Σάββατο, 16 Μαΐου 2015 09:53

Γαστρίτιδα

Γράφτηκε από την
Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(5 ψήφοι)

Αν νιώθετε ενοχλήσεις στο στομάχι

Η γαστρίτιδα, ICD-10 K29.0-K29.7 είναι η φλεγμονή του βλεννογόνου του στομάχου. Μπορεί να εμφανιστεί ως ένα σύντομο επεισόδιο ή μπορεί να είναι μακράς διάρκειας.

Είναι φλεγμονώδης αντίδραση του στομάχου που τυπικά προσβάλλει το βλεννογόνο και σπάνια όλο το πάχος του γαστρικού τοιχώματος.

Αν νιώθετε καούρες, ξινίλες, φούσκωμα και πόνο που σχετίζονται ή όχι με τη λήψη τροφής και έχει αποκλειστεί κάποια άλλη οργανική βλάβη πιθανόν να πάσχετε από γαστρίτιδα.

Η γαστρίτιδα πιστεύεται ότι επηρεάζει περίπου τους μισούς ανθρώπους. Καθώς οι άνθρωποι μεγαλώνουν η ασθένεια γίνεται όλο και πιο συχνή και εμφανίζεται μαζί με μια παρόμοια κατάσταση στο πρώτο τμήμα του εντέρου που είναι γνωστή ως δωδεκαδακτυλίτιδα.

Η γαστρίτιδα είναι η φλεγμονή του βλεννογόνου του στομάχου από υπερέκκριση οξέος, η αιτία της οποίας δεν είναι εύκολο να διαπιστωθεί.


Τύποι γαστρίτιδας

-Διάχυτη ερυθρότητα του γαστρικού βλεννογόνου: Είναι κοινό γαστροσκοπικό εύρημα, συνήθως, χωρίς ιδιαίτερη σημασία.

-Διαβρωτική γαστρίτιδα: Αντίδραση σε ερεθισμό του γαστρικού βλεννογόνου από βλαπτική χημική ουσία, όπως φάρμακα (μη στερεοειδή αντιφλεγμονώδη και αλκοόλ). 

-Γαστρίτιδα από παλινδρόμηση: Αντίδραση σε παρατεταμένη έκθεση από παλινδρόμηση χολής και παγκρεατικών ενζύμων, συνήθως, σχετίζεται με διαταραχή του πυλωρού και τυπικά περιορίζεται στο πυλωρικό άντρο.

-Αιμορραγική γαστρίτιδα (έλκη του stress): Αντίδραση σε αιμοδυναμικές διαταραχές, όπως σε υπογκαιμία ή υποξία (καταπληξία). Επίσης, είναι συχνή σε μονάδες εντατικής θεραπείας.

-Λοιμώδης γαστρίτιδα: Συνήθως, σχετίζεται με το Helicobacter pylori (δεν είναι βέβαιο αν η λοίμωξη είναι ευκαιριακή ή αν είναι η πραγματική αιτία της γαστρίτιδας). Είναι ιογενής με συστηματική λοίμωξη. Η λοίμωξη από άλλα μικρόβια είναι σπάνια.

-Ατροφία του γαστρικού βλεννογόνου ή ατροφική γαστρίτιδα: Σε διαφορετικό βαθμό στους ηλικιωμένους. Σταθερό εύρημα στην πρωτοπαθή κακοήθη αναιμία.

Η γαστρίτιδα μπορεί να εμφανιστεί σε οποιαδήποτε ηλικία και προσβάλλει εξίσου τους άνδρες και τις γυναίκες.


Σημεία και συμπτώματα γαστρίτιδας

Το πιο συχνό σύμπτωμα είναι το κοιλιακό άλγος στο πάνω μέρος της κοιλιάς ή στο άνω αριστερό τμήμα της κοιλιάς, ακόμη και γύρω από την πλάτη. Μπορεί να είναι ασαφές, να προκαλεί κάψιμο, να είναι βασανιστικό ή απότομο. Μπορεί να υπάρχει άτυπη επιγαστρική δυσφορία που συχνά επιδεινώνεται με τη λήψη τροφής. 

Άλλα συμπτώματα είναι η ναυτία και ο έμετος (διαυγές, πράσινο ή κίτρινο χρώμα, με ραβδώσεις αίματος ή εντελώς αιματηρός, ανάλογα με τη σοβαρότητα της φλεγμονής στομάχου), το φούσκωμα, η απώλεια της όρεξης, ο πρώιμος κορεσμός και η ανεξήγητη απώλεια βάρους.και το κάψιμο στο στομάχι. Τα ρεψίματα (αν υπάρχουν, συνήθως δεν ανακουφίζουν από τον πόνο πολύ).


Αίτια γαστρίτιδας

  • Αλκοόλ
  • Ασπιρίνη και άλλα μη στερεοειδή αντιφλεγμονώδη
  • Παλινδρόμηση χολής
  • Παλινδρόμηση παγκρεατικών ενζύμων
  • Καταπληξία, υπογκαιμία ή υποξία
  • Ακτινοβολία
  • Εξωτοξίνες από τον Staphylococcus aureus
  • Βακτηριακή λοίμωξη
  • Ιογενής λοίμωξη
  • Κακοήθης αναιμία
  • Ατροφία του γαστρικού βλεννογόνου
  • Ελικοβακτηρίδιο του πυλωρού
  • Κάπνισμα
  • Κοκαΐνη
  • Σοβαρή ασθένεια
  • Αυτοάνοσα προβλήματα
  • Νόσος του Crohn

Οι πιο συχνές αιτίες είναι το ελικοβακτηρίδιο του πυλωρού και τα ΜΣΑΦ. 

Ελικοβακτηρίδιο του πυλωρού 
Το Helicobacter pylori βρίσκεται σε πάνω από τους μισούς ανθρώπους με αποτέλεσμα χρόνια γαστρίτιδα. έλκος, γαστρική νεοπλασία.

Σοβαρή ασθένεια 
Η γαστρίτιδα μπορεί να εμφανισθεί μετά από μείζονα χειρουργική επέμβαση ή τραυματικές κακώσεις («έλκος Cushing»), εγκαύματα ("έλκος Curling»), ή σοβαρές μολύνσεις. Η γαστρίτιδα μπορεί να εμφανιστεί και σε όσους έχουν υποβληθεί σε χειρουργική επέμβαση για απώλεια βάρους και έχουν υποβληθεί σε ανακατασκευή του πεπτικού σωλήνα.


Παράγοντες κινδύνου για γαστρίτιδα

  • Ηλικία πάνω από 60 ετών
  • Έκθεση σε επιβλαβή φάρμακα ή χημικές ουσίες
  • Υπογκαιμία, υποξία, σοκ

Παθοφυσιολογία γαστρίτιδας

  • Οξεία γαστρίτιδα

Η οξεία διαβρωτική γαστρίτιδα τυπικά εμφανίζεται με διακριτές εστίες νέκρωση που οφείλεται σε βλάβη του βλεννογόνου. Τα NSAIDs αναστέλλουν την κυκλοοξυγενάση-1, ή COX-1, ένα ένζυμο που είναι υπεύθυνο για τη βιοσύνθεση των εικοσανοειδών στο στομάχι, το οποίο αυξάνει την πιθανότητα για πεπτικό έλκος. Επίσης, τα μη στεροειδή αντιφλεγμονώδη, όπως η ασπιρίνη, μειώνει μια ουσία που προστατεύει το στομάχι που ονομάζεται προσταγλανδίνη. Αυτά τα φάρμακα όταν χρησιμοποιούνται για μικρό χρονικό διάστημα δεν είναι συνήθως επικίνδυνα. Ωστόσο, η τακτική χρήση μπορεί να οδηγήσει σε γαστρίτιδα. Επιπλέον, τα έλκη από στρες, από σήψη, υποξία, τραύμα, ή χειρουργική επέμβαση, είναι, επίσης, συχνή αιτία  για την οξεία διαβρωτική γαστρίτιδα. Αυτή η μορφή της γαστρίτιδας μπορεί να εμφανιστεί σε περισσότερο από 5% των νοσηλευόμενων ασθενών. Η κατανάλωση αλκοόλ δεν προκαλεί χρόνια γαστρίτιδα, ωστόσο μπορεί να διαβρώσει το βλεννογόνο του στομάχου. Οι χαμηλές δόσεις αλκοόλ διεγείρουν την έκκριση υδροχλωρικού οξέος. Οι υψηλές δόσεις αλκοόλ δεν διεγείρουν την έκκριση των οξέων. 

  • Χρόνια γαστρίτιδα

Η χρόνια γαστρίτιδα αναφέρεται σε ένα ευρύ φάσμα προβλημάτων των γαστρικών ιστών. Το ανοσοποιητικό σύστημα φτιάχνει πρωτεΐνες και αντισώματα για την καταπολέμηση των λοιμώξεων στο σώμα, για να διατηρήσει την ομοιόσταση. Σε ορισμένες διαταραχές του σώματος στοχεύει το στομάχι σαν να είναι μία ξένη πρωτεΐνη ή παθογόνο και φτιάχνει αντισώματα που βλάπτουν σοβαρά το στομάχι και μπορεί να καταστρέψουν την επένδυση του στομάχου. Σε ορισμένες περιπτώσεις, η χολή, που φυσιολογικά χρησιμοποιείται για να βοηθήσει την πέψη στο λεπτό έντερο, εισέρχεται  μέσω της βαλβίδας του πυλωρού του στομάχου και αν έχει αφαιρεθεί κατά τη διάρκεια χειρουργικής επέμβασης ή δεν λειτουργεί σωστά οδηγεί σε γαστρίτιδα. Η γαστρίτιδα μπορεί, επίσης, να προκληθεί και από άλλες ιατρικές καταστάσεις, όπως από HIV / AIDS, νόσο του Crohn, ορισμένες διαταραχές του συνδετικού ιστού, και ανεπάρκεια του ήπατος ή των νεφρών. 

  • Μεταπλασία 

Η μεταπλασία του βλεννογόνου του στομάχου και του εντέρου είναι συχνή (ατροφική γαστρίτιδα). Τα γαστρικά έλκη, όπως το πεπτικό και το δωδεκαδακτυλικό είναι συχνά σε όσους έχουν γαστρίτιδα. Η εντερική μεταπλασία, συνήθως, αρχίζει σε απόκριση σε χρόνια βλάβη του βλεννογόνου στο άντρο, και μπορεί να επεκταθεί και στο σώμα του στομάχου. Ο γαστρικός βλεννογόνος αλλάζει και αρχίζει να μοιάζει με τον εντερικό βλεννογόνο και μπορεί μάλιστα να κάνει και απορρόφηση. Η εντερική μεταπλασία χαρακτηρίζεται ιστολογικά ως πλήρης ή ημιτελής. Η πλήρης μεταπλασία, είναι η μετατροπή του γαστρικού βλεννογόνου σε βλεννογόνο του λεπτού εντέρου, τόσο ιστολογικά και λειτουργικά και απορροφά τα θρεπτικά συστατικά και εκκρίνει  πεπτίδια. Σε μη πλήρη μεταπλασία, το επιθήλιο έχει ιστολογική εμφάνιση πλησιέστερη προς εκείνη του παχέος εντέρου και συχνά συνυπάρχει δυσπλασία. 


Διαφορική διάγνωση γαστρίτιδας

  • Λειτουργικές γαστρεντερικές διαταραχές
  • Πεπτικό έλκος
  • Πλαστική λινίτιδα
  • Έμφραγμα μυοκαρδίου

Διάγνωση γαστρίτιδας

Η ενδοσκόπηση, οι εξετάσεις αίματος, και η εξέταση κοπράνων μπορεί να βοηθήσουν στη διάγνωση.

Συχνά, η διάγνωση μπορεί να γίνει με βάση τα συμπτώματα, αλλά και άλλες μέθοδοι  μπορούν να χρησιμοποιηθούν για την επαλήθευση γαστρίτιδας:

-ΕΞΕΤΑΣΕΙΣ ΑΙΜΑΤΟΣ:

  • Γενική αίματος
  • Ελικοβακτηρίδιο του πυλωρού Ιδοκιμασία εισπνοής με 13C ουρία ή ELISA για αντι-H.pylori ανοσοσφαιρίνη G
  • Εξετάσεις ήπατος, νεφρών, χοληδόχου κύστης,  παγκρέατος
  • Ανάλυση ούρων
  • Εξέταση κοπράνων για αίμα στα κόπρανα
  • Ακτινογραφία κοιλίας
  • ΗΚΓ
  • Όταν οφείλεται σε αυτοάνοσα προβλήματα, τα χαμηλά επίπεδα ερυθρών αιμοσφαιρίων οφείλονται στην ανεπάρκεια βιταμίνης Β12, που είναι γνωστή ως κακοήθης αναιμία

-Ενδοσκόπηση

Γίνεται γαστροσκόπηση για έλεγχο της φλεγμονής του βλεννογόνου του στομάχου και βιοψία στομάχου. Η παθολογοανατομική εξέταση δείχνει οξεία ή χρόνια φλεγμονώδη διήθηση του γαστρικού βλεννογόνου, συχνά, με παραμόρφωση ή διάβρωση του παρακείμενου επιθηλίου και ίσως, παρουσία του ελικοβακτηριδίου.


Θεραπεία γαστρίτιδας

  • Τα αντιόξινα είναι μια συχνή  θεραπεία για την ήπια γαστρίτιδα. Προτιμούνται σε ρευστή μορφή, 30 ml 1 ώρα μετά το φαγητό και πριν την κατάκλιση και χρησιμεύουν για την ανακούφιση του ασθενούς.
  • Όταν τα αντιόξινα δεν παρέχουν αρκετή ανακούφιση, φάρμακα όπως οι ανταγωνιστές Η2 υποδοχέων και οι αναστολείς της αντλίας πρωτονίων βοηθούν στη μείωση της ποσότητας του οξέος. Οι ανταγωνιστές υποδοχέων π.χ. σιμετιδίνη σε δόση εφόδου 300 mg ενδοφλέβια και στη συνέχεια σταθερή έγχυση 37,5-75 mg ανά ώρα, διαλυμένη στα χορηγούμενα υγρά. Σε πιο ήπιες περιπτώσεις δίνεται σιμετιδίνη από του στόματος 300 mg κάθε 6 ώρες (ή ρανιτιδίνη ή φαμοτιδίνη ή νιζατιδίνη). Επίσης, χορηγούνται αναστολείς αντλίας πρωτονίων, όπως η ομεπραζόλη κ.ά.
  • Κυτταροπροστατευτικοί παράγοντες που προστατεύουν τους ιστούς του στομάχου και του λεπτού εντέρου είναι το sucralfate και η μισοπροστόλη και το  σαλικυλικό βισμούθιο. Δίνεται σουκραλφάτη 1 gr κάθε 4-6 ώρες με άδειο στομάχι. Οι προσταγλανδίνες, όπως η μισοπροστόλη δίνονται σε δοσολογία 100-200 mcg 4 φορές την ημέρα.
  • Αρκετά σχήματα που χρησιμοποιούνται για τη θεραπεία της λοίμωξης από ελικοβακτηρίδιο του πυλωρού. Οι περισσότεροι χρησιμοποιούν ένα συνδυασμό  δύο αντιβιοτικών και αναστολέα αντλίας πρωτονίων. Μερικές φορές, βισμούθιο προστίθεται, επίσης, στο σχήμα. Π.χ. βισμούθιο 30 ml σε υγρή μορφή ή 2 χάπια 4 φορές την ημέρα την πρώτη εβδομάδα συν τετρακυκλίνη 250 mg 4 φορές την ημέρα ή αμοξυκιλλίνη 250 mg 3 φορές την ημέρα για 2-4 εβδομάδες. Το βισμούθιο χρωματίζει μαύρα τα κόπρανα.

Επιπλοκές γαστρίτιδας

Οι επιπλοκές είναι η αιμορραγία από εκτεταμένες διαβρώσεις ή εξελκώσεις του βλεννογόνου, έλκη του στομάχου, και καρκίνος του στομάχου.


Παρακολούθηση ασθενούς σε γαστρίτιδα

Επανάληψη της γαστροσκόπησης σε 6 εβδομάδες σε περίπτωση βαριάς γαστρίτιδας ή αν τα συμπτώματα δεν ανταποκρίνονται στην θεραπεία.


Πρόγνωση γαστρίτιδας

  • Οι περισσότερες περιπτώσεις αναρρώνουν αυτόματα όταν εντοπιστεί και αντιμετωπιστεί το αίτιο.
  • Υποτροπή της λοίμωξης με H. pylori απαιτεί επαναληπτική θεραπεία.

Πρόληψη γαστρίτιδας

  • Η πρόληψη είναι η αποφυγή των παραγόντων που προκαλούν γαστρίτιδα. Η θεραπεία περιλαμβάνει φάρμακα  αντιόξινα, Η2 αποκλειστές, ή αναστολείς της αντλίας πρωτονίων.
  • Κατά τη διάρκεια μιας οξείας προσβολής η πόσιμη παχύρρευστη λιδοκαΐνη μπορεί να βοηθήσει.
  • Αν η γαστρίτιδα οφείλεται στα ΜΣΑΦ αυτά πρέπει να διακοπούν. Αν υπάρχει H. pylori χορηγείται ένας συνδυασμός αντιβιοτικών, όπως η αμοξικιλλίνη και κλαριθρομυκίνη. Για εκείνους με κακοήθη αναιμία, τα συμπληρώματα βιταμίνης Β12 συνιστώνται είτε από το στόμα ή με ένεση.
  • Οι άνθρωποι συνήθως συνιστάται να αποφεύγουν τα τρόφιμα που τους ενοχλούν. 
  • Σε εμέτους που εμποδίζουν την πρόσληψη τροφής απαιτείται παρεντερική χορήγηση υγρών και ηλεκτρολυτών.

Δίαιτα για τη γαστρίτιδα

Να κάνετε ελαφριά δίαιτα. Να αποφεύγετε τα βαριά, πικάντικα, λιπαρά φαγητά, με πολλά καρυκεύματα και τον καφέ σε πεπτικό έλκος.

Συνιστάται να αποφεύγετε τα τρόφιμα που σας ενοχλούν, το τσιγάρο, τον καφέ και τα οινοπνευματώδη.

Τα καλύτερα συμπληρώματα διατροφής για τη γαστρίτιδα

Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα καλύτερα συμπληρώματα διατροφής για τη γαστρίτιδα

Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, θα επιλεγούν για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με τον θεράποντα ιατρό.

Διαβάστε, επίσης,

Πεπτικό έλκος

Χρήσιμες ιατρικές συνταγές με μπανάνα

Τα καλύτερα βότανα για τις στομαχικές διαταραχές

Χρήσιμες ιατρικές συνταγές με φλόμο

Ιατρικές συνταγές με ψύλλιο

Συμπληρώματα διατροφής για τις παθήσεις του πεπτικού

Τζίνσενγκ

Αιματέμεση

Καντιτίαση

Γεντιανή

Ιατρικές συνταγές με αλόη

Γαστρεντερίτιδα

Άκορος

Μάθετε όλα τα μυστικά του σκόρδου

Σε ποιες ασθένειες χρησιμοποιούνται τα πεπτίδια

Υγρά πεπτίδια

Μήπως έχετε πόνο στο στομάχι;

Μάθετε αν η σόδα κάνει καλό στην πέψη

Χολολιθίαση και πολύποδες της χοληδόχου κύστεως

Καρκίνος Στομάχου

Οι αντικαρκινικές ιδιότητες της κουρκουμίνης

Διάγνωση της ανεπάρκειας της βιταμίνης Β12

Έχετε καταναλώσει πολύ καφέ και τσιγάρα;

Marsdenia cundurango

Διφθερίτιδα

Κνίδωση

Ντομάτα

Ελικοβακτηρίδιο του πυλωρού

Κουρκουμίνη

Δίαιτα για τη γαστρίτιδα

Δυσπεψία

Σύνδρομο Zollinger-Ellison

Ασπιρίνη

www.emedi.gr

Διαβάστηκε 9787 φορές Τελευταία τροποποίηση στις Πέμπτη, 24 Ιανουαρίου 2019 07:41
Σαββούλα Μάλλιου Κριαρά

Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

Σχετικά Άρθρα

  • Κοκκιωμάτωση του Wegener Κοκκιωμάτωση του Wegener

    Χρήσιμες πληροφορίες για την κοκκιωμάτωση του Wegener

    Η Κοκκιωμάτωση Wegener είναι πολυσυστηματική νόσος που χαρακτηρίζεται από κοκκιωματώδη αγγειίτιδα πολλαπλών οργάνων.

    Η χαρακτηριστική "τριάδα" συμμετοχής περιλαμβάνει το ανώτερο αναπνευστικό (ωτίτιδα, παραρρινοκολπίτιδα, ρινικός βλεννογόνος), πνεύμονες και νεφρούς. Άλλα όργανα που προσβάλλονται είναι το δέρμα, οι αρθρώσεις, το νευρικό σύστημα (περιφερικό ή κεντρικό).

    • Με την εξέλιξη της νόσου χωρίς θεραπεία συχνά εμφανίζονται διαβρώσεις ανώτερου αναπνευστικού, οζώδεις νεκρωτικές βλάβες των πνευμόνων και νεφρική ανεπάρκεια.
    • Χωρίς θεραπεία ή θνησιμότητα είναι υψηλή.

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Καρδιαγγειακό, Πνευμονικό, Νεφροί/Ουροποιητικό, Γαστρεντερικό, Νευρικό, Δέρμα/Εξωκρινείς

    Γενετική: 

    • Αυξημένη παρουσία HLA-B8
    • Αυξημένη παρουσία HLA-DR2

    Επικρατέστερη ηλικία: Μέση ηλικία έναρξης στα μέσα της δεκαετίας των 40, έχει όμως περιγραφεί σε κάθε ηλικία 

    Επικρατέστερο φύλο: Άνδρες > Γυναίκες (3:2)

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΚΟΚΚΙΩΜΑΤΩΣΗΣ ΤΟΥ WEGENER

    • Πνευμονικές διηθήσεις (71%)
    • Παραρρινοκολπίτιδα (67%)
    • Αρθραλγία/αρθρίτιδα (44%)
    • Πυρετός (34%)
    • Βήχας (34%)
    • Ωτίτιδα (25%)
    • Ρινίτιδα (22%)
    • Αιμόπτυση (18%)
    • Οφθαλμική φλεγμονή (16%)
    • Απώλεια βάρους (16%)
    • Εξάνθημα δέρματος (13%)
    • Επίσταξη (11%)
    • Νεφρική ανεπάρκεια (11%)
    • Πόνος στο θώρακα, ανορεξία, πρόπτωση, δύσπνοια, εξελκώσεις στόματος, απώλεια ακοής, κεφαλαλγία (όλα < 10%)

    ΑΙΤΙΑ ΚΟΚΚΙΩΜΑΤΩΣΗΣ ΤΟΥ WEGENER

    Δεν είναι γνωστά. Αυτοάνοσα φαινόμενα και εναπόθεση ανοσοσυμπλεγμάτων στα αγγειακά τοιχώματα, θεωρούνται ως παθογενετικοί παράγοντες. Σαν εκλυτικοί παράγοντες ενοχοποιούνται λοιμώξεις που ακόμη δεν έχουν ταυτοποιηθεί.

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΚΟΚΚΙΩΜΑΤΩΣΗΣ ΤΟΥ WEGENER

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ 

    • Πυώδης ωτίτιδα και παραρρινοκολπίτιδα (μικροβιακή ή μυκητιασική)
    • Κοκκίωμα μέσης γραμμής ή άλλη κοκοήθεια του ανωτέρου αναπνευστικού 
    • Υποτροπιάζουσα πολυχονδρίτιδα
    • Μυκητιασική ή φυματιώδεις πνευμονικές λοιμώξεις (σύνδρομο Goodpasture)
    • Άλλα αγγεϊτιδικά σύνδρομα (όπως οζώδη πολυαρτηρίτιδα, λεμφωματοειδή κοκκιωμάτωση, αγγειΐτιδα Churg-Strauss και άλλες αγγειΐτιδες)
    • Κάθε διαταραχή που σχετίζεται με νεκρωτική σπειραματονεφρίτιδα με μηνοειδείς σχηματισμούς, σαρκοείδωση

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    • Αναιμία, λευκοκυττάρωση και θρομβοκυττάρωση είναι συχνά ευρήματα στην οξεία φάση της νόσου
    • Ιδιαίτερα αυξημένη ταχύτητα καθιζήσεως (75%)
    • Χαμηλός έως μέτριος τίτλος ρευματοειδούς παράγοντα που φτάνει το 50%
    • Αιματουρία και/ή κυλινδρουρία με μέτρια λευκωματουρία
    • Νεφρική ανεπάρκεια, ήπια με μέτρια στην αρχή με ταχεία επίπτωση της νεφρικής λειτουργίας

    Φάρμακα που μπορεί να μεταβάλλουν τα ευρήματα: Τα κορτικοστεροειδή και οι κυτταροτοξικοί παράγοντες που χρησιμοποιούνται στη θεραπεία της νόσου, επαναφέρουν στα φυσιολογικά τα περισσότερα εργαστηριακά

    ΠΑΘΟΛΟΓΟΑΝΑΤΟΜΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    • Ανώτεροι αναπνευστικοί οδοί: Κοκκιωματώδης φλεγμονή εκδηλώνεται συχνά, η οποία είναι μη ειδική μέχρι την παρουσία αγγειΐτιδας 
    • Πνεύμονες: Κοκκιωματώδη αγγειΐτιδα που προσβάλλει αγγεία κάθε μεγέθους, συνήθως τις μεσαίου μεγέθους αρτηρίες 
    • Νεφροί: Συχνά νεκρωτική σπειραματονεφρίτιδα με πολλαπλούς μηνοειδείς σχηματισμούς χωρίς τη χρήση ανοσοφθοριζόντων μεθόδων, κοκκιωματώδη αρτηρίτιδα εμφανίζεται σε ορισμένες περιπτώσεις
    • Δέρμα: Αγγειϊτιδικές διαταραχές λόγω λευκοκυτταρικής διήθησης των αγγείων μικρού μεγέθους, κοκκιωματώδης αρτηρίτιδα εμφανίζεται σε ορισμένες περιπτώσεις 

    ΕΙΔΙΚΕΣ ΔΟΚΙΜΑΣΙΕΣ

    Αντισώματα έναντι των πρωτοπλασματικών αντιγόνων με πρωτοπλασματικό δείγμα για χρώση (c-ANCA) ανιχνεύονται στην πλειονότητα (60-90%) των ασθενών. Η δοκιμασία αυτή έχει υψηλή ειδικότητα (90+%) για τη συγκεκριμένη διάγνωση. Μια παρόμοια δοκιμασία με περιπυρηνική χρώση (p-ANCA), είναι μη ειδική και συνιστάται συχνά σε ασθενείς με άλλα αγγεϊτιδικά σύνδρομα ή σε μεμονωμένη νεκρωτική σπειραματονεφρίτιδα

    ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΗ

    • Ανωτέρων αναπνευστικών οδών: Χρόνια ωτίτιδα και παραρρινοκολπίτιδα συχνά με στοιχεία διαβρώσεων στις οστικές δoμές - αποκαλύπτονται στις ακτινογραφίες 
    • Αξονική τομογραφία των παραρρινίων κόλπων αποκαλύπτει συμμετοχή των βλεννογόνων και των οστών 
    • Πνεύμονες: Στην ακτινογραφία αποκαλύπτονται οζώδεις πνευμονικές βλάβες, με κεντρική νέκρωση που συχνά σπηλαιοποιούνται. Περιγράφονται, επίσης, εστιακές διηθήσεις ή διάσπαρτη προσβολή του διάμεσου ιστού, όπως είναι τα ακτινολογικά ευρήματα της πνευμονικής αιμορραγίας 

    ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΕΣ ΜΕΘΟΔΟΙ

    • Η βιοψία νεφρού παρέχει ευρήματα χαρακτηριστικά για τη νόσο όχι όμως διαγνωστικά 
    • Η βιοψία βλεννογόνου ανωτέρων αναπνευστικών οδών είναι συχνά χρήσιμη, δεν αποτελεί όμως ειδική διαγνωστική μέθοδο 
    • Ανοικτή βιοψία πνευμόνων επιβεβαιώνει την κοκκιωματώδη αρτηρίτιδα 
    • Η διάγνωση τίθεται με την αποκάλυψη κοκκιωματώδους αρτηρίτιδας στο προσβεβλημένο όργανο αν και συνοδές νεφρικές βλάβες με τάση χρονίας καταστρεπτικής παραρρινοκολπίτιδας και/ή πνευμονικών όζων συμβάλλουν στη διάγνωση 
    • Θετική ορολογική δοκιμασία για c-ANCA σε κατάλληλο κλινικό ιστορικό είναι συνήθως διαγνωστική

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΚΟΚΚΙΩΜΑΤΩΣΗΣ ΤΟΥ WEGENER

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ

    • Οι ασθενείς είναι συνήθως πάσχοντες και παρουσιάζουν πυρετό, προσβολή των παραρρινίων ή των πνευμόνων, ή πάσχουν από νεφρική νόσο που απαιτεί νοσοκομειακή περίθαλψη, διαγνωστική προσέγγιση (για τον αποκλεισμό φλεγμονωδών παραγόντων) και βιοψίες
    • Ασθενείς που πάσχουν κατά περιόδους μπορούν να αντιμετωπισθούν σαν εξωτερικοί ασθενείς 

    3 Figure1 1

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ

    Προσοχή στις εκκρίσεις του ανωτέρου αναπνευστικού και υποστηρικτικά μέτρα σε πνευμονική, νεφρική ή νευρολογική προσβολή 

    ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ

    Κανονική. Σε κόπωση, πυρετό και απώλεια βάρους συνιστάται περιορισμένη δραστηριότητα

    ΔΙΑΙΤΑ

    Θερμιδική υποστήριξη μπορεί να χρειασθεί στην αρχή της νόσου

    ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    Συστάσεις σχετικά με την διατροφή και την φαρμακευτική αγωγή όταν ο ασθενής είναι σε θέση νε επιστρέψει στο σπίτι του

    ΦΑΡΜΑΚΑ 

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ

    • Πρεδνιζόνη - αρχικά χορηγείται σε υψηλές δόσεις (60-100 mg/ημέρα). Μετά τις πρώτες 2-4 εβδομάδες η αγωγή συνεχίζεται μέρα παρά μέρα. Στη συνέχεια βαθμιαία διακοπή για 2-6 μήνες στους περισσότερους ασθενείς, που εξαρτάται από την κλινική πορεία της νόσου
    • Κυκλοφωσφαμίδη - σε οξέως νοσούντες αρρώστους αρχικά χορηγούνται 4 mg/Kg/ημέρα ΕΦ για 2-3 ημέρες και στη συνέχεια 2 mg/Kg/ημέρα από το στόμα. Η δοσολογία συνήθως προσαρμόζεται σύμφωνα με την ανταπόκριση του ασθενούς και την τοξικότητα του φαρμάκου (συνήθως καταστολή του μυελού). Η αγωγή συνεχίζεται για 1-2 χρόνια μέχρι την ύφεση των συμπτωμάτων και μειώνεται βαθμιαία με ταυτόχρονη παρακολούθηση για πιθανή έξαρση της νόσου 

    Προφυλάξεις:

    • Προσεκτική παρακολούθηση όταν χορηγούνται κορτικοστεροειδή 
    • Συνιστάται μείωση της δόσης της κυκλοφωσφαμίδης σε ασθενείς με οριακή λευκοπενία, νεφρική ανεπάρκεια

    Σημαντικές πιθανές αλληλεπιδράσεις:

    • Η πρεδνιζόνη μπορεί να αλληλεπιδρά με υπογλυκαιμικούς παράγοντες και αντιυπερτασικά 
    • Η κυκλοφωσφαμίδη μπορεί να αυξάνει τον κίνδυνο άλλων φαρμάκων για πιθανή μυελοτοξικότητα

    ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΑ ΦΑΡΜΑΚΑ

    Άλλα φάρμακα που καταστέλλουν το ανοσοποιητικό σας σύστημα περιλαμβάνουν κυκλοφωσφαμίδη, αζαθειοπρίνη (Azasan, Imuran), μυκοφαινολάτη (CellCept) και μεθοτρεξάτη (Trexall). Το Rituximab (Rituxan) είναι μια άλλη επιλογή για τη θεραπεία της κοκκιωμάτωσης με πολυαγγειίτιδα. Χορηγείται με ένεση και συχνά συνδυάζεται με κορτικοστεροειδή. Μόλις ελεγχθεί η κατάστασή σας, ενδέχεται να παραμείνετε σε ορισμένα φάρμακα μακροπρόθεσμα για να αποφύγετε την υποτροπή. Αυτά περιλαμβάνουν το rituximab, το methotrexate, το azathioprine και το mycophenolate. Οι παρενέργειες των ανοσοκατασταλτικών φαρμάκων περιλαμβάνουν αυξημένο κίνδυνο μόλυνσης. Η κυκλοφωσφαμίδη μπορεί να προκαλέσει ναυτία, διάρροια και τριχόπτωση. Ο γιατρός σας μπορεί να συνταγογραφήσει άλλα φάρμακα για να αποτρέψει τις παρενέργειες από τις συνταγογραφούμενες θεραπείες.

    Ανταλλαγή πλάσματος

    Επίσης, γνωστή ως πλασμαφαίρεση, αυτή η θεραπεία αφαιρεί το υγρό τμήμα του αίματός σας (πλάσμα) που περιέχει ουσίες που προκαλούν ασθένειες. Λαμβάνετε φρέσκο ​​πλάσμα ή μια πρωτεΐνη που παράγεται από το ήπαρ (λευκωματίνη), η οποία επιτρέπει στο σώμα σας να παράγει νέο πλάσμα. Σε άτομα που έχουν πολύ σοβαρή κοκκιωμάτωση με πολυαγγειίτιδα, η πλασμαφαίρεση μπορεί να βοηθήσει τα νεφρά να ανακάμψουν.

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    • Προσεκτική παρακολούθηση ανωτέρων αεροφόρων, πνευμόνων και εκδηλώσεων από τα νεφρά για την ανταπόκριση στη θεραπεία 
    • Παρακολούθηση αρτηριακής πιέσεως, γλυκόζης, καλίου εξαιτίας της δράσεως των στεροειδών 
    • Τακτική (κάθε 2-4 εβδομάδες) γενική εξέταση αίματος και τύπο λευκών εξαιτίας της μυελοτοξικότητας της κυκλοφωσφαμίδης. Η λευκοπενία είναι πολύ συχνή. Μείωση της δόσης εάν η γενική αίματος < 3000/mm3
    • Γενική εξέταση ούρων εξειτίας της αιμορραγικής κυστίτιδας που προκαλεί η κυκλοφωσφαμίδη. Συνιστάται κυστεοσκόπηση σε επίμονη υποτροπιάζουσα αιματουρία, σε μεταγενέστερα στάδια της θεραπείας

    ΠΡΟΛΗΨΗ/ΑΠΟΦΥΓΗ

    • Μείωση θερμίδων και άλατος σε ασθενείς που λαμβάνουν πρεδνιζόνη
    • Μεγάλη πρόσληψη υγρών για την πρόληψη αιμορραγικής κυστίτιδας από την κυκλοφωσφαμίδη 
    • Χορήγηση της κυκλοφωσφαμίδης το πρωί για την μείωση της συγκέντρωσης του φαρμάκου στην κύστη κατά τη διάρκεια της νύχτας  

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ

    Επιπλοκές που σχετίζονται με τη νόσο 

    • Καταστρεπτικές ρινικές βλάβες με παραμόρφωση της ρινός "δίκην σέλλας"
    • Κώφωση από αποφρακτική ωτίτιδα 
    • Νεκρωτική πνευμονικοί όζοι και αιμόπτυση 
    • Διάμεση νόσος του πνεύμονα 
    • Νεφρική ανεπάρκεια 
    • Πτώση άκρου ποδός από περιφερική νεφροπάθεια 
    • Ελκωτικές βλάβες του δέρματος, γάγγραινα δακτύλων και μελών από την περιφερική αγγειΐτιδα 

    Επιπλοκές που σχετίζονται με τη θεραπεία

    • Πρεδνιζόνη - πρόσκτηση βάρους, υπεργλυκαιμία, υπέρταση, υποκαλιαιμία, λέπτυνση και εύκολος μωλωπισμός του δέρματος, λοιμώξεις, οστεοπόρωση
    • Κυκλοφωσφαμίδη - μυελοτοξικότητα (κυρίως λευκοπενία, ουδετεροπενία), αλωπεκία, αιμορραγική κυστίτιδα, ερεθισμός των βλεννογόνων, στειρότητα και πρώιμη ανεπάρκεια των γονάδων, δευτεροπαθείς κακοήθειες (κυρίως λευχαιμίες) σε θεραπεία μακράς διαρκείας 

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ 

    • Χωρίς θεραπεία σχεδόν πάντοτε θανατηφόρα με 10% 2ετής επιβίωση και μέση επιβίωση 5 μήνες
    • Με επιθετική θεραπεία, η πενταετής επιβίωση βελτιώνεται σε 75-90%
    • Η τοξικότητα της θεραπείας είναι σημαντική ιδιαίτερα όταν χορηγείται κυκλοφωσφαμίδη για μεγάλο χρονικό διάστημα. Μετά από ύφεση 1-2 χρόνων η κυκλοφωσφαμίδη μειώνεται, αν και ορισμένοι ασθενείς εμφανίζουν έξαρση της νόσου κατά τη φάση αυτή

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΚΥΗΣΗ 

    • Σπάνια αναφέρεται 
    • Κύηση συνιστάται μόνον όταν ο ασθενής είναι σε ύφεση και χωρίς θεραπεία
    • Η κυκλοφωσφαμίδη συχνά προκαλεί στειρότητα και είναι πιθανά τερατογόνος 

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τα αγγεία

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τα αγγεία

    Granulomatosis with polyangiitis

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα  για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Ηωσινοφιλικές πνευμονίες

    Οζώδης πολυαρτηρίτιδα

    Αποφρακτική βρογχιολίτιδα με οργανούμενη πνευμονία

    Επίσταξη ή ρινορραγία

    Τι είναι τα αντιουδετεροφιλικά αντισώματα;

    Ποιες είναι οι αυτοάνοσες ρευματικές παθήσεις;

    www.emedi.gr

     

  • Η κυδωνιά Η κυδωνιά

    Χρήσιμες ιατρικές συνταγές με κυδωνιά

    Η γνωστή μας κυδωνιά ή Cydonia vulgaris ή κυδώνια η κοινή ανήκει στην οικογένεια των Ροδίδων. 

    Είναι δέντρο φυλλοβόλο, οπωροφόρο και καλλιεργείται στα ορεινά. Έχει φύλλα ωοειδή, οξύκορφα, έμμισχα, χνουδωτά. Τα άνθη της είναι ρόδινα και βρίσκονται σε μικρές ομάδες στη βάση των ακραίων φύλλων της. Ο καρπός της είναι μεγάλος, σαρκώδης και αρωματικός με λεπτό χνούδι. Ανθίζει την άνοιξη και τη συναντάμε στα ορεινά μας χωριά.

    Πατρίδα της θεωρείται η Περσία, έχει όμως εξαπλωθεί και καλλιεργείται σε πάρα πολλές χώρες από τα παλιά χρόνια. Σε άγρια κατάσταση συναντιέται περιορισμένη κλίμακα. 

    Οι αρχαίοι Έλληνες τη θεωρούσαν σαν το δέντρο της ευτυχίας και το είχαν αφιερώσει στην Αφροδίτη, τη θεά του έρωτα και της ομορφιάς.

    Στις βόρειες χώρες, όπου η καλλιέργεια της κυδωνιάς είναι εκτεταμένη, οι λαοί έχουν συνδέσει τις προβλέψεις τους για τον καιρό του χειμώνα με την καρποφορία της κυδωνιάς. Εάν η καρποφορία είναι πλούσια, τότε περιμένουν βαρυχειμωνιά και αντίθετα αν η καρποφορία είναι πενιχρή, ήπιο χειμώνα.

    Η κυδωνιά ήταν συνδεδεμένη με τα μυστικά ορισμένων επαγγελμάτων, όπως των μπαρμπέρηδων που έφτιαχναν από τα κουκούτσια της μια μπριγιαντίνη για το γυάλισμα και στερέωμα των μαλλιών, των ψαλτάδων, τραγουδιστών και ρητόρων που με το νερό των κουκουτσιών της έκαναν γαργάρες για να προφυλάξουν και να διατηρήσουν τη φωνή τους. 

    Στην πατρίδα μας η κυδωνιά είναι δέντρο που ευδοκιμεί και καλλιεργείται, κυρίως, στα ορεινά, όμως στην εποχή τους βρίσκουμε τον καρπό τους σε όλες σχεδόν τις φρουταρίες.

    Χρήσιμα μέρη κυδωνιάς

    Χρήσιμα μέρη της σαν βότανα είναι οι καρποί, τα άνθη και τα φύλλα της.

    Εάν θέλουμε μπορούμε να φυλάξουμε για το χειμώνα κυδώνια φτάνει να διαλέξουμε φρούτα γερά με το κοτσάνι τους και όχι τελείως ώριμα, θα κερώσουμε το κοτσάνι τους και θα τα κρεμάσουμε σε δροσερό σκιερό τόπο. Ο πιο συνηθισμένος τρόπος για φύλαξη είναι η ξήρανση. Καθαρίζουμε τα κυδώνια από το χνούδι που τα περιβάλλει και το φυλάμε, γιατί όπως θα δούμε έχει και αυτό τη χρήση του σαν βότανο, τα κόβουμε φέτες λεπτές, τα ξηραίνουμε και τα φυλάμε. Το ίδιο και τα κουκούτσια τους, τα άνθη και τα φύλλα της κυδωνιάς. 

    Εάν θα κάνουμε γλυκό κυδωνιού, τότε μπορούμε να μαζέψουμε το χνούδι, τη φλούδα του καρπού και τα κουκούτσια, να τα ξηράνουμε και να τα φυλάξουμε.

    Τα κυδώνια είναι μυρωδάτος καρπός αλλά με στυφή και λίγο υπόξινη γεύση, η οποία χάνεται όταν ψηθούν.

    Περιέχουν σάκχαρο, υδατάνθρακες, μηλικό οξύ, ρητίνη, πηκτίνη, τανίνη, αζωτούχες ουσίες και ανόργανα άλατα.

    Οι σπόροι τους περιέχουν άφθονες βλεννώδεις ουσίες που εντοπίζονται στο φλοιό τους, ενώ τα σπέρματα περιέχουν αμυγδαλίνη. Γι' αυτό οι σπόροι πρέπει να αφήνονται σε κρύο νερό ολόκληροι, χωρίς να τους σπάσουμε, όταν θέλουμε να πάρουμε τις βλεννώδεις ουσίες τους. 

    Οι κυριότερες ιδιότητες των κυδωνιών είναι στυπτικές και μαλακτικές και οφείλονται στα δραστικά τους συστατικά και στον τρόπο προετοιμασίας τους.

    Χρήσιμες ιατρικές συνταγές με κυδωνιά

    Άνθη, φύλλα κυδωνιάς

    Ένα ζεστό ρόφημα από τα άνθη και τα φύλλα της κυδωνιάς, που το ετοιμάζουμε βράζοντας 4 κουταλιές της σούπας βότανο για 5 λεπτά σε δύο ποτήρια νερό, βοηθά σε:

    • Αϋπνίες, παίρνουμε ένα ποτήρι ζεστό ρόφημα πριν πάμε για ύπνο
    • Περιπτώσεις νευρασθένειας και νευρικής ταχυκαρδίας 
    • Βήχας και εμπύρετες καταστάσεις 

    Εξωτερικά το αφέψημα αυτό χρησιμοποιείται με κομπρέσες σε πόνους ματιών και σαν κολλύριο για παθήσεις των ματιών, όπως φλεγμονές, κοκκίνισμα και κουρασμένα μάτια.

    Βάμμα κυδωνιάς

    Αφήνουμε 150 γραμμάρια ψιλοκομμένα φύλλα κυδωνιάς σε μισό λίτρο καθαρό οινόπνευμα για 10 ημέρες, σουρώνουμε και φυλάμε.

    Από το βάμμα αυτό παίρνουμε 20 σταγόνες, διαλυμένες σε λίγο νερό, τρεις φορές την ημέρα, σε περιπτώσεις ψηλής πίεσης.

    511

    Κυδώνια

    Το χνούδι τους είναι αιμοστατικό και με αυτό μπορούμε να σταματήσουμε  μικρές αιμορραγίες, απλώνοντάς το πάνω στην πληγή. Γι' αυτό, όταν θα χρησιμοποιήσουμε κυδώνια φροντίζουμε να αφαιρέσουμε το χνούδι τους, πριν τα πλύνουμε και να το φυλάμε για κάθε ενδεχόμενο. Μπορούν να χρησιμοποιηθούν φρέσκα ή ξηρά τα κυδώνια, για τις διάφορες προετοιμασίες και ιδιότητες τους. Τα κυδώνια έχουν στυφή και υπόξινη γεύση, έστω και παραγινομένα, γι' αυτό σπάνια θα βρεθούν άτομα με ιδιαίτερη προτίμηση για το φρούτο αυτό ωμό. Με το ψήσιμο όμως η στυφάδα τους χάνεται, όχι όμως και οι θεραπευτικές τους ιδιότητες.

    Τα κυδώνια είναι στυπτικά και χρησιμοποιούνται για το σκοπό αυτό από τα πανάρχαια χρόνια. Αφέψημα τους χρησιμοποιείται σε δυσεντερίες με εμετούς και ευκοιλιότητες, καθώς και σε περιπτώσεις αιμόπτυσης.

    Το ίδιο αποτέλεσμα έχει και το σιρόπι των ψητών κυδωνιών χωρίς πρόσθετη ζάχαρη. Τα ψήνουμε σε μέτριο φούρνο να μαλακώσουν, τα στίβουμε και παίρνουμε το χυμό τους. Από το χυμό αυτό συστήνεται να παίρνουμε δύο κουταλιές της σούπας, 2 φορές την ημέρα. Η δοσολογία αυτή είναι για παιδιά, αλλά μπορούμε να την τριπλασιάσουμε για μεγάλους.

    Το λικέρ των κυδωνιών είναι τονωτικό και συστήνεται σε υπερήλικες και σε άτομα που βρίσκονται στο στάδιο ανάρρωσης μετά από σοβαρή αρρώστια. Είναι ευστόμαχο και συστήνεται σε περιπτώσεις δυσπεψίας και ξινίλων στο στομάχι, σε ιλίγγους και σε εμετούς.

    Το κυδωνόκρασο είναι ένα άλλο τονωτικό παρασκεύασμα από τα κυδώνια. Χρησιμοποιείται με κομπρέσες για τη θεραπεία πληγών, με γαργάρες για πληγές στα ούλα και για ερεθισμένα λαιμά, με κολπικές πλύσεις για τη χαλάρωση του κόλπου, ενώ με κομπρέσες καταπολεμεί τη χαλαρότητα του στήθους.

    Το ίδιο αποτέλεσμα για το στήθος έχουν και τα καταπλάσματα με λειωμένα φρέσκα κυδώνια.

    Τα κυδώνια θεωρούνται αφροδισιακά για τις γυναίκες.

    Οι φρέσκες φλούδες των κυδωνιών συστήνονται να τρώγονται από όσους υποφέρουν από το συκώτι τους, από όσους έχουν ενοχλήσεις του λεπτού εντέρου και από όσους υποφέρουν από διάρροιες.

    Τα ψητά κυδώνια όμως με τη φλούδα τους είναι ήπια καθαρτικά, γιατί η φλούδα τους ενεργοποιεί τα έντερα.

    Κουκούτσια κυδωνιών

    Τα κουκούτσια ή σπόροι ή σπέρματα των κυδωνιών ήταν το μυστικό όπλο των ρητόρων, των ψαλτάδων και των μπαρμπέρηδων και αυτό χάριν στη μεγάλη ποσότητα βλέννας που περιέχουν. Περιέχουν 20% βλεννώδεις ουσίες, όπως η κυδωνίνη, αραβινόζη και ξυλόζη, πρωτεΐνες, μηλικό οξύ, αμυγδαλίνη, λιπαρές ουσίες, τανίνη, φωσφορικό οξύ κ.α.

    Η αμυγδαλίνη για την επίδραση του νερού, μετατρέπεται σε κυανούχα ένωση που είναι δηλητηριώδης για τον άνθρωπο. Γι' αυτό και το επαναλαμβάνουμε δεν πρέπει να σπάζονται οι σπόροι, που χρησιμοποιούνται για φαρμακευτικά παρασκευάσματα, ούτε και να τους τρώμε.

    Το κρύο έμβρεγμα των σπόρων των κυδωνιών παίρνεται αφού αφήσουμε 1 κουταλιά της σούπας σπόρους σε ένα ποτήρι κρύο νερό από μια μέχρι τρεις ώρες. Πετάμε τους σπόρους και κρατάμε την παχύρευστη ουσία που μένει. Γλυκαίνουμε με μέλι και παίρνουμε ένα φλιτζανάκι του καφέ τέσσερις φορές την ημέρα.

    Βοηθά σε βρογχίτη, έντονο βήχα και φλέγματα, γιατί ενεργεί μαλακτικά και αποχρεπτικά, σε γαστρεντερικά προβλήματα, όπως εμετούς και διάρροιες, σε βράχνιασμα και φλεγμονές των αναπνευστικών οδών, σε αιμοπτύσεις και μητρορραγίες καθώς και πονοκεφάλους.

    Το ίδιο, αραιωμένο με ίση ποσότητα ροδόσταγμα, βοηθά με γαργάρες, σε προβλήματα του αναπνευστικού.

    Εξωτερικά χρησιμοποιείται και βοηθά σε εγκαύματα, σκασίματα της επιδερμίδας, όπως χιονίστρες, ραγάδες και αιμορροΐδες. Επίσης για σκασίματα στα χείλη και στις ρόγες των μαστών. Ακόμη σε έκζεμα, πρήξιμο, σπυριά και αιματώματα ή μώλωπες.

    Αραιωμένο με ίση ποσότητα ροδόσταγμα βοηθά με κομπρέσες σε ερεθισμένα ματόκλαδα.

    Οι μπαρμπέρηδες έκαναν τη δική τους μπριγιαντίνη από τη βλέννα αυτή των κοκυκουτσιών, που τη χρησιμοποιούσαν για να στερεώσουν και να γυαλίσουν τα μαλλιά των πελατών τους, μουσχοπουλώντας την συνάμα.

    Από τη βλέννα αυτή μπορούμε να κάνουμε το δικό μας κολλύριο για τα μάτια, ενώ μπορούμε να τη χρησιμοποιήσουμε συνάμα και σαν μαλακτικό δέρματος:

    • Καλύπτουμε τα κουκούτσια κυδωνιών με απεσταγμένο νερό και τα ανακατεύουμε μέχρι οι βλεννώδεις ουσίες τους περάσουν στο υγρό. Πετάμε τα κουκούτσια και φυλάμε το υγρό σε καθαρό μπουκαλάκι.

    cydonia

    Θεραπευτικά παρασκευάσματα από τα κυδώνια

    Αφέψημα

    Βράζουμε 50 γραμμάρια φύλλα σε τρία ποτήρια νερό για λίγα λεπτά, σουρώνουμε και παίρνουμε τρία ποτήρια την ημέρα. Το αφέψημα αυτό συστήνεται για νευρασθένειες. Για την ευκοιλιότητα, βράζουμε φύλλα ή φλούδα κυδωνιών.

    Κυδωνόκρασο

    Βάζουμε σε μια μπουκάλα με άσπρο αγνό κρασί 3-4 κυδώνια ψιλοκομμένα και τα αφήνουμε για 7-10 μέρες, ανακατεύοντάς τα συχνά. Σουρώνουμε, πετάμε τα κυδώνια και φυλάμε το κρασί, που το χρησιμοποιούμε με μέτρο σαν τονωτικό.

    Λικέρ

    Βάζουμε ίσα μέρη ψιλοκομμένο κυδώνι, ζάχαρη και καθαρό οινόπνευμα σε μια μπουκάλα. Τα κλείνουμε καλά και τα αφήνουμε μέχρι και ένα μήνα, ανακατώνοντάς τα συχνά. Σουρώνουμε και φυλάμε το λικέρ που το χρησιμοποιούμε σε περιπτώσεις δυσπεψίας και ξινίλων στο στομάχι.

    Κυδωνόπαστο

    Πλένουμε και ψήνουμε στο φούρνο μέχρι να μαλακώσουν ενάμιση κιλό κυδώνια. Παίρνουμε τη μαλακή τους σάρκα, προσθέτουμε ένα κιλό ζάχαρη και το βράζουμε σε κατσαρόλα μέχρι να αρχίσουν οι άκρες να ξεκολλούν από τα τοιχώματα της κατσαρόλας. Αφαιρούμε από τη φωτιά, προσθέτουμε θκιούλι για μυρωδιά και ψιλοκομμένα και καθαρισμένα αμύγδαλα, ανακατώνουμε καλά και το απλώνουμε στον πάτο ενός ρηχού ταψιού και το πιέζουμε να πάρει τη φόρμα του. Αφήνουμε να στεγνώσει για 2-3 μέρες, το κόβουμε σε ρόμβους, το πασπαλίζουμε με ζάχαρη και το φυλάμε.

    Τα κατάλληλα βότανα για την Υγεία σας

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα βότανα για την υγεία σας

    the quince fruit marmalade jam jelly and membrillo

    www.emedi.gr

     

     

     

  • Κολοκυθάκια Κολοκυθάκια

    Χρήσιμες ιατρικές συνταγές με κολοκυθάκια

    Τα κολοκυθάκια ή κολοκύθα ή κολοκύθια ή κρεατοκόλοκο ή Cucubita pepo ή Cucubita maxima ή Cucubita longa ανήκουν στην οικογένεια των Κουκουρβιτίδων.

    Είναι φυτά μονοετή, με βλαστούς που απλώνονται στη γη ή αναρριχούνται. Έχουν φύλλα μεγάλα, παλαμόλοβα, τραχιά και με μακρύ μίσχο. Τα άνθη τους είναι μεγάλα κίτρινα ή άσπρα και βρίσκονται στη βάση των φύλλων, χωρίζονται δε στα αρσενικά που είναι άγονα και στα γόνιμα θηλυκά. Ο καρπός τους είναι μικρά πράσινα σε διάφορους τόνους κολοκυθάκια και μεγάλες μακρόστενες κολοκύθες ή κολότζια που τρυφερά πράσινα τρώγονται βραστά. Όταν ωριμάσουν παίρνουν ένα πορτοκαλί χρώμα και οι κολοκύθες τρώγονται ψητές, με πουργούρι και σταφίδες ή γίνονται γλυκό. Το κρεατοκόλοκο ή μαρταγγούρα είναι μακρόστενο κολοκύθι με δερματώδη φλοιό που αφαιρείται πριν το μαγείρευμα. Συνήθως, μαγειρεύεται παραγεμιστό. Είναι το μόνο φυτό από αυτή την ομάδα που τα άνθη του είναι άσπρα. Ανθίζουν από νωρίς την άνοιξη μέχρια αργά το καλοκαίρι σε φυσικές καλλιέργειες και τα κολοκυθάκια ολόχρονα σε καλλιέργειες στα θερμοκήπια.

    Τα κολοκυθάκια είναι ιθαγενές φυτό των Ινδιών που έχει εξαπλωθεί σε όλο τον κόσμο.

    cucubita1

    Χρήσιμα μέρη κολοκυθιών

    Χρήσιμα μέρη είναι τα κολοκυθάκια, οι κολοκύθες και τα κρεατοκόλακα ή μαρταγγούρες, τα άνθη τους και οι σπόροι τους.

    Δραστικές ουσίες κολοκυθιών

    Τα κολοκυθάκια περιέχουν χλωροφύλλη, βιταμίνη Α, Β1, Β2, Β3 και C, κάλιο, φώσφορο, ασβέστιο, νάτριο και σίδηρο.

    Οι ώριμες κολοκύθες περιέχουν σάκχαρα, βιταμίνη Α, Β1, Β2, C, Ε, οργανικά οξέα, πηκτίνη και προβιταμίνη Α.

    Οι σπόροι τους περιέχουν βιταμίνες του συμπλέγματος Β κι ελάχιστη ποσότητα βιταμίνης Α, ασβέστιο, πρωτεϊνες, μαγνήσιο, λιπαρό λάδι, άμυλο, αιθέριο λάδι, ρητίνη, πεπορεγίνη με ταινιοκτόνες ιδιότητες, κουκουρβιτόλη με κυτταροστατικές ιδιότητες που συστήνεται και για τη διόγκωση του προστάτη.

    Χρήσιμες ιατρικές συνταγές με κολοκυθάκια και κολοκύθες

    Τα φρέσκα τρυφερά κολοκυθάκια και οι κολοκύθες είναι διαιτητική τροφή, γιατί τα 100 γραμμάρια περιέχουν, μόλις 15 θερμίδες. Αυτό ισχύει όταν τρώγονται βραστά και ψητά. Με το τηγάνισμα οι θερμίδες τους αυξάνονται.

    Τα κολοκυθάκια και οι κολοκύθες είναι ευστόμαχα, διουρητικά, ευκοίλια και αποτοξινωτικά και συστήνονται βραστά ή ψητά σε δίαιτες αδυνατίσματος, σε κολίτιδα, στομαχικές διαταραχές, νεφρική ανεπάρκεια, οιδήματα, αρτηριοσκλήρωση και υπερχοληστερολαιμία. Η πηκτίνη βοηθά στη διάσπαση του λίπους.

    cucubita2

    Φρέσκος χυμός κολοκυθιών

    Βοηθά σε πόνους αυτιών. Ζεσταίνετε ελαφρά το χυμό και στάζετε 2 σταγόνες σε κάθε αυτί. Ο χυμός αυτός βοηθά και στις αϋπνίες (μισό ποτήρι χυμού πριν τον ύπνο). Το χυμό αυτό μπορείτε να τον γλυκάνετε κατά βούληση με μέλι.

    Η σάρκα τους βρασμένη σε χλιαρό κατάπλασμα βοηθά σε εγκαύματα πρώτου βαθμού, σε σκασίματα της επιδερμίδας και σε πληγές.

    Η μαρμελάδα που γίνεται από τις ώριμες κολοκύθες είναι καθαρτική και δεν αφήνει κατάλοιπα στο πεπτικό σύστημα, γιατί περιέχει γλυσχριματώδεις ουσίες που καθαρίζουν τα έντερα. Η μαρμελάδα αυτή συστήνεται αντί οποιουδήποτε άλλου καθαρτικού παρασκευάσματος. Γίνεται με τον παρακάτω τρόπο:

    • Παίρνετε 200 γραμμάρια μήλα και 800 γραμμάρια κολοκύθα καθαρισμένη και ψιλοκομμένη. Τα βράζετε με λίγο νερό όσο να τα σκεπάσει. Αφού ψηθούν, τα λιώνετε, προσθέτετε κανέλα και λεμόνι και τα δένετε σε μαρμελάδα. Δε βάζετε ζάχαρη.

    Η ομοιοπαθητική τα χρησιμοποιεί σαν πηγή αλάτων για τον οργανισμό και σαν αντιεμετικό σε ναυτίες.

    Η λειωμένη σάρκα των κολοκυθιών, κρύα σαν κατάπλασμα, καταπραΰνει τους πόνους από εγκαύματα πρώτου βαθμού, πονοκεφάλους και φλεγμονές ματιών.

    • Παίρνετε ένα ώριμο κολοκύθι, το κόβετε στη μέση, καθαρίζετε από τους σπόρους του, προσθέτετε ακατέργαστη ζάχαρη, το κλείνετε και το αφήνετε σε δροσερό μέρος, για τα σημερινά δεδομένα στο ψυγείο, για 7 ημέρες. Θα παρατηρήσετε την έβδομη ημέρα ότι έχετε ένα γλυκό χυμό. Από το χυμό αυτό παίρνετε ένα φλιτζανάκι του καφέ, τρεις φορές την ημέρα. Ο χυμός αυτός είναι ηπατικός, στομαχικός και τονωτικός. Συστήνεται ειδικά σε ανάρρωση μετά από σοβαρή αρρώστια ή μεγάλη εγχείρηση.

    Τα βρασμένα κολοκυθάκια και το νερό, μέσα στο οποίο έχουν βράσει, συστήνονται σε νεφρικές ανωμαλίες, σε υπερτροφία του προστάτη, σε κατακράτηση ούρων, ακόμη και σε βρογχικά προβλήματα.

    1000578862 1000014626 1529413489

    Άνθη κολοκυθιών

    Τα άνθη της κολοκυθιάς περιέχουν περισσότερο σίδηρο από ότι τα κολοκυθάκια.

    Τα άνθη τους ξηραμένα και κοπανισμένα να γίνουν σκόνη, βοηθούν με εισπνοές σε πολύποδα της μύτης.

    Αφέψημά τους χρησιμοποιείται με πλύσεις για επούλωση των πληγών.

    Τα άγονα άνθη των κολοκυθιών μαγειρεύονται είτε τηγανισμένα με αυγά είτε παραγεμισμένα.

    Σπόροι κολοκυθιών

    Συνταγή για τα παράσιτα

    Οι σπόροι τους έχουν ανθελμινθικές ιδιότητες και συστήνονται για σκουλήκια στα έντερα.

    Μπορείτε να τους χρησιμοποιείτε με διάφορους τρόπους για το σκοπό αυτό. 

    Καθαρίστε 300 γραμμάρια σπόρους για τους ενήλικες και μέχρι 100 γραμμάρια για τα παιδιά. Τους τρώτε πρωί, κατανήστικοι και μετά μισή ώρα παίρνετε καθαρτικό, για να αποβληθούν τα νεκρά σκουλήκια. Η διαδικασία αυτή επαναλαμβάνεται για 3 συνεχείς ημέρες.

    • Κοπανίζετε τους καθαρισμένους σπόρους στο γουδί με νερό, μέχρι να γίνουν μια πάστα. Προσθέτετε μέλι και τα δουλεύετε καλά. Το μείγμα αυτό το παίρνετε πρωί κατανήστικοι και μετά από μισή ώρα καθάρσιο. Οι αναλογίες οι ίδιες, ενώ η θεραπεία διαρκεί για δύο μέρες. Για τους ενήλικες μόνο: κοπανίζετε καθαρισμένους κολοκυθόσπορους με φύλλα αψιθιάς και τους τρώνε κατανήστικοι.

    Πέραν των ταινιοκτόνων ιδιοτήτων τους, σπόροι των κολοκυθιών είναι ευκοίλιοι και τονωτικοί για τον οργανισμό, αλλά συστήνονται να τρώγονται ωμοί και όχι αλατισμένοι.

    Συστήνονται επίσης σε άτομα με διόγκωση του προστάτη, γιατί βοηθούν να ξεπεραστεί το πρόβλημα. Μπορείτε να τους τρώτε το βράδυ, όταν κάθεστε στην τηλεόραση και ζητάτε κάτι να μασουλάτε ή να τους προσθέτετε στις σαλάτες, πιλάφια και άλλα φαγητά.

    Οι σπόροι τους σε σκόνη και διαλυμένοι σε νερό, μπορούν να αντικαταστήσουν το γάλα, για άτομα που πρέπει να αποφεύγουν για διάφορους λόγους.

    cucubita 3

    Έμπλαστρα για τα οιδήματα

    Βράστε με νερό, λίγα κολοκυθάκια, κολοκάσι κοπανισμένο, λάδι και αλεύρι από κριθάρι και βάλτε το πάνω στα οιδήματα με καταπλάσματα.

    Συνταγή για τη πλευρίτιδα

    Χρησιμοποιείστε 2,5 κιλά κολοκύθια μακριά. Κόψτε τα σε φέτες και βάλτε στην κατσαρόλα 1 λίτρο λάδι και τηγανίστε τα μέχρι να ξεραθούν μετά βγάλτε τα και όταν κρυώσει το λάδι πάλι βάλτε τα και ψήστε τα έως 7 φορές. Μετά λιώστε με μπλέντερ. Φυλάξτε το σε γυάλινο βάζο και όταν χρειαστεί γεμίζετε ένα φλυτζάνι, το ζεσταίνετε τόσο όσο χρειάζεται για να το δεχτεί το σώμα. Αλείφετε τον πάσχοντα και τον δένετε με ζεστά πανιά, φοράει τα ρούχα του και τον ποτίζετε ένα τσάι από χαμομήλι ή από ζαμπούκο ή άνθη κουφοξυλιάς. Πλαγιάστε τον και σκεπάστε τον να ιδρώσει και κατευθείαν να αλλάξει. Αυτό να το κάνει τρεις φορές. 

    Για τον πονοκέφαλο

    Κοπανίστε αμάραντο και κολοκύθι ωμό μέχρι να βγάλουν το ζωμό τους. Έπειτα βάλτε ροδόσταγμα και ροδέλαιο, δηλαδή τριανταφυλλόλαδο και ενώστε τα με τον ζωμό. Αλείψτε το κεφάλι σας και θα γίνετε καλά.

    Αποστήματα 

    Βράστε καλά αψιθιά με κολότζια μαύρα ή κόκκινα, προσθέστε λίγο λάδι και με το μείγμα αυτό κάντε κατάπλασμα για την διάνοιξή τους.

    Πολύποδες της μύτης

    Ξεράνετε και κοπανήστε σε σκόνη άνθη κολοκυθιάς. Βάλτε τα σε ένα κουτάκι και προσθέστε τέσσερις σταγόνες ελαιόλαδο. Το μείγμα αυτό το ρουφάμε από τη μύτη όπως τον καπνό.

    Τα κατάλληλα βότανα για την Υγεία σας

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα βότανα για την υγεία σας

    SVSQU117

    Διαβάστε, επίσης,

    Υγιεινά κολοκυθάκια στο φούρνο

    Υγιεινά κολοκυθάκια γεμιστά με ρύζι

    Τροφές για όσους έχουν καρκίνο

    Κολοκύθια γεμιστά

    Σούπα με λαχανικά για όσους είναι άρρωστοι

    Κολοκυθοσαλάτα

    Πλήρης οδηγός για την αλκαλική δίαιτα

    Σνακ για να τρώτε όταν κάνετε δίαιτα

    Μεσημεριανό φαγητό χωρίς κρέας

    Οι καλύτερες σαλάτες στην υγιεινή διατροφή

    Γλυκοκολοκυθιά

    Δίαιτα με σούπες

    Ποιες είναι οι αλκαλικές και ποιες οι όξινες τροφές

    Τα οφέλη από τις βραστές σαλάτες

    www.emedi.gr

     

     

  • Χρήσιμες πληροφορίες για την ψευδομεμβρανώδη κολίτιδα Χρήσιμες πληροφορίες για την ψευδομεμβρανώδη κολίτιδα

    Ψευδομεμβρανώδης κολίτιδα

    Ψευδομεμβρανώδης κολίτιδα είναι φλεγμονώδης νόσος του εντέρου η οποία σχετίζεται με λήψη αντιβιοτικών.

    Η βαρύτητα της νόσου ποικίλλει από ήπια διάρροια μέχρι βαρεία κολίτιδα.

    Συνήθης πορεία - οξεία νόσος, υποτροπιάζουσα

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Γαστρεντερικό

    Επικρατέστερη ηλικία: 40-75 χρόνια 

    Επικρατέστερο φύλο: Άνδρες = Γυναίκες

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΨΕΥΔΟΜΕΜΒΡΑΝΩΔΟΥΣ ΚΟΛΙΤΙΔΑΣ

    • Διάρροια (υδαρής ή/και αιματηρή)
    • Κοιλιακές συσπάσεις 
    • Ευαισθησία στην κάτω κοιλιακή χώρα
    • Πυρετός

    ΑΙΤΙΑ ΨΕΥΔΟΜΕΜΒΡΑΝΩΔΟΥΣ ΚΟΛΙΤΙΔΑΣ

    • Λήψη αντιβιοτικών ιδιαίτερα: Κλινδαμυκίνης, λινκομυκίνης, αμπικιλλίνης, κεφαλοσπορινών. Όμως μπορεί επίσης να εμφανιστεί μετά από λήψη πενικιλλίνης, ερυθρομυκίνης, σούλφα-τριμεθροπρίμης, χλωραμφενικόλης, τερακυκλίνης 
    • Χημειοθεραπευτικοί παράγοντες: φθοριοουρακίλη, μεθοτρεξάτη, συνδυασμός φαρμάκων 
    • Το Clostridium difficile και οι τοξίνες που παράγονται από αυτό (Α και Β)

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΨΕΥΔΟΜΕΜΒΡΑΝΩΔΟΥΣ ΚΟΛΙΤΙΔΑΣ

    • Πρόσφατη χειρουργική επέμβαση στο έντερο 
    • Ουραιμία
    • Ισχαιμία εντέρου
    • Καταπληξία (shock)
    • Σωλήνας σιτίσεως 
    • Υποκλυσμοί
    • Παράγοντες που αυξάνουν την κινητικότητα του γαστρεντερικού συστήματος
    • Φάρμακα μαλακτικά των κοπράνων

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΨΕΥΔΟΜΕΜΒΡΑΝΩΔΟΥΣ ΚΟΛΙΤΙΔΑΣ

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ 

    • Γαστρεντερίτιδες άλλης αιτιολογίας 
    • Μη ειδικές φλεγμονώδεις νόσοι του εντέρου 

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    • Πυοσφαίρια στα κόπρανα 
    • Λευκοκυττάρωση 
    • Ανίχνευση της τοξίνης του C. difficile με ELISA
    • Αλυσιδωτή αντίδραση πολυμεράσης ή PCR

    Διαταραχές που μπορεί να μεταβάλλουν τα ευρήματα: Ένα μεγάλο ποσοστό νεογνών είναι υγιείς φορείς του Clostridium difficile

    ΠΑΘΟΛΟΓΟΑΝΑΤΟΜΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    • Ήπια μη ειδική κολίτιδα χωρίς δημιουργία πλακών 
    • Παχιές λευκοκίτρινες πλάκες στο βλεννογόνο του παχέος και του λεπτού εντέρου 
    • Ψευδομεμβράνες ορατές μικροσκοπικά, οι οποίες εξορμώνται από την επιφάνεια της εξέλκωσης του βλεννογόνου 
    • Ανάπτυξη ινικής, ορατής μικροσκοπικά 
    • Πυκνό δίκτυο ψευδομεμβρανών ορατό μικροσκοπικά 
    • Παρουσία πολυμορφοπυρήνων λευκοκυττάρων 

    ΕΙΔΙΚΕΣ ΔΟΚΙΜΑΣΙΕΣ

    • Η σιγμοειδοσκόπηση στο 10-33% μπορεί να μην έχει παθολογικά ευρήματα
    • Η κολονοσκόπηση μπορεί να δείξει συμμετοχή του ορθού και του σιγμοειδούς και σε ορισμένες περιπτώσεις μόνο του δεξιού κόλου και/ή του ειλεού

    ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΗ

    • Ακτινογραφία κοιλίας - σημεία παραμόρφωσης κολικών κυψελών, κόλον διατεταμένο 
    • Αξονική ή μαγνητική κοιλίας - πεπαχυσμένο ή οιδηματώδες τοίχωμα του παχέος εντέρου με περικολική φλεγμονή (ο βαριούχους υποκλυσμός θα πρέπει να αποφεύγεται)

    ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΕΣ ΜΕΘΟΔΟΙ

    Ενδοσκόπηση παχέος εντέρου

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΨΕΥΔΟΜΕΜΒΡΑΝΩΔΟΥΣ ΚΟΛΙΤΙΔΑΣ

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ

    • Παρακολούθηση στο εξωτερικό ιατρείο για τις ήπιες περιπτώσεις 
    • Νοσηλεία, για χορήγηση θεραπευτικής αγωγής 

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ

    • Αναπλήρωση υγρών 
    • Χορήγηση υγρών και ηλεκτρολυτών 
    • Διακοπή αντιβιοτικών 
    • Επιτυγχάνουν στο 25% των περιπτώσεων 

    postgradmedj 2018 June 94 1112 361 F1.large

    ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ

    Κατά τη διάρκεια της οξείας φάσης ο ασθενής πρέπει να είναι κλινήρης 

    ΔΙΑΙΤΑ

    Τίποτε από το στόμα κατά τη διάρκεια της κεραυνοβόλου μορφής 

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΨΕΥΔΟΜΕΜΒΡΑΝΩΔΟΥΣ ΚΟΛΙΤΙΔΑΣ

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ

    • Μετρονιδαζόλη 250 mg 4 φορές την ημέρα
    • Βανκομυκίνη από του στόματος 125 mg 4 φορές την ημέρα (μόνο για βαριές ή ανθεκτικές περιπτώσεις)
    • Χολεστυραμίνη 4 gr από το στόμα 4 φορές την ημέρα (για ήπιες περιπτώσεις) να μη δίνεται σε συνδυασμό με βανκομυκίνη

    Να μη χορηγούνται σπασμολυτικά φάρμακα, όπως είναι η διφαινοξυλάτη ώστε να μειωθεί η πιθανότητα πρόκλησης τοξικού μεγάκολου 

    Σημαντικές πιθανές αλληλεπιδράσεις: Αλκοόλ και μετρονιδαζόλη  

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    Προσεκτική και ενδελεχής παρακολούθηση του ασθενούς κατά τη διάρκεια της οξείας φάσης 

    ΠΡΟΛΗΨΗ/ΑΠΟΦΥΓΗ

    • Συνετή χρήση αντιμικροβιακών παραγόντων 
    • Η διάρκεια της αντιβιοτικής αγωγής να είναι όσο το δυνατόν βραχύτερη 

    Αποφυγή υποτροπών:

    • Μακροχρόνια αγωγή 
    • Χορήγηση λακτοβακίλλων 
    • Κορεσμός άλλων μικροοργανισμών οι οποίοι ανταγωνίζονται το C. difficile
    • Στα παιδιά, χορήγηση γ-ανοσοσφαιρίνης ενδοφλέβια έχει μερική επιτυχία

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ

    • Αφυδάτωση 
    • Αντιδραστική αρθρίτιδα
    • Σύνδρομο Reiter
    • Υπολευκωματιναιμία
    • Καταπληξία
    • Διάτρηση 
    • Τοξικο μεγάκολο
    • Θάνατος

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ 

    • Ουσιαστικά όλοι οι ασθενείς αναρρώνουν εάν υποβληθούν σε θεραπεία 
    • Εμφανίζονται υποτροπές 
    • Χωρίς θεραπεία υπάρχει 10-30% θνητότητα 
    • Στους βαρέως πάσχοντες μερικές φορές απαιτείται κολεκτομή

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    • Χειρουργική επέμβαση 
    • Κάταγμα σπονδυλικής στήλης 
    • Εντερική απόφραξη
    • Καρκίνος παχέος εντέρου

    ΗΛΙΚΙΑΚΑ ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Παιδιατρικό: 

    • Ασυνήθης νόσος στα παιδιά, αλλά εμφανίζεται 
    • Τα περισσότερα νεογνά είναι φορείς, μπορεί να εκδηλωθεί σε παιδιά που πάσχουν από κακοήθειες ή νόσο Hirschsprung

    Γηριατρικό: Η ψευδομεμβρανώδης κολίτιδα έχει μεγαλύτερη θνητότητα στους ηλικιωμένους 

    ΚΥΗΣΗ

    Συνοδεύεται από σοβαρές επιπλοκές εάν εμφανισθεί κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης

    Τα καλύτερα συμπληρώματα διατροφής για το πεπτικό σας σύστημα

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα καλύτερα συμπληρώματα διατροφής για την υγεία του πεπτικού σας συστήματος

    What Causes Pseudomembranous Colitis C. diff Colitis

    Διαβάστε, επίσης,

    Χρήσιμες πληροφορίες για την αμοιβάδωση

    Οξεία διάρροια

    Αντιμετώπιση οξείας διάρροιας

    Συμπληρώματα διατροφής για τις παθήσεις του πεπτικού

    Σταφυλοκοκκική λοίμωξη

    Λοίμωξη από σαλμονέλα

    Γαστρεντερίτιδα

    Υγεία του πεπτικού συστήματος

    Οι βιταμίνες για όσους παίρνουν πολύ αντιβίωση

    Τα αντιβιοτικά δεν είναι καραμέλες

    Μικροσκοπική κολίτιδα

    Μεταμόσχευση κοπράνων

    Ψευδομεμβρανώδης κολίτιδα

    www.emedi.gr

     

     

     

     

  • Χονδροπλευρίτιδα Χονδροπλευρίτιδα

    Χονδροπλευρίτιδα ή θωρακικό άλγος ή πόνος στα πλευρά

    Χονδροπλευρίτιδα είναι άλγος πρόσθιου θωρακικού τοιχώματος που σχετίζεται με άλγος και ευαισθησία των χονδροπλευρικών και στερνοπλευρικών περιοχών 

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Μυοσκελετικό 

    Επικρατέστερη ηλικία: 20-40 ετών

    Επικρατέστερο φύλο: Γυναίκες

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΧΟΝΔΡΟΠΛΕΥΡΙΤΙΔΑΣ

    • Ύπουλη έναρξη
    • Ιστορικό τραύματος από υπερβολική άσκηση 
    • Ιστορικό ασυνήθιστης φυσικής δραστηριότητας
    • Ιστορικό πρόσφατης  λοίμωξης του ανώτερου αναπνευστικού
    • Πόνος συνήθως οξύς, μερικές φορές πλευρικός 
    • Ο πόνος έχει πολλαπλές εντοπίσεις, συνήθως, εντοπίζεται στο 2ο με 5ο πλευρικό χόνδρο
    • Ο πόνος επιδεινώνεται με τις κινήσεις και την αναπνοή 
    • Η θερμότητα συχνά ανακουφίζει τον πόνο 
    • Ο πόνος ακτινοβολεί μερικές φορές στο χέρι 
    • Οίδημα και ευαισθησία των πλευρικών αρθρώσεων 
    • Ερυθρότητα και θερμότητα στην περιοχή της ευαισθησίας
    • Αυτοπεριοριζόμενη πορεία

    ΑΙΤΙΑ ΧΟΝΔΡΟΠΛΕΥΡΙΤΙΔΑΣ

    • Άγνωστα, σε μεγάλο βαθμό 
    • Τραύμα
    • Υπερκόπωση

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΧΟΝΔΡΟΠΛΕΥΡΙΤΙΔΑΣ

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ 

    Καρδιαγγειακό:

    • Στεφανιαία νόσος
    • Αορτικό ανεύρυσμα 
    • Πρόπτωση μιτροειδούς βαλβίδας 
    • Περικαρδίτιδα
    • Μυοκαρδίτιδα 

    Γαστρεντερικό:

    • Γαστροοισοφαγική παλινδρόμηση 
    • Πεπτική οισοφαγίτιδα
    • Οισοφαγικός σπασμός 
    • Γαστρίτιδα

    Μυοσκελετικό:

    • Ινομυαλγία
    • Σύνδρομο της ολισθαίνουσας πλευράς - αφορά τις κατώτερες πλευρές 
    • Σπονδυλοπλευρική αρθρίτιδα
    • Σύνδρομο επώδυνης ξιφοειδούς απόφυσης 
    • Τραύμα πλευράς με οίδημα 
    • Συμπίεση θωρακικού δίσκου
    • Αγκυλοποιητική σπονδυλίτιδα
    • Επιδημική μυαλγία
    • Σύνδρομο προκάρδιας δυσφορίας 

    Ψυχογενή:

    • Αγχώδεις διαταραχή
    • Κρίσεις πανικού 
    • Υπεραερισμός 

    Αναπνευστικό:

    • Άσθμα
    • Πνευμονία
    • Χρόνιος βήχας 
    • Πνευμοθώρακας 

    Άλλα:

    • Έρπης ζωστήρας 
    • Όγκος Σπονδυλικής στήλης
    • Μεταστατικός καρκίνος 
    • Κατάχρηση ουσιών (κοκαΐνη)

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    Η διάγνωση της χονδροπλευρίτιδας βασίζεται στο πλήρες και διεξοδικό ιστορικό και τη φυσική εξέταση. Οι εργαστηριακές εξετάσεις θα πρέπει να χρησιμοποιούνται για τον αποκλεισμό παρουσίας ή συνύπαρξης άλλης πάθησης. Η ΤΚΕ μπορεί να είναι αυξημένη 

    ΠΑΘΟΛΟΓΟΑΝΑΝΤΟΜΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    Φλεγμονή χονδροπλευρικών αρθρώσεων 

    ΕΙΔΙΚΕΣ ΔΟΚΙΜΑΣΙΕΣ

    Δεν ενδείκνυται καμία στη διάγνωση της χονδροπλευρίτιδας

    ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΗ

    Δεν ενδείκνυται καμία στη διάγνωση της χονδροπλευρίτιδας. Η ακτινογραφία θώρακα είναι χωρίς παθολογικά ευρήματα

    thoracic pain 2

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΧΟΝΔΡΟΠΛΕΥΡΙΤΙΔΑΣ

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ

    Εξωνοσοκομειακή αντιμετώπιση 

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ

    Καθησυχασμός του ασθενούς. Ανάπαυση και εφαρμογή θερμότητας 

    ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ

    Όσο ανέχεται ο ασθενής 

    ΔΙΑΙΤΑ

    Ελεύθερη

    ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    Ενημερώστε τον ασθενή για την αυτοπεριοριζόμενη φύση της νόσου. Υποδείξτε τη σημασία της σωστής φυσικής δραστηριότητας και της αποφυγής του συνδρόμου υπερκόπωσης. Υποδείξτε τη σημασία αποφυγής της απότομης έντονης αλλαγής της φυσικής δραστηριότητας

    ΦΑΡΜΑΚΑ 

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ

    Μη στεροειδή αντιφλεγμονώδη, όπως ασπιρίνη, ιβουπροφαίνη, ναπροξένη ή δικλοφαινάκη. Άλλα αναλγητικά μπορούν, επίσης, να χρησιμοποιηθούν κατά περίπτωση 

    Αντενδείξεις:

    • Ιστορικό αναφυλαξίας στην ασπιρίνη 
    • Πεπτικό έλκος 
    • Νεφρική ανεπάρκεια 

    Προφυλάξεις:

    • Η χρόνια λήψη μη στεροειδών αντιφλεγμονωδών φαρμάκων μπορεί να προκαλέσει πεπτικό έλκος 
    • Οξεία διάμεση νεφρίτιδα
    • Άθροιση του φαρμάκου σε νεφρική ανεπάρκεια 
    • Ηπατική δυσλειτουργία σε πάνω από 15% των ασθενών 

    Σημαντικές πιθανές αλληλεπιδράσεις:

    Μη στερεοειδή αντιφλεγμονώδη:

    • Φάρμακα που συνδέονται με αλβουμίνη - παρεκτόπιση του ενός φαρμάκου
    • Ουαρφαρίνη - αύξηση του χρόνου προθρομβίνης. Στενή παρακολούθηση του ΧΠ και ανάλογη ρύθμιση της δοσολογίας της ουαρφαρίνης. Παρακολούθηση των επιπέδων λιθίου.Μπορεί να χρειαστεί αύξηση της δόσης του λιθίου μετά τη διακοπή των μη στεροειδών αντιφλεγμονώδη
    • Λίθιο - αυξημένα επίπεδα λιθίου στο πλάσμα 
    • Φουροσεμίδη - μειωμένη νατριουρητική δράση και αυξημένος κίνδυνος οξείας νεφρικής ανεπάρκειας, δευτεροπαθής από μειωμένη αιμάτωση των νεφρών 
    • Προσπρανολόλη - μειωμένη αντιϋπερτασική δράση 

    ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΑ ΦΑΡΜΑΚΑ

    Ακεταμινοφαίνη

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    Επανεξέταση σε μία εβδομάδα 

    ΠΡΟΛΗΨΗ/ΑΠΦΥΓΗ

    Αποφυγή δραστηριότητας που επιδεινώνει το άγχος 

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ

    Ανεπαρκής ή ακατάλληλη διερεύνηση στην προσπάθεια αποκλεισμού κάποιας πιο σοβαρής πάθησης 

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ 

    Αυτοπεριοριζόμενη πάθηση

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Λοιμώξεις ανώτερου αναπνευστικού

    ΗΛΙΚΙΑΚΑ ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Παιδιατρικό: Ιδιαίτερη προσοχή για πιθανή ψυχογενή αιτιολογία του θωρακικού άλγους σε παιδιά που ζουν σε διαταραγμένο οικογενειακό περιβάλλον 

    Γηριατρικό: Συχνά παρουσιάζονται μαζί με πολλά άλλα προβλήματα ικανά να προκαλέσουν θωρακικό άλγος, καθιστώντας έτσι επιτακτική τη λήψη πλήρους ιστορικού και φυσικής εξέτασης 

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για το μυοσκελετικό πόνο

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για το μυοσκελετικό πόνο

    thoracic pain 3

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Χρήσιμες πληροφορίες για το σύνδρομο άνω κοίλης φλέβας

    Γαστροοισοφαγική παλινδρόμηση

    Χρήσιμες πληροφορίες για την οξεία δυσφαγία

    Φυματιώδης περικαρδίτιδα

    Το σύνδρομο της χρόνιας κόπωσης

    Ο πόνος στο θώρακα από ιογενή λοίμωξη

    www.emedi.gr

     

Περισσότερα σε αυτή την κατηγορία: « Πεπτικό έλκος Όταν έχετε λειτουργική δυσπεψία »