Τετάρτη, 05 Οκτωβρίου 2016 06:05

Οξεία ηπατική ανεπάρκεια

Γράφτηκε από την
Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(3 ψήφοι)

Χρήσιμες πληροφορίες για την οξεία ηπατική ανεπάρκεια

Η οξεία ηπατική ανεπάρκεια, ICD-10 Κ72, είναι η ανάπτυξη εγκεφαλοπάθειας σε διάστημα 28 ημερών από την εμφάνιση ικτέρου, μετά από προσβολή ή τραυματισμό του ήπατος. Η διάγνωση βασίζεται σε κλινικά κριτήρια, όπως ίκτερος, μικρό μέγεθος ήπατος και εγκεφαλοπάθεια και σε βιοχημικά δεδομένα, όπως υπερχολερυθριναιμία, αυξημένες τρανσαμινάσες και διαταραχές πηκτικότητας.

Το ήπαρ σημαίνει ότι έχει υποστεί σοβαρή βλάβη (απώλεια της λειτουργίας του 80-90% των κυττάρων του ήπατος). Οι επιπλοκές είναι η ηπατική εγκεφαλοπάθεια και μειωμένη πρωτεϊνική σύνθεση (όπως μετριέται από τα επίπεδα αλβουμίνης ορού και το χρόνο προθρομβίνης στο αίμα).

Κεραυνοβόλος ηπατική ανεπάρκεια μέσα σε 1 εβδομάδα, οξεία σε 8-28 ημέρες, και υποξεία όπως 4-12 εβδομάδες.


Τα σημεία και συμπτώματα της οξείας ηπατικής ανεπάρκειας

-Εγκεφαλικό οίδημα και εγκεφαλοπάθεια 

Το εγκεφαλικό οίδημα οδηγεί σε ηπατική εγκεφαλοπάθεια, κώμα, εγκεφαλική κήλη, και τελικά στο θάνατο. Τα συμπτώματα κυμαίνονται από ελαφρά π.χ. μεταβολή στη διάθεση, και στη συγκέντρωση-(βαθμός Ι) μέχρι βαθύ κώμα (βαθμός IV). Οι ασθενείς που παρουσιάζουν οξεία και υπεροξεία ηπατική ανεπάρκεια διατρέχουν μεγαλύτερο κίνδυνο να εμφανίσουν εγκεφαλικό οίδημα και βαθμού IV εγκεφαλοπάθεια. Υπάρχει μια συσσώρευση τοξικών ουσιών όπως αμμωνία, μερκαπτάνη, ενδογενείς βενζοδιαζεπίνες, και σεροτονίνης / τρυπτοφάνης στον εγκέφαλο. Αυτό επηρεάζει το επίπεδο των νευροδιαβιβαστών και ενεργοποιούνται οι νευροϋποδοχείς. Η αυτορρύθμιση της εγκεφαλικής ροής του αίματος είναι μειωμένη, και συνδέεται με την αναερόβια γλυκόλυση και το οξειδωτικό στρες. Τα αστροκύτταρα του νευρικού συστήματος είναι ευαίσθητα σε αυτές τις αλλαγές, και διογκώνονται, με αποτέλεσμα την αυξημένη ενδοκρανιακή πίεση. Οι φλεγμονώδεις μεσολαβητές παίζουν, επίσης, σημαντικό ρόλο. Δυστυχώς, τα σημεία αυξημένης ενδοκρανιακής πίεσης, όπως το οίδημα της οπτικής θηλής και η απώλεια του αντανακλαστικού της κόρης, δεν είναι αξιόπιστοι δείκτες, και συμβαίνουν αργά στη νόσο. Η CT και η MRI του εγκεφάλου βοηθούν στην πρώιμη ανίχνευση  του εγκεφαλικού οιδήματος και στον αποκλεισμό της ενδοεγκεφαλικής αιμορραγίας. Η επεμβατική παρακολούθηση της ενδοκρανιακής πίεσης συνιστάται. Ωστόσο, ο κίνδυνος των επιπλοκών θα πρέπει να λαμβάνεται υπόψη έναντι του ενδεχόμενου οφέλους (1% θανατηφόρα αιμορραγία). Στόχος είναι η διατήρηση της ενδοκρανιακής πίεσης κάτω από 25 mm Hg, και η διατήρηση των πιέσεων της εγκεφαλικής αιμάτωσης άνω των 50 mm Hg. 

-Διαταραχή της πηκτικότητας 

Η διαταραχή της πηκτικότητας είναι ένα άλλο χαρακτηριστικό της οξείας ηπατικής ανεπάρκειας. Το ήπαρ έχει τον κεντρικό ρόλο στην σύνθεση σχεδόν όλων των παραγόντων πήξης και ορισμένων αναστολέων της πήξης και της ινωδόλυσης. Η ηπατοκυτταρική νέκρωση οδηγεί σε μειωμένη σύνθεση πολλών παραγόντων πήξης και των αναστολέων τους. Συμβαίνει παράταση στο χρόνο προθρομβίνης που χρησιμοποιείται ευρέως για την παρακολούθηση της σοβαρότητας της ηπατικής βλάβης. Υπάρχει σημαντική δυσλειτουργία των αιμοπεταλίων (ποσοτικά όσο και ποιοτικά ελαττώματα των αιμοπεταλίων) και συμβαίνει προοδευτική θρομβοπενία με απώλεια των μεγαλύτερων και πιο ενεργών αιμοπεταλίων. Η θρομβοπενία με ή χωρίς διάχυτη ενδοαγγειακή πήξη, αυξάνει τον κίνδυνο για ενδοεγκεφαλική αιμορραγία. 

-Νεφρική ανεπάρκεια 
Η νεφρική ανεπάρκεια είναι παρούσα σε περισσότερο από το 50% των ασθενών με οξεία ηπατική ανεπάρκεια, ειδικά σε υπερδοσολογία παρακεταμόλης, με αποτέλεσμα οξεία σωληναριακή νέκρωση ή υπερδυναμική κυκλοφορία που οδηγεί σε ηπατονεφρικό σύνδρομο ή λειτουργική νεφρική ανεπάρκεια. Λόγω της μειωμένης παραγωγής ουρίας, η ουρία αίματος δεν αντιπροσωπεύει τον βαθμό της νεφρικής δυσλειτουργίας.

-Φλεγμονή και μόλυνση 

Περίπου το 60% όλων των ασθενών με οξεία ηπατική ανεπάρκεια έχουν συστηματική φλεγμονή ανεξάρτητα από την παρουσία ή απουσία μόλυνσης.  Αυτό συμβάλλει συχνά στην ανεπάρκεια πολλών οργάνων, στη διαταραγμένη άμυνα, λόγω της μειωμένης οψωνινοποίησης, στη χημειοταξία και στην ενδοκυτταρική θανάτωση, με αύξηση του κινδύνου σήψης. Η βακτηριακή σήψη, κυρίως, λόγω gram θετικών οργανισμών και μυκήτων παρατηρείται σε 80% και 30% των ασθενών, αντίστοιχα.

-Μεταβολικές διαταραχές 

Η υπονατριαιμία οφείλεται σε κατακράτηση νερού και στην αλλαγή στην ενδοκυτταρική μεταφορά νατρίου από την αναστολή της αντλίας Na / K. Η υπογλυκαιμία,  η υποκαλιαιμία, η υποφωσφαταιμία και η μεταβολική αλκάλωση συμβαίνουν, συχνά, ανεξάρτητα από τη νεφρική λειτουργία. Η γαλακτική οξέωση εμφανίζεται, κυρίως, σε υπερδοσολογία παρακεταμόλης.

-Αιμοδυναμικές διαταραχές και καρδιο-αναπνευστική λειτουργία

Η περιφερική αγγειοδιαστολή από χαμηλή συστηματική αγγειακή αντίσταση, οδηγεί σε υπόταση. Υπάρχει μια αντισταθμιστική αύξηση της καρδιακής παροχής. Επίσης, συμβαίνει επινεφριδιακή ανεπάρκεια στο 60% των ασθενών με ηπατική ανεπάρκεια. Υπάρχει, επίσης,  μείωση στην πρόσληψη οξυγόνου των ιστών, με αποτέλεσμα  υποξία και γαλακτική οξέωση. 

Πνευμονικές επιπλοκές εμφανίζονται στο 50% των ασθενών. Η σοβαρή βλάβη των πνευμόνων  έχει υψηλή θνησιμότητα. Οι περισσότερες περιπτώσεις σοβαρού τραυματισμού του πνεύμονα οφείλονται σε ARDS, με ή χωρίς σήψη. Η πνευμονική αιμορραγία, η πλευριτική συλλογή και η ατελεκτασία επιβαρύνουν την αναπνευστική λειτουργία.

-Λιπώδης εκφύλιση ήπατος της εγκυμοσύνης

Σε προχωρημένη εγκυμοσύνη η ηπατική λειτουργία μειώνεται σημαντικά. Απαιτείται παρακολούθηση για συμπτώματα, όπως: μείωση της όρεξης, σκούρα πορτοκαλί ούρα, ίκτερο, ναυτία, έμετο και κοιλιακή διάταση.


Αιτίες ηπατικής ανεπάρκειας

Οι πιο συχνές αιτίες της οξείας ηπατικής ανεπάρκειας είναι η υπερδοσολογία παρακεταμόλης, η ιδιοσυγκρασιακή αντίδραση στη φαρμακευτική αγωγή (π.χ. τετρακυκλίνη, τρογλιταζόνη), η υπερβολική κατανάλωση αλκοόλ (σοβαρή αλκοολική ηπατίτιδα), η ιογενής ηπατίτιδα (ηπατίτιδα Α ή Β και πολύ σπάνια ηπατίτιδα C), το λιπώδες ήπαρ της κύησης, και η ιδιοπαθής (χωρίς προφανή αιτία). Το σύνδρομο Reye είναι η οξεία ηπατική ανεπάρκεια σε ένα παιδί με μία ιογενή λοίμωξη (π.χ. ανεμοβλογιά) από λήψη ασπιρίνης. Η νόσος του Wilson (κληρονομική συσσώρευση χαλκού) σχετίζεται με την οξεία ηπατική ανεπάρκεια.

Αναλυτικά οι αιτίες της οξείας ηπατικής ανεπάρκειας

-Παρακεταμόλη και άλλα φάρμακα

Οι μικρές ποσότητες παρακεταμόλης έως 10 γραμμάρια μπορεί να οδηγήσουν σε σοβαρή ηπατοκυτταρική νέκρωση και οξεία ηπατική ανεπάρκεια. Η ναυτία και οι έμετοι ακολουθούνται από ευαισθησία και άλγος δεξιού υποχονδρίου, λόγω της νέκρωσης. Η παράταση του χρόνου προθρομβίνης εμφανίζεται 4 ημέρες μετά.

Στην περίπτωση τετραχλωράνθρακα, σε λήψη αλοθανίου, σε μη στερεοειδή αντιφλεγμονώδη φάρμακα και αντιφυματικά φάρμακα ο μηχανισμός βλάβης μπορεί να είναι άμεσος.

-Ιοί

Ο ιός της ηπατίτιδας Β είναι ο συχνότερα εμπλεκόμενος παράγοντας που οδηγεί σε ανεπάρκεια είτε από ενεργοποίηση της χρόνιας λοίμωξης είτε από επιλοίμωξη από τον ιό της ηπατίτιδας D. Επίσης, η οξεία λοίμωξη με ηπατίτιδα C, σε ασθενείς με χρόνια ηπατίτιδα Β που έχουν θετικό αυστραλιανό αντιγόνο, συνδέεται με αυξημένο κίνδυνο οξείας ηπατικής ανεπάρκειας.

-Σύνδρομο Budd Chiari από απόφραξη των ηπατικών φλεβών

Το σύνδρομο αυτό παρουσιάζεται, συνήθως, με ηπατομεγαλία, κοιλιακό άλγος και ασκίτη και οξεία ηπατική ανεπάρκεια με ίκτερο και εγκεφαλοπάθεια. Είναι συχνότερο σε νεαρές γυναίκες και οφείλεται στην λήψη αντισυλληπτικών, στην ύπαρξη αντισωμάτων αντικαρδιολιπίνης, σε ανεπάρκεια της αντιθρομβίνης-3, σε πολυκυτταραιμία, σε παροξυσμική νυχτερινή αιμοσφαιρινουρία και κλειστό κοιλιακό τραύμα, όπως μετά από τροχαίο.

-Λιπώδης εκφύλιση του ήπατος της εγκυμοσύνης

Συσσωρεύονται λιποσωμάτια μέσα στα ηπατοκύτταρα, σε 1 στις 13.000 κυήσεις και  κυρίως όταν είναι πρώτες οι κυήσεις και πολύδυμες. Τα συμπτώματα εμφανίζονται στο τρίτο τρίμηνο της κύησης, με ναυτία, εμέτους, άλγος δεξιού υποχονδρίου, άλγος επιγαστρίου και ίκτερο. Η κατάσταση αυτή αν δεν αντιμετωπισθεί θα οδηγήσει ταχέως σε οξεία ηπατική ανεπάρκεια, εγκεφαλοπάθεια, νεφρική ανεπάρκεια, παγκρεατίτιδα, αιμορραγία πεπτικού, μητρορραγία, διάχυτη ενδοαγγειακή πήξη, κώμα και θάνατο. Σε λιπώδη διήθηση του ήπατος η κύηση πρέπει να τερματίζεται άμεσα, γιατί διαφορετικά η μητρική θνησιμότητα αγγίζει το 70%.

-Νόσος του Wilson

Είναι μια κληρονομούμενη διαταραχή του μεταβολισμού του χαλκού. Η μετάλλαξη εντοπίζεται στο μακρύ τμήμα του χρωμοσώματος 13. Η διαταραχή της μεταφοράς του χαλκού μέσα στο ηπατοκύτταρο οδηγεί σε μειωμένη απέκκρισή του στην χολή, συσσώρευσή του στα κύτταρα και τελικά σε ηπατοκυτταρική νέκρωση. Τα τυπικά ευρήματα, οι δακτύλιοι Kayser-Fleischer σε απλό φωτισμό και τα χαμηλά επίπεδα σερουλοπλασμίνης κάτω των 20 mg/dl, μπορεί να μην ανευρίσκονται σε οξεία εκδήλωση της νόσου. Η σερουλοπλασμίνη μπορεί να είναι φυσιολογική σε ασθενείς με νόσο του Wilson και μειωμένη σε άτομα χωρίς νόσο. Η σερουλοπλασμίνη είναι μια πρωτεϊνη οξείας φάσεως και είναι αυξημένη και σε φλεγμονές. Η απέκκριση του χαλκού στα ούρα είναι αυξημένη στο 90% των ασθενών με νόσο του Wilson, αλλά πρέπει να γίνει σωστή λήψη του δείγματος και το δοχείο δεν πρέπει να περιέχει χαλκό. Η νεφρική απέκκριση του χαλκού αυξάνει σε περιπτώσεις ηπατοκυτταρικής νέκρωσης. Ο αυξημένος χρόνος προθρομβίνης, τέλος, κάνει δύσκολη την εκτίμηση της ηπατικής εναπόθεσης χαλκού. Γενικά, γίνεται πρώτα εκτίμηση των επιπέδων σερουλοπλασμίνης και αναζητείται ο δακτύλιος Kayser-Fleischer. Αν δεν υπάρχουν αυτά τα στοιχεία γίνεται 24ωρη καταμέτρηση ούρων. Αν είναι φυσιολογική γίνεται βιοψία και μέτρηση επιπέδων του χαλκού.

-Οξεία ηπατική ανεπάρκεια μπορεί να προκληθεί και από άλλα αίτια:

  • Λοιμώξεις αναπνευστικού και ουροποιητικού συστήματος
  • Ταξίδια
  • Μεταγγίσεις αίματος
  • Απόπειρα αυτοκτονίας
  • Ενδοφλέβια χρήση ουσιών
  • Ομοφυλοφιλία
  • Πολλαπλοί ερωτικοί σύντροφοι
  • Κατανάλωση άγριων μανιταριών
  • Φάρμακα, όπως αυτά που χρησιμοποιούνται για την αναισθησία και τα αντισυλληπτικά
  • Αλκοολισμός
  • Ηπατική νόσος
  • Εν τω βάθει φλεβική θρόμβωση
  • Πνευμονική εμβολή

Αίτια Οξείας Ηπατικής Ανεπάρκειας

-Ιογενείς ηπατίτιδες

  • Ηπατίτιδα Α ή Ε
  • Ιός του απλού έρπητα ή έρπητα ζωστήρα
  • Κυτταρομεγαλοϊός
  • Ιός Ebstein-Barr

-Φάρμακα

  • Παρακεταμόλη
  • Αιθανόλη
  • Αλοθάνιο
  • Ισονιαζίδη
  • Ριφαμπικίνη
  • Μη στερεοειδή αντιφλεγμονώδη
  • Αμοξυκιλλίνη-Κλαβουλανικό

-Τοξίνες

  • Τοξίνη Amanita phalloides
  • Τετραχλωράνθρακας

-Αγγειακά αίτια

  • Σύνδρομο Budd-Chiari
  • Φλεβοαποφρακτική νόσος

-Διάφορα

  • Λιπώδης εκφύλιση του ήπατος
  • Νόσος του Wilson
  • Καρκινωμάτωση

Σταδιοποίηση της ηπατικής ανεπάρκειας

Στάδιο Ι: Διεγερσιμότητα, βραδύπνοια

Στάδιο ΙΙ: Υπνηλία, λήθαργος, διαταραχές συμπεριφοράς, τραύλισμα

Στάδιο ΙΙΙ: Σύγχυση

Στάδιο IV: Κώμα


Παθοφυσιολογία της οξείας ηπατικής ανεπάρκειας

Υπάρχει εκτεταμένη ηπατοκυτταρική νέκρωση και ίνωση. 

Εργαστηριακή διερεύνηση της οξείας ηπατικής ανεπάρκειας

Γενική αίματος: Αναιμία και θρομβοπενία.

Παράγοντες πήξεως: Αυξημένος χρόνος προθρομβίνης και μερικής θρομβοπλαστίνης σε σύνδρομο αντικαρδιολιπίνης.

Νεφρική λειτουργία: Τα επίπεδα της κρεατινίνης είναι πιο αξιόπιστα από της ουρίας σε ηπατική ανεπάρκεια.

Ηπατική λειτουργία: Τρανσαμινάσες και χολερυθρίνη.

Επίπεδα παρακεταμόλης.

Σάκχαρο αίματος.

Ορολογικοί δείκτες ιογενών ηπατίτιδων: Δείκτες ηπατίτιδας Α, Β και C και Ε αν ο ασθενής ήταν πρόσφατα στην Ινδία

Κυτταρομεγαλοϊός

Ιός απλού έρπητα

Ιός έρπητα ζωστήρα

Ιός Ebstein-Barr

Υπερηχογράφημα άνω κοιλίας

  • Εκτίμηση του μεγέθους και ηχογένειας του ήπατος
  • Προϋπάρχουσα χρόνια ηπατική νόσος
  • Χωροκατακτητική εξεργασία
  • Απόφραξη χοληφόρου δένδρου
  • Εκτίμηση της ροής του αίματος στην πυλαία και τις ηπατικές φλέβες

Δακτύλιος Kayser-Fleischer στη νόσο του Wilson, αυξημένη νεφρική απέκκριση χαλκού σε 24ωροδείγμα ούρων (μεγαλύτερο από 1.0μmol/24ωρο) και αυξημένη ποσότητα χαλκού στην ηπατική βιοψία.


Θεραπεία οξείας ηπατικής ανεπάρκειας

Απαιτείται παρακολούθηση σε Μονάδα Εντατικής Θεραπείας για τυχόν ανάγκη μεταμόσχευσης του ήπατος.

Τοποθετείται κεντρική φλεβική γραμμή.

Τοποθετείται αρτηριακή γραμμή ουροκαθετήρα.

Τοποθετείται ρινογαστρικός καθετήρας.

Σε ασθενείς με εγκεφαλοπάθεια σταδίου ΙΙΙ και IV απαιτείται μηχανική υποστήριξη της αναπνοής και παρακολούθηση της ενδοκράνιας πίεσης.


Επιπλοκές οξείας ηπατικής ανεπάρκειας

-Εγκεφαλικό οίδημα

Σε ποσοστό άνω του 80% εμφανίζεται εγκεφαλικό οίδημα, αυξημένη ενδοκράνια πίεση και εγκολεασμός. Οίδημα αναπτύσσεται σε εγκεφαλοπάθεια σταδίου ΙΙΙ και IV. Απαιτείται παρακολούθηση σε Μονάδα Εντατικής Θεραπείας. Εισάγεται καθετήρας μέτρησης ενδοκράνιας πίεσης.

Μέτρα για την μείωση της ενδοκράνιας πίεσης:

  • Ανύψωση της κεφαλής στις 30 μοίρες για να κενώνονται οι σφαγίτιδες
  • Υπεραερισμός
  • Μανιτόλη ενδοφλεβίως: 0,5 g/kg 
  • Νατριούχος θειοπεντόνη ενδοφλεβίως για βαρβιτουρικό κώμα.
  • Προφυλακτική χορήγηση φαινυντοϊνης για την υποκλινική επιληπτική δραστηριότητα.

-Νεφρική ανεπάρκεια

Αποφυγή πτώσης πίεσης με χορήγηση ινότροπων και αποφυγή χορήγησης νεφροτοξικών φαρμάκων. Χορηγείται δοβουταμίνη 2-4 μg/kg/ώρα για την καλή αιμάτωση των νεφρών. Σε νεφρική ανεπάρκεια μπορεί να χρειαστεί αιμοκάθαρση.

-Υπογλυκαιμία

Το 40% των ασθενών παθαίνουν υπογλυκαιμία λόγω διαταραχής της νεογλυκογένεσης και της χαμηλής συγκέντρωσης του ηπατικού γλυκογόνου. Τα επίπεδα γλυκόζης αίματος ελέγχονται ανά 1 ώρα και χρησιμοποιείται ενδοφλέβιο υπέρτονο διάλυμα γλυκόζης αν πέσουν κάτω από 2 mmol/l.

-Ασκίτης

Περιορισμός πρόσληψης άλατος και λευκώματος και χορήγηση σπειρονολακτόνης 100 mg ημερησίως, αυξάνοντας κάθε 2 ημέρες μέχρι δόση 400 mg. Σε αποτυχία φουροσεμίση μέχρι 120 mg ημερησίως, με προσοχή για τυχόν ανάπτυξη υπονατριαιμίας. Αν αποτύχει, γίνεται θεραπευτική παρακέντηση και για κάθε λίτρο ασκιτικού υγρού που αφαιρείται χορηγείται μια μονάδα, δηλαδή 250 ml 20% αλβουμίνη με λίγο άλας. Προσοχή σε υπόταση θα επιδεινωθεί η νεφρική ανεπάρκεια.

-Βακτηριακή λοίμωξη

Λήψη καθημερινά καλλιεργειών αίματος, ούρων και πτυέλων. Καλλιέργειες των καθετήρων των κεντρικών γραμμών σε κάθε αντικατάσταση. Εξέταση και καλλιέργεια δείγματος ασκιτικού υγρού αν ο ασθενής έχει πυρετό ή έχει επιδείνωση. Αν υπάρχουν περισσότερα από 250 πυοσφαίρια/οπτικό πεδίο, απαιτείται χορήγηση 1 gr κεφουροξίμης ανά 12ωρο για την θεραπεία της αυτόματης βακτηριακής περιτονίτιδας.

-Αιμορραγία

Χορήγηση βιταμίνης Κ 10 mg σε αργή ενδοφλέβια έγχυση, καθημερινά για 3 ημέρες. Χορήγηση φρέσκου κατεψυγμένου πλάσματος όταν ο ασθενής αιμορραγεί και πριν από επεμβατικές πράξεις.

-Πνευμονικό οίδημα

Το 1/3 των ασθενών με οξεία ηπατική ανεπάρκεια θα αναπτύξει μη καρδιογενές πνευμονικό οίδημα. Αν ο ασθενής είναι διασωληνωμένος, τότε, μπορεί να απαιτηθεί θετική τελοεκπνευστική πίεση (PEEP), διαφορετικά, γίνεται, συνεχής θετική πίεση αεραγωγών (CPAP).

-Σε δηλητηρίαση από παρακεταμόλη

Την 2η ημέρα: Το αρτηριακό pH πρέπει είναι μικρότερο από 7,30, το INR μεγαλύτερο από 3, το PT μεγαλύτερο από 50, υπάρχει ολιγουρία, η κρεατινίνη είναι μεγαλύτερη από 200 μmol/l και υπάρχει υπογλυκαιμία.

Την 3η ημέρα: Το αρτηριακό pH πρέπει είναι μικρότερο από 7,30, το INR μεγαλύτερο από 4,5, το PT μεγαλύτερο από 560, υπάρχει ολιγουρία, η κρεατινίνη είναι μεγαλύτερη από 200 μmol/l και υπάρχει εγκεφαλοπάθεια και το γαλακτικό οξύ είναι μεγαλύτερο από 3,5 mmol/l.

Την 4η ημέρα: Το το INR μεγαλύτερο από 6,0, το PT μεγαλύτερο από 75 και αυξάνεται προοδευτικά, υπάρχει ολιγουρία, η κρεατινίνη είναι μεγαλύτερη από 300 μmol/l και υπάρχει εγκεφαλοπάθεια.

PT: Χρόνος προθρομβίνης.

Μπορεί να χρειαστεί μεταμόσχευση ήπατος σε οξεία ηπατική ανεπάρκεια από παρακεταμόλη ή από άλλα αίτια:

  • Οξεία ηπατική ανεπάρκεια από παρακεταμόλη:

pH μικρότερο από 7,30, γαλακτικό οξύ αρτηριακού αίματος μεγαλύτερο από 3 mmol/l

ή

χρόνος προθρομβίνης μεγαλύτερος από 100, κρεατινίνη μεγαλύτερη από 300 μmol/l και εγκεφαλοπάθεια σταδίου ΙΙΙ και IV.

  • Οξεία ηπατική ανεπάρκεια από άλλα αίτια

χρόνος προθρομβίνης μεγαλύτερος από 100

ή 3 από τα ακόλουθα:

Ηλικία μικρότερη των 10 ή μεγαλύτερη των 40 ετών

Ηπατίτιδα C, ηπατίτιδα από αλοθάνιο, φαρμακευτική αντίδραση

Χρόνος προθρομβίνης μεγαλύτερος από 50 και χολερυθρίνη ορού μεγαλύτερη από 300 μmol/l.

Στην δηλητηρίαση από παρακεταμόλη η γαστρική κένωση είναι αποτελεσματική όταν γίνεται σε 2 ώρες από την λήψη φαρμάκου. Τα αντίδοτα, όπως η ακετυλοκυστεϊνη και η μεθειονίνη προστατεύουν το ήπαρ, όταν χορηγούνται μέσα σε 10-12 ώρες. Η ακετυλοκυστεϊνη είναι αποτελεσματική και έως 24 ώρες. Τα επίπεδα παρακεταμόλης πρέπει να μετρούνται τουλάχιστον 4 ώρες μετά από τη λήψη φαρμάκου.

Η θεραπεία με ενδοφλέβια ακετυλοκυστεϊνη (150 mg/kg σε 200 ml 5% dextrose σε 15 λεπτά, ακολουθείται από 50 mg/kg σε 500 ml 5% dextrose σε 4 ώρες, μετά 100 mg/kg σε 1000 ml 5% dextrose σε 16 ώρες ή με μεθειονίνη 2,5 gr από του στόματος και επανάληψη ανά 4ωρο για 3 ακόμη δόσεις μέσα στο πρώτο 12ωρο από την λήψη του φαρμάκου), με προσοχή αν ο ασθενής κάνει εμέτους, γιατί η απορρόφηση δεν είναι σταθερή. Όσοι λαμβάνουν φάρμακα που εμφανίζουν φαινόμενα ενζυμικής επαγωγής, όπως καρβαμαζεπίνη, φαινυντοϊνη και αλκοόλ, μπορεί να αναπτύξουν τοξικότητα σε χαμηλότερα επίπεδα παρακεταμόλης και πρέπει να λαμβάνουν θεραπεία σε χαμηλότερα επίπεδα παρακεταμόλης.

Σε ασθενείς που αναπτύσσουν ηπατική ανεπάρκεια από την παρακεταμόλη, με επίπεδα γαλακτικού οξέος στο αρτηριακό αίμα πάνω από 3,5 mmol/l για 3 ημέρες από την λήψη του φαρμάκου, θα χρειαστεί μεταμόσχευση ήπατος.

-Δηλητηρίαση από amanita phalloides

Αρχικά, γίνεται χορήγηση ενεργού άνθρακα ή πλύση στομάχου, λόγω της καθυστέρησης μεταξύ κατάποσης και των πρώτων συμπτωμάτων δηλητηρίασης. Τα υποστηρικτικά μέτρα κατευθύνονται προς την αντιμετώπιση της αφυδάτωσης που προκύπτει από την απώλεια υγρών και τη διόρθωση της μεταβολικής οξέωσης, της υπογλυκαιμίας, των διαταραχών ηλεκτρολυτών, καθώς και των διαταραχών της πήξης. 

Η υψηλή δόση συνεχής ενδοφλέβιας χορήγησης πενικιλλίνης G έχει αναφερθεί ότι είναι προς όφελος, αν και ο ακριβής μηχανισμός είναι άγνωστος. Και οι κεφαλοσπορίνες βοηθούν.

Η ενδοφλέβια χορήγηση silibinin, γαϊδουράγκαθου (Silybum marianum), είναι ευεργετική στη μείωση των επιπτώσεων της δηλητηρίασης. Προστατεύει το συκώτι, διεγείρει τις RNA πολυμεράσες που εξαρτώνται από το DNA, οδηγώντας σε αύξηση της σύνθεσης RNA.

Η ριφαμπικίνη, πενικιλλίνη, η silibinin, η antamanide, η πακλιταξέλη, η κυκλοσπορίνη και η πρεδνιζολόνη, μπορεί να είναι χρήσιμα φάρμακα για τη θεραπεία της δηλητηρίασης του ανθρώπου με amatoxin.

Η Ν-ακετυλοκυστεΐνη είναι κι αυτή χρήσιμη γιατί οι amatoxins καταστρέφουν την ηπατική γλουταθειόνη. Η Ν-ακετυλοκυστεΐνη χρησιμεύει ως πρόδρομος της γλουταθειόνης και συνεπώς μπορεί να εμποδίσει να μειωθούν τα επίπεδα γλουταθειόνης και η επακόλουθη βλάβη του ήπατος.

Η Silibinin και η Ν-ακετυλοκυστεϊνη είναι οι καλύτερες θεραπείες.

Οι επαναλαμβανόμενες δόσεις του ενεργού άνθρακα μπορεί να είναι χρήσιμες για την απορρόφηση τυχόν τοξινών από τον γαστρεντερικό σωλήνα μετά την εντεροηπατική απορρόφηση. Άλλες μέθοδοι για την ενίσχυση της αποβολής των τοξινών, όπως η αιμοκάθαρση, η αιμοδιάχυση, η πλασμαφαίρεση, και η περιτοναϊκή κάθαρση βοηθούν. 

Σε ασθενείς που αναπτύσσουν ηπατική ανεπάρκεια, η μεταμόσχευση ήπατος είναι συχνά η μόνη επιλογή.

Οι επιζώντες αναρρώνουν πλήρως  εάν αντιμετωπισθούν εντός 36 ωρών από την κατάποση μανιταριών. 

-Λοίμωξη από τον ιό του απλού έρπητα και έρπητα ζωστήρα

Γίνεται ενδοφλέβια χορήγηση ασυκλοβίρης 5 mg/kg κάθε 8 ώρες για 10 ημέρες.

-Σύνδρομο Budd-Chiari

Στην οξεία μορφή η θνητότητα είναι μεγάλη, γιατί ο θρόμβος επεκτείνεται στην πυλαία και τις μεσεντέριες φλέβες με αποτέλεσμα την εντερική απόφραξη. Σε ασθενείς με ελεύθερη την πυλαία φλέβα γίνεται παράκαμψη των ηπατικών φλεβών με επικοινωνία της πυλαίας με τη συστηματική κυκλοφορία.

Μεταμόσχευση ήπατος

Οι αντενδείξεις της μεταμόσχευσης ήπατος είναι η μη αναστρέψιμη νευρολογική βλάβη από εγκολεασμό του εγκεφάλου, η σήψη και η βαριά αιμοδυναμική αστάθεια. Η μέση επιβίωση μετά από μεταμόσχευση είναι 60%.

Η μερική μεταμόσχευση χωρίς πλήρη ηπατεκτομή του δέκτη του μοσχεύματος, ώστε το ήπαρ του ασθενούς να μπορέσει να ανακάμψει και μετά το μόσχευμα αφήνεται να ατροφήσει με διακοπή της ανοσοκαταστολής είναι η νέα θεραπεία.


Πρόγνωση οξείας ηπατικής ανεπάρκειας

Η πρόγνωση της οξείας ηπατικής ανεπάρκειας έχει θνητότητα μέχρι 80%. 

Η πρόγνωση είναι καλύτερη σε δηλητηρίαση με παρακεταμόλη, λοίμωξη από ιό της ηπατίτιδας Α και Ε και είναι χειρότερη σε αντίδραση υπερευαισθησίας σε φάρμκαα ή αγνώστου αιτιολογίας.

Σε εγκεφαλοπάθεια, όσο μεγαλύτερου σταδίου είναι τόσο χειρότερη είναι η πρόγνωση.

Τα καλύτερα συμπληρώματα διατροφής για το συκώτι

Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα καλύτερα συμπληρώματα διατροφής για το συκώτι

Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με τον θεράποντα ιατρό

Διαβάστε, επίσης,

Ιογενείς ηπατίτιδες

Ηπατονεφρικό σύνδρομο

Τα καλύτερα βότανα για το συκώτι σας

Ηπατική τοξικότητα στον καρκίνο

Αμμωνία ορού

Ηπατίτιδα

Χολερυθρίνη αίματος

Ηπατικός έλεγχος

Συμπλήρωμα διατροφής για τον έρπητα

Οι καλύτερες διαγνωστικές εξετάσεις για το ενδοκρινικό σύστημα και τον μεταβολισμό

Χρήσιμες πληροφορίες για τον καρκίνο του ήπατος και των χοληφόρων

Χρήσιμες ιατρικές συνταγές με αγκινάρες

Α1 αντιθρυψίνη

Κυστική ίνωση

Ενδοηπατική χολόσταση της κύησης

Ηπατική τοξικότητα στον καρκίνο

Όλοι οι παράγοντες κινδύνου για τον καρκίνο στο συκώτι

Αψιθιά

Ηπατίτιδα

Αντενδείξεις λήψης αντισυλληπτικών χαπιών

www.emedi.gr

Διαβάστηκε 6367 φορές Τελευταία τροποποίηση στις Πέμπτη, 17 Ιανουαρίου 2019 22:46
Σαββούλα Μάλλιου Κριαρά

Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

Σχετικά Άρθρα

  • Πλατυελμινθιάσεις Πλατυελμινθιάσεις

    Χρήσιμες πληροφορίες για τις πλατυελμινθιάσεις

    Οι πλατυέλμινθες είναι σκώληκες (κεστώδη) του γαστρεντερικού με σωματική κατάτμηση. Η κεφαλή του ονομάζεται σκώληκας, το αλυσιδωτό τους σώμα ονομάζεται στρόβιλος, και κάθε τμήμα του είναι μια προγλωττίδα. Το αλυσιδωτό σώμα των προγλωττίδων ποικίλλει σε μήκος, από 3 mm έως 25 m.

    • Ο κύκλος ζωής των περισσότερων πλατυελμίνθων απαιτεί έναν ενδιάμεσο ξενιστή πριν προσβληθεί ο άνθρωπος. Ο άνθρωπος, συνήθως, μολύνεται τρώγοντας την κυστική μορφή σε κάποιον ιστό (χοιρινό, βοδινό, ψάρια του γλυκού νερού) ή τρώγοντας ένα μολυσμένο αρθρόποδο (ψύλλοι των αρουραίων, σκαθάρια, κατσαρίδες, ψύλλοι των σκύλων ή φθείρες) που μπορεί να βρεθεί σε αποξηραμένα ή ευμεγέθη δημητριακά ή σε αποθηκευμένα προϊόντα. Μικρά παιδιά και ενήλικοι που παίζουν με ένα κατοικίδιο σκύλο ή γάτα, μπορεί να μεταφέρουν ένα μολυσμένο ενδιάμεσο ξενιστή στα χέρια τους αν φάνε κάτι που έχει πέσει στο πάτωμα ή στο χώρο του ζώου. Σε ένα είδος πλατυελμινθίασης που δεν προσβάλλει το έντερο, την εχινοκοκκίαση, οι άνθρωποι μολύνονται από την επαφή με μολυσμένα περιττώματα σκύλων.

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Γαστρεντερικό, Νευρικό

    Επικρατέστερη ηλικία: Όλες οι ηλικίες προσβάλλονται 

    Επικρατέστερο φύλο: Άνδρες = Γυναίκες

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΠΛΑΤΥΕΛΜΙΝΘΙΑΣΕΩΝ

    Taenia saginata (ταινία των βοοειδών):

    • Ήπιες κοιλιακές κράμπες 
    • Περιπρωκτική ενόχληση στο πέρασμα των προγλωττίδων
    • Στην εντερική φάση - ήπια κοιλιακά ενοχλήματα

    Taenia solium (ταινία του χοίρου):

    • Στην εντερική φάση - ήπια κοιλιακά ενοχλήματα 
    • Στη μεταναστευτική των προνυμφών: κυστικέρκωση του ανθρώπου με διαταραχή της λειτουργικότητας του κεντρικού νευρικού συστήματος: κεφαλαλγία, ελαττωμένη όραση, σπασμοί, ενδοκράνια υπέρταση, διανοητική έκπτωση

    Diphyllobothrium latum (έλμινθας των ψαριών):

    • Στην εντερική μορφή ανταγωνίζεται τη βιταμίνη Β12 και παρεμβαίνει στην απορρόφησή της από τον άνθρωπο. Μεγαλοβλαστική αναιμία με γλωσσίτιδα, απώλεια των θηλών της γλώσσας και νευρολογικά συμπτώματα

    Hymenolepis nana (σε μεγάλο αριθμό σκωλήκων):

    • Κοιλιακές κράμπες 
    • Διάρροια
    • Έμετοι
    • Απώλεια βάρους

    Εχινοκοκκίαση (υδατίδα νόσος):

    • Τα συμπτώματα εξαρτώνται από το μέγεθος της κύστης. Πιο συχνή εντόπιση είναι στο δεξιό λοβό του ήπατος. Σπληνικές, νεφρικές, εγκεφαλικές, οφθαλμικές, οστέινες υδατίδες κύστεις έχουν αναφερθεί
    • Σπάνια είναι τα αλλεργικά συμπτώματα
    • Ήπια ως μέτρια ηωσινοφιλία 

    Dipilidium caninum:

    • Ήπια κοιλιακή δυσχέρεια
    • Ανησυχία
    • Ηωσινοφιλία 

    ΑΙΤΙΑ ΠΛΑΤΥΕΛΜΙΝΘΙΑΣΕΩΝ

    • Οι σημαντικοί πλατυέλμινθες που μπορούν να μολύνουν τον άνθρωπο περιλαμβάνουν: Taenia saginata (ταινία των βοοειδών), Taenia solium (ταινία του χοίρου), Diphyllobothrium latum (έλμινθας των ψαριών), Hymenolepis nana (έλμινθας των νάνων), Hymenolepis diminuta (έλμινθας των τρωκτικών) και Dipilidium caninum (έλμινθας των ζώων)
    • Η εχινονοκοκκίαση είναι η εξωεντερική πλατυελμινθίαση. Τρεις τύποι μπορεί να προσβάλλουν τον άνθρωπο: Echinococcus granulosis (υδατίδα νόσος ήπατος, σπληνός, κλπ.), Echinococcus multilocularis (κυψελιδική υδατίδα νόσος) και Echinococcus vogeli (πολυκυστική υδατίδα νόσος)

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΠΛΑΤΥΕΛΜΙΝΘΙΑΣΕΩΝ

    Ταξίδι στη Μέση Ανατολή, Ρωσία, Αφρική και βρώση κακοψημένου φαγητού (T. saginata), ταξίδι στο Μεξικό, Λατινική Αμερική, Αφρική, Ινδία, Ισπανία, Μέση Ανατολή και βρώση μισοψημένου χοιρινού (T. solium), ταξίδι στην Αλάσκα, Καναδά, Ιαπωνία, Μέση Ανατολή και βρώση ψαριών του γλυκού νερού που δεν μαγειρεύτηκαν καλά (D. latum). Ποικίλα παιχνίδια με σκύλους (D. caninum). Επαφή με σκύλους, ιδιαίτερα εκείνους που φυλάνε πρόβατα (Ε. granulosis)

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΠΛΑΤΥΕΛΜΙΝΘΙΑΣΕΩΝ

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ

    • Η πλειοψηφία των εντερικών πλατυελμινθιάσεων είναι ασυμπτωματική. Ένας ασθενής μπορεί να το αντιληφθεί μόνο με την εμφάνιση μιας προγλωττίδας στα κόπρανα
    • Η διαφορική διάγνωση των γενικών εντερικών συμπτωμάτων είναι ευρεία
    • Η διαφορική διάγνωση των κύστεων εξαρτάται από την εντόπιση. Υπάρχει μεγάλο εύρος καλοήθων και καοήθων κύστεων 
    • Κακοήθης αναιμία (D. latum)

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    • Μικροσκοπική εξέταση της προγλωττίδας στα κόπρανα
    • Αναγνώριση των αυγών στα κόπρανα

    ΠΑΘΟΛΟΓΟΑΝΑΤΟΜΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    • T. solium: κυστίκερκοι μπορεί να εμφανισθούν σε οποιοδήποτε ιστό του σώματος. Κύστεις 5-10 mm στα μαλακά μόρια. Αποτιτανωμένες κύστεις στο κεντρικό νευρικό σύστημα και τους γραμμωτούς μυς
    • D. latum: μακροκυτταρική μεγαλοβλαστική αναιμία
    • Ε. granulosis: υδατίδες κύστεις εμφανίζονται πιο συχνά στο δεξιό λοβό του ήπατος

    ΕΙΔΙΚΕΣ ΔΟΚΙΜΑΣΙΕΣ

    • T. saginata: δοκιμασίες με σελοτέϊπ περιπρωκτικά για τα ωάρια, ωάρια και παράσιτα κοπράνων
    • T. solium: εξέταση κοπράνων για προγλωττίδες 
    • D. latum: δοκιμασίες με σελοτέϊπ περιπρωκτικά για τα ωάρια, ωάρια και παράσιτα κοπράνων
    • H. nana: δοκιμασίες με σελοτέϊπ περιπρωκτικά για τα ωάρια, ωάρια και παράσιτα κοπράνων
    • H. diminuta: δοκιμασίες με σελοτέϊπ περιπρωκτικά για τα ωάρια, ωάρια και παράσιτα κοπράνων
    • D. caninum: προγλωττίδες στα κόπρανα
    • Ε. granulosis: σκώληκες στην αναρρόφηση από την κύστη

    ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΗ

    • T. saginata: σπάνια ορατή στο γαστρεντερικό ακτινογραφικό έλεγχο με σκιαγραφικό (λεπτό έντερο)
    • T. solium: απλές ακτινογραφίες μπορεί να δείξουν αποτιτανωμένες κύστεις στον υποδόριο ιστό ή τον εγκέφαλο. Η αξονική τομογραφία μπορεί να αποκαλύψει αποτιτανωμένες και μη κύστεις. Η μαγνητική τομογραφία μπορεί επίσης να είναι χρήσιμη
    • Ε. granulosis: σπινθηρογράφημα ήπατος, αξονική τομογραφία και υπερηχογράφημα αποκαλύπτουν τις κύστεις

    ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΕΣ ΜΕΘΟΔΟΙ

    • T. solium: βιοψία με εκτομή υποδόριου ιστού. Υπάρχουν διαθέσιμες αρκετές ανοσοδιαγνωστικές δοκιμασίες 
    • D. latum: χαρακτηριστικά φλοιώδη αυγά στα κόπρανα
    • H. nana: αυγά με διπλή μεμβράνη στα κόπρανα 
    • Ε. granulosis: υπάρχουν διαθέσιμες αρκετές ορολογικές δοκιμασίες. Επισυμβαίνουν όμως ψευδώς θετικές και ψευδώς αρνητικές αντιδράσεις 

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΠΛΑΤΥΕΛΜΙΝΘΙΑΣΕΩΝ

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ

    Εξωτερικοί ασθενείς

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ

    • Προσδιορισμός του τρόπου μετάδοσης και γενική υποστηρικτική αγωγή κατά τη θεραπεία
    • Υγιεινή όσον αφορά τα κόπρανα κατά τη διάρκεια και μετά το τέλος της θεραπευτικής αγωγής
    • Στη νευροκυστικέρκωση, σκέψη για κορτικοστεροειδή (για το εγκεφαλικό οίδημα) και αντισπασμωδικά

    Echinococcus LifeCycleCDC

    ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    • Για τις ταινίες, καλά μαγειρεμένα βοδινό και χοιρινό κρέας (ιδιαίτερα σε ταξίδια εκτός χώρας)
    • Να αποφεύγονται ωμά και άψητα ψάρια 
    • Προσοχή στα κατοικίδια σκυλιά, ιδιαίτερα αν χρησιμοποιούνται για το φύλαγμα προβάτων με ενδημική υδατίδα νόσο
    • Προσεκτικό πλύσιμο χεριών μετά την τουαλέτα 
    • Να αποφεύγεται η βρώση τροφής που έχει πέσει στο πάτωμα (H. nana)
    • Να εξασφαλίζεται ότι τα κατοικίδια δεν έχουν ψύλλους ή φθείρες ή αν έχουν να αποφεύγεται η επαφή τους με μικρά παιδιά (D. caninum)
    • Να αποφεύγεται το τάισμα των σκύλων με τα άχρηστα προϊόντα σφαγμένων ζώων (υδατίδα νόσος)

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΠΛΑΤΥΕΛΜΙΝΘΙΑΣΕΩΝ

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ

    • Εντερική φάση D. latum (ψάρια), T. saginata (βοδινό), D. caninum (σκύλος) και T. solium (χοιρινό): νικλοζαμίδη, μασώμενα δισκία (1 gr) καλά μασημένα. Παιδιά βάρους άνω των 40 Kg 3 δισκία (1,5 gr). Και στους ενήλικες και στα παιδιά, η δόση είναι εφάπαξ
    • H. nana (πλατυέλμινθα των νάνος): πραζικουαντέλη 25 mg/kg σε μία δόση 
    • Προνυμφική φάση του Ε. granulosis (υδατίδες κύστεις): δοκιμή της αλβενδαζόλης. Στους ενήλικες 400 mf δύο φορές την ημέρα για 28 ημέρες. Σε παιδιά άνω των 2 ετών δίνεται η δόση των ενηλίκων. Σε παιδιά 1-2 ετών, 200 mg/ημέρα
    • Στην κυστικέρκωση (προνυμφική φάση της T. solium): πραζικουαντέλη 50 mg/Kg την ημέρα σε 3 δόσεις για 14 ημέρες, τόσο σε παιδιά όσο και ενήλικες 

    Προφυλάξεις: 

    • Νικλοζαμίδη: σπάνια ναυτία και κοιλιακά άλγη
    • Πραζικουαντέλη: αίσθημα κακουχίας, καφαλαλγία και ζάλη συμβαίνουν συχνά. Σπάνια αίσθημα νάρκωσης, κοιλιακή δυσφορία, πυρετός, εφιδρώσεις, ναυτία, ηωσινοφιλία και αίσθημα κόπωσης. Πιο σπάνια επισυμβαίνουν κνησμός και εξάνθημα 
    • Αλβενδαζόλη: σπάνια διάρροια και πόνος, πιο σπάνια λευκοπενία. Μπορεί να αυξηθούν τα επίπεδα των τρανσαμινασών στον ορό

    ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΑ ΦΑΡΜΑΚΑ

    • Για την εντερική φάση των D. latum, T. saginata, T. solium και D. caninum: πραζικουαντέλη 10-20 mg/Kg σε δόση εφάπαξ. Για το H. nana, 4 δισκία σε μία δόση (2 gr) και έπειτα 2 δισκία την ημέρα για 6 ημέρες, στους ενήλικες 
    • Στην κυστικέρκωση ενηλίκων και απιδιών, αλβενδαζόλη 15 mg/Kg την ημέρα σε 3 δόσεις, για 30 ημέρες 
    • Το διχλωροφαίνιο μπορεί να χρησιμοποιηθεί για τη θεραπεία της ταινίασης 

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    Έλεγχος κοπράνων για ωάρια και παράσιτα μέσα σε δύο εβδομάδες από τη λήξη της θεραπείας των πλατυελμινθιάσεων του εντερικού σωλήνα

    ΠΡΟΛΗΨΗ/ΑΠΟΦΥΓΗ

    • Οδηγίες στους ασθενείς εκείνων των εθνικών ομάδων που οι διαιτητικές τους συνήθειες τους εκθέτουν σε μόλυνση 
    • Σε ταξίδι στην Άπω Ανατολή, την Αφρική και τη Ρωσία να αποφεύγεται το όχι καλά ψημένο βοδινό
    • Η ταινία του χοίρου επιπολάζει στο Μεξικό, τη Λατινική Αμερική, την Ασία, Ινδία και Κίνα
    • Οι άνθρωποι μολύνονται τρώγοντας άψητο βοδινό και από τα ανθρώπινα απορρίμματα σε φτωχές πρακτικές υγιεινής. Κακομαγειρεμένο ψάρι (περιλαμβάνεται και ο σολομός) από γλυκά ή υφάλμυρα νερά της Ευρώπης, της Ασίας, του Καναδά, της Αλάσκας και της Αφρικής θα πρέπει να αποφεύγεται 
    • Υγιεινομική προσέγγιση της διαδικασίας κατάψυξης των ψαριών 
    • Οι έλμινθες του σκύλου αποφεύγονται με την υγιεινή εκπαίδευση των παιδιών, όταν παίζουν με κατοικίδια 
    • Έλεγχος υγιεινής της αποχέτευσης και συνεχής υγιεινομική επιθεώρηση των κρεάτων. Σε περιοχές που ανατρέφονται πρόβατα, θα πρέπει να καθαρίζονται συχνά από τα παράσιτα τους οι σκύλοι. Πτώματα προβάτων δεν θα πρέπει να ρίχνονται στους σκύλους για τροφή ώστε να αποφεύγεται επαφή τους με υδατίδες κύστεις
    • Η κατάψυξη ψαριών του γλυκού νερού στους 10 βαθμούς C για 48 ώρες θα σκοτώσει τα παράσιτα του D. latum
    • Οικογένειες που μένουν στο εξωτερικό, σε ενδημικές περιοχές και που θέλουν να προσλάβουν μάγειρες ή άλλο προσωπικό θα πρέπει να τους εξετάζουν κατάλληλα

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ

    • Προνυμφική μορφή του T. solium: διάχυτη πολυσυστηματική κυστικέρκωση μπορεί να επισυμβεί. Προσβολή του κεντρικού νευρικού συστήματος - νευροκυστικέρκωση με σπασμούς, μηνιγγοεγκεφαλίτιδα και μυϊκή συμμετοχή μπορεί να παρουσιαστεί
    • Ε. granulosis (ενοχοκοκκίαση): απλές ή πολλαπλές κύστεις μπορεί να εμφανιστούν. Οι κύστεις μπορεί να ραγούν ενδοκοιλιακά. Ηπατικές, σπληνικές, οφθαλμικές, κοιλιακές, εγκεφαλικές κύστεις έχουν αναφερθεί
    • D. latum: αναιμία από ανεπάρκεια της βιταμίνης Β12 παρατηρείται κυρίως στους κατοίκους της Φινλανδίας. Τα νευρολογικά συμπτώματα περιλαμβάνουν αιμωδίες, παραισθησίες, αστάθεια βαδίσματος και αδυναμία

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ 

    • Οι περισσότερες εντερικές μορφές των πλατυελμίνθων των ενηλίκων αντιμετωπίζονται ικανοποιητικά με τα τρέχοντα φάρμακα. Αναφέρονται ποσοστά ίασης 95%
    • Μπορεί να χρειαστεί δεύτερος γύρος θεραπείας 
    • Στην υδατίδα νόσο των κυψελίδων (πνευμονική εχινοκοκκίαση) αν η πνευμονική κύστη δεν εξαχθεί άθικτη, η θνησιμότητα μέσα στη 10ετία ανέρχεται στο 90%

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΗΛΙΚΙΑΚΑ ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Παιδιατρικό: Φτωχή ατομική υγιεινή και επιθυμία για ποικίλα παιχνίδια με σκύλους, μπορεί να οδηγήσει σε μόλυνση

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τις λοιμώξεις

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα προϊόντα για τις λοιμώξεις 

    kjp 55 1 61f1

     

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Χρόνια διάρροια

    Χρήσιμες πληροφορίες για την αμοιβάδωση

    Ασκαρίδες εντέρου

    Οξεία διάρροια

    Εντερικά παράσιτα

    Βιταμινική ανεπάρκεια

    Αντικαρκινική και αντιπαρασιτική θεραπεία Clark

    Κνησμός δακτυλίου του πρωκτού

    Τα οφέλη από το μαύρο κύμινο στην υγεία

    Παρασίτωση από Blastocystis hominis

    Λαμβλίαση

    Tριχίνωση

    Κρυπτοσποριδίωση

    www.emedi.gr

     

     

     

     

  • Υπερτριγλυκεριδαιμία Υπερτριγλυκεριδαιμία

    Χρήσιμες πληροφορίες για την υπερτριγλυκεριδαιμία

    Οι υπερτριγλυκεριδαιμίες αποτελούν μια οικογένεια ετερογενών διαταραχών που οφείλονται σε διαταραχές της σύνθεσης ή του καταβολισμού των πλούσιων σε τριγλυκερίδια, λιποπρωτεϊνών του πλάσματος

    • Τα φυσιολογικά επίπεδα των τριγλυκεριδίων είναι χαμηλότερα από 100 στα παιδιά και 150 mg/dl στους ενήλικες
    • Οριακή υπερτριγλυκεριδαιμία: 250-500 mg/dl
    • Σαφής υπερτριγλυκεριδαιμία: επίπεδα υψηλότερα από 500 mg/dl

    Φυσιολογία: οι κυριότερες λιποπρωτεΐνες φορείς τριγλυκεριδίων είναι:

    • Χυλομικρά: στη φάση μετά τα γεύματα, προέρχονται από την εντερική απορρόφηση του διαιτητικού λίπους
    • Λιποπρωτεΐνες πολύ χαμηλής πυκνότητας (VLDL): στη φάση της νηστείας, προέρχονται από ενδογενή σύνθεση στο ήπαρ, από υδατάνθρακες και λιπαρά οξέα
    • Ενδιάμεσης πυκνότητας λιποπρωτεΐνες (IDL): από τον καταβολισμό των χυλομικρών και των VLDL

    Ταξινόμηση:

    Η υπερτριγλυκεριδαιμία ταξινομείται στις παρακάτω ομάδες ανάλογα με τον τύπο των λιποπρωτεϊνών:

    • Τύπος Ι: αύξηση των χυλομικρών
    • Τύπος ΙΙ-b: αύξηση των LDL και VLDL
    • Τύπος III: αύξηση των IDL
    • Τύπος IV: αύξηση των VLDL
    • Τύπος V: αύξηση των VLDL και των χυλομικρών
    • ΣΗΜΕΙΩΣΗ: Αυτή η ταξινόμηση είναι περιγραφική και δεν παρέχει πληροφορίες για το μηχανισμό των διαταραχών. Μία και μόνη νόσος μπορεί να οδηγήσει σε διαφορετικά λιποπρωτεϊνικά πρότυπα, το πρότυπο μπορεί να μεταβάλλεται με το χρόνο, ενώ ένα λιποπρωτεϊνικό πρότυπο μπορεί να προκαλείται από πολλές διαφορετικές νόσους

    Γενετική:

    • Οικογενής συνδυασμένη υπερλιπιδαιμία: αυτοσωματικός επικρατούν χαρακτήρας
    • Πολυπαραγοντική υπερλιπιδαιμία - πολυπαραγοντική
    • Οικογενής υπερτριγλυκεριδαιμία - αυτοσωματικός επικρατούν 
    • Οικογενής δυσλιποπρωτεϊναιμία - αυτοσωματικός υπολειπόμενος

    Επικρατέστερο φύλο: Άνδρες > Γυναίκες 

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΥΠΕΡΤΡΙΓΛΥΚΕΡΙΔΑΙΜΙΑΣ

    Πολύ υψηλά τριγλυκερίδια (πάνω από 1.000):

    • Κοιλιακό άλγος/οξεία παγκρεατίτιδα
    • Εξανθηματικά ξανθώματα
    • Λιπαιμική αμφιβληστροειδοπάθεια 
    • Ηπατοσπληνομεγαλία
    • Απώλεια μνήμης/άνοια 
    • Περιφερική νευροπάθεια/παραισθησίες

    Αθηροσκλήρωση

    ΑΙΤΙΑ 

    Πρωτοπαθής:

    • Σποραδική 
    • Κληρονομική 

    Δευτεροπαθής:

    • Καταστάσεις που σχετίζονται με υπερτριγλυκεριδαιμία: παχυσαρκία, σακχαρώδης διαβήτης, κύηση, ουραιμία/διάλυση, υποθυρεοειδισμός, νεφρωσικό σύνδρομο, ακρομεγαλία, σύνδρομο Cushing, συστηματικός ερυθηματώδης λύκος, δυσγαμμασφαιριναιμίες, νόσος εναποθήκευσης του γλυκογόνου τύου Ι, λιποδυστροφίες
    • Φάρμακα που σχετίζονται με υπερτριγλυκεριδαιμία: αλκοόλ, οιστρογόνα, αντισυλληπτικά δισκία, β-αποκλειστές, διουρητικά, γλυκοκορτικοειδή, ισοτρετινοΐνη/ρετινοειδή, οι ρητίνες που συνδέουν τα χολικά άλατα προκαλούν μια μέτρια (< 10%) αύξηση σε μερικούς ασθενείς με υπερλιπιδαιμία τύπου ΙΙ

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΥΠΕΡΤΡΙΓΛΥΚΕΡΙΔΑΙΜΙΑΣ

    • Γενετική προδιάθεση
    • Παχυσαρκία
    • Διαβήτης
    • Αλκοολισμός
    • Επιτείνεται από αρρώστιες και/ή φάρμακα 

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΥΠΕΡΤΡΙΓΛΥΚΕΡΙΔΑΙΜΙΑΣ

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ

    Συνήθως εξωνοσοκομειακός ασθενής. Εισαγωγή σε νοσοκομείο αν το απαιτεί η υποκείμενη νόσος

    F1.large 4

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ

    • Επιμελής διερεύνηση για διορθώσιμο δευτεροπαθές αίτιο και αντιμετώπιση της υποκείμενης νόσου ή διακοπή ενός ενοχοποιημένου φαρμάκου
    • Σε περίπτωση πρωτοπαθούς υπερτιγλυκεριδαιμίας έλεγχος και των άλλων μελών της οικογένειας 
    • Θεραπευτική αντιμετώπιση ενδείκνυται σε βαριά υπερτριγλυκεριδαιμία, για την πρόληψη οξείας παγκρεατίτιδας και σε μέτρια υπερτριγλυκεριδαιμία για την πρόληψη στεφανιαίας νόσου σε ασθενείς υψηλού κινδύνου, με ισχυρό οικογενειακό ή ατομικό ιστορικό αθηροσκλήρωσης 
    • Αντιμετώπιση βαριάς υπερτριγλυκεριδαιμίας που σχετίζεται με παγκρεατίτιδα - εισαγωγή στο νοσοκομείο, ελαχιστοποίηση του διαιτητικού λίπους, αν ο ασθενής είναι διαβητικός, συνεχής ενδοφλέβια έγχυση ινσουλίνης 

    ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ

    Η άσκηση είναι σημαντική 

    ΔΙΑΙΤΑ

    Ελάττωση του σωματικού βάρους στο ιδανικό (55-60% υδατάνθρακες, λίπος λιγότερο από 30% και 10-15% πρωτεΐνες)

    ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    • Διακοπή του καπνίσματος 
    • Ελαχιστοποίηση της κατανάλωσης αλκοόλ

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΥΠΕΡΤΡΙΓΛΥΚΕΡΙΔΑΙΜΙΑΣ

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ

    Προφυλάξεις: 

    Γκεμφιμπροζίλη:

    • Ανεπιθύμητες ενέργειες - από το ανώτερο και κατώτερο γαστρεντερικό, χολολιθίαση, μυαλγίες, ηπατοτοξικότητα
    • Μπορεί να αυξήσει την επίπτωση μυοπάθειας/ραβδομυόλυσης αν χορηγηθεί συγχρόνως με αναστολείς HMG-CoA ρεδουκτάσης

    Νικοτινικό οξύ:

    • Ανεπιθύμητες ενέργειες - έξαψη και κνησμός (προκαλείται μέσω προσταγλανδινών και αίρεται από το ακετυλοσαλικυλικό οξύ)
    • Δυσφορία από το ανώτερο γαστρεντερικό και πεπτικό έλκος
    • Ηπατοτιξικότητα
    • Υπερουριχαιμία και ουρική αρθρίτιδα, υπεργλυκαιμία, τοξική αμβλυωπία 

    Σημαντικές πιθανές αλληλεπιδράσεις:

    • Γκεμφιμπροζίλη/κουμαδίνη: επιτείνεται η αντιπηκτική δράση, προσεκτικός έλεγχος του χρόνου της προθρομβίνης μετά από την προσθήκη ή τη διακοπή της γκεμφιμπροζίλης

    ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΑ ΦΑΡΜΑΚΑ

    • Αναστολείς της HMG-CoA ρεδουκτάσης (λοβαστατίνη, προβαστατίνη, συμβαστατίνη): ελάττωση των τριγλυκεριδίων κατά 10-20%
    • Λάδι ψαριών ή ιχθυέλαια ή συμπληρώματα διατροφής με ωμέγα 3 λιπαρά οξέα

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    • Λιπιδαιμικός έλεγχος μετά τη νηστεία 
    • Δοκιμασίες ηπατικής λειτουργίας, CPK, γενική εξέταση αίματος

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ

    • Οξεία παγκρεατίτιδα
    • Αθηροσκλήρωση 

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ 

    • Καλή όταν είναι δευτεροπαθής και αντιμετωπιστεί η υποκείμενη αιτία
    • Όταν είναι πρωτοπαθής διαταραχή, μπορεί να χρειαστεί θεραπευτική αγωγή δια βίου

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    • Συνήθως συνδυάζεται με χαμηλή HDL χοληστερόλη
    • Μπορεί να συνυπάρχει με υπερχοληστερολαιμία

    ΗΛΙΚΙΑΚΑ ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Παιδιατρικό: Σε βαριές περιπτώσεις συνιστάται μόνο δίαιτα

    ΚΥΗΣΗ

    Όλα τα φάρμακα αντενδείκνυνται κατά τη διάρκεια της κύησης

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για την υπερτριγλυκεριδαιμία

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για την υπερτριγλυκεριδαιμία

    Treating Hypertriglyceridemia 1200x832

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Μεταβολική Θεραπεία Ασθενειών του Hans Nieper

    Παγκρεατίτιδα

    Έμφραγμα του μυοκαρδίου

    Οι καλύτερες διαγνωστικές εξετάσεις για το ενδοκρινικό σύστημα και τον μεταβολισμό

    Ρίξτε τα τριγλυκερίδιά σας

    Έλεγχος καπνιστών

     Κάπνισμα και καρδιοαγγειακές παθήσεις

    Τροφή για το αίμα

    Χάστε βάρος με μηλόξυδο

    Σύγχρονη εργαστηριακή διάγνωση της αθηροσκλήρωσης

    Έλαιο θυμαριού

    Ιατρικές συνταγές με θυμάρι

    Χρήσιμες ιατρικές συνταγές για το δεντρολίβανο

    Καρύδα

    Τα ωμέγα 3 λιπαρά οξέα κάνουν καλό στον εγκέφαλο

    Αμυγδαλιά

    Οι καλύτερες τροφές για την καρδιά

    Υγεία της καρδιάς

    Οι καλύτερες συνταγές βοτάνων για τα λιπίδια και τα τριγλυκερίδια

    Σύκα

    Τα οφέλη από τις σαρδέλες

    Ο βασικός βιοχημικός εργαστηριακός έλεγχος αίματος

    Τα οφέλη στην υγεία από τα παντζάρια

    Κόλπο για να απαλλαγείτε από το μεταβολικό σύνδρομο

    Σε ποιές εξετάσεις αίματος πρέπει να είστε νηστικοί

    Παιδική και εφηβική παχυσαρκία

    Αντενδείξεις λήψης αντισυλληπτικών χαπιών

    Λιπιδαιμικός έλεγχος

    Αθηροσκλήρωση

    Σπόροι chia

    Μεταβολικό σύνδρομο

    Πλήρης βιοχημικός έλεγχος αίματος

    Πολύ χρήσιμες πληροφορίες για την χοληστερίνη

    Χυμός κουρκουμίνης για καλή υγεία

    Κουρκουμίνη

    www.emedi.gr

     

     

     

  • Αγρόστεμμα Αγρόστεμμα

    Χρήσιμες πληροφορίες για το αγρόστεμμα

    Agrostemma githago

    Το αγρόστεμμα ή αγριοκουκιά ή αγρόστεμμα το κοινόν ή Agrostemma githago ή γόγγολι ή κόκκολι ή αγριογαρύφαλλο ανήκει στην οικογένεια των Καρυοφυλλίδων.

    Είναι μονοετές χνουδωτό φυτό με βλαστό μέχρι ένα μέτρο. Έχει φύλλα αντίθετα, λογχοειδή και άνθη μονήρη, ακραία, βιολετιά ή άσπρα. Ο καρπός του είναι κάψα. Το φυτό ανθίζει από τον Ιούνιο μέχρι τα τέλη Αυγούστου και οι σπόροι ωριμάζουν από τον Αύγουστο μέχρι τον Σεπτέμβριο. Και οι σπόροι του φυτού χρησιμοποιούνται για θεραπευτικούς σκοπούς.

    Περιλαμβάνει λίγα είδη κοσμητικά ή ενοχλητικά και τοξικά ζιζάνια ιθαγενή σε Ευρώπη, Δυτική Ασία, Βόρειο Αφρική και Βόρειο Αμερική.

    Στην Ελλάδα το συναντούμε σε Αττική, Εύβοια, Θεσσαλία, Βοιωτία, Αργολίδα, Πόρο, Αίγινα, Μεσσηνία και υπάρχει σε αγρούς με σιτηρά στο οροπέδιο του Ασκύφου.

    Υπάρχει και το Agrostemma gracile (Αγρόστεμμα το κομψόν) το οποίο είναι μονοετής πόα, έντονα τριχωτή με στέλεχος όρθιο, που φτάνει τα 20 έως 60 εκατοστά σε ύψος (σπάνιο είδος που το συναντούμε στα Φάρσαλα Θεσσαλίας).

    agrost 1

    agrost 2

    Χρήσιμα μέρη της αγριοκουκιάς

    Χρήσιμα μέρη του, για φαρμακευτικούς σκοπούς είναι ολόκληρο το φυτό.

    Συστατικά αγριοκουκιάς

    Περιέχει αιθέριο λάδι, ανθοκυανίνες, οργανικά οξέα, σαπωνίνες και άλλα συστατικά που δεν έχουν ερευνηθεί.

    Ιδιότητες κι ενδείξεις αγριοκουκιάς

    Είναι τοξικό φυτό και γι' αυτό θα δώσουμε μόνο τις ιδιότητες του για εξωτερική χρήση και θα συστήσουμε αυτές να γίνονται με προσοχή.

    Έχει αντιμικροβιακές ιδιότητες και χρησιμοποιείται με εξωτερικά επιθέματα για διάνοιξη αιματάδων, σε πυώδεις πληγές και σπυριά. Με εξωτερικά επιθέματα βοηθά για τις αιμορροΐδες.

    Στην Ήπειρο χρησιμοποιούν το αφέψημα των σπόρων του, με πλύσεις, για την καταπολέμηση της ψώρας και της κασίδας, με πολύ καλά αποτελέσματα. Το ίδιο και για πολλές άλλες δερματικές παθήσεις.

    Είναι, επίσης, ένα θαυμάσιο φυσικό φυτοφάρμακο και χρησιμοποιείται το νερό, όπου έχουν φουσκώσει λειωμένα φυτά, για την καταπολέμηση των αφίδων στα φυτά (μελίγκρα). 

    Το αγρόστεμμα είναι φυτό με πολύ όμορφα άνθη και χρησιμοποιείται και ως καλλωπιστικό. Στην πραγματικότητα όμως είναι ένα επικίνδυνο ζιζάνιο που αποφεύγουν ακόμη τα ζώα και τα πτηνά. Οι σπόροι και τα φύλλα του φυτού περιέχουν σαπωνίνη η οποία είναι δηλητηριώδης ουσία, αλλά και δριμύ ναρκωτικό φάρμακο, με παράγωγο τη γκιθαγίνη. Τα σπέρματα του φυτού περιέχουν ισχυρό δηλητήριο. Πρόκειται για το αγροστεμμαϊκό οξύ, που δρα αιμολυτικά, αποσπώντας τη χρωστική στα ερυθρά αιμοσφαίρια. Τα σπέρματα του ίδιου φυτού περιέχουν και την αγροστεμματίνη, ουσία αλκαλοειδή. Από το ίδιο φυτό παράγεται και η χημική ουσία αγροστεμμασαπωτοξίνη, που με υδρόλυση παρέχει διάφορα σάκχαρα και έχει εμετικές και καθαρτικές ιδιότητες.

    Οι σπόροι του φυτού είναι κατάλληλοι για δερματικές παθήσεις, τον ίκτερο, τα οιδήματα, τα εξανθήματα και τις αιμορροΐδες.

    Η σαπωνίνη αν και είναι δηλητηριώδης δεν απορροφάται πολύ από το ανθρώπινο σώμα και το μεγαλύτερο μέρος της ουσίας αποβάλλεται από τον οργανισμό. Δεν ισχύει όμως το ίδιο για όλους τους οργανισμούς. Ιδιαίτερα τα ψάρια είναι πολύ ευαίσθητα στην τοξική ουσία που περιέχει το φυτό. Για τον λόγο αυτό, από τα παλιά χρόνια, φυλές ιθαγενών της Αμερικής έριχναν τους σπόρους του φυτού, στο ρεύμα του ποταμού ή τις λίμνες για να πιάνουν τα ψάρια που ανέβαιναν στην επιφάνεια του νερού όταν έτρωγαν τους σπόρους αυτούς.

    Οι αγρότες από παλιά, καθάριζαν τα σπαρτά τους από τους μικρούς, περίπου σφαιρικούς, μαυριδερούς σπόρους του αγρόστεμμα. Αν δεν το έκαναν αυτό, το ψωμί που ψηνόταν με τους κόκκους του φυτού, ήταν τοξικό για όσους το έτρωγαν και μερικές φορές προκαλούσε ερεθισμούς ή φλεγμονές του στομάχου και των εντέρων.

    Το βότανο δρα ως διουρητικό, αποχρεμπτικό και ανθελμινθικό.

    Χρησιμοποιείται σε προβλήματα καρκίνου, ακροχορδόνων, υδρωπικίας και ίκτερου.

    Η χρήση του έχει θετικά αποτελέσματα σε προβλήματα παράλυσης και γαστρίτιδας.

    Στην ομοιοπαθητική το χρησιμοποιούν για την εντερίτιδα.

    Το αφέψημα των σπόρων του χρησιμοποιείται μόνο εξωτερικά για δερματικές παθήσεις. Για εσωτερική χρήση χρησιμοποιείται, μόνο, υπό ιατρική παρακολούθηση.

    Τα κατάλληλα βότανα για την Υγεία σας

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα βότανα για την υγεία σας

    Puriri Lane Agrostemma githago Ocean Pearls 1800x1800

    www.emedi.gr

     

  • Αλκάνα η βαφική Αλκάνα η βαφική

    Χρήσιμες ιατρικές συνταγές με Αλκάνα

    Alkanna tictoria

    Η αλκάνα η βαφική ή Alkanna tictoria, ή ρίζα Άλκανετ ή Aλκάννα ή Χάβα Τζίβα ή βαφόριζα, ανήκει στην οικογένεια των Βοραγινίδων.

    Είναι πολυετές φυτό με ρίζα ξυλώδη και ολόκληρο το φυτό είναι καλυμμένο με τραχιές τρίχες. Οι βλαστοί του είναι ημιόρθιοι ή απλωτοί μέχρι 40 εκ. Έχει φύλλα ωοειδή, μακρόστενα, χνουδωτά. Τα άνθη του είναι μπλε και βρίσκονται στη βάση των ακραίων φύλλων. Ανθίζει από το Φλεβάρη μέχρι τον Απρίλη σε ξηρά πετρώδη εδάφη, αμμώδεις περιοχές και στις άκρες των δρόμων στα πεδινά ή ημιορεινά.

    Η Αλκάνα η βαφική ενδημεί τις παραθαλάσσιες περιοχές της Ανατολής Μεσογείου και τη συναντάμε σε όλη την Ελλάδα, σε υψόμετρο από το 0 έως 800 μέτρα.

    Είναι από τα φυτά που τα παλιά χρόνια χρησιμοποιούταν σαν φυλακτό, γιατί πίστευαν ότι όταν είχε πάνω του βαφόριζα τους έφερνε τύχη.

    Όμως περισσότερο εκτιμάται, για την ιδιότητα της ρίζας της να βάφει με ωραίο κόκκινο χρώμα. Ακριβώς για αυτές τις βαφικές της ιδιότητες, η βαφόριζα χρησιμοποιείται όχι μόνο στη ζαχαροπλαστική και την αρωματοποιία, αλλά και στη φαρμακοποιία.

    Από την Αλκάνα παράγεται μία ουσία που χρησιμοποιείται ευρέως ως φυσική χρωστική σε καλλυντικά (ρουζ, κραγιόν, αλοιφές, κρέμες, βερνίκια, κεραλοιφές κ.α) καθώς και κρασιά, αλλά και για τη βαφή ξύλου, πέτρας κ.τ.λ. 

    Χρήσιμα μέρη Αλκάνας

    Χρήσιμο μέρος του φυτού σαν βότανο είναι η ρίζα του.

    Συστατικά Αλκάνας

    Περιέχει αλκανίνη και αλκαναρόλη, γόμμη, τανίνες, κερί, ανόργανα άλατα κ.α.

    alkana 1

    Ιδιότητες και ενδείξεις Αλκάνας

    Πέραν των βαφικών της ιδιοτήτων έχει, επίσης, αντιφλεγμονώδεις και στυπτικές ιδιότητες και χρησιμοποιείται σε διάρροιες και δυσεντερίες, δερματοπάθειες, ρευματισμούς και αρθριτικά, εξάρθρωση, μώλωπες και άλλους τοπικούς πόνους.

    Η ρίζα του φυτού Άλκανετ διαθέτει αντιμικροβιακές ιδιότητες (εναντίον των Staphylococcus aureus και Staphylococcus epidermidis).

    Επιπλέον, μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως αντιφλεγμονώδες με ισχυρή δράση.

    Η σημαντικότερη όμως ιδιότητα της αλκαννίνης και της σικονίνης, των ουσιών που περιέχονται σε μεγάλες ποσότητες στη ρίζα του φυτού, είναι η επουλωτική της δράση. Είναι ισχυρό επουλωτικό πληγών.

    Είναι κατάλληλη για τη θεραπεία τραυμάτων, εγκαυμάτων, ελκών κάθε είδους, αιμορροϊδοπάθειας και άλλων δερματικών παθήσεων, καθώς, αποτελεί μία φυτική ουσία που βοηθά στην αποκατάσταση του δέρματος χωρίς τις παρενέργειες των χημικών ουσιών.

    074b489222c2789a9e93ecf4ce09f18c

    Χρήσιμες ιατρικές συνταγές με Αλκάνα

    Μπορούμε να τη χρησιμοποιήσουμε με διάφορους τρόπους όπως:

    Έκχυμα

    Βάζουμε ένα κουταλάκι του καφέ τριμμένη ρίζα σε μισό λίτρο καυτό νερό, αφήνουμε για λίγα λεπτά, σουρώνουμε και παίρνουμε ένα φλιτζανάκι του καφέ, 3 φορές την ημέρα.

    Αφέψημα

    Αφήνουμε ένα κουταλάκι του καφέ τριμμένη ρίζα, να βράσει για 5-10 λεπτά, σε μισό λίτρο νερό. Σουρώνουμε και χρησιμοποιούμε το νερό για επαλείψεις ή κομπρέσες ανάλογα με την αιτία για την οποία το χρησιμοποιούμε. Το αφέψημα αυτό ενισχυμένο με ξύδι σε ίσες ποσότητες σε μορφή καταπλάσματος, ενισχύει τη μέση και εξαλείφει τους πόνους.

    Θεραπευτικό λάδι

    Βάζουμε 50 γραμμάρια τριμμένη ρίζα σε 250 γραμμάρια αγνό ελαιόλαδο και την τηγανίζουμε σε χαμηλή φωτιά για 15 λεπτά. Σουρώνουμε και χλιαρό το λάδι αυτό, το χρησιμοποιούμε για επαλείψεις στο πονεμένο μέρος.

    Στάχτη

    Καίμε ξηρό φυτό και παίρνουμε τη στάχτη του. Η στάχτη αυτή με ξύδι χρησιμοποιείται σε ίκτερο, σε προβλήματα λειτουργίας της σπλήνας, των νεφρών και σε σκουλήκια στα έντερα. Επίσης, είναι κατάλληλη και για τη λέπρα. 

    Η στάχτη αυτή δουλεμένη με ελαιόλαδο μας δίνει μια αντισηπτική και επουλωτική κρέμα.

    Τα κατάλληλα βότανα για την Υγεία σας

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα βότανα για την υγεία σας

    large

    www.emedi.gr

     

     

  • Χολίνη Χολίνη

    Χρήσιμες πληροφορίες για τη χολίνη

     

    Η χολίνη είναι υδατοδιαλυτή βιταμίνη και μέλος του συμπλέγματος των βιταμινών Β.

    Η χολίνη δεν είναι αληθινή βιταμίνη και συντίθεται στο ήπαρ σε περιορισμένες ποσότητες.

    Η χολίνη είναι γνωστή και σαν αμανιτίνη και είναι λιποτρόπος παράγοντας.

    Η χολίνη είναι το ενεργό συστατικό της λεκιθίνης.

    Η χολίνη κυκλοφορεί σε συμπληρώματα διατροφής, όπως διταρταρική χολίνη, χλωριούχος χολίνη, φωσφατιδυλοχολίνη και λεκιθίνη.

    Η χολίνη είναι άχρωμη, κρυσταλλική ουσία.

    Η σταθερότητά της στις τροφές είναι πολύ καλή.

    Η χολίνη απορροφάται καλύτερα σα λεκιθίνη, παρά σα χολίνη.

    holine 3

    Λειτουργίες χολίνης

    Σαν παράγων ή ουσία είναι σταθεροποιητικός παράγοντας του λίπους.

    Σαν πρόδρομος της βεταϊνης που χρειάζεται για τον μεταβολισμός ή της ακετυλοχολίνης, που είναι ουσία των νεύρων

    Σα συστατικό της λεκιθίνης

    Θεραπευτικές χρήσεις χολίνης

    Στηθάγχη

    Αθηροσκλήρωση

    Θρόμβωση

    Αποπληξία

    Υψηλή πίεση αίματος

    Νόσος Αλτζχάιμερ

    Γεροντική άνοια

    holine 2

    Καλύτερες πηγές χολίνης από τις τροφές σε χλγρ ανά 100 γραμμάρια

    Κόκκοι λεκιθίνης 3430

    Αποξηραμένο συκώτι 2170

    Καρδιά βοδιού 1720

    Κρόκος αυγού 1700

    Έλαιο λεκιθίνης 800

    Συκώτι 650

    Μπιφτέκι βοδινού 600

    Σπόροι σταριού 505

    Ξηρή μαγιά μπύρας 300

    Δημητριακά 240

    Καρύδια 220

    Όσπρια και σπόροι 120

    Εσπεριδοειδή 85

    Ψωμί ολικής αλέσεως 80

    Πράσινα λαχανικά 80

    Άλλα φρούτα 44

    Ριζώδη λαχανικά 40

    Γάλα 30

    Αποτελέσματα έλλειψης χολίνης

    Λιπώδες ήπαρ

    Εκφύλιση νεύρων

    Γεροντική άνοια

    Υψηλή πίεση αίματος

    Μειωμένη αντίσταση στις μολύνσεις

    Αθηροσκλήρωση

    Θρόμβωση

    Αποπληξία

    Υψηλή χοληστερίνη στο αίμα

    Συμπτώματα υπερβολικής πρόσληψης χολίνης

    Ήπια ναυτία

    Ποιοι χρειάζονται πολύ αυξημένες προσλήψεις χολίνης

    Οι αλκοολικοί

    Οι διαβητικοί

    Στηθάγχη

    Όσοι έχουν αθηροσκλήρωση, θρόμβωση, αποπληξία, υψηλή πίεση αίματος, νόσο Αλτζχάιμερ και γεροντική άνοια

    Συνιστώμενες ημερήσιες προσλήψεις χολίνης

    500-1000 χλγρ

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής με χολίνη

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής με χολίνη

    holine 4

    Διαβάστε, επίσης,

    Οι κατάλληλες βιταμίνες για την υγεία σας

    Ίκτερος

    Εμπιστευτείτε την υγεία σας στις βιταμίνες

    Τροφές και ουσίες που μπορούν να μειώσουν φυσικά τη χοληστερόλη

    Τα φάρμακα προκαλούν ανεπάρκεια βιταμινών

    Συνιστώμενες ημερήσιες προσλήψεις συμπληρωμάτων διατροφής

    Τα οφέλη στην υγεία από το σύμπλεγμα βιταμινών Β

    Οι καλύτερες βιταμίνες για αδυνάτισμα

    Σε τι χρησιμεύει το συκώτι

    Τα αυγά

    Λεκιθίνη

    Ακετυλοχολίνη

    www.emedi.gr