Τετάρτη, 05 Οκτωβρίου 2016 06:05

Οξεία ηπατική ανεπάρκεια

Γράφτηκε από την
Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(3 ψήφοι)

Χρήσιμες πληροφορίες για την οξεία ηπατική ανεπάρκεια

Η οξεία ηπατική ανεπάρκεια, ICD-10 Κ72, είναι η ανάπτυξη εγκεφαλοπάθειας σε διάστημα 28 ημερών από την εμφάνιση ικτέρου, μετά από προσβολή ή τραυματισμό του ήπατος. Η διάγνωση βασίζεται σε κλινικά κριτήρια, όπως ίκτερος, μικρό μέγεθος ήπατος και εγκεφαλοπάθεια και σε βιοχημικά δεδομένα, όπως υπερχολερυθριναιμία, αυξημένες τρανσαμινάσες και διαταραχές πηκτικότητας.

Το ήπαρ σημαίνει ότι έχει υποστεί σοβαρή βλάβη (απώλεια της λειτουργίας του 80-90% των κυττάρων του ήπατος). Οι επιπλοκές είναι η ηπατική εγκεφαλοπάθεια και μειωμένη πρωτεϊνική σύνθεση (όπως μετριέται από τα επίπεδα αλβουμίνης ορού και το χρόνο προθρομβίνης στο αίμα).

Κεραυνοβόλος ηπατική ανεπάρκεια μέσα σε 1 εβδομάδα, οξεία σε 8-28 ημέρες, και υποξεία όπως 4-12 εβδομάδες.


Τα σημεία και συμπτώματα της οξείας ηπατικής ανεπάρκειας

-Εγκεφαλικό οίδημα και εγκεφαλοπάθεια 

Το εγκεφαλικό οίδημα οδηγεί σε ηπατική εγκεφαλοπάθεια, κώμα, εγκεφαλική κήλη, και τελικά στο θάνατο. Τα συμπτώματα κυμαίνονται από ελαφρά π.χ. μεταβολή στη διάθεση, και στη συγκέντρωση-(βαθμός Ι) μέχρι βαθύ κώμα (βαθμός IV). Οι ασθενείς που παρουσιάζουν οξεία και υπεροξεία ηπατική ανεπάρκεια διατρέχουν μεγαλύτερο κίνδυνο να εμφανίσουν εγκεφαλικό οίδημα και βαθμού IV εγκεφαλοπάθεια. Υπάρχει μια συσσώρευση τοξικών ουσιών όπως αμμωνία, μερκαπτάνη, ενδογενείς βενζοδιαζεπίνες, και σεροτονίνης / τρυπτοφάνης στον εγκέφαλο. Αυτό επηρεάζει το επίπεδο των νευροδιαβιβαστών και ενεργοποιούνται οι νευροϋποδοχείς. Η αυτορρύθμιση της εγκεφαλικής ροής του αίματος είναι μειωμένη, και συνδέεται με την αναερόβια γλυκόλυση και το οξειδωτικό στρες. Τα αστροκύτταρα του νευρικού συστήματος είναι ευαίσθητα σε αυτές τις αλλαγές, και διογκώνονται, με αποτέλεσμα την αυξημένη ενδοκρανιακή πίεση. Οι φλεγμονώδεις μεσολαβητές παίζουν, επίσης, σημαντικό ρόλο. Δυστυχώς, τα σημεία αυξημένης ενδοκρανιακής πίεσης, όπως το οίδημα της οπτικής θηλής και η απώλεια του αντανακλαστικού της κόρης, δεν είναι αξιόπιστοι δείκτες, και συμβαίνουν αργά στη νόσο. Η CT και η MRI του εγκεφάλου βοηθούν στην πρώιμη ανίχνευση  του εγκεφαλικού οιδήματος και στον αποκλεισμό της ενδοεγκεφαλικής αιμορραγίας. Η επεμβατική παρακολούθηση της ενδοκρανιακής πίεσης συνιστάται. Ωστόσο, ο κίνδυνος των επιπλοκών θα πρέπει να λαμβάνεται υπόψη έναντι του ενδεχόμενου οφέλους (1% θανατηφόρα αιμορραγία). Στόχος είναι η διατήρηση της ενδοκρανιακής πίεσης κάτω από 25 mm Hg, και η διατήρηση των πιέσεων της εγκεφαλικής αιμάτωσης άνω των 50 mm Hg. 

-Διαταραχή της πηκτικότητας 

Η διαταραχή της πηκτικότητας είναι ένα άλλο χαρακτηριστικό της οξείας ηπατικής ανεπάρκειας. Το ήπαρ έχει τον κεντρικό ρόλο στην σύνθεση σχεδόν όλων των παραγόντων πήξης και ορισμένων αναστολέων της πήξης και της ινωδόλυσης. Η ηπατοκυτταρική νέκρωση οδηγεί σε μειωμένη σύνθεση πολλών παραγόντων πήξης και των αναστολέων τους. Συμβαίνει παράταση στο χρόνο προθρομβίνης που χρησιμοποιείται ευρέως για την παρακολούθηση της σοβαρότητας της ηπατικής βλάβης. Υπάρχει σημαντική δυσλειτουργία των αιμοπεταλίων (ποσοτικά όσο και ποιοτικά ελαττώματα των αιμοπεταλίων) και συμβαίνει προοδευτική θρομβοπενία με απώλεια των μεγαλύτερων και πιο ενεργών αιμοπεταλίων. Η θρομβοπενία με ή χωρίς διάχυτη ενδοαγγειακή πήξη, αυξάνει τον κίνδυνο για ενδοεγκεφαλική αιμορραγία. 

-Νεφρική ανεπάρκεια 
Η νεφρική ανεπάρκεια είναι παρούσα σε περισσότερο από το 50% των ασθενών με οξεία ηπατική ανεπάρκεια, ειδικά σε υπερδοσολογία παρακεταμόλης, με αποτέλεσμα οξεία σωληναριακή νέκρωση ή υπερδυναμική κυκλοφορία που οδηγεί σε ηπατονεφρικό σύνδρομο ή λειτουργική νεφρική ανεπάρκεια. Λόγω της μειωμένης παραγωγής ουρίας, η ουρία αίματος δεν αντιπροσωπεύει τον βαθμό της νεφρικής δυσλειτουργίας.

-Φλεγμονή και μόλυνση 

Περίπου το 60% όλων των ασθενών με οξεία ηπατική ανεπάρκεια έχουν συστηματική φλεγμονή ανεξάρτητα από την παρουσία ή απουσία μόλυνσης.  Αυτό συμβάλλει συχνά στην ανεπάρκεια πολλών οργάνων, στη διαταραγμένη άμυνα, λόγω της μειωμένης οψωνινοποίησης, στη χημειοταξία και στην ενδοκυτταρική θανάτωση, με αύξηση του κινδύνου σήψης. Η βακτηριακή σήψη, κυρίως, λόγω gram θετικών οργανισμών και μυκήτων παρατηρείται σε 80% και 30% των ασθενών, αντίστοιχα.

-Μεταβολικές διαταραχές 

Η υπονατριαιμία οφείλεται σε κατακράτηση νερού και στην αλλαγή στην ενδοκυτταρική μεταφορά νατρίου από την αναστολή της αντλίας Na / K. Η υπογλυκαιμία,  η υποκαλιαιμία, η υποφωσφαταιμία και η μεταβολική αλκάλωση συμβαίνουν, συχνά, ανεξάρτητα από τη νεφρική λειτουργία. Η γαλακτική οξέωση εμφανίζεται, κυρίως, σε υπερδοσολογία παρακεταμόλης.

-Αιμοδυναμικές διαταραχές και καρδιο-αναπνευστική λειτουργία

Η περιφερική αγγειοδιαστολή από χαμηλή συστηματική αγγειακή αντίσταση, οδηγεί σε υπόταση. Υπάρχει μια αντισταθμιστική αύξηση της καρδιακής παροχής. Επίσης, συμβαίνει επινεφριδιακή ανεπάρκεια στο 60% των ασθενών με ηπατική ανεπάρκεια. Υπάρχει, επίσης,  μείωση στην πρόσληψη οξυγόνου των ιστών, με αποτέλεσμα  υποξία και γαλακτική οξέωση. 

Πνευμονικές επιπλοκές εμφανίζονται στο 50% των ασθενών. Η σοβαρή βλάβη των πνευμόνων  έχει υψηλή θνησιμότητα. Οι περισσότερες περιπτώσεις σοβαρού τραυματισμού του πνεύμονα οφείλονται σε ARDS, με ή χωρίς σήψη. Η πνευμονική αιμορραγία, η πλευριτική συλλογή και η ατελεκτασία επιβαρύνουν την αναπνευστική λειτουργία.

-Λιπώδης εκφύλιση ήπατος της εγκυμοσύνης

Σε προχωρημένη εγκυμοσύνη η ηπατική λειτουργία μειώνεται σημαντικά. Απαιτείται παρακολούθηση για συμπτώματα, όπως: μείωση της όρεξης, σκούρα πορτοκαλί ούρα, ίκτερο, ναυτία, έμετο και κοιλιακή διάταση.


Αιτίες ηπατικής ανεπάρκειας

Οι πιο συχνές αιτίες της οξείας ηπατικής ανεπάρκειας είναι η υπερδοσολογία παρακεταμόλης, η ιδιοσυγκρασιακή αντίδραση στη φαρμακευτική αγωγή (π.χ. τετρακυκλίνη, τρογλιταζόνη), η υπερβολική κατανάλωση αλκοόλ (σοβαρή αλκοολική ηπατίτιδα), η ιογενής ηπατίτιδα (ηπατίτιδα Α ή Β και πολύ σπάνια ηπατίτιδα C), το λιπώδες ήπαρ της κύησης, και η ιδιοπαθής (χωρίς προφανή αιτία). Το σύνδρομο Reye είναι η οξεία ηπατική ανεπάρκεια σε ένα παιδί με μία ιογενή λοίμωξη (π.χ. ανεμοβλογιά) από λήψη ασπιρίνης. Η νόσος του Wilson (κληρονομική συσσώρευση χαλκού) σχετίζεται με την οξεία ηπατική ανεπάρκεια.

Αναλυτικά οι αιτίες της οξείας ηπατικής ανεπάρκειας

-Παρακεταμόλη και άλλα φάρμακα

Οι μικρές ποσότητες παρακεταμόλης έως 10 γραμμάρια μπορεί να οδηγήσουν σε σοβαρή ηπατοκυτταρική νέκρωση και οξεία ηπατική ανεπάρκεια. Η ναυτία και οι έμετοι ακολουθούνται από ευαισθησία και άλγος δεξιού υποχονδρίου, λόγω της νέκρωσης. Η παράταση του χρόνου προθρομβίνης εμφανίζεται 4 ημέρες μετά.

Στην περίπτωση τετραχλωράνθρακα, σε λήψη αλοθανίου, σε μη στερεοειδή αντιφλεγμονώδη φάρμακα και αντιφυματικά φάρμακα ο μηχανισμός βλάβης μπορεί να είναι άμεσος.

-Ιοί

Ο ιός της ηπατίτιδας Β είναι ο συχνότερα εμπλεκόμενος παράγοντας που οδηγεί σε ανεπάρκεια είτε από ενεργοποίηση της χρόνιας λοίμωξης είτε από επιλοίμωξη από τον ιό της ηπατίτιδας D. Επίσης, η οξεία λοίμωξη με ηπατίτιδα C, σε ασθενείς με χρόνια ηπατίτιδα Β που έχουν θετικό αυστραλιανό αντιγόνο, συνδέεται με αυξημένο κίνδυνο οξείας ηπατικής ανεπάρκειας.

-Σύνδρομο Budd Chiari από απόφραξη των ηπατικών φλεβών

Το σύνδρομο αυτό παρουσιάζεται, συνήθως, με ηπατομεγαλία, κοιλιακό άλγος και ασκίτη και οξεία ηπατική ανεπάρκεια με ίκτερο και εγκεφαλοπάθεια. Είναι συχνότερο σε νεαρές γυναίκες και οφείλεται στην λήψη αντισυλληπτικών, στην ύπαρξη αντισωμάτων αντικαρδιολιπίνης, σε ανεπάρκεια της αντιθρομβίνης-3, σε πολυκυτταραιμία, σε παροξυσμική νυχτερινή αιμοσφαιρινουρία και κλειστό κοιλιακό τραύμα, όπως μετά από τροχαίο.

-Λιπώδης εκφύλιση του ήπατος της εγκυμοσύνης

Συσσωρεύονται λιποσωμάτια μέσα στα ηπατοκύτταρα, σε 1 στις 13.000 κυήσεις και  κυρίως όταν είναι πρώτες οι κυήσεις και πολύδυμες. Τα συμπτώματα εμφανίζονται στο τρίτο τρίμηνο της κύησης, με ναυτία, εμέτους, άλγος δεξιού υποχονδρίου, άλγος επιγαστρίου και ίκτερο. Η κατάσταση αυτή αν δεν αντιμετωπισθεί θα οδηγήσει ταχέως σε οξεία ηπατική ανεπάρκεια, εγκεφαλοπάθεια, νεφρική ανεπάρκεια, παγκρεατίτιδα, αιμορραγία πεπτικού, μητρορραγία, διάχυτη ενδοαγγειακή πήξη, κώμα και θάνατο. Σε λιπώδη διήθηση του ήπατος η κύηση πρέπει να τερματίζεται άμεσα, γιατί διαφορετικά η μητρική θνησιμότητα αγγίζει το 70%.

-Νόσος του Wilson

Είναι μια κληρονομούμενη διαταραχή του μεταβολισμού του χαλκού. Η μετάλλαξη εντοπίζεται στο μακρύ τμήμα του χρωμοσώματος 13. Η διαταραχή της μεταφοράς του χαλκού μέσα στο ηπατοκύτταρο οδηγεί σε μειωμένη απέκκρισή του στην χολή, συσσώρευσή του στα κύτταρα και τελικά σε ηπατοκυτταρική νέκρωση. Τα τυπικά ευρήματα, οι δακτύλιοι Kayser-Fleischer σε απλό φωτισμό και τα χαμηλά επίπεδα σερουλοπλασμίνης κάτω των 20 mg/dl, μπορεί να μην ανευρίσκονται σε οξεία εκδήλωση της νόσου. Η σερουλοπλασμίνη μπορεί να είναι φυσιολογική σε ασθενείς με νόσο του Wilson και μειωμένη σε άτομα χωρίς νόσο. Η σερουλοπλασμίνη είναι μια πρωτεϊνη οξείας φάσεως και είναι αυξημένη και σε φλεγμονές. Η απέκκριση του χαλκού στα ούρα είναι αυξημένη στο 90% των ασθενών με νόσο του Wilson, αλλά πρέπει να γίνει σωστή λήψη του δείγματος και το δοχείο δεν πρέπει να περιέχει χαλκό. Η νεφρική απέκκριση του χαλκού αυξάνει σε περιπτώσεις ηπατοκυτταρικής νέκρωσης. Ο αυξημένος χρόνος προθρομβίνης, τέλος, κάνει δύσκολη την εκτίμηση της ηπατικής εναπόθεσης χαλκού. Γενικά, γίνεται πρώτα εκτίμηση των επιπέδων σερουλοπλασμίνης και αναζητείται ο δακτύλιος Kayser-Fleischer. Αν δεν υπάρχουν αυτά τα στοιχεία γίνεται 24ωρη καταμέτρηση ούρων. Αν είναι φυσιολογική γίνεται βιοψία και μέτρηση επιπέδων του χαλκού.

-Οξεία ηπατική ανεπάρκεια μπορεί να προκληθεί και από άλλα αίτια:

  • Λοιμώξεις αναπνευστικού και ουροποιητικού συστήματος
  • Ταξίδια
  • Μεταγγίσεις αίματος
  • Απόπειρα αυτοκτονίας
  • Ενδοφλέβια χρήση ουσιών
  • Ομοφυλοφιλία
  • Πολλαπλοί ερωτικοί σύντροφοι
  • Κατανάλωση άγριων μανιταριών
  • Φάρμακα, όπως αυτά που χρησιμοποιούνται για την αναισθησία και τα αντισυλληπτικά
  • Αλκοολισμός
  • Ηπατική νόσος
  • Εν τω βάθει φλεβική θρόμβωση
  • Πνευμονική εμβολή

Αίτια Οξείας Ηπατικής Ανεπάρκειας

-Ιογενείς ηπατίτιδες

  • Ηπατίτιδα Α ή Ε
  • Ιός του απλού έρπητα ή έρπητα ζωστήρα
  • Κυτταρομεγαλοϊός
  • Ιός Ebstein-Barr

-Φάρμακα

  • Παρακεταμόλη
  • Αιθανόλη
  • Αλοθάνιο
  • Ισονιαζίδη
  • Ριφαμπικίνη
  • Μη στερεοειδή αντιφλεγμονώδη
  • Αμοξυκιλλίνη-Κλαβουλανικό

-Τοξίνες

  • Τοξίνη Amanita phalloides
  • Τετραχλωράνθρακας

-Αγγειακά αίτια

  • Σύνδρομο Budd-Chiari
  • Φλεβοαποφρακτική νόσος

-Διάφορα

  • Λιπώδης εκφύλιση του ήπατος
  • Νόσος του Wilson
  • Καρκινωμάτωση

Σταδιοποίηση της ηπατικής ανεπάρκειας

Στάδιο Ι: Διεγερσιμότητα, βραδύπνοια

Στάδιο ΙΙ: Υπνηλία, λήθαργος, διαταραχές συμπεριφοράς, τραύλισμα

Στάδιο ΙΙΙ: Σύγχυση

Στάδιο IV: Κώμα


Παθοφυσιολογία της οξείας ηπατικής ανεπάρκειας

Υπάρχει εκτεταμένη ηπατοκυτταρική νέκρωση και ίνωση. 

Εργαστηριακή διερεύνηση της οξείας ηπατικής ανεπάρκειας

Γενική αίματος: Αναιμία και θρομβοπενία.

Παράγοντες πήξεως: Αυξημένος χρόνος προθρομβίνης και μερικής θρομβοπλαστίνης σε σύνδρομο αντικαρδιολιπίνης.

Νεφρική λειτουργία: Τα επίπεδα της κρεατινίνης είναι πιο αξιόπιστα από της ουρίας σε ηπατική ανεπάρκεια.

Ηπατική λειτουργία: Τρανσαμινάσες και χολερυθρίνη.

Επίπεδα παρακεταμόλης.

Σάκχαρο αίματος.

Ορολογικοί δείκτες ιογενών ηπατίτιδων: Δείκτες ηπατίτιδας Α, Β και C και Ε αν ο ασθενής ήταν πρόσφατα στην Ινδία

Κυτταρομεγαλοϊός

Ιός απλού έρπητα

Ιός έρπητα ζωστήρα

Ιός Ebstein-Barr

Υπερηχογράφημα άνω κοιλίας

  • Εκτίμηση του μεγέθους και ηχογένειας του ήπατος
  • Προϋπάρχουσα χρόνια ηπατική νόσος
  • Χωροκατακτητική εξεργασία
  • Απόφραξη χοληφόρου δένδρου
  • Εκτίμηση της ροής του αίματος στην πυλαία και τις ηπατικές φλέβες

Δακτύλιος Kayser-Fleischer στη νόσο του Wilson, αυξημένη νεφρική απέκκριση χαλκού σε 24ωροδείγμα ούρων (μεγαλύτερο από 1.0μmol/24ωρο) και αυξημένη ποσότητα χαλκού στην ηπατική βιοψία.


Θεραπεία οξείας ηπατικής ανεπάρκειας

Απαιτείται παρακολούθηση σε Μονάδα Εντατικής Θεραπείας για τυχόν ανάγκη μεταμόσχευσης του ήπατος.

Τοποθετείται κεντρική φλεβική γραμμή.

Τοποθετείται αρτηριακή γραμμή ουροκαθετήρα.

Τοποθετείται ρινογαστρικός καθετήρας.

Σε ασθενείς με εγκεφαλοπάθεια σταδίου ΙΙΙ και IV απαιτείται μηχανική υποστήριξη της αναπνοής και παρακολούθηση της ενδοκράνιας πίεσης.


Επιπλοκές οξείας ηπατικής ανεπάρκειας

-Εγκεφαλικό οίδημα

Σε ποσοστό άνω του 80% εμφανίζεται εγκεφαλικό οίδημα, αυξημένη ενδοκράνια πίεση και εγκολεασμός. Οίδημα αναπτύσσεται σε εγκεφαλοπάθεια σταδίου ΙΙΙ και IV. Απαιτείται παρακολούθηση σε Μονάδα Εντατικής Θεραπείας. Εισάγεται καθετήρας μέτρησης ενδοκράνιας πίεσης.

Μέτρα για την μείωση της ενδοκράνιας πίεσης:

  • Ανύψωση της κεφαλής στις 30 μοίρες για να κενώνονται οι σφαγίτιδες
  • Υπεραερισμός
  • Μανιτόλη ενδοφλεβίως: 0,5 g/kg 
  • Νατριούχος θειοπεντόνη ενδοφλεβίως για βαρβιτουρικό κώμα.
  • Προφυλακτική χορήγηση φαινυντοϊνης για την υποκλινική επιληπτική δραστηριότητα.

-Νεφρική ανεπάρκεια

Αποφυγή πτώσης πίεσης με χορήγηση ινότροπων και αποφυγή χορήγησης νεφροτοξικών φαρμάκων. Χορηγείται δοβουταμίνη 2-4 μg/kg/ώρα για την καλή αιμάτωση των νεφρών. Σε νεφρική ανεπάρκεια μπορεί να χρειαστεί αιμοκάθαρση.

-Υπογλυκαιμία

Το 40% των ασθενών παθαίνουν υπογλυκαιμία λόγω διαταραχής της νεογλυκογένεσης και της χαμηλής συγκέντρωσης του ηπατικού γλυκογόνου. Τα επίπεδα γλυκόζης αίματος ελέγχονται ανά 1 ώρα και χρησιμοποιείται ενδοφλέβιο υπέρτονο διάλυμα γλυκόζης αν πέσουν κάτω από 2 mmol/l.

-Ασκίτης

Περιορισμός πρόσληψης άλατος και λευκώματος και χορήγηση σπειρονολακτόνης 100 mg ημερησίως, αυξάνοντας κάθε 2 ημέρες μέχρι δόση 400 mg. Σε αποτυχία φουροσεμίση μέχρι 120 mg ημερησίως, με προσοχή για τυχόν ανάπτυξη υπονατριαιμίας. Αν αποτύχει, γίνεται θεραπευτική παρακέντηση και για κάθε λίτρο ασκιτικού υγρού που αφαιρείται χορηγείται μια μονάδα, δηλαδή 250 ml 20% αλβουμίνη με λίγο άλας. Προσοχή σε υπόταση θα επιδεινωθεί η νεφρική ανεπάρκεια.

-Βακτηριακή λοίμωξη

Λήψη καθημερινά καλλιεργειών αίματος, ούρων και πτυέλων. Καλλιέργειες των καθετήρων των κεντρικών γραμμών σε κάθε αντικατάσταση. Εξέταση και καλλιέργεια δείγματος ασκιτικού υγρού αν ο ασθενής έχει πυρετό ή έχει επιδείνωση. Αν υπάρχουν περισσότερα από 250 πυοσφαίρια/οπτικό πεδίο, απαιτείται χορήγηση 1 gr κεφουροξίμης ανά 12ωρο για την θεραπεία της αυτόματης βακτηριακής περιτονίτιδας.

-Αιμορραγία

Χορήγηση βιταμίνης Κ 10 mg σε αργή ενδοφλέβια έγχυση, καθημερινά για 3 ημέρες. Χορήγηση φρέσκου κατεψυγμένου πλάσματος όταν ο ασθενής αιμορραγεί και πριν από επεμβατικές πράξεις.

-Πνευμονικό οίδημα

Το 1/3 των ασθενών με οξεία ηπατική ανεπάρκεια θα αναπτύξει μη καρδιογενές πνευμονικό οίδημα. Αν ο ασθενής είναι διασωληνωμένος, τότε, μπορεί να απαιτηθεί θετική τελοεκπνευστική πίεση (PEEP), διαφορετικά, γίνεται, συνεχής θετική πίεση αεραγωγών (CPAP).

-Σε δηλητηρίαση από παρακεταμόλη

Την 2η ημέρα: Το αρτηριακό pH πρέπει είναι μικρότερο από 7,30, το INR μεγαλύτερο από 3, το PT μεγαλύτερο από 50, υπάρχει ολιγουρία, η κρεατινίνη είναι μεγαλύτερη από 200 μmol/l και υπάρχει υπογλυκαιμία.

Την 3η ημέρα: Το αρτηριακό pH πρέπει είναι μικρότερο από 7,30, το INR μεγαλύτερο από 4,5, το PT μεγαλύτερο από 560, υπάρχει ολιγουρία, η κρεατινίνη είναι μεγαλύτερη από 200 μmol/l και υπάρχει εγκεφαλοπάθεια και το γαλακτικό οξύ είναι μεγαλύτερο από 3,5 mmol/l.

Την 4η ημέρα: Το το INR μεγαλύτερο από 6,0, το PT μεγαλύτερο από 75 και αυξάνεται προοδευτικά, υπάρχει ολιγουρία, η κρεατινίνη είναι μεγαλύτερη από 300 μmol/l και υπάρχει εγκεφαλοπάθεια.

PT: Χρόνος προθρομβίνης.

Μπορεί να χρειαστεί μεταμόσχευση ήπατος σε οξεία ηπατική ανεπάρκεια από παρακεταμόλη ή από άλλα αίτια:

  • Οξεία ηπατική ανεπάρκεια από παρακεταμόλη:

pH μικρότερο από 7,30, γαλακτικό οξύ αρτηριακού αίματος μεγαλύτερο από 3 mmol/l

ή

χρόνος προθρομβίνης μεγαλύτερος από 100, κρεατινίνη μεγαλύτερη από 300 μmol/l και εγκεφαλοπάθεια σταδίου ΙΙΙ και IV.

  • Οξεία ηπατική ανεπάρκεια από άλλα αίτια

χρόνος προθρομβίνης μεγαλύτερος από 100

ή 3 από τα ακόλουθα:

Ηλικία μικρότερη των 10 ή μεγαλύτερη των 40 ετών

Ηπατίτιδα C, ηπατίτιδα από αλοθάνιο, φαρμακευτική αντίδραση

Χρόνος προθρομβίνης μεγαλύτερος από 50 και χολερυθρίνη ορού μεγαλύτερη από 300 μmol/l.

Στην δηλητηρίαση από παρακεταμόλη η γαστρική κένωση είναι αποτελεσματική όταν γίνεται σε 2 ώρες από την λήψη φαρμάκου. Τα αντίδοτα, όπως η ακετυλοκυστεϊνη και η μεθειονίνη προστατεύουν το ήπαρ, όταν χορηγούνται μέσα σε 10-12 ώρες. Η ακετυλοκυστεϊνη είναι αποτελεσματική και έως 24 ώρες. Τα επίπεδα παρακεταμόλης πρέπει να μετρούνται τουλάχιστον 4 ώρες μετά από τη λήψη φαρμάκου.

Η θεραπεία με ενδοφλέβια ακετυλοκυστεϊνη (150 mg/kg σε 200 ml 5% dextrose σε 15 λεπτά, ακολουθείται από 50 mg/kg σε 500 ml 5% dextrose σε 4 ώρες, μετά 100 mg/kg σε 1000 ml 5% dextrose σε 16 ώρες ή με μεθειονίνη 2,5 gr από του στόματος και επανάληψη ανά 4ωρο για 3 ακόμη δόσεις μέσα στο πρώτο 12ωρο από την λήψη του φαρμάκου), με προσοχή αν ο ασθενής κάνει εμέτους, γιατί η απορρόφηση δεν είναι σταθερή. Όσοι λαμβάνουν φάρμακα που εμφανίζουν φαινόμενα ενζυμικής επαγωγής, όπως καρβαμαζεπίνη, φαινυντοϊνη και αλκοόλ, μπορεί να αναπτύξουν τοξικότητα σε χαμηλότερα επίπεδα παρακεταμόλης και πρέπει να λαμβάνουν θεραπεία σε χαμηλότερα επίπεδα παρακεταμόλης.

Σε ασθενείς που αναπτύσσουν ηπατική ανεπάρκεια από την παρακεταμόλη, με επίπεδα γαλακτικού οξέος στο αρτηριακό αίμα πάνω από 3,5 mmol/l για 3 ημέρες από την λήψη του φαρμάκου, θα χρειαστεί μεταμόσχευση ήπατος.

-Δηλητηρίαση από amanita phalloides

Αρχικά, γίνεται χορήγηση ενεργού άνθρακα ή πλύση στομάχου, λόγω της καθυστέρησης μεταξύ κατάποσης και των πρώτων συμπτωμάτων δηλητηρίασης. Τα υποστηρικτικά μέτρα κατευθύνονται προς την αντιμετώπιση της αφυδάτωσης που προκύπτει από την απώλεια υγρών και τη διόρθωση της μεταβολικής οξέωσης, της υπογλυκαιμίας, των διαταραχών ηλεκτρολυτών, καθώς και των διαταραχών της πήξης. 

Η υψηλή δόση συνεχής ενδοφλέβιας χορήγησης πενικιλλίνης G έχει αναφερθεί ότι είναι προς όφελος, αν και ο ακριβής μηχανισμός είναι άγνωστος. Και οι κεφαλοσπορίνες βοηθούν.

Η ενδοφλέβια χορήγηση silibinin, γαϊδουράγκαθου (Silybum marianum), είναι ευεργετική στη μείωση των επιπτώσεων της δηλητηρίασης. Προστατεύει το συκώτι, διεγείρει τις RNA πολυμεράσες που εξαρτώνται από το DNA, οδηγώντας σε αύξηση της σύνθεσης RNA.

Η ριφαμπικίνη, πενικιλλίνη, η silibinin, η antamanide, η πακλιταξέλη, η κυκλοσπορίνη και η πρεδνιζολόνη, μπορεί να είναι χρήσιμα φάρμακα για τη θεραπεία της δηλητηρίασης του ανθρώπου με amatoxin.

Η Ν-ακετυλοκυστεΐνη είναι κι αυτή χρήσιμη γιατί οι amatoxins καταστρέφουν την ηπατική γλουταθειόνη. Η Ν-ακετυλοκυστεΐνη χρησιμεύει ως πρόδρομος της γλουταθειόνης και συνεπώς μπορεί να εμποδίσει να μειωθούν τα επίπεδα γλουταθειόνης και η επακόλουθη βλάβη του ήπατος.

Η Silibinin και η Ν-ακετυλοκυστεϊνη είναι οι καλύτερες θεραπείες.

Οι επαναλαμβανόμενες δόσεις του ενεργού άνθρακα μπορεί να είναι χρήσιμες για την απορρόφηση τυχόν τοξινών από τον γαστρεντερικό σωλήνα μετά την εντεροηπατική απορρόφηση. Άλλες μέθοδοι για την ενίσχυση της αποβολής των τοξινών, όπως η αιμοκάθαρση, η αιμοδιάχυση, η πλασμαφαίρεση, και η περιτοναϊκή κάθαρση βοηθούν. 

Σε ασθενείς που αναπτύσσουν ηπατική ανεπάρκεια, η μεταμόσχευση ήπατος είναι συχνά η μόνη επιλογή.

Οι επιζώντες αναρρώνουν πλήρως  εάν αντιμετωπισθούν εντός 36 ωρών από την κατάποση μανιταριών. 

-Λοίμωξη από τον ιό του απλού έρπητα και έρπητα ζωστήρα

Γίνεται ενδοφλέβια χορήγηση ασυκλοβίρης 5 mg/kg κάθε 8 ώρες για 10 ημέρες.

-Σύνδρομο Budd-Chiari

Στην οξεία μορφή η θνητότητα είναι μεγάλη, γιατί ο θρόμβος επεκτείνεται στην πυλαία και τις μεσεντέριες φλέβες με αποτέλεσμα την εντερική απόφραξη. Σε ασθενείς με ελεύθερη την πυλαία φλέβα γίνεται παράκαμψη των ηπατικών φλεβών με επικοινωνία της πυλαίας με τη συστηματική κυκλοφορία.

Μεταμόσχευση ήπατος

Οι αντενδείξεις της μεταμόσχευσης ήπατος είναι η μη αναστρέψιμη νευρολογική βλάβη από εγκολεασμό του εγκεφάλου, η σήψη και η βαριά αιμοδυναμική αστάθεια. Η μέση επιβίωση μετά από μεταμόσχευση είναι 60%.

Η μερική μεταμόσχευση χωρίς πλήρη ηπατεκτομή του δέκτη του μοσχεύματος, ώστε το ήπαρ του ασθενούς να μπορέσει να ανακάμψει και μετά το μόσχευμα αφήνεται να ατροφήσει με διακοπή της ανοσοκαταστολής είναι η νέα θεραπεία.


Πρόγνωση οξείας ηπατικής ανεπάρκειας

Η πρόγνωση της οξείας ηπατικής ανεπάρκειας έχει θνητότητα μέχρι 80%. 

Η πρόγνωση είναι καλύτερη σε δηλητηρίαση με παρακεταμόλη, λοίμωξη από ιό της ηπατίτιδας Α και Ε και είναι χειρότερη σε αντίδραση υπερευαισθησίας σε φάρμκαα ή αγνώστου αιτιολογίας.

Σε εγκεφαλοπάθεια, όσο μεγαλύτερου σταδίου είναι τόσο χειρότερη είναι η πρόγνωση.

Τα καλύτερα συμπληρώματα διατροφής για το συκώτι

Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα καλύτερα συμπληρώματα διατροφής για το συκώτι

Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με τον θεράποντα ιατρό

Διαβάστε, επίσης,

Ιογενείς ηπατίτιδες

Ηπατονεφρικό σύνδρομο

Τα καλύτερα βότανα για το συκώτι σας

Ηπατική τοξικότητα στον καρκίνο

Αμμωνία ορού

Ηπατίτιδα

Χολερυθρίνη αίματος

Ηπατικός έλεγχος

Συμπλήρωμα διατροφής για τον έρπητα

Οι καλύτερες διαγνωστικές εξετάσεις για το ενδοκρινικό σύστημα και τον μεταβολισμό

Χρήσιμες πληροφορίες για τον καρκίνο του ήπατος και των χοληφόρων

Χρήσιμες ιατρικές συνταγές με αγκινάρες

Α1 αντιθρυψίνη

Κυστική ίνωση

Ενδοηπατική χολόσταση της κύησης

Ηπατική τοξικότητα στον καρκίνο

Όλοι οι παράγοντες κινδύνου για τον καρκίνο στο συκώτι

Αψιθιά

Ηπατίτιδα

Αντενδείξεις λήψης αντισυλληπτικών χαπιών

www.emedi.gr

Διαβάστηκε 2957 φορές Τελευταία τροποποίηση στις Πέμπτη, 17 Ιανουαρίου 2019 22:46
Σαββούλα Μάλλιου Κριαρά

Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

Σχετικά Άρθρα

  • Η καλύτερη αποτοξίνωση του ήπατος και της χοληδόχου κύστεως Η καλύτερη αποτοξίνωση του ήπατος και της χοληδόχου κύστεως

    Η καλύτερη μέθοδος για την αποτοξίνωση του ήπατος και της χοληδόχου κύστεως

    Τα υλικά για την αποτοξίνωση του  ήπατος και της χοληδόχου κύστεως 

    6 λίτρα βιολογικό χυμό μήλου ή cranberry ή μηλόξιδο, 2 κουταλιές της σούπας σε 1 ποτήρι νερό και πίνετε 4 ποτήρια καθημερινά για 6 ημέρες

    4 κουταλιές της σούπας άλατα Epsom διαλυμένα σε 4 ποτήρια νερό

    1/2 ποτήρι νερού βιολογικό ελαιόλαδο

    3/4 ποτήρι νερού ροζ γκρέιπφρουτ ή χυμός βιολογικός από λεμόνια και πορτοκάλια

    liver detox 2

    Εκτέλεση

    -Πίνετε καθημερινά και για 6 ημέρες 1 λίτρο χυμό μήλου.

    Το μηλικό οξύ μαλακώνει τους χολόλιθους και διευκολύνει την αποβολή τους, μέσω του χοληδόχου πόρου.

    Ο χυμός μήλου αποτοξινώνει και μπορεί να προκαλέσει μετεωρισμό και διάρροια, τις πρώτες ημέρες. Η ζύμωση που προκαλεί ο χυμός συμβάλλει στη διαστολή του χοληδόχου πόρου.

    Θα παρατηρήσετε καστανοκίτρινο χρώμα στο κοπρώδες υλικό, που είναι στάσιμη χολή που αποβάλλεται.

    Αν νιώθετε μεγάλη δυσφορία αραιώστε το χυμό μήλου με νερό.

    Να πίνετε το χυμό μήλου ανάμεσα στα γεύματα και μέχρι το απόγευμα. Να τον πίνετε σε απόσταση 2 ώρες από τα γεύματα.

    Μπορείτε να χρησιμοποιήσετε μηλόξυδο, αντί για χυμό μήλου.

    Επίσης, να λαμβάνετε βιολογική σόδα και να βουρτσίζεστε συχνά τα δόντια σας για να τα προστατέψετε από το οξύ.

    Να αποφεύγετε τα παγωμένα τρόφιμα, γιατί μειώνουν την αποτελεσματικότητα της αποτοξίνωσης. Οι τροφές πρέπει να έχουν θερμοκρασία περιβάλλοντος. Για να βοηθήσετε το ήπαρ να προετοιμαστεί για την κύρια αποτοξίνωση, πρέπει να αποφεύγετε τροφές ζωϊκών πηγών, γαλακτοκομικά προϊόντα και τηγανητές τροφές.

    Επίσης, πρέπει να σταματήσετε, όταν κάνετε την αγωγή της ηπατικής αποτοξίνωσης, τα φάρμακα και τις βιταμίνες που δεν είναι εντελώς απαραίτητα. Θα συνεχίσετε να παίρνετε μόνο τη φαρμακευτική κάνναβη. Είναι σημαντικό να μην επιβαρύνετε το ήπαρ, με επιπλέον φορτίο και να μην επηρεαστεί έτσι η αποτελεσματικότητα της αποτοξίνωσης.

    Η διατήρηση μιας φυσιολογικής διατροφής είναι η καλύτερη λύση.

    Το κύριο και τελικό μέρος της αποτοξίνωσης είναι προτιμότερο να γίνεται το Σαββατοκύριακο, όταν δεν σας πιέζει ο χρόνος και οι υποχρεώσεις κι έχετε αρκετό χρόνο για ξεκούραση. Η αποτοξίνωση καλύτερα να γίνεται στο διάστημα που μεσολαβεί ανάμεσα στη νέα σελήνη και στην πανσέληνο. Η ημέρα της νέας σελήνης  προάγει τον καθαρισμό και την ίαση.

    liver detox 1

    Την 6η ημέρα, το πρωί να φάτε κουάκερ, φρούτα εποχής ή χυμούς φρούτων. Το μεσημέρι να φάτε λαχανικά βιολογικά στον ατμό και ρύζι Basmati με ανεπεξέργαστο θαλασσινό αλάτι. Μετά τις 2 το μεσημέρι να πίνετε μόνο νερό.

    Στις 18.00 αναμείξτε 4 κουταλιές της σούπας άλατα Epsom σε 700ml νερό,  και χυμό βιολογικόυ λεμονιού, όσο θέλετε. Βγαίνουν 4 ποτήρια. Μετά την κατάποση του πρώτου ποτηριού βουρτσίζετε τα δόντια σας.

    Στις 20.00 πίνετε τη δεύτερη, ίδια δόση αλάτων Epsom.

    Στις 22.00 πίνετε το χυμό γκρέιπφρουτ ή το χυμό με λεμόνια και πορτοκάλια 3/4 νεροπότηρου και μαζί μισό ποτήρι βιολογικό ελαιόλαδο και αναμειγνύετε καλά. Πίνετε το μείγμα σε 5 λεπτά. Μετά ξαπλώνετε αμέσως. Το κεφάλι πρέπει να είναι πιο ψηλά από την κοιλιά, ανάμεσα σε 2 μαξιλάρια. Ξαπλώνετε στη δεξιά πλευρά, με τα γόνατα λυγισμένα προς το κεφάλι, για 20 λεπτά και η σκέψη σας είναι στο συκώτι σας. Βάλτε και μια κομπρέσα με καστορέλαιο στο συκώτι σας, αν θέλετε. Μην πιείτε νερό για 2 ώρες. Να ελέγξετε όταν πάτε στην τουαλέτα αν υπάρχουν λίθοι που επιπλέουν.

    Στις 6.30 πίνετε το τρίτο ποτήρι με άλατα Epsom κι 1 ποτήρι νερό σε θερμοκρασία δωματίου πριν πιείτε τα άλατα. Μετά κάντε διαλογισμό ή γιόγκα ή ξανακοιμηθείτε.

    Στις 8.30 πίνετε το τέταρτο ποτήρι με άλατα Epsom.

    Στις 10.30 πίνετε φρέσκο χυμό και τρώτε 2 φρούτα κι ένα ελαφρύ γεύμα.

    Το πρωί ή και μέχρι το απόγευμα θα έχετε υδαρείς κενώσεις, με χολόλιθους πράσινους και υπολείμματα τροφής. Οι σκουρότεροι είναι παλιοί λίθοι και οι άσπροι ασβεστοποιημένοι. Αν παρατηρήσετε αφρό ή ίνες είναι μυτεροί κρύσταλλοι χοληστερόλης. 

    liver detox 5

    Μπορείτε να κάνετε 8-12 αποτοξινώσεις με μεσοδιάστημα 3-4 εβδομάδες. Όταν αποβληθούν οι χολόλιθοι να κάνετε αποτοξίνωση κάθε 6 μήνες.

    Μπορεί να χρειαστεί να κάνετε υποκλυσμό με καφέ και μετά με νερό αν οι χολόλιθοι εγκλωβιστούν στο παχύ έντερο ή εναλλακτικά πιείτε 1 κουταλάκι του γλυκού άλατα Epsom με 1 ποτήρι ζεστό νερό μετά την ηπατική αποτοξίνωση.

    Αν δεν σας αρέσει ο χυμός μήλου ή cranberry μπορείτε να λαμβάνετε 15 ml βάμμα από μείγμα Λυσιμαχίας ή Herba Lysimachiae (Jin Qian Cao) και βουπλέουρο (Bupleurum falcatum ή Chai hu) που το λαμβάνετε κανονικά ξεκινώντας 9 ημέρες πριν από την ηπατική αποτοξίνωση.

    Αντί για άλατα Epsom μπορείτε να χρησιμοποιήσετε κιτρικό μαγνήσιο.

    Για δύσκολες περιπτώσεις πάρτε 20 σταγόνες εκχύλισμα Chanca Piedra για 3 εβδομάδες πριν την αποτοξίνωση ή αιθέριο έλαιο μέντας ή 3 φλιτζάνια χαμομήλι ή χυμό λεμόνι ή μείγμα βάμματος Λυσιμαχίας ή Herba Lysimachiae (Jin Qian Cao) και βουπλέουρο (Bupleurum falcatum ή Chai hu).

    Αν έχετε ναυτία να καταναλώνετε τζίντζερ.

    Με αυτή την αποτοξίνωση θα γλιτώσετε το χειρουργείο της χολοκυστεκτομής.

    Τα καλύτερα συμπληρώματα διατροφής για την αποτοξίνωση του συκωτιού και της χοληδόχου κύστεως

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα καλύτερα συμπληρώματα διατροφής για την αποτοξίνωση του συκωτιού και της χοληδόχου κύστεως

    liver detox 3

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα  για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με τον θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Σταματήστε να κάνετε χολοκυστεκτομή

    Πώς αποβάλλονται οι τοξίνες από το έντερο

    Η ταχεία απώλεια βάρους υπεύθυνη για χολολιθίαση

    Η κακή διατροφή προκαλεί χολολιθίαση

    Γιατί κάποιος παθαίνει χολολιθίαση

    Πώς θα καταλάβετε ότι έχετε χολολίθους

    Οι δερματικές παθήσεις που προκαλούνται από τους χολολίθους

    Οι διαταραχές του αναπαραγωγικού συστήματος από τους χολoλίθους

    Το έντερο υπεύθυνο για όλες τις ασθένειες

    Οι διαταραχές του αναπνευστικού συστήματος από την χολολιθίαση

    Τι μπορείτε να πάθετε από την χολολιθίαση

    Οι διαταραχές του ουροποιητικού συστήματος από τους χολόλιθους στο συκώτι

    Συνταγές για τους χολόλιθους

    Συνταγές από ροφήματα για όλες τις ασθένειες

    Οι βιταμίνες για τους χολόλιθους

    Χολοκυστίτιδα

    Χολολιθίαση και πολύποδες της χοληδόχου κύστεως

    Αιμολυτική αναιμία

    Οι διαταραχές του αναπνευστικού συστήματος από την χολολιθίαση

    Χρήσιμες πληροφορίες για το συκώτι σας

    Να κάνετε συχνά αποτοξίνωση του ήπατος και της χολής

    Καθημερινή αποτοξίνωση με διατροφή

    Να τρώτε κάρδαμο για να κάνετε αποτοξίνωση από τις καρκινογόνες ουσίες

    Κάντε αποτοξίνωση από τον καπνό

    Χρήσιμες πληροφορίες για τα αντιοξειδωτικά

    Αποτοξινώστε το συκώτι σας με γαϊδουράγκαθο

    Οι βιταμίνες για αποτοξίνωση από τα βαρέα μέταλλα

    Δίαιτα αποτοξίνωσης

    Οι καλύτερες τροφές αποτοξίνωσης

    Προστατεύστε τα κύτταρά σας από τις τοξίνες

    Το απόλυτο συμπλήρωμα για αποτοξίνωση

    Χολολιθίαση και πολύποδες της χοληδόχου κύστεως

    Η τοξικότητα των κυτταροστατικών φαρμάκων

    Ενδοηπατική χολόσταση της κύησης

    Ηπατική τοξικότητα στον καρκίνο

    Ηπατοτοξικότητα από τη χημειοθεραπεία

    Οι τρανσαμινάσες αίματος

    Ηπατοτοξικότητα από την αγομελατίνη

    Η επόμενη μέρα του ποτού

    Δεν απαιτούνται πια βιοψίες για τις παθήσεις ήπατος

    Κίρρωση του ήπατος

    Οξεία ηπατική ανεπάρκεια

    Κίνδυνος αναζωπύρωσης ηπατίτιδας από βιολογικές θεραπείες

    Οι βιταμίνες για τη θεραπεία της ηπατίτιδας

    Οι καλύτερες διαγνωστικές εξετάσεις για την ηπατική, νεφρική και μυϊκή λειτουργία

    Η αφυδάτωση προκαλεί πολλές ασθένειες

    Η τοξικότητα των κυτταροστατικών φαρμάκων

    Μην κάνετε προεγχειρητική χημειοθεραπεία για τις ηπατικές μεταστάσεις

    Χρήσιμες πληροφορίες για τα αντιοξειδωτικά

    Ποιοι πρέπει να παίρνουν μουρουνόλαδο

    Κετογενική δίαιτα

    Η ασπιρίνη προστατεύει το συκώτι

    Ο πολύς σίδηρος είναι επικίνδυνος

    Απεικονιστικές μέθοδοι στον καρκίνο ήπατος

    Βιοψία κατευθυνόμενη υπό αξονικό τομογράφο

    Η γ-γλουταμυλική τρανσφεράση

    Γλουταθειόνη

    Οι καλύτερες διαγνωστικές εξετάσεις για το ενδοκρινικό σύστημα και τον μεταβολισμό

    Χρήσιμες συμβουλές για όσες έχουν ορμονικές διαταραχές

    Χρήσιμες πληροφορίες για τον καρκίνο του ήπατος και των χοληφόρων

    Αποτοξινώστε το συκώτι σας με γαϊδουράγκαθο

    Χρήσιμες ιατρικές συνταγές με αγκινάρες

    Τσάι αγκινάρας

    Ευεργετικές ιδιότητες της αγκινάρας

    Έλεγχος για ηπατίτιδα

    Μήπως το συκώτι σας έχει λίπος;

    Νόσος του Wilson

    Νόσος Gaucher

    Οι χρησιμότερες πληροφορίες για τα λεμόνια

    Κάθε χυμός βοηθά διαφορετικά τον οργανισμό μας

    Αλκαλική φωσφατάση

    Πώς θεραπεύει το κίτρινο χρώμα

    Οι διαταραχές του νευρικού συστήματος από τους χολόλιθους

    www.emedi.gr

     

     

     

     

  • Πώς θα καταλάβετε ότι έχετε χολολίθους Πώς θα καταλάβετε ότι έχετε χολολίθους

    Πώς μπορείτε να ξέρετε ότι έχετε χολoλίθους στο συκώτι και στη χοληδόχο κύστη

    Οι χολόλιθοι είναι υπεύθυνοι για πολλές ασθένειες, γιατί παρακωλύουν τις λειτουργίες του ήπατος. 

    Το ήπαρ είναι υπεύθυνο για την πέψη και τον μεταβολισμό και επηρεάζει την υγεία όλων των κυττάρων του σώματος.

    Με την αποβολή των λίθων με αποτοξίνωση του ήπατος ο οργανισμός ξαναποκτάει την υγεία του και αναρρώνει από πολλές παθήσεις.

    Ποιοι πρέπει να κάνουν αποτοξίνωση του ήπατος και της χολής

    -Όσοι έχουν δερματικά προβλήματα

    Η επιδερμίδα προσαρμόζει το εσωτερικό του σώματος στους μεταβαλλόμενους παράγοντες του εξωτερικού περιβάλλοντος (θερμοκρασία, υγρασία, ξηρασία, φως κ.ά). Επίσης, το δέρμα προστατεύει από τραυματισμούς, μικρόβια και άλλους βλαπτικούς παράγοντες. Το δέρμα επηρεάζεται και από την κατάσταση της λέμφου και του αίματος. Αν υπάρχει χρόνιο νόσημα εμφανίζονται αποχρωματισμοί, στίγματα, ξηρότητα, μεγάλη λιπαρότητα, ρυτίδες κ.ά. Αν υπάρχουν χολόλιθοι υπάρχει διαταραχή του κυκλοφορικού συστήματος, που μειώνει την παροχή θρεπτικών ουσιών και την αποβολή άχρηστων ουσιών από το δέρμα και παρακωλύεται, έτσι η ανάπλαση των κυττάρων του δέρματος.

    Μαύρα στίγματα και κηλίδες στο πρόσωπο-(Ηπατικοί Σπίλοι)

    Εμφανίζονται στο μέτωπο, ανάμεσα στα φρύδια ή κάτω από τα μάτια, στο δεξιό ώμο ή ανάμεσα στις ωμοπλάτες. Επίσης, εμφανίζονται στο οπίσθιο μέρος των χεριών και των αντιβραχίων. Αν οι χολόλιθοι εγκλωβιστούν στο παχύ έντερο οι ηπατικοί σπίλοι εμφανίζονται ανάμεσα στο δείκτη και τον αντίχειρα.

    Ρυτίδες

    Όταν υπάρχουν χολόλιθοι στο ήπαρ εμφανίζονται κάθετες ρυτίδες ανάμεσα στα φρύδια. Οι κάθετες ρυτίδες ανάμεσα στα φρύδια υποδηλώνουν και θυμό που εμφανίζεται όταν παρακωλύεται η ροή της χολής. Αυτή είναι η χολερική κράση, κατά την οποία συσσωρεύονται πολλές τοξίνες. Ο θυμός από μόνος του πυροδοτεί το σχηματισμό των χολολίθων. Αν μαζί με τις ρυτίδες εμφανίζονται και λευκές ή κίτρινες κηλίδες μπορεί να σχηματισθούν και κύστεις ή όγκοι στο συκώτι. Επίσης, η έντονη τριχοφυϊα και οι βλατίδες ανάμεσα στα φρύδια δείχνουν ότι το συκώτι, η χοληδόχος κύστη και ο σπλήνας νοσούν. Αν υπάρχουν οριζόντιες ρυτίδες στη γέφυρα της μύτης αυτό σημαίνει ότι υπάρχουν διαταραχές του παγκρέατος, παγκρεατίτιδα και διαβήτης. Το χρώμα στη γέφυρα της μύτης δείχνει διαταραχές του σπλήνα.

    Μελάχρωση του δέρματος στους κροτάφους

    Το σκούρο χρώμα στους κροτάφους δείχνει ότι υπάρχει νόσος στο ήπαρ, τη χοληδόχο κύστη, το πάγκρεας και το σπλήνα από πέτρες στο ήπαρ και τη χοληδόχο κύστη. Λιπαρότητα του δέρματος του μετώπου και αυξημένη εφίδρωση στην περιοχή αυτή φανερώνει την ελαττωμένη λειτουργία του ήπατος από τους χολολίθους.

    Ίκτερος

    Το κίτρινο χρώμα στο πρόσωπο δείχνει διαταραχές στη λειτουργία του ήπατος και της χοληδόχου κύστεως, αλλά και δυσλειτουργία του παγκρέατος, των νεφρών και του εντέρου.

    Τριχόπτωση

    Η τριχόπτωση δείχνει συμφόρηση σε όλα τα όργανα του σώματος, καρδιοαγγειακά νοσήματα, πεπτικές διαταραχές, κύστεις και όγκους.

    Πρόωρο γκριζάρισμα μαλλιών

    Δείχνει ότι το ήπαρ και η χοληδόχος κύστη υπολειτουργούν.

    -Διαταραχές μύτης

    Η σκλήρυνση και η υπερτροφία των ιστών στην άκρη της μύτης φανερώνει ηπατική δυσλειτουργία, αρτηριοσκλήρυνση, συσσώρευση λίπους γύρω από τα σπλάχνα και αν φαίνονται και αιμοφόρα αγγεία σε αυτήν υπάρχει κίνδυνος για καρδιακή προσβολή και εγκεφαλικό.

    Αν η μύτη είναι συνεχώς κόκκινη υπάρχουν χρόνια προβλήματα με την καρδιά, υπέρταση, ηπατικές διαταραχές, αλλά και νεφρικές. Αν η η μύτη είναι μοβ υπάρχουν υπόταση, ηπατικές διαταραχές, αλλά και νεφρικές. Αν σχιστεί η άκρη της μύτης υπάρχουν αρρυθμίες και φύσημα. Αν υπάρχει σχισμή στο ένα ήμισυ της μύτης και υπάρχει και διόγκωση, αυτό δείχνει ότι υπάρχει διόγκωση και στη μια πλευρά της καρδιάς. Επίσης, ο ασθενής παθαίνει κρίσεις πανικού και συμβαίνει και λεμφική συμφόρηση από πεπτικές διαταραχές, δυσκοιλιότητα, κολίτιδα, έλκος κ.ά. Αν υπάρχουν χολόλιθοι στο συκώτι παρακωλύεται η παροχή αίματος στα ηπατοκύτταρα και δεν εκκρίνεται η χολή.

    Αν υπάρχει ασυμμετρία στη μύτη και αυτή γέρνει προς τα αριστερά αυτό σημαίνει ότι τα όργανα στη δεξιά πλευρά του σώματος, δηλαδή το συκώτι, η χοληδόχος κύστη, ο δεξιός νεφρός, το ανιόν κόλον, ο δεξιός όρχις, το δεξιό ημισφαίριο του εγκεφάλου και η δεξιά ωοθήκη υπολειτουργούν.

    -Διαταραχές στα μάτια

    Το κίτρινο χρώμα κάτω από τα μάτια δείχνει ότι το ήπαρ και η χοληδόχος κύστη υπολειτουργούν. Το μαύρο χρώμα κάτω από τα μάτια δείχνουν ότι τα νεφρά, η ουροδόχος κύστη και τα όργανα του αναπαραγωγικού συστήματος έχουν συμφόρηση λόγω πεπτικών διαταραχών.

    Το γκρίζο χρώμα κάτω από τα μάτια δείχνει λεμφική συμφόρηση των νεφρών και των πνευμόνων και διαταραχή του ενδοκρινικού συστήματος.

    Αν υπάρχουν σάκοι κάτω από τα μάτια με υγρό είναι λόγω συμφόρησης στα πεπτικά και απεκκριτικά όργανα που επηρεάζουν τη λεμφική ροή στο κεφάλι. Αν οι σακούλες αυτές είναι χρόνιες σημαίνει ότι έχουν λίπος και αυτό σημαίνει φλεγμονή, κύστεις, όγκους στην ουροδόχο κύστη, τις ωοθήκες, τις σάλπιγγες, τη μήτρα και τον προστάτη.

    Αν η κόρη του οφθαλμού έχει λευκό επίχρισμα με βλέννα και εκφυλισμένες πρωτεϊνες υπάρχει καταρράκτης από τη μειωμένη ηπατική λειτουργία και άλλες πεπτικές διαταραχές.

    Αν το άσπρο των ματιών έχει μόνιμη ερυθρότητα από διόγκωση των τριχοειδών αγγείων υπάρχουν διαταραχές του κυκλοφορικού και αναπνευστικού συστήματος. Οι λευκές και κίτρινες κηλίδες στο άσπρο του ματιού δείχνει συσσώρευση πολλών λιπαρών ουσιών επειδή το συκώτι και η χοληδόχος κύστη έχουν χολόλιθους. και αναπτύσσονται κύστεις και όγκοι  στο σώμα.

    Αν υπάρχει παχιά, λευκή γραμμή στην περιφέρεια της ίριδας και κυρίως στο κάτω τμήμα υπάρχει πολύ χοληστερόλη στο αίμα, συμφόρηση και κατακράτηση λίπους στο λεμφικό σύστημα.

    Αν τα μάτια έχουν χάσει τη φωτεινότητά τους το ήπαρ και τα νεφρά έχουν συμφόρηση και δεν φιλτράρουν το αίμα σωστά. Το αίμα έχει πολλές τοξίνες και άχρηστα προϊόντα του μεταβολισμού και είναι πηκτό και δεν έχει καλή ροή. επιβραδύνεται η κυκλοφορία, μειώνεται η παροχή οξυγόνου και θρεπτικών συστατικών στα όργανα και στα κύτταρα και αν αυτό συμβαίνει για μεγάλο χρονικό διάστημα αυτά εκφυλίζονται και πεθαίνουν. Τα μάτια και ο εγκέφαλος επηρεάζονται περισσότερο, γιατί λόγω βαρύτητας το αίμα δεν μπορεί να φθάσει ως εκεί και δημιουργούνται προβλήματα οφθαλμολογικά και εκφυλισμός του εγκεφάλου. 

    -Διαταραχές στη γλώσσα

    Αν η γλώσσα είναι κίτρινη ή λευκή, κυρίως, κοντά στη ρίζα υπάρχει πρόβλημα στην έκκριση της χολής και άπεπτες τροφές στο λεπτό έντερο που υφίστανται ζύμωση και σήψη και παρακωλύεται η ροή της λέμφου προς το θωρακικό πόρο και αποτρέπεται η αποβολή των μικροβίων.

    Αν η γλώσσα γύρω γύρω είναι οδοντωτή και καλύπτεται από βλέννα σημαίνει ανεπαρκή πέψη και ελαττωμένη απορρόφηση θρεπτικών συστατικών από το λεπτό έντερο.

    Αν κάποιος έχει ρωγμές στη γλώσσα και βλεννώδες επίχρισμα αυτό σημαίνει χρόνια προβλήματα στο παχύ έντερο. Στην περίπτωση αυτή η χολή δεν αναμειγνύεται καλά με τη χολή και τα τοξικά οξέα διαβρώνουν τα τοιχώματα του παχέος εντέρου.

    Αν υπάρχουν στίγματα στη γλώσσα αυτό δείχνει κακή πέψη, ζύμωση και σήψη στο λεπτό και παχύ έντερο.

    -Διαταραχές στα πτύελα

    Αν βγάζει κάποιος βλεννώδη πτύελα σημαίνει ότι η χολή αναρρέει στο στομάχι, ερεθίζει τα τοιχώματά του και υπερπαράγεται βλέννα, οπότε η χολή και η βλέννα φθάνουν στο στόμα, υπάρχει πικρή γεύση και ο ασθενής βήχει για να καθαρίσει το λαιμό του. Αν υπάρχει βλεννώδης απόχρεμψη χωρίς πικρή γεύση σημαίνει μη σωστή πέψη τροφών και παραγωγή τοξινών. Η βλέννα παγιδεύει και εξουδετερώνει κάποιες τοξίνες, αλλά προκαλείται συμφόρηση.

    -Διαταραχές στην αναπνοή

    Αν έχετε δύσοσμη αναπνοή και πολλές ερυγές σημαίνει ότι υπάρχουν άπεπτες τροφές ή τροφές που υφίστανται ζύμωση ή σήψη στη γαστρεντερική οδό. Τα βακτήρια που επιδρούν στα άχρηστα προϊόντα παράγουν αέρια που είναι τοξικά και συμβαίνει δυσοσμία της αναπνοής.

    -Διαταραχές στο στόμα

    Αν σχηματίζεται κρούστα στη γωνία του στόματος κάποιος έχει δωδεκαδακτυλικό έλκος από την αναγωγή της χολής στο στομάχι. 

    Αν υπάρχουν έλκη στο στόμα ή στη γλώσσα για παράδειγμα στο κάτω χείλος το παχύ έντερο έχει διάβρωση. Αν υπάρχει επιχείλιος έρπητας υπάρχει φλεγμονή κι εξέλκωση του εντέρου.

    Αν υπάρχουν μαύρα στίγματα και κηλίδες στα χείλη υπάρχει συμφόρηση στο συκώτι, στη χοληδόχο κύστη και στα νεφρά, επιβράδυνση της κυκλοφορίας του αίματος και λεμφική συμφόρηση και τα τριχοειδή αγγεία είναι στενά. Αν τα χείλη είναι μαύρα ή μοβ οι πνεύμονες και η καρδιά δυσλειτουργούν.

    Αν τα χείλη είναι πρησμένα υπάρχουν εντερικές διαταραχές. Αν το κάτω χείλος είναι πρησμένο υπάρχει δυσκοιλιότητα ή διάρροια. Τα αέρια συσσωρεύονται από τις ανεπαρκώς χωνεμένες τροφές και προκαλείται τυμπανισμός. Αν το πάνω χείλος είναι πρησμένο υπάρχει πρόβλημα στο στομάχι, καούρες και δυσπεψία.

    Αν κάποιος έχει σφιχτά τα χείλη κλεισμένα υποφέρει από διαταραχές στο ήπαρ, τη χοληδόχο κύστη και τα νεφρά. Αν το κάτω χείλος είναι ξηρό, ξεφλουδισμένο και σκάει υπάρχει χρόνια δυσκοιλιότητα ή διάρροια και τοξικά οξέα στο παχύ έντερο και τα κύτταρα του παχέος εντέρου είναι αφυδατωμένα.

    Αν υπάρχει ουλίτιδα και τα ούλα είναι ευαίσθητα υπάρχει συμφόρηση στο έντερο στη λέμφο, οξέωση στο αίμα και συμβαίνει φλεγμονή στο λαιμό με αμυγδαλίτιδα λόγω τοξινών στη λέμφο και προώθησης των άχρηστων ουσιών της γαστρεντερικής οδού προς τις αμυγδαλές.

    Η κακή πέψη και η κατανάλωση όξινων, ραφιναρισμένων και επεξεργασμένων τροφίμων εξαντλούν από το οργανισμό τα μέταλλα και τις βιταμίνες. Στα 32 δόντια κάθε δόντι αντιστοιχεί σε έναν σπόνδυλο και κάθε σπόνδυλος συνδέεται με έναν αδένα ή ένα όργανο. Η τερηδόνα στους κυνόδοντες που είναι τέσσερις σημαίνει ότι υπάρχουν χολόλιθοι στο συκώτι και τη χοληδόχο κύστη. Αν τα δόντια είναι κίτρινα υπάρχουν τοξίνες στο ήπαρ, στο σπλήνα, τη χοληδόχο κύστη και το στομάχι. Η τερηδόνα επιτίθεται στους οδοντικούς ιστούς που έχουν διαταραχή της ισορροπίας το όξινου και αλκαλικού στοιχείου. Το σάλιο, ακόμη, προστατεύει τα δόντια. Η υγεία των δοντιών εξαρτάται από την υγεία του πεπτικού συστήματος.

    -Διαταραχές στα χέρια

    Αν το δέρμα στην άκρη των δαχτύλων είναι λευκό και λιπώδες δυσλειτουργεί το πεπτικό και λεμφικό σύστημα και υπάρχουν κύστεις και όγκοι στο ήπαρ και στα νεφρά και στο δέρμα εκκρίνονται σάκχαρα και λίπη.

    -Διαταραχές στα νύχια

    Αν τα νύχια έχουν σκούρο ερυθρό χρώμα η χοληστερόλη, τα λιπαρά οξέα και τα μέταλλα στο αίμα είναι υψηλά. Το ήπαρ, η χοληδόχος κύστη και ο σπλήνας έχουν συμφόρηση και υπολειτουργούν και όλες οι απεκκριτικές οδοί είναι φορτωμένες με άχρηστα προϊόντα. 

    Αν τα νύχια είναι λευκωπά υπάρχει λιπώδης διήθηση των σπλάχνων, κακή κυκλοφορία του αίματος και αναιμία.

    Οι κάθετες προεξοχές στα νύχια των χεριών δείχνουν ανεπαρκή απορρόφηση της τροφής και διαταραχή των πεπτικών, ηπατικών και νεφρικών λειτουργιών και γενική κόπωση. Οι έντονες κάθετες προεξοχές στα νύχια δείχνουν διαταραχές στις λειτουργίες των όρχεων και των ωαρίων. που οφείλονται σε υπολειτουργία του πεπτικού και του κυκλοφορικού συστήματος. Αν οι αυλακώσεις στα νύχια είναι οριζόντιες σημαίνει αλλαγή στις διατροφικές συνήθειες. Τα λευκά στίγματα στα νύχια σημαίνουν αποβολή σακχάρων, μαζί με ασβέστιο και ψευδάργυρο.

    -Διαταραχές στα πόδια

    Οι σκληρές προσεκβολές στις μπάλες του ποδιού, στα πέλματα δείχνουν προοδευτική σκλήρυνση των οργάνων που βρίσκονται στο κέντρο του κορμού, όπως το ήπαρ, το στομάχι, το πάγκρεας και ο σπλήνας. Σημαίνει ότι υπάρχουν πολλοί χολόλιθοι στο ήπαρ και τη χοληδόχο κύστη. Επίσης, σημαίνει ότι το άτομο έχει σωματική και νοητική ακαμψία και το άτομο έχει κακό χαρακτήρα κι έχει φθόνο και προκαταλήψεις.

    Αν τα πέλματα είναι κίτρινα υπάρχουν χολόλιθοι στο συκώτι και τη χοληδόχο κύστη. Το χρώμα του πέλματος αν είναι σκούρο οπουδήποτε σημαίνει ότι ο σπλήνας και το λεμφικό σύστημα έχουν συμφόρηση και σχηματίζονται κύστεις και όγκοι καλοήθεις και κακοήθεις.

    Αν υπάρχει σκληροδερμία στην άκρη του τέταρτου δακτύλου του ποδιού ή κάλος κάτω από το τέταρτο δάχτυλο η χοληδόχος κύστη υπολειτουργεί. Αν το τέταρτο δάχτυλο του ποδιού είναι άκαμπτο, παραμορφωμένο και πονάει σημαίνει μακροχρόνιες διαταραχές του ήπατος και της χοληδόχου κύστεως.

    Αν έχει δυσμορφία το πρώτο δάχτυλο του ποδιού και είναι στραμμένο προς το δεύτερο δάχτυλο σημαίνει υπολειτουργία του ήπατος γιατί υπάρχουν χολόλιθοι στο χοληδόχο πόρο. Σε αυτή την περίπτωση ο σπλήνας και το λεμφικό σύστημα υπολειτουργούν από τη συσσώρευση των τοξικών ουσιών από άπεπτες τροφές, άχρηστα προϊόντα του μεταβολισμού και κυτταρικά υπολείμματα.

    Το λευκό χρώμα και το σκληρό δέρμα στο τέταρτο και πέμπτο δάχτυλο του ποδιού δείχνουν ανεπαρκή λειτουργία του ήπατος, της χοληδόχου κύστεως, των νεφρών και της ουροδόχου κύστεως.

    -Διαταραχές στα κόπρανα

    Αν τα κόπρανα έχουν έντονη οσμή οι τροφές δεν πέπτονται σωστά και η τροφή υφίσταται ζύμωση και σήψη στο έντερο. Τα κακά βακτήρια στο έντερο δίνουν στα κόπρανα μια κολλώδη υφή  και έντονη οσμή. Τα φυσιολογικά κόπρανα πρέπει να είναι επικαλυμμένα με λεπτό στρώμα βλέννας για να μην λερώνεται ο πρωκτός.

    Τα σκληρά και ξηρά κόπρανα σημαίνουν δυσκοιλιότητα.

    Η διάρροια είναι ένδειξη ανεπαρκούς λειτουργίας του ήπατος και του πεπτικού συστήματος.

    Αν τα κόπρανα έχουν το χρώμα του πυλού σημαίνει ανεπαρκής ηπατική λειτουργία, γιατί η χολή δίνει στα κόπρανα το καστανό χρώμα. Αν τα κόπρανα επιπλέουν σημαίνει ότι υπάρχει άπεπτο λίπος, γιατί το λίπος είναι πιο ελαφρύ από το νερό. 

    Τα καλύτερα συμπληρώματα διατροφής για να διαλύσετε τους χολόλιθους και για αποτοξίνωση 

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής, για να διαλύσετε τους χολολίθους και για αποτοξίνωση

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με τον θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Οι δερματικές παθήσεις που προκαλούνται από τους χολολίθους

    Οι διαταραχές του αναπαραγωγικού συστήματος από τους χολoλίθους

    Συνταγές για τους χολόλιθους

    Συνταγές από ροφήματα για όλες τις ασθένειες

    Οι βιταμίνες για τους χολόλιθους

    Συρίγγια γαστρεντερικού συστήματος

    Χολοκυστίτιδα

    Χολολιθίαση και πολύποδες της χοληδόχου κύστεως

    Αιμολυτική αναιμία

    www.emedi.gr

     

     

     
     

     

  • Παθήσεις χοληδόχου κύστης και χοληδόχου πόρου Παθήσεις χοληδόχου κύστης και χοληδόχου πόρου

    Οι αιτίες των παθήσεων της χοληδόχου κύστεως και του χοληδόχου πόρου

    Το συκώτι εκκρίνει χολή που φέρεται μέσω των δύο ηπατικών πόρων στον κοινό ηπατικό πόρο. 

    Ο κοινός ηπατικός πόρος διατρέχει περίπου 3 εκατοστά πριν ενωθεί με τον κυστικό πόρο που τον ενώνει με την χοληδόχο κύστη. Πρoτού η χολή συνεχίσει το ταξίδι της μέσω του χοληδόχου πόρου προς την εντερική οδό πρέπει να εισέλθει μέσα στην χοληδόχο κύστη. Η χοληδόχος κύστη είναι ανεύρυσμα σε σχήμα αχλαδιού και προεκβάλλει από τον χοληδόχο πόρο και βρίσκεται στην οπίσθια πλευρά του ήπατος.

    Η φυσιολογική χοληδόχος κύστη περιέχει 30-50 κυβικά εκατοστά χολής. Η χολή που αποθηκεύεται στη χοληδόχο κύστη έχει διαφορετική σύσταση από τη χολή στο ήπαρ. Στη χοληδόχο κύστη, τα περισσότερα άλατα και το νερό που περιέχεται στη χολή επαναρροφώνται. Έτσι, ο όγκος της χολής μειώνεται στο ένα δέκατο της αρχικής ποσότητας. Ωστόσο, τα χολικά άλατα δεν απορροφώνται και η συγκέντρωσή τους αυξάνει κατά 10 φορές. Η χοληδόχος κύστη, επίσης, προσθέτει βλέννα στη χολή και τη μετατρέπει σε ιξώδες υγρό και γίνεται ισχυρό πεπτικό υγρό.

    Τα βλεννώδη τοιχώματα της χοληδόχου κύστεως συστέλλονται και εκκρίνουν χολή όταν όξινες τροφές και πρωτεϊνούχα προϊόντα φέρονται στο δωδεκαδάκτυλο από το στομάχι. Βέβαια, πιο δραστήρια γίνεται η χοληδόχος κύστη αν οι τροφές που εισέρχονται στο δωδεκαδάκτυλο περιέχουν πολλά λίπη. Το σώμα χρησιμοποιεί τα χολικά άλατα που περιέχονται στη χολή για να γαλακτωματοποιήσει τα λίπη και να βοηθήσει την πέψη τους. Όταν τα χολικά άλατα κάνουν την δουλειά τους και γαλακτωματοποιήσουν τα λίπη, ώστε να απορροφηθούν από το έντερο, επαναρροφώνται στο τελευταίο τμήμα του λεπτού εντέρου, στον ειλεό και επιστρέφουν στο ήπαρ και συλλέγονται ξανά στη χολή και εκκρίνονται στο δωδεκαδάκτυλο.

    Η εντερική συμφόρηση μειώνει την ποσότητα των χολικών αλάτων που απαιτούνται για την έκκριση της χολής και την πέψη των λιπών. Όταν τα χολικά άλατα είναι μειωμένα δημιουργούνται χολόλιθοι και τα λίπη δεν πέπτονται.

    Οι χολόλιθοι αποτελούνται, κυρίως, από χοληστερόλη, ασβέστιο και χολοχρωστικές, όπως χολερυθρίνη. Η χοληστερόλη είναι το κύριο συστατικό, αλλά πολλοί λίθοι έχουν σύνθετη σύνθεση. Οι χολόλιθοι περιέχουν χοληστερόλη, ασβέστιο, χολοχρωστικές, χολικά άλατα, νερό, βλέννα, τοξικές ουσίες, βακτήρια και νεκρά παράσιτα. Οι λίθοι στη χοληδόχο κύστη, συνήθως, αυξάνονται σε μέγεθος για 8 χρόνια πριν εμφανισθούν τα συμπτώματα. Οι μεγαλύτεροι λίθοι ασβεστοποιούνται και εντοπίζονται με υπερήχους και τις άλλες απεικονιστικές εξετάσεις. Το 85% των χολολίθων της χοληδόχου κύστεως έχουν 2 εκατοστά διάμετρο, αλλά μπορεί να φθάσουν και τα 6 εκατοστά και να είναι και ασβεστοποιημένοι.

    Υπάρχει ο κίνδυνος ένας χολόλιθος να διαφύγει από τη χοληδόχο κύστη και να ενσφηνωθεί στον κυστικό ή στον χοληδόχο πόρο και να γίνει σύσπαση των τοιχωμάτων του πόρου για να γίνει ανοδική κίνηση του λίθου. Τότε, θα προκληθεί κολικός των χοληφόρων αγγείων και διάταση της χοληδόχου κύστεως.

    Οι χολόλιθοι θα προκαλέσουν ερεθισμό και φλεγμονή στα τοιχώματα της χοληδόχου κύστεως, του κυστικού πόρου και του χοληδόχου πόρου και θα προκληθεί χολοκυστίτιδα και μικροβιακή λοίμωξη, έλκος των ιστών ανάμεσα στη χοληδόχο κύστη και το δωδεκαδάκτυλο και το παχύ έντερο και σχηματισμός συριγγίων και ινωδών συμφύσεων.

    Οι παθήσεις της χοληδόχου κύστεως προέρχονται από το ήπαρ. Όταν οι χολόλιθοι στον χοληδόχο πόρο και οι ινώδεις συμφύσεις διαταράξουν την αρχιτεκτονική των ηπατικών λοβίων, αυξάνεται η πίεση του αίματος στην πυλαία φλέβα. Μετά αυξάνεται η πίεση στην κυστική φλέβα που μεταφέρει αίμα από τη χοληδόχο κύστη προς την πυλαία φλέβα. Η ανεπαρκής αποβολή των άχρηστων προϊόντων του μεταβολισμού μέσω του κυστικού πόρου, προκαλεί συσσώρευση  όξινων και άχρηστων προϊόντων του μεταβολισμού στη χοληδόχο κύστη και διαταράσσεται η λειτουργία της και σχηματίζονται μεταλλοποιημένοι χολόλιθοι.

    Τα καλύτερα συμπληρώματα διατροφής για τη χοληδόχο κύστη και το χοληδόχο πόρο

    Πατήστε εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τη χοληδόχο κύστη και το χοληδόχο πόρο

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με τον θεράποντα ιατρό

    Διαβάστε, επίσης,

    Συνταγές για τους χολόλιθους

    Συνταγές από ροφήματα για όλες τις ασθένειες

    Οι βιταμίνες για τους χολόλιθους

    Συρίγγια γαστρεντερικού συστήματος

    Χολοκυστίτιδα

    Χολολιθίαση και πολύποδες της χοληδόχου κύστεως

    Χρήσιμες πληροφορίες για το συκώτι σας

    Να κάνετε συχνά αποτοξίνωση του ήπατος και της χολής

    Αποτοξινώστε το συκώτι σας με γαϊδουράγκαθο

    Ηπατοτοξικότητα από τη χημειοθεραπεία

    Οι καλύτερες διαγνωστικές εξετάσεις για την ηπατική, νεφρική και μυϊκή λειτουργία

    Μην κάνετε προεγχειρητική χημειοθεραπεία για τις ηπατικές μεταστάσεις

    Χρήσιμες πληροφορίες για τον καρκίνο του ήπατος και των χοληφόρων

    Μήπως το συκώτι σας έχει λίπος;

    Νόσος του Wilson

    Νόσος Gaucher

    www.emedi.gr

     

     

     

     

     

  • Για όσους έχουν παθήσεις παγκρέατος Για όσους έχουν παθήσεις παγκρέατος

    Όταν νοσεί το πάγκρεας

    Το πάγκρεας είναι ένας μικρός αδένας.

    Η κεφαλή του παγκρέατος περιβάλλεται από την αγκύλη του δωδεκαδακτύλου. Ο κύριος πόρος του παγκρέατος ενώνεται με τον κοινό ηπατικό πόρο και σχηματίζεται η λήκυθος του Vater, που εισέρχεται στο δωδεκαδάκτυλο στο μέσον της. 

    Το πάγκρεας εκκρίνει τις ορμόνες ινσουλίνη και γλυκαγόνη και παγκρεατικό υγρό που περιέχει ένζυμα που πέπτουν τους υδατάνθρακες, τις πρωτεϊνες και τα λίπη. Όταν τα οξέα του στομάχου εισέρχονται στο δωδεκαδάκτυλο και αναμειγνύονται με το παγκρεατικό υγρό και τη χολή για να γίνει εξισορρόπηση του pH, που επιτρέπει τη μέγιστη αποτελεσματικότητα των παγκρεατικών ενζύμων. Η χολή και το παγκρεατικό υγρό έχουν αλκαλική σύσταση. 

    Όταν υπάρχουν χολόλιθοι στο ήπαρ και στη χοληδόχο κύστη μειώνεται η έκκριση της χολής από 1,6-1,1 λίτρα σε ένα φλιτζάνι ημερησίως. Αυτό διαταράσσει τις πεπτικές διεργασίες και το δωδεκαδακτυλικό pH γίνεται όξινο και δεν μπορούν να δράσουν καλά τα παγκρεατικά ένζυμα και τα ένζυμα που εκκρίνει το λεπτό έντερο. Έτσι οι τροφές δεν πέπτονται πλήρως και οι άπεπτες τροφές αναμειγνύονται με το υδροχλωρικό οξύ του στομάχου και γίνονται ερεθιστικές για το έντερο.

    Αν μάλιστα ένας μικρός χολόλιθος μετακινηθεί από τη λήκυθο του Vater στο σημείο που συναντώνται ο χοληδόχος πόρος με τον παγκρεατικό πόρο, παρακωλύεται η έκκριση  του παγκρεατικού υγρού και χολή μπαίνει μέσα στο πάγκρεας. Έτσι, ενεργοποιούνται παγκρεατικά ένζυμα που διασπούν τις πρωτεϊνες μέσα στο πάγκρεας, που κανονικά θα έπρεπε να ενεργοποιούνται φυσιολογικά μόνο στο δωδεκαδάκτυλο. 

    Αυτά τα εξαιρετικά επικίνδυνα ένζυμα αρχίζουν να πέπτουν τα μέρη παγκρεατικού ιστού  και προκαλούν μόλυνση, διαπύηση και το τοπική θρόμβωση κι έτσι προκαλείται παγκρεατίτιδα.

    Οι χολόλιθοι που αποφράσσουν τη λήκυθο του Vater εκλύουν βακτήρια, ιού και τοξίνες στο πάγκρεας και προκαλείται μεγαλύτερη βλάβη στα παγκρεατικά κύτταρα και μπορεί να προκληθεί και καρκίνος του παγκρέατος. Ο καρκίνος αυτός... εμφανίζεται στην κεφαλή του παγκρέατος και παρεμποδίζει περαιτέρω τη ροή της χολής και του παγκρεατικού πόρου και προκαλείται ίκτερος... 

    Οι χολόλιθοι στο συκώτι, τη χοληδόχο κύστη και τη λήκυθο του Vater ευθύνονται και για τον ινσουλινοεξαρτώμενο και μη ινσουλινοεξαρτώμενο διαβήτη. όλοι οι ασθενείς που πάσχουν από διαβήτη τύπου Ι και ΙΙ έχουν μεγάλες ποσότητες λίθων στο ήπαρ... σύμφωνα με αναφορές γιατρών. Η αποτοξίνωση του ήπατος μαζί με υγιεινή διατροφή ελέγχουν τον διαβήτη, χωρίς φάρμακα...

    Τα καλύτερα συμπληρώματα διατροφής για το πάγκρεας

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για το πάγκρεας

    Διαβάστε, επίσης,

    Μην κάνετε προεγχειρητική χημειοθεραπεία για τις ηπατικές μεταστάσεις

    Ο σακχαρώδης διαβήτης μπορεί να αντιμετωπισθεί με συμπληρώματα διατροφής

    Προστατευθείτε από τα παράσιτα

    Πρώιμη διάγνωση του καρκίνου του παγκρέατος

    Κυστική ίνωση

    Απεικονιστικός έλεγχος στην ογκολογία

    Σύγχρονη αντιμετώπιση του διαβήτη

    Η σχιστοσωμίαση

    Ψευδοκύστη του παγκρέατος

    Αμυλάση

    Το Φαρμακείο του Θεού

    Σύνδρομο ραγδαίας κενώσεως στομάχου

    Χολολιθίαση και πολύποδες της χοληδόχου κύστεως

    Καρκίνος παγκρέατος

    Ο καρκινικός δείκτης CA 19-9

    Ορμόνη που θεραπεύει τον καρκίνο παγκρέατος

    Λεμφαγγειολειομυομάτωση

    Μήπως έχετε πρόβλημα με το στομάχι σας;

    Συνταγές για τους χολόλιθους

    Οι βιταμίνες για τους χολόλιθους

    Χρήσιμες πληροφορίες για το συκώτι σας

    Παθήσεις στοματικής κοιλότητας

    Να κάνετε συχνά αποτοξίνωση του ήπατος και της χολής

    www.emedi.gr

     

  • Κίρρωση του ήπατος Κίρρωση του ήπατος

    Χρήσιμες πληροφορίες για την κίρρωση του ήπατος

    Η κίρρωση του ήπατος, ICD-10 K70.3, K71.7, K74 ιστολογικά χαρακτηρίζεται από την παρουσία ίνωσης και αναγεννητικών οζιδίων.

    Κλινικά η κίρρωση εκδηλώνεται με σημεία πυλαίας υπέρτασης, όπως ασκίτη, αιμορραγία κιρσών και ηπατική εγκεφαλοπάθεια.

    Η κίρρωση και χρόνια ηπατική νόσος, είναι η δέκατη κύρια αιτία θανάτου για τους άνδρες και η δωδέκατη για τις γυναίκες. H κίρρωση είναι πιο συχνή στους άνδρες παρά στις γυναίκες. 

    Η κίρρωση είναι από τις κυριότερες αιτίες θανάτου πάνω από την ηλικία των 65 ετών.

    Στην κύηση μπορεί να υπάρχει απορρύθμιση και αυξημένη πιθανότητα αποβολής, πρόωρου τοκετού και περιγεννητικής θνησιμότητας

    Η κίρρωση έχει μια θνησιμότητα 34-66% στα 10 έτη, ανάλογα με την αιτία της κίρρωσης. Η αλκοολική κίρρωση έχει χειρότερη πρόγνωση από την πρωτοπαθή χολική κίρρωση και την κίρρωση λόγω ηπατίτιδας. 

    Τα συστήματα που επηρεάζονται είναι το πεπτικό, το καρδιοαγγειακό, οι ενδοκρινείς και ο μεταβολισμός.

    Η κίρρωση είναι μια κατάσταση κατά την οποία το ήπαρ δεν λειτουργεί σωστά λόγω μακροπρόθεσμης βλάβης. Τυπικά, η νόσος συμβαίνει αργά σε διάστημα μηνών ή ετών. Στην αρχή, συνήθως, είναι ασυμπτωματική η νόσος. Καθώς αυτή επιδεινώνεται, ένα άτομο νιώθει κόπωση, αδυναμία, φαγούρα, οίδημα στα κάτω άκρα, έχει κίτρινο δέρμα, μώλωπες, ασκίτη, ή αναπτύσσονται αραχνοειδή αγγεία στο δέρμα. Η συσσώρευση υγρού στην κοιλιακή χώρα μπορεί αυτόματα να μολυνθεί. Άλλες επιπλοκές είναι η ηπατική εγκεφαλοπάθεια, η αιμορραγία από διεσταλμένες φλέβες στον οισοφάγο ή διαστολή των φλεβών του στομάχου και ο καρκίνο του ήπατος. Η ηπατική εγκεφαλοπάθεια οδηγεί σε σύγχυση.

    Η κίρρωση προκαλείται, συνήθως, από το αλκοόλ, την ηπατίτιδα Β, την ηπατίτιδα C, και την μη αλκοολική λιπώδη νόσο του ήπατος.  Τυπικά, περισσότερο από δύο ή τρία ποτά την ημέρα επί σειρά ετών απαιτούνται για να λάβει χώρα η αλκοολική κίρρωση. Η μη αλκοολική λιπώδης νόσος του ήπατος οφείλεται σε διάφορες αιτίες, μεταξύ των οποίων είναι το υπερβολικό βάρος, ο διαβήτης, τα υψηλά λιπίδια του αίματος, και η υψηλή πίεση αίματος. Επίσης, μπορεί να οφείλεται σε αυτοάνοση ηπατίτιδα, πρωτοπαθή χολική κίρρωση, αιμοχρωμάτωση, ορισμένα φάρμακα, και σε χολόλιθους. Η κίρρωση χαρακτηρίζεται από την αντικατάσταση του φυσιολογικού ηπατικού ιστού με ουλώδη ιστό. Οι αλλαγές αυτές οδηγούν σε απώλεια της ηπατικής λειτουργίας. Η διάγνωση βασίζεται σε εξετάσεις αίματος, στην απεικόνιση, και στην βιοψία ήπατος.

    Ορισμένες από τις αιτίες της κίρρωσης, όπως η ηπατίτιδα Β, μπορεί να προληφθούν με εμβολιασμό. Η θεραπεία εξαρτάται εν μέρει από την υποκείμενη αιτία. Ο στόχος είναι συχνά να αποφευχθεί η επιδείνωση και επιπλοκές. Η αποφυγή αλκοόλ συνιστάται. Η ηπατίτιδα Β και C μπορεί να είναι θεραπεύσιμες με αντι-ιικά φάρμακα. Η αυτοάνοση ηπατίτιδα αντιμετωπίζεται με στεροειδή φάρμακα. Το Ursodiol  είναι χρήσιμο  σε απόφραξη των χοληφόρων. Άλλα φάρμακα μπορεί να είναι χρήσιμα για επιπλοκές, όπως το οίδημα, η ηπατική εγκεφαλοπάθεια, και οι διεσταλμένες οισοφάγου φλέβες.

    Σε σοβαρή κίρρωση γίνεται μεταμόσχευση ήπατος.


    Τα σημεία και συμπτώματα της κίρρωσης του ήπατος

    Κατά την εγκατάσταση της νόσου:

    • Αδυναμία
    • Ανορεξία
    • Απώλεια βάρους
    • Ναυτία
    • Επιγαστρική δυσφορία
    • Κοιλιακή διάταση
    • Καταβολή 
    • Κακουχία
    • Κακοσμία αναπνοής από τα αυξημένα διμεθυλοσουλφίδια

    Συμπτώματα επιπλοκών κίρρωσης

    • Αιματέμεση
    • Εγκεφαλοπάθεια
    • Ίκτερος. Με 2-3 mg / dL ή 30 μmol / L είναι ορατός
    • Σπληνομεγαλία
    • Τρόμος
    • Παλαμιαίο ερύθημα
    • Αραχνοειδή αγγειώματα
    • Γυναικομαστία σε μέχρι και τα 2/3 των ασθενών
    • Υπογοναδισμός, με μείωση των σεξουαλικών ορμονών, ανικανότητα, στειρότητα, απώλεια της σεξουαλικής ορμής, και ατροφία των όρχεων, λόγω αλκοολισμού και αιμοχρωμάτωσης
    • Το μέγεθος του ήπατος μπορεί να διευρυνθεί, να είναι φυσιολογικό, ή συρρικνωμένο σε άτομα με κίρρωση
    • Τα ούρα μπορεί, επίσης, να έχουν σκούρο χρώμα
    • Πυλαία υπέρταση. Η κίρρωση του ήπατος αυξάνει την αντίσταση στη ροή του αίματος και υψηλότερη πίεση υπάρχει στο πυλαίο φλεβικό σύστημα, με αποτέλεσμα την πυλαία υπέρταση. Οι επιπτώσεις της πυλαίας υπέρτασης είναι σπληνομεγαλία  στο 35% έως 50% των ασθενών και κιρσοί οισοφάγου που μπορεί να υποστούν ρήξη και να συμβεί σοβαρή αιμορραγία. Η κεφαλή μέδουσας είναι οι διεσταλμένες περιομφάλιες φλέβες λόγω πυλαίας υπέρτασης. Το φύσημα Cruveilhier-Baumgarten  είναι ένα φλεβικό βουητό που ακούγεται στην επιγαστρική περιοχή με το στηθοσκόπιο.
    • Μεταβολές των νυχιών. Γραμμές Muehrcke, που είναι οριζόντιες ταινίες που χωρίζονται από κανονικό χρώμα και οφείλονται στην υπολευκωματιναιμία. Δεν είναι ειδικό εύρημα για την κίρρωση. Νύχια του Terry, όπου τα εγγύς δύο τρίτα της επιφάνειας του νυχιού εμφανίζονται λευκά με το άπω ένα τρίτο κόκκινο,  λόγω υπολευκωματιναιμίας. Κύρτωση νυχιών > 180 μοίρες. Δεν είναι ειδικό για την κίρρωση.
    • Χρόνια πολλαπλασιαστική περιοστίτιδα των μακρών οστών που μπορεί να προκαλέσει σημαντικό πόνο. Δεν είναι ειδικό για την κίρρωση.
    • Σύσπαση του Dupuytren. Πάχυνση και βράχυνση της παλαμιαίας περιτονίας (ιστός στην παλάμη των χεριών) που οδηγεί σε παραμορφώσεις και κάμψη των δακτύλων. Προκαλείται από ινοβλαστικό πολλαπλασιασμό (αυξημένη ανάπτυξη) και άτακτη εναπόθεση κολλαγόνου. Είναι σχετικά συχνή (33% των ασθενών).
    • Μώλωπες και αιμορραγία που προκύπτουν από τη μειωμένη παραγωγή των παραγόντων πήξης.
    • Ηπατική εγκεφαλοπάθεια: Η αμμωνία και οι αζωτούχες ουσίες από το αίμα,  μεταφέρονται στον εγκέφαλο και  επηρεάζουν την εγκεφαλική λειτουργία: παραμέληση της προσωπικής εμφάνισης, απάθεια, απώλεια μνήμης, δυσκολία στη συγκέντρωση, ή αλλαγές στις συνήθειες του ύπνου. 
    • Ευαισθησία σε φάρμακα που προκαλείται από μειωμένο μεταβολισμό των δραστικών ενώσεων.
    • Οξεία νεφρική βλάβη (ηπατονεφρικό σύνδρομο)

    Αιτίες κίρρωσης του ήπατος

    • Αλκοολική κίρρωση. Αλκοολική κίρρωση αναπτύσσεται στο 10-20% των ατόμων που πίνουν βαριά για μια δεκαετία ή και περισσότερο. Το αλκοόλ φαίνεται να τραυματίζει το συκώτι αναστέλλοντας το φυσιολογικό μεταβολισμό των πρωτεϊνών, των λιπών και των υδατανθράκων. Αυτό συμβαίνει μέσω του σχηματισμού της ακεταλδεΰδης από την  αλκοόλη η οποία  είναι αντιδραστική, αλλά επίσης συσσωρεύονται και άλλα προϊόντα στο ήπαρ. Οι ασθενείς μπορούν, επίσης, να έχουν ταυτόχρονη αλκοολική ηπατίτιδα με πυρετό, ηπατομεγαλία, ίκτερο, και ανορεξία. Οι AST και ALT είναι αυξημένες, αλλά λιγότερο από 300 IU / λίτρο με μια αναλογία AST/ ALT > 2,0, που είναι σπάνια σε άλλες παθήσεις του ήπατος.
    • Μη αλκοολική στεατοηπατίτιδα. Το λίπος συσσωρεύεται στο ήπαρ και τελικά προκαλεί ουλώδη ιστό. Αυτό το είδος της ηπατίτιδας  σχετίζεται με την παχυσαρκία (40%), τον διαβήτη, την ανεπαρκή λήψη πρωτεΐνης, τη στεφανιαία νόσο, και τη θεραπεία με κορτικοστεροειδή φάρμακα. Η διαταραχή αυτή είναι παρόμοια με την αλκοολική ηπατική νόσο, αλλά ο ασθενής δεν έχει ιστορικό λήψης αλκοόλης. Η βιοψία είναι απαραίτητη για τη διάγνωση.
    • Χρόνια ιογενής ηπατίτιδα B, με ή χωρίς D, C. Η χρόνια ηπατίτιδα C προκαλεί φλεγμονή του ήπατος. Σε πολλές δεκαετίες αυτή η φλεγμονή μπορεί να οδηγήσει σε κίρρωση. Μεταξύ των ασθενών με χρόνια ηπατίτιδα C, το 20-30% θα αναπτύξουν κίρρωση. Οι παράγοντες κινδύνου είναι οι πολυμορφισμοί του ανθρώπινου υποκινητή, όπως του TGF-β1 και της αγγειοτενσίνης, καθώς και οι ανοσοκατεσταλμένοι ασθενείς. Η κίρρωση που προκαλείται από ηπατίτιδα C και αλκοολική ηπατοπάθεια είναι οι πιο συνηθισμένοι λόγοι για μεταμόσχευση ήπατος. Μπορεί να διαγνωστεί με ορολογικές δοκιμασίες που ανιχνεύουν αντισώματα ηπατίτιδας C ή ιικό RNA. 
    • Η χρόνια ηπατίτιδα Β. Ο ιός της ηπατίτιδας Β προκαλεί φλεγμονή του ήπατος και σε αρκετές δεκαετίες μπορεί να οδηγήσει σε κίρρωση. Η ηπατίτιδα D εξαρτάται από την παρουσία της ηπατίτιδας Β και η αναμόλυνση επιταχύνει την κίρρωση. Η χρόνια ηπατίτιδα Β μπορεί να διαγνωστεί με ανίχνευση του HBsAg > 6 μήνες μετά την αρχική μόλυνση. Οι δείκτες HBeAg και HBV DNA χρησιμοποιούνται για να εκτιμηθεί κατά πόσον ασθενής χρειάζεται αντι-ιική θεραπεία. 
    • Νόσος του Wilson. Είναι αυτοσωματική υπολειπόμενη διαταραχή που χαρακτηρίζεται από χαμηλή σερουλοπλασμίνη ορού και αυξημένη ηπατική περιεκτικότητα σε χαλκό στη βιοψία ήπατος, και αυξημένα επίπεδα χαλκού στα ούρα 24ώρου. Μπορεί, επίσης, να υπάρχουν Kayser-Fleischer δακτύλιοι στον κερατοειδή και αλλαγή της νοητικής κατάστασης. Αυτή η κατάσταση επηρεάζει 1 στα 30.000 άτομα. Η Ινδική παιδική κίρρωση είναι μια μορφή νεογνικής χολόστασης που χαρακτηρίζεται από εναπόθεση χαλκού στο ήπαρ. 
    • Αιμοχρωμάτωση. Συνήθως, παρουσιάζεται με οικογενειακό ιστορικό  κίρρωσης, υπέρχρωση δέρματος, σακχαρώδη διαβήτη, ψευδοουρική αρθρίτιδα, και μυοκαρδιοπάθεια και όλα οφείλονται στην υπερφόρτωση σιδήρου. Σε νηστεία ο κορεσμός τρανσφερίνης είναι > 60% και η φερριτίνη > 300 ng / ml.  Ο γενετικός έλεγχος μπορεί να χρησιμοποιηθεί για τον εντοπισμό  μεταλλάξεων. Εάν αυτές οι μεταλλάξεις υπάρχουν δεν απαιτείται βιοψία. Η θεραπεία γίνεται με φλεβοτομία για να μειωθούν τα συνολικά επίπεδα σιδήρου στον οργανισμό. 
    • Ανεπάρκεια α-1-αντιθρυψίνης. Αυτοσωματική υπολειπόμενη διαταραχή με μειωμένα επίπεδα του ενζύμου άλφα 1 - αντιθρυψίνης. Οι ασθενείς μπορεί επίσης να έχουν ΧΑΠ, ειδικά εάν έχουν ιστορικό καπνίσματος. Τα επίπεδα ορού της ΑΑΤ είναι χαμηλά και η βιοψία ήπατος είναι θετική για την χρώση Schiff. Ανασυνδυασμένη ΑΑΤ χρησιμοποιείται για την πρόληψη της νόσου των πνευμόνων λόγω της ανεπάρκειας ΑΑΤ. 
    • Κυστική ίνωση. Αυτοάνοση χρόνια ενεργός ηπατίτιδα με κίρρωση. Η ασθένεια αυτή προκαλείται από ανοσολογική βλάβη στο ήπαρ που προκαλεί φλεγμονή και τελικά ουλές και κίρρωση. Παρατηρούνται αυξήσεις στο σφαιρίνες ορού, ιδιαίτερα στις σφαιρίνες γάμμα. Η θεραπεία με πρεδνιζόνη ή / και αζαθειοπρίνη είναι ευεργετικές. Η κίρρωση λόγω αυτοάνοσης ηπατίτιδας  έχει 10-ετή επιβίωση της τάξης του 80+%. 
    • Πρωτοπαθής χολική κίρρωση. Η βλάβη των χοληφόρων οδηγεί σε δευτερογενή βλάβη του ήπατος. Μπορεί να είναι ασυμπτωματική ή να υπάρχει κόπωση, κνησμός, και υπέρχρωση του δέρματος με ηπατομεγαλία. Υπάρχει αύξηση της αλκαλικής φωσφατάσης καθώς και της χοληστερόλης και της χολερυθρίνης. Τα αντιμιτοχονδριακά αντισώματα είναι θετικά στο 90% των ασθενών. Η βιοψία ήπατος, δείχνει βλάβες του χοληδόχου πόρου. Είναι πιο συχνή στις γυναίκες. 
    • Δευτεροπαθής χολική κίρρωση. Πρωτοπαθής σκληρυντική χολαγγεϊτιδα. Η πρωτοπαθής σκληρυντική χολαγγειίτιδα είναι μια προοδευτική διαταραχή χολοστατική νόσος που εμφανίζεται με κνησμό, στεατόρροια,  ανεπάρκεια λιποδιαλυτών βιταμινών, και μεταβολική νόσο των οστών. Υπάρχει ισχυρή συσχέτιση με τη φλεγμονώδη νόσο του εντέρου και ιδιαίτερα την ελκώδη κολίτιδα. Η διάγνωση γίνεται καλύτερα με χολαγγειογραφία αντίθεσης που δείχνει διάχυτες, πολυεστιακές στενώσεις και εστιακή διαστολή των χοληφόρων οδών που είναι σαν χάντρες. Οι μη ειδικές ανοσοσφαιρίνες ορού μπορεί, επίσης, να είναι αυξημένες.
    • Καρδιακή κίρρωση. Εμφανίζεται με χρόνια δεξιά καρδιακή ανεπάρκεια η οποία οδηγεί σε ηπατική συμφόρηση.
    • Κατάχρηση ουσιών ή τοξικά φάρμακα. Έκθεση σε τοξικές ουσίες, όπως ο τετραχλωράνθρακας.
    • Κληρονομικά αίτια και η κίρρωση ενφανίζεται στην βρεφική και παιδική ηλικία:

    -Γλυκογονίαση. Νόσος αποθήκευσης γλυκογόνου τύπου IV

    -Γαλακτοζαιμία

    -Δυσανεξία στη φρουκτόζη

    -Τυροσιναιμία

    -Ανεπάρκεια υδρολάσης όξινων χοληστερολικών εστέρων


    Διαφορική διάγνωση κίρρωσης ήπατος

    Αν υπάρχει ασκίτης: αυξημένη πίεση καρδιακών κοιλοτήτων, θρόμβωση ηπατικών φλεβών, περιτοναϊκή λοίμωξη, κακοήθεια, παθήσεις παγκρέατος, παθήσεις θυρεοειδή αδένα, λεμφική απόφραξη

    Σε αιμορραγία: Άλλα αίτια αιμορραγίας του ανώτερου πεπτικού

    Σε εγκεφαλοπάθεια: Άλλα αίτια μεταβολικής εγκεφαλοπάθειας, όπως νεφρικά, καρδιοπνευμονικά και χρήση ουσιών

    Πρέπει να γίνει διαφοροδιάγνωση με τον καρκίνο του ήπατος


    Παθοφυσιολογία της κίρρωσης του ήπατος

    Το ήπαρ παίζει ζωτικό ρόλο στη σύνθεση των πρωτεϊνών (αλβουμίνη, παράγοντες πήξης και συμπληρώματος), στην αποτοξίνωση, και αποθήκευση (για παράδειγμα, βιταμίνη Α). Επιπλέον, συμμετέχει στο μεταβολισμό των λιπιδίων και υδατανθράκων.

    Η κίρρωση της ηπατίτιδας και του λιπώδους ήπατος (στεάτωση) είναι αναστρέψιμη αν καταπολεμηθεί η αιτία.

    Το κύριο εύρημα στην κίρρωση είναι η ανάπτυξη ουλώδους ιστού, ο οποίος αντικαθιστά το φυσιολογικό παρέγχυμα. Ως εκ τούτου, διαταράσσεται η φυσιολογική λειτουργία. Τα αστεροειδή κύτταρα, που αποθηκεύουν φυσιολογικά την βιταμίνη Α, παίζουν ρόλο στην ανάπτυξη της κίρρωσης. Η βλάβη στο ηπατικό παρέγχυμα (λόγω φλεγμονής) οδηγεί στην ενεργοποίηση των αστεροειδών κυττάρων και αυξάνεται η ίνωση (μέσω της παραγωγής των μυοϊνοβλαστών) και παρεμποδίζεται η ροή του αίματος στην κυκλοφορία. Επιπλέον, εκκρίνει TGF-β1, η οποία οδηγεί σε μια ινωτική απόκριση και  πολλαπλασιασμό του συνδετικού ιστού. Επιπλέον, εκκρίνονται ΤΙΜΡ 1 και 2, που είναι φυσικοί αναστολείς μεταλλοπρωτεϊνασών της μήτρας, και δεν επιτρέπεται η διάσπαση των ινωτικών υλικών στην εξωκυτταρική μήτρα. 

    Οι ινώδεις ζώνες των ιστών (διαφράγματα) των ηπατοκυττάρων, αντικαθιστούν το ηπατικό παρέγχυμα οδηγώντας σε μειωμένη ροή αίματος. Ο σπλήνας παθαίνει συμφόρηση, η οποία οδηγεί σε υπερσπληνισμό και αυξημένη παγίδευση των αιμοπεταλίων. Η πυλαία υπέρταση είναι υπεύθυνη για τις περισσότερες σοβαρές επιπλοκές της κίρρωσης.


    Διάγνωση της κίρρωσης του ήπατος

    Η διάγνωση της κίρρωσης γίνεται βιοψία ήπατος, μέσω διαδερμικής, διασφαγιτιδικής ή λαπαροσκοπικής προσέγγισης με λεπτή βελόνα. Η βιοψία δεν είναι απαραίτητη εάν η κλινική, εργαστηριακή, και η απεικονιστική διερεύνηση αποκαλύπτει κίρρωση. Επιπλέον, υπάρχει σημαντικός κίνδυνος από τη βιοψία ήπατος, και η ίδια η κίρρωση προδιαθέτει για επιπλοκές που προκαλούνται από τη βιοψία ήπατος.

    Οι καλύτεροι προγνωστικοί παράγοντες της κίρρωσης είναι ο ασκίτης, ο αριθμός αιμοπεταλίων <160.000 / mm3, τα αραχνοειδή αγγειώματα και η κίρρωση.

    -Εργαστηριακά ευρήματα σε κίρρωση ήπατος:

    • Θρομβοπενία - συνήθως πολυπαραγοντική. Λόγω αλκοολικής καταστολής του μυελού, σήψης, έλλειψης φυλλικού οξέος, συμφόρησης στο σπλήνα καθώς και μειωμένη θρομβοποιητίνη ο αριθμός  αιμοπεταλίων είναι περίπου 50 000 / mL.
    • Οι AST και ALT είναι μετρίως αυξημένες, με AST> ALT. Ωστόσο, οι φυσιολογικές αμινοτρανσφεράσες δεν αποκλείουν την κίρρωση. 
    • Η αλκαλική φωσφατάση είναι ελαφρώς αυξημένη, αλλά λιγότερο από 2-3 φορές από το ανώτερο φυσιολογικό όριο.
    • Η γ-γλουταμυλτρανσφεράση είναι πολύ υψηλότερη σε χρόνια ηπατική νόσο από το αλκοόλ. 
    • Η χολερυθρίνη ανεβαίνει, καθώς, η κίρρωση εξελίσσεται.
    • Η α-εμβρυϊκή πρωτεϊνη αυξάνει σε ηπατοκυτταρικό καρκίνωμα.
    • Τα επίπεδα της αλβουμίνης πέφτουν καθώς η συνθετική λειτουργία του ήπατος μειώνεται,  αφού η αλβουμίνη συντίθεται αποκλειστικά στο ήπαρ.
    • Ο χρόνος προθρομβίνης αυξάνεται, αφού από το ήπαρ συνθέτονται οι παράγοντες πήξης.
    • Οι σφαιρίνες αυξάνονται λόγω των βακτηριακών αντιγόνων που παροχετεύονται από το ήπαρ στο λεμφικό ιστό.
    • Η υπονατριαιμία προκύπτει, λόγω της αδυναμίας να αποβληθεί το νερό από τα υψηλά επίπεδα της ADH και της αλδοστερόνης.
    • Επίσης, υπάρχει λευκοπενία και ουδετεροπενία - λόγω σπληνομεγαλίας.
    • Συμβαίνουν και διαταραχές της πήξης, γιατί το ήπαρ παράγει τους περισσότερους από τους παράγοντες πήξης και έτσι οι διαταραχές πηκτικότητας συσχετίζονται με επιδείνωση της ηπατικής νόσου.

    -Άλλες εργαστηριακές μελέτες που γίνονται σε κίρρωση ήπατος είναι:

    • Φερριτίνη και ο κορεσμός της τρανσφερίνης: δείκτες  υπερφόρτωσης σιδήρου, όπως στην αιμοχρωμάτωση
    • Χαλκός και σερουλοπλασμίνη: δείκτες της υπερφόρτωσης χαλκού όπως στην νόσο του Wilson
    • Επίπεδα ανοσοσφαιρίνης (IgG, IgM, IgA) 
    • Χοληστερίνη και  γλυκόζη
    • Άλφα 1-αντιθρυψίνη
    • HbsAg (ηπατίτιδα Β)
    • Αντι-HCV (ηπατίτιδα C)
    • ANA (αυτοάνοση ηπατίτιδα)
    • Αντισώματα κατά λείων μυών (αυτοάνοση ηπατίτιδα)
    • Αντιμιτοχονδριακά αντισώματα-ΑΜΑ (πρωτοπαθής χολική κίρρωση)
    • Ηλεκτροφόρηση πρωτεϊνών πλάσματος. Η IgG αυξάνεται σε κάθε ηπατοπάθεια και η IgM σε πρωτοπαθή χολική κίρρωση

    -Απεικόνιση

    • Ο υπέρηχος χρησιμοποιείται συνήθως για την αξιολόγηση της κίρρωσης. Μπορεί να δείξει ένα μικρό και οζώδες ήπαρ σε προχωρημένη κίρρωση μαζί με αυξημένη ηχογένεια με ακανόνιστες περιοχές. Άλλα ευρήματα που υποδηλώνουν κίρρωση στην απεικόνιση είναι ο διευρυμένος κερκοφόρος λοβός, η διεύρυνση των ρωγμών του ήπατος και τη διεύρυνση του σπλήνα. Σπληνομεγαλία (φυσιολογικές τιμές 11-12 εκατοστά σε ενήλικες), είναι ενδεικτικά της κίρρωσης με πυλαία υπέρταση. Το υπερηχογράφημα μπορεί να διευρευνήσει για ηπατοκυτταρικό καρκίνωμα, πυλαία υπέρταση, και  σύνδρομο Budd-Chiari (με εκτίμηση της ροής στην ηπατική φλέβα).
    • Doppler υπερηχογράφημα για τον καθορισμό της φοράς της κυκλοφορίας στην πυλαία φλέβα και της διαβατότητάς της.
    • Σπλαχνική αγγειογραφία για τη διερεύνηση της ανατομίας και της διαβατότητας των αγγείων και της παρουσίας της παράπλευρης κυκλοφορίας.
    • Η κίρρωση μπορεί να διαγνωστεί και με ελαστογραφία. Επειδή ένα κιρρωτικό ήπαρ είναι γενικά πιο άκαμπτο από ένα υγιές, η ακαμψία του ήπατος μπορεί να δώσει διαγνωστικές πληροφορίες σχετικά με τη θέση και τη σοβαρότητα της κίρρωσης. Η ελαστογραφία,  η μαγνητική τομογραφία με ελαστογραφία και άλλες μέθοδοι ελαστογραφίας μπορούν να κάνουν διάγνωση της κίρρωσης και εκτίμηση της σοβαρότητας της κίρρωσης χωρίς βιοψία.
    • Η CT, η MRI ήπατος και χοληδόχου πόρου, γίνονται.
    • Γαστροσκόπηση (εξέταση ενδοσκοπική του οισοφάγου, του στομάχου και του δωδεκαδακτύλου) πραγματοποιείται σε ασθενείς με εγκατεστημένη κίρρωση για να  αποκλειστεί η πιθανότητα κιρσών οισοφάγου. Σε αυτή την περίπτωση εφαρμόζεται τοπική προφυλακτική θεραπεία (σκληροθεραπεία) και θεραπεία με βήτα αναστολείς.
    • Η απεικόνιση των χοληφόρων, με  ERCP ή MRCP (μαγνητική τομογραφία του χοληφόρου οδού και παγκρέατος) μπορεί να βοηθήσουν στη διάγνωση της πρωτοπαθούς σκληρυντικής χολαγγειίτιδας.

    -Παθολογοανατομικά ευρήματα σε κίρρωση ήπατος

    Ίνωση και αναγεννητικά οζίδια, βιοχημική ανάλυση για σίδηρο και χαλκό, ειδικές χρώσεις για σίδηρο, χαλκό, χολερυθρίνη, κολλαγόνο, άλφα 1-αντιθρυψίνη, ηπατίτιδα.

    Μακροσκοπικά, το ήπαρ αρχικά διευρύνεται, αλλά με την πρόοδο της ασθένειας, γίνεται μικρότερο. Η επιφάνειά του είναι ακανόνιστη και το χρώμα είναι συχνά κίτρινο (στεάτωση). Ανάλογα με το μέγεθος των οζιδίων υπάρχουν τρεις μακροσκοπικοί τύποι: μικροζιδιακή, μακροοζιδιακή, και μικτή κίρρωση. Στη μικροζιδιακή μορφή (κίρρωση Laennec) οι αναγεννητικοί όζοι είναι κάτω των 3 mm. Στην μακροζιδιακή κίρρωση (μετα-νεκρωτική κίρρωση), οι όζοι είναι μεγαλύτερο από 3 mm. Η μικτή κίρρωση αποτελείται από οζίδια με διαφορετικά μεγέθη.

    Παθολογικά χαρακτηριστικά της κίρρωσης στο μικροσκόπιο:

    (1) παρουσία αναγεννητικών οζιδίων ηπατοκυττάρων και

    (2) παρουσία ίνωσης, ή  εναπόθεση συνδετικού ιστού μεταξύ αυτών των οζιδίων. Η ίνωση στην κίρρωση μπορεί να οδηγήσει σε καταστροφή των φυσιολογικών ιστών στο ήπαρ και σε πυλαία υπέρταση 

    Στη χρόνια ηπατίτιδα Β, υπάρχει διήθηση του  παρεγχύματος του ήπατος με λεμφοκύτταρα.  

    Σε καρδιακή κίρρωση υπάρχουν ερυθροκύτταρα και μεγαλύτερη ποσότητα ίνωσης στον ιστό που περιβάλλει τα ηπατικές φλέβες.

    Σε πρωτοπαθή χολική κίρρωση, υπάρχει ίνωση γύρω από το χοληδόχο πόρο,  παρουσία κοκκιωμάτων και  συγκέντρωση της χολής.  

    Τέλος σε αλκοολική κίρρωση, υπάρχει διήθηση του ήπατος με ουδετερόφιλα. 


    Ταξινόμηση της κίρρωσης του ήπατος
    Η σοβαρότητα της κίρρωσης γίνεται με την ταξινόμηση Child-Pugh. Η βαθμολογία αυτή χρησιμοποιεί τη χολερυθρίνη, τη λευκωματίνη, το INR, τον  ασκίτη, και την εγκεφαλοπάθεια για την ταξινόμηση των ασθενών στην κατηγορία Α, Β ή C. Η κατηγορία Α έχει  ευνοϊκή πρόγνωση, ενώ η κατηγορία C έχει υψηλό κίνδυνο θανάτου. 

    Ταξινόμηση Child-Pugh
    Α)Ασκίτηςόχι=1,ελαφρύς=2,μέτριος=3
    Β)Χολερυθρίνη μικρότερη του 2=1,2-3=2
    Γ)Λευκωματίνη μεγαλύτερη του 3,5=1,2,8-3,5=2,μικρότερη του 2,8==3
    Δ)PT 1-3=1,4-6=2, μεγαλύτερο του 6=3
    Ε)INR μικρότερο του 1,8=1, 1,8-2,3=2, μεγαλύτερο του 2,3=3
    ΣΤ)Εγκεφαλοπάθεια όχι=1, 2-3=2, 3-4=3
    Βαθμολογία Child-Pugh 5-6=Α, 7-9=Β,10-15=C
    Το Α ΚΑΙ Β μπορούν να χειρουργηθούν ενώ το C όχι.

    Το Child-Pugh μπορεί να μην είναι αξιόπιστο σε κίρρωση ήπατος

    Πιο σύγχρονο αποτελέσματα, που χρησιμοποιούνται για την επιλογή ασθενών για μεταμόσχευση  ήπατος,  είναι το μοντέλο για τη Νόσο Τελικού Σταδίου ήπατος (MELD).

    Μεταμόσχευση ήπατος γίνεται σε κίρρωση ή σε μεγάλη χειρουργική εξαίρεση που αφήνει λίγο ηπατικό παρέγχυμα.
    Κριτήρια μεταμόσχευσης
    Μέθοδος προτεραιότητος είναι το Model of Endstage Liver Disease (MELD score) βασιζόμενο σε 3 αντικειμενικές εργαστηριακές τιμές: κρεατινίνη, χολερυθρίνη, INR.MELD score = 0,957 x loge (κρεατινίνη, mg/dL) + 0,378 x loge (χολερυθρίνη, mg/dL) + 1,120 x loge (INR) + 0,643 

    Η ηπατική κλίση της φλεβικής πίεσης, (διαφορά φλεβικής πίεσης μεταξύ προσαγωγών και απαγωγών αγγείων του αίματος στο ήπαρ) καθορίζει επίσης τη σοβαρότητα της κίρρωσης. Μια τιμή 16 mm ή περισσότερο σημαίνει αυξημένο κίνδυνο θανάτου. 


    Πρόληψη κίρρωσης ήπατος

    • Περιορισμένη πρόληψη οινοπνεύματος και άλλων τοξικών ουσιών
    • Αποφυγή κοινής χρήσης συρίγγων
    • Ασφαλής σεξουαλική επαφή
    • Έλεγχος μελών οικογένειας σε ηπατική πάθηση
    • Πρέπει να γίνονται εμβόλια κατά του πνευμονιόκοκκου και της γρίπης σε κιρρωτικούς ασθενείς
    • Η κατανάλωση καφέ βοηθά στην προστασία από κίρρωση 

    Θεραπεία της κίρρωσης ήπατος

    Η θεραπεία στηρίζεται στην αντιμετώπιση των επιπλοκών: Αιμορραγία κιρσών οισοφάγου, ηπατική εγκεφαλοπάθεια, αυτόματη βακτηριακή περιτονίτιδα, νεφρική ανεπάρκεια, ασκίτης, ίκτερος, θρομβώσεις, ηπατική ανεπάρκεια, καρκίνωμα ήπατος, επιρρέπεια σε λοιμώξεις.

    Η θεραπεία έχει ως σκοπό να αντιμετωπίσει την υποκείμενη αιτία, να προλάβει την περαιτέρω ηπατική βλάβη και τις επιπλοκές.

    Απαιτείται καθημερινή παρακολούθηση του βάρους του ασθενούς.

    Η θεραπεία περιλαμβάνει δίαιτα, φαρμακευτική αγωγή, ανάπαυση.

    -Σε αιμοχρωμάτωση γίνεται φλεβοτομία.

    -Σε πυλαία υπέρταση γίνεται σπληνονεφρική ή πυλαιοκοιλική αναστόμωση και διασφαγιτιδική-ενδοηπατική πυλαιοσυστηματική επικοινωνία.

    -Σε τελικό στάδιο γίνεται μεταμόσχευση ήπατος. Η μεταμόσχευση απαιτεί τη χρήση  ανοσοκατασταλτικών φαρμάκων (κυκλοσπορίνη ή τακρόλιμους).

    -Σε περιφερικό οίδημα απαιτείται ανύψωση των κάτω άκρων.

    Σε γενικές γραμμές, η ηπατική βλάβη από κίρρωση δεν μπορεί να αντιστραφεί, αλλά η θεραπεία θα μπορούσε να σταματήσει ή να καθυστερήσει την περαιτέρω εξέλιξη και να μειώσει τις επιπλοκές.

    -Η υγιεινή διατροφή ενθαρρύνεται: Απαιτείται πλούσια σε πρωτεϊνες διατροφή (1γρ/Kg) και θερμίδες για να υποβοηθηθεί η αναγέννηση του ήπατος. Σε παρουσία ηπατικής εγκεφαλοπάθειας ο περιορισμός της πρόσληψης πρωτεϊνών είναι αναγκιαίος.

    -Σε παρουσία ασκίτη πρέπει να περιορίζεται το αλάτι σε λιγότερο από 2 γραμμάρια την ημέρα. Σε υπονατριαιμία (Na < 130mEq) ο περιορισμός της πρόσληψης νερού είναι αναγκιαίος (<1lt).

    -Απαγορεύεται η χρήση αλκοόλ.

    -Φάρμακα που χρησιμοποιούνται σε κίρρωση του ήπατος

    Σε οισοφαγικούς κιρσούς και αιμορραγία δίνεται προπρανολόλη σε δόση που να μειώνεται η καρδιακή συχνότητα κατά 25%.

    Θεραπεία ασκίτη γίνεται με σπιρονολακτόνη 100 mg έως 400 mg 1 φορά την ημέρα. Απαιτούνται 3 ημέρες ως την έναρξη δράσης. Προστίθεται φουροσεμίδη 40-80 mg/ημέρα. Τα διουρητικά της αγκύλης προκαλούν γρήγορη διούρηση και ελάττωση του ενδοαγγειακού όγκου.

    Σε εγκεφαλοπάθεια δίνεται λακτουλόζη για παραγωγή μαλακών κοπράνων 3 φορές την ημέρα.

    Δίνεται πενικιλλαμίνη σε νόσο Wilson, κορτικοστερεοειδή με ή χωρίς αζαθειοπρίνη σε αυτοάνοση χρόνια ενεργό ηπατίτιδα και άλφα ιντερφερόνη σε χρόνια ηπατίτιδα B και C.

    Σε αυτόματη βακτηριακή περιτονίτιδα δίνεται αμπικιλλίνη με αμινογλυκοσίδη ή κεφοταξίμη μόνη της ως αρχική θεραπεία. Η νορφλοξασίνη 400 mg/ημέρα μειώνει τον κίνδυνο ανάπτυξης αυτόματης βακτηριακής περιτονίτιδας.

    Σε ηπατονεφρικό σύνδρομο με νάτριο ούρων λιγότερο από 10 mmol / L και κρεατινίνη ορού > 1.5 mg / dl (ή 24ωρη κάθαρση κρεατινίνης μικρότερη από 40 ml / min) γίνευαι δοκιμή επέκτασης όγκου χωρίς διουρητικά. 

    Σε ηπατοκυτταρικό καρκίνωμα γίνεται η ανάλογη αντιμετώπιση. Το ηπατοκυτταρικό καρκίνωμα εμφανίζεται 10 έτη μετά την εμφάνιση της κίρρωσης με άνοδο της α-εμβρυϊκής πρωτεϊνες και απεικονιστικές εξετάσεις.

    Επίσης σε χολοστατική πάθηση δίνεται ουρσοδεοξυχολικό οξύ.

    Διάφορα φάρμακα μπορούν να βοηθήσουν σε κνησμό. 

    Η θεραπεία για την ηπατίτιδα που σχετίζεται με την κίρρωση περιλαμβάνει φάρμακα που χρησιμοποιούνται για τη θεραπεία διαφόρων τύπων ηπατίτιδας, όπως η ιντερφερόνη για την ιογενή ηπατίτιδα και κορτικοστεροειδή για την αυτοάνοση ηπατίτιδα.

    Ο εμβολιασμός των ευπαθών ατόμων θα πρέπει να γίνεται για την ηπατίτιδα Α και την ηπατίτιδα Β.

    Η θειαμίνη και περιστασιακά στεροειδή, η ακετυλοκυστεΐνη και η πεντοξιφυλλίνη χορηγούνται.

    Η χορήγηση φυσιολογικού ορού αποφεύγεται, δεδομένου ότι θα επιδεινώσει την ήδη υψηλή περιεκτικότητα του ολικού νατρίου του σώματος που, συνήθως, εμφανίζεται σε κίρρωση.

    Τα καλύτερα συμπληρώματα διατροφής για το συκώτι

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα καλύτερα συμπληρώματα διατροφής για το συκώτι

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με τον θεράποντα ιατρό

    Διαβάστε, επίσης,

    Τα συμπληρώματα διατροφής για όσους έχουν κίρρωση

    Ινδική κίρρωση της παιδικής ηλικίας

    Οι καλύτερες διαγνωστικές εξετάσεις για το ενδοκρινικό σύστημα και τον μεταβολισμό

    Αποτοξινώστε το συκώτι σας με γαϊδουράγκαθο

    Βιταμίνη Ε

    Τέρμα οι βιοψίες ήπατος στην χρόνια ηπατική νόσο

    Κυστική ίνωση

    Μοριακός έλεγχος ιογενών ηπατίτιδων

    Ενδοηπατική χολόσταση της κύησης

    Όλες οι ασθένειες ξεκινούν από το έντερο

    Ηπατονεφρικό σύνδρομο

    Τα καλύτερα βότανα για το συκώτι σας

    Όλοι οι παράγοντες κινδύνου για τον καρκίνο στο συκώτι

    Νέα θεραπεία για την ηπατίτιδα C

    Ιατρικές συνταγές με γαϊδουράγκαθο

    Ηπατοτοξικότητα από τη χημειοθεραπεία

    Τι λείπει απ΄τον οργανισμό αν έχετε φαγούρα

    Αμμωνία ορού

    Ο πολύς σίδηρος είναι επικίνδυνος

    Απεικονιστικές μέθοδοι στον καρκίνο ήπατος

    Η γ-γλουταμυλική τρανσφεράση

    Μήπως το συκώτι σας έχει λίπος;

    Αιμοχρωμάτωση

    Νόσος Gaucher

    Νόσος του Wilson

    Ηπατοτοξικότητα από την αγομελατίνη

    Ο καρκινικός δείκτης άλφα-φετοπρωτεϊνη

    Εργαστηριακή διαφορική διάγνωση των ικτέρων

    Πρωτοπαθής χολική κίρρωση

    Ηπατικός έλεγχος

    Χολερυθρίνη αίματος

    www.emedi.gr