Κυριακή, 15 Σεπτεμβρίου 2013 22:46

Σύνδρομο Zollinger-Ellison

Γράφτηκε από την
Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(3 ψήφοι)

Είναι καρκίνος του παγκρέατος

Γράφει η 

Δρ Σάββη Μάλλιου Κριαρά

Ειδικός Παθολόγος-Ογκολόγος, MD, PhD

Το Σύνδρομο Zollinger-Ellison, ICD-10 E16.4, προκαλείται από έναν ή πολλαπλούς όγκους που προέρχονται από τα μη βήτα κύτταρα των  νησιδίων του παγκρέατος, που εκκρίνουν γαστρίνη.

Η γαστρίνη διεγείρει τα τοιχωματικά κύτταρα  που εκκρίνουν οξύ στο στομάχι με επακόλουθη εξέλκωση του γαστρεντερικού βλεννογόνου.

Το ZES μπορεί να είναι σποραδικό ή να είναι μέρος ενός  αυτοσωματικού οικογενειακού συνδρόμου  που ονομάζεται πολλαπλή ενδοκρινή νεοπλασία τύπου 1 (ΜΕΝ 1).

Ο πρωτογενής όγκος βρίσκεται συνήθως στο πάγκρεας, το δωδεκαδάκτυλο ή τους κοιλιακούς λεμφαδένες, αλλά έκτοπες περιοχές έχουν, επίσης, περιγραφεί και σε καρδιά, ωοθήκες χοληδόχο κύστη,  ήπαρ και νεφρούς.

Η πλειοψηφία, πάντως, εντοπίζεται στο δωδεκαδάκτυλο και έπειτα στο πάγκρεας.

Τα 12λικά γαστρινώματα έχουν μια πιθανότητα 40-70% να κάνουν μετάσταση στους επιχώριους λεμφαδένες και 5% στο ήπαρ.

Τα παγκρεατικά γαστρινώματα, κυρίως, κάνουν μετάσταση στο ήπαρ.

Οι περισσότερες διαγνώσεις γίνονται μεταξύ 20 και 50 χρόνων, ενώ η συχνότητα είναι λίγο μεγαλύτερη στους άνδρες.

60% των όγκων αυτών είναι κακοήθεις, 90% είναι πολλαπλοί και περίπου 30% είναι μέρος του

Η γαστρίνη διεγείρει τα τοιχωματικά κύτταρα  του στομάχου να εκκρίνουν περισσότερα ιόντα υδρογόνου μέσα στον αυλό του στομάχου. Επιπλέον, η γαστρίνη δρα ως τροφικός παράγοντας για τα τοιχωματικά κύτταρα, προκαλώντας  υπερπλασία των τοιχωματικών κυττάρων. Έτσι, υπάρχει μια αύξηση των οξέων που εκκρίνουν τα κύτταρα, και κάθε ένα από αυτά τα κύτταρα παράγει οξύ σε ένα υψηλότερο ποσοστό. Η αύξηση της οξύτητας συμβάλλει στην ανάπτυξη πολλαπλών πεπτικών ελκών στο στομάχι και το δωδεκαδάκτυλο (το πρώτο τμήμα του λεπτού εντέρου).

Οι ασθενείς με σύνδρομο Zollinger-Ellison μπορεί να εμφανίσουν κοιλιακό άλγος και διάρροια. Η διάγνωση πιθανολογείται σε ασθενείς χωρίς συμπτώματα που έχουν σοβαρό έλκος του στομάχου και του λεπτού εντέρου, ειδικά εάν δεν ανταποκρίνονται στη θεραπεία.

Τα γαστρινώματα μπορεί να είναι ενιαίος όγκος ή πολλαπλοί, μικροί όγκοι. 60% των όγκων αυτών είναι κακοήθεις, 90% είναι πολλαπλοί και περίπου 30% είναι μέρος μιας κατάστασης που ονομάζεται πολλαπλή ενδοκρινή νεοπλασία τύπου (ΜΕΝ Ι). Οι ασθενείς αυτοί έχουν όγκους στην υπόφυση και τους παραθυρεοειδείς αδένες, εκτός από όγκους του παγκρέατος.


 Τα συμπτώματα

  • Χρόνια διάρροια, και στεαττόροια (λιπαρά κόπρανα)
  • Πόνος στον οισοφάγο, ειδικά μεταξύ και μετά από τα γεύματα το βράδυ
  • Ναυτία
  • Συριγμός
  • Έμετος με αίμα
  • Υποσιτισμός
  • Απώλεια βάρους που οφείλεται στην απώλεια της όρεξης

Διάγνωση 

Κλινική υποψία του συνδρόμου Zollinger-Ellison υπάρχει όταν τα παραπάνω συμπτώματα αποδειχθούν ανθεκτικά στη θεραπεία. Η διάγνωση του συνδρόμου Zollinger-Ellison γίνεται με διάφορες εργαστηριακές δοκιμές και μελέτες απεικόνισης.

  • Δοκιμασία διέγερσης με σεκκρετίνη ή ασβέστιο, αν υπάρχει υποψία γαστρινώματος και τα επίπεδα γαστρίνης είναι φυσιολογικά. Δίνονται 12 mg/kg calcium gluconate σε 3 ώρες. Σε ασθενείς με γαστρίνωμα η γαστρίνη διπλασιάζεται. Διαφοροδιάγνωση πρέπει να γίνει από τη χορήγηση των αναστολέων αντλίας πρωτονίων, από την ατροφική γαστρίτιδα, από τη βαγοτομή, από το εναπομείναν άντρο σε Billroth II γαστροδωδεκαδακτυλοστομία και την G κυττάρων υπερπλασία. Η ατροφική γαστρίτιδα αναγνωρίζεται από τα επίπεδα των μελετών του γαστρικού οξέος.
  • Επίπεδα γαστρίνης, σε τουλάχιστον τρεις διαφορετικές μετρήσεις (φυσιολογικά είναι < 100pg/mL).
  • Μετά από νυχτερινή νηστεία, τοποθετείται ρινογαστρικός σωλήνας και 4 15λεπτα δείγματα παίρνονται για ανάλυση. Έκκριση γαστρικού οξέος και το pΗ. Η κανονική βασική έκκριση γαστρικού οξέος είναι μικρότερη από 10 mEq/ώρα, ενώ στο σύνδρομο Zollinger-Ellison είναι συνήθως περισσότερο από 15 mEq/ώρα. Έτσι γίνεται διαφοροδιάγνωση και με την ατροφική γαστρίτιδα.
  • Αυξημένα επίπεδα  χρωμογρανίνης Α που είναι ένας κοινός δείκτης των νευροενδοκρινών όγκων.
  • Οι απεικονιστικές ακτινολογικές μελέτες με σκιαγραφικό του ανώτερου πεπτικού και η ενδοσκόπηση θα αναδείξουν τα έλκη και τις υπερπλαστικές γαστρικές πτυχές του στομάχου.
  • Επιπλέον, η πηγή της αυξημένης παραγωγής γαστρίνης πρέπει να ανακαλυφθεί. Αυτό γίνεται είτε με μαγνητική τομογραφία ή σπινθηρογράφημα των υποδοχέων της σωματοστατίνης που είναι η μέθοδος επιλογής. 

Θεραπεία

-Οι αναστολείς αντλίας πρωτονίων (όπως ομεπραζόλη και λανσοπραζόλη) και Η2-υποδοχείς ισταμίνης (όπως φαμοτιδίνη και ρανιτιδίνη) που χρησιμοποιούνται για να επιβραδύνουν την έκκριση οξέος. Οι PPIs και οι Η2 ανταγωνιστές είναι σχετικά αναποτελεσματικοί για τη  θεραπεία.

-Σπάνια, απαιτείται ολική γαστρεκτομή για έλκος.

-Για ορισμένους ασθενείς η χειρουργική αφαίρεση των όγκων, αποτελεί την οριστική λύση. Διεγχειρητικό υπερηχογράφημα παγκρέατος και ενδοσκόπηση 12/λου γίνεται για τον εντοπισμό των όγκων. Οι καλοήθεις όγκοι αφαιρούνται. Χειρουργική μειωτική του όγκου χρησιμοποιείται για τους περισσότερους ασθενείς με κακοήθεις όγκους, όταν είναι εφικτό. Σε ασθενείς με ηπατική μετάσταση, γίνεται μερική ηπαττεκτομή, κρυοθεραπείαα και RF (Radiofrequency Ablation) που βελτιώνουν την επιβίωση και την ποιότητα ζωής. Εμβολισμός της ηπατικής αρτηρίας είναι χρήσιμη σε επιλεγμένους ασθενείς, με ή χωρίς χημειοθεραπεία μετά την απόφραξη.

-Μεταστατική νόσος

Σημειώνεται ότι η μετάσταση στο ήπαρ δεν σημαίνει ότι ο ασθενής πρέπει να πάρει χημειοθεραπεία, γιατί οι ασθενείς αυτοί μπορεί να ζήσουν για πολλά χρόνια με την μεταστατική νόσο, όταν ελέγχεται το γαστρικό οξύ. Η χημειοθεραπεία μπορεί να γίνεται όταν αυξάνεται πολύ η νόσος στο ήπαρ ή όταν είναι βασανιστικά τα συμπτώματα, παρά τη χορήγηση οκρεοτίδης και των άλλων γενικών μέτρων.

  • Η οκρεοτίδη (Octreotide) είναι το καλύτερο φάρμακο. Είναι ανάλογο της σωματοστατίνης και αναστέλλει την απελευθέρωση ορμονών και ανακουφίζει τα συμπτώματα, αλλά δεν έχει δράση στον όγκο. Γίνεται με μηνιαία ενδομυϊκή ένεση (20 mg).
  • Η στρεπτοζοκίνη είναι το φάρμακο εκλογής για τους όγους των νησιδίων του παγκρέατος με ανταπόκριση, περίπου 30%. Μονοθεραπεία με άλλα χημειοθεραπευτικά δεν συνιστάται.
  • Συνδυασμένη θεραπεία με strepozocin, doxorubicin, 5-FU με 40-60% ανταπόκριση που διαρκεί περίπου 18 μήνες ή strepozocin και  5-FU ακολουθούμενη  doxorubicin και dacarbazine μετά την απόφραξη της ηπατικής αρτηρίας γίνεται, επίσης.
  • Η IFN-α 5 εκατομμύρια μονάδες 3 φορές την εβδομάδα μπορεί να ελέγξει τα συμπτώματα και τις βιοχημικές ανωμαλίες σε μερικούς ασθενείς, με μικρό αποτέλεσμα στον όγκο.
Γράφει η
Δρ Σάββη Μάλλιου Κριαρά
Ειδικός Παθολόγος- Ογκολόγος, MD, PhD

Λ. Γαλατσίου 135 & Μπουμπουλίνας, Γαλάτσι
Τ.Κ.: 111 46
Τηλ: 210 2131940, Κιν: 6974639366
e-mail: Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.
Ιατρός ΕΟΠΥΥ
 
 
 
 
 

Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τον καρκίνο 

Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τον καρκίνο

Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με τον θεράποντα ιατρό.

 
Διαβάστηκε 9805 φορές Τελευταία τροποποίηση στις Κυριακή, 24 Φεβρουαρίου 2019 20:19
Σαββούλα Μάλλιου Κριαρά

Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

Σχετικά Άρθρα

  • Αληθής πολυερυθραιμία Αληθής πολυερυθραιμία

    Χρήσιμες πληροφορίες για την αληθή πολυερυθραιμία

    Γράφει η 

    Δρ Σάββη Μάλλιου Κριαρά 

    Ειδικός Παθολόγος-Ογκολόγος, MD, PhD

    Αληθής πολυερυθραιμία ή αληθής πολυκυτταραιμία ή ερυθροκυττάρωση είναι μία αιματολογική κακοήθης διαταραχή ενός κυτταρικού κλώνου με υπερβολική αύξηση της παραγωγής της ερυθράς, της μυελώδους και της μεγακαρυωτικής σειράς στο μυελό των οστών.

    Είναι μια μυελοϋπερπλαστική διαταραχή 

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Αιμοποιητικό/Λεμφικό/Ανοσοποιητικό

    Επικρατέστερη ηλικία: Μέση ηλικία και μετά, μέσο όρος είναι τα 60 χρόνια (εύρος 15-90)

    Επικρατέστερο φύλο: Άνδρες > Γυναίκες (ελαφρά)

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΕΡΥΘΡΟΚΥΤΤΑΡΩΣΗΣ

    • Τα πρώιμα στάδια μπορεί να μην παράγουν συμπτώματα
    • Κεφαλαλγίες
    • Εμβοές 
    • Ίλιγγος
    • Θαμπή όραση
    • Επίσταξη 
    • Αυξημένη γλοιότητα αίματος 
    • Αυτόματοι μώλωπες 
    • Αιμορραγία ανώτερου γαστρεντερικού σωλήνα 
    • Νόσος πεπτικού έλκους 
    • Θρομβωτικά επεισόδια αρτηριών και φλεβών 
    • Κνησμός
    • Εφίδρωση 
    • Απώλεια βάρους 
    • "Πληθώρα" (κόκκινο βαθύ μπλε χρώμα σε πρόσωπο, χέρια, πόδια)
    • Σπληνομεγαλία
    • Υπεραιμία
    • Άλγος στα οστά (πλευρές και στέρνο)
    • Ευαισθησία στα οστά (πλευρές και στέρνο)

    ΑΙΤΙΑ ΕΡΥΘΡΟΚΥΤΤΑΡΩΣΗΣ

    Άγνωστα, η καταγωγή και των τριών σειρών αιμοποιητικών κυττάρων είναι μονοκλωνική 

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΕΡΥΘΡΟΚΥΤΤΑΡΩΣΗΣ

    • Εβραϊκή καταγωγή (μπορεί να έχει αυξημένη συχνότητα)
    • Οικογενειακό ιστορικό (σπάνια)

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΕΡΥΘΡΟΚΥΤΤΑΡΩΣΗΣ

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ

    • Δευτεροπαθείς πολυερυθραιμίες 
    • Αιμοσφαιρινοπάθειες 
    • Σχετική πολυερυθραιμία

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    Δοκιμασίες που χρησιμοποιούνται για τη διάγνωση της ιδιοπαθούς πολυερυθραιμίας:

    • Α1: αυξημένη ολική μάζα ερυθρών - γυναίκες ≥ 32 mL/kg, άνδρες ≥ 36 mL/kg
    • A2: φυσιολογικός κορεσμός Ο2 (≥ 92%)
    • Α3: σπληνομεγαλία
    • Β1: αιμοπετάλια > 400.000 μL
    • B2: Λευκοκυττάρωση > 12.000 μL
    • B3: Αυξημένη αλκαλική φωσφατάση λευκοκυττάρων 
    • Β4: Αυξημένη Β12 ορού ή αυξημένη ικανότητα δέσμευσης ακόρεστης Β12 (UB12CB)

    Η διάγνωση είναι αποδεκτή με τους ακόλουθους συνδυασμούς:

    • Α1 + Α2 + Α3
    • Α1 + Α2 + οποιαδήποτε 2 από την κατηγορία Β (η σπληνομεγαλία είναι απούσα σε περίπου 25% των ασθενών)

    Άλλα εργαστηριακά ευρήματα:

    • Υπερουριχαιμία 
    • Υπερχοληστερολαιμία
    • Αυξημένο επίπεδο ισταμίνης του αίματος

    Φάρμακα που μπορεί να μεταβάλλουν τα ευρήματα: Τα διουρητικά μπορεί να προκαλέσουν σχετική πολυερυθραιμία 

    Διαταραχές που μπορεί να μεταβάλλουν τα ευρήματα: Υπερβολική χρήση αλκοόλ ή καπνού

    ΠΑΘΟΛΟΓΟΑΝΑΤΟΜΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    • Πληθωρική υπεραιμία σε όλα τα όργανα και τους ιστούς 
    • Τα μεγαλύτερα αγγεία περιέχουν παχύρρευστο, αυξημένης γλοιότητας αίμα 
    • Τα κολποειδή του σπλήνα είναι γεμάτα ερυθρά αιμοσφαίρια 

    ΕΙΔΙΚΕΣ ΔΟΚΙΜΑΣΙΕΣ 

    Αναρρόφηση μυελού των οστών (υπερπλασία ερυθροκυττάρων, κενές αποθήκες σιδήρου), και βιοψία (ίνωση κατά τη "φάση εξάντλησης" της νόσου)

    ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΗ

    Υπολογιστική τομογραφία ή καλύτερα μαγνητική τομογραφία - σπληνομεγαλία 

    ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΕΣ ΜΕΘΟΔΟΙ

    Βιοψία μυελού των οστών - υπερπλασία και πολλαπλασιασμός όλων των κυτταρικών σειρών του μυελού

     21

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΕΡΥΘΡΟΚΥΤΤΑΡΩΣΗΣ

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ

    • Εξατομικευμένος χειρισμός είναι απαραίτητος. Εξαρτάται από πολλούς παράγοντες - ηλικία, διάρκεια της νόσου, φαινότυπος της νόσου, επιπλοκές, δραστηριότητα της νόσου
    • Σήμερα η αφαίμαξη είναι το στήριγμα της θεραπείας. Πέρα απ' αυτό, διαφορές υπάρχουν, ανάμεσα στις αυθεντίες στο θέμα, σχετικά με τη χρήση και την αποτελεσματικότητα της μυελοκαταστολής 

    Αφαίμαξη:

    • Για να μειωθεί ο αιματοκρίτης περίπου στο 45%
    • Γίνεται με συχνότητα 2 ή 3 ημερών, μέχρι να επιτευχθεί φυσιολογικός αιματοκρίτης. Αφαιμάξεις των 250-500 m/L. Μείωση σε 250-350 m/L σε ηλικιωμένους ασθενείς ή ασθενείς με καρδιαγγειακή νόσο
    • Πιθανότητες σύγχρονης θεραπείας π.χ. κάποια μορφή καταστολής μυελού, ραδιενεργός φωσφόρος (σε ηλικιωμένους ασθενείς). Καλύτερα να μη γίνονται
    • Η αφαίμαξη επαναλαμβάνεται, όπως χρειάζεται για συντήρηση
    • Αν ο ασθενής δεν μπορεί να ανεχθεί την αφαίμαξη - χημειοθεραπεία (η υδροξυουρία είναι ο λιγότερο μεταλλαξιογόνος παράγοντας) ή θεραπεία με ακτινοβολίες. Καλύτερα να μη γίνονται

    Άλλη θεραπεία:

    • Ενυδάτωση 
    • Θεραπεία κνησμού 
    • Χειριστείτε τις θρομβωτικές ή αιμορραγικές επιπλοκές, το ίδιο όπως σε μη πολυερυθραιμικό ασθενή 
    • Θεραπεία μείωσης ουρικού οξέος 

    ΔΙΑΙΤΑ

    • Η δίαιτα για αφαίμαξη θα προκαλέσει παράλογη όρεξη, που θα οδηγήσει σε λαχτάρα για τραγανιστά πράσινα λαχανικά (μαρούλι, σέλινο) και πάγο.

    ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    • Συντήρηση εφ' όρου ζωής 
    • Προσέξτε για επιπλοκές 

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΡΥΘΡΟΚΥΤΤΑΡΩΣΗΣ

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ

    Βοηθητικά:

    • Αλλοπουρινόλη 300 mg/ημέρα για μείωση του ουρικού οξέως 
    • Κυπροεπταδίνη για τον κνησμό, 4-16 mg όπως χρειάζεται 
    • Αναστολείς Η2-υποδοχέων ή αντιόξινα για υπεροξύτητα γαστρεντερικού

    Καταστολή μυελού:

    • Ραδιενεργός φωσφόρος
    • Χλωραμβουκίλη ή βουσουλφάνη ή υδροξυουρία (αλκυλιωτικοί παράγοντες)
    • Η χρήση μικρής δόσης ασπιρίνης είναι αμφισβητούμενη λόγω του κινδύνου αιμορραγίας 
    • Ιντερφερόνη άλφα-2β 
    • Ruxolitinib 

    Καλύτερα να μη γίνεται καταστολή μυελού

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    • Συχνή κατά την αρχή της θεραπείας μέχρι να επιτευχθεί ικανοποιητικός αιματοκρίτης
    • Παρακολουθείτε συχνά τον αιματοκρίτη και κάντε αφαίμαξη, όταν χρειάζεται 

    ΠΡΟΛΗΨΗ/ΑΠΟΦΥΓΗ

    Κανένα γνωστό προληπτικό μέτρο

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ

    • Λίθοι ουρικού οξέος 
    • Δευτεροπαθής ουρική αρθρίτιδα
    • Αγγειακές θρομβώσεις (κύρια αιτία θανάτου)
    • Μετάπτωση σε λευχαιμία
    • Αιμορραγία
    • Πεπτικό έλκος 
    • Αυξημένος κίνδυνος για επιπλοκές και θνησιμότητα σε χειρουργικές διαδικασίες. Εκτιμήστε τους κινδύνους - οφέλη και βεβαιώστε τον πλέον ευνοϊκό έλεγχο της διαταραχής πριν οποιαδήποτε προαιρετική χειρουργική διαδικασία

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ 

    • Μέση επιβίωση χωρίς θεραπεία 6-18 μήνες μετά τη διάγνωση 
    • Επιβίωση ως 10 χρόνια με θεραπεία 
    • Μερικοί ασθενείς ζουν χωρίς συμπτώματα, για 20 ή περισσότερα χρόνια 

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    • Σύνδρομο Budd-Chiari
    • Θρόμβωση μεσεντέριας αρτηρίας 

    ΗΛΙΚΙΑΚΑ ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Παιδιατρικό: Σπάνιο σ' αυτή την ηλικιακή ομάδα

    Γηριατρικό: Αφαιμάξεις και άλλες θεραπείες πρέπει να προσαρμοστούν σε ασθενείς πάνω από 70 χρονών

    ΚΥΗΣΗ

    Θεραπεύστε μόνο με αφαίμαξη 

    Απαιτούνται νέες θεραπευτικές επεμβάσεις στα μυελοϋπερπλαστικά σύνδρομα με σεβασμό στην ποιότητα ζωής του ασθενούς.

    Να προτιμάτε τις φυσικές θεραπείες για τα μυελοϋπερπλαστικά σύνδρομα, σύμφωνα με το Μοριακό Προφίλ του Όγκου

    Η ζωή είναι πολύτιμη.

    Η ζωή είναι δική σας. Πάρτε την στα χέρια σας!

    Polycythemia Vera

     

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα  για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Θρομβοκυττάρωση

    Μάθετε να αξιολογείτε τη γενική αίματος

    Μυελοσκλήρυνση

    Χολερυθρίνη αίματος

    Ουρικό οξύ αίματος

    www.emedi.gr

     

     

     

  • Χρήσιμες πληροφορίες για τη σκλήρυνση κατά πλάκας Χρήσιμες πληροφορίες για τη σκλήρυνση κατά πλάκας

    Σκλήρυνση κατά πλάκας

    Η σκλήρυνση κατά πλάκας είναι μια φλεγμονώδης προοδευτική απομυελινωτική νόσος της λευκής ουσίας του εγκεφάλου και του νωτιαίου μυελού, που έχει ως αποτέλεσμα πολλαπλά και ποικίλα νευρολογικά σημεία και συμπτώματα.

    Συνήθης πορεία - διαλείπουσα, προοδευτική, υποτροπιάζουσα.

    Μπορεί να ακολουθήσει οξεία πορεία.

    Είναι το κύριο αίτιο αναπηρίας σε νεαρούς ενήλικες.

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Νευρικό

    Επικρατέστερη ηλικία: Νεαροί ενήλικες (16-40 ετών) 

    Επικρατέστερο φύλο: Άνδρες < Γυναίκες

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΣΚΛΗΡΥΝΣΗΣ ΚΑΤΑ ΠΛΑΚΑΣ

    • Αταξία
    • Σημείο Babinski
    • Διπλωπία ή απώλεια όρασης ή θάμβος μονόπλευρα, συχνά προκαλούνται από οπισθοβολβική νευρίτιδα και τα οπτικά της επακόλουθα
    • Κλόνος
    • Αδεξιότητα
    • Δυσαρθρία
    • Αστάθεια 
    • Ευσυγκινησία
    • Κόπωση 
    • Μη ερεθισιμότητα των γεννητικών οργάνων 
    • Παράλυση χεριού 
    • Ημιπάρεση 
    • Υπερδραστήρια εν τω βάθει τενόντια αντανακλαστικά
    • Ασυνεργία
    • Υπερευαισθησία
    • Απώλεια της αίσθησης της θέσης 
    • Απώλεια της αίσθησης της δόνησης 
    • Πάρεση ενός τμήματος ή μέρους
    • Οφθαλμική παράλυση 
    • Παραισθησία 
    • Σεξουαλική ανικανότητα στους άνδρες 
    • Ακράτεια ούρων, συχνουρία, δυσκολία στην έναρξη της ούρησης 
    • Νευραλγία τριδύμου

    ΑΙΤΙΑ ΣΚΛΗΡΥΝΣΗΣ ΚΑΤΑ ΠΛΑΚΑΣ

    • Άγνωστα
    • Αυτοάνοση θεωρία  - υποστηρίζεται από το συσχετισμό με το HLA, το κληρονομικό πρότυπο, τα ανοσοκύτταρα στις πλάκες, τις αλλαγές των ανοσοκυττάρων στο περιφερικό αίμα
    • Ιογενής θεραπεία - υποστηρίζεται από την αυξημένη επίπτωση της νόσου στα μεγαλύτερα γεωγραφικά πλάτη, τη κατανομή των περιστατικών στις οικογένειες, γεωγραφική κατανομή των περιστατικών, μελέτες των λοιμωδών νόσων μυελίνης στα ζώα
    • Συνδυαστική θεωρία - αυτοάνοση διαταραχή εκλυόμενη από την περιβαλλοντική έκθεση σε τοξίνες ή σε ιούς νωρίς κατά τη διάρκεια της ζωής 

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΣΚΛΗΡΥΝΣΗΣ ΚΑΤΑ ΠΛΑΚΑΣ

    • Διαμονή στην εύκρατη ζώνη
    • Καταγωγή από τη Βόρεια Ευρώπη
    • Οικογενειακό ιστορικό της νόσου

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΣΚΛΗΡΥΝΣΗΣ ΚΑΤΑ ΠΛΑΚΑΣ

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ 

    • Ετερόπλευρη μυατροφική σκλήρυνση 
    • Νόσος Αδαμαντιάδη - Behcet
    • Όγκοι του στελέχους 
    • Λοιμώξεις κεντρικού νευρικού συστήματος 
    • Όγκοι παρεγκεφαλίδας 
    • Αταξία του Friedreich
    • Κληρονομική αταξία 
    • Λευκοδυστροφίες 
    • Νευροϊνωμάτωση
    • Κακοήθης αναιμία
    • Ρήξη μεσοσπονδύλιου δίσκου 
    • Μικρά έμφρακτα παρεγκεφαλίδας 
    • Σαρκοείδωση 
    • Όγκοι σπονδυλικής στήλης 
    • Σύφιλη 
    • Συριγγομυελία
    • Συστηματικός ερυθηματώδης λύκος 

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    Εγκεφαλονωτιαίο υγρό:

    • Μη φυσιολογική καμπύλη του κολλοειδούς χρυσού 
    • Αυξημένη γ-σφαιρίνη IgG
    • Ήπια μονοπυρηνική λεμφοκυττάρωση (λιγότερα από 40 κύτταρα/ml)
    • Συντρίμματα μυελίνης (βασική πρωτεΐνη μυελίνης)
    • Αρνητική ορολογική εξέταση για σύφιλη 
    • Φυσιολογική ή ελαφρά αυξημένη πρωτεΐνη (50-100 mg/100 ml)

    Δοκιμασίες για τον αποκλεισμό άλλων διαταραχών:

    • Δοκιμασία φθοριζόντων αντισωμάτων κατά του τρεπονήματος της σύφιλης (FTA-ABS)
    • ΤΚΕ
    • Δοκιμασίες για τις κλινικά υποπτευόμενες αγγειΐτιδες 
    • Ορολογία HTLV-I (ως ανθρώπινου λεμφώματος/λευχαιμίας Τ-κυττάρων)

    ΠΑΘΟΛΟΓΟΑΝΑΤΟΜΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    • Καταστροφή των ελύτρων μυελίνης των νευρικών ινών και των αξονικών κυλίνδρων ακέραιοι άξονες, γλοία και άλλες δομές 
    • Ατροφία των οπτικών νεύρων και των εγκεφαλικών ημισφαιρίων 
    • Τ-λεμφοκύτταρα κοντά στα τριχοειδή φλεβίδια 

    ΕΙΔΙΚΕΣ ΔΟΚΙΜΑΣΙΕΣ 

    • Οπτικά προκλητά δυναμικά - μη φυσιολογικά στο 75-97% των διαγνωστικών περιπτώσεων σκλήρυνσης κατά πλάκας 
    • Προκλητά σωματοαισθητικά δυναμικά - μη φυσιολογικά στο 72-96% των περιπτώσεων 
    • Ακουστικά προκλητά δυναμικά στελέχους - μη φυσιολογικά στο 57-65% των περιπτώσεων 

    MS diagram symptoms full size

    ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΗ

    • Μαγνητική τομογραφία - (πιο ευαίσθητη από την αξονική τομογραφία) μπορεί να δείξει πολλές πλάκες 
    • Αξονική τομογραφία (διπλής δόσης, καθυστερημένη) - πλάκες

    ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΕΣ ΜΕΘΟΔΟΙ

    • Μη ειδικές δοκιμασίες για τη διάγνωση της σκλήρυνσης κατά πλάκας 
    • Ιστορικό, φυσική εξέταση, ανάλυση ΕΝΥ, μαγνητική τομογραφία, δοκιμασίες προκλητών δυναμικών, επαναλαμβανόμενες παρατηρήσεις για μια χρονική διάρκεια 

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΣΚΛΗΡΥΝΣΗΣ ΚΑΤΑ ΠΛΑΚΑΣ

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ

    • Εξωνοσοκομειακός ασθενής, το περισσότερο δυνατό
    • Μακροχρόνια φροντίδα για φυσιοθεραπεία ή επιπλοκές, όπως η πυελονεφρίτιδα 

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ

    • Μη ειδική θεραπεία. Οι υποτροπές εμφανίζονται απότομα και δυσχεραίνουν τη θεραπεία 
    • Συναισθηματική υποστήριξη, ενθάρρυνση και διαβεβαιώσεις  είναι απαραίτητα για να βοηθήσουν να ξεπεραστεί η έλλειψη ελπίδας
    • Απασχολησιοθεραπεία 
    • Εκτίμηση του ουροποιητικού συστήματος, συμπεριλαμβανομένων των σεξουαλικών προβλημάτων (ανικανότητα συχνά σε άνδρες ασθενείς)
    • Αυτοκαθετηριασμοί για ανεπαρκή κένωση της κύστης (μόνιμος καθετήρας μπορεί να είναι απαραίτητος σε μερικούς ασθενείς)
    • Φυσιοθεραπεία για τη διατήρηση του εύρους των κινήσεων και της δύναμης και την αποφυγή μόνιμου σπασμού των μυών

    ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ

    • Διατήρηση της δραστηριότητας, αποφυγή υπερβολικής εργασίας και κόπωσης 
    • Ξεκούραση κατά τη διάρκεια περιόδων οξέων υποτροπών 

    ΔΙΑΙΤΑ

    Εάν υπάρχει πρόβλημα δυσκοιλιότητας, λήψη πολλών υγρών, επιπλέον δίαιτα πλούσια σε φυτικές ίνες

    ΦΑΡΜΑΚΑ 

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ

    • Η φαρμακευτική θεραπεία κατευθύνεται προς την ανακούφιση των συμπτωμάτων 
    • Πρεδνιζόνη 60 mg/ημέρα ή μεθυλοπρεδνιζόνη ΕΦ 500 mg για 5-7 ημέρες στις οξείες προσβολές κυρίως σε οπισθοβολβική νευρίτιδα 
    • Χρόνια κόπωση: αμανταδίνη 200-300 mg/ημέρα 
    • Σπαστικότητα: βαλκοφαίνη (χαμηλή δοσολογία για ξεκίνημα 5 mg 1-3 φορές την ημέρα, αυξήστε όπως χρειάζεται) ή διαζεπάμη 2-5 mg το βράδυ
    • Δυσκοιλιότητα: υπακτικά, παράγοντες που διογκώνουν τα κόπρανα, καθαρτικά υπόθετα
    • Προβλήματα από το ουροποιητικό: propantheline 7,5 mg κάθε 3-4 ώρες για ξεκίνημα, αυξήστε σε 15 , 3-4 φορές την ημέρα συν 15-30 mg, την ώρα του ύπνου ή oxybutilin chloride 5 mg 3-4 φορές την ημέρα
    • Μπορεί να ενδείκνυται προφυλακτική αντιβιοτική θεραπεία για λοιμώξεις του ουροποιητικού 
    • Ασυνέργεια ή τρόμος: δεν υπάρχει ιδανική θεραπεία. Μπορείτε να δοκιμάσετε β-αναστολείς πριμιδόνη ή κλοναζεπάμη
    • Κατάθλιψη και συναισθηματική ευματαβλητότητα: αμιτριπτυλίνη 10-25 mg πριν τον ύπνο αρχικά, στη συνέχεια αυξήστε όσο είναι ανεκτό
    • Παράνοια ή μανία: αλοπεριδόλη ή λίθιο
    • Μυοσκελετικός πόνος ή δυσχέρεια: μη στεροειδή αντιφλεγμονώδη 
    • Συμπτώματα από το ένα ημιμόριο του προσώπου και δυσαισθησίες: καρβαμαζεπίνη 100-200 mg 1 ή 2 φορές την ημέρα. Να παρακολουθήσουν τα επίπεδα στον ορό
    • Ανοσοκατασταλτικοί παράγοντες (π.χ. αζαθειοπρίνη, ACTH, μεθυλοπρεδνιζόνη, κυκλοφωσφαμίδη, ιντερφερόνες, κυκλοσπορίνη) 

    ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΑ ΦΑΡΜΑΚΑ

    • Βακλοφαίνη 40-80 mg/ημέρα σε διαιρεμένες δόσεις για μείωση της σπαστικότητας 
    • Ιντερφερόνη 

    Θεραπείες για τη σκλήρυνση κατά πλάκας
    Ενδοφλέβια στεροειδή
    Γλυκοκορτικοειδή
    Φάρμακα τροποποιητικά της ασθένειας
    Συμπληρώματα διατροφής
    Εν τω βάθει διέγερση εγκεφάλου
    Πλασμαφαίρεση
    Φυσικές θεραπείες πολλαπλής σκλήρυνσης
    Τοξίνη Botulinum
    Εργοθεραπεία
    Εναλλακτικές και συμπληρωματικές θεραπείες
    Ερευνητικές θεραπείες για τη σκλήρυνση κατά πλάκας
    Δεν υπάρχει θεραπεία για σκλήρυνση κατά πλάκας (MS), αλλά τα φάρμακα και οι αλλαγές στον τρόπο ζωής μπορούν να σας βοηθήσουν να διαχειριστείτε την ασθένεια. Συνεργαστείτε στενά με το γιατρό σας για να βρείτε τη θεραπεία που είναι καλύτερη για εσάς και προκαλεί τις λιγότερες παρενέργειες.

    Φάρμακα τροποποιητικά της σκλήρυνσης κατά πλάκας

    Εάν έχετε έναν τύπο σκλήρυνσης κατά πλάκας που ονομάζεται υποτροπιάζουσα ή διαλείπουσα σκλήρυνση κατά πλάκας, ο γιατρός σας μπορεί πρώτα να σας προτείνει ένα φάρμακο τροποποίησης της νόσου. Αυτά τα φάρμακα επιβραδύνουν την πρόοδο της νόσου και αποτρέπουν τα συμπτώματα.

    Τα φάρμακα λειτουργούν περιορίζοντας το ανοσοποιητικό σύστημα - την κύρια άμυνα του οργανισμού σας κατά των μικροβίων - έτσι ώστε να μην επιτίθεται στην προστατευτική επικάλυψη που ονομάζεται μυελίνη που περιβάλλει τα νεύρα.

    Μερικά φάρμακα χρησιμοποιούνται ως ενέσεις κάτω από το δέρμα ή γίνονται ενδομυϊκά. 

    -Βήτα ιντερφερόνες: Διευκολύνουν τη σοβαρότητα και τη συχνότητα των εκρήξεων. Μπορούν να προκαλέσουν συμπτώματα που μοιάζουν με γρίπη, όπως πόνο, κόπωση, πυρετό και ρίγη. Μπορεί να σας κάνουν επιρρεπείς σε λοιμώξεις. Αυτό συμβαίνει επειδή μειώνουν τον αριθμό των λευκών αιμοσφαιρίων, τα οποία βοηθούν το ανοσοποιητικό σας σύστημα να καταπολεμήσει τις ασθένειες.

    Περιλαμβάνουν:

    ιντερφερόνη βήτα-1α 
    ιντερφερόνη βήτα-1b 
    peginterferon beta-1a 

    -Glatiramer: Αυτό το φάρμακο σταματά το ανοσοποιητικό σας σύστημα από το να επιτεθεί στη μυελίνη που περιβάλλει και προστατεύει τα νεύρα σας.

    Μπορείτε να πάρετε άλλα φάρμακα ως χάπια:

    -Cladribine: Είναι ένα χάπι που λαμβάνεται μία φορά την ημέρα για πέντε ημέρες για ένα μήνα και μία φορά την ημέρα και πάλι για τον δεύτερο μήνα. Μπορεί να χρειαστείτε επανάληψη σε ένα χρόνο. Δεν προορίζεται για τη θεραπεία της υποτροπιάζουσας μορφής σκλήρυνσης κατά πλάκας, συμπεριλαμβανομένης της υποτροπιάζουσας-απομακρυσμένης νόσου και της ενεργού δευτερογενούς προοδευτικής νόσου. Μπορεί να επηρεάσει το ανοσοποιητικό σας σύστημα και να σας κάνει ευπαθή σε άλλες λοιμώξεις. Επίσης, προκαλεί τριχόπτωση και κάποια εξανθήματα.

    -Φουμαρικό διμεθύλιο: είναι ένα δισκίο που παίρνετε δύο φορές την ημέρα. Μπορεί να μειώσει τα ανοσοκύτταρά σας. Οι πιο συχνές ανεπιθύμητες ενέργειες του φαρμάκου είναι έξαψη, πόνος στο στομάχι, διάρροια, ναυτία και έμετος. 

    -Diroximel: Λαμβάνετε ένα δισκίο δύο φορές την ημέρα. Το φάρμακο χρησιμοποιείται για τη θεραπεία υποτροπιάζουσων μορφών ΣΚΠ. Οι πιο συχνές ανεπιθύμητες ενέργειές του είναι έξαψη, ερυθρότητα, κνησμός ή εξάνθημα, ναυτία, έμετος, διάρροια, στομαχικός πόνος ή δυσπεψία. 

    -Fingolimod: Λαμβάνετε ένα δισκίο μία φορά την ημέρα. Συχνές ανεπιθύμητες ενέργειες είναι ο πονοκέφαλος, η διάρροια, ο πόνος στην πλάτη, ο βήχα; και οι μη φυσιολογικές εξετάσεις ήπατος και η βραδυκαρδία. Το φάρμακο συνδέεται επίσης με προοδευτική πολυεστιακή λευκοεγκεφαλοπάθεια.

    -Φουμαρικό μονομεθύλιο: Είναι ένα χάπι που λαμβάνεται δύο φορές την ημέρα και είναι παρόμοιο με το φουμαρικό διμεθύλιο. Συχνές ανεπιθύμητες ενέργειες είναι η έξαψη, το κοιλιακό άλγος, η διάρροια και η ναυτία. Τα ηπατικά ένζυμα, επίσης, παρακολουθούνται.

    -Ozanimod: Είναι ένα χάπι που λαμβάνεται μία φορά την ημέρα. Ξεκινά με μια χαμηλή δόση και στη συνέχεια αυξάνεται κατά την πρώτη εβδομάδα. Συχνές ανεπιθύμητες ενέργειες είναι η ζάλη, οι πονοκέφαλοι, οι αναπνευστικές λοιμώξεις και τα συμπτώματα κρυολογήματος. Δεν πρέπει να το πάρετε εάν έχετε προβλήματα με το ήπαρ ή την καρδιά.

    -Siponimod: Το λαμβάνετε σε μορφή δισκίου. Μπορεί να επηρεάσει το ανοσοποιητικό σας σύστημα και έχει συνδεθεί με θρόμβωση στα άκρα. Οι πιο συχνές ανεπιθύμητες ενέργειες είναι διάρροια, ζάλη, οίδημα στα άκρα, υψηλή αρτηριακή πίεση, πονοκέφαλοι και επιβραδυνόμενος καρδιακός παλμός. Δεν πρέπει να παίρνετε το siponimod εάν είστε έγκυος.

    -Teriflunomide: Ένα δισκίο παίρνετε μία φορά την ημέρα. Οι πιο συχνές ανεπιθύμητες ενέργειες είναι η διάρροια, τα μη φυσιολογικά ηπατικά τεστ, η ναυτία και η τριχόπτωση. Μπορεί να οδηγήσει σε ηπατικά προβλήματα και γενετικές ανωμαλίες. Μην το πάρετε εάν είστε έγκυος.

    - Το Alemtuzumab και η μιτοξαντρόνη: Είναι φάρμακα χημειοθεραπείας που έχουν σχεδιαστεί για τη θεραπεία του καρκίνου. Είναι μια επιλογή αν δεν απαντήσετε σε άλλες θεραπείες. Περιορίζουν το ανοσοποιητικό σας σύστημα και αποτρέπουν από την επίθεση στη μυελίνη. Μπορεί να οδηγήσουν σε καρδιακή βλάβη και  λευχαιμία.

    -Το Natalizumab και το ocrelizumab: Είναι επιλογές εάν άλλα φάρμακα δεν λειτουργούν. Το Natalizumab εμποδίζει τα κύτταρα του ανοσοποιητικού να φτάσουν στον εγκέφαλο και στον νωτιαίο μυελό, όπου μπορούν να βλάψουν τα νεύρα. Το Ocrelizumab επιτίθεται σε ορισμένα Β κύτταρα και σταματά το ανοσοποιητικό σας σύστημα από το να επιτεθεί στο σώμα σας. Τα φάρμακα συνδέονται με λευχαιμία.

    Αντιμετώπιση φλεγμονών

    Στεροειδή: 

    Μεθυλπρεδνιζολόνη 
    Πρεδνιζόνη 
    ACTH 

    Πλασμαφαίρεση:

    Αυτό μπορεί να βοηθήσει όταν μια φλεγμονή δεν ανταποκρίνεται στα στεροειδή. Ο γιατρός σας θα αφαιρέσει λίγο από το αίμα σας και θα διαχωρίσει το υγρό τμήμα (που ονομάζεται πλάσμα) από τα κύτταρα του αίματός σας. Τα κύτταρα αναμιγνύονται με ένα διάλυμα πρωτεΐνης και επιστρέφουν στο σώμα σας.

    Έλεγχος συμπτωμάτων

    Μυϊκή δυσκαμψία και σπασμοί: Χαλαρωτικά μυών όπως το baclofen και η tizanidine ή ηρεμιστικά όπως η clonazepam  και η diazepam 

    Κόπωση: Amantadine, armodafinil, modafinil 

    Κατάθλιψη: Αντικαταθλιπτικά, όπως βουπροπιόνη, φλουοξετίνη και σερτραλίνη

    Προβλήματα της ουροδόχου κύστης: Οξυβουτυνίνη  ή τολτεροδίνη 

    Φυσικοθεραπεία

    Εναλλακτικές θεραπείες

    Βιταμίνη D: Τα χαμηλά επίπεδα βιταμίνης D στο αίμα σας μπορούν να αυξήσουν τις πιθανότητες εμφάνισης σκλήρυνσης κατά πλάκας. 

    Βελονισμός: Αυτή η παραδοσιακή κινεζική θεραπεία υποστηρίζει ότι η ενέργεια που ονομάζεται chi ρέει κατά μήκος του σώματός σας σε γραμμές που ονομάζονται μεσημβρινοί. Όταν το chi σας είναι άσχημο, η ασθένεια ή ο πόνος είναι αποτέλεσμα. Ο βελονιστής σύρει λεπτές βελόνες σε σημεία κατά μήκος των μεσημβρινών για να αλλάξει τη ροή της ενέργειάς σας. Μελέτες δείχνουν ότι μπορεί να βοηθήσει τα συμπτώματα της σκλήρυνσης κατά πλάκας, όπως κόπωση, πόνο, διάθεση, σπαστικότητα, μούδιασμα, μυρμήγκιασμα και προβλήματα στην ουροδόχο κύστη.

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    Απαιτείται παρακολούθηση

    ΠΡΟΛΗΨΗ/ΑΠΟΦΥΓΗ

    Μη γνωστά προληπτικά μέτρα. Αποφύγετε παράγοντες που επισπεύδουν μια προσβολή, κυρίως stess από ζεστό καιρό 

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ

    • Κώμα
    • Οξύ οργανικό ψυχοσύνδρομο (παραλήρημα)
    • Συναισθηματική ευμεταβλητότητα 
    • Νυσταγμός 
    • Ατροφία οπτικού νεύρου
    • Παραπληγία 
    • Σεξουαλική ανικανότητα (άνδρες)
    • Λοιμώξεις ουροποιητικού σωλήνα

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ 

    • Ιδιαίτερα ποικίλλουσα και απρόβλεπτη. Περίπου 70% των ασθενών ενεργώς δραστήριοι, δημιουργικοί στη ζωή τους με μακρές υφέσεις 
    • Μπορεί να καταστήσει ανάπηρο στην πρώιμη ενήλικη ζωή ή να προκαλέσει το θάνατο μέσα σε μήνες από την έναρξή της
    • Ο μέσος όρος διάρκειας της νόσου ξεπερνά τα 25 χρόνια, υποτροπή σε ένα χρόνο σε 30%, σε 5-9 χρόνια 20%, σε 10-30 χρόνια 10%

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΗΛΙΚΙΑΚΑ ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Παιδιατρικό: Σπάνια πριν την εφηβεία

    Γηριατρικό: Υποτροπές λιγότερο συχνές σε αυτή την ηλικιακή ομάδα

    ΚΥΗΣΗ

    Μερικές φορές είναι εκλυτικός παράγοντας για την πολλαπλή σκλήρυνση 

    ΑΛΛΕΣ ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ

    • Επειδή η πορεία είναι πολυποίκιλη και απρόβλεπτη, αποφύγετε την απαισιόδοξη πρόβλεψη 
    • 30-40% των ασθενών με οπτική νευρίτιδα μόνο, τελικά αναπτύσσουν άλλα σημεία

    Συμπληρώματα διατροφής για όσους έχουν σκλήρυνση κατά πλάκας

    Τα καλύτερα συμπληρώματα διατροφής για όσους έχουν πολλαπλή σκλήρυνση

    Signs and Symptoms of Multiple Sclerosis

     

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, θα επιλεγούν για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Νευρίτιδα

    Αμυοτροφική Πλευρική Σκλήρυνση και Κάνναβη

    Θεραπεία της σκλήρυνσης κατά πλάκας με ιατρική κάνναβη

    Η καλύτερη θεραπεία για τη σκλήρυνση κατά πλάκας

    Η σκλήρυνση κατά πλάκας είναι συχνότερη στις γυναίκες

    Τα βλαστοκύτταρα θεραπεύουν την σκλήρυνση κατά πλάκας

    Alemtuzumab για τη σκλήρυνση κατά πλάκας

    Ποιοι πρέπει να πίνουν φρέσκο χυμό μαριχουάνας

    Η κανναβιδιόλη βοηθάει στην ανακούφιση του πόνου

    Η χαμηλή χοληστερόλη μειώνει τη διάρκεια ζωής

    Μυστικά για την καλύτερη θεραπεία στη σκλήρυνση κατά πλάκας

    Αιματοεγκεφαλικός φραγμός

    Medorrhinum στην ομοιοπαθητική

    Νευροεμβιομηχανική

    Ρόφημα κουρκουμίνης για τον καρκίνο

    Ιντερφερόνες

    Φουμαρικός μεθυλεστέρας για την σκλήρυνση κατά πλάκας

    Το τέλος των αυτοάνοσων νοσημάτων

    Φαμπριδίνη στη σκλήρυνση κατά πλάκας

    Σε ποιες ασθένειες χρησιμοποιούνται τα πεπτίδια

    Χρήσιμες συμβουλές για την σκλήρυνση κατά πλάκας

    Έχετε σκλήρυνση κατά πλάκας;

    Οπτική νευρίτιδα

    Κάνναβη και Κανναβινοειδή

    Θεραπεία με εκχύλισμα θύμου αδένα

    Μήπως έχετε ακράτεια κοπράνων;

    Δυσκοιλιότητα

    Hand Tutor

    Εγέρθητι

    Νέα φάρμακα για τις αυτοάνοσες παθήσεις

    Το χάπι για τη σκλήρυνση κατά πλάκας

    Υπάρχει θεραπεία για τη σκλήρυνση κατά πλάκας;

    Δαντρολένιο

    Σκλήρυνση κατά πλάκας

    www.emedi.gr

     

  • Σακχαρώδης διαβήτης, ινσουλινοεξαρτώμενος (τύπου 1) Σακχαρώδης διαβήτης, ινσουλινοεξαρτώμενος (τύπου 1)

    Χρήσιμες πληροφορίες για τον ινσουλινοεξαρτώμενο σακχαρώδη διαβήτη, τύπου 1

    Ο ινσουλινοεξαρτώμενος νεανικός σακχαρώδης διαβήτης είναι χρόνια πάθηση που οφείλεται σε ανεπαρκή παγκρεατική έκκριση ινσουλίνης, με αποτέλεσμα υπεργλυκαιμία και επιπλοκές οργάνων, όπως ταχέως εξελισσόμενη αθηροσκλήρυνση, νευροπάθεια, νεφροπάθεια και αμφιβληστροειδοπάθεια. 

    Στα χαρακτηριστικά της νόσου περιλαμβάνονται:

    • Ινσουλινοθεραπεία και απαίτηση για χορήγηση ινσουλίνης 
    • Τάση για κέτωση 
    • Συνήθως, γρήγορη έναρξη 
    • Κατάσταση θρέψης - κανονική ή ανεπαρκής 
    • Ασταθής νόσος 
    • Η ανταπόκριση στη θεραπεία με υπογλυκαιμικά φάρμακα είναι ασυνήθης 
    • Εποχικότητα - Ιανουάριος και Απρίλιος, αποτελούν εποχές εξάρσεων (παιδιά μικρότερα των 6 ετών παρουσιάζουν μεγαλύτερη εποχικότητα)

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Ενδοκρινείς/Μεταβολισμός

    Γενετική:

    • Τα υπεύθυνα γονίδια εντοπίζονται στο μέγιστο σύμπλεγμα ιστοσυμβατότητας στο χρωμόσωμα 6
    • Το HLA DR3 και DR4 σχετίζονται, ξεχωριστά το καθένα, με αύξηση του κινδύνου για νόσηση στο 4πλάσιο. Αν συνυπάρχουν, ο σχετικός κίνδυνος γίνεται 12 φορές μεγαλύτερος 
    • Τα HLA B8 και Β15 αποτελούν, επίσης, παράγοντες αυξημένου κινδύνου 

    Επικρατέστερη ηλικία: Μέση ηλικία έναρξης 8-12 έτη, με μέγιστο στην εφηβεία. Αρχίζει περίπου 1-15 χρόνια νωρίτερα στα κορίτσια. Γρήγορη ελάττωση της επίπτωσης μετά την εφηβεία

    Επικρατέστερο φύλο: Άνδρες = Γυναίκες

    diabetes 5

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΙΝΣΟΥΛΙΝΟΕΞΑΡΤΩΜΕΝΟΥ ΣΑΚΧΑΡΩΔΗ ΔΙΑΒΗΤΗ

    • Πολυουρία και πολυδιψία
    • Πολυφαγία αναφέρεται κλασσικά, αλλά δεν είναι συνήθης
    • Ανορεξία παρατηρείται συχνότερα 
    • Απώλεια βάρους (συνήθως 10-30%). Τη στιγμή της διάγνωσης δεν υπάρχει σχεδόν καθόλου σωματικό λίπος
    • Καταβολή 
    • Μείωση ενεργητικότητας και λήθαργος 
    • Μυϊκές κράμπες 
    • Ευερεθιστότητα και συναισθηματική αστάθεια 
    • Διαταραχές όρασης (όπως θάμβος)
    • Πτώση σχολικών και εργασιακών επιδόσεων 
    • Κεφαλαλγίες 
    • Προσβολές άγχους 
    • Θωρακικός πόνος και περιστασιακή δυσκολία στην αναπνοή 
    • Κοιλιακή δυσφορία και πόνος 
    • Ναυτία
    • Διάρροια ή δυσκοιλιότητα

    ΑΙΤΙΑ ΙΝΣΟΥΛΙΝΟΕΞΑΡΤΩΜΕΝΟΥ ΣΑΚΧΑΡΩΔΗ ΔΙΑΒΗΤΗ

    Η γενετική διαταραχή προκαλεί μεταβολή στην ανοσολογική ακεραιότητα, δημιουργώντας έτσι σημαντικό κίνδυνο για φλεγμονώδη καταστροφή των β-κυττάρων. Η βλάβη συντελείται με μηχανισμό αυτοανοσίας. 

    Στους περιβαλλοντικούς παράγοντες περιλαμβάνονται:

    • Ιοί (όπως παρωτίτιδας, Coxsackie, κυτταρομεγαλοϊός και ιός ηπατίτιδας)
    • Διαιτητικοί παράγοντες - ο θηλασμός είναι πιθανό να παρέχει ένα βαθμό προστασίας κατά της νόσου τη στιγμή που δίαιτα πλούσια σε γαλακτοκομικά προϊόντα σχετίζονται με αυξημένο κίνδυνο
    • Πιθανή αύξηση κινδύνου με δίαιτες πλούσιες σε νιτροζαμίνες
    • Περιβαλλοντικές τοξίνες
    • Συναισθηματική και φυσική ένταση 

    diabetes 4

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΙΝΣΟΥΛΙΝΟΕΞΑΡΤΩΜΕΝΟΥ ΣΑΚΧΑΡΩΔΗ ΔΙΑΒΗΤΗ

    • Μερικοί τύποι HLA αντιγόνων 
    • Παρουσία μίας ειδικής πρωτεΐνης 64Κ η οποία είναι πιθανά υπεύθυνη για το σχηματισμό αντισωμάτων 
    • Αύξηση κινδύνου, όταν υπάρχει οποιουδήποτε τύπου διαβήτης σε συγγενή πρώτου βαθμού

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΙΝΣΟΥΛΙΝΟΕΞΑΡΤΩΜΕΝΟΥ ΣΑΚΧΑΡΩΔΗ ΔΙΑΒΗΤΗ

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ

    • Καλοήθης νεφρική γλυκοζουρία 
    • Δυσανεξία γλυκόζης 
    • Σακχαρώδης διαβήτης τύπου 2 (μη ινσουλινοεξαρτώμενος) - μικρός αριθμός παιδιών μπορεί να έχει σακχαρώδη διαβήτη της ωριμάνσεως (εμφανίζεται στους νέους)
    • Βρεφικής ενάρξεως - σακχαρώδης διαβήτης

    Δευτεροπαθής διαβήτης:

    • Παγκρεατιτικές παθήσεις (παγκρεατίτιδα, κυστική ίνωση)
    • Ορμονικές διαταραχές (φαιοχρωμοκύττωμα, πολλαπλή ενδοκρινική αδενωμάτωση)
    • Συγγενείς μεταβολικές διαταραχές (γλυκογονίαση τύπου 1)
    • Γενετικές διαταραχές που συνοδεύονται από αντίσταση στην ινσουλίνη (μελανίζουσα ακάνθωση)
    • Κληρονομικές νευρομυϊκές παθήσεις
    • Προγεροντικό σύνδρομο 
    • Παχυσαρκία (σύνδρομο Prader-Willi)
    • Χρωμοσωμικές ανωμαλίες (τρισωμία 21, σύνδρομο Klinefelter και Turner)
    • Δυσανεξία στη λακτόζη φαρμακευτικής ή χημικής αιτιολογίας 
    • Οξεία δηλητηρίαση (δηλητηρίαση με σαλικυλικά μπορεί να προκαλέσει υπεργλυκαιμία και γλυκοζουρία, ενώ μπορεί επίσης να μιμηθεί τη διαβητική κετοξέωση)

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    • Σάκχαρο αίματος 
    • Ηλεκτρολύτες 
    • pH φλεβικού αίματος 
    • Εξέταση ούρων για σάκχαρο και κετόνες 
    • Γενική αίματος (τα λευκά μπορεί να είναι αυξημένα)
    • Μέτρηση αιμοσφαιρίνης Α1c
    • Μέτρηση C-πεπτιδίου
    • Προσδιορισμός αντισωμάτων κατά των νησιδιακών κυττάρων 
    • Τ4 και θυρεοειδικά αντισώματα

    Φάρμακα που μπορεί να μεταβάλλουν τα ευρήματα: 

    Τα παρακάτω μπορούν να προκαλέσουν υπεργλυκαιμία (ειδικά σε άτομα με προδιάθεση για διαβήτη):

    • Ορμόνες - γλυκαγόνη, γλυκοκορτικοειδή, αυξητική ορμόνη, επινεφρίνη, οιστρογόνα και προγεστερόνη (αντισυλληπτικά), θυρεοειδικές ορμόνες 
    • Φάρμακα - θειαζιδικά διουρητικά, φουροσεμίδη, ακεταζολαμίδη, διαζοξίδη, β-αποκλειστές, α-αγωνιστές, αναστολείς διαύλων ασβεστίου, φαινυτοΐνη, νατριούχος φαινοβαρβιτάλη, νικοτινικό οξύ, κυκλοφωσφαμίδη, L-ασπαραγινάση, ουσίες παρόμοιες με αδρεναλίνη (αποσυμφορητικά και διαιτητικά χάπια), μη στεροειδή αντιφλεγμονώδη, νικοτίνη, καφεΐνη, σιρόπια που περιέχουν ζάχαρη, ιχθυέλαια

    ΠΑΘΟΛΟΓΟΑΝΑΤΟΜΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    Φλεγμονώδεις λεμφοκυτταρικές διηθήσεις γύρω από τα νησίδια του Langerhans ή καταστροφή νησιδιακών κυττάρων 

    ΕΙΔΙΚΕΣ ΔΟΚΙΜΑΣΙΕΣ 

    • Καμπύλη ανοχής γλυκόζης (μετρώντας ταυτόχρονα και επίπεδα ινσουλίνης αν η διάγνωση δεν είναι τεκμηριωμένη)
    • Δοκιμασία ενδοφλέβιας χορήγησης γλυκόζης (για πρώιμη διάγνωση υποκλινικού διαβήτη)
    • Αναζήτηση τύπων HLA

    diabetes 2

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΙΝΣΟΥΛΙΝΟΕΞΑΡΤΩΜΕΝΟΥ ΣΑΚΧΑΡΩΔΗ ΔΙΑΒΗΤΗ

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ

    • Αρχική φροντίδα - ενδονοσκομειακή σταθεροποιήση είναι προτιμότερη από την  εξωνοσοκομειακή αντιμετώπιση σε διαβήτη, μέχρι να αντιμετωπιστεί από θεραπευτική ομάδα
    • Στη διαβητική κετοξέωση, αρχική θεραπεία με ενδοφλέβια υγρά και ενδοφλέβια ινσουλίνη μέχρι τη σταθεροποίηση, στη συνέχεια συνήθης αντιμετώπιση - έλεγχος ηλεκτρολυτών και οξεοβασικής ισορροπίας, διόρθωση υπερκαλιαιμίας, πρόληψη υπογλυκαιμίας και υπερκαλιαιμίας, πρόληψη κινδύνου εγκεφαλικού οιδήματος 
    • Το υπόλοιπο της φροντίδας γίνεται από την οικογένεια στο σπίτι. Ενθάρρυνση του παιδιού να κάνει όσα περισσότερα μπορεί μόνο του, ανάλογα με την ηλικία

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ

    Πλήρης έλεγχος του συνόλου του μεταβολισμού υδατανθράκων στα πολύ μικρά παιδιά 

    • Νορμογλυκαιμία (ανάλογα με την ηλικία) - αυστηρός έλεγχος για τη διατήρηση της γλυκόζης αίματος μεταξύ 80-150 mg/dl μπορεί να αποβεί επικίνδυνος (επαναλαμβανόμενα επεισόδια υπογλυκαιμίας)
    • Διατήρηση των επιπέδων της HbA1c όσο το δυνατόν πλησιέστερα στα φυσιολογικά (μη διαβητικά)

    Συνολική φροντίδα υγείας:

    • Ασυμπτωματικό 
    • Κοινή εμφάνιση 
    • Προσπάθεια για διατήρηση φυσιολογικών επιπέδων λιπιδίων 

    Φυσιολογική ανάπτυξη 

    • Προσέγγιση του καλύτερου δυνατού ύψους 
    • Κανονική και χωρίς χρονική καθυστέρηση εφηβική ωρίμανση
    • Επίτευξη φυσιολογικής ψυχοκοινωνικής ανάπτυξης, κανονική πρόοδος στο σχολείο ή στην εργασία, κανονικοί μελλοντικοί στόχοι και επαγγελματικά σχέδια

    Πρόληψη οξέων επιπλοκών 

    • Υποογκαιμική αντίδραση στην ινσουλίνη
    • Διαβητική κετοξέωση 

    Καθυστέρηση ή πρόληψη χρόνιων επιπλοκών

    ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ

    • Όλες οι φυσιολογικές δραστηριότητες, συμπεριλαμβανομένης πλήρους ενασχόλησης με οποιοδήποτε επιθυμητό άθλημα
    • Συχνή, παρά περιοδική, αερόβια άσκηση είναι προτιμότερη 

    ΔΙΑΙΤΑ

    Κατάλληλη δίαιτα διαβητικού για την ηλικία (υδατάνθρακες 50%, πρωτεΐνες 20%, λίπος 30%)

    ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    Πλήρης αρχική εκπαίδευση και συνέχιση της για τον ασθενή και την οικογένεια. Δημιουργία θεραπευτικής ομάδας αν είναι δυνατόν

    ΦΑΡΜΑΚΑ 

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ

    Ινσουλίνη (U-100)

    • Πηγή: ανθρώπινη ή κεκαθαρμένη χοίρια
    • Τύπος: NPH, Lente, απλή, Ultralente, μίγμα 70/30
    • Βιομηχ. τύπος: Novolin, Humulin, Nordisk

    Σχήματα χορήγηση ινσουλίνης (υποδόρια ένεση):

    • 2 δόσεις NPH/Lente και απλή συχνά σε αναλογία 2:1, χορήγηση 2 φορές την ημέρα (πριν το πρωινό και πριν το δείπνο). Πρωινή δόση συνήθως το 1/2 με 2/3 της συνολικής ημερήσιας δόσης
    • 3 δόσεις: μία δόση πριν το πρωινό NPH/Lente και απλής, δόση μόνο απλής μετά το δείπνο και μία τρίτη δόση κατά την κατάκλιση NPH/Lente (αυτό το σχήμα μπορεί να προλάβει το φαινόμενο αυγής και το φαινόμενο Somogyi)
    • 4 δόσεις: τρεις δόσεις απλής ινσουλίνης μετά το πρωινό, το γεύμα και το δείπνο και μία δόση NPH/Lente κατά την κατάκλιση 
    • Η αντλία ινσουλίνης χρησιμοποιείται σε επιλεγμένους ασθενείς και χορηγεί το 50% της συνολικής ημερήσιας δόσης με τη μορφή βασικής ωριαίας χορήγησης και μεγαλύτερες δόσεις πριν τα γεύματα και την κατάκλιση. Η ινσουλίνη που χρησιμοποιείται στην αντλία είναι απλή 

    Προφυλάξεις: Αποφυγή υπογλυκαιμίας, του φαινομένου της αυγής και του συνδρόμου Somogyi (αντιδραστική υπεργλυκαιμία)

    ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΑ ΦΑΡΜΑΚΑ

    Τα από του στόματος χορηγούμενα υπογλυκαιμικά φάρμακα δεν ενδείκνυνται συνήθως σε σακχαρώδη διαβήτη τύπου 1 (εκτός από παχύσαρκους ασθενείς οι οποίοι μπορεί να έχουν νεανικό διαβήτη ενηλίκου ενάρξεως ή συνδυασμό τύπου 2.

    Φαρμακολογική παρέμβαση (μη ινσουλινική θεραπεία):

    • Κυκλοσπορίνη Α: μειώνει το ρυθμό της αυτοάνοσης καταστροφής των β-κυττάρων, πρέπει να ξεκινήσει αμέσως μετά τη διάγνωση. Μετά τον 1 χρόνο εμφανίζεται προοδευτική μείωση στη λειτουργικότητα των β-κυττάρων και απώλεια υφέσεως της νόσου. Στις τοξικές ανεπιθύμητες ενέργειες της κυκλοσπορίνης περιλαμβάνονται νεφροπάθεια, υπέρταση, λέμφωμα
    • Αζαθειοπρίνη, στεροειδή, νικοτιναμίδιο 

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    • Αρχικά, συχνή εξωνοσοκομειακή παρακολούθηση μέχρι τη σταθεροποίηση. Στη συνέχεια κάθε 2-3 μήνες. Παρακολούθηση ύψους, βάρους, σεξουαλικής ωρίμανσης 
    • Καθημερινή μέτρηση γλυκόζης αίματος στο σπίτι με ειδική, 3-4 φορές την ημέρα και προσαρμογή της δόσης ινσουλίνης με βάση τις μετρήσεις
    • Περιοδικός έλεγχος των επιπέδων της αιμοσφαιρίνης Α1c για να υπάρχει πλήρης έλεγχος των επιπέδων σακχάρου (περίπου κάθε 3 μήνες)
    • Ετήσιες μετρήσεις των λιπιδίων του ορού και της θυρεοειδικής λειτουργίας 
    • Τακτική παρακολούθηση και αναθεώρηση της δίαιτας. Προσαρμογή της πρόσληψης θερμίδων με βάση την ηλικία, το επίπεδο φυσικής δραστηριότητας, την ταχεία εφηβική ανάπτυξη, τις μεταβολές του βάρους  

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ

    • Μικροαγγειοπάθεια (αμφιβληστροειδοπάθεια, νεφροπάθεια, νευροπάθεια)
    • Υπερλιπιδαιμία
    • Μακροαγγειοπάθειες (στεφανιαία νόσος, βλάβες εγκεφαλικών αγγείων)
    • Προβλήματα άκρων ποδιών 
    • Υπογλυκαιμία
    • Διαβητική κετοξέωση 
    • Υπερβολική αύξηση βάρους 
    • Ψυχολογικά προβλήματα που σχετίζονται με χρόνια νόσο

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ 

    • Η αρχική υποχώρηση - της νόσου ή "μήνας του μέλιτος" με μειωμένες ανάγκες σε ινσουλίνη και ευκολότερο έλεγχο των επιπέδων γλυκόζης του αίματος, συνήθως διαρκεί 2-3 μήνες και σπάνια περισσότερο από χρόνο 
    • Εξέλιξη σε πλήρη διαβήτη όταν τα επίπεδα της ενδογενούς ινσουλίνης πέσουν πολύ χαμηλά. Αυτό συνήθως συμβαίνει σταδιακά, αλλά ένα μεγάλο στρες ή ασθένεια, μπορεί να επιφέρει τη νόσο πολύ γρηγορότερα 

    Απώτερη πρόγνωση:

    • Η αύξηση της επιβίωσης και της ποιότητας ζωής επιτυγχάνεται με προσεκτική παρακολούθηση του σακχάρου και την εξέλιξη των σχημάτων και των συστημάτων χορήγησης ινσουλίνης 
    • Στις μέρες μας υπάρχει πιθανά μείωση της επιβίωσης, αλλά αυτή έχει αυξηθεί δραματικά τα τελευταία 20 χρόνια

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    • Ο διαβήτης σχετίζεται με άλλες αυτοάνοσες παθήσεις, όπως ο υποθυρεοειδισμός και η νόσος του Addison (απαιτείται τακτικός προληπτικός έλεγχος για υποθυρεοειδισμό, ειδικά στις γυναίκες που έχουν έτσι και αλλιώς μεγαλύτερη επίπτωση της νόσου)
    • Ο σακχαρώδης διαβήτης μπορεί επίσης να εμφανιστεί σαν τμήμα πολλαπλής ενδοκρινικής αδενωμάτωσης 

    ΗΛΙΚΙΑΚΑ ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Παιδιατρικό: Ο σακχαρώδης διαβήτης τύπου 1 παρουσιάζει πολύ μεγαλύτερο επιπολασμό στην παιδιατρική ηλικιακή ομάδα. 

    ΚΥΗΣΗ

    • Στη φάση της εμβρυογένεσης η υπεργλυκαιμία αυξάνει τη συχνότητα συγγενών ανωμαλιών. Συνεπώς είναι σημαντικό να σχεδιασθεί η εγκυμοσύνη και να ελεγχθεί αυστηρά το επίπεδο γλυκόζης αίματος πριν από τη σύλληψη
    • Στις ημέρες μας είναι πιθανή η επίτευξη ασφαλούς κυήσεως ακολουθούμενης από φυσιολογικό τοκετό τελειόμηνου βρέφους (αλλά υπό εντατική παρακολούθηση και ρύθμιση από ιατρό ειδικό στην αντιμετώπιση εγκύων διαβητικών ασθενών)

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για το διαβήτη

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για το διαβήτη

    diabetes 1

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, θα επιλεγούν για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Πώς η αλόη βοηθάει στον διαβήτη

    Τα μυστικά της διατροφής για όσους έχουν διαβήτη

    Χρήσιμες πληροφορίες για τη διαβητική αμφιβληστροειδοπάθεια

    Τα συμπτώματα για τη διάγνωση του διαβήτη

    Νέο συμπλήρωμα διατροφής για τους διαβητικούς

    Η άπαχη μυϊκή μάζα προστατεύει από τον διαβήτη

    Τι είναι ο διαβήτης;

    Πώς η αλόη βοηθάει στον διαβήτη

    Που κάνει καλό το εκχύλισμα κανέλας

    Τι θα συμβεί στον οργανισμό σας αν κόψετε τη ζάχαρη

    Τι πρέπει να προσέχουν οι διαβητικοί

    Οι κανόνες της διατροφής στον διαβήτη

    Οι καλύτεροι μετρητές σακχάρου

    Αναλώσιμα Διαβήτη

    Για όσους παίρνουν αντιπηκτικά

    Μεταυπογλυκαιμική υπεργλυκαιμία

    Πρόληψη υπογλυκαιμίας

    Τι πρέπει να προσέχουν οι διαβητικοί τους καλοκαιρινούς μήνες

    Πολυκυστική νόσος ωοθηκών

    Σύγχρονη αντιμετώπιση του διαβήτη

    Η νέα ινσουλίνη

    Ταινίες εξέτασης ούρων

    Οι απαραίτητες βιταμίνες για τους διαβητικούς

    Χειρουργική αντιμετώπιση του Σακχαρώδη Διαβήτη

    Τι είναι η καμπύλη σαχκάρου

    Τι είναι ο γλυκαιμικός δείκτης

     Μεταβολικό σύνδρομο

    Γιατί όσοι έχουν διαβήτη δεν πρέπει να καπνίζουν

    Διαβητικό πόδι

    Διαιτολόγιο για διαβητικούς

    Λιραγλουτίδη

    Διαβητική Αμφιβληστροειδοπάθεια

    Πώς επηρεάζεται η ψυχολογία στον διαβήτη;

    Ταινίες εξέτασης ούρων

    Γιατί η κανέλα είναι κατάλληλη για τον διαβήτη

    Οι ινκρετίνες στη θεραπεία του διαβήτη

    www.emedi.gr

  • Χρήσιμες πληροφορίες για την πυλωρική στένωση Χρήσιμες πληροφορίες για την πυλωρική στένωση

    Πυλωρική στένωση

    Πυλωρική στένωση είναι η προοδευτική στένωση του πυλωρικού σωλήνα που συμβαίνει κατά την παιδική ηλικία

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Γαστρεντερικό

    Επικρατέστερη ηλικία: Παιδική, έναρξη συνήθως στις 3-4 εβδομάδες, σπανιότερα στην νεογνική ηλικία ή τόσο αργά όσο στην ηλικία των 5 μηνών

    Επικρατέστερο φύλο: Άνδρες > Γυναίκες (5:1)

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΠΥΛΩΡΙΚΗΣ ΣΤΕΝΩΣΗΣ

    • Διαλείποντα επεισόδια μη χολωδών, ρουκετοειδών εμέτων αυξανόμενης συχνότητας και βαρύτητας
    • Αρχικώς αίσθημα πείνας, αργότερα αδυναμία 
    • Επιγαστρικό βάρος 
    • Ορατός περισταλτισμός του στομάχου, μερικές φορές γαστρική παλινδρόμηση
    • Ψηλαφητή μάζα (σαν ελιά) στο δεξιό άνω τερτατημόριο  
    • Μερικές φορές, ίκτερος
    • Όψιμα σημεία: αφυδάτωση, απώλεια βάρους

    pyloric 1

    ΑΙΤΙΑ ΠΥΛΩΡΙΚΗΣ ΣΤΕΝΩΣΗΣ

    Άγνωστα, μερικές φορές υπάρχει οικογενειακό ιστορικό, πιθανότητα εμφάνισης 6% εάν ο γονέας είχε πυλωρική στένωση, η πιθανότητα είναι πολύ μεγαλύτερη εάν η μητέρα είχε προσβληθεί 

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΠΥΛΩΡΙΚΗΣ ΣΤΕΝΩΣΗΣ

    2,5 φορές πιο συχνή στους Καυκάσιους και στους μαύρους

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΠΥΛΩΡΙΚΗΣ ΣΤΕΝΩΣΗΣ

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ 

    • Λάθος ή ακατάλληλο τάισμα 
    • Γαστροοισοφαγική παλινδρόμηση
    • Γαστρίτιδα
    • Συγγενής υπερπλασία επινεφριδίων - απώλεια άλατος 
    • Πυλωρικό διάφραγμα 

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    • Πρώιμα ενδείξεις υποχλωραιμικής αλκάλωσης με χαμηλές τιμές χλωριούχων και υψηλές τιμές διττανθρακικών 
    • Όψιμα - μπορεί να έχουν οξέωση με χαμηλές τιμές διττανθρακικών και καλίου 
    • Αύξηση έμμεσης χολερυθρίνης 

    ΠΑΘΟΛΟΓΟΑΝΑΤΟΜΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    Συγκεντρική υπερτροφία των μυϊκών ινών του πυλωρού 

    ΕΙΔΙΚΕΣ ΔΟΚΙΜΑΣΙΕΣ 

    Το υπερηχογράφημα κοιλίας από έμπειρο ακτινολόγο μπορεί να αναδείξει την πυλωρική μάζα

    ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΗ

    • Η απλή ακτινογραφία κοιλίας σε αριστερή πλάγια θέση μπορεί να αναδείξει το διατεταμένο στομάχι (γεμάτο από υγρά και/ή αέρα) καθώς και την σχετική απουσία αέρα στο έντερο 
    • Το βαριούχο γεύμα (που γίνεται μόνο όταν η διάγνωση κλινικώς δεν είναι σίγουρη) δείχνει επιμήκυνση του στομάχου με έντονες συσπάσεις και στένωση του πυλωρικού σωλήνα (σημείο χορδής)
    • Υπερηχογράφημα (όπου είναι δυνατό αποτελεί την πρώτη επιλογή)

    pyloric 4

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΠΥΛΩΡΙΚΗΣ ΣΤΕΝΩΣΗΣ

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ

    • Εισαγωγή στο νοσοκομείο 
    • Χειρουργική αντιμετώπιση: μυστομή τύπου Fredet

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ

    Η χειρουργική επέμβαση θα πρέπει να γίνεται μετά από προεγχειρητική προετοιμασία που περιλαμβάνει: κένωση του στομάχου με ρινογαστρικό σωλήνα, αναπλήρωση υγρών, διόρθωση των ηλεκτρολυτικών διαταραχών 

    ΔΙΑΙΤΑ

    • Αποφυγή σιτίσεως κατά την προεγχειρητική περίοδο 
    • Στη συνέχεια σταδιακή επανασίτιση 
    • Πλήρης σίτιση στις 48-72 ώρες μετά την επέμβαση 

    ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    Ενημέρωση για την προεγχειρητική και μετεγχειρητική αγωγή

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    Η συνήθης ιατρική παρακολούθηση των παιδιών 

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ 

    Καμία, δεν υπάρχουν όψιμες διαταραχές 

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ 

    Πλήρης ανάρρωση με ανάκτηση του σωματικού βάρους και φυσιολογική ανάπτυξη

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Συνήθως καμία, σπάνια διαφραγματοκήλη ή ατρησία οισοφάγου

    Τα καλύτερα συμπληρώματα διατροφής για το πεπτικό σας σύστημα

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα καλύτερα συμπληρώματα διατροφής για την υγεία του πεπτικού σας συστήματος

    pyloric 3

     

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό

    Διαβάστε, επίσης,

    Ενυδάτωση από του στόματος

    Ο καρκίνος του στομάχου θεραπεύεται

    Πυλωρική στένωση

    www.emedi.gr

     

  • Πυλαία υπέρταση Πυλαία υπέρταση

    Χρήσιμες πληροφορίες για την πυλαία υπέρταση

    Πυλαία υπέρταση είναι η αυξημένη πίεση της πυλαίας φλέβας, προκαλούμενη από εξωηπατική απόφραξη της φλέβας, αυξημένη εισροή αίματος στο ήπαρ ή αυξημένη αντίσταση στην εκροή αίματος από το ήπαρ.

    Ταξινόμηση πυλαίας υπέρτασης

    Προκολποειδική, μετακολποειδική.

    Συνήθης πορεία - προοδευτική 

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Γαστρεντερικό, Καρδιαγγειακό

    Επικρατέστερη ηλικία: Ενήλικας

    Επικρατέστερο φύλο: Άνδρες > Γυναίκες

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΠΥΛΑΙΑΣ ΥΠΕΡΤΑΣΗΣ

    • Αιματέμεση 
    • Ανορεξία 
    • Κοιλιακό άλγος
    • Σύγχυση
    • Αιμορροΐδες 
    • Ασκίτης
    • Σπληνομεγαλία 
    • Μέλαινα 
    • Ταχυκαρδία
    • Ηπατομεγαλία 
    • Ίκτερος
    • Σύγχυση 
    • Αραχνοειδή αιμαγγγειώματα
    • Αυξημένα αντανακλαστικά
    • Κοιλιακό επίφλεβο
    • Κοιλιακό φύσημα
    • Στομάχι γεμάτο αίμα

    ΑΙΤΙΑ ΠΥΛΑΙΑΣ ΥΠΕΡΤΑΣΗΣ

    • Αυξημένη αντίσταση στη ροή της πυλαίας φλέβας
    • Αλκοολική κίρρωση του ήπατος 
    • Θρόμβωση πυλαίας φλέβας
    • Σχιστοσωμίαση 
    • Συγγενής ηπατική ίνωση 
    • Ιογενής ηπατίτιδα με κίρρωση 
    • Σύνδρομο Budd-Chiari
    • Χρόνια ενεργή ηπατίτιδα
    • Ανεπάρκεια δεξιάς κοιλίας 
    • Απόφραξη σπληνικής φλέβας (π.χ. θρόμβωση)
    • Μυελοϋπερπλαστικές νόσοι
    • Λεμφοϋπερπλαστικές νόσοι
    • Κρυπτογενή

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΠΥΛΑΙΑΣ ΥΠΕΡΤΑΣΗΣ

    Οποιαδήποτε ηπατική νόσος 

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΠΥΛΑΙΑΣ ΥΠΕΡΤΑΣΗΣ

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ 

    Οποιαδήποτε από τις αιτίες που προκαλούν:

    • Κίρρωση 
    • Σπληνομεγαλία
    • Αιμορραγία από το γαστρεντερικό 
    • Ασκίτη
    • Δρεπανοκυτταρική αναιμία

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    • Αναιμία 
    • Guaiac - θετική (βοήθεια ενός άχρωμου αντιδραστηρίου της γουαγιακόλης -guaiac)
    • Λευκοπενία
    • Θρομβοκυττοπενία
    • Ελαττωμένη αλβουμίνη ορού 
    • Αυξημένο γGT ορού
    • Αυξημένη αλκαλική φωσφατάση 
    • Αυξημένη SGOT
    • Αυξημένη SGPT

    ΠΑΘΟΛΟΓΟΑΝΑΤΟΜΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    Αρτηριοφλεβώδης ή φλεβο-φλεβώδης αναστόμωση μέσω παράπλευρων κλάδων 

    ΕΙΔΙΚΕΣ ΔΟΚΙΜΑΣΙΕΣ 

    • Ικανότητα εξάλειψης της γαλακτόζης 
    • Κάθαρση αντιπυρίνης

    maxresdefault 38

    ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΗ

    • Αρτηριογραφία κοιλιακής αρτηρίας - κιρσοί, λεπτά αρτηρίδια στο ήπαρ που έλκονται ή απωθούνται από τον υπερτροφικό λοβό του Spiegel
    • Βαριούχο γεύμα - κιρσοί
    • Υπερηχογράφημα - αυξημένη διάμετρος της πυλαίας φλέβας 

    ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΕΣ ΜΕΘΟΔΟΙ

    • Ενδοσκόπηση - οισοφαγικοί κιρσοί και/ή γαστρικοί κιρσοί 
    • Μέτρηση πυλαίας πίεσης - αυξημένη πίεση ενσφήνωσης ηπατικής φλέβας 

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΠΥΛΑΙΑΣ ΥΠΕΡΤΑΣΗΣ

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ

    Ενδονοσοκομειακός ασθενής

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ

    • Μη χορηγείτε κανένα ηρεμιστικό, εφ' όσον μπορεί να αναμένεται εγκεφαλοπάθεια 
    • Θεραπεύστε την υποκείμενη αιτία (αν είναι η αιτία το αλκοόλ, σταματήστε να πίνετε)
    • Χειρουργείο (παροχέτευση μεταξύ πυλαίας και κοίλης φλέβας ή σπληνονεφρική παροχέτευση)
    • Καθαρτικά κλύσματα
    • Μετάγγιση αίματος (όταν ενδείκνυται)
    • Οισοφαγικός επιπωματισμός (ασκός)
    • Ενδοσκοπική σκληροθεραπεία 
    • Διασφαγιτιδική, ενδοηπατική, πυλαιοσυστηματική παροχέτευση ή απολίνωση 

    ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ

    Κλινήρης

    ΔΙΑΙΤΑ

    Περιορισμένη σε νάτριο και πρωτεΐνες δίαιτα

    ΦΑΡΜΑΚΑ 

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ

    • Για αιμορραγούντες οισοφαγικούς κιρσούς - βαζοπρεσίνη 0,2-0,4 μονάδες/λεπτό, σε συνεχή ενστάλαξη, μπορεί να αυξηθεί σε ένα μέγιστο των 0,9 μονάδων/λεπτό
    • Νεομυκίνη - από το στόμα για να μειωθεί ο κίνδυνος της εγκεφαλοπάθειας 
    • Λακτουλόζη

    Αντενδείξεις: Βασοπρεσσίνη - ιστορικό μυοκαρδιακής νόσου

    Προφυλάξεις: Η βασοπρεσσίνη μπορεί να προκαλέσει υπέρταση, βραδυκαρδία, αρρυθμίες. Ο ασθενής πρέπει να βρίσκεται συνδεδεμένος με καρδιακό μόνιτορ ενώ λαμβάνει αυτό το φάρμακο. Συγχορήγηση νιτροπρωσσικού νατρίου μπορεί να μειώσει την τοξικότητα

    ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΑ ΦΑΡΜΑΚΑ

    • Προπρανολόλη
    • Ανάλογα σωματοστατίνης 

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    Στενή παρακολούθηση όλων των λειτουργιών μέχρι να σταματήσει η αιμορραγία και να θεραπευτούν οι υποκείμενες διαταραχές 

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ 

    • Διϊδρωσικός ασκίτης 
    • Υποογκαιμική καταπληξία

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ 

    • 50% επαναιμορραγούν ή αναπτύσσουν υποτροπή των κιρσών εκτός αν γίνει πυλαιο-συστηματική παροχέτευση 
    • Εξαρτάται από το αίτιο 

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Κίρρωση του ήπατος

    ΗΛΙΚΙΑΚΑ ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Παιδιατρικό: Ασύνηθες

    Γηριατρικό: Τα ποσοστά θνησιμότητας και επιπλοκών είναι μεγάλα

    ΑΛΛΕΣ ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ

    Άλλες θεραπευτικές προσεγγίσεις:

    • Διηπατικός εμβολισμός των κιρσών 
    • Συνοδευτική θεραπεία με μη εκλεκτικούς β-αδρενεργικούς αναστολείς

    Τα καλύτερα συμπληρώματα διατροφής για την αποτοξίνωση του συκωτιού

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα καλύτερα συμπληρώματα διατροφής για την αποτοξίνωση του συκωτιού

    F1.large 5

     

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα  για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με τον θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Χρήσιμες πληροφορίες για την αλκοολική κίρρωση

    Ασκίτης

    Κίρρωση του ήπατος

    Ηπατονεφρικό σύνδρομο

    Πρωτοπαθής χολική κίρρωση

    Ενδοσκοπική υπερηχογραφία

    www.emedi.gr