Πέμπτη, 10 Μαρτίου 2016 18:53

Αντιμετώπιση οξείας διάρροιας

Γράφτηκε από την
Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(4 ψήφοι)

Πώς αντιμετωπίζεται η οξεία διάρροια

Η διάρροια ορίζεται σαν η αύξηση της συχνότητας των κενώσεων σε περισσότερες από τρεις την ημέρα και/ή αύξηση της περιεκτικότητας των κοπράνων σε νερό, έτσι ώστε το συνολικό βάρος να ξεπερνά τα 200 γραμμάρια ημερησίως. Όταν τα συμπτώματα υπάρχουν το πολύ εδώ και τέσσερις εβδομάδες, είναι οξεία διάρροια.


Τα αίτια της οξείας διάρροιας

Συνήθη: Λοιμώξεις, αντιβιοτικά, ελκώδης κολίτιδα

Ασυνήθη: Νόσος του Chron, ψευδομεμβρανώδης κολίτιδα, μικροσκοπική κολίτιδα χλωρίδας

Σπάνια: Ισχαιμική κολίτιδα, θυρεοτοξίκωση, ανάπτυξη εντέρου


Διάρροια των ταξιδιωτών

Αιτιολογικοί παράγοντες

Βακτήρια: Escherichia coli, Campylobacter jejuni, Salmonella spp., Shigella spp, Vibrio cholerae

Παράσιτα: Giardia Lamblia, Cryptosporidium spp, Entamoeba histofytica

Ιοί: Rotavirus, Norwalk agent

To 50% των ατόμων που ταξιδεύουν σε τροπικές χώρες παθαίνουν διάρροια, η οποία είναι αυτοπεριοριζόμενη ήπια κατάσταση και στο 30% των ασθενών συμβαίνει σοβαρή οξεία διάρροια.

Το 80% των ασθενών έχει βακτηριακή λοίμωξη με το εντεροαιμορραγικό στέλεχος E.Coli (ορότυπος Ο157), Campylobacter jejuni, Salmonella spp. και Shigella spp

Θεραπεία γίνεται με αντιβιοτικά, όπως η σιπροφλοξασίνη που μειώνει τη διάρκεια και τη βαρύτητα των συμπτωμάτων της νόσου. Μπορεί να συνδυαστεί με αντιωσμωτικούς παράγοντες για ταχύτερη βελτίωση

-Χολέρα

Η χολέρα προκαλείται από λοίμωξη με Vibrio cholerae και ενδημεί σε Ινδία, Πακιστάν, Μπαγγκλαντές και άλλες χώρες της νοτιοανατολικής Ασίας. Η νόσος συνδέεται με κοινωνίες χαμηλού βιοτικού επιπέδου και μεγάλου πληθυσμού. Η περίοδος επώασης είναι από μερικές ώρες μέχρι 5 ημέρες μετά την κατάποση του οργανισμού.

Το βακτήριο παράγει μια εντεροτοξίνη που ερχόμενη σε επαφή με το εντεροκύτταρο ενεργοποιεί το cAMP, προκαλώντας μαζική εκροή ύδατος στον εντερικό σωλήνα του λεπτού εντέρου, η οποία δεν μπορεί να αναστραφεί από την απορροφητική ικανότητα του παχέος εντέρου και προκαλείται σοβαρή οξεία διάρροια με κόπρανα σα ρυζόνερο.

Η αφυδάτωση αναπτύσσεται ταχύτατα αν δεν ξεκινήσει άμεσα θεραπεία και μπορεί να συμβεί κυκλοφορική και νεφρική ανεπάρκεια. Απαιτείται χορήγηση υγρών για να μην τεθεί σε κίνδυνο η ζωή του ασθενούς.

-Τυφοειδής πυρετός

Ο τυφοειδής πυρετός προκαλείται από στελέχη Salmonella, όπως Sal. typhi, S. paratyphi και S. typhimurium. Είναι ενδημική σε τροπικές και υποτροπικές χώρες και οφείλεται, συνήθως στην κατάποση μολυσμένης τροφής και νερού. Η περίοδος επώασης είναι 5-21 ημέρες. Οι ασθενείς εμφανίζουν, συνήθως πυρετό, βραδυκαρδία, κακουχία, τυφοειδική ροδάνθη στον κορμό και δυσκοιλιότητα, που ακολουθείται από υδαρή διάρροια. Αν δεν θεραπευθεί, τότε η νόσος μπορεί να εξελιχθεί, οδηγώντας σε διάτρηση ή αιμορραγία τελικού ειλεού, σηψαιμία και θάνατο.

-Αμοιβαδική δυσεντερία

Η αμοιβαδική δυσεντερία προκαλείται από λοίμωξη με ενεργούς τροφοζωϊτες της Entamoeba histofytica. Αυτοί διαπερνούν τον εντερικό βλεννογόνο και οδηγούν σε εξελκώσεις οι οποίες είναι διάσπαρτες, σε αντίθεση από την λοίμωξη με βακίλους Shigella spp, όπου η φλεγμονή είναι συνεχής. Συχνά η έναρξη των συμπτωμάτων είναι σταδιακή και πάλι σε αντίθεση με την βακτηριακή δυσεντερία, αλλά στην χειρότερη μορφή οι ασθενείς παρουσιάζονται με αιμορραγική κολίτιδα η οποία μοιάζει με έξαρση ελκώδους κολίτιδας. Η διασπορά της αμοιβαδικής λοίμωξης μπορεί να προσβάλλει το ήπαρ, δημιουργώντας αποστήματα στους πνεύμονες, τον υπεζωκότα και το περικάρδιο. Οι επιπλοκές της εντερικής νόσου περιλαμβάνουν τον σχηματισμό αμοιβαδώματος που είναι μια φλεγμονώδης μάζα με κοκκιώματα, κυρίως στο τυφλό, στενώσεων, την αιμορραγία και τοξική διάταση του εντέρου. Η διάγνωση επιβεβαιώνεται με μικροσκοπική εξέταση κοπράνων και τα πρόσφατα δείγματα, περιέχουν τροφοζωϊτες, πύο και ερυθρά αιμοσφαίρια, βιοψία ορθού, θετική για αμοιβάδες χρώση και ορολογικές δοκιμασίες για εξωεντερικές εντοπίσεις.


Ψευδομεμβρανώδης κολίτιδα

Σχεδόν όλες οι περιπτώσεις ψευδομεμβρανώδους κολίτιδας και το 20% της διάρροιας από αντιβιοτικά οφείλεται σε λοίμωξη από Clostridium difficile. Η διάρροια προκαλείται από την απελευθέρωση των τοξινών Α και Β που προκαλούν βλάβες και φλεγμονή του βλεννογόνου. Υπάρχουν συχνές διάρροιες, κοιλιακός πόνος, πυρετός και λευκοκυττάρωση. Μπορεί να προκληθεί εντερική διάταση και μεγάκολο και αρχίζει επτά ημέρες από την έναρξη της αντιβίωσης ή και αρκετές εβδομάδες αργότερα.

Η διάγνωση γίνεται με την ανίχνευση  της τοξίνης του Cl. difficile στα κόπρανα. Η χαρακτηριστική κίτρινη πλάκα που είναι ψευδομεμβράνη φαίνεται στην σιγμοειδοσκόπηση ή στην κολονοσκόπηση, πάνω από τον ερυθηματώδη εντερικό βλεννογόνο.


Ελκώδης κολίτιδα

Η ελκώδης κολίτιδα είναι μια χρόνια φλεγμονώδης νόσος του παχέος εντέρου αγνώστου αιτιολογίας. Οι μισές περιπτώσεις είναι 20-40 χρονών κατά τη διάγνωση. Είναι πιο συχνή μεταξύ συγγενών πρώτου βαθμού και πιο συχνή σε πρώην καπνιστές, που σταμάτησαν το κάπνισμα.

Περίπου 25% των ασθενών με ελκώδη κολίτιδα έχει πρωκτίτιδα και φλεγμονή στο ορθό και οι ασθενείς αυτοί εμφανίζουν πιο συχνά διάρροια σε σχέση με όσους έχουν φλεγμονή όλου του κατιόντος ή όλου του παχέος. Οι ασθενείς με σοβαρή διάρροια έχουν και πυρετό, ταχυκαρδία, υπολευκωματιναιμία και απώλεια βάρους. Οι επιπλοκές της ελκώδους κολίτιδας είναι τοξική διάταση του εντέρου με διάμετρο μεγαλύτερη από 6 εκατοστά στην απλή ακτινογραφία κοιλίας, διάτρηση, εν τω βάθει φλεβική θρόμβωση και αιμορραγία.


Μικροσκοπική κολίτιδα

Είναι αγνώστου αιτιολογίας και εμφανίζεται σε μεσήλικες και ηλικιωμένες γυναίκες, οι οποίες έχουν για μεγάλο χρονικό διάστημα ανώδυνες υδαρές κενώσεις. Το παχύ έντερο κατά την επισκόπηση είναι φυσιολογικό, αλλά η βιοψία από το ανιόν δείχνει μικροσκοπικές βλάβες ελκώδους κολίτιδας, χωρίς εξελκώσεις. Υπάρχει ενδοεπιθηλιακή λεμφοκυττάρωση (λεμφοκυτταρική κολίτιδα ή πάχυνση υποεπιθηλιακού κολλαγόνου (κολλαγονική κολίτιδα).


Ισχαιμική κολίτιδα

Εμφανίζεται σε ηλικιωμένους με κοιλιακό πόνο, διάρροια και αιμορραγία απο το ορθό και μπορεί να συμβεί σε κολπική μαρμαρυγή, σε περιφεριακή αγγειακή νόσο, σε στεφανιαία νόσο, σε υπέρταση και σε σακχαρώδη διαβήτη.


Διαφοροδιάγνωση οξείας διάρροιας

-Σημειώνονται τα χαρακτηριστικά της έναρξης της διάρροιας:

  • Απότομη έναρξη (λοιμώξεις, ψευδομεμβρανώδης κολίτιδα, ισχαιμική κολίτιδα)
  • Σταδιακή έναρξη (φλεγμονώδης νόσος του εντέρου)

Σημειώνεται η διάρκεια των συμπτωμάτων:

  • Είναι υποτροπή παλαιών συμπτωμάτων ή η έναρξή του τοποθετείται μετά από τη χρήση αντιβιοτικών;

-Μήπως ο ασθενής έχει πάει ταξίδι πριν την έναρξη των συμπτωμάτων;

-Μήπως ο ασθενής κατανάλωσε μολυσμένη τροφή σε εστιατόριο ή στο χέρι;

-Μήπως υπάρχουν και άλλοι στην οικογένεια με διάρροια;

-Σημειώνονται τα χαρακτηριστικά των κενώσεων:

Υδαρείς σε λοιμώξεις

Αιματηρές σε λοιμώξεις, φλεγμονώδη και ισχαιμική κολίτιδα

Λιπώδεις σε τροπικό sprue και λαμβλίαση

-Η παρουσία ή απουσία κοιλιακού πόνου πρέπει να αποσαφηνίζεται. Πόνος παρουσιάζεται, συνήθως, σε ασθενείς με φλεγμονώδη νόσο και ισχαιμική κολίτιδα.

-Η χρήση και λήψη φαρμάκων πρέπει να σημειώνεται.

-Πρέπει να σημειώνεται το οικογενειακό ιστορικό φλεγμονώδους νόσου, οι αρθραλγίες, η ιρίτιδα και το οζώδες ερύθημα.


Κλινικά σημεία διάρροιας

Η ταχυκαρδία, η ορθοστατική υπόταση, η ελάττωση της σπαργής του δέρματος, η ξηρότητα των βλεννογόνων και ο πυρετός.

Επίσης, ελέγξτε για στοματικά έλκη, οζώδες ερύθημα, πληκτροδακτυλία, κοιλιακή ευαισθησία ή μάζα, περιεδρικά αποστηματα και συρίγγια (νόσος Crohn)

Κάντε έλεγχο για κολπική μαρμαρυγή (θυρεοτοξικωση), για περιφερική αγγειακή νόσο (αρτηριακοί όζοι, διάταση κοιλιακής αορτής, απουσία σφύξεων κάτω άκρων) και δακτυλική εξέταση (παρουσία αίματος, υφής και σύστασης των κενώσεων).


Εργαστηριακός έλεγχος σε οξεία διάρροια

Αιματολογικές εξετάσεις

  • Γενική αίματος, ουρία, κρεατινίνη και ηλεκτρολύτες, αλβουμίνη, ταχύτητα καθιζήσεως, C αντιδρώσα πρωτεϊνη. Αυξημένη ταχύτητα καθιζήσεως, αυξημένη C αντιδρώσα πρωτεϊνη, λευκοκυττάρωση και ορθόχρωμη αναιμία υποδεικνύουν φλεγμονώδη νόσο του εντέρου). Το χαμηλό κάλιο και η λευκωματίνη δείχνουν σοβαρή διάρροια. Μετριούνται οι θυρεοειδικές ορμόνες.
  • Μακροσκοπική εξέταση κοπράνων για παράσιτα, κύστεις και ωάρια (Gardia Lambia), καλλιέργεια κοπράνων (V.cholalearae, E.coli, Campylobacter, Salmonella spp. Shigella spp.) τοξίνες (C. difficile και Ε.coli και 0157)και PCR για E.coli.
  • Ακτινογραφία κοιλίας για τυχόν διάταση.
  • Σιγμοειδοσκόπηση ή ειλεο-κολονοσκόπηση.
  • Η ειλεο-κολονοσκόπηση ενδείκνυται αν οι καλλιέργειες κοπράνων είναι αρνητικές και όταν υπάρχει αίμα στα κόπρανα. Ακόμα και αν ο βλεννογόνος φαίνεται φυσιολογικός γίνεται λήψη βιοψιών απο το ανιόν, κατιόν και τον τελικό ειλεό για έλεγχο νόσου ειλεοτυφλικής βαλβίδας, παρασιτικές λοιμώξεις και μικροσκοπική κολίτιδα. Έλεγχος κενώσεων, έλεγχος για αίμα, έλεγχος για βλεννογονικές βλάβες, για απώλεια της φυσιολογικής υφής, για ερυθηματωδη κσι κοκκιώδη βλεννογόνο, για κιτρινωπές βλάβες ή ψευδομεμβράνες. Η βιοψία μπορεί να γίνει και στο τρίτο τμήμα του δωδεκαδακτύλου, με την είσοδο γαστροσκοπίου, για τον έλεγχο λαμβλίασης, νόσου του Crohn, κοιλιοκάκης και sprue. Δείγματα, επίσης, στέλνονται για άμεση μικροσκόπηση για βακτήρια, πρωτόζωα και παράσιτα.
  • Βιοψίες για μικροσκοπική, λεμφοκυτταρική ή κολλαγονική κολίτιδα).
  • Μεσεντέριος αγγειογραφία. Έλεγχος για μεσεντέριο ισχαιμία και αγεειϊτιδα.
  • Ακτινοσκόπηση λεπτού εντέρου. Σε νόσο Crohn ή εκκολπωμάτωση της νήστιδας με αύξηση εντερικής χλωρίδας.

Θεραπεία οξείας διάρροιας

-Η βασικότερη θεραπεία είναι η ενυδάτωση.

Η οξεία διάρροια μπορεί να οδηγήσει σε αφυδάτωση. Η εντερική απορρόφηση νατρίου και ύδατος υποβοηθείται από την παρουσία γλυκόζης κι έτσι η αναπλήρωση της απώλειας υγρών και ηλεκτρολυτών μπορεί να γίνει με χορήγηση υγρών που περιέχουν νάτριο, κάλιο και γλυκόζη. 

Σε ήπια και μέτρια διάρροια χορηγούνται σκευάσματα ηλεκτρολυτών από το στόμα.

Σε σοβαρή αφυδάτωση χορηγείται διάλυμα με 3,5 γραμμάρια χλωριουχο νάτριο, 1,5 γραμμάρια χλωριούχο κάλιο, 2,9 γραμμάρια κιτρικό νάτριο και 20 γραμμάρια άνυδρη γλυκόζη σε ένα λίτρο νερό. 

Αν οι ασθενείς δεν μπορούν να το πάρουν από το στόμα χορηγείται ενδοφλέβια και τα πρώτα 2 λίτρα δίνονται σε 2 ώρες, ανάλογα με την πίεση του δεξιού κόλπου και τις απώλειες ούρων και κοπράνων.

-Φάρμακα για τη διάρροια

Λοπεραμίδη 4 mg ακολουθούμενη από 2 mg μετά από κάθε υδαρή κένωση για 5 ημέρες το πολύ, αν και υπάρχουν πολλοί που διαφωνούν με αυτή την πρακτική, γιατί η διάρροια θεωρείται αμυντικός μηχανισμός.

Φωσφορική κωδεϊνη 30 mg τέσσερις φορές ημερησίως.

Co-phenotrope τέσσερις ταμπλέτες και μετά 2 καθε έξι ώρες μέχρι να ελεγχθεί η διάρροια.

Σε λαμβλίαση δίνεται μετρονιδαζόλη 2 γραμμάρια ανά ημέρα για τρεις ημέρες ή 500 mg δύο φορές την ημέρα για επτά ημέρες.

Σε Salmonella, Shigella, Campylobacter δίνεται σιπροφλοξασίνη 500 mg δύο φορές την ημέρα για 7 ημέρες.

Σε Campylobacter enteritis δίνεται ερυθρομυκίνη 500 mg κάθε έξι ώρες ή 1 γραμμάριο δύο φορές την ημέρα για 7 ημέρες.

Σε διάρροια των ταξιδιωτών από E.coli γίνεται ενυδάτωση, δίνεται αντιδιαρροϊκή αγωγή, μία δόση σιπροφλοξασίνης 500 mg ή σύντομη άλλη θεραπεία. Η νεφρική λειτουργία παρακολουθείται για ουραιμικό αιμολυτικό σύνδρομο.

Σε χολέρα χορηγείται υδροχλωρική τετρακυκλίνη 1 γραμμάριο την ημέρα για 5 ημέρες που μειώνει την διάρκεια της διάρροιας.

-Φλεγμονώδης νόσος του εντέρου: Μπορεί να απαιτηθεί η χορήγηση ενδοφλέβιων υγρών, συστηματικών κορτικοειδών με υδροκορτιζόνη 100 mg ενδοφλέβια, ακτινογραφία κοιλίας για έλεγχο διάτασης και σε μικροσκοπική κολίτιδα δίνονται αντιδιαρροϊκά, κορτικοειδή, αμινοσαλυκιλικά ή βισμούθιο.

-Ψευδομεμβρανώδης κολίτιδα. Μετρονιδαζόλη από το στόμα 1000 mg και μετά 500 mg τρεις φορές την ημέρα ή βανκομυκίνη από το στόμα 125 mg τέσσερις φορές την ημέρα για μία εβδομαδα. Το 20% των ασθενών υποτροπιάζει και μπορεί να χρειαστεί 2ος κύκλος.

-Η σημασία των προβιοτικών τα οποία χορηγούνται μετά το τέλος της χορήγησης της αντιβιωσης τουλάχιστον για τις ίδιες, αριθμητικώς ή περισσότερες ημέρες είναι μεγάλη.

Πρέπει να γίνεται μέτρηση αρτηριακής πίεσης, καρδιακής συχνότητας και παραγωγής ούρων.

Τα καλύτερα συμπληρώματα διατροφής για τη διάρροια

Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα καλύτερα συμπληρώματα διατροφής για τη διάρροια

diarroia 1

Διαβάστε, επίσης,

Δίαιτα κατά της διάρροιας

Όταν έχετε διάρροια

Να πίνετε τσάι

Χρήσιμες ιατρικές συνταγές με ρίγανη

Χρήσιμες ιατρικές συνταγές με μύρτιλλα

Όλα όσα πρέπει να ξέρετε για τα βακτήρια

Να παίρνετε τα προβιοτικά μόλις τελειώσει η αντιβίωση

Η διατροφή των ασθενών

Σημεία πίεσης για τη θεραπεία των παθήσεων του πεπτικού συστήματος

Χρήσιμες ιατρικές συνταγές με ροδιά

Τα οφέλη από το μαύρο κύμινο στην υγεία

Χρήσιμες ιατρικές συνταγές με αγριμόνιο

Χρήσιμες ιατρικές συνταγές με καρότα

Φτιάξτε δυναμωτικές κάψουλες με τζίνσενγκ

Χρήσιμες ιατρικές συνταγές με δυόσμο

Οξεία γαστρεντερίτιδα σε παιδιά

Εντεροκολίτιδα από υερσίνια

Κολονοσκόπηση

Ηωσινοφιλική γαστρεντερίτιδα

Κρυπτοσποριδίωση

Η λίστα με τα φιλικά βακτήρια

Λιστερίωση

www.emedi.gr

 

 

 

 

Διαβάστηκε 4000 φορές Τελευταία τροποποίηση στις Κυριακή, 20 Ιανουαρίου 2019 08:33
Σαββούλα Μάλλιου Κριαρά

Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

Σχετικά Άρθρα

  • Χρήσιμες πληροφορίες για την αναφυλαξία Χρήσιμες πληροφορίες για την αναφυλαξία

    Αναφυλαξία

    Αναφυλαξία είναι μια δραματική οξεία, συστηματική αντίδραση, εμφανής από τον κνησμό, την ερυθρότητα (έξαψη), την κνίδωση, την αναπνευστική δυσχέρεια και την σύμπτωση των αγγειακών τοιχωμάτων, που ακολουθεί την έκθεση σε αντιγόνο ενός ευαισθητοποιημένου ατόμου 

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Αναπνευστικό, Καρδιαγγειακό, Δέρμα/Εξωκρινείς, Γαστρεντερικό, Ενδοκρινικό/Μεταβολικό, Αιμοποιητικό/Λεμφικό/Ανοσολογικό

    Γενετική: Γενετική προδιάθεση για ευαισθητοποίηση σε μερικά αντιγόνα

    Επικρατέστερη ηλικία: Όλες οι ηλικίες 

    Επικρατέστερο φύλο: Γυναίκες = Άνδρες 

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΑΝΑΦΥΛΑΞΙΑΣ

    • Κνησμός, ερυθρότητα, κνίδωση, αγγειοοίδημα
    • Δύσπνοια, βήχας, ρόγχος
    • Ρινόρροια, βρογχόρροια, συρρίτουσα αναπνοή
    • Δυσκολία στην κατάποση 
    • Ναυτία, έμετος, διάρροια, κράμπες, πρήξιμο
    • Ταχυκαρδία, υπόταση, shock, συγκοπή
    • Κακουχία, ρίγη
    • Μυδρίαση

    ΑΙΤΙΑ ΑΝΑΦΥΛΑΞΙΑΣ

    Ανοσολογικά επαγόμενη διαδικασία. Η πλειοψηφία είναι IgE επαγόμενα, όπου ένα αντιγόνο προκαλεί αποκοκκίωση μονοκυττάρων, όπως στα δήγματα υμενοπτέρων ή στην απτίνη της πενικιλλίνης. Άλλα προκύπτουν με την ενεργοποίηση του συμπληρώματος με τις αναφυλατοξίνες C3a, C4a, και C5a που προκαλούν την αποκοκκίωση των μαστοκυττάρων και βασεόφιλων, τέτοια όπως πολλές αντιδράσεις σε προϊόντα αίματος. Μη ανοσολογικοί ενεργοποιητές των μαστοκυττάρων τέτοια όπως τα ιωδούχα σκιαστικά μέσα ή οπιούχα προκαλούν αναφυλακτικές αντιδράσεις. Αίτια που προκαλούν μη IgE ή μη μέσω μαστοκυττάρων επαγόμενα αναφυλακτικά σύνδρομα, περιλαμβάνουν αντιδράσεις σε ρυθμιστές (συντονιστές) μεταβολισμού του αραχιδονικού οξέος, θειούχες ενώσεις, καταμήνια αναφυλαξία, αναφυλαξία επαγόμενη από την άσκηση και ιδιοπαθή υποτροπιάζουσα αναφυλαξία. Μερικά σημαντικά αίτια είναι:

    • Αντιμικροβιακά (π.χ. πενικιλλίνη)
    • Δήγματα εντόμων (π.χ. μελισσών, σφηκών, κοριών, φθειρών)
    • Ανοσοθεραπεία
    • Φαγητά (π.χ. φΙστίκια, καρύδια, φουντούκια, μαλακόστροκα, γάλα αγελάδας, αυγά, μαλάκια, ψάρια, σόγια περισσότερο συχνά)
    • Μακρομόρια (π.χ. χυμοπαπαΐνη, ινσουλίνη, δεξτράνες, γλυκοκορτικοειδή, πρωταμίνη)
    • Εμβόλια
    • Προϊόντα αίματος
    • Διαγνωστικά χημικά (ιωδούχα σκιαστικά μέσα)
    • Λαστιχένια, πλαστικά (γάντια, καθετήρες)
    • Αέριο αιθυλενοξείδιο (σωληνώσεις διάλυσης, άλλα αποστειρωμένα προϊόντα)

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΑΝΑΦΥΛΑΞΙΑΣ

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ 

    • Αναφυλακτική αντίδραση: Εμφανίζεται μετά την πρώτη επαφή με την ουσία, τέτοια όπως πολυμυξίνη, πενταμιδίνη, ακτινογραφικά σκιερά μέσα, ασπιρίνη
    • Παρασυμπαθητικοτονικό σύνδρομο (αγγειοπνευμονογαστρικές αντιδράσεις): Βραδυκαρδία με υπόταση. Επίσης δεν εμφανίζεται με ταχυκαρδία, ερύθημα, κνίδωση, αγγειοοίδημα, κνησμό ή άσθμα τα οποία ευρίσκονται στην αναφυλαξία
    • Ψευδοαναφυλακτικές αντιδράσεις: Υπάρχουν σκέψεις ότι προκαλούνται από την απελευθέρωση ελεύθερης προκαΐνης
    • Συστηματική μαστοκυττάρωση: Καλοήθης ή κακοήθης υπερανάπτυξη των μαστοκυττάρων. Μπορεί να έχει λευχαιμία. Η χρωστική κνίδωση συνήθως βρίσκεται στην πρώιμη μορφή και έγκειται στην παροσίαβερυθρόφαιων κηλιδοβλατιδωδών δερματικών αλλοιώσεων με κνίδωση μετά από τραύμα (σημείο του Darier). Η βιοψία του μυελού των οστών είναι συνήθως διαγνωστική. Δεν διακρίνεται κλινικά από την αναφυλαξία.
    • Υστερικός κόμπος
    • Κληρονομικό αγγειοοίδημα: Έλλειψη της C1q εστεράσης. Σε αντιπαράθεση με την αναφυλαξία υπάρχει αγγειοοίδημα χωρίς πόνο και χωρίς κνίδωση, ερυθρότητα ή άσθμα. Συνήθως η έναρξη είναι πιο αργή και αν απουσιάζει σημαντική απόφραξη των αεραγωγών, είναι χωρίς υπόταση.
    • Φαιοχρωματοκύττωμα: Παραδόξως εξαιτίας β2-διέγερσης, μερικοί ασθενείς με φαιοχρωμοκύττωμα παρουσιάζουν κρίσεις υπότασης, που συνοδεύονται από ταχυκαρδία. Η κνίδωση, το αγγειοοίδημα και το άσθμα απουσιάζουν
    • Καρκινοειδές σύνδρομο 
    • Ορονοσία

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    • Υποξαιμία, υπερκαπνία, οξείδωση
    • Αυξημένη ισταμίνη ορού και ούρων (μικρή ηπατική κυκλοφορία)
    • Αυξημένη τρυπτάση ορού (ώρες)

    ΠΑΘΟΛΟΓΟΑΝΑΤΟΜΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    Κεντρική υποβολαιμία που σχετίζεται με περιφερική αιμόσταση 

    ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΕΣ ΜΕΘΟΔΟΙ

    Ιστορικό και κλινικά ευρήματα είναι διαγνωστικά

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΑΝΑΦΥΛΑΞΙΑΣ

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ

    • Εξωτερικός ασθενής: αυτοί οι ασθενείς με δερματικό αγγειοοίδημα, κνίδωση και ελάχιστο βρογχοσπασμό (με κατάλληλο εξοπλισμό διάσωσης), αφήνονται ελεύθεροι, όταν τα σημεία και συμπτώματα έχουν εξαφανιστεί
    • Μέτρια ως σοβαρή αναφυλαξία ή ασθενείς που ζουν μακρυά από ιατρικές ευκολίες, πρέπει να θεραπεύονται σε θάλαμο εντατικής θεραπείας και να εισάγονται για παρακολούθηση κατά τη διάρκεια της νύχτας 
    • Όλοι οι ασθενείς χρειάζονται μια συνταγή στο εξιτήριο για ένα ειδικό αλλεργιολόγο, αν το αίτιο της αναφυλαξίας δεν είναι σαφές
    • Οι ασθενείς με αναφυλαξία από δήγματα εντόμων ωφελούνται από την ανοσοθεραπεία απευαισθητοποίησης μετά το εξιτήριο

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ 

    Η θεραπεία εξαρτάται από (είναι ανάλογη με) τη σοβαρότητα 

    • Άμεση φαρμακευτική θεραπεία 
    • Διατήρηση των αεροφόρων οδών του ασθενούς - ενδοτραχειακός σωλήνας και υποβοηθούμενος αερισμός μπορεί να είναι απαραίτητο, πιθανή τραχειοστομία
    • Οξυγόνο
    • Αιμοστατική ταινία, τοποθετημένη εγγύς στο σημείο της ένεσης ή του τσιμπήματος εάν είναι δυνατό, για να αποκλείσει λεμφική ή φλεβική παροχέτευση, αλλά όχι αρτηριακή ροή
    • Ταχεία απευαισθητοποίηση, εάν η δερματική δοκιμασία είναι θετική για μια ουσία, που πρέπει να δοθεί αντιορός για αλλαντίαση, διφθερίτιδα ή τσίμπημα φιδιών 

    maxresdefault 16

    ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ 

    Κλινήρης έως ότου παρέλθει η αναφυλαξία 

    ΔΙΑΙΤΑ 

    Τίποτα έως ότου παρέλθει η αναφυλαξία

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΑΝΑΦΥΛΑΞΙΑΣ

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ

    Άμεσα και συνεχώς 

    Επινεφρίνη:

    • Λιγότερο σοβαρή αντίδραση: 0,3-0,5 mg (0,3-0,5 ml σε διάλυμα 1:1000) ΕΜ κάθε 20-30 λεπτά και για όσο χρειάζεται έως 3 δόσεις
    • Αντιδράσεις απειλούσες τη ζωή: 0,5 mg (5 ml διαλύματος 1:10.000) σε αργή ΕΦ έγχυση και επαναλάβετε κάθε 5-10 λεπτά για όσο χρειάζεται. Εάν δεν είναι δυνατή η ΕΦ οδός, μπορεί να είναι αποτελεσματική η ενδογλωσσική ή ενδοτραχειακή οδός

    Εάν είναι σοβαρή αντίδραση (υπόταση):

    Αντιϊσταμινικά (Η1 και Η2)

    • Διφαινυδραμίνη (Η1): 20-50 mg ΕΦ (ΕΜ ή από το στόμα) κάθε 6 ώρες, για 24 ώρες
    • Σιμετιδίνη (Η2): 300 mg ΕΦ σε 3-5 λεπτά

    Σε εμμένουσα υπόταση:

    Αγγειοσυσπαστικά (ντοπαμίνη)

    • 200 mg σε 500 ml δεξτρόζης σε νερό χορηγούμενα με αντλία έγχυσης 
    • Τιτλοποιείστε την αρτηριακή πίεση 
    • 3-20 gr/Kg/λεπτό συνήθως χρησιμοποιούμενο ευρέως
    • Πρέπει να δοθεί μέσω ενός υψηλής ποιότητας καθετήρα ενδοφλέβιας έγχυσης, προτιμότερο μέσω κεντρικής γραμμής

    Σε εμμένοντα βρογχόσπασμο:

    Βρογχοδιασταλτικά:

    • Αμινοφυλλίνη
    1. 6 mg/Kg σε ΕΦ έγχυση σε περίοδο 10-20 λεπτών στους ασθενείς στους οποίους δεν έχει χορηγηθεί προγενέστερα θεοφυλλίνη
    2. 35 mg/Kg σε ΕΦ έγχυση σε 10-20 λεπτά σε ασθενείς στους οποίους έχει προγενέστερα χορηγηθεί θεοφυλλίνη χωρίς σημεία ή συμπτώματα τοξικότητας
    3. Ακολουθείστε σε ΕΦ έγχυση 0,9 mg/Kg/λεπτό 
    4. Διατηρείστε το επίπεδο αίματος 10-15 mcg/ml
    • Εισπνεόμενοι β2-ανταγωνιστές (αλβουτερόλη) 2,5 mg (0,5 cc σε 0,5 διάλυμα) σε 3 cc φυσιολογικού ορού με νεφελοποιητή q 1-2 ώρες όσο χρειάζεται

    Άλλα:

    • Κορτικοστεροειδή (σουξινική ηλεκτρική νατριούχος υδροκορτιζόνη): δεν έχει άμεσο αποτέλεσμα αλλά πρέπει να χορηγείται για να προλάβει παρατεταμένη ή υποτροπιάζουσα αναφυλαξία, 250-500 mg ΕΦ q 4-6 ώρες (4-8 mg/Kg για παιδιά)
    • Ρακεμική επινεφρίνη: σε οίδημα λάρυγγα, 0,5 cc σε 2,25% διάλυμα σε 3 cc φυσιολογικό ορό με εισπνευστήρα. Μπορείτε να επαναλάβετε κάθε 1-2 ώρες
    • Φυσιολογικός ορός ή διάλυμα Ringer με γαλακτικό: όσο είναι απαραίτητο για να διατηρήσουμε την έγχυση των ιστών 
    • Γλυκαγόνη: μπορεί να είναι αποτελεσματική στην εμμένουσα υπόταση που προκαλείται από τη σύγχρονη θεραπεία με β-αναστολείς, 50 mg/Kg σε ΕΦ έγχυση σε ένα λεπτό ή εναλλακτικά λόγω του μικρού χρόνου ημιζωής, μπορεί να δοθεί σε συνεχή έγχυση σε 5-15 mcg/λεπτό

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    Τα ζωτικά σημεία θα πρέπει να παρακολουθούνται στενά κατά τη διάρκεια της θεραπείας και για αρκετές ώρες μετά τη λύση της αναφυλαξίας, τα συμπτώματα μπορεί να εμφανιστούν για έως 24 ώρες

    ΠΡΟΛΗΨΗ/ΑΠΟΦΥΓΗ

    • Αποφυγή των φαρμάκων και τροφών που προκαλούν την αντίδραση
    • Οι ασθενείς που είναι αναφυλακτικοί σε δήγματα εντόμων, πρέπει να κουβαλούν ένα τσαντάκι που να περιέχει μια σύριγγα προγεμισμένη με επινεφρίνη και ένα ψακαστήρα επινεφρίνης κάθε φορά που βγαίνουν από το σπιτι, να αποφεύγουν τις περιοχές που είναι πιθανή η έκθεση σε έντομα, να φορούν παπούτσια έξω από το σπίτι, να αποφεύγουν τις περιοχές που είναι πιθανόν η έκθεση σε έντομα, να φορούν παπούτσια έξω από το σπίτι, να αποφεύγουν τα σπρέϋ των μαλλιών, τα αρώματα, τις κολόνιες, τα aftershave και τα έντονα βαμμένα ρούχα
    • Φοράτε μια ταυτότητα επαγρύπνησης, που υποδεικνύει τις ουσίες ή το γεγονός που προκαλεί την αναφυλαξία
    • Οι κλινικοί, όταν χορηγούν φάρμακα που μπορεί να προκαλέσουν αναφυλαξία, πρέπει να είναι προετοιμασμένοι για την εμφάνιση της, να αναγνωρίζουν τα πρώιμα σημεία και να έχουν διαθέσιμη επινεφρίνη 

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ

    • Υποξαιμία
    • Καρδιακή ανακοπή
    • Θάνατος

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ

    Ευνοϊκή εάν θεραπευθεί

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΑΛΛΕΣ ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ

    • Ασθενείς με αναφυλαξία σε περιστασιακά/τυχαίο φαγητό και δήγματα εντόμων, εάν δεν εκτίθενται στο αιτιολογικό αντιγόνο για μεγάλο χρονικό διάστημα, θα χάσουν την ευαισθησία τους. Η σύνεση υπαγορεύει το συνεχές κουβάλημα ενός κουτιού πρώτων βοηθειών με επινεφρίνη
    • Οι ασθενείς που χρειάζονται να εξεταστούν με ιωδιούχα σκιαστικά μέσα πρέπει να προετοιμάζονται με στεροειδή αντιϊσταμινικά

    Τα καλύτερα συμπληρώματα διατροφής για τις αλλεργίες

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα καλύτερα συμπληρώματα διατροφής για τις αλλεργίες

    ip002 anaphylaxis img1 au

     

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα  για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Αποφολιδωτική δερματίτιδα

    Δερματικές αντιδράσεις φαρμάκων

    Λάδι για τις αλλεργίες

    Τα ζώα προστατεύουν από τις αλλεργίες

    Οι καλύτερες θεραπείες για τις αλλεργίες

    Τα καλύτερα συμπληρώματα διατροφής για τις αλλεργίες

    Μην φοβάστε όταν λερώνονται τα παιδιά σας

    Αφήστε τα παιδιά σας να λερωθούν

    Τι να κάνετε αν έχετε αλλεργίες

    Έλεγχος της ισορροπίας του ανοσοποιητικού συστήματος

    Συσκευές που ανιχνεύουν επικίνδυνες ουσίες στα τρόφιμα

    Τα συχνότερα αλλεργιογόνα

    Χρήσιμες πληροφορίες για τις αλλεργίες

    Οι βιταμίνες για την αλλεργία από γύρη

    Όταν οι πολύποδες της μύτης είναι χρόνιοι

    Πολύποδες της μύτης

    Εσείς τι προτιμάτε σκύλο η γάτα;

    Εσείς έχετε αλλεργία στις γάτες;

    Οι ενδοκρινολογικές αιτίες πυρετού

    Οι τροφικές αλλεργίες

    Οι ευωδιές της ευεξίας

    Νέο τεστ για την αλλεργία

    Αλλεργίες

    Πίνακας αλλεργιογόνων

    Αλλεργικά διαγνωστικά τεστ

    Τι είναι τα RAST test;

    Αλλεργία στο σπέρμα

    Αλλεργία στα μάτια

    Αλλεργία στην πενικιλλίνη

    Αλλεργίες στα παιδιά

    Αλλεργία στην ασπιρίνη

    Η ιστορία της Αλλεργιολογίας

    Η ευαισθησία στις τροφές

    Είσαστε αλλεργικοί στο σκιαγραφικό;

    Αναφυλαξία

    Τι είναι η κνίδωση;

    Θεραπευτικός αλγόριθμος της αναφυλαξίας

    Διατηρήστε υγιή τα ανοσοποιητικά σας κύτταρα

    Να παίρνετε σερραπεπτάση για τη φλεγμονή και τον πόνο

    www.emedi.gr

     

  • Βιοδείκτες για την ανίχνευση καρκίνου Βιοδείκτες για την ανίχνευση καρκίνου

    3 απλές εξετάσεις αίματος που είναι πολύ σημαντικές για την υγεία σας

    Γράφει η 

    Δρ Σάββη Μάλλιου Κριαρά 

    Ειδικός Παθολόγος-Ογκολόγος, MD, PhD

    3 απλές εξετάσεις αίματος που μπορούν να σας βοηθήσουν να προσδιορίσετε εάν έχετε ενεργό καρκίνο ή εάν έχετε μεγαλύτερο από το φυσιολογικό κίνδυνο εμφάνισης καρκίνου.

    Οι εξετάσεις αυτές μπορούν, επίσης, να σας βοηθήσουν να προσδιορίσετε εάν έχετε υψηλότερο από τον κανονικό κίνδυνο άλλων κοινών, χρόνιων παθήσεων, όπως, καρδιακές παθήσεις και αυτοάνοσες παθήσεις, επίσης.

    Οι τρεις δοκιμές είναι η C-Reactive Protein (ή απλά CRP) ή C αντιδρώσα πρωτεϊνη, η Ταχύτητα καθίζησης ερυθροκυττάρων (ΤΚΕ) και η Lactic Acid Dehydrogenase (LDH) ή γαλακτική δεϋδρογενάση ή γαλακτική αφυδρογονάση.

    Και και οι τρεις μετρούν τα επίπεδα φλεγμονής στο σώμα.

    Να ακολουθείτε φυσικές θεραπείες για τη θεραπεία του καρκίνου, όπως η υπερθερμία, η κετογενική διατροφή, η νηστεία, τα συμπληρώματα διατροφής και τα βότανα, όπως το γκι και άλλα. 

    Να ακολουθείτε εξατομικευμένη θεραπεία, σύμφωνα με το μοριακό προφίλ του όγκου.

    -C αντιδρώσα πρωτεϊνη

    Η CRP, είναι ένας δείκτης του συνολικού επιπέδου φλεγμονής στο σώμα.

    Η φλεγμονή είναι ένα βασικό χαρακτηριστικό σχεδόν όλων των διαταραχών, συμπεριλαμβανομένου και του καρκίνου. Η φλεγμονή μπορεί να τροφοδοτηθεί από την κακή διατροφή, την έλλειψη ύπνου, την τοξική υπερφόρτωση και, κυρίως, το άγχος.

    Μια άλλη αιτία φλεγμονής μπορεί να είναι η υπερβολική πρωτεΐνη CRP.  Οι καρκινοπαθείς με τα χαμηλότερα ποσοστά επιβίωσης έχουν συχνά τα υψηλότερα ποσοστά CRP, σύμφωνα με μελέτες.

    Η C-Reactive Protein παράγεται στα λιπώδη κύτταρα και στο ανοσοποιητικό σύστημα και συντίθεται στο ήπαρ. Έχει χρησιμοποιηθεί ως δείκτης για τις καρδιακές παθήσεις για πολλά χρόνια. Επίσης, είναι μια πολύ αποτελεσματική ένδειξη για καρκίνο, επίσης.

    Η C-αντιδρώσα πρωτεΐνη (CRP) είναι μια γλυκοπρωτεΐνη του ορού που παράγεται από το ήπαρ κατά τη διάρκεια οποιασδήποτε οξείας φλεγμονής. Η CRP είναι ανιχνεύσιμη μέσα σε 6-10 ώρες μετά τη φλεγμονώδη αντίδραση του οργανισμού και μπορεί να αυξηθεί μέχρι και 4.000 φορές, όταν η φλεγμονώδης απόκριση οξείας φάσης βρίσκεται στην κορύφωσή της. Επειδή, εξαφανίζεται γρήγορα όταν η φλεγμονή υποχωρεί, η ανίχνευσή της είναι ενδεικτική της παρουσίας της φλεγμονώδους διαδικασίας. Είναι ο καλύτερος δείκτης της σοβαρότητας της παγκρεατίτιδας όταν μετράται 48 ώρες μετά την έναρξη των συμπτωμάτων. Η C-αντιδρώσα πρωτεΐνη έχει συνδεθεί με το μεταβολικό σύνδρομο, μια ομάδα σημείων που περιλαμβάνουν την κοιλιακή παχυσαρκία, την υπερτριγλυκεριδαιμία, την χαμηλή HDL (καλή χοληστερόλη), την υπέρταση και τα υψηλά επίπεδα γλυκόζης νηστείας στο αίμα. Θεωρείται πλέον ότι η χρόνια φλεγμονή, όπως αποδεικνύεται από τα χρονίως αυξημένα επίπεδα της C-αντιδρώσας πρωτεΐνης, μπορεί να είναι ένα επιπλέον συστατικό του μεταβολικού συνδρόμου. Η μέτρηση της CRP μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως «εργαλείο» για την αξιολόγηση ασθενών με κίνδυνο ανάπτυξης καρδιακών παθήσεων.

    Η μέτρηση της CRP χρησιμοποιείται για την παρακολούθηση των φλεγμονωδών διεργασιών της ρευματοειδούς αρθρίτιδας και του ρευματικού πυρετού, στη διαφοροποίηση της νόσου του Crohn (υψηλή CRP) από την ελκώδη κολίτιδα (χαμηλή CRP), στη διαφοροποίηση της ρευματοειδούς αρθρίτιδας (υψηλή CRP) από τον συστηματικό ερυθηματώδη λύκο (χαμηλή CRP), ως προγνωστικός δείκτης του εμφράγματος του μυοκαρδίου και της στεφανιαίας νόσου, ως δείκτης για τις υφιστάμενες αρτηριακές νόσους, στην ανίχνευση της παρουσίας ή την επιδείνωση των φλεγμονωδών διαδικασιών καθώς και την παρακολούθηση της ανταπόκρισης στη θεραπεία των φλεγμονωδών παθήσεων. Είναι πιο αξιόπιστος δείκτης από την ΤΚΕ για την αξιολόγηση των φλεγμονωδών καταστάσεων. Οι καθημερινές μετρήσεις της C-Αντιδρώσας Πρωτεΐνης είναι άριστος δείκτης για την παρακολούθηση της ύφεσης της φλεγμονής. Μείωση της CRP κατά 25% ή και περισσότερο από το επίπεδο της προηγούμενης ημέρας, υποδηλώνει ύφεση της φλεγμονής, με προγνωστική αξία μεγαλύτερη από 97%.

    Τι σημαίνουν οι Παθολογικές Τιμές;

    Αύξηση: Ενεργές φλεγμονώδεις καταστάσεις όπως, βρογχίτιδα, απόστημα, νόσος Crohn, εμπύημα, μηνιγγίτιδα, νεφρίτιδα, παγκρεατίτιδα (οξεία), περιτονίτιδα, φαρυγγίτιδα (στρεπτοκοκκική), πνευμονία (από πνευμονιόκοκκο), ρευματοειδής αρθρίτιδα (οξεία), ρευματικός πυρετός (οξύς), σήψη, λοίμωξη ουροποιητικού και άλλες λοιμώξεις. Νόσος Alzheimer, αγκυλωτική σπονδυλίτιδα, νόσος Castleman, ουρική αρθρίτιδα, νόσος Graves, νόσος Hodgkin, νόσος Kawasaki, λέμφωμα, κακοήθεις όγκοι, μεταβολικό σύνδρομο, έμφραγμα του μυοκαρδίου, μύξωμα, νέκρωση, μη-Hodgkin λέμφωμα, μετεγχειρητικά (πρώτη εβδομάδα), εγκυμοσύνη (μετά τον τρίτο μήνα), νεφρικό έμφρακτο, συστηματικός ερυθηματώδης λύκος, τραύμα (χειρουργικό), φυματίωση. Φάρμακα: από του στόματος αντισυλληπτικά (ψευδώς θετικό).
    Μείωση: Φάρμακα: Μη στεροειδή αντιφλεγμονώδη, στεροειδή, σαλικυλικά, στατίνες, αναστολείς του μετατρεπτικού ενζύμου της αγγειοτενσίνης (ACE) μαζί με β-αναστολέα.

    -Ταχύτητα καθίζησης ερυθρών

    Η ΤΚΕ μετρά, επίσης, τα επίπεδα φλεγμονής. Η ΤΚΕ μπορεί να εντοπίσει αυτοάνοσα νοσήματα, λοιμώξεις ή καρκινικούς όγκους.

    Η ΤΚΕ λειτουργεί αναλύοντας το «ποσοστό συσσωμάτωσης» των ερυθρών αιμοσφαιρίων. Όποτε υπάρχει φλεγμονή, θα υπάρχει συσσωμάτωση. Όσο περισσότερο συσσωματώνονται τα ερυθρά αιμοσφαίρια, τόσο υψηλότερο είναι το ποσοστό φλεγμονής.

    Η ΤΚΕ είναι ένα πολύ απλό τεστ και είναι αποτελεσματικό για την ανίχνευση καρκίνου. 

    Η ταχύτητα καθίζησης ερυθρών (ΤΚΕ) είναι μια μη ειδική εξέταση για φλεγμονώδεις και νεκρωτικές καταστάσεις. Η ΤΚΕ μπορεί, επίσης, να αυξηθεί σε καταστάσεις φυσιολογικές, όπως η εγκυμοσύνη. Σε αυτές τις περιπτώσεις, υπάρχει μία αλλαγή στις πρωτεΐνες του αίματος που οδηγούν σε συσσωμάτωση των ερυθρών αιμοσφαιρίων και αύξηση της ΤΚΕ.

    Η ΤΚΕ μετρά την ταχύτητα με την οποία τα ερυθροκύτταρα που βρίσκονται μέσα σε ένα ειδικό σωληνάριο και τα οποία έχουν αναμιχθεί με συγκεκριμένο αντιπηκτικό, καθιζάνουν. Τα ερυθροκύτταρα τα οποία έχουν συσσωματωθεί εξαιτίας φλεγμονών και νεκρωτικών καταστάσεων, καθιζάνουν πιο γρήγορα σε σχέση με τα μεμονωμένα ερυθρά αιμοσφαίρια. Έτσι η ΤΚΕ, η οποία εκφράζεται σε mm / ώρα, θα είναι αυξημένη σε τέτοιες φλεγμονώδεις και νεκρωτικές καταστάσεις. Υπάρχει άμεση σχέση μεταξύ της ΤΚΕ και της πορείας αυτών των νοσημάτων. Καθώς, η νόσος βελτιώνεται, η ΤΚΕ μειώνεται.

    Η μέτρηση της ΤΚΕ έχει περιορισμένη διαγνωστική αξία στις περιπτώεις σοβαρής αναιμίας ή σε αιματολογικές καταστάσεις που επηρεάζουν σημαντικά το μέγεθος και το σχήμα των ερυθρών αιμοσφαιρίων (π.χ. παρουσία δρεπανοκυττάρων ή σφαιροκυττάρων).

    Πιθανές Ερμηνείες Παθολογικών Τιμών

    Αύξηση: Αναιμία, κοκκιδιομύκωση, νόσος Crohn, αιμολυτική αναιμία, λοίμωξη, φλεγμονώδεις καταστάσεις, κακοήθειες, έμφραγμα του μυοκαρδίου, οστεομυελίτιδα, επώδυνες καταστάσεις, ρευματική πολυμυαλγία, ρευματοειδής αρθρίτιδα, συστηματικός ερυθηματώδης λύκος, αρτηριίτιδες, ιστικές βλάβες, μερικές φορές κατά την έμμηνο ρύση. Λήψη φαρμάκων: Δεξτράνη, ηπαρίνη, από του στόματος αντισυλληπτικά
    Μείωση: Συμφορητική καρδιακή ανεπάρκεια, ανεπάρκεια παράγοντα V, υπολευκωματιναιμία, ποικιλοκυττάρωση, πολυκυτταραιμία, δρεπανοκυτταρική αναιμία. Λήψη φαρμάκων: Αλβουμίνη, ασπιρίνη, κορτικοτροπίνη, κορτιζόνη, λεκιθίνη, στεροειδή

    Αφυδρογονάση γαλακτικού οξέος ή γαλακτική αφυδρογονάση ή γαλακτική δεϋδρογενάση (LDH)

    Η LDH είναι ένα συγκεκριμένο είδος ενζύμου, που βρίσκεται σε όλα τα υγιή, ζωντανά κύτταρα. Η δοκιμή LDH μετρά πόσο από αυτό το ένζυμο είναι στο αίμα.

    Το LDH μετατρέπει τη γλυκόζη σε ενέργεια στο σώμα. Όταν τα κύτταρα καταστραφούν για κάποιο λόγο, το σώμα απελευθερώνει το ένζυμο. Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο η LDH μπορεί να είναι ένα σημάδι βλάβης των ιστών που μπορεί να είναι διαδεδομένη τόσο στα όργανα όσο και στο αίμα και τους μυς.

    Άτομα με μείζονες ασθένειες, όπως οι καρδιακές παθήσεις, η ηπατική νόσος και ο καρκίνος έχουν συχνά υψηλά επίπεδα LDH στο αίμα τους.

    Η μέτρηση της γαλακτικής αφυδρογονάσης χρησιμοποιείται στη διερεύνηση πολλών νοσημάτων που αφορούν την καρδιά, το ήπαρ, τους μυς, τους νεφρούς, τους πνεύμονες και το αίμα καθώς και στην παρακολούθηση των νεοπλασιών μετά από θεραπεία.

    Η γαλακτική αφυδρογονάση (LDH) είναι ένα ενδοκυττάριο ένζυμο που βρίσκεται σχεδόν σε όλα τα κύτταρα του σώματος και απελευθερώνεται μετά από βλάβη των ιστών. Οι υψηλότερες συγκεντρώσεις της LDH βρίσκονται σε όργανα, όπως η καρδιά, το ήπαρ, οι νεφροί, τα κύτταρα των σκελετικών μυών, καθώς και τα ερυθρά αιμοσφαίρια. Όταν οι ιστοί του σώματος υποστούν βλάβη από τραυματισμό, ισχαιμία ή οξεοβασική ανισορροπία, η LDH απελευθερώνεται στην κυκλοφορία του αίματος.

    Όταν η συγκέντρωση της LDH είναι ιδιαίτερα αυξημένη, τότε θα πρέπει να γίνεται ηλεκτροφόρηση των ισοενζύμων της, προκειμένου να καταστεί δυνατός ο προσδιορισμός της θέσης της βλάβης των ιστών.

    Ο προσδιορισμός της LDH χρησιμοποιείται ως προγνωστικός παράγοντας στον καρκίνο του παχέος εντέρου και σε ορισμένα μυελοδυσπλαστικά σύνδρομα.

    Πιθανές Ερμηνείες Παθολογικών Τιμών

    Αύξηση: Αλκοολισμός, αναιμία (αιμολυτική, μεγαλοβλαστική, κακοήθης, λόγω έλλειψης φυλλικού οξέος), ανοξία, εγκαύματα (ηλεκτρικά, θερμικά), καρκίνος, καρδιομυοπάθεια, αγγειακό εγκεφαλικό επεισόδιο, κίρρωση, συμφορητική καρδιακή ανεπάρκεια, σπασμοί, τρομώδες παραλήρημα, αρρυθμία (κοιλιακή), ηπατικό νεόπλασμα, ηπατίτιδα (οξεία, τοξική), υποθυρεοειδισμός, λοιμώδης μονοπυρήνωση, ενδοκαρδιακές προσθετικές βαλβίδες, ίκτερος (αποφρακτικός), γαλακτική οξέωση, λευχαιμία (κοκκιοκυτταρική, οξεία), λέμφωμα, ελονοσία, μονοπυρήνωση, μυϊκή δυστροφία, έμφραγμα του μυοκαρδίου, μυξοίδημα, νεφρεκτομή, νεφρίτιδα, νεφρωσικό σύνδρομο, ωοθηκικό δυσγερμίνωμα, πόνος (μυών και των οστών), περιτονίτιδα, φαιοχρωμοκύτωμα, πνευμονία από Pneumocystis carinii, πολυμυοσίτιδα, πνευμονική εμβολή, πνευμονικό έμφρακτο, νεφρικό έμφρακτο, νεφρική λοίμωξη, νεφρική κακοήθεια, δρεπανοκυτταρική αναιμία, σοκ, νέκρωση των σκελετικών μυών, σπληνομεγαλία, στεατόρροια, σύνδρομο τοξικού σοκ, τραύμα, όγκοι (κακοήθεις), ελκώδης κολίτιδα. Φάρμακα: αναισθητικά, υδροχλωρική χλωροπρομαζίνη, κλοφιβράτη, κωδεΐνη, δικουμαρόλη, αιθυλική αλκοόλη (αιθανόλη), φλοξουριδίνη, φθορίδια, ιμιπραμίνη, ανθρακικό λίθιο, λοραζεπάμη, μεπεριδίνη, μεθοτρεξάτη, τρυγική μετοπρολόλη, μιθραμυκίνη, μορφίνη και άλλα αναλγητικά ναρκωτικά, νιασίνη, νιφεδιπίνη, νιτροφουραντοΐνη, υδροχλωρική προκαϊναμίδη, προποξυφαίνιο, προπρανολόλη, κινιδίνη, σουλφοναμίδες, θυρεοειδικές ορμόνες.
    Μείωση: Φάρμακα: οξαλικά.

    cancer detection 1

    Πόσο συχνά πρέπει να κάνετε αυτές τις εξετάσεις;

    Τα υγιή άτομα πρέπει να κάνουν αυτές τις εξετάσεις μία φορά το χρόνο. Έτσι μετρούνται τα επίπεδα γενικής φλεγμονής και κινδύνου ασθένειας. 

    Αν κάποιος έχει καρκίνο πρέπει να τα ελέγχει, συχνότερα, συνήθως, κάθε 3 μήνες. Οι εργαστηριακές αυτές αξιολογήσεις επιτρέπουν τον έλεγχο της φυσιολογικής λειτουργίας του σώματος.

    Είναι ένα ουσιαστικό σημείο ελέγχου για την κατανόηση των μοναδικών αντιδράσεων του σώματός μας στα φάρμακα, τη διατροφή, τα συμπληρώματα, στην αλλαγή του τρόπου ζωής και ακόμη και στα συναισθηματικά γεγονότα. 

    Πληροφορίες για τις διαγνωστικές εξετάσεις ''Διαγνωστική Αθηνών''

    Το μοριακό προφίλ του όγκου είναι απαραίτητο και χρήσιμο εργαλείο για τη θεραπευτική σας απόφαση.

    Ζητείστε την εξέταση πριν κάνετε οποιαδήποτε θεραπεία. Η ζωή σας είναι πολύτιμη.

    Ζητήστε από την  EMEDI  πληροφορίες για το μοριακό προφίλ του όγκου.

    Μάθετε όλες τις πληροφορίες από τους συνεργάτες μας για την εξατομικευμένη θεραπεία του καρκίνου, πατώντας εδώ.

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τον καρκίνο 

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τον καρκίνο

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Διατηρήστε υγιή τα ανοσοποιητικά σας κύτταρα

    Χρήσιμες πληροφορίες για τα αντιοξειδωτικά

    Γαλακτική αφυδρογονάση

    Καρκινικοί δείκτες

    Η μεγάλη αλήθεια για τη θεραπεία του καρκίνου

    www.emedi.gr

     

     

  • Σημαντικές πληροφορίες για την αμυλοείδωση Σημαντικές πληροφορίες για την αμυλοείδωση

    Aμυλοείδωση

    Αμυλοείδωση είναι μια νόσος που χαρακτηρίζεται από αυξημένη εναπόθεση ινιδίων αμυλοειδούς στους ιστούς. Πολλές διαφορετικές πρωτεΐνες μπορεί να αυξήσουν το αμυλοειδές. Αυτές οι πρωτεΐνες είναι παρούσες λόγω της υπερπαραγωγής τους ή της μειωμένης κάθαρσης.

    Οι συνηθισμένοι τύποι αμυλοείδωσης είναι:

    • Πρωτοπαθής αμυλοείδωση: συνήθως, σχετίζεται με τις διαταραχές των πλασματοκυττάρων, το πολλαπλούν μυέλωμα και την MGUSC-Monoclonal Gammopathy of Undetermined Significance (μονοκλωνική γαμμαπάθεια ακαθόριστης σημασίας)
    • Δευτεροπαθής αμυλοείδωση: σχετίζεται με πολλές χρόνιες φλεγμονώδεις νόσους, όπως ρευματοειδή αρθρίτιδα, οστεομυελίτιδα, ελονοσία, φυματίωση και λέπρα
    • Οικογενής αμυλοείδωση: σχετίζεται με την κληρονομική νόσο του οικογενούς μεσογειακού πυρετού 
    • Αμυλοείδωση από αιμοκάρθαση: σχετίζεται με τη νεφρική αιμοκάθαρση

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Ενδοκρινικό/Μεταβολικό, Καρδιαγγειακό, Αναπνευστικό, Νεφρικό/Ουρολογικό, Μυοσκελετικό, Γαστρεντερικό, Νευρικό, Δέρμα, Εξωκρινείς αδένες

    Επικρατέστερη ηλικία: 60-70 ετών 

    Επικρατέστερο φύλο: Άνδρες > Γυναίκες (2:1)

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΑΜΥΛΟΕΙΔΩΣΗΣ

    Μπορεί να ποικίλουν πολύ, εξαρτώνται από ποια συστήματα οργάνων επηρεάζονται και σε ποιo βαθμό

    • Κόπωση, απώλεια βάρους, γαστροπάρεση, ψευδοαπόφραξη, δυσαπορρόφηση, διάρροια, μακρογλωσσία
    • Περιφερική νευροπάθεια, σύνδρομο καρπιαίου σωλήνα
    • Ασκίτης, ηπατομεγαλία
    • Δύσπνοια, νόσοι διάμεσου ιστού πνευμόνων, συγγενής καρδιακή ανεπάρκεια, αρρυθμία, αιφνίδιος θάνατος
    • Πυλαία αδενοπάθεια, αδενοπάθεια μεσοθωρακίου
    • Συμμετρική πολυαρθρίτιδα, κομμιώδες, ζυμώδες περιαρθρικό οίδημα μαλακών μορίων
    • Ημιδιαφανείς/κηρώδεις βλατίδες δέρματος
    • Πορφύρα (κυρίως περικογχική πορφύρα), οίδημα
    • Νεφρική ανεπάρκεια, νεφρωσικό σύνδρομο
    • Άπνοια

    amyloeidosis 4

    ΑΙΤΙΑ ΑΜΥΛΟΕΙΔΩΣΗΣ

    • Πρωτοπαθείς αμυλοείδωση: το αμυλοειδές συνίσταται από ανοσοσφαιρίνη ελαφράς αλυσίδας, το οποίο υπερπαράγεται σε διαταραχές του πλάσματος
    • Δευτεροπαθής αμυλοείδωση: το αμυλοειδές αποτελείται από αμυλοειδή ινώδη πρωτεΐνη και τα προϊόντα αποδομής της, πρωτεΐνη αμυλοειδούς ορού, τα οποία υπερπαράγονται σε χρόνιες φλεγμονώδεις καταστάσεις 
    • Οικογενής αμυλοείδωση: το αμυλοειδές συνίσταται σε β2-μικροσφαιρίνη, η οποία φυσιολογικά αποβάλλεται από το νεφρό, αλλά δεν μπορεί να καθαρθεί με την αιμοκάθαρση

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΑΜΥΛΟΕΙΔΩΣΗΣ

    • Υποκείμενη δυσκρασία πλασματοκυττάρων 
    • Υποκείμενη χρόνια φλεγμονώδης νόσος
    • Οικογενής μεσογειακός πυρετός
    • Αιμοκάθαρση

    amyloeidosis 2

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΑΜΥΛΟΕΙΔΩΣΗΣ

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΑΜΥΛΟΕΙΔΩΣΗΣ

    • Περιφερική νευροπάθεια - σακχαρώδης διαβήτης, αλκοολισμός, ανεπάρκεια βιταμινών 
    • Σύνδρομο καρπιαίου σωλήνα - υποθυρεοειδισμός, τραύμα, ρευματοειδής αρθρίτιδα, κ.λ.π.
    • Περιοριστική καρδιομυοπάθεια - οξεία οικογενής μυοκαρδίτιδα, ενδοκαρδιακή ίνωση, σαρκοείδωση, αιμοχρωμάτωση
    • Νεφρωσικό σύνδρομο - σπειραματονεφρίτιδα, θρόμβωση νεφρικών φλεβών 
    • Νεφρική ανεπάρκεια - σπειραματονεφρίτιδα, απόφραξη ουροποιητικού, οξεία σωληναριακή νέκρωση, τοξική ή από φάρμακα, για παράδειγμα σκιαγραφικά
    • Συμμετρική πολυαρθρίτιδα - ρευματοειδής αρθρίτιδα, ψωριασική αρθρίτιδα, συστηματικός ερυθρηματώδης λύκος
    • Διάμεση νόσος πνευμόνων - νόσοι συνδετικού ιστού, λοιμώξεις, σαρκοείδωση 
    • Άπνοια - νόσος Alzheimer και πολυεμφραγματική άνοια

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ ΑΜΥΛΟΕΙΔΩΣΗΣ

    • Αναιμία μπορεί να είναι παρούσα 
    • Νεφρική ανεπάρκεια θα είναι παρούσα περίπου σε 50% στην εμφάνιση 
    • Πρωτεϊνουρία θα είναι παρούσα σε περίπου 80% στην εμφάνιση 
    • Στην πρωτοπαθή αμυλοείδωση, ένα αυξημένο επίπεδο μονοκλωνικής πρωτεΐνης θα βρεθεί στον ορό και/ή στα ούρα
    • Στη δευτεροπαθή αμυλοείδωση, δοκιμασίες για να εκτιμηθεί η υποκείμενη φλεγμονώδης νόσος θα είναι χρήσιμες 

    ΠΑΘΟΛΟΓΟΑΝΑΤΟΜΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ ΑΜΥΛΟΕΙΔΩΣΗΣ

    • Εκδήλωση εναποθέσεων αμυλοειδούς στους ιστούς 
    • Με τη χρώση "ερυθρού του Κονγκό", το αμυλοειδές παράγει μια πράσινη διπλοδιάθλαση σε πολωμένο φως (μεταχρωμασία)
    • Το ηλεκτρονικό μικροσκόπιο είναι το καθοριστικό διαγνωστικό εργαλείο

    ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΗ ΑΜΥΛΟΕΙΔΩΣΗΣ

    Μυοκαρδιογραφία, αν υποψιάζεστε καρδιακή ανάμειξη

    ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΕΣ ΜΕΘΟΔΟΙ ΑΜΥΛΟΕΙΔΩΣΗΣ

    • Βιοψία ορθού (70% θετική)
    • Βιοψία μυελού των οστών (20% θετική)
    • Βιοψία κοιλιακού λίπους
    • Ενδομυοκαρδιακή βιοψία
    • Βιοψία νεφρού

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΑΜΥΛΟΕΙΔΩΣΗΣ

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ ΑΜΥΛΟΕΙΔΩΣΗΣ

    Εξωνοσοκομειακός ασθενής πλην σοβαρών επιπλοκών (συγγενής καρδιακή ανεπάρκεια, νεφρική ανεπάρκεια)

    440816 1 En 22 Fig2 HTML

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ ΑΜΥΛΟΕΙΔΩΣΗΣ

    Αλλαγή από αιμοκάρθαση σε περιτοναϊκή διάλυση, η οποία καθαίρει τη β2-μικροσφαιρίνη σε ασθενείς με αμυλοείδωση από αιμοκάθαρση 

    ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ ΑΜΥΛΟΕΙΔΩΣΗΣ

    Πλήρης δραστηριότητα όσο είναι ανεκτή 

    ΔΙΑΙΤΑ ΑΜΥΛΟΕΙΔΩΣΗΣ

    • Χαμηλή σε πρωτεΐνες, χαμηλή σε άλας, για τους ασθενείς με νεφρική ανεπάρκεια 
    • Χαμηλή σε άλας για ασθενείς με συγγενή καρδιακή ανεπάρκεια 

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΑΜΥΛΟΕΙΔΩΣΗΣ

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ ΑΜΥΛΟΕΙΔΩΣΗΣ

    Χημειοθεραπεία

    Πολλοί από τους ίδιους τύπους φαρμάκων που χρησιμοποιούνται για τη θεραπεία ορισμένων μορφών καρκίνου χρησιμοποιούνται στην αμυλοείδωση για να σταματήσουν την ανάπτυξη μη φυσιολογικών κυττάρων που παράγουν την πρωτεΐνη που οδηγεί στο σχηματισμό αμυλοειδούς.

    Καρδιακά φάρμακα

    Εάν η καρδιά επηρεάζεται, ο γιατρός μπορεί να προτείνει αντιπηκτικά για τη μείωση του κινδύνου θρόμβων και φάρμακα για τον έλεγχο του καρδιακού ρυθμού. Ίσως, χρειαστεί, επίσης, να περιορίσετε την πρόσληψη αλατιού και να πάρετε φάρμακα που αυξάνουν τη διούρηση, τα οποία μπορούν να μειώσουν την πίεση στην καρδιά και τα νεφρά.

    Στοχευμένες θεραπείες

    Για ορισμένους τύπους αμυλοείδωσης, φάρμακα όπως το patisiran (Onpattro) και το inotersen (Tegsedi) μπορούν να επηρεάσουν τις εντολές που αποστέλλονται από ελαττωματικά γονίδια που δημιουργούν το αμυλοειδές. Άλλα φάρμακα, όπως το tafamidis (Vyndamax, Vyndaqel) και το diflunisal, μπορούν να σταθεροποιήσουν κομμάτια πρωτεΐνης στην κυκλοφορία του αίματος και να αποτρέψουν τη μετατροπή τους σε αποθέσεις αμυλοειδούς.

    Πρωτοπαθής αμυυλοείδωση:

    • Θεραπεία της υποκείμενης διαταραχής των πλασματοκυττάρων μπορεί να επηρεάσει ή όχι το αποτέλεσμα
    • Melphalan και πρεδνιζόνη είναι μεταξύ των φαρμάκων εκλογής για τις διαταραχές των πλασματοκυττάρων.
    • Η κολχικίνη μπορεί να ελαττώσει την εξέλιξη της εναπόθεσης αμυλοειδούς

    Δευτεροπαθής αμυλοείδωση:

    • Θεραπεία της υποκείμενης φλεγμονώδους διαδικασίας με φάρμακα ειδικά για τη νόσο, συνήθως, βελτιώνει την πρόγνωση (π.χ. ισονιαζίδη και ριφαμπικίνη για το μυκόπλασμα της φυματίωσης)
    • Η τακρίνη έχει εγκριθεί για ήπια ή μέτρια άνοια που οφείλεται στη νόσο του Alzeimer

    Οικογενής αμυλοείδωση:

    • Κολχικίνη 0,6 mg δύο ή τρεις φορές την ημέρα μπορεί να ελαττώσει τη νεφρική αμυλοείδωση σ' αυτή την κατάσταση

    Αμυλοείδωση από αιμοκάθαρση:

    • Αλλαγή σε περιτοναϊκή κάθαρση

    Προφυλάξεις: Κολχικίνη - καταστολή μυελού των οστών, συμπεριλαμβανομένων ακοκκιοκυταραιμίας, πανκυτταροπενίας, θρομβοκυττοπενίας ή απλαστικής αναιμίας, μπορεί να εμφανιστεί σε παρατεταμένη χορήγηση

    Δεν υπάρχει θεραπεία για αμυλοείδωση. Αλλά η θεραπεία μπορεί να βοηθήσει στη διαχείριση σημείων και συμπτωμάτων και να περιορίσει την περαιτέρω παραγωγή αμυλοειδούς πρωτεΐνης. Εάν η αμυλοείδωση έχει προκληθεί από άλλη πάθηση, όπως η ρευματοειδής αρθρίτιδα ή η φυματίωση, η θεραπεία της υποκείμενης κατάστασης μπορεί να είναι χρήσιμη.

    Χειρουργικές και άλλες διαδικασίες

    Μεταμόσχευση αυτόλογων βλαστικών κυττάρων αίματος. Αυτή η διαδικασία περιλαμβάνει τη συλλογή των δικών σας βλαστικών κυττάρων από το αίμα σας μέσω φλέβας και την αποθήκευσή τους για μικρό χρονικό διάστημα ενώ έχετε χημειοθεραπεία υψηλής δόσης. Τα βλαστικά κύτταρα επιστρέφονται στη συνέχεια στο σώμα σας μέσω φλέβας. Αυτή η θεραπεία είναι πιο κατάλληλη για άτομα των οποίων η νόσος δεν έχει προχωρήσει και των οποίων η καρδιά δεν επηρεάζεται πολύ.
    Περιτοναϊκή κάθαρση. Εάν τα νεφρά έχουν υποστεί βλάβη από αμυλοείδωση, ίσως χρειαστεί αιμοκάθαρση, για να φιλτράρει απόβλητα, άλατα και υγρά από το αίμα.
    Μεταμόσχευση οργάνου. Ο γιατρός  μπορεί να προτείνει χειρουργική επέμβαση για την αντικατάσταση της καρδιάς ή των νεφρών, εάν οι εναποθέσεις αμυλοειδούς έχουν βλάψει σοβαρά αυτά τα όργανα. Μερικοί τύποι αμυλοειδούς σχηματίζονται στο ήπαρ, έτσι μια μεταμόσχευση ήπατος θα μπορούσε να σταματήσει αυτήν την παραγωγή.

    amyloeidosis 3

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ ΜΕ ΑΜΥΛΟΕΙΔΩΣΗ

    Πρωτοπαθής αμυυλοείδωση:

    • Τακτικός έλεγχος των επιπέδων μονοκλωνικής πρωτεΐνης για να επιτευχθεί ανταπόκριση στη θεραπεία
    • Τακτικός έλεγχος της νεφρικής λειτουργίας για να επιτευχθεί ανταπόκριση στη θεραπεία

    Δευτεροπαθής και αμυλοείδωση από αιμοκάθαρση:

    • Παρακολούθηση έως απόκτησης ελέγχου της υποκείμενης διαδικασίας νόσου 
    • Τακτικός έλεγχος της νεφρικής λειτουργίας, για εκτίμηση του βαθμού της νέκρωσης 

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ ΑΜΥΛΟΕΙΔΩΣΗΣ

    Πρωτοπαθής αμυλοείδωση 

    • Η πρόγνωση εξαρτάται από την υποκείμενη νόσο 
    • Εφ' όσον έχει αναπτυχθεί νεφρική ανεπάρκεια, η πρόγνωση είναι συνήθως μικρότερη από 1 χρόνο
    • Συμφορητική καρδιακή ανεπάρκεια έχει πρόγνωση 4 μηνών 
    • Η συνολική πρόγνωση είναι 12-14 μήνες. Οι γυναίκες έχουν μεγαλύτερη επιβίωση από τους άντρες 

    Δευτεροπαθής αμυλοείδωση:

    • Η πρόγνωση είναι πολύ καλύτερη και εξαρτάται από την ικανότητα του ελέγχου της υποκείμενης φλεγμονώδους διαδικασίας 

    Οικογενής αμυλοείδωση και από αιμοκάθαρση:

    • Ποικίλει ευρέως  

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    • Το αμυλοειδές μπορεί να συνδεθεί με τον παράγοντα Χ, προκαλώντας προβλήματα αιμορραγίας 
    • Η σπληνεκτομή μπορεί να βελτιώσει αυτή την κατάσταση, ελαττώνοντας το ποσό του παραγόμενου αμυλεοειδούς στο σώμα

    ΗΛΙΚΙΑΚΑ ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Γηριατρικό: Γενικά μεγαλύτερα άτομα τα πάνε λιγότερο καλά 

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για αποτοξίνωση

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για αποτοξίνωση

    DlVS8mkUUAA0G6O

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό

    Διαβάστε, επίσης,

    Χρήσιμες πληροφορίες για το σύνδρομο Guillain - Barre

    Χρήσιμες πληροφορίες για τις βρογχεκτασίες

    Νεφρωσικό σύνδρομο

    Μυοκαρδιοπάθεια

    Το σύνδρομο Fanconi

    Οι ιατρικές χρήσεις της κολχικίνης

    Σουλφασαλαζίνη

    Να παίρνετε σερραπεπτάση για τη φλεγμονή και τον πόνο

    Οι αξονικές τομογραφίες και τα PET CT SCANs προκαλούν καρκίνο

    Χρήσιμες πληροφορίες για το ζεόλιθο

    Τα οφέλη της σερραπεπτάσης στην υγεία

    Μακροσφαιριναιμία του Waldenström

    Η οικογενής αμυλοειδική νευροπάθεια

    Μεμβρανώδης σπειραματονεφρίτιδα

    Υπερηχογράφημα νεφρών

    Σύνδροµο δυσαπορρόφησης εντέρου

    Πολλαπλούν μυέλωμα

    Ολικά λευκώματα αίματος

    Καρκίνος νεφρού

    Γαστροπάρεση

    Όγκοι μεσοθωρακίου

    www.emedi.gr

     

     

     

  • Χρήσιμες πληροφορίες για την ανεπάρκεια ψευδαργύρου Χρήσιμες πληροφορίες για την ανεπάρκεια ψευδαργύρου

    Ανεπάρκεια ψευδαργύρου

    Καθυστέρηση αυξήσεως του σώματος, υπογοναδισμός, ανοσολογικές διαταραχές και δερματικές βλάβες σχετίζονται με την ανεπάρκεια του ψευδαργύρου 

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Ενδοκρινικό/Μεταβολικό, Δέρμα/Εξωκρινείς, Νευρικό 

    Γενετική: Συνήθως, είναι επίκτητη διαταραχή. Η εντεροπαθητική ακροδερματίτιδα είναι σπάνια (μεταβιβάζεται κατά τον υπολειπόμενο αυτοσωματικό χαρακτήρα) και σχετίζεται με δρεπανοκυτταρική αναιμία (υπολειπόμενο αυτοσωματικό χαρακτήρα)

    Επικρατέστερη ηλικία: Όλες οι ηλικίες, συχνότερα στην εφηβική ηλικία

    Επικρατέστερο φύλο: Άνδρες = Γυναίκες

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ 

    Ήπια ανεπάρκεια:

    • Υπογευσία 
    • Μειωμένη προσαρμογή στο σκοτάδι
    • Περιορισμός της κάμψης του κορμού

    Μέτρια ανεπάρκεια:

    • Όλα τα παραπάνω 
    • Διάρροια
    • Καθυστέρηση ανάπτυξης 
    • Υπογοναδισμός (κυρίως στους άνδρες)
    • Λήθαργος
    • Ανεργία
    • Τραχύτητα δέρματος
    • Βραδεία επούλωση τραυμάτων 
    • Μη ανοχή στη γλυκόζη
    • Ανοσολογικές διαταραχές

    Βαριά ανεπάρκεια:

    • Όλα τα παραπάνω 
    • Φυσαλιδώδης δερματίτιδα
    • Απώλεια βάρους 
    • Νανισμός
    • Συναισθηματική αστάθεια
    • Τρόμος
    • Αταξία
    • Αλωπεκία
    • Θάνατος

    ΑΙΤΙΑ 

    Αυξημένες ανάγκες:

    • Κύηση 
    • Γαλουχία
    • Ταχεία φάση ανάπτυξης στα παιδιά 
    • Εγκαύματα
    • Μεγάλο τραύμα

    Αυξημένη απώλεια:

    • Σακχαρώδης διαβήτης 
    • Κίρρωση
    • Νεφρική διαταραχή
    • Δυσαπορρόφηση, όπως σε φλεγμονώδη νόσο του εντέρου
    • Δρεπανοκυτταρική ανεπάρκεια 

    Μειωμένη απορρόφηση:

    • Εντεροπαθητική ακροδερματίτιδα, μια αυτοσωματική, υπολειπόμενου τύπου ανεπάρκεια του υπεύθυνου ενζύμου για την εντερική απορρόφηση
    • Γεωφαγία
    • Χηλικοί παράγοντες 
    • Παρασιτισμός
    • Δίαιτα υψηλή σε φυτικά άλατα 

    Ανεπαρκής πρόσληψη με την τροφή:

    • Χορτοφαγία
    • Παρεντερική υπερθρεψία χωρίς συμπληρώματα ψευδαργύρου
    • Θηλασμός
    • Ακατάλληλες θερμοκρασίες των τροφών 
    • Αλκοολισμός

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ

    • Κατανάλωση μεγάλων ποσοτήτων γάλακτος
    • Χαμηλά κοινωνικοοικονομικά στρώματα

    maxresdefault 13

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΑΝΕΠΑΡΚΕΙΑΣ ΨΕΥΔΑΡΓΥΡΟΥ

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ

    • Συγγενής νανισμός
    • Καθυστέρηση ανάπτυξης στα νεογνά
    • Πρωτοπαθής υπογοναδισμός
    • Διανοητική καθυστέρηση

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    • Μειωμένα επίπεδα ψευδαργύρου του πλάσματος (σε μέτρια με βαριά ανεπάρκεια)
    • Τα επίπεδα ψευδαργύρου ερυθροκυττάρων ή λευκοκυττάρων προσδιορίζουν καλύτερα τις αποθήκες ψευδαργύρου, δεν είναι όμως ευρέως διαθέσιμα και έχουν υψηλότερο κόστος
    • Επίπεδα ψευδαργύρου μαλλιών ή νυχιών δεν είναι ιδιαίτερα χρήσιμα

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΑΝΕΠΑΡΚΕΙΑΣ ΨΕΥΔΑΡΓΥΡΟΥ

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ 

    Εξωτερικός ασθενής 

    ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ

    Κανονική

    ΔΙΑΙΤΑ 

    • Ισορροπημένη διατροφή 
    • Αποφυγή υπερβολικής πρόσληψης τροφών με υψηλή περιεκτικότητα σε φυτικά (όπως δημητριακά)

    ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    Συμβουλές διατροφής

    ΦΑΡΜΑΚΑ

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ

    • Γλυκονικός ή θειϊκός ψευδάργυρος 25-50 mg από το στόμα 4 φορές την ημέρα για 6-9 μήνες 
    • 4-6 mg στοιχειακού ψευδαργύρου δίδεται συμπληρωματική σε υποσιτιζόμενους ενήλικες ασθενείς 4 φορές την ημέρα, μπορεί να αυξηθεί σε 12 mg 4 φορές σε υπόνοια συνεχιζόμενων απωλειών ψευδαργύρου όπως σε εγκαύματα ή μεγάλα τραύματα 
    • Στα παιδιά 0,02 - 0,04 mg ψευδαργύρου/Κg/ημέρα σε υπερσιτισμό 
    • Βιταμίνες με μεταλλικά στοιχεία κατά την διάρκεια της κυήσεως και της γαλουχίας για την πρόληψη της ανεπάρκειας 

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    Παρακολούθηση της κλινικής εικόνας όπως βελτίωση της εμφάνισης, πρόσκτηση βάρους, υποχώρηση των συμπτωμάτων 

    ΠΡΟΛΗΨΗ/ΑΠΟΦΥΓΗ

    • Κατάλληλη διατροφή
    • Συμπληρώματα διατροφής, αν είναι απαραίτητα

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ

    Άμεση βελτίωση της κλινικής εικόνας. Πλήρη υποχώρηση των σημείων και συμπτωμάτων 

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    • Δρεπανοκυτταρική αναιμία
    • Κύηση και γαλουχία
    • Αλκοολισμός 
    • Δυσαπορρόφηση 
    • Παρεντερικός υπερασπισμός
    • Σε μεγαλύτερους ασθενείς, σακχαρώδης διαβήτης, κίρρωση, λήψη διουρητικών 

    ΗΛΙΚΙΑΚΑ ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Παιδιατρικό: Η ανεπάρκεια ψευδαργύρου μπορεί να οδηγήσει σε καθυστέρηση ανάπτυξης του σώματος και των δευτερογενών χαρακτηριστικών του φύλου

    Γηριατρικό: 

    • Η ανεπάρκεια ψευδαργύρου μπορεί να οδηγήσει σε κακή νυχτερινή όραση με επιρρέπεια σε ατυχήματα, βραδεία επούλωση τραυμάτων ή χρόνια έλκη δέρματος, απώλεια της γεύσης με συνέπεια επιδείνωση της κακής διατροφής
    • Ηλικιωμένοι ασθενείς που ζουν σε ιδρύματα ενδεχομένως να μην έχουν επαρκή πρόσληψη ψευδαργύρου με την τροφή 

    ΚΥΗΣΗ

    Αυξημένες απαιτήσεις ή ανεπάρκεια μπορεί να προκαλέσει αυτόματη έκτρωση, μη επαρκή πρόσκτηση βάρους 

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για την ανεπάρκεια ψευδαργύρου

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για την ανεπάρκεια ψευδαργύρου

    pseydargyros gia loimoxeis leyka simadia sta nychia trichoptosi ypogonimotita diataraches ston ypno 5

    Διαβάστε, επίσης,

    Βιταμίνες για ενίσχυση μαλλιών, νυχιών και δέρματος

    Οι κατάλληλες βιταμίνες για την υγεία σας

    Χρήσιμες πληροφορίες για τα βότανα και τις φυσικές θεραπείες

    Τα μέταλλα που περιέχει το ανθρώπινο σώμα

    Διατηρήστε υγιή τα ανοσοποιητικά σας κύτταρα

    Ποιοι πρέπει να παίρνουν ψευδάργυρο

    Ο ψευδάργυρος θεραπεύει το κρυολόγημα

    Προστατίτιδα

    Τα καλύτερα συμπληρώματα διατροφής για το ανοσοποιητικό μας σύστημα

    Χρήσιμες πληροφορίες για τα αντιοξειδωτικά

    Οι καλύτερες βιταμίνες για το έκζεμα

    Χρήσιμες πληροφορίες για την κινόα

    Όλα όσα μπορείτε να κάνετε για δυνατό ανοσοποιητικό σύστημα

    Αφροδισιακή σούπα

    Οι βιταμίνες για αποτοξίνωση από τα βαρέα μέταλλα

    Πώς να απαλλαγείτε από λευκές κηλίδες στα νύχια σας

    Προστατευθείτε από τα παράσιτα

    Οι σχέσεις βιταμινών και μετάλλων

    Απαλλαγείτε από τα κονδυλώματα

    Διατροφή για τον καταρράκτη

    Διατροφή για τις ουρολοιμώξεις

     Κολλαγόνο για υγεία και ομορφιά

    Πόσο οι βιταμίνες απορροφούνται από τον οργανισμό μας

    Μήπως έχετε κατακράτηση υγρών;

    Κακοσμία του στόματος

    Ποιες βιταμίνες θεραπεύουν το κρυολόγημα;

    Τα καλύτερα συμπληρώματα διατροφής για τη θεραπεία του καρκίνου

    Τι είναι τα ιχνοστοιχεία

    Οι απαραίτητες βιταμίνες για τη βρογχίτιδα

    Τα καλύτερα συμπληρώματα διατροφής για προστασία από τις ιώσεις

    Μια πλήρης ανάλυση του θρεπτικού περιεχομένου του σπέρματος

    Οι καλύτερες βιταμίνες για τη γρίπη και τις ιώσεις

    Διατροφή για τη γρίπη

    Τριχόπτωση

    Τροφές για να χτίσετε τους μυς σας

    Νόσος του Wilson

    Βιταμίνες για την ψωρίαση

    Πολλοί γιατροί συνιστούν την μπύρα

    Τριχόπτωση στα παιδιά

    Οι καλύτερες βιταμίνες για την ακμή

    Μήπως σας πέφτουν τα μαλλιά;

    Πώς οι άντρες μπορούν να βελτιώσουν το σπέρμα τους

    Οι βιταμίνες για την ανδρική ανικανότητα

    Ο ψευδάργυρος θεραπεύει το κρυολόγημα

    Η βιταμίνη για τη νευρογενή ανορεξία

    Οι βιταμίνες για την τόνωση του ανοσοποιητικού συστήματος

    Οι βιταμίνες για όσες παίρνουν αντισυλληπτικά

    Οι βιταμίνες για την απώλεια γεύσης

    Μήπως είσαστε αγχωμένοι και κουρασμένοι;

    Οι πιο δυνατοί συνδυασμοί τροφίμων

    Γνωρίστε τα ομοιοπαθητικά φάρμακα

    Βιταμίνες για τον τρόμο και τα τινάγματα

    Προστατίτιδα από ουρεόπλασμα

    Χρήσιμες συμβουλές για την σκλήρυνση κατά πλάκας

    Συμπληρώματα διατροφής για τις παθήσεις των αρθρώσεων

    Τι να τρώτε όταν παθαίνετε κρυολόγημα

    Οι βιταμίνες για την επούλωση των πληγών

    Κόλπα για καλύτερο σπέρμα

    Μάθετε όλα τα μυστικά του σκόρδου

    Το χρονικό ενός καλοκαιρινού κρυολογήματος

    Οι βιταμίνες για να βελτιώσετε την όσφρησή σας

    Να πίνετε μπύρα κάνει καλό

    Ακροδερματίτιδα εντεροπαθητική

    Ψευδάργυρος

    www.emedi.gr

     

     

  • Χρήσιμες πληροφορίες για την αμοιβάδωση Χρήσιμες πληροφορίες για την αμοιβάδωση

    Η αμοιβάδωση

     

    Η αμοιβάδωση προκαλείται από το εντερικό πρωτόζωο Entamoeba histolytica.

    Η λοίμωξη προκαλείται από την πέψη φαγητού μολυσμένου από κόπρανα, όπως λαχανικά κήπου ή με άμεση πρωκτοστοματική μετάδοση.

    Τα περισσότερα άτομα είναι ασυμπτωματικά ή έχουν ελάχιστα διαρροϊκά συμπτώματα.

    Σε μερικούς ασθενείς εμφανίζονται εντερικές ή εξωεντερικές προσβολές λοίμωξης.

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Γαστρεντερικό

    Επικρατέστερη ηλικία: Όλες

    Επικρατέστερο φύλο: Άνδρες > Γυναίκες, πιθανόν λόγω μεγαλύτερης επαγγελματικής έκθεσης 

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΑΜΟΙΒΑΔΩΣΗΣ

    Μη επιθετική λοίμωξη (έως 99%)

    • Ασυμπτωματική (90%)
    • Ήπια διάρροια
    • Κοιλιακή δυσφορία

    Επιθετική γαστρεντερική λοίμωξη:

    • Κοιλιακός πόνος και ευαισθησία
    • Πόνος ορθού 
    • Διάρροια
    • Αιμορραγικά κόπρανα
    • Πυρετός (30%)
    • Συστηματική τοξικότητα

    Παρεντερική λοίμωξη (αποστήματ ήπατος, πνευμόνων, δέρματος, εγκεφάλου)

    • Πυρετός 
    • Συστηματική τοξικότητα
    • Κοιλιακός πόνος και ευαισθησία
    • Ναυτία και έμετος
    • Διάρροια

    ΑΙΤΙΑ ΑΜΟΙΒΑΔΩΣΗΣ

    Η λοίμωξη μεταδίδεται μέσω μολυσμένου φαγητού ή νερού ή μέσω της επαφής από άτομο σε άτομο

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΑΜΟΙΒΑΔΩΣΗΣ

    • Χαμηλή κοινωνικοοικονομική τάξη
    • Ζωή σε ιδρύματα
    • Ανδρική ομοφυλοφιλία
    • Η επιθετική νόσος σχετίζεται με έκθεση σε περισσότερα παθογόνα στελέχη που είναι πιο συχνά σε μερικές γεωγραφικές περιοχές, όπως ορισμένα μέρη του Μεξικού, της Νότιας Αφρικής και της Ινδίας

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΑΜΟΙΒΑΔΩΣΗΣ

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΑΜΟΙΒΑΔΩΣΗΣ

    • Άλλα λοιμώδη αίτια κολίτιδας, όπως σιγκέλλωση, λοίμωξη με καμπυλοβακτηρίδιο, ψευδομεμβρανώδης κολίτιδα, και σπανίως λοίμωξη με σαλμονέλλα ή Yersinia
    • Μη λοιμώδη αίτια κολίτιδας, περιλαμβάνουν ελκώδη κολίτιδα, νόσος του Crohn και ισχαιμική κολίτιδα
    • Η ηπατική αμοιβάδωση πρέπει να διαφοροδιαγνωστεί από τα πυογόνα αποστήματα του ήπατος ή από επιλοίμωξη αμοιβαδικού αποστήματος

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ ΑΜΟΙΒΑΔΩΣΗΣ

    • Κόπρανα για ωάρια ή παράσιτα (δυστυχώς η ευαισθησία αυτής της δοκιμασίας είναι φτωχή). Διαρροϊκά κόπρανα πρέπει να εξετασθούν αμέσως για τροσοζωΐτες παράλληλα με μονιμοποιημένα δείγματα κοπράνων (επαναλάβετε όσο είναι αναγκαίο). Σε επιθετική εντερική λοίμωξη, τα κόπρανα είναι αιματηρά, αλλά απουσιάζουν τα πυοσφαίρια από αυτά
    • Ορολογικές δοκιμασίες, ειδικά, η έμμεση αιμοσυγκόλληση είναι θετικές στο 85% των ασθενών με κολίτιδα και στους περισσότερους ασθενείς με παρεντερική νόσο. Ορολογικές δοκιμασίες, πρέπει να γίνονται στους ασθενείς με ιδιοπαθή φλεγμονώδη νόσο του εντέρου για να αποκλεισθεί η αμοιβάδωση  

    ΠΑΘΟΛΟΓΟΑΝΑΤΟΜΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ ΑΜΟΙΒΑΔΩΣΗΣ

    Βιοψία εντέρου:

    • Λύση των κυττάρων του βλεννογόνου
    • Τροφοζωΐτες θετικοί στη χρώση PAS
    • Ουδετερόφιλα στην περιφέρεια

    Βιοψία ήπατος:

    • Νέκρωση περιβαλλόμενη από μία άλω από τροφοζωΐτες 

    ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΕΣ ΜΕΘΟΔΟΙ ΑΜΟΙΒΑΔΩΣΗΣ

    • Ορθοσιγμοειδοσκόπηση και βιοψία
    • Βιοψία δια βελόνης των ηπατικών βλαβών ίσως είναι αναγκαία για να αποκλεισθεί πυογόνος λοίμωξη ή επιλοίμωξη

    AnnTropMedPublicHealth 2017 10 1 244 205554 f1

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΑΜΟΙΒΑΔΩΣΗΣ

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ ΑΜΟΙΒΑΔΩΣΗΣ

    Εξωνοσοκομειακός ασθενής

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ ΑΜΟΙΒΑΔΩΣΗΣ

    • Υγρά και σίτιση 
    • Ρύθμιση ηλεκτρολυτών 
    • Σε βαριά αμοιβαδική κολίτιδα ίσως είναι αναγκαία χειρουργική εκτομή 

    ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ ΑΜΟΙΒΑΔΩΣΗΣ

    Ανάλογα με τη μορφή της πάθησης του ασθενούς 

    ΔΙΑΙΤΑ ΑΜΟΙΒΑΔΩΣΗΣ

    Όσο γίνεται ανεκτή 

    ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ ΜΕ ΑΜΟΙΒΑΔΩΣΗ

    Αποφύγετε τις καταστάσεις επανέκθεσης 

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΑΜΟΙΒΑΔΩΣΗΣ

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ ΑΜΟΙΒΑΔΩΣΗΣ

    • Μη επιθετική λοίμωξη - Διϊδϋδροξυκινίνη (ονομάζεται επίσης και ιωοδοκινόλη) 650 mg 3 φορές ημερησίως για 20 ημέρες
    • Επιθετική λοίμωξη - μετρονιδαζόλη 750 mg 3 φορές ημερησίως για 5-10 ημέρες και ακολούθως επί 20 ημέρες διϊωδοϋδροξυκινίνη για μείωση της φορείας μέσω γαστρεντερικού 

    Αντενδείξεις:

    • Χρήση διϊωδοϋδροξυκινίνης με προσοχή στους ασθενείς με θυροειδική νόσο. Αντενδείκνυται σε ηπατική ή νεφρική δυσλειτουργία. Μπορεί να προκαλέσει οπτική νευρίτιδα ή περιφερική νευροπάθεια 
    • Γνωστή αλλεργία στα ανωτέρω φάρμακα

    Προφυλάξεις:

    Κανένα από τα φάρμακα δεν έχει αποδειχθεί ότι είναι ασφαλές στην εγκυμοσύνη

    Σημαντικές πιθανές αλληλεπιδράσεις: Αντίδραση δισουλφιράμης με αιθανόλη

    ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΑ ΦΑΡΜΑΚΑ ΑΜΟΙΒΑΔΩΣΗΣ

    • Μη επιθετική λοίμωξη - διλοξανίδη, παρομομυκίνη, μετρονιδαζόλη 
    • Επιθετική λοίμωξη - διϋδροεμετίνη (αποτελεσματική όπως η μετρονιδαζόλη, αλλά καρδιοτοξική), χλωροκίνη (λιγότερο αποτελεσματική)

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ ΜΕ ΑΜΟΙΒΑΔΩΣΗ

    Σημεία και συμπτώματα του ασθενούς, κόπρανα για ωάρια και παράσιτα

    ΠΡΟΛΗΨΗ/ΑΠΟΦΥΓΗ ΑΜΟΙΒΑΔΩΣΗΣ

    Αποφυγή της έκθεσης στα παραπάνω

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ ΑΜΟΙΒΑΔΩΣΗΣ

    Τοξικό μεγάκολο με ρήξη, ρήξη ηπατικού αποστήματος 

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ ΑΜΟΙΒΑΔΩΣΗΣ

    Η αθεράπευτη εισβάλλουσα αμοιβάδωση είναι συχνά μοιραία. Με θεραπεία, η βελτίωση συνήθως εμφανίζεται σε λίγες ημέρες. Μερικοί ασθενείς με αμοιβαδική κολίτιδα έχουν έντονα συμτώματα από το έντερο για εβδομάδες μετά από επιτυχή θεραπεία 

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΗΛΙΚΙΑΚΑ ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Παιδιατρικό: Περισσότερο σοβαρή στα νεογνά

    Γηριατρικό: Περισσότερο σοβαρή στα γηρατειά 

    Άλλα: Περισσότερο σοβαρή σε ασθενείς με θεραπεία με κορτικοστεροειδή και άλλους ανοσοκατεσταλμένους ασθενείς

    ΚΥΗΣΗ

    Περισσότερο σοβαρή σε εγκυμοσύνη, τα περισσότερα φάρμακα αποφεύγονται στην εγκυμοσύνη (κυρίως κατά το 1ο τρίμηνο), διότι υπάρχουν φόβοι για τερατογένεση. Η παρομομυκίνη συνιστάται μερικές φορές σε μη εισβάλλουσες νόσους, διότι δεν απορροφάται. Πρέπει να παρθεί συμβουλή για λοιμώδη νοσήματα

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τις λοιμώξεις

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα προϊόντα για τις λοιμώξεις 

    Story 7 4 1140x570

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Χρήσιμες πληροφορίες για τη νόσο του Crohn

    Εντερικά παράσιτα

    Χλωροκίνη

    Χρήσιμες πληροφορίες για τον ορθοκολικό καρκίνο

    Τα οφέλη από το μαύρο κύμινο στην υγεία

    Το σύνδρομο της χρόνιας κόπωσης

    Οι αιτίες απώλειας βάρους

    Αντικαρκινική και αντιπαρασιτική θεραπεία Clark

    Χρήσιμες ιατρικές συνταγές με σκόρδα

    Χρήσιμες ιατρικές συνταγές με ροδιά

    Απήγανος

    Μηνιγγίτιδα

    www.emedi.gr