Τρίτη, 27 Δεκεμβρίου 2016 19:33

Οξεία αιμορραγία κατώτερου πεπτικού

Γράφτηκε από την
Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(3 ψήφοι)

Αιμορραγία από το κόλον ή το ορθό

 

Η οξεία αιμορραγία του κατώτερου πεπτικού,  ICD-10 K92.2, είναι η αιμορραγία από το κόλον ή το ορθό με εμφάνιση πρόσφατου κόκκινου ή καφεκόκκινου αίματος στα κόπρανα.

Αιτιολογία οξείας αιμορραγίας του κατώτερου πεπτικού 

Οι αιτίες της αιμορραγίας του κατώτερου πεπτικού:

Βαριά αιμορραγία

Εκκολπωματίτιδα

Αγγειοδυσπλασία

Λοιμώδης κολίτιδα

Αορτοεντερικό συρίγγιο

Αιμορραγία ανώτερου πεπτικού (έλκη, κιρσοί)

Ελκώδης κολίτιδα

Ήπια και μέτρια αιμορραγία κατώτερου πεπτικού

Αιμορροϊδες

Ραγάδα

Καρκίνος παχέος εντέρου

Πολύποδες παχέος εντέρου

Μεκέλλειος απόφυση

Η αιμορραγία εκκολπώματος του κόλου συμβαίνει, συνήθως, σε ηλικιωμένα άτομα. Η εκκολπωμάτωση αφορά το 50% των ατόμων άνω των 50 ετών. Είναι αρτηριακής προέλευσης και μπορεί να είναι βαριά και γίνεται ρήξη ορθικού αγγείου κατά τη διαδρομή του πάνω από το θόλο του εκκολπωματικού σάκκου. Το εκκόλπωμα που αιμορραγεί βρίσκεται, συνήθως, στο δεξιό κόλο και σταματά αυτόματα και υποτροπιάζει σε 50% των ασθενών.

Η αγγειοδυσπλασία του κόλου είναι αγγειακή δυσπλασία του τυφλού και του κατιόντος κόλου και είναι συχνότερη σε ασθενείς άνω των 60 ετών και τα 2/3 είναι ασθενείς άνω των 70 ετών. Οι αγγειοδυσπλασίες είναι πολλαπλές κι έχουν διάμετρο μικρότερη των 5 mm. Δεν σχετίζονται με άλλες αγγειακές βλάβες του δέρματος, των βλεννογόνων ή άλλων σπλάχνων. Είναι φλεβικές αγγειοδυσπλασίες και η αιμορραγία είναι ήπια. Αποτελούνται από διευρυμένα, ελικοειδή, υποβλεννογόνια αγγεία, με έλλειμμα μυϊκού ιστού στο τοίχωμα και γι΄αυτό αιμορραγούν. Η αιμορραγία είναι χρόνια, διαλείπουσα, καταλήγει σε αναιμία και 15% των ασθενών θα έχουν σοβαρή απώλεια αίματος. Το 85% των ασθενών δεν θα υποτροπιάσουν μετά από θεραπεία.

Αν η πρωκτική αιμορραγία έχει ζωηρό κόκκινο χρώμα πρόκειται για αιμορροϊδες, ραγάδα ή πρόπτωση oρθού, αλλά η απώλεια αίματος σπάνια είναι μεγάλη.

Ο καρκίνος και οι πολύποδες παχέος εντέρου αιμορραγούν συχνά, αλλά η ποσότητα αίματος που χάνεται καθημερινά είναι κάτω από 10 ml και μπορεί να μην φαίνεται με γυμνό μάτι (λανθάνουσα αιμορραγία).

Σε ασθενείς με ελκώδη κολίτιδα η αιμορραγία από τον πρωκτό είναι συχνή και χρόνια. Περιστασιακά μπορεί να συμβεί οξεία σοβαρή αιμορραγία σε ασθενείς με εκτεταμένη κολίτιδα. 

Σε νόσο του Crohn η βαριά αιμορραγία είναι σπάνια, κυρίως, από νόσο του κόλου παρά του ειλεού.

Η ισχαιμική κολίτιδα παρατηρείται σε μεσήλικες και μεγαλύτερους ασθενείς που έχουν αγγειακή νόσο, όπως ισχαιμική καρδιοπάθεια, υπέρταση ή αγγειακό εγκεφαλικό επεισόδιο. Ο ασθενής έχει έντονο κοιλιακό άλγος, στη συνέχεια διαρροϊκές κενώσεις με σκούρο αίμα και πήγματα.

Μεκέλειο απόφυση έχουν 2 % του πληθυσμού και 1 στους 25 έχει συμπτώματα. Η αιμορραγία οφείλεται σε έκκριση οξέος από το ετερότροπο γαστρικό επιθήλιο της απόφυσης, που δημιουργεί εξέλκωση της απόφυσης ή του παρακείμενου βλεννογόνου του ειλεού. Η αιμορραγία είναι σκούρου χρώματος, αλλά μπορεί να είναι και ζωηρού κόκκινου χρώματος, ανάλογα με την ταχύτητα διάβασης του αίματος στο έντερο.

Λοιμώξεις με οργανισμούς, όπως Campylobacter, E.coli, Salmonella ή Shigella μπορεί να προκαλέσουν αιμορραγία, αλλά σπάνια είναι βαριά. Η διάρροια και οι κοιλιακές κράμπες είναι τα κύρια συμπτώματα.

Μετά από πολυπεκτομή του κόλου μπορεί να συμβεί βαριά αιμορραγία σε ποσοστό 1%. Η αιμορραγία μπορεί να καθυστερήσει μέχρι και 14 ημέρες. Το θερμικό τραύμα τείνει να προχωράει βαθύτερα στο τοίχωμα του κόλου με το χρόνο και μπορεί να διαβρώσει κάποιο αγγείο ή να πέσει η εσχάρα και να εκτεθεί κάποιο αγγείο. Η αιμορραγία σταματά αυτόματα.

Τα αορτοεντερικά συρίγγια από αορτικά ανευρύσματα ή προηγούμενες επεμβάσεις στην αορτή παθαίνουν ρήξη, συνήθως, στο δωδεκαδάκτυλο και σπάνια μπορεί να υπάρχει συρίγγιο από τα αορτολαγόνια αγγεία στον ειλεό ή στο κόλον.

Σε 10% των περιπτώσεων η αιμορραγία προέρχεται από το ανώτερο πεπτικό από έλκη ή ρήξη κιρσών οισοφάγου και οι ασθενείς αυτοί είναι αιμοδυναμικά ασταθείς.


Κλινικά χαρακτηριστικά οξείας αιμορραγίας κατώτερου πεπτικού

-Χρώμα αίματος: Καφεκόκκινο αίμα υποδηλώνει αιμορραγία από το τυφλό και το ανιόν κόλο, σκούρο κόκκινο από το κατιόν και το σιγμοειδές και ζωηρό κόκκινο από την ορθοπρωκτική περιοχή.

-Ανάμειξη του αίματος με τα κόπρανα: Αν το αίμα είναι αναμεμειγμένο με τα κόπρανα είναι ενδεικτικό αιμορραγίας κοντά στην περιοχή του σιγμοειδούς, ενώ αν περιβάλλει τα κόπρανα είναι ενδεικτικό αιμορραγίας στην ορθοπρωκτική περιοχή.

-Αίμα: Σε αιμορροίδες το αίμα παρατηρείται στο χαρτί τουαλέτας, σαν σταγόνες στη λεκάνη της τουαλέτας ή στην επιφάνεια του νερού της τουαλέτας.

-Αιμορραγία: Αν υπάρχει πότε άρχισε και αν έχει ξανασυμβεί.

-Λοίμωξη: Αν συνυπάρχει διάρροια και κοιλιακό άλγος πιθανόν είναι λοίμωξη.

-Ισχαιμική κολίτιδα: Αν υπάρχει ιστορικό αθηροσκλήρωσης.

-Απώλεια βάρους: Ενδεικτικό κακοήθειας.

-Φλεγμονώδης νόσος εντέρου ή καρκίνος παχέος: Αν υπάρχει οικογενειακό ιστορικό.

-Πολύποδες εντέρου: Ιστορικό πολυπεκτομής κόλου.


Κλινικά σημεία οξείας αιμορραγίας κατώτερου πεπτικού

-Γίνεται έλεγχος ζωτικών σημείων για σημεία κυκλοφορικής κατάρριψης: πίεση < 100mmHg και σφύξεις > 100/λεπτό.

-Γίνεται έλεγχος για ύπαρξη αρτηριακής νόσου: κολπική μαρμαρυγή, πρόσθετοι αρτηριακοί ήχοι, απουσία σφύξεων στις μηριαίες αρτηρίες, αορτικό ανεύρυσμα που προκαλεί ισχαιμική κολίτιδα ή ρήξη αορτής με συρίγγιο.

-Γίνεται εξέταση για λεμφαδενοπάθεια, ίκτερο, κοιλιακή μάζα, ηπατομεγαλία, ασκίτη ενδεικτικά καρκίνου παχέος εντέρου

-Γίνεται εξέταση για πληκτροδακτυλία, ιρίτιδα, ιερολαγονίτιδα και οζώδες ερύθημα: φλεγμονώδεις νόσοι εντέρου

-Γίνεται περιπρωκτική και δακτυλική εξέταση: ραγάδα, συρίγγιο, απόστημα σε νόσο Crohn, πρόπτωση ορθού και για να διερευνηθεί το χρώμα κοπράνων.


Εργαστηριακές εξετάσεις σε οξεία αιμορραγία κατώτερου πεπτικού

-Εξετάσεις αίματος.

-Γενική αίματος.

-Έλεγχος πηκτικότητας.

-Διασταύρωση αίματος.

-Ηλεκτρολύτες.

-Έλεγχος νεφρικής λειτουργίας σε ασθενείς με λοίμωξη από E.coli 0157, γιατί υπάρχει κίνδυνος αιμολυτικού ουραιμικού συνδρόμου.

-Απλή ακτινογραφία κοιλίας: Εντύπωμα αντίχειρα στην σπληνική καμπή σε ισχαιμική κολίτιδα.

-Πρωκτοσιγμοειδοσκόπηση με άκαμπτο όργανο: Ελέγχεται η προέλευση αιμορραγίας (αιμορροϊδες, πρωκτίτιδα).

-Ενδοσκόπηση ανώτερου πεπτικού: Πρέπει να αποκλειστούν οι οισοφαγικές, γαστρικές και δωδεκαδακτυλικές πηγές αιμορραγίας.

-Μικροσκοπική εξέταση κοπράνων και καλλιέργεια: Αναζήτηση για Campylobacter, E.coli, Salmonella, Shigella. Γίνεται PCR ή ορολογικός έλεγχος για την αναζήτηση του εντεροαιμαρραγικού E.coli (ορότυπος 0157:Η7).

-Διαγνωστική ειλεοκολοσκόπηση: Είναι η εξέταση εκλογής όταν σταματήσει η αιμορραγία. Ανιχνεύονται πολύποδες, νεοπλασίες του κόλου, αγγειοδυσπλασίες, εκκολπωματίτιδα και κολίτιδα. Σε ισχαιμία παρατηρείται οίδημα, ενδοτοιχωματική αιμορραγία ή εκτεταμένη εξέλκωση και ο βλεννογόνος ενδιάμεσα είναι φυσιολογικός. Η ίδια εικόνα εξέλκωσης παρατηρείται και στη νόσο του Crohn.

-Σπινθηρογράφημα με σεσημασμένα με θειϊκό 99Tc ερυθροκύτταρα: Αν δεν βρεθεί η αιτία με την κολοσκόπηση και η βραδεία ή διαλείπουσα αιμορραγία συνεχίζεται γίνεται Σπινθηρογράφημα με σεσημασμένα με θειϊκό 99Tc ερυθροκύτταρα in vitro για αποφυγή τεχνικού σφάλματος από την γαστρική έκκριση 99Tc pertechnetate. Εντοπίζεται η θέση αιμορραγίας λόγω εξαγγείωσης μετά την έγχυση. To Tc-99m RBC σπινθηρογράφημα χρησιμοποιείται συνήθως για την αξιολόγηση της οξείας γαστρεντερικής αιμορραγίας.  

-Σπινθηρογράφημα της Μεκκελείου απόφυσης με  99Tc pertechnetate: Η διάβαση με βάριο δεν πιστοποιεί το εκκόλπωμα. Το σπινθηρογράφημα αυτό το πιστοποιεί λόγω αυξημένης πρόσληψης του ισοτόπου από τον γαστρικό βλεννογόνο σε σύγκριση με το βλεννογόνο του ειλεού.

-Μεσεντέριος αγγειογραφία: Η εκλεκτική αγγειογραφία των μεσεντέριων αρτηριών με τη χρήση αφαιρετικών τεχνικών είναι χρήσιμη για τη διάγνωση της αγγειοδυσπλασίας. Τα αγγειγραφικά σημεία είναι αδιαφανείς, διευρυσμένες, ελικοειδείς, βραδέως εκκενωμένεςς ενδοτοιχωματικές φλέβες και συμπλέγματα αγγείων που διακρίνονται καλύτερα στην αρτηριακή φάση που αδειάζουν αργά και μπορούν να διαφανούν σε συσχετισμό με τις ενδοτοιχωματικές φλέβες.


Θεραπεία οξείας αιμορραγίας του κατώτερου πεπτικού

Γενικά μέτρα

Η αναζωογόνηση του αιμοδυναμικά ασταθούς ασθενή πρέπει να αρχίσει αμέσως.

Δύο ευρείς φλεβοκαθετήρες εισάγονται στην περιοχή του αντιβράχιου, ακολουθούμενη από μια κεντρική φλεβική γραμμή. 

Αν ο ασθενείς είναι σε shock χορηγείται ένα κολλοειδές διάλυμα και μετά ορός NaCl και αν χρειαστεί πλήρες αίμα για να ανέβει η αρτηριακή πίεση πάνω από 100 mm Hg.

Συμπληρωματικά χορηγείται οξυγόνο με ρινικό καθετήρα ειδικά σε ασθενείς με καρδιοαναπνευστική νόσο. Σε προϋπάρχουσα χρόνια αποφρακτική πνευμονοπάθεια γίνεται παρακολούθηση με παλμικό οξύμετρο και μέτρηση αερίων αίματος.

Κάθε 15 λεπτά παρακολουθούνται ο καρδιακός ρυθμός, η κεντρική φλεβική πίεση, η παροχή ούρων και το ηλεκτροκαρδιογράφημα, μέχρι να σταθεροποιηθεί ο ασθενής. 

Όσοι είναι αιμοδυναμικά ασταθείς πρέπει να νοσηλεύονται σε Μονάδα Εντατικής Θεραπείας ή Μονάδα Αυξημένης Φροντίδας.

Κάποιοι ασθενείς δεν θέλουν να λάβουν πλήρες αίμα και δεν υπάρχει κίνδυνος αν η αιμοσφαιρίνη είναι  από 10 g/ dL. Φρέσκο κατεψυγμένο πλάσμα ή αιμοπετάλια δίνονται σε διαταραχές πήξης και σοβαρή θρομβοπενία < από 50x109/l αιμοπετάλια ή όταν έχουν δοθεί για μετάγγιση πάνω από 10 φιάλες αίμα.

Ο ασθενής παρακολουθείται στενά για υποτροπή της αιμορραγίας.

Πρέπει να διαπιστωθεί η θέση αιμορραγίας με πρωκτοσιγμοειδοσκόπηση, να γίνει μικροσκοπική εξέταση κοπράνων και PCR (αλυσιδωτή αντίδραση πολυμεράσης), απλή ακτινογραφία κοιλίας και οισοφαγογαστροδωδεκαδακτυλοσκόπηση και ειλεοσκόπηση.. Αν δεν βρεθεί η αιμορραγία και αυτή συνεχίζεται γίνεται λαπαροτομία με ή χωρίς κολοσκόπηση, σπινθηρογράφημα και μεσεντέριος αγγειογραφία.


Αιμορραγία από πολύποδες παχέος εντέρου ή αγγειοδυσπλασίες

Χορηγείται  διάλυμα αδρεναλίνης (2-10 ml διαλύματος αδρεναλίνης 1:10.000) μέσα στη θέση αιμορραγίας ή κοντά σε αυτήν. Γίνεται αγγειοσύσπαση των αγγείων της περιοχής και επιπωματισμός του αιμορραγούντος αγγείου κι έτσι μειώνεται η αιμορραγία. Ακόμη μπορεί να εφαρμοσθεί διπολική διαθερμία μέσης ενέργειας 10-15 W συχνότητας 1 sec στη θέση της αιμορραγίας. όταν λευκανθεί η περιοχή σημαίνει ότι έχει γίνει επιφανειακή πηκτική νέκρωση.

Υπάρχουν και φάρμακα που σταματάνε την αιμορραγία για να αποφευχθεί η ενδοσκοπική θεραπεία ή το χειρουργείο. Χορηγούνται οιστρογόνα και οκρεοτίδη 0,1 mg τρεις φορές για έξι μήνες.

Αιμορραγία από εκκολπώματα του κόλου

Γίνεται επείγουσα κολοσκόπηση, μέσα σε 12 ώρες, αφού προετοιμαστεί το έντερο, με έκπλυση με πολυαιθυλαινογλυκόλη. Αν υπάρχει ενεργός αιμορραγία, ορατό αγγείο και προσκολλώμενος θρόμβος γίνεται έγχυση 1-2 ml διαλύματος αδρεναλίνης 1:10.000 σε 4 δόσεις ή διπολική διαθερμία 10-15 W συχνότητας 1 sec και μειώνεται ο κίνδυνος υποτροπής.

Επείγουσα χειρουργική αντιμετώπιση σε πολύποδες παχέος εντέρου ή αγγειοδυσπλασίες και εκκολπώματα του κόλου γίνεται σε συνεχιζόμενη αιμορραγία και σε αιμορραγία δεξιού κόλου και γίνεται δεξιά ημικολεκτομή. Μπορεί να χρειαστεί να γίνει λαπαροτομή και κολεκτομή μαζί για να εντοπισθεί η αιμορραγία. Η τυφλή δεξιά ημικολεκτομή γίνεται σε ηλικιωμένους με συνεχιζόμενη αιμορραγία που δεν μπορεί να εντοπισθεί η θέση αιμορραγίας, λόγω πιθανής αγγειοδυσπλασίας.


Αιμορραγία από λοιμώδη κολίτιδα

Χορηγείται ο κατάλληλος αντιμικροβιακός παράγοντας, για παράδειγμα σιπροφλοξασίνη.


Αιμορραγία από περιπρωκτικές αιτίες

Οι περιπρωκτικές αιτίες σπάνια προκαλούν σοβαρή αιμορραγία.

Οι αιμορροϊδες είναι πρώτου βαθμού αν υπάρχουν ορατά αγγεία, δευτέρου βαθμού αν τα αγγεία προσπίπτουν κατά την κένωση και ανατάσσονται αυτόματα και τρίοτου βαθμού όταν υπάρχουν αγγεία που προσπίπτουν και χρήζουν χειρισμού για ανάταξη.

Οι ασθενείς με αιμορραγία από αιμορροϊδες υποβάλλονται σε υπέρυθρη φωτοπηξία, ραδιοκύματα ή άμεση θερμοπηξία, απολίνωση με ελαστικό δακτύλιο, σκληροθεραπεία ή χειρουργείο με κρυοπηξία ή laser. Οι ραγάδες βελτιώνονται με τοπική εφαρμογή τρινιτρικής γλυκερίνης 0,2% δύο φορές ημερησίως. 

Η πρόπτωση ορθού απαιτεί ειδική χειρουργική αντιμετώπιση.


Αιμορραγία από φλεγμονώδη νόσο του εντέρου

Η θεραπεία της περιορθρικής και της κολικής νόσου του Crohn και η ελκώδης πρωκτοκολίτιδα περιλαμβάνει αντιβιοτικά, όπως η μετρονιδαζόλη και η σιπροφλοξασίνη, αμινοσαλικυλικά σκευάσματα με υπόθετα, υποκλυσμούς ή δισκία και κορτικοστερεοειδή τοπικά από του στόματος ή παρεντερικά.


Πρόγνωση οξείας αιμορραγίας του κατώτερου πεπτικού

80% των περιπτώσεων οξείας αιμορραγίας από το κατώτερο πεπτικό σταματούν αυτόματα και η πρόγνωση εξαρτάται από το υποκείμενο νόσημα.

Τα καλύτερα συμπληρώματα διατροφής για την υγεία του εντέρου

Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα καλύτερα συμπληρώματα διατροφής για την υγεία του εντέρου

Διαβάστε, επίσης,

Ανεύρυσμα της κοιλιακής αορτής

Απαλλαχτείτε από τις αιμορροΐδες σας

Θεραπευτικές εφαρμογές εμβολισμού

Νόσος του Whipple

Τι πρέπει να προσέχετε με τα αντιπηκτικά;

Κολονοσκόπηση

Η φλεγμονώδης νόσος του εντέρου στα παιδιά αυξάνεται

Οι καλύτερες εξετάσεις για τις παθήσεις του παχέος εντέρου

Εκκολπωματική νόσος

Οι αιμορροΐδες

www.emedi.gr

 

 

 

Διαβάστηκε 3527 φορές Τελευταία τροποποίηση στις Τετάρτη, 16 Ιανουαρίου 2019 11:29
Σαββούλα Μάλλιου Κριαρά

Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

Σχετικά Άρθρα

  • Βουλβοδυνία Βουλβοδυνία

    Χρήσιμες πληροφορίες για τη βουλβοδυνία

    Η βουλβοδυνία είναι χρόνιος πόνος ή ενόχληση γύρω από το άνοιγμα του κόλπου σας για το οποίο δεν υπάρχει αναγνωρίσιμη αιτία και διαρκεί τουλάχιστον τρεις μήνες. Ο πόνος, το κάψιμο ή ο ερεθισμός που σχετίζεται με την αιδοιοδυνία μπορεί να σας κάνει να νιώθετε τόσο άβολα που το να κάθεστε για μεγάλες περιόδους ή να κάνετε σεξ είναι αδιανόητο. Η κατάσταση μπορεί να διαρκέσει από μήνες έως χρόνια. Εάν έχετε αιδοιοδυνία, μην αφήσετε την απουσία ορατών σημείων ή την αμηχανία σχετικά με τη συζήτηση των συμπτωμάτων να σας εμποδίσει να αναζητήσετε βοήθεια. Υπάρχουν διαθέσιμες επιλογές θεραπείας για να μειώσετε την ενόχλησή σας. Και ο γιατρός σας μπορεί να είναι σε θέση να προσδιορίσει την αιτία για τον πόνο του αιδοίου σας, επομένως είναι σημαντικό να κάνετε μια εξέταση.

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΒΟΥΛΒΟΔΥΝΙΑΣ

    Το κύριο σύμπτωμα της αιδοιοδυνίας είναι ο πόνος στην περιοχή των γεννητικών οργάνων σας, ο οποίος μπορεί να χαρακτηριστεί ως:

    • Κάψιμο
    • Πόνος
    • Τσούξιμο
    • Επώδυνη σεξουαλική επαφή (δυσπαρεύνια)
    • Παλλόμενος σφυγμός στον κόλπο
    • Κνησμός

    Ο πόνος σας μπορεί να είναι συνεχής ή διακεκομμένος. Μπορεί να συμβεί μόνο όταν αγγίξετε η ευαίσθητη περιοχή. Μπορεί να νιώσετε τον πόνο σε ολόκληρη την περιοχή του αιδοίου σας ή ο πόνος μπορεί να εντοπίζεται σε μια συγκεκριμένη περιοχή, όπως το άνοιγμα του κόλπου σας. Ο ιστός του αιδοίου μπορεί να φαίνεται ελαφρώς φλεγμονώδης ή πρησμένος. Πιο συχνά, το αιδοίο φαίνεται φυσιολογικό. 

    Αν και οι γυναίκες συχνά δεν αναφέρουν την αιδοιοδυνία στους γιατρούς τους, η πάθηση είναι αρκετά συχνή. Εάν έχετε πόνο στην περιοχή των γεννητικών οργάνων σας, συζητήστε το με το γιατρό σας ή ζητήστε παραπομπή σε γυναικολόγο. Είναι σημαντικό ο γιατρός σας να αποκλείσει πιο εύκολα θεραπεύσιμες αιτίες πόνου του αιδοίου, για παράδειγμα, μολύνσεις ζύμης ή βακτηριδίων, έρπη, προκαρκινικές δερματικές παθήσεις, σύνδρομο του ουρογεννητικού συστήματος της εμμηνόπαυσης και ιατρικά προβλήματα όπως ο διαβήτης. Μόλις ο γιατρός σας αξιολογήσει τα συμπτώματά σας, μπορεί να συστήσει θεραπείες ή τρόπους που θα σας βοηθήσουν να διαχειριστείτε τον πόνο σας.

    ΑΙΤΙΑ ΒΟΥΛΒΟΔΥΝΙΑΣ

    Οι γιατροί δε γνωρίζουν τι προκαλεί την αιδοιοδυνία, αλλά πιθανοί παράγοντες που συμβάλλουν περιλαμβάνουν:

    • Τραυματισμός ή ερεθισμός των νεύρων που περιβάλλουν την περιοχή του αιδοίου σας
    • Προηγούμενες κολπικές λοιμώξεις
    • Αλλεργίες ή ευαίσθητο δέρμα
    • Ορμονικές αλλαγές
    • Μυϊκός σπασμός ή αδυναμία στο πυελικό έδαφος, που υποστηρίζει τη μήτρα, την ουροδόχο κύστη και το έντερο

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ ΒΟΥΛΒΟΔΥΝΙΑΣ

    Επειδή μπορεί να είναι επώδυνη και απογοητευτική και μπορεί να σας εμποδίσει να επιθυμείτε σεξ, η αιδοιοδυνία μπορεί να προκαλέσει συναισθηματικά προβλήματα. Για παράδειγμα, ο φόβος του σεξ μπορεί να προκαλέσει σπασμούς στους μύες γύρω από τον κόλπο σας.

    Άλλες επιπλοκές μπορεί να περιλαμβάνουν:

    • Ανησυχία
    • Κατάθλιψη
    • Διαταραχές ύπνου
    • Σεξουαλική δυσλειτουργία
    • Αλλαγή εικόνας σώματος
    • Προβλήματα σχέσεων
    • Μειωμένη ποιότητα ζωής

    inflammation of the vulva

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΒΟΥΛΒΟΔΥΝΙΑΣ

    Πριν από τη διάγνωση της αιδοιοδυνίας, ο γιατρός σας θα σας κάνει ερωτήσεις σχετικά με το ιατρικό, σεξουαλικό και χειρουργικό ιστορικό σας και για να κατανοήσει τη θέση, τη φύση και την έκταση των συμπτωμάτων σας. 

    Ο γιατρός σας μπορεί επίσης να πραγματοποιήσει:

    • Πυελική εξέταση. Ο γιατρός σας εξετάζει οπτικά τα εξωτερικά γεννητικά όργανα και τον κόλπο σας για σημεία μόλυνσης ή άλλες αιτίες των συμπτωμάτων σας. Ακόμα κι αν δεν υπάρχουν οπτικές ενδείξεις λοίμωξης, ο γιατρός σας μπορεί να πάρει ένα δείγμα κυττάρων από τον κόλπο σας για να εξετάσει για λοίμωξη, όπως μόλυνση ζύμης ή βακτηριακή κολπίτιδα.
    • Δοκιμή μπατονέτας. Ο γιατρός σας χρησιμοποιεί ένα βρεγμένο βαμβάκι για να ελέγξει απαλά για συγκεκριμένες, εντοπισμένες περιοχές πόνου στην περιοχή του αιδοίου σας.

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΒΟΥΛΒΟΔΥΝΙΑΣ

    Οι θεραπείες για τη βουλβοδυνία επικεντρώνονται στην ανακούφιση των συμπτωμάτων. Καμία θεραπεία δε λειτουργεί σε κάθε περίπτωση. Για πολλούς, ένας συνδυασμός θεραπειών λειτουργεί καλύτερα. Μπορεί να χρειαστεί χρόνος για να βρείτε τις σωστές θεραπείες και μπορεί να χρειαστεί χρόνος μετά την έναρξη μιας θεραπείας προτού παρατηρήσετε ανακούφιση. 

    Οι επιλογές θεραπείας περιλαμβάνουν:

    • Φάρμακα. Τα στεροειδή, τα τρικυκλικά αντικαταθλιπτικά ή τα αντισπασμωδικά μπορούν να βοηθήσουν στη μείωση του χρόνιου πόνου. Τα αντιισταμινικά μπορεί να μειώσουν τον κνησμό.
    • Θεραπεία βιοανάδρασης. Αυτή η θεραπεία μπορεί να βοηθήσει στη μείωση του πόνου διδάσκοντάς σας πώς να χαλαρώνετε τους πυελικούς μύες σας και να ελέγχετε πώς το σώμα σας ανταποκρίνεται στα συμπτώματα.
    • Τοπικά αναισθητικά. Τα φάρμακα, όπως η αλοιφή λιδοκαΐνης, μπορούν να προσφέρουν προσωρινή ανακούφιση από τα συμπτώματα. Ο γιατρός σας μπορεί να συστήσει την εφαρμογή λιδοκαΐνης 30 λεπτά πριν από τη σεξουαλική επαφή για να μειώσετε την ενόχλησή σας. Η χρήση αλοιφής λιδοκαΐνης μπορεί να προκαλέσει προσωρινό μούδιασμα στον σύντροφό σας μετά τη σεξουαλική επαφή.
    • Νευρικοί αποκλεισμοί. Οι γυναίκες που έχουν μακροχρόνιο πόνο που δεν ανταποκρίνεται σε άλλες θεραπείες μπορεί να ωφεληθούν από τοπικές ενέσεις νευρικού αποκλεισμού.
    • Θεραπεία πυελικού εδάφους. Πολλές γυναίκες με βουλβοδυνία έχουν ένταση στους μύες του πυελικού εδάφους, που υποστηρίζει τη μήτρα, την ουροδόχο κύστη και το έντερο. Οι ασκήσεις για τη χαλάρωση αυτών των μυών μπορούν να βοηθήσουν στην ανακούφιση του πόνου της αιδοιοδυνίας.
    • Χειρουργική επέμβαση. Σε περιπτώσεις εντοπισμένης αιδοιοδυνίας η χειρουργική επέμβαση για την αφαίρεση του προσβεβλημένου δέρματος και ιστού ανακουφίζει από τον πόνο σε ορισμένες γυναίκες.

    Οι παρακάτω συμβουλές μπορεί να σας βοηθήσουν να διαχειριστείτε τα συμπτώματα της αιδοιοδυνίας:

    • Δοκιμάστε κρύες κομπρέσες ή πακέτα gel. Τοποθετήστε τα απευθείας στην εξωτερική περιοχή των γεννητικών οργάνων σας για να απαλύνετε τον πόνο και τον κνησμό.
    • Μουλιάστε σε λουτρό καθιστές. Δύο με τρεις φορές την ημέρα, καθίστε σε άνετο, χλιαρό ή δροσερό νερό με άλατα Epsom ή κολλοειδές πλιγούρι βρώμης για πέντε έως 10 λεπτά.
    • Αποφύγετε τα στενά καλσόν και τα νάιλον εσώρουχα. Τα στενά ρούχα περιορίζουν τη ροή του αέρα στην περιοχή των γεννητικών οργάνων σας, οδηγώντας συχνά σε αυξημένη θερμοκρασία και υγρασία που μπορεί να προκαλέσει ερεθισμό. Φορέστε λευκά, βαμβακερά εσώρουχα για να αυξήσετε τον αερισμό και την ξηρότητα. Προσπαθήστε να κοιμάστε χωρίς εσώρουχα το βράδυ.
    • Αποφύγετε τα υδρομασάζ και το μούσκεμα σε ζεστά μπάνια. Το να περνάτε χρόνο σε ζεστό νερό μπορεί να προκαλέσει δυσφορία και φαγούρα.
    • Μη χρησιμοποιείτε ταμπόν ή σερβιετάκια. 
    • Αποφύγετε δραστηριότητες που ασκούν πίεση στον αιδοίο σας, όπως η ποδηλασία ή η ιππασία.
    • Πλύνετε απαλά. Το σκληρό τρίψιμο της πληγείσας περιοχής ή το πολύ συχνά πλύσιμο μπορεί να αυξήσει τον ερεθισμό. Αντίθετα, χρησιμοποιήστε απλό νερό για να καθαρίσετε απαλά τον αιδοίο σας με το χέρι σας και να στεγνώσετε την περιοχή. Μετά το μπάνιο, εφαρμόστε μία μαλακτική κρέμα χωρίς συντηρητικά, για να δημιουργήσετε ένα προστατευτικό φράγμα.
    • Χρησιμοποιήστε λιπαντικά. Εάν είστε σεξουαλικά ενεργοί, εφαρμόστε ένα λιπαντικό πριν κάνετε σεξ. Μην χρησιμοποιείτε προϊόντα που περιέχουν οινόπνευμα, γεύση ή θερμαντικούς ή ψυκτικούς παράγοντες.

    Το άγχος τείνει να επιδεινώσει την αιδοδυνία και η αιδοιοδυνία αυξάνει το στρες. Ορισμένες γυναίκες ανακουφίζονται από τη γιόγκα, τον διαλογισμό, το μασάζ και άλλους παράγοντες μείωσης του στρες.

    ΤΡΟΠΟΙ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗΣ ΒΟΥΛΒΟΔΥΝΙΑΣ

    Μπορεί να σας φανεί χρήσιμη η συζήτηση με άλλες γυναίκες που πάσχουν από αιδοιοδυνία. Εάν δεν θέλετε να συμμετάσχετε σε μια ομάδα υποστήριξης, ο γιατρός σας μπορεί να είναι σε θέση να συστήσει έναν σύμβουλο στην περιοχή σας που έχει εμπειρία να βοηθά τις γυναίκες να αντιμετωπίσουν την αιδοιοδυνία. Η σεξουαλική θεραπεία ή η θεραπεία ζευγαριών μπορεί να βοηθήσουν εσάς και τον σύντροφό σας να αντιμετωπίσετε την επίδραση της αιδοιοδυνίας στη σχέση σας.

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για το χρόνιο πόνο

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για το χρόνιο πόνο

    7 bis 1320x742

     

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα  για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Όταν η γυναίκα πονάει κατά τη σεξουαλική επαφή

    Πονάτε κατά την σεξουαλική επαφή;

    www.emedi.gr

     

     

  • Χρήσιμες πληροφορίες για την αχαλασία οισοφάγου Χρήσιμες πληροφορίες για την αχαλασία οισοφάγου

    Αχαλασία οισοφάγου

    Η αχαλασία οισοφάγου είναι μια σπάνια διαταραχή που δυσκολεύει τη διέλευση τροφής και υγρών από τον σωλήνα κατάποσης που συνδέει το στόμα και το στομάχι (οισοφάγο) στο στομάχι σας.

    Η αχαλασία εμφανίζεται όταν τα νεύρα στον οισοφάγο καταστρέφονται. Ως αποτέλεσμα, ο οισοφάγος παραλύει και διαστέλλεται με την πάροδο του χρόνου και τελικά χάνει την ικανότητα να πιέζει την τροφή προς τα κάτω στο στομάχι. Στη συνέχεια, το φαγητό συλλέγεται στον οισοφάγο, μερικές φορές ζυμώνεται και ξεπλένεται ξανά στο στόμα, το οποίο μπορεί να έχει πικρή γεύση.

    Μερικοί άνθρωποι την μπερδεύουν με τη γαστροοισοφαγική παλινδρόμηση (ΓΟΠΝ). Ωστόσο, στην αχαλασία η τροφή προέρχεται από τον οισοφάγο, ενώ στη ΓΟΠΝ η ύλη προέρχεται από το στομάχι.

    Δεν υπάρχει θεραπεία για την αχαλασία. Μόλις παραλύσει ο οισοφάγος, ο μυς δεν μπορεί να λειτουργήσει ξανά σωστά. Αλλά τα συμπτώματα μπορούν συνήθως να αντιμετωπιστούν με ενδοσκόπηση, ελάχιστα επεμβατική θεραπεία ή χειρουργική επέμβαση.

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΑΧΑΛΑΣΙΑΣ ΟΙΣΟΦΑΓΟΥ

    Τα συμπτώματα της αχαλασίας εμφανίζονται γενικά σταδιακά και επιδεινώνονται με την πάροδο του χρόνου.

    Τα σημεία και τα συμπτώματα μπορεί να περιλαμβάνουν:

    • Αδυναμία κατάποσης (δυσφαγία), η οποία μπορεί να νιώθετε ότι το φαγητό ή το ποτό έχει κολλήσει στο λαιμό σας
    • Εισρόφηση τροφής ή σάλιου
    • Καούρα
    • Ρέψιμο
    • Πόνος στο στήθος που έρχεται και φεύγει
    • Βήχας τη νύχτα
    • Πνευμονία (από εισρόφηση τροφής στους πνεύμονες)
    • Απώλεια βάρους
    • Έμετος

    ΑΙΤΙΑ ΑΧΑΛΑΣΙΑΣ ΟΙΣΟΦΑΓΟΥ

    Η ακριβής αιτία της αχαλασίας είναι ελάχιστα κατανοητή. Οι ερευνητές υποπτεύονται ότι μπορεί να οφείλεται σε απώλεια νευρικών κυττάρων στον οισοφάγο. Υπάρχουν θεωρίες για το τι προκαλεί αυτό, αλλά υπάρχουν υποψίες για ιογενή λοίμωξη ή αυτοάνοσες αποκρίσεις. Πολύ σπάνια, η αχαλασία μπορεί να προκληθεί από κληρονομική γενετική διαταραχή ή λοίμωξη.

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΑΧΑΛΑΣΙΑΣ ΟΙΣΟΦΑΓΟΥ

    Η αχαλασία μπορεί να αγνοηθεί ή να διαγνωστεί λανθασμένα επειδή έχει συμπτώματα παρόμοια με άλλες πεπτικές διαταραχές.

    Για να ελέγξετε για αχαλασία οισοφάγου, ο γιατρός σας είναι πιθανό να συστήσει:

    • Μανομετρία οισοφάγου. Αυτή η εξέταση μετρά τις ρυθμικές συσπάσεις των μυών στον οισοφάγο σας όταν καταπίνετε, το συντονισμό και τη δύναμη που ασκούν οι μυς του οισοφάγου και πόσο καλά χαλαρώνει ή ανοίγει ο κατώτερος οισοφαγικός σφιγκτήρας σας κατά τη διάρκεια μιας κατάποσης. Αυτή η εξέταση είναι η πιο χρήσιμη για τον προσδιορισμό του τύπου προβλήματος κινητικότητας που μπορεί να έχετε.
    • Ακτινογραφίες του ανώτερου πεπτικού σας συστήματος (βαριούχο γεύμα). Οι ακτινογραφίες λαμβάνονται αφού πιείτε ένα υγρό με κιμωλία που καλύπτει και γεμίζει την εσωτερική επένδυση του πεπτικού σας συστήματος. Η επίστρωση επιτρέπει στον γιατρό σας να δει το σχήμα του οισοφάγου, του στομάχου και του άνω εντέρου σας. Μπορεί επίσης να σας ζητηθεί να καταπιείτε ένα χάπι βαρίου που μπορεί να βοηθήσει στην εμφάνιση απόφραξης του οισοφάγου.
    • Ανώτερη ενδοσκόπηση. Ο γιατρός σας εισάγει έναν λεπτό, εύκαμπτο σωλήνα εξοπλισμένο με φως και κάμερα (ενδοσκόπιο) στον λαιμό σας, για να εξετάσει το εσωτερικό του οισοφάγου και του στομάχου σας. Η ενδοσκόπηση μπορεί να χρησιμοποιηθεί για τον καθορισμό μιας μερικής απόφραξης του οισοφάγου εάν τα συμπτώματά σας ή τα αποτελέσματα μιας μελέτης με βάριο υποδεικνύουν αυτή την πιθανότητα. Η ενδοσκόπηση μπορεί επίσης να χρησιμοποιηθεί για τη συλλογή δείγματος ιστού (βιοψία) που θα ελεγχθεί για επιπλοκές της παλινδρόμησης όπως ο οισοφάγος Barrett. 

    achalasia 10447010985f9d266a06b10

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΑΧΑΛΑΣΙΑΣ ΟΙΣΟΦΑΓΟΥ

    Η θεραπεία αχαλασίας εστιάζει στη χαλάρωση ή το τέντωμα του κάτω οισοφαγικού σφιγκτήρα έτσι ώστε η τροφή και το υγρό να μπορούν να μετακινούνται πιο εύκολα μέσω του πεπτικού σας συστήματος. Η συγκεκριμένη θεραπεία εξαρτάται από την ηλικία, την κατάσταση της υγείας σας και τη σοβαρότητα της αχαλασίας.

    Μη χειρουργική θεραπεία αχαλασίας οισοφάγου

    Οι μη χειρουργικές επιλογές περιλαμβάνουν:

    • Διαστολή οισοφάγου. Ένα μπαλόνι εισάγεται με ενδοσκόπηση στο κέντρο του οισοφαγικού σφιγκτήρα και φουσκώνεται για να μεγαλώσει το άνοιγμα. Αυτή η διαδικασία μπορεί να χρειαστεί να επαναληφθεί εάν ο οισοφαγικός σφιγκτήρας δεν παραμείνει ανοιχτός. Σχεδόν το ένα τρίτο των ατόμων που υποβάλλονται σε θεραπεία με διαστολή με μπαλόνι χρειάζονται επαναλαμβανόμενη θεραπεία εντός πέντε ετών. Αυτή η διαδικασία απαιτεί καταστολή.
    • Botox (βοτουλινική τοξίνη τύπου Α). Αυτό το μυοχαλαρωτικό μπορεί να εγχυθεί απευθείας στον οισοφαγικό σφιγκτήρα με ενδοσκοπική βελόνα. Οι ενέσεις μπορεί να χρειαστεί να επαναληφθούν και οι επαναλαμβανόμενες ενέσεις μπορεί να κάνουν πιο δύσκολη τη χειρουργική επέμβαση αργότερα, εάν χρειαστεί. Το Botox συνιστάται γενικά μόνο για άτομα που δεν είναι καλοί υποψήφιοι για πνευματική διαστολή ή χειρουργική επέμβαση λόγω ηλικίας ή γενικής υγείας. Οι ενέσεις Botox συνήθως δεν διαρκούν περισσότερο από έξι μήνες. Μια ισχυρή βελτίωση από την ένεση Botox μπορεί να βοηθήσει στην επιβεβαίωση της διάγνωσης της αχαλασίας.
    • Φαρμακευτική αγωγή. Ο γιατρός σας μπορεί να προτείνει μυοχαλαρωτικά όπως νιτρογλυκερίνη ή νιφεδιπίνη πριν από το φαγητό. Αυτά τα φάρμακα έχουν περιορισμένο θεραπευτικό αποτέλεσμα και σοβαρές παρενέργειες. Τα φάρμακα γενικά λαμβάνονται υπόψη μόνο εάν δεν είστε υποψήφιος για διαστολή ή χειρουργική επέμβαση και το Botox δεν έχει βοηθήσει. Αυτός ο τύπος θεραπείας ενδείκνυται σπάνια.

    Χειρουργική επέμβαση αχαλασίας οισοφάγου

    Οι χειρουργικές επιλογές για τη θεραπεία της αχαλασίας περιλαμβάνουν:

    • Μυοτομή Heller. Ο χειρουργός κόβει τον μυ στο κάτω άκρο του οισοφαγικού σφιγκτήρα για να επιτρέψει στην τροφή να περάσει πιο εύκολα στο στομάχι. Η διαδικασία μπορεί να γίνει μη επεμβατικά (λαπαροσκοπική μυοτομή Heller). Μερικοί άνθρωποι που έχουν μυοτομή Heller μπορεί αργότερα να αναπτύξουν γαστροοισοφαγική παλινδρόμηση (ΓΟΠ). Για να αποφευχθούν μελλοντικά προβλήματα με ΓΟΠΝ, μια διαδικασία γνωστή ως μερική θολοπλαστική μπορεί να πραγματοποιηθεί ταυτόχρονα με μια μυοτομή Heller. Στον θολοπλαστική, ο χειρουργός τυλίγει την κορυφή του στομάχου σας γύρω από τον κάτω οισοφάγο για να δημιουργήσει μια βαλβίδα κατά της παλινδρόμησης, αποτρέποντας την επιστροφή του οξέος (ΓΟΠΝ) στον οισοφάγο. Η θεμελίωση συνήθως γίνεται με ελάχιστα επεμβατική (λαπαροσκοπική) επέμβαση.
    • Στοματική ενδοσκοπική μυοτομή. Στη διαδικασία στοματικής ενδοσκοπικής μυοτομής, ο χειρουργός χρησιμοποιεί ένα ενδοσκόπιο που εισάγεται μέσω του στόματός σας και κάτω από το λαιμό σας για να δημιουργήσει μια τομή στην εσωτερική επένδυση του οισοφάγου σας. Στη συνέχεια, όπως σε μια μυοτομή Heller, ο χειρουργός κόβει τον μυ στο κάτω άκρο του οισοφαγικού σφιγκτήρα. Η στοματική ενδοσκοπική μυοτομή μπορεί επίσης να συνδυαστεί ή να ακολουθηθεί από μεταγενέστερη θολοπλαστική για να βοηθήσει στην πρόληψη της ΓΟΠΝ. Μερικοί ασθενείς που έχουν κάνει στοματική ενδοσκοπική μυοτομήκαι αναπτύσσουν ΓΟΠΝ μετά τη διαδικασία αντιμετωπίζονται με καθημερινή από του στόματος φαρμακευτική αγωγή.

    Τα καλύτερα συμπληρώματα διατροφής για το πεπτικό σας σύστημα

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα καλύτερα συμπληρώματα διατροφής για το πεπτικό σας σύστημα

    SAG Achalasia 191114 01

    Διαβάστε, επίσης,

    Δυσφαγία

    Χρήσιμες πληροφορίες για τη Δυσφαγία

    Χρήσιμες πληροφορίες για την οξεία δυσφαγία

    Διαφραγματοκήλη

    Αχαλασία Οισοφάγου

    www.emedi.gr

     

  • Πουτίγκα καλαμποκιού Πουτίγκα καλαμποκιού

    Νόστιμη πουτίγκα καλαμποκιού

    Πουτίγκα καλαμποκιού

    ΚΑΛΑΜΠΟΚΙ: Το καλαμπόκι αποτελεί μια πλούσια πηγή πολλών βασικών θρεπτικών συστατικών και φυτικών ινών. Το καλαμπόκι παρέχει τις απαραίτητες θερμίδες για την καθημερινή και σωστή λειτουργία του μεταβολισμού, αλλά επιπλέον είναι μια πλούσια πηγή βιταμινών Α, Β, Ε καθώς και πολλών μεταλλικών στοιχείων. Η υψηλή περιεκτικότητά του σε φυτικές ίνες μας εξασφαλίζει εξαρχής το σημαντικό ρόλο που διαδραματίζει στην πρόληψη ασθενειών του πεπτικού όπως η δυσκοιλιότητα και οι αιμορροΐδες, καθώς και ο καρκίνος του παχέος εντέρου. Τα αντιοξειδωτικά που υπάρχουν στο καλαμπόκι επίσης λειτουργούν ως αντικαρκινικοί παράγοντες και δρουν προληπτικά στη νόσο του Alzheimer. Τα οφέλη του καλαμποκιού για την υγεία είναι πολλαπλά και περιλαμβάνουν τον καλύτερο έλεγχο του διαβήτη, την πρόληψη των καρδιακών παθήσεων, τη μείωση της υπέρτασης καθώς και διαφόρων ανωμαλιών του νευρικού σωλήνα κατά τη γέννηση. Περισσότερα οφέλη για την υγεία μας προσφέρονται από την παρουσία πολλών ποιοτικών θρεπτικών συστατικών που περιέχονται στο καλαμπόκι. Είναι πλούσιο σε φυτοχημικά, τα οποία παρέχουν προστασία από πολλές χρόνιες ασθένειες.

    ΚΡΕΜΜΥΔΙΑ: Βοηθούν στην επούλωση των πληγών και ενισχύουν το ανοσοποιητικό σύστηµα, καθώς, είναι πλούσιο σε βιταµίνη C. Έχουν αντικαρκινική δράση. Επιστημονικές μελέτες έδειξαν ότι η κουερσετίνη και κατ’ επέκταση το κρεμμύδι, όπως και άλλα φρούτα και λαχανικά που την περιέχουν συμβάλλει στη μείωση της εμφάνισης  καρκίνου του προστάτη, των ωοθηκών, του μαστού, του στομάχου, του παχέος εντέρου.

    ΤΥΡΙΑ: Τα τυριά αποτελούν άριστη πηγή ασβεστίου, γιατί είναι εύκολα αφομοιώσιμο από τον ανθρώπινο οργανισμό. Η περιεκτικότητα των τυριών σε ασβέστιο ποικίλει ανάλογα με την υγρασία που περιέχουν και τον τρόπο παρασκευής τους. Κατά την τυροκόμηση του γάλακτος τα συστατικά που πηγαίνουν στο τυρί είναι μέρος από το νερό και σχεδόν όλο το λίπος και η καζεΐνη του. Τα υπόλοιπα (υδατοδιαλυτά) απομακρύνονται με το τυρόγαλα. Όμως στο δίκτυο της καζεϊνης εγκλωβίζονται κι άλλα συστατικά. Έτσι στο τυρί παραμένουν οι λιποδιαλυτές βιταμίνες Α και D, το περισσότερο μέρος του ασβεστίου και αρκετή ποσότητα από τη βιταμίνη Β2.

    ΑΥΓΑ: Χωρίς αμφιβολία, υπάρχουν πολλά οφέλη από την κατανάλωση αυγών κάθε μέρα. Όχι μόνο τα αυγά παρέχουν πρωτεΐνες υψηλής ποιότητας, αλλά περιέχουν, επίσης, 11 βιταμίνες και μέταλλα, ωμέγα-3 λιπαρά οξέα και αντιοξειδωτικά. Και αυτό σημαίνει ότι μπορούν να συμβάλουν πολύτιμα στις καθημερινές ανάγκες σε θρεπτικά συστατικά. Το μεγαλύτερο μέρος της πρωτεΐνης σε ένα αυγό βρίσκεται στο ασπράδι, ενώ ο κρόκος περιέχει υγιή λίπη, βιταμίνες, μέταλλα και αντιοξειδωτικά.

    exps32492 MRR153791C09 17 2b

    Πουτίγκα καλαμποκιού

    ΥΛΙΚΑ ΓΙΑ 6 ΜΕΡΙΔΕΣ

    Για το ψωμί καλαμποκιού:

    1 φλιτζάνι βιολογικό αλεύρι για όλες τις χρήσεις

    3/4 φλιτζανιού βιολογικό κίτρινο καλαμποκάλευρο

    1/2 φλιτζάνι τριμμένο βιολογικό τυρί πιπεράτο

    1 κουταλάκι του γλυκού βιολογικό μπέικιν πάουντερ

    1 κουταλάκι του γλυκού ιωδιούχο ανεπεξέργαστο θαλασσινό αλάτι

    2 μεγάλα βιολογικά αυγά

    1 φλιτζάνι βιολογικό γάλα

    3 κουταλιές της σούπας βιολογικό μέλι

    1/4 φλιτζάνι βιολογικό βούτυρο, λιωμένο

    Για την πουτίγκα:

    1 κουταλιά της σούπας βιολογικό βούτυρο

    1 φλιτζάνι βιολογικά κρεμμύδια κομμένα σε λεπτές φέτες

    3/4 φλιτζάνι τριμμένο βιολογικό τυρί πιπεράτο

    2 κουταλάκια του γλυκού φρέσκος βιολογικός ​​μαϊντανός, ψιλοκομμένος

    1/2 κουταλάκι του γλυκού φρέσκο βιολογικό ​​δεντρολίβανο, ψιλοκομμένο

    1/2 κουταλάκι του γλυκού ψιλοκομμένο, φρέσκο βιολογικό ​​θυμάρι

    2 συν 1/4 φλιτζάνια παχύρρευστη βιολογική πλήρης κρέμα γάλακτος

    4 μεγάλα βιολογικά αυγά

    1 κουταλάκι του γλυκού ιωδιούχο ανεπεξέργαστο θαλασσινό αλάτι

    1/2 κουταλάκι του γλυκού φρεσκοτριμμένο βιολογικό μαύρο πιπέρι

    ΕΚΤΕΛΕΣΗ

    1. Προθερμαίνετε λοιπόν τον φούρνο στους 200ºC. Βουτυρώνετε ένα τετράγωνο ταψί 20 εκατοστών. Σε ένα μέτριο μπολ ανακατεύετε το αλεύρι, το καλαμποκάλευρο, το μπέικιν πάουντερ, το τυρί και το αλάτι. Ανακατέψτε το γύρω-γύρω για να επικαλυφθεί το τυρί, ώστε να μην βυθιστεί όλο στον πάτο. Σε ένα άλλο μικρό μπολ ανακατεύετε τα αυγά, το γάλα και το μέλι και μετά προσθέτετε τα στεγνά υλικά, ανακατεύοντας μέχρι να ομογενοποιηθούν και προσθέτετε το λιωμένο βούτυρο. Αδειάζετε στο έτοιμο ταψί και ψήνετε μέχρι να ροδίσει και η οδοντογλυφίδα που βάζετε στο κέντρο να βγαίνει καθαρή, περίπου 15-20 λεπτά.
    2. Μόλις κρυώσει το καλαμποκάλευρο, το κόβετε σε κομμάτια 2,5 εκατοστών. Χρειάζεστε μόνο περίπου 2 και 2/3 φλιτζάνια από το ψωμί καλαμποκιού για την πουτίγκα, οπότε μη διστάσετε να τσιμπήσετε το υπόλοιπο.
    3. Για να φτιάξετε την πουτίγκα προθερμαίνετε τον φούρνο στους 180ºC. Βάλτε τα κομμάτια του καλαμποκιού σε ένα βουτυρωμένο τετράγωνο πιάτο 20 εκατοστών σε μία στρώση. Αφήνετε στην άκρη.
    4. Ζεσταίνετε 1 κουταλιά της σούπας βούτυρο σε ένα τηγάνι σε χαμηλή φωτιά και ψήνετε τα κρεμμύδια πολύ αργά, ανακατεύοντας μόνο μια στο τόσο ώστε να καραμελώσουν και μαγειρεύετε για περίπου 20 λεπτά. Αποσύρετε από τη φωτιά. Πασπαλίστε τα κρεμμύδια, τα μυρωδικά και το τυρί πάνω από το καλαμποκάλευρο.
    5. Σε ένα μέτριο μπολ ανακατεύετε την κρέμα γάλακτος, τα αυγά, το αλάτι και το πιπέρι και μετά περιχύνετε στο καλαμποκάλευρο. Αφήστε το να καθίσει για περίπου 10 λεπτά για να απορροφήσει το ψωμί καλαμποκιού λίγο από τα υγρά.
    6. Ψήνετε μέχρι να ροδίσει, περίπου 40 λεπτά. Σερβίρετε ζεστό.

    ΚΑΛΗ ΣΑΣ ΟΡΕΞΗ!!!

    by Savvi Diet

    Τα καλύτερα βιολογικά προϊόντα

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα βιολογικά προϊόντα

    3 Cheese Corn Pudding 12

    Διαβάστε, επίσης,

    Χριστουγεννιάτικη πουτίγκα με λευκή σοκολάτα

    www.emedi.gr

     

     

  • Καρκίνος Ορθού Καρκίνος Ορθού

    Χρήσιμες πληροφορίες για τον καρκίνο ορθού

    Γράφει η 

    Δρ Σάββη Μάλλιου Κριαρά 

    Ειδικός Παθολόγος-Ογκολόγος, MD, PhD

    Ο καρκίνος του ορθού είναι καρκίνος που ξεκινά από το ορθό. Το ορθό είναι τα τελευταία αρκετά εκατοστά του παχέος εντέρου. Ξεκινά στο τέλος του τελευταίου τμήματος του παχέος εντέρου και τελειώνει όταν φτάσει στο σύντομο, στενό πέρασμα που οδηγεί στον πρωκτό. Ο καρκίνος στο εσωτερικό του ορθού (καρκίνος του ορθού) και ο καρκίνος στο εσωτερικό του παχέος εντέρου (καρκίνος του παχέος εντέρου) συχνά αναφέρονται μαζί ως "καρκίνος του παχέος εντέρου". Ενώ οι καρκίνοι του ορθού και του παχέος εντέρου είναι παρόμοιοι από πολλές απόψεις, οι θεραπείες τους είναι αρκετά διαφορετικές. Αυτό οφείλεται κυρίως στο ότι το ορθό κάθεται σε στενό χώρο, ελάχιστα διαχωρισμένο από άλλα όργανα και δομές. Γίνεται χειρουργική επέμβαση για την αφαίρεση του καρκίνου του ορθού. Στο παρελθόν, η μακροχρόνια επιβίωση ήταν ασυνήθιστη για άτομα με καρκίνο του ορθού, ακόμη και μετά από εκτεταμένη θεραπεία. Χάρη στην πρόοδο της θεραπείας τις τελευταίες δεκαετίες, τα ποσοστά επιβίωσης από καρκίνο του ορθού έχουν βελτιωθεί σημαντικά.

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΚΑΡΚΙΝΟΥ ΟΡΘΟΥ

    Τα σημεία και συμπτώματα του καρκίνου του ορθού περιλαμβάνουν:

    • Αλλαγή στις συνήθειες του εντέρου, όπως διάρροια, δυσκοιλιότητα ή πιο συχνές κενώσεις
    • Σκούρο καφέ ή έντονο κόκκινο αίμα στα κόπρανα
    • Στενά κόπρανα
    • Μια αίσθηση ότι το έντερό δεν αδειάζει εντελώς
    • Κοιλιακό άλγος
    • Ανεξήγητη απώλεια βάρους
    • Αδυναμία ή κόπωση

    ΑΙΤΙΑ ΚΑΡΚΙΝΟΥ ΟΡΘΟΥ

    Ο καρκίνος του ορθού ξεκινά όταν τα υγιή κύτταρα στο ορθό αναπτύσσουν αλλαγές (μεταλλάξεις) στο DNA τους. Το DNA ενός κυττάρου περιέχει τις οδηγίες που λένε σε ένα κύτταρο τι να κάνει. Οι αλλαγές λένε στα κύτταρα να αναπτύσσονται ανεξέλεγκτα και να συνεχίσουν να ζουν μετά τον θάνατο των υγιών κυττάρων. Τα κύτταρα που συσσωρεύονται μπορούν να σχηματίσουν όγκο. Με τον καιρό, τα καρκινικά κύτταρα μπορούν να αναπτυχθούν για να εισβάλουν και να καταστρέψουν τον υγιή ιστό κοντά. Και τα καρκινικά κύτταρα μπορούν να αποκολληθούν και να ταξιδέψουν (μετάσταση) σε άλλα μέρη του σώματος. Για τους περισσότερους καρκίνους του ορθού, δεν είναι σαφές τι προκαλεί τις μεταλλάξεις που προκαλούν το σχηματισμό του καρκίνου.

    "Κληρονομικές γονιδιακές μεταλλάξεις που αυξάνουν τον κίνδυνο καρκίνου του παχέος εντέρου και του ορθού"

    Σε ορισμένες οικογένειες, οι γονιδιακές μεταλλάξεις που μεταβιβάζονται από τους γονείς στα παιδιά αυξάνουν τον κίνδυνο καρκίνου του παχέος εντέρου. Αυτές οι μεταλλάξεις εμπλέκονται μόνο σε ένα μικρό ποσοστό καρκίνων του ορθού. Ορισμένα γονίδια που συνδέονται με τον καρκίνο του παχέος εντέρου αυξάνουν τον κίνδυνο εμφάνισης της νόσου, αλλά δεν την καθιστούν αναπόφευκτη.

    Δύο καλά καθορισμένα γενετικά σύνδρομα καρκίνου του παχέος εντέρου είναι:

    • Σύνδρομο Lynch. Το σύνδρομο Lynch, γνωστό και ως κληρονομικός μη πολυποδικός καρκίνος του παχέος εντέρου, αυξάνει τον κίνδυνο καρκίνου του παχέος εντέρου και άλλων μορφών καρκίνου. Τα άτομα με σύνδρομο Lynch τείνουν να αναπτύξουν καρκίνο του παχέος εντέρου πριν από την ηλικία των 50 ετών.
    • Οικογενής αδενωματώδης πολυποδίαση. Είναι μια σπάνια διαταραχή που προκαλεί χιλιάδες πολύποδες στην επένδυση του παχέος εντέρου και του ορθού. Τα άτομα με οικογενή αδενωματώδη πολυποδίασηχωρίς θεραπεία έχουν σημαντικά αυξημένο κίνδυνο να αναπτύξουν καρκίνο του παχέος εντέρου ή του ορθού πριν από την ηλικία των 40 ετών.

    Ο γενετικός έλεγχος μπορεί να ανιχνεύσει αυτά και άλλα, πιο σπάνια κληρονομικά σύνδρομα καρκίνου του παχέος εντέρου. Εάν ανησυχείτε για το οικογενειακό σας ιστορικό καρκίνου του παχέος εντέρου, μιλήστε με το γιατρό σας για το εάν το οικογενειακό ιστορικό σας υποδηλώνει ότι έχετε κίνδυνο εμφάνισης αυτών των καταστάσεων.

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΚΑΡΚΙΝΟΥ ΟΡΘΟΥ

    Οι παράγοντες που μπορεί να αυξήσουν τον κίνδυνο καρκίνου του ορθού είναι οι ίδιοι με εκείνους που αυξάνουν τον κίνδυνο καρκίνου του παχέος εντέρου.

    Οι παράγοντες κινδύνου για τον καρκίνο του παχέος εντέρου περιλαμβάνουν:

    • Μεγαλύτερη ηλικία. Ο καρκίνος του παχέος εντέρου μπορεί να διαγνωστεί σε οποιαδήποτε ηλικία, αλλά οι περισσότεροι άνθρωποι με αυτόν τον τύπο καρκίνου είναι άνω των 50 ετών. Τα ποσοστά καρκίνου του παχέος εντέρου σε άτομα κάτω των 50 ετών έχουν αυξηθεί.
    • Αφροαμερικανική καταγωγή. Οι άνθρωποι αφρικανικής καταγωγής που γεννήθηκαν στις Ηνωμένες Πολιτείες έχουν μεγαλύτερο κίνδυνο καρκίνου του παχέος εντέρου από ό,τι οι άνθρωποι με ευρωπαϊκή καταγωγή.
    • Προσωπικό ιστορικό καρκίνου του παχέος εντέρου ή πολύποδων. Ο κίνδυνος καρκίνου του παχέος εντέρου είναι υψηλότερος εάν είχατε ήδη καρκίνο του ορθού, καρκίνο του παχέος εντέρου ή αδενωματώδεις πολύποδες.
    • Φλεγμονώδης νόσος του εντέρου. Οι χρόνιες φλεγμονώδεις ασθένειες του παχέος εντέρου και του ορθού, όπως η ελκώδης κολίτιδα και η νόσος του Crohn, αυξάνουν τον κίνδυνο καρκίνου του παχέος εντέρου.
    • Κληρονομικά σύνδρομα που αυξάνουν τον κίνδυνο καρκίνου του ορθού. Τα γενετικά σύνδρομα της οικογένειας μπορούν να αυξήσουν τον κίνδυνο για καρκίνο του παχέος εντέρου και του ορθού, συμπεριλαμβανομένου του συνδρόμου FAP και Lynch.
    • Οικογενειακό ιστορικό καρκίνου του παχέος εντέρου. Έχετε περισσότερες πιθανότητες να αναπτύξετε καρκίνο του παχέος εντέρου εάν έχετε έναν γονέα, αδερφό ή παιδί με καρκίνο του παχέος εντέρου ή του ορθού.
    • Δίαιτα φτωχή σε λαχανικά. Ο καρκίνος του παχέος εντέρου μπορεί να σχετίζεται με μια δίαιτα χαμηλή σε λαχανικά και υψηλή σε κόκκινο κρέας, ιδιαίτερα όταν το κρέας είναι καπνισμένο ή καλοψημένο.
    • Πολύ λίγη άσκηση. Εάν είστε ανενεργοί, έχετε περισσότερες πιθανότητες να αναπτύξετε καρκίνο του παχέος εντέρου. Η τακτική σωματική δραστηριότητα μπορεί να μειώσει τον κίνδυνο καρκίνου.
    • Διαβήτης. Τα άτομα με κακώς ελεγχόμενο διαβήτη τύπου 2 μπορεί να έχουν αυξημένο κίνδυνο καρκίνου του παχέος εντέρου.
    • Παχυσαρκία. Τα παχύσαρκα άτομα έχουν αυξημένο κίνδυνο καρκίνου του παχέος εντέρου σε σύγκριση με άτομα με υγιές βάρος.
    • Κάπνισμα. Τα άτομα που καπνίζουν μπορεί να έχουν αυξημένο κίνδυνο καρκίνου του παχέος εντέρου, αν και υπάρχουν μελέτες και για προστατευτική δράση.
    • Αλκοόλ. Η τακτική κατανάλωση περισσότερων από τρία αλκοολούχα ποτά την εβδομάδα μπορεί να αυξήσει τον κίνδυνο καρκίνου του παχέος εντέρου.
    • Ακτινοθεραπεία για προηγούμενο καρκίνο. Η ακτινοθεραπεία στην κοιλιά για τη θεραπεία προηγούμενων καρκίνων μπορεί να αυξήσει τον κίνδυνο καρκίνου του παχέος εντέρου.

    ΠΡΟΛΗΨΗ/ΑΠΟΦΥΓΗ ΚΑΡΚΙΝΟΥ ΟΡΘΟΥ

    Για να μειώσετε τον κίνδυνο καρκίνου του παχέος εντέρου, σκεφτείτε να προσπαθήσετε:

    • Μιλήστε με το γιατρό σας σχετικά με τον προσυμπτωματικό έλεγχο του καρκίνου. Ο προσυμπτωματικός έλεγχος για τον καρκίνο του παχέος εντέρου μειώνει τον κίνδυνο καρκίνου εντοπίζοντας προκαρκινικούς πολύποδες στο κόλον και το ορθό που θα μπορούσαν να εξελιχθούν σε καρκίνο. Ρωτήστε το γιατρό σας πότε πρέπει να ξεκινήσετε τον προσυμπτωματικό έλεγχο. Οι περισσότεροι ιατρικοί οργανισμοί συνιστούν την έναρξη του προσυμπτωματικού ελέγχου γύρω στην ηλικία των 50 ετών ή νωρίτερα εάν έχετε παράγοντες κινδύνου για καρκίνο του παχέος εντέρου. Υπάρχουν πολλές επιλογές διαλογής, καθεμία με τα δικά της πλεονεκτήματα και μειονεκτήματα. Μιλήστε για τις επιλογές σας με το γιατρό σας και μαζί μπορείτε να αποφασίσετε ποιες εξετάσεις είναι κατάλληλες για εσάς.
    • Ασκηθείτε τις περισσότερες ημέρες της εβδομάδας. Προσπαθήστε να κάνετε τουλάχιστον 30 λεπτά άσκησης τις περισσότερες ημέρες. Εάν έχετε μείνει αδρανής, ξεκινήστε αργά και αυξήστε σταδιακά στα 30 λεπτά. Επίσης, μιλήστε με το γιατρό σας πριν ξεκινήσετε οποιοδήποτε πρόγραμμα άσκησης.
    • Τρώτε μια ποικιλία από φρούτα, λαχανικά και δημητριακά ολικής αλέσεως. Τα φρούτα, τα λαχανικά και τα δημητριακά ολικής αλέσεως περιέχουν βιταμίνες, μέταλλα, φυτικές ίνες και αντιοξειδωτικά, τα οποία μπορεί να παίζουν ρόλο στην πρόληψη του καρκίνου. Επιλέξτε μια ποικιλία φρούτων και λαχανικών, ώστε να λαμβάνετε μια σειρά από βιταμίνες και θρεπτικά συστατικά.
    • Διατηρήστε ένα υγιές βάρος. Εάν έχετε ένα υγιές βάρος, διατηρήστε το ασκώντας τακτικά και επιλέγοντας μια υγιεινή διατροφή. Εάν είστε υπέρβαροι, εργαστείτε για να χάσετε βάρος αργά αυξάνοντας την άσκηση και μειώνοντας τον αριθμό των θερμίδων που καταναλώνετε.
    • Σταμάτα το κάπνισμα. Εάν καπνίζετε, σταματήστε. Εάν αντιμετωπίζετε προβλήματα διακοπής, μιλήστε με το γιατρό σας σχετικά με τις επιλογές. Τα φάρμακα και η συμβουλευτική μπορεί να βοηθήσουν.
    • Πίνετε αλκοόλ με μέτρο, αν όχι καθόλου. Εάν επιλέξετε να πίνετε αλκοόλ, κάντε το με μέτρο. Για υγιείς ενήλικες, αυτό σημαίνει έως ένα ποτό την ημέρα για τις γυναίκες και έως δύο ποτά την ημέρα για τους άνδρες.

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΚΑΡΚΙΝΟΥ ΟΡΘΟΥ

    Ο καρκίνος του ορθού μπορεί να εντοπιστεί κατά τη διάρκεια μιας εξέτασης προσυμπτωματικού ελέγχου για καρκίνο του παχέος εντέρου. Ή μπορεί να υπάρχει υποψία με βάση τα συμπτώματά σας.

    Οι εξετάσεις και οι διαδικασίες που χρησιμοποιούνται για την επιβεβαίωση της διάγνωσης περιλαμβάνουν:

    • Κολονοσκόπηση. Η κολονοσκόπηση χρησιμοποιεί έναν μακρύ, εύκαμπτο σωλήνα (κολονοσκόπιο) συνδεδεμένο σε βιντεοκάμερα και οθόνη για να προβάλει το κόλον και το ορθό σας. Εάν εντοπιστεί καρκίνος στο ορθό σας, ο γιατρός σας μπορεί να συστήσει την εξέταση του παχέος εντέρου σας προκειμένου να αναζητηθούν επιπλέον ύποπτες περιοχές.
    • Αφαίρεση δείγματος ιστού για εξέταση (βιοψία). Εάν εντοπιστούν ύποπτες περιοχές, ο γιατρός σας μπορεί να περάσει χειρουργικά εργαλεία από το κολονοσκόπιο για να λάβει δείγματα ιστού (βιοψίες) για ανάλυση και να αφαιρέσει πολύποδες. Το δείγμα ιστού αποστέλλεται σε εργαστήριο για να εξεταστεί από γιατρούς που ειδικεύονται στην ανάλυση αίματος και ιστών του σώματος (παθολογοανατόμοι).

    Οι εξετάσεις μπορούν να καθορίσουν εάν τα κύτταρα είναι καρκινικά, εάν είναι επιθετικά και ποια γονίδια στα καρκινικά κύτταρα είναι παθολογικά. Ο γιατρός σας χρησιμοποιεί αυτές τις πληροφορίες για να κατανοήσει την πρόγνωσή σας και να καθορίσει τις θεραπευτικές επιλογές σας.

    OL 06 06 1573 g00 1

     

    "Δοκιμές για την εξάπλωση του καρκίνου του ορθού"

    Μόλις διαγνωστείτε με καρκίνο του ορθού, το επόμενο βήμα είναι να προσδιορίσετε την έκταση (στάδιο) του καρκίνου.

    Το στάδιο του καρκίνου βοηθά στον καθορισμό της πρόγνωσής και των επιλογών θεραπείας σας.

    Οι δοκιμές σταδιοποίησης περιλαμβάνουν:

    • Γενική εξέταση αίματος. Αυτή η εξέταση αναφέρει τον αριθμό των διαφορετικών τύπων κυττάρων στο αίμα σας. Μια πλήρης εξέταση αίματοςδείχνει εάν ο αριθμός των ερυθρών αιμοσφαιρίων σας είναι χαμηλός (αναιμία), γεγονός που υποδηλώνει ότι ένας όγκος προκαλεί απώλεια αίματος. Τα υψηλά επίπεδα λευκών αιμοσφαιρίων είναι σημάδι μόλυνσης, κάτι που αποτελεί κίνδυνο εάν ένας όγκος του ορθού αναπτυχθεί μέσω του τοιχώματος του ορθού.
    • Βιοχημικές εξετάσεις αίματος για τη μέτρηση της λειτουργίας των οργάνων. Τα μη φυσιολογικά επίπεδα ορισμένων από αυτές τις χημικές ουσίες μπορεί να υποδηλώνουν ότι ο καρκίνος έχει εξαπλωθεί στο ήπαρ. Τα υψηλά επίπεδα άλλων χημικών ουσιών μπορεί να υποδηλώνουν προβλήματα με άλλα όργανα, όπως τα νεφρά.
    • Καρκινοεμβρυϊκό αντιγόνο. Οι καρκίνοι μερικές φορές παράγουν ουσίες που ονομάζονται καρκινικοί δείκτες που μπορούν να ανιχνευθούν στο αίμα. Ένας τέτοιος δείκτης, το καρκινοεμβρυϊκό αντιγόνο, μπορεί να είναι υψηλότερος από το συνηθισμένο σε άτομα με καρκίνο του παχέος εντέρου. Η δοκιμή είναι ιδιαίτερα χρήσιμη για την παρακολούθηση της ανταπόκρισής σας στη θεραπεία.
    • Αξονική τομογραφία θώρακα. Αυτή η απεικονιστική εξέταση βοηθά να προσδιοριστεί εάν ο καρκίνος του ορθού έχει εξαπλωθεί σε άλλα όργανα, όπως το ήπαρ και οι πνεύμονες.
    • MRI κοιλιάς και λεκάνης. Η μαγνητική τομογραφία παρέχει μια λεπτομερή εικόνα των μυών, των οργάνων και άλλων ιστών που περιβάλλουν έναν όγκο στο ορθό. Μια μαγνητική τομογραφία δείχνει επίσης τους λεμφαδένες κοντά στο ορθό και διάφορα στρώματα ιστού στο τοίχωμα του ορθού.

    Ο γιατρός σας χρησιμοποιεί πληροφορίες από αυτές τις εξετάσεις για να ορίσει το στάδιο του καρκίνου. Τα στάδια του καρκίνου του ορθού υποδεικνύονται με λατινικούς αριθμούς που κυμαίνονται από 0 έως IV. Το χαμηλότερο στάδιο υποδηλώνει καρκίνο που περιορίζεται στην επένδυση του εσωτερικού του ορθού. Στο στάδιο IV, ο καρκίνος θεωρείται προχωρημένος και έχει εξαπλωθεί (μεταστάσεις) σε άλλες περιοχές του σώματος.

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΚΑΡΚΙΝΟΥ ΟΡΘΟΥ

    Η θεραπεία του καρκίνου του ορθού συχνά περιλαμβάνει συνδυασμό θεραπειών. Όταν είναι δυνατόν, χρησιμοποιείται χειρουργική επέμβαση για την απομάκρυνση των καρκινικών κυττάρων. Άλλες θεραπείες, όπως η χημειοθεραπεία και η ακτινοθεραπεία, μπορούν να χρησιμοποιηθούν μετά από χειρουργική επέμβαση για να σκοτωθούν τυχόν καρκινικά κύτταρα που έχουν απομείνει και να μειωθεί ο κίνδυνος επανεμφάνισης του καρκίνου. Εάν οι χειρουργοί ανησυχούν ότι ο καρκίνος δε μπορεί να αφαιρεθεί εντελώς χωρίς να τραυματιστούν κοντινά όργανα και δομές, ο γιατρός σας μπορεί να συστήσει έναν συνδυασμό χημειοθεραπείας και ακτινοθεραπείας ως αρχική θεραπεία. Αυτές οι συνδυασμένες θεραπείες μπορεί να συρρικνώσουν τον καρκίνο και να τον κάνουν πιο εύκολη την αφαίρεσή του κατά τη διάρκεια μιας επέμβασης (καλύτερα να μη γίνεται).

    "Χειρουργική επέμβαση"

    Ο καρκίνος του ορθού συχνά αντιμετωπίζεται με χειρουργική επέμβαση για την αφαίρεση των καρκινικών κυττάρων. Ποια επέμβαση είναι καλύτερη για εσάς εξαρτάται από την ιδιαίτερη κατάστασή σας, όπως τη θέση και το στάδιο του καρκίνου σας, το πόσο επιθετικά είναι τα καρκινικά κύτταρα, τη γενική υγεία σας και τις προτιμήσεις σας.

    Οι επεμβάσεις που χρησιμοποιούνται για τη θεραπεία του καρκίνου του ορθού περιλαμβάνουν:

    • Αφαίρεση πολύ μικρών καρκίνων από το εσωτερικό του ορθού. Πολύ μικροί καρκίνοι του ορθού μπορούν να αφαιρεθούν χρησιμοποιώντας κολονοσκόπιο ή άλλο εξειδικευμένο τύπο ενδοσκοπίου που εισάγεται μέσω του πρωκτού (τοπική εκτομή μέσω πρωκτού). Χειρουργικά εργαλεία μπορούν να περάσουν μέσα από το πεδίο για να αποκόψουν τον καρκίνο και ορισμένους από τους υγιείς ιστούς γύρω από αυτόν. Αυτή η διαδικασία μπορεί να είναι μια επιλογή εάν ο καρκίνος σας είναι μικρός και είναι απίθανο να εξαπλωθεί σε κοντινούς λεμφαδένες. Εάν μια εργαστηριακή ανάλυση διαπιστώσει ότι τα καρκινικά σας κύτταρα είναι επιθετικά ή είναι πιο πιθανό να εξαπλωθούν στους λεμφαδένες, ο γιατρός σας μπορεί να συστήσει πρόσθετη χειρουργική επέμβαση.
    • Αφαίρεση ολόκληρου ή μέρους του ορθού. Μεγαλύτεροι καρκίνοι του ορθού που βρίσκονται αρκετά μακριά από τον πρωκτικό σωλήνα μπορεί να αφαιρεθούν με μια διαδικασία (χαμηλή πρόσθια εκτομή) που αφαιρεί ολόκληρο ή μέρος του ορθού. Οι κοντινοί ιστοί και οι λεμφαδένες αφαιρούνται επίσης. Αυτή η διαδικασία διατηρεί τον πρωκτό έτσι ώστε τα απόβλητα να μπορούν να φεύγουν κανονικά από το σώμα. Ο τρόπος με τον οποίο γίνεται η διαδικασία εξαρτάται από τη θέση του καρκίνου. Εάν ο καρκίνος επηρεάσει το άνω τμήμα του ορθού, αυτό το τμήμα του ορθού αφαιρείται και στη συνέχεια το κόλον προσκολλάται στο υπόλοιπο ορθό (κολοορθική αναστόμωση). Όλο το ορθό μπορεί να αφαιρεθεί εάν ο καρκίνος βρίσκεται στο κατώτερο τμήμα του ορθού. Στη συνέχεια, το παχύ έντερο διαμορφώνεται σε θύλακα και συνδέεται με τον πρωκτό (κολοπρωκτική αναστόμωση).
    • Αφαίρεση του ορθού και του πρωκτού. Για καρκίνους του ορθού που βρίσκονται κοντά στον πρωκτό, μπορεί να μην είναι δυνατή η πλήρης αφαίρεση του καρκίνου χωρίς να καταστραφούν οι μυς που ελέγχουν τις κινήσεις του εντέρου. Σε αυτές τις περιπτώσεις, οι χειρουργοί μπορεί να συστήσουν μια επέμβαση που ονομάζεται κοιλιοπερινεϊκή εκτομή για την αφαίρεση του ορθού, του πρωκτού και μέρους του παχέος εντέρου, καθώς και του κοντινού ιστού και των λεμφαδένων. Ο χειρουργός δημιουργεί ένα άνοιγμα στην κοιλιά και προσαρτά το υπόλοιπο κόλον (κολοστομία). Τα απόβλητα βγαίνουν από το σώμα σας μέσα από το άνοιγμα και συγκεντρώνονται σε μια σακούλα που προσκολλάται στην κοιλιά σας.

    "Χημειοθεραπεία"

    Η χημειοθεραπεία χρησιμοποιεί φάρμακα για την καταστροφή των καρκινικών κυττάρων. Για τον καρκίνο του ορθού, μπορεί να συνιστάται χημειοθεραπεία μετά από χειρουργική επέμβαση για να σκοτωθούν τυχόν καρκινικά κύτταρα που μπορεί να απομείνουν. Η χημειοθεραπεία σε συνδυασμό με ακτινοθεραπεία μπορεί επίσης να χρησιμοποιηθεί πριν από μια επέμβαση για τη συρρίκνωση ενός μεγάλου καρκίνου, ώστε να είναι ευκολότερη η αφαίρεσή του με χειρουργική επέμβαση. Η χημειοθεραπεία μπορεί επίσης να χρησιμοποιηθεί για την ανακούφιση των συμπτωμάτων του καρκίνου του ορθού που δεν μπορεί να αφαιρεθεί με χειρουργική επέμβαση ή που έχει εξαπλωθεί σε άλλες περιοχές του σώματος.

    "Ακτινοθεραπεία"

    Η ακτινοθεραπεία χρησιμοποιεί ισχυρές πηγές ενέργειας, όπως ακτίνες Χ και πρωτόνια, για να σκοτώσει τα καρκινικά κύτταρα. Σε άτομα με καρκίνο του ορθού, η ακτινοθεραπεία συχνά συνδυάζεται με χημειοθεραπεία που κάνει τα καρκινικά κύτταρα πιο πιθανό να καταστραφούν από την ακτινοβολία. Μπορεί να χρησιμοποιηθεί μετά από χειρουργική επέμβαση για να σκοτώσει τυχόν καρκινικά κύτταρα που μπορεί να απομείνουν. Ή μπορεί να χρησιμοποιηθεί πριν από τη χειρουργική επέμβαση για τη συρρίκνωση ενός καρκίνου και την ευκολότερη αφαίρεσή του. Όταν η χειρουργική επέμβαση δεν είναι επιλογή, η ακτινοθεραπεία μπορεί να χρησιμοποιηθεί για την ανακούφιση συμπτωμάτων, όπως ο πόνος.

    "Συνδυασμένη χημειοθεραπεία και ακτινοθεραπεία"

    Ο συνδυασμός χημειοθεραπείας και ακτινοθεραπείας (χημειοακτινοθεραπεία) καθιστά τα καρκινικά κύτταρα πιο ευάλωτα στην ακτινοβολία. Ο συνδυασμός χρησιμοποιείται συχνά για μεγαλύτερους καρκίνους του ορθού και για εκείνους που έχουν υψηλότερο κίνδυνο επανεμφάνισης μετά την επέμβαση.

    • Πριν την επέμβαση. Η χημειοακτινοθεραπεία μπορεί να βοηθήσει στη συρρίκνωση του καρκίνου αρκετά ώστε να είναι δυνατή μια λιγότερο επεμβατική χειρουργική επέμβαση. Η συνδυασμένη θεραπεία μπορεί να αυξήσει την πιθανότητα η εγχείρησή σας να αφήσει ανέπαφη την περιοχή του πρωκτού, ώστε τα απόβλητα να φύγουν κανονικά από το σώμα μετά την επέμβαση.
    • Μετά την επέμβαση. Εάν η χειρουργική επέμβαση ήταν η πρώτη σας θεραπεία, ο γιατρός σας μπορεί να συστήσει χημειοακτινοθεραπεία μετά, εάν υπάρχει αυξημένος κίνδυνος επανεμφάνισης του καρκίνου σας.
    • Ως κύρια θεραπεία. Ο γιατρός σας μπορεί να συστήσει χημειοακτινοθεραπεία για τον έλεγχο της ανάπτυξης του καρκίνου εάν ο καρκίνος του ορθού σας είναι προχωρημένος ή εάν η χειρουργική επέμβαση δεν αποτελεί επιλογή.

    "Στοχευμένη φαρμακευτική θεραπεία"

    Οι στοχευμένες φαρμακευτικές θεραπείες επικεντρώνονται σε συγκεκριμένες ανωμαλίες που υπάρχουν στα καρκινικά κύτταρα. Μπλοκάροντας αυτές τις ανωμαλίες, οι στοχευμένες φαρμακευτικές θεραπείες μπορούν να προκαλέσουν θάνατο των καρκινικών κυττάρων. Τα στοχευμένα φάρμακα συνήθως συνδυάζονται με χημειοθεραπεία. Τα στοχευμένα φάρμακα προορίζονται συνήθως για άτομα με προχωρημένο καρκίνο του ορθού.

    "Ανοσοθεραπεία"

    Η ανοσοθεραπεία είναι μια φαρμακευτική θεραπεία που χρησιμοποιεί το ανοσοποιητικό σας σύστημα για την καταπολέμηση του καρκίνου. Το ανοσοποιητικό σύστημα του σώματός σας που καταπολεμά τις ασθένειες μπορεί να μην επιτεθεί στον καρκίνο σας επειδή τα καρκινικά κύτταρα παράγουν πρωτεΐνες που τα βοηθούν να κρύβονται από τα κύτταρα του ανοσοποιητικού συστήματος. Η ανοσοθεραπεία λειτουργεί παρεμβαίνοντας σε αυτή τη διαδικασία. Η ανοσοθεραπεία συνήθως προορίζεται για προχωρημένο καρκίνο του ορθού.

    Δυστυχώς, οι συμβατικές θεραπείες καρκίνου του ορθού έχουν πολλές παρενέργειες

    Πρέπει να αλλάξει η θεραπεία του καρκίνου του ορθού

    Να προτιμάτε τις φυσικές θεραπείες για τον καρκίνο του ορθού, σύμφωνα με το Μοριακό Προφίλ του Όγκου

    Η ζωή είναι πολύτιμη.

    Η ζωή είναι δική σας. Πάρτε την στα χέρια σας!

     

    415508

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό. 

    Διαβάστε, επίσης,

    Καρκίνος παχέος εντέρου

    Ο καρκίνος παχέος και ορθού είναι μία νόσος

    www.emedi.gr

     

     

  • Μεταχρωματική λευκοδυστροφία Μεταχρωματική λευκοδυστροφία

    Χρήσιμες πληροφορίες για τη μεταχρωματική λευκοδυστροφία

    Η μεταχρωματική λευκοδυστροφία είναι μια σπάνια κληρονομική (γενετική) διαταραχή που προκαλεί τη συσσώρευση λιπαρών ουσιών (λιπίδια) στα κύτταρα, ιδιαίτερα στον εγκέφαλο, το νωτιαίο μυελό και τα περιφερικά νεύρα. Αυτή η συσσώρευση προκαλείται από ανεπάρκεια ενός ενζύμου που βοηθά στη διάσπαση των λιπιδίων που ονομάζονται σουλφατίδια. Ο εγκέφαλος και το νευρικό σύστημα σταδιακά χάνουν τη λειτουργία τους επειδή η ουσία που καλύπτει και προστατεύει τα νευρικά κύτταρα (μυελίνη) είναι κατεστραμμένη.

    Υπάρχουν τρεις μορφές μεταχρωματικής λευκοδυστροφίας, οι οποίες περιλαμβάνουν διαφορετικές ηλικιακές κατηγορίες: όψιμη βρεφική μορφή, νεανική και ενήλικη μορφή.

    Τα σημεία και τα συμπτώματα μπορεί να ποικίλλουν. Η βρεφική μορφή είναι η πιο κοινή και εξελίσσεται πιο γρήγορα από τις άλλες μορφές.

    Δεν υπάρχει ακόμη θεραπεία για τη μεταχρωματική λευκοδυστροφία. Ανάλογα με τη μορφή και την ηλικία έναρξης, η έγκαιρη αναγνώριση και θεραπεία μπορεί να βοηθήσει στη διαχείριση ορισμένων σημείων και συμπτωμάτων και να καθυστερήσει την εξέλιξη της διαταραχής.

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΜΕΤΑΧΡΩΜΑΤΙΚΗΣ ΛΕΥΚΟΔΥΣΤΡΟΦΙΑΣ

    Η βλάβη στην προστατευτική μυελίνη που καλύπτει τα νεύρα οδηγεί σε προοδευτική επιδείνωση των λειτουργιών του εγκεφάλου και του νευρικού συστήματος, συμπεριλαμβανομένων:

    • Απώλεια της ικανότητας ανίχνευσης αισθήσεων, όπως η αφή, ο πόνος, η θερμότητα και ο ήχος
    • Απώλεια πνευματικών, σκεπτόμενων και μνημονικών δεξιοτήτων
    • Απώλεια κινητικών δεξιοτήτων, όπως το περπάτημα, η κίνηση, η ομιλία και η κατάποση
    • Σκληροί, άκαμπτοι μύες, κακή μυϊκή λειτουργία και παράλυση
    • Απώλεια της λειτουργίας της ουροδόχου κύστης και του εντέρου
    • Προβλήματα χοληδόχου κύστης
    • Τύφλωση
    • Απώλεια ακοής
    • Επιληπτικές κρίσεις
    • Συναισθηματικά προβλήματα και προβλήματα συμπεριφοράς, συμπεριλαμβανομένων ασταθών συναισθημάτων και κατάχρησης ουσιών

    Κάθε μορφή μεταχρωματικής λευκοδυστροφίας εμφανίζεται σε διαφορετική ηλικία και μπορεί να έχει διαφορετικά αρχικά σημεία και συμπτώματα και ρυθμούς εξέλιξης:

    • Ύστερη βρεφική μορφή. Αυτή είναι η πιο κοινή μορφή μεταχρωματικής λευκοδυστροφίας, που ξεκινά περίπου από την ηλικία των 2 ετών ή μικρότερη. Η προοδευτική απώλεια της ομιλίας και της μυϊκής λειτουργίας εμφανίζεται γρήγορα. Τα παιδιά με αυτή τη μορφή συχνά δεν επιβιώνουν πέρα ​​από την παιδική ηλικία.
    • Νεανική μορφή. Αυτή είναι η δεύτερη πιο συχνή μορφή και ξεκινά σε παιδιά μεταξύ 3 και 16 ετών. Τα πρώιμα σημάδια είναι προβλήματα συμπεριφοράς και γνωστικής λειτουργίας και αυξανόμενη δυσκολία στο σχολείο. Μπορεί να προκληθεί απώλεια της ικανότητας βάδισης. Αν και η νεανική μορφή δεν εξελίσσεται τόσο γρήγορα όσο η όψιμη βρεφική μορφή, η επιβίωση είναι γενικά λιγότερο από 20 χρόνια μετά την έναρξη των συμπτωμάτων.
    • Μορφή για ενήλικες. Αυτή η μορφή είναι λιγότερο συχνή και συνήθως ξεκινά μετά την ηλικία των 16 ετών. Τα σημάδια εξελίσσονται αργά και μπορεί να ξεκινήσουν με προβλήματα συμπεριφοράς και ψυχιατρικά, κατάχρηση ναρκωτικών και αλκοόλ και προβλήματα με το σχολείο και την εργασία. Μπορεί να εμφανιστούν ψυχωτικά συμπτώματα όπως αυταπάτες και παραισθήσεις. Η πορεία αυτής της μορφής ποικίλλει, με περιόδους σταθερών συμπτωμάτων και περιόδους ταχείας μείωσης της λειτουργικότητας. Οι ενήλικες μπορεί να επιβιώσουν για αρκετές δεκαετίες μετά τα αρχικά συμπτώματα.

    ΑΙΤΙΑ ΜΕΤΑΧΡΩΜΑΤΙΚΗΣ ΛΕΥΚΟΔΥΣΤΡΟΦΙΑΣ

    Η μεταχρωματική λευκοδυστροφία είναι μια κληρονομική διαταραχή που προκαλείται από ένα μη φυσιολογικό (μεταλλαγμένο) γονίδιο. Η πάθηση κληρονομείται με αυτοσωμικό υπολειπόμενο πρότυπο. Το ανώμαλο υπολειπόμενο γονίδιο βρίσκεται σε ένα από τα μη φυλετικά χρωμοσώματα (αυτοσώματα). Για να κληρονομηθεί μια αυτοσωμική υπολειπόμενη διαταραχή, και οι δύο γονείς πρέπει να είναι φορείς, αλλά συνήθως δεν παρουσιάζουν σημεία της πάθησης. Το προσβεβλημένο παιδί κληρονομεί δύο αντίγραφα του ανώμαλου γονιδίου, ένα από κάθε γονέα. Η πιο κοινή αιτία μεταχρωματικής λευκοδυστροφίας είναι μια μετάλλαξη στο γονίδιο ARSA. Αυτή η μετάλλαξη έχει ως αποτέλεσμα την έλλειψη του ενζύμου που διασπά τα λιπίδια που ονομάζονται σουλφατίδια που συσσωρεύονται στη μυελίνη. Σπάνια, η μεταχρωματική λευκοδυστροφία προκαλείται από ανεπάρκεια σε άλλο είδος πρωτεΐνης (πρωτεΐνη ενεργοποιητή) που διασπά τα σουλφατίδια. Αυτό προκαλείται από μια μετάλλαξη στο γονίδιο PSAP. Η συσσώρευση σουλφατιδίων είναι τοξική, καταστρέφοντας τα κύτταρα που παράγουν μυελίνη - που ονομάζονται επίσης λευκή ουσία - που προστατεύουν τα νεύρα. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα βλάβη στη λειτουργία των νευρικών κυττάρων στον εγκέφαλο, στο νωτιαίο μυελό και στα περιφερικά νεύρα.

     42

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΜΕΤΑΧΡΩΜΑΤΙΚΗΣ ΛΕΥΚΟΔΥΣΤΡΟΦΙΑΣ

    Ο γιατρός σας θα πραγματοποιήσει μια φυσική εξέταση - συμπεριλαμβανομένης μιας νευρολογικής εξέτασης και θα εξετάσει τα συμπτώματα και το ιατρικό ιστορικό για να ελέγξει για σημεία μεταχρωματικής λευκοδυστροφίας. Ο γιατρός σας μπορεί να ζητήσει εξετάσεις για τη διάγνωση της διαταραχής. Αυτές οι εξετάσεις βοηθούν επίσης στον προσδιορισμό του πόσο σοβαρή είναι η διαταραχή.

    • Εργαστηριακές εξετάσεις. Οι εξετάσεις αίματος αναζητούν ανεπάρκεια ενζύμου που προκαλεί μεταχρωματική λευκοδυστροφία. Μπορούν να γίνουν εξετάσεις ούρων για τον έλεγχο των επιπέδων σουλφατιδίων.
    • Γενετικές εξετάσεις. Ο γιατρός σας μπορεί να πραγματοποιήσει γενετικές εξετάσεις για μεταλλάξεις στο γονίδιο που σχετίζεται με τη μεταχρωματική λευκοδυστροφία. Μπορεί επίσης να συστήσει έλεγχο σε μέλη της οικογένειας, ιδιαίτερα σε γυναίκες που είναι έγκυες (προγεννητικός έλεγχος), για μεταλλάξεις στο γονίδιο.
    • Μελέτη αγωγιμότητας νεύρων. Αυτό το τεστ μετρά τα ηλεκτρικά νευρικά ερεθίσματα και τη λειτουργία σε μύες και νεύρα περνώντας ένα μικρό ρεύμα μέσω ηλεκτροδίων στο δέρμα. Ο γιατρός σας μπορεί να χρησιμοποιήσει αυτό το τεστ για να αναζητήσει νευρική βλάβη (περιφερική νευροπάθεια), η οποία είναι κοινή σε άτομα με μεταχρωματική λευκοδυστροφία.
    • Απεικόνιση μαγνητικού συντονισμού (MRI). Αυτό το τεστ χρησιμοποιεί ισχυρούς μαγνήτες και ραδιοκύματα για να παράγει λεπτομερείς εικόνες του εγκεφάλου. Αυτά μπορούν να αναγνωρίσουν ένα χαρακτηριστικό ριγέ μοτίβο (τιγροειδές) μη φυσιολογικής λευκής ουσίας (λευκοδυστροφία) στον εγκέφαλο.
    • Ψυχολογικά και γνωστικά τεστ. Ο γιατρός σας μπορεί να αξιολογήσει τις ψυχολογικές και νοητικές (γνωστικές) ικανότητες και να αξιολογήσει τη συμπεριφορά. Αυτές οι εξετάσεις μπορεί να βοηθήσουν στον προσδιορισμό του τρόπου με τον οποίο η πάθηση επηρεάζει τη λειτουργία του εγκεφάλου. Τα ψυχιατρικά προβλήματα και τα προβλήματα συμπεριφοράς μπορεί να είναι τα πρώτα σημάδια στις νεανικές και ενήλικες μορφές μεταχρωματικής λευκοδυστροφίας.

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΜΕΤΑΧΡΩΜΑΤΙΚΗΣ ΛΕΥΚΟΔΥΣΤΡΟΦΙΑΣ

    Η μεταχρωματική λευκοδυστροφία δε μπορεί να θεραπευτεί ακόμη, αλλά οι κλινικές δοκιμές υπόσχονται κάποια μελλοντική θεραπεία. Η τρέχουσα θεραπεία στοχεύει στην πρόληψη της νευρικής βλάβης, στην επιβράδυνση της εξέλιξης της διαταραχής, στην πρόληψη των επιπλοκών και στην παροχή υποστηρικτικής φροντίδας. Η έγκαιρη αναγνώριση και παρέμβαση μπορεί να βελτιώσει τα αποτελέσματα για ορισμένα άτομα με τη διαταραχή. Καθώς η διαταραχή εξελίσσεται, το επίπεδο φροντίδας που απαιτείται για την κάλυψη των καθημερινών αναγκών αυξάνεται. Η ομάδα υγειονομικής περίθαλψης θα συνεργαστεί μαζί σας για να βοηθήσει στη διαχείριση των σημείων και των συμπτωμάτων και θα προσπαθήσει να βελτιώσει την ποιότητα ζωής. Μιλήστε με το γιατρό σας σχετικά με τη δυνατότητα συμμετοχής σε μια κλινική δοκιμή.

    Η μεταχρωματική λευκοδυστροφία μπορεί να αντιμετωπιστεί με διάφορες θεραπευτικές προσεγγίσεις:

    • Φάρμακα. Τα φάρμακα μπορεί να μειώσουν σημεία και συμπτώματα, όπως προβλήματα συμπεριφοράς, επιληπτικές κρίσεις, δυσκολία στον ύπνο, γαστρεντερικά προβλήματα, μόλυνση και πόνο.
    • Φυσικοθεραπεία, εργοθεραπεία και λογοθεραπεία. Η φυσικοθεραπεία για την προώθηση της ευλυγισίας των μυών και των αρθρώσεων και τη διατήρηση του εύρους κίνησης μπορεί να είναι χρήσιμη. Η εργοθεραπεία και η λογοθεραπεία μπορούν να βοηθήσουν στη διατήρηση της λειτουργικότητας.
    • Διατροφική βοήθεια. Η συνεργασία με έναν ειδικό διατροφολόγο (διαιτολόγο) μπορεί να βοηθήσει στην παροχή σωστής διατροφής. Τελικά, μπορεί να γίνει δύσκολη η κατάποση τροφής ή υγρού. Αυτό μπορεί να απαιτεί βοηθητικές συσκευές σίτισης καθώς η κατάσταση εξελίσσεται.
    • Άλλες θεραπείες. Μπορεί να χρειαστούν άλλες θεραπείες καθώς η κατάσταση εξελίσσεται. Παραδείγματα περιλαμβάνουν τα αναπηρικά καροτσάκια, περιπατητές ή άλλες βοηθητικές συσκευές. μηχανικός αερισμός για να βοηθήσει στην αναπνοή, θεραπείες για την πρόληψη ή την αντιμετώπιση επιπλοκών και μακροχρόνια περίθαλψη ή νοσηλεία. Η φροντίδα για τη μεταχρωματική λευκοδυστροφία μπορεί να είναι πολύπλοκη και να αλλάζει με την πάροδο του χρόνου. Τα τακτικά ραντεβού παρακολούθησης με μια ομάδα επαγγελματιών γιατρών με εμπειρία στη διαχείριση αυτής της διαταραχής μπορεί να βοηθήσουν στην πρόληψη ορισμένων επιπλοκών και να σας συνδέσουν με την κατάλληλη υποστήριξη στο σπίτι, στο σχολείο ή στην εργασία.

    Πιθανές μελλοντικές θεραπείες

    Οι πιθανές θεραπείες για τη μεταχρωματική λευκοδυστροφία που μελετώνται περιλαμβάνουν:

    • Γονιδιακή θεραπεία και άλλα είδη κυτταρικής θεραπείας που εισάγουν υγιή γονίδια για να αντικαταστήσουν τα άρρωστα
    • Θεραπεία αντικατάστασης ή ενίσχυσης ενζύμων για τη μείωση της συσσώρευσης λιπαρών ουσιών
    • Θεραπεία μείωσης υποστρώματος, η οποία μειώνει την παραγωγή λιπαρών ουσιών

    ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗ

    Η φροντίδα ενός παιδιού ή μέλους της οικογένειας με μια χρόνια και προοδευτικά επιδεινούμενη διαταραχή όπως η μεταχρωματική λευκοδυστροφία μπορεί να είναι αγχωτική και εξουθενωτική. Το επίπεδο της καθημερινής σωματικής φροντίδας αυξάνεται καθώς η νόσος εξελίσσεται. Μπορεί να μην ξέρετε τι να περιμένετε και μπορεί να ανησυχείτε για την ικανότητά σας να παρέχετε την απαραίτητη φροντίδα.

    Εξετάστε αυτά τα βήματα για να προετοιμαστείτε:

    • Μάθετε για τη διαταραχή. Μάθετε όσα περισσότερα μπορείτε για τη μεταχρωματική λευκοδυστροφία. Τότε μπορείτε να κάνετε τις καλύτερες επιλογές και να είστε συνήγορος του εαυτού σας ή του παιδιού σας.
    • Βρείτε μια ομάδα αξιόπιστων επαγγελματιών. Θα χρειαστεί να πάρετε σημαντικές αποφάσεις σχετικά με τη φροντίδα. Τα ιατρικά κέντρα με ομάδες ειδικότητας μπορούν να σας προσφέρουν πληροφορίες σχετικά με τη διαταραχή, να συντονίσουν τη φροντίδα σας μεταξύ ειδικών, να σας βοηθήσουν να αξιολογήσετε τις επιλογές και να παρέχετε θεραπεία.
    • Αναζητήστε άλλες οικογένειες. Η συζήτηση με άτομα που αντιμετωπίζουν παρόμοιες προκλήσεις μπορεί να σας προσφέρει πληροφορίες και συναισθηματική υποστήριξη. Ρωτήστε το γιατρό σας σχετικά με τις ομάδες υποστήριξης στην κοινότητά σας. Εάν μια ομάδα δεν είναι για εσάς, ίσως ο γιατρός σας μπορεί να σας φέρει σε επαφή με μια οικογένεια που έχει αντιμετωπίσει τη διαταραχή. Ή μπορείτε να βρείτε ομαδική ή ατομική υποστήριξη στο διαδίκτυο.
    • Εξετάστε την υποστήριξη των φροντιστών. Ζητήστε ή αποδεχτείτε βοήθεια για τη φροντίδα του αγαπημένου σας προσώπου όταν χρειάζεται. Οι επιλογές για πρόσθετη υποστήριξη μπορεί να περιλαμβάνουν το να ρωτάτε για πηγές φροντίδας ανάπαυλας, να ζητάτε υποστήριξη από την οικογένεια και τους φίλους σας και να αφιερώνετε χρόνο για τα δικά σας ενδιαφέροντα και δραστηριότητες. Η συμβουλευτική με έναν επαγγελματία ψυχικής υγείας μπορεί να βοηθήσει στην προσαρμογή και την αντιμετώπιση.

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για το νευρικό σύστημα

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για το νευρικό σύστημα

    krabbe disease

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα  για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Χρήσιμες πληροφορίες για το σύνδρομο Guillain - Barre

    Νόσος του Addison

    Εγκεφαλική παράλυση

    Σύνδρομο υποτονικού βρέφους

    Οι καλύτερες διαγνωστικές εξετάσεις για το ενδοκρινικό σύστημα και τον μεταβολισμό

    Η νόσος Canavan

    Σύνδρομο Zellweger

    www.emedi.gr