Δευτέρα, 16 Μαΐου 2016 07:19

Οι απαραίτητες βιταμίνες για όσους έχουν αποφρακτικό ίκτερο

Γράφτηκε από την
Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(4 ψήφοι)

Ποιες βιταμίνες πρέπει να παίρνουν όσοι έχουν αποφρακτικό ίκτερο;

Ο αποφρακτικός ίκτερος κιτρινίζει την επιδερμίδα, λόγω της υπερχείλισης της περίσσειας των χολοχρωστικών από το συκώτι, εξαιτίας απόφραξης του χοληδόχου πόρου.

Ο αποφρακτικός ίκτερος προκαλεί ανεπαρκή απορρόφηση των λιποδιαλυτών βιταμινών, ιδιαίτερα της βιταμίνης Κ, που πρέπει να χορηγείται με ενέσεις.

Επίσης, απαιτείται χορήγηση υδατοδιαλυτής βιταμίνης Ε.

Τα καλύτερα συμπληρώματα διατροφής για τον ίκτερο

Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα καλύτερα συμπληρώματα διατροφής για τον ίκτερο

 

Διαβάστε, επίσης,

Ιογενείς ηπατίτιδες

Χρήσιμες πληροφορίες για την ηπατίτιδα C

Διάγνωση ασθενειών από τα μάτια

Συνταγές από ροφήματα για όλες τις ασθένειες

Ενδοηπατική χολόσταση της κύησης

Χολοκυστίτιδα

Χολολιθίαση και πολύποδες της χοληδόχου κύστεως

Χολερυθρίνη αίματος

Οι τρανσαμινάσες αίματος

Καρκίνος παγκρέατος

Η γ-γλουταμυλική τρανσφεράση

Καρκίνος ήπατος

Εργαστηριακή διαφορική διάγνωση των ικτέρων

www.emedi.gr

Διαβάστηκε 1783 φορές Τελευταία τροποποίηση στις Πέμπτη, 17 Ιανουαρίου 2019 23:12
Σαββούλα Μάλλιου Κριαρά

Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

Σχετικά Άρθρα

  • Χρήσιμες πληροφορίες για τα φρούτα και τα λαχανικά Χρήσιμες πληροφορίες για τα φρούτα και τα λαχανικά

    Φρούτα, λαχανικά, βότανα και μπαχαρικά και τα παράγωγά τους

    Φρούτα

    Τα φρούτα είναι άριστα τρόφιμα.

    Περιέχουν ηλεκτρολυτικά (άλατα, νερό), ζωτικά (βιταμίνες, ιχνοστοιχεία κ.λ.π.) και ενεργειακά (σάκχαρα) συστατικά σε άριστη ποιότητα και σε αρμονικές αναλογίες μεταξύ τους.

    Παρά το ότι δεν περιέχουν πρωτεϊνες και λίπη είναι ιδανική τροφή τόσο για τις ανάγκες του σώματος όσο και για τις δυνατότητες του πεπτικού συστήματος.

    Τι πρέπει να προσέχουμε με τα φρούτα!

    Άς φανταστούμε ότι πολτοποιούμε ένα φρούτο, το βάζουμε σε ένα κλειστό δοχείο και το τοποθετούμε σε ένα ζεστό μέρος με σταθερή θερμοκρασία 37 βαθμούς κελσίου. Μέσα στην πρώτη μισή ώρα θα αρχίσει ήδη να ξυνίζει και να παράγει φυσαλίδες αερίων. Αυτά είναι τα αποτελέσματα της ζύμωσης από τα μικρόβια. Ειδικά, οι τροφές που έχουν χαμηλή περιεκτικότητα σε σάκχαρα (5-10%), που είναι πλούσιες σε νερό και πλούσιες σε ζωτικά συστατικά (βιταμίνες, ιχνοστοιχεία κ.λ.π.) είναι ιδανικά θρεπτικά υλικά για τα μικρόβια. Εάν και η θερμοκρασία είναι ιδανική η ανάπτυξη των μικροβίων και η παραγωγή τοξινών είναι ταχύτατη και έντονη.

    Τα φρούτα έρχονται στο έντερο πολτοποιημένα, και το έντερο διατηρεί πάντα σταθερή θερμοκρασία 37 βαθμούς κελσίου. Εδώ υπάρχουν αρκετά μικρόβια που ελλοχεύουν. Υπάρχει ένας διαρκής ανταγωνισμός ανάμεσα στα παθολογικά μικρόβια και το πεπτικό σύστημα. Όσο πιο αποτελεσματικό και πιο γρήγορο το πεπτικό σύστημα τόσο μικρότερη πιθανότητα έχουν τα παθολογικά μικρόβια να κάνουν ζύμωση της τροφής στο έντερο.

    Φυσιολογικά, βέβαια, το πεπτικό σύστημα είναι ασυγκρίτως πιο γρήγορο από αυτά και δεν τους αφήνει περιθώρια για παθολογική δράση.

    Τα φρούτα δεν περιέχουν πρωτεϊνες, λίπη και άμυλα και γι' αυτό για την πέψη τους δεν απαιτείται η κινητοποίηση πολλών ενζύμων. Τα σάκχαρα, το νερό, τα άλατα, οι βιταμίνες και οι προστατευτικές ουσίες που περιέχουν πρέπει απλά να απορροφηθούν γρήγορα στο λεπτό έντερο. Οι φυτικές ίνες τους (κυτταρίνη) πρέπει στη συνέχεια να έρθουν γρήγορα στο παχύ έντερο για να υποστούν μία φυσιολογική ζύμωση από την πλούσια φυσιολογική μικροβιακή του χλωρίδα.

    Η απορρόφηση στο λεπτό έντερο πρέπει να είναι γρήγορη για να μην υπάρξει παθολογική ζύμωση ενώ οι ίνες στο παχύ έντερο πρέπει να παραμείνουν πολλές ώρες (24-36) για να γίνει η φυσιολογική μικροβιακή τους ζύμωση.

    • Οι ώριμες μπανάνες είναι άριστη και πολύ εύπεπτη τροφή. Περιέχουν κάπως λιγότερα ζωτικά συστατικά από τα συνηθισμένα φρούτα (πορτοκάλι, μήλο κ.λ.π.), αλλά, σε αντίθεση με αυτά είναι αλκαλική τροφή και έχουν λιγότερες ίνες. Εφ' όσον μασηθούν καλά είναι άριστη τροφή τόσο για το υγιές όσο και για το ασθενές πεπτικό σύστημα.
    • Οι ώριμοι λωτοί είναι φρούτα εύπεπτα, αλκαλικά, γλυκά και πολύ βιταμινούχα. Εφ' όσον μασηθούν καλά είναι άριστη τροφή τόσο για το υγιές όσο και για το ασθενές πεπτικό σύστημα. Οι άγουροι λωτοί, αντιθέτως, είναι σχετικά δύσπεπτοι και στυφοί και γι΄αυτό ακατάλληλοι για το ασθενές πεπτικό σύστημα.

    463a8e516eb5c4be31379374c8

    Για το στομάχι, το συκώτι, τη χοληδόχο κύστη, το πάγκρεας και τους εντερικούς αδένες ένα γεύμα φρούτων σημαίνει ξεκούραση. Αυτά τα όργανα δεν χρειάζεται να κάνουν τίποτα ιδιαίτερο. Μπορούν να αναπαυθούν και να προετοιμασθούν για κάποιο επόμενο γεύμα που θα περιέχει λίπη, πρωτεΐνες και σύνθετους υδατάνθρακες όπως άμυλο και γλυκογόνο. 

    Για να χωνευτούν τα φρούτα πρέπει λοιπόν να δουλέψουν:

    1. Τα δόντια για να γίνει πολύ καλή μάσηση και να υγροποιηθούν τελείως.
    2. Οι σιελογόνοι αδένες που πρέπει να παράγουν άφθονο και ισχυρά αλκαλικό σάλιο για να αραιώσουν το χυμό των φρούτων και να εξουδετερώσουν τα οξέα τους.
    3. Το έντερο για να απορροφήσει γρήγορα τον χυμό τους που περιέχει νερό, σάκχαρα, άλατα, βιταμίνες κ.λ.π. και για να προωθήσει γρήγορα τις ίνες στο παχύ έντερο.
    4. Το παχύ έντερο με την πλούσια φυσιολογική μικροβιακή του χλωρίδα για να ζυμώσει σωστά τις ίνες.

    Για να γίνουν αυτά σωστά δυο παράγοντες βοηθούν πολύ:

    1. Πριν το γεύμα των φρούτων: Αποχή από φαγητό και υγρά. Όσο πιο μακρά η αποχή από φαγητό και νερό τόσο πιο άδειο, πιο στεγνό και πιο ελαστικό το λεπτό έντερο. Άρα τόσο πιο γρήγορη η απομύζηση του χυμού και πιο γρήγορη η προώθηση των ινών. Επίσης όσο πιο μακρά η αποχή από φαγητό και νερό τόσο καλύτερη η μικροβιακή χλωρίδα του παχέος εντέρου άρα τόσο καλύτερη η επεξεργασία των ινών.
    2. Στο γεύμα των φρούτων: Πολύ καλή μάσηση. Όσο πιο καλή η μάσηση τόσο πιο λεπτόρρευστος ο πολτός των φρούτων και τόσο πιο εύκολα προσπελάσιμος στο έντερο. Επίσης, όσο καλύτερη η μάσηση τόσο περισσότερη η έκκριση σιέλου. Ο πολτός των φρούτων, εάν δεν αναμιχθεί με αρκετό σάλιο είναι για το έντερο ιδιαίτερα ερεθιστικός.

    Αυτές οι δύο συνθήκες είναι δεδομένες όταν το γεύμα των φρούτων είναι το πρωί μετά από μία 14ωρη-16ωρη αποχή από φαγητό και υγρά και εάν τα μασήσουμε πολύ καλά. Επειδή, όπως είπαμε, η χώνεψη των φρούτων είναι ταχεία, μπορούμε μετά από αυτά γρήγορα να κάνουμε ένα άλλο γεύμα. Είτε μετά από 3 ώρες είτε και αμέσως μετά από αυτά. Με την ωρίμανση των φρούτων οι ίνες τους μετατρέπονται σε σάκχαρα και τα οξέα τους μειώνονται. Έτσι τα άγουρα φρούτα είναι σχετικά δύσπεπτα, πιο όξινα και λιγότερο γλυκά, τα υπερώριμα είναι πιο εύπεπτα, πιο γλυκά και πιο φιλικά για το ασθενές πεπτικό σύστημα. Συνολικά μπορούμε να πούμε ότι τα φρούτα είναι άριστη τροφή, που όμως πρέπει να μασηθεί πολύ καλά μετά από πολύωρη αποχή από φαγητό και νερό. 

    green salad

    Λαχανικά

    Τα ωμά λαχανικά είναι, επίσης, άριστη τροφή, ακόμα καλύτερη από τα φρούτα. Περιέχουν πιο πολλά ζωτικά συστατικά είναι πιο σκληρά, μασιούνται καλύτερα από τα φρούτα και είναι αλκαλικά. Κατά τα άλλα ισχύει ότι είπαμε για τα φρούτα.

    Ιδανικά είναι τα ωμά λαχανικά ως σαλάτα με λάδι και λεμόνι ή με αβοκάντο και λεμόνι.

    Τα μανιτάρια είναι άριστη τροφή. Είναι ιδιαίτερα πλούσια σε ζωτικά συστατικά (ιχνοστοιχεία, βιταμίνες κ.λ.π.), σε ηλεκτρολυτικά συστατικά (άλατα, νερό) και σε δομικά συστατικά (πρωτεΐνες). Οι φυτικές ίνες που περιέχουν δεν είναι πολλές. Ακόμα και όταν είναι ωμά μπορούν να μασηθούν πολύ καλά και γι' αυτό δεν είναι πολύ δύσπεπτα.

    Βότανα

    Τα βότανα, όπως, θυμάρι, ρίγανη, θρούμπη, άνηθος, δυόσμος, βασιλικός, μαϊντανός κ.λπ. είναι πλούσια σε ιχνοστοιχεία, άλατα και προστατευτικές ουσίες.

    Για παράδειγμα, το θυμάρι έχει τη δεκαπλάσια και η ρίγανη και ο βασιλικός την τριπλάσια περιεκτικότητα σε σίδηρο από το μοσχαρίσιο κρέας.

    Από πολύ παλιά είναι, επίσης, γνωστή η αντιμικροβιακή τους δράση και η ενίσχυση που κάνουν στο αμυντικό σύστημα.

    Επίσης, βελτιώνουν πολύ την εντερική χλωρίδα.

    Περιέχουν, ακόμα, ουσίες που είναι ήπια διεγερτικά των πεπτικών αδένων και έτσι διευκολύνουν την πέψη.

    Μπορούμε να τα τρώμε είτε ωμά, είτε αποξηραμένα και λεπτοαλεσμένα, επάνω στο ψωμί ή στο φαγητό.

    Είναι άριστες τροφές, συμπληρώνουν και αναβαθμίζουν τις άλλες τροφές, αυξάνουν τη γευστική απόλαυση, δυναμώνουν την απόδοση του πεπτικού συστήματος και ενισχύουν το αμυντικό σύστημα.

    Στη λεπτοαλεσμένη τους μορφή είναι πολύ εύπεπτα ακόμα και για το ασθενές πεπτικό σύστημα.

    mpaxarika manesiotis 700 web use

    Μπαχαρικά

    Τα μπαχαρικά, όπως, πιπερόρριζα, κάρδαμο, κολίανδρος, γλυκάνισος, μαραθόσπορος, σιναπόσπορος, κύμινο, μπαχάρι, πιπέρι, κανέλα, γαρύφαλλο, είναι άριστο συμπλήρωμα των γευμάτων.

    Εκτός από τη διέγερση που κάνουν στο πεπτικό σύστημα κα τη βελτίωση στη γεύση περιέχουν πολύτιμα αιθέρια έλαια, πολλά ιχνοστοιχεία, βιταμίνες, προστατευτικές ουσίες κ.λ.π.

    Μερικά από αυτά (σουσάμι, λιναρόσπορος, σιναπόσπορος) περιέχουν, επίσης, όλα τα ακόρεστα λιπαρά οξέα και όλα τα αμινοξέα.

    Πραγματικά μπορούν να αναβαθμίσουν μία τροφή, όπως, π.χ. το άσπρο ξερό ψωμί από ευτελή σε πολύ καλή ή και άριστη τροφή και ταυτόχρονα να επιταχύνουν την πέψη της.

    Η κανέλα και το γαρύφαλλο είναι κατάλληλα σαν συμπληρώματα φαγητών με γλυκιά γεύση, ενώ τα υπόλοιπα ταιριάζουν καλύτερα με τα αλμυρά ή τα μη γλυκά φαγητά.

    Η πιπερόρριζα που θεωρείται από τα καλύτερα μπαχαρικά, ταιριάζει με όλες τις γεύσεις και τις γλυκές και τις αλμυρές.

    Μία είναι η κύρια προϋπόθεση για να είναι υγιεινή και ωφέλιμη η χρήση μπαχαρικών. Να είναι οι πεπτικοί αδένες ξεκούραστοι, να έχει προηγηθεί δηλαδή πολύωρη αποχή από φαγητό. Εάν οι πεπτικοί αδένες είναι ήδη κουρασμένοι, με τα μπαχαρικά εξαντλούνται ακόμα πιο πολύ. Η κατάχρηση μπαχαρικών και άλατος, ιδιαίτερα σε συνθήκες πολυφαγίας και συχνοφαγίας, είναι μία από τις κύριες αιτίες της κακής κατάστασης του πεπτικού συστήματος, σήμερα.

    1d05de4b50ede21b7617d543f5f98a74 XL

    Φρέσκοι χυμοί

    Οι φρέσκοι χυμοί φρούτων και λαχανικών είναι άριστες και πολύ εύπεπτες τροφές παρά το ότι έχουν ελαφρά μειωμένη αξία σε σχέση με τα ωμά φρούτα και τα ωμά λαχανικά. Περιέχουν νερό, άλατα, σάκχαρα, βιταμίνες, ιχνοστοιχεία και προστατευτικές ουσίες σε πολύ καλή αναλογία μεταξύ τους. Με την απομάκρυνση των ινών έχουν γίνει ταυτόχρονα πολύ εύπεπτοι.

    Η κύρια προϋπόθεση για την πέψη τους είναι να τα κρατάμε αρκετή ώρα στο στόμα απομυζώντας σάλιο για να εξουδετερωθούν τα οξέα τους και να δραστηριοποιηθεί το έντερο για να τα απορροφήσει γρήγορα. Διαφορετικά, εάν τα πιούμε γρήγορα, υφίστανται παθολογική ζύμωση από παθολογικά μικρόβια του εντέρου. Αυτό οδηγεί, συνήθως, σε πρήξιμο της κοιλιάς, οξέωση των χυμών του σώματος και σε αισθήματα πείνας.

    Τουρσιά

    Τα τουρσιά είναι λαχανικά που έχουν υποστεί ζύμωση από φιλικά προς τον άνθρωπο (οξεόφιλα) μικρόβια. Η υψηλή οξύτητα του χυμού τους αναστέλλει τη δράση των μικροβίων και έτσι λειτουργεί σαν συντηρητικό. Τα μικρόβια αυτά παράγουν πολλές βιταμίνες με αποτέλεσμα η αξία αυτής της τροφής να είναι άριστη. Όμως, το γεγονός ότι περιέχουν πολλές ίνες και κυρίως, ότι είναι τόσο όξινα τα κάνει σχετικά δύσπεπτα. Για το ασθενές πεπτικό σύστημα που δεν έχει πολλές "αλκαλικές" εφεδρείες είναι ακατάλληλη τροφή. Αντίθετα, εάν το πεπτικό σύστημα είναι σχετικά υγιές είναι αξιοσύστατη τροφή.

    Κρασί και μπύρα

    Το κρασί και η μπύρα όταν είναι φυσικά, είναι πολύ καλές έως άριστες τροφές. Περιέχουν πολλά ιχνοστοιχεία, αρκετές βιταμίνες και αρκετές προστατευτικές ουσίες. Εάν τα πιούμε σε μικρή ποσότητα η τοξική επίδραση της αλκοόλης είναι άνευ σημασίας. Ταυτόχρονα είναι εύπεπτες τροφές αρκεί να πίνονται με απομύζηση σάλιου, όπως, οι χυμοί. Έτσι, η χρήση τους, με μέτρο, είναι ωφέλιμη για το σώμα. Αντίθετα, σε μεγάλες ποσότητες ερεθίζουν τους βλεννογόνους του πεπτικού σωλήνα, βλάπτουν τους πεπτικούς αδένες (κυρίως, συκώτι και πάγκρεας) και μειώνουν την ελαστικότητα του εντέρου.

    apoxiramenafroua507

    Αποξηραμένα φρούτα

    Τα αποξηραμένα φρούτα, όπως, ξηρά σύκα, βερίκοκα, δαμάσκηνα, σταφίδες, είναι πολύ καλή έως άριστη, αλλά, σχετικά δύσπεπτη τροφή. Λόγω της ξήρανσης έχουν χάσει κάποια ζωτικά συστατικά και δεν μπορούν να μασηθούν τόσο καλά. Είναι ενεργειακά συμπαγείς τροφές, πλούσιες σε σάκχαρα, ίνες, άλατα, ιχνοστοιχεία και βιταμίνες, κατάλληλες για τις κρύες μέρες του χειμώνα. Για να αποφευχθεί η παθολογική ζύμωσή τους στο έντερο, πρέπει να μασηθούν πολύ καλά και να τα τρώμε πρωί ή μεσημέρι και όχι βράδυ. Είναι προτιμότερο να τα μουλιάζουμε από το βράδυ σε νερό και να τα τρώμε το πρωί μασώντας τα προσεκτικά σαν εναλλακτική λύση στο πρωινό γεύμα φρέσκων φρούτων.

    Οι χουρμάδες είναι άριστη τροφή. εξαιρετικά βιταμινούχος, θρεπτική εύγευστη, αλκαλική και αν μασηθεί καλά, πολύ εύπεπτη.

    Βραστά λαχανικά

    Τα βρασμένα λαχανικά και οι βρασμένες πατάτες είναι πολύ καλές, αλκαλικές και εύπεπτες τροφές. Βέβαια, λόγω της θέρμανσης χάνονται μερικές από τις βιταμίνες και τις προστατευτικές ουσίες τους. Με το βράσιμο, όμως, γίνεται μία πρώτη διάσπαση, μία προχώνεψη των φυτικών ινών τους και των υδατανθρακών τους που είναι έτσι πιο προσπελάσιμα στο ασθενές πεπτικό σύστημα. Είναι αξιοσύστατες τροφές για το ασθενές αλλά και για το υγιές πεπτικό σύστημα.

    Μπορούν να τρώγονται είτε μόνα τους (με λάδι-λεμόνι ή άλλη sauce) ή εναλλάξ με ξερό ψωμί.

    Αντίθετα, τα ημιβρασμένα και σκληρά λαχανικά είναι σχετικά δύσπεπτα και γι' αυτό είναι προτιμότερο να αποφεύγονται, αλλά, διατηρούν περισσότερο τα θρεπτικά συστατικά.

    Τα βρασμένα μανιτάρια είναι σε σχέση με τα ωμά μανιτάρια κάπως μειωμένης αξίας αλλά παρόλα αυτά πολύ καλή τροφή.

    site Vdiet 1

    Κομπόστες φρούτων

    Οι κομπόστες φρούτων είναι όξινες και ευτελείς τροφές. Λόγω του βρασίματος έχουν χαθεί πολλά ζωτικά συστατικά (βιταμίνες και προστατευτικές ουσίες), ενώ, με την προσθήκη της ζάχαρης τα ενεργειακά συστατικά έχουν αυξηθεί δυσανάλογα. Βέβαια στην βρασμένη μορφή οι φυτικές τους ίνες είναι πιο εύπεπτες. Συνολικά έχουμε μία τροφή ευτελή, αλλά, αρκετά εύπεπτη. Χρειάζεται ιδιαίτερη προσοχή στο μάσημα, γιατί η χυμώδης τους σύσταση και το σιρόπι τους παραπλανούν και οδηγούν σε πρόωρη κατάποση. Εάν η μάσηση είναι προσεκτική και η ποσότητα μικρή μπορούν να χωνευτούν σωστά. Διαφορετικά έχουν μεγάλη τάση για παθολογική ζύμωση και περαιτέρω οξέωση με αποτέλεσμα αίσθημα λιγούρας, πείνας, και φουσκώματος στην κοιλιά.

    Γλυκά του κουταλιού

    Τα γλυκά κουταλιού είναι ενεργειακά πιο συμπαγή από τις κομπόστες, γι' αυτό είναι πιο δύσπεπτα απ' αυτές και έχουν μεγαλύτερη τάση για παθολογική ζύμωση και οξέωση.

    Κονσέρβες φρούτων και λαχανικών

    Οι κονσέρβες φρούτων και λαχανικών και οι συντηρημένοι ή παστεριωμένοι χυμοί, όπως, οι συμπυκνωμένοι χυμοί του εμπορίου είναι ευτελείς τροφές. Η επεξεργασία τους η οποία γίνεται είτε με θέρμανση είτε με συντηρητικά μειώνει εξαιρετικά τα ζωτικά τους συστατικά και μπορεί να αυξάνει την περιεκτικότητα τους σε τοξικές ουσίες.

    Μαρμελάδες

    Οι μαρμελάδες είναι ένα ευτελές υποκατάστατο για το μέλι. Παρ' όλα αυτά εάν τις τρώμε περιστασιακά π.χ. με ξερό ψωμί και βούτυρο δεν δημιουργούν πρόβλημα.

    Σκληρά αλκοολούχα ποτά

    Τα σκληρά αλκοολούχα (ούζο, ουίσκι κ.λ.π.) είναι τροφές τελείως στερημένες από ζωτικά και χρήσιμα συστατικά. Περιέχουν ουσιαστικά μόνο αλκοόλ και νερό. Γι' αυτό πρόκειται για ευτελείς τροφές οι οποίες σε μικρή ποσότητα είναι ουδέτερες για το σώμα (ούτε ωφέλιμες ούτε βλαβερές). Μπορούν να πίνονται γουλίτσα-γουλίτσα με 5-10 φορές απομύζηση για κάθε γουλίτσα. Σε μεγαλύτερη ποσότητα είναι επιβλαβείς.

    tiganites patates igeia

    Τηγανιτά λαχανικά

    Οι τηγανιτές πατάτες είναι ένα κλασικό παράδειγμα για το πως μετατρέπεται μία πολύ καλή και εύπεπτη τροφή, όπως οι πατάτες, σε βλαβερή και δύσπεπτη. Το τηγάνισμα της πατάτας γίνεται ανάλογα με το λάδι στους 200-300 βαθμούς κελσίου. Σ' αυτήν τη θερμοκρασία πολλές βιταμίνες καταστρέφονται, ενώ από τις πρωτεΐνες και το άμυλο παράγονται επιβλαβείς ουσίες. Ταυτόχρονα εμπλουτίζονται με τηγανισμένο έλαιο που είναι, επίσης, επιβλαβές. Το θερμιδικό τους περιεχόμενο αυξάνεται εκρηκτικά και γίνονται δύσπεπτες. Γι' αυτούς τους λόγους είναι καλό να τις αποφεύγουμε. Εάν τις φάμε περιστασιακά, πρέπει να συνδυασθούν με ξερό ψωμί ή παξιμάδι και να μην τις τρώμε το βράδυ.

    Για τα τηγανιτά λαχανικά ισχύουν τα ίδια με τις τηγανιτές πατάτες και είναι βλαβερά και δύσπεπτα.

    Ξηρά απεντομωμένα φρούτα

    Τα ξηρά απεντομωμένα φρούτα, εκτός από την ξήρανση η οποία μειώνει ελαφρά την αξία τους, έχουν υποστεί και απεντόμωση. Αυτή γίνεται με τοξικά αέρια, π.χ. διοξείδιο του θείου, τα οποία αφ' ενός καταστρέφουν τα τυχόν έντομα και τα αυγά τους, αφ' ετέρου όμως, είναι βλαβερά για τον άνθρωπο που τα τρώει. Τα συνήθη ξηρά φρούτα του εμπορίου (δαμάσκηνα, σύκα, σταφίδες, βερίκοκα κ.λ.π.) ανήκουν σε αυτήν την κατηγορία. Μπορούμε να τα θεωρήσουμε βλαβερές και ακατάλληλες τροφές και να τα αποφεύγουμε κατά το δυνατόν. 

    Τα καλύτερα υγιεινά τρόφιμα για την υγεία σας

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα καλύτερα τρόφιμα για την υγεία σας

     juices1

    Διαβάστε, επίσης,

    Τροφές για όσους έχουν καρκίνο

    Φρούτα για πρωινό

    Βιγκανισμός

    Τα σταυρανθή λαχανικά είναι πολύτιμα για τους καρκινοπαθείς

    Η Ελλάδα διαθέτει μία από τις πιο πλούσιες χλωρίδες του κόσμου

    Τρόφιμα που κάνουν καλό στην υγεία

    Η καθημερινή διατροφή των καρκινοπαθών

    Τροφές φάρμακα για τον καρκίνο

    Να τρώτε μόνο βιολογικά φρούτα και λαχανικά

    Γιατί πρέπει να χρησιμοποείτε βιολογικά βότανα για την υγεία σας

    Διατροφικές συμβουλές για την πρόληψη του καρκίνου

    Χρήσιμες πληροφορίες για τα αντιοξειδωτικά

    Τα κρητικά βότανα είναι αναγνωρισμένα παγκοσμίως

    Οι κίνδυνοι από τα τρόφιμα

    Προσέξτε τι τρώτε!

    Ο κόσμος στον οποίο θέλουμε να ζούμε

    Να προτιμάτε τα βιολογικά προϊόντα

    Σκεφτείτε ΒΙΟ-λογικά

    Τροφές που οι ειδικοί δεν θα έτρωγαν ποτέ

    Οι κίνδυνοι από τα μεταλλαγμένα

    Πώς πρέπει να τρώγονται τα φρούτα

    www.emedi.gr

     

     

  • Εντερική απόφραξη Εντερική απόφραξη

    Εντερική απόφραξη είναι η διακοπή διέλευσης του εντερικού περιεχομένου

    Εντερική απόφραξη υπάρχει όπου εμφανίζεται ανεπάρκεια, διακοπή ή ελάττωση της φυσιολογικής διέλευσης του εντερικού περιεχομένου.

    Οι αποφράξεις είναι μερικές ή ολικές και εκδηλώνονται με κοιλιακό πόνο, έμετο και επίμονη δυσκοιλιότητα

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Γαστρεντερικό

    Γενετική:  Δεν υπάρχει γνωστός συσχετισμός

    Επίπτωση/Επιπολασμός: Ευθύνεται για το 20% περίπου όλων των εισαγωγών περιστατικών που προσέρχονται με εικόνα οξείας κοιλίας

    Επικρατέστερο φύλο: Άνδρες = Γυναίκες

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΕΝΤΕΡΙΚΗΣ ΑΠΟΦΡΑΞΗΣ

    • Κοιλιακό άλγος - διάχυτο, μυϊκές συσπάσεις στην κοιλιακή χώρα που επέρχονται ανά 5 έως 15 λεπτά
    • Έμετος - συνήθως, εμφανίζεται αμέσως μετά την απόφραξη του εντέρου. Εμφανίζεται, συχνότερα, όταν η απόφραξη αφορά εγγύς τμήμα του εντέρου. Δεν είναι συχνό σύμπτωμα σε απόφραξη του παχέος εντέρου μέχρι να εμφανιστεί διάταση του λεπτού εντέρου
    • Επίμονη δυσκοιλιότητα - σύνηθες σύμπτωμα. Το περιεχόμενο του εντέρου μπορεί να περάσει από τις περιοχές που βρίσκονται μακριά από την απόφραξη, ιδιαίτερα, σε αποφράξεις που εντοπίζονται στα αρχικά τμήματα του εντέρου. Πόνος ακολουθούμενος από εκρηκτική διάρροια εμφανίζεται, συχνά, σε μερική απόφραξη
    • Επισκόπηση - με ή χωρίς διάταση (όψιμο εύρημα), λιγότερο πιθανό εύρημα σε απόφραξη εγγύς τμήματος του εντέρου
    • Ακρόαση - υψηλής συχνότητας εντερικοί ήχοι, έντονος περισταλτισμός 
    • Ψηλάφηση - (τα 3 αυτά ευρήματα υποδηλώνουν περίσφιξη εντέρου) ευαισθησία, ψηλαφητή μάζα, σημεία περιτονίτιδας
    • Δακτυλική εξέταση - μπορεί να διαπιστωθεί ότι υπάρχουν σφηνωμένα κόπρανα.
    • Μικροσκοπική αιμορραγία μπορεί να υποδηλώνει κακοήθεια παχέος εντέρου

    eileos apofraxi toy enteroy katastasi gia epeigoysa antimetopisi aities therapeia kai symvoyles prolipsis 3

    ΑΙΤΙΑ ΕΝΤΕΡΙΚΗΣ ΑΠΟΦΡΑΞΗΣ

    • Βλάβες του αυλού:
    1. Κοπρόσταση
    2. Χολόλιθοι
    3. Μηκώνιο στα νεογνά
    4. Εγκολεασμός στα βρέφη
    • Ενδογενές βλάβες:
    1. Συγγενείς (π.χ. ατρησία και στένωση, ατρησία πρωκτού, μεκέλειος απόφυση, διπλά ανατομικά στοιχεία)
    2. Τραύμα
    3. Φλεγμονές (π.χ. νόσος Crohn, εκκολπωματίτιδα, ελκώδεις κολίτιδα, ακτινοβολία, τοξικά προϊόντα)
    4. Νεοπλάσματα (είναι το πιο συχνό αίτιο εντερικής απόφραξης)
    5. Διάφορα (π.χ. ενδομητρίωση)
    • Εξωγενείς βλάβες:
    1. Συμφύσεις (το πιο συχνό αίτιο απόφραξης του λεπτού εντέρου)
    2. Κήλη και διάνοιξη τραύματος
    3. Μάζες (π.χ. δακτυλιοειδές πάγκρεας, αγγειακές δυσπλασίες, απόστημα και αιμάτωμα, νεοπλάσματα)
    4. Συστροφή εντέρου
    5. Νευρομυϊκές διαταραχές (π.χ. μεγάκολο, διαταραχές κινητικότητας)

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΕΝΤΕΡΙΚΗΣ ΑΠΟΦΡΑΞΗΣ

    • Προηγηθείσα χειρουργική επέμβαση στην κοιλιά και/ή στην πύελο
    • Κήλη
    • Χρόνια δυσκοιλιότητα
    • Χολολιθίαση
    • Φλεγμονώδης νόσος του εντέρου
    • Κατάποση ξένων σωμάτων - σύνδρομο ανεξέλεγκτης όρεξης εγκύων, δισκία καλίου 
    • Εκκολπωμάτωση

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΕΝΤΕΡΙΚΗΣ ΑΠΟΦΡΑΞΗΣ

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΕΝΤΕΡΙΚΗΣ ΑΠΟΦΡΑΞΗΣ

    Παραλυτικός ειλεός 

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ ΕΝΤΕΡΙΚΗΣ ΑΠΟΦΡΑΞΗΣ

    • Λευκά αιμοσφαίρια, ήπια αύξηση (15.000/mm3). Η σημαντική αύξηση συσχετίζεται με περίσφιξη του εντέρου
    • Αιματοκρίτης: η ήπια αύξηση συσχετίζεται με απώλεια εξωκυττάριου υγρού
    • Νεφρά: ειδικό βάρος ούρων 1025-1030 και αύξηση ουρίας και κρεατινίνης λόγω απώλειας εξωκυττάριου όγκου
    • Αμυλάση: μπορεί να είναι αυξημένη. Δεν αποτελεί διαγνωστικό δείκτη απόφραξης ή περίσφιξης
    • Αέρια αίματος: μπορεί να είναι φυσιολογικά. Οξέωση εμφανίζεται σαν όψιμη διαταραχή 
    • Δεν υπάρχει κάποιο εργαστηριακό εύρημα ή κάποιος συνδυασμός ευρημάτων που να είναι διαγνωστικά της περίσφιξης του εντέρου

    ΠΑΘΟΛΟΓΟΑΝΑΤΟΜΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ ΕΝΤΕΡΙΚΗΣ ΑΠΟΦΡΑΞΗΣ

    • Οίδημα του βλεννογόνου
    • Υπέκκριση 
    • Νέκρωση

    management of intestinal obstruction 15 638

    ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΗ ΕΝΤΕΡΙΚΗΣ ΑΠΟΦΡΑΞΗΣ

    • Ακτινογραφία θώρακος και κοιλίας:
    1. Διάταση του λεπτού ή του παχέος εντέρου
    2. Υδραερικά επίπεδα (μπορεί να εμφανισθούν σε ειλεό, γαστρεντερίτιδα, δυσκοιλιότητα)
    3. Απουσία αέρα στο παχύ έντερο
    4. Ελεύθερος αέρας στο περιτόναιο (περίσφιξη με διάτρηση)
    5. Εικόνα "ράμφους πουλιού" σε συστροφή του παχέος εντέρου
    6. Απεικόνιση ξένου σώματος 
    • Α/α με χορήγηση σκιαγραφικού:
    1. Ο βαριούχος υποκλυσμός βοηθάει στη διάγνωση της εντερικής απόφραξης και μπορεί να έχει θεραπευτική δράση σε περιπτώσεις εγκολεασμού
    2. Το βαριούχο γεύμα ή η χορήγηση γαστρογραφίνης από το στόμα μπορεί να βοηθήσουν στη διαφορική διάγνωση μεταξύ απόφραξης και ειλεού
    3. Η εντερόκλυση μπορεί να βοηθήσει στον εντοπισμό του τμήματος του λεπτού εντέρου που έχει αποφραχθεί

    ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΕΣ ΜΕΘΟΔΟΙ 

    • Ορθοσκόπηση με άκαμπτο ενδοσκόπιο. Μπορεί να έχει θεραπευτική δράση σε περίπτωση συστροφής του σιγμοειδούς
    • Σιγμοειδοσκόπηση με εύκαμπτο ενδοσκόπιο

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΕΝΤΕΡΙΚΗΣ ΑΠΟΦΡΑΞΗΣ

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ ΕΝΤΕΡΙΚΗΣ ΑΠΟΦΡΑΞΗΣ

    • Νοσηλεία 
    • Οι θεραπευτικές παρεμβάσεις στοχεύουν στη γρήγορη αποσυμφόρηση του γαστρεντερικού, στη διόρθωση των διαταραχών υγρών και ηλεκτρολυτών, στην έγκαιρη χειρουργική επέμβαση, χρειάζεται δε, συνεργασία χειρουργού/γαστρεντερολόγου

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ ΕΝΤΕΡΙΚΗΣ ΑΠΟΦΡΑΞΗΣ

    • Ρινογαστρικός καθετήρας
    • Ουροκαθετήρας Folley
    • Καθετήρας Swan-Ganz ή άλλου είδους κεντρική οδός παρακολούθησης, όταν χρειάζεται
    • Ενδοφλέβια χορήγηση υγρών: φυσιολογικός ορός/διάλυμα Ringer με συμπλήρωμα καλίου ανάλογα με τις ανάγκες 
    • Η χορήγηση αντιβιοτικών αμφισβητείται αν δεν υπάρχει σήψη, όμως η προφυλακτική χορήγηση αντιβίωσης μάλλον ενδείκνυται
    • Η έγκαιρη χειρουργική παρέμβαση είναι ζωτικής σημασίας, πριν το χειρουργείο θα πρέπει να γίνει άμεση διόρθωση ηλεκτρολυτών διαταραχών
    • Χειρουργικές παρεμβάσεις
    1. Επεμβάσεις χωρίς διάνοιξη του εντέρου: λύση των συμφύσεων, ανάταξη εγκολεασμού, ανάταξη συστροφής, ανάταξη περισφιγμένης κήλης
    2. Εντερεκτομή για αφαίρεση τριχοπιλημάτων, ξένων σωμάτων, χολόλιθων 
    3. Εκτομή τμήματος του εντέρου που έχει τη βλάβη η οποία ευθύνεται για την απόφραξη καθώς και του περισφιγμένου τμήματος του εντέρου
    4. Επέμβαση παράκαμψης του εντέρου γύρω από το σημείο της απόφραξης
    5. Εντεροδερματικό συρίγγιο μακριά από την απόφραξη: κολοστομία, τυφλοστομία

    ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ

    Κατάκλιση

    ΔΙΑΙΤΑ

    Τίποτε από το στόμα

     εντέρου

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΝΤΕΡΙΚΗΣ ΑΠΟΦΡΑΞΗΣ

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ ΕΝΤΕΡΙΚΗΣ ΑΠΟΦΡΑΞΗΣ

    Η χορήγηση προφυλακτικής αγωγής είναι θέμα χειρουργού.

    Οι περισσότεροι ασθενείς βελτιώνονται με συντηρητική φροντίδα σε 2-5 ημέρες.

    Η απόφραξη του λεπτού εντέρου που προκαλείται από τη νόσο του Crohn, την περιτοναϊκή καρκινομάτωση, την περιτονίτιδα, την εντερίτιδα από ακτινοβολία και την απόφραξη του εντέρου μετά τον τοκετό αντιμετωπίζονται, συνήθως, συντηρητικά, δηλαδή, χωρίς, χειρουργική επέμβαση.

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ ΜΕ ΕΝΤΕΡΙΚΗ ΑΠΟΦΡΑΞΗ

    Μετά το χειρουργείο εβδομαδιαία παρακολούθηση για διάστημα 2-8 εβδομάδων 

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ ΕΝΤΕΡΙΚΗΣ ΑΠΟΦΡΑΞΗΣ

    • Επιβράδυνση της επανόδου της φυσιολογικής λειτουργίας του εντέρου
    • Μεγαλύτερος κίνδυνος για νέο αποφρακτικό επεισόδιο
    • Σήψη

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ ΕΝΤΕΡΙΚΗΣ ΑΠΟΦΡΑΞΗΣ

    • Συνήθως άριστη πρόγνωση. Γενικά, η θνησιμότητα από εντερική απόφραξη κυμαίνεται από < 1% έως > 20%, ανάλογα με το αίτιο, τη βιωσιμότητα του εντέρου, συνυπάρχουσες νόσους, κλπ

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΗΛΙΚΙΑΚΑ ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Παιδιατρικό:

    • Διάφορα αίτια εντερικής απόφραξης στην παιδική ηλικία:
    1. Δυσπλασίες του δωδεκαδακτύλου
    2. Νηστιδο/ειλεακή ατρησία
    3. Συστροφή του μεσαίου τμήματος του εντέρου 
    4. Ειλεός από μηκώνιο
    5. Νεκρωτική εντεροκολίτιδα
    6. Νόσος Hirschsprung
    7. Εγκολεασμός
    8. Διπλά ανατομικά στοιχεία
    9. Μεκέλειος απόφυση
    10. Ατρησία πρωκτού

    Γηριατρικό:

    • Τα νεοπλάσματα του παχέος εντέρου είναι συχνότερα
    • Η χρόνια δυσκοιλιότητα/κοπρόσταση είναι συχνότερη

    ΑΛΛΕΣ ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ

    Εάν η δακτυλική εξέταση δείξει μικροσκοπική αιμορραγία τότε μπορεί ένα νεόπλασμα του παχέος εντέρου να αποτελεί το αίτιο της απόφραξης

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για την υγεία του εντέρου

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για την υγεία του εντέρου

    enterikes diataraches

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Καρκίνος παχέος εντέρου

    Χάρτης κοιλιακού πόνου

    Φασιολοψίαση

    Κυστική ίνωση

    Έμφραγμα μεσεντερίου

    Εκκολπωματική νόσος

    Κήλες

    Μήπως έχετε πόνο στην πύελο;

    Αμυλάση

    Η αποτελεσματικότερη θεραπεία για τη δυσκοιλιότητα

    Πρόπτωση του ορθού

    Πώς θα καταλάβετε την εντερική απόφραξη

    Ηλεκτροπληξία

    Παθήσεις οξείας χειρουργικής κοιλίας

    Πώς θα αναγνωρίσετε τον πόνο της σκωληκοειδίτιδας

    Μήπως έχετε πολλά αέρια;

    Κολονοσκόπηση

    Επικίνδυνοι πόνοι

    Πόνος στην κοιλιά, αλλά που;

    www.emedi.gr

     

     

     

     

  • Θυρεοτοξική κρίση Θυρεοτοξική κρίση

    Η καταιγίδα του θυρεοειδούς

    Θυρεοτοξική κρίση είναι βαριά θυρεοτοξίκωση που συνοδεύεται από αποδιοργάνωση των  συστημάτων και των οργάνων.

    Η θυρεοτοξική κρίση είναι μια σπάνια, αλλά, σοβαρή και δυνητικά απειλητική για τη ζωή επιπλοκή του υπερθυρεοειδισμού (υπερδραστηριότητα του θυρεοειδούς αδένα).

    Χαρακτηρίζεται από υψηλό πυρετό (θερμοκρασίες, συχνά, πάνω από 40 ° C), γρήγορο και συχνά ακανόνιστο καρδιακό ρυθμό, αυξημένη αρτηριακή πίεση, έμετο, διάρροια και διέγερση.

    Η υπέρταση εμφανίζεται στην κρίση στην αρχή, ενώ η υπόταση συνοδεύει το σοκ στο τελευταίο στάδιο.

    Μπορεί να εμφανιστούν καρδιακή ανεπάρκεια και καρδιακή προσβολή.

    Τα περισσότερα επεισόδια εμφανίζονται είτε σε άτομα με γνωστό υπερθυρεοειδισμό των οποίων η θεραπεία έχει σταματήσει ή έχει καταστεί αναποτελεσματική, είτε σε άτομα με ήπιο υπερθυρεοειδισμό που έχουν αναπτύξει μια ταυτόχρονη ασθένεια (όπως μια μόλυνση). 

    Η κύρια θεραπεία της θυρεοτοξικής κρίσης είναι με ανόργανο ιώδιο και αντιθυρεοειδικά φάρμακα (προπυλοθειοουρακίλη ή μεθιμαζόλη) για τη μείωση της σύνθεσης και της απελευθέρωσης της θυρεοειδικής ορμόνης.

    Ο έλεγχος της θερμοκρασίας και τα ενδοφλέβια υγρά είναι, επίσης, βασικοί παράγοντες της θεραπείας.

    Οι β-αποκλειστές χρησιμοποιούνται συχνά για τη μείωση των επιδράσεων της θυρεοειδικής ορμόνης.

    Οι ασθενείς συχνά απαιτούν είσοδο στη μονάδα εντατικής θεραπείας. 

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΘΥΡΕΟΤΟΞΙΚΗΣ ΚΡΙΣΗΣ

    Η θυρεοτοξική κρίση χαρακτηρίζεται από οξεία εμφάνιση συμπτωμάτων υπερθυρεοειδισμού (γρήγορος καρδιακός ρυθμός, ανησυχία, διέγερση) που συνοδεύεται από άλλα χαρακτηριστικά, όπως, πυρετός (θερμοκρασίες συχνά πάνω από 40 ° C), υπέρταση, αλλαγές της νοητικής κατάστασης, διάρροια και έμετο. 

    Τα άτομα μπορεί να παρουσιάζουν ποικίλα σημάδια δυσλειτουργίας οργάνων.

    Μπορεί να εμφανισθεί ηπατική δυσλειτουργία και ο ίκτερος (κιτρίνισμα του δέρματος) θεωρείται ένα κακό προγνωστικό σημείο.

    Τα καρδιακά συμπτώματα περιλαμβάνουν μη φυσιολογικούς καρδιακούς ρυθμούς, έμφραγμα του μυοκαρδίου (καρδιακή προσβολή) και συμφορητική καρδιακή ανεπάρκεια, που μπορεί να οδηγήσουν σε καρδιαγγειακή κατάρρευση.

    Η θνησιμότητα μπορεί να φτάσει το 20-30%. 

    Σε ορισμένες περιπτώσεις μπορεί να εμφανισθούν αδυναμία και σύγχυση. 

    slide 39

    ΑΙΤΙΕΣ ΘΥΡΕΟΤΟΞΙΚΗΣ ΚΡΙΣΗΣ

    Η μετάβαση από τον υπερθυρεοειδισμό στην θυρεοτοξική κρίση προκαλείται, συνήθως, από: πυρετό, σήψη, αφυδάτωση, έμφραγμα του μυοκαρδίου και ψυχιατρικές ασθένειες.

    Τα άτομα διατρέχουν μεγαλύτερο κίνδυνο θυρεοτοξικής κρίσης εάν ο υπερθυρεοειδισμός τους αντιμετωπιστεί ελλιπώς ή εάν τα αντιθυρεοειδικά φάρμακα διακοπούν απότομα.

    Πολλά από αυτά τα άτομα έχουν υποκείμενες πρωταρχικές αιτίες υπερθυρεοειδισμού (νόσος Graves, τοξική πολυοζώδης βρογχοκήλη, μονήρες τοξικό αδένωμα).

    Ωστόσο, θυρεοτοξική κρίση μπορεί να συμβεί σε άτομα με μη αναγνωρισμένη θυρεοτοξίκωση που έχουν υποβληθεί σε μια χειρουργική επέμβαση, σε τοκετό, έχουν μια λοίμωξη ή λάβει ορισμένα φάρμακα και σκιαγραφικά!!!

    Παράγοντες κινδύνου για θυρεοτοξική κρίση

    • Σοβαρή λοίμωξη
    • Διαβητική κετοξέωση
    • Υπογλυκαιμία
    • Χειρουργική του θυρεοειδούς
    • Μη χειρουργική επέμβαση σε θυρεοειδή
    • Τοκετός
    • Όγκοι ωοθηκών
    • Εγκυμοσύνη
    • Τραύμα (όπως, κάταγμα ισχίου)
    • Εγκαύματα
    • Έμφραγμα μυοκαρδίου
    • Πνευμονική εμβολή
    • Εγκεφαλικό
    • Συγκοπή
    • Ραδιενεργό ιώδιο
    • Παρενέργεια φαρμάκων (αναισθητικά, σαλικυλικά, ψευδοεφεδρίνη, αμιωδαρόνη)
    • Χορήγηση σκιαγραφικών
    • Απότομη διακοπή αντιθυρεοειδικής θεραπείας
    • Συναισθηματικό στρες
    • Έντονη άσκηση

    Στο ανθρώπινο σώμα, η ορμόνη του θυρεοειδούς μπορεί να είναι ελεύθερη (βιολογικά ενεργή Τ3/Τ4) ή να δεσμεύεται με την ορμόνη δέσμευσης του θυρεοειδούς (βιολογικά ανενεργή) για μεταφορά. Η απελευθέρωση της θυρεοειδικής ορμόνης ρυθμίζεται αυστηρά από ένα σύστημα ανατροφοδότησης που περιλαμβάνει τον υποθάλαμο, την υπόφυση και τον θυρεοειδή αδένα. Ο υπερθυρεοειδισμός προκύπτει από μια απορύθμιση αυτού του συστήματος που οδηγεί τελικά σε αυξήσεις των επιπέδων ελεύθερων T3 / T4.

    Η μετάβαση από τον απλό υπερθυρεοειδισμό στο ιατρικό επείγον της θυρεοτοξικής κρίσης μπορεί να προκληθεί από καταστάσεις που οδηγούν στα ακόλουθα:

    • Αύξηση της ελεύθερης ορμόνη του θυρεοειδούς

    Άτομα με θυρεοτοξική κρίση τείνουν να έχουν αυξημένα επίπεδα ελεύθερης θυρεοειδικής ορμόνης, αν και τα συνολικά επίπεδα θυρεοειδικών ορμονών μπορεί να μην είναι πολύ υψηλότερα από ό, τι στον απλό υπερθυρεοειδισμό. Η αύξηση της διαθεσιμότητας της ελεύθερης θυρεοειδικής ορμόνης μπορεί να είναι το αποτέλεσμα του χειρισμού του θυρεοειδούς αδένα. Για παράδειγμα, σε ένα άτομο που λαμβάνει θεραπεία με ραδιενεργό ιώδιο, τα επίπεδα των ελεύθερων θυρεοειδικών ορμονών μπορεί να αυξηθούν έντονα λόγω της απελευθέρωσης της ορμόνης από τον εκτονωμένο θυρεοειδή ιστό.

    • Μείωση της πρωτεΐνης που δεσμεύει την ορμόνη του θυρεοειδούς

    Η μείωση της πρωτεΐνης που δεσμεύει την ορμόνη του θυρεοειδούς στη ρύθμιση διαφόρων στρεσογόνων παραγόντων ή φαρμάκων μπορεί, επίσης, να προκαλέσει αύξηση της ελεύθερης ορμόνης του θυρεοειδούς.

    • Αυξημένη ευαισθησία στις θυρεοειδικές ορμόνες

    Μαζί με τις αυξήσεις στη διαθεσιμότητα των θυρεοειδικών ορμονών, η θυρεοτοξική κρίση μπορεί να προκληθεί από την αυξημένη ευαισθησία του σώματος στην θυρεοειδή ορμόνη, η οποία μπορεί να σχετίζεται με ενεργοποίηση του συμπαθητικού συστήματος.

    • Ενεργοποίηση του συμπαθητικού συστήματος

    Η ενεργοποίηση του συμπαθητικού νευρικού συστήματος σε περιόδους στρες μπορεί, επίσης, να διαδραματίσει σημαντικό ρόλο στην θυρεοτοξική κρίση. Η συμπαθητική ενεργοποίηση αυξάνει την παραγωγή θυρεοειδικής ορμόνης από τον θυρεοειδή αδένα. Στη ρύθμιση της αυξημένης θυρεοειδικής ορμόνης, αυξάνεται επίσης η πυκνότητα των υποδοχέων της θυρεοειδικής ορμόνης, γεγονός που ενισχύει την απόκριση στις κατεχολαμίνες. Αυτό είναι πιθανό υπεύθυνο για πολλά από τα καρδιαγγειακά συμπτώματα (αυξημένη καρδιακή έξοδος αίματος και καρδιακός ρυθμός, εγκεφαλικό επεισόδιο).

    • Θυρεοτοξική κρίση ως αντισταθμιστικός μηχανισμός

    Η θυρεοτοξική κρίση οφείλεται σε μια κατάσταση όπου η θυρεοτοξίκωση εμποδίζει την ανάπτυξη κάποιου συνδρόμου μη θυρεοειδικής νόσου, για την εξοικονόμηση ενέργειας σε κρίσιμες ασθένειες και σε άλλες καταστάσεις υψηλής μεταβολικής ζήτησης. Συνήθως, σε κρίσιμη ασθένεια (π.χ. σήψη, έμφραγμα του μυοκαρδίου και άλλες αιτίες σοκ) η λειτουργία του θυρεοειδούς συντονίζεται για να οδηγήσει σε σύνδρομο χαμηλής Τ3 και, περιστασιακά, επίσης, χαμηλές συγκεντρώσεις TSH, σύνδρομο χαμηλής Τ4 και μειωμένη δέσμευση πρωτεϊνών πλάσματος των θυρεοειδικών ορμονών. Αυτό το ενδοκρινικό πρότυπο αναφέρεται ως σύνδρομο ευθυρεοειδικού ασθενούς ή σύνδρομο μη θυρεοειδικής ασθένειας ή διατήρηση ομοιόστασης του θυρεοειδούς σε κρίσιμη ασθένεια. όπως όγκοι, ουραιμία και λιμοκτονία. Αντιπροσωπεύει μια ευεργετική προσαρμογή Σε περιπτώσεις όπου η κρίσιμη ασθένεια συνοδεύεται από θυρεοτοξίκωση, αυτή η συνοσηρότητα εμποδίζει τη μείωση της λειτουργίας του θυρεοειδούς. Επομένως, η κατανάλωση ενέργειας, οξυγόνου και γλουταθειόνης παραμένει υψηλή, γεγονός που οδηγεί σε περαιτέρω αυξημένη θνησιμότητα. Έτσι, η καταιγίδα του θυρεοειδούς προκύπτει από μια αλληλεπίδραση θυρεοτοξίκωσης με τη συγκεκριμένη απόκριση του οργανισμού σε υπερπροσφορά θυρεοειδικών ορμονών. 

    ThyroidStudiesAlgorithm 768x487

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΘΥΡΕΟΤΟΞΙΚΩΣΗΣ

    Η διάγνωση της θυρεοτοξικής κρίσης βασίζεται στην παρουσία σημείων και συμπτωμάτων που συνάδουν με σοβαρό υπερθυρεοειδισμό.

    Τα σημεία και συμπτώματα οργανώνονται στις ακόλουθες κατηγορίες: θερμοκρασία, καρδιαγγειακή δυσλειτουργία (συμπεριλαμβανομένου του καρδιακού ρυθμού και της παρουσίας κολπικής μαρμαρυγής ή συμφορητικής καρδιακής ανεπάρκειας), δυσλειτουργία του κεντρικού νευρικού συστήματος και γαστρεντερική ή ηπατική δυσλειτουργία. Επίσης, απαιτούνται αυξημένες τιμές ελεύθερης τριιωδοθυρονίνης (Τ3) ή ελεύθερης θυροξίνης (Τ4).

    Όπως με τον υπερθυρεοειδισμό, η TSH καταστέλλεται. Τόσο η T3 όσο και η T4 είναι αυξημένες. Η αύξηση των επιπέδων των θυρεοειδικών ορμονών υποδηλώνει θυρεοτοξική κρίση όταν συνοδεύεται από σημάδια σοβαρού υπερθυρεοειδισμού, αλλά δεν είναι διαγνωστική, καθώς μπορεί επίσης να συσχετιστεί με απλό υπερθυρεοειδισμό. Επιπλέον, η Τ3 μπορεί να είναι φυσιολογική σε ασθενείς με κρίσιμη ασθένεια λόγω μειωμένης μετατροπής της Τ4 σε Τ3.

    Άλλες διαταραχές που παρατηρούνται:

    • Η υπεργλυκαιμία, πιθανότατα, οφείλεται στις επιδράσεις που προκαλούνται από την κατεχολαμίνη στην απελευθέρωση ινσουλίνης και στο μεταβολισμό, καθώς και στην αυξημένη γλυκογονόλυση, που εξελίσσεται σε υπογλυκαιμία όταν εξαντλούνται τα αποθέματα γλυκογόνου
    • Αυξημένη ασπαρτική αμινοτρανσφεράση (AST), χολερυθρίνη και γαλακτική αφυδρογονάση (LDH)
    • Υπερασβεστιαιμία και αυξημένη αλκαλική φωσφατάση λόγω αυξημένης απορρόφησης των οστών
    • Αυξημένος αριθμός λευκών αιμοσφαιρίων

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΘΥΡΕΟΤΟΞΙΚΗΣ ΚΡΙΣΗΣ

    Οι κύριες στρατηγικές για τη διαχείριση της θυρεοτοξικής κρίσης είναι η μείωση της παραγωγής και της απελευθέρωσης των θυρεοειδικών ορμονών, η μείωση των επιδράσεων των θυρεοειδικών ορμονών στους ιστούς, η αντικατάσταση των απωλειών υγρών και ο έλεγχος της θερμοκρασίας.

    Η θυρεοτοξική κρίση απαιτεί άμεση θεραπεία και νοσηλεία.

    Συχνά απαιτείται είσοδος στη μονάδα εντατικής θεραπείας. 

     1200x900

    • ΙΩΔΙΟ

    Οι κατευθυντήριες γραμμές συνιστούν τη χορήγηση ανόργανου ιωδίου (ιωδιούχο κάλιο ή ιώδιο Lugol) για τη μείωση της σύνθεσης και της απελευθέρωσης των θυρεοειδικών ορμονών. Το ιώδιο μειώνει τη σύνθεση των θυρεοειδικών ορμονών μέσω του φαινομένου Wolff-Chaikoff (υποτιθέμενη μείωση των επιπέδων των θυρεοειδικών ορμονών που προκαλείται από την κατάποση μεγάλης ποσότητας ιωδίου). Ορισμένες οδηγίες προτείνουν τη χορήγηση ιωδίου μετά την έναρξη των αντιθυρεοειδικών φαρμάκων, επειδή, το ιώδιο είναι, επίσης, υπόστρωμα για τη σύνθεση των θυρεοειδικών ορμονών και μπορεί να επιδεινώσει τον υπερθυρεοειδισμό εάν χορηγείται χωρίς τα αντιθυρεοειδικά φάρμακα. 

    • ΑΝΤΙΘΥΡΟΕΙΔΙΚΑ ΦΑΡΜΑΚΑ

    Τα αντιθυρεοειδικά φάρμακα (προπυλοθειοουρακίλη ή μεθιμαζόλη) χρησιμοποιούνται για τη μείωση της σύνθεσης και της απελευθέρωσης των θυρεοειδικών ορμονών. Η προπυλοθουρακίλη προτιμάται από τη μεθιμαζόλη λόγω των επιπρόσθετων επιδράσεών της στη μείωση της περιφερειακής μετατροπής της Τ4 σε Τ3, ωστόσο και τα δύο χρησιμοποιούνται, συνήθως.

    • BΗTA ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΕΣ

    Συνιστάται η χορήγηση βήτα-επιλεκτικών β-αποκλειστών (π.χ. μετοπρολόλη) για τη μείωση της επίδρασης της κυκλοφορούσας θυρεοειδικής ορμόνης στα τελικά όργανα. Επιπλέον, η προπρανολόλη σε υψηλές δόσεις μειώνει, επίσης, την περιφερειακή μετατροπή της Τ4 σε Τ3, η οποία είναι η πιο δραστική μορφή των θυρεοειδικών ορμονών. Αν και προηγουμένως μη επιλεκτικοί β-αποκλειστές (π.χ. προπρανολόλη) έχουν προταθεί ότι είναι ευεργετικοί λόγω των ανασταλτικών τους επιδράσεων στις περιφερικές δεϊδιινάσες, σχετίζονται με αυξημένη θνησιμότητα Επομένως, οι καρδιοεκλεκτικοί β-αποκλειστές είναι καλύτεροι. 

    • ΚΟΡΤΙΚΟΣΤΕΡΟΕΙΔΗ

    Τα υψηλά επίπεδα της θυρεοειδικής ορμόνης οδηγούν σε υπερμεταβολική κατάσταση, η οποία μπορεί να οδηγήσει σε αυξημένη διάσπαση της κορτιζόλης, μιας ορμόνης που παράγεται από τα επινεφρίδια. Αυτό οδηγεί σε κατάσταση σχετικής ανεπάρκειας των επινεφριδίων, στην οποία η ποσότητα κορτιζόλης δεν είναι επαρκής. Οι κατευθυντήριες γραμμές συνιστούν τα κορτικοστεροειδή (υδροκορτιζόνη και δεξαμεθαζόνη να προτιμώνται έναντι της πρεδνιζολόνης ή της μεθυλπρεδνιζολόνης) να χορηγούνται σε όλους τους ασθενείς με θυρεοτοξική κρίση. Ωστόσο, οι δόσεις πρέπει να τροποποιηθούν για κάθε μεμονωμένο ασθενή για να διασφαλιστεί ότι η σχετική επινεφριδιακή ανεπάρκεια αντιμετωπίζεται επαρκώς, ενώ ελαχιστοποιείται ο κίνδυνος παρενεργειών.

    • ΥΠΟΣΤΗΡΙΚΤΙΚΑ ΜΕΤΡΑ

    Σε υψηλό πυρετό, ο έλεγχος της θερμοκρασίας επιτυγχάνεται με παρακεταμόλη ή ακεταμινοφαίνη και εξωτερικά μέτρα ψύξης (δροσερές κουβέρτες, παγοκύστες). Η αφυδάτωση, η οποία συμβαίνει λόγω απώλειας υγρών από εφίδρωση, διάρροια και έμετο, αντιμετωπίζεται με συχνή αντικατάσταση υγρών. Σε σοβαρές περιπτώσεις, μπορεί να απαιτείται μηχανικός αερισμός. Αντιμετωπίζεται, επίσης, κάθε υποψία υποκείμενης αιτίας. 

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για το θυρεοειδή

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για το θυρεοειδής

    bigstock X ray Illustration Of The Mal 65002624 1280x720

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Υπερθυρεοειδισμός στην εγκυμοσύνη

    Πολύ χρήσιμες πληροφορίες για τη θυρεοειδίτιδα

    Καρκίνος θυρεοειδούς και κάνναβη

    Οι χημικές ανοσοθεραπείες έχουν πολλές παρενέργειες

    Οι καλύτερες διαγνωστικές εξετάσεις για το ενδοκρινικό σύστημα και τον μεταβολισμό

    Τεστ για να ελέγξετε το θυρεοειδή σας στο σπίτι

    Το ιώδιο στην εγκυμοσύνη είναι απαραίτητο

    Η βρογχοκήλη μπορεί να οφείλεται στη διατροφή

    Φλεβοκομβική ταχυκαρδία

    Τι σημαίνουν οι νυχτερινές εφιδρώσεις

    Διάγνωση ασθενειών από τα μάτια

    Κολπική μαρμαρυγή σε ηλικιωμένους

    Τα προειδοποιητικά σημεία αποβολής στην εγκυμοσύνη

    Φαιοχρωμοκύττωμα

    Συμπτώματα υπερθυρεοειδισμού

    Αν έχετε συχνά ταχυκαρδία

    Πρόωρος τοκετός

    Νεανική οστεοπόρωση

    Οστεοπόρωση

    Οι αιτίες απώλειας βάρους

    Λεβοθυροξίνη σε ηλικιωμένους

    Κολπική μαρμαρυγή

    Θυρεοειδίτιδες

    Θυρεοειδικές παθήσεις

    Οι β αδρενεργικοί αναστολείς

    Ανεξήγητη απώλεια βάρους

    Έκτακτες συστολές

    www.emedi.gr

     

     

     

     

  • Τι πρέπει να προσέχετε όταν παίρνετε συμπληρώματα διατροφής Τι πρέπει να προσέχετε όταν παίρνετε συμπληρώματα διατροφής

    Τα συμπληρώματα διατροφής δεν έχουν ανεπιθύμητες ενέργειες

    Οι ανεπιθύμητες ενέργειες των συμπληρωμάτων διατροφής είναι σπάνιες και είναι αποτέλεσμα υπερβολικής πρόσληψης βιταμινών, όταν αυτές αυτοχορηγούνται, χωρίς τη συμβουλευτική ιατρική γνώμη.

    Οι υδατοδιαλυτές βιταμίνες είναι δύσκολο να προκαλέσουν υψηλά επίπεδα τιμών στους ιστούς, επειδή τα νεφρά απεκκρίνουν εύκολα τα πλεονάζοντα ποσά  όταν οι συγκεντρώσεις στο αίμα είναι πάνω από κάποιο επίπεδο.

    Επίσης, το σώμα είναι ικανό να μετατρέπει, τις υπερβολικές ποσότητες των βιταμινών του συμπλέγματος Β στις μεταβολικά ενεργές μορφές τους, επιπλέον αυτών που είναι φυσιολογικά παρούσες.

    Οι λιποδιαλυτές βιταμίνες, ωστόσο, τείνουν να αποθηκεύονται τόσο στο συκώτι, όσο και στους λιπώδεις ιστούς του σώματος. Όταν αυτές οι βιταμίνες υπερχειλίσουν στους ιστούς, εμφανίζονται αντιδράσεις και ορισμένα συμπτώματα.

    vitamines 1

    fd07863ad0206737976bae0028032b73

    Παρενέργειες από την υπερβολική λήψη λιποδιαλυτών βιταμινών A, D, E, K

    • Βιταμίνη Α: Οι πρώτες ενδείξεις οξείας τοξικότητας από βιταμίνη Α είναι οι ζαλάδες, η αυξημένη πίεση στο εγκεφαλονωτιαίο υγρό, το οποίο περιλούει τον εγκέφαλο και τη σπονδυλική στήλη, οι έμετοι και εκτεταμένο ξεφλούδισμα της επιδερμίδας. Οι ποσότητες βιταμίνης Α που πρέπει να καταναλωθούν μαζί για να υπάρξουν αυτές οι παρενέργειες είναι  εκατομμύρια μονάδες. 30χλγρ (450.000IU) βιταμίνης Α τη μέρα επί πάρα πολλούς μήνες, μπορεί να προκαλέσουν συμπτώματα, όπως απώλεια της όρεξης, ευερεθιστότητα, ναυτία, έμετοι, πονοκέφαλοι, ξηρό δέρμα με φαγούρες, αραίωση των μαλλιών και οιδήματα πάνω από τα μακρά οστά. Μπορεί και το συκώτι να διογκωθεί. 200.000IU σε άτομα με έλλειψη βιταμίνης Α, εφάπαξ, στο 3-4% θα προκαλέσει παρενέργειες που διαρκούν μόνο μερικές ημέρες και στη συνέχεια, καθώς το σώμα διαμοιράζει τη βιταμίνη, τα συμπτώματα έλλειψης εξαφανίζονται και γίνονται αισθητές οι ευεργετικές επιδράσεις των βιταμινών. Σοβαρή υπερδοσολογία προκαλεί γενικευμένη φαγούρα, κοκκινίλα στην επιδερμίδα, ξηρές λεπιδώσεις στο δέρμα κσι στους βλεννογόνους, σκασίματα (ραγάδες) στις γωνίες του στόματος και στα χείλη, φλεγμονές στη γλώσσα και στα ούλα, εξέλκωση του στόματος και απώλεια μαλλιών. Επιπρόσθετα υπάρχουν κόπωση, αιμορραγίες, κατακράτηση νερού, ευαισθησία των μακρών οστών και ένα ευπαθές διογκωμένο συκώτι. Αν η πρόσληψη συνεχισθεί εμφανίζονται διανοητική/ψυχική ευερεθιστότητα, διαταραχές του ύπνου, απώλεια βάρους και αύξηση μέσα στο αίμα του ενζύμου αλκαλική φωσφατάση, που οδηγεί σε εναπόθεση ασβεστίου στα αιμοφόρα αγγεία. Η τοξικότητα είναι απίθανη αν οι ημερήσιες προσλήψεις διατηρούνται κάτω των 5000IU ανά κιλό βάρους του σώματος (δηλαδή 350.000IU για ένα άτομο 70 κιλών), για όχι πιο πολλές από 200 ημέρες. Συνιστώνται (κενά) μεσοδιαστήματα 4-6 εβδομάδων, κατά την οποία διακόπτεται η πρόσληψη, μεταξύ των διαδοχικών σειρών θεραπείας. Αυτά τα επίπεδα προσλήψεων ισχύουν μόνο όταν η βιταμίνη χρησιμοποιείται θεραπευτικά και κάτω από ιατρική επίβλεψη. Σήμερα υπάρχει μια αυξημένη τάση να χορηγούνται μεγάλες ημερήσιες δόσεις βιταμίνης Α και των αναλογών της ουσιών για δερματοπάθειες και για καρκίνο. Τα συμπτώματα που αναφέρθηκαν πιο πάνω ισχύουν, κυρίως, για την αλκοόλη της βιταμίνης Α (ρετινόλη) επειδή αποθηκεύεται στο συκώτι. Το ρετινοϊκό οξύ δεν αποθηκεύεται και χρησιμοποιείται όπου χρειάζονται γρήγορα υψηλά επίπεδα της Α στο αίμα. Το συνθετικό ρετινοϊκό οξύ και τα ανάλογά του μπορεί να προκαλέσουν συμπτώματα τοξικότητας, αλλά σε προσλήψεις υψηλότερες από αυτές  της βιταμίνης Α. Το ευρύτατα χρησιμοποιούμενο 13-υπερ-ρετινοϊκό οξύ, που χορηγείται για την θεραπεία της ακμής, προκαλεί παρενέργειες που περιορίζονται στο δέρμα, και τοξικά συμπτώματα υποχωρούν γρήγορα όταν σταματήσει η θεραπεία με τα παραπάνω βιταμινικά ανάλογα. Ο περιορισμός πρόσληψης της βιταμίνης Α και των ανάλογών της είναι η μόνη θεραπεία της υπερδοσολογίας. Να χρησιμοποιείτε μόνο βιταμίνη Α από φυσικές και όχι συνθετικές πηγές.

    vitamind1

    • Βιταμίνη D: Το πενταπλάσιο της συνιστώμενης πρόσληψης (50μγρ τη μέρα) όταν λαμβάνεται επί παρατεταμένες περιόδους μπορεί να οδηγήσει σε υψηλά επίπεδα ασβεστίου στο αίμα των βρεφών και σε απόθεση ασβεστίου στα νεφρά των ενηλίκων. Η τοξικότητα της D είναι πολύ πιο πιθανή στα παιδιά, εξαιτίας υπερβολικών δόσεων που χορηγούνται από υπερ-προστατευτικές μητέρες, ή εξαιτίας της αυξημένης ευαισθησίας μερικών βρεφών στο ενισχυμένο γάλα που περιέχει τη βιταμίνη. Τα συνηθισμένα σημεία τοξικότητας στα παιδιά είναι απώλεια της όρεξης με ναυτία και έμετους. Σύντομα, εμφανίζεται σοβαρή απώλεια ούρων, με συνακόλουθη δίψα. Δυσκοιλιότητα εναλλάσσεται συχνά με διάρροια. Συχνά, υπάρχουν πόνοι στο κεφάλι και στα οστά. Το παιδί αδυνατίζει, γίνεται ευερέθιστο, νιώθει κατάθλιψη, και τελικά καταντά σαν να είναι ναρκωμένο. Εναποθέσεις ασβεστίου κατακάθονται στις αρτηρίες, τα νεφρά, την καρδιά, τους πνεύμονες και σε άλλους μαλακούς ιστούς και όργανα. Στους ενήλικες απαιτείται μια τακτική πρόσληψη πάνω από 100.000IU (2,5χλγρ) βιταμίνης D για μακρές περιόδους για να προκληθούν τα τυπικά συμπτώματα της αδυναμίας, ναυτίας, εμέτων, δυσκοιλιότητας, υπερβολικής ούρησης, δίψας και αφυδάτωσης. Λιγότερο φανερά, αλλά πιο σοβαρά, αποτελέσματα είναι η απόθεση ασβεστίου στους μαλακούς ιστούς και όργανα και τελικά η νεφρική ανεπάρκεια που οδηγεί στο θάνατο. Υψηλές δόσεις βιταμίνης D χρησιμοποιούνται στη θεραπεία μεταβολικών ασθενειών στα οστά, του υποπαραθυρεοειδισμού, της δυσαπορρόφησης και ορισμένων αρθριτικών παθήσεων. Ισχυρά παρασκευάσματα πρέπει τότε να λαμβάνονται για μεγάλες περιόδους, οπότε η στενή ιατρική επίβλεψη είναι βασική. Πρέπει να λαμβάνετε βιταμίνη D3 μαζί με Κ2 για να μην γίνεται εναπόθεση ασβεστίου σε άλλα όργανα και ιστούς. Η μόνη θεραπεία για την υπερδοσολογία βιταμίνης D είναι το να σταματήσουμε να λαμβάνουμε τη βιταμίνη.

     ε συνώνυμο της ομορφιάς 750x420

    • Βιταμίνη Ε: Η μόνη παρενέργεια που σημειώνεται με αυτή τη βιταμίνη είναι η δημιουργία μυϊκής αδυναμίας σε λίγα άτομα, που παίρνουν τουλάχιστον 600IU τη μέρα. Πολύ περισσότεροι είναι αυτοί που έχουν πάρει 400 έως 1600IU τη μέρα χωρίς καμιά παρενέργεια. Δόσεις βιταμίνης Ε μέχρι 5.000IU δεν έχουν παρενέργειες. Περιστασιακά υπάρχει μια παροδική αύξηση της πίεσης του αίματος σε ευαίσθητα άτομα που λαμβάνουν πάνω από 800IU τη μέρα. Τόσο η μυϊκή αδυναμία όσο και η αυξημένη πίεση του αίματος εξαφανίζονται όταν σταματήσει η πρόσληψη της βιταμίνης ή περιοριστεί σε 400IU τη μέρα. Περιστασιακά έχει εμφανιστεί δερματίτιδα επαφής όταν άτομα βάζουν στην επιδερμίδα τους καθαρό έλαιο βιταμίνης ή ακόμη και μια αλοιφή ή κρέμα που περιέχει πάνω από 100IU ανά γραμμάρια. Ο περιορισμός της βιταμινικής ισχύος απομακρύνει αυτή την αλλεργική αντίδραση.

    bigstock Foods Highest In Vitamin B t 159424967

    • Βιταμίνη Β1 (Θειαμίνη): Πολύ περιστασιακά, ενέσεις θειαμίνης μπορεί να προκαλέσουν αντιδράσεις υπερευαισθησίας σε ευαίσθητα άτομα. Οι αντιδράσεις αυτές περιλαμβάνουν κνησμό και οιδήματα στη θέση της ένεσης, οιδήματα της γλώσσας, των χειλιών και των ματιών, γενικευμένη φαγούρα και εφιδρώσεις, φταρνίσματα, συνάχι, δυσκολίες στην αναπνοή και κυάνωση (οπότε η επιδερμίδα γίνεται μπλε), ναυτία, χαμηλή πίεση του αίματος. Καμιά παρενέργεια δεν έχει αναφερθεί για θειαμίνη που χορηγείται από το στόμα.

    vitamin b3

    • Βιταμίνη Β3 (Νικοτινικό οξύ): Έχουν δοθεί συνταγές με μεγάλες δόσεις μεταξύ 3 και 10 γραμμάρια τη μέρα, για τον περιορισμό των επιπέδων της χοληστερίνης στο αίμα και οι αντίστοιχες τοξικές αντιδράσεις περιλαμβάνουν εξάψεις και ευρυθήμα, όσο συνεχίζεται η θεραπεία. Σε μερικούς παρουσιάζονται εξανθήματα, ξήρανση της επιδερμίδας και αυξημένος χρωματισμός του δέρματος. Περιστασιακά εμφανίζεται ίκτερος, που συνοδεύεται από ναυτία, διάρροια, κοιλιακούς πόνους και πονοκεφάλους, σε ένα ποσοστό 20-40% των υπό θεραπεία ασθενών. Επίσης, έχουν παρατηρηθεί έλκη του στομάχου και του δωδεκαδακτύλου, αρθριτικά, διαβήτης και ηπατικές παθήσεις και κυρίως, στις εγκύους.

    thieu vitamin b6 co the dan toi mat ngu

    • Βιταμίνη Β6 (Πυριδοξίνη): Εξουδετερώνει την επίδραση του φαρμάκου levopoda που χρησιμοποιείται στη θεραπεία της νόσου του Πάρκισον. Τοξικότητα μπορεί να παρατηρηθεί σε άτομα τα οποία παίρνουν πάνω από 200χλγρ πυριδοξίνης την μέρα. Ημερήσιες προσλήψεις τουλάχιστον 2.000χλγρ πυριδοξίνης που λαμβάνονται, επί 2 έως 40 μήνες, μπορεί να προκαλέσουν περιφερική νευροπάθεια. Τα τυπικά συμπτώματα αρχίζουν με μουδιάσματα στα πόδια και αστάθεια στο βάδισμα. Αυτό οδηγεί σε αυξανόμενη ανικανότητα για σταθερό βάδισμα, ιδιαίτερα στο σκοτάδι, και δυσκολία στο χειρισμό μικρών αντικειμένων και λίγους μήνες ακολουθεί μούδιασμα και αδεξιότητα στα χέρια τόσο που τα άτομα δεν μπορούν να χειρισθούν πληκτρολόγια. Υπάρχουν, ακόμη και αλλαγές και στην αίσθηση των χειλιών και της γλώσσας. Τα ομαλά επίπεδα της πυριδοξίνης στο πλάσμα του αίματος κλιμακώνονται από 0,36 έως 1,8μγρ ανά 100χλ πλάσματος, αλλά αυτοί οι ασθενείς έχουν επίπεδα από 3,0μγρ και πάνω. Ύστερα από αποχή ενός μηνός από την συμπληρωματική πυριδοξίνη, το επίπεδο της πέφτει στα 1,7μγρ ανά 100χλγρ πλάσματος. Σε όλες τις περιπτώσεις η απόσυρση της πυριδοξίνης οδηγεί σε βελτίωση των συμπτωμάτων και οι έλεγχοι δείχνουν μια αξιοσημείωτη ανάρρωση του νευρικού συστήματος, αλλά η διαδικασία αυτή απαιτείται αρκετούς μήνες. Δεν υπάρχουν συμπτώματα όταν η πρόσληψη είναι κάτω από 2.000χλγρ πυριδοξίνης τη μέρα. Δεν υπάρχουν αποδείξεις βλάβης από την πιο συνηθισμένη ημερήσια δόση των 25 έως 100χλγρ.

    Foliko oxi 810x405

    • Βιταμίνη Β9 (Φυλλικό οξύ): Έχει αναφερθεί ανταγωνισμός μεταξύ του φυλλικού οξέος και του φαρμάκου φενιτοϊνη που χρησιμοποιείται για τη θεραπεία της επιληψίας. Έτσι η ισορροπία ανάμεσα στο φάρμακο και τη βιταμίνη είναι κρίσιμη και το καλύτερο είναι να αφήνεται το θέμα στην επίβλεψη του γιατρού. Οι υψηλές προσλήψεις φυλλικού οξέος μπορούν να μειώσουν τα αποθέματα της βιταμίνης Β12 μέσα στο σώμα. Αν χορηγηθεί σε αυτούς που υποφέρουν από κακοήθη αναιμία που προκύπτει από δυσαπορρόφηση της βιταμίνης Β12, οι υψηλές δόσεις φυλλικού οξέος μπορούν να αποκρύψουν τα συμπτώματα της αναιμίας στο αίμα, αλλά να επιτρέπουν να συνεχίζεται η εκφύλιση των νεύρων της σπονδυλικής στήλης. Από αυτό έπεται η σημασία του να διαγνωσθεί αν μια μεγαλοβλαστική αναιμία οφείλεται σε έλλειψη φυλλικού οξέος ή βιταμίνης Β 12. Η στοματική θεραπεία έχει προκαλέσει απώλεια της όρεξης, διάταση του υπογαστρίου και μετεωρισμό. Περιστασιακά, ενέσεις φυλλικού οξέος μπορούν να προκαλέσουν παροδική αύξηση της θερμοκρασίας και συμπτώματα πυρετού.
    • Βιταμίνη Β12: Αντιδράσεις τοξικότητας από στοματική δοσολογία δεν έχουν ποτέ αναφερθεί. Πολύ σπάνιες αλλεργικές αντιδράσεις έχουν εμφανισθεί ύστερα από ενδομυϊκή ένεση της βιταμίνης.
    • Βιταμίνη Β2 (Ριβοφλαβίνη): Δεν αναφέρονται τοξικές αντιδράσεις.
    • Βιταμίνη Β5 (Παντοθενικό οξύ): Δεν αναφέρονται τοξικές αντιδράσεις ακόμη και ύστερα από μακρόχρονη θεραπεία με δόσεις μέχρι 2γρ ημερησίως, σε περιπτώσεις ρευματοειδούς αρθρίτιδας, είτε από το στόμα είτε με ένεση.
    • Καροτίνη: Γενικά αποδεκτή σαν ασφαλής, ακόμη και σε προσλήψεις αρκετές για να προσδώσουν κίτρινο χρώμα στην επιδερμίδα.
    • Βιταμίνη Β7 (Βιοτίνη): Καμιά δυσμενής επίδραση δεν αναφέρεται, ακόμη και σε βρέφη, όταν χορηγείται κατά 5χλγρ ημερησίως, από το στόμα ή με ένεση, για βλάβες της επιδερμίδας.

    vitamin c 600x400

    • Βιταμίνη C: Γενικά, θεωρείται σαν μια από τις πιο ασφαλείς βιταμίνες, έστω και αν λαμβάνεται σε μαζικές δόσεις. Υπάρχουν κάποια άτομα που θα έπρεπε να αποφεύγουν μεγάλες (μεγαλύτερες από 1γραμμάριο ημερησίως) προσλήψεις της βιταμίνης, επειδή, υποφέρουν από κληρονομικές μεταβολικές ασθένειες που δημιουργούν υπερβολικό οξαλικό οξύ ή κυστίνη ή ουρικό οξύ στο αίμα και τα ούρα και έχουν μεγαλύτερη τάση να σχηματίσουν πέτρες στα νεφρά. Μια τέτοια ασθένεια είναι σπάνια και οι περισσότεροι άνθρωποι μπορούν να ανεχθούν προσλήψεις βιταμίνης C μέχρι 3γρ ημερησίως ή και ακόμη περισσότερο. Αυτοί που υποφέρουν από πέτρες στα νεφρά και αυτοί που λαμβάνουν από το στόμα αντιπηκτικά φάρμακα θα πρέπει να παίρνουν υψηλές δόσεις βιαμίνης C με προφύλαξη, παρ' όλο που προσλήψεις μέχρι 500χλγρ τη μέρα μπορεί να γίνουν ανεκτές από τα άτομα αυτά για μακροχρόνιες περιόδους. Τα σωματικά σημεία της υπερβολικής δοσολόγησης είναι γαστρεντερικά και συμπεριλαμβάνουν ναυτία, κράμπες στην κοιλιά και διάρροια. Η βιταμίνη μπορεί, επίσης, να δράσει σαν διουρητικό, προκαλώντας αυξημένη ούρηση, αλλά αυτό μπορεί να είναι και ευεργετικό για την απομάκρυνση του υπερβολικού νερού από το σώμα. Αν μια υπερβολική πρόσληψη προκαλεί διάρροια, ο περιορισμός του λαμβανόμενου ποσού κατά 500χλγρ ή 1γρ τη μέρα θα περιορίσει συχνά την παρενέργεια αυτή. 

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για την υγεία σας

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για την υγεία σας

    sympliromata diatrofis

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Όλα όσα πρέπει να γνωρίζεται για τα θρεπτικά συστατικά

    Υπερφαινολικό ελαιόλαδο

    Φρούτα για πρωινό

    Οι παρενέργειες της χημειοθεραπείας στο πεπτικό σύστημα

    Το ταξίδι της τροφής

    Κάνναβη και γαστρεντερικές διαταραχές

    Το ρολόι του σώματος πρέπει να λειτουργεί καλά

    Πρόληψη χολολιθίασης

    Σταματήστε να κάνετε χολοκυστεκτομή

    Διατηρήστε υγιή τα ανοσοποιητικά σας κύτταρα

    Χρήσιμες πληροφορίες για τη grappa

    Να χρησιμοποιείτε ριγανέλαιο σαν αντιβακτηριακό

    Ποιοι πρέπει να παίρνουν φυτικά ένζυμα

    Σημαντικές πληροφορίες για τη διατροφή σας

    Θεραπεία Καρκίνου του Μαστού με φυσικούς τρόπους

    Τροφές για όσους έχουν καρκίνο

    Τα μέταλλα που περιέχει το ανθρώπινο σώμα

    www.emedi.gr

     

     

  • Καρκινοειδές σύνδρομο Καρκινοειδές σύνδρομο

    Το καρκινοειδές σύνδρομο είναι σύνολο συμπτωμάτων που προκαλείται από όγκους

     

    Γράφει η 

    Δρ Σάββη Μάλλιου Κριαρά 

    Ειδικός Παθολόγος-Ογκολόγος, MD, PhD

    ΚΑΡΚΙΝΟΕΙΔΕΣ ΣΥΝΔΡΟΜΟ

    Πρόκειται για σύνολο συμπτωμάτων που σχετίζεται με καρκινοειδείς όγκους (αργενταφίνωμα).

    Χαρακτηριστικά, παρατηρούνται προσβολές βαριάς κυανωτικής έξαψης του δέρματος, που διαρκεί από λεπτά εώς ημέρες, υδαρή κόπρανα, προσβολές βρογχόσπασμου, απότομη πτώση της αρτηριακής πίεσης, οίδημα, ασκίτης.

    Τα συμπτώματα προκαλούνται από τη σεροτονίνη και τις προσταγλανδίνες που εκκρίνονται από τον όγκο, καθώς και από άλλα βιοενεργά στοιχεία.

    Το καρκινοειδές σύνδρομο είναι ένα παρανεοπλασματικό σύνδρομο που περιλαμβάνει τα σημεία και τα συμπτώματα που εμφανίζονται δευτερογενώς από καρκινοειδείς όγκους. 

    Το σύνδρομο περιλαμβάνει έξαψη και διάρροια, και λιγότερο συχνά, καρδιακή ανεπάρκεια, έμετο και βρογχοσυστολή.

    Προκαλείται από ενδογενή έκκριση, κυρίως, σεροτονίνης και καλλικρεϊνης.

    Το καρκινοειδές σύνδρομο πυροδοτείται από την επινεφρίνη, το φαγητό, την αιθανόλη, την άσκηση και τη συναισθηματική φόρτιση.

    carcinoid syndrome 5

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΚΑΡΚΙΝΟΕΙΔΩΝ ΟΓΚΩΝ

    Το σύνδρομο καρκινοειδών όγκων εμφανίζεται στο 5% περίπου των όγκων αυτών και εκδηλώνεται όταν αγγειοδραστικές ουσίες από τους όγκους εισέρχονται στη συστηματική κυκλοφορία διαφεύγοντας από την ηπατική αποδόμηση. Εάν ο πρωτογενής όγκος προέρχεται από το γαστρεντερικό σωλήνα (απελευθερώνοντας σεροτονίνη στην κυκλοφορία της ηπατικής πύλης), το καρκινοειδές σύνδρομο, γενικά, δεν εμφανίζεται έως ότου η νόσος προχωρήσει τόσο πολύ ώστε να κατακλύσει την ικανότητα του ήπατος να μεταβολίσει την απελευθερούμενη σεροτονίνη.

    • Εξάψεις: Το πιο σημαντικό κλινικό εύρημα είναι η έξαψη, συνήθως, του κεφαλιού και του άνω μέρους του θώρακα (εκδηλώνεται ως κοκκίνισμα ή έντονη ερυθρότητα). 
    • Διάρροια: Μπορεί να σχετίζεται με κράμπες στην κοιλιά. Αυτό το σύμπτωμα οφείλεται στη δράση της σεροτονίνης, της ισταμίνης και της γαστρίνης.
    • Κοιλιακός πόνος: Ο πόνος στην κοιλιά οφείλεται σε ηπατομεγαλία, απόφραξη του λεπτού εντέρου ή έλλειψη οξυγόνου στο λεπτό έντερο. 
    • Βρογχόσπασμος: Ο βρογχόσπασμος μπορεί να προκαλείται από ισταμίνη ή σεροτονίνη, επηρεάζει περίπου το 15% των ατόμων με καρκινοειδές σύνδρομο και συχνά συνοδεύεται από έξαψη, φτέρνισμα και δύσπνοια. 
    • Καρκινοειδείς καρδιακές παθήσεις: Περίπου το 19% έως το 60% εκείνων που πλήττονται από το καρκινοειδές σύνδρομο αναπτύσσουν καρκινοειδή καρδιακή νόσο.

    Η σεροτονίνη προκαλεί ίνωση στις βαλβίδες της δεξιάς καρδιάς, ιδίως στην τριγλώχινα βαλβίδα. 

    ΠΑΘΟΦΥΣΙΟΛΟΓΙΑ ΚΑΡΚΙΝΟΕΙΔΟΥΣ ΣΥΝΔΡΟΜΟΥ

    Οι καρκινοειδείς όγκοι παράγουν αρκετές αγγειοδραστικές ουσίες, κυρίως, σεροτονίνη. Συνήθως, πιστεύεται ότι η σεροτονίνη είναι η αιτία των εξάψεων. Η έξαψη προκύπτει, επίσης, από την έκκριση της καλλικρεΐνης, το ένζυμο που καταλύει τη μετατροπή του κινινογόνου σε λυσυλ-βραδυκινίνη. Το τελευταίο μετατρέπεται, περαιτέρω, σε βραδυκινίνη, ένα από τα πιο ισχυρά γνωστά αγγειοδιασταλτικά. Άλλα συστατικά του συνδρόμου καρκινοειδών είναι η διάρροια (πιθανώς, προκαλείται από την αυξημένη σεροτονίνη, η οποία αυξάνει σημαντικά τον περισταλτισμό, αφήνοντας λιγότερο χρόνο για την απορρόφηση υγρών), ένα σύνδρομο τύπου πελλάγρας (προκαλείται από εκτροπή μεγάλων ποσοτήτων τρυπτοφάνης από τη σύνθεση της βιταμίνης Β3 νιασίνη, η οποία απαιτείται για την παραγωγή NAD, στη σύνθεση της σεροτονίνης και άλλων 5-υδροξυϊνδολών), ινωτικές βλάβες του ενδοκαρδίου, ιδιαίτερα στη δεξιά πλευρά της καρδιάς με αποτέλεσμα την ανεπάρκεια της τριγλώχιας βαλβίδας και, λιγότερο συχνά, της πνευμονικής βαλβίδας και, ασυνήθιστος βρογχόσπασμος. Η παθογένεση των καρδιακών βλαβών περιλαμβάνει, πιθανώς, την ενεργοποίηση των υποδοχέων σεροτονίνης 5-ΗΤ2Β από τη σεροτονίνη. Όταν ο πρωτοπαθής όγκος βρίσκεται στο γαστρεντερικό σωλήνα, όπως, συμβαίνει στη μεγάλη πλειονότητα των περιπτώσεων, η σεροτονίνη και η καλλικρεΐνη απενεργοποιούνται στο ήπαρ. Εκδηλώσεις καρκινικού συνδρόμου δεν εμφανίζονται μέχρι να υπάρξουν μεταστάσεις στο ήπαρ ή όταν ο καρκίνος συνοδεύεται από ηπατική ανεπάρκεια (κίρρωση). Οι καρκινοειδείς όγκοι που προκύπτουν στους βρόγχους μπορεί να σχετίζονται με εκδηλώσεις καρκινικού συνδρόμου, χωρίς μεταστάσεις στο ήπαρ, επειδή τα βιολογικά ενεργά προϊόντα τους φτάνουν στη συστηματική κυκλοφορία πριν περάσουν από το ήπαρ και μεταβολιστούν. Στους περισσότερους ασθενείς, υπάρχει αυξημένη απέκκριση 5-HIAA στα ούρα (5-υδροξυϊνδολεοξικό οξύ), προϊόν αποικοδόμησης της σεροτονίνης. 

    carcinoid syndrome 4

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΚΑΡΚΙΝΟΕΙΔΟΥΣ ΣΥΝΔΡΟΜΟΥ

    Η πιο χρήσιμη αρχική δοκιμή είναι τα επίπεδα 5-HIAA (5-υδροξυϊνδολεοξικό οξύ) ούρων 24ώρου, το τελικό προϊόν του μεταβολισμού της σεροτονίνης. Περίπου το 5% της σεροτονίνης μετατρέπεται σε 5-ΗΙΑΑ και απεκκρίνεται στα ούρα, δηλαδή <15.0 mg/24h 5-HIAA, ανά ημέρα.

    Για τον εντοπισμό τόσο των πρωτογενών βλαβών όσο και της μετάστασης, η αρχική μέθοδος απεικόνισης είναι το Octreoscan, όπου τα ανάλογα σωματοστατίνης με σήμανση ινδίου-111 (οκτρεοτίδη) χρησιμοποιούνται με σπινθηρογράφημα για την ανίχνευση όγκων που εκφράζουν υποδοχείς σωματοστατίνης. Σε αντίθεση με άλλες τεχνικές απεικόνισης, όπως, η αξονική τομογραφία και η μαγνητική τομογραφία τα ποσοστά ανίχνευσης, αναφέρονται, περίπου, τόσο υψηλά, όσο, 80%. Τα ανάλογα σωματοστατίνης με επισήμανση Gallium-68, όπως το 68Ga-DOTA-Octreotate (DOTATATE), που εκτελούνται σε σαρωτή ΡΕΤ / CT είναι ανώτερο από το συμβατικό Octreoscan. 

    Συνήθως, σε μια αξονική τομογραφία, ή σε μια μαγνητική τομογραφία μια αλλαγή είναι ορατή στο μεσεντέριο λόγω της ίνωσης από την απελευθέρωση της σεροτονίνης.

    Το 18F-FDG PET / CT, το οποίο αξιολογεί τον αυξημένο μεταβολισμό της γλυκόζης, μπορεί, επίσης, να βοηθήσει στον εντοπισμό της καρκινοειδούς βλάβης ή στην αξιολόγηση των μεταστάσεων.

    Να αποφεύγετε τα σπινθηρογραφήματα και τα PET CT SCANS. Έχουν πολλές παρενέργειες. 

    Η χρωμογρανίνη Α, η συναπτοφυσίνη, η NSE ή ειδική νευρωνική ενολάση και η σεροτονίνη των αιμοπεταλίων αυξάνονται. 

    Το triplex καρδιάς δείχνει πάχυνση βαλβίδων και μείωση της κινητικότητας των βαλβίδων.

    Η μαγνητική τομογραφία καρδιάς είναι χρήσιμη για την εμφάνιση της ανατομίας και λειτουργίας των κοιλιών.

    ΕΝΤΟΠΙΣΜΟΣ ΚΑΡΚΙΝΟΕΙΔΩΝ ΟΓΚΩΝ

    Ο εντοπισμός του όγκου μπορεί να είναι εξαιρετικά δύσκολος.

    Το βαριούχο γεύμα και η παρακολούθηση του εντέρου με ακτινογραφίες μπορεί περιστασιακά να αναδείξουν έναν όγκο.

    Η ενδοσκόπηση με κάψουλα χρησιμοποιείται για τον εντοπισμό του όγκου.

    Συχνά, η λαπαροτομία είναι ο οριστικός τρόπος εντοπισμού του όγκου.

    carcinoid syndrome 1

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΚΑΡΚΙΝΟΕΙΔΟΥΣ ΣΥΝΔΡΟΜΟΥ

    Για τη συμπτωματική ανακούφιση του συνδρόμου καρκινοειδών: 

    • Οκτρεοτίδη (ανάλογο σωματοστατίνης που μειώνει την έκκριση σεροτονίνης από τον όγκο και, δευτερευόντως, μειώνει το προϊόν διάσπασης της σεροτονίνης (5-HIAA))
    • Telotristat ethyl (Xermelo) μαζί με ένα ανάλογο σωματοστατίνης σε ασθενείς που δεν ανταποκρίνονται στη μονοθεραπεία ανάλογου σωματοστατίνης. Είναι αναστολέας της τρυπτοφάνης υδροξυλάσης και μειώνει την παραγωγή σεροτονίνης
    • Θεραπεία με ραδιοεπισημασμένα πεπτίδια (ραδιονουκλίδιο υποδοχέα πεπτιδίου (PRRT) με λουτίτιο-177, ύττριο-90 ή ίνδιο-111 επισημασμένο με οκτρεοτίδη 
    • Μηλεϊνική μεθυσεργίδη (προσοχή, προκαλεί οπισθοπεριτοναϊκή ίνωση)
    • Κυπροεπταδίνη (αντιισταμινικό φάρμακο)
    • Φαρμακευτική αντιμετώπιση του όγκου (χημειοθεραπευτικά φάρμακα)
    • Λαπαροσκοπική εκτομή του όγκου

    Εναλλακτική θεραπεία για τους υποψηφίους που πληρούν τις προϋποθέσεις:

    • Χειρουργική εκτομή όγκου και χημειοθεραπεία (5-FU και δοξορουβικίνη)

    Ενδοαγγειακή θεραπεία, χημειοεμβολισμός, στοχευμένη χημειοθεραπεία που παραδίδονται απευθείας στο ήπαρ μέσω ειδικών καθετήρων αναμεμιγμένων με εμβολικά σφαιρίδια (σωματίδια που μπλοκάρουν τα αιμοφόρα αγγεία), που χρησιμοποιούνται για ασθενείς με ηπατικές μεταστάσεις.

    Η εξέλιξη της νόσου είναι δύσκολο να εξακριβωθεί, επειδή, η ασθένεια μπορεί να κάνει μετάσταση οπουδήποτε στο σώμα και μπορεί να είναι πολύ μικρή για να ταυτιστεί με οποιαδήποτε μέθοδο με τη βοήθεια της τρέχουσας τεχνολογίας. 

    Οι συμβατικές διαγνωστικές εξετάσεις και θεραπείες, πολλές φορές προωθούν τη μεταστατική νόσο.

    Οι δείκτες της κατάστασης, όπως η χρωμογρανίνη-Α είναι ατελείς δείκτες εξέλιξης της νόσου.

    ΠΡΟΓΝΩΣΗ ΚΑΡΚΙΝΟΕΙΔΟΥΣ ΣΥΝΔΡΟΜΟΥ

    Η πρόγνωση ποικίλλει από άτομο σε άτομο.

    Κυμαίνεται από 95% επιβίωση 5 ετών για τοπική νόσο έως 80% επιβίωση 5 ετών για άτομα με ηπατικές μεταστάσεις.

    carcinoid syndrome 3

    Το μοριακό προφίλ του όγκου είναι απαραίτητο και χρήσιμο εργαλείο για τη θεραπευτική σας απόφαση.

    Ζητείστε την εξέταση πριν κάνετε οποιαδήποτε θεραπεία. Η ζωή σας είναι πολύτιμη.

    Ζητήστε από την EMEDI πληροφορίες για το μοριακό προφίλ του όγκου.

    Μάθετε όλες τις πληροφορίες από τους συνεργάτες μας για την εξατομικευμένη θεραπεία των καρκινοειδών όγκων, πατώντας εδώ.

    Διαβάστε περισσότερα για την Σάββη Μάλλιου Κριαρά

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τους καρκινοειδείς όγκους

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τους καρκινοειδείς όγκους 

    12121 750x405

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Χρήσιμες πληροφορίες για την πελλάγρα

    Χρήσιμες πληροφορίες για τον ορθοκολικό καρκίνο

    Στένωση τριγλώχινας

    Παγκρεατικοί ενδοκρινικοί όγκοι και καρκινοειδείς παγκρεατικοί όγκοι

    Παθολογία του καρκίνου του πνεύμονα

    Η υπεριδρωσία στον καρκίνο

    Χυλώδης ασκίτης

    Συρίγγια γαστρεντερικού συστήματος

    Σύνδροµο δυσαπορρόφησης εντέρου

    Νευροενδοκρινείς όγκοι

    Καρκινοειδείς όγκοι

    www.emedi.gr