Δευτέρα, 16 Μαΐου 2016 07:19

Οι απαραίτητες βιταμίνες για όσους έχουν αποφρακτικό ίκτερο

Γράφτηκε από την
Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(4 ψήφοι)

Ποιες βιταμίνες πρέπει να παίρνουν όσοι έχουν αποφρακτικό ίκτερο;

Ο αποφρακτικός ίκτερος κιτρινίζει την επιδερμίδα, λόγω της υπερχείλισης της περίσσειας των χολοχρωστικών από το συκώτι, εξαιτίας απόφραξης του χοληδόχου πόρου.

Ο αποφρακτικός ίκτερος προκαλεί ανεπαρκή απορρόφηση των λιποδιαλυτών βιταμινών, ιδιαίτερα της βιταμίνης Κ, που πρέπει να χορηγείται με ενέσεις.

Επίσης, απαιτείται χορήγηση υδατοδιαλυτής βιταμίνης Ε.

Τα καλύτερα συμπληρώματα διατροφής για τον ίκτερο

Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα καλύτερα συμπληρώματα διατροφής για τον ίκτερο

 

Διαβάστε, επίσης,

Ιογενείς ηπατίτιδες

Χρήσιμες πληροφορίες για την ηπατίτιδα C

Διάγνωση ασθενειών από τα μάτια

Συνταγές από ροφήματα για όλες τις ασθένειες

Ενδοηπατική χολόσταση της κύησης

Χολοκυστίτιδα

Χολολιθίαση και πολύποδες της χοληδόχου κύστεως

Χολερυθρίνη αίματος

Οι τρανσαμινάσες αίματος

Καρκίνος παγκρέατος

Η γ-γλουταμυλική τρανσφεράση

Καρκίνος ήπατος

Εργαστηριακή διαφορική διάγνωση των ικτέρων

www.emedi.gr

Διαβάστηκε 2054 φορές Τελευταία τροποποίηση στις Πέμπτη, 17 Ιανουαρίου 2019 23:12
Σαββούλα Μάλλιου Κριαρά

Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

Σχετικά Άρθρα

  • Αγκινάρες με πατάτες Αγκινάρες με πατάτες

    Νόστιμες αγκινάρες με πατάτες

    Αγκινάρες με πατάτες

    Είναι ένα εύπεπτο, αλκαλικό, βιταμινούχο χορτοφαγικό γεύμα.

    ΑΓΚΙΝΑΡΑ: Περιέχει κυναρίνη, σκυλομοζίδια, ινουλίνη, κυναροπηκτίνη, ταραξαστερόλη, φαινολικά οξέα και πτητικό έλαιο. Επιπλέον, ως τροφή η αγκινάρα θεωρείται πολύτιμη γιατί περιέχει άφθονο νερό, πρωτεΐνες, πολλούς υδατάνθρακες και ελάχιστα λιπαρά οξέα, ενώ είναι πλούσια πηγή ασβεστίου και διάφορων βιταμινών (Α, Β1, Β2 ,C). Η αγκινάρα είναι επίσης εξαιρετική πηγή σε μαγνήσιο, χαλκό, μαγγάνιο, φώσφορο και κάλιο. Μαγειρεύεται το άνθος, αφού καθαριστεί από τα πέταλα και το χνούδι, τρώγεται και ωμή με λεμόνι. Στη σύγχρονη βοτανοθεραπεία χρησιμοποιείται για την αντιμετώπιση των διαταραχών των νεφρών και του συκωτιού και για την αρτηριοσκλήρυνση. Έχει αποδειχθεί ότι διεγείρει την έκκριση χολής, υποβοηθώντας την ατελή πέψη και την τόνωση του οργανισμού σε περιπτώσεις ανεπαρκούς λειτουργίας του συκωτιού. Μέσω κλινικών ερευνών, έχει αποδειχθεί πως η κυναρίνη που περιέχει, μειώνει τα επίπεδα χοληστερίνης και τριγλυκεριδίων στο αίμα. Επίσης, μέσα από ιατρικά πειράματα έχει αποδειχθεί ότι το αφέψημα της ρίζας και των φύλων της αγκινάρας έχει ευεργετική επίδραση σε άτομα με υπακτικές παθήσεις (ίκτερο, κίρρωση, χολοκυστίτιδα, λιθίαση κλπ.). Λόγω των πολλών υδατανθράκων που περιέχει θεωρείται άριστη τροφή για διαβητικούς. Η αγκινάρα περιέχει πολλά αντιοξειδωτικά και φυτοχημικά όπως είναι το β – καροτένιο, η λουτεΐνη, η ζεαξανθίνη, η κουερσετίνη, η κυναρίνη, η ρουτίνη η λουτεολίνη κ.ά. τα οποία θεωρείται ότι μπορούν να προστατεύσουν από τον καρκίνο, την καρδιά, τη δυσλειτουργία του συκωτιού, την υψηλή χοληστερίνη και τον διαβήτη τύπου 2. Τέλος, περιέχει υψηλή περιεκτικότητα σε φυτικές ίνες. Μια μεγάλη αγκινάρα περιέχει το ένα τέταρτο της συνιστώμενης ημερήσιας πρόσληψης φυτικών ινών.

    ΠΑΤΑΤΕΣ: Οι πατάτες είναι πλούσιες σε υδατάνθρακες. Οι υδατάνθρακες αποτελούν σημαντική πηγή ενέργειας για τον ανθρώπινο οργανισμό και πρέπει να λαμβάνονται σε αρκετή ποσότητα σε καθημερινή βάση, γι’ αυτό και τις λαμβάνουμε από διάφορες τροφές. Μια επιπλέον σημαντική θρεπτική ιδιότητα της πατάτας είναι η περιεκτικότητά της σε φυτικές ίνες. Οι φυτικές ίνες είναι απαραίτητες για την καλή λειτουργία του εντέρου, αλλά και γενικότερα του γαστρεντερικού συστήματος. Οι βραστές πατάτες περιέχουν σημαντική ποσότητα βιταμίνης C, έχουν αντιοξειδωτικές ιδιότητες, ενώ συμβάλλουν και στη διατήρηση της υγείας των οστών, των δοντιών και του δέρματος. Είναι εξίσου πλούσιες σε βιταμίνες του συμπλέγματος Β. Οι βιταμίνες αυτές είναι σημαντικές για το μεταβολισμό των υδατανθράκων και άρα, για την παραγωγή ενέργειας στον οργανισμό, για την υγεία του δέρματος, αλλά και του νευρικού συστήματος. Επιπλέον, η πατάτα δεν περιέχει νάτριο και σε συνδυασμό με το γεγονός ότι είναι πλούσια σε κάλιο, καθίσταται σημαντική στην πρόληψη της αρτηριακής πίεσης. Το κάλιο βελτιώνει, επίσης, τη μυϊκή και νευρική λειτουργία.

    ΚΑΡΟΤΑ: Τα καρότα αποτελούν εξαιρετική πηγή βιταμίνης Α, παρέχοντάς μας το υπερδιπλάσιο της ημερήσιας δόσης μας (210%). Επιπλέον, μας προσφέρουν το 6% της ημερήσιας δόσης μας σε βιταμίνη C, το 2% της δόσης μας σε ασβέστιο, αλλά και σίδηρο. Το αντιοξειδωτικό β-καροτένιο είναι αυτό που δίνει στα καρότα το πορτοκαλί τους χρώμα. Το β-καροτένιο απορροφάται από το έντερο και μετατρέπεται σε βιταμίνη Α κατά τη διαδικασία της πέψης. Επιπλέον, τα καρότα περιέχουν φυτικές ίνες, βιταμίνη Κ, κάλιο, φυλλικό οξύ, μαγγάνιο, φώσφορο, μαγνήσιο, βιταμίνη Ε και ψευδάργυρο. Μπορείτε σε ορισμένες αγορές να βρείτε καρότα με διαφορετικά χρώματα—τα οποία προέρχονται από διαφορετικά αντιοξειδωτικά. Για παράδειγμα, ανθοκυανίνες στα μωβ καρότα και λυκοπένιο στα κόκκινα.

    ΚΡΕΜΜΥΔΙΑ: Βοηθούν στην επούλωση των πληγών και ενισχύουν το ανοσοποιητικό σύστηµα, καθώς, είναι πλούσια σε βιταµίνη C. Έχουν αντικαρκινική δράση. Επιστημονικές μελέτες έδειξαν ότι η κουερσετίνη και κατ’ επέκταση το κρεμμύδι, όπως και άλλα φρούτα και λαχανικά που την περιέχουν συμβάλλει στη μείωση της εμφάνισης  καρκίνου του προστάτη, των ωοθηκών, του μαστού, του στομάχου, του παχέος εντέρου.

    ΑΝΗΘΟΣ: Ο άνηθος περιέχει 4% πτητικό έλαιο, το οποίο περιλαμβάνει την καρβόνη, τη λιμονίνη και τη φελανδρίνη. Περιέχει επίσης, φλαβονοειδή, κουμαρίνες, ξανθόνες και τριτερπένια, έχει σημαντική περιεκτικότητα σε βιταμίνη Α, C και του συμπλέγματος Β, σίδηρο, μαγγάνιο, άφθονο κάλιο, φώσφορο και ασβέστιο. Ακόμη,10-20% φυτικό έλαιο, πρωτεΐνες, αμίνες, μπεργκαπτένη, ουμπελιπρενίνη, σκοπολετίνη, εσκουλετίνη, ουμπελιφερόνη, κοφείνη, χλωρογενικό οξύ κ.ά.

    ΜΑΡΑΘΟΣ: Ο μάραθος είναι ένα φυτό πλούσιο σε βιταμίνη C, ασβέστιο, κάλιο, φώσφορο και μαγνήσιο. Έχει υψηλή περιεκτικότητα σε φυτικές ίνες και είναι πλούσιος σε αντιοξειδωτικές ουσίες. Τα πολλαπλά του οφέλη τον κάνουν περιζήτητο, ιδιαίτερα όσον αφορά τις θεραπευτικές και αντιφλεγμονώδεις ιδιότητες του, κυρίως στο πεπτικό μας σύστημα. Στη φαρμακοβιομηχανία, υπάρχουν αλοιφές που περιέχουν μάραθο και χρησιμοποιούνται για εξανθήματα, λόγω των αντισηπτικών ιδιοτήτων του.

    39452 aginara 590

    Αγκινάρες με πατάτες

    ΥΛΙΚΑ ΓΙΑ 4 ΑΤΟΜΑ

    10 βιολογικές αγκινάρες 

    1,5 κιλό βιολογικές πατάτες 

    200 γραμμάρια βιλογικά καρότα

    10 μικρά βιολογικά κρεμμυδάκια

    1 ματσάκι βιολογικό άνηθο

    1/2 ματσάκι βιολογικό μάραθο

    300 γραμμάρια νερό πηγής 

    Ιωδιούχο ανεπεξέργαστο θαλασσινό αλάτι

    ΥΛΙΚΑ ΓΙΑ ΤΗΝ SAUCE

    300 γραμμάρια βιολογικές πατάτες 

    200 γραμμάρια ζωμός 

    200 γραμμάρια ζωμό

    100 γραμμάρια βιολογικός χυμός λεμονιού

    Ιωδιούχο ανεπεξέργαστο θαλασσινό αλάτι

    ΕΚΤΕΛΕΣΗ

    1. Καθαρίζουμε τις αγκινάρες και τις ρίχνουμε σε νερό με λεμόνι. Καθαρίζουμε τις πατάτες και τα κρεμμυδάκια. Καθαρίζουμε και κόβουμε τα καρότα σε 4 επιμήκεις ράβδους. Κόβουμε τον άνηθο και το μάραθο.
    2. Ρίχνουμε όλα τα υλικά στο νερό στο οποίο έχουμε προσθέσει 2 κ.σ. χυμό λεμονιού. Τα βράζουμε σε σιγανή φωτιά μέχρι να γίνουν όλα τελείως μαλακά. Χωρίζουμε 300 γραμμάρια πατάτα και 200 γραμμάρια ζωμό για τη sauce.
    3. Sauce: Αφήνουμε τα 300 γραμμάρια πατάτες και τα 200 γραμμάρια ζωμό να κρυώσουν. Πολτοποιούμε και προσθέτουμε το ελαιόλαδο, το λεμόνι και το αλάτι.
    4. Σερβίρουμε 2-3 αγκινάρες, 300 γραμμάρια πατάτα, 50 γραμμάρια καρότα, 2 κρεμμυδάκια και 100-150 γραμμάρια sauce μαζί με 50 γραμμάρια μπαγκέτα.
    5. Τρώγεται εναλλάξ αγκινάρα-πατάτα-καρότο-κρεμμυδάκι-μπαγκέτα μασώντας πολύ καλά 60 φορές κάθε μπουκιά.

    ΚΑΛΗ ΣΑΣ ΟΡΕΞΗ!!!

    by Savvi Diet

    Τα καλύτερα υγιεινά τρόφιμα για την υγεία σας

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα καλύτερα τρόφιμα για την υγεία σας

    agkinares laderes chefoulis.gr

     

    Διαβάστε, επίσης,

    Αρακάς με λαχανικά

    Να τρώτε αγκινάρες

    Η καλύτερη αποτοξίνωση του ήπατος και της χοληδόχου κύστεως

    Βότανα για την δυσπεψία και το ευερέθιστο έντερο

    Αγκινάρες με αρακά αυγολέμονο

    Νόστιμες αγκινάρες στην κατσαρόλα

    Χρήσιμες ιατρικές συνταγές με αγκινάρες

    Τσάι αγκινάρας

    Ευεργετικές ιδιότητες της αγκινάρας

    Συνταγές για αλκαλοποίηση του οργανισμού

    Πρόγραμμα διατροφής για τη διακοπή καπνίσματος

    Φυτά που τα φυτεύετε μια φορά και τα έχετε για πάντα

    Τα καλύτερα βότανα για το συκώτι σας

    Ορθομοριακή αποτοξίνωση του γαστρεντερικού συστήματος

    Αν έχετε σπαστική κολίτιδα

    Τροφές φάρμακα

    Ρουτίνη

    Οι καλύτερες συνταγές βοτάνων για τα λιπίδια και τα τριγλυκερίδια

    Τρόποι για να μην πονοκεφαλιάζετε από το ποτό

    Τα μυστικά της μακροζωϊας υγιεινά και μη

    To μαγνήσιο και τα οφέλη του

    Νεφρολιθίαση

    Ανεπάρκεια σιδήρου

    Τα κατάλληλα φυτά για αδυνάτισμα

     Οι καλύτερες αντιοξειδωτικές τροφές

    Δίαιτα Ντουκάν

    Πολύ χρήσιμες πληροφορίες για την χοληστερίνη

    www.emedi.gr

     

  • Νόσος Chagas Νόσος Chagas

    Χρήσιμες πληροφορίες για τη νόσο Chagas

    Η νόσος Chagas, επίσης γνωστή ως αμερικανική τρυπανοσωμίαση, είναι μια τροπική παρασιτική ασθένεια που προκαλείται από το Trypanosoma cruzi.

    Εξαπλώνεται, κυρίως, από έντομα που είναι γνωστά ως Triatominae ή kissing bugs.

    Τα συμπτώματα αλλάζουν κατά τη διάρκεια της λοίμωξης.

    Στο αρχικό στάδιο, τα συμπτώματα, συνήθως, δεν είναι παρόντα ή είναι ήπια και μπορεί να περιλαμβάνουν πυρετό, πρησμένους λεμφαδένες, πονοκεφάλους ή πρήξιμο στο σημείο του δαγκώματος.

    Μετά από τέσσερις έως οκτώ εβδομάδες, τα άτομα που δεν έχουν υποβληθεί σε θεραπεία εισέρχονται στη χρόνια φάση της νόσου, η οποία στις περισσότερες περιπτώσεις δεν οδηγεί σε περαιτέρω συμπτώματα.

    Έως και το 45% των ατόμων με χρόνια λοίμωξη αναπτύσσουν καρδιακές παθήσεις 10-30 χρόνια μετά την αρχική ασθένεια, η οποία μπορεί να οδηγήσει σε καρδιακή ανεπάρκεια.

    Πεπτικές επιπλοκές, συμπεριλαμβανομένου ενός διευρυμένου οισοφάγου ή ενός διευρυμένου παχέος εντέρου, μπορεί επίσης να εμφανιστούν σε έως και 21% των ανθρώπων και έως και το 10% των ανθρώπων μπορεί να παρουσιάσουν νευρική βλάβη.

    Το T. cruzi εξαπλώνεται, συνήθως, σε ανθρώπους και άλλα θηλαστικά από το δάγκωμα ενός ζωυφίου. Η ασθένεια μπορεί επίσης να εξαπλωθεί μέσω μετάγγισης αίματος, μεταμόσχευσης οργάνων, τρώγοντας τρόφιμα μολυσμένα με τα παράσιτα και με κάθετη μετάδοση (από μια μητέρα στο μωρό της).

    Η διάγνωση πρώιμα της νόσου είναι η εύρεση του παρασίτου στο αίμα χρησιμοποιώντας μικροσκόπιο ή η ανίχνευση του DNA του με αλυσιδωτή αντίδραση πολυμεράσης.

    Η χρόνια νόσος διαγιγνώσκεται με την εύρεση αντισωμάτων για το T. cruzi στο αίμα.

    Επηρεάζει περισσότερους από 150 τύπους ζώων.

    Η πρόληψη επικεντρώνεται στην εξάλειψη των εντόμων και στην αποφυγή των δαγκωμάτων τους. Αυτό μπορεί να περιλαμβάνει τη χρήση εντομοκτόνων ή κρεβατιών με σκέπασμα. Άλλες προληπτικές προσπάθειες περιλαμβάνουν τον έλεγχο αίματος που χρησιμοποιείται για μεταγγίσεις.

    Δεν έχει αναπτυχθεί εμβόλιο.

    Οι πρώιμες λοιμώξεις μπορούν να αντιμετωπιστούν με τα φάρμακα βενζινιδαζόλη ή nifurtimox, τα οποία, συνήθως, θεραπεύουν την ασθένεια εάν χορηγούνται λίγο μετά τη μόλυνση του ατόμου, αλλά γίνονται λιγότερο αποτελεσματικά όσο περισσότερο ένα άτομο έχει τη νόσο Chagas.

    Όταν χρησιμοποιείται σε χρόνια ασθένεια, η φαρμακευτική αγωγή μπορεί να καθυστερήσει ή να αποτρέψει την εμφάνιση συμπτωμάτων τελικού σταδίου.

    Η βενζινιδαζόλη και το nifurtimox προκαλούν συχνά ανεπιθύμητες ενέργειες, όπως δερματικές διαταραχές, ερεθισμό του πεπτικού συστήματος και νευρολογικά συμπτώματα, τα οποία μπορούν να οδηγήσουν σε διακοπή της θεραπείας.

    Εκτιμάται ότι 6,2 εκατομμύρια άνθρωποι, κυρίως στο Μεξικό, την Κεντρική Αμερική και τη Νότια Αμερική, έχουν νόσο Chagas από το 2017, με αποτέλεσμα περίπου 7.900 θανάτους.

    Τα περισσότερα άτομα με τη νόσο είναι φτωχά, και τα περισσότερα δεν συνειδητοποιούν ότι έχουν μολυνθεί.

    Οι μετακινήσεις πληθυσμού μεγάλης κλίμακας έχουν αυξήσει τις περιοχές όπου εντοπίζεται η νόσος Chagas και αυτές περιλαμβάνουν πολλές ευρωπαϊκές χώρες και τις Ηνωμένες Πολιτείες.

    Η ασθένεια Chagas ταξινομείται ως τροπική ασθένεια. 

    image 4

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΝΟΣΟΥ CHAGAS

    Η νόσος του Chagas εμφανίζεται σε δύο στάδια: ένα οξύ στάδιο, το οποίο αναπτύσσεται μία έως δύο εβδομάδες μετά το δάγκωμα των εντόμων και ένα χρόνιο στάδιο που αναπτύσσεται για πολλά χρόνια. Το οξύ στάδιο είναι συχνά χωρίς συμπτώματα. Όταν υπάρχουν, τα συμπτώματα είναι, συνήθως, δευτερεύοντα και δεν είναι συγκεκριμένα για κάποια συγκεκριμένη ασθένεια.

    Τα σημεία και τα συμπτώματα περιλαμβάνουν:

    • πυρετό
    • αδιαθεσία
    • κεφαλαλγία 
    • διόγκωση του ήπατος, του σπλήνα και των λεμφαδένων

    Σπάνια, οι άνθρωποι αναπτύσσουν ένα οζίδιο στο σημείο της λοίμωξης, το οποίο ονομάζεται «σημάδι του Romaña» εάν βρίσκεται στο βλέφαρο ή «chagoma» εάν βρίσκεται αλλού στο δέρμα. Σε σπάνιες περιπτώσεις (λιγότερο από 1-5%), τα μολυσμένα άτομα αναπτύσσουν σοβαρή οξεία νόσο, η οποία μπορεί να προκαλέσει απειλητική για τη ζωή συσσώρευση υγρών γύρω από την καρδιά, ή φλεγμονή της καρδιάς ή του εγκεφάλου και των γύρω ιστών. Η οξεία φάση διαρκεί, συνήθως, τέσσερις έως οκτώ εβδομάδες και υποχωρεί χωρίς θεραπεία. Εκτός αν υποβληθούν σε θεραπεία με αντιπαρασιτικά φάρμακα, τα άτομα παραμένουν χρόνια μολυσμένα με T. cruzi μετά την ανάρρωση από την οξεία φάση.

    Οι περισσότερες χρόνιες λοιμώξεις είναι ασυμπτωματικές, οι οποίες αναφέρονται ως απροσδιόριστες χρόνιες νόσοι Chagas. Ωστόσο, από τα άτομα με χρόνια νόσο του Chagas, το 30-40% αναπτύσσουν δυσλειτουργία οργάνων και επηρεάζονται, συχνότερα, η καρδιά ή το πεπτικό σύστημα.

    Η πιο συχνή εκδήλωση είναι η καρδιακή νόσος, η οποία εμφανίζεται στο 14-45% των ατόμων με χρόνια νόσο Chagas. Τα άτομα με καρδιακή νόσο του Chagas συχνά αντιμετωπίζουν αίσθημα παλμών της καρδιάς και μερικές φορές λιποθυμία λόγω ακανόνιστης καρδιακής λειτουργίας. Με το ηλεκτροκαρδιογράφημα, τα άτομα με καρδιακή νόσο του Chagas έχουν συχνότερα αρρυθμίες. Καθώς η ασθένεια εξελίσσεται, οι κοιλίες της καρδιάς διευρύνονται (διασταλτική καρδιομυοπάθεια), γεγονός που μειώνει την ικανότητα της καρδιάς να αντλεί αίμα. Σε πολλές περιπτώσεις, το πρώτο σημάδι της καρδιακής νόσου του Chagas είναι η καρδιακή ανεπάρκεια, ο θρομβοεμβολισμός ή ο θωρακικός πόνος που σχετίζεται με ανωμαλίες στην αγγείωση.

    Επίσης, συχνή στη χρόνια νόσο του Chagas είναι η βλάβη στο πεπτικό σύστημα, ιδιαίτερα η διεύρυνση του οισοφάγου ή του παχέος εντέρου, η οποία επηρεάζει το 10-21% των ανθρώπων. Εκείνοι με διογκωμένο οισοφάγο συχνά αντιμετωπίζουν πόνο (οδυνοφαγία) ή δυσκολία στην κατάποση (δυσφαγία), παλινδρόμηση οξέος, βήχα και απώλεια βάρους. Άτομα με διογκωμένο παχύ έντερο συχνά αντιμετωπίζουν δυσκοιλιότητα, η οποία μπορεί να οδηγήσει σε σοβαρή απόφραξη του εντέρου ή της παροχής αίματος. Έως και το 10% των ατόμων που έχουν προσβληθεί από χρόνια νόσο αναπτύσσουν νευρική βλάβη που μπορεί να οδηγήσει σε μούδιασμα και αλλοιωμένα αντανακλαστικά ή κίνηση.

    Ενώ η χρόνια ασθένεια αναπτύσσεται αργά, ορισμένα άτομα με νόσο Chagas (λιγότερο από 10%) αναπτύσσουν καρδιακή βλάβη αμέσως μετά από οξεία νόσο.

    Τα άτομα που έχουν μολυνθεί από κατάποση παρασίτων τείνουν να αναπτύσσουν σοβαρή ασθένεια εντός τριών εβδομάδων από την κατανάλωση, με συμπτώματα όπως πυρετό, έμετο, δύσπνοια, βήχα και πόνο στο στήθος, την κοιλιά και τους μυς.

    Εκείνοι που έχουν μολυνθεί με κάθετη μετάδοση, συνήθως, έχουν λίγα ή καθόλου συμπτώματα, αλλά μπορεί να έχουν ήπια μη ειδικά συμπτώματα ή σοβαρά συμπτώματα, όπως ίκτερος, αναπνευστική δυσχέρεια και καρδιακά προβλήματα.

    Τα άτομα που έχουν μολυνθεί μέσω μεταμόσχευσης οργάνων ή μετάγγισης αίματος τείνουν να έχουν συμπτώματα παρόμοια με εκείνα της ασθένειας που μεταδίδεται από φορέα, αλλά τα συμπτώματα μπορεί να μην εκδηλωθούν μια εβδομάδα έως πέντε μήνες.

    Χρόνια μολυσμένα άτομα που καθίστανται ανοσοκατασταλμένα λόγω λοίμωξης από τον ιό HIV μπορούν να υποστούν ιδιαίτερα σοβαρή ασθένεια, η οποία, συνήθως, χαρακτηρίζεται από φλεγμονή στον εγκέφαλο και του γύρω περιβάλλοντα ιστού ή αναπτύσσουν εγκεφαλικά αποστήματα. Τα συμπτώματα ποικίλλουν ευρέως με βάση το μέγεθος και τη θέση των αποστημάτων του εγκεφάλου, αλλά συνήθως περιλαμβάνουν πυρετό, πονοκεφάλους, επιληπτικές κρίσεις, απώλεια αίσθησης ή άλλα νευρολογικά ζητήματα που υποδεικνύουν συγκεκριμένες θέσεις βλάβης του νευρικού συστήματος. Περιστασιακά, αυτά τα άτομα αντιμετωπίζουν, επίσης, οξεία καρδιακή φλεγμονή, δερματικές αλλοιώσεις και ασθένειες του στομάχου, του εντέρου ή του περιτοναίου. 

    pmed.0040332.g004

    Κύκλος ζωής και μετάδοση του T. cruzi

    Η νόσος του Chagas προκαλείται από μόλυνση με το πρωτόζωο παράσιτο T. cruzi, το οποίο, συνήθως, εισάγεται στον άνθρωπο μέσω του δαγκώματος των εντόμων, «ζωύφια». Στην περιοχή του δαγκώματος, οι κινητικές μορφές T. cruzi που ονομάζονται τρυπομαστίγοι εισβάλλουν σε διάφορα κύτταρα ξενιστές. Μέσα σε ένα κύτταρο ξενιστή, το παράσιτο μεταμορφώνεται σε μια αναπαραγωγική μορφή που ονομάζεται αμάστιγο, το οποίο υφίσταται πολλούς γύρους αναπαραγωγής. Οι αναπαραγόμενοι αμάστιγοι μετατρέπονται σε τρυποστιγώτες, οι οποίοι διαρρηγνύουν το κύτταρο ξενιστή και απελευθερώνονται στην κυκλοφορία του αίματος. Στη συνέχεια, οι τρυποστίγοι διαδίδονται σε όλο το σώμα σε διάφορους ιστούς, όπου εισβάλλουν στα κύτταρα και αναπαράγονται. Για πολλά χρόνια, κύκλοι αναπαραγωγής παρασίτων και ανοσοαπόκρισης μπορούν να βλάψουν σοβαρά αυτούς τους ιστούς, ιδιαίτερα την καρδιά και το πεπτικό σύστημα.

    Μετάδοση ΝΟΣΟΥ CHAGAS

    Ένα καφέ φτερωτό έντομο το Triatoma infestans είναι φορέας του T. cruzi. Το T. cruzi μπορεί να μεταδοθεί από διάφορα έντομα που ανήκουν στα γένη Triatoma, Panstrongylus και Rhodnius. Οι πρωταρχικοί φορείς για ανθρώπινη μόλυνση είναι τα είδη που κατοικούν σε ανθρώπινες κατοικίες, δηλαδή Triatoma infestans, Rhodnius prolixus, Triatoma dimidiata και Panstrongylus megistus. Αυτά τα έντομα είναι γνωστά με μια σειρά από τοπικά ονόματα, όπως το vinchuca στην Αργεντινή, τη Βολιβία, τη Χιλή και την Παραγουάη, το barbeiro στη Βραζιλία, το pito στην Κολομβία, το τσιντσέ στην Κεντρική Αμερική και το τσιπ στη Βενεζουέλα. Τα έντομα τείνουν να τρέφονται τη νύχτα, προτιμώντας υγρές επιφάνειες κοντά στα μάτια ή το στόμα. Ένα έντομο μπορεί να μολυνθεί με το T. cruzi όταν τρέφεται με μολυσμένο ξενιστή. Το T. cruzi αναπαράγεται στην εντερική οδό του εντόμου και ρίχνεται στα κόπρανα του ζωυφόου. Όταν μια μολυσμένη τριατομίνη τρέφεται, διαπερνά το δέρμα και παίρνει αίμα, και κάνει αφόδευση ταυτόχρονα για να δώσει χώρο για το νέο γεύμα. Το δάγκωμα είναι, συνήθως, ανώδυνο, αλλά προκαλεί φαγούρα. Το ξύσιμο στο δάγκωμα εισάγει τα περιττώματα T. cruzi στην πληγή δαγκώματος, ξεκινώντας τη μόλυνση. Εκτός από την κλασική εξάπλωση του φορέα, η νόσος του Chagas μπορεί να μεταδοθεί μέσω τροφής ή ποτού μολυσμένου με έντομα ή τα περιττώματα τους. Δεδομένου ότι η θέρμανση ή η ξήρανση σκοτώνει τα παράσιτα, τα ποτά και ειδικά οι χυμοί φρούτων είναι η πιο συχνή πηγή μόλυνσης. Αυτή η οδός μετάδοσης προκαλεί ασυνήθιστα σοβαρά συμπτώματα, πιθανώς λόγω μόλυνσης με υψηλότερο φορτίο παρασίτων από ό, τι από το δάγκωμα ενός ζωύφιου. Το T. cruzi μπορεί, επίσης, να μεταδοθεί ανεξάρτητα από τα έντομα κατά τη μετάγγιση αίματος, μετά από μεταμόσχευση οργάνων ή κατά μήκος του πλακούντα κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης. Η μετάγγιση με το αίμα ενός μολυσμένου δότη μολύνει τον παραλήπτη κατά 10-25%. Για να αποφευχθεί αυτό, εξετάζεται το αίμα για T. cruzi σε πολλές χώρες με ενδημική νόσο Chagas, καθώς και στις Ηνωμένες Πολιτείες. Ομοίως, η μεταμόσχευση συμπαγών οργάνων από μολυσμένο δότη μπορεί να μεταδώσει τον T. cruzi στον παραλήπτη. Αυτό ισχύει ιδιαίτερα για τη μεταμόσχευση καρδιάς, η οποία μεταδίδει το T. cruzi 75–100% και λιγότερο για τη μεταμόσχευση του ήπατος (0–29%) ή ενός νεφρού (0–19%). Μια μολυσμένη μητέρα μπορεί, επίσης, να μεταδώσει το T. cruzi στο παιδί της μέσω του πλακούντα. Αυτό συμβαίνει έως και στο 15% των γεννήσεων από μολυσμένες μητέρες. Από το 2019, το 22,5% των νέων λοιμώξεων εμφανίζεται μέσω κάθετης μετάδοσης.

    ΠΑΘΟΦΥΣΙΟΛΟΓΙΑ ΝΟΣΟΥ CHAGAS

    Στην οξεία φάση της νόσου, τα σημεία και τα συμπτώματα προκαλούνται άμεσα από την αντιγραφή του T. cruzi και την απόκριση του ανοσοποιητικού συστήματος σε αυτήν. Κατά τη διάρκεια αυτής της φάσης, το T. cruzi μπορεί να βρεθεί σε διάφορους ιστούς σε όλο το σώμα και κυκλοφορεί στο αίμα. Κατά τη διάρκεια των αρχικών εβδομάδων μόλυνσης, η αντιγραφή του παρασίτου ελέγχεται με παραγωγή αντισωμάτων και ενεργοποίηση της φλεγμονώδους απόκρισης του ξενιστή, ιδιαίτερα κύτταρα που στοχεύουν ενδοκυτταρικά παθογόνα, όπως, τα κύτταρα ΝΚ και τα μακροφάγα, που οδηγούνται από μόρια σηματοδότησης φλεγμονής, όπως ο TNF-α και η IFN -γ. Κατά τη διάρκεια της χρόνιας νόσου Chagas, η μακροχρόνια βλάβη των οργάνων αναπτύσσεται με την πάροδο των ετών λόγω της συνεχούς αναπαραγωγής του παρασίτου και της βλάβης από το ανοσοποιητικό σύστημα. Νωρίς κατά τη διάρκεια της νόσου, το T. cruzi βρίσκεται συχνά στις ραβδωτές μυϊκές ίνες της καρδιάς. Καθώς, η ασθένεια εξελίσσεται, η καρδιά γενικά διογκώνεται, με σημαντικές περιοχές καρδιακών μυϊκών ινών να αντικαθίστανται από ουλώδη ιστό και λίπος. Περιοχές ενεργού φλεγμονής διασκορπίζονται σε όλη την καρδιά, με φλεγμονώδη ανοσοκύτταρα, συνήθως μακροφάγα και Τ κύτταρα. Αργά στη νόσο, τα παράσιτα σπάνια εντοπίζονται στην καρδιά και μπορεί να είναι παρόντα σε πολύ χαμηλά επίπεδα. Στην καρδιά, το παχύ έντερο και τον οισοφάγο, η χρόνια ασθένεια οδηγεί, επίσης, σε τεράστια απώλεια νευρικών απολήξεων. Στην καρδιά, αυτό μπορεί να συμβάλλει σε αρρυθμίες και άλλες καρδιακές δυσλειτουργίες. Στο παχύ έντερο και στον οισοφάγο, η απώλεια ελέγχου του νευρικού συστήματος είναι ο κύριος παράγοντας της δυσλειτουργίας των οργάνων. Η απώλεια νεύρων εμποδίζει την κίνηση των τροφίμων μέσω του πεπτικού σωλήνα, η οποία μπορεί να οδηγήσει σε απόφραξη του οισοφάγου ή του παχέος εντέρου και σε περιορισμό της παροχής αίματος.

    Chagas Instagram 1000x1000

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΝΟΣΟΥ CHAGAS

    Η παρουσία του T. cruzi είναι διαγνωστική της νόσου Chagas. Κατά τη διάρκεια της οξείας φάσης της λοίμωξης, μπορεί να ανιχνευθεί με μικροσκοπική εξέταση φρέσκου αίματος, ή του επιχρίσματος του, για κινητικά παράσιτα. ή με παρασκευή λεπτών και παχιών επιχρισμάτων αίματος που βάφονται με Giemsa, για άμεση απεικόνιση παρασίτων. Η εξέταση επιχρίσματος αίματος ανιχνεύει παράσιτα στο 34-85% των περιπτώσεων. Τεχνικές, όπως, η φυγοκέντρηση μικροαιματοκρίτη μπορούν να χρησιμοποιηθούν για τη συγκέντρωση του αίματος, γεγονός που καθιστά τη δοκιμή πιο ευαίσθητη. Κατά τη μικροσκοπική εξέταση, οι τρυπομαστίγοι T. cruzi έχουν ένα λεπτό σώμα, συχνά σε σχήμα S ή U, με μαστίγιο συνδεδεμένο στο σώμα μέσω κυματοειδούς μεμβράνης. Εναλλακτικά, το DNA του T. cruzi μπορεί να ανιχνευθεί με αλυσιδωτή αντίδραση πολυμεράσης (PCR). Σε οξεία και συγγενή νόσο του Chagas, η PCR είναι πιο ευαίσθητη από τη μικροσκοπία, και είναι πιο αξιόπιστη από τις δοκιμές που βασίζονται σε αντισώματα για τη διάγνωση συγγενούς νόσου, επειδή δεν επηρεάζεται από τη μεταφορά αντισωμάτων κατά του T. cruzi από μια μητέρα στο το μωρό της (παθητική ανοσία). Η PCR χρησιμοποιείται επίσης για την παρακολούθηση των επιπέδων του T. cruzi σε αποδέκτες μεταμοσχεύσεων οργάνων και σε ανοσοκατασταλμένα άτομα, γεγονός που επιτρέπει την ανίχνευση λοίμωξης ή επανενεργοποίησης σε πρώιμο στάδιο. Κατά τη διάρκεια της χρόνιας φάσης, η μικροσκοπική διάγνωση είναι αναξιόπιστη και η PCR είναι λιγότερο ευαίσθητη επειδή το επίπεδο των παρασίτων στο αίμα είναι χαμηλό. Η χρόνια νόσος του Chagas διαγιγνώσκεται, συνήθως, χρησιμοποιώντας ορολογικές εξετάσεις, οι οποίες ανιχνεύουν αντισώματα ανοσοσφαιρίνης G κατά του T. cruzi στο αίμα του ατόμου. Οι πιο κοινές μεθοδολογίες δοκιμής είναι η ELISA, ο έμμεσος ανοσοφθορισμός και η έμμεση αιμοσυγκόλληση. Απαιτούνται δύο θετικά αποτελέσματα ορολογίας, χρησιμοποιώντας διαφορετικές μεθόδους δοκιμής για να επιβεβαιωθεί η διάγνωση. Εάν τα αποτελέσματα των δοκιμών είναι ασαφή, μπορούν να χρησιμοποιηθούν πρόσθετες μέθοδοι δοκιμής όπως το Western blot. Τα αντιγόνα T. cruzi μπορούν, επίσης, να ανιχνευθούν σε δείγματα ιστών χρησιμοποιώντας τεχνικές ανοσοϊστοχημείας. Διατίθενται διάφορες ταχείες διαγνωστικές εξετάσεις για τη νόσο Chagas. Αυτές οι δοκιμές μεταφέρονται εύκολα και μπορούν να πραγματοποιηθούν από άτομα χωρίς ειδική εκπαίδευση. Είναι χρήσιμα για τον έλεγχο μεγάλου αριθμού ατόμων και για τον έλεγχο ατόμων που δεν μπορούν να έχουν πρόσβαση σε εγκαταστάσεις υγειονομικής περίθαλψης, αλλά η ευαισθησία τους είναι σχετικά χαμηλή, και συνιστάται να χρησιμοποιηθεί μια δεύτερη μέθοδος για την επιβεβαίωση ενός θετικού αποτελέσματος. Το T. cruzi μπορεί να απομονωθεί από δείγματα μέσω καλλιέργειας αίματος ή ξενοδιάγνωσης ή εμβολιασμού ζώων με το αίμα του ατόμου. Στη μέθοδο καλλιέργειας αίματος, τα ερυθρά αιμοσφαίρια του ατόμου διαχωρίζονται από το πλάσμα και προστίθενται σε ένα εξειδικευμένο μέσο ανάπτυξης για να ενθαρρύνουν τον πολλαπλασιασμό του παρασίτου. Μπορεί να χρειαστούν έως και έξι μήνες για να επιτευχθεί το αποτέλεσμα. Η ξενοδιάγνωση περιλαμβάνει τη σίτιση του αίματος του ατόμου σε έντομα τριατομίνης και στη συνέχεια εξέταση των περιττωμάτων του για το παράσιτο 30 έως 60 ημέρες αργότερα. Αυτές οι μέθοδοι δεν χρησιμοποιούνται συνήθως, καθώς είναι αργές και έχουν χαμηλή ευαισθησία.

    chagas disease diagnosis 5ada080f1d640400390db8d0

    ΠΡΟΛΗΨΗ ΝΟΣΟΥ CHAGAS

    Τα δίχτυα μπορούν να χρησιμοποιηθούν σε ενδημικές περιοχές για την αποφυγή δαγκωμάτων από τα έντομα. Οι προσπάθειες για την πρόληψη της νόσου Chagas έχουν επικεντρωθεί σε μεγάλο βαθμό στον έλεγχο του φορέα για τον περιορισμό της έκθεσης σε έντομα τριατομίνης. Τα προγράμματα ψεκασμού εντομοκτόνων αποτέλεσαν τη βασική βάση του ελέγχου του φορέα, αποτελούμενο από ψεκασμό σπιτιών και τις γύρω περιοχές με εντομοκτόνα. Αυτό έγινε αρχικά με εντομοκτόνα οργανοχλωρίου, οργανοφωσφορικού και καρβαμικού, τα οποία αντικαταστάθηκαν τη δεκαετία του 1980 με πυρεθροειδή. Αυτά τα προγράμματα μείωσαν δραστικά τη μετάδοση στη Βραζιλία και τη Χιλή, και εξάλειψαν σημαντικούς φορείς από ορισμένες περιοχές: Triatoma infestans από τη Βραζιλία, τη Χιλή, την Ουρουγουάη και τμήματα του Περού και της Παραγουάης, καθώς και το Rhodnius prolixus από την Κεντρική Αμερική. Ο έλεγχος του φορέα σε ορισμένες περιοχές παρεμποδίστηκε από την ανάπτυξη αντοχής σε εντομοκτόνα από τα έντομα. Σε απάντηση, τα προγράμματα ελέγχου φορέων έχουν εφαρμόσει εναλλακτικά εντομοκτόνα (π.χ. fenitrothion και bendiocarb στην Αργεντινή και τη Βολιβία), τη θεραπεία εξημερωμένων ζώων (τα οποία τροφοδοτούνται, επίσης, από τα έντομα) με φυτοφάρμακα, χρώματα εμποτισμένα με φυτοφάρμακα και άλλες πειραματικές προσεγγίσεις. Σε περιοχές με αυτά τα έντομα, η μετάδοση του T. cruzi μπορεί να αποφευχθεί με τον ύπνο κάτω από τα σεντόνια και με σκεπαστά κρεβάτια. Η μετάγγιση αίματος ήταν στο παρελθόν ο δεύτερος συνηθέστερος τρόπος μετάδοσης για τη νόσο Chagas. Το T. cruzi μπορεί να επιβιώσει σε ψυγμένο αποθηκευμένο αίμα και μπορεί να επιβιώσει από την κατάψυξη και την απόψυξη, επιτρέποντάς του να παραμείνει σε ολικό αίμα, συσκευασμένα ερυθρά αιμοσφαίρια, κοκκιοκύτταρα και αιμοπετάλια. Η ανάπτυξη και η εφαρμογή εξετάσεων διαλογής των προϊόντων αίματος μείωσε δραματικά τον κίνδυνο μόλυνσης κατά τη μετάγγιση αίματος. Σχεδόν όλες οι αιμοδοσίες στις χώρες της Λατινικής Αμερικής υποβάλλονται σε έλεγχο Chagas. Η ευρεία εξέταση είναι επίσης συχνή σε μη ενδημικά έθνη με σημαντικούς πληθυσμούς μεταναστών από ενδημικές περιοχές, συμπεριλαμβανομένου του Ηνωμένου Βασιλείου (εφαρμόστηκε το 1999), της Ισπανίας (2005), των Ηνωμένων Πολιτειών (2007), της Γαλλίας και της Σουηδίας (2009), της Ελβετίας (2012) και Βέλγιο (2013). Το αίμα εξετάζεται χρησιμοποιώντας ορολογικές δοκιμές, συνήθως ELISA, για την ανίχνευση αντισωμάτων έναντι πρωτεϊνών T. cruzi. Άλλοι τρόποι μετάδοσης έχουν επίσης στοχευτεί από τα προγράμματα πρόληψης της νόσου Chagas. Η θεραπεία μητέρων που έχουν προσβληθεί από T. cruzi κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης μειώνει τον κίνδυνο συγγενής μετάδοσης της λοίμωξης. Για το σκοπό αυτό, πολλές χώρες της Λατινικής Αμερικής έχουν εφαρμόσει ως ρουτίνα τον έλεγχο εγκύων γυναικών και βρεφών για μόλυνση από T. cruzi και ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας συνιστά τον έλεγχο όλων των παιδιών που έχουν γεννηθεί από μολυσμένες μητέρες για να αποτραπεί η ανάπτυξη συγγενών λοιμώξεων σε χρόνια ασθένεια. Ομοίως με τις μεταγγίσεις αίματος, πολλές χώρες με ενδημική νόσο Chagas ελέγχουν τα όργανα για μεταμόσχευση με ορολογικές εξετάσεις. Δεν υπάρχει εμβόλιο κατά της νόσου Chagas. 

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΝΟΣΟΥ CHAGAS

    Η νόσος του Chagas αντιμετωπίζεται χρησιμοποιώντας αντιπαρασιτικά φάρμακα για την εξάλειψη του T. cruzi από το σώμα και  συμπτωματική θεραπεία για την αντιμετώπιση των επιπτώσεων της λοίμωξης. Από το 2018, το benznidazole και το nifurtimox ήταν τα αντιπαρασιτικά φάρμακα επιλογής για τη θεραπεία της νόσου Chagas, αν και το benznidazole είναι το μόνο φάρμακο που διατίθεται στις περισσότερες χώρες της Λατινικής Αμερικής. Και για τα δύο φάρμακα, η θεραπεία αποτελείται, συνήθως, από δύο έως τρεις δόσεις από του στόματος την ημέρα για 60 έως 90 ημέρες. Η αντιπαρασιτική θεραπεία είναι πιο αποτελεσματική νωρίς κατά τη διάρκεια της λοίμωξης: εξαλείφει το T. cruzi από το 50-80% των ατόμων στην οξεία φάση, αλλά μόνο το 20-60% αυτών που βρίσκονται στη χρόνια φάση. Η θεραπεία της χρόνιας νόσου είναι πιο αποτελεσματική στα παιδιά από ό, τι στους ενήλικες και το ποσοστό θεραπείας για συγγενή νόσο πλησιάζει το 100% εάν αντιμετωπιστεί τον πρώτο χρόνο της ζωής. Η αντιπαρασιτική θεραπεία μπορεί επίσης να επιβραδύνει την εξέλιξη της νόσου και να μειώσει την πιθανότητα συγγενούς μετάδοσης. Η εξάλειψη του T. cruzi δε θεραπεύει την καρδιακή και γαστρεντερική βλάβη που προκαλείται από χρόνια νόσο του Chagas, επομένως αυτές οι καταστάσεις πρέπει να αντιμετωπίζονται ξεχωριστά. Η αντιπαρασιτική θεραπεία δεν συνιστάται σε άτομα που έχουν ήδη αναπτύξει διασταλτική καρδιομυοπάθεια.

    Η βενζινιδαζόλη θεωρείται συνήθως η θεραπεία πρώτης γραμμής επειδή έχει πιο ήπιες δυσμενείς επιπτώσεις από το nifurtimox και η αποτελεσματικότητά της είναι καλύτερα κατανοητή. Τόσο η βενζινιδαζόλη όσο και το nifurtimox έχουν συχνές ανεπιθύμητες ενέργειες που μπορούν να οδηγήσουν σε διακοπή της θεραπείας. Οι πιο συχνές ανεπιθύμητες ενέργειες της βενζινιδαζόλης είναι: δερματικό εξάνθημα, πεπτικά προβλήματα, μειωμένη όρεξη, αδυναμία, πονοκέφαλος και προβλήματα ύπνου. Αυτές οι ανεπιθύμητες ενέργειες μερικές φορές μπορούν να αντιμετωπιστούν με αντιισταμινικά ή κορτικοστεροειδή και γενικά αντιστρέφονται όταν διακόπτεται η θεραπεία. Ωστόσο, η βενζιδαζόλη διακόπτεται σε ποσοστό έως και 29% των περιπτώσεων. Το Nifurtimox έχει συχνότερες παρενέργειες, επηρεάζοντας έως και 97,5% των ατόμων που παίρνουν το φάρμακο. Οι πιο συχνές ανεπιθύμητες ενέργειες είναι: απώλεια όρεξης, απώλεια βάρους, ναυτία και έμετος και διάφορες νευρολογικές διαταραχές, όπως αλλαγές στη διάθεση, αϋπνία, παραισθησία και περιφερική νευροπάθεια. Η θεραπεία διακόπτεται σε έως και 75% των περιπτώσεων. Και τα δύο φάρμακα αντενδείκνυται για χρήση σε έγκυες γυναίκες και άτομα με ηπατική ή νεφρική ανεπάρκεια. Από το 2019, έχει αναφερθεί αντίσταση σε αυτά τα φάρμακα.

    ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ ΝΟΣΟΥ CHAGAS

    Στο χρόνιο στάδιο, η θεραπεία περιλαμβάνει τη διαχείριση των κλινικών εκδηλώσεων της νόσου. Η θεραπεία της καρδιομυοπάθειας του Chagas είναι παρόμοια με εκείνη άλλων μορφών καρδιακής νόσου. Μπορεί να συνταγογραφούνται βήτα αναστολείς και αναστολείς ΜΕΑ, αλλά ορισμένα άτομα με νόσο Chagas μπορεί να μην είναι σε θέση να λάβουν την τυπική δόση αυτών των φαρμάκων επειδή έχουν χαμηλή αρτηριακή πίεση ή χαμηλό καρδιακό ρυθμό. Για τη διαχείριση των ακανόνιστων καρδιακών παλμών, στα άτομα μπορεί να συνταγογραφούνται αντιαρρυθμικά φάρμακα όπως η αμιωδαρόνη ή να βάλουν βηματοδότη. Αντιπηκτικά μπορούν να χρησιμοποιηθούν για την πρόληψη του θρομβοεμβολισμού και του εγκεφαλικού επεισοδίου. Η χρόνια καρδιακή νόσος που προκαλείται από το Chagas είναι ένας συχνός λόγος για χειρουργική επέμβαση και μεταμόσχευση καρδιάς. Επειδή οι αποδέκτες μεταμοσχεύσεων λαμβάνουν ανοσοκατασταλτικά φάρμακα για να αποτρέψουν την απόρριψη οργάνων, παρακολουθούνται χρησιμοποιώντας PCR για να ανιχνεύσουν την επανενεργοποίηση της νόσου. Τα άτομα με νόσο του Chagas που υποβάλλονται σε μεταμόσχευση καρδιάς έχουν υψηλότερα ποσοστά επιβίωσης. Η ήπια γαστρεντερική νόσος μπορεί να αντιμετωπιστεί συμπτωματικά, όπως με τη χρήση καθαρτικών για τη δυσκοιλιότητα ή τη λήψη προκινητικού φαρμάκου, όπως η μετοκλοπραμίδη πριν από τα γεύματα για την ανακούφιση των συμπτωμάτων του οισοφάγου. Η χειρουργική επέμβαση για τη διάσπαση των μυών του κατώτερου οισοφαγικού σφιγκτήρα (καρδιομυοτομία) ενδείκνυται σε πιο σοβαρές περιπτώσεις οισοφαγικής νόσου, και μπορεί να απαιτηθεί χειρουργική αφαίρεση του προσβεβλημένου μέρους του οργάνου σε προχωρημένο μεγάκολο.

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τις λοιμώξεις

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα προϊόντα για τις λοιμώξεις 

    Everything You Want To Know About Chagas Disease Kissing Bug Disease 1280x720

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Αρρυθμιογόνος μυοκαρδιοπάθεια της δεξιάς κοιλίας

    Μυοκαρδιοπάθεια

    Τρυπανοσωμίαση της Αφρικής

    Ο ιός του Έμπολα

    Μυοκαρδίτιδα

    Ασθένεια του ύπνου

    www.emedi.gr

     

  • Δρεπανοκυτταρική αναιμία Δρεπανοκυτταρική αναιμία

    Χρήσιμες πληροφορίες για τη δρεπανοκυτταρική αναιμία

    Η δρεπανοκυτταρική αναιμία είναι μια χρόνια αιμοσφαιρινοπάθεια γενετικά μεταβιβαζόμενη, χαρακτηριζόμενη από μετρίως σοβαρή χρόνια αιμολυτική αναιμία, περιοδικά οξέα επεισόδια επώδυνων "κρίσεων" και αυξημένη ευπάθεια σε παρεμπίπτουσες νόσους, κυρίως, στρεπτοκοκκική πνευμονία. Η ετερόζυγη κατάσταση (Hb A/S) ονομάζεται στίγμα δρεπανοκυτταρικής αναιμίας και είναι, συνήθως, ασυμπτωματική, χωρίς αναιμία.

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Αιμοποιητικό/Λεμφικό/Ανοσολογικό/Μυοσκελετικό

    Επικρατέστερη ηλικία: Όλες οι ηλικίες

    Επικρατέστερο φύλο: Άνδρες = Γυναίκες

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΔΡΕΠΑΝΟΚΥΤΤΑΡΙΚΗΣ ΑΝΑΙΜΙΑΣ

    • Συνήθως, ασυμπτωματική στους πρώτους μήνες της ζωής 
    • Μετά τους 6 πρώτους μήνες ζωής, τα πρώιμα συμπτώματα είναι ωχρότητα και συμμετρικό επώδυνο οίδημα των χεριών και των ποδιών (σύνδρομο χεριών - ποδιών)
    • Χρόνια αιμολυτική αναιμία
    • Επώδυνες "κρίσεις" στα οστά, αρθρώσεις, κοιλία, πλάτη και σπλάχνα
    • Υπίκτερος
    • Αυξημένη ευπάθεια σε λοιμώξεις κυρίως πνευμονοκοκκική σήψη και οστεομυελίτιδα από σαλμονέλλα
    • Λειτουργική ασπληνία
    • Καθυστερημένη σωματική/σεξουαλική ωρίμανση κυρίως στα αγόρια
    • Πολυσυστηματικές επιπλοκές, κυρίως, στην όψιμη παιδική ηλικία και στην εφηβεία

    ΑΙΤΙΑ ΔΡΕΠΑΝΟΚΥΤΤΑΡΙΚΗΣ ΑΝΑΙΜΙΑΣ

    • Σε μοριακό επίπεδο: Η Hb S παράγεται από την αντικατάσταση της βαλίνης από το γλουταμινικό οξύ στο 6ο αμινοξύ της β-αλυσίδας του μορίου της αιμοσφαιρίνης. Όταν αποξυγονώνεται, η Hb S πολυμερίζεται και σχηματίζει μακριές ράβδους (ραβδία) (ρίζες μπαμπού), οι οποίες μεταβάλλουν το σχήμα του ερυθρού αιμοσφαιρίου από αμφίκοιλο σε δρεπανιού
    • Σε κυτταρικό επίπεδο: Τα δρεπανοκύτταρα είναι άκαμπτα περίεργου σχήματος και η κυτταρική ακαμψία προκαλεί αυξημένη γλοιότητα αίματος, στάση και μηχανική έμφραξη των μικρών αρτηριολίων και τριχοειδών, που οδηγεί σε περιφερική ισχαιμία. Τα δρεπανοκύτταρα είναι επίσης περισσότερο εύθραυστα από το κανονικό και οδηγούν σε αιμόλυση του αίματος και καταστροφή του δικτυοενδοθηλιακού συστήματος
    • Σε κλινικό επίπεδο: Χρόνια αναιμία, μια ποικιλία "κρίσεων" λοιμώξεις
    1. Εμφρακτικές κρίσεις (επώδυνες κρίσεις): περισσότερο συνήθεις, ο πόνος προέρχεται από τη νέκρωση των ιστών δευτεροπαθώς σε αγγειακό έμφρακτο και υποξία των ιστών. Προοδευτική ανεπάρκεια οργάνων και οξεία καταστροφή ιστών προκύπτει από επαναλαμβανόμενα επεισόδια αγγειακών εμφράκτων 
    2. Απλαστική κρίση: Προσωρινή καταστολή της παραγωγής ερυθρών αιμοσφαιρίων από το μυελό των οστών από σοβαρή λοίμωξη 
    3. Αιμολυτική κρίση: Αυξημένη αιμόλυση, αυξημένη ευθραστότητα ερυθρών αιμοσφαιρίων ή/και μειωμένος χρόνος ζωής αιμοσφαιρίνης 
    4. Κρίσεις εγκλωβισμού: Σπληνική κατακράτηση αίματος (μόνο σε νήπια/μικρά παιδιά)
    5. Ευπάθεια στις λοιμώξεις: Διαταραχή/απουσία σπληνικής λειτουργίας, ελάττωμα στην εναλλακτική οδό ενεργοποίησης του συμπληρώματος

    Sickle Cell Anemia

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΔΡΕΠΑΝΟΚΥΤΤΑΡΙΚΗΣ ΑΝΑΙΜΙΑΣ

    Εμφρακτική κρίση:

    • Υποξία
    • Αφυδάτωση
    • Λοίμωξη
    • Πυρετός
    • Οξείδωση
    • Κρύο
    • Αναισθησία 
    • Επίπονη φυσική άσκηση

    Απλαστική κρίση:

    • Σοβαρές λοιμώξεις
    • Ανεπάρκεια φυλλικού οξέος

    Αιμολυτική κρίση:

    • Οξεία βακτηριακή λοίμωξη
    • Έκθεση σε οξειδωτικά φάρμακα

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΔΡΕΠΑΝΟΚΥΤΤΑΡΙΚΗΣ ΑΝΑΙΜΙΑΣ

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΔΡΕΠΑΝΟΚΥΤΤΑΡΙΚΗΣ ΑΝΑΙΜΙΑΣ

    • Αναιμία: Άλλες αιμοσφαιρινοπάθειες, π.χ. αιμοσφαιρινοπάθεια Hb SC, αιμοσφαιρινοπάθεια Hb C, δρεπανοκυτταρική β-θαλασσαιμία (μικροδρεπανοκυτταρική)
    • Επώδυνες κρίσεις: Άλλες αιτίες οξέος πόνου στα οστά στις αρθρώσεις και στην κοιλία. Αναζητήστε λοιμώξεις και άλλες αιτίες καθίζησης

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ ΔΡΕΠΑΝΟΚΥΤΤΑΡΙΚΗΣ ΑΝΑΙΜΙΑΣ

    • Ηλεκτροφόρηση αιμοσφαιρίνης: κυριαρχεί Hb S, ποικίλο ποσό Hb F, όχι Hb Α (σε στίγμα δρεπανοκυτταρικής αναιμίας υπάρχουν και Hb Α και Hb S)
    • Δοκιμασίες ανίχνευσης: δοκιμασία αναγωγής μεταθειώδους νατρίου (δοκιμασία δρεπάνωσης), δοκιμασία "Sickledex"
    • Αναιμία: αιμοσφαιρίνη περίπου 8 gr/dl ερυθροκυτταρικοί δείκτες συνήθως φυσιολογικοί αλλά MCV > 75
    • Δικτυοερυθροκυττάρωση 10-20%
    • Λευκοκυττάρωση: ουδετερόφιλα φυσιολογικά σε απουσία λοίμωξης 
    • Θρομβοκυττάρωση 
    • Περιφερικό επίχρισμα (πλακάκι): λίγα δρεπανοερυθροκύτταρα, πολυχρωματοφιλία, εμπύρηνα ερυθρά αιμοσφαίρια
    • Χολερυθρίνη ορού: ελαφρά αυξημένη (2-4 mg/dl) υψηλό ουροχολινογόνο ούρων/κοπράνων 
    • ΤΚΕ: χαμηλή 
    • LDH ορού: υψηλή 
    • Δεν υπάρχει απτοσφαιρίνη

    Doctors Explain the Causes and Signs of Sickle Cell Anemia 1600x900

    Διαταραχές που μπορεί να μεταβάλλουν τα ευρήματα:

    • Λοίμωξη
    • Άλλες αναιμίες (π.χ. έλλειψη σιδήρου)

    ΠΑΘΟΛΟΓΟΑΝΑΤΟΜΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ ΔΡΕΠΑΝΟΚΥΤΤΑΡΙΚΗΣ ΑΝΑΙΜΙΑΣ

    • Ποικίλουν εξαρτώμενα από τον τύπο
    • Υποξία/έμφρακτο σε ποικίλα όργανα

    ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΗ ΔΡΕΠΑΝΟΚΥΤΤΑΡΙΚΗΣ ΑΝΑΙΜΙΑΣ

    • Σπινθηρογράφημα οστών (για αποκλεισμό οστεομυελίτιδα)
    • ΑΤ/ΜΤ (για αποκλεισμό αγγειακού επεισοδίου)

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΔΡΕΠΑΝΟΚΥΤΤΑΡΙΚΗΣ ΑΝΑΙΜΙΑΣ 

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ ΔΡΕΠΑΝΟΚΥΤΤΑΡΙΚΗΣ ΑΝΑΙΜΙΑΣ

    • Σε εξωνοσοκομειακό ασθενή, πρέπει να περιλαμβάνει εκτίμηση της ανάπτυξης τακτικές ανοσοποιήσεις και εμβόλιο για πνευμονιόκοκκο, έλεγχο όρασης, ακοής και τακτική οδοντιατρική φροντίδα
    • Απαιτείται εισαγωγή στο νοσοκομείο για τις περισσότερες κρίσεις και επιπλοκές

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ ΔΡΕΠΑΝΟΚΥΤΤΑΡΙΚΗΣ ΑΝΑΙΜΙΑΣ

    • Λοιμώξεις/πυρετός - άμεση θεραπεία με αντιβιοτικά
    • Ελαχιστοποίηση των παραγόντων που ευνοούν τη δρεπάνωση 
    • Επώδυνες κρίσεις - ενυδάτωση (2 Χ υγρά συντήρησης), αναλγητικά (ναρκωτικά και μη ναρκωτικά)
    • Απαιτείται μετάγγιση στις απλαστικές κρίσεις, στις σοβαρές επιπλοκές (π.χ. αγγειακά επεισόδια καρδιάς - εγκεφάλου πριν το χειρουργείο και σε υποτροπιάζουσες επώδυνες κρίσεις που εξασθενίζουν τον άρρωστο)

    ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ ΔΡΕΠΑΝΟΚΥΤΤΑΡΙΚΗΣ ΑΝΑΙΜΙΑΣ

    • Κλινήρης στις κρίσεις, αλλιώς επίπεδο δραστηριότητας όσο είναι ανεκτό 
    • Η δραστηριότητα μπορεί να είναι κάπως περιορισμένη εξαιτίας της χρόνιας αναιμίας και της φτωχής μυϊκής ανάπτυξης

    ΔΙΑΙΤΑ

    Καλά ισορροπημένη δίαιτα με συμπλήρωμα φυλλικού οξέος

    ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ ΜΕ ΔΡΕΠΑΝΟΚΥΤΤΑΡΙΚΗ ΑΝΑΙΜΙΑ

    • Οδηγίες για άμεση αντιμετώπιση του πυρετού, των λοιμώξεων, του πόνου και ειδικών επιπλοκών πρέπει να ανακεφαλαιώνονται σε κάθε επίσκεψη 
    • Ζωτική σημασία της διατήρησης καλής ενυδάτωσης 
    • Διδάξτε πρώιμη αναγνώριση των πιθανών επιπλοκών, κυρίως εκπαίδευση σχετικά με τον πριαπισμό
    • Γενετική συμβουλή

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΔΡΕΠΑΝΟΚΥΤΤΑΡΙΚΗΣ ΑΝΑΙΜΙΑΣ

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ ΔΡΕΠΑΝΟΚΥΤΤΑΡΙΚΗΣ ΑΝΑΙΜΙΑΣ

    • Επώδυνες κρίσεις (ελαφρές - εξωνοσοκομειακός ασθενής) - ναρκωτικά παρεντερικά (μορφίνη, Demerol) σε καθορισμένο πρόγραμμα, σταδιακά χαμηλότερη δόση και αντικατάσταση με φάρμακα από το στόμα το συντομότερο δυνατό (ακαιταμινοφαίνη/κωδεΐνη, ιβουπροφένη). Διορθώστε την αφυδάτωση και οξείδωση 
    • Λοιμώξεις - πριν τα αποτελέσματα των καλλιεργειών, δώστε αντιβιοτικά που καλύπτουν τον πνευμονιόκοκκο και τον αιμόφιλο ινφλουέντσας
    • Πενικιλλίνη προφυλακτικά - είναι αμφιλεγόμενη, αλλά συχνά συνιστάται

    Προφυλάξεις: Αποφύγετε τις υψηλές δόσεις οιστρογονικών αντισυλληπτικών από το στόμα

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ ΜΕ ΔΡΕΠΑΝΟΚΥΤΤΑΡΙΚΗ ΑΝΑΙΜΙΑ

    • Η συχνότητα καθορίζεται από τον αριθμό/σοβαρότητα των κρίσεων και των επιπλοκών 
    • Πρώιμη αναγνώριση, πρώιμη θεραπεία των λοιμώξεων. Γονείς/ασθενείς πρέπει να έχουν, οδηγία, ότι θερμοκρασία 101 βαθμών F ή περισσότερο απαιτεί άμεση ιατρική προσοχή 
    • Όλοι οι εμπύρετοι ασθενείς απαιτούν καλλιέργειες (αίματος/ούρων), ακτινογραφία θώρακος, γενική αίματος/Δικτυοερυθροκύτταρα
    • Σε ασθενείς που υφίστανται χρόνιες μεταγγίσεις εξετάστε για ηπατίτιδα και αιμοσιδήρωση

    ΠΡΟΛΗΨΗ/ΑΠΟΦΥΓΗ

    Αποφύγετε καταστάσεις που επιταχύνουν τη δρεπάνωση (υποξία, αφυδάτωση, κρύο, λοίμωξη, πυρετό, οξείδωση, αναισθησία) 

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ ΔΡΕΠΑΝΟΚΥΤΤΑΡΙΚΗΣ ΑΝΑΙΜΙΑΣ

    • Οστικό έμφρακτο 
    • Άσηπτη νέκρωση μηριαίας κεφαλής 
    • Αγγειακό εγκεφαλικό επεισόδιο με νευρολογικό υπόλειμμα
    • Καρδιακή διόγκωση 
    • Χολολιθίαση/μη φυσιολογική λειτουργία ήπατος 
    • Άτονα έλκη ποδιών 
    • Πριαπισμός 
    • Αιματουρία/Υποσθενουρία
    • Αμφιβληστροειδοπάθεια 
    • Οξύ θωρακικό σύνδρομο (λοίμωξη ή εμβολή) που οδηγεί σε χρόνια πνευμονοπάθεια 
    • Λοιμώξεις (πνευμονία, οστεομυελίτιδα, μηνιγγίτιδα, πυελονεφρίτιδα με αυξημένη πιθανότητα σηψαιμίας σε καθεμία από τις παραπάνω)
    • Αιμοσιδήρωση δευτεροπαθής (2%) σε πολλαπλές μεταγγίσεις 

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ ΔΡΕΠΑΝΟΚΥΤΤΑΡΙΚΗΣ ΑΝΑΙΜΙΑΣ

    Η αναιμία είναι εφ' όρου ζωής. Στη 2η δεκαετία οι κρίσεις ελαττώνονται, αλλά οι επιπλοκές είναι συχνότερες. Μερικοί ασθενείς πεθαίνουν από αγγειακά εγκεφαλικά επεισόδια ή σήψη. Οι περισσότεροι ασθενείς ζουν έως την πρώιμη μέση ηλικία, λίγοι ζουν περισσότερο από 50 έτη. Συνήθη αίτια θανάτου είναι οι λοιμώξεις, η θρόμβωση, η πνευμονική εμβολή ή η νεφρική ανεπάρκεια

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    • Ψυχοκοινωνικές επιπτώσεις χρόνιας νόσου, κυρίως χαμηλή αυτοεκτίμηση, κατάθλιψη και εξάρτηση. Μπορεί να χρειαστεί συμβουλή, καθοδήγηση και/ή επαγγελματική εκπαίδευση 

    ΗΛΙΚΙΑΚΑ ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Παιδιατρικό:

    • Κρίσεις εγκλωβισμού και σύνδρομο χεριού - ποδιού βρίσκονται μόνο σε νήπια/μικρά παιδιά
    • Λειτουργική ασπληνία στην όψιμη παιδική ηλικία

    Εφηβεία/νεαροί ενήλικες:

    • Η συχνότητα επιπλοκών και δευτεροπαθών καταστροφών οργάνων/ιστών αυξάνουν με την ηλικία
    • Ψυχολογικές επιπλοκές συμπεριλαμβανομένων προβλημάτων εικόνας σώματος και σεξουαλικής ταυτότητας, διακεκομμένης σχολικής/επαγγελματικής εκπαίδευσης, περιορισμός δραστηριοτήτων, στίγμα χρόνιας νόσου, χαμηλή αυτοεκτίμηση, φόβος για το μέλλον  

    Κύηση:

    • Συνήθως επιλεγμένη και υψηλού κινδύνου, κυρίως στο 3ο τρίμηνο και τον τοκετό 
    • Οι επιπλοκές συμπεριλαμβάνουν αυξημένο αριθμό/σοβαρότητα κρίσεων, τοξιναιμία, λοίμωξη, πνευμονικό έμφρακτο, φλεβίτιδα
    • Εμβρυϊκή θνησιμότητα 35-40%, αποβολές/θνησιγενή, προωρότητα
    • Προφυλακτική μερική αφαιμαξομετάγγιση στο 3ο τρίμηνο ελαττώνει τη μητρική νοσηρότητα και την εμβρυϊκή θνησιμότητα

    Risk Factors for Sickle Cell Anemia 12

    Διαβάστε, επίσης,

    Χρήσιμες πληροφορίες για την ελονοσία

    Η νόσος της αιμοσφαιρίνης C

    Θαλασσαιμία

    Μάθετε να αξιολογείτε τη γενική αίματος

    Μήπως έχετε αναιμία;

    Μάθετε να αξιολογείτε τη γενική αίματος

    Χρήσιμες πληροφορίες για τα γενετικά τεστ

    Δεφερασιρόξη για τη μεσογειακή αναιμία

    Τι είναι η αποσιδήρωση

    Αιμολυτική αναιμία

    Γιατί κάποιος παθαίνει χολολιθίαση

    Πώς θα καταλάβετε ότι έχετε αναιμία;

    Σωμάτια Howell-Jolly

    Τι είναι η μικροδρεπανοκυτταρική αναιμία

    Δρεπανοκυτταρικά Σύνδρομα

    Λοιμώξεις από πνευμονιόκοκκο

    Αιτιολογημένη ιατρική γνωμάτευση χορήγησης εμβολίου κατά του πνευμονιόκοκκου

    Ελονοσία

    Αιμοχρωμάτωση

    Ίκτερος

    www.emedi.gr

     

  • Σαλάτα με καστανό ρύζι Σαλάτα με καστανό ρύζι

    Υγιεινή σαλάτα με καστανό ρύζι

    ΚΑΣΤΑΝΟ ΡΥΖΙ: Το καστανό ρύζι συμβάλλει στην πρόληψη του καρκίνου του εντέρου και του κόλου, μέσω των φυτικών ινών και του σεληνίου που περιέχει. Επίσης, βοηθά στην πρόληψη των καρδιαγγειακών νοσημάτων και στη διατήρηση ενός φυσιολογικού σωματικού βάρους. Το έλαιο που προέρχεται από το σπέρμα του ρυζιού μειώνει κατά 7% την LDL χοληστερόλη. Οι φυτικές ίνες του καστανού ρυζιού προφυλάσσουν, επίσης, από τη χολολιθίαση. Παράλληλα, η κατανάλωση καστανού ρυζιού φαίνεται να σχετίζεται με μεγαλύτερη μείωση βάρους ειδικά από την περιοχή της μέσης και των γοφών, χαμηλότερη αρτηριακή πίεση και χαμηλότερους δείκτες φλεγμονής. Το ρύζι δεν προκαλεί αλλεργίες. Είναι τροφή εύπεπτη και μπορεί να καταναλωθεί από όλους. Δεν περιέχει χοληστερόλη, αλάτι και λίπος.

    ΑΝΗΘΟΣ: Αυτό το βότανο έχει βασικές φαρμακευτικές ιδιότητες, κυρίως, από τα φλαβονοειδή, τα μέταλλα και τα αμινοξέα που περιέχει. Τα φλαβονοειδή περιλαμβάνουν τη βενσενίνη, τη βικενίνη και την καμπεφερόλη. Ενώ, η βικενίνη προστατεύει τα κύτταρα από βλάβες που προκαλούνται από την ακτινοβολία, η καμπεφερόλη έχει αντικαρκινικές ιδιότητες. Όσον αφορά τις βιταμίνες και τα μέταλλα, ο άνηθος είναι άφθονος σε βιταμίνες Α και C και μέταλλα, όπως, ο σίδηρος, το φυλλικό οξύ και το μαγγάνιο. Είναι αποτελεσματικό στην ανακούφιση της ναυτίας και του κοιλιακού πόνου. Χρησιμοποιείται για τη θεραπεία της δύσοσμης αναπνοής και προβλημάτων του πεπτικού συστήματος. Επιπλέον, οι γυναίκες που θηλάζουν μπορούν να χρησιμοποιήσουν άνηθο για την αύξηση του γάλακτος. Βοηθά, επίσης, στην εξάλειψη των πόνων από αέρια στα μωρά, στα παιδιά και τους ενήλικες.

    ΚΟΚΚΙΝΑ ΣΕΣΚΟΥΛΑ: Πλούσια σε βιταμίνες Κ, C και β-καροτίνη, τα σέσκουλα διαθέτουν τις περισσότερες φυτικές ίνες από οποιοδήποτε άλλο πράσινο φυλλώδες λαχανικό. Οι γυναίκες που καταναλώνουν μεγαλύτερη ποσότητα φυτικών ινών, έχουν μικρότερες πιθανότητες να εμφανίσουν καρδιακές διαταραχές συγκριτικά με εκείνες που δεν καταναλώνουν. Το ένα φλιτζάνι μαγειρεμένα σέσκουλα περιέχουν περισσότερα 3,7 γρ. φυτικές ίνες, συμβάλλοντας έτσι στην πρόληψη της δυσκοιλιότητας. Tα σέσκουλα είναι ισχυρά αντιοξειδωτικά. Είναι πλούσια σε βιταμίνη Α, σε β-καροτένιο, λουτεϊνη και ζεαξανθίνη και φυλλικό οξύ που είναι απαραίτητες για τα μάτια. Τα σέσκουλα έχουν μοναδικά οφέλη στη ρύθμιση του σακχάρου στο αίμα. Οι μελέτες δείχνουν ότι το συριγγικό οξύ, ένα φλαβονοειδές που περιέχεται στα σέσκουλα, έχει την ικανότητα να αναστέλλει τη δράση ενός ενζύμου που ονομάζεται α-γλυκοσιδάση. Η άλφα-γλυκοσιδάση είναι ένα ένζυμο (γλυκοσιδάση) που χρησιμοποιείται για την διάσπαση των υδατανθράκων σε απλά σάκχαρα. Όταν το ένζυμο αυτό αναστέλλεται, μειώνεται η διάσπαση των υδατανθράκων, με αποτέλεσμα το σάκχαρο στο αίμα να παραμένει πιο σταθερό. Αυτή η διαδικασία σταθερότητας του σακχάρου στο αίμα φαίνεται να λειτουργεί ιδιαίτερα μετά από ένα γεύμα.

    ΑΓΓΟΥΡΙΑ: Το αγγούρι είναι γευστικό, δροσερό, κατάλληλο για σαλάτες και κύριο γεύμα, αλλά και για υγιεινό σνακ. Είναι θρεπτικό ενώ το μεγαλύτερο μέρος του αποτελείται από νερό. Έχει πολλά οφέλη στην υγεία μας καθώς την προστατεύει και την βελτιώνει, ενώ την ίδια στιγμή έχει πολύ λίγες θερμίδες.

    ΚΡΕΜΜΥΔΙΑ: Βοηθούν στην επούλωση των πληγών και ενισχύουν το ανοσοποιητικό σύστηµα, καθώς, είναι πλούσιο σε βιταµίνη C. Έχουν αντικαρκινική δράση. Η κουερσετίνη και κατ’ επέκταση το κρεμμύδι, όπως και άλλα φρούτα και λαχανικά που την περιέχουν συμβάλλει στη μείωση της εμφάνισης καρκίνου του προστάτη, των ωοθηκών, του μαστού, του στομάχου, του παχέος εντέρου.

    ΑΒΟΚΑΝΤΟ: Το αβοκάντο σας προσφέρει σχεδόν 20 βιταμίνες και μέταλλα σε κάθε μερίδα, συμπεριλαμβανομένου του καλίου (που βοηθάει στην ρύθμιση της αρτηριακής πίεσης), της λουτεΐνης (που είναι καλό για τα μάτια) και του φυλλικού οξέος (που είναι ζωτικής σημασίας για την επιδιόρθωση των κυττάρων και κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης). Ταυτόχρονα, είναι μια καλή πηγή βιταμινών Β, τα οποία σας βοηθούν να καταπολεμήσετε τις ασθένειες και τις λοιμώξεις.

    ΑΥΓΑ: Χωρίς αμφιβολία, υπάρχουν πολλά οφέλη από την κατανάλωση αυγών κάθε μέρα. Όχι μόνο τα αυγά παρέχουν πρωτεΐνες υψηλής ποιότητας, αλλά περιέχουν, επίσης, 11 βιταμίνες και μέταλλα, ωμέγα-3 λιπαρά οξέα και αντιοξειδωτικά. Και αυτό σημαίνει ότι μπορούν να συμβάλουν πολύτιμα στις καθημερινές ανάγκες σε θρεπτικά συστατικά. Το μεγαλύτερο μέρος της πρωτεΐνης σε ένα αυγό βρίσκεται στο ασπράδι, ενώ ο κρόκος περιέχει υγιή λίπη, βιταμίνες, μέταλλα και αντιοξειδωτικά.

    KC Thai beef salad

    Σαλάτα με καστανό ρύζι

    ΥΛΙΚΑ ΓΙΑ 4 ΑΤΟΜΑ

    3 φλιτζάνια βιολογικό καστανό ρύζι (μαγειρεμένο)

    1/2 φλιτζάνι άνηθος βιολογικός ψιλοκομμένος 

    Ιωδιούχο ανεπεξέργαστο θαλασσινό αλάτι

    Φρεσκοτριμμένο πιπέρι

    1/2 φλιτζάνι βιολογικό ελαιόλαδο

    2 κ.σ. φρέσκος χυμός βιολογικού λεμονιού 

    1 βλαστός κόκκινου βιολογικού σέσκουλου, κομμένος σε μεγάλα κομμάτια (αν προτιμάτε, μπορείτε να τα ζεματίσετε ελαφρώς)

    2 βιολογικά αγγούρια κομμένα σε λεπτές φέτες 

    1/2 φλιτζάνι βιολογικό κόκκινο κρεμμύδι, ψιλοκομμένο

    1 βιολογικό αβοκάντο ξεφλουδισμένο, καθαρισμένο, κομμένο σε κυβάκια

    4 βραστά βιολογικά αυγά, μελάτα

    ΕΚΤΕΛΕΣΗ

    1. Σε ένα μπολ βάλτε το ρύζι με τον άνηθο και το αλατοπίπερο.
    2. Σε ένα μεγάλο αντικολλητικό τηγάνι ζαστάνετε 1/4 φλιτζανιού ελαιόλαδο σε μέτρια προς υψηλή θερμοκρασία, μέχρι να κάψει. Προσθέστε το ρύζι σε μια ομοιόμορφη στρώση και πιέστε με το πίσω μέρος μιας σπάτουλας ώστε να συμπιεστεί σαν τηγανίτα. Τηγανίστε χωρίς να ανακατέψετε, μέχρι να χρυσαφίσει στο κάτω μέρος, περίπου για 7 λεπτά. Χρησιμοποιώντας τη σπάτουλα, γυρίστε τη ρίζα (δεν πειράζει αν σπάσει). Τηγανίστε μέχρι να χρυσαφίσει πάλι η κάτω πλευρά, περίπου για 5 λεπτά ακόμη. Μεταφέρετε το ρύζι σε ένα πιάτο, διατηρώντας το σε μια ομοιόμορφη στρώση και αλατίστε. Άφηστε το να κρυώσει.
    3. Σε ένα μεγάλο μπολ αναμείξτε το χυμό λεμονιού με το υπόλοιπο 1/4 φλιτζανιού ελαιόλαδο και αλατοπίπερο. Προσθέστε τα κομμάτια του σέσκουλου, το αγγούρι και το κρεμμύδι στο ντρέσινγκ και ανακατέψτε. Σπάστε το ρύζι και ενσωματώστε το στη σαλάτα μαζί με το αβοκάντο. Χωρίστε σε 4 πιάτα και τοποθετήσετε επάνω στο καθένα από ένα αυγό. Κόψτε το στη μέση αφήνοντας τον κρόκο να χυθεί στη σαλάτα και προσθέστε αλατοπίπερο.

    ΚΑΛΗ ΣΑΣ ΟΡΕΞΗ!!!

    by Savvi Diet

    Τα καλύτερα υγιεινά τρόφιμα για την υγεία σας

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα καλύτερα τρόφιμα για την υγεία σας

     rizosalata

     

    Διαβάστε, επίσης,

    Βιγκανισμός

    Καστανό ρύζι με ρεβίθια

    Μεσημεριανό φαγητό χωρίς κρέας

    Προϊόντα ολικής αλέσεως

    Τροφές αντί για ζάχαρη για υγεία

    Δίαιτα χαμηλού γλυκαιμικού δείκτη

    H δίαιτα DASH για τη ρύθμιση της πίεσης

    www.emedi.gr

     

     

     

  • Σημαντικές πληροφορίες για την έκτοπη κύηση Σημαντικές πληροφορίες για την έκτοπη κύηση

    Σημαντικές πληροφορίες για την έκτοπη κύηση

    Έκτοπη κύηση είναι η κύηση εκτός μήτρας - κάθε κύηση που λαμβάνει χώρα έξω από τα όρια της μητρικής κοιλότητας

    • Σαλπιγγική κύηση - κύηση που λαμβάνει χώρα στα διάφορα τμήματα των ωαγωγών, δηλαδή ληκυθική (55%), ισθμική (25%), κροσσών (17%) κέρατος (2%)
    • Ωοθηκική κύηση - λαμβάνει χώρα εντός των ορίων μίας ωοθήκης 
    • Κοιλιακή κύηση - λαμβάνει χώρα στην κοιλιακή (περιτοναϊκή) κοιλότητα συχνότερα μέσα σε αμνιακό σάκο. Σπανιότατα μπορεί να εμφυτεύεται στα σπλάχνα, στα τοιχώματα της πυέλου, στο επίπλουν ή ακόμη και στις επιφάνειες του ήπατος και του σπληνός
    • Τραχηλική κύηση - το κύημα εμφυτεύεται στον τράχηλο κάτω από το επίπεδο του έσω τραχηλικού στομίου
    • Ενδοσυνδεσμική κύηση - μετά από ωοθηκική εμφύτευση και ακόλουθη ρήξη του ωαγωγού, το επιζών έμβρυο δευτεροπαθώς εμφυτεύεται μεταξύ των ορίων του προσθίου και οπισθίου φύλλου του πλατέος συνδέσμου

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Αναπαραγωγικό

    Επικρατέστερη ηλικία: Πάνω από 40% συμβαίνει σε γυναίκες ηλικιών από 20-29 ετών 

    Επικρατέστερο φύλο: Μόνο γυναίκες

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΕΚΤΟΠΗΣ ΚΥΗΣΗΣ

    Σαλπιγγική κύηση:

    • Πόνοι πυέλου 
    • Αμηνόρροια που ακολουθείται από άτακτη αιμορραγία από τον κόλπο 
    • Κοιλιακή ευαισθησία 
    • Ευαισθησία και μάζα στο εξάρτημα 
    • Τεινεσμός
    • Πόνοι στον ώμο 
    • Συγκοπή 
    • Έξοδος από πεπτωκότος εκμαγείου σάλπιγγος 

    Ωοθηκική κύηση:

    • Πόνοι και κράμπες
    • Πυελική μάζα
    • Κολπική αιμορραγία μετά περίοδο αμηνόρροιας
    • Κλινική καταπληξία μετά από ρήξη

    Κοιλιακή κύηση:

    • Ιστορικό που υποδηλώνει έκτρωση ή ρήξη ωαγωγών 
    • Εγκυμοσύνη που επιπλέκεται με ασυνήθη συμπτώματα από το γαστρεντερικό 
    • Εμβρυϊκές κινήσεις πολύ εμφανείς ή επώδυνες
    • Εύκολη ψηλάφηση των εμβρυϊκών μελών ή κινήσεων 
    • Εγκυμοσύνη που περιγράφεται από μία έμπειρη πολύτοκο ως διαφορετική
    • Ψευδής τοκετός σε τελειόμηνη εγκυμοσύνη
    • Υψηλή θέση εμβρύου σε ανώμαλη προβολή συνήθως εγκάρσια
    • Εκτόπιση ενός σκληρού, μακρού τραχήλου 
    • Ψηλάφηση των εμβρυϊκών μελών δια μέσω του κόλπου
    • Ασυνήθως έντονοι ήχοι αγγειακής ροής 

    Τραχηλική κύηση:

    • Μαλακός, δυσανάλογα ευμεγέθης τράχηλος, ίσος ή μεγαλύτερος από το σώμα της μήτρας
    • Εξώθηση σκοτεινού ιστού μέσω του έξω τραχηλικού στομίου 
    • Συνεχής κολπική αιμορραγία μετά περίοδο αμηνόρροιας

    Ενδοσυνδεσμική κύηση:

    • Ιστορικό συμβατό με έκτρωση ή ρήξη ωαγωγού 
    • Μονόπλευρη πυελική μάζα με πόνο

    720px Tubal Pregnancy with embryo

    ΑΙΤΙΑ ΕΚΤΟΠΗΣ ΚΥΗΣΗΣ

    Σαλπιγγική κύηση:

    • Προηγούμενη ωοθηκική κύηση
    • Φλεγμονώδης νόσος της πυέλου 
    • Ενδομητρίωση 
    • Προηγούμενοι χειρουργικοί χειρισμοί στις σάλπιγγες
    • Οζώδης ισθμική σαλπιγγίτιδα 
    • Συμφύσεις πυέλου 
    • Όγκοι πυέλου

    Ωοθηκική κύηση:

    • Εμφύτευση του γονιμοποιημένου ωαρίου στην ωοθηκική επιφάνεια 
    • Αποβολή από τη σάλπιγγα και εμφύτευση του γονιμοποιημένου ωαρίου στην ωοθήκη

    Κοιλιακή κύηση:

    • Αποβολή από τη σάλπιγγα με δευτεροπαθή εμφύτευση 
    • Μητροπεριτοναϊκό συρίγγιο που ανεπτύχθηκε μετά ρήξη ουλών παλαιότερης καισαρικής τομής ή εκτομής ινομυωμάτων 
    • Υπάρχει η θεωρία της εξωτερικής μετανάστευσης 
    • Θεωρία της εξ΄εμέσεως προς την κοιλιά του γονιμοποιημένου ωαρίου κατά την εμμηνορρυσία

    Τραχηλική κύηση:

    • Αφιλόξενο ενδομήτριο για την εμφύτευση, λόγω λοιμώξεως 
    • Ινομυώματα μήτρας
    • Ατροφικό ενδομήτριο
    • Διαφράγματα μήτρας
    • Παρουσία ενδομητρίου σπειράματος 
    • Ουλές ενδομητρίου 
    • Χρήση αντισυλληπτικών από του στόματος 

    Ενδοσυνδεσμική κύηση:

    • Ρήξη μιας σαλπιγγικής κύησης και δευτεροπαθής εμφύτευση μεταξύ προσθίου και οπισθίου πετάλου πλατέος συνδέσμου

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΕΚΤΟΠΗΣ ΚΥΗΣΗΣ

    • Προηγούμενη χειρουργική σαλπίγγων 
    • Προηγούμενη φλεγμονώδης νόσος της μικρής πυέλου 
    • Πυελικές συμφύσεις 
    • Προηγούμενη σαλπιγγική κύηση
    • Προηγούμενη χειρουργική μήτρας
    • Χρήση ενδομητρίων σπεραμάτων 
    • Ιστορικό ενδομητρίτιδας

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΕΚΤΟΠΗΣ ΚΥΗΣΗΣ

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΕΚΤΟΠΗΣ ΚΥΗΣΗΣ

    • Έκτρωση 
    • Σκωληκοειδίτδα
    • Σαλπιγγίτιδα
    • Ραγείσα κύστη ωχρού σωματίου
    • Ινομύωμα ή απόστημα κέρατος μήτρας
    • Ωοθηκικός όγκος 
    • Ενδομητρίωμα 
    • Τραχηλικός καρκίνος 
    • Τραχηλική φάση αποβολής από τη μήτρα
    • Πρόδρομος πλακούντας

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ ΕΚΤΟΠΗΣ ΚΥΗΣΗΣ

    • Δοκιμασία κυήσεως στα ούρα
    • Ανθρώπινη χοριακή γοναδοτροπίνη ορού σε αυξανόμενους τίτλους
    • Διαδοχικές γενικές αίματος για πιστοποίηση απώλειας αίματος 
    • Επίπεδα προγεστερόνης ορού 

    Ectopic pregnancy

    ΠΑΘΟΛΟΓΟΑΝΑΤΟΜΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ ΕΚΤΟΠΗΣ ΚΥΗΣΗΣ

    Σαλπιγγική κύηση:

    • Παρουσία χοριονικών λαχνών μέσα στη σάλπιγγα 

    Ωοθηκική κύηση (κριτήρια του Spiegelberg):

    • Η κύηση πρέπει να καταλαμβάνει τη θέση της ωοθήκης 
    • Η κύηση πρέπει να συνδέεται με τη μήτρα μέσω του μητροωθηκικού συνδέσμου
    • Ο αντίθετος ωαγωγός πρέπει να είναι φυσιολογικός 
    • Ο σάκος του κυήματος πρέπει να περιέχει ωοθηκικό ιστό 

    Κοιλιακή κύηση - πρωτοπαθής τύπος:

    • Και οι δύο ωοθήκες και σάλπιγγες πρέπει να είναι φυσιολογικά 
    • Δεν υπάρχει μητροπεριτοναϊκό συρίγγιο 
    • Πρόσφυση του κυήματος αποκλειστικά στην περιτοναϊκή επιφάνεια

    Κοιλιακή κύηση - δευτεροπαθής τύπος:

    • Εμβρυϊκός ή πλακουντιακός ιστός βρίσκεται μέσα στην κοιλιακή κοιλότητα, πίσω από τις ωοθήκες ή τις σάλπιγγες 

    Τραχηλική κύηση:

    • Χοριονικές λάχνες εμφυτεύονται μέσα στον τράχηλο, κάτω από το επίπεδο του έσω τραχηλικού στομίου 
    • Η μητρική κοιλότητα πάνω από το έσω τραχηλικό στόμιο είναι ελεύθερη από προϊόντα του κυήματος 

    Ενδοσυνδεσμική κύηση:

    • Τα προϊόντα του κυήματος βρίσκονται μέσα στο χώρο του πλατέος συνδέσμου

    ΕΙΔΙΚΕΣ ΔΟΚΙΜΑΣΙΕΣ ΕΚΤΟΠΗΣ ΚΥΗΣΗΣ

    • Αμνιοκέντηση
    • Ενδομητρική βιοψία και/ή διαστολή και απόξεση 

    ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΗ ΕΚΤΟΠΗΣ ΚΥΗΣΗΣ

    • Κολπική και κοιλιακή υπερηχοτομογραφία
    • Αξονική Τομογραφία κοιλίας
    • Μαγνητική τομογραφία κοιλίας

    ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΕΣ ΜΕΘΟΔΟΙ

    • Λαπαροσκόπηση
    • Λαπαροτομία

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΕΚΤΟΠΗΣ ΚΥΗΣΗΣ

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ ΕΚΤΟΠΗΣ ΚΥΗΣΗΣ

    • Εξωνοσοκομειακή για το μεγαλύτερο μέρος του ελέγχου και θεραπείας 
    • Εξωνοσοκομειακή και χειρουργική για μη ερρηγμένη σαλπιγγική κύηση
    • Εισαγωγή στο νοσοκομείο και χειρουργική για μη ερρηγμένη σαλπιγγική κύηση
    • Εισαγωγή στο νοσοκομείο και χειρουργική αντιμετώπιση για ασταθείς αιμοδυναμικά καταστάσεις μετά αναζωογόνηση

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ ΕΚΤΟΠΗΣ ΚΥΗΣΗΣ

    • Για ωοθηκική, κοιλιακή και ενδοσυνδεσμική κύησης  απαιτείται λαπαροτομία 
    • Για θεραπεία τραχηλικής κύησης μπορεί να απαιτηθούν, προσεκτική απόξεση τραχήλου και μητρικής κοιλότητας, απολινώσεις έσω λαγονίων αρτηριών άμφω ή ακόμη και υστερεκτομία
    • Για θεραπεία μη ερρηγμένης σαλπιγγικής κύησης μπορεί να απαιτηθεί σαλπιγγοστομία
    • Μη ερρηγμένη σαλπιγγική κύηση, διαμέτρου κυήματος κάτω από 4 cm μπορεί να αντιμετωπισθεί με λαπαροσκόπηση. Με μεθοτρεξάτη, τα καλύτερα αποτελέσματα λαμβάνονται όταν η κύηση είναι σαλπιγγική, το μέγεθος του κυήματος κάτω από 2 cm ή τα επίπεδα χοριακής γοναδοτροπίνης κάτω από 1.000 mlU/ml

    ΦΑΡΜΑΚΑ  ΕΚΤΟΠΗΣ ΚΥΗΣΗΣ

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ  ΕΚΤΟΠΗΣ ΚΥΗΣΗΣ

    • Μεθοτρεξάτη ως πρώτη θεραπεία για μη ερρηγμένη σαλπιγγική κύηση και για θεραπεία αποκατάσταση μετά σαλπιγγοστομία
    • Μεθοτρεξάτη σαν συμπληρωματική θεραπεία για υπολείμματα πλακούντος μετά την έξοδο του κυήματος σε κοιλιακή εγκυμοσύνη 
    • Δόση: μεθοτρεξάτη 1 mg/kg ΕΜ κάθε 2η ημέρα με λευκοβορίνη 0,1 mg/kg ΕΜ στις ενδιάμεσες ημέρες. Το μέγιστο 4 δόσεις μεθοτρεξάτης ή 25-30 mg μεθοτρεξάτης, εφ' άπαξ, χωρίς, λευκοβορίνη

    Αντενδείξεις: Εγκυμονούσες γυναίκες με ψωρίαση 

    Προφυλάξεις: Η μεθοτρεξάτη έχει τοξικές επιδράσεις στο αιμοποιητικό, νεφρικό, γαστρεντερικό ανπνευστικό και νευρικό σύστημα

    ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΑ ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΤΟΠΗΣ ΚΥΗΣΗΣ

    Δακτινομυκίνη 

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ ΜΕ ΕΚΤΟΠΗ ΚΥΗΣΗ

    • Διαδοχικές ποσοτικές μετρήσεις β-HCG ορού μέχρι το επίπεδο της να πέσει στο μηδέν 
    • Παρακολούθηση με υπερηχοτομογραφία πυέλου για επιμένουσες πυελικές μάζες
    • Μελέτες απεικονιστικές για έλεγχο υπολειμμάτων πλακούντα σε κοιλιακή εγκυμοσύνη, π.χ. υπερηχοτομογραφία, ΥΤ, ΜΥΤ

    ΠΡΟΛΗΨΗ/ΑΠΟΦΥΓΗ ΕΚΤΟΠΗΣ ΚΥΗΣΗΣ

    • Αποτελεσματική αντισύλληψη 
    • Υποτροπιάζουσες σαλπιγγικές κυήσεις εμφανίζονται σε ποσοστό 12%. Για ασθενή που μένει πάλι έγκυος χρησιμοποιήστε υπερηχοτομαγραφία να βεβαιώσετε την ενδομητρική εγκυμοσύνη

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ ΕΚΤΟΠΗΣ ΚΥΗΣΗΣ

    • Αιμορραγία και υποογκαιμική καταπληξία 
    • Λοίμωξη 
    • Απώλεια οργάνων αναπαραγωγής μετά επιπλεγμένη χειρουργική επέμβαση 
    • Στειρότητα
    • Συρίγγια ουροποιητικού και/ή γαστρεντερικού μετά επιπλεγμένη χειρουργική επέμβαση 
    • Ανάγκη για μεταγγίσεις αίματος με τους συνακόλουθους κινδύνους 
    • Διάχυτη ενδοαγγειακή πήξη

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ ΕΚΤΟΠΗΣ ΚΥΗΣΗΣ

    Με πρώιμη διάγνωση και θεραπεία η ρήξη είναι ασυνήθης

    Τα καλύτερα συμπληρώματα διατροφής για την εγκυμοσύνη

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα καλύτερα συμπληρώματα διατροφής για την εγκυμοσύνη

    ectopic pregnancy 1024x571

    Διαβάστε, επίσης,

    Αυτόματη έκτρωση

    Ενδομητρίωση

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για την ενδομητρίωση

    Ασκίτης

    Τα καλύτερα συμπληρώματα διατροφής για τα ινομυώματα της μήτρας

    Πότε εφαρμόζεται η λαπαροσκόπηση και η υστεροσκόπηση

    Λειτουργική αιμορραγία από τη μήτρα

    Εκκολπωματική νόσος

    Τα προειδοποιητικά σημεία αποβολής στην εγκυμοσύνη

    Μήπως έχετε πόνο στην πύελο;

    Υστερεκτομή

    Αν έχετε δυσμηνόρροια

    Οι πιο χρήσιμες συμβουλές για τα ινομυώματα

    Καταμήνιος πνευμοθώρακας

    Ρομποτική Χειρουργική στην Γυναικολογία

    Πονάτε κατά την σεξουαλική επαφή;

    Κύστη ωοθηκών

    Έκτοπη κύηση

    Ενδοσκοπική γυναικολογική χειρουργική

    Πόνος στην κοιλιά, αλλά που;

    Σύνδρομο των καθ' έξιν αποβολών

    www.emedi.gr