Τρίτη, 25 Οκτωβρίου 2016 00:19

Κίρρωση του ήπατος

Γράφτηκε από την
Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(3 ψήφοι)

Χρήσιμες πληροφορίες για την κίρρωση του ήπατος

Η κίρρωση του ήπατος, ICD-10 K70.3, K71.7, K74 ιστολογικά χαρακτηρίζεται από την παρουσία ίνωσης και αναγεννητικών οζιδίων.

Κλινικά η κίρρωση εκδηλώνεται με σημεία πυλαίας υπέρτασης, όπως ασκίτη, αιμορραγία κιρσών και ηπατική εγκεφαλοπάθεια.

Η κίρρωση και χρόνια ηπατική νόσος, είναι η δέκατη κύρια αιτία θανάτου για τους άνδρες και η δωδέκατη για τις γυναίκες. H κίρρωση είναι πιο συχνή στους άνδρες παρά στις γυναίκες. 

Η κίρρωση είναι από τις κυριότερες αιτίες θανάτου πάνω από την ηλικία των 65 ετών.

Στην κύηση μπορεί να υπάρχει απορρύθμιση και αυξημένη πιθανότητα αποβολής, πρόωρου τοκετού και περιγεννητικής θνησιμότητας

Η κίρρωση έχει μια θνησιμότητα 34-66% στα 10 έτη, ανάλογα με την αιτία της κίρρωσης. Η αλκοολική κίρρωση έχει χειρότερη πρόγνωση από την πρωτοπαθή χολική κίρρωση και την κίρρωση λόγω ηπατίτιδας. 

Τα συστήματα που επηρεάζονται είναι το πεπτικό, το καρδιοαγγειακό, οι ενδοκρινείς και ο μεταβολισμός.

Η κίρρωση είναι μια κατάσταση κατά την οποία το ήπαρ δεν λειτουργεί σωστά λόγω μακροπρόθεσμης βλάβης. Τυπικά, η νόσος συμβαίνει αργά σε διάστημα μηνών ή ετών. Στην αρχή, συνήθως, είναι ασυμπτωματική η νόσος. Καθώς αυτή επιδεινώνεται, ένα άτομο νιώθει κόπωση, αδυναμία, φαγούρα, οίδημα στα κάτω άκρα, έχει κίτρινο δέρμα, μώλωπες, ασκίτη, ή αναπτύσσονται αραχνοειδή αγγεία στο δέρμα. Η συσσώρευση υγρού στην κοιλιακή χώρα μπορεί αυτόματα να μολυνθεί. Άλλες επιπλοκές είναι η ηπατική εγκεφαλοπάθεια, η αιμορραγία από διεσταλμένες φλέβες στον οισοφάγο ή διαστολή των φλεβών του στομάχου και ο καρκίνο του ήπατος. Η ηπατική εγκεφαλοπάθεια οδηγεί σε σύγχυση.

Η κίρρωση προκαλείται, συνήθως, από το αλκοόλ, την ηπατίτιδα Β, την ηπατίτιδα C, και την μη αλκοολική λιπώδη νόσο του ήπατος.  Τυπικά, περισσότερο από δύο ή τρία ποτά την ημέρα επί σειρά ετών απαιτούνται για να λάβει χώρα η αλκοολική κίρρωση. Η μη αλκοολική λιπώδης νόσος του ήπατος οφείλεται σε διάφορες αιτίες, μεταξύ των οποίων είναι το υπερβολικό βάρος, ο διαβήτης, τα υψηλά λιπίδια του αίματος, και η υψηλή πίεση αίματος. Επίσης, μπορεί να οφείλεται σε αυτοάνοση ηπατίτιδα, πρωτοπαθή χολική κίρρωση, αιμοχρωμάτωση, ορισμένα φάρμακα, και σε χολόλιθους. Η κίρρωση χαρακτηρίζεται από την αντικατάσταση του φυσιολογικού ηπατικού ιστού με ουλώδη ιστό. Οι αλλαγές αυτές οδηγούν σε απώλεια της ηπατικής λειτουργίας. Η διάγνωση βασίζεται σε εξετάσεις αίματος, στην απεικόνιση, και στην βιοψία ήπατος.

Ορισμένες από τις αιτίες της κίρρωσης, όπως η ηπατίτιδα Β, μπορεί να προληφθούν με εμβολιασμό. Η θεραπεία εξαρτάται εν μέρει από την υποκείμενη αιτία. Ο στόχος είναι συχνά να αποφευχθεί η επιδείνωση και επιπλοκές. Η αποφυγή αλκοόλ συνιστάται. Η ηπατίτιδα Β και C μπορεί να είναι θεραπεύσιμες με αντι-ιικά φάρμακα. Η αυτοάνοση ηπατίτιδα αντιμετωπίζεται με στεροειδή φάρμακα. Το Ursodiol  είναι χρήσιμο  σε απόφραξη των χοληφόρων. Άλλα φάρμακα μπορεί να είναι χρήσιμα για επιπλοκές, όπως το οίδημα, η ηπατική εγκεφαλοπάθεια, και οι διεσταλμένες οισοφάγου φλέβες.

Σε σοβαρή κίρρωση γίνεται μεταμόσχευση ήπατος.


Τα σημεία και συμπτώματα της κίρρωσης του ήπατος

Κατά την εγκατάσταση της νόσου:

  • Αδυναμία
  • Ανορεξία
  • Απώλεια βάρους
  • Ναυτία
  • Επιγαστρική δυσφορία
  • Κοιλιακή διάταση
  • Καταβολή 
  • Κακουχία
  • Κακοσμία αναπνοής από τα αυξημένα διμεθυλοσουλφίδια

Συμπτώματα επιπλοκών κίρρωσης

  • Αιματέμεση
  • Εγκεφαλοπάθεια
  • Ίκτερος. Με 2-3 mg / dL ή 30 μmol / L είναι ορατός
  • Σπληνομεγαλία
  • Τρόμος
  • Παλαμιαίο ερύθημα
  • Αραχνοειδή αγγειώματα
  • Γυναικομαστία σε μέχρι και τα 2/3 των ασθενών
  • Υπογοναδισμός, με μείωση των σεξουαλικών ορμονών, ανικανότητα, στειρότητα, απώλεια της σεξουαλικής ορμής, και ατροφία των όρχεων, λόγω αλκοολισμού και αιμοχρωμάτωσης
  • Το μέγεθος του ήπατος μπορεί να διευρυνθεί, να είναι φυσιολογικό, ή συρρικνωμένο σε άτομα με κίρρωση
  • Τα ούρα μπορεί, επίσης, να έχουν σκούρο χρώμα
  • Πυλαία υπέρταση. Η κίρρωση του ήπατος αυξάνει την αντίσταση στη ροή του αίματος και υψηλότερη πίεση υπάρχει στο πυλαίο φλεβικό σύστημα, με αποτέλεσμα την πυλαία υπέρταση. Οι επιπτώσεις της πυλαίας υπέρτασης είναι σπληνομεγαλία  στο 35% έως 50% των ασθενών και κιρσοί οισοφάγου που μπορεί να υποστούν ρήξη και να συμβεί σοβαρή αιμορραγία. Η κεφαλή μέδουσας είναι οι διεσταλμένες περιομφάλιες φλέβες λόγω πυλαίας υπέρτασης. Το φύσημα Cruveilhier-Baumgarten  είναι ένα φλεβικό βουητό που ακούγεται στην επιγαστρική περιοχή με το στηθοσκόπιο.
  • Μεταβολές των νυχιών. Γραμμές Muehrcke, που είναι οριζόντιες ταινίες που χωρίζονται από κανονικό χρώμα και οφείλονται στην υπολευκωματιναιμία. Δεν είναι ειδικό εύρημα για την κίρρωση. Νύχια του Terry, όπου τα εγγύς δύο τρίτα της επιφάνειας του νυχιού εμφανίζονται λευκά με το άπω ένα τρίτο κόκκινο,  λόγω υπολευκωματιναιμίας. Κύρτωση νυχιών > 180 μοίρες. Δεν είναι ειδικό για την κίρρωση.
  • Χρόνια πολλαπλασιαστική περιοστίτιδα των μακρών οστών που μπορεί να προκαλέσει σημαντικό πόνο. Δεν είναι ειδικό για την κίρρωση.
  • Σύσπαση του Dupuytren. Πάχυνση και βράχυνση της παλαμιαίας περιτονίας (ιστός στην παλάμη των χεριών) που οδηγεί σε παραμορφώσεις και κάμψη των δακτύλων. Προκαλείται από ινοβλαστικό πολλαπλασιασμό (αυξημένη ανάπτυξη) και άτακτη εναπόθεση κολλαγόνου. Είναι σχετικά συχνή (33% των ασθενών).
  • Μώλωπες και αιμορραγία που προκύπτουν από τη μειωμένη παραγωγή των παραγόντων πήξης.
  • Ηπατική εγκεφαλοπάθεια: Η αμμωνία και οι αζωτούχες ουσίες από το αίμα,  μεταφέρονται στον εγκέφαλο και  επηρεάζουν την εγκεφαλική λειτουργία: παραμέληση της προσωπικής εμφάνισης, απάθεια, απώλεια μνήμης, δυσκολία στη συγκέντρωση, ή αλλαγές στις συνήθειες του ύπνου. 
  • Ευαισθησία σε φάρμακα που προκαλείται από μειωμένο μεταβολισμό των δραστικών ενώσεων.
  • Οξεία νεφρική βλάβη (ηπατονεφρικό σύνδρομο)

Αιτίες κίρρωσης του ήπατος

  • Αλκοολική κίρρωση. Αλκοολική κίρρωση αναπτύσσεται στο 10-20% των ατόμων που πίνουν βαριά για μια δεκαετία ή και περισσότερο. Το αλκοόλ φαίνεται να τραυματίζει το συκώτι αναστέλλοντας το φυσιολογικό μεταβολισμό των πρωτεϊνών, των λιπών και των υδατανθράκων. Αυτό συμβαίνει μέσω του σχηματισμού της ακεταλδεΰδης από την  αλκοόλη η οποία  είναι αντιδραστική, αλλά επίσης συσσωρεύονται και άλλα προϊόντα στο ήπαρ. Οι ασθενείς μπορούν, επίσης, να έχουν ταυτόχρονη αλκοολική ηπατίτιδα με πυρετό, ηπατομεγαλία, ίκτερο, και ανορεξία. Οι AST και ALT είναι αυξημένες, αλλά λιγότερο από 300 IU / λίτρο με μια αναλογία AST/ ALT > 2,0, που είναι σπάνια σε άλλες παθήσεις του ήπατος.
  • Μη αλκοολική στεατοηπατίτιδα. Το λίπος συσσωρεύεται στο ήπαρ και τελικά προκαλεί ουλώδη ιστό. Αυτό το είδος της ηπατίτιδας  σχετίζεται με την παχυσαρκία (40%), τον διαβήτη, την ανεπαρκή λήψη πρωτεΐνης, τη στεφανιαία νόσο, και τη θεραπεία με κορτικοστεροειδή φάρμακα. Η διαταραχή αυτή είναι παρόμοια με την αλκοολική ηπατική νόσο, αλλά ο ασθενής δεν έχει ιστορικό λήψης αλκοόλης. Η βιοψία είναι απαραίτητη για τη διάγνωση.
  • Χρόνια ιογενής ηπατίτιδα B, με ή χωρίς D, C. Η χρόνια ηπατίτιδα C προκαλεί φλεγμονή του ήπατος. Σε πολλές δεκαετίες αυτή η φλεγμονή μπορεί να οδηγήσει σε κίρρωση. Μεταξύ των ασθενών με χρόνια ηπατίτιδα C, το 20-30% θα αναπτύξουν κίρρωση. Οι παράγοντες κινδύνου είναι οι πολυμορφισμοί του ανθρώπινου υποκινητή, όπως του TGF-β1 και της αγγειοτενσίνης, καθώς και οι ανοσοκατεσταλμένοι ασθενείς. Η κίρρωση που προκαλείται από ηπατίτιδα C και αλκοολική ηπατοπάθεια είναι οι πιο συνηθισμένοι λόγοι για μεταμόσχευση ήπατος. Μπορεί να διαγνωστεί με ορολογικές δοκιμασίες που ανιχνεύουν αντισώματα ηπατίτιδας C ή ιικό RNA. 
  • Η χρόνια ηπατίτιδα Β. Ο ιός της ηπατίτιδας Β προκαλεί φλεγμονή του ήπατος και σε αρκετές δεκαετίες μπορεί να οδηγήσει σε κίρρωση. Η ηπατίτιδα D εξαρτάται από την παρουσία της ηπατίτιδας Β και η αναμόλυνση επιταχύνει την κίρρωση. Η χρόνια ηπατίτιδα Β μπορεί να διαγνωστεί με ανίχνευση του HBsAg > 6 μήνες μετά την αρχική μόλυνση. Οι δείκτες HBeAg και HBV DNA χρησιμοποιούνται για να εκτιμηθεί κατά πόσον ασθενής χρειάζεται αντι-ιική θεραπεία. 
  • Νόσος του Wilson. Είναι αυτοσωματική υπολειπόμενη διαταραχή που χαρακτηρίζεται από χαμηλή σερουλοπλασμίνη ορού και αυξημένη ηπατική περιεκτικότητα σε χαλκό στη βιοψία ήπατος, και αυξημένα επίπεδα χαλκού στα ούρα 24ώρου. Μπορεί, επίσης, να υπάρχουν Kayser-Fleischer δακτύλιοι στον κερατοειδή και αλλαγή της νοητικής κατάστασης. Αυτή η κατάσταση επηρεάζει 1 στα 30.000 άτομα. Η Ινδική παιδική κίρρωση είναι μια μορφή νεογνικής χολόστασης που χαρακτηρίζεται από εναπόθεση χαλκού στο ήπαρ. 
  • Αιμοχρωμάτωση. Συνήθως, παρουσιάζεται με οικογενειακό ιστορικό  κίρρωσης, υπέρχρωση δέρματος, σακχαρώδη διαβήτη, ψευδοουρική αρθρίτιδα, και μυοκαρδιοπάθεια και όλα οφείλονται στην υπερφόρτωση σιδήρου. Σε νηστεία ο κορεσμός τρανσφερίνης είναι > 60% και η φερριτίνη > 300 ng / ml.  Ο γενετικός έλεγχος μπορεί να χρησιμοποιηθεί για τον εντοπισμό  μεταλλάξεων. Εάν αυτές οι μεταλλάξεις υπάρχουν δεν απαιτείται βιοψία. Η θεραπεία γίνεται με φλεβοτομία για να μειωθούν τα συνολικά επίπεδα σιδήρου στον οργανισμό. 
  • Ανεπάρκεια α-1-αντιθρυψίνης. Αυτοσωματική υπολειπόμενη διαταραχή με μειωμένα επίπεδα του ενζύμου άλφα 1 - αντιθρυψίνης. Οι ασθενείς μπορεί επίσης να έχουν ΧΑΠ, ειδικά εάν έχουν ιστορικό καπνίσματος. Τα επίπεδα ορού της ΑΑΤ είναι χαμηλά και η βιοψία ήπατος είναι θετική για την χρώση Schiff. Ανασυνδυασμένη ΑΑΤ χρησιμοποιείται για την πρόληψη της νόσου των πνευμόνων λόγω της ανεπάρκειας ΑΑΤ. 
  • Κυστική ίνωση. Αυτοάνοση χρόνια ενεργός ηπατίτιδα με κίρρωση. Η ασθένεια αυτή προκαλείται από ανοσολογική βλάβη στο ήπαρ που προκαλεί φλεγμονή και τελικά ουλές και κίρρωση. Παρατηρούνται αυξήσεις στο σφαιρίνες ορού, ιδιαίτερα στις σφαιρίνες γάμμα. Η θεραπεία με πρεδνιζόνη ή / και αζαθειοπρίνη είναι ευεργετικές. Η κίρρωση λόγω αυτοάνοσης ηπατίτιδας  έχει 10-ετή επιβίωση της τάξης του 80+%. 
  • Πρωτοπαθής χολική κίρρωση. Η βλάβη των χοληφόρων οδηγεί σε δευτερογενή βλάβη του ήπατος. Μπορεί να είναι ασυμπτωματική ή να υπάρχει κόπωση, κνησμός, και υπέρχρωση του δέρματος με ηπατομεγαλία. Υπάρχει αύξηση της αλκαλικής φωσφατάσης καθώς και της χοληστερόλης και της χολερυθρίνης. Τα αντιμιτοχονδριακά αντισώματα είναι θετικά στο 90% των ασθενών. Η βιοψία ήπατος, δείχνει βλάβες του χοληδόχου πόρου. Είναι πιο συχνή στις γυναίκες. 
  • Δευτεροπαθής χολική κίρρωση. Πρωτοπαθής σκληρυντική χολαγγεϊτιδα. Η πρωτοπαθής σκληρυντική χολαγγειίτιδα είναι μια προοδευτική διαταραχή χολοστατική νόσος που εμφανίζεται με κνησμό, στεατόρροια,  ανεπάρκεια λιποδιαλυτών βιταμινών, και μεταβολική νόσο των οστών. Υπάρχει ισχυρή συσχέτιση με τη φλεγμονώδη νόσο του εντέρου και ιδιαίτερα την ελκώδη κολίτιδα. Η διάγνωση γίνεται καλύτερα με χολαγγειογραφία αντίθεσης που δείχνει διάχυτες, πολυεστιακές στενώσεις και εστιακή διαστολή των χοληφόρων οδών που είναι σαν χάντρες. Οι μη ειδικές ανοσοσφαιρίνες ορού μπορεί, επίσης, να είναι αυξημένες.
  • Καρδιακή κίρρωση. Εμφανίζεται με χρόνια δεξιά καρδιακή ανεπάρκεια η οποία οδηγεί σε ηπατική συμφόρηση.
  • Κατάχρηση ουσιών ή τοξικά φάρμακα. Έκθεση σε τοξικές ουσίες, όπως ο τετραχλωράνθρακας.
  • Κληρονομικά αίτια και η κίρρωση ενφανίζεται στην βρεφική και παιδική ηλικία:

-Γλυκογονίαση. Νόσος αποθήκευσης γλυκογόνου τύπου IV

-Γαλακτοζαιμία

-Δυσανεξία στη φρουκτόζη

-Τυροσιναιμία

-Ανεπάρκεια υδρολάσης όξινων χοληστερολικών εστέρων


Διαφορική διάγνωση κίρρωσης ήπατος

Αν υπάρχει ασκίτης: αυξημένη πίεση καρδιακών κοιλοτήτων, θρόμβωση ηπατικών φλεβών, περιτοναϊκή λοίμωξη, κακοήθεια, παθήσεις παγκρέατος, παθήσεις θυρεοειδή αδένα, λεμφική απόφραξη

Σε αιμορραγία: Άλλα αίτια αιμορραγίας του ανώτερου πεπτικού

Σε εγκεφαλοπάθεια: Άλλα αίτια μεταβολικής εγκεφαλοπάθειας, όπως νεφρικά, καρδιοπνευμονικά και χρήση ουσιών

Πρέπει να γίνει διαφοροδιάγνωση με τον καρκίνο του ήπατος


Παθοφυσιολογία της κίρρωσης του ήπατος

Το ήπαρ παίζει ζωτικό ρόλο στη σύνθεση των πρωτεϊνών (αλβουμίνη, παράγοντες πήξης και συμπληρώματος), στην αποτοξίνωση, και αποθήκευση (για παράδειγμα, βιταμίνη Α). Επιπλέον, συμμετέχει στο μεταβολισμό των λιπιδίων και υδατανθράκων.

Η κίρρωση της ηπατίτιδας και του λιπώδους ήπατος (στεάτωση) είναι αναστρέψιμη αν καταπολεμηθεί η αιτία.

Το κύριο εύρημα στην κίρρωση είναι η ανάπτυξη ουλώδους ιστού, ο οποίος αντικαθιστά το φυσιολογικό παρέγχυμα. Ως εκ τούτου, διαταράσσεται η φυσιολογική λειτουργία. Τα αστεροειδή κύτταρα, που αποθηκεύουν φυσιολογικά την βιταμίνη Α, παίζουν ρόλο στην ανάπτυξη της κίρρωσης. Η βλάβη στο ηπατικό παρέγχυμα (λόγω φλεγμονής) οδηγεί στην ενεργοποίηση των αστεροειδών κυττάρων και αυξάνεται η ίνωση (μέσω της παραγωγής των μυοϊνοβλαστών) και παρεμποδίζεται η ροή του αίματος στην κυκλοφορία. Επιπλέον, εκκρίνει TGF-β1, η οποία οδηγεί σε μια ινωτική απόκριση και  πολλαπλασιασμό του συνδετικού ιστού. Επιπλέον, εκκρίνονται ΤΙΜΡ 1 και 2, που είναι φυσικοί αναστολείς μεταλλοπρωτεϊνασών της μήτρας, και δεν επιτρέπεται η διάσπαση των ινωτικών υλικών στην εξωκυτταρική μήτρα. 

Οι ινώδεις ζώνες των ιστών (διαφράγματα) των ηπατοκυττάρων, αντικαθιστούν το ηπατικό παρέγχυμα οδηγώντας σε μειωμένη ροή αίματος. Ο σπλήνας παθαίνει συμφόρηση, η οποία οδηγεί σε υπερσπληνισμό και αυξημένη παγίδευση των αιμοπεταλίων. Η πυλαία υπέρταση είναι υπεύθυνη για τις περισσότερες σοβαρές επιπλοκές της κίρρωσης.


Διάγνωση της κίρρωσης του ήπατος

Η διάγνωση της κίρρωσης γίνεται βιοψία ήπατος, μέσω διαδερμικής, διασφαγιτιδικής ή λαπαροσκοπικής προσέγγισης με λεπτή βελόνα. Η βιοψία δεν είναι απαραίτητη εάν η κλινική, εργαστηριακή, και η απεικονιστική διερεύνηση αποκαλύπτει κίρρωση. Επιπλέον, υπάρχει σημαντικός κίνδυνος από τη βιοψία ήπατος, και η ίδια η κίρρωση προδιαθέτει για επιπλοκές που προκαλούνται από τη βιοψία ήπατος.

Οι καλύτεροι προγνωστικοί παράγοντες της κίρρωσης είναι ο ασκίτης, ο αριθμός αιμοπεταλίων <160.000 / mm3, τα αραχνοειδή αγγειώματα και η κίρρωση.

-Εργαστηριακά ευρήματα σε κίρρωση ήπατος:

  • Θρομβοπενία - συνήθως πολυπαραγοντική. Λόγω αλκοολικής καταστολής του μυελού, σήψης, έλλειψης φυλλικού οξέος, συμφόρησης στο σπλήνα καθώς και μειωμένη θρομβοποιητίνη ο αριθμός  αιμοπεταλίων είναι περίπου 50 000 / mL.
  • Οι AST και ALT είναι μετρίως αυξημένες, με AST> ALT. Ωστόσο, οι φυσιολογικές αμινοτρανσφεράσες δεν αποκλείουν την κίρρωση. 
  • Η αλκαλική φωσφατάση είναι ελαφρώς αυξημένη, αλλά λιγότερο από 2-3 φορές από το ανώτερο φυσιολογικό όριο.
  • Η γ-γλουταμυλτρανσφεράση είναι πολύ υψηλότερη σε χρόνια ηπατική νόσο από το αλκοόλ. 
  • Η χολερυθρίνη ανεβαίνει, καθώς, η κίρρωση εξελίσσεται.
  • Η α-εμβρυϊκή πρωτεϊνη αυξάνει σε ηπατοκυτταρικό καρκίνωμα.
  • Τα επίπεδα της αλβουμίνης πέφτουν καθώς η συνθετική λειτουργία του ήπατος μειώνεται,  αφού η αλβουμίνη συντίθεται αποκλειστικά στο ήπαρ.
  • Ο χρόνος προθρομβίνης αυξάνεται, αφού από το ήπαρ συνθέτονται οι παράγοντες πήξης.
  • Οι σφαιρίνες αυξάνονται λόγω των βακτηριακών αντιγόνων που παροχετεύονται από το ήπαρ στο λεμφικό ιστό.
  • Η υπονατριαιμία προκύπτει, λόγω της αδυναμίας να αποβληθεί το νερό από τα υψηλά επίπεδα της ADH και της αλδοστερόνης.
  • Επίσης, υπάρχει λευκοπενία και ουδετεροπενία - λόγω σπληνομεγαλίας.
  • Συμβαίνουν και διαταραχές της πήξης, γιατί το ήπαρ παράγει τους περισσότερους από τους παράγοντες πήξης και έτσι οι διαταραχές πηκτικότητας συσχετίζονται με επιδείνωση της ηπατικής νόσου.

-Άλλες εργαστηριακές μελέτες που γίνονται σε κίρρωση ήπατος είναι:

  • Φερριτίνη και ο κορεσμός της τρανσφερίνης: δείκτες  υπερφόρτωσης σιδήρου, όπως στην αιμοχρωμάτωση
  • Χαλκός και σερουλοπλασμίνη: δείκτες της υπερφόρτωσης χαλκού όπως στην νόσο του Wilson
  • Επίπεδα ανοσοσφαιρίνης (IgG, IgM, IgA) 
  • Χοληστερίνη και  γλυκόζη
  • Άλφα 1-αντιθρυψίνη
  • HbsAg (ηπατίτιδα Β)
  • Αντι-HCV (ηπατίτιδα C)
  • ANA (αυτοάνοση ηπατίτιδα)
  • Αντισώματα κατά λείων μυών (αυτοάνοση ηπατίτιδα)
  • Αντιμιτοχονδριακά αντισώματα-ΑΜΑ (πρωτοπαθής χολική κίρρωση)
  • Ηλεκτροφόρηση πρωτεϊνών πλάσματος. Η IgG αυξάνεται σε κάθε ηπατοπάθεια και η IgM σε πρωτοπαθή χολική κίρρωση

-Απεικόνιση

  • Ο υπέρηχος χρησιμοποιείται συνήθως για την αξιολόγηση της κίρρωσης. Μπορεί να δείξει ένα μικρό και οζώδες ήπαρ σε προχωρημένη κίρρωση μαζί με αυξημένη ηχογένεια με ακανόνιστες περιοχές. Άλλα ευρήματα που υποδηλώνουν κίρρωση στην απεικόνιση είναι ο διευρυμένος κερκοφόρος λοβός, η διεύρυνση των ρωγμών του ήπατος και τη διεύρυνση του σπλήνα. Σπληνομεγαλία (φυσιολογικές τιμές 11-12 εκατοστά σε ενήλικες), είναι ενδεικτικά της κίρρωσης με πυλαία υπέρταση. Το υπερηχογράφημα μπορεί να διευρευνήσει για ηπατοκυτταρικό καρκίνωμα, πυλαία υπέρταση, και  σύνδρομο Budd-Chiari (με εκτίμηση της ροής στην ηπατική φλέβα).
  • Doppler υπερηχογράφημα για τον καθορισμό της φοράς της κυκλοφορίας στην πυλαία φλέβα και της διαβατότητάς της.
  • Σπλαχνική αγγειογραφία για τη διερεύνηση της ανατομίας και της διαβατότητας των αγγείων και της παρουσίας της παράπλευρης κυκλοφορίας.
  • Η κίρρωση μπορεί να διαγνωστεί και με ελαστογραφία. Επειδή ένα κιρρωτικό ήπαρ είναι γενικά πιο άκαμπτο από ένα υγιές, η ακαμψία του ήπατος μπορεί να δώσει διαγνωστικές πληροφορίες σχετικά με τη θέση και τη σοβαρότητα της κίρρωσης. Η ελαστογραφία,  η μαγνητική τομογραφία με ελαστογραφία και άλλες μέθοδοι ελαστογραφίας μπορούν να κάνουν διάγνωση της κίρρωσης και εκτίμηση της σοβαρότητας της κίρρωσης χωρίς βιοψία.
  • Η CT, η MRI ήπατος και χοληδόχου πόρου, γίνονται.
  • Γαστροσκόπηση (εξέταση ενδοσκοπική του οισοφάγου, του στομάχου και του δωδεκαδακτύλου) πραγματοποιείται σε ασθενείς με εγκατεστημένη κίρρωση για να  αποκλειστεί η πιθανότητα κιρσών οισοφάγου. Σε αυτή την περίπτωση εφαρμόζεται τοπική προφυλακτική θεραπεία (σκληροθεραπεία) και θεραπεία με βήτα αναστολείς.
  • Η απεικόνιση των χοληφόρων, με  ERCP ή MRCP (μαγνητική τομογραφία του χοληφόρου οδού και παγκρέατος) μπορεί να βοηθήσουν στη διάγνωση της πρωτοπαθούς σκληρυντικής χολαγγειίτιδας.

-Παθολογοανατομικά ευρήματα σε κίρρωση ήπατος

Ίνωση και αναγεννητικά οζίδια, βιοχημική ανάλυση για σίδηρο και χαλκό, ειδικές χρώσεις για σίδηρο, χαλκό, χολερυθρίνη, κολλαγόνο, άλφα 1-αντιθρυψίνη, ηπατίτιδα.

Μακροσκοπικά, το ήπαρ αρχικά διευρύνεται, αλλά με την πρόοδο της ασθένειας, γίνεται μικρότερο. Η επιφάνειά του είναι ακανόνιστη και το χρώμα είναι συχνά κίτρινο (στεάτωση). Ανάλογα με το μέγεθος των οζιδίων υπάρχουν τρεις μακροσκοπικοί τύποι: μικροζιδιακή, μακροοζιδιακή, και μικτή κίρρωση. Στη μικροζιδιακή μορφή (κίρρωση Laennec) οι αναγεννητικοί όζοι είναι κάτω των 3 mm. Στην μακροζιδιακή κίρρωση (μετα-νεκρωτική κίρρωση), οι όζοι είναι μεγαλύτερο από 3 mm. Η μικτή κίρρωση αποτελείται από οζίδια με διαφορετικά μεγέθη.

Παθολογικά χαρακτηριστικά της κίρρωσης στο μικροσκόπιο:

(1) παρουσία αναγεννητικών οζιδίων ηπατοκυττάρων και

(2) παρουσία ίνωσης, ή  εναπόθεση συνδετικού ιστού μεταξύ αυτών των οζιδίων. Η ίνωση στην κίρρωση μπορεί να οδηγήσει σε καταστροφή των φυσιολογικών ιστών στο ήπαρ και σε πυλαία υπέρταση 

Στη χρόνια ηπατίτιδα Β, υπάρχει διήθηση του  παρεγχύματος του ήπατος με λεμφοκύτταρα.  

Σε καρδιακή κίρρωση υπάρχουν ερυθροκύτταρα και μεγαλύτερη ποσότητα ίνωσης στον ιστό που περιβάλλει τα ηπατικές φλέβες.

Σε πρωτοπαθή χολική κίρρωση, υπάρχει ίνωση γύρω από το χοληδόχο πόρο,  παρουσία κοκκιωμάτων και  συγκέντρωση της χολής.  

Τέλος σε αλκοολική κίρρωση, υπάρχει διήθηση του ήπατος με ουδετερόφιλα. 


Ταξινόμηση της κίρρωσης του ήπατος
Η σοβαρότητα της κίρρωσης γίνεται με την ταξινόμηση Child-Pugh. Η βαθμολογία αυτή χρησιμοποιεί τη χολερυθρίνη, τη λευκωματίνη, το INR, τον  ασκίτη, και την εγκεφαλοπάθεια για την ταξινόμηση των ασθενών στην κατηγορία Α, Β ή C. Η κατηγορία Α έχει  ευνοϊκή πρόγνωση, ενώ η κατηγορία C έχει υψηλό κίνδυνο θανάτου. 

Ταξινόμηση Child-Pugh
Α)Ασκίτηςόχι=1,ελαφρύς=2,μέτριος=3
Β)Χολερυθρίνη μικρότερη του 2=1,2-3=2
Γ)Λευκωματίνη μεγαλύτερη του 3,5=1,2,8-3,5=2,μικρότερη του 2,8==3
Δ)PT 1-3=1,4-6=2, μεγαλύτερο του 6=3
Ε)INR μικρότερο του 1,8=1, 1,8-2,3=2, μεγαλύτερο του 2,3=3
ΣΤ)Εγκεφαλοπάθεια όχι=1, 2-3=2, 3-4=3
Βαθμολογία Child-Pugh 5-6=Α, 7-9=Β,10-15=C
Το Α ΚΑΙ Β μπορούν να χειρουργηθούν ενώ το C όχι.

Το Child-Pugh μπορεί να μην είναι αξιόπιστο σε κίρρωση ήπατος

Πιο σύγχρονο αποτελέσματα, που χρησιμοποιούνται για την επιλογή ασθενών για μεταμόσχευση  ήπατος,  είναι το μοντέλο για τη Νόσο Τελικού Σταδίου ήπατος (MELD).

Μεταμόσχευση ήπατος γίνεται σε κίρρωση ή σε μεγάλη χειρουργική εξαίρεση που αφήνει λίγο ηπατικό παρέγχυμα.
Κριτήρια μεταμόσχευσης
Μέθοδος προτεραιότητος είναι το Model of Endstage Liver Disease (MELD score) βασιζόμενο σε 3 αντικειμενικές εργαστηριακές τιμές: κρεατινίνη, χολερυθρίνη, INR.MELD score = 0,957 x loge (κρεατινίνη, mg/dL) + 0,378 x loge (χολερυθρίνη, mg/dL) + 1,120 x loge (INR) + 0,643 

Η ηπατική κλίση της φλεβικής πίεσης, (διαφορά φλεβικής πίεσης μεταξύ προσαγωγών και απαγωγών αγγείων του αίματος στο ήπαρ) καθορίζει επίσης τη σοβαρότητα της κίρρωσης. Μια τιμή 16 mm ή περισσότερο σημαίνει αυξημένο κίνδυνο θανάτου. 


Πρόληψη κίρρωσης ήπατος

  • Περιορισμένη πρόληψη οινοπνεύματος και άλλων τοξικών ουσιών
  • Αποφυγή κοινής χρήσης συρίγγων
  • Ασφαλής σεξουαλική επαφή
  • Έλεγχος μελών οικογένειας σε ηπατική πάθηση
  • Πρέπει να γίνονται εμβόλια κατά του πνευμονιόκοκκου και της γρίπης σε κιρρωτικούς ασθενείς
  • Η κατανάλωση καφέ βοηθά στην προστασία από κίρρωση 

Θεραπεία της κίρρωσης ήπατος

Η θεραπεία στηρίζεται στην αντιμετώπιση των επιπλοκών: Αιμορραγία κιρσών οισοφάγου, ηπατική εγκεφαλοπάθεια, αυτόματη βακτηριακή περιτονίτιδα, νεφρική ανεπάρκεια, ασκίτης, ίκτερος, θρομβώσεις, ηπατική ανεπάρκεια, καρκίνωμα ήπατος, επιρρέπεια σε λοιμώξεις.

Η θεραπεία έχει ως σκοπό να αντιμετωπίσει την υποκείμενη αιτία, να προλάβει την περαιτέρω ηπατική βλάβη και τις επιπλοκές.

Απαιτείται καθημερινή παρακολούθηση του βάρους του ασθενούς.

Η θεραπεία περιλαμβάνει δίαιτα, φαρμακευτική αγωγή, ανάπαυση.

-Σε αιμοχρωμάτωση γίνεται φλεβοτομία.

-Σε πυλαία υπέρταση γίνεται σπληνονεφρική ή πυλαιοκοιλική αναστόμωση και διασφαγιτιδική-ενδοηπατική πυλαιοσυστηματική επικοινωνία.

-Σε τελικό στάδιο γίνεται μεταμόσχευση ήπατος. Η μεταμόσχευση απαιτεί τη χρήση  ανοσοκατασταλτικών φαρμάκων (κυκλοσπορίνη ή τακρόλιμους).

-Σε περιφερικό οίδημα απαιτείται ανύψωση των κάτω άκρων.

Σε γενικές γραμμές, η ηπατική βλάβη από κίρρωση δεν μπορεί να αντιστραφεί, αλλά η θεραπεία θα μπορούσε να σταματήσει ή να καθυστερήσει την περαιτέρω εξέλιξη και να μειώσει τις επιπλοκές.

-Η υγιεινή διατροφή ενθαρρύνεται: Απαιτείται πλούσια σε πρωτεϊνες διατροφή (1γρ/Kg) και θερμίδες για να υποβοηθηθεί η αναγέννηση του ήπατος. Σε παρουσία ηπατικής εγκεφαλοπάθειας ο περιορισμός της πρόσληψης πρωτεϊνών είναι αναγκιαίος.

-Σε παρουσία ασκίτη πρέπει να περιορίζεται το αλάτι σε λιγότερο από 2 γραμμάρια την ημέρα. Σε υπονατριαιμία (Na < 130mEq) ο περιορισμός της πρόσληψης νερού είναι αναγκιαίος (<1lt).

-Απαγορεύεται η χρήση αλκοόλ.

-Φάρμακα που χρησιμοποιούνται σε κίρρωση του ήπατος

Σε οισοφαγικούς κιρσούς και αιμορραγία δίνεται προπρανολόλη σε δόση που να μειώνεται η καρδιακή συχνότητα κατά 25%.

Θεραπεία ασκίτη γίνεται με σπιρονολακτόνη 100 mg έως 400 mg 1 φορά την ημέρα. Απαιτούνται 3 ημέρες ως την έναρξη δράσης. Προστίθεται φουροσεμίδη 40-80 mg/ημέρα. Τα διουρητικά της αγκύλης προκαλούν γρήγορη διούρηση και ελάττωση του ενδοαγγειακού όγκου.

Σε εγκεφαλοπάθεια δίνεται λακτουλόζη για παραγωγή μαλακών κοπράνων 3 φορές την ημέρα.

Δίνεται πενικιλλαμίνη σε νόσο Wilson, κορτικοστερεοειδή με ή χωρίς αζαθειοπρίνη σε αυτοάνοση χρόνια ενεργό ηπατίτιδα και άλφα ιντερφερόνη σε χρόνια ηπατίτιδα B και C.

Σε αυτόματη βακτηριακή περιτονίτιδα δίνεται αμπικιλλίνη με αμινογλυκοσίδη ή κεφοταξίμη μόνη της ως αρχική θεραπεία. Η νορφλοξασίνη 400 mg/ημέρα μειώνει τον κίνδυνο ανάπτυξης αυτόματης βακτηριακής περιτονίτιδας.

Σε ηπατονεφρικό σύνδρομο με νάτριο ούρων λιγότερο από 10 mmol / L και κρεατινίνη ορού > 1.5 mg / dl (ή 24ωρη κάθαρση κρεατινίνης μικρότερη από 40 ml / min) γίνευαι δοκιμή επέκτασης όγκου χωρίς διουρητικά. 

Σε ηπατοκυτταρικό καρκίνωμα γίνεται η ανάλογη αντιμετώπιση. Το ηπατοκυτταρικό καρκίνωμα εμφανίζεται 10 έτη μετά την εμφάνιση της κίρρωσης με άνοδο της α-εμβρυϊκής πρωτεϊνες και απεικονιστικές εξετάσεις.

Επίσης σε χολοστατική πάθηση δίνεται ουρσοδεοξυχολικό οξύ.

Διάφορα φάρμακα μπορούν να βοηθήσουν σε κνησμό. 

Η θεραπεία για την ηπατίτιδα που σχετίζεται με την κίρρωση περιλαμβάνει φάρμακα που χρησιμοποιούνται για τη θεραπεία διαφόρων τύπων ηπατίτιδας, όπως η ιντερφερόνη για την ιογενή ηπατίτιδα και κορτικοστεροειδή για την αυτοάνοση ηπατίτιδα.

Ο εμβολιασμός των ευπαθών ατόμων θα πρέπει να γίνεται για την ηπατίτιδα Α και την ηπατίτιδα Β.

Η θειαμίνη και περιστασιακά στεροειδή, η ακετυλοκυστεΐνη και η πεντοξιφυλλίνη χορηγούνται.

Η χορήγηση φυσιολογικού ορού αποφεύγεται, δεδομένου ότι θα επιδεινώσει την ήδη υψηλή περιεκτικότητα του ολικού νατρίου του σώματος που, συνήθως, εμφανίζεται σε κίρρωση.

Τα καλύτερα συμπληρώματα διατροφής για το συκώτι

Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα καλύτερα συμπληρώματα διατροφής για το συκώτι

Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με τον θεράποντα ιατρό

Διαβάστε, επίσης,

Τα συμπληρώματα διατροφής για όσους έχουν κίρρωση

Ινδική κίρρωση της παιδικής ηλικίας

Οι καλύτερες διαγνωστικές εξετάσεις για το ενδοκρινικό σύστημα και τον μεταβολισμό

Αποτοξινώστε το συκώτι σας με γαϊδουράγκαθο

Βιταμίνη Ε

Τέρμα οι βιοψίες ήπατος στην χρόνια ηπατική νόσο

Κυστική ίνωση

Μοριακός έλεγχος ιογενών ηπατίτιδων

Ενδοηπατική χολόσταση της κύησης

Όλες οι ασθένειες ξεκινούν από το έντερο

Ηπατονεφρικό σύνδρομο

Τα καλύτερα βότανα για το συκώτι σας

Όλοι οι παράγοντες κινδύνου για τον καρκίνο στο συκώτι

Νέα θεραπεία για την ηπατίτιδα C

Ιατρικές συνταγές με γαϊδουράγκαθο

Ηπατοτοξικότητα από τη χημειοθεραπεία

Τι λείπει απ΄τον οργανισμό αν έχετε φαγούρα

Αμμωνία ορού

Ο πολύς σίδηρος είναι επικίνδυνος

Απεικονιστικές μέθοδοι στον καρκίνο ήπατος

Η γ-γλουταμυλική τρανσφεράση

Μήπως το συκώτι σας έχει λίπος;

Αιμοχρωμάτωση

Νόσος Gaucher

Νόσος του Wilson

Ηπατοτοξικότητα από την αγομελατίνη

Ο καρκινικός δείκτης άλφα-φετοπρωτεϊνη

Εργαστηριακή διαφορική διάγνωση των ικτέρων

Πρωτοπαθής χολική κίρρωση

Ηπατικός έλεγχος

Χολερυθρίνη αίματος

www.emedi.gr

 

 

Διαβάστηκε 6103 φορές Τελευταία τροποποίηση στις Πέμπτη, 17 Ιανουαρίου 2019 10:04
Σαββούλα Μάλλιου Κριαρά

Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

Σχετικά Άρθρα

  • Πλατυελμινθιάσεις Πλατυελμινθιάσεις

    Χρήσιμες πληροφορίες για τις πλατυελμινθιάσεις

    Οι πλατυέλμινθες είναι σκώληκες (κεστώδη) του γαστρεντερικού με σωματική κατάτμηση. Η κεφαλή του ονομάζεται σκώληκας, το αλυσιδωτό τους σώμα ονομάζεται στρόβιλος, και κάθε τμήμα του είναι μια προγλωττίδα. Το αλυσιδωτό σώμα των προγλωττίδων ποικίλλει σε μήκος, από 3 mm έως 25 m.

    • Ο κύκλος ζωής των περισσότερων πλατυελμίνθων απαιτεί έναν ενδιάμεσο ξενιστή πριν προσβληθεί ο άνθρωπος. Ο άνθρωπος, συνήθως, μολύνεται τρώγοντας την κυστική μορφή σε κάποιον ιστό (χοιρινό, βοδινό, ψάρια του γλυκού νερού) ή τρώγοντας ένα μολυσμένο αρθρόποδο (ψύλλοι των αρουραίων, σκαθάρια, κατσαρίδες, ψύλλοι των σκύλων ή φθείρες) που μπορεί να βρεθεί σε αποξηραμένα ή ευμεγέθη δημητριακά ή σε αποθηκευμένα προϊόντα. Μικρά παιδιά και ενήλικοι που παίζουν με ένα κατοικίδιο σκύλο ή γάτα, μπορεί να μεταφέρουν ένα μολυσμένο ενδιάμεσο ξενιστή στα χέρια τους αν φάνε κάτι που έχει πέσει στο πάτωμα ή στο χώρο του ζώου. Σε ένα είδος πλατυελμινθίασης που δεν προσβάλλει το έντερο, την εχινοκοκκίαση, οι άνθρωποι μολύνονται από την επαφή με μολυσμένα περιττώματα σκύλων.

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Γαστρεντερικό, Νευρικό

    Επικρατέστερη ηλικία: Όλες οι ηλικίες προσβάλλονται 

    Επικρατέστερο φύλο: Άνδρες = Γυναίκες

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΠΛΑΤΥΕΛΜΙΝΘΙΑΣΕΩΝ

    Taenia saginata (ταινία των βοοειδών):

    • Ήπιες κοιλιακές κράμπες 
    • Περιπρωκτική ενόχληση στο πέρασμα των προγλωττίδων
    • Στην εντερική φάση - ήπια κοιλιακά ενοχλήματα

    Taenia solium (ταινία του χοίρου):

    • Στην εντερική φάση - ήπια κοιλιακά ενοχλήματα 
    • Στη μεταναστευτική των προνυμφών: κυστικέρκωση του ανθρώπου με διαταραχή της λειτουργικότητας του κεντρικού νευρικού συστήματος: κεφαλαλγία, ελαττωμένη όραση, σπασμοί, ενδοκράνια υπέρταση, διανοητική έκπτωση

    Diphyllobothrium latum (έλμινθας των ψαριών):

    • Στην εντερική μορφή ανταγωνίζεται τη βιταμίνη Β12 και παρεμβαίνει στην απορρόφησή της από τον άνθρωπο. Μεγαλοβλαστική αναιμία με γλωσσίτιδα, απώλεια των θηλών της γλώσσας και νευρολογικά συμπτώματα

    Hymenolepis nana (σε μεγάλο αριθμό σκωλήκων):

    • Κοιλιακές κράμπες 
    • Διάρροια
    • Έμετοι
    • Απώλεια βάρους

    Εχινοκοκκίαση (υδατίδα νόσος):

    • Τα συμπτώματα εξαρτώνται από το μέγεθος της κύστης. Πιο συχνή εντόπιση είναι στο δεξιό λοβό του ήπατος. Σπληνικές, νεφρικές, εγκεφαλικές, οφθαλμικές, οστέινες υδατίδες κύστεις έχουν αναφερθεί
    • Σπάνια είναι τα αλλεργικά συμπτώματα
    • Ήπια ως μέτρια ηωσινοφιλία 

    Dipilidium caninum:

    • Ήπια κοιλιακή δυσχέρεια
    • Ανησυχία
    • Ηωσινοφιλία 

    ΑΙΤΙΑ ΠΛΑΤΥΕΛΜΙΝΘΙΑΣΕΩΝ

    • Οι σημαντικοί πλατυέλμινθες που μπορούν να μολύνουν τον άνθρωπο περιλαμβάνουν: Taenia saginata (ταινία των βοοειδών), Taenia solium (ταινία του χοίρου), Diphyllobothrium latum (έλμινθας των ψαριών), Hymenolepis nana (έλμινθας των νάνων), Hymenolepis diminuta (έλμινθας των τρωκτικών) και Dipilidium caninum (έλμινθας των ζώων)
    • Η εχινονοκοκκίαση είναι η εξωεντερική πλατυελμινθίαση. Τρεις τύποι μπορεί να προσβάλλουν τον άνθρωπο: Echinococcus granulosis (υδατίδα νόσος ήπατος, σπληνός, κλπ.), Echinococcus multilocularis (κυψελιδική υδατίδα νόσος) και Echinococcus vogeli (πολυκυστική υδατίδα νόσος)

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΠΛΑΤΥΕΛΜΙΝΘΙΑΣΕΩΝ

    Ταξίδι στη Μέση Ανατολή, Ρωσία, Αφρική και βρώση κακοψημένου φαγητού (T. saginata), ταξίδι στο Μεξικό, Λατινική Αμερική, Αφρική, Ινδία, Ισπανία, Μέση Ανατολή και βρώση μισοψημένου χοιρινού (T. solium), ταξίδι στην Αλάσκα, Καναδά, Ιαπωνία, Μέση Ανατολή και βρώση ψαριών του γλυκού νερού που δεν μαγειρεύτηκαν καλά (D. latum). Ποικίλα παιχνίδια με σκύλους (D. caninum). Επαφή με σκύλους, ιδιαίτερα εκείνους που φυλάνε πρόβατα (Ε. granulosis)

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΠΛΑΤΥΕΛΜΙΝΘΙΑΣΕΩΝ

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ

    • Η πλειοψηφία των εντερικών πλατυελμινθιάσεων είναι ασυμπτωματική. Ένας ασθενής μπορεί να το αντιληφθεί μόνο με την εμφάνιση μιας προγλωττίδας στα κόπρανα
    • Η διαφορική διάγνωση των γενικών εντερικών συμπτωμάτων είναι ευρεία
    • Η διαφορική διάγνωση των κύστεων εξαρτάται από την εντόπιση. Υπάρχει μεγάλο εύρος καλοήθων και καοήθων κύστεων 
    • Κακοήθης αναιμία (D. latum)

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    • Μικροσκοπική εξέταση της προγλωττίδας στα κόπρανα
    • Αναγνώριση των αυγών στα κόπρανα

    ΠΑΘΟΛΟΓΟΑΝΑΤΟΜΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    • T. solium: κυστίκερκοι μπορεί να εμφανισθούν σε οποιοδήποτε ιστό του σώματος. Κύστεις 5-10 mm στα μαλακά μόρια. Αποτιτανωμένες κύστεις στο κεντρικό νευρικό σύστημα και τους γραμμωτούς μυς
    • D. latum: μακροκυτταρική μεγαλοβλαστική αναιμία
    • Ε. granulosis: υδατίδες κύστεις εμφανίζονται πιο συχνά στο δεξιό λοβό του ήπατος

    ΕΙΔΙΚΕΣ ΔΟΚΙΜΑΣΙΕΣ

    • T. saginata: δοκιμασίες με σελοτέϊπ περιπρωκτικά για τα ωάρια, ωάρια και παράσιτα κοπράνων
    • T. solium: εξέταση κοπράνων για προγλωττίδες 
    • D. latum: δοκιμασίες με σελοτέϊπ περιπρωκτικά για τα ωάρια, ωάρια και παράσιτα κοπράνων
    • H. nana: δοκιμασίες με σελοτέϊπ περιπρωκτικά για τα ωάρια, ωάρια και παράσιτα κοπράνων
    • H. diminuta: δοκιμασίες με σελοτέϊπ περιπρωκτικά για τα ωάρια, ωάρια και παράσιτα κοπράνων
    • D. caninum: προγλωττίδες στα κόπρανα
    • Ε. granulosis: σκώληκες στην αναρρόφηση από την κύστη

    ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΗ

    • T. saginata: σπάνια ορατή στο γαστρεντερικό ακτινογραφικό έλεγχο με σκιαγραφικό (λεπτό έντερο)
    • T. solium: απλές ακτινογραφίες μπορεί να δείξουν αποτιτανωμένες κύστεις στον υποδόριο ιστό ή τον εγκέφαλο. Η αξονική τομογραφία μπορεί να αποκαλύψει αποτιτανωμένες και μη κύστεις. Η μαγνητική τομογραφία μπορεί επίσης να είναι χρήσιμη
    • Ε. granulosis: σπινθηρογράφημα ήπατος, αξονική τομογραφία και υπερηχογράφημα αποκαλύπτουν τις κύστεις

    ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΕΣ ΜΕΘΟΔΟΙ

    • T. solium: βιοψία με εκτομή υποδόριου ιστού. Υπάρχουν διαθέσιμες αρκετές ανοσοδιαγνωστικές δοκιμασίες 
    • D. latum: χαρακτηριστικά φλοιώδη αυγά στα κόπρανα
    • H. nana: αυγά με διπλή μεμβράνη στα κόπρανα 
    • Ε. granulosis: υπάρχουν διαθέσιμες αρκετές ορολογικές δοκιμασίες. Επισυμβαίνουν όμως ψευδώς θετικές και ψευδώς αρνητικές αντιδράσεις 

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΠΛΑΤΥΕΛΜΙΝΘΙΑΣΕΩΝ

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ

    Εξωτερικοί ασθενείς

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ

    • Προσδιορισμός του τρόπου μετάδοσης και γενική υποστηρικτική αγωγή κατά τη θεραπεία
    • Υγιεινή όσον αφορά τα κόπρανα κατά τη διάρκεια και μετά το τέλος της θεραπευτικής αγωγής
    • Στη νευροκυστικέρκωση, σκέψη για κορτικοστεροειδή (για το εγκεφαλικό οίδημα) και αντισπασμωδικά

    Echinococcus LifeCycleCDC

    ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    • Για τις ταινίες, καλά μαγειρεμένα βοδινό και χοιρινό κρέας (ιδιαίτερα σε ταξίδια εκτός χώρας)
    • Να αποφεύγονται ωμά και άψητα ψάρια 
    • Προσοχή στα κατοικίδια σκυλιά, ιδιαίτερα αν χρησιμοποιούνται για το φύλαγμα προβάτων με ενδημική υδατίδα νόσο
    • Προσεκτικό πλύσιμο χεριών μετά την τουαλέτα 
    • Να αποφεύγεται η βρώση τροφής που έχει πέσει στο πάτωμα (H. nana)
    • Να εξασφαλίζεται ότι τα κατοικίδια δεν έχουν ψύλλους ή φθείρες ή αν έχουν να αποφεύγεται η επαφή τους με μικρά παιδιά (D. caninum)
    • Να αποφεύγεται το τάισμα των σκύλων με τα άχρηστα προϊόντα σφαγμένων ζώων (υδατίδα νόσος)

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΠΛΑΤΥΕΛΜΙΝΘΙΑΣΕΩΝ

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ

    • Εντερική φάση D. latum (ψάρια), T. saginata (βοδινό), D. caninum (σκύλος) και T. solium (χοιρινό): νικλοζαμίδη, μασώμενα δισκία (1 gr) καλά μασημένα. Παιδιά βάρους άνω των 40 Kg 3 δισκία (1,5 gr). Και στους ενήλικες και στα παιδιά, η δόση είναι εφάπαξ
    • H. nana (πλατυέλμινθα των νάνος): πραζικουαντέλη 25 mg/kg σε μία δόση 
    • Προνυμφική φάση του Ε. granulosis (υδατίδες κύστεις): δοκιμή της αλβενδαζόλης. Στους ενήλικες 400 mf δύο φορές την ημέρα για 28 ημέρες. Σε παιδιά άνω των 2 ετών δίνεται η δόση των ενηλίκων. Σε παιδιά 1-2 ετών, 200 mg/ημέρα
    • Στην κυστικέρκωση (προνυμφική φάση της T. solium): πραζικουαντέλη 50 mg/Kg την ημέρα σε 3 δόσεις για 14 ημέρες, τόσο σε παιδιά όσο και ενήλικες 

    Προφυλάξεις: 

    • Νικλοζαμίδη: σπάνια ναυτία και κοιλιακά άλγη
    • Πραζικουαντέλη: αίσθημα κακουχίας, καφαλαλγία και ζάλη συμβαίνουν συχνά. Σπάνια αίσθημα νάρκωσης, κοιλιακή δυσφορία, πυρετός, εφιδρώσεις, ναυτία, ηωσινοφιλία και αίσθημα κόπωσης. Πιο σπάνια επισυμβαίνουν κνησμός και εξάνθημα 
    • Αλβενδαζόλη: σπάνια διάρροια και πόνος, πιο σπάνια λευκοπενία. Μπορεί να αυξηθούν τα επίπεδα των τρανσαμινασών στον ορό

    ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΑ ΦΑΡΜΑΚΑ

    • Για την εντερική φάση των D. latum, T. saginata, T. solium και D. caninum: πραζικουαντέλη 10-20 mg/Kg σε δόση εφάπαξ. Για το H. nana, 4 δισκία σε μία δόση (2 gr) και έπειτα 2 δισκία την ημέρα για 6 ημέρες, στους ενήλικες 
    • Στην κυστικέρκωση ενηλίκων και απιδιών, αλβενδαζόλη 15 mg/Kg την ημέρα σε 3 δόσεις, για 30 ημέρες 
    • Το διχλωροφαίνιο μπορεί να χρησιμοποιηθεί για τη θεραπεία της ταινίασης 

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    Έλεγχος κοπράνων για ωάρια και παράσιτα μέσα σε δύο εβδομάδες από τη λήξη της θεραπείας των πλατυελμινθιάσεων του εντερικού σωλήνα

    ΠΡΟΛΗΨΗ/ΑΠΟΦΥΓΗ

    • Οδηγίες στους ασθενείς εκείνων των εθνικών ομάδων που οι διαιτητικές τους συνήθειες τους εκθέτουν σε μόλυνση 
    • Σε ταξίδι στην Άπω Ανατολή, την Αφρική και τη Ρωσία να αποφεύγεται το όχι καλά ψημένο βοδινό
    • Η ταινία του χοίρου επιπολάζει στο Μεξικό, τη Λατινική Αμερική, την Ασία, Ινδία και Κίνα
    • Οι άνθρωποι μολύνονται τρώγοντας άψητο βοδινό και από τα ανθρώπινα απορρίμματα σε φτωχές πρακτικές υγιεινής. Κακομαγειρεμένο ψάρι (περιλαμβάνεται και ο σολομός) από γλυκά ή υφάλμυρα νερά της Ευρώπης, της Ασίας, του Καναδά, της Αλάσκας και της Αφρικής θα πρέπει να αποφεύγεται 
    • Υγιεινομική προσέγγιση της διαδικασίας κατάψυξης των ψαριών 
    • Οι έλμινθες του σκύλου αποφεύγονται με την υγιεινή εκπαίδευση των παιδιών, όταν παίζουν με κατοικίδια 
    • Έλεγχος υγιεινής της αποχέτευσης και συνεχής υγιεινομική επιθεώρηση των κρεάτων. Σε περιοχές που ανατρέφονται πρόβατα, θα πρέπει να καθαρίζονται συχνά από τα παράσιτα τους οι σκύλοι. Πτώματα προβάτων δεν θα πρέπει να ρίχνονται στους σκύλους για τροφή ώστε να αποφεύγεται επαφή τους με υδατίδες κύστεις
    • Η κατάψυξη ψαριών του γλυκού νερού στους 10 βαθμούς C για 48 ώρες θα σκοτώσει τα παράσιτα του D. latum
    • Οικογένειες που μένουν στο εξωτερικό, σε ενδημικές περιοχές και που θέλουν να προσλάβουν μάγειρες ή άλλο προσωπικό θα πρέπει να τους εξετάζουν κατάλληλα

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ

    • Προνυμφική μορφή του T. solium: διάχυτη πολυσυστηματική κυστικέρκωση μπορεί να επισυμβεί. Προσβολή του κεντρικού νευρικού συστήματος - νευροκυστικέρκωση με σπασμούς, μηνιγγοεγκεφαλίτιδα και μυϊκή συμμετοχή μπορεί να παρουσιαστεί
    • Ε. granulosis (ενοχοκοκκίαση): απλές ή πολλαπλές κύστεις μπορεί να εμφανιστούν. Οι κύστεις μπορεί να ραγούν ενδοκοιλιακά. Ηπατικές, σπληνικές, οφθαλμικές, κοιλιακές, εγκεφαλικές κύστεις έχουν αναφερθεί
    • D. latum: αναιμία από ανεπάρκεια της βιταμίνης Β12 παρατηρείται κυρίως στους κατοίκους της Φινλανδίας. Τα νευρολογικά συμπτώματα περιλαμβάνουν αιμωδίες, παραισθησίες, αστάθεια βαδίσματος και αδυναμία

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ 

    • Οι περισσότερες εντερικές μορφές των πλατυελμίνθων των ενηλίκων αντιμετωπίζονται ικανοποιητικά με τα τρέχοντα φάρμακα. Αναφέρονται ποσοστά ίασης 95%
    • Μπορεί να χρειαστεί δεύτερος γύρος θεραπείας 
    • Στην υδατίδα νόσο των κυψελίδων (πνευμονική εχινοκοκκίαση) αν η πνευμονική κύστη δεν εξαχθεί άθικτη, η θνησιμότητα μέσα στη 10ετία ανέρχεται στο 90%

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΗΛΙΚΙΑΚΑ ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Παιδιατρικό: Φτωχή ατομική υγιεινή και επιθυμία για ποικίλα παιχνίδια με σκύλους, μπορεί να οδηγήσει σε μόλυνση

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τις λοιμώξεις

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα προϊόντα για τις λοιμώξεις 

    kjp 55 1 61f1

     

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Χρόνια διάρροια

    Χρήσιμες πληροφορίες για την αμοιβάδωση

    Ασκαρίδες εντέρου

    Οξεία διάρροια

    Εντερικά παράσιτα

    Βιταμινική ανεπάρκεια

    Αντικαρκινική και αντιπαρασιτική θεραπεία Clark

    Κνησμός δακτυλίου του πρωκτού

    Τα οφέλη από το μαύρο κύμινο στην υγεία

    Παρασίτωση από Blastocystis hominis

    Λαμβλίαση

    Tριχίνωση

    Κρυπτοσποριδίωση

    www.emedi.gr

     

     

     

     

  • Βακτηριακή πνευμονία Βακτηριακή πνευμονία

    Χρήσιμες πληροφορίες για τη βακτηριακή πνευμονία

    Βακτηριακή πνευμονία είναι μία οξεία βακτηριακή λοίμωξη του πνευμονικού παρεγχύματος. Είναι περισσότερο συνήθης σε ενήλικες και πολύ λιγότερο συνήθης σε παιδιά από ότι η ιογενής πνευμονία. Η λοίμωξη μπορεί να είναι εξωνοσοκομειακά αποκτηθείσα ή ενδονοσοκομειακά (αποκτηθείσα σε νοσοκομείο από έναν ενδονοσοκομειακό ασθενή για τουλάχιστον 72 ώρες). Συνηθέστερα, η εξωνοσοκομειακά αποκτηθείσα νόσος προκαλείται από πνευμονιόκοκκο (streptococcus pneumoniae) ή αιμόφιλο ινφλουέντζας. Η ενδονοσομοκομειακή πνευμονία προέρχεται συνήθως από Gram (-) βακτήρια (60%), όπως ψευδομονάδα ή αν προέρχεται από Gram (+) από σταφυλόκοκκο (14,5%) 

    Επικρατέστερη ηλικία: Όλες οι ηλικίες

    Επικρατέστερο φύλο: Άνδρες > Γυναίκες 

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΒΑΚΤΗΡΙΑΚΗΣ ΠΝΕΥΜΟΝΙΑΣ

    Κύρια σημεία και συμπτώματα: 

    • Βήχας 
    • Πυρετός 
    • Θωρακικό άλγος
    • Ρίγος με αιφνίδια έναρξη
    • Σκούρα, παχύρευστα ή αιματηρά (σκωριόχροα) πτύελα

    Άλλα:

    • Κοιλιακή διάταση 
    • Κοιλιακό άλγος 
    • Ανορεξία
    • Άγχος 
    • Βρογχική αναπνοή
    • Αμβλύτητα στην επίκρουση στο θώρακα
    • Σύγχυση
    • Τρίζοντες (ρόγχοι)
    • Κυάνωση
    • Ελαττωμένοι αναπνευστικοί ήχοι
    • Αφυδάτωση 
    • Παραλήρημα
    • Εφίδρωση
    • Ανησυχία 
    • Δύσπνοια 
    • Αιγοφωνία 
    • Ερυθρότητα προσώπου
    • Πονοκέφαλος 
    • Αιμόπτυση 
    • Κακουχία
    • Μυαλγία
    • Πλευριτικός ήχος τριβής 
    • Πλευρίτιδα
    • Πλευριτικό άλγος
    • Κατάπτωση 
    • Νευρικότητα
    • Ρόγχοι 
    • Ρίγη
    • Πόνος στο λαιμό 
    • Εμβροντησία
    • Ταχυκαρδία
    • Ταχύπνοια
    • Φωνητικές δονήσεις
    • Αδυναμία
    • Άφωνος στηθολαλιά

    ΑΙΤΙΑ ΒΑΚΤΗΡΙΑΚΗΣ ΠΝΕΥΜΟΝΙΑΣ

    • Αιματογενής διασπορά του μικροοργανισμού 
    • Εισπνοή του μικροοργανισμού
    • Εισρόφηση του μολυσματικού παράγοντα από το στοματοφάρυγγα

    Παθογόνα βακτήρια:

    • Streptococcus pneumoniae (πνευμονιόκοκκος)
    • Αιμόφιλος ινφλουέντζας 
    • Χρυσίζων σταφυλόκοκκος 
    • Lagionella pneumonophilla
    • Moraxella catarrhalis (Branhamella catarrhalis)
    • Μυκόπλασμα πνευμονίας 
    • Klebsiella pneumoniae
    • Pseudomonas aeruginosa 
    • Escherichia coli

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΒΑΚΤΗΡΙΑΚΗΣ ΠΝΕΥΜΟΝΙΑΣ

    • Ιογενείς λοιμώξεις 
    • Παραμονή στο νοσοκομείο 
    • Οριακές ηλικίες 
    • Αλκοολισμός
    • AIDS ή άλλη ανοσοκαταστολή 
    • Κάπνισμα 
    • Νεφρική ανεπάρκεια 
    • Καρδιαγγειακή νόσος 
    • Λειτουργική ασπληνία
    • Χρόνια αποφρακτική πνευμονοπάθεια
    • Σακχαρώδης διαβήτης 
    • Κακή διατροφή 
    • Κακοήθεια 
    • Γενική αναισθησία
    • Μηχανικός αερισμός
    • Αλλαγή στο επίπεδο συνείδησης ή έμετος (π.χ. σπασμοί, ανακοπή, νευρομυϊκή νόσος κλπ.)

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΒΑΚΤΗΡΙΑΚΗΣ ΠΝΕΥΜΟΝΙΑΣ

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ

    Άλλα αίτια λοιμώδους πνευμονίτιδας: Ιοί (αναπνευστικοί, συγκυτιακοί, αδενοϊοί, παραϊνφλουέντζας, ινφλουέντζας Α και Β, ανεμοβλογιάς, ιλαράς, ερυθράς, εντεροϊοί, Epstein-Barr), νοκάρδια, μύκητες (βλαστομύκητες, κρυπτόκοκκοι, ασπέργιλλοι, ιστοπλάσματα, coccidioides, pneumokystis carinii), πρωτόζωα (τοξόπλασμα), χλαμύδια (πνευμονίας, ψιττακώσεως, τραχώματος), ρικέτσια (coxiella burnetti - πυρετού Q). Επίσης φυματίωση, πνευμονική εμβολή με έμφρακτο, αποφρακτική βρογχιολίτιδα με οργανωμένη πνευμονία, πνευμονική θλάση, πνευμονική αγγειΐτιδα, οξεία σαρκοείδωση, πνευμονίτιδα από υπερευαισθησία, πνευμοθώρακας και άλλα αίτια

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    • Λευκοκυττάρωση με στροφή του τύπου προς τα αριστερά 
    • Αιμοσυμπύκνωση
    • Υπονατριαιμία 
    • Αύξηση τρανσαμινασών 
    • Πρωτεϊνουρία
    • Υποξαιμία
    • Υποκαπνία αρχικά, μετά υπερκαπνία
    • Καλλιέργεια αίματος - θετική σε 20-30% των ασθενών με εξωνοσοκομειακή πνευμονία
    • Ορός ή ούρα - πνευμονιοκοκκικό αντιγόνο
    • Βρογχοσκόπηση με χρήση προστατευμένου καθετήρα με ψήκτρα - σημαντική σε περισσότερους από ή 1.000 μικροοργανισμούς
    • Καλλιέργεια βρογχοσκοπικής βρογχοκυψελιδικής έκπλυσης - σημαντική σε περισσότερους από ή 10.000 μικροοργανισμούς

    ΠΑΘΟΛΟΓΟΑΝΑΤΟΜΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    Πνεύμονας:

    • Θετική χρώση Gram για βακτήρια 
    • Υγρό οιδήματος
    • Ερυθρά ηπάτωση 
    • Φαία ηπάτωση
    • Τμηματική, λοβώδης ή πολυεστιακή περιβρογχική πύκνωση 

    ΕΙΔΙΚΕΣ ΔΟΚΙΜΑΣΙΕΣ

    • Καλλιέργεια διατραχειακού εισροφήματος 
    • Καλλιέργεια βρογχοκυψελιδικής έκπλυσης 
    • Βρογχοσκόπηση με χρήση προστατευμένου καθετήρα με ψήκτρα
    • Ακτινογραφίες θώρακα σε οριζόντια θέση για έλεγχο παραπνευμονικής πλευριτικής συλλογής 
    • Καλλιέργεια πλευριτικού υγρού 
    • pH πλευριτικού υγρού (αεροστεγές δείγμα τοποθετημένο σε πάγο, στέλνεται στο εργαστήριο αερίων αίματος)

    ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΗ

    Ακτινογραφία θώρακα:

    • Αεροβρογχογράφημα 
    • Λοβώδης ή τμηματική πύκνωση 
    • Βρογχοπνευμονία 
    • Πλευριτικό υγρό

    Dy7ah7SWoAAGYln

    ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΕΣ ΜΕΘΟΔΟΙ

    • Προκλητά πτύελα για καλλιέργεια (15 λεπτά, 3% σε άλας από εκνεφωτή, αφού ο ασθενής έχει ξεπλύνει το στόμα του)
    • Ρινοτραχειακή αναρρόφηση για καλλιέργεια
    • Βρογχοσκόπηση με βρογχοκυψελιδική έκπλυση ή βρογχοσκόπηση με χρήση προστατευμένου καθετήρα με ψήκτρα για καλλιέργεια 
    • Παρακέντηση θώρακα για μελέτη του πλευριτικού υγρού 
    • Διαθωρακική παρακέντηση με λεπτή βελόνα για καλλιέργεια 
    • Καλλιέργεια αίματος

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΒΑΚΤΗΡΙΑΚΗΣ ΠΝΕΥΜΟΝΙΑΣ

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ

    • Εξωνοσοκομειακή προσβολή - εξωνοσοκοαντιβιομειακός ασθενής για ήπια περίπτωση, ενδονοσοκομειακός ασθενής για μέτρια ως σοβαρή κατάσταση, όπως πολυλοβώδης εμφάνιση, υποξαιμία, υπόταση, συνυπάρχουσα νόσο και οριακές ηλικίες 
    • Ενδονοσοκομειακή - ασθενείς ήδη βρίσκονται στο νοσοκομείο 

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ

    • Αντιμικροβιακή θεραπεία για το πιο πιθανό παθογόνο
    • Λάβετε υπόψη το οξυγόνο, για ασθενείς με κυάνωση, υποξία, δύσπνοια, κυκλοφορικές διαταραχές ή παραλήρημα
    • Μηχανικός αερισμός για αναπνευστική ανεπάρκεια 
    • Φυσιοθεραπεία θώρακος 
    • Ενυδάτωση 
    • Ρινοτραχειακή αναρρόφηση
    • Αναλγησία για τον πόνο 
    • Διόρθωση ηλεκτρολυτών 
    • Απομόνωση του αναπνευστικού αν υπάρχει πιθανότητα φυματίωσης

    ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ

    Κλινήρης και/ή μειωμένη δραστηριότητα κατά τη διάρκεια της οξείας φάσης 

    ΔΙΑΙΤΑ

    • Τίποτα από το στόμα αν υπάρχει αρχόμενη αναπνευστική ανεπάρκεια 
    • Συστήστε μαλακές τροφές, που είναι εύκολο να φαγωθούν

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΒΑΚΤΗΡΙΑΚΗΣ ΠΝΕΥΜΟΝΙΑΣ

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ

    Αρχική θεραπεία:

    • Συνήθως εμπειρική για τα πιο πιθανά παθογόνα (αν έχει αναγνωριστεί ειδική αιτιολογία, μπορεί να προστεθεί αντιμικροβιακή θεραπεία)
    • Για τον κατά τα άλλα υγιή ενήλικα με εξωνοσοκομειακή πνευμονία - ερυθρομυκίνη 500 mg ΕΦ κάθε 6 ώρες (θεραπεύει επαρκώς το μυκόπλασμα και τη Legionella)
    • Για ενδονοσοκομειακή πνευμονία - κεφαλοσπορίνη 3ης γενιάς (κεφοταξίμη ή κεφτιζοξίμη) μαζί με βανκομυκίνη. Αν υπάρχει ανησυχία για ψευδομονάδα, χρησιμοποιείστε πενικιλλίνη κατά της ψευδομονάδας (πιπερακιλλίνη, μεζλοκιλίνη ή τικαρκιλλίνη) ή κεφαλοσπορίνη (κεφταζιδίμη) συν μια αμινογλυκοσίδη
    • Αναλγητικά για πλευριτικό πόνο

    Θεραπεία για συγκεκριμένο οργανισμό:

    • S. pneumoniae - πενικιλλίνη G ή από το στόμα πενικιλλίνη V. Εάν υπάρχει υψηλή επίπτωση ανθεκτικού στην πενικιλλίνη S. pneumoniae σκεφτείτε τη βανκομυκίνη ή τη φθοριοκινολόνη (κιπροφλοξασίνη, οφλοξασίνη)
    • Η. influezae - αμπικιλλίνη ή αμοξυκιλλίνη. Για σοβαρές λοιμώξεις - κεφοταξίμη ή κεφτριαξόνη 
    • Χρυσίζων σταφυλόκοκκος - ναφσικιλλίνη, βανκομυκίνη (αν υπάρχει μεγάλη επίπτωση ανθεκτικού στη μεθικιλλίνη χρυσίζοντα σταφυλοκόκκου)
    • Είδη κλεμπσιέλλας - αμινογλυκοσίδης συν κεφαλοσπορίνη 
    • Ψευδομονάδα - αμινογλυκοσίδη συν πενικιλλίνη κατά της ψευδομονάδας ή κεφταζιδίμη 
    • Moraxella catarrhalis - κεφαλοσπιορίνη 2ης γενιάς (κεφακλόρη, κεφουροξίμη ακετυλική)
    • Chlamydia pneumoniae - τετρακυκλίνη
    • Μυκόπλασμα πνευμονίας - ερυθρομυκίνη
    • Lagionella pneumonophilla - ερυθρομυκίνη

    ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΑ ΦΑΡΜΑΚΑ

    • S. pneumoniae - ερυθρομυκίνη, κεφαλοσπορίνη
    • Αιμόφιλος ινφλουέντζας - κεφουροξίμη, τριμεθοπρίμη/σουλφαμεθοξαζόλη, τετρακυκλίνη, χλωραμφενικόλη 
    • Χρυσίζων σταφυλόκοκκος - κεφαλοσπορίνη 1ης γενιάς, βανκομυκίνη, κλινδαμυκίνη, κιπροφλοξασίνη 
    • Κλεμπσιέλλα - χλωραμφενικόλη, κιπροφλοξασίνη 
    • E. Coli - αμπικιλλίνη, κεφαλοσπορίνη, κιπροφλοξασίνη, χλωραμφενικόλη
    • Ψευδομονάδα - αμινογλυκοσίδη συν κεφταζιδίμη, κεφταζιδίμη, ιμιπενέμη 
    • Moraxella catarrhalis - αμοξυκιλλίνη με άλας κλαβουλανικού οξέος, τριμεθοπρίμη/σουλφαμεθοξαζόλη, τετρακυκλίνη, κλαριθρομυκίνη, αξιθρομυκίνη, κιπροφλοξασίνη, οφλοξασίνη
    • Μυκόπλασμα πνευμονίας - κλαριθρομυκίνη, αζιθρομυκίνη, τετρακυκλίνη
    • Legionella pneymophila - κλαριθρομυκίνη, αζιθρομυκίνη, ρθφαμπικίνη, κιπροφλοξασίνη, οφλοξασίνη 

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    • Αν γίνεται εξωνοσοκομειακή θεραπεία, κάνετε καθημερινή εκτίμηση της προόδο του ασθενούς 
    • Ακτινογραφίες θώρακος παίρνουν χρόνο για να καθαρίσουν και μπορεί να μη δείξουν καθαρές, παρ' όλο που ο ασθενής βελτιώνεται. Επαναλάβετε τη μελέτη περίπου 6 εβδομάδες μετά την ανάρρωση για να επιβεβαιώσετε ότι η πνευμονία δεν προκλήθηκε από μία αποφρακτική ενδοβρογχική βλάβη
    • Επανάληψη των καλλιεργειών, εφ' όσον έχει αρχίσει η θεραπεία δεν είναι αναγκαία

    ΠΡΟΛΗΨΗ/ΑΠΟΦΥΓΗ

    • Πολυδύναμο πνευμονοκοκκικό εμβόλιο
    • Μειώστε τους παράγοντες κινδύνου όπου είναι δυνατόν
    • Αποφύγετε την αδιάκριτη χρήση αντιβιοτικών κατά τη διάρκεια λιγότερο σημαντικών ιογενών λοιμώξεων 
    • Ετήσιο εμβόλιο κατά της γρίπης για τα άτομα υψηλού κινδύνου
    • Κλινήρεις και μετεγχειρητικοί ασθενείς - ασκήσεις βαθιάς αναπνοής και βήχα, προλάβετε την αναρρόφηση κατά τη διάρκεια της θρέψης με ρινογαστρικό καθετήρα

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ

    • Εμπύημα 
    • Πνευμονικό απόστημα
    • Πυώδης περικαρδίτιδα
    • Πλευρίτιδα
    • Πλευριτικό υγρό 
    • Νέκρωση πνεύμονα 
    • Επιλοίμωξη ή ανθεκτική λοίμωξη 
    • Σύνδρομο πολλαπλής δυσλειτουργίας οργάνων
    • Σύνδρομο αναπνευστικής δυσχέρειας ενήλικα

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ 

    • Συνήθως πορεία - οξεία. Σε κατά τα άλλα υγιές άτομο, η βελτίωση εμφανίζεται και ο πυρετός λύεται σε 1-3 ημέρες 
    • Ολική θνησιμότητα περίπου 5%
    • Φτωχότερη πρόγνωση - οριακές ηλικίες, θετικές καλλιέργειες αίματος, χαμηλά λευκά αιμοσφαίρια, παρουσία σχετιζόμενης νόσου, ανοσοκαταστολή 

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    • Αλκοολισμός 
    • Κάπνισμα
    • Λοίμωξη ανώτερου αναπνευστικού

    ΗΛΙΚΙΑΚΑ ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Παιδιατρικό: Υψηλή νοσηρότητα και θνησιμότητα σε παιδιά κάτω του ενός έτους 

    Γηριατρικό: 

    • Υψηλή νοσηρότητα και θνησιμότητα αν ο ασθενής είναι πάνω από 70 ετών, ειδικά με σχετιζόμενη νόσο ή παράγοντα κινδύνου 
    • Για προφύλαξη - εμβολιασμός αν είναι 65 χρόνων ή μεγαλύτερος, ακόμα και αν είναι υγιής 

    ΑΛΛΕΣ ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ

    Ο εμβολιασμός συνιστάται για παιδιά άνω των 2 ετών και ενήλικες με αυξημένο κίνδυνο: Χρόνια νόσος, σπληνική δυσλειτουργία ή ασπληνία, νόσος του Hodgkin, πολλαπλούν μυέλωμα, κίρρωση, αλκοολισμός, νεφρωσικό σύνδρομο, μεταμόσχευση οργάνου, ανοσοκαταστολή, νέφρωση, ηλικία άνω των 65 ετών

    Τα καλύτερα συμπληρώματα διατροφής για τις λοιμώξεις

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τις λοιμώξεις

    Bacterial Pneumonia heart health

     

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Χρήσιμες πληροφορίες για την πνευμονία από μυκόπλασμα

    Ιογενής πνευμονία

    Χρήσιμες πληροφορίες για τη γρίπη

    Άτυπη πνευμονία

    Λοίμωξη από αναπνευστικό συγκυτιακό ιό

    www.emedi.gr

     

     

  • Πνευμονική καρδία Πνευμονική καρδία

    Χρήσιμες πληροφορίες για την πνευμονική καρδία

    Πνευμονική καρδία είναι διαταραχή στην πνευμονική κυκλοφορία του αίματος η οποία οδηγεί σε δυσλειτουργία της δεξιάς κοιλίας 

    • Οξεία πνευμονική καρδία - οξεία διάταση της δεξιάς κοιλίας ως αποτέλεσμα πνευμονικής υπέρτασης, συνηθέστερη αιτία της οποίας είναι η μαζική πνευμονική εμβολή
    • Χρόνια πνευμονική καρδία - υπερτροφία και διάταση της δεξιάς κοιλίας που προκαλείται από νόσους του πνευμονικού παρεγχύματος και/ή του αγγειακού δικτύου

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Καρδιαγγειακό, Αναπνευστικό

    Επικρατέστερη ηλικία: > 45 ετών 

    Επικρατέστερο φύλο: Άνδρες > Γυναίκες 

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΠΝΕΥΜΟΝΙΚΗΣ ΚΑΡΔΙΑΣ

    • Δύσπνοια, βήχας, παραγωγή πτυέλων 
    • Ορθόπνοια, κυάνωση 
    • Διατεταμένες φλέβες του τραχήλου με επίταση των κυμάτων α- και ν-
    • Παραστερνικό πνευμονικό φύσημα, ψηλαφητός Ρ2, 3ος τόνος δεξιάς κοιλίας (S3)
    • Έντονο πνευμονικό στοιχείο του 2ου τόνου 
    • Φύσημα ανεπάρκειας της τριγλώχινας βαλβίδας 
    • Διάχυτοι εισπνευστικοί και εκπνευστικοί ρόγχοι
    • Συριγμός 
    • Ηπατομεγαλία, ενώ μερικές φορές, το ήπαρ είναι σφύζον 
    • Ασκίτης, περιφερικό οίδημα 

    ΑΙΤΙΑ ΠΝΕΥΜΟΝΙΚΗΣ ΚΑΡΔΙΑΣ

    Νόσοι που επηρεάζουν τη δομή του πνευμονικού βρογχικού δέντρου:

    • Χρόνιες αποφρακτικές πνευμονοπάθειες 
    • Διάχυτες, διάμεσες πνευμονικές νόσοι: ιδιοπαθής πνευμονική ίνωση, ίνωση προκαλούμενη από ακτινοβολία
    • Πνευμονική εκτομή 
    • Κοκκιιωματώδεις παθήσεις: σαρκοείδωση, ρευματοειδής αρθρίτιδα, συστηματικός ερυθηματώδης λύκος, ηωσινόφιλο κοκκίωμα
    • Βρογχεκτασίες 
    • Κυστική ίνωση 
    • Κακοήθης διήθηση

    Νόσοι που επηρεάζουν την πνευμονική κυκλοφορία: 

    • Πρωτοπαθής πνευμονική υπέρταση 
    • Πνευμονική εμβολή 
    • Πνευμονική αγγειακή νόσος δευτεροπαθής σε συστηματική νόσο
    • Χρήση ενδοφλεβίως ναρκωτικών

    Νόσοι που επηρεάζουν τη λειτουργικότητα του θωρακικού κλωβού:

    • Παχυσαρκία 
    • Κυφοσκολίωση 
    • Νευρομυϊκές παθήσεις 
    • Σύνδρομο "ύπνου - άπνοιας" 

    Χρόνια υποξία σε μεγάλο υψόμετρο 

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ

    • Κατάχρηση καπνού 
    • Διαμονή σε μεγάλα υψόμετρα

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΠΝΕΥΜΟΝΙΚΗΣ ΚΑΡΔΙΑΣ

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ

    • Πρωτοπαθής νόσος της αριστερής καρδιάς 
    • Συγγενής καρδιοπάθεια 

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    • Αιματοκρίτης - συχνά, ανεβασμένος
    • pO2 ελαττωμένη

    ΠΑΘΟΛΟΓΟΑΝΑΤΟΜΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    • Στοιχεία ενδεικτικά της υποκείμενης αιτίας
    • Υπερτροφική, διατεταμένη δεξιά κοιλία

    ΕΙΔΙΚΕΣ ΔΟΚΙΜΑΣΙΕΣ

    ΗΚΓ - υπερτροφία δεξιάς κοιλίας (συχνά χωρίς παθολογικά ευρήματα)

    ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΗ

    • Ακτινογραφία θώρακα - στοιχεία της πρωτοπαθούς αιτίας, διόγκωση του δεξιού κόλπου, της δεξιάς κοιλίας και της πνευμονικής αρτηρίας 
    • Υπερηχογράφημα - διαστάσεις δεξιάς κοιλίας, εκτίμηση της ανεπάρκειας της τριγλώχινας και ποσοτική εκτίμηση, με τη μέθοδο Doppler, της πίεσης της πνευμονικής αρτηρίας 

    ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΕΣ ΜΕΘΟΔΟΙ

    Καθετηριασμός των δεξιών καρδιακών κοιλοτήτων για τη μέτρηση των πιέσεων της κοιλίας και της πνευμονικής αρτηρίας, καθώς και για τον αποκλεισμό συγγενούς καρδιοπάθειας ως αίτιο της δεξιάς καρδιακής ανεπάρκειας 

    Heart cor pulmonale right ventricular hypertrophy 4351912426

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΠΝΕΥΜΟΝΙΚΗΣ ΚΑΡΔΙΑΣ

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ

    Εξωτερικός ασθενής 

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ

    • Επιθετική αντιμετώπιση με αντιβιοτικά των οξέων λοιμώξεων των αναπνευστικών οδών
    • Αποφυγή ερεθιστικών ουσιών (όπως καπνός τσιγάρου) καθώς και κατασταλτικών και ηρεμιστικών που μπορεί να μειώσουν την αναπνευστική προσπάθεια 
    • Το αίτιο της πνευμονικής καρδίας θα πρέπει να αντιμετωπίζεται πάντοτε επαρκώς. Η φλεβοτομή μπορεί να βοηθήσει σε μερικές περιπτώσεις

    ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ

    Όση μπορεί να ανεχτεί ο ασθενής 

    ΔΙΑΙΤΑ

    Ελαφρά μείωση της πρόσληψης άλατος 

    ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    • Διαιτητικοί περιορισμοί 
    • Προσοχή για την εμφάνιση των σημείων του οιδήματος
    • Έντονη ανάγκη επαρκούς ανάπαυσης 
    • Αναφορά στην τοπική υπηρεσία κοινωνικής φροντίδας για φροντίδα κατ' οίκον (οξυγόνο, αναρρόφηση, κλπ.)
    • Αναφορά σημείων πιθανής λοίμωξης στον θεράποντα ιατρό 
    • Αποφυγή λήψης φαρμάκων χωρίς ιατρική συνταγή, ειδικά κατασταλτικών

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΠΝΕΥΜΟΝΙΚΗΣ ΚΑΡΔΙΑΣ

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ

    • Ο2 σε ροή τέτοια ώστε η μερική πίεση Ο2 του αρτηριακού αίματος να παραμένει > 60 mm Hg. Σε ασθενείς με κατακράτηση CO2 χρειάζεται φροντίδα ώστε η χορήγηση Ο2 να μην καταστείλει το αντανακλαστικό της αναπνοής που οδηγείται από την υποξία 
    • Βρογχοδιασταλτικά - (όπως μεταπροτερενόλη, αλμπουτερόλη) σε τακτικό σχήμα ημερήσιας χορήγησης, κάθε 6 ώρες ή και συχνότερα αν χρειαστεί 
    • Διουρητικά (όπως η φουροσεμίδη) για ανακούφιση από την κατακράτηση υγρών. Η δόση ρυθμίζεται ανάλογα με τις ανάγκες 
    • Αγγειοδιασταλτικά όπως υδραλαζίνη, νιφεδιπίνη, διλτιαζέμη, προζασίνη) μπορούν να δοκιμαστούν αν τα άλλα συντηρητικά μέτρα αποτύχουν. Η επιτυχία αυτών των φαρμάκων μπορεί να αποδειχθεί μόνο αν χορηγηθούν συγχρόνως με επεμβατική αιμοδυναμική παρακολούθηση και ορίζεται ως η > 20% πτώση στην πνευμονική αγγειακή αντίσταση, σε συνδυασμό με πτώση ή καμμία αλλαγή στην πνευμονική αρτηριακή πίεση και με αύξηση ή καμία μεταβολή της καρδιακής παροχής. Κατά την έναρξη της αγωγής ,ε αυτά τα φάρμακα χρειάζεται παρακολούθηση γιατί μπορεί να εμφανιστεί συστηματική υπόταση 

    Αντενδείξεις: Ποικίλλουν ανάλογα με το χρησιμοποιούμενο φάρμακο, την αναπνευστική και την αιμοδυναμική κατάσταση του συγκεκριμένου ασθενούς  

    Προφυλάξεις: Διουρητικά - χρειάζεται παρακολούθηση των ηλεκτρολυτών καθώς μεγάλη απώλεια καλίου και χλωρίου μπορεί να οδηγήσουν σε βαριά μεταβολική αλκάλωση

    ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΑ ΦΑΡΜΑΚΑ

    Οι απόψεις για τη χρησιμοποίηση της διγοξίνης σε δόση 0,125 - 0,25 mg/ημέρα παραμένουν διφορούμενες όσον αφορά την αντιμετώπιση της δεξιάς καρδιακής ανεπάρκειας. Τα ευεργετικά αποτελέσματα δεν είναι τόσο εμφανή όσο στις περιπτώσεις αριστερής καρδιακής ανεπάρκειας, ενώ οι διαταραχές των ηλεκτρολυτών και οι συνεπακόλουθες αρρυθμίες αποτελούν πάντα ένα πρόβλημα

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    Εξαρτάται από τη βαρύτητα της υποκείμενης πάθησης και την έκταση της δεξιάς καρδιακής ανεπάρκειας, καθώς και από τα φάρμακα που χρησιμοποιούνται για την αντιμετώπιση 

    ΠΡΟΛΗΨΗ/ΑΠΟΦΥΓΗ

    Διακοπή καπνίσματος

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ 

    Σχετίζεται με το υποκείμενο αίτιο της πνευμονικής καρδιάς

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    • Αριστερή καρδιακή ανεπάρκεια 

    ΗΛΙΚΙΑΚΑ ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Γηριατρικό: Ο μεταβολισμός των κατασταλτικών και των ναρκωτικών μπορεί να είναι βραδύς, επομένως και το αντανακλαστικό της αναπνοής αυτών των ασθενών μπορεί να επηρεαστεί για παρατεταμένες περιόδους 

    ΚΥΗΣΗ 

    Η ασθενής θα πρέπει επειγόντως να επισκεφθεί καρδιολόγο, καθώς οι επιπτώσεις από την ανάγκη για αύξηση της παροχής της δεξιάς καρδιάς, μπορεί να είναι βαριές 

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τα καρδιοαγγειακά νοσήματα

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τα καρδιοαγγειακά νοσήματα

     16

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα  για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Χρήσιμες πληροφορίες για την πνευμονική εμβολή

    Χρήσιμες πληροφορίες για τη χρόνια αποφρακτική πνευμονοπάθεια

    Χρήσιμες πληροφορίες για την αμιάντωση

    Τοξικότητα δακτυλίτιδας

    Χρήσιμες πληροφορίες για τις βρογχεκτασίες

    Φυσικές θεραπείες της πνευμονικής ίνωσης

    Ανεπάρκεια τριγλώχινας

    Σύνδρομο Pickwick

    Τρίχωρος καρδιά εκ δύο κόλπων και μίας κοιλίας

    Πλευρίτιδα

    Πνευμονική Υπέρταση

    Οι προϋποθέσεις κάλυψης οξυγόνου από τον ΕΟΠΥΥ

    Μεταμόσχευση πνεύμονος

    Οξυγονοθεραπεία

    www.emedi.gr

     

     

     

  • Χρήσιμες πληροφορίες για την πλευριτική συλλογή Χρήσιμες πληροφορίες για την πλευριτική συλλογή

    Πλευριτική συλλογή

    Πλευριτική συλλογή είναι η πρόσθετη συγκέντρωση υγρού στην υπεζωκοτική κοιλότητα, σχεδόν πάντα προκαλούμενη από υποκείμενη νόσο. Τα υγρά μπορεί να είναι διϊδρώματα (υγρά λόγω μη ισορροπίας μεταξύ υδροστατικής και κολλοειδωσμωτικής πίεσης, όπως αυτά που εμφανίζεται στη συμφορητική καρδιακή ανεπάρκεια ή υπολευκωματιναιμία ή εξιδρώματα (υγρά που μπορεί να σχετίζονται με πολλές νόσους).

    Τα φυσιολογικά άτομα θα έχουν ένα μικρό ποσό εξωκυττάριου υγρού, που λιπαίνει τα πέταλα του υπεζωκότα. Οι περισσότεροι ασθενείς με υγρό θα παρουσιάζουν συμπτώματα που σχετίζονται με την υποκείμενη παθολογία

    Επικρατέστερη ηλικία: Όλες οι ηλικίες 

    Επικρατέστερο φύλο: Άνδρες = Γυναίκες 

    pleyritiki 5

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΠΛΕΥΡΙΤΙΔΑΣ

    • Κανένα σε μικρές ποσότητες υγρού
    • Πλευριτικός πόνος στο θώρακα 
    • Βήχας 
    • Ακινητοποίηση του θωρακικού τοιχώματος 
    • Ελαττωμένες φωνητικές δονήσεις 
    • Αμβλύτητα στην επίκρουση
    • Μειωμένοι ή απόντες αναπνευστικοί ήχοι πάνω από το υγρό
    • Μετατόπιση της τραχείας και της καρδιακής κορυφής προς την αντίθετη πλευρά 
    • Ήχος τριβής σε μικρής ποσότητα υγρού
    • Απώλεια βάρους 
    • Ρίγη
    • Αιμόπτυση
    • Νυχτερινή εφίδρωση

    ΑΙΤΙΑ ΠΛΕΥΡΙΤΙΔΑΣ

    • Παραπνευμονική πλευρίτιδα
    • Εμπύημα: συχνά σχετίζεται με εξίδρωμα πνευμονίας, προκαλούμενο από πνευμονοκοκκικούς ή Gram (-) οργανισμούς σε ενήλικες, σε παιδιά, πνευμονιόκοκκος, αιμόφιλος ινφλουέντζας, χρυσίζων σταφυλόκοκκος και μυκόπλασμα. Μερικές φορές σε όλες τις ηλικιακές ομάδες, μπορεί να είναι υπεύθυνα μυκοβακτηρίδιο ή μύκητας
    • Κακοήθεια: εξιδρώματα, πρωτοπαθής κακοήθεια υπεζωκότα σε αντίθεση με μεταστατική κακοήθεια. Κλίμακα συχνότητας - πνεύμονας > μαστός > λέμφωμα > άλλα
    • Συμφορητική καρδιακή ανεπάρκεια: διϊδρωμα συχνά αμφοτερόπλευρο 
    • Νεφρικά: νεφρωσικό σύνδρομο, νεφρική ανεπάρκεια, διϊδρώματα συχνά αμφοτερόπλευρα 
    • Κίρρωση: διϊδρωμα, συνήθως, στη δεξιά πλευρά 
    • Ρευματική νόσος: εξίδρωμα (μικρό)
    • Πλευριτικό υγρό προκαλούμενο από φάρμακα: εξίδρωμα συχνά με ηωσινοφιλία 
    • Σύνδρομο Dressler (σύνδρομο μετά από εγχείρηση ανοιχτής καρδιάς, καρδιοτομή ή έμφραγμα του μυοκαρδίου): πλευριτική συλλογή συχνά σχετιζόμενη με περικαρδίτιδα
    • Ενδοκοιλιακό απόστημα: εξίδρωμα, υδραερικό επίπεδο, αυξημένη αμυλάση, ετερόπλευρο, τοξικό
    • Παγκρεατίτιδα: εξίδρωμα με αυξημένη αμυλάση, συχνά στην αριστερή πλευρά

    pleyritiki 1

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    • Λευκοκυττάρωση 
    • Αναιμία

    ΕΙΔΙΚΕΣ ΔΟΚΙΜΑΣΙΕΣ

    Ανάλυση πλευριτικού υγρού που αποκτήθηκε από παρακέντηση θώρακος:

    • Αριθμός κυττάρων και διαφοροδιάγνωση 
    • Γλυκόζη, συνήθως < 60 mg/dl σε εμπύημα και ρευματοειδή αρθρίτιδα. Μπορεί επίσης να είναι τόσο χαμηλή σε φυματίωση και παραπνευμονικές πλευρίτιδες 
    • Πρωτεΐνη > 3 gr/dl με λόγο πλευριτικού ορού > 0,5 σε εξίδρωμα 
    • Γαλακτική αφυδρογονάση πλευριτικού υγρού (LDH) >  200 IU, με λόγο πλευριτικού υγρού 0,6 σε εξίδρωμα 
    • pH < 7,2 σε εμπύημα 
    • Αμυλάση, αυξημένη σε πλευριτική συλλογή, δευτεροπαθή σε παγκρεατίτιδα ή οισοφαγική διάτρηση 
    • Ερυθρά αιμοσφαίρια σε κακοήθεις τραυματικές ή πλευρίτιδες από πνευμονική εμβολή. Μεγάλος αριθμός ερυθρών αιμοσφαιρίων (> 100.000) ορίζει αιμορραγική πλευριτική συλλογή και μπορεί, επίσης, να εμφανιστεί σε άλλες αιτίες 
    • Κυτταρολογία (καρκινικά κύτταρα)
    • Καλλιέργειες, χρώση Gram μικροβίων, μυκητιασικές, μυκοβακτηριδιακές

    ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΗ

    • Ακτινογραφία θώρακος, προσθιοπίσθια (όρθια θέση) σε πλάγια κατακεκλιμένη θέση 
    • Υπερηχοτομογραφία θώρακος: υπερηχοϊκός χώρος λόγω εγκυστωμένου υγρού
    • Υπολογιστική τομογραφία, σπάνια απαιτείται  

    ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΕΣ ΜΕΘΟΔΟΙ

    • Βιοψία υπεζωκότα σε επιλεγμένες περιπτώσεις (χρήσιμη σε διάγνωση καρκίνου ή φυματίωσης) 
    • Ενδοσκόπηση υπεζωκοτικής κοιλότητας σε επιλεγμένες περιπτώσεις 
    • Παρακέντηση θώρακος 

    pleyritiki 2

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΠΛΕΥΡΙΤΙΔΑΣ

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ

    Ενδονοσοκομειακός ασθενής 

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ

    • Υποστηρικτικά, οξυγόνο, ενυδάτωση, φυσιοθεραπεία θώρακα
    • Θεραπεύστε την κύρια διαταραχή 

    Εμπύημα:

    • Μόνο αντιβιοτικά με ενδοθωρακικό σωλήνα (αρχική θεραπεία σε ενήλικες) 
    • Αφαίρεση πλευράς σε περιπτώσεις "παγιδευμένου πνεύμονα"

    Κακόηθες πλευριτικό υγρό:

    • Θεραπεία της κύριας κακοήθειας 
    • Παρακέντηση θώρακα, παροχέτευση με ενδοθωρακικό σωλήνα για συμπτωματικό χειρισμό 
    • Χημική πλευρόδεση (σχηματισμός συνδέσμων μεταξύ τοιχωματικού και σπλαχνικού υπεζωκότα) σε μερικούς ασθενείς 

    Χυλοθώρακας:

    • Θεραπεία με ακτινοβολίες σε κακοήθη χυλοθώρακα
    • Χειρουργική απολίνωση του θωρακικού πόρου σε τραυματικό χυλοθώρακα

    Αιμοθώρακας:

    • Ο αιματοκρίτης του υγρού είναι ίδιος ή παρόμοιος με τον αιματοκρίτη του αίματος - σχεδόν πάντα προκαλείται μόνο από τραύμα 
    • Παροχέτευση με εισαγωγή ενδοθωρακικού σωλήνα διαμέσου θωρακοτομής 

    Αιμορραγική έγχυση:

    • Θεραπεία της κύριας νόσου (συνήθως, κακοήθεια)

    ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ

    Όσο είναι ανεκτή 

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΠΛΕΥΡΙΤΙΔΑΣ

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ

    • Αντιμικροβιακή θεραπεία αν είναι κατάλληλη
    • Χημική πλευρόδεση (χημική απόφραξη με συμφύσεις που δημιουργούνται) με δοξυκυκλίνη 500 mg ή μπλεομυκίνη 60 μονάδες σε μερικούς ασθενείς

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    • Ακτινογραφία θώρακος κάθε 3 μήνες μέχρι την επάνοδο στη φυσιολογική κατάσταση 
    • Δοκιμασίες πνευμονικής λειτουργίας κάθε 3 μήνες μέχρι την επάνοδο στο φυσιολογικό 

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ

    • Χρόνιο εμπύημα 
    • Παροχέτευση διαμέσου του θωρακικού τοιχώματος - υπεζωκοδερματικό συρίγγιο 
    • Βρογχοϋπεζωκοτικό συρίγγιο
    • Σύνδρομο τοξικού shock

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ 

    Ποσοστό θνησιμότητας περίπου 20% σε εξιδρωματικές υπεζωκοτικές συλλογές υγρού σοβαρότερο σε ηλικιωμένους ασθενείς ή σε αυτούς με σοβαρές υποκείμενες καταστάσεις 

    Τα καλύτερα συμπληρώματα διατροφής για τους πνεύμονες

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τους πνεύμονες

    pleyritiki 3

     

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα  για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Πνευμονικό οίδημα

    Υποδιαφραγματικό απόστημα

    Περικαρδίτιδα

    Πνευμονικό απόστημα

    Χρήσιμες πληροφορίες για το σύνδρομο άνω κοίλης φλέβας

    Σκληρυντικοί παράγοντες για πλευροδεσία

    Διαφοροδιάγνωση λεμφαγγειακής καρκινωμάτωσης

    Μάθετε να αξιολογείτε την ακτινογραφία θώρακος

    Σύνδρομο Meigs

    Οξεία ηπατική ανεπάρκεια

    Μεσοθηλίωμα

    Ανακουφιστική θεραπεία σε καρκίνο του πνεύμονα

    Στάδιο IV μη μικροκυτταρικός καρκίνος πνεύμονα

    Στάδιο ΙΙΙ μη μικροκυτταρικός καρκίνος πνεύμονα

    Κλινική εικόνα του καρκίνου του πνεύμονα

    Ο ασθενής με δύσπνοια στα επείγοντα

    Διαφορική διάγνωση πλευρίτιδας

    Σύνδρομο άνω κοίλης φλέβας

    Παρακέντηση υπεζωκότα

    Πλευρίτιδα

    Σταδιοποίηση καρκίνου του πνεύμονα

    www.emedi.gr

     

     

  • Υπερτριγλυκεριδαιμία Υπερτριγλυκεριδαιμία

    Χρήσιμες πληροφορίες για την υπερτριγλυκεριδαιμία

    Οι υπερτριγλυκεριδαιμίες αποτελούν μια οικογένεια ετερογενών διαταραχών που οφείλονται σε διαταραχές της σύνθεσης ή του καταβολισμού των πλούσιων σε τριγλυκερίδια, λιποπρωτεϊνών του πλάσματος

    • Τα φυσιολογικά επίπεδα των τριγλυκεριδίων είναι χαμηλότερα από 100 στα παιδιά και 150 mg/dl στους ενήλικες
    • Οριακή υπερτριγλυκεριδαιμία: 250-500 mg/dl
    • Σαφής υπερτριγλυκεριδαιμία: επίπεδα υψηλότερα από 500 mg/dl

    Φυσιολογία: οι κυριότερες λιποπρωτεΐνες φορείς τριγλυκεριδίων είναι:

    • Χυλομικρά: στη φάση μετά τα γεύματα, προέρχονται από την εντερική απορρόφηση του διαιτητικού λίπους
    • Λιποπρωτεΐνες πολύ χαμηλής πυκνότητας (VLDL): στη φάση της νηστείας, προέρχονται από ενδογενή σύνθεση στο ήπαρ, από υδατάνθρακες και λιπαρά οξέα
    • Ενδιάμεσης πυκνότητας λιποπρωτεΐνες (IDL): από τον καταβολισμό των χυλομικρών και των VLDL

    Ταξινόμηση:

    Η υπερτριγλυκεριδαιμία ταξινομείται στις παρακάτω ομάδες ανάλογα με τον τύπο των λιποπρωτεϊνών:

    • Τύπος Ι: αύξηση των χυλομικρών
    • Τύπος ΙΙ-b: αύξηση των LDL και VLDL
    • Τύπος III: αύξηση των IDL
    • Τύπος IV: αύξηση των VLDL
    • Τύπος V: αύξηση των VLDL και των χυλομικρών
    • ΣΗΜΕΙΩΣΗ: Αυτή η ταξινόμηση είναι περιγραφική και δεν παρέχει πληροφορίες για το μηχανισμό των διαταραχών. Μία και μόνη νόσος μπορεί να οδηγήσει σε διαφορετικά λιποπρωτεϊνικά πρότυπα, το πρότυπο μπορεί να μεταβάλλεται με το χρόνο, ενώ ένα λιποπρωτεϊνικό πρότυπο μπορεί να προκαλείται από πολλές διαφορετικές νόσους

    Γενετική:

    • Οικογενής συνδυασμένη υπερλιπιδαιμία: αυτοσωματικός επικρατούν χαρακτήρας
    • Πολυπαραγοντική υπερλιπιδαιμία - πολυπαραγοντική
    • Οικογενής υπερτριγλυκεριδαιμία - αυτοσωματικός επικρατούν 
    • Οικογενής δυσλιποπρωτεϊναιμία - αυτοσωματικός υπολειπόμενος

    Επικρατέστερο φύλο: Άνδρες > Γυναίκες 

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΥΠΕΡΤΡΙΓΛΥΚΕΡΙΔΑΙΜΙΑΣ

    Πολύ υψηλά τριγλυκερίδια (πάνω από 1.000):

    • Κοιλιακό άλγος/οξεία παγκρεατίτιδα
    • Εξανθηματικά ξανθώματα
    • Λιπαιμική αμφιβληστροειδοπάθεια 
    • Ηπατοσπληνομεγαλία
    • Απώλεια μνήμης/άνοια 
    • Περιφερική νευροπάθεια/παραισθησίες

    Αθηροσκλήρωση

    ΑΙΤΙΑ 

    Πρωτοπαθής:

    • Σποραδική 
    • Κληρονομική 

    Δευτεροπαθής:

    • Καταστάσεις που σχετίζονται με υπερτριγλυκεριδαιμία: παχυσαρκία, σακχαρώδης διαβήτης, κύηση, ουραιμία/διάλυση, υποθυρεοειδισμός, νεφρωσικό σύνδρομο, ακρομεγαλία, σύνδρομο Cushing, συστηματικός ερυθηματώδης λύκος, δυσγαμμασφαιριναιμίες, νόσος εναποθήκευσης του γλυκογόνου τύου Ι, λιποδυστροφίες
    • Φάρμακα που σχετίζονται με υπερτριγλυκεριδαιμία: αλκοόλ, οιστρογόνα, αντισυλληπτικά δισκία, β-αποκλειστές, διουρητικά, γλυκοκορτικοειδή, ισοτρετινοΐνη/ρετινοειδή, οι ρητίνες που συνδέουν τα χολικά άλατα προκαλούν μια μέτρια (< 10%) αύξηση σε μερικούς ασθενείς με υπερλιπιδαιμία τύπου ΙΙ

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΥΠΕΡΤΡΙΓΛΥΚΕΡΙΔΑΙΜΙΑΣ

    • Γενετική προδιάθεση
    • Παχυσαρκία
    • Διαβήτης
    • Αλκοολισμός
    • Επιτείνεται από αρρώστιες και/ή φάρμακα 

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΥΠΕΡΤΡΙΓΛΥΚΕΡΙΔΑΙΜΙΑΣ

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ

    Συνήθως εξωνοσοκομειακός ασθενής. Εισαγωγή σε νοσοκομείο αν το απαιτεί η υποκείμενη νόσος

    F1.large 4

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ

    • Επιμελής διερεύνηση για διορθώσιμο δευτεροπαθές αίτιο και αντιμετώπιση της υποκείμενης νόσου ή διακοπή ενός ενοχοποιημένου φαρμάκου
    • Σε περίπτωση πρωτοπαθούς υπερτιγλυκεριδαιμίας έλεγχος και των άλλων μελών της οικογένειας 
    • Θεραπευτική αντιμετώπιση ενδείκνυται σε βαριά υπερτριγλυκεριδαιμία, για την πρόληψη οξείας παγκρεατίτιδας και σε μέτρια υπερτριγλυκεριδαιμία για την πρόληψη στεφανιαίας νόσου σε ασθενείς υψηλού κινδύνου, με ισχυρό οικογενειακό ή ατομικό ιστορικό αθηροσκλήρωσης 
    • Αντιμετώπιση βαριάς υπερτριγλυκεριδαιμίας που σχετίζεται με παγκρεατίτιδα - εισαγωγή στο νοσοκομείο, ελαχιστοποίηση του διαιτητικού λίπους, αν ο ασθενής είναι διαβητικός, συνεχής ενδοφλέβια έγχυση ινσουλίνης 

    ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ

    Η άσκηση είναι σημαντική 

    ΔΙΑΙΤΑ

    Ελάττωση του σωματικού βάρους στο ιδανικό (55-60% υδατάνθρακες, λίπος λιγότερο από 30% και 10-15% πρωτεΐνες)

    ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    • Διακοπή του καπνίσματος 
    • Ελαχιστοποίηση της κατανάλωσης αλκοόλ

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΥΠΕΡΤΡΙΓΛΥΚΕΡΙΔΑΙΜΙΑΣ

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ

    Προφυλάξεις: 

    Γκεμφιμπροζίλη:

    • Ανεπιθύμητες ενέργειες - από το ανώτερο και κατώτερο γαστρεντερικό, χολολιθίαση, μυαλγίες, ηπατοτοξικότητα
    • Μπορεί να αυξήσει την επίπτωση μυοπάθειας/ραβδομυόλυσης αν χορηγηθεί συγχρόνως με αναστολείς HMG-CoA ρεδουκτάσης

    Νικοτινικό οξύ:

    • Ανεπιθύμητες ενέργειες - έξαψη και κνησμός (προκαλείται μέσω προσταγλανδινών και αίρεται από το ακετυλοσαλικυλικό οξύ)
    • Δυσφορία από το ανώτερο γαστρεντερικό και πεπτικό έλκος
    • Ηπατοτιξικότητα
    • Υπερουριχαιμία και ουρική αρθρίτιδα, υπεργλυκαιμία, τοξική αμβλυωπία 

    Σημαντικές πιθανές αλληλεπιδράσεις:

    • Γκεμφιμπροζίλη/κουμαδίνη: επιτείνεται η αντιπηκτική δράση, προσεκτικός έλεγχος του χρόνου της προθρομβίνης μετά από την προσθήκη ή τη διακοπή της γκεμφιμπροζίλης

    ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΑ ΦΑΡΜΑΚΑ

    • Αναστολείς της HMG-CoA ρεδουκτάσης (λοβαστατίνη, προβαστατίνη, συμβαστατίνη): ελάττωση των τριγλυκεριδίων κατά 10-20%
    • Λάδι ψαριών ή ιχθυέλαια ή συμπληρώματα διατροφής με ωμέγα 3 λιπαρά οξέα

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    • Λιπιδαιμικός έλεγχος μετά τη νηστεία 
    • Δοκιμασίες ηπατικής λειτουργίας, CPK, γενική εξέταση αίματος

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ

    • Οξεία παγκρεατίτιδα
    • Αθηροσκλήρωση 

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ 

    • Καλή όταν είναι δευτεροπαθής και αντιμετωπιστεί η υποκείμενη αιτία
    • Όταν είναι πρωτοπαθής διαταραχή, μπορεί να χρειαστεί θεραπευτική αγωγή δια βίου

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    • Συνήθως συνδυάζεται με χαμηλή HDL χοληστερόλη
    • Μπορεί να συνυπάρχει με υπερχοληστερολαιμία

    ΗΛΙΚΙΑΚΑ ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Παιδιατρικό: Σε βαριές περιπτώσεις συνιστάται μόνο δίαιτα

    ΚΥΗΣΗ

    Όλα τα φάρμακα αντενδείκνυνται κατά τη διάρκεια της κύησης

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για την υπερτριγλυκεριδαιμία

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για την υπερτριγλυκεριδαιμία

    Treating Hypertriglyceridemia 1200x832

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Μεταβολική Θεραπεία Ασθενειών του Hans Nieper

    Παγκρεατίτιδα

    Έμφραγμα του μυοκαρδίου

    Οι καλύτερες διαγνωστικές εξετάσεις για το ενδοκρινικό σύστημα και τον μεταβολισμό

    Ρίξτε τα τριγλυκερίδιά σας

    Έλεγχος καπνιστών

     Κάπνισμα και καρδιοαγγειακές παθήσεις

    Τροφή για το αίμα

    Χάστε βάρος με μηλόξυδο

    Σύγχρονη εργαστηριακή διάγνωση της αθηροσκλήρωσης

    Έλαιο θυμαριού

    Ιατρικές συνταγές με θυμάρι

    Χρήσιμες ιατρικές συνταγές για το δεντρολίβανο

    Καρύδα

    Τα ωμέγα 3 λιπαρά οξέα κάνουν καλό στον εγκέφαλο

    Αμυγδαλιά

    Οι καλύτερες τροφές για την καρδιά

    Υγεία της καρδιάς

    Οι καλύτερες συνταγές βοτάνων για τα λιπίδια και τα τριγλυκερίδια

    Σύκα

    Τα οφέλη από τις σαρδέλες

    Ο βασικός βιοχημικός εργαστηριακός έλεγχος αίματος

    Τα οφέλη στην υγεία από τα παντζάρια

    Κόλπο για να απαλλαγείτε από το μεταβολικό σύνδρομο

    Σε ποιές εξετάσεις αίματος πρέπει να είστε νηστικοί

    Παιδική και εφηβική παχυσαρκία

    Αντενδείξεις λήψης αντισυλληπτικών χαπιών

    Λιπιδαιμικός έλεγχος

    Αθηροσκλήρωση

    Σπόροι chia

    Μεταβολικό σύνδρομο

    Πλήρης βιοχημικός έλεγχος αίματος

    Πολύ χρήσιμες πληροφορίες για την χοληστερίνη

    Χυμός κουρκουμίνης για καλή υγεία

    Κουρκουμίνη

    www.emedi.gr