία ομάδα των Εθνικών Ινστιτούτων Υγείας συνέστησε την εκρίζωση του Helicobacter pylori σε όλα τα έλκη δωδεκαδακτύλου ή/και Γαστρικά έλκη όπου το Helicobacter pylori ευρίσκεται, επί πλέον της θεραπείας οξείας φάσης. Όμως θεραπείες με χρήση μόνο ενός αντιβιοτικού αποθαρρύνονται πλήρως 
    • Κλασσική "τριπλή θεραπεία" - Pepto-Bismol 600 mg 4 φορές την ημέρα και τετρακυκλίνη 500 mg, 3 φορές την ημέρα και μετρονιδαζόλη 250 mg, 3 φορές την ημέρα για 2 εβδομάδες (η αμοξυκιλλίνη 50 mg 4 φορές την ημερησίως μπορεί να αντικαταστήσει την τετρακυκλίνη)

    Θεραπεία ελκών αρνητικών για Helicobacter pylori:

    • Αποκλείστε σύνδρομο Zollinger-Elisson, νόσο Crohn της γαστροδωδεκαδακτυλικής περιοχής, έλκη σχετιζόμενα με χρήση ΜΣΑΦ
    • Μη επουλούμενα, ανθεκτικά έλκη: υψηλότερες δόσεις Η2 αναστολέων ή αναστολέων της αντλίας πρωτονίων

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    • Εκρίζωση Helicobacter pylori: Αναμένεται στο 80-90%
    1. Επιβεβαιώστε την εκρίζωση με βιοψία και δοκιμασία ουρεάσης ή ουρολογική εξέταση ή δοκιμασία αναπνοής ουρίας 
    2. Αποτυχία θεραπείας σημαίνει ότι πρέπει να χορηγήσετε ένα άλλο αντιβιοτικό
    • Οξύ έλκος δωδεκαδακτύλου - παρακολουθείστε την κλινική απόκριση. Δεν υπάρχει ανάγκη επανάληψης της ενδοσκόπησης ή της ακτινολογικής εξέτασης για να τεκμηριωθεί η επούλωση, εκτός αν υποψιάζεστε υποτροπή ή επιπλοκή
    • Οξύ γαστρικό έλκος - συνιστάται τεκμηρίωση της πλήρους επούλωσης (ενδοσκόπηση μετά 6-12 εβδομάδες επιτρέπει την κυτταρολογία και βιοψία του φτωχά η μη επουλωμένου έλκους)

    ΠΡΟΛΗΨΗ/ΑΠΟΦΥΓΗ

    • Η εκρίζωση του Helicobacter pylori συσχετίζεται με < 10% υποτροπή έλκους στον πρώτο χρόνο με κάθε θεραπεία 
    • Θεραπεία συντηρήσεως (π.χ. Η2 αναστολείς στο 1/2 της δόσης για οξεία επούλωση, προ του ύπνου) καταστέλλει την υποτροπή έλκους επ'αόριστον ενώ η θεραπεία συνεχίζεται - εν τούτοις, υποτροπές εμφανίζονται στους περισσότερους ασθενείς που διακόπτουν θεραπεία και είναι θετική για Helicobacter pylori
    • Αιμορραγούντα έλκη απαιτούν συνεχή χρήση θεραπείας συντηρήσεως (π.χ. ρανιτιδίνη 150-300 mg προ του ύπνου) ακόμη και μετά την εκρίζωση του Helicobacter pylori
    • Έλκη που σχετίζονται με χρήση ΜΣΑΦ ελέγχονται καλύτερα με αποφυγή σαλικυλικών και ΜΣΑΦ. Αν τα ΜΣΑΦ πρέπει να λαμβάνονται, είναι ανγκαία η ταυτόχρονη χορήγηση μισοπροσόλης, ενός Η2 αναστολέα ή ομεπραζόλης

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ

    • Η αιμορραγία εμφανίζεται σε περίπου 25% των περιπτώσεων (αρχική εμφάνιση σε 10%)
    • Διάτρηση, παρουσιάζεται σε < 5% και συνήθως σχετίζεται με χρηση ΜΣΑΦ
    • Απόφραξη της γαστρικής διόδου συμβαίνει σε περίπου 5% των ασθενών με δωδεκαδακτυλικό έλκος ή έλκος του πυλωρικού καναλιού. Οι άνδρες κυριαρχούν

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ 

    • Επιτυχής εκρίζωση του Helicobacter pylori σχετίζεται με πολύ χαμηλά επίπεδα υποτροπής 
    • Ρυθμοί επαναμολύνσεως < 1% συνήθως με χρήση ΜΣΑΦ
    • Ο κίνδυνος αιμορραγίας μετά, θεραπεία μόνο για Helicobacter pylori παραμένει ασαφής
    • Έλκη από ΜΣΑΦ εμφανίζονται ανεξαρτήτως από τη λοίμωξη με Helicobacter pylori
    • Ανθεκτικότητα σπάνια

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    • Σύνδρομο Zollinger-Elisson (γαστρίνωμα)
    • Συστηματική μαστοκυττάρωση 
    • Σύνδρομο πολλαπλής νεοπλασίας ενδοκρινών αδένων (τύποις Ι)
    • ΧΑΠ, χρόνια νεφρική ανεπάρκεια, κίρρωση, υπερπαραθυρεοειδισμός, καρκινοειδές σύνδρομο, γνήσια πολυερυθραιμία, βασεόφιλη λευχαιμία, όψιμη δερματική πορφυρία

    ΗΛΙΚΙΑΚΑ ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Παιδιατρικό: 

    • Μη σύνηθες πριν την εφηβεία 
    • Αιμορραγία και διάτρηση μπορεί να είναι περισσότερο συνήθεις απ' ότι στους ενήλικες 

    Γηριατρικό: Έλκη συνήθως σιωπηρά ειδικά αυτά που σχετίζονται με ΜΣΑΦ. Η οξεία αιμορραγία ή διάτρηση είναι συχνά σημεία επίκλησης 

    ΚΥΗΣΗ

    • Ασύνηθες κατά τη διάρκεια της κύησης 
    • Η ασφάλεια των Η2 αναστολέων δεν έχει καθοριστεί στις πρώτες 16 εβδομάδες, αλλά θεωρούνται αρκετά ασφαλείς αργότερα. Το Sucralfate και τα αντιόξινα είναι σχετικά μη συστηματικά και προτιμούνται σαν αρχική θεραπεία 

    Τα καλύτερα συμπληρώματα διατροφής για το στομάχι

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα καλύτερα συμπληρώματα διατροφής για το στομάχι

    Depiction of a patient suffering from peptic ulcers

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Χρήσιμες πληροφορίες για το σύνδρομο Zollinger-Ellison

    Σύνδρομο γάλακτος αλκάλεως

    Οξεία περιτονίτιδα

    Παγκρεατίτιδα

    Σύνδρομο Dumping

    Γαστροοισοφαγική παλινδρόμηση

    Λειτουργική δυσπεψία

    Σύνδρομο Mallory-Weiss

    Σταματήστε να παίρνετε φάρμακα για το στομάχι

    Μήπως έχετε πρόβλημα με το στομάχι σας;

    Σταματήστε να παίρνετε φάρμακα για την καταστολή των οξέων του στομάχου

    Ενδογενής παράγοντας

    Η γέλη πυριτίου στις γαστρεντερικές παθήσεις

    Που κάνει καλό ο χυμός αλόης

    Όταν έχετε λειτουργική δυσπεψία

    Γαστρίτιδα

    Πεπτικό έλκος

    Το μαστιχόδενδρο

    Υγρά πεπτίδια

    Καρκίνος Στομάχου

    Το ορθομοριακό νερό είναι το καλύτερο νερό

    Ο κίνδυνος ασθενειών ανάλογα με την ομάδα αίματος

    Η γλυκόριζα

    Βάλσαμο

    Ομοτοξικολογία

    Μήπως έχετε πολλά αέρια;

    Οι λοιμώξεις που προκαλούν καρκίνο

    Ελικοβακτηρίδιο του πυλωρού

    Μήπως έχετε πολλά ρεψίματα;

    Να πίνετε πολύ νερό

    Χρήσιμες ιατρικές συνταγές με μπανάνα

    Τα προβιοτικά προστατεύουν από τον καρκίνο

    Χρήσιμες πληροφορίες για το βάριο

    Ιατρικές συνταγές με ψύλλιο

    Χρήσιμες ιατρικές συνταγές με μαϊντανό

    Ιατρικές συνταγές με τη μαγειρική σόδα

    Συμπληρώματα διατροφής για τις παθήσεις του πεπτικού

    Το ελληνικό φαρμακείο της φύσης σας προσφέρει μια υπερτροφή

    Ιατρικές συνταγές με αλόη

    Οι βιταμίνες για τα έλκη

    Μάθετε όλα τα μυστικά του σκόρδου

    Τι είναι τα προβιοτικά

    Καταστάσεις που δεν απαιτούν χειρουργείο

    Διατροφή για το έλκος

    Οι λοιμώξεις που προκαλούν καρκίνο

    Δίαιτα για το πεπτικό έλκος

    Ψυχολογικοί παράγοντες που επηρεάζουν ιατρικές καταστάσεις

    α2- μακροσφαιρίνη

    Μήπως έχετε πολλά αέρια;

    www.emedi.gr

     

     

  • Χρήσιμες πληροφορίες για το σύνδρομο Zollinger-Ellison Χρήσιμες πληροφορίες για το σύνδρομο Zollinger-Ellison

    Σύνδρομο Zollinger-Ellison

    Γράφει η 

    Δρ Σάββη Μάλλιου Κριαρά 

    Ειδικός Παθολόγος-Ογκολόγος, MD, PhD

    Η χαρακτηριστική τριάδα του συνδρόμου Zollinger-Ellison:

    • Γαστρική υπερέκκριση
    • Πεπτικό έλκος
    • Μη β-κυτταρικός όγκος του παγκρέατος (και μερικές φορές και άλλων περιοχών)

    Όγκος του παγκρέατος που εκκρίνει γαστρίνη, μονήρης ή πολλαπλός, μικρός ή μεγαλύτερος, καλοήθης ή κακοήθης: 80% σποραδική μορφή, 20% σχετίζεται με πολλαπλή ενδοκρινική αδενωμάτωση (MEN 1)

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Γαστρεντερικό, Ενδοκρινείς/Μεταβολισμός

    Γενετική: Σχετίζεται με το MEN 1

    Επικρατέστερη ηλικία: Μέση ηλικία (40-75)

    Επικρατέστερο φύλο: Άνδρες > Γυναίκες (3:2)

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΣΥΝΔΡΟΜΟΥ ZOLLINGER-ELLISON

    • Κοιλιακός πόνος
    • Επιγαστρικός πόνος 
    • Αντανακλαστική οισοφαγίτιδα
    • Έμετος που δεν ανταποκρίνεται στη συνήθη θεραπεία 
    • 25% παρουσιάζουν διάρροια που επιμένει με την νηστεία 
    • Επιπλοκές πεπτικού έλκους (αιμορραγία, διάτρηση, απόφραξη)
    • Σημεία που σχετίζονται με το MEN 1 (υπερπαραθυρεοειδισμός, υπερασβεστιαιμία)
    • Απώλεια βάρους
    • Διόγκωση του ήπατος όταν δίνει μεταστάσεις
    • Ενδοσκοπικά ευρήματα (οισοφαγίτιδα, δωδεκαδακτυλικό έλκος με πολλαπλά έλκη)
    • Στεατόρροια

    ΑΙΤΙΑ ΣΥΝΔΡΟΜΟΥ ZOLLINGER-ELLISON

    Γαστρίνωμα - εντοπίζεται στο γαστρικό τρίγωνο στο 90%

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΣΥΝΔΡΟΜΟΥ ZOLLINGER-ELLISON

    • MEN 1
    • Οικογενειακό ιστορικό έλκους
    • Ηλικία πάνω από 60

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΣΥΝΔΡΟΜΟΥ ZOLLINGER-ELLISON

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ 

    Αυξημένη γαστρίνη ορού με υποχλωρυδρία/αχλωρυδρία

    • Ατροφική γαστρίτιδα
    • Φαρμακευτική 
    • Καρκίνος του στομάχου 
    • Γαστρικό έλκος
    • Κακοήθης αναιμία 
    • Μετά από βαγοτομή
    • Λεύκη

    Αυξημένη γαστρίνη ορού με φυσιολογικό ή αυξημένο γαστρικό οξύ

    • Υπερλειτουργία G-κυττάρων του πυλωρικού άντρου
    • Χρόνια νεφρική ανεπάρκεια 
    • Απόφραξη του στομίου του στομάχου 
    • Φαιοχρωμοκύττωμα (σπάνια)
    • Στένωση πυλωρού
    • Ρευματοειδής αρθρίτιδα
    • Μικρή εκτομή του εντέρου

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    • Αυξημένη γαστρίνη ορού - νήστις
    • Αυξημένη γαστρική έκκριση > 15 mEq/ώρα
    • Αυξημένη μέγιστη έκκριση οξέος > 150 mEq/ώρα
    • Γαστρικό pH < 2,0
    • Αυξημένα παγκρεατικά πολυπεπτίδια

    ΠΑΘΟΛΟΓΟΑΝΑΤΟΜΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    • Γατρίνωμα ανευρίσκεται στο γαστρικό τρίγωνο (60-70% στην κεφαλή του παγκρέατος)
    • 50% των όγκων χρώνυνται για VIP, ACTH, ινσουλίνη, νευροτενσίνη
    • Επιπρόσθετα 50% εμφανίζουν πολλαπλές μεταστάσεις στο ήπαρ, οστά, λεμφαδένες ή διήθηση των αιμοφόρων αγγείων 

    Δωδεκαδακτυλικό έλκος 

    • Έλκος της νήστιδος 
    • Γαστρικό έλκος

    ΕΙΔΙΚΕΣ ΔΟΚΙΜΑΣΙΕΣ 

    • Έκκριση γαστρίνης μετά από διέγερση - τα επίπεδα γαστρίνης αυξάνονται > 200 pg/ml
    • Δοκιμασία έγχυσης ασβεστίου 

    ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΗ

    • Χρησιμοποιούνται στην εντόπιση του όγκου 
    • Αξονική τομογραφία κοιλίας 
    • Υπερηχογράφημα κοιλίας
    • Αγγειογραφία κοιλίας 
    • Δείγμα γαστρίνης επιλεκτικά από κλάδους της πυλαίας φλέβας

    ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΕΣ ΜΕΘΟΔΟΙ

    Ενδοσκόπηση για την ανίχνευση όγκων (διοισοφάγειο υπερηχογράφημα)

     34

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΣΥΝΔΡΟΜΟΥ ZOLLINGER-ELLISON

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ

    Συμβουλές για καθημερινή φροντίδα σύμφωνα με τα συμπτώματα 

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ

    • Μόνο φαρμακευτική αγωγή σε μερικές περιπτώσεις 
    • Φαρμακευτική αγωγή και λαπαροτομία για την ανεύρεση όγκων που μπορούν να εξαιρεθούν
    • Οριστική θεραπεία - αφαίρεση του γαστρινώματος όταν ανευρίσκεται 
    • Ολική γαστρεκτομή (δε χρησιμοποιείται πλέον στους περισσότερους ασθενείς)
    • Βαγοτομή σε μερικούς ασθενείς με σκοπό την μείωση της έκκρισης γαστρικού οξέος και επιπρόσθετα την αναστολή των επιδράσεων των φαρμάκων 
    • Σε MEN 1, παραθυρεοειδεκτομή

    ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ

    Όση ανέχεται ο ασθενής

    ΔΙΑΙΤΑ

    Περιορισμός των τροφών που επιδεινώνουν τα συμπτώματα

    ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    Ενημέρωση για την φύση της νόσου και την πρόγνωση 

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΣΥΝΔΡΟΜΟΥ ZOLLINGER-ELLISON

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ

    Ανταγωνιστές Η2 υποδοχέων 

    • Σημείωση: Η δοσολογία μερικές φορές υπερβαίνει την μέγιστη συνιστώμενη ημερήσια δόση. Συνιστάται έναρξη με δόσεις όπως αναγράφονται παρακάτω και στη συνέχεια χορήγηση μέγιστης δόσης 
    • Σιμετιδίνη έναρξη με 300 mg κάθε 6 ώρες, μέγιστη δόση 1,25-50 gr/ημέρα
    • Ρανιτιδίνη 150 mg κάθε 12 ώρες, μέγιστη δόση 6 mg/ημέρα
    • Φαμοτιδίνη 20 mg κατά την ώρα του ύπνου, μέγιστη δόση 800 mg/ημέρα

    Αναστολείς αντλίας πρωτονίων 

    Εσομεπραζόλη (Esomeprazole)
    Λανσοπραζόλη (Lansoprazole)
    Ομεπραζόλη (Omeprazole)
    Παντοπραζόλη (Pantoprazole)
    Ραμπεπραζόλη (Rabeprazole)

    Αντιχολινεργικά φάρμακα

    • Σημείωση: Περιορισμένη χρησιμότητα διότι η δοσολογία που είναι απαραίτητη για να προκαλέσει σημαντικό αποτέλεσμα συνδυάζεται με πολλές παρενέργειες
    • Προπανθελίνη ή
    • Ισοπροπαμίδη 

    Αντενδείξεις:

    • Ανταγωνιστές των Η2 υποδοχέων - αντι-ανδρογόνες δράσεις, αλληλεπίδραση με άλλα φάρμακα που λαμβάνουν χώρα μέσω του οξειδωτικού συστήματος του ήπατος
    • Αντιχολινεργικά - υπερτροφία προστάτη, γλαύκωμα, γαστρική κατακράτηση, χρόνια νεφρική ανεπάρκεια στους ηλικιωμένους

    Προφυλάξεις: Γυναικομαστία αναφέρθηκε σε υψηλές δόσεις σιμετιδίνης (> 2,4 gm/ημέρα) 

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    • Στενή παρακολούθηση μετά από χειρουργική επέμβαση 
    • Προσεκτική δοσολογία των φαρμάκων 
    • Γαστρική ανάλυση για την μέτρηση της έκκρισης του γαστρικού οξέος και την προσαρμογή της δοσολογίας των ανταγωνιστών των Η2 υποδοχέων 

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ

    • Οι επιπλοκές του γαστρικού έλκους όπως αιμορραγία ή διάτρηση 
    • Περίπου 2/3 των όγκων Zollinger - Ellison είναι κακοήθεις και έχουν δώσει μεταστάσεις
    • Πολλαπλή παραγωγή ορμονών και σχετικά σύνδρομα όπως Cushing και άλλα

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ 

    • Επιβίωση - 5ετής = 62-75%, 10ετής = 47-53%
    • Η πρόγνωση βελτιώνεται με την πλήρη αφαίρεση του όγκου 
    • Αν ο όγκος δεν δύναται να εξαιρεθεί εξαιτίας των μεταστάσεων, 5ετής επιβίωση = 43%, 10ετής = 25%

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    • Υπερπαραθυρεοειδισμός
    • Προλακτίνωμα
    • Ινσουλίνωμα
    • Καρκινοειδή

    ΗΛΙΚΙΑΚΑ ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Γηριατρικό: 

    • Το 1/3 των ασθενών είναι ηλικίας πάνω από 50 χρόνων
    • Θεωρείται πιθανή διάγνωση για κάθε ασθενή με πετικά έλκη που επιμένουν ή υποτροπιάζουν

    Να προτιμάτε τις φυσικές θεραπείες για το σύνδρομο Zollinger-Ellison σύμφωνα με το Μοριακό Προφίλ του Όγκου

    Η ζωή είναι πολύτιμη.

    Η ζωή είναι δική σας. Πάρτε την στα χέρια σας!

    Zollinger Ellison Syndrome shown using medical animation still shot

     

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα  για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Υπερασβεστιαιμία

    Χρόνια διάρροια

    Οξεία διάρροια

    Σύνδρομο Dumping

    Γαστροοισοφαγική παλινδρόμηση

    Σταματήστε να παίρνετε φάρμακα για το στομάχι

    Χρωμογρανίνη Α

    Κακοήθης αναιμία

    Ενδογενής παράγοντας

    Γαστρίτιδα

    Πεπτικό έλκος

    Octreoscan με In111

    Καλσιτονίνη

    Αιματέμεση

    Τι είναι ο συριγμός

    Σύνδροµο δυσαπορρόφησης εντέρου

    Σύνδρομο ραγδαίας κενώσεως στομάχου

    Νευροενδοκρινείς όγκοι

    Τεστ για την έγκαιρη διάγνωση καρκίνου του παγκρέατος

    Καρκίνος παγκρέατος

    Διάγνωση της ανεπάρκειας της βιταμίνης Β12

    Σύνδρομο Zollinger-Ellison

    www.emedi.gr