Κυριακή, 15 Σεπτεμβρίου 2013 22:46

Σύνδρομο Zollinger-Ellison

Γράφτηκε από την
Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(3 ψήφοι)

Είναι καρκίνος του παγκρέατος

Γράφει η 

Δρ Σάββη Μάλλιου Κριαρά

Ειδικός Παθολόγος-Ογκολόγος, MD, PhD

Το Σύνδρομο Zollinger-Ellison, ICD-10 E16.4, προκαλείται από έναν ή πολλαπλούς όγκους που προέρχονται από τα μη βήτα κύτταρα των  νησιδίων του παγκρέατος, που εκκρίνουν γαστρίνη.

Η γαστρίνη διεγείρει τα τοιχωματικά κύτταρα  που εκκρίνουν οξύ στο στομάχι με επακόλουθη εξέλκωση του γαστρεντερικού βλεννογόνου.

Το ZES μπορεί να είναι σποραδικό ή να είναι μέρος ενός  αυτοσωματικού οικογενειακού συνδρόμου  που ονομάζεται πολλαπλή ενδοκρινή νεοπλασία τύπου 1 (ΜΕΝ 1).

Ο πρωτογενής όγκος βρίσκεται συνήθως στο πάγκρεας, το δωδεκαδάκτυλο ή τους κοιλιακούς λεμφαδένες, αλλά έκτοπες περιοχές έχουν, επίσης, περιγραφεί και σε καρδιά, ωοθήκες χοληδόχο κύστη,  ήπαρ και νεφρούς.

Η πλειοψηφία, πάντως, εντοπίζεται στο δωδεκαδάκτυλο και έπειτα στο πάγκρεας.

Τα 12λικά γαστρινώματα έχουν μια πιθανότητα 40-70% να κάνουν μετάσταση στους επιχώριους λεμφαδένες και 5% στο ήπαρ.

Τα παγκρεατικά γαστρινώματα, κυρίως, κάνουν μετάσταση στο ήπαρ.

Οι περισσότερες διαγνώσεις γίνονται μεταξύ 20 και 50 χρόνων, ενώ η συχνότητα είναι λίγο μεγαλύτερη στους άνδρες.

60% των όγκων αυτών είναι κακοήθεις, 90% είναι πολλαπλοί και περίπου 30% είναι μέρος του

Η γαστρίνη διεγείρει τα τοιχωματικά κύτταρα  του στομάχου να εκκρίνουν περισσότερα ιόντα υδρογόνου μέσα στον αυλό του στομάχου. Επιπλέον, η γαστρίνη δρα ως τροφικός παράγοντας για τα τοιχωματικά κύτταρα, προκαλώντας  υπερπλασία των τοιχωματικών κυττάρων. Έτσι, υπάρχει μια αύξηση των οξέων που εκκρίνουν τα κύτταρα, και κάθε ένα από αυτά τα κύτταρα παράγει οξύ σε ένα υψηλότερο ποσοστό. Η αύξηση της οξύτητας συμβάλλει στην ανάπτυξη πολλαπλών πεπτικών ελκών στο στομάχι και το δωδεκαδάκτυλο (το πρώτο τμήμα του λεπτού εντέρου).

Οι ασθενείς με σύνδρομο Zollinger-Ellison μπορεί να εμφανίσουν κοιλιακό άλγος και διάρροια. Η διάγνωση πιθανολογείται σε ασθενείς χωρίς συμπτώματα που έχουν σοβαρό έλκος του στομάχου και του λεπτού εντέρου, ειδικά εάν δεν ανταποκρίνονται στη θεραπεία.

Τα γαστρινώματα μπορεί να είναι ενιαίος όγκος ή πολλαπλοί, μικροί όγκοι. 60% των όγκων αυτών είναι κακοήθεις, 90% είναι πολλαπλοί και περίπου 30% είναι μέρος μιας κατάστασης που ονομάζεται πολλαπλή ενδοκρινή νεοπλασία τύπου (ΜΕΝ Ι). Οι ασθενείς αυτοί έχουν όγκους στην υπόφυση και τους παραθυρεοειδείς αδένες, εκτός από όγκους του παγκρέατος.


 Τα συμπτώματα

  • Χρόνια διάρροια, και στεαττόροια (λιπαρά κόπρανα)
  • Πόνος στον οισοφάγο, ειδικά μεταξύ και μετά από τα γεύματα το βράδυ
  • Ναυτία
  • Συριγμός
  • Έμετος με αίμα
  • Υποσιτισμός
  • Απώλεια βάρους που οφείλεται στην απώλεια της όρεξης

Διάγνωση 

Κλινική υποψία του συνδρόμου Zollinger-Ellison υπάρχει όταν τα παραπάνω συμπτώματα αποδειχθούν ανθεκτικά στη θεραπεία. Η διάγνωση του συνδρόμου Zollinger-Ellison γίνεται με διάφορες εργαστηριακές δοκιμές και μελέτες απεικόνισης.

  • Δοκιμασία διέγερσης με σεκκρετίνη ή ασβέστιο, αν υπάρχει υποψία γαστρινώματος και τα επίπεδα γαστρίνης είναι φυσιολογικά. Δίνονται 12 mg/kg calcium gluconate σε 3 ώρες. Σε ασθενείς με γαστρίνωμα η γαστρίνη διπλασιάζεται. Διαφοροδιάγνωση πρέπει να γίνει από τη χορήγηση των αναστολέων αντλίας πρωτονίων, από την ατροφική γαστρίτιδα, από τη βαγοτομή, από το εναπομείναν άντρο σε Billroth II γαστροδωδεκαδακτυλοστομία και την G κυττάρων υπερπλασία. Η ατροφική γαστρίτιδα αναγνωρίζεται από τα επίπεδα των μελετών του γαστρικού οξέος.
  • Επίπεδα γαστρίνης, σε τουλάχιστον τρεις διαφορετικές μετρήσεις (φυσιολογικά είναι < 100pg/mL).
  • Μετά από νυχτερινή νηστεία, τοποθετείται ρινογαστρικός σωλήνας και 4 15λεπτα δείγματα παίρνονται για ανάλυση. Έκκριση γαστρικού οξέος και το pΗ. Η κανονική βασική έκκριση γαστρικού οξέος είναι μικρότερη από 10 mEq/ώρα, ενώ στο σύνδρομο Zollinger-Ellison είναι συνήθως περισσότερο από 15 mEq/ώρα. Έτσι γίνεται διαφοροδιάγνωση και με την ατροφική γαστρίτιδα.
  • Αυξημένα επίπεδα  χρωμογρανίνης Α που είναι ένας κοινός δείκτης των νευροενδοκρινών όγκων.
  • Οι απεικονιστικές ακτινολογικές μελέτες με σκιαγραφικό του ανώτερου πεπτικού και η ενδοσκόπηση θα αναδείξουν τα έλκη και τις υπερπλαστικές γαστρικές πτυχές του στομάχου.
  • Επιπλέον, η πηγή της αυξημένης παραγωγής γαστρίνης πρέπει να ανακαλυφθεί. Αυτό γίνεται είτε με μαγνητική τομογραφία ή σπινθηρογράφημα των υποδοχέων της σωματοστατίνης που είναι η μέθοδος επιλογής. 

Θεραπεία

-Οι αναστολείς αντλίας πρωτονίων (όπως ομεπραζόλη και λανσοπραζόλη) και Η2-υποδοχείς ισταμίνης (όπως φαμοτιδίνη και ρανιτιδίνη) που χρησιμοποιούνται για να επιβραδύνουν την έκκριση οξέος. Οι PPIs και οι Η2 ανταγωνιστές είναι σχετικά αναποτελεσματικοί για τη  θεραπεία.

-Σπάνια, απαιτείται ολική γαστρεκτομή για έλκος.

-Για ορισμένους ασθενείς η χειρουργική αφαίρεση των όγκων, αποτελεί την οριστική λύση. Διεγχειρητικό υπερηχογράφημα παγκρέατος και ενδοσκόπηση 12/λου γίνεται για τον εντοπισμό των όγκων. Οι καλοήθεις όγκοι αφαιρούνται. Χειρουργική μειωτική του όγκου χρησιμοποιείται για τους περισσότερους ασθενείς με κακοήθεις όγκους, όταν είναι εφικτό. Σε ασθενείς με ηπατική μετάσταση, γίνεται μερική ηπαττεκτομή, κρυοθεραπείαα και RF (Radiofrequency Ablation) που βελτιώνουν την επιβίωση και την ποιότητα ζωής. Εμβολισμός της ηπατικής αρτηρίας είναι χρήσιμη σε επιλεγμένους ασθενείς, με ή χωρίς χημειοθεραπεία μετά την απόφραξη.

-Μεταστατική νόσος

Σημειώνεται ότι η μετάσταση στο ήπαρ δεν σημαίνει ότι ο ασθενής πρέπει να πάρει χημειοθεραπεία, γιατί οι ασθενείς αυτοί μπορεί να ζήσουν για πολλά χρόνια με την μεταστατική νόσο, όταν ελέγχεται το γαστρικό οξύ. Η χημειοθεραπεία μπορεί να γίνεται όταν αυξάνεται πολύ η νόσος στο ήπαρ ή όταν είναι βασανιστικά τα συμπτώματα, παρά τη χορήγηση οκρεοτίδης και των άλλων γενικών μέτρων.

  • Η οκρεοτίδη (Octreotide) είναι το καλύτερο φάρμακο. Είναι ανάλογο της σωματοστατίνης και αναστέλλει την απελευθέρωση ορμονών και ανακουφίζει τα συμπτώματα, αλλά δεν έχει δράση στον όγκο. Γίνεται με μηνιαία ενδομυϊκή ένεση (20 mg).
  • Η στρεπτοζοκίνη είναι το φάρμακο εκλογής για τους όγους των νησιδίων του παγκρέατος με ανταπόκριση, περίπου 30%. Μονοθεραπεία με άλλα χημειοθεραπευτικά δεν συνιστάται.
  • Συνδυασμένη θεραπεία με strepozocin, doxorubicin, 5-FU με 40-60% ανταπόκριση που διαρκεί περίπου 18 μήνες ή strepozocin και  5-FU ακολουθούμενη  doxorubicin και dacarbazine μετά την απόφραξη της ηπατικής αρτηρίας γίνεται, επίσης.
  • Η IFN-α 5 εκατομμύρια μονάδες 3 φορές την εβδομάδα μπορεί να ελέγξει τα συμπτώματα και τις βιοχημικές ανωμαλίες σε μερικούς ασθενείς, με μικρό αποτέλεσμα στον όγκο.
Γράφει η
Δρ Σάββη Μάλλιου Κριαρά
Ειδικός Παθολόγος- Ογκολόγος, MD, PhD

Λ. Γαλατσίου 135 & Μπουμπουλίνας, Γαλάτσι
Τ.Κ.: 111 46
Τηλ: 210 2131940, Κιν: 6974639366
e-mail: Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.
Ιατρός ΕΟΠΥΥ
 
 
 
 
 

Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τον καρκίνο 

Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τον καρκίνο

Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με τον θεράποντα ιατρό.

 
Διαβάστηκε 8467 φορές Τελευταία τροποποίηση στις Κυριακή, 24 Φεβρουαρίου 2019 20:19
Σαββούλα Μάλλιου Κριαρά

Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

Σχετικά Άρθρα

  • Ασκίτης Ασκίτης

    Ασκίτης είναι η παραγωγή και συσσώρρευση ορώδους υγρού στην περτοναϊκή κοιλότητα

    Ο ασκίτης μπορεί να εμφανισθεί σε οποιαδήποτε κατάσταση που προκαλεί γενικευμένο οίδημα.

    Στα παιδιά το νεφρωσικό σύνδρομο και οι κακοήθειες είναι οι κυρίαρχες αιτίες.

    Στους ενήλικες η κίρρωση, η καρδιακή ανεπάρκεια, το νεφρωσικό σύνδρομο και η χρόνια περιτονίτιδα είναι οι πιο κοινές αιτίες.

    Ασκίτης είναι η ανώμαλη συσσώρευση υγρού στην κοιλιακή χώρα (περισσότερα από 25 ml).

    Τα συμπτώματα περιλαμβάνουν αυξημένο μέγεθος κοιλίας, αυξημένο βάρος, κοιλιακή δυσφορία και δύσπνοια.

    Οι επιπλοκές είναι η αυτόματη βακτηριακή περιτονίτιδα.

    Στον αναπτυγμένο κόσμο, η πιο κοινή αιτία είναι η κίρρωση του ήπατος. Άλλες αιτίες είναι ο καρκίνος, η καρδιακή ανεπάρκεια, η φυματίωση, η παγκρεατίτιδα και η απόφραξη της ηπατικής φλέβας.

    Στην κίρρωση, ο βασικός μηχανισμός περιλαμβάνει υψηλή αρτηριακή πίεση στο σύστημα πύλης του ήπατος και δυσλειτουργία των αιμοφόρων αγγείων.

    Η διάγνωση γίνεται με υπερηχογράφημα, αξονική και μαγνητική τομογραφία.

    Η εξέταση του υγρού μπορεί να βοηθήσει στον προσδιορισμό της υποκείμενης αιτίας. 

    Η θεραπεία, συχνά, περιλαμβάνει δίαιτα χαμηλού αλατιού, φάρμακα, όπως, διουρητικά και αποστράγγιση του υγρού. Μπορεί να τοποθετηθεί μια συσκευή ηπατικής παράκαμψης (TIPS-transjugular intrahepatic portosystemic shunt), αλλά, αυτή σχετίζεται με επιπλοκές, όπως εγκεφαλοπάθεια. Μπορεί να γίνει θεραπεία της υποκείμενης αιτίας, όπως μεταμόσχευση ήπατος, για παράδειγμα. Όσοι έχουν κίρρωση, κατά 50% αναπτύσσουν ασκίτη δέκα χρόνια μετά τη διάγνωση.  Από αυτούς  που αναπτύσσουν ασκίτη, οι μισοί πεθάνουν μέσα σε τρία χρόνια.

    Επηρεάζονται το καρδιοαγγειακό, το αιμοποιητικό, το λεμφικό, το ανοσολογικό και το γαστρεντερικό σύστημα.

    ascites 1

    Σημεία και συμπτώματα ασκίτη

    Ο ήπιος ασκίτης είναι δύσκολο να παρατηρηθεί, αλλά ο σοβαρός ασκίτης οδηγεί σε κοιλιακή διάταση. Τα άτομα με ασκίτη, γενικά, διαμαρτύρονται για προοδευτική κοιλιακή βαρύτητα και πίεση, καθώς και για δυσκολία στην αναπνοή λόγω μηχανικής πίεσης του διαφράγματος.

    Ο ασκίτης ανιχνεύεται με φυσική εξέταση της κοιλιάς, όπου υπάρχει ορατή διόγκωση και πλευρική διόγκωση, διαφορά ήχου μετά από πλήξη στα πλευρικά τοιχώματα που μετατοπίζεται όταν το πρόσωπο είναι στραμμένο στο πλάι και ροή του υγρού. Όταν γίνει ώθηση στη μία πλευρά δημιουργείται ένα φαινόμενο που μοιάζει με κύμα που γίνεται αισθητό στην αντίθετη πλευρά της κοιλιάς.

    Μπορεί να υπάρχουν και άλλα σημεία ασκίτη λόγω της υποκείμενης αιτίας. Για παράδειγμα, στην πυλαία υπέρταση (λόγω κίρρωσης ή ίνωσης του ήπατος), υπάρχει οίδημα στα πόδια, μώλωπες, γυναικομαστία, αιματέμεση ή διανοητικές μεταβολές λόγω εγκεφαλοπάθειας. Εκείνοι με ασκίτη λόγω καρκίνου (περιτοναϊκή καρκινωμάτωση) μπορεί να διαμαρτύρονται για χρόνια κόπωση ή απώλεια βάρους. Εκείνοι με ασκίτη λόγω καρδιακής ανεπάρκειας μπορεί, επίσης, να διαμαρτύρονται για δύσπνοια, καθώς και συριγμό και δυσανεξία στη σωματική άσκηση.

    Κοιλιακός πόνος

    Κοιλιακή πληρότητα

    Κοιλιακή δυσφορία

    Κοιλιακή διάταση και διόγκωση

    Στένεμα ρούχων

    Κόντεμα αναπνοής

    Ανορεξία

    Ναυτία

    Πρώιμος κορεσμός

    Πύρωση

    Λαγόνιο άλγος

    Αύξηση βάρους

    Ορθόπνοια

    Λαγόνια διόγκωση

    Κοιλιακό κύμα υγρού και μετακινούμενη αμβλύτητα

    Οίδημα πέους

    Οίδημα οσχέου

    Πλευριτικό υγρό

    Ομφαλοκήλη

    Οίδημα ποδιών και σφυρών

    Μουσικοί ήχοι

    Ταχυκαρδία

    Επιπλοκές ασκίτη

    Αυτόματη βακτηριακή περιτονίτιδα

    Ηπατονεφρικό σύνδρομο

    Θρόμβωση. Η θρόμβωση της ηπατικής και η θρόμβωση της σπληνικής φλέβας συνεπάγονται πήξη του αίματος που επηρεάζει την ηπατική πυλαία φλέβα ή κιρσούς που σχετίζονται με τη σπληνική φλέβα. Αυτό μπορεί να οδηγήσει σε πυλαία υπέρταση και μείωση της ροής αίματος. Όταν ένα άτομο με κίρρωση του ήπατος πάσχει από θρόμβωση, δεν είναι δυνατή η εκτέλεση μεταμόσχευσης ήπατος, εκτός εάν η θρόμβωση είναι πολύ μικρή. Σε περίπτωση ελάσσονος θρόμβωσης, υπάρχουν κάποιες πιθανότητες επιβίωσης χρησιμοποιώντας ηπατικά μοσχεύματα.

    ascites 3

    Αιτίες ασκίτη

    -Διίδρωμα: Υψηλός λόγος αλβουμίνης ορού/ασκιτικού υγρού

    Κίρρωση - 81% (αλκοολική 65%, ιική 10%, άγνωστη 6%)

    Καρδιακή ανεπάρκεια - 3%

    Ηπατική φλεβική απόφραξη: σύνδρομο Budd-Chiari ή φλεβοαποφρακτική νόσος

    Συμπιεστική περικαρδίτιδα

    Σύνδρομο Kwashiorkor (παιδικός υποσιτισμός με απώλεια πρωτεΐνης-ενέργειας)

    -Εξίδρωμα: Χαμηλός λόγος αλβουμίνης ορού/ασκιτικού υγρού

    Καρκίνος (μεταστατική και πρωτοπαθής περιτοναϊκή καρκινωμάτωση) - 10%

    Λοίμωξη: Φυματίωση - 2% ή αυτόματη βακτηριακή περιτονίτιδα

    Παγκρεατίτιδα - 1%

    Ορογονίτιδα

    Νεφρωσικό σύνδρομο 

    Κληρονομικό αγγειοοίδημα 

    Σύνδρομο Meigs: Η τριάδα του ασκίτη, της υπεζωκοτικής συλλογής και καλοήθους όγκου των ωοθηκών. Το σύνδρομο Meigs θεραπεύεται μετά την εκτομή του όγκου. Επειδή τα διαδιαφραγματικά λεμφικά κανάλια έχουν μεγαλύτερη διάμετρο στα δεξιά, η υπεζωκοτική συλλογή είναι κλασικά στη δεξιά πλευρά. 

    Αγγειίτιδα

    Υποθυρεοειδισμός

    Αιμοκάθαρση

    Μεσοθηλίωμα περιτοναίου

    Κοιλιακή φυματίωση

    Μαστοκυττάρωση

    Περιτοναϊκή φλεγμονή και διαπύηση

    Φυματίωση

    Μυκητίαση

    Χρόνια βακτηριδίαση λόγω ξένου σώματος ή συριγγίου

    Ρήξη σπλάχνων

    Κοκκιωματώδης περιτονίτιδα

    Αγγειίτιδα

    Ηωσινοφιλική γαστρεντερίτιδα

    Περιτοναϊκή διασπορά από καρκίνο

    Καρκίνος ωοθηκών

    Καρκίνος παγκρέατος

    Μεταβολική νόσος

    Υποθυρεοειδισμός

    Οικογενής μεσογειακός πυρετός

    Μεσεντέρια ή σπλαχνική λεμφαγγειεκτασία

    Εντεροπάθεια από απώλεια πρωτεϊνών

    Κίρρωση και πυλαία υπέρταση

    Κίρρωση

    Συγγενής ηπατική ίνωση

    Απόφραξη ηπατικής φλέβας ή σύνδρομο Budd-Chiari

    Τμηματική οζώδης μετατροπή

    Απόφραξη της κοίλης φλέβας

    Πολλαπλοί μεταστατικοί όζοι στο ήπαρ

    Τραυματικά αίτια

    Συρίγγιο παγκρέατος

    Πεπτικό συρίγγιο

    Λεμφικό συρίγγιο

    Αιμοπεριτόναιο από τραύμα, έκτοπη κύηση ή όγκο

    Καρδιακή και ηπατική συμφόρηση

    Καρδιακή ανεπάρκεια

    Συμπιεστική περικαρδίτιδα

    Στένωση ή ανεπάρκεια τριγλώχινας

    Ούρα

    Κακοήθεια

    Απόφραξη λεμφικού

    Λευχαιμία

    Λέμφωμα

    Άμεση περιτοναϊκή διήθηση με διασπορά από τις ωοθήκες

    Κακή θρέψη με υποαλβουμιναιμία

    Φιλαρίαση

    Διαφορική διάγνωση ασκίτη

    Παχυσαρκία

    Αέρας και υγρό σε διατεταμένο πεπτικό

    ascites 4

    Διάγνωση ασκίτη

    Ασκιτικό υγρό

    Λευκά αιμοσφαίρια περισσότερα από 500 mm3

    Λευκοκυτταρικός τύπος περισσότερα από 250 πολυμορφοπύρηνα ουδετερόφιλα λευκοκύτταρα

    Ολική πρωτεϊνη μεγαλύτερη από 2 gr/dl

    Καλλιέργεια ασκιτικού υγρού σε 10 ml ασκιτικού υγρού

    Γαλακτική δεϋδρογενάση μεγαλύτερη από 200IU/L

    Αμυλάση ασκίτη μεγαλύτερη από την αμυλάση ορού

    Έλεγχος για οξεάντοχα ή μύκητες ή Gram θετικούς μικροργανισμούς ή σκώληκες

    Έλεγχος αν τα τριγλυκερίδια ασκίτη είναι περισσότερα από τα τριγλυκερίδια ορού

    Γίνεται διαγνωστική παρακέντηση, λαπαροσκόπηση, υπέρηχος, μαγνητική τομογραφία, αξονική τομογραφία

    Διίδρωμα

    Πρωτεϊνη μικρότερη από 2 gr/dl

    Γαλακτική αφυδρογονάση μικρότερη από 200 IU/L

    Συμφορητική καρδιακή ανεπάρκεια

    Συμπιεστική περικαρδίτιδα

    Απόφραξη κάτω κοίλης φλέβας

    Σύνδρομο Budd-Chiari

    Κίρρωση

    Νεφρωσικό σύνδρομο

    Υποαλβουμιναιμία

    Εξίδρωμα

    Πρωτεϊνη μεγαλύτερη από 2 gr/dl

    Γαλακτική δεϋδρογενάση μεγαλύτερη από 200 IU/L

    Πολυμορφοπύρηνα περισσότερα από 200 mm3

    Νεοπλάσματα

    Φυματίωση

    Παγκρεατίτιδα

    Μυξοίδημα

    Αγγειίτιδα

    Σε κίρρωση του ήπατος με ασκίτη

    Πρέπει να διεξάγεται γενική αίματος, βασικό μεταβολικό προφίλ, ηπατικά ένζυμα και πήξη. Οι περισσότεροι ειδικοί συστήνουν να γίνει μια διαγνωστική παρακέντηση εάν ο ασκίτης είναι νέος ή αν το άτομο με ασκίτη εισάγεται στο νοσοκομείο. Το υγρό στη συνέχεια εξετάζεται για τη συνολική εμφάνιση, το επίπεδο πρωτεΐνης, την αλβουμίνη και τον αριθμό των κυττάρων (ερυθρά και λευκά). Επιπρόσθετες δοκιμές θα πραγματοποιηθούν εάν υποδειχθεί, όπως μικροβιολογική καλλιέργεια, χρώση Gram και κυτταρολογική.

    Ο λόγος αλβουμίνης ορού-ασκίτη είναι καθοριστική για να βρεθούν οι αιτίες του ασκίτη. Μια υψηλή τιμή (> 1,1 g / dL) υποδεικνύει ότι ο ασκίτης οφείλεται σε πυλαία υπέρταση. Μία χαμηλή τιμή (<1,1 g / dL) υποδηλώνει ασκίτη μη πυλαίας υπέρτασης.

    Ταξινόμηση του ασκίτη

    Βαθμός 1: ήπιος, ορατός μόνο σε υπερήχους και CT

    Βαθμός 2: ανιχνεύσιμος με κλινική εξέταση

    Βαθμός 3: άμεσα ορατός, και επιβεβαιώνεται με τη δοκιμή υγρού κύματος

    Παθοφυσιολογία ασκίτη

    Το διίδρωμα είναι αποτέλεσμα αυξημένης πίεσης στην πυλαία φλέβα (> 8 mmHg, συνήθως, γύρω στα 20 mmHg), π.χ. λόγω  κίρρωσης, ενώ τα εξιδρώματα παρατηρούνται λόγω φλεγμονής ή κακοήθειας, είναι υψηλά σε πρωτεΐνη και γαλακτική αφυδρογονάση και έχουν χαμηλό pH (<7,30), χαμηλό επίπεδο γλυκόζης και περισσότερα λευκά αιμοσφαίρια. Τα διιδρώματα έχουν χαμηλή πρωτεΐνη (<30 g / L), χαμηλή LDH, υψηλό pΗ, φυσιολογική γλυκόζη και λιγότερα από 1 λευκά κύτταρα ανά 1000 mm3. Κλινικά, το πιο χρήσιμο μέτρο είναι η διαφορά μεταξύ των συγκεντρώσεων λευκωματίνης ορού και ασκιτικού υγρού. Μια διαφορά μικρότερη από 1 g / dl (10 g / L) συνεπάγεται εξίδρωμα.

    Η συλλογή του υγρού μέσα στην κοιλιακή χώρα οδηγεί σε επιπρόσθετη κατακράτηση υγρών από τα νεφρά λόγω διεγερτικής επίδρασης στις ορμόνες πίεσης του αίματος, κυρίως, στην αλδοστερόνη. Το συμπαθητικό νευρικό σύστημα ενεργοποιείται, επίσης και η παραγωγή ρενίνης αυξάνεται λόγω μειωμένης αιμάτωσης των νεφρών. Η ακραία διάσπαση της νεφρικής ροής αίματος μπορεί να οδηγήσει σε ηπατονεφρικό σύνδρομο. Άλλες επιπλοκές του ασκίτη είναι η αυτόματη βακτηριακή περιτονίτιδα, λόγω μειωμένων αντιβακτηριακών παραγόντων στο ασκτικό υγρό, όπως το συμπλήρωμα.

    Θεραπεία ασκίτη

    Για ασκίτη με οίδημα

    Περιορισμός άλατος και διουρητικά, συνήθως, προκαλούν διούρηση.

    Περιορισμός νατρίου.

    Περιορισμός νερού όταν τα επίπεδα νατρίου του ορού πέσουν κάτω από 130 mEq/L.

    Η μέγιστη απώλεια νερού υπολογίζεται σε 2.5 Kg/ημέρα.

    Για ασκίτη χωρίς οίδημα

    Περιορισμός νατρίου και νερού και διουρητικά.

    Μέγιστη απώλεια 1 Kg/ημέρα.

    Ασκίτης που αυξάνεται ή δεν απαντά στη θεραπεία

    Λαμβάνεται δείγμα νατρίου ούρων για να αναγνωρισθεί η αντίδραση.

    Παρακέντηση έως 10 λίτρα εάν είναι αυξημένη η ουρία ή η κρεατινίνη, αντικατάσταση της αλβουμίνης ενδοφλέβια, για κάθε 10 gr/Lt που μετακινείται.

    Σε χρόνιες περιπτώσεις τοποθετείται φλεβοπεριτοναϊκή επικοινωνία ή σφαγιτιδο ενδοηπατική πυλαία επικοινωνία-TIPS. Η TIPS είναι πιο αποτελεσματική στην απομάκρυνση του ασκίτη σε σύγκριση με την παρακέντηση ... ωστόσο, τα άτομα με TIPS αναπτύσσουν ηπατική εγκεφαλοπάθεια σημαντικά πιο συχνά.

    Τα διουρητικά

    Σπιρονολακτόνη 100-300 mg/ημέρα από το στόμα σε μια δόση για την κίρρωση και φουροσεμίδη 40-120 mg/ημέρα για τις άλλες αιτιολογίες. Έτσι, γίνεται καθαρή απώλεια νατρίου στα ούρα.

    Κλάσμα νατρίου σε mEq/L x εκτιμώμενη αποβολή ούρων (1 L) πρέπει να ισούται με την εκτιμώμενη διαιτητική πρόσληψη νατρίου. Πρέπει να γίνεται μέτρηση ηλεκτρολυτών. Γίνεται έλεγχος για μεταβολές στο διανοητικό επίπεδο, ολιγουρία, αζωθαιμία και υπερκαλιαιμία, για σημεία εξάντλησης, εγκεφαλοπάθεια και νεφρική ανεπάρκεια. Όταν χορηγείται σπιρονολακτόνη δεν χορηγούνται συμπληρώματα καλίου.

    Η σπιρονολακτόνη  είναι το φάρμακο επιλογής, επειδή εμποδίζει τον υποδοχέα αλδοστερόνης στο σωληνάριο συλλογής. Το επίπεδο του καλίου στον ορό και η νεφρική λειτουργία θα πρέπει να παρακολουθούνται στενά.

    Παρακολούθηση της διούρησης: Η διούρηση παρακολουθείται με ζύγισμα του ατόμου καθημερινά. Ο στόχος είναι η απώλεια βάρους όχι μεγαλύτερης από 1,0 kg / ημέρα για άτομα με ασκίτη και περιφερικό οίδημα και όχι περισσότερο από 0,5 kg / ημέρα για άτομα με ασκίτη μόνο. Ελέγχεται και η συγκέντρωση νατρίου στα ούρα. Η δοσολογία αυξάνεται έως ότου εμφανιστεί αρνητική ισορροπία νατρίου. Μια τυχαία αναλογία νατρίου προς κάλιο ούρων > 1 δείχνει 90% ευαισθησία στην πρόβλεψη του αρνητικού ισοζυγίου (> 78-mmol / ημέρα απέκκριση νατρίου).

    Διουρητική αντοχή: Η διουρητική αντίσταση μπορεί να προβλεφθεί με χορήγηση ενδοφλέβιας φουροσεμίδης 80 mg μετά από 3 ημέρες χωρίς διουρητικά και με δίαιτα νατρίου 80 mEq ημερησίως / ημέρα. Η απέκκριση νατρίου ούρων σε διάστημα 8 ωρών <50 mEq / 8 ώρες προβλέπει αντίσταση.

    Εάν το άτομο παρουσιάζει αντίσταση ή κακή ανταπόκριση στη θεραπεία με διουρητικά, μπορεί να χρειαστεί υπερδιήθηση ή υδραφαίρεση, για να επιτευχθεί επαρκής έλεγχος της κατακράτησης υγρών και της συμφόρησης. Η χρήση τέτοιων μηχανικών μεθόδων απομάκρυνσης υγρών μπορεί να παράγει σημαντικά κλινικά οφέλη σε άτομα με διουρητική αντοχή και μπορεί να αποκαταστήσει την ανταπόκριση σε συμβατικές δόσεις διουρητικών.

    Η υπερβολική διούρηση μπορεί να οδηγήσει σε υποκαλιαιμία χειρότερη της ηπατικής εγκεφαλοπάθειας, ενδοαγγειακή εξάντληση όγκου, αζωθαιμία και νεφρική ανεπάρκεια.

    ascites 2

    Παρακέντηση

    Σε εκείνους με σοβαρό ασκίτη, υπό τάση, μπορεί να χρειαστεί θεραπευτική παρακέντηση. Καθώς, αυτό μπορεί να καταστρέφει τα επίπεδα αλβουμίνης ορού στο αίμα, η αλβουμίνη γενικά χορηγείται ενδοφλέβια σε αναλογία με την ποσότητα του ασκίτη που έχει αφαιρεθεί.

    Χειρουργική επέμβαση

    Ο ασκίτης που είναι ανθεκτικός στην ιατρική θεραπεία θεωρείται μια ένδειξη για μεταμόσχευση ήπατος. 

    Ο εξιδρωτικός ασκίτης γενικά δεν αποκρίνεται στον χειρισμό της ισορροπίας του άλατος ή της διουρητικής θεραπείας. Η επαναλαμβανόμενη παρακέντηση και η θεραπεία της υποκείμενης αιτίας είναι ο βασικός άξονας της θεραπείας.

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τον ασκίτη

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τον ασκίτη

    ascites 5

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό

    Διαβάστε, επίσης,

    Σε τι χρησιμεύει το συκώτι

    Ο καρκίνος ωοθηκών θεραπεύεται

    Ανεπάρκεια τριγλώχινας

    Στένωση τριγλώχινας

    Σύνδρομο Pickwick

    Τι είναι το μυξοίδημα

    Κίρρωση του ήπατος

    Οξεία ηπατική ανεπάρκεια

    Μεσοθηλίωμα

    Ιογενείς ηπατίτιδες

    Φιλαρίαση

    Φυματιώδης περιτονίτιδα

    Ηπατονεφρικό σύνδρομο

    Ο ασθενής με δύσπνοια στα επείγοντα

    Ψευδοκύστη του παγκρέατος

    Χυλώδης ασκίτης

    Η ανάλυση του ασκιτικού υγρού

    Οι αιτίες απώλειας βάρους

    Πότε επιβάλλεται αυστηρά δίαιτα στο αλάτι και πότε ελαστική

    Παρακέντηση ασκιτικού υγρού

    Παρακέντηση υπεζωκότα

    Ηωσινοφιλική γαστρεντερίτιδα

    Καρκίνος ήπατος

    Καρκίνος παγκρέατος

    Καρκίνος ωοθηκών

    www.emedi.gr

     

  • Χρήσιμες ιατρικές συνταγές με λάπαθο Χρήσιμες ιατρικές συνταγές με λάπαθο

    Τα οφέλη στην υγεία από το λάπαθο

     

    Το λάπαθο το ουλόν ή αγριολάπαθο ή Rumex crispus ή σιδερολάπαθο ή νερολάπαθο ή ολοπαθιά ή ξινήθρα ή λάπατο ή λάμπαθο ή ρούμεξ κοινό ή ρούμεξ σγουρό το συναντάμε στις άκρες των δρόμων και σαν αγριόχορτο στους κήπους και σε θαμνώδεις και χέρσες εκτάσεις.

    Υπάρχει και το Rumex cyprius ή ρούμεξ το κύπριο και το Rumex pulcher ή ρούμεξ πούλσιερ που είναι γνωστά σαν αλαπαθκιά ή αγριολαπαθκιά ή ξινιάτος.

    Όλα ανήκουν στην οικογένεια των Πολυγωνίδων.

    Το αγριολάπαθο είναι αποτοξινωτικό και ήπιο καθαρτικό.

    Χρησιμοποιείται σε χρόνιες δερματικές παθήσεις με άλλα βότανα, όπως η ρίζα κολλιτσίδας.

    rumex 2

    Είναι όρθιο πολυετές φυτό, που φτάνει το 1,5 μέτρα ύψος και απλώνεται έως 90 εκατοστά. Το καλοκαίρι εμφανίζονται διακριτικά πράσινα ανθάκια και μετά ακολουθούν κόκκινοι καρποί. Πολλαπλασιάζεται εύκολα μόνο του. Μπορείτε να συλλέξετε σπόρους από θαμνότοπους το καλοκαίρι και να τους ρίξετε εκεί που θέλετε να φυτρώσουν. Το φυτό έχει ανθεκτική ρίζα και είναι δύσκολο να ξεριζωθεί. Αντέχει σε οποιοδήποτε έδαφος και αναπτύσσεται στον ήλιο ή τη σκιά.

    rumex 3

    Το ρούμεξ το κύπριο είναι μονοετές, μικρό, απλωτό στη γη ή ημιόρθιο, διακλαδισμένο από τη βάση της ρίζας, με σαρκώδη, δελτοειδή, έμμισχα φύλλα. Έχει άνθη σε αραιές ακραίες ταξιανθίες κοκκινοκιτρινωπά και ο καρπός είναι τρίχωρη μεμβρανώδης κάψα. Ανθίζει από Μάρτιο μέχρι Μάιο.

    rumex 4

    Το ρούμεξ πούλσιερ είναι κι αυτό μονοετές, έχει χοντρή, σαρκώδη ρίζα και όρθιο, χοντρό, βλαστό με ή χωρίς διακλαδώσεις. Τα φύλλα του είναι έμμισχα, μεγάλα, προμήκη, οξύκορφα ή με στρογγυλεμένη άκρη, τα πρώτα του σε ροζέττα γύρω από τη βάση του φυτού, ενώ αυτά του βλαστού είναι μικρότερα. Τα άνθη του είναι κιτρινωπά και βρίσκονται σε ακραίες, αραιές ταξιανθίες, κατά μήκος του ανθοφόρου βλαστού. Ανθίζει από τον Απρίλιο μέχρι τον Ιούλιο.

    rumex 5

    Το Rumex conglomeratus Murray ή αγριολάπαθο είναι πολυετές φυτό, πολλαπλασιαζόμενο με μάτια που πετάει ο υπόγειος βλαστός. Βλαστός 30-100 εκατοστά, όρθιος, διακλαδιζόμενος, φύλλα κυματιστά στις άκρες, άνθη πρασινωπά ή κοκκινωπά σε δέσμες, τα περισσότερα στη μασχάλη ενός φύλλου, πάνω σε αρθρωτό ποδίσκο. Το βρίσκετε σε δροσερά και υγρά εδάφη. Μαγειρεύεται, όπως το σπανάκι με άλλα χόρτα. Με τα φύλλα τυλίγετε ντολμάδες. Τα φύλλα περιέχουν θείο και όταν κοπανιστούν χρησιμοποιούνται για αιμορροϊδες και αποστήματα. Πριν την ανθοφορία είναι ευχάριστο για τα χορτοφάγα ζώα.

    rumex 6

    Το Rumex acetosella L. ή λάπαθο είναι πολυετές φυτό 10-30 εκατοστά, με φύλλα λογχοειδή ή βελοειδή, με τις κάτω άκρες τους απλωτές ή ανορθωμένες. Είναι στάχυς αρσενικών ανθέων σε ένα φυτό και θηλυκών σε άλλο με γεύση όξινη και το βρίσκετε σε άκρες δρόμων, σε ξηρά λιβάδια, σε αμμώδεις αγρούς κι εκεί που δεν υπάρχει ασβέστιο.

    rumex 7

    Υπάρχει και το Rumex obtusifolius L.

    Οι ρίζες είναι μακριές και ξεριζώνονται δύσκολα, αν το έδαφος δεν είναι καλά ποτισμένο. Συλλέγονται το φθινόπωρο, τις πλένετε καλά, τις ψιλοκόβετε και αποξηραίνετε. Τα ξεραίνετε στον ήλιο και τα φυλάτε σε γυάλινο βάζο, ολόκληραή κομμένα σε κομμάτια.

    Χρήσιμα μέρη λάπαθου

    Η ρίζα και οι καρποί, αλλά και όλα τα μέρη.

    Δραστικές ουσίες λάπαθου

    Ανθρακινόνες, όπως η εμοδίνη, ταννίνες, οξαλικά, βιταμίνη C, καροτίνη, σίδηρος, οξαλοξικό οξύ, θείο, ρητίνη, ρουμενικίνη, ρουμικίνη, λαπαθικό οξύ, άμυλο φώσφορος, λευκωματούχες ενώσεις κι αιθέριο έλαιο.

    Η παρουσία οξαλικού οξέος μπορεί να προκαλέσει πέτρες στα νεφρά και τη χολή και ουρική αρθρίτιδα, όταν γίνεται υπερκατανάλωση.

    Ιδιότητες κι ενδείξεις λάπαθου

    Τα λάπαθα, γενικά, καταπολεμούν την αναιμία.

    Τα λάπαθα ανοίγουν την όρεξη, τονώνουν το συκώτι, δυναμώνουν την καρδιά και είναι αντισκορβουτικά.

    Είναι κατάλληλα για μόλυνση, πυρετό, σκορβούτο και δηλητηριάσεις.

    Τα λάπαθα κάνουν καλό σε όλες τις αρρώστιες που προκαλούν πυρετό, σε αδυναμία, ξεδιψάνε, προφυλάσσουν από τη σήψη του αίματος, σκοτώνουν υτα σκουλήκια στον οργανισμό, είναι καρδιοτονωτικά και όλο το φυτό είναι αντίδοτο στο δηλητήριο του σκορπιού.

    Είναι κατάλληλα για τον ίκτερο.

    Είναι καθαριστικό του αίματος και της λέμφου, πικρό τονωτικό, χολαγωγό και καθαρτικό.

    Οι καρποί είναι κατάλληλοι για τη διάρροια (σε μικρές δόσεις) και τις στομαχικές διαταραχές.

    Ακόμη χρησιμοποιείται και για την περιστασιακή και χρόνια δυσκοιλιότητα (σε μεγάλες δόσεις).

    Τα αγριολάπαθα ή αγριολαχανίδες είναι τονωτικές για τον οργανισμό και συστήνονται σε αναιμίες και καχεξίες.

    Είναι διουρητικά και συστήνονται σε νεφροπάθειες και ανωμαλίες στην ούρηση. Να αποφεύγεται η συνεχής χρήση τους από όσους έχουν πέτρες στα νεφρά.

    Είναι μαλακτικά για το στομάχι και συστήνονται σε ηπατικές ανωμαλίες και σε ανορεξίες.

    Σε μικρές δόσεις βοηθούν στην έκκριση της χολής και χαμηλώνουν την πίεση.

    Χρήσιμες ιατρικές συνταγές με λάπαθο

    Αφέψημα

    Πιείτε 1/2-1 φλιτζάνι αφέψημα που θα φτιάξετε με 15 γραμμάρια ρίζας και 550 ml νερό. Σιγοβράστε για 10 λεπτά και πιείτε 3 φορές ημερησίως για ήπια δυσκοιλιότητα ή για να ενεργοποιήσετε τη ροή της χολής, να βελτιώσετε την πέψη και να απομακρύνετε τις τοξίνες. Με πλύσεις το αφέψημα βοηθά σε ελκώδεις πληγές και σε λευκόρροια. Αν προστεθεί θείο θεραπεύει την ψώρα και με γαργάρες τις άφθες στο στόμα. Για εξωτερική χρήση βράζετε 2 χούφτες φύλλα και ρίζα ψιλοκομμένα σε νερό και τα βράζετε μέχρι να γίνουν πολτός. Τα χρησιμοποιείτε σε επιθέματα, όπως έχουν ή δουλεμένα με ελαιόλαδο. Το αφέψημα μπορεί να καθαρίσει τα ασημικά και τα έπιπλα μπαμπού και τα είδη καλαθοπλεκτικής. Τα τρίβeτε με ένα ρούχο που τα έχετε βρέξει με το αφέψημα.

    Έκχυμα

    Αφήνετε 30 γραμμάρια ψιλοκoμμένη ρίζα σε 1 λίτρο καυτό νερό για 10 λεπτά, σουρώνετε πίνετε 3 ποτήρια την ημέρα. Αφήνετε μια χούφτα φύλλα σε 1 λίτρο καυτό νερό, για δέκα λεπτά, σουρώνετε και πίνετε 3 ποτήρια την ημέρα. Για εξωτερική χρήση αφήνετε 2 χούφτες ψιλοκομμένα φύλλα σε 1 λίτρο καυτό νερό για δέκα λeπτά, σουρώνετε και χρησιμοποιείτε με πλύσεις, επαλείψεις και κλίσματα.

    Βάμμα

    Πιείτε 40 σταγόνες 3 φορές ημερησίως για καθαρισμό σε εξανθήματα, εκζέματα, ακμή, έρπη ζωστήρα, ρευματισμούς και οστεοαρθρίτιδα.

    Στοματικό διάλυμα

    Χρησιμοποιήστε 1/2 φλιτζάνι αφέψημα που θα αναμείξετε με ίση ποσότητα ζεστού νερού 3 φορές ημερησίως μετά το φαγητό. Είναι κατάλληλο για τα στοματικά έλκη.

    Ομοιοπαθητικά σκευάσματα

    Η ρίζα του αγριολάπαθου χρησιμοποιείται για βήχα, πονόλαιμο ή βραχνάδα, που επιδεινώνεται από το κρύο και την υγρασία. Λαμβάνεται 3 φορές ημερησίως.

    Επιθέματα λιωμένων φύλλων

    Βοηθούν στη διάνοιξη σπυριών με πύο και αιματάδες, σε έκζεμα, για την ανακούφιση του έρπητα ζωστήρα, σε αιμορροϊδες, λειχήνες και σκασίματα του δέρματος. Λειώνετε τα φύλλα καλά, τα απλώνετε σε λινό ύφασμα και τα επιθέτετε τοπικά σε πυώδεις πληγές, σε αιμορροϊδες, αιματάδες και πυώδη σπυριά. Μπορείτε να τα ενισχύσετε δουλεύοντας με ελαιόλαδο.

    Χυμός

    Λειώνουμε τα φύλλα της αγριολαχανίδας καλά, τα περνάτε από τουλουπάνι και παίρνετε το χυμό τους. Δίνετε ένα ποτήρι σε περιπτώσεις πυρετού που δεν υποχωρεί.

    Καθαρισμός στις μπουκάλες λαδιού

    Ρίξτε τα κομματάκια μίσχων των φύλλων και ζεστό νερό και κουνήστε με δύναμη. 

    Επίσης, αφαιρούνται οι λεκέδες από μελάνι στα ασπρόρουχα, αν τους τρίψουμε με φρεσκοκομμένο φυτό.

    Τα κατάλληλα βότανα για να έχετε την υγεία σας

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα βότανα για την υγεία σας

    rumex 8

    Διαβάστε, επίσης,

    Να τρώτε άγρια χόρτα

    Σουπιές με χόρτα

    www.emedi.gr

     

     

     

  • Συμπληρώματα διατροφής για τη φλεγμονώδη νόσο εντέρου Συμπληρώματα διατροφής για τη φλεγμονώδη νόσο εντέρου

    Τα φλεγμονώδη νοσήματα εντέρου θεραπεύονται με συμπληρώματα διατροφής

     

    Η φλεγμονώδης νόσος του εντέρου είναι γαστρεντερικές, χρόνιες, φλεγμονώδεις διαταραχές: η νόσος του Crohn και η ελκώδης κολίτιδα.

    Στη νόσο του Crohn η βλάβη εμφανίζεται σε οποιοδήποτε σημείο κατά μήκος του γαστρεντερικού σωλήνα, από το στόμα μέχρι τον πρωκτό.

    Η ελκώδης κολίτιδα εμφανίζεται στο κόλον και στο ορθό.

    flegmoni enteroy 1

    Αιτίες φλεγμονώδους νόσου του εντέρου

    Η φλεγμονώδης νόσος του εντέρου οφείλεται σε ανοσολογικούς, γενετικούς και περιβαλλοντικούς παράγοντες.

    Συνήθως, συμβαίνει μια ακατάλληλη φλεγμονώδης αντίδραση σε μικρόβια του εντέρου. Η ανισορροπία μεταξύ της συμβιωτικής χλωρίδας και των αμυντικών αντιδράσεων του ξενιστή στο βλεννογόνο είναι, κυρίως, υπεύθυνη για την αύξηση των κρουσμάτων της φλεγμονώδους νόσου του εντέρου.

    Οι ασθενείς με νόσο του Crohn έχουν μειωμένη ικανότητα κάθαρσης των βακτηριδίων από το βλεννογόνο, το οποίο σχετίζεται με ελαττωματική λειτουργία των φαγοκυττάρων και οξεία φλεγμονή. Στη συνέχεια αναλαμβάνουν δράση οι ανοσολογικές αντιδράσεις και τα επίπεδα της ιντερφερόνης γ-INF-γ συμβάλλουν στα συμπτώματα αυξάνοντας τη διαπερατότητα του βλεννογόνου και εισάγοντας μόρια προσκόλλησης.

    Η φλεγμονώδης αντίδραση προκύπτει από υπερβολική ενεργοποίηση και διαφοροποίηση των υποσυνόλων, των ανοσολογικών ενεργοποιητικών κυττάρων Τ έναντι αβλαβών αντιγόνων κι από ελαττωματική αντισταθμιστική δράση από τα ρυθμιστικά Τ κύτταρα. Η ανώμαλη ενεργοποίηση του ανοσοποιητικού συστήματος και η παραγωγή κυτοκινών συμμετέχουν κι αυτές στην ανάπτυξη της φλεγμονώδους νόσου του εντέρου.

    Η ελκώδης κολίτιδα, συνήθως, εξελίσσεται αυτόματα όταν υπάρχει έλλειψη της Th 2 ρυθμιστικής κυτοκίνης IL-10, εκτός εάν διατηρούνται υπό συνθήκες χωρίς μικρόβια.

    flegmoni enteroy 5

    Συμπτώματα φλεγμονώδους νόσου του εντέρου

    Στη νόσο του Crohn όλα τα στρώματα του τοιχώματος του εντέρου επηρεάζονται. Τα φλεγμονώδη συμπτώματα εκδηλώνονται με διάρροια, πόνο και στένωση του αυλού του εντέρου, η οποία οδηγεί σε στενώματα, απόφραξη εντέρου και σχηματισμό αποστήματος. Δημιουργούνται, επίσης, συρίγγια στο δέρμα και στα εσωτερικά όργανα.

    Στην ελκώδη κολίτιδα η φλεγμονή επηρεάζει μόνο τα επιφανειακά στρώματα του παχέος εντέρου. Εξελκώσεις και αποστήματα και αδενικές κρύπτες οδηγούν σε σοβαρή διάρροια, απώλεια αίματος και προοδευτική απώλεια της περισταλτικής λειτουργίας και το παχύ έντερο γίνεται άκαμπτο.

    flegmoni enteroy 3

    Τα συμβατικά φάρμακα που χρησιμοποιούνται στη φλεγμονώδη νόσο του εντέρου έχουν πολλές παρενέργειες.

    Θεραπεία φλεγμονώδους νόσου του εντέρου με συμπληρώματα διατροφής

    -Προβιοτικά

    Η λειτουργία του ανοσοποιητικού συστήματος μπορεί να ρυθμιστεί με την κατάλληλη ισορροπία των βακτηρίων του εντέρου. Τα προβιοτικά ασκούν ρυθμιστικές επιδράσεις σε πολυάριθμους τύπους κυττάρων, όπως τα επιθηλιακά, τα δενδριτικά, τα μονοκύτταρα, τα μακροφάγα, τα κύτταρα Β, τα κύτταρα Τ και τα κύτταρα NK και υποστηρίζουν τα βακτήρια στο έντερο.

    Τα προβιοτικά επηρεάζουν την προφλεγμονώδη δραστηριότητα των άλλων βακτηρίων του αυλού.

    Τα ωφέλιμα μικρόβια ανταγωνίζονται τις θέσεις σύνδεσης και αναστέλλουν την απόπτωση των επιθηλιακών κυττάρων και βελτιώνουν τη λειτουργία του εντερικού φραγμού.

    Τα προβιοτικά έχουν αντιφλεγμονώδη δράση, γιατί επάγουν τα δενδριτικά κύτταρα και την ιντερλευκίνη IL-10 κι εξασθενούν την παραγωγή των κυττάρων Τ και της ιντερφερόνης γ.

    Τα προβιοτικά προστατεύουν από τη σοβαρή εντερική φλεγμονή, τη θεραπεύουν και αναστέλλουν τις εξάρσεις της φλεγμονώδους νόσου.

    -Amla

    Το amla είναι αποτελεσματικό στην πρόληψη της φλεγμονής στις κολίτιδες.

    -Ρουτίνη

    Η ρουτίνη είναι κι αυτή αποτελεσματική στην κολίτιδα και καταπολεμά το οξειδωτικό στρες στο έντερο. Η ρουτίνη αναστέλλει τις κυτοκίνες και θεραπεύουν την κολίτιδα μειώνοντας τις ιντερλευκίνες IL-1β και IL-6.

    -Πεπτικά ένζυμα

     Τα πεπτικά ένζυμα βοηθούν στη διάσπαση των θρεπτικών ουσιών και προλαμβάνουν τον ερεθισμό του εντέρου.

    Η ειλεϊτιδα επηρεάζει την απορρόφηση της χολής στη φλεγμονώδη νόσο του εντέρου κι έτσι προκαλείται στεατόρροια. Η λιπάση καταλύει την υδρόλυση των λιπών κατά την πέψη και προλαμβάνει τη δυσαπορρόφηση λίπους.

    Επίσης, όσοι έχουν φλεγμονώδη νόσο του εντέρου υποφέρουν από τροφικές δυσανεξίες. Σε αυτούς τους ασθενείς υπάρχει ανεπάρκεια δισακχαριδασών και δυσανεξία στη λακτόζη από την έλλειψη λακτάσης. 

    Η χορήγηση πεπτικών ενζύμων πριν την κατανάλωση των τροφών ανακουφίζει από τα συμπτώματα, όπως κράμπες, φούσκωμα, βορβορυγμοί, άμεση ανάγκη για αφόδευση και πόνος.

    -Παπαϊνη

    Η παπαϊνη ανακουφίζει από τα συμπτώματα που σχετίζονται με το σύνδρομο διαρρέοντος εντέρου που αυξάνει την εντερική διαπερατότητα και διαταράσσει την εντερική συμβίωση και επίσης, ανακουφίζει από τη δυσπεψία, τον εντερικό ερεθισμό, τη δυσκοιλιότητα και τη χρόνια διάρροια.

    -Βρομελίνη

    Η βρομελίνη μειώνει τις προφλεγμονώδεις κυτοκίνες κι έχει πρωτεολυτική δραστηριότητα εντός της γαστρεντερικής οδού. Τέσσερις ώρες μετά τη χορήγηση βρομελίνης παρατηρείται καταπολέμηση των υποδοχέων για την προσκόλληση του E. Coli-κολοβακτηριδίου από το βλεννογόνο του λεπτού εντέρου. Η βρομελίνη, ακόμη, μειώνει τη σοβαρότητα της φλεγμονώδους νόσου του εντέρου. Η καθημερινή χορήγηση βρομελίνης από του στόματος μειώνει την εμφάνιση και σοβαρότητα της κολίτιδας.

    -Σερραπεπτάση

    Οι ασθενείς με φλεγμονώδη νόσο του εντέρου έχουν συσσώρευση κι ενεργοποίηση των φλεγμονωδών κυττάρων μέσα στο βλεννογόνο του κόλου που οδηγεί σε βλάβη των ιστών. Η σερραπεπτάση επηρεάζει την έκφραση των κυττάρων Τ και την έκφραση της INF-γ. Η ρύθμιση της ιντερφερόνης γ μειώνει τη διαπερατότητα του εντερικού βλεννογόνου και τη φλεγμονή που εκδηλώνεται στη νόσο του Grohn. Η σερραπεπτάση μπορεί να εξαλείψει μόρια, όπως τα μακροφάγα από τα εντερικά επιθηλιακά κύτταρα και μειώνει τη φλεγμονή με αναστολή των κυτοκινών και χημειοκινών σε μεταγραφικό επίπεδο. Η σερραπεπτάση έχει αντιφλεγμονώδεις επιδράσεις σε περιοχές εντοπισμένης φλεγμονής. Η σερραπεπτάση δεσμεύεται στην άλφα 2 μακροσφαιρίνη και της δίνει αντιγονικότητα και έτσι η σερραπεπτάση υδρολύει τη βραδυκινίνη, την ισταμίνη και τη σεροτονίνη.

    Τα καλύτερα συμπληρώματα διατροφής για τη φλεγμονώδη νόσο του εντέρου

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τη φλεγμονώδη νόσο του εντέρου

     flegmoni enteroy 2

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό

    Διαβάστε, επίσης,

    Οξεία αιμορραγία κατώτερου πεπτικού

    Καρκίνος παχέος εντέρου

    Καλπροτεκτίνη κοπράνων

    Ηωσινοφιλική γαστρεντερίτιδα

    Γιατί η κάνναβη θεραπεύει κάθε ασθένεια

    Αντιμετώπιση οξείας διάρροιας

    Εναλλακτικές θεραπείες για την νόσο Crohn

    Ακτινολογικές εξετάσεις για έλεγχο του λεπτού εντέρου

    Ορθομοριακά συμπληρώματα διατροφής για όλες τις ασθένειες

    Η δυσανεξία στη λακτόζη

    Carnivora για τον καρκίνο

    Τι είναι τα αντιουδετεροφιλικά αντισώματα;

    Συμπληρώματα διατροφής για τις παθήσεις του πεπτικού

    Καλπροτεκτίνη κοπράνων

    Βιταμίνες για τη νόσο του Crohn

    Ορθοπρωκτικό απόστημα

    Ραγάδα δακτυλίου

    Σύνδρομο διαρροής εντέρου

    Φωτοθεραπεία για τις φλεγμονές του εντέρου

    Αντιπυρηνικά αντισώματα

    Υγεία του πεπτικού συστήματος

    Προσυμπτωματικός έλεγχος για τον καρκίνο του παχέος εντέρου

    Για όσους έχουν κίνδυνο για καρκίνο του εντέρου

    Οδηγίες για την πρόληψη καρκίνου του παχέος εντέρου

    Σύνδρομο ευερέθιστου εντέρου

    Νόσος του Crohn

    Ιπποφαές

    Βρωμελίνη

    Μεταμόσχευση κοπράνων

    Που κάνει καλό ο χυμός αλόης

    Που κάνει καλό το χαμομήλι

    Μέντα

    Boswellia Serrata το ισχυρό φυσικό αντιφλεγμονώδες

    Οι καλύτερες εξετάσεις για τις παθήσεις του παχέος εντέρου

    Τα οφέλη της σερραπεπτάσης στην υγεία

    Τα καλύτερα βότανα για τους πόνους της φλεγμονής

    Η δυσανεξία στη λακτόζη

    Εκκολπωματική νόσος

    Δίαιτα για την ελκώδη κολίτιδα

    Ελκώδης κολίτιδα

    Νόσος του Crohn

    Ανεξήγητη απώλεια βάρους

    Δίαιτα για την δυσγευσία

    Σύνδρομο ευερέθιστου εντέρου

    Υγεία του πεπτικού συστήματος

    Τι είναι τα προβιοτικά

    Μικροσκοπική κολίτιδα

    Μεταμόσχευση κοπράνων

    Ψυχολογικοί παράγοντες που επηρεάζουν ιατρικές καταστάσεις

    Ιπποφαές

    www.emedi.gr

     

     

     

     

     

     

  • Συμπληρώματα διατροφής για τη νόσο του Lyme Συμπληρώματα διατροφής για τη νόσο του Lyme

    Η νόσος του Lyme θεραπεύεται με συμπληρώματα διατροφής

     

    Η νόσος του Lyme είναι μια χρόνια φλεγμονώδης πάθηση που προκαλείται από βακτήρια, τις σπειροχαίτες του συμπλέγματος Borrelia burgdorferi.

    Η πάθηση μπορεί να προσβάλλει τις αρθρώσεις και όργανα, όπως το δέρμα, την καρδιά και τον εγκέφαλο.

    Συνηθέστερα μεταδιδόμενη από μολυσμένα δαγκώματα τσιμπουριού, η μετάδοση της νόσου του Lyme από το μητρικό γάλα, το αίμα και άλλες σωματικές εκκρίσεις είναι, επίσης, δυνατή.

    Το πιο αξιοσημείωτο σύμπτωμα της νόσου του Lyme είναι ένα κόκκινο εξάνθημα σε σχήμα ματιού ταύρου πoυ εξαπλώνεται από το σημείο του τσιμπήματος του τσιμπουριού.

    Το ανοσοποιητικό σύστημα αντιδρά στην παρουσία του B.burgdorferi με την απελευθέρωση κυκλοφορούντων ανοσοσυμπλεγμάτων (CICs), τα οποία προκαλούν φλεγμονώδη αντίδραση.

    Χρειάζονται μήνες ή και χρόνια για να ανιχνευτεί η παρουσία του B.burgdorferi στο σώμα και να αντιμετωπισθεί άμεσα η νόσος του Lyme, καθώς η έναρξη των συμπτωμάτων της είναι βαθμιαία και συχνά, συγχέεται με εκείνα άλλων παθήσεων, όπως η μονοπυρήνωση και η αρθρίτιδα. Η αρθρίτιδα του Lyme προκαλείται από την εναπόθεση ινώδους στις αρθρώσεις.

    Τα ανοσοσυμπλέγματα (CICs) παραμένουν στην κυκλοφορία του αίματος και πιέζουν το ανοσοποιητικό σύστημα και διαδίδουν τη φλεγμονώδη διαδικασία. Σχηματίζουν θρόμβους αίματος και προκαλούν νευρική βλάβη.

    Το B.burgdorferi  ενεργοποιεί χημειτακτικούς παράγοντες κι επάγει τις ιντερλευκίνες IL-1,IL-6, IL-8 κι IL-10), οι οποίες κατευθύνουν τα βακτήρια σε ειδικά όργανα. Το βακτήριο επάγει τη συγκέντρωση του παράγοντα νέκρωσης όγκου-άλφα (TNF-α) που είναι μια κυτοκίνη που προάγει περαιτέρω τη φλεγμονή κι εξαντλεί το ανοσοποιητικό σύστημα.

     lyme 1

    Συμπτώματα και σημεία της νόσου του Lyme

    Τα συμπτώματα εμφανίζονται από τρεις ημέρες έως και μήνες μετά την μόλυνση.

    Κόπωση

    Πονοκέφαλος

    Πόνος και οίδημα στις αρθρώσεις

    Πόνος στους μυς

    Πυρετός

    Αίσθημα μυρμηγκιάσματος και μούδιασμα στα άκρα

    Δυσκολία συγκέντρωσης

    Κακή μνήμη

    Παράλυση των μυών του προσώπου

    Η χρόνια φλεγμονή οδηγεί σε μη αναστρέψιμη βλάβη του δέρματος, των αρθρώσεων και του νευρικού συστήματος και αυξάνεται ο κίνδυνος για καρδιοαγγειακή νόσο.

    lyme 4

    Θεραπεία της νόσου του Lyme με συμπληρώματα διατροφής

    Σερραπεπτάση

    Τα πρωτεολυτικά ένζυμα μειώνουν τον πόνο και τον πόνο και το οίδημα, διαλύουν τους θρόμβους του αίματος και τον ουλώδη ιστό, καθαρίζουν τα ανοσοσυμπλέγματα (CICs) από την κυκλοφορία του αίματος και διασπούν τις βακτηριακές βιομεμβράνες. 

    Η σερραπεπτάση έχει ισχυρές αντιφλεγμονώδεις και ινωδολυτικές ιδιότητες. Η σερραπεπτάση καθαρίζει το αίμα απομακρύνοντας την περίσσεια του ινώδους και τα ανοσοσυμπλέγματα (CICs) από την κυκλοφορία και μειώνει το ιξώδες του αίματος και προλαμβάνει το σχηματισμό θρόμβων στο αίμα.

    Το ανοσοποιητικό σύστημα πρέπει να είναι ισχυρό και να αναγνωρίζει τα μικρόβια πριν τους επιτεθεί και σε αυτό βοηθάει η σερραπεπτάση.

    Βλαβερά μικρόβια που σχετίζονται με τη νόσο του Lyme, όπως Borrelia, Babesis, Bartonella και Ehrlichia έχουν ένα στρώμα ινώδους γύρω τους για να προστατεύονται από το ανοσοποιητικό σύστημα. Η σερραπεπτάση διασπά το ινωδογόνο, διαλύει την περιβάλλουσα στρώση του ινώδους γύρω από τα επιβλαβή μικρόβια και τα μικρόβια εξαλείφονται με φυσικό τρόπο από το ανοσοποιητικό σύστημα.

    Η γνωστική εξασθένηση που σχετίζεται με τη νόσο του Lyme συνδέεται με την παρουσία των προφλεγμονωδών κυτοκινών, ιδιαίτερα την IL-6. Η IL-6 μειώνεται μετά από συνεχή χορήγηση σερραπεπτάσης μέσα, μόλις, σε 45 ημέρες.

    Βρομελίνη

    Η βρομελίνη έχει πρωτεολυτική, ανοσορυθμιστική και ορμονική δράση, μέσω ενδοκυττάριων οδών σηματοδότησης. Η βρομελίνη καταπολεμάει τη φλεγμονή και απομακρύνει τα μόρια των κυττάρων T, CD44 από τα λεμφοκύτταρα.

    Η βρομελίνη καταπολεμάει τον πόνο και το οίδημα στις αρθρώσεις.

    Τα κυκλοφορούντα ανοσοσυμπλέγματα καταστρέφουν τις αρθρώσεις. Η INF που καθοδηγείται από τα κύτταρα Τ συμβάλλει, επίσης, στην αρθρίτιδα. Η χορήγηση βρομελίνης βοηθάει το σώμα να απαλλαγεί από τα αντιγόνα στο αίμα, εντοπίζει τη φλεγμονή και διασπάει τις συσσωρεύσεις αποβλήτων που προκαλούν πόνο στο εσωτερικό των αρθρώσεων. Επιπλέον, η βρομελίνη αποικοδομεί τον TMF-α και μειώνει την IL-1β και IL-6, που είναι οι κυτοκίνες που εμπλέκονται στην χημειοταξία του B.burgdorferi. Η καταστολή αυτών των οδών σηματοδότησης συμβάλλει στη φλεγμονώδη δράση της βρομελίνης.

    Παπαϊνη

    Η παπαϊνη είναι κατάλληλη για το οίδημα και το πρήξιμο που προκαλείται από ξένες πρωτεϊνες. Η παπαϊνη είναι αποτελεσματική για τις επώδυνες αρθρώσεις, διασπάει τις πρωτεϊνες του πλάσματος, που εκχύονται στο διάμεσο ιστό κι έχει αντιφλεγμονώδη κι αποιδηματική δράση.

    Πρωτεάσες

    Οι πρωτεάσες είναι αποτελεσματικές στην εξάλειψη του ινώδους, μειώνουν την φλεγμονή και τα καρδιακά προβλήματα και ο έλεγχος γίνεται με τα επίπεδα της CRP και της ΤΚΕ στο αίμα. Τέλος, οι πρωτεάσες αποικοδομούν τις βακτηριακές βιομεμβράνες κι επιτρέπουν στη φυσική άμυνα του σώματος και στα φυσικά αντιβιοτικά να επιτεθούν απευθείας στα μικρόβια.

    Τα κατάλληλα ένζυμα για τη νόσο του Lyme

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα ένζυμα για τη νόσο του Lyme

    lyme 3

    Διαβάστε, επίσης,

    Όλα όσα πρέπει να ξέρετε για τα βακτήρια

    Αφρικανικός τύφος από κρότωνα

    Νόσος Lyme

    Ερλιχίωση από μολυσμένο τσιμπούρι

    www.emedi.gr

     

     

  • Συμπληρώματα διατροφής για την τροφική δυσανεξία Συμπληρώματα διατροφής για την τροφική δυσανεξία

    Τα καλύτερα συμπληρώματα διατροφής για την τροφική δυσανεξία

     

    Η δυσανεξία στη γλουτένη και η δυσανεξία στη λακτόζη είναι ευρέως διαδεδομένες τροφικές δυσανεξίες που οδηγούν σε συμπτώματα, όπως φούσκωμα, μετεωρισμός, κοιλιακό άλγος και διάρροια.

    Τα άτομα με δυσανεξία στη λακτόζη, συνήθως, έχουν έλλειψη του ενζύμου λακτάσης, δηλαδή υπολακτασία. Τσ σάκχαρα που δεν απορροφούνται στην πεπτική οδό προσελκύουν ωσμωτικά υγρό μέσα στον αυλό του εντέρου κι εμποδίζουν την ικανότητα του εντέρου να διατηρεί μια ισορροπημένη ηλεκτροχημική διαβάθμιση μεταξύ των περιεχομένων στο έντερο και το αίμα. Η υπολακτασία ποικίλλει ανάλογα με την αιτία. Η πρωτοπαθής υπολακτασία είναι κληρονομική, ενώ η δευτεροπαθής υπολακτασία προκαλείται από νόσους του εντέρου. Η διάγνωση της δυσανεξίας στη λακτόζη γίνεται με την εξέταση εκπνοής υδρογόνου, γιατί η μικροχλωρίδα του εντέρου ζυμώνει την άπεπτη λακτόζη και παράγει αέριο υδρογόνο.

    Η δυσανεξία στη γλουτένη χωρίς κοιλιοκάκη βελτιώνεται με μια διατροφή ελεύθερη γλουτένης.

    Η κοιλιοκάκη είναι μια νόσος κατά την οποία η κατανάλωση γλουτένης προκαλεί ανοσολογική αντίδραση, αυτοάνοση ασθένεια και φλεγμονή του εντέρου. Η φλεγμονή οδηγεί σε ατοφία των εντερικών λαχνών κι έτσι εμποδίζεται η απορρόφηση των θρεπτικών συστατικών. Στην κοιλιοκάη υπάρχει έλλειψη δραστηριότητας της προλυλοενδοπεπτιδάσης στα γαστρικά και παγκρεατικά ένζυμα της ψυκτροειδούς παρυφής, που παρεμποδίζει την διάσπαση των πλούσιων σε προλίνη συστατικών της πρωτεϊνης της γλουτένης. Έτσι, τα πεπτίδια της γλουτένης προκαλούν άμεσα βλάβη του βλεννογόνου με μια έμφυτη αντίδραση από μία μη εξαρτώμενη από τα κύτταρα Τ οδό. Τα δραστικά κύτταρα CD4+ ενεργοποιούνται και παράγουν υψηλά επίπεδα φλεγμονωδών κυτοκινών και προκαλούνται τα συμπτώματα κοιλιοκάκης και η προσβολή του εντέρου. Και η κοιλιοκάκη ανταποκρίνεται στη διατροφή ελεύθερη γλουτένης.

    disanexia 2

    Συμπτώματα και σημεία τροφικής δυσανεξίας

    Εμφανίζονται έως και 2 ώρες μετά την κατανάλωση τροφής φουσκώματα, μετεωρισμός, διάρροια, κοιλιακές κράμπες και πόνος, απώλεια βάρους, ναυτία, δυσκοιλιότητα ή διάρροια, δερματικά εξανθήματα και έτσι εκδηλώνονται στεατόρροια, αναιμία, στοματικά έλκη, ελλείψεις βιταμινών και μετάλλων και θρεπτικών συστατικών.

    Στη συνέχεια από τη μη σωστή απορρόφηση θρεπτικών ουσιών, όπως το ασβέστιο, ο φώσφορος και οι βιταμίνες, εκδηλώνεται μείωση της οστικής πυκνότητας.

    Ακόμη με την κοιλιοκάκη συνυπάρχει παγκρεατική ανεπάρκεια κι έτσι υπάρχει στεατόρροια.

    disanexia 3

    Συμπληρώματα διατροφής για την τροφική δυσανεξία

    Η θεραπεία με πεπτικά ένζυμα είναι αποτελεσματική στα άτομα με τροφικές δυσανεξίες.

    Για παράδειγμα, η χορήγηση εξωγενούς λακτάσης βοηθάει στην πέψη της λακτόζης και στην απορρόφηση των θρεπτικών συστατικών.

    Η χορήγηση προλυλοενδοπεπτιδάσης οδηγεί σε άμεση καταστροφή των ανοσοκυρίαρχων επιτόπων των εμπλεκομένων πεπτιδίων.

    Τα συμπληρώματα λιπάσης βοηθούν σε παγκρεατική ανεπάρκεια και καταπολεμούν τη στεατόρροια.

    Η σερραπεπτάση ανακουφίζει από τη φλεγμονή που προκαλείται στο έντερο από τα άπεπτα σωματίδια τροφής εντός του εντέρου. Η σερραπεπτάση έχει αντιφλεγμονώδεις, αποιδηματικές και ινωδολυτικές ιδιότητες.

    Η βρομελίνη μειώνει την έκφραση των CD4+ και τους υποδοχείς κυτταρικής επιφάνειας σε κύτταρα Τ.

    Η παπαϊνη βοηθάει σε δυσανεξία κι ευαισθησία στη γλουτένη και σε κοιλιοκάκη μειώνει τη φλεγμονή και απομακρύνει τα υπολείμματα.

    Τα προβιοτικά είναι κατάλληλα για τις φλεγμονώδεις νόσους του εντέρου, επηρεάζουν θετικά την εντερική χλωρίδα και προλαμβάνουν την ανάπτυξη παθογόνων βακτηριδίων εντός του γαστρεντερικού σωλήνα και βελτιώνουν τη λειτουργία του εντερικού φραγμού.

    disanexia 4

    Τα καλύτερα συμπληρώματα διατροφής για τις τροφικές δυσανεξίες

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τις τροφικές δυσανεξίες

    disanexia 5

    Διαβάστε, επίσης,

    Η δυσανεξία στις τροφές

    Συσκευές που ανιχνεύουν επικίνδυνες ουσίες στα τρόφιμα

    Μήπως έχετε φούσκωμα μετά το φαγητό;

    Απώλεια βάρους για όσους έχουν δυσανεξία στις τροφές

    Η κοιλιοκάκη

    Το σύνδρομο της χρόνιας κόπωσης

    Οι τροφικές αλλεργίες

    Μυστικά για το κρασί

    Μικροσκοπική κολίτιδα

    Πάσχετε από δυσανεξία στη λακτόζη;

    Εμβόλιο για τη δυσανεξία στη γλουτένη

    Όταν κάποιος δεν μπορεί να καταναλώσει γαλακτοκομικά

    Η ευαισθησία στις τροφές

    Συμπληρώματα διατροφής για τις παθήσεις του πεπτικού

    Πόσο υγιεινό είναι το γάλα που πίνουμε

    Οι τροφικές αλλεργίες

    www.emedi.gr