Πέμπτη, 10 Μαρτίου 2016 18:53

Αντιμετώπιση οξείας διάρροιας

Γράφτηκε από την
Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(4 ψήφοι)

Πώς αντιμετωπίζεται η οξεία διάρροια

Η διάρροια ορίζεται σαν η αύξηση της συχνότητας των κενώσεων σε περισσότερες από τρεις την ημέρα και/ή αύξηση της περιεκτικότητας των κοπράνων σε νερό, έτσι ώστε το συνολικό βάρος να ξεπερνά τα 200 γραμμάρια ημερησίως. Όταν τα συμπτώματα υπάρχουν το πολύ εδώ και τέσσερις εβδομάδες, είναι οξεία διάρροια.


Τα αίτια της οξείας διάρροιας

Συνήθη: Λοιμώξεις, αντιβιοτικά, ελκώδης κολίτιδα

Ασυνήθη: Νόσος του Chron, ψευδομεμβρανώδης κολίτιδα, μικροσκοπική κολίτιδα χλωρίδας

Σπάνια: Ισχαιμική κολίτιδα, θυρεοτοξίκωση, ανάπτυξη εντέρου


Διάρροια των ταξιδιωτών

Αιτιολογικοί παράγοντες

Βακτήρια: Escherichia coli, Campylobacter jejuni, Salmonella spp., Shigella spp, Vibrio cholerae

Παράσιτα: Giardia Lamblia, Cryptosporidium spp, Entamoeba histofytica

Ιοί: Rotavirus, Norwalk agent

To 50% των ατόμων που ταξιδεύουν σε τροπικές χώρες παθαίνουν διάρροια, η οποία είναι αυτοπεριοριζόμενη ήπια κατάσταση και στο 30% των ασθενών συμβαίνει σοβαρή οξεία διάρροια.

Το 80% των ασθενών έχει βακτηριακή λοίμωξη με το εντεροαιμορραγικό στέλεχος E.Coli (ορότυπος Ο157), Campylobacter jejuni, Salmonella spp. και Shigella spp

Θεραπεία γίνεται με αντιβιοτικά, όπως η σιπροφλοξασίνη που μειώνει τη διάρκεια και τη βαρύτητα των συμπτωμάτων της νόσου. Μπορεί να συνδυαστεί με αντιωσμωτικούς παράγοντες για ταχύτερη βελτίωση

-Χολέρα

Η χολέρα προκαλείται από λοίμωξη με Vibrio cholerae και ενδημεί σε Ινδία, Πακιστάν, Μπαγγκλαντές και άλλες χώρες της νοτιοανατολικής Ασίας. Η νόσος συνδέεται με κοινωνίες χαμηλού βιοτικού επιπέδου και μεγάλου πληθυσμού. Η περίοδος επώασης είναι από μερικές ώρες μέχρι 5 ημέρες μετά την κατάποση του οργανισμού.

Το βακτήριο παράγει μια εντεροτοξίνη που ερχόμενη σε επαφή με το εντεροκύτταρο ενεργοποιεί το cAMP, προκαλώντας μαζική εκροή ύδατος στον εντερικό σωλήνα του λεπτού εντέρου, η οποία δεν μπορεί να αναστραφεί από την απορροφητική ικανότητα του παχέος εντέρου και προκαλείται σοβαρή οξεία διάρροια με κόπρανα σα ρυζόνερο.

Η αφυδάτωση αναπτύσσεται ταχύτατα αν δεν ξεκινήσει άμεσα θεραπεία και μπορεί να συμβεί κυκλοφορική και νεφρική ανεπάρκεια. Απαιτείται χορήγηση υγρών για να μην τεθεί σε κίνδυνο η ζωή του ασθενούς.

-Τυφοειδής πυρετός

Ο τυφοειδής πυρετός προκαλείται από στελέχη Salmonella, όπως Sal. typhi, S. paratyphi και S. typhimurium. Είναι ενδημική σε τροπικές και υποτροπικές χώρες και οφείλεται, συνήθως στην κατάποση μολυσμένης τροφής και νερού. Η περίοδος επώασης είναι 5-21 ημέρες. Οι ασθενείς εμφανίζουν, συνήθως πυρετό, βραδυκαρδία, κακουχία, τυφοειδική ροδάνθη στον κορμό και δυσκοιλιότητα, που ακολουθείται από υδαρή διάρροια. Αν δεν θεραπευθεί, τότε η νόσος μπορεί να εξελιχθεί, οδηγώντας σε διάτρηση ή αιμορραγία τελικού ειλεού, σηψαιμία και θάνατο.

-Αμοιβαδική δυσεντερία

Η αμοιβαδική δυσεντερία προκαλείται από λοίμωξη με ενεργούς τροφοζωϊτες της Entamoeba histofytica. Αυτοί διαπερνούν τον εντερικό βλεννογόνο και οδηγούν σε εξελκώσεις οι οποίες είναι διάσπαρτες, σε αντίθεση από την λοίμωξη με βακίλους Shigella spp, όπου η φλεγμονή είναι συνεχής. Συχνά η έναρξη των συμπτωμάτων είναι σταδιακή και πάλι σε αντίθεση με την βακτηριακή δυσεντερία, αλλά στην χειρότερη μορφή οι ασθενείς παρουσιάζονται με αιμορραγική κολίτιδα η οποία μοιάζει με έξαρση ελκώδους κολίτιδας. Η διασπορά της αμοιβαδικής λοίμωξης μπορεί να προσβάλλει το ήπαρ, δημιουργώντας αποστήματα στους πνεύμονες, τον υπεζωκότα και το περικάρδιο. Οι επιπλοκές της εντερικής νόσου περιλαμβάνουν τον σχηματισμό αμοιβαδώματος που είναι μια φλεγμονώδης μάζα με κοκκιώματα, κυρίως στο τυφλό, στενώσεων, την αιμορραγία και τοξική διάταση του εντέρου. Η διάγνωση επιβεβαιώνεται με μικροσκοπική εξέταση κοπράνων και τα πρόσφατα δείγματα, περιέχουν τροφοζωϊτες, πύο και ερυθρά αιμοσφαίρια, βιοψία ορθού, θετική για αμοιβάδες χρώση και ορολογικές δοκιμασίες για εξωεντερικές εντοπίσεις.


Ψευδομεμβρανώδης κολίτιδα

Σχεδόν όλες οι περιπτώσεις ψευδομεμβρανώδους κολίτιδας και το 20% της διάρροιας από αντιβιοτικά οφείλεται σε λοίμωξη από Clostridium difficile. Η διάρροια προκαλείται από την απελευθέρωση των τοξινών Α και Β που προκαλούν βλάβες και φλεγμονή του βλεννογόνου. Υπάρχουν συχνές διάρροιες, κοιλιακός πόνος, πυρετός και λευκοκυττάρωση. Μπορεί να προκληθεί εντερική διάταση και μεγάκολο και αρχίζει επτά ημέρες από την έναρξη της αντιβίωσης ή και αρκετές εβδομάδες αργότερα.

Η διάγνωση γίνεται με την ανίχνευση  της τοξίνης του Cl. difficile στα κόπρανα. Η χαρακτηριστική κίτρινη πλάκα που είναι ψευδομεμβράνη φαίνεται στην σιγμοειδοσκόπηση ή στην κολονοσκόπηση, πάνω από τον ερυθηματώδη εντερικό βλεννογόνο.


Ελκώδης κολίτιδα

Η ελκώδης κολίτιδα είναι μια χρόνια φλεγμονώδης νόσος του παχέος εντέρου αγνώστου αιτιολογίας. Οι μισές περιπτώσεις είναι 20-40 χρονών κατά τη διάγνωση. Είναι πιο συχνή μεταξύ συγγενών πρώτου βαθμού και πιο συχνή σε πρώην καπνιστές, που σταμάτησαν το κάπνισμα.

Περίπου 25% των ασθενών με ελκώδη κολίτιδα έχει πρωκτίτιδα και φλεγμονή στο ορθό και οι ασθενείς αυτοί εμφανίζουν πιο συχνά διάρροια σε σχέση με όσους έχουν φλεγμονή όλου του κατιόντος ή όλου του παχέος. Οι ασθενείς με σοβαρή διάρροια έχουν και πυρετό, ταχυκαρδία, υπολευκωματιναιμία και απώλεια βάρους. Οι επιπλοκές της ελκώδους κολίτιδας είναι τοξική διάταση του εντέρου με διάμετρο μεγαλύτερη από 6 εκατοστά στην απλή ακτινογραφία κοιλίας, διάτρηση, εν τω βάθει φλεβική θρόμβωση και αιμορραγία.


Μικροσκοπική κολίτιδα

Είναι αγνώστου αιτιολογίας και εμφανίζεται σε μεσήλικες και ηλικιωμένες γυναίκες, οι οποίες έχουν για μεγάλο χρονικό διάστημα ανώδυνες υδαρές κενώσεις. Το παχύ έντερο κατά την επισκόπηση είναι φυσιολογικό, αλλά η βιοψία από το ανιόν δείχνει μικροσκοπικές βλάβες ελκώδους κολίτιδας, χωρίς εξελκώσεις. Υπάρχει ενδοεπιθηλιακή λεμφοκυττάρωση (λεμφοκυτταρική κολίτιδα ή πάχυνση υποεπιθηλιακού κολλαγόνου (κολλαγονική κολίτιδα).


Ισχαιμική κολίτιδα

Εμφανίζεται σε ηλικιωμένους με κοιλιακό πόνο, διάρροια και αιμορραγία απο το ορθό και μπορεί να συμβεί σε κολπική μαρμαρυγή, σε περιφεριακή αγγειακή νόσο, σε στεφανιαία νόσο, σε υπέρταση και σε σακχαρώδη διαβήτη.


Διαφοροδιάγνωση οξείας διάρροιας

-Σημειώνονται τα χαρακτηριστικά της έναρξης της διάρροιας:

  • Απότομη έναρξη (λοιμώξεις, ψευδομεμβρανώδης κολίτιδα, ισχαιμική κολίτιδα)
  • Σταδιακή έναρξη (φλεγμονώδης νόσος του εντέρου)

Σημειώνεται η διάρκεια των συμπτωμάτων:

  • Είναι υποτροπή παλαιών συμπτωμάτων ή η έναρξή του τοποθετείται μετά από τη χρήση αντιβιοτικών;

-Μήπως ο ασθενής έχει πάει ταξίδι πριν την έναρξη των συμπτωμάτων;

-Μήπως ο ασθενής κατανάλωσε μολυσμένη τροφή σε εστιατόριο ή στο χέρι;

-Μήπως υπάρχουν και άλλοι στην οικογένεια με διάρροια;

-Σημειώνονται τα χαρακτηριστικά των κενώσεων:

Υδαρείς σε λοιμώξεις

Αιματηρές σε λοιμώξεις, φλεγμονώδη και ισχαιμική κολίτιδα

Λιπώδεις σε τροπικό sprue και λαμβλίαση

-Η παρουσία ή απουσία κοιλιακού πόνου πρέπει να αποσαφηνίζεται. Πόνος παρουσιάζεται, συνήθως, σε ασθενείς με φλεγμονώδη νόσο και ισχαιμική κολίτιδα.

-Η χρήση και λήψη φαρμάκων πρέπει να σημειώνεται.

-Πρέπει να σημειώνεται το οικογενειακό ιστορικό φλεγμονώδους νόσου, οι αρθραλγίες, η ιρίτιδα και το οζώδες ερύθημα.


Κλινικά σημεία διάρροιας

Η ταχυκαρδία, η ορθοστατική υπόταση, η ελάττωση της σπαργής του δέρματος, η ξηρότητα των βλεννογόνων και ο πυρετός.

Επίσης, ελέγξτε για στοματικά έλκη, οζώδες ερύθημα, πληκτροδακτυλία, κοιλιακή ευαισθησία ή μάζα, περιεδρικά αποστηματα και συρίγγια (νόσος Crohn)

Κάντε έλεγχο για κολπική μαρμαρυγή (θυρεοτοξικωση), για περιφερική αγγειακή νόσο (αρτηριακοί όζοι, διάταση κοιλιακής αορτής, απουσία σφύξεων κάτω άκρων) και δακτυλική εξέταση (παρουσία αίματος, υφής και σύστασης των κενώσεων).


Εργαστηριακός έλεγχος σε οξεία διάρροια

Αιματολογικές εξετάσεις

  • Γενική αίματος, ουρία, κρεατινίνη και ηλεκτρολύτες, αλβουμίνη, ταχύτητα καθιζήσεως, C αντιδρώσα πρωτεϊνη. Αυξημένη ταχύτητα καθιζήσεως, αυξημένη C αντιδρώσα πρωτεϊνη, λευκοκυττάρωση και ορθόχρωμη αναιμία υποδεικνύουν φλεγμονώδη νόσο του εντέρου). Το χαμηλό κάλιο και η λευκωματίνη δείχνουν σοβαρή διάρροια. Μετριούνται οι θυρεοειδικές ορμόνες.
  • Μακροσκοπική εξέταση κοπράνων για παράσιτα, κύστεις και ωάρια (Gardia Lambia), καλλιέργεια κοπράνων (V.cholalearae, E.coli, Campylobacter, Salmonella spp. Shigella spp.) τοξίνες (C. difficile και Ε.coli και 0157)και PCR για E.coli.
  • Ακτινογραφία κοιλίας για τυχόν διάταση.
  • Σιγμοειδοσκόπηση ή ειλεο-κολονοσκόπηση.
  • Η ειλεο-κολονοσκόπηση ενδείκνυται αν οι καλλιέργειες κοπράνων είναι αρνητικές και όταν υπάρχει αίμα στα κόπρανα. Ακόμα και αν ο βλεννογόνος φαίνεται φυσιολογικός γίνεται λήψη βιοψιών απο το ανιόν, κατιόν και τον τελικό ειλεό για έλεγχο νόσου ειλεοτυφλικής βαλβίδας, παρασιτικές λοιμώξεις και μικροσκοπική κολίτιδα. Έλεγχος κενώσεων, έλεγχος για αίμα, έλεγχος για βλεννογονικές βλάβες, για απώλεια της φυσιολογικής υφής, για ερυθηματωδη κσι κοκκιώδη βλεννογόνο, για κιτρινωπές βλάβες ή ψευδομεμβράνες. Η βιοψία μπορεί να γίνει και στο τρίτο τμήμα του δωδεκαδακτύλου, με την είσοδο γαστροσκοπίου, για τον έλεγχο λαμβλίασης, νόσου του Crohn, κοιλιοκάκης και sprue. Δείγματα, επίσης, στέλνονται για άμεση μικροσκόπηση για βακτήρια, πρωτόζωα και παράσιτα.
  • Βιοψίες για μικροσκοπική, λεμφοκυτταρική ή κολλαγονική κολίτιδα).
  • Μεσεντέριος αγγειογραφία. Έλεγχος για μεσεντέριο ισχαιμία και αγεειϊτιδα.
  • Ακτινοσκόπηση λεπτού εντέρου. Σε νόσο Crohn ή εκκολπωμάτωση της νήστιδας με αύξηση εντερικής χλωρίδας.

Θεραπεία οξείας διάρροιας

-Η βασικότερη θεραπεία είναι η ενυδάτωση.

Η οξεία διάρροια μπορεί να οδηγήσει σε αφυδάτωση. Η εντερική απορρόφηση νατρίου και ύδατος υποβοηθείται από την παρουσία γλυκόζης κι έτσι η αναπλήρωση της απώλειας υγρών και ηλεκτρολυτών μπορεί να γίνει με χορήγηση υγρών που περιέχουν νάτριο, κάλιο και γλυκόζη. 

Σε ήπια και μέτρια διάρροια χορηγούνται σκευάσματα ηλεκτρολυτών από το στόμα.

Σε σοβαρή αφυδάτωση χορηγείται διάλυμα με 3,5 γραμμάρια χλωριουχο νάτριο, 1,5 γραμμάρια χλωριούχο κάλιο, 2,9 γραμμάρια κιτρικό νάτριο και 20 γραμμάρια άνυδρη γλυκόζη σε ένα λίτρο νερό. 

Αν οι ασθενείς δεν μπορούν να το πάρουν από το στόμα χορηγείται ενδοφλέβια και τα πρώτα 2 λίτρα δίνονται σε 2 ώρες, ανάλογα με την πίεση του δεξιού κόλπου και τις απώλειες ούρων και κοπράνων.

-Φάρμακα για τη διάρροια

Λοπεραμίδη 4 mg ακολουθούμενη από 2 mg μετά από κάθε υδαρή κένωση για 5 ημέρες το πολύ, αν και υπάρχουν πολλοί που διαφωνούν με αυτή την πρακτική, γιατί η διάρροια θεωρείται αμυντικός μηχανισμός.

Φωσφορική κωδεϊνη 30 mg τέσσερις φορές ημερησίως.

Co-phenotrope τέσσερις ταμπλέτες και μετά 2 καθε έξι ώρες μέχρι να ελεγχθεί η διάρροια.

Σε λαμβλίαση δίνεται μετρονιδαζόλη 2 γραμμάρια ανά ημέρα για τρεις ημέρες ή 500 mg δύο φορές την ημέρα για επτά ημέρες.

Σε Salmonella, Shigella, Campylobacter δίνεται σιπροφλοξασίνη 500 mg δύο φορές την ημέρα για 7 ημέρες.

Σε Campylobacter enteritis δίνεται ερυθρομυκίνη 500 mg κάθε έξι ώρες ή 1 γραμμάριο δύο φορές την ημέρα για 7 ημέρες.

Σε διάρροια των ταξιδιωτών από E.coli γίνεται ενυδάτωση, δίνεται αντιδιαρροϊκή αγωγή, μία δόση σιπροφλοξασίνης 500 mg ή σύντομη άλλη θεραπεία. Η νεφρική λειτουργία παρακολουθείται για ουραιμικό αιμολυτικό σύνδρομο.

Σε χολέρα χορηγείται υδροχλωρική τετρακυκλίνη 1 γραμμάριο την ημέρα για 5 ημέρες που μειώνει την διάρκεια της διάρροιας.

-Φλεγμονώδης νόσος του εντέρου: Μπορεί να απαιτηθεί η χορήγηση ενδοφλέβιων υγρών, συστηματικών κορτικοειδών με υδροκορτιζόνη 100 mg ενδοφλέβια, ακτινογραφία κοιλίας για έλεγχο διάτασης και σε μικροσκοπική κολίτιδα δίνονται αντιδιαρροϊκά, κορτικοειδή, αμινοσαλυκιλικά ή βισμούθιο.

-Ψευδομεμβρανώδης κολίτιδα. Μετρονιδαζόλη από το στόμα 1000 mg και μετά 500 mg τρεις φορές την ημέρα ή βανκομυκίνη από το στόμα 125 mg τέσσερις φορές την ημέρα για μία εβδομαδα. Το 20% των ασθενών υποτροπιάζει και μπορεί να χρειαστεί 2ος κύκλος.

-Η σημασία των προβιοτικών τα οποία χορηγούνται μετά το τέλος της χορήγησης της αντιβιωσης τουλάχιστον για τις ίδιες, αριθμητικώς ή περισσότερες ημέρες είναι μεγάλη.

Πρέπει να γίνεται μέτρηση αρτηριακής πίεσης, καρδιακής συχνότητας και παραγωγής ούρων.

Τα καλύτερα συμπληρώματα διατροφής για τη διάρροια

Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα καλύτερα συμπληρώματα διατροφής για τη διάρροια

diarroia 1

Διαβάστε, επίσης,

Δίαιτα κατά της διάρροιας

Όταν έχετε διάρροια

Να πίνετε τσάι

Χρήσιμες ιατρικές συνταγές με ρίγανη

Χρήσιμες ιατρικές συνταγές με μύρτιλλα

Όλα όσα πρέπει να ξέρετε για τα βακτήρια

Να παίρνετε τα προβιοτικά μόλις τελειώσει η αντιβίωση

Η διατροφή των ασθενών

Σημεία πίεσης για τη θεραπεία των παθήσεων του πεπτικού συστήματος

Χρήσιμες ιατρικές συνταγές με ροδιά

Τα οφέλη από το μαύρο κύμινο στην υγεία

Χρήσιμες ιατρικές συνταγές με αγριμόνιο

Χρήσιμες ιατρικές συνταγές με καρότα

Φτιάξτε δυναμωτικές κάψουλες με τζίνσενγκ

Χρήσιμες ιατρικές συνταγές με δυόσμο

Οξεία γαστρεντερίτιδα σε παιδιά

Εντεροκολίτιδα από υερσίνια

Κολονοσκόπηση

Ηωσινοφιλική γαστρεντερίτιδα

Κρυπτοσποριδίωση

Η λίστα με τα φιλικά βακτήρια

Λιστερίωση

www.emedi.gr

 

 

 

 

Διαβάστηκε 4191 φορές Τελευταία τροποποίηση στις Κυριακή, 20 Ιανουαρίου 2019 08:33
Σαββούλα Μάλλιου Κριαρά

Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

Σχετικά Άρθρα

  • Διαβητική υπογλυκαιμία Διαβητική υπογλυκαιμία

    Χρήσιμες πληροφορίες για τη διαβητική υπογλυκαιμία

    Διαβητική υπογλυκαιμία είναι ανώμαλα χαμηλή συγκέντρωση γλυκόζης στο αίμα διαβητικού ασθενούς.

    Ανεπιθύμητη ενέργεια ινσουλίνης ή/και σουλφονυλουριών κατά τη διάρκεια αγωγής για σακχαρώδη διαβήτη

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Ενδοκρινείς/Μεταβολισμός

    Επικρατέστερη ηλικία: Όλες οι ηλικίες

    Επικρατέστερο φύλο: Άνδρες = Γυναίκες 

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΔΙΑΒΗΤΙΚΗΣ ΥΠΟΓΛΥΚΑΙΜΙΑΣ

    Τα αδρενεργικά συμπτώματα και σημεία της υπογλυκαιμίας περιλαμβάνουν:

    • Ωχρότητα
    • Τρόμο
    • Άγχος/νευρικότητα
    • Ευερεθιστότητα
    • Ταχυκαρδία
    • Εφίδρωση 
    • Αδυναμία 

    Τα νευρολογικά συμπτώματα και σημεία της έλλειψης γλυκόζης περιλαμβάνουν:

    • Διπλωπία 
    • Λήθαργο
    • Αδυναμία στη μνήμη ή τη συγκέντρωση 
    • Σύγχυση
    • Διαταραχές συμπεριφοράς 
    • Παραισθήσεις 
    • Πείνα 
    • Σπασμούς 
    • Κώμα

    ΑΙΤΙΑ ΔΙΑΒΗΤΙΚΗΣ ΥΠΟΓΛΥΚΑΙΜΙΑΣ

    • Απώλεια του ορμονικού-παλίνδρομου μηχανισμού ρύθμισης του μεταβολισμού της γλυκόζης 
    • Δίαιτα - πολύ λίγο φαγητό (υπερπήδηση γεύματος)
    • Δίαιτα - πολλή ινσουλίνη (ακατάλληλη δόση ή χρόνος χορήγησης)
    • Ιδιάζουσα απορρόφηση ινσουλίνης ή από του στόματος υπογλυκαιμικών φαρμάκων 
    • Παρενέργειες άλλων φαρμάκων 
    • Άσκηση - απογραμμάτιστη ή υπερβολική εξάσκηση 
    • Κατανάλωση αλκοόλ
    • Έμετοι ή διάρροια

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΔΙΑΒΗΤΙΚΗΣ ΥΠΟΓΛΥΚΑΙΜΙΑΣ

    • Δύο ως τρεις φορές συχνότερη σε ασθενείς με "οριακό έλεγχο"
    • Διάρκεια σακχαρώδη διαβήτη άνω των 5 ετών 
    • Ηλικιωμένος ασθενής 
    • Νεφρική νόσος
    • Ηπατική νόσος 
    • Συμφορητική καρδιακή ανεπάρκεια 
    • Υποθυρεοειδισμός 
    • Υπολειτουργία των επινεφριδίων 
    • Γατρεντερίτιδα
    • Νηστεία 
    • Αλκοολισμός 

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΔΙΑΒΗΤΙΚΗΣ ΥΠΟΓΛΥΚΑΙΜΙΑΣ

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ

    • Δυσλειτουργία του γαστρεντερικού που προκαλεί υπογλυκαιμία μετά τα γεύματα ή αντιδραστική στη λήψη τροφής υπογλυκαιμία
    • Καταστάσεις ορμονικής ανεπάρκειας (ορμονική αντιδραστική υπογλυκαιμία)
    • Ιδιοπαθής αντιδραστική υπογλυκαιμία
    • Υπογλυκαιμία της σηψαιμίας 
    • Όγκοι από κύτταρα νησιδίων του παγκρέατος 
    • Τεχνητή υπογλυκαιμία από κρυφή ένεση ινσουλίνης 

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    • Γλυκόζη πλάσματος ≤ 45 mg/dL
    • "Ύποπτα" χαμηλή γλυκόζη όταν είναι μεταξύ 45 και 60 mg/dL
    • Στα παιδιά, γλυκόζη πλάσματος ≤ 40 mg/dL

    ΕΙΔΙΚΕΣ ΔΟΚΙΜΑΣΙΕΣ

    Ένδειξη χρόνιας υπογλυκαιμίας αποτελούν τα χαμηλά επίπεδα γλυκοζυλιωμένης αιμοσφαιρίνης

    ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΕΣ ΜΕΘΟΔΟΙ

    • Ιστορικό 
    • Κλινική εξέταση 
    • Γλυκόζη πλάσματος ή αίματος

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΔΙΑΒΗΤΙΚΗΣ ΥΠΟΓΛΥΚΑΙΜΙΑΣ

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ

    Εξωνοσοκομειακός ασθενής εκτός από την περίπτωση επείγουσων επιπλοκών (κώμα, άγνωστη αιτία, από του στόματος υπογλυκαιμία με μακρό χρόνο δράσης)

    Εισαγωγή του ασθενούς αν:

    • Υπάρχουν αμφιβολίες για την αιτία
    • Υπάρχει ενδεχόμενο παρατεταμένης υπογλυκαιμίας 
    • Υπάρχει αδυναμία του ασθενούς να πιεί 

    hypoglycemia symptoms

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ

    • Η εκπαίδευση είναι το κύριο μέτρο πρόληψης 
    • Οποιοδήποτε σακχαρούχο φαγητό ή ποτό που απορροφάται ταχέως π.χ. χυμοί φρούτων χωρίς γλυκαντικά, χάπια γλυκόζης, σωτήρια γλυκίσματα

    ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ

    Ανάπαυση μέχρι να επανέλθουν τα επίπεδα της γλυκόζης στα φυσιολογικά επίπεδα

    ΔΙΑΙΤΑ

    Αποφυγή λήψης και άλλων θερμίδων πριν διορθωθεί η αιτία του προβλήματος - αποφυγή υπερβολικής ινσουλίνης ή από του στόματος υπογλυκαιμικών 

    ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    • Το πιο σημαντικό μέτρο είναι η πρόληψη 
    • Εκπαίδευση ασθενών, συγγενών και στενών φίλων 
    • Εκμάθηση της παρακολούθησης των επιπέδων της γλυκόζης του αίματος στο σπίτι και ρύθμισης, από τον ίδιο τον ασθενή, της δόσης της ινσουλίνης, της δίαιτας και της εξάσκησης 

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΔΙΑΒΗΤΙΚΗΣ ΥΠΟΓΛΥΚΑΙΜΙΑΣ

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ

    Γενικά:

    • Από του στόματος χορήγηση μικρομοριακών σακχάρων (σακχαρόζη/γλυκόζη)
    • Χορηγούνται 60-90 θερμίδες κάθε 15 λεπτά έως ότου η γλυκόζη του αίματος να γίνει 100 mg/dL ή περισσότερο 
    • Χρειάζονται περίπου 15 λεπτά για την πέψη των υδατανθράκων και την είσοδο τους στην κυκλοφορία του αίματος ως γλυκόζη 

    Σε αναίσθητους ασθενείς στο σπίτι:

    • Χορήγηση γλυκαγόνης ενδομυϊκώς ή υποδορίως στον δελτοειδή μη ή στην πρόσθια επιφάνεια του μηρού
    • Αν ο ασθενής είναι μικρότερος των 5 ετών, 0,25 έως 0,50 mg
    • Αν πρόκειται για μεγαλύτερο παιδί (5-10 ετών), 0,50 έως 1 mg
    • Για άτομα μεγαλύτερα των 10 ετών, χορηγείστε 1 mg

    Αν υπάρχει εξειδικευμένο προσωπικό ή ο ασθενής νοσηλεύεται σε νοσοκομείο:

    • Χορήγηση μίας και μισής αμπούλας 50% δεξτρόζης κάθε 5-10 λεπτά, μέχρις ότου ο ασθενής ανακτήσει τις αισθήσεις του
    • Τότε χορηγείστε τροφή από του στόματος και/ή ενδοφλέβια δεξτρόζη 5% 

    ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΑ ΦΑΡΜΑΚΑ

    Η ακαρμπόζη, ένας δραστικός αναστολέας της α-γλυκοσιδάσης, επιβραδύνει την απορρόφηση των διαιτητικών υδατανθράκων διαμέσου αναστρέψιμης συναγωνιστικής αναστολής της α-γλυκοσιδάσης, έτσι ελαττώνει την αύξηση του σακχάρου του αίματος, μετά τα γεύματα και την ανταπόκριση της ινσουλίνης 

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    Παρακολούθηση της γλυκόζης του αίματος κατ' οίκον 

    ΠΡΟΛΗΨΗ/ΑΠΟΦΥΓΗ

    • Εκπαίδευση ασθενών, οικογενείας και στενών φίλων 
    • Διατήρηση ενός προγράμματος ρουτίνας όσον αφορά τη δίαιτα, τα φάρμακα και την εξάσκηση 
    • Τακτική μέτρηση της γλυκόζης αίματος 
    • Ο ασθενής να φέρει ταυτότητα αναγνώρισης στο χέρι ή το λαιμό (περιλαίμιο ή βραχιόλι)

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ

    • Διαβητική καταπληξία 
    • Μόνιμη νευρολογική βλάβη

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ 

    Η πλήρης αποκατάσταση είναι συνήθης και εξαρτάται από την ταχύτητα της διάγνωσης και της αντιμετώπισης 

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    • Δυσλειτουργία του αυτόνομου νευρικού συστήματος 
    • Νευροπάθειες 
    • Καρδιομυοπάθειες 

    ΗΛΙΚΙΑΚΑ ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Παιδιατρικό: Η σημασία που μπορεί να έχει η υπογλυκαιμία βρεφών διαβητικών μητέρων δεν έχει αποσαφηνισθεί 

    Γηριατρικό: Η διάγνωση μπορεί να διαφύγει σε ηλικιωμένους ασθενείς 

    ΚΥΗΣΗ 

    Όταν υπάρχουν υπογλυκαιμικές αντιδράσεις κατά τη διάρκεια της κύησης, η πιθανότητα να γίνει το έμβρυο υπογλυκαιμικό είναι πολύ μικρή, λόγω της ενεργού μεταφοράς γλυκόζης διαμέσου του πλακούντα 

    ΑΛΛΕΣ ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ

    • Όσο πιο οριακός είναι ο έλεγχος του σακχαρώδη διαβήτη, τόσο μεγαλύτερη είναι η σημασία της παρακολούθησης της γλυκόζης του αίματος κατ' οίκον για την αποφυγή υπογλυκαιμίας 
    • Σε ασθενείς που λαμβάνουν β-αναστολείς, τα φάρμακα θα αποκρύψουν την ταχυκαρδία αλλά όχι και την εφίδρωση 

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για το διαβήτη

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για το διαβήτη

    blood sugar 1

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα  για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Μη διαβητική υπογλυκαιμία

    Διαβητική κετοξέωση

    Ινσουλίνωμα

    Υποτάσσοντας το Διαβήτη τύπου 2

    Χρήσιμες συμβουλές για όσους έχουν διαβήτη

    Τι πρέπει να προσέχουν οι διαβητικοί στις διακοπές

    Τα συμπτώματα για τη διάγνωση του διαβήτη

    Μπορείτε να κάνετε πρόληψη και θεραπεία του διαβήτη με τη διατροφή

    Θεραπεία του διαβήτη με προβιοτικά

    Η τοξικότητα των κυτταροστατικών φαρμάκων

    Οι καλύτερες διαγνωστικές εξετάσεις για το ενδοκρινικό σύστημα και τον μεταβολισμό

    Η καλύτερη διατροφή για τους διαβητικούς

    Δεν παίζει ρόλο μόνο το φαγητό στην απορρύθμιση του σακχάρου

    Συμβουλές για διαβητικούς που κάνουν συχνά ταξίδια

    Επιθέματα ινσουλίνης

    Οι διαβητικοί παθαίνουν υπογλυκαιμία μετά το σεξ

    Αυτοκόλλητο για τη μέτρηση σακχάρου στο αίμα

    Η καλύτερη αντιμετώπιση της υπεργλυκαιμίας στο διαβήτη

    Μωσαϊκό για διαβητικούς

    Τι πρέπει να προσέχουν οι διαβητικοί

    Οι κανόνες της διατροφής στον διαβήτη

    Οι καλύτεροι μετρητές σακχάρου

    Η διαβητική νευροπάθεια

    Μετα-υπογλυκαιμική υπεργλυκαιμία

    Πρόληψη υπογλυκαιμίας

    Τι είναι ο γλυκαιμικός δείκτης

    Τι πρέπει να προσέχουν οι διαβητικοί τους καλοκαιρινούς μήνες

    Τι πρέπει να προσέχουν οι διαβητικοί τους καλοκαιρινούς μήνες

    Τα μυστικά της διατροφής για όσους έχουν διαβήτη

    Σάκχαρο αίματος

    Σακχαρώδης διαβήτης στα κατοικίδια

    Ινσουλίνη που αδυνατίζει για άτομα με διαβήτη

    Λιραγλουτίδη

    Τι είναι η καμπύλη σαχκάρου

    Σακχαρώδης διαβήτης τύπου Ι

    Συμπληρώματα διατροφής για διαβητικούς

    Η σεξουαλική ζωή σε χρόνιες ασθένειες

    Τα μυστικά της διατροφής για όσους έχουν διαβήτη

    Τα μυστήρια της στύσης

    Πρόληψη του διαβήτη με την διατροφή

    Πόσο λίπος πρέπει να έχετε;

    Κόλπο για να μειώσετε την αύξηση του σακχάρου μετά το γεύμα

    Ο ρόλος των οστών στον διαβήτη

    Πηγή ασπίδας για τον διαβήτη οι ξηροί καρποί

    Οι ινκρετίνες στη θεραπεία του διαβήτη

    Νέα φάρμακα για τον διαβήτη

    Γιατί όσοι έχουν διαβήτη κινδυνεύουν από καρκίνο εντέρου

    Γιατί πρέπει να μασάτε πολλές φορές την τροφή σας

    Γιατί η κανέλα είναι κατάλληλη για τον διαβήτη

    Οι διαβητικοί δεν πρέπει να χρησιμοποιούν σκιαγραφικά

    Πώς επηρεάζεται η ψυχολογία στον διαβήτη;

    Δίαιτα χαμηλού γλυκαιμικού δείκτη

    Διαβητική Αμφιβληστροειδοπάθεια

    Διαιτολόγιο για διαβητικούς

    Διαβητικό πόδι

    Γιατί όσοι έχουν διαβήτη δεν πρέπει να καπνίζουν

    Μεταβολικό σύνδρομο

    Δίαιτα max planck για τους διαβητικούς

    Αναλώσιμα Διαβήτη

    www.emedi.gr

     

     

     

     

  • Ρείκια Ρείκια

    Χρήσιμες ιατρικές συνταγές με ρείκια

    Erica sicula

    Η έρικα ή ρείκια ή Erica sicula ή ρείκι ή Ερείκη φρύγανο ή κουκουλόχορτο ή κλαϊν ή κλαδίν ανήκει στην οικογένεια των Ερικίδων.

    Είναι μικρός θάμνος, πολύκλαδος. Έχει φύλλα μικρά, μάλλον σαρκώδη, ανά 4 και άνθη που είναι ρόδινα και βρίσκονται σε ακραίες ομάδες των 3-8. Ανθίζει από το Μάρτιο μέχρι τον Αύγουστο.

    Υπάρχει και η Erica arborea ή Έρικα η δενδρώδης ή Ρείκι το δενδρώδες ή Ρείκι της Άνοιξης ή δεντρορείκι ή ρείγκλα που είναι αειθαλής θάμνος ή μικρό δέντρο μέχρι 4 μέτρα ύψος, με φύλλα γραμμοειδή, όμοια με μικρές βελόνες, σε δέσμες των τεσσάρων, με άκρες αναδιπλωμένες. Ταξιανθίες πυκνές με πολυάριθμα άνθη. Στεφάνη 2,5-4 χιλ. λευκή κωδωνοειδής, με 4 άκρες. Ανθήρες σκουροκαφετί, μικρότερα από τη στεφάνη. Την απαντούμε σε δάση και μακκία βλάστηση, ειδικά σε όξινα εδάφη, μέχρι την ορεινή περιοχή.

    Υπάρχει και η Erica manipuliflora Salisb. ή Έρικα η σπονδυλανθής ή Ρείκι το σπονδυλανθές ή Ρείκι του φθινοπώρου ή κισσούρι ή ξούρι, ή σπονδυλωτή ή σούσουρα ή τσιάρο ή χαμορείκι, ή άγριο ρείκι ή καλούνα ή πυρένι που μοιάζει με την Erica arborea αλλά το ύψος του δεν ξεπερνά το ένα μέτρο. Έχει άνθη που μοιάζουν με θαυμάσιες μικροσκοπικές καμπανούλες, σε χρώμα ρόδινο, ξεπλυμένο με κοκκινοπορφυρό και ανθήρες μεγαλύτερους από τη στεφάνη. Είναι το στολίδι του Φθινοπώρου. Το βρίσκουμε σε φρυγανότοπους και μακκία βλάστηση, ειδικά σε ασβεστώδη εδάφη.

    Υπάρχει και η Calluna vulgaris ή Καλλούνα η κοινή ή Ρείκι που είναι μικρός, αειθαλής θάμνος ύψους 15-50cm, με πράσινα ή γκριζωπά φύλλα, που γίνονται κόκκινα το φθινόπωρο και μικρά, καμπανοειδή, ρόδινα ή σπανίως λευκά άνθη. Η ανθοφορία και συγκομιδή γίνονται από τον Αύγουστο έως τον Σεπτέμβριο (Ήπειρος).

    Υπάρχουν πολλά υποείδη Erica...

    erica 3

    erica 4

    erica 5

    erica 6

    Χρήσιμα μέρη ρείκιας

    Χρήσιμα μέρη για φαρμακευτικούς σκοπούς είναι οι ανθισμένες κορυφές του, που μαζεύονται κατά την άνθηση και ξεραίνονται.

    Δραστικές Ουσίες Ρείκιας

    Κερσιτρίνη, μυρισιτίνη, ίχνη αρβουτίνης (φλαβονικά γλυκοσίδια), κιτρικό οξύ, φουμαρικό οξύ, πτητικό έλαιο, τανίνες, φυτικές χρωστικές, καροτένιο

    Ιδιότητες κι ενδείξεις ρείκιας

    Οι βασικές ιδιότητες της έρικας είναι διαλυτικές και διαλύει τις πέτρες της ουροδόχου κύστεως.

    Είναι απολυμαντικό του ουρογενετικού συστήματος.

    Έχει, ακόμη, αντισηπτικές και διουρητικές ιδιότητες και συστήνεται σε προβλήματα του ουροποιητικού συστήματος, όπως νεφρίτιδα, κυστίτιδα, που οφείλεται σε προβλήματα του προστάτη ή απλή φλεγμονή, ψαμμιάσεις, λευκωματουρία, αρθριτικά και ρευματισμούς.

    Με μπάνια είναι τονωτικών των μυών και συστήνονται για όσους πάσχουν από αρθριτικά, ρευματισμούς και παράλυση.

    Το ίδιο και το λάδι τους με εντριβές.

    Συστήνεται, επίσης, σε δερματικές παθήσεις, γιατί βοηθά τον οργανισμό να απορρίψει τις τοξίνες που συσσωρεύονται και τις προκαλούν.

    Χρησιμοποιείται και για την εναπόθεση των κουκουλιών των μεταξοσκωλήκων.

    Η ρείγκλα έχει μεγάλη στιλπνότητα και είναι πολύτιμη για τις ρίζες από τις οποίες φτιάχνονται πίπες, τσιμπούκια και άλλα μικροαντικείμενα.

    Επίσης, όλα τα ρείκια είναι μελιτογόνα φυτά και υπάρχει αυτό το πολύτιμο μέλι και από αυτό φτιάχνεται και ρεικόμελο. Το ρεικόμελο έχει διουρητικές ιδιότητες και είναι πολύ κατάλληλο για τις παθήσεις του ουροποιητικού συστήματος, αλλά καταναλώνεται και από παιδιά που έχουν αναιμία και από καταπονημένους οργανισμούς.

    Λόγω της τονωτικής επίδρασής του στον οργανισμό καταναλώνεται πιο ευχάριστα το χειμώνα.

    Το Ρείκι το δενδρώδες είναι από τα καλύτερα καυσόξυλα.

    Τα ξηρά ρείκια χρησιμεύουν στα τζάκια και στους φούρνους.

    Χρήσιμες ιατρικές συνταγές με ρείκια

    -Αφέψημα

    Βράζετε 40 γραμμάρια ανθισμένες κορυφές σε 1 λίτρο νερό, μέχρι να μείνει το 1/3 του νερού, σουρώνετε και πίνετε 1 φλιτζάνι κάθε 24 ώρες. Το αφέψημα (τσάι) του φυτού χρησιμοποιείται ως διουρητικό κατά της κυστίτιδας, της νεφρολιθίασης, της χολολιθίασης, της διόγκωσης του προστάτη, της ουρικής αρθρίτιδας και άλλων παθήσεων του ουροποιητικού. Συνιστάται επίσης, ως καθαρτικό, αποχρεμπτικό, αντιρρευματικό, ηρεμιστικό και αντισηπτικό. Στη λαϊκή ιατρική χρησιμοποιείται για την αντιμετώπιση της διάρροιας, των κολικών του εντέρου, της γαστρεντερίτιδας, του βήχα, του κρυολογήματος και των φλεγμονών του ανώτερου αναπνευστικού συστήματος.

    -Μπάνια

    Βράζετε 500 γραμμάρια φυτό σε 3 λίτρα νερό και το νερό το βάζετε στο μπάνιο. Μένετε στο ζεστό μπάνιο αυτό για 20 λεπτά και μετά μένετε στο κρεβάτι για τουλάχιστον 1 ώρα για να επανέλθει η θερμοκρασία του σώματος στα φυσιολογικά όρια και μετά ντύνεστε και κινήστε.

    -Λάδι

    Αφήνετε 60 γραμμάρια ανθισμένες κορυφές σε 250 γραμμάρια ελαιόλαδο για 10 ημέρες, σουρώνετε και φυλάτε.. Με αυτό κάνετε επαλείψεις κι εντριβές.

    -Μεικτό αφέψημα

    Βράζετε 20 γραμμάρια φράξου σε 3 ποτήρια νερού. Στο ζεστό αυτό αφέψημα προσθέτετε 5 γραμμάρια ανθισμένες κορυφές από ρείκια και το αφήνετε για δέκα λεπτά σκεπασμένο. Σουρώνετε και παίρνετε 4 ποτήρια από αυτό το μείγμα την ημέρα. Βοηθά σε ποδάγρα.

    Τα κατάλληλα βότανα για την Υγεία σας

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα βότανα για την υγεία σας

    Erica 1

    Διαβάστε, επίσης,

    Eλληνικό Μέλι

    www.emedi.gr

     

     

     

  • Χρήσιμες πληροφορίες για τη ραγοειδίτιδα Χρήσιμες πληροφορίες για τη ραγοειδίτιδα

    Ραγοειδίτιδα

    Ραγοειδίτιδα είναι μη ειδικός ορός που χρησιμοποιείται για να περιγράψει κάθε ενδοφθάλμια φλεγμονή.

    Τα συμπτώματα ποικίλλουν ανάλογα με το βάθος της εντόπισης και τις σχετιζόμενες καταστάσεις.

    • Πρόσθια ραγοειδίτιδα - οφθαλμική φλεγμονή που περιορίζεται στην ίριδα μόνο (ιρίτιδα) ή την ίριδα και το ακτινωτό σώμα (ιριδοκυκλίτιδα)
    • Διάμεση ραγοειδίτιδα - φλεγμονή των στοιχείων αμέσως πίσω από τον φακό (περιφερική ραγοειδίτιδα ή pars planitis)
    • Οπίσθια ραγοειδίτιδα - φλεγμονή του χοριοειδούς (χοριοειδίτιδα), αμφιβληστροειδούς (αμφιβληστροειδίτιδα) ή του υαλώδους κοντά στο οπτικό νεύρο και την ώχρα κηλίδα

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Νευρικό, Οφθαλμοί

    Γενετική: Δεν υπάρχει συγκεκριμένο γενετικό πρότυπο για την ραγοειδίτιδα, ιρίτιδα: 50-70% των ασθενών έχουν θετικό HLA-B27

    Επικρατέστερη ηλικία: Όλες οι ηλικίες 

    Επικρατέστερο φύλο: Άνδρες = Γυναίκες (εκτός της HLA-B27 πρόσθιας ραγοειδίτιδας, άνδρες > γυναίκες 2,5:1)

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΡΑΓΟΕΙΔΙΤΙΔΑΣ

    Πρόσθια ραγοειδίτιδα (περίπου το 80% του συνόλου των ραγοειδίτιδων):

    • Μειωμένη οπτική οξύτητα 
    • Συνήθως οξεία εισβολή 
    • Βαθύς πόνος οφθαλμού
    • Φωτοφοβία (συναινετική)
    • Υπεραιμία των επιπεφυκότων
    • Περικεράτεια διαστολή των αγγείων του επισκληρίου και του σκληρού 
    • Μικρή διάμετρος της κόρης στο προσβεβλημένο μάτι
    • Συνήθως ετερόπλευρη (95% των περιπτώσεων με HLA-B27)
    • Αμφοτερόπλευρη συμμετοχή και συστηματικά συμπτώματα (πυρετός, εξάντληση, κοιλιακός πόνος) μπορεί να σχετίζονται με διάμεση νεφρίτιδα
    • Συστηματικές νόσοι σχετίζονται συνήθως με την πρόσθια με την πρόσθια ραγοειδίτιδα (στο 53% των ασθενών βρέθηκε συστηματική νόσος κατά την πρώτη επίσκεψη στο γιατρό)

    Διάμεση και οπίσθια ραγοειδίτιδα:

    • Μειωμένη οπτική οξύτητα 
    • Συνήθως ύπουλη εισβολή
    • Πιο συχνά αμφοτερόπλευρη 
    • Η οπίσθια φλεγμονή κατά κανόνα προκαλεί ήπιο πόνο ή ερυθρότητα εκτός όταν συνυπάρχει ιρίτιδα

    ΑΙΤΙΑ ΡΑΓΟΕΙΔΙΤΙΔΑΣ

    • Φλεγμονώδης - από ιογενείς, μικροβιακούς, παρασιτικούς ή μυκητιασικούς παράγοντες 
    • Ανοσολογική - πιθανή ανάπτυξη αυτοάνοσων μηχανισμών και συσχέτιση με συστηματικά νοσήματα (ιδίως ρευματολογία)
    • Άλλες οφθαλμικές παθήσεις
    • Ιδιοπαθής (περίπου στο 25%)
    • Υποκείμενα σύνδρομα - παθήσεις όπως νεοπλασίες που διαγιγνώσκονται σαν φλεγμονές του οφθαλμού

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΡΑΓΟΕΙΔΙΤΙΔΑΣ

    Μεγαλύτερη επίπτωση όταν συνδυάζεται με ειδικές διαταραχές 

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΡΑΓΟΕΙΔΙΤΙΔΑΣ

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ

    • Επιπεφυκίτιδα 
    • Επισκληρίτιδα
    • Σκληρίτιδα
    • Κερατίτιδα 
    • Οξύ γλαύκωμα κλειστής γωνίας 

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ ΡΑΓΟΕΙΔΙΤΙΔΑΣ

    • Μη ειδικά για την διάγνωση της ραγοειδίτιδας. Οι εξετάσεις σχετίζονται με τους αιτιολογικούς παράγοντες και τις συνοδές καταστάσεις και πρέπει να βασίζονται σε καλό ιστορικό και κλινική εξέταση 
    • Γενική αίματος, ουρία, κρεατινίνη (διάμεση νεφρίτιδα)
    • HLA-B27 (αγκυλοποιητική σπονδυλίτιδα, σύνδρομο Reiter)
    • Αντιπυρηνικά αντισώματα, ΤΚΕ (ΣΕΛ, σύνδρομο Sjogren)
    • VDRL, FTA (σύφιλη)
    • PPD (φυματίωση)
    • Ορολογικές δοκιμασίες για τη νόσο του Lyme

    Διαταραχές που μπορεί να μεταβάλλουν τα ευρήματα: Ανοσοανεπάρκεια

    ΠΑΘΟΛΟΓΟΑΝΑΤΟΜΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    Ιζήματα κερατοειδούς, φλεγμονώδη κύτταρα προσθίου θαλάμου ή υαλώδους, συνέχειες (συνδετικός ιστός μεταξύ ίριδας και φακού), οίδημα ωχράς κηλίδας, περιαγγεΐτιδα των κλάδων του αμφιβληστροειδούς

    ΕΙΔΙΚΕΣ ΔΟΚΙΜΑΣΙΕΣ

    Εξέταση με σχισμοειδή λυχνία και έμμεση οφθαλμοσκόπηση

    ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΗ

    • Ακτινογραφία θώρακα (σαρκοείδωση, ιστοπλάσμωση, φυματίωση, λέμφωμα)
    • Ακτινογραφία ιερολαγόνιας άρθρωσης (αγκυλοποιητική σπονδυλίτιδα)

    ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΕΣ ΜΕΘΟΔΟΙ

    Εξέταση με σχισμοειδή λυχνία

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΡΑΓΟΕΙΔΙΤΙΔΑΣ

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ

    Εξωτερικός ασθενής - επείγουσα αντιμετώπιση από οφθαλμίατρο

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ

    • Η θεραπεία πρέπει να δίνεται μετά από πλήρη οφθαλμολογικό έλεγχο 
    • Θεραπεία υποκείμενων διαταραχών, όταν υπάρχουν 
    • Κυκλοπληγία
    • Αντιφλεγμονώδης αγωγή

    Uveitis

    ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    • Οδηγίες για την σωστή ενστάλλαξη των οφθαλμικών κολλυρίων 
    • Γυαλιά ηλίου, όταν υπάρχει φωτοφοβία
    • Προσοχή στις παρενέργειες των φαρμάκων 

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΡΑΓΟΕΙΔΙΤΙΔΑΣ

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ

    • Οματροπίνη μεθυλοβρωμιούχος 2% οφθαλμικό διάλυμα - 2 σταγόνες σε κάθε μάτι 2 φορές την ημέρα ή κάθε τρεις ώρες αν χρειαστεί, σε συνδυασμό με 
    • Οξεική πρεδνιζολόνη 1% οφθαλμικό εναιώρημα - 2 σταγόνες στο προσβεβλημένο μάτι, αρχικά κάθε ώρα, μειώνεται βαθμιαία σε 4 φορές την εβδομάδα όταν υπάρχει βελτίωση 

    Αντενδείξεις: 

    • Υπερευαισθησία στο φάρμακο ή σε κάποιο συστατικό του 
    • Κυκλοπληγία αντενδείκνυται σε ασθενείς με γνωστό γλαύκωμα ή με προδιάθεση για την νόσο
    • Η τοπική κορτιζονοθεραπεία αντενδείκνυται σε δευτεροπαθή ραγοειδίτιδα από φλεγμονώδη αίτια

    Προφυλάξεις:

    • Η μεθυλοβρωμιούχος οματροπίνη μπορεί να προκαλέσει συστηματικές αντιμουσκαρινικές επιδράσεις. Χορηγείται με εξαιρετική επιφύλαξη σε βρέφη και παιδιά εξαιτίας της μεγάλης τους ευαισθησίας σε συστηματικές εκδηλώσεις 
    • Τα τοπικά κορτικοστεροειδή μπορεί να αυξήσουν την ενδοφθάλμια πίεση. Παρατεταμένη χρήση πιθανά να οδηγήσει στο σχηματισμό καταρράκτη και την επιδείνωση υπάρχουσας ερπητικής κερατίτιδας που λαμβάνεται ως ιρίτιδα

    ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΑ ΦΑΡΜΑΚΑ

    • Κυκλοπληγικά - υδροβρωμιούχος σκοπολαμίνη 0,25 έως 3 φορές την ημέρα ή υδροχλωρική κυκλοπεντολάτη 1%
    • Αντιφλεγμονώδη - νατριοφωσφορική πρεδνιζολόνη 1% νατριοφωσφορική δεξαμεθαζόνη 0,1% και εναιώρημα δεξαμεθαζόνης
    • Συστηματικοί μη στεροειδείς αντιφλεγμονώδεις παράγοντες μπορεί να φανούν χρήσιμοι

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    • Παρακολούθηση από οφθαλμίατρο
    • Καλή λήψη ιστορικού και φυσική εξέταση, για τον έλεγχο άλλων συνοδών παθήσεων 

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ ΡΑΓΟΕΙΔΙΤΙΔΑΣ

    Απώλεια οράσεως που οφείλεται σε:

    • Εναπόθεση ιζημάτων στον κερατοειδή ή το φακό 
    • Αυξημένη ενδοφθάλμιος πίεση, οξύ γλαύκωμα κλειστής γωνίας 
    • Σχηματισμό συνεχειών 
    • Σχηματισμό καταρράκτη 
    • Αγγειΐτιδα με απόφραξη των αγγείων και αμφιβληστροειδικά έμφρακτα
    • Οίδημα ωχράς 
    • Βλάβη του οπτικού νεύρου

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ 

    • Εξαρτάται από τα αίτια που προκαλούν τη νόσο ή τις συνοδές καταστάσεις 
    • Ραγοειδίτιδα που προκαλείται από φλεγμονώδη αίτια (συστηματικά ή τοπικά) έχει την τάση να υποχωρεί με την εκρίζωση της βασικής νόσου
    • Ραγοειδίτιδα που σχετίζεται με οροαρνητικές αρθροπάθειες έχει την τάση να εκδηλώνεται ως οξεία (που διαρκεί λιγότερο από 3 μήνες) και να υποτροπιάζει συχνά

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    • Ιογενείς λοιμώξεις: HIV, απλός έρπης, έρπης ζωστήρας, κυτταρομεγαλοϊός 
    • Μικροβιακές λοιμώξεις: φυματίωση, λέπρα, προπιονινο-βακτηρίδιο, σύφιλη, λεπτοσπείρωση, βρουκέλλωση, νόσος του Lyme, νόσος του Whipple
    • Παρασιτικές λοιμώξεις: τοξοπλάσμωση, αμοιβάδωση, τοξοκαρίαση, κυστικέρκωση, ογκοκερκίαση 
    • Μυκητιασικές λοιμώξεις: ιστοπλάσμωση, κοκκιδιοειδομυκητίαση, καντιντίαση, ασπεργίλλωση, σποροτρίχωση βλαστομύκωση, κρυπτοκοκκίαση
    • Υποψία ανοσολογικού μηχανισμού: αγκυλοποιητική σπονδυλίτιδα, σύνδρομο Behcet, νόσος του Crohn, φαρμακευτική αντίδραση ή αντίδραση υπερευαισθησίας, διάμεση νεφρίτιδα, νεανική ρευματοειδή αρθρίτιδα, νόσος Kawasaki, σκλήρυνση κατά πλάκας, ψωριασική αρθρίτιδα, σύνδρομο Reiter, υποτροπιάζουσα πολυχονδρίτιδα, σαρκοείδωση, σύνδρομο Sjogren, συστηματικός ερυθηματώδης λύκος, ελκώδης κολίτιδα, αγγειΐτιδα, λευκή, σύνδρομο Vogt-Koyanagi
    • Άλλες οφθαλμικές παθήσεις: οξεία πολυεστιακή υπερχρωστική επιθηλιοπάθεια, οξεία αμφιβληστροειδική νέκρωση, λοιμώδης, δια πτηνών μεταδιδόμενη χοριοειδοπάθεια, ετεροχρωματική κυκλίτιδα του Fuchs, κρίση γλαυκωματοκυκλίτιδας, ραγοειδίτιδα από το φακό, διάσπαρτη χοριοειδίτιδα, περιφερική ραγοειδίτιδα, ερπητική χοριοειδίτιδα συμπαθητική οφθαλμία, τραύμα
    • Υποκείμενα σύνδρομα: λευχαιμία, λέμφωμα, μελαγχρωστική αμφιβληστροειδοπάθεια, ρετινοβλάστωμα 

    ΗΛΙΚΙΑΚΑ ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Παιδιατρικό: Η αντιμετώπιση της φλεγμονής πρέπει να είναι το βασικό μέλημα. Αλλεργία και ψυχολογικοί παράγοντες (κατάθλιψη, άγχος) μπορεί να είναι ελκυστικοί παράγοντες 

    Γηριατρικό: Η φλεγμονώδης αντίδραση σε συστηματικά νοσήματα μπορεί να κατασταλεί

    ΚΥΗΣΗ

    Προσοχή στην επιλογή των φαρμάκων 

    ΑΛΛΕΣ ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ

    • Τα συνώνυμα περιγράφουν ανατομικά την εστία φλεγμονής του ραγοειδούς
    • Βαριά χοριοειδίτιδα ή χοριοειδίτιδα που δεν ανταποκρίνεται στην θεραπεία αντιμετωπίζεται με έγχυση κορτικοστεροειδών στον οφθαλμικό κόγχο, συστηματικά κορτικοστεροειδή, κυττοτοξικούς παράγοντες (αζαθειοπρίνη, κυκλοφωσφαμίδη, χλωραμβουκίλη και μεθοτρεξάτη) ή ανοσοκατασταλτικούς παράγοντες (κυκλοσπορίνη)

    Τα κατάλληλα προϊόντα για τα μάτια σας

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα προϊόντα για τα μάτια σας

    uveitis service

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Σύνδρομο Αδαμαντιάδη-Behcet

    Όλα όσα πρέπει να ξέρετε για την ψωρίαση

    Οφθαλμικά χημικά εγκαύματα

    Αγκυλοποιητική σπονδυλίτιδα

    Χρήσιμες πληροφορίες για την αποκόλληση αμφιβληστροειδούς

    Γλαύκωμα κλειστής γωνίας

    Σύφιλη

    Χρήσιμες πληροφορίες για τη νόσο του Crohn

    Νεανική ρευματοειδής αρθρίτιδα

    Ερπητικές οφθαλμολογικές λοιμώξεις

    Επιπεφυκίτιδα

    Νόσος Αδαμαντιάδη-Behcet

    Τραύματα ματιών

    Οι οφθαλμικές ανεπιθύμητες ενέργειες από τη χημειοθεραπεία

    Ύφαιμα

    Διάγνωση ασθενειών από τα μάτια

    Η μοριακή ανίχνευση του αλληλόμορφου HLA-B27

    Βιταμίνες για τα μάτια

    Υγεία των ματιών

    Τοξοπλάσμωση στην εγκυμοσύνη

    Οζώδης πολυαρτηρίτιδα

    Νόσος Kawasaki

    Kροταφική αρτηρίτιδα

    Ραγοειδίτιδα

    Απλός έρπητας οφθαλμού

    Απλός έρπητας

    Ιστοπλάσμωση

    www.emedi.gr

     

  • Mανιτάρια Agaricus Mανιτάρια Agaricus

    Εδώδιμα μανιτάρια Agaricus

    Agaricus sp.

    Τα γνωστά μας εδώδιμα μανιτάρια, ανήκουν στην οικογένεια των Πολυπορίδων. Είναι μύκητες που αναπτύσσονται υπόγεια στο χώμα, το οποίο ανυψώνεται ή σκάει μαρτυρώντας την ύπαρξή τους, συνήθως σε τόπους όπου συγκεντρώνεται μπόλικο βρόχινο νερό. Είναι από τα πρώτα είδη μανιταριών που τα έχουν καλλιεργήσει και τα βρίσκουμε στην αγορά σχεδόν ολόχρονα.

    Το γένος των αγαρικών περιλαμβάνει πάνω από 100 είδη μανιταριών, από τα οποία τα πιο πολλά είναι βρώσιμα, υπάρχουν όμως και λίγα τοξικά, καρποφορούν, κυρίως, σε πλούσια εδάφη που είναι κοπρισμένα από ζώα. Σε αυτό το γένος περιλαμβάνονται τα γνωστά με τις λαϊκές ονομασίες πρόβια ή ασπρομανίταρα.

    Τα μανιτάρια θεωρούνται σαν μια θαυμάσια διαιτητική τροφή επειδή 100 γραμμάρια περιέχουν μόλις 30 θερμίδες. Όμως ανάλογα με το τρόπο προετοιμασίας τους η ποσότητα των θερμίδων αυξάνεται.

    Πέραν όμως της διαιτητικής τους αξίας, τα μανιτάρια είναι και βότανα, παρ' όλο που λίγοι πλέον γνωρίζουν την ιδιότητα τους αυτή.

    Συστατικά μανιταριών Agaricus

    Περιέχουν αγαρικό οξύ, ασβέστιο, νάτριο, μαγνήσιο, κοβάλτιο,  λίθιο, βισμούθιο, κυτταρίνη και νιασίνη, τη βιταμίνη Β3 που τους δίνει και αντικαταθλιπτικές ιδιότητες.

    Με τη σύνθεσή τους αυτή αποτελούν μια θαυμάσια και τονωτική τροφή, που συστήνεται σε περιπτώσεις αναιμίας.

    5739873412 67cd5c875f b

    Το αγαρικό οξύ, που περιέχουν, έχει αποδειχθεί πειραματικά ότι επενεργεί στο νευρικό σύστημα των αδένων του ιδρώτα και περιορίζει τον ιδρώτα αισθητά, γι΄αυτό και συστήνονται για τη νυχτερινή εφίδρωση των φυματικών και σε άλλες παθολογικές εφιδρώσεις.

    Η κυτταρίνη που περιέχουν ενεργοποιεί τα έντερα και βοηθά τις κενώσεις, όμως συστήνεται να αποφεύγονται οι μεγάλες ποσότητες μανιταριών για ένα γεύμα, γιατί το αγαρικό οξύ που περιέχουν ερεθίζει το στομάχι. Είναι, επίσης, βαρυστόμαχα σε μεγάλες ποσότητες, λόγω της κυτταρίνης, που περιέχουν σε μεγάλη ποσότητα και που δεν είναι εύπεπτη.

    Υπάρχουν καταγραφές ότι με τη σκόνη των μανιταριών ή με το αγαρικό οξύ που περιέχουν σε καθαρή μορφή έχουν θεραπευτεί διάφορες μορφές καταρράκτη.

    Για να αναπτυχθούν τα μανιτάρια χρειάζονται αρκετή υγρασία. 

    Τα οφέλη για την υγεία από τα μανιτάρια Agaricus 

    Τα μανιτάρια αυτά είναι κατάλληλα στη διατροφή για όσους έχουν τα εξής προβλήματα υγείας

    Άσθμα

    Αθηροσκλήρωση

    Καρκίνος

    Δερματίτιδα

    Διαβήτης

    Ηπατίτιδα

    Υψηλή πίεση του αίματος

    Υψηλή χοληστερόλη

    Φλεγμονώδης νόσος του εντέρου

    Παχυσαρκία

    Τα μανιτάρια Agaricus είναι χρήσιμα στη θεραπεία του διαβήτη τύπου 2. Τα Agaricus περιέχουν β-γλυκάνες (έναν τύπο διαιτητικών ινών) και ολιγοσακχαρίτες (ένας τύπος υδατανθράκων). Και τα δύο είναι γνωστό ότι βελτιώνουν τα επίπεδα γλυκόζης στο αίμα μειώνοντας το φλεγμονώδες στρες στο πάγκρεας, την κύρια πηγή ινσουλίνης του σώματος. Τα Agaricus ελέγχουν το διαβήτη και αποτρέπουν την εμφάνιση διαβήτη σε άτομα με προδιαβήτη.

    Ακόμη τα μανιτάρια Agaricus ασκούν ισχυρά αντιφλεγμονώδη αποτελέσματα που μπορεί να ωφελήσουν τα άτομα με φλεγμονώδεις παθήσεις του εντέρου, συμπεριλαμβανομένης της ελκώδους κολίτιδας και της νόσου του Crohn. Επίσης, είναι ιδανικά για το σύνδρομο ευερέθιστου εντέρου.

    Με τον ίδιο τρόπο που το Agaricus βοηθά στη μείωση της φλεγμονής στο πάγκρεας και στα έντερα, μπορεί να βοηθήσει στην ανακούφιση της φλεγμονής που οδηγεί σε χρόνιες λοιμώξεις από ηπατίτιδα. Οι ενήλικες με χρόνια ηπατίτιδα Β εμφανίζουν απότομη πτώση των ηπατικών ενζύμων (ενδεικτικά της βελτιωμένης ηπατικής λειτουργίας) μετά από λήψη ημερήσιας δόσης 1.500 mg Agaricus. Μετά από 12 μήνες, εμφανίζεται τριπλάσια έως τετραπλάσια πτώση στα επίπεδα αμινοτρανσφεράσης αλανίνης (ALT) και ασπαρτικής αμινοτρανσφεράσης (AST) αντίστοιχα. Αυτό υποδηλώνει σημαντική επιβράδυνση της εξέλιξης της νόσου.

    Τα εδώδιμα μανιτάρια Agaricus blazei έχουν αντικαρκινικές ιδιότητες. Τα μανιτάρια Agaricus φαίνεται να "ενεργοποιούν" την απόπτωση (προγραμματισμένος κυτταρικός θάνατος) σε ορισμένα καρκινικά κύτταρα, συμπεριλαμβανομένων εκείνων που εμπλέκονται σε πολλαπλό μυέλωμα, λευχαιμία, ινοσάρκωμα, καρκίνο του προστάτη, καρκίνο των ωοθηκών και καρκίνο του πνεύμονα. Τα μανιτάρια Agaricus μπορούν  να αποτρέψουν την εξάπλωση (μετάσταση) καρκίνου των ωοθηκών και των πνευμόνων, να αναστέλλει την ανάπτυξη των όγκων του ινοσαρκώματος και του μυελώματος και να μειώσουν το μέγεθος των όγκων του προστάτη.

    Τα κατάλληλα βότανα για την Υγεία σας

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα βότανα για την υγεία σας

    5524577035 b0745ca65c b

    Διαβάστε, επίσης,

    Τροφές για όσους έχουν καρκίνο

    Δίαιτες Υψηλής Ενέργειας για Αδυνάτισμα

    Οι καλύτερες ουσίες για την κατάθλιψη, το άγχος και την ανησυχία

    Βιγκανισμός

    Τροφές για να αδυνατίσετε γρήγορα

    Τα οφέλη στην υγεία από τα μανιτάρια

    Διατηρήστε υγιή τα ανοσοποιητικά σας κύτταρα

    Εστιατόρια που σερβίρουν βιολογικά πιάτα

    Αυξήστε το προσδόκιμο επιβίωσής σας

    Η ψιλοκυβίνη βοηθάει στην απεξάρτηση από την κοκαϊνη

    Τρόφιμα που κάνουν καλό στην υγεία

    Η γήρανση είναι αναστρέψιμη

    Βότανα και βιταμίνες για το άγχος και την κατάθλιψη

    Σαλάτα Marijuana με σάλτσα ροδιού

    Χρήσιμες πληροφορίες για την κατάθλιψη

    Είναι κατάλληλη η ψυχεδελική θεραπεία για εσάς;

    Αντιγήρανση με μανιτάρια

    Τι πρέπει να προσέχετε με τα συμπληρώματα διατροφής από μανιτάρια Reishi

    Τα μαγικά μανιτάρια στη θεραπεία του καρκίνου

    Η καθημερινή διατροφή των καρκινοπαθών

    Τροφές φάρμακα για τον καρκίνο

    Σαλάτα με λάχανο και μανιτάρια και σάλτσα σύκων

    Να τρώτε μανιτάρια

    Να τρώτε μανιτάρια για να προστατεύετε τις αρτηρίες σας

    Νουντλς με μανιτάρια

    Τα μανιτάρια Γρεβενών είναι πηγή ζωής

    Να τρώτε μανιτάρια αν πάσχετε από κατάθλιψη

    Πώς θα φορτίζουμε τα κινητά μας με μανιτάρια

    Διατροφή για όσους έχουν Αλτσχάιμερ

    Ταλιατέλες με μανιτάρια

    Συνταγές για αλκαλοποίηση του οργανισμού

    Τροφές που δεν πρέπει να ξαναζεσταίνετε

    Διατροφή για ισχυρό ανοσοποιητικό σύστημα

    Πρόγραμμα διατροφής για τη διακοπή καπνίσματος

    Γιατί σε όλο τον κόσμο προτιμούν την ελληνική κουζίνα

    Οι καλύτερες αντιοξειδωτικές τροφές

    Η μόδα στη διατροφή

    Αδυνατίστε με μανιτάρια

    Θεραπεία της κατάθλιψης με μανιτάρια

    Tα μανιτάρια κατά του καρκίνου

    Πολύ νόστιμη μανιταρόσουπα

    Γανοθεραπεία

    www.emedi.gr

     

     

  • Υπερνατριαιμία Υπερνατριαιμία

    Χρήσιμες πληροφορίες για την υπερνατριαιμία

    Υπερνατριαιμία είναι η ελάττωση των υγρών του σώματος σε σχέση με το νάτριο (Na ορού > 150 mEq/L)

    • Σημαντική υπερνατριαιμία (Na ορού > 160 mEq/L) - μπορεί να μην είναι ενδεικτική της ολικής περιεκτικότητας του σώματος σε νάτριο 
    • Υπερτονικότητα - αύξηση των διαλυόμενων ουσιών του εξωκυττάριου υγρού, οι οποίες δεν διέρχονται την κυτταρική μεμβράνη, όπως νάτριο, μαννιτόλη ή γλυκόζη. Προκαλεί έξοδο υγρών από τον ενδοκυττάριο στον εξωκυττάριο χώρο 
    • Υπερωσμωτικότητα - αύξηση των διαλυόμενων ουσιών, όπως διάφορες ουσίες ή το αλκοόλ, οι οποίες διέρχονται ελεύθερα όλες τις μεμβράνες ή του νατρίου, το οποίο δεν διαπερνά τις κυτταρικές μεμβράνες. Μπορεί να υπάρχει χωρίς υπερτονικότητα 

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Ενδοκρινείς αδένες/Μεταβολισμός 

    Επικρατέστερο φύλο: Άνδρες > Γυναίκες

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΥΠΕΡΝΑΤΡΙΑΙΜΙΑΣ

    • Η βαρύτητα των συμπτωμάτων είναι, συνήθως, ανάλογη του ύψους της υπερωσμωτικότητας 
    • Κυρίως, νευρολογικά - δίψα, ανησυχία, ευερεθιστότητα, αποπροσανατολισμός, παραλήρημα, κώμα, σπασμοί 
    • Ξηρότητα στόματος και βλεννογόνων 
    • Έλλειψη δακρύων και ελάττωση της παραγωγής σιέλου 
    • Ερυθρότητα δέρματος 
    • Πυρετός 
    • Ολιγο/Ανουρία 
    • Υπεραερισμός
    • Αύξηση των αντανακλαστικών 
    • Εγκεφαλική αιμορραγία
    • Η δίψα είναι ο κύριος προστατευτικός μηχανισμός κατά της υπερτονικότητας 

    ΑΙΤΙΑ ΥΠΕΡΝΑΤΡΙΑΙΜΙΑΣ

    Αύξηση του νατρίου - αυξημένο ολικό νάτριο του σώματος:

    • Από του στόματος - λανθασμένη παρασκευή βρεφικής τροφής, αλάτι που δίνεται για "τιμωρία" ή για "φάρσα", πόση θαλασσινού ύδατος 
    • Ενδοφλέβια - NaCl ή Na2CO3 κατά τη διάρκεια καρδιοπνευμονικής ανάνηψης, ενδομητρίως NaCl για την πρόκληση έκτρωσης  

    Έλλειμα νερού - φυσιολογικό ολικό σωματικό νάτριο:

    • Ελάττωση της πρόσληψης, όπως σε δίψα, αδυναμία πρόσβασης σε νερό
    • Αύξηση της απώλειας ύδατος με τα ούρα, όπως σε άποιο διαβήτη 
    • Αύξηση της άδηλης απώλειας ύδατος, π.χ. πυρετός, υπεραερισμός, υπερμεταβολική κατάσταση 

    Απώλεια υποτονικών υγρών - ολικό σωματικό νάτριο ελαττωμένο:

    • Απώλεια υγρών που περιέχουν νάτριο, χωρίς επαρκή αποκατάσταση του ύδατος

    Απώλεια από το ουροποιητικό:

    • Ωσμωτική διούρηση 
    • Σακχαρώδης διαβήτης
    • Διούρηση λόγω οξείας σωληναριακής νέκρωσης ή μετά την άρση κωλύματος στο ουροποιητικό 

    Απώλεια από το γαστρεντερικό:

    • Διάρροια, ιδιαίτερα σε παιδιά 

    Άδηλη απώλεια:

    • Ιδρώτας 
    • Νεογέννητα που θερμαίνονται με ακτινοβόληση

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΥΠΕΡΝΑΤΡΙΑΙΜΙΑΣ

    • Παιδιά 
    • Ηλικιωμένοι 
    • Κωματώδεις ασθενείς

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΥΠΕΡΝΑΤΡΙΑΙΜΙΑΣ

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ 

    • Άποιος διαβήτης
    • Υπερωσμωτικό κώμα
    • Βρώση άλατος 
    • Υπερτονική αφυδάτωση 

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    • Na ορού > 150 έως 170 mEq/L - συνήθως αφυδάτωση 
    • Na ορού > 170 mEq/L - συνήθως άποιος διαβήτης 
    • Na ορού > 190 mEq/L - συνήθως χρόνια βρώση άλατος 

    Άποιος διαβήτης:

    • Η ωσμωτικότητα των ούρων είναι μικρότερη από την ωσμωτικότητα του ορού 
    • Συνήθως χαμηλό νάτριο ούρων 
    • Πολυουρία
    • Νευρογενής ή νεφρογενής άποιος διαβήτης 

    Υπερωσμωτικό κώμα:

    • Αυξημένο σάκχαρο αίματος
    • Ελάττωση της αποβολής ούρων 
    • Αύξηση της ωσμωτικότητας των ούρων 

    Βρώση άλατος:

    • Αύξηση του Na των ούρων 
    • Αύξηση της ωσμωτικότητας των ούρων 

    Υπερτονική αφυδάτωση:

    • Ελαττωμένο Na ούρων 
    • Αύξηση της ωσμωτικότητας των ούρων 

    ΕΙΔΙΚΕΣ ΔΟΚΙΜΑΣΙΕΣ

    • Στέρηση ύδατος (κατά τον άποιο διαβήτη δεν αυξάνεται η ωσμωτικότητα των ούρων όταν υπάρχει υπερνατριαιμία)
    • Διέγερση με αντιδιουρητική ορμόνη (ADH) [στο νεφρογενή άποιο διαβήτη δεν αυξάνεται η ωσμωτικότητα των ούρων μετά τη χορήγηση ADH ή DDAVP (οξεϊκής δεσμοπρεσσίνης)]

     10

    ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΗ

    Αξονική τομογραφία ή καλύτερα MRI εγκεφάλου σε άποιο διαβήτη - για τον αποκλεισμό κρανιοφαρυγγιώματος, όγκου ή συνδρόμου της μέσης σχισμής 

    ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΕΣ ΜΕΘΟΔΟΙ

    Ιστορικό, φυσική εξέταση, εργαστηριακός έλεγχος, οικογενειακό ιστορικό νεφρογενούς άποιου διαβήτη (NDI)

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΥΠΕΡΝΑΤΡΙΑΙΜΙΑΣ

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ

    Ενδονοσοκομειακός ασθενής (πολλοί ασθενείς ήδη νοσηλεύονται όταν αναπτύσσεται υπερνατριαιμία)

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ

    • Αποκατάσταση του ύδατος με χορήγηση από του στόματος, αν ο ασθενής έχει τις αισθήσεις του 
    • Αντιμετωπίστε πρώτα την υποογκαιμία και ύστερα την υπερνατριαιμία
    • Υπολογισμός της έλλειψης ύδατος 1+(140 - Na ορού) x Βάρος σώματος (Kg) x 0,55
    • Αιμοκάθαρση - ειδικά όταν το Na ορού > 200 mEq/L

    ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ

    Κλινοστατισμός μέχρι να σταθεροποιηθεί η κατάσταση και να ελεγχθεί ή να αρθεί το υποκείμενο αίτιο 

    ΔΙΑΙΤΑ

    • Πλήρης διατροφή κατά την οξεία φάση 
    • Μετά την υποστροφή της οξείας φάσης, σκεφτείτε τον περιορισμό του διαιτητικού άλατος 
    • Σημαντικός περιορισμός της πρόσληψης άλατος σε νεφρογενή άποιο διαβήτη

    ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    Οι ασθενείς με άποιο διαβήτη θα πρέπει να αποφεύγουν το αλάτι και να πίνουν πολύ νερό 

    ΦΑΡΜΑΚΑ 

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ

    Υποογκαιμία:

    • Ισότονος ορός (φυσιολογικός αλατούχος ή Ringer's lactate) 10-20 mL/Kg ΕΦ μέσα σε 1-2 ώρες. Μπορεί να επαναληφθεί αν η αφυδάτωση είναι 10% ή περισσότερο
    • Ισότονα υγρά: δεξτόζη 5% και ημι-ισότονος ορός μέχρι να εξασφαλισθεί κανονική διούρηση 

    Υπερνατριαιμία:

    • Υπότονα υγρά (NaCl ή δεξτρόζη 5% σε νερό)
    • Ελαττώστε το Na του ορού κατά 0,5 mEq/L/ώρα ή με ρυθμό όχι ταχύτερο από 20 mEq/L/ημέρα. Με αυτό τον τρόπο δίνεται ο χρόνος στις ενδογενείς ωσμωτικές ουσίες να διαλυθούν (κυρίως η ταυρίνη στο υγρό των εγκεφαλικών κυττάρων)
    • Κάλιο και φωσφορικό, αν χρειάζεται 

    Νευρογενής άποιος διαβήτης:

    • Οξεϊκή δεσμοπρεσσίνη 0,01 mcg/Kg/δόση, χορηγούμενη ενδοκρινικά, δύο φορές την ημέρα
    • Μπορεί να χορηγηθεί 2,5 δεξτρόζη σε νερό, όταν χορηγούνται μεγάλες ποσότητες υγρών σε νευρογενή ή νεφρογενή άποιο διαβήτη, ώστε να αποφευχθεί γλυκοζουρία

    Νεφρογενής άποιος διαβήτης:

    • Χλωροθειαζίδη 10 mg/Kg/δόση, δύο φορές την ημέρα
    • Χλωροπροπαμίδη, 100-250 mg κάθε πρωί   

    Προφυλάξεις:

    • Η ταχεία διόρθωση της υπερνατριαιμίας μπορεί να προκαλέσει πνευμονικό οίδημα. Συχνά εμφανίζεται υπασβεστιαιμία κατά τη διάρκεια της διόρθωσης 
    • Σε άποιο διαβήτη - υψηλή συγκέντρωση δεξτρόζης 5% σε νερό, μπορεί να προκαλέσει υπεργλυκαιμία και διούρηση από γλυκόζη 

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    • Για ασθενείς σε οξεία φάση, συχνές επανεξετάσεις 
    • Συχνή μέτρηση των ηλεκτρολυτών 
    • Μέτρηση της ωσμωτικότητας και της ποσότητας των ούρων σε άποιο διαβήτη 
    • Εξασφαλίστε την πρόληψη επαρκούς ποσότητας θερμίδων 
    • Καθημερινό ζύγισμα

    ΠΡΟΛΗΨΗ/ΑΠΟΦΥΓΗ

    • Πρόληψη ή αντιμετώπιση της υποκείμενης αιτίας 
    • Μην παρασκευάζετε βρεφική τροφή στο σπίτι και μη προσθέτετε αλάτι στα έτοιμα εμπορικά παρασκευάσματα 

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ

    • Θρόμβωση ή αιμορραγία του ΚΝΣ
    • Σπασμοί
    • Διανοητική έκπτωση 
    • Υπερδραστηριότητα 
    • Χρόνια υπερνατριαιμία - διάρκεια άνω των 2 ημερών, εμφανίζει υψηλότερη θνητότητα
    • Na ορού > 180 mEq/L - συνήθως υπάρχει υπολοιπόμενη βλάβη του ΚΝΣ

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ 

    Οι περισσότεροι ασθενείς αναλαμβάνουν, όμως, υπάρχει μεγάλη συχνότητα νευρολογικών διαταραχών 

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΗΛΙΚΙΑΚΑ ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Παιδιατρικό:

    • Μπορεί να εμφανιστεί σε νεογέννητα με χαμηλό βάρος γέννησης 
    • Μπορεί να προκληθεί από λανθασμένη παρασκευή βρεφικής τροφής 

    Γηριατρικό:

    • Συχνότερη σε ηλικιωμένους ενδονοσοκομειακούς ασθενείς, με αποτέλεσμα, υψηλότερη νοσηρότητα ή θνητότητα 
    • Υπερνατριαιμία μπορεί να προκληθεί από τη χορήγηση διουρητικών της αγκύλης

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για την υγεία σας

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για την υγεία σας

    maxresdefault 30

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό. 

    Διαβάστε, επίσης,

    Χλώριο

    Ενυδάτωση από του στόματος

    Άποιος διαβήτης

    Χάσμα ανιότων

    Τι πρέπει να προσέξετε σε πνιγμό

    Αλδοστερόνη

    www.emedi.gr