Τετάρτη, 20 Μαΐου 2015 21:59

Όταν έχετε λειτουργική δυσπεψία

Γράφτηκε από την
Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(3 ψήφοι)

Η νεύρωση του στομάχου

Αν έχετε καούρες, ξινίλες, φούσκωμα στο στομάχι και μικροπονάκια που άλλοτε σχετίζονται και άλλoτε όχι με τη λήψη της τροφής και δεν έχετε άλλη παθολογική νόσο, τότε έχετε δυσπεψία και έχετε μια απλή ευαισθησία του στομάχου ή νεύρωση. Πιθανόν αυτά τα συμπτώματα να οφείλονται σε διαταραχή της κινητικότητας του στομάχου ή του εντέρου ή σε παροδική υπερέκκριση γαστρικού υγρού.

Η λειτουργική δυσπεψία ή δυσπεψία μη οφειλόμενη σε έλκος ή δυσπεψία χωρίς παθολογική ακτινογραφία ή δυσπεψία Moynihan ή δυσπεψία ψευδοέλκους ή έλκος φάντασμα ή μη οργανική δυσπεψία ή νευρογενής δυσπεψίαείναι μια κατάσταση που είναι δύσκολο να περιγραφεί με ακρίβεια και χαρακτηρίζεται από χρόνια διαλλείποντα συμπτώματα επιγαστρικού πόνου και πληρότητας, πρώιμο αίσθημα κορεσμού, ναυτία και/ή έμετο χωρίς αλλοιώσεις βλεννογόνου ή άλλες δομικές ανωμαλίες του γαστρεντερικού συστήματος.

Προσβάλλει το 20% του πληθυσμού και κυρίως, τους ενήλικες, αλλά μπορεί να απαντηθεί και σε παιδιά. Οι γυναίκες επηρεάζονται συχνότερα από τους άνδρες.


Σημεία και συμπτώματα λειτουργικής δυσπεψίας

  • Ερυγές
  • Αεροφαγία, αεροπλήθεια, γαστρεντερική διάταση 
  • Βορβορυγμοί
  • Επιγαστρικός πόνος, συνεχής νυγμός ή καύσος και το φαγητό μπορεί να βελτιώσει ή να επιδεινώσει την κατάσταση
  • Οπισθοστερνικός πόνος, συνεχής νυγμός ή καύσος
  • Δυσφαγία
  • Ανορεξία, ναυτία ή έμετος
  • Αλλαγή συνηθειών εντέρου
  • Ευαισθησία στην κοιλιά
  • Απουσία ανατομικών ανωμαλιών

Αίτια λειτουργικής δυσπεψίας

  • Συχνά άγνωστα
  • Αφανή έλκη (20-30%)
  • Νόσος της γαστρικής κινητικότητας
  • Ανεπιθύμητες ενέργειες φαρμάκων

Παράγοντες κινδύνου για λειτουργική δυσπεψία

  • Άλλες λειτουργικές νόσοι
  • Άγχος
  • Κατάθλιψη

Διαφορική διάγνωση λειτουργικής δυσπεψίας

  • Γαστροοισοφαγική παλινδρόμηση
  • Χολοκυστίτιδα
  • Νόσος πεπτικού έλκους
  • Σπασμός του οισοφάγου
  • Σύνδρομο δυσαπορρόφησης
  • Νόσος παγκρέατος
  • Σύνδρομο ευερέθιστου εντέρου
  • Αεροφαγία
  • Ισχαιμική νόσος του μυοκαρδίου
  • Σακχαρώδης διαβήτης
  • Νόσος του θυρεοειδούς
  • Νόσοι του συνδετικού ιστού
  • Σωματομετατρεπτική νόσος

Διάγνωση δυσπεψίας

  • Γενική αίματος
  • Βιοχημικός έλεγχος
  • Δοκιμασία αίματος κοπράνων
  • Ταχύτητα Καθιζήσεως Ερυθρών
  • Ενδοσκόπηση
  • Υπερηχογράφημα άνω κοιλίας
  • Άλλες εξετάσεις ανάλογα με το ιστορικό (βαριούχο γεύμα, βαριούχος υποκλυσμός, αξονική ή μαγνητική τομογραφία άνω και κάτω κοιλίας)

Θεραπεία δυσπεψίας

Αντιόξινα

Αποφυγή ερεθιστικών παραγόντων, όπως λιπαρές τροφές, βαριές τροφές

Αποφυγή άγχους (φυσική άσκηση, τεχνικές χαλάρωσης)

Αποφυγή καφέ, καπνίσματος και αλκοόλ

-Δίαιτα για την δυσπεψία

  • Συχνά και μικρά γεύματα
  • Αποφυγή ερεθιστικών τροφών που προκαλούν έξαρση των συμπτωμάτων
  • Να αποφεύγετε τον καφέ, το τσάι, την κόλα, τη σοκολάτα, τα κρέατα, το δυνατό αλκοόλ, το κάπνισμα
  • Να αποφεύγετε τα φάρμακα που περιέχουν ασπιρίνη και τα Μη Στερινοειδή Αντιφλεγμονώδη

-Τα φάρμακα για την δυσπεψία

  • Ανταγωνιστές Η2
  • Αναστολείς της αντλίας πρωτονίων (ομεπραζόλη)
  • Αντιόξινα (αν περιέχουν μαγνήσιο να δίνονται με προσοχή σε νεφρική ανεπάρκεια και αν περιέχουν ασβέστιο μπορεί να προκαλέσουν λίθους,. Επίσης ανταγωνίζονται άλλα φάρμακα στην απορρόφηση από το στομάχι)
  • Φάρμακα γαστρικής κινητικότητας, όπως μετοκλοπραμίδη 

Παρακολούθηση ασθενούς με δυσπεψία

Η διάρκεια φαρμακευτικής θεραπείας είναι 4 εβδομάδες

Μπορεί να είναι υπεύθυνες χειρουργικές νόσοι εντέρου

Η συμπτωματολογία θα είναι μακροχρόνια με περιόδους ελεύθερες συμπτωμάτων

Τα καλύτερα συμπληρώματα διατροφής για τη λειτουργική δυσπεψία

Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα καλύτερα συμπληρώματα διατροφής για τη λειτουργική δυσπεψία

Διαβάστε, επίσης,

Αλόη Βέρα

Δυσπεψία

Δίαιτα για τη γαστρίτιδα

Μήπως έχετε πολλά ρεψίματα;

Marsdenia cundurango

Αλγινικά φάρμακα για την δυσπεψία

Μήπως έχετε γαστροισοφαγική παλινδρόμηση

Βότανα για διάφορα προβλήματα υγείας

Bupleurum kakiskalae

Μήπως έχετε βαρύ στομάχι;

Μύρο

Χολολιθίαση και πολύποδες της χοληδόχου κύστεως

Χολοκυστίτιδα

Μήπως έχετε πόνο στο στομάχι;

Μάθετε αν η σόδα κάνει καλό στην πέψη

Εάν έχετε στομαχόπονο

Σπάνιες παραδοσιακές συνταγές για όλες τις ασθένειες

Τα επικίνδυνα φαγητά για τις καούρες

Αντιόξινα

Τίλιο

Άρκευθος η κοινή

Δυόσμος

Τροφές φάρμακα

Αγριμόνιο

Που κάνει καλό το φασκόμηλο

Γαστρίτιδα

Πεπτικό έλκος

Χρήσιμες πληροφορίες για το βισμούθιο

Χρήσιμες πληροφορίες για την ομοιοπαθητική

Τα καλύτερα βότανα για τις στομαχικές διαταραχές

Το μαστιχόδενδρο

Ιατρικές συνταγές με τη μαγειρική σόδα

Ορθομοριακή αποτοξίνωση του γαστρεντερικού συστήματος

Συμπληρώματα διατροφής για τις παθήσεις του πεπτικού

Το μινθέλαιο

Ο γλυκάνισος

Μήπως έχετε φούσκωμα μετά το φαγητό;

Μέντα

Άνηθος

Αψιθιά

Άκορος

www.emedi.gr

Διαβάστηκε 5674 φορές Τελευταία τροποποίηση στις Τετάρτη, 23 Ιανουαρίου 2019 11:28
Σαββούλα Μάλλιου Κριαρά

Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

Σχετικά Άρθρα

  • Μυίαση Μυίαση

    Χρήσιμες πληροφορίες για τη μυίαση

    Μυίαση είναι η εισβολή στους ζώντες ιστούς των ανθρώπων και άλλων θηλαστικών, προνυμφών διπτέρων (νύμφες μυγών).

    Συνήθης πορεία - οξεία.

    Ενδημικές περιοχές - τροπική Αμερική, Αφρική, Νότιος Αμερική, Μεξικό, Καλιφόρνια.

    Η μυίαση είναι η παρασιτική προσβολή του σώματος ενός ζωντανού ζώου από προνύμφες μύγας (σκουλήκια) που αναπτύσσονται μέσα στον ξενιστή ενώ τρέφονται με τον ιστό του. Παρόλο που οι μύγες προσελκύονται συνήθως από ανοιχτές πληγές και τρίχες εμποτισμένες με ούρα ή κόπρανα, ορισμένα είδη μπορούν να δημιουργήσουν προσβολή ακόμη και σε μη σπασμένο δέρμα και είναι γνωστό ότι χρησιμοποιούν υγρό έδαφος. Επειδή ορισμένα ζώα (ιδιαίτερα μη αυτόχθονα κατοικίδια) δεν μπορούν να αντιδράσουν τόσο αποτελεσματικά όσο οι άνθρωποι στα αίτια και τις συνέπειες της μυίασης, τέτοιες προσβολές αποτελούν σοβαρό και συνεχές πρόβλημα για τις κτηνοτροφικές βιομηχανίες παγκοσμίως, προκαλώντας σοβαρές οικονομικές απώλειες όπου δεν μετριάζονται από την ανθρώπινη δράση. Αν και συνήθως ένα πολύ μεγαλύτερο πρόβλημα για τα ζώα, η μυίαση είναι επίσης μια σχετικά συχνή ασθένεια των ανθρώπων σε αγροτικές τροπικές περιοχές όπου ευδοκιμούν οι μύγες και συχνά μπορεί να απαιτείται ιατρική φροντίδα για χειρουργική αφαίρεση των παρασίτων. Η μυίαση ποικίλλει ευρέως ως προς τις μορφές και τις επιπτώσεις της στα θύματα. Τέτοιες παραλλαγές εξαρτώνται σε μεγάλο βαθμό από το είδος της μύγας και από το πού βρίσκονται οι προνύμφες. Μερικές μύγες γεννούν αυγά σε ανοιχτές πληγές, άλλες προνύμφες μπορεί να εισβάλουν στο δέρμα ή να εισέλθουν στο σώμα από τη μύτη ή τα αυτιά και άλλες μπορεί να καταποθούν εάν τα αυγά εναποτίθενται στα χείλη ή στο φαγητό. Μπορεί επίσης να υπάρξει τυχαία μυίαση που μπορεί να προκαλέσει το Eristalis tenax στους ανθρώπους μέσω νερού που περιέχει τις προνύμφες ή σε μολυσμένα άψητα τρόφιμα. Το όνομα της πάθησης προέρχεται από την αρχαία ελληνική μυῖα (μυία), που σημαίνει «μύγα».

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΜΥΙΑΣΗΣ

    Ο τρόπος με τον οποίο η μυίαση επηρεάζει το ανθρώπινο σώμα εξαρτάται από το πού βρίσκονται οι προνύμφες. Οι προνύμφες μπορεί να βρεθούν σε διάφορες θέσεις: το δέρμα, τα μάτια, τα αυτιά, το στομάχι και το έντερο ή στο ουρογεννητικό σύστημα. Μπορεί να εισβάλλουν σε ανοιχτές πληγές και βλάβες ή σε μη σπασμένο δέρμα. Μερικά εισέρχονται στο σώμα από τη μύτη ή τα αυτιά. Οι προνύμφες ή τα αυγά μπορούν να φτάσουν στο στομάχι ή τα έντερα εάν καταποθούν με την τροφή και να προκαλέσουν γαστρική ή εντερική μυίαση. 

    Συμπτώματα συνδρόμου μυίασης:

    • Δερματική μυίαση: Επώδυνα, βραδέως αναπτυσσόμενα έλκη ή πληγές που μπορεί να διαρκέσουν για παρατεταμένη περίοδο
    • Ρινική μυίαση: Απόφραξη ρινικών οδών και έντονος ερεθισμός. Σε ορισμένες περιπτώσεις μπορεί να αναπτυχθεί οίδημα του προσώπου και πυρετός. Ο θάνατος δεν είναι ασυνήθιστος.
    • Ακουστική μυίαση: Αίσθηση ερπυσμού και βουητό. Μερικές φορές υπάρχει δυσοσμία. Εάν βρίσκονται στο μέσο αυτί, οι προνύμφες μπορεί να φτάσουν στον εγκέφαλο.
    • Οφθαλμομυίαση: Σοβαρός ερεθισμός, οίδημα και πόνος. Αρκετά συχνό.

    Μυίαση πληγών

    Η μυίαση του τραύματος εμφανίζεται όταν οι προνύμφες της μύγας προσβάλλουν ανοιχτά τραύματα. Ήταν μια σοβαρή επιπλοκή των τραυμάτων πολέμου σε τροπικές περιοχές και μερικές φορές παρατηρείται σε παραμελημένα τραύματα στα περισσότερα μέρη του κόσμου. Οι προδιαθεσικοί παράγοντες περιλαμβάνουν κακές κοινωνικοοικονομικές συνθήκες, ακραίες ηλικίες, παραμέληση, διανοητική αναπηρία, ψυχιατρικές ασθένειες, αλκοολισμό, διαβήτη και αγγειακή αποφρακτική νόσο.

    Μυίαση ματιών

    Η μυίαση του ανθρώπινου ματιού ή η οφθαλμομυίαση μπορεί να προκληθεί από το Hypoderma tarandi, μια παρασιτική μύγα του καριμπού ή Ταράνδου. Είναι γνωστό ότι οδηγεί σε ραγοειδίτιδα, γλαύκωμα και αποκόλληση αμφιβληστροειδούς. Η ανθρώπινη οφθαλμομυίαση, τόσο η εξωτερική όσο και η εσωτερική, προκαλείται από τις προνύμφες της μύγας.

    ΑΙΤΙΑ ΜΥΙΑΣΗΣ

    Ο κύκλος ζωής στα πρόβατα είναι χαρακτηριστικός της ασθένειας. Οι θηλυκές μύγες γεννούν τα αυγά τους πάνω στο πρόβατο σε υγρές, προστατευμένες περιοχές του σώματος που είναι εμποτισμένες με ούρα και κόπρανα, κυρίως στους γλουτούς. Χρειάζονται περίπου οκτώ ώρες έως μια μέρα για να εκκολαφθούν τα αυγά, ανάλογα με τις συνθήκες. Μόλις εκκολαφθούν, οι προνύμφες τρυπούν το δέρμα με τα στοματικά τους μέρη, προκαλώντας ανοιχτές πληγές. Μόλις το δέρμα ραγεί, οι προνύμφες στη συνέχεια διοχετεύονται μέσω των πληγών στον υποδόριο ιστό του ξενιστή, προκαλώντας βαθιές και ερεθιστικές βλάβες που υπόκεινται σε μεγάλο βαθμό σε μόλυνση. Μετά, περίπου, τη δεύτερη ημέρα, η βακτηριακή λοίμωξη είναι πιθανή και, εάν αφεθεί χωρίς θεραπεία προκαλείται σηψαιμία. Αυτό οδηγεί σε ανορεξία και αδυναμία και είναι γενικά θανατηφόρος εάν δεν αντιμετωπιστεί.

    Υπάρχουν τρεις κύριες οικογένειες μυγών που προκαλούν μυίαση στα ζώα και επίσης, περιστασιακά, στους ανθρώπους:

    1. Calliphoridae: Μερικά παραδείγματα περιλαμβάνουν Calliphora vomitoria και Calliphora vicina Oestridae
    2. Sarcophagidae (σαρκόμυγες) Sarcophaga barbata βρίσκονται συνήθως σε νεκρά και σάπια κρέατα και περιττώματα ζώων. Αυτό οφείλεται στο γεγονός ότι οι προνύμφες τους είναι προαιρετικά παράσιτα, καθώς τρέφονται με οργανικό ιστό και χρησιμοποιούν το απόθεμα οξυγόνου του ξενιστή.

    Άλλες οικογένειες που εμπλέκονται περιστασιακά είναι:

    1. Anisopodidae Piophilidae
    2. Stratiomyidae Syrphidae
    • Ειδική μυίαση

    Προκαλείται από μύγες που χρειάζονται ξενιστή για την ανάπτυξη των προνυμφών:

    1. Dermatobia hominis (ανθρώπινη μύγα)
    2. Cordylobia anthropophaga 
    3. Oestrus ovis (μύγα προβάτου)
    4. Hypoderma spp. (μύγες βοοειδών)
    5. Gasterophilus spp. (μύγα αλόγου)
    6. Cochliomyia hominivorax 
    7. Chrysomya bezziana 
    8. Auchmeromyia senegalensis
    9. Cuterebra spp. (μύγα τρωκτικών και κουνελιών)
    • Μη ειδική μυίαση

    Προκαλείται από μύγες που συνήθως γεννούν τα αυγά τους σε αποσύνθεση ζωικής ή φυτικής ύλης, αλλά μπορεί να αναπτυχθεί σε έναν ξενιστή εάν υπάρχουν ανοιχτές πληγές:

    1. Lucilia spp. 
    2. Cochliomyia spp. 
    3. Phormia spp. 
    4. Calliphora spp. 
    5. Sarcophaga spp. 

    Οι σαρκώδεις μύγες ή οι σαρκοφάγοι, μέλη της οικογένειας Sarcophagidae, μπορούν να προκαλέσουν εντερική μυίαση στον άνθρωπο εάν τα θηλυκά γεννούν τα αυγά τους σε κρέας ή φρούτα.

    • Τυχαία μυίαση

    Ονομάζεται επίσης ψευδομυίαση. Προκαλείται από μύγες που δεν έχουν καμία προτίμηση ή ανάγκη να αναπτυχθούν σε έναν ξενιστή, αλλά θα το κάνουν σε σπάνιες περιπτώσεις. Η μετάδοση συμβαίνει μέσω τυχαίας εναπόθεσης αυγών σε στοματικά ή ουρογεννητικά ανοίγματα ή με κατάποση αυγών ή προνυμφών που βρίσκονται πάνω στο φαγητό.

    Άλλες μύγες που μπορεί να προκαλέσουν κατά λάθος μυίαση είναι:

    1. Musca domestica (οικιακή μύγα)
    2. Fannia spp. (μύγες τουαλέτας)
    3. Eristalis tenax (σκουλήκια με ουρά αρουραίων)
    4. Muscina spp.

    Οι ενήλικες μύγες δεν είναι παρασιτικές, αλλά όταν γεννούν τα αυγά τους σε ανοιχτές πληγές και εκκολάπτονται στο στάδιο της προνύμφης τους (επίσης γνωστές ως σκουλήκια ή σκουλήκια), οι προνύμφες τρέφονται με ζωντανό ή νεκρωτικό ιστό, προκαλώντας την ανάπτυξη μυίασης. Μπορούν επίσης να καταποθούν ή να εισέλθουν μέσω άλλων ανοιγμάτων του σώματος.

    pntd.0007391.g001

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΜΥΙΑΣΗΣ

    Η μυίαση συχνά διαγιγνώσκεται λάθος στις Ηνωμένες Πολιτείες επειδή είναι σπάνια και τα συμπτώματά της δεν είναι συγκεκριμένα. Η εντερική μυίαση και η μυίαση των ούρων είναι ιδιαίτερα δύσκολο να διαγνωστούν. Οι ενδείξεις ότι μπορεί να υπάρχει μυίαση περιλαμβάνουν πρόσφατο ταξίδι σε μια ενδημική περιοχή, μία ή περισσότερες μη επουλωτικές βλάβες στο δέρμα, κνησμός, πόνος κάτω από το δέρμα, έκκριση από ένα σημείο. Ο ορολογικός έλεγχος έχει επίσης χρησιμοποιηθεί για τη διάγνωση της παρουσίας προνυμφών στην ανθρώπινη οφθαλμομυίαση.

    Η μυίαση είναι η «προσβολή ζώντων ανθρώπων και σπονδυλωτών με δίπτερες προνύμφες, οι οποίες τουλάχιστον για μια περίοδο τρέφονται με νεκρό ή ζωντανό ιστό του ξενιστή, υγρές σωματικές ουσίες ή τροφή που καταπίνεται».

    Για παράδειγμα, η σίτιση με νεκρό ή νεκρωτικό ιστό δεν αποτελεί γενικά πρόβλημα, εκτός εάν οι προνύμφες όπως αυτές των μυγών της οικογένειας Piophilidae επιτίθενται σε αποθηκευμένα τρόφιμα όπως τυρί ή κονσερβοποιημένα κρέατα. Μια τέτοια δραστηριότητα υποδηλώνει σαπροφαγία παρά παρασιτισμό. 

    Ταξινόμηση μυίασης που χρησιμοποιείται από το ICD-10.

    Για παράδειγμα:

    • Δερματική
    • Υποδερμική
    • Μυίαση τριχωτού δέρματος
    • Ρινοφαρυγγική μυίαση, μυίαση κόλπων ή μυίαση φάρυγγα
    • Οφθαλμική μυίαση μέσα ή γύρω από το μάτι 
    • Ακουστική μυίαση, μέσα ή γύρω από το αυτί 
    • Ορθική ή εντερική μυίαση 
    • Ουρογεννητική μυίαση 

    ΠΡΟΛΗΨΗ ΜΥΙΑΣΗΣ

    Η πρώτη μέθοδος καταπολέμησης είναι προληπτική και στοχεύει στην εξάλειψη των ενήλικων μυγών προτού προκαλέσουν οποιαδήποτε βλάβη. Η δεύτερη μέθοδος ελέγχου είναι η θεραπεία από τη στιγμή που υπάρχει προσβολή και αφορά τα μολυσμένα ζώα (συμπεριλαμβανομένων των ανθρώπων). Η κύρια μέθοδος ελέγχου των ενήλικων πληθυσμών μυγών που προκαλούν μυίαση περιλαμβάνει εφαρμογές εντομοκτόνων στο περιβάλλον. Μπορούν να χρησιμοποιηθούν οργανοφωσφορικές ή οργανικές ενώσεις χλωρίου, συνήθως, με ψεκασμό. Μια εναλλακτική μέθοδος πρόληψης είναι η τεχνική στείρων εντόμων όπου εισάγεται ένας σημαντικός αριθμός τεχνητά εκτρεφόμενων αποστειρωμένων (συνήθως μέσω ακτινοβόλησης) αρσενικών μυγών. Οι αρσενικές μύγες ανταγωνίζονται με τα αρσενικά της άγριας φυλής για τα θηλυκά προκειμένου να συζευχθούν και έτσι να αναγκάσουν τα θηλυκά να γεννήσουν παρτίδες μη γονιμοποιημένων αυγών που δεν μπορούν να αναπτυχθούν στο στάδιο της προνύμφης. Μια μέθοδος πρόληψης περιλαμβάνει την αφαίρεση του περιβάλλοντος που είναι πιο ευνοϊκό για τις μύγες. Μια άλλη μέθοδος είναι η αφαίρεση του μαλλιού γύρω από την ουρά και ανάμεσα στα πίσω πόδια στα πρόβατα, το οποίο είναι ένα ευνοϊκό περιβάλλον για τις προνύμφες. Για την πρόληψη της μυίασης στον άνθρωπο, υπάρχει ανάγκη για γενική βελτίωση της υγιεινής, της προσωπικής υγιεινής και της εξόντωσης των μυγών με εντομοκτόνα. Τα ρούχα πρέπει να πλένονται καλά, κατά προτίμηση σε ζεστό νερό, να στεγνώνουν μακριά από τις μύγες και να σιδερώνονται καλά. Η θερμότητα σκοτώνει τα αυγά των μυγών που προκαλούν μυίαση.

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΜΥΙΑΣΗΣ

    • Χειρουργική 
    • Τοπική αναισθησία
    • Ορυκτά έλαια
    • Λουτρό με αιθέρια έλαια

    Αυτό ισχύει μόλις διαπιστωθεί η προσβολή. Καλύπτετε την οπή με βαζελίνη. Η έλλειψη οξυγόνου στη συνέχεια αναγκάζει την προνύμφη να βγει στην επιφάνεια, όπου μπορεί να αντιμετωπιστεί πιο εύκολα. Πρώτα η προνύμφη πρέπει να εξαλειφθεί μέσω της πίεσης γύρω από τη βλάβη και της χρήσης λαβίδας. Δεύτερον, η πληγή πρέπει να καθαριστεί και να απολυμανθεί. Απαιτείται περαιτέρω έλεγχος για την αποφυγή περαιτέρω προσβολής. Τα ζώα μπορούν να αντιμετωπιστούν προληπτικά με βλωμούς βραδείας αποδέσμευσης που περιέχουν ιβερμεκτίνη, η οποία μπορεί να παρέχει μακροπρόθεσμη προστασία από την ανάπτυξη των προνυμφών. Τα πρόβατα μπορούν επίσης να ψεκαστούν με εντομοκτόνο για να δηλητηριαστούν οι προνύμφες.

    Θεραπεία με σκουλήκια:  Τα σκουλήκια έχουν χρησιμοποιηθεί θεραπευτικά για τον καθαρισμό νεκρωτικών πληγών. Οι προνύμφες μύγας που τρέφονται με νεκρό ιστό μπορούν να καθαρίσουν τις πληγές και μπορεί να μειώσουν τη βακτηριακή δραστηριότητα και την πιθανότητα δευτερογενούς μόλυνσης. Διαλύουν τον νεκρό ιστό εκκρίνοντας πεπτικά ένζυμα στο τραύμα, τρώγοντας ενεργά τον νεκρό ιστό. Η θεραπεία απομάκρυνσης σκουληκιών ή θεραπεία με προνύμφες, έχει εγκριθεί για τη θεραπεία διαβητικών ελκών ποδιών, ελκών πίεσης ή κατάκλισης, ελκών φλεβικής στάσης και τραυματικές και μετεγχειρητικές πληγών που δεν ανταποκρίνονται στις συμβατικές θεραπείες. Οι προνύμφες της πράσινης μύγας χρησιμοποιούνται πλέον αποκλειστικά για το σκοπό αυτό, αφού κατά προτίμηση καταβροχθίζουν μόνο νεκρωτικό ιστό, αφήνοντας ανέπαφο τον υγιή ιστό. Και άλλες κύριες ποικιλίες προνυμφών μυγών  τοποθετούνται στην πληγή και καλύπτονται με αποστειρωμένο επίδεσμο από γάζα και νάιλον. Ωστόσο, πάρα πολλές προνύμφες που τοποθετούνται στο τραύμα μπορούν να έχουν ως αποτέλεσμα την κατανάλωση υγιών ιστών, δημιουργώντας μια νέα πληγή και προκαλώντας έναν τύπο μυίασης.

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τις λοιμώξεις

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα προϊόντα για τις λοιμώξεις 

    zcm9990923710003

     

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Δήγματα και κεντρίσματα εντόμων

    Πώς να χρησιμοποιείτε τα αιθέρια έλαια

    Τρυπανοσωμίαση της Αφρικής

    Έλαιο θυμαριού

    Ο βασιλικός

    Οικολογικά εντομοκτόνα

    www.emedi.gr

     

  • Εκκολπώματα Meckel Εκκολπώματα Meckel

    Χρήσιμες πληροφορίες για τα εκκολπώματα Meckel

    Εκκόλπωμα Meckel ή Μεκέλειος απόφυση είναι μια καλοήθης πάθηση του λεπτού εντέρου. Πρόκειται για εμβρυογενετικό κατάλοιπο, κατά τη διαδικασία σχηματισμού του λεπτού εντέρου. Εντοπίζεται στον τελικό ειλεό και περίπου 50 – 100εκ από την ειλεοτυφλική βαλβίδα (σημείο ένωσης λεπτού και παχέος εντέρου). Στην πραγματικότητα πρόκειται για ένα μικρό τυφλό τμήμα λεπτού εντέρου, που συνήθως δε δίνει συμπτώματα.

    Τα συμπτώματα της λοίμωξης μπορούν να μοιάζουν με αυτά της σκωληκοειδίτιδας.

    Συνήθης πορεία - οξεία, διαλείπουσα, χρόνια.

    Το εκκόλπωμα Meckel, ένα αληθινό συγγενές εκκόλπωμα, είναι μια ελαφριά διόγκωση στο λεπτό έντερο που υπάρχει κατά τη γέννηση και ένα υπολειπόμενο υπόλειμμα του ομφαλομεσεντερικού πόρου. Είναι η πιο κοινή δυσπλασία του γαστρεντερικού σωλήνα και είναι παρούσα σε περίπου 2% του πληθυσμού, με τους άνδρες να εμφανίζουν συχνότερα συμπτώματα.

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΕΚΚΟΛΠΩΜΑΤΟΣ MECKEL

    Η πλειοψηφία των ατόμων με εκκολπώματα Meckel είναι ασυμπτωματικά. Ένα ασυμπτωματικό εκκολπωματικό Meckel ονομάζεται σιωπηλό εκκόλπωμα Meckel. Εάν εμφανιστούν συμπτώματα, συνήθως εμφανίζονται πριν από την ηλικία των δύο ετών. Το πιο κοινό σύμπτωμα που εμφανίζεται είναι η ανώδυνη αιμορραγία από το ορθό, όπως μέλαινα κένωση, ακολουθούμενη από εντερική απόφραξη, και εγκολεασμό. Περιστασιακά, η εκκολπωματίτιδα του Meckel μπορεί να εμφανιστεί με όλα τα χαρακτηριστικά της οξείας σκωληκοειδίτιδας. Επίσης, υπάρχει έντονος πόνος στην επιγαστρική περιοχή μαζί με φούσκωμα και πόνο στον ομφαλό. Κατά καιρούς, τα συμπτώματα είναι τόσο επώδυνα που μπορεί να προκαλέσουν αϋπνία με οξύ πόνο αισθητό στην περιοχή του πρόσθιου εντέρου, συγκεκριμένα στην επιγάστριο και τον ομφαλό. Σε ορισμένες περιπτώσεις, η αιμορραγία εμφανίζεται χωρίς προειδοποίηση και μπορεί να σταματήσει αυτόματα. Τα συμπτώματα μπορεί να είναι εξαιρετικά επώδυνα, ως πόνος στο στομάχι που προκύπτει από τη μη κατανάλωση φαγητού ή τη δυσκοιλιότητα.

    ΑΙΤΙΑ ΕΚΚΟΛΠΩΜΑΤΟΣ MECKEL

    • Υποτυπώδη υπολείμματα του ομφαλομεσεντερικού πόρου

    ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ ΕΚΚΟΛΠΩΜΑΤΟΣ MECKEL

    Ο κίνδυνος δια βίου για ένα άτομο με εκκολπώματα Meckel να αναπτύξει ορισμένες επιπλοκές είναι περίπου 4-6%. Γαστρεντερική αιμορραγία, περιτονίτιδα ή εντερική απόφραξη μπορεί να εμφανιστεί στο 15–30% των συμπτωματικών ατόμων. Μόνο το 6,4% όλων των επιπλοκών απαιτούν χειρουργική θεραπεία και το εκκολπωματικό Meckel που δεν έχει θεραπευθεί έχει ποσοστό θνησιμότητας 2,5–15%

    Αιμορραγία εκκολπώματος

    Η αιμορραγία του εκκολπώματος είναι πιο συχνή σε μικρά παιδιά, ιδιαίτερα σε άνδρες ηλικίας κάτω των 2 ετών. Τα συμπτώματα μπορεί να περιλαμβάνουν έντονο κόκκινο αίμα στα κόπρανα (αιματοχεσία), αδυναμία, ευαισθησία ή πόνο στην κοιλιά, ακόμη και αναιμία σε ορισμένες περιπτώσεις.

    Η αιμορραγία μπορεί να προκληθεί από:

    • Έκτοπο γαστρικό ή παγκρεατικό βλεννογόνο:
    1. Όπου το εκκόλπωμα περιέχει εμβρυϊκά υπολείμματα βλεννογόνου άλλων τύπων ιστών.
    2. Η έκκριση γαστρικού οξέος ή αλκαλικού παγκρεατικού χυμού από τον έκτοπο βλεννογόνο οδηγεί σε εξέλκωση στον παρακείμενο βλεννογόνο του ειλεού, δηλαδή πεπτικό ή παγκρεατικό έλκος.
    3. Μπορεί να προκληθεί πόνος, αιμορραγία ή διάτρηση του εντέρου στο εκκολπώματα.
    4. Η μηχανική διέγερση μπορεί επίσης να προκαλέσει διάβρωση και έλκος.
    • Η γαστρεντερική αιμορραγία μπορεί να είναι αυτοπεριοριζόμενη, αλλά η χρόνια αιμορραγία μπορεί να οδηγήσει σε σιδηροπενική αναιμία.

    Η εμφάνιση κοπράνων μπορεί να υποδεικνύει τη φύση της αιμορραγίας:

    • Πίσσα κόπρανα: Μεταβολή του αίματος που παράγεται από την αργή διέλευση του εντέρου λόγω μικρής αιμορραγίας στο ανώτερο γαστρεντερικό σωλήνα
    • Κόκκινα κόπρανα με αίμα: Γρήγορη αιμορραγία
    • Κόπρανα με ραβδώσεις αίματος: Πρωκτική ραγάδα
    • Κόπρανα σα ζελέ σταφίδας: Η ισχαιμία του εντέρου οδηγεί σε άφθονη παραγωγή βλέννας και μπορεί να υποδεικνύει ότι ένα μέρος του εντέρου έχει υποστεί εγκολεασμό

    Εκκολπωματίτιδα

    Η φλεγμονή του εκκολπώματος μπορεί να μιμηθεί τα συμπτώματα της σκωληκοειδίτιδας, δηλαδή, ευαισθησία στην περιομφαλική κοιλότητα και διαλείπουσα κράμπα κοιλιακό άλγος. Η διάτρηση του φλεγμονώδους εκκολπώματος μπορεί να οδηγήσει σε περιτονίτιδα. Η εκκολπωματίτιδα μπορεί επίσης να προκαλέσει συμφύσεις, οδηγώντας σε εντερική απόφραξη.

    Η εκκολπωματίτιδα μπορεί να προκληθεί από:

    • Συσχέτιση με τη μεσοεκκολπωματική ταινία που προσκολλάται στο άκρο του εκκολπώματος όπου έχει συμβεί στροφή, προκαλώντας φλεγμονή και ισχαιμία.
    • Πεπτικό έλκος που προκύπτει από έκτοπο γαστρικό βλεννογόνο του εκκολπώματος.
    • Μετά από διάτρηση από τραύμα ή κατάποση ξένου υλικού π.χ. κοτσάνι λαχανικών, σπόρων ή ψαριού/κόκκαλου κοτόπουλου που παγιδεύονται στο εκκολπώματα του Meckel.
    • Απόφραξη αυλού λόγω όγκων, κοπρόλιθων, ξένου σώματος, που προκαλεί στάση ή βακτηριακή μόλυνση.
    • Συσχέτιση με οξεία σκωληκοειδίτιδα.

    Εντερική απόφραξη

    Συμπτώματα: Έμετος, κοιλιακό άλγος και σοβαρή ή πλήρης δυσκοιλιότητα.

    • Τα υπολείμματα των αγγείων της ταινίας που συνδέουν το εκκολπώματα με τον ομφαλό μπορεί να σχηματίσουν μια ινώδη ή συστρεφόμενη ταινία, παγιδεύοντας το λεπτό έντερο και προκαλώντας απόφραξη. Ο εντοπισμένος περιομφαλικός πόνος μπορεί να εμφανιστεί στο δεξιό κάτω τεταρτημόριο (όπως η σκωληκοειδίτιδα).
    • «Εγκολεασμός»: όταν το εκκολπώματα του Meckel σχηματίζουν κήλη την κήλη Littré που αποφράσσει το έντερο.
    • Χρόνια εκκολπωματίτιδα που προκαλεί στένωση.
    • Στραγγαλισμός του εκκολπώματος στο αποφρακτικό τρήμα.
    • Οι όγκοι π.χ. καρκίνωμα: η άμεση εξάπλωση ενός αδενοκαρκινώματος που εμφανίζεται στο εκκολπώματα μπορεί να οδηγήσει σε απόφραξη.
    • Η λιθίαση, οι πέτρες που σχηματίζονται στα εκκολπώματα του Meckel μπορούν να προκαλέσουν:
    1. Εξώθηση στον τελικό ειλεό, οδηγώντας σε απόφραξη
    2. Προκαλούν τοπική φλεγμονή και εγκολεασμό
    • Το ίδιο το εκκόλπωμα ή ο όγκος μέσα σε αυτό μπορεί να προκαλέσει εγκολεασμό, για παράδειγμα, από τον ειλεό στο κόλον, προκαλώντας απόφραξη. Τα συμπτώματα αυτού περιλαμβάνουν τα κόπρανα σα ζελέ σταφίδας και ένα ψηλαφητό εξόγκωμα στο κάτω μέρος της κοιλιάς. Αυτό συμβαίνει όταν το εκκολπώματα αναστρέφεται στον αυλό του ειλεού, λόγω είτε:
    1. Ενεργός περισταλτικός μηχανισμός του εκκολπώματος που επιχειρεί να αφαιρέσει ερεθιστικούς παράγοντες
    2. Μια παθητική διαδικασία όπως η διέλευση τροφής

    maxresdefault 60

    Ομφαλικές ανωμαλίες

    Οι ανωμαλίες μεταξύ του εκκολπώματος και του ομφαλού μπορεί να περιλαμβάνουν την παρουσία ινώδους λώρου, κύστης, συριγγίου ή κόλπου, που οδηγεί σε:

    • Λοίμωξη ή αποφλοίωση του περιομφαλικού δέρματος, με αποτέλεσμα την εκκένωση
    • Επαναλαμβανόμενη μόλυνση και επούλωση 
    • Σχηματισμός αποστήματος στο κοιλιακό τοίχωμα
    • Ο ινώδης λώρος αυξάνει τον κίνδυνο σχηματισμού βολβού και εσωτερικής κήλης

    Όγκοι

    Οι όγκοι στο εκκολπώματα του Meckel μπορεί να προκαλέσουν αιμορραγία, οξύ κοιλιακό άλγος, γαστρεντερική απόφραξη, διάτρηση ή εγκολεασμό.

    Καλοήθεις όγκοι:

    • Λειομύωμα
    • Λίπωμα
    • Αγγειακό και νευρομυϊκό αμάρτωμα

    Κακοήθεις όγκοι:

    • Καρκινοειδή: πιο συχνά, 44%
    • Μεσεγχυματικοί όγκοι: Λειομυοσάρκωμα, περιφερικό νευρικό περίβλημα και στρωματικοί όγκοι γαστρεντερικού, 35%
    • Αδενοκαρκίνωμα, 16%
    • Δεσμοπλαστικός μικροκυτταρικός όγκος

    ΆΛΛΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ

    • Εκκολπώματα μέσα σε εκκολπώματα Meckel (εκκολπώματα κόρης)
    • Πέτρες και  φυτικές ίνες στα εκκολπώματα του Meckel
    • Κυστεοεκκολπωματικό συρίγγιο

    ΠΑΘΟΦΥΣΙΟΛΟΓΙΑ

    Ο ομφαλομεσεντερικός πόρος φυσιολογικά συνδέει το εμβρυϊκό μέσο έντερο με τον σάκο του πόρου κοιλιακά, παρέχοντας θρεπτικά συστατικά στο μέσο έντερο κατά την εμβρυϊκή ανάπτυξη. Ο πόρος στενεύει προοδευτικά και εξαφανίζεται μεταξύ της 5ης και της 8ης εβδομάδας κύησης. Στο εκκόλπωμα του Meckel, το εγγύς τμήμα του αγωγού της ταινίας αποτυγχάνει να υποχωρήσει και να συσπειρωθεί και παραμένει ως υπόλειμμα μεταβλητού μήκους και θέσης. Το μονήρες εκκόλπωμα βρίσκεται στο αντιμεσεντερικό όριο του ειλεού (απέναντι από τη μεσεντέρια προσκόλληση) και εκτείνεται στον ομφάλιο λώρο του εμβρύου. Η αριστερή και η δεξιά αρτηρία προέρχονται από την πρωτόγονη ραχιαία αορτή και ταξιδεύουν με τον αγωγό της ταινίας. Η δεξιά γίνεται η άνω μεσεντέριος αρτηρία που τροφοδοτεί έναν τερματικό κλάδο στο εκκολπώματα, ενώ η αριστερή περιελίσσεται. Έχοντας τη δική του παροχή αίματος, το εκκόλπωμα του Meckel είναι ευαίσθητο σε απόφραξη ή μόλυνση. Το εκκόλπωμα του Meckel βρίσκεται στον περιφερικό ειλεό, συνήθως σε απόσταση 60–100 cm από την ειλεοτυφλική βαλβίδα. Αυτό το τυφλό τμήμα ή ο μικρός θύλακας έχει μήκος περίπου 3–6 cm και μπορεί να έχει μεγαλύτερη διάμετρο αυλού από αυτή του ειλεού. Λειτουργεί αντιμεσεντερικά και έχει τη δική του παροχή αίματος. Είναι ένα κατάλοιπο της σύνδεσης από τον σάκο του πόρου με το λεπτό έντερο που υπάρχει κατά την εμβρυϊκή ανάπτυξη. Είναι ένα αληθινό εκκόλπωμα, που αποτελείται και από τα 3 στρώματα του τοιχώματος του εντέρου που είναι ο βλεννογόνος, ο υποβλεννογόνος και ο μυϊκός ιστός. Δεδομένου ότι ο πόρος αποτελείται από πολυδύναμη κυτταρική επένδυση, το εκκόλπωμα του Meckel μπορεί να φιλοξενεί μη φυσιολογικούς ιστούς, που περιέχουν εμβρυϊκά υπολείμματα άλλων τύπων ιστών. Η νήστιδα, ο βλεννογόνος του δωδεκαδακτύλου ή οι αδένες του Brunner ανευρίσκονται το καθένα στο 2% των έκτοπων περιπτώσεων. Ετεροτοπική παρουσία γαστρικού βλεννογόνου και του παγκρεατικού ιστού παρατηρούνται στο 60% και στο 6% των περιπτώσεων αντίστοιχα. Ετεροτοπικό σημαίνει τη μετατόπιση ενός οργάνου από την κανονική ανατομική του θέση. Η φλεγμονή αυτού του εκκολπώματος του Meckel μπορεί να μιμείται τη σκωληκοειδίτιδα. Επομένως, κατά τη διάρκεια της σκωληκοειδεκτομής, ο ειλεός θα πρέπει να ελέγχεται για την παρουσία εκκολπώματος Meckel, εάν διαπιστωθεί ότι υπάρχει θα πρέπει να αφαιρεθεί μαζί.

    Ένας μνημονικός κανόνας για το εκκόλπωμα Meckel:

    • 2% (του πληθυσμού)
    • 60 εκατοστά  (κοντά στην ειλεοτυφλική βαλβίδα)
    • 5 εκατοστά (σε μήκος)
    • 2 τύποι κοινού έκτοπου ιστού (γαστρικός και παγκρεατικός)
    • Τα 2 έτη είναι η πιο συχνή ηλικία στην κλινική εμφάνιση
    • 2:1 αναλογία ανδρών:γυναικών

    Μπορεί επίσης να εμφανιστεί ως έμμεση κήλη, συνήθως στη δεξιά πλευρά, όπου είναι γνωστή ως "Κήλη του Littré". Μπορεί να συμβεί περίσφιξη ομφαλοκήλης σε εκκολπώματα Meckel και επιπλέον, μπορεί να προσκολληθεί στην περιοχή του ομφαλίου από τη λοίμωξη, με σχηματισμό κύστεως, ή να σχηματιστεί κι ένα συρίγγιο από κατά την κοπή του ομφάλιου λώρου. Μπορεί επίσης να εμφανιστεί συστροφή του εντέρου γύρω από τον εντερικό μίσχο, οδηγώντας σε απόφραξη, ισχαιμία και νέκρωση.

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΕΚΚΟΛΠΩΜΑΤΟΣ MECKEL

    Σπινθηρογράφημα με τεχνήτιο-99m (99mTc), που ονομάζεται, επίσης, και απεικόνιση Meckel, είναι η διαγνωστική εξέταση εκλογής για τη διάγνωση των εκκολπωμάτων του Meckel στα παιδιά. Αυτή η σάρωση ανιχνεύει τον γαστρικό βλεννογόνο. δεδομένου ότι περίπου το 50% των συμπτωματικών εκκολπωμάτων του Meckel έχουν έκτοπα γαστρικά ή παγκρεατικά κύτταρα που περιέχονται μέσα τους. Στα παιδιά, αυτή η σάρωση είναι εξαιρετικά ακριβής και μη επεμβατική, με 95% ειδικότητα και 85% ευαισθησία, ωστόσο, στους ενήλικες η εξέταση είναι μόνο 9% ειδική και 62% ευαίσθητη. Οι ασθενείς με αυτά τα λανθασμένα γαστρικά κύτταρα μπορεί να εμφανίσουν πεπτικά έλκη ως συνέπεια (καλύτερα να μη γίνεται). Επομένως, θα πρέπει να γίνουν και άλλες εξετάσεις όπως η κολονοσκόπηση και προληπτικός έλεγχος για αιμορραγικές διαταραχές και η αγγειογραφία μπορεί να βοηθήσει στον προσδιορισμό της θέσης και της σοβαρότητας της αιμορραγίας. Η κολονοσκόπηση μπορεί να είναι χρήσιμη για τον αποκλεισμό άλλων πηγών αιμορραγίας, αλλά δε χρησιμοποιείται ως εργαλείο διάγνωσης. Η αγγειογραφία μπορεί να εντοπίσει την αιμορραγία σε ασθενείς με εκκολπώματα Meckel. Το υπερηχογράφημα μπορεί να δείξει υπολείμματα ομφαλοεντερικού πόρου ή κύστεις. Η αξονική τομογραφία και η μαγνητική τομογραφία μπορεί να είναι χρήσιμα εργαλεία για την επίδειξη μιας δομής με τυφλό άκρο και φλεγμονή στη μέση της κοιλιακής κοιλότητας. Σε ασυμπτωματικούς ασθενείς, το εκκόλπωμα Meckel συχνά διαγιγνώσκεται ως τυχαίο εύρημα κατά τη διάρκεια της λαπαροσκόπησης ή της λαπαροτομίας.

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΕΚΚΟΛΠΩΜΑΤΟΣ MECKEL

    Η θεραπεία είναι χειρουργική, πιθανώς με λαπαροσκοπική εκτομή. Σε ασθενείς με αιμορραγία, περίσφιξη του εντέρου, διάτρηση του εντέρου ή απόφραξη του εντέρου, η θεραπεία περιλαμβάνει χειρουργική εκτομή του ίδιου του εκκολπώματος Meckel μαζί με το παρακείμενο τμήμα του εντέρου, και αυτή η διαδικασία ονομάζεται «εκτομή λεπτού εντέρου». Σε ασθενείς χωρίς καμία από τις προαναφερθείσες επιπλοκές, η θεραπεία περιλαμβάνει μόνο χειρουργική εκτομή του εκκολπώματος του Meckel και αυτή η διαδικασία ονομάζεται απλή εκκολπωματεκτομή. Σε ό,τι αφορά το ασυμπτωματικό εκκόλπωμα Meckel, ορισμένοι συνιστούν να διεξάγεται έρευνα για το εκκόλπωμα Meckel σε κάθε περίπτωση σκωληκοειδεκτομής/λαπαροτομής που γίνεται για οξεία κοιλία και, εάν βρεθεί, γίνεται εκκολπωματεκτομή ή εκτομή Meckel για να αποφευχθούν δευτερογενείς επιπλοκές.

    Τα καλύτερα συμπληρώματα διατροφής για το έντερο

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα καλύτερα συμπληρώματα διατροφής για το έντερο

    Meckels Diverticulum

     

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με τον θεράποντα ιατρό

    Διαβάστε, επίσης,

    Χρήσιμες πληροφορίες για το πεπτικό έλκος

    Ακτινολογικές εξετάσεις για έλεγχο του λεπτού εντέρου

    Πεπτικό έλκος

    www.emedi.gr

     

  • Χρήσιμες πληροφορίες για τη δυσοσμία του στόματος Χρήσιμες πληροφορίες για τη δυσοσμία του στόματος

    Δυσοσμία του στόματος ή χαλίτωση

    Η κακοσμία του στόματος ή δυσοσμία του στόματος, είναι ένα σύμπτωμα στο οποίο υπάρχει μια αισθητά δυσάρεστη οσμή της αναπνοής. Μπορεί να οδηγήσει σε άγχος, σχετίζεται επίσης με την κατάθλιψη και με συμπτώματα ιδεοψυχαναγκαστικής διαταραχής.

    Οι ανησυχίες για την κακοσμία του στόματος μπορούν να χωριστούν σε γνήσιες και μη γνήσιες περιπτώσεις.

    Από αυτούς που έχουν γνήσια κακοσμία, περίπου το 85% των περιπτώσεων προέρχεται από το εσωτερικό του στόματος. Οι υπόλοιπες περιπτώσεις πιστεύεται ότι οφείλονται σε διαταραχές στη μύτη, τα ιγμόρεια, το λαιμό, τους πνεύμονες, τον οισοφάγο ή το στομάχι. Σπάνια, η κακοσμία του στόματος μπορεί να οφείλεται σε μια υποκείμενη ιατρική κατάσταση όπως η ηπατική ανεπάρκεια ή η κετοξέωση.

    Οι μη γνήσιες περιπτώσεις συμβαίνουν όταν κάποιος αισθάνεται ότι έχει κακή αναπνοή αλλά κάποιος άλλος δεν μπορεί να την εντοπίσει. Αυτό εκτιμάται ότι αποτελεί μεταξύ 5% και 72% των περιπτώσεων. Η θεραπεία εξαρτάται από την υποκείμενη αιτία.

    Οι αρχικές προσπάθειες μπορεί να περιλαμβάνουν καθαρισμό της γλώσσας, στοματικό διάλυμα και νήμα. Ενδεικτικά στοιχεία υποστηρίζουν τη χρήση στοματικών πλύσεων που περιέχουν χλωρεξιδίνη ή χλωριούχο κετυλοπυριδίνιο.

    Η θεραπεία υποκείμενης νόσου όπως η ουλίτιδα, η τερηδόνα, οι πέτρες στις αμυγδαλές ή η γαστροοισοφαγική παλινδρόμηση μπορεί να βοηθήσει. Η συμβουλευτική μπορεί να είναι χρήσιμη σε όσους πιστεύουν λανθασμένα ότι έχουν κακή αναπνοή. Τα εκτιμώμενα ποσοστά κακοσμίας του στόματος ποικίλλουν από 6% έως 50% του πληθυσμού. Η ανησυχία για την κακή αναπνοή είναι ο τρίτος πιο συχνός λόγος που οι άνθρωποι αναζητούν οδοντιατρική φροντίδα, μετά την τερηδόνα και την ουλίτιδα. Πιστεύεται ότι γίνεται πιο κοινό καθώς οι άνθρωποι γερνούν. Η κακή αναπνοή θεωρείται κοινωνικό ταμπού και όσοι επηρεάζονται μπορεί να στιγματιστούν. 

    ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΤΙΚΑ

    Οι γαστρεντερικές διαταραχές, γενικά, δεν προκαλούν δυσοσμία του στόματος και, επομένως, η δυσάρεστη οσμή της αναπνοής δεν αντανακλά την κατάσταση του πεπτικού συστήματος ή τη λειτουργικότητα του εντέρου.

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ

    Η κακή αναπνοή είναι όταν πιστεύεται ότι υπάρχει μια αισθητά δυσάρεστη οσμή στην αναπνοή. Μπορεί να οδηγήσει σε άγχος. Σχετίζεται επίσης με κατάθλιψη και συμπτώματα ιδεοψυχαναγκαστικής διαταραχής.

    ΑΙΤΙΑ

    1. Εισπνεόμενα στοιχεία
    2. Καταπινόμενα στοιχεία 
    3. Ουλίτιδα 
    4. Περιοδοντίτιδα 
    5. Ζύμωση τροφών μέσα στο στόμα 
    6. Συστηματική νόσος (αμυγδαλίτιδα, πνευμονία, βρογχεκτασίες, πνευμονικό απόστημα)
    7. Ηπατική εγκεφαλοπάθεια
    8. Διαβητική οξέωση 
    9. Λοιμώδης νόσοι 
    10. Νεοπλαστική νόσος της αναπνευστικής οδού 
    11. Υποχονδρίαση 
    • Στόμα: Στο 90% περίπου των περιπτώσεων γνήσιας δυσοσμίας, η προέλευση της οσμής βρίσκεται στο ίδιο το στόμα. Αυτό είναι γνωστό ως ενδοστοματική δυσοσμία ή στοματική δυσοσμία. Οι πιο συνηθισμένες αιτίες είναι το βιοφίλμ που παράγει οσμή στο πίσω μέρος της γλώσσας ή σε άλλες περιοχές του στόματος λόγω κακής στοματικής υγιεινής. Αυτό το βιοφίλμ έχει ως αποτέλεσμα την παραγωγή υψηλών επιπέδων δυσάρεστων οσμών. Οι οσμές παράγονται κυρίως λόγω της διάσπασης των πρωτεϊνών σε μεμονωμένα αμινοξέα, ακολουθούμενη από την περαιτέρω διάσπαση ορισμένων αμινοξέων για την παραγωγή ανιχνεύσιμων δύσοσμων αερίων. Οι πτητικές ενώσεις θείου σχετίζονται με τα επίπεδα δυσοσμίας του στόματος και συνήθως μειώνονται μετά από επιτυχή θεραπεία. Άλλα μέρη του στόματος μπορεί επίσης να συμβάλλουν στη συνολική οσμή, αλλά δεν είναι τόσο συχνά όσο το πίσω μέρος της γλώσσας. Αυτές οι αιτίες είναι οι μεσοδόντιες και υποουλικές κόγχες, οι κακές οδοντιατρικές εργασίες, οι περιοχές παρακράτησης τροφής ανάμεσα στα δόντια, τα αποστήματα και οι ακάθαρτες οδοντοστοιχίες. Οι στοματικές βλάβες που προκαλούνται από ιογενείς λοιμώξεις όπως ο απλός έρπης και ο HPV μπορεί επίσης να συμβάλλουν στην κακοσμία του στόματος. Η ένταση της κακοσμίας μπορεί να διαφέρει κατά τη διάρκεια της ημέρας, λόγω της κατανάλωσης ορισμένων τροφών (όπως σκόρδο, κρεμμύδια, κρέας, ψάρι και τυρί), το κάπνισμα και η κατανάλωση αλκοόλ. Δεδομένου ότι το στόμα εκτίθεται σε λιγότερο οξυγόνο και είναι ανενεργό κατά τη διάρκεια της νύχτας, η οσμή είναι συνήθως χειρότερη κατά το ξύπνημα ("πρωινή αναπνοή"). Η κακοσμία του στόματος μπορεί να είναι παροδική, συχνά εξαφανίζεται μετά από φαγητό, ποτό, βούρτσισμα δοντιών, χρήση οδοντικού νήματος ή έκπλυση με εξειδικευμένο στοματικό διάλυμα. Η κακοσμία του στόματος μπορεί επίσης να είναι επίμονη (χρόνια κακοσμία), η οποία επηρεάζει περίπου το 25% του πληθυσμού σε διάφορους βαθμούς.
    • Γλώσσα: Φυσιολογική εμφάνιση της γλώσσας, με ορατή λευκή επικάλυψη και κανονική ακανόνιστη επιφάνεια στην οπίσθια ράχη. Η πιο κοινή εντόπιση για τη στοματική δυσοσμία του στόματος είναι η γλώσσα. Τα βακτήρια της γλώσσας παράγουν δύσοσμες ενώσεις και λιπαρά οξέα και ευθύνονται για το 80 έως 90% όλων των περιπτώσεων κακής αναπνοής που σχετίζονται με το στόμα. Μεγάλες ποσότητες φυσικών βακτηρίων βρίσκονται συχνά στο οπίσθιο ραχιαίο τμήμα της γλώσσας. Αυτό το τμήμα της γλώσσας είναι σχετικά στεγνό και ανεπαρκώς καθαρισμένο και η δομή της ράχης της γλώσσας παρέχει έναν ιδανικό βιότοπο για αναερόβια βακτήρια, τα οποία ευδοκιμούν κάτω από μια επίστρωση γλώσσας που σχηματίζεται συνεχώς από υπολείμματα τροφής, νεκρά επιθηλιακά κύτταρα, οπισθορινική έκκριση και υπερκείμενα βακτήρια, ζωντανά και νεκρά. Όταν αφεθεί στη γλώσσα, η αναερόβια αναπνοή τέτοιων βακτηρίων μπορεί να δώσει είτε τη σάπια μυρωδιά της ινδόλης, της σκατόλης, των πολυαμινών ή τη μυρωδιά του «σάπιου αυγού» πτητικών ενώσεων θείου, όπως υδρόθειο, μεθυλομερκαπτάνη, αλλυλομεθυλοσουλφίδιο και διμεθυλοσουλφίδιο. Η παρουσία βακτηρίων που παράγουν δυσοσμία του στόματος στο πίσω μέρος της γλώσσας δεν πρέπει να συγχέεται με την επικάλυψη της γλώσσας. Τα βακτήρια είναι αόρατα με γυμνό μάτι και οι βαθμοί λευκής επικάλυψης της γλώσσας είναι παρόντες στους περισσότερους ανθρώπους με και χωρίς δυσοσμία του στόματος. Μια ορατή λευκή επικάλυψη γλώσσας δεν ισοδυναμεί πάντα με το πίσω μέρος της γλώσσας ως προέλευση της δυσοσμία του στόματος, ωστόσο μια "λευκή γλώσσα" πιστεύεται ότι είναι σημάδι δυσοσμίας του στόματος. Στη στοματική ιατρική γενικά, μια λευκή γλώσσα θεωρείται σημάδι αρκετών ιατρικών καταστάσεων. Οι ασθενείς με περιοδοντική νόσο αποδείχθηκε έχουν εξαπλάσιο επιπολασμό επικάλυψης της γλώσσας σε σύγκριση με τα φυσιολογικά άτομα. Οι ασθενείς με δυσοσμία του στόματος έχουν, επίσης, σημαντικά υψηλότερα βακτηριακά φορτία σε αυτήν την περιοχή σε σύγκριση με άτομα χωρίς δυσοσμία του στόματος.
    • Ούλα: Οι ουλικές ρωγμές είναι οι μικρές αυλακώσεις μεταξύ των δοντιών και των ούλων φλεγμαίνουν όταν υπάρχει ουλίτιδα. Η διαφορά μεταξύ της ουλικής σχισμής και του περιοδοντικού θύλακα είναι ότι η πρώτη έχει βάθος <3 mm και η δεύτερη >3 mm. Οι περιοδοντικοί θύλακες συνήθως συνοδεύουν την περιοδοντική νόσο (ουλίτιδα). Υπάρχει κάποια διαμάχη σχετικά με τον ρόλο των περιοδοντικών παθήσεων στην πρόκληση κακοσμίας του στόματος. Ωστόσο, η προχωρημένη περιοδοντική νόσος είναι μια συχνή αιτία σοβαρής δυσοσμία του στόματος. Τα άτομα με μη ελεγχόμενο διαβήτη είναι πιο επιρρεπή να έχουν πολλαπλό ουλικά και περιοδοντικά αποστήματα. Τα ούλα τους είναι εμφανή με μεγάλες χαλαρώσεις, όπου παρατηρείται συσσώρευση πύου. Αυτή η λοίμωξη μπορεί να είναι μια πιθανή πηγή κακής αναπνοής. Η αφαίρεση της υποουλικής πέτρας (δηλαδή της πέτρας ή της σκληρής πλάκας) και του εύθρυπτου ιστού έχει αποδειχθεί ότι βελτιώνει σημαντικά την οσμή του στόματος. Αυτό επιτυγχάνεται με υποουλική απολέπιση και ριζικό τρόχισμα και χρήση αντιβιοτικού στοματικού διαλύματος. Τα βακτήρια που προκαλούν ουλίτιδα και περιοδοντική νόσο (περιοδοντοπαθογόνα) είναι πάντα αρνητικά κατά Gram και ικανά να παράγουν πτητικές ενώσεις θείου. Η μεθυλμερκαπτάνη συμβάλλει στη δυσοσμία του στόματος που προκαλείται από περιοδοντική νόσο και ουλίτιδα. Τα επίπεδα των πτητικών ενώσεων θείου στην αναπνοή έχει αποδειχθεί ότι συσχετίζονται θετικά με το βάθος του περιοδοντικού θύλακα, τον αριθμό των θυλάκων και το εάν οι θύλακες αιμορραγούν όταν εξετάζονται. Πράγματι, οι πτητικές ενώσεις θείου συμβάλλουν στη φλεγμονή και τη βλάβη των ιστών που είναι χαρακτηριστικό της περιοδοντικής νόσου. Ωστόσο, δεν έχουν όλοι οι ασθενείς με περιοδοντική νόσος δυσοσμία του στόματος και δεν έχουν όλοι οι ασθενείς με δυσοσμία του στόματος περιοδοντική νόσο. Αν και οι ασθενείς με περιοδοντική νόσο είναι πιο πιθανό να υποφέρουν από δυσοσμία του στόματος από το γενικό πληθυσμό, το σύμπτωμα της δυσοσμίας του στόματος αποδείχθηκε ότι σχετίζονται πιο έντονα με τον βαθμό επικάλυψης της γλώσσας παρά με τη σοβαρότητα της περιοδοντικής νόσου. Ένα άλλο πιθανό σύμπτωμα της περιοδοντικής νόσου είναι η κακή γεύση, η οποία δεν συνοδεύει απαραίτητα μια δυσοσμία που είναι ανιχνεύσιμη από άλλους.

    Άλλες λιγότερο συχνές αναφερόμενες αιτίες από το στόμα περιλαμβάνουν:

    • Βαθιές τερηδονικές βλάβες (οδοντική τερηδόνα) – που προκαλούν εντοπισμένη πρόσκρουση και στασιμότητα της τροφής
    • Πρόσφατες υποδοχές εξαγωγής δοντιών – ο θρόμβος αίματος παρέχει έναν ιδανικό βιότοπο για πολλαπλασιασμό βακτηρίων
    • Μεσοδοντική παραμονή τροφίμων – (το φαγητό πιέζεται προς τα κάτω ανάμεσα στα δόντια) – αυτό μπορεί να οφείλεται σε ελλείψεις δοντιών, σε κλίση, σε απόσταση μεταξύ τους ή σε συνωστισμό δοντιών ή σε κακώς τοποθετημένα οδοντικά σφραγίσματα. Τα υπολείμματα τροφών παγιδεύονται, υφίστανται αργή βακτηριακή σήψη και απελευθέρωση δύσοσμων πτητικών ενώσεων. Επίσης, προκαλείται μια τοπική περιοδοντική αντίδραση, που χαρακτηρίζεται από οδοντικό πόνο που ανακουφίζεται με τον καθαρισμό της περιοχής με μεσοδόντιο βουρτσάκι ή νήμα.
    • Οι ακρυλικές οδοντοστοιχίες (πλαστικά ψεύτικα δόντια) – οι ανεπαρκείς πρακτικές υγιεινής της οδοντοστοιχίας, όπως ο μη καθαρισμός και η αφαίρεση της πρόθεσης κάθε βράδυ, μπορεί να προκαλέσουν δυσοσμία από το ίδιο το πλαστικό ή από το στόμα καθώς η μικροχλωρίδα ανταποκρίνεται στο αλλοιωμένο περιβάλλον. Το πλαστικό είναι στην πραγματικότητα πορώδες και η επιφάνεια προσαρμογής είναι συνήθως ακανόνιστη, σμιλεμένη για να ταιριάζει στη στοματική ανατομία. Αυτοί οι παράγοντες προδιαθέτουν σε κατακράτηση βακτηρίων και ζυμομυκήτων, η οποία συνοδεύεται από μια τυπική μυρωδιά.
    • Στοματικές λοιμώξεις
    • Στοματικό έλκος
    • Νηστεία
    • Στρες/άγχος
    • Εμμηνορροϊκός κύκλος – στα μέσα του κύκλου και κατά τη διάρκεια της εμμήνου ρύσεως, υπάρχουν αυξημένες πτητικές ενώσεις θείου στην αναπνοή στις γυναίκες.
    • Κάπνισμα – Το κάπνισμα συνδέεται με την περιοδοντική νόσο, η οποία είναι η δεύτερη πιο κοινή αιτία δυσοσμίας του στόματος. Το κάπνισμα έχει επίσης πολλές άλλες αρνητικές επιπτώσεις στο στόμα, από αυξημένα ποσοστά οδοντικής τερηδόνας έως προκακοήθεις βλάβες και ακόμη και καρκίνο του στόματος.
    • Αλκοόλ
    • Τρόφιμα που περιέχουν θείο – π.χ. κρεμμύδι, σκόρδο, λάχανο, κουνουπίδι και ραπανάκι κ.ά. Τα τρόφιμα αυτά μπορεί να αφήσουν δύσοσμα υπολείμματα στο στόμα, τα οποία υπόκεινται σε βακτηριακή σήψη και απελευθέρωση πτητικών ενώσεων θείου. Ωστόσο, τα θειώδη τρόφιμα μπορεί επίσης να προκαλέσουν δυσοσμία του στόματος μέσω του μηχανισμού της δυσοσμίας του στόματος που μεταδίδεται από το αίμα.
    • Φάρμακα – συχνά τα φάρμακα μπορεί να προκαλέσουν ξηροστομία (ξηροστομία) που έχει ως αποτέλεσμα αυξημένη μικροβιακή ανάπτυξη στο στόμα.
    • Μύτη και ιγμόρεια - Ο αέρας που εξέρχεται από τα ρουθούνια έχει μια πικάντικη οσμή που διαφέρει από τη στοματική οσμή. Η μυρωδιά της μύτης μπορεί να οφείλεται σε λοιμώξεις των κόλπων ή σε ξένα σώματα. Η δυσοσμία του στόματος αναφέρεται συχνά ως σύμπτωμα της χρόνιας ρινοκολπίτιδας.
    • Αμυγδαλές - Οι αμυγδαλές είναι η πιο σημαντική αιτία δυσοσμίας του στόματος μετά το στόμα. Περίπου το 3% των περιπτώσεων δυσοσμίας του στόματος σχετίζονταν με τις αμυγδαλές. Οι παθήσεις των αμυγδαλών που μπορεί να σχετίζονται με δυσοσμία του στόματος περιλαμβάνουν τη χρόνια αμυγδαλίτιδα (το υλικό που μοιάζει με τυρί και μπορεί να εκκριθεί από την αμυγδαλική κρύπτη), την αμυγδαλολιθίαση (πέτρες αμυγδαλών) και σπανιότερα το περιαμυγδαλικό απόστημα, την ακτινομυκητίαση, τις μυκητιασικές λοιμώξεις, τις φλεγμονές, το μυοϊνοβλαστικό όγκο κ.ά.
    • Οισοφάγος - Ο κάτω οισοφαγικός σφιγκτήρας, που είναι η βαλβίδα μεταξύ του στομάχου και του οισοφάγου, μπορεί να μην κλείνει σωστά λόγω διαφραγματοκήλης επιτρέποντας στο οξύ να εισέλθει στον οισοφάγο και στα αέρια να διαφύγουν στο στόμα. Το εκκολπώματα του Zenker μπορεί επίσης να οδηγήσει σε δυσοσμία του στόματος λόγω αλλοίωσης της τροφής που κατακρατείται στον οισοφάγο.
    • Στομάχι - Το στομάχι θεωρείται από τους περισσότερους ερευνητές ως μια πολύ ασυνήθιστη πηγή κακής αναπνοής. Ο οισοφάγος είναι ένας κλειστός και συσπασμένος σωλήνας και η συνεχής ροή αερίων ή σάπιων ουσιών από το στομάχι υποδηλώνει ένα πρόβλημα υγείας, όπως η παλινδρόμηση η σοβαρή ώστε να ανασύρει το περιεχόμενο του στομάχου ή ένα συρίγγιο μεταξύ του στομάχου και του οισοφάγου, το οποίο θα έχει περισσότερες σοβαρές εκδηλώσεις εκτός από την άσχημη μυρωδιά. Στην περίπτωση του αλλυλμεθυλοσουλφιδίου (το υποπροϊόν της πέψης του σκόρδου), η οσμή δεν προέρχεται από το στομάχι, αφού δεν μεταβολίζεται εκεί.

    Bad Breath

    • Συστηματικά νοσήματα - Υπάρχουν μερικές συστηματικές (μη στοματικές) παθήσεις που μπορεί να προκαλέσουν δυσοσμία στην αναπνοή, αλλά αυτές είναι σπάνιες στον γενικό πληθυσμό. Τέτοιες είναι:
    1. Fetor hepaticus: παράδειγμα ενός σπάνιου τύπου κακοσμίας που προκαλείται από χρόνια ηπατική ανεπάρκεια.
    2. Λοιμώξεις του κατώτερου αναπνευστικού συστήματος (λοιμώξεις βρόγχων και πνευμόνων).
    3. Νεφρικές λοιμώξεις και νεφρική ανεπάρκεια.
    4. Καρκίνωμα.
    5. Τριμεθυλαμινουρία («σύνδρομο οσμής ψαριού»).
    6. Σακχαρώδης διαβήτης.
    7. Μεταβολικές καταστάσεις, π.χ. με αποτέλεσμα αυξημένο διμεθυλοσουλφίδιο του αίματος.

    Τα άτομα που πλήττονται από τις παραπάνω παθήσεις συχνά εμφανίζουν επιπρόσθετα, πιο διαγνωστικά συμπτώματα από ό,τι η κακοσμία από μόνη της.

    Παραληρηματική δυσοσμία του στόματος

    Το ένα τέταρτο των ανθρώπων που αναζητούν επαγγελματική συμβουλή για την κακοσμία του στόματος έχουν υπερβολική ανησυχία ότι έχουν κακοσμία, γνωστή ως δυσοσμία του στόματος, παραληρηματική δυσοσμία του στόματος ή ως εκδήλωση του συνδρόμου οσφρητικής αναφοράς. Είναι σίγουροι ότι έχουν κακοσμία, αν και πολλοί δεν έχουν ζητήσει από κανέναν αντικειμενική γνώμη. Η κακοσμία του στόματος μπορεί να επηρεάσει σοβαρά τη ζωή περίπου 0,5-1,0% του ενήλικου πληθυσμού.

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ

    Η αυτοαξιολόγηση της δυσοσμίας δεν είναι εύκολη λόγω των προκατειλημμένων αντιλήψεων για το πόσο κακή πιστεύουμε ότι θα έπρεπε να είναι. Μερικοί άνθρωποι υποθέτουν ότι έχουν κακή αναπνοή λόγω κακής γεύσης (μεταλλική, ξινή, κοπράνων κ.λπ.), ωστόσο η κακή γεύση θεωρείται κακός δείκτης. Οι ασθενείς συχνά κάνουν αυτοδιάγνωση ρωτώντας έναν στενό φίλο. Μια δημοφιλής μέθοδος για τον προσδιορισμό της κακής αναπνοής στο σπίτι είναι να γλείφετε το πίσω μέρος του καρπού, να αφήσετε το σάλιο να στεγνώσει για ένα ή δύο λεπτά και να μυρίσετε το αποτέλεσμα. Αυτό το τεστ οδηγεί σε υπερεκτίμηση. Ένας καλύτερος τρόπος είναι να ξύνετε ελαφρά το πίσω μέρος της γλώσσας με ένα πλαστικό κουτάλι μιας χρήσης και να μυρίζετε τα υπολείμματα ξήρανσης. Οι δοκιμές που χρησιμοποιούν μια χημική αντίδραση για τον έλεγχο της παρουσίας πολυαμινών και ενώσεων θείου στα επιχρίσματα γλώσσας είναι  διαθέσιμα. Δεδομένου ότι η οσμή της αναπνοής αλλάζει σε ένταση κατά τη διάρκεια της ημέρας ανάλογα με πολλούς παράγοντες, μπορεί να απαιτούνται πολλαπλές συνεδρίες δοκιμών.

    Τεστ κακοσμίας στόματος

    Εάν η κακοσμία του στόματος είναι επίμονη και όλοι οι  ιατρικοί και οδοντιατρικοί παράγοντες έχουν αποκλειστεί, απαιτείται εξειδικευμένος έλεγχος και θεραπεία. 

    • Halimeter: φορητή οθόνη θειούχων που χρησιμοποιείται για τον έλεγχο των επιπέδων εκπομπών θείου (συγκεκριμένα, υδρόθειο) στον αέρα του στόματος. Όταν χρησιμοποιείται σωστά, αυτή η συσκευή μπορεί να είναι πολύ αποτελεσματική στον προσδιορισμό των επιπέδων ορισμένων βακτηρίων που παράγουν θειώδη πτητικά αέρια. Ωστόσο, έχει μειονεκτήματα στις κλινικές εφαρμογές. Για παράδειγμα, άλλα κοινά σουλφίδια (όπως η μερκαπτάνη) δεν καταγράφονται τόσο εύκολα και μπορούν να παρουσιαστούν εσφαλμένα στα αποτελέσματα των δοκιμών. Ορισμένες τροφές όπως το σκόρδο και τα κρεμμύδια παράγουν θείο στην αναπνοή για έως και 48 ώρες και μπορεί να οδηγήσουν σε ψευδείς ενδείξεις. Το Halimeter είναι επίσης πολύ ευαίσθητο στο αλκοόλ, επομένως θα πρέπει να αποφεύγεται η κατανάλωση αλκοόλ ή η χρήση στοματικών πλύσεων που περιέχουν αλκοόλ για τουλάχιστον 12 ώρες πριν από την εξέταση. Αυτό το αναλογικό μηχάνημα χάνει την ευαισθησία του με την πάροδο του χρόνου και απαιτεί περιοδική επαναβαθμονόμηση για να παραμείνει ακριβές.
    • Αέρια χρωματογραφία: Αυτή η τεχνολογία έχει σχεδιαστεί για να μετράει ψηφιακά τα μοριακά επίπεδα των κύριων θειωδών πτητικών αερίων σε ένα δείγμα αέρα στο στόμα (όπως υδρόθειο, μεθυλμερκαπτάνη και διμεθυλοσουλφίδιο). Είναι ακριβές στη μέτρηση των συστατικών θείου της αναπνοής και παράγει οπτικά αποτελέσματα σε μορφή γραφήματος μέσω της διεπαφής υπολογιστή. Δοκιμή BANA: αυτή η δοκιμή στοχεύει στην εύρεση των επιπέδων του σάλιου ενός ενζύμου που υποδηλώνει την παρουσία ορισμένων βακτηρίων που σχετίζονται με τη δυσοσμία του στόματος.
    • Δοκιμή β-γαλακτοσιδάσης: Τα επίπεδα του σάλιου αυτού του ενζύμου συσχετίζονται με την κακοσμία του στόματος.

    Αν και τέτοια όργανα και εξετάσεις χρησιμοποιούνται ευρέως, η πιο σημαντική μέτρηση της κακοσμίας του στόματος (το χρυσό πρότυπο) είναι η πραγματική οσμή και η βαθμολόγηση του επιπέδου και του τύπου της οσμής που πραγματοποιούνται από εκπαιδευμένους ειδικούς ("οργανοληπτικές μετρήσεις"). Το επίπεδο της οσμής συνήθως αξιολογείται σε μια κλίμακα έντασης έξι σημείων.

    ΤΑΞΙΝΟΜΗΣΗ

    Η ταξινόμηση προϋποθέτει τρεις κύριες υποδιαιρέσεις του συμπτώματος της δυσοσμίας του στόματος, δηλαδή τη γνήσια δυσοσμία του στόματος, την ψευδοχαλίτωση και τη μη γνήσια δυσοσμία του στόματος. 

    • Γνήσια δυσοσμία του στόματος Α.
    • Φυσιολογική δυσοσμία του στόματος Β.
    • Παθολογική δυσοσμία του στόματος - (i) Στοματική - (ii) Εξωστοματική
    • Ψευδοχαλίτωση
    • Χαλιτοφοβία

    Αυτή η ταξινόμηση εστιάζει μόνο σε εκείνες τις περιπτώσεις όπου υπάρχει γνήσια δυσοσμία του στόματος

    • Ενδοστοματική δυσοσμία του στόματος
    • Εξωστοματική δυσοσμία του στόματος Α.
    • Δυσοσμία στόματος - (i) Συστηματικά νοσήματα - (ii) Μεταβολικά νοσήματα - (iii) Τρόφιμα - (iv) Φαρμακευτική αγωγή Β.
    • Μη αιματογενής δυσοσμία του στόματος - (i) Ανώτερη αναπνευστική οδός - (ii) Κατώτερη αναπνευστική οδός

    Η δυσοσμία του στόματος μπορεί να χωριστεί ανάλογα με τον χαρακτήρα της οσμής σε 3 ομάδες:

    • "Θείου ή κοπρανώδης" που προκαλείται από πτητικές ενώσεις θείου, κυρίως μεθυλομερκαπτάνη, υδρόθειο και διμεθυλοσουλφίδιο.
    • «Φρουτώδης» που προκαλείται από την κετόνη, που υπάρχει στον διαβήτη.
    • "Ούρων-όπως ή αμμωνιακή" που προκαλείται από την αμμωνία, τη διμεθυλαμίνη και την τριμεθυλαμίνη, που υπάρχουν στην τριμεθυλαμινουρία και την ουραιμία.

    Ταξινόμηση βάσει αιτιών:

    • Τύπος 0 (φυσιολογικός)
    • Τύπος 1 (από το στόμα)
    • Τύπος 2 (από τους αεραγωγούς)
    • Τύπος 3 (γαστροοισοφαγικός)
    • Τύπος 4 (αιματογενής)
    • Τύπος 5 (υποκειμενικός)

    Οποιοδήποτε σύμπτωμα δυσοσμίας του στόματος είναι δυνητικά το άθροισμα αυτών των τύπων σε οποιονδήποτε συνδυασμό, που επιτίθεται στη φυσιολογική οσμή που υπάρχει σε όλα τα υγιή άτομα.

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ

    • Θεραπεία κάθε ειδικού αιτίου που ανακαλύπτεται 
    • Βεβαιώστε (αν είναι δυνατόν) την καλοήθη φύση της διαταραχής

    Οι προσεγγίσεις για τη βελτίωση της κακοσμίας του στόματος μπορεί να περιλαμβάνουν φυσικά ή χημικά μέσα για τη μείωση των βακτηρίων στο στόμα, προϊόντα για την κάλυψη της δυσοσμίας ή χημικές ουσίες για την αλλαγή της οσμής. Πολλές διαφορετικές παρεμβάσεις έχουν προταθεί και δοκιμαστεί, όπως οδοντόκρεμες, στοματικά διαλύματα, λέιζερ, βούρτσισμα γλώσσας και στοματικές εκπλύσεις. Συνιστάται σε όσους κάνουν χρήση προϊόντων καπνού να σταματήσουν. Επίσης, απαιτούνται διατροφικές αλλαγές και το μάσημα τσίχλας.

    • Το βούρτσισμα των δοντιών μπορεί να βοηθήσει. Ακόμη απαιτείται καθαρισμός της γλώσσας. Το οδοντικό νήμα είναι κι αυτό χρήσιμο.
    • Στοματικά διαλύματα. Τα αντιβακτηριακά στοματικά διαλύματα μπορεί να βοηθήσουν. Τα στοματικά διαλύματα περιέχουν συχνά αντιβακτηριακούς παράγοντες, όπως χλωριούχο κετυλοπυριδίνιο, χλωρεξιδίνη, γλυκονικό ψευδάργυρο, χλωριούχο ψευδάργυρο, γαλακτικό ψευδάργυρο, υπεροξείδιο του υδρογόνου, διοξείδιο του χλωρίου, φθοριούχο αμίνη, φθοριούχο κασσίτερο, ινοσιτόλη, και αιθέρια έλαια. Η λιστερίνη είναι ένα από τα γνωστά στοματικά διαλύματα που αποτελείται από διαφορετικά αιθέρια έλαια.
    • Άλλα σκευάσματα που περιέχουν φυτικά προϊόντα και προβιοτικά χρησιμοποιούνται. Το χλωριούχο κετυλοπυριδίνιο και η χλωρεξιδίνη μπορούν να λεκιάσουν προσωρινά τα δόντια.
    • Εάν υπάρχει ασθένεια των ούλων και τερηδόνα, συνιστάται να αντιμετωπισθούν.
    • Εάν πιστεύεται ότι εξωστοματικές ασθένειες συμβάλλουν στο πρόβλημα απαιτείται η θεραπεία τους.
    • Η συμβουλευτική μπορεί να είναι χρήσιμη σε όσους πιστεύουν λανθασμένα ότι έχουν κακή αναπνοή.
    • Η κακοσμία του στόματος (σα ναφθαλίνη, κόπρανα, σάπια αυγά, να είναι γλυκιά, φρουτώδης ή σα ψαριού). Όλα τα είδη κακοσμίας του στόματος μπορεί να προκληθούν από μια υποκείμενη ασθένεια. Συνιστάται η θεραπεία αυτών των υποκείμενων ασθενειών.
    • Προτείνεται η καλή στοματική υγιεινή.

    Τα κατάλληλα προϊόντα για την κακοσμία στόματος

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα προϊόντα για την κακοσμία στόματος

    Fix Bad Breath on the Spot Step 17

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Τζίντζερ για δροσερή αναπνοή

    Μήπως έχετε πέτρες στις αμυγδαλές;

    Κακοσμία του στόματος

    Άνηθος

    Η περιοδοντίτιδα

    Οι καλύτερες βιταμίνες για την ουλίτιδα 

    Οι βιταμίνες για τα δόντια

    Γλιστρίδα και υγεία

    Φροντίδα δοντιών αναλόγως της ηλικίας των παιδιών

    Υγεία των δοντιών

    Υγεία των ούλων σε παχύσαρκα άτομα

    Προβιοτικά για καλή στοματική υγιεινή

    Τα μυστικά μιας οδοντόβουρτσας

    Στοματίτιδα

    Η περιοδοντίτιδα επηρεάζει την καρδιά

    Στοματικό διάλυμα για την στοματίτιδα

    Στοματική υγιεινή εγκύων

    Το καλύτερο φάρμακο για την ξηροστομία

    Στοματικό διάλυμα για την περιοδοντίτιδα

    Οστικά μοσχεύματα στις γνάθους

    Σε τι ηλικία πρέπει να γίνεται η ορθοδοντική θεραπεία

    Οδοντιατρική στην αρχαία Αίγυπτο

    Ουλοπλαστική

    Πώς η ουλίτιδα προκαλεί προβλήματα στη στύση

    Πώς θεραπεύει το μπλε χρώμα

    Η περιοδοντίτιδα έχει μεγάλη σχέση με την αθηροσκλήρωση

    Χιτοζάνη

    Εμφυτεύματα δοντιών

    Φωτοθεραπεία με χρώματα

    Γιατί ματώνουν τα ούλα;

    Το μινθέλαιο

    Δυσγευσία

    H βλεννογονίτιδα

    Λευκοπλακία στόματος

    Αν μυρίζει η αναπνοή σας

    Υγεία των ούλων σε παχύσαρκα άτομα

    Tι να κάνετε για το ροχαλητό

    www.emedi.gr

     

  • Χρήσιμες πληροφορίες για το πεπτικό έλκος Χρήσιμες πληροφορίες για το πεπτικό έλκος

    Πεπτικό έλκος

    Πεπτικό έλκος είναι χρόνιο έλκος σε κάποιο σημείο κατά μήκος του γαστρεντερικού σωλήνα.

    • Έλκος δωδεκαδακτύλου: ο πιο συνήθης τύπος. Τέσσερις φορές περισσότερο συνήθης από το γαστρικό έλκος. Περίπου όλα τα έλκη δωδεκαδακτύλου εντοπίζονται στο βολβό του δωδεκαδακτύλου. Πολλαπλά έλκη και έλκη που εντοπίζονται μακρυά από το βολβό, αυξάνουν την πιθανότητα του συνδρόμου Zollinger-Ellison. Η αιτιολογία του έλκους δωδεκαδακτύλου είναι πολυπαραγοντική, αλλά το γαστρικό οξύ και η γαστρίτιδα από Helicobacter pylori παρουσιάζονται περίπου σε όλους τους ασθενείς
    • Γαστρικό έλκος: πολύ λιγότερο σύνηθες από το έλκος δωδεκαδακτύλου. Συνηθέστερα εντοπίζεται κατά μήκος του ελάσσονος τόξου του άντρου κοντά στη γωνιαία εντομή και στην προπυλωρική περιοχή. Η αιτιολογία είναι πολυπαραγοντική. Το γαστρικό έλκος είναι 3-4 φορές συχνότερο από το έλκος δωδεκαδακτύλου σε ασθενείς που χρησιμοποιούν NSAID's
    • Οισοφαγικό έλκος: ένα πεπτικό έλκος στην περιφέρεια του οισοφάγου, μπορεί να είναι τμήμα της επιθηλιακής αλλαγής του Barrett λόγω χρόνιας παλινδρόμησης του γαστροδωδεκαδακτυλικού περιεχομένου
    • Έκτοπη εξέλκωση του γαστρικού βλεννογόνου: μπορεί να αναπτυχθεί σε ασθενείς με απόφυση του Meckel ή άλλες θέσεις έκτοπου γαστρικού βλεννογόνου

    Γενετική: Υψηλότερη επίπτωση σε φαινότυπους HLA-B12, B5, BW-35

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Γαστρεντερικό

    Επικρατέστερη ηλικία: 

    • Έλκος δωδεκαδακτύλου, 25-75 χρόνων (σπάνια πριν την ηλικία των 15 ετών)
    • Γαστρικό έλκος, κύρια ηλικία επίπτωσης 55-65 (σπάνια πριν την ηλικία των 40 ετών)

    Επικρατέστερο φύλο: 

    • Έλκος δωδεκαδακτύλου: Άνδρες > Γυναίκες (ελαφρά)
    • Γαστρικό έλκος: Άνδρες = Γυναίκες (γυναικεία επικράτηση μεταξύ των χρηστών ΜΣΑΦ)

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΠΕΠΤΙΚΟΥ ΕΛΚΟΥΣ

    Σε ενήλικες (Έλκος δωδεκαδακτύλου):

    • Νυγμώδες ή καυστικό επιγαστρικό άλγος 1-3 ώρες μετά τα γεύματα, που ανακουφίζεται με τροφή ή αντιόξινα (ή αντιεκκριτικούς παράγοντες)
    • Νυχτερινό άλγος προκαλεί αφύπνιση τις πρώτες πρωινές ώρες 
    • Επιγαστρικό άλγος σε 60-90%, συχνά αόριστη ανησυχία, κράμπες, επώδυνη πείνα (οξύς επώδυνος πόνος πείνας). Μη ειδικά δυσπεπτικά ενοχλήματα (ερυγές, φούσκωμα, κοιλιακή διάταση, δυσανεξία τροφής) εμφανίζονται σε 40-70%
    • Συμπτωματικές περίοδοι εμφανίζονται κατά ομάδες, διαρκούν λίγες εβδομάδες και ακολουθούνται από περιόδους ελεύθερες συμπτωμάτων για εβδομάδες ως μήνες. Κάποια εποχιακή εμφάνιση (Άνοιξη και Φθινόπωρο)
    • Πρώιμος κορεσμός, ανορεξία, απώλεια βάρους, παθολογική δοκιμασία φορτίσεως άλατος, παφλασμός κατά την πλήξη του επιγαστρίου, ναυτία, έμετος, υποδεικνύουν απόφραξη του πυλωρού
    • Αίσθημα πλήρωσης του στομάχου (υποδεικνύει νόσο από παλινδρόμηση)
    • Αιφνίδια έναρξη σοβαρού διάχυτου κοιλιακού άλγους μπορεί να υποδεικνύει διάτρηση
    • Ζάλη, λιποθυμία, αιματέμεση ή μέλαινα, υποδεικνύουν αιμορραγία

    Σε ενήλικες (Γαστρικό έλκος):

    • Σύμπλεγμα συμπτωμάτων παρόμοιο του έλκους δωδεκαδακτύλου
    • Έλκη σχετιζόμενα με ΜΣΑΦ είναι συχνά σιωπηρά 
    • Διάτρηση ή αιμορραγία μπορεί να είναι η αρχική παρουσία σε έλκη σχετιζόμενα με ΜΣΑΦ
    • Επιγαστρικό άλγος, που ακολουθεί ένα γεύμα, είναι μη συνηθισμένο εύρημα. Πρώιμος κορεσμός, ναυτία, έμετος, υποδηλώνουν απόφραξη της γαστρικής διόδου
    • Απώλεια βάρους μπορεί να συμβεί σε κακοήθη ή καλοήθη γαστρικά έλκη

    Σε παιδιά (Έλκος δωδεκαδακτύλου):

    • Θετικό οικογενειακό ιστορικό σε 50% των ασθενών με πρώιμη έναρξη έλκος δωδεκαδακτύλου (κάτω από 20 χρόνων)
    • Μπορεί να είναι υπεύθυνο για το σύνδρομο χρόνιου κοιλιακού άλγους σε μικρά παιδιά 
    • Συμπτώματα σε μεγαλύτερα παιδιά - ίδια όπως στους ενήλικες 
    • Η απόφραξη της γαστρικής διόδου από έλκος, πρέπει να διακρίνεται από τη συγγενή παιδική υπερτροφική στένωση πυλωρού (εμφανίζεται μέσα στον 1ο μήνα μετά τη γέννηση μαζί με ορατούς περισταλτισμούς και μια ψηλαφητή πυλωρική μάζα)

    ΑΙΤΙΑ ΠΕΠΤΙΚΟΥ ΕΛΚΟΥΣ

    • Η αιτιολογία του έλκους δωδεκαδακτύλου και γαστρικού έλκους είναι πολυπαραγοντική. Γαστρίτιδα από Helicobacter pylori υπάρχει σε 90% των ελκών δωδεκαδακτύλου και > 75% των γαστρικών ελκών
    • Ανισορροπία μεταξύ επιθετικών παραγόντων (π.χ. γαστρικό οξύ, πεψίνη, χολικά άλατα, παγκρεατικά ένζυμα) και αμυντικών παραγόντων, που διατηρούν την ακεραιότητα του βλεννογόνου (π.χ. βλέννη, δικαρβονικά, αιματική ροή, προσταγλανδίνες, παράγοντες ανάπτυξης, ανακύκλωση κυττάρων)
    • Το Helicobacter pylori φαίνεται να είναι ένας απαιτούμενος παράγων 
    • Ελκογενετικά φάρμακα (π.χ. ΜΣΑΦ)

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΠΕΠΤΙΚΟΥ ΕΛΚΟΥΣ

    • Έντονα σχετιζόμενοι: κάπνισμα (περισσότερο από 1/2 πακέτο/ημέρα), φάρμακα (π.χ. χρήση ΜΣΑΦ), οικογενειακό ιστορικό έλκους, σύνδρομο Zollinger Ellison (γαστρίνωμα)
    • Πιθανά σχετιζόμενοι: κορτικοστεροειδή (υψηλή δόση και/ή παρατεταμένη θεραπεία). Ομάδα αίματος 0. Φαινότυποι HLA-B12, B5, BW-35, άγχος, χαμηλό κοινωνικοοικονομικό επίπεδο, χειρωνακτική εργασία
    • Φτωχά ή μη σχετιζόμενοι: διαιτολόγιο με μπαχαρικά, οινόπνευμα, καφεΐνη, ακεταμινοφαίνη 

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΠΕΠΤΙΚΟΥ ΕΛΚΟΥΣ

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ 

    • Γαστροοισοφαγική παλινδρόμηση (με ή χωρίς οισοφαγίτιδα)
    • Μη ελκωτική δυσπεψία
    • Γαστρικό καρκίνωμα
    • Γαστρίτιδα σχετιζόμενη με Helicobacter pylori
    • Νόσος του Crohn (γαστροδωδεκαδακτυλική)
    • Παγκρεατίτιδα
    • Στηθάγχη
    • Σύνδρομο χολολιθίασης
    • Ατροφική γαστρίτιδα

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    • Αναιμία ασυνήθης σε απουσία αιμορραγίας. Μικροσκοπική (λανθάνουσα) αιμορραγία στα κόπρανα απαιτεί αξιολόγηση του κόλου, πριν αποφανθείτε ότι το τεστ είναι θετικό για έλκος μόνο (ειδικά σε ασθενείς άνω των 40 ετών)
    • Αυξημένη γαστρίνη ορού (για να αποκλειστεί το σύνδρομο Zollinger-Ellison)
    • Γαστρική ανάλυση (για να αποκλειστεί αχλωρυδρία, υπερέκκριση οξέος)
    • Δοκιμασία διέγερσης με σεκρετίνη 
    • Πεψινογόνο ορού

    ΠΑΘΟΛΟΓΟΑΝΑΤΟΜΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    • Helicobacter pylori
    • Κρατήρας έλκους συνήθως ΜΕ > 5 mm διάμετρο, απλώνεται σε όλο το πάχος του βλεννογόνου

    ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΗ

    • Η ενδοσκόπηση είναι πιο ακριβής από το βαριούχο γεύμα και την ακτινογραφία
    • Ακτινογραφικά στοιχεία του καλοήθους γαστρικού έλκους, περιλαμβάνουν έλκος που προβάλλει πάνω από τον αυλό, ακτινοσκιερή ζώνη (γραμμή Hampton), παράλληλα με τη βάση του έλκους, πτυχές με ακτινωτή διάταξη 

    ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΕΣ ΜΕΘΟΔΟΙ

    • Ενδοσκόπηση (ακρίβεια > 95%)
    • Βαριούχο γεύμα (ακρίβεια 70-90%)
    • Βιοψία βλεννογόνου, κυτταρολογική (αποκλείει την κακοήθεια σε > 99%)
    • Ερευνητική λαπαροτομία

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΠΕΠΤΙΚΟΥ ΕΛΚΟΥΣ

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ

    • Εμπειρική θεραπεία δικαιολογείται για νέους υγιείς ασθενείς με δυσπεψία, αλλιώς εκλεκτική διαγνωστική ενδοσκόπηση σε εξωνοσοκομειακό ασθενή ή βαριούχο γεύμα, για μη επιλεγμένες περιπτώσεις 
    • Επείγουσα ενδοσκόπηση και εισαγωγή στο νοσοκομείο σε υποψία αιμορραγίας από έλκος
    • Φροντίδα σε μονάδα εντατικής θεραπείας σε σοβαρή αιμορραγία
    • Χειρουργική βοήθεια για υποψία διάτρησης/απόφραξης, μη ελεγχόμενης αιμορραγίας 

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ

    • Μειώστε ή αποφύγετε το κάπνισμα
    • Μειώστε τη χρήση της αναπνοής ή των ΜΣΑΦ
    • Μειώστε το ψυχικό άγχος

    ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ

    Πλήρως δραστήριος σε μη επιλεγμένη νόσο, άσκηση όσο είναι ανεκτή μετά την αιμορραγία

    maxresdefault 1

    ΔΙΑΙΤΑ

    3 κανονικά γεύματα ημερησίως με αποφυγή των διαιτητικών ερεθιστικών παραγόντων, η επιτυχής θεραπεία συνήθως ξεπερνάει τις διαιτητικές παρασπονδίες 

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΠΕΠΤΙΚΟΥ ΕΛΚΟΥΣ

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ

    Οξύ Γαστρικό έλκος, Έλκος δωδεκαδακτύλου:

    Επούλωση παρόμοια με όλα τα φάρμακα, 75% σε 4 εβδομάδες, 95% σε 8 εβδομάδες 

    • Ανταγωνιστές των υποδοχέων 2 της ισταμίνης: σιμετιδίνη 400 mg 2 φορές την ημέρα ή 800 mg προ του ύπνου. Ρανιτιδίνη 150 mg 2 φορές την ημέρα ή 300 mg προ του ύπνου. Φαμοτιδίνη 20 mg 2 φορές την ημέρα ή 40 mg προ του ύπνου. Νιζατιδίνη 150 mg 2 φορές την ημέρα ή 300 mg προ του ύπνου. Αναμενόμενη επούλωση 65-85% σε 4 εβδομάδες και 90-95% σε 8 εβδομάδες
    • Sucralfate 1 gm 4 φορές την ημέρα ή 2 gm 2 φορές την ημέρα για 4-8 εβδομάδες. Δραστικότητα παρόμοια με των Η2 αναστολέων 
    • Αναστολείς της αντλίας πρωτονίων, π.χ. ομεπραζόλη 20 mg ημερησίως 
    • Αντιόξινα π.χ. υδροξείδιο του μαγνησίου, υδροξείδιο του αργιλίου 1-3 ώρες μετά τα γεύματα (4-7 δόσεις ημερήσια)

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    Αντενδείξεις: Η2 αναστολείς ή ομεπραζόλη - γνωστή υπερευαισθησία στο φάρμακοψή σε άλλο μέλος της ίδιας τάξης φαρμάκων 

    Προφυλάξεις: 

    • Νεφρική ανεπάρκεια (GFR < 30 cc/min): μειώστε τη δόση των Η2 αναστολέων κατά 50%. Αποφύγετε τα αντιόξινα που περιέχουν μαγνήσιο 
    • Συμπτωματική ανταπόκριση στη θεραπεία δεν αποκλείει την κακοήθεια 
    • Ομεπραζόλη - θεραπεία βραχείας διάρκειας μόνο
    • Δώστε Sucralfate μακρυά από τα γεύματα για να αποφύγετε τη σύνδεση με τις πρωτεΐνες της τροφής 
    • Η αντοχή των βακτηριδίων με μετρονιδαζόλη και κλαριθρομυκίνη αυξάνει 
    • Παρενέργειες που σχετίζονται με αντιβιοτικά 
    1. Διάρροια (10%) - αλλαγή αμοξικιλλίνης με τετρακυκλίνη
    2. Ναυτία/εμετός (20%) - αποφυγή αλκοόλ με μετρονιδαζόλη 
    3. Εξάνθημα (5%) - σταματήστε αντιμικροβιακή θεραπεία
    4. Ψευδομεμβρανώδης κολίτιδα (1%) - θεραπεύσατε με βανκομυκίνη
    5. Αναφυλαξία, σύνδρομο Stevens-Johnson (σπάνιο)

    Σημαντικές πιθανές αλληλεπιδράσεις:

    • Η σιμετιδίνη αλληλεπιδρά με πολλά φάρμακα (π.χ. θεοφυλλίνη, βαρφαρίνη, φαινυτοΐνη, λιδοκαΐνη) μέσω αναστολής των ισοενζύμων του κυτοχρώματος Ρ-450, οδηγώντας σε μειωμένη κάθαρση φαρμάκων. Αποφύγετε τη σιμετιδίνη μαζί με αλληλεπιδρώντα φάρμακα
    • Η ρανιτιδίνηκαι φαμοτιδίνη έχουν σπάνια σχετιστεί με αυξημένα επίπεδα θεοφυλλίνης 
    • Η νιζατιδίνη δεν έχει σχετισθεί με αλληλεπιδράσεις φαρμάκων 
    • Η ομεπραζόλη μπορεί να παρατείνει την απομάκρυνση της διαζεπάμης, βαρφαρίνης και φαινυτοΐνης 
    • Το Sucralfate μπορεί να μειώσει την απορρόφηση της τετρακυκλίνης, νορφλοξασίνης, κιπροφλοξασίνης και θεοφυλλίνης οδηγώντας σε επίπεδα χαμηλότερα των θεραπευτικών στο αίμα

    ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΑ ΦΑΡΜΑΚΑ

    Εκρίζωση του Helicobacter pylori:

    • Μία ομάδα των Εθνικών Ινστιτούτων Υγείας συνέστησε την εκρίζωση του Helicobacter pylori σε όλα τα έλκη δωδεκαδακτύλου ή/και Γαστρικά έλκη όπου το Helicobacter pylori ευρίσκεται, επί πλέον της θεραπείας οξείας φάσης. Όμως θεραπείες με χρήση μόνο ενός αντιβιοτικού αποθαρρύνονται πλήρως 
    • Κλασσική "τριπλή θεραπεία" - Pepto-Bismol 600 mg 4 φορές την ημέρα και τετρακυκλίνη 500 mg, 3 φορές την ημέρα και μετρονιδαζόλη 250 mg, 3 φορές την ημέρα για 2 εβδομάδες (η αμοξυκιλλίνη 50 mg 4 φορές την ημερησίως μπορεί να αντικαταστήσει την τετρακυκλίνη)

    Θεραπεία ελκών αρνητικών για Helicobacter pylori:

    • Αποκλείστε σύνδρομο Zollinger-Elisson, νόσο Crohn της γαστροδωδεκαδακτυλικής περιοχής, έλκη σχετιζόμενα με χρήση ΜΣΑΦ
    • Μη επουλούμενα, ανθεκτικά έλκη: υψηλότερες δόσεις Η2 αναστολέων ή αναστολέων της αντλίας πρωτονίων

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    • Εκρίζωση Helicobacter pylori: Αναμένεται στο 80-90%
    1. Επιβεβαιώστε την εκρίζωση με βιοψία και δοκιμασία ουρεάσης ή ουρολογική εξέταση ή δοκιμασία αναπνοής ουρίας 
    2. Αποτυχία θεραπείας σημαίνει ότι πρέπει να χορηγήσετε ένα άλλο αντιβιοτικό
    • Οξύ έλκος δωδεκαδακτύλου - παρακολουθείστε την κλινική απόκριση. Δεν υπάρχει ανάγκη επανάληψης της ενδοσκόπησης ή της ακτινολογικής εξέτασης για να τεκμηριωθεί η επούλωση, εκτός αν υποψιάζεστε υποτροπή ή επιπλοκή
    • Οξύ γαστρικό έλκος - συνιστάται τεκμηρίωση της πλήρους επούλωσης (ενδοσκόπηση μετά 6-12 εβδομάδες επιτρέπει την κυτταρολογία και βιοψία του φτωχά η μη επουλωμένου έλκους)

    ΠΡΟΛΗΨΗ/ΑΠΟΦΥΓΗ

    • Η εκρίζωση του Helicobacter pylori συσχετίζεται με < 10% υποτροπή έλκους στον πρώτο χρόνο με κάθε θεραπεία 
    • Θεραπεία συντηρήσεως (π.χ. Η2 αναστολείς στο 1/2 της δόσης για οξεία επούλωση, προ του ύπνου) καταστέλλει την υποτροπή έλκους επ'αόριστον ενώ η θεραπεία συνεχίζεται - εν τούτοις, υποτροπές εμφανίζονται στους περισσότερους ασθενείς που διακόπτουν θεραπεία και είναι θετική για Helicobacter pylori
    • Αιμορραγούντα έλκη απαιτούν συνεχή χρήση θεραπείας συντηρήσεως (π.χ. ρανιτιδίνη 150-300 mg προ του ύπνου) ακόμη και μετά την εκρίζωση του Helicobacter pylori
    • Έλκη που σχετίζονται με χρήση ΜΣΑΦ ελέγχονται καλύτερα με αποφυγή σαλικυλικών και ΜΣΑΦ. Αν τα ΜΣΑΦ πρέπει να λαμβάνονται, είναι ανγκαία η ταυτόχρονη χορήγηση μισοπροσόλης, ενός Η2 αναστολέα ή ομεπραζόλης

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ

    • Η αιμορραγία εμφανίζεται σε περίπου 25% των περιπτώσεων (αρχική εμφάνιση σε 10%)
    • Διάτρηση, παρουσιάζεται σε < 5% και συνήθως σχετίζεται με χρηση ΜΣΑΦ
    • Απόφραξη της γαστρικής διόδου συμβαίνει σε περίπου 5% των ασθενών με δωδεκαδακτυλικό έλκος ή έλκος του πυλωρικού καναλιού. Οι άνδρες κυριαρχούν

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ 

    • Επιτυχής εκρίζωση του Helicobacter pylori σχετίζεται με πολύ χαμηλά επίπεδα υποτροπής 
    • Ρυθμοί επαναμολύνσεως < 1% συνήθως με χρήση ΜΣΑΦ
    • Ο κίνδυνος αιμορραγίας μετά, θεραπεία μόνο για Helicobacter pylori παραμένει ασαφής
    • Έλκη από ΜΣΑΦ εμφανίζονται ανεξαρτήτως από τη λοίμωξη με Helicobacter pylori
    • Ανθεκτικότητα σπάνια

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    • Σύνδρομο Zollinger-Elisson (γαστρίνωμα)
    • Συστηματική μαστοκυττάρωση 
    • Σύνδρομο πολλαπλής νεοπλασίας ενδοκρινών αδένων (τύποις Ι)
    • ΧΑΠ, χρόνια νεφρική ανεπάρκεια, κίρρωση, υπερπαραθυρεοειδισμός, καρκινοειδές σύνδρομο, γνήσια πολυερυθραιμία, βασεόφιλη λευχαιμία, όψιμη δερματική πορφυρία

    ΗΛΙΚΙΑΚΑ ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Παιδιατρικό: 

    • Μη σύνηθες πριν την εφηβεία 
    • Αιμορραγία και διάτρηση μπορεί να είναι περισσότερο συνήθεις απ' ότι στους ενήλικες 

    Γηριατρικό: Έλκη συνήθως σιωπηρά ειδικά αυτά που σχετίζονται με ΜΣΑΦ. Η οξεία αιμορραγία ή διάτρηση είναι συχνά σημεία επίκλησης 

    ΚΥΗΣΗ

    • Ασύνηθες κατά τη διάρκεια της κύησης 
    • Η ασφάλεια των Η2 αναστολέων δεν έχει καθοριστεί στις πρώτες 16 εβδομάδες, αλλά θεωρούνται αρκετά ασφαλείς αργότερα. Το Sucralfate και τα αντιόξινα είναι σχετικά μη συστηματικά και προτιμούνται σαν αρχική θεραπεία 

    Τα καλύτερα συμπληρώματα διατροφής για το στομάχι

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα καλύτερα συμπληρώματα διατροφής για το στομάχι

    Depiction of a patient suffering from peptic ulcers

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Χρήσιμες πληροφορίες για το σύνδρομο Zollinger-Ellison

    Σύνδρομο γάλακτος αλκάλεως

    Οξεία περιτονίτιδα

    Παγκρεατίτιδα

    Σύνδρομο Dumping

    Γαστροοισοφαγική παλινδρόμηση

    Λειτουργική δυσπεψία

    Σύνδρομο Mallory-Weiss

    Σταματήστε να παίρνετε φάρμακα για το στομάχι

    Μήπως έχετε πρόβλημα με το στομάχι σας;

    Σταματήστε να παίρνετε φάρμακα για την καταστολή των οξέων του στομάχου

    Ενδογενής παράγοντας

    Η γέλη πυριτίου στις γαστρεντερικές παθήσεις

    Που κάνει καλό ο χυμός αλόης

    Όταν έχετε λειτουργική δυσπεψία

    Γαστρίτιδα

    Πεπτικό έλκος

    Το μαστιχόδενδρο

    Υγρά πεπτίδια

    Καρκίνος Στομάχου

    Το ορθομοριακό νερό είναι το καλύτερο νερό

    Ο κίνδυνος ασθενειών ανάλογα με την ομάδα αίματος

    Η γλυκόριζα

    Βάλσαμο

    Ομοτοξικολογία

    Μήπως έχετε πολλά αέρια;

    Οι λοιμώξεις που προκαλούν καρκίνο

    Ελικοβακτηρίδιο του πυλωρού

    Μήπως έχετε πολλά ρεψίματα;

    Να πίνετε πολύ νερό

    Χρήσιμες ιατρικές συνταγές με μπανάνα

    Τα προβιοτικά προστατεύουν από τον καρκίνο

    Χρήσιμες πληροφορίες για το βάριο

    Ιατρικές συνταγές με ψύλλιο

    Χρήσιμες ιατρικές συνταγές με μαϊντανό

    Ιατρικές συνταγές με τη μαγειρική σόδα

    Συμπληρώματα διατροφής για τις παθήσεις του πεπτικού

    Το ελληνικό φαρμακείο της φύσης σας προσφέρει μια υπερτροφή

    Ιατρικές συνταγές με αλόη

    Οι βιταμίνες για τα έλκη

    Μάθετε όλα τα μυστικά του σκόρδου

    Τι είναι τα προβιοτικά

    Καταστάσεις που δεν απαιτούν χειρουργείο

    Διατροφή για το έλκος

    Οι λοιμώξεις που προκαλούν καρκίνο

    Δίαιτα για το πεπτικό έλκος

    Ψυχολογικοί παράγοντες που επηρεάζουν ιατρικές καταστάσεις

    α2- μακροσφαιρίνη

    Μήπως έχετε πολλά αέρια;

    www.emedi.gr

     

     

  • Ποιοι πρέπει να παίρνουν πολυβιταμίνες Ποιοι πρέπει να παίρνουν πολυβιταμίνες

    Πότε είναι απαραίτητες οι πολυβιταμίνες για την υγεία μας

     

    Πολλοί από εμάς δεν ακολουθούν μια υγιεινή διατροφή.

    Πολλοί μάλιστα δεν έχουν τη δυνατότητα να τρώνε βιολογικά φρούτα και λαχανικά, ούτε να τα κόψουν από τον κήπο τους.

    Οι περισσότεροι καταναλώνουν κρέας μη βιολογικό, ενώ τα ψάρια οπου υπάρχουν στα supermarkets είναι ιχθυοτροφείου κι όχι ψάρια ελεύθερης αλιείας.

    Η καθημερινή λήψη πολυβιταμινών είναι απαραίτητη για όσους δεν ακολουθούν υγιεινή διατροφή.

    multivitamin 2

    Τα οφέλη από τις πολυβιταμίνες στην υγεία μας

    -Πρόληψη και θεραπεία καρκίνου

    Η λήψη πολυβιταμινών σχετίζεται με τουλάχιστον 30% χαμηλότερο κίνδυνο για καρκίνο.. Οι πολυβιταμίνες μειώνουν τη φλεγμονή στο σώμα. Η χρόνια φλεγμονή είναι γνωστό ότι σχετίζεται με τον καρκίνο.

    -Διατήρηση της υγείας του καρδιοαγγειακού συστήματος

    Η λήψη πολυβιταμινών σχετίζεται με μειωμένο κίνδυνο καρδιακών προσβολών.

    Οι πολυβιταμίνες προάγουν την καρδιοαγγειακή υγεία και προστατεύουν από έμφραγμα και εγκεφαλικό.

    Οι πολυβιταμίνες μειώνουν τη CRP που είναι δείκτης φλεγμονής, μειώνουν έτσι τον κίνδυνο αθηροσκλήρωσης, μειώνουν το ινωδογόνο και την πηκτικότητα του αίματος, μειώνουν την κακή χοληστερόλη ή LDL και τα τριγλυκερίδια κι αυξάνουν την καλή χοληστερόλη ή HDL.

    Οι πολυβιταμίνες υποστηρίζουν την καλή λειτουργία της καρδιάς.

    -Βελτιώνουν τη μνήμη και την διάθεση

    Οι πουβιταμίνες βελτιώνουν τη μνήμη σε ηλικιωμένους ασθενείς.

    Οι πολυβιταμίνες, επίσης, επηρεάζουν θετικά τη διάθεση.

    Οι πολυβιταμίνες ανακουφίζουν από τα συμπτώματα άγχους και κατάθλιψης.

    Οι πολυβιταμίνες ενισχύουν τη μνήμη, τις εγκεφαλικές λειτουργίες και το νευρικό σύστημα.

    -Δίνουν ενέργεια, ζωτικότητα και μειώνουν την κούραση

    -Βελτιώνουν τη λειτουργία του ανοσοποιητικού συστήματος

    -Συμβάλλουν στη φυσιολογική λειτουργία των οστών, των αιμοφόρων αγγείων, των ματιών, του δέρματος, των μαλλιών, των νυχιών και της γονιμότητας

    -Έχουν αντιοξειδωτική δράση

    multivitamin 4

    Σίγουρα υπάρχουν ασθένειες που προκαλούνται από την έλλειψη συγκεκριμένων θρεπτικών συστατικών στη διατροφή.

    Τα κλασικά παραδείγματα περιλαμβάνουν το σκορβούτο (από έλλειψη βιταμίνης C), το beri-beri (έλλειψη βιταμίνης Β1), η πελλάγρα ή πελάγρα (έλλειψη βιταμίνης Β3) και η ραχίτιδα (έλλειψη βιταμίνης D).

    Οι πολυβιταμίνες, επίσης, είναι απαραίτητες σε ορισμένες περιπτώσεις, όπως ανεπάρκεια που προκαλείται από μακροχρόνια κακή διατροφή ή δυσαπορρόφηση που προκαλείται από το πεπτικό σύστημα του σώματος που δεν λειτουργεί σωστά.

    Ποιος μπορεί να κινδυνεύει από ανεπάρκεια θρεπτικών συστατικών;

    Μια υγιεινή διατροφή που περιλαμβάνει άφθονα φρούτα, λαχανικά, δημητριακά ολικής αλέσεως, καλές πηγές πρωτεϊνών και υγιή λίπη παρέχει τα περισσότερα από τα θρεπτικά συστατικά που απαιτούνται για την καλή υγεία.

    Αλλά δεν καταφέρνουν όλοι να ακολουθούν μια υγιεινή διατροφή.

    multivitamin 5

    Ορισμένες ομάδες διατρέχουν μεγαλύτερο κίνδυνο για ανεπάρκεια θρεπτικών συστατικών:

    -Ηλικιωμένοι

    Οι ηλικιωμένοι διατρέχουν κίνδυνο για κακή πρόσληψη τροφής για διάφορους λόγους: δυσκολία στο μάσημα και την κατάποση τροφίμων, αλλαγές στη γεύση που προκαλούνται από τα χημικά φάρμακα ή απομόνωση και μοναξιά που μπορεί να μειώσει την όρεξη. Έχουν, επίσης, πρόβλημα στην απορρόφηση της βιταμίνης Β12 από τα τρόφιμα. Η Εθνική Ακαδημία Ιατρικής,  συνιστά στα άτομα άνω των 50 ετών να τρώνε τρόφιμα εμπλουτισμένα με βιταμίνη Β12 ή να λαμβάνουν, καλύτερα, συμπληρώματα διατροφής βιταμίνης Β12, λόγω της καλύτερης απορρόφησης. 

    -Εγκυμοσύνη

    Η λήψη αρκετού φυλλικού οξέος, της βιταμίνης Β9, που είναι μέλος των βιταμινών του συμπλέγματος Β, είναι ιδιαίτερα σημαντική για τις γυναίκες που είναι έγκυες, καθώς το επαρκές φυλλικό οξύ μπορεί να βοηθήσει στη μείωση του κινδύνου απόκτησης μωρού με προβλήματα στη σπονδυλική στήλη ή στον εγκέφαλο. Για να είναι αποτελεσματικό το φυλλικό οξύ, πρέπει να λαμβάνεται τις πρώτες εβδομάδες της σύλληψης, συχνά πριν μια γυναίκα καταλάβει ότι είναι έγκυος. Τα Κέντρα Ελέγχου και Πρόληψης Νοσημάτων συνιστούν σε όλες τις γυναίκες σε αναπαραγωγική ηλικία (ηλικίας 15 έως 45 ετών) να καταναλώνουν 600 μικρογραμμάρια ημερησίως φυλλικού οξέος. Αυτή η ποσότητα και άλλα σημαντικά θρεπτικά συστατικά για την εγκυμοσύνη - σίδηρος, ασβέστιο, βιταμίνη D και DHA - υπάρχουν στις πολυβιταμίνες.

    -Συνθήκες δυσαπορρόφησης

    Οποιαδήποτε κατάσταση που παρεμβαίνει στη φυσιολογική πέψη μπορεί να αυξήσει τον κίνδυνο κακής απορρόφησης ενός ή περισσότερων θρεπτικών συστατικών.

    Παραδείγματα:

    Ασθένειες όπως η κοιλιοκάκη, η ελκώδης κολίτιδα ή η κυστική ίνωση.

    Χειρουργικές επεμβάσεις που αφαιρούν τμήματα πεπτικών οργάνων, όπως, η γαστρική παράκαμψη για απώλεια βάρους ή χειρουργική διαδικασία Whipple που περιλαμβάνει πολλά πεπτικά όργανα.

    Ασθένειες που προκαλούν υπερβολικό έμετο ή διάρροια μπορούν να εμποδίσουν την απορρόφηση θρεπτικών συστατικών.

    Ο αλκοολισμός μπορεί να αποτρέψει την απορρόφηση θρεπτικών συστατικών, συμπεριλαμβανομένων αρκετών βιταμινών του συμπλέγματος Β και της βιταμίνης C.

    Πολλά φάρμακα. Ορισμένα διουρητικά που συνήθως συνταγογραφούνται για τη μείωση της αρτηριακής πίεσης μπορούν να εξαντλήσουν τα αποθέματα μαγνησίου, καλίου και ασβεστίου στο σώμα. Οι αναστολείς της αντλίας πρωτονίων που συνταγογραφούνται για την παλινδρόμηση οξέος και τις καούρες μπορούν να αποτρέψουν την απορρόφηση της βιταμίνης Β12 και του ασβεστίου και μαγνησίου. Η λεβοντόπα και η καρβιντόπα που συνταγογραφούνται για τη νόσο του Πάρκινσον μπορούν να μειώσουν την απορρόφηση των βιταμινών του συμπλέγματος Β, συμπεριλαμβανομένου του φυλλικού οξέος, της βιταμίνης  Β6 και της βιταμίνης Β12.

    Ο καλύτερος τρόπος για να πάρετε αρκετή βιταμίνη D είναι η λήψη συμπληρώματος επειδή είναι δύσκολο να τη λάβετε μέσω τροφής. Αν και ορισμένα τρόφιμα είναι εμπλουτισμένα με βιταμίνη D, λίγα τρόφιμα την περιέχουν φυσικά. Τα συμπληρώματα βιταμίνης D διατίθενται σε δύο μορφές: βιταμίνη D2 («εργοκαλσιφερόλη» ή προβιταμίνη D) και βιταμίνη D3 («χοληκαλσιφερόλη»). Και οι δύο είναι φυσικές μορφές που παράγονται παρουσία των υπεριωδών ακτίνων του ήλιου-Β (UVB), αλλά η D2 παράγεται σε φυτά και μύκητες και η D3 σε ζώα, συμπεριλαμβανομένων των ανθρώπων. Η παραγωγή βιταμίνης D στο δέρμα είναι η κύρια φυσική πηγή βιταμίνης D, αλλά πολλοί άνθρωποι έχουν ανεπαρκή επίπεδα επειδή ζουν σε μέρη όπου το φως του ήλιου είναι περιορισμένο το χειμώνα ή επειδή έχουν περιορισμένη έκθεση στον ήλιο. Επίσης, τα άτομα με πιο σκούρο δέρμα τείνουν να έχουν χαμηλότερα επίπεδα βιταμίνης D στο αίμα επειδή η χρωστική ουσία (μελανίνη) δρα σαν σκιά, μειώνοντας την παραγωγή βιταμίνης D.

    Ποια πολυβιταμίνη πρέπει να επιλέξετε;

    Οι πολυβιταμίνες διατίθενται σε διάφορες μορφές (δισκία, κάψουλες, υγρά, σκόνες) και συσκευάζονται ως συγκεκριμένος συνδυασμός θρεπτικών συστατικών (σύμπλεγμα βιταμινών Β, ασβέστιο με βιταμίνη D κ.ά). Διαλέξτε την καλύτερη και πιο φυσική.

    Λόγοι για τη χρήση πολυβιταμινών:

    Τρώω περιορισμένη τροφή ή η όρεξή μου είναι μειωμένη, ώστε να τρώω λιγότερο από το συνηθισμένο.

    Ακολουθώ περιορισμένη δίαιτα για περισσότερο από μία εβδομάδα (χειρουργική επέμβαση ή δίαιτα με στόχο την απώλεια βάρους).

    Έχω μια κατάσταση που μειώνει την ικανότητα του σώματός μου να απορροφά θρεπτικά συστατικά (κοιλιοκάκη, ελκώδης κολίτιδα) ή έχω υποβληθεί σε χειρουργική επέμβαση που παρεμβαίνει στη φυσιολογική απορρόφηση των θρεπτικών συστατικών (γαστρική παράκαμψη, Whipple).

    Έχω προσωρινά αυξημένες ανάγκες σε θρεπτικά συστατικά (έγκυος).

    Είμαι πολύ απασχολημένος και δεν μπορώ να κάνω μια ισορροπημένη διατροφή κάθε μέρα.

    Τρώω καλά αλλά νιώθω κουρασμένος όλη την ώρα.

    Τρώω μια αρκετά καλή διατροφή, αλλά θέλω να βελτιώσω την υγεία μου όσο το δυνατόν περισσότερο.

    Έχω οστεοπόρωση και χρειάζομαι περισσότερο ασβέστιο, ή έχω αναιμία από έλλειψη σιδήρου και χρειάζομαι περισσότερο σίδηρο.

    Οι πολυβιταμίνες μπορούν να διαδραματίσουν σημαντικό ρόλο όταν οι διατροφικές απαιτήσεις δεν ικανοποιούνται μόνο μέσω της διατροφής.

    Πολυβιταμίνες για την υγεία σας

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε πολυβιταμίνες για τη διατήρηση της υγείας σας

    multivitamin 3

    Διαβάστε, επίσης,

    Φυσικές βιταμίνες

    Οι κατάλληλες βιταμίνες για την υγεία σας

    Καθυστερήστε τα γηρατειά

    Βιγκανισμός

    Οι ουσίες που λαμβάνουμε από τις τροφές

    Αυξήστε το προσδόκιμο επιβίωσής σας

    Διατηρήστε τα ωάρια σας υγιή

    Είναι απαραίτητες οι πολυβιταμίνες;

    Τα συμπληρώματα διατροφής βελτιώνουν την ποιότητα ζωής σας

    Πώς θα καταλάβετε ότι έχετε έλλειψη βιταμινών;

    Ομάδες πληθυσμού που πρέπει να παίρνουν συμπληρώματα διατροφής

    Βιταμίνες για γυναίκες

    Τι μπορεί να πάθετε από την έλλειψη βιταμινών

    Ξεκινήστε να παίρνετε συμπληρώματα διατροφής

    Πολυβιταμίνες για αντιγήρανση

    Είναι απαραίτητες οι βιταμίνες στο αδυνάτισμα;

    www.emedi.gr