Τετάρτη, 22 Μαρτίου 2017 09:17

Σύνδρομο βραχέος εντέρου

Γράφτηκε από τον
Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(2 ψήφοι)

Το σύνδρομο βραχέος εντέρου είναι εντερική ανεπάρκεια

Το σύνδρομο βραχέος εντέρου, ICD-10 K91.2 ή βραχύ έντερο ή σύνδρομο λόγω μαζικής εκτομής εντέρου είναι μια διαταραχή δυσαπορρόφησης που προκαλείται από την έλλειψη λειτουργικού λεπτού εντέρου. Το κύριο σύμπτωμα είναι η διάρροια, η οποία μπορεί να οδηγήσει σε αφυδάτωση, υποσιτισμό και απώλεια βάρους. Άλλα συμπτώματα μπορεί είναι το φούσκωμα, η καούρα, το αίσθημα κόπωσης, η δυσανεξία στη λακτόζη, και η αποκρουστική μυρωδιά κόπρανα.

Πρόκειται για σύνδρομο δυσαπορρόφησης που προκαλείται από μαζική εκτομή του λεπτού εντέρου

Οι επιπλοκές μπορούν να περιλαμβάνουν αναιμία και πέτρες στα νεφρά.

Οι περισσότερες περιπτώσεις οφείλονται στην χειρουργική αφαίρεση ενός μεγάλου τμήματος του λεπτού εντέρου. Αυτό πιο συχνά απαιτείται λόγω νόσου του Crohn σε ενήλικες και νεκρωτική εντεροκολίτιδα στα μικρά παιδιά.  Άλλες αιτίες είναι βλάβη στο λεπτό έντερο από άλλα μέσα και το μικρό έντερο εκ γενετής (λιγότερο από 2 m, ενώ συνήθως είναι 6,1 m.

Η θεραπεία γίνεται με δίαιτα, φάρμακα, ή χειρουργική επέμβαση.

Η δίαιτα μπορεί να περιλαμβάνει μια ελαφρώς αλμυρά και ελαφρώς γλυκά υγρά, συμπληρώματα βιταμινών, μικρά και συχνά γεύματα, και αποφυγή των τροφίμων με πολλά λιπαρά τρόφιμα.

Περιστασιακά οι θρεπτικές ουσίες πρέπει να δοθούν, μέσω  ενδοφλέβιας γραμμής και παρεντερική διατροφή.

Φάρμακα που χρησιμοποιούνται μπορεί να περιλαμβάνουν αντιβιοτικά, αντιόξινα, λοπεραμίδη, teduglutide, και αυξητική ορμόνη.

Η εντερική μεταμόσχευση, μπορεί να βοηθήσει κάποιους ανθρώπους. 

Το σύνδρομο βραχέος εντέρου εμφανίζεται σε περίπου τρεις ανά εκατομμύριο ανθρώπους κάθε χρόνο. Τα αποτελέσματα εξαρτώνται από την ποσότητα του εντέρου που απομένει και το κατά πόσον ή όχι το λεπτό έντερο παραμένει συνδεδεμένο με το παχύ έντερο. 

Η εντερική ανεπάρκεια μειώνει την εντερική λειτουργία, έτσι ώστε τα θρεπτικά συστατικά, το νερό, και οι ηλεκτρολύτες δεν απορροφώνται επαρκώς. Το σύνδρομο βραχέος εντέρου είναι όταν υπάρχει λιγότερο από 2 m λεπτό έντερο και είναι η πιο συχνή αιτία της εντερική ανεπάρκειας.

Η συνήθης πορεία είναι χρόνια.


Τα σημεία και συμπτώματα του συνδρόμου του βραχέος εντέρου

Τα συμπτώματα του συνδρόμου βραχέος εντέρου είναι:

Κοιλιακό άλγος

Διάρροια και στεατόρροια (ελαιώδη, ογκώδη κόπρανα, τα οποία μπορεί να είναι δύσοσμα)

Εξάντληση υγρών

Απώλεια βάρους και υποσιτισμός

Κούραση

Άτομα με σύνδρομο βραχέος εντέρου μπορεί να έχουν επιπλοκές που προκαλούνται από δυσαπορρόφηση βιταμινών και ανόργανων συστατικών, όπως η ανεπάρκεια σε βιταμίνες A, D, E, K, Β9 (φυλλικό οξύ), και Β12, ασβέστιο, μαγνήσιο, σίδηρο και ψευδάργυρο. Αυτές μπορεί να εμφανίζονται ως αναιμία, υπερκεράτωση (απολέπιση του δέρματος), εύκολους μώλωπες, μυϊκούς σπασμούς, κακή πήξη του αίματος, και πόνο στα οστά.


Αιτίες του συνδρόμου βραχέος εντέρου είναι

Το σύνδρομο βραχέος εντέρου σε ενήλικες και παιδιά, συνήθως, προκαλείται από χειρουργική επέμβαση και σημαντική εκτομή λεπτού εντέρου για:

Νόσος του Crohn, που είναι μια φλεγμονώδης διαταραχή του πεπτικού συστήματος

Αυτόματη συστροφή του λεπτού εντέρου που διακόπτει την παροχή αίματος και οδηγεί σε καταστροφή του εντέρου

Όγκοι του λεπτού εντέρου

Τραυματισμός ή τραύμα στο λεπτό έντερο

Εντεροκολίτιδα νεκρωτική (πρόωρα νεογέννητα)

Χειρουργική επέμβαση παράκαμψης για την αντιμετώπιση της παχυσαρκίας

Χειρουργική επέμβαση για αφαίρεση του κατεστραμμένου τμήματος του λεπτού εντέρου

Μερικά παιδιά, επίσης, γεννιούνται με ένα ασυνήθιστα μικρό μικρό έντερο, γνωστό ως συγγενές βραχύ εντέρου. 


Παθοφυσιολογία του συνδρόμου βραχέος εντέρου

Το μήκος του λεπτού εντέρου μπορεί να ποικίλει σε μεγάλο βαθμό, από 2,75 m έως 10,49 m.

Κατά μέσο όρο είναι περίπου 6,1 m. Λόγω αυτής της διακύμανσης, συνιστάται ότι μετά από μια χειρουργική επέμβαση να προσδιορίζεται η ποσότητα του εντέρου που απομένει και όχι μόνο πόσο αφαιρείται.

Το σύνδρομο βραχέος εντέρου αναπτύσσεται, συνήθως, όταν υπάρχει λιγότερο από 2 μέτρα λεπτού εντέρου αριστερά για να απορροφήσει επαρκώς τα θρεπτικά συστατικά. Βέβαια, με την εντερική προσαρμογή, θα γίνουν φυσιολογικές αλλαγές στο υπόλοιπο τμήμα του λεπτού εντέρου και θα αυξηθεί η απορροφητική του ικανότητας.

Αυτές οι αλλαγές περιλαμβάνουν:

Διεύρυνση και επιμήκυνση των λαχνών στην επένδυση

Αύξηση στη διάμετρο του λεπτού εντέρου

Επιβράδυνση στην περισταλτισμό ή της μετακίνησης της τροφής μέσα από το λεπτό έντερο


Θεραπεία του συνδρόμου του βραχέος εντέρου

Τα συμπτώματα του συνδρόμου βραχέος εντέρου συνήθως αντιμετωπίζονται με φαρμακευτική αγωγή:

Αντιδιαρροϊκά φάρμακο (π.χ. λοπεραμίδη, κωδεΐνη)

Δίαιτα φτωχή σε λίπη

Παράγοντες δέσμευσης των χολικών αλάτων παρεντερικά

Βιταμίνες, συμπληρώματα διατροφής, άλατα και σκόνη L-γλουταμίνης που αναμιγνύεται με νερό

H2 αναστολείς και αποκλειστές της αντλίας πρωτονίων για τη μείωση των οξέων του στομάχου

Συμπληρώματα λακτάσης (για τη βελτίωση των φουσκωμάτων και της διάρροιας που σχετίζονται με τη δυσανεξία στη λακτόζη)

Ολική παρεντερική διατροφή που περιλαμβάνει πόσιμο διάλυμα γλουταμίνης και αυξητική ορμόνη, από ανασυνδυασμένο DNA, σε ένεση) μαζί με μια εξειδικευμένη δίαιτα. Το teduglutide είναι προσομοιάζον με τη γλυκαγόνη πεπτίδιο-2.

Χειρουργικές διαδικασίες για την επιμήκυνση εντέρου όπως η επέμβαση Bianchi, όπου το έντερο κόβεται στο μισό και το ένα άκρο ράβεται στο άλλο, και μια νεότερη διαδικασία που ονομάζεται σειριακή εγκάρσια εντεροπλαστική (STEP-serial transverse enteroplasty), όπου το έντερο κόβεται και συρράπτεται με τεθλασμένη τεχνική. Η διαδικασία μακραίνει το έντερο των παιδιών με συγγενές βραχύ έντερο και μπορεί να αποφευχθεί η ανάγκη για μεταμόσχευση εντέρου. 


Πρόγνωση του συνδρόμου βραχέος εντέρου

Δεν υπάρχει θεραπεία για το σύνδρομο βραχέος εντέρου, εκτός από τη μεταμόσχευση. Σε νεογέννητα βρέφη, το ποσοστό επιβίωσης  4 ετών με παρεντερική διατροφή είναι περίπου 70%. Σε νεογέννητα βρέφη με λιγότερο από το 10% του αναμενόμενου εντερικού μήκους, η 5 ετής επιβίωση είναι περίπου 20%. Μερικές μελέτες προτείνουν ότι ένα μεγάλο μέρος της θνησιμότητας οφείλεται σε επιπλοκή της συνολικής παρεντερικής διατροφής, ειδικά τη χρόνια ηπατική νόσο. 

Η μεταμόσχευση του λεπτού εντέρου έχει μικτό ποσοστό επιτυχίας, με μετεγχειρητική ποσοστό θνησιμότητας μέχρι 30%.

Η επιβίωση ενός έτους και τα ποσοστά επιβίωσης 4 ετών είναι 90% και 60%, αντίστοιχα.

Συμπληρώματα διατροφής για το έντερο 

Παραγγείλετε, εδώ, τα συμπληρώματα διατροφής για το έντερο, πατώντας, εδώ.

Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με τον θεράποντα ιατρό.

Διαβάστε, επίσης,

Οι καλύτερες διαγνωστικές εξετάσεις για το ενδοκρινικό σύστημα και τον μεταβολισμό

Έμφραγμα μεσεντερίου

Η κοιλιοκάκη

Γαστρεντερίτιδα

Σύνδροµο δυσαπορρόφησης εντέρου

www.emedi.gr


 

Διαβάστηκε 4827 φορές Τελευταία τροποποίηση στις Παρασκευή, 11 Ιανουαρίου 2019 22:33
Γιάννης Κριαράς

Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

Σχετικά Άρθρα

  • Σούπα μινεστρόνε Σούπα μινεστρόνε

    Νόστιμη σούπα μινεστρόνε

    Σούπα μινεστρόνε

    ΚΑΡΟΤΑ: Τα καρότα αποτελούν εξαιρετική πηγή βιταμίνης Α, παρέχοντάς μας το υπερδιπλάσιο της ημερήσιας δόσης μας (210%). Επιπλέον, μας προσφέρουν το 6% της ημερήσιας δόσης μας σε βιταμίνη C, το 2% της δόσης μας σε ασβέστιο, αλλά και σίδηρο. Το αντιοξειδωτικό β-καροτένιο είναι αυτό που δίνει στα καρότα το πορτοκαλί τους χρώμα. Το β-καροτένιο απορροφάται από το έντερο και μετατρέπεται σε βιταμίνη Α κατά τη διαδικασία της πέψης. Επιπλέον, τα καρότα περιέχουν φυτικές ίνες, βιταμίνη Κ, κάλιο, φυλλικό οξύ, μαγγάνιο, φώσφορο, μαγνήσιο, βιταμίνη Ε και ψευδάργυρο. Μπορείτε σε ορισμένες αγορές να βρείτε καρότα με διαφορετικά χρώματα—τα οποία προέρχονται από διαφορετικά αντιοξειδωτικά. Για παράδειγμα, ανθοκυανίνες στα μωβ καρότα και λυκοπένιο στα κόκκινα.

    ΣΕΛΙΝΟ: Το σέλινο, όπως, συμβαίνει με όλα τα λαχανικά αποτελείται σε μεγάλο του ποσοστό από νερό, ενώ περιέχει και φυτικές ίνες. Πολύ σημαντικά συστατικά του σέλινου είναι τα φλαβονοειδή, συστατικά με μεγάλη αντιοξειδωτική ικανότητα. Τα συστατικά αυτά προλαμβάνουν την καταστροφή των κυττάρων η οποία προκαλείται από τις ελεύθερες ρίζες. Μερικά από αυτά είναι η απιγενίνη, η λουτεολίνη, το λιμονένιο, η καμπεφερόλη, το p-κουμαρικό οξύ. Τέλο,ς στο σέλινο συναντάμε και μικρές ποσότητες βιταμίνης Κ, φυλλικού οξέος, καλίου και βιταμίνης C. Το σέλινο είναι λιποδιαλυτικό.

    ΠΑΤΑΤΕΣ: Οι πατάτες είναι πλούσιες σε υδατάνθρακες. Οι υδατάνθρακες αποτελούν σημαντική πηγή ενέργειας για τον ανθρώπινο οργανισμό και πρέπει να λαμβάνονται σε αρκετή ποσότητα σε καθημερινή βάση, γι’ αυτό και τις λαμβάνουμε από διάφορες τροφές. Μια επιπλέον σημαντική θρεπτική ιδιότητα της πατάτας είναι η περιεκτικότητά της σε φυτικές ίνες. Οι φυτικές ίνες είναι απαραίτητες για την καλή λειτουργία του εντέρου, αλλά και γενικότερα του γαστρεντερικού συστήματος. Οι βραστές πατάτες περιέχουν σημαντική ποσότητα βιταμίνης C, έχουν αντιοξειδωτικές ιδιότητες, ενώ συμβάλλουν και στη διατήρηση της υγείας των οστών, των δοντιών και του δέρματος. Είναι εξίσου πλούσιες σε βιταμίνες του συμπλέγματος Β. Οι βιταμίνες αυτές είναι σημαντικές για το μεταβολισμό των υδατανθράκων και άρα, για την παραγωγή ενέργειας στον οργανισμό, για την υγεία του δέρματος, αλλά και του νευρικού συστήματος. Επιπλέον, η πατάτα δεν περιέχει νάτριο και σε συνδυασμό με το γεγονός ότι είναι πλούσια σε κάλιο, καθίσταται σημαντική στην πρόληψη της αρτηριακής πίεσης. Το κάλιο βελτιώνει, επίσης, τη μυϊκή και νευρική λειτουργία.

    ΝΤΟΜΑΤΕΣ: Οι ντομάτες είναι πλούσιες σε βιταμίνη C, ενώ περιέχουν, λυκοπένιο, αισκουλίνη Α, τοματιδίνη και χαλκοναρινγενίνη. Αυτές οι ουσίες έχουν αντιφλεφμονώδεις και αντιοξειδωτικές ιδιότητες, με αποτέλεσμα η ντομάτα να έχει τις αντικαρκινικές και ευεργετικές ιδιότητες υπέρ της καρδιάς! Επίσης, οι ντομάτες έχουν Βιταμίνες Α, Β6 και Κ, φυλλικό οξύ, μαγνήσιο και ποτάσιο. Το λυκοπένιο στις ντομάτες παίζει σημαντικό ρόλο και στην υγεία των οστών. Το πανεπιστήμιο του Τορόντο όρισε δίαιτα 4 εβδομάδων, αφαιρώντας τις πηγές λυκοπένιου από γυναίκες μετά την εμμηνόπαυση.  Αυτές εμφάνισαν σημαντικά σημάδια μείωσης στα μέταλλα των οστών. Σε επόμενο χρόνο οι ερευνητές θα ψάξουν αν τα χαμηλά επίπεδα λυκοπενίου προκαλούν κακή αντιοξειδωτική άμυνα στα κύτταρα των οστών. Η Α-τοματίνη και το λυκοπένιο επιτίθενται σε καρκινικά κύτταρα, λειτουργώντας αποτρεπτικά στον καρκίνο του μαστού και του προστάτη, μειώνοντας ταυτόχρονα τον κίνδυνο εμφάνισης. Μαγειρεμένες περιέχουν περισσότερα αντιοξειδωτικά, ενώ με την προσθήκη ελαιόλαδου, υπάρχει καλύτερη απορρόφηση από τον οργανισμό.

    ΣΚΟΡΔΟ: Το σκόρδο αποτελεί για τη λαϊκή ιατρική ένα πολυδύναμο φάρμακο με μεγάλη αξία. Περιέχει αιθέριο έλαιο αποτελούμενο από αλλιίνη, αλλινάση, αλλικίνη, αχοένιο, σκορδινίνες, το αντιοξειδωτικό σελήνιο, ιώδιο, ασβέστιο, μαγγάνιο, σίδηρο, φώσφορο, θειάφι και βιταμίνες Α, Β, Β1, Β2, Β3, Β6, C, και Ε. Περιέχει επίσης, πτητικό έλαιο, γλίσχρασμα, γλυκοκινίνες και γερμάνιο, καθώς και άλλα χρήσιμα για τον οργανισμό στοιχεία, όπως λευκωματούχες ουσίες, λιπαρές, αμυλώδες και κυτταρίνη.

    ΖΥΜΑΡΙΚΑ: Τα ζυμαρικά είναι πλούσια σε υδατάνθρακες, βασικό συστατικό για την εύρυθμη λειτουργία του εγκεφάλου. Μάλιστα, ορισμένοι επιστήμονες τους χαρακτηρίζουν και «καύσιμα» του εγκεφάλου. Δεν είναι, μάλιστα, σπάνιο το φαινόμενο, άτομα που κάνουν αυστηρές δίαιτες να παρουσιάζουν προβλήματα συγκέντρωσης.

    ΚΟΚΚΙΝΑ ΦΑΣΟΛΙΑ: Τα κόκκινα φασόλια που έχουν σχήμα νεφρού είναι ένας τύπος φασολιών που μπορούν να παρέχουν ιδιαίτερα οφέλη για την γενική υγεία, καθώς, αποτελούν πολύ καλή πηγή πρωτεΐνης και φυτικών ινών. Οι διαιτητικές ίνες βοηθούν στη μείωση της χοληστερόλης και κρατάνε την καρδιά υγιή. Περιέχουν πολλές βιταμίνες και μέταλλα ζωτικής σημασίας για το σώμα. Τα κόκκινα φασόλια, αποτελούν, επίσης, εξαιρετική πηγή μολυβδαινίου. Είναι ακόμα μια πολύ καλή πηγή φυλλικού οξέος, φυτικών ινών, μαγγανίου, θειαμίνης, φωσφόρου, σιδήρου, χαλκού, μαγνησίου, καλίου και βιταμίνης Κ. Τα κόκκινα φασόλια, όπως και οι άλλοι τύποι φασολιών είναι πλούσια σε διαλυτές και αδιάλυτες ίνες και είναι χαμηλής περιεκτικότητας σε λιπαρά. Το μολυβδαίνιο, το οποίο διαθέτουν σε αφθονία, είναι ένα μικρό στοιχείο-συνένζυμο που χρησιμοποιείται σε πολλές βιολογικές διεργασίες του οργανισμού. Η κατανάλωση των φασολιών βοηθά στη μείωση της χοληστερόλης και του σακχάρου. Είναι ιδανικά για διαβητικούς και για ανθρώπους που πάσχουν από υπογλυκαιμία. Οι αδιάλυτες φυτικές ίνες που περιέχουν διατηρούν τη σωστή λειτουργία του εντέρου και της πεπτικής οδού. Επίσης, ενισχύουν το ανοσοποιητικό σύστημα. Τα αντιοξειδωτικά που περιέχουν τα φασόλια βοηθούν στην καταπολέμηση του καρκίνου και του διαβήτη. Όταν τρώγονται μαζί με δημητριακά ολικής αλέσεως, αποτελούν μια πλήρη σε φυτικές ίνες.

    minestrone soup recipe

    Σούπα μινεστρόνε

    ΥΛΙΚΑ ΓΙΑ 4 ΑΤΟΜΑ

    2 βιολογικά καρότα ψιλοκομμένα

    2 κλωναράκια βιολογικό σέλινο ψιλοκομμένο

    1 βιολογική πατάτα ψιλοκομμένη

    2 σκελίδες βιολογικό σκόρδο θρυμματισμένες

    1L (4 φλιτζάνια) ζωμό λαχανικών

    400γρ ψιλοκομμένες βιολογικές ντομάτες

    400 γρ. κόκκινα φασόλια, ξεπλένονται, στραγγίζονται

    80g (1 φλιτζάνι) βιολογικά ζυμαρικά μικρό κέλυφος

    1/3 φλιτζάνι ψιλοκομμένο φρέσκο βιολογικό μαϊντανό

    (Όποιοι θέλουν προαιρετικά μπορούν να προσθέσουν και 4 φέτες ψιλοκομμένο βιολογικό μπέικον)

    ΕΚΤΕΛΕΣΗ

    1. Τοποθετήστε το μπέικον (αν επιθυμείτε), τα καρότα, το σέλινο και την πατάτα σε μια μεγάλη κατσαρόλα και ανακατέψτε για να τα συνδυάσετε. Μαγειρέψτε σε υψηλή θερμοκρασία, ακάλυπτα, ανακατεύοντας συχνά, για 5 λεπτά.
    2. Προσθέστε το σκόρδο, το ζωμό, τις ντομάτες και τα κόκκινα φασόλια στην κατσαρόλα, καλύψτε και αφήστε το να βράσει. Μειώστε τη θερμότητα σε μέτρια-χαμηλή. Σιγοβράζετε, σκεπάζετε, ανακατεύοντας περιστασιακά, για 30 λεπτά ή μέχρι να μαλακώσουν τα λαχανικά.
    3. Αυξήστε τη θερμότητα σε υψηλή. Προσθέστε τα ζυμαρικά και μαγειρέψτε, ακάλυπτα, ανακατεύοντας περιστασιακά, ακολουθώντας τις οδηγίες του πακέτου ή έως ότου τα ζυμαρικά γίνουν al dente. Αλατοπιπερώστε.
    4. Σερβίρετε με μία κουτάλα και πασπαλίζετε με μαϊντανό.
    5. Σερβίρετε αυτή τη ζεστή και γεμάτη σούπα με λίγο φρέσκο ψωμί για να δημιουργήσετε ένα χειμερινό γεύμα.

    ΚΑΛΗ ΣΑΣ ΟΡΕΞΗ!!! 

    by Savvi Diet

    Τα καλύτερα βιολογικά προϊόντα

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα βιολογικά προϊόντα

    Pasta Soup Thumbnail Blog

     

    Διαβάστε, επίσης,

    Σούπα τσίλι με κιμά και λαχανικά

    Υγιεινή και νόστιμη σούπα με σαλιγκάρια

    Νόστιμη και υγιεινή μανιταρόσουπα

    Υγιεινή σούπα λαχανικών

    Υγιεινά γιουβαρλάκια

    Κοτόσουπα

    Ψαρόσουπα

    Κρεατόσουπα

    Σούπα με λαχανικά και ρύζι

    Σούπα με λαχανικά για όσους είναι άρρωστοι

    Τροφές φάρμακα για τον καρκίνο

    Σούπα με αρακά και πράσο

    Κολοκυθόσουπα βελουτέ

    Καροτόσουπα βελουτέ

    Κρύο αγγούρι με σούπα Wasabi

    Σούπα για αδυνάτισμα

    Αφροδισιακή σούπα

    Τα πιο νόστιμα γιουβαρλάκια

    Σούπα για τον καρκίνο

    Παραδοσιακή ελληνική διατροφή

    Ρεβιθόσουπα

    Ντοματόσουπα για τον προστάτη

    Είναι υγιεινές οι έτοιμες σούπες;

    Σούπα για να πάρετε σίδηρο

    Σπαράγγια

    Τραχανάς

    Κρεμμυδόσουπα

    Πολύ νόστιμη μανιταρόσουπα

    Κοτόσουπα για το κρύωμα

    Δίαιτα με σούπες

    Σούπα με ξινόχοντρο

    Τα καλύτερα Ελληνικά τοπικά φαγητά

    Δίαιτα της φρουτόσουπας

    Η δίαιτα της λαχανόσουπας

    www.emedi.gr

     

     

  • Σιγκέλλωση Σιγκέλλωση

    Χρήσιμες πληροφορίες για τη σιγκέλλωση

    Η σιγκέλλωση είναι μια λοίμωξη των εντέρων που προκαλείται από το βακτήριο Shigella.

    Τα συμπτώματα, γενικά, ξεκινούν μία έως δύο ημέρες μετά την έκθεση και περιλαμβάνουν διάρροια, πυρετό, κοιλιακό άλγος και αίσθηση της ανάγκης για αφόδευση, ακόμη και όταν το έντερο είναι άδειο.

    Η διάρροια μπορεί να είναι αιματηρή.

    Τα συμπτώματα, συνήθως, διαρκούν πέντε έως επτά ημέρες και μπορεί να χρειαστούν αρκετοί μήνες για να επανέλθουν πλήρως οι συνήθειες του εντέρου.

    Οι επιπλοκές μπορεί να περιλαμβάνουν αντιδραστική αρθρίτιδα, σήψη, επιληπτικές κρίσεις και αιμολυτικό ουραιμικό σύνδρομο.

    Η σιγκέλλωση προκαλείται από τέσσερις συγκεκριμένους τύπους Shigella. Αυτά τα βακτήρια, συνήθως, εξαπλώνονται με έκθεση σε μολυσμένα κόπρανα. Αυτό μπορεί να συμβεί μέσω μολυσμένων τροφίμων, νερού ή χεριών ή μέσω σεξουαλικής επαφής.

    Η μόλυνση μπορεί να εξαπλωθεί από μύγες ή κατά την αλλαγή πάνας.

    Η διάγνωση γίνεται με καλλιέργεια κοπράνων.

    Ο κίνδυνος μόλυνσης μπορεί να μειωθεί με το σωστό πλύσιμο των χεριών.

    Δεν υπάρχει εμβόλιο.

    Η σιγκέλλωση, συνήθως, υποχωρεί χωρίς ειδική θεραπεία.

    Συνιστώνται επαρκή υγρά από το στόμα και ανάπαυση.

    Το υποσαλικυλικό βισμούθιο μπορεί να βοηθήσει στα συμπτώματα.

    Ωστόσο, δεν συνιστώνται φάρμακα που σταματούν τη διάρροια, όπως η λοπεραμίδη.

    Σε σοβαρές περιπτώσεις μπορεί να χρησιμοποιηθούν αντιβιοτικά, αλλά η αντίσταση είναι συχνή. Τα αντιβιοτικά που χρησιμοποιούνται, συνήθως, περιλαμβάνουν την σιπροφλοξασίνη και την αζιθρομυκίνη.

    Σε παγκόσμιο επίπεδο, η σιγκέλλωση εμφανίζεται σε τουλάχιστον 80 εκατομμύρια ανθρώπους και έχει ως αποτέλεσμα περίπου 700.000 θανάτους ετησίως. Οι περισσότερες περιπτώσεις συμβαίνουν στον αναπτυσσόμενο κόσμο. Τα μικρά παιδιά επηρεάζονται συχνότερα. Ενδέχεται να εμφανιστούν κρούσματα νόσου σε χώρους φύλαξης παιδιών και σχολεία. Είναι, επίσης, σχετικά κοινό στους ταξιδιώτες.

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΣΙΓΚΕΛΛΩΣΗΣ

    Τα σημεία και τα συμπτώματα μπορεί να κυμαίνονται από ήπια κοιλιακή δυσφορία έως δυσεντερία που χαρακτηρίζεται από κράμπες, διάρροια, πυρετό, αίμα στα κόπρανα και πύον ή βλέννα στα κόπρανα. Ο χρόνος έναρξης είναι 12 έως 96 ώρες, μετά την έκθεση και η νόσος διαρκεί 5 έως 7 ημέρες. Οι λοιμώξεις σχετίζονται με έλκος του βλεννογόνου, αιμορραγία από το ορθό και αφυδάτωση.

    Η αντιδραστική αρθρίτιδα και το αιμολυτικό ουραιμικό σύνδρομο είναι πιθανά επακόλουθα μετά από τη σιγκέλλωση.

    Το πιο συνηθισμένο νευρολογικό σύμπτωμα είναι οι επιληπτικές κρίσεις.

    ΑΙΤΙΑ ΣΙΓΚΕΛΛΩΣΗΣ

    Βακτήρια:

    Η σιγκέλλωση προκαλείται από βακτηριακή λοίμωξη με Shigella, βακτήριο, που είναι γενετικά παρόμοιο με το E. coli.

    Υπάρχουν τρεις οροομάδες και ένας ορότυπος Shigella:

    • Shigella flexneri
    • Shigella boydii
    • Shigella dysenteriae και
    • Shigella sonnei (ορότυπος)

    Η πιθανότητα μόλυνσης από οποιοδήποτε στέλεχος του Shigella ποικίλλει σε όλο τον κόσμο. Για παράδειγμα, η S. sonnei είναι πιο συνηθισμένη στις ΗΠΑ, ενώ η S. dysenteriae και η S. boydii είναι σπάνια στις ΗΠΑ.

    ΜΕΤΑΔΟΣΗ ΣΙΓΚΕΛΛΩΣΗΣ

    Η Shigella μεταδίδεται μέσω της στοματικής οδού από άτομα που έχουν προσβληθεί από την ασθένεια, ανεξάρτητα από το εάν παρουσιάζουν συμπτώματα. Οι χρόνιοι φορείς των βακτηρίων αυτών είναι σπάνιοι. Εκτός από τον άνθρωπο, τα βακτήρια μπορούν, επίσης, να μολύνουν τα ζώα. 

    Κατά την κατάποση, τα βακτήρια περνούν μέσω του γαστρεντερικού σωλήνα μέχρι να φτάσουν στο λεπτό έντερο. Εκεί αρχίζουν να πολλαπλασιάζονται μέχρι να φτάσουν στο παχύ έντερο. Στο παχύ έντερο, τα βακτήρια προκαλούν κυτταρικό τραυματισμό μέσω δύο κύριων μηχανισμών: άμεση εισβολή στα επιθηλιακά κύτταρα στο παχύ έντερο και παραγωγή εντεροτοξίνης 1 και εντεροτοξίνης 2. Σε αντίθεση με άλλα βακτήρια, η Shigella δεν καταστρέφεται από το γαστρικό οξύ στο στομάχι. Ως αποτέλεσμα, χρειάζονται μόνο 10 έως 200 κύτταρα για να προκαλέσουν μόλυνση. Αυτή η μολυσματική δόση είναι πολύ  μικρότερη από εκείνη άλλων ειδών βακτηρίων (π.χ. χολέρα, που προκαλείται από το βακτήριο Vibrio cholerae κι έχει μολυσματική δόση 108 έως 1011 κυττάρων). 

    294501

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΣΙΓΚΕΛΛΩΣΗΣ

    Η διάγνωση της σιγκέλλωσης γίνεται με την απομόνωση του οργανισμού από καλλιέργειες δειγμάτων κοπράνων. Τα είδη Shigella είναι αρνητικά για κινητικότητα και γενικά δεν είναι ζυμωτές λακτόζης, αλλά η S. sonnei μπορεί να ζυμώσει τη λακτόζη. Συνήθως, δεν παράγουν στοιχεία από υδατάνθρακες (με εξαίρεση ορισμένα στελέχη της S. flexneri) και τείνουν να είναι γενικά βιοχημικά αδρανή. Η Shigella, επίσης, να είναι αρνητική στην υδρόλυση ουρίας. Μπορεί να γίνει ανίχνευση και με PCR.

    ΠΡΟΛΗΨΗ ΣΙΓΚΕΛΛΩΣΗΣ

    Μπορούν να προληφθεί με καλό πλύσιμο των χεριών πριν από το χειρισμό των τροφίμων και καλό μαγείρεμα των τροφών. Η σωστή προσωπική υγιεινή και η υγιεινή των τροφίμων είναι τα πιο καλά μέτρα για τη σιγκέλλωση.

    ΕΜΒΟΛΙΟ ΓΙΑ ΤΗ ΣΙΓΚΕΛΛΩΣΗ

    Προς το παρόν, δεν υπάρχει εγκεκριμένο εμβόλιο για τη σιγκέλλωση. 

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΣΙΓΚΕΛΛΩΣΗΣ

    Η θεραπεία συνίσταται, κυρίως, στην αντικατάσταση υγρών και ηλεκτρολυτών που χάνονται λόγω διάρροιας. Η αντικατάσταση υγρών από το στόμα είναι ικανοποιητική για τους περισσότερους ανθρώπους, αλλά, μερικοί μπορεί να χρειαστεί να λάβουν υγρά ενδοφλεβίως.

    Τα αντιδιαρροϊκά φάρμακα μπορεί να παρατείνουν τη λοίμωξη και δεν πρέπει να χρησιμοποιούνται.

    ΑΝΤΙΒΙΟΤΙΚΑ ΓΙΑ ΤΗ ΣΙΓΚΕΛΛΩΣΗ

    Τα αντιβιοτικά πρέπει να χρησιμοποιούνται μόνο σε σοβαρές περιπτώσεις ή σε ορισμένους πληθυσμούς με ήπια συμπτώματα (ηλικιωμένοι, ανοσοκατεσταλμένοι, εργαζόμενοι στη βιομηχανία τροφίμων, εργαζόμενοι στη φροντίδα παιδιών). Για τη διάρροια που σχετίζεται με τη σιγκέλλωση, τα αντιβιοτικά μειώνουν τη διάρκεια της λοίμωξης, αλλά πρέπει να αποφεύγονται σε ήπιες περιπτώσεις, επειδή πολλά στελέχη της σιγκέλλας γίνονται ανθεκτικά στα κοινά αντιβιοτικά. Επιπλέον, τα αποτελεσματικά φάρμακα δεν υπάρχουν σε αναπτυσσόμενες χώρες. 

    Οι αντιδιαρροϊκοί παράγοντες μπορεί να επιδεινώσουν την ασθένεια και πρέπει να αποφεύγονται.

    Στις περισσότερες περιπτώσεις, η ασθένεια υποχωρεί εντός τεσσάρων έως οκτώ ημερών χωρίς αντιβιοτικά. Οι σοβαρές λοιμώξεις μπορεί να διαρκέσουν τρεις έως έξι εβδομάδες.

    Τα αντιβιοτικά, όπως η τριμεθοπρίμη-σουλφαμεθοξαζόλη και η σιπροφλοξασίνη μπορεί να χορηγηθούν όταν το άτομο είναι πολύ νεαρό ή πολύ ηλικιωμένο, όταν η ασθένεια είναι σοβαρή ή όταν ο κίνδυνος της λοίμωξης για εξάπλωση είναι υψηλός. Επιπρόσθετα, η αμπικιλλίνη (αλλά όχι η αμοξικιλλίνη) ήταν αποτελεσματική στη θεραπεία αυτής της νόσου στο παρελθόν, αλλά τώρα η πρώτη επιλογή φαρμάκου είναι η pivmecillinam.

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τις λοιμώξεις

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα προϊόντα για τις λοιμώξεις 

    shiga 1000x565

     

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Λοίμωξη από σαλμονέλα

    Οξεία διάρροια

    Οζώδες ερύθημα

    Πυρετικοί σπασμοί στα παιδιά

    Χρήσιμες πληροφορίες για τη βρουκέλλωση

    www.emedi.gr

     

  • Εντερικά παράσιτα Εντερικά παράσιτα

    Χρήσιμες πληροφορίες για τα εντερικά παράσιτα

     Η τάξη των λοιμωδών παραγόντων που ονομάζονται παράσιτα υποδιαιρείται σε δύο κατηγορίες:

    • Τα πρωτόζωα, που είναι μονοκύτταροι μικροοργανισμοί και, χαρακτηριστικά, διαιρούνται και πολλαπλασιάζονται μέσα στον ξενιστή, συνήθως, μεταδίδονται άμεσα δια της κοπρανοστοματικής οδού και δεν προκαλούν ηωσινοφιλία
    • Οι έλμινθες (σκώληκες) που είναι πολυκύτταροι μικροοργανισμοί και, με ελάχιστες εξαιρέσεις (π.χ. Strongyloides stercoralis, Hymenolepis nana), δεν πολλαπλασιάζονται μέσα στο σώμα του ξενιστή ενώ, συχνά, προκαλούν κάποιου βαθμού ηωσινοφιλία. Το ύψος της ηωσινοφιλίας εξαρτάται από το βαθμό διεισδυτικότητας στο βλεννογόνο. Οι σκώληκες έχουν μικρή διάρκεια ζωής στο σώμα του ξενιστή και, χωρίς αναμόλυνση, πεθαίνουν από μόνοι τους.
    • Δεν παραμένουν στο έντερο όλα τα παράσιτα, που φθάνουν εκεί δια της στοματικής οδού. Μερικά εμφανίζουν διεισδυτικότητα ενώ άλλα δεν απελευθερώνουν τις λοιμώδεις μορφές τους μέσα στο έντερο. Αυτή η τελευταία ομάδα, που περιλαμβάνει το τοξόπλασμα (Toxoplasma gondii), τον εχινόκοκκο και την τριχινέλλα (Trichinella spirallis)
    • Οι περισσότεροι σκώληκες απαιτούν, είτε παρατεταμένη περίοδο επώασης, εκτός του ξενιστή, πριν καταστούν μολυσματικοί, είτε την παρουσία ενός συγκεκριμένου φορέα για τη μεταδοσή τους. Εξαίρεση σ' αυτό τον κανόνα αποτελεί ο Enterobius vermicularis (οξύουροι), του οποίου τα αυγά είναι μολυσματικά, σχεδόν αμέσως μετά τη γέννηση τους. Με αυτό τον τρόπο συμβαίνει άμεση αυτολοίμωξη
    • Η άμεση μετάδοση μεταξύ ατόμων είναι ασυνήθης 
    • Η πιθανότητα μόλυνσης από κάποιο εντερικό παράσιτο, εξαρτάται από πολλούς παράγοντες - την παρουσία του συγκεκριμένου λοιμώδους παράγοντα, έναν κατάλληλο φορέα ή τρόπο μετάδοσης και την παρουσία ξενιστή που είναι επιρρεπής στον λοιμώδη παράγοντα. Η παγκόσμια κατανομή των παρασίτων καθορίζεται από παράγοτες κοινωνικοοικονομικούς , γεωγραφικούς, τηνηλικία και το συγχρωτισμό, ενώ το χαμηλό επίπεδο της ποιότητας του νερού και της ατομικής υγιεινής είναι οι σημαντικότεροι

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Πεπτικό

    Γενετική: Οι γενετικοί παράγοντες παίζουν ελάσσονα ρόλο στη μετάδοση, την παθογένεια και την αντιμετώπιση των συγκεκριμένων λοιμώξεων 

    Επικρατέστερη ηλικία: Παιδιά κυρίως

    Επικρατέστερο φύλο: Άνδρες = Γυναίκες

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΕΝΤΕΡΙΚΩΝ ΠΑΡΑΣΙΤΩΝ

    • Διάρροια
    • Κοιλιακά άλγη/ευαισθησία
    • Αύξηση των αερίων του εντέρου - τυμπανισμός, ερυγές, μετεωρισμός, βορβορυγμοί
    • Ναυτία ή έμετοι
    • Απώλεια βάρους και ανορεξία
    • Δυσεντερία. Σπάνια, μπορεί όμως, να σχετίζεται με λοίμωξη από αμοιβάδα (Entamoeda histolytica), Balantidium Coli
    • Κνησμός του δακτυλίου (E. vermicularis, Trichuris trichiura, S. stercoralis, πλατυέλμινθες)
    • Αφόδευση σκώληκα ή τμήματος αυτού 
    • Αύξηση των εντερικών ήχων 
    • Περιπρωκτικό ή αιδοιϊκό εξάνθημα

    ΑΙΤΙΑ ΕΝΤΕΡΙΚΩΝ ΠΑΡΑΣΙΤΩΝ

    Παθογόνα πρωτόζωα:

    • Giardia lamblia
    • Entamoeda histolytica
    • Cryptosporidium
    • Isospora belli
    • Balantidium coli
    • Cyclospora 
    • Microsporida

    Δυνητικά παθογόνα πρωτόζωα:

    • Dientamoeda fragilis

    Πιθανώς, μη παθογόνα πρωτόζωα:

    • Όλες οι άλλες αμοιβάδες 
    • Endolimax nana
    • Όλα τα υπόλοιπα μαστιγοφόρα πρωτόζωα του εντέρου

    Παθογόνοι έλμινθες - νηματώδεις (ασκαρίδες):

    • Enterobius vermicularis
    • Trichuris trichiura
    • Ascaris lumbricoides
    • Νηματοσκώληκες (Necator americanus, Ancylostoma duodenale)
    • Strongyloides stercoralis
    • Capillaria philippinensis
    • Trichostrongylus

    Παθογόνοι έλμινθες - κυστώδεις (πλατέλμινθες):

    • Taenia saginata
    • Taenia solium
    • Diphyllobothrium latum
    • Hymenolepis nana
    • Hymenolepis diminuta
    • Dipylidium caninum

    Παθογόνοι έλμινθες - τρηματώδεις (τρηματώδεις σκώληκες)

    • Fasciolopsis buski
    • Clonorchis sinensis
    • Opisthorhis viverrini
    • Heterophyes heterophyes
    • Fasciola hepatica
    • Paragonimus westermani
    • Schistosoma mansoni
    • S. japonicum
    • S. hematobum
    • S. mekongi

    5f128a308b08ac9c3932f063 badb4d 945c672cd291409ba06c1567db244166 mv2

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΕΝΤΕΡΙΚΩΝ ΠΑΡΑΣΙΤΩΝH

    • Ηλικία (παιδιά)
    • Χαμηλό κοινωνικοοικονομικό επίπεδο 
    • Κακή υγιεινή - ατομική, τροφίμων, νερού 
    • Ταξίδι στο εξωτερικό
    • Συγχρωτισμός - κέντρα ημερήσιας φροντίδας, ψυχιατρικά ιδρύματα
    • Συνύπαρξη άλλης νόσου, κύηση, γαστρική υποχλωρυδρία, ανοσοκαταστολή (AIDS)

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΕΝΤΕΡΙΚΩΝ ΠΑΡΑΣΙΤΩΝ

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΕΝΤΕΡΙΚΩΝ ΠΑΡΑΣΙΤΩΝ

    • Άλλες εντερικές λοιμώξεις 
    • Τροφική δηλητηρίαση
    • Δυσαπορρόφηση
    • Φλεγμονώδης νόσος του εντέρου 
    • Αιμορροϊδες
    • Συρίγγια του πρωκτού

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ ΕΝΤΕΡΙΚΩΝ ΠΑΡΑΣΙΤΩΝ 

    • Η εξέταση δείγματος κοπράνων που συλλέγεται μέσα σε δοχείο με συντηρητικές ουσίες π.χ. οξεικό νάτριο σε φορμόλη (SAF), καλά αναμεμιγμένα, ώστε να διατηρούνται όλα τα στοιχεία και παρέχει ακριβή διάγνωση στο 90% των περιπτώσεων. Για μεγαλύτερη διαγνωστική ακρίβεια, θα χρειασθεί εξέταση περισσότερων δειγμάτων 
    • Οι νεότερες τεχνικές εργαστηριακής εξέτασης των κοπράνων (όπως τα μονοκλωνικά αντισώματα, άλλες τεχνικές αντιγονικής ανίχνευσης, ανίχνευση του DNA) αποτελούν συναρπαστικές επιστημονικές ανακαλύψεις. Στην παρούσα, όμως, φάση εμφανίζουν ελάχιστα πρακτικά πλεονεκτήματα έναντι των συνηθισμένων μεθόδων 
    • Ορολογικές δοκιμασίες - για συγκεκριμένες λοιμώξεις, ειδικά αν αυτές δεν προκαλούν εμφανή λοίμωξη του εντέρου (δηλαδή αν δεν απελευθερώνονται αυγά ή παράσιτα στα κόπρανα) ή αν ο χαμηλός αριθμός των παρασίτων καθιστά τη διάγνωση δύσκολη. Αυτές οι δοκιμασίες ενδείκνυνται σπάνια και, συνήθως, πραγματοποιούνται μόνο σε ειδικά κέντρα αναφοράς 

    Φάρμακα που μπορεί να μεταβάλλουν τα ευρήματα: Η χρησιμοποίηση αντιβιοτικών, ελαιούχων υπακτικών και η παρουσία βαρίου στα κόπρανα μπορεί να καταστήσει την παρασιτολογική διάγνωση δύσκολη ή αδύνατη

    ΠΑΘΟΛΟΓΟΑΝΑΤΟΜΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ ΕΝΤΕΡΙΚΩΝ ΠΑΡΑΣΙΤΩΝ

    • Στην πλειοψηφία τους, τα εντερικά παράσιτα δεν είναι διεισδυτικά και προκαλούν καθόλου ή μη ειδικές ιστιλογικές αλλοιώσεις στο έντερο
    • Η διεισδυτική αμοιβάδωση του εντέρου προκαλεί μια χαρακτηριστική ελκωτική και φλεγμονώδη ιστολογική εικόνα
    • Τα πρωτόζωα και οι έλμινθες μπορεί να ανευρεθούν στα υλικά βιοψίας 

    ΕΙΔΙΚΕΣ ΔΟΚΙΜΑΣΙΕΣ

    • Η πραγματοποίηση ειδικών δοκιμασιών για την ανίχνευση των Cryptosporidium, Isospora belli, Cyclospora και των μικροσποριδίων, προυποθέτει ότι το εργαστήριο θα έχει ενημερωθεί για το προφίλ της νόσου του συγκεκριμένου ασθενούς
    • Το έκπλυμα οξυούρων παρέχει μεγαλύτερη διαγνωστική εμβέλεια όταν υπάρχει υποψία λοίμωξης από Enterobius vermicularis. Μπορεί να χρειασθεί η πραγματοποίηση πολλών δοκιμασιών (5) για να αποκλεισθεί η οξυουρίαση
    • Για μερικά παράσιτα, είναι δυνατή η διενέργεια καλλιεργειών - Giardia lamblia, Entamoeba histolytica, Strongyloides stercolaris ενδείκνυνται σπανίως και γίνονται μόνο σε ειδικά εργαστήρια αναφοράς 
    • Δοκιμασίες κατάδυσης νημάτων και καθετηριασμός του ανώτερου πεπτικού χρειάζονται σπάνια για τη διάγνωση παρασίτωσης του ανωτέρου τμήματος του εντέρου
    • Σπάνια, η βιοψία μπορεί να καταδείξει την παρουσία διεισδυτικού έλμινθα στο τεμάχιο ιστού. Η ανεύρεση σκωλήκων με αυτό τον τρόπο μπορεί να είναι εξαιρετικά δύσκολη και, συνήθως, χρειάζεται η συνεισφορά ειδικού παρασιτολόγου. Τα άλλα παράσιτα μπορούν να εντοπισθούν στο βλεννογόνο ή τη βλεννώδη στιβάδα

    ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΗ ΕΝΤΕΡΙΚΩΝ ΠΑΡΑΣΙΤΩΝ

    Διαγνωστικές ακτινολογικές τεχνικές χρειάζονται σπανίως. Εξαίρεση αποτελούν διεισδυτικές λοιμώξεις, όπως η αμοιβάδωση, όπου η κολίτιδα, τα αμοιβαδώματα και τα ηπατικά αποστήματα μπορούν να καταδειχθούν με τις κατάλληλες μεθόδους 

    ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΕΣ ΜΕΘΟΔΟΙ ΕΝΤΕΡΙΚΩΝ ΠΑΡΑΣΙΤΩΝ

    • Επεμβατικές διαγνωστικές δοκιμασίες, χρειάζονται ή ενδείκνυνται σπανίως 
    • Όταν υπάρχει αιμορραγική κολίτιδα και υποψία διησθητικής αμοιβάδωσης, η σιγμοειδοσκόπηση καταδεικνύει βλεννοπυώδη κολίτιδα με εξελκώσεις. Η μικροσκοπική εξέταση ξεσμάτων από τα έλκη, αποκαλύπτει τους κινητούς αιματοφάγους τροφοζωΐτες της ιστολυτικής αμοιβάδας (E. histolytica)
    • Η ενδοσκόπηση του ανώτερου γαστρεντερικού μπορεί να αποδώσει υγρό το οποίο θα εξετασθεί για την ύπαρξη Giardia lamblia και Strongyloides stercoralis. Το ίδιο μπορεί να γίνει και με τα επιχρίσματα και τα υλικά βιοψίας που λαμβάνονται κατά την ενδοσκόπηση

    e406ba2614dd301a67b2e07a97b84f6e

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΕΝΤΕΡΙΚΩΝ ΠΑΡΑΣΙΤΩΝ

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ

    Εξωνοσοκομειακή ασθενής εκτός από την, σπάνια, περίπτωση χειρουργικής αντιμετώπισης 

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ ΕΝΤΕΡΙΚΩΝ ΠΑΡΑΣΙΤΩΝ

    • Η θεραπεία θα πρέπει να προσανατολίζεται με γνώμονα το συμφέρον του ασθενούς. Δεν χρειάζονται όλοι οι ασθενείς φαρμακευτική αντιμετώπιση 
    • Συμπτωματική θεραπεία ενδείκνυται για την άνεση του ασθενούς, αφού ξεκίνησε η ειδική αγωγή 
    • Υπάρχει σχετική αντένδειξη για φάρμακα που παραλύουν το έντερο, όταν αυτά χορηγούνται για διάρροια που προκαλείται από διεισδυτικούς οργανισμούς 
    • Οι χειρουργικές τεχνικές παίζουν μικρό ρόλο στην αντιμετώπιση, εκτός από την περίπτωση αμοιβαδικών αποστημάτων που χρειάζονται παροχέτευση, δηλαδή πολλαπλά ή μεγάλα αποστήματα που δεν ανταποκρίνονται στη φαρμακευτική αγωγή ή επαπειλούμενη ρήξη, ειδικά για τα αποστήματα του αριστερού λοβού. Η παροχέτευση τέτοιων αποστημάτων συνήθως επιτυγχάνεται με καθετηριασμό, που οδηγείται ακτινοσκοπικά, ενώ υπάρχει χειρουργική κάλυψη για περίπτωση ανάγκης 
    • Χειρουργική αντιμετώπιση μπορεί να χρειασθεί σε περίπτωση απόφραξης του εντέρου ή άλλου οργάνου, όπως συμβαίνει κατά τη μετανάστευση της Ascaris lumbricoides

    ΔΙΑΙΤΑ

    • Μπορεί να χρειασθεί διαιτητική υποστήριξη 
    • Πολλοί ασθενείς, κατά ή μετά την εντερική λοίμωξη, ειδικά όταν αυτή οφείλεται σε Giardia lamblia, αναπτύσσουν σύνδρομο ευερέθιστου εντέρου ή/και δυσανεξία στη λακτόζη. Οι περισσότεροι από αυτούς ανταποκρίνονται σε δίαιτα ελεύθερη λακτόζης, ελάττωση της πρόσληψης καφεΐνης και αύξηση της διαιτητικής πρόσληψης ινών 

    ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    • Η ενημέρωση του ασθενούς είναι σημαντική για την πρόληψη της μετάδοσης της νόσου ή αναμόλυνσης 
    • Η εκπαίδευση εξαρτάται από τα παράσιτα, τα χαρακτηριστικά του ξενιστή και το περιβάλλον μέσα στο οποίο αλληλεπιδρούν 

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΝΤΕΡΙΚΩΝ ΠΑΡΑΣΙΤΩΝ 

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ ΕΝΤΕΡΙΚΩΝ ΠΑΡΑΣΙΤΩΝ

    Πρωτόζωα:

    • Εξατομίκευση της αντιμετώπισης της ασυμπτωματικής λοίμωξης από Entamoeba histolytica
    • Συμπτωματική εντερική λοίμωξη από Entamoeba histolytica - ιοδοκινόλη ή διλοξανίδη 
    • Διηθητική νόσος από Entamoeba histolytica - ιοδοκινόλη ή διλοξανίδη. Επιπροσθέτως, μετρονιδαζόλη, μόνη ή διϋδροεμετίνη ή εμετίνη συν φωσφορική χλωροκίνη 
    • Giardia lamblia - μετρονιδαζόλη ή τινιδαζόλη ή φουραζολιδόνη ή κινακρίνη. Σημείωση: η αλβενδαζόλη μπορεί να είναι δραστική κατά της G. lamblia
    • Cryptosporidium - κανένα φάρμακο δεν έχει αποδειχθεί αποτελεσματικό
    • Πρωτόζωα Isospora belli - τριμεθοπρίμη /σουλφαμεθοξαζόλη
    • Balantidium coli - τετρακυκλίνη ή ιοδοκινόλη ή μετρονιδαζόλη 
    • Cyclospora - άγνωστο
    • Μίκροσπορίδια - άγνωστο

    Έλμινθες:

    • Νηματώδεις (εκτός των Strongyloides και Trichostrongylus) - μεβενδαζόλη ή παμοϊκή πυραντέλη ή κιτρική πιπεραζίνη ή αλβενδαζόλη 
    • Strongyloides και Trichostrongylus - θειοβενδαζόλη ή αβενδαζόλη 
    • Κυστώδεις - πραζικουαντέλη ή νικλοσαμίδη 
    • Τρηματώδεις - νικλοσαμίδη ή πραζικουαντέλη 

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ ΜΕ ΕΝΤΕΡΙΚΑ ΠΑΡΑΣΙΤΑ

    Κατά την επανεξέταση για την επιβεβαίωση της απομάκρυνσης των παρασίτων θα πρέπει να λαμβάνονται υπ' όψιν τα εξής: ο κύκλος ζωής του παρασίτου (πόσο χρόνο χρειάζεται για να ανεγεννηθεί και να καταστεί εμφανές), ο κίνδυνος αναμόλυνσης, καθώς και ποιά είναι η κατάλληλη δοκιμασία ανίχνευσης του παρασίτου (κόπρανα, έκπλυμα οξυούρων, καλλιέργειες, ορολογικές δοκιμασίες)

    ΠΡΟΛΗΨΗ/ΑΠΟΦΥΓΗ ΕΝΤΕΡΙΚΩΝ ΠΑΡΑΣΙΤΩΝ

    Η φύση της λοίμωξης συχνά υποδεικνύει τη λήψη συγκεκριμένων μέτρων για την αποφυγή της ανομόλυνσης. Αυτά συνήθως αφορούν θέματα ατομικής υγιεινής καθώς και υγιεινής του νερού και των τροφίμων 

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΗΛΙΚΙΑΚΑ ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Παιδιατρικό: Η ηλικιακή ομάδα που προσβάλλεται συχνότερα

    Γηριατρικό: Η νόσηση μπορεί να προκαλέσει βαρύτερη αναπηρία 

    ΚΥΗΣΗ

    Μερικές από αυτές τις λοιμώξεις μπορεί να είναι ιδιαίτερα σοβαρές κατά τη διάρκεια της κύησης. Πολλά από τα προαναφερόμενα φάρμακα αντενδείκνυνται κατά τη διάρκεια της κύησης 

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τις λοιμώξεις

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα προϊόντα για τις λοιμώξεις 

    Intestinal Parasites Guide

     

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Βιταμινική ανεπάρκεια

    Αντικαρκινική και αντιπαρασιτική θεραπεία Clark

    Κνησμός δακτυλίου του πρωκτού

    Τα οφέλη από το μαύρο κύμινο στην υγεία

    Παρασίτωση από Blastocystis hominis

    Λαμβλίαση

    Tριχίνωση

    Κρυπτοσποριδίωση

    www.emedi.gr

     

  • Ενυδάτωση από του στόματος Ενυδάτωση από του στόματος

    Χρήσιμες πληροφορίες για την ενυδάτωση από του στόματος

    Ενυδάτωση από του στόματος

    • Η αφυδάτωση και η συνεχιζόμενη απώλεια υγρών σε λοιμώδη γαστρεντερίτιδα μπορεί να αντιμετωπιστεί με διαλύματα ενυδάτωσης από το στόμα, εκτός από τις πιο σοβαρές περιπτώσεις όπου απαιτείται εξαρχής ανάνηψη με υγρά παρεντερικά. Αυτή η θεραπεία βασίζεται στη συνδυασμένη μεταφορά του νατρίου και της γλυκόζης στο λεπτό έντερο ακόμα και κατά τις περιπτώσεις γαστρεντερίτιδας. Το νερό ακολουθεί ωσμωτικά μετά την είσοδο του νατρίου. Το κάλιο απορροφάται παθητικά μέσω διαλυόμενου φαρμάκου. Μία συγκέντρωση γλυκόζης 2% επιτρέπει μέγιστη απορρόφηση νατρίου 
    • Τα διαλύματα για ενυδάτωση από το στόμα, καθώς και αυτά που θα χρησιμοποιηθούν, όταν συνεχίζονται οι απώλειες από λοιμώδη γαστρεντερίτιδα, έχουν υψηλή περιεκτικότητα σε νάτριο (π.χ. χολέρα). Γενικά περιέχουν 75-90 meq/lt νατρίου. Τα διαλύματα ενυδάτωσης και συντήρησης με περιεκτικότητα νατρίου 40-50 meq/lt είναι χρήσιμα για ήπια αφυδάτωση και θεραπεία συνεχών απωλειών με χαμηλότερη περιεκτικότητα σε νάτριο (π.χ. ιός Rota)

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Γαστρεντερικό, Ενδοκρινολογικό/Μεταβολικό

    Επικρατέστερη ηλικία: Κυρίως στοχεύει στα βρέφη και παιδιά, αλλά είναι αποτελεσματική σε όλες τις ηλικίες

    Επικρατέστερο φύλο: Άρρεν = Θύλη

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΕΝΥΔΑΤΩΣΗΣ ΑΠΟ ΤΟΥ ΣΤΟΜΑΤΟΣ

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ ΕΝΥΔΑΤΩΣΗΣ ΑΠΟ ΤΟΥ ΣΤΟΜΑΤΟΣ

    • Ικανοποιητικά διαλύματα ενυδάτωσης για να αντικαταστήσουν το έλλειμα υγρών και κάθε συνεχιζόμενη απώλεια, πρέπει να προσφέρονται στις πρώτες 4-12 ώρες. Υπολογίστε αντικατάσταση σε 60 cc/kg για ήπια και 80 cc/kg για μέτρια αφυδάτωση 
    • Προσθέστε τις ανάγκες συντηρήσεως στην αποκατάσταση:
    1. Υπολογίστε 0-10 kg - 4 cc/kg/ώρα
    2. Συν 10-20 kg - 2 cc/kg/ώρα
    3. Συν > 20 kg - 1 cc/kg/ώρα
    4. Χρήση διαλυμάων ενυδάτωσης συντηρήσεως ή 1/2 άλλων καθαρών υγρών 
    • Αν ο ασθενής έχει υπερτονική αφυδάτωση, η ενυδάτωση από το στόμα πρέπει να προγραμματιστεί για 12-24 ώρες 
    • Αν εμφανιστεί έμετος, μικρά ποσά ORS χορηγούμενα σε συχνά διαστήματα είναι συνήθως αποτελεσματικά
    • Αντικαταστήσετε τις συνεχής απώλειες κοπράνων με ORS. Υπολογίστε 5-10 cc/kg για κάθε κένωση 
    • Τα παραδοσιακά αμιγή υγρά, είναι ακατάλληλα για θεραπεία ενυδάτωσης από το στόμα
    • Τα διαλύματα ενυδάτωσης από το στόμα δεν πρέπει να αραιώνονται
    • Η θεραπεία συντήρησης για αποκατάσταση της αφυδάτωσης από το στόμα ξεκινάει, όταν το έλλειμα αντικαθίσταται και φροντίζει για τις συνεχείς απώλειες. Μπορεί να χρησιμοποιηθεί ORS συντήρησης ή ένας συνδυασμός από ORS και νερό ή άλλα αμιγή υγρά 

    ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ ΕΝΥΔΑΤΩΣΗΣ ΑΠΟ ΤΟΥ ΣΤΟΜΑΤΟΣ

    Όσο είναι ανεκτή

    ORS Infographic

    ΔΙΑΙΤΑ ΕΝΥΔΑΤΩΣΗΣ ΑΠΟ ΤΟΥ ΣΤΟΜΑΤΟΣ

    • Για βρέφη που θηλάζουν - η μητέρα πρέπει να συνεχίσει το θηλασμό
    • Για βρέφη που τρέφονται με μπιμπερό - πρώιμη χορήγηση τροφής χωρίς λακτόζη. Καθυστερήστε για αρκετές ημέρες τη χρήση συνταγών βασιζόμενων στο γάλα
    • Για μεγαλύτερα βρέφη, παιδιά και ενήλικες - αμέσως μόλις το έλλειμα υγρών αντικατασταθεί, πρέπει να προσφέρονται τροφές που πέπτονται εύκολα, πλούσιες σε υδατάνθρακες, φτωχές σε λακτόζη. Το γάλα αγελάδας μπορεί να προστεθεί στο διαιτολόγιο μετά από αρκετές ημέρες 

    ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ ΜΕ ΕΝΥΔΑΤΩΣΗ ΑΠΟ ΤΟΥ ΣΤΟΜΑΤΟΣ

    • Γνώση και χρήση των ORS μειώνει σημαντικά τη νοσηρότητα από γαστρεντερίτιδα
    • Ταξιδιώτες που έχουν σοβαρή διάρροια, πρέπει να μεταφέρουν πακέτα ORS στα ταξίδια

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΝΥΔΑΤΩΣΗΣ ΑΠΟ ΤΟΥ ΣΤΟΜΑΤΟΣ

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ ΕΝΥΔΑΤΩΣΗΣ ΑΠΟ ΤΟΥ ΣΤΟΜΑΤΟΣ

    Το πρωτότυπο ORS είναι το διάλυμα της Παγκόσμιας Οργάνωσης Υγείας (WHO):

    WHO ORS:

    • 1 λίτρο καθαρό νερό
    • 1/2 κουταλιά του γλυκού, χλωριούχο νάτριο (αλάτι)
    • 1/2 κουταλιά του γλυκού, χλωριούχο κάλιο (υποκατάστατο άλατος)
    • 2 κουταλιές της σούπας γλυκόζη (κοινή ζάχαρη)

    Σημείωση:

    • Η γλυκόζη μπορεί να αντικατασταθεί είτε από σακχαρόζη, είτε από σκόνη ρυζιού 
    • Το κιτρικό τρινάτριο μπορεί να αντικατασταθεί από διττανθρακικό νάτριο (μαγειρική σόδα). 
    • Σε ανεπτυγμένες χώρες, όταν η γαστρεντερίτιδα δεν είναι πιθανό να έχει προκληθεί από χολέρα συνιστάται ένα διάλυμα με λιγότερο νάτριο
    Διάλυμα Τύπος Νάτριο (meq/lt)
    WHO ORS Ενυδάτωση (R) 90
    Rehydralyte Ενυδάτωση (R) 75
    Ricelyte Συντήρηση (Μ) 50
    Redialyte Συντήρηση (Μ) 45

    Διάλυμα Μορφή αποθήκευσης
    WHO ORS Σκόνη
    Rehydralyte Υγρό
    Ricelyte Υγρό
    Redialyte Υγρό

    Αντενδείξεις:

    • Συνθήκες που προδιαθέτουν για κίνδυνο εισρόφησης: διαταραχές συνείδησης, σπασμοί, σοβαρή υπόταση, shock
    • Επίμονος εμετός (όπως σε πυλωρική στένωση)
    • Απουσία εντερικών ήχων 

    Προφυλάξεις:

    • Τα συστατικά πρέπει να παρέχονται σε προαναμεμιγμένα πακέτα, έτσι ώστε να αποφευχθούν ιατρογενή σφάλματα στην ανάμιξη 
    • Αν η ασφάλεια του νερού είναι αμφίβολη πρέπει να βραστεί ή να υποβληθεί σε καθαρισμό
    • Πετάξτε το διάλυμα μετά από 12 ώρες αν διατηρείται σε θερμοκρασία δωματίου ή μετά από 24 ώρες αν καταψύχεται 
    • Μετά την ολοκλήρωση της επανενυδάτωσης, τα ORS δεν πρέπει να χρησιμοποιούνται σαν μόνη πρόσληψη υγρών, γιατί η υψηλή περιεκτικότητα νατρίου μπορεί να οδηγήσει σε υπερνατριαιμία

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΕΝΥΔΑΤΩΣΗΣ ΑΠΟ ΤΟΥ ΣΤΟΜΑΤΟΣ

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ ΜΕ ΕΝΥΔΑΤΩΣΗ ΑΠΟ ΤΟΥ ΣΤΟΜΑΤΟΣ 

    Ο ασθενής πρέπει να αξιολογείται συχνά για να επιβεβαιωθεί η εγκατάσταση της βελτιωμένης κλινικής κατάστασης και ικανοποιητικής παραγωγής ούρων 

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ ΕΝΥΔΑΤΩΣΗΣ ΑΠΟ ΤΟΥ ΣΤΟΜΑΤΟΣ

    Αν υπάρχει αυξανόμενη απώλεια βάρους (έλλειμα υγρών), κλινική επιδείνωση ή ακατάσχετοι έμετοι, ξεκινήστε ενδοφλέβια ενυδάτωση

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ ΕΝΥΔΑΤΩΣΗΣ ΑΠΟ ΤΟΥ ΣΤΟΜΑΤΟΣ

    • Η συνήθης πορεία είναι η ταχεία κλινική βελτίωση παρά τη συνεχιζόμενη διάρροια
    • Σε περιπτώσεις ήπιας και μέτριας αφυδάτωσης, οι συνολικές επιπλοκές σε ενυδάτωση από το στόμα είναι ίδιες μ' αυτές της παρεντερικής ενυδάτωσης 

    ΑΛΛΕΣ ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ

    Τα πλεονεκτήματα της ενυδάτωσης από το στόμα περιλαμβάνουν ένα πολύ χαμηλότερο κόστος, ελάχιστες απαιτήσεις αποθήκευσης (για μορφές σε σκόνη) και καμία ανάγκη για στείρες συνθήκες

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για την αφυδάτωση

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για την αφυδάτωση

    Home made ORS

    Διαβάστε, επίσης,

    Το νερό διπλής έλικας διατηρεί την υγεία των κυττάρων σας

    Αντιμετώπιση οξείας διάρροιας

    Η αφυδάτωση προκαλεί πολλές ασθένειες

    Γιατί πρέπει να πίνετε περισσότερο νερό

    Φτιάξτε μόνοι σας ηλεκτρολύτες για την άσκηση

    Υπερθερμιδική βασική δίαιτα

    Φτιάξτε μόνοι σας αλκαλικό νερό

    Συνταγές από ροφήματα για όλες τις ασθένειες

    Τα οφέλη όταν πίνετε νερό με λεμόνι

    Να πίνετε πολύ νερό

    Οι τροφές που δεν κάνουν καλό στο δέρμα μας

    Κόλπα για να μη νιώθετε εξάντληση

    Συμπληρώματα διατροφής για να κάψετε λίπος κατά την άσκηση

    Νερό το μεγάλο μυστήριο

    Ενυδάτωση με τροφές

    Απλοί τρόποι για αλκαλοποίηση του οργανισμού

    Πόσο νερό πρέπει να πίνουμε;

    Οικιακά φίλτρα νερού

    Αφυδάτωση και υπερυδάτωση

    Καύσωνας και θερμοπληξία

    Τι να κάνετε αν παθαίνετε κράμπες στα πόδια

    Τι να κάνετε για να μην νιώθετε υπνηλία

    Αν αθλείστε το καλοκαίρι

    Να πίνετε τσάι το καλοκαίρι

    Σημεία αφυδάτωσης

    Πίνουμε το πρωί ζεστό νερό με λεμόνι

    Τα ιδανικά ροφήματα για την άσκηση

    Μυικές κράμπες

    Το καλύτερο νερό

    www.emedi.gr

     

  • Σύνδρομο Dumping Σύνδρομο Dumping

    Χρήσιμες πληροφορίες για το σύνδρομο Dumping 

    Το σύνδρομο Dumping είναι συμπτώματα από το πεπτικό σύστημα που οφείλονται σε ταχεία γαστρική κένωση.

    Συνήθως, αποτελεί επιπλοκή της γαστρικής χειρουργικής (γαστρεκτομή, βαγοτομή, πυλωροπλαστική)

    Επηρεαζόμενα συστήματα:  Πεπτικό

    Επικρατέστερη ηλικία: Μεσήλικες και ηλικιωμένοι

    Επικρατέστερο φύλο: Άνδρες = Γυναίκες

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΣΥΝΔΡΟΜΟΥ DUMPING

    Από τα συχνότερα στα λιγότερο συχνά:

    • Διάρροια
    • Ναυτία, έμετος 
    • Πρώιμος κορεσμός 
    • Κοιλιακή δυσφορία
    • Έξαψη
    • Ταχυκαρδία
    • Αύξηση διαφορικής πίεσης 
    • Συγκοπή ή προσυγκοπτικό επεισόδιο
    • Ορθοστατικά σημεία

    ΑΙΤΙΑ ΣΥΝΔΡΟΜΟΥ DUMPING

    Εισαγωγή υπερωσμωτικής τροφής στο έντερο μετά από εγχείρηση ανώτερου γαστρεντερικού

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΣΥΝΔΡΟΜΟΥ DUMPING

    Χειρουργικές επεμβάσεις στο πεπτικό, ιδιαίτερα γαστρεκτομή

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΣΥΝΔΡΟΜΟΥ DUMPING

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΣΥΝΔΡΟΜΟΥ DUMPING

    • Μηχανική απόφραξη 
    • Έντερο - γαστρικό συρίγγιο
    • Κοιλιοκάκη
    • Νόσος Crohn
    • Ανεπάρκεια εξωκρινούς μοίρας του παγκρέατος 

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ ΣΥΝΔΡΟΜΟΥ DUMPING

    • Μετεγχειρητική υπεργλυκαιμία
    • Αναιμία
    • Υποπρωτεϊναιμία

    Φάρμακα που μπορεί να μεταβάλλουν τα ευρήματα: Ινσουλίνη

    Διαταραχές που μπορεί να μεταβάλλουν τα ευρήματα: Σακχαρώδης διαβήτης

    ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΗ ΣΥΝΔΡΟΜΟΥ DUMPING

    • Ακτινογραφίες, με σκιαγραφικό υλικό, ανώτερου πεπτικού όπου φαίνεται ταχεία κένωση του στομάχου
    • Έλεγχος της γαστρικής κένωσης με ραδιοϊσότοπα

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΣΥΝΔΡΟΜΟΥ DUMPING

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ ΣΥΝΔΡΟΜΟΥ DUMPING

    • Συχνά και μικρά γεύματα 
    • Εγχείρηση μόνο όταν τα διαιτητικά και τα λοιπά συντηρητικά μέτρα αποτύχουν να ελέγξουν τα συμπτώματα που επιδεινώνονται

    dumping syndrome causes

    ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ ΣΥΝΔΡΟΜΟΥ DUMPING

    • Χωρίς περιορισμούς 
    • Κατάκλιση μετά τα γεύματα ή κατά την εκδήλωση των συμπτωμάτων 

    ΔΙΑΙΤΑ

    • Χαμηλής περιεκτικότητας σε υδατάνθρακες 
    • Συχνά και μικρά γεύματα
    • Λήψη υγρών μόνο μεταξύ των γευμάτων 
    • Δίαιτα υψηλής περιεκτικότητας σε πρωτεΐνες
    • Κανονική και επαρκής πρόσληψη θερμίδων 
    • Μερικοί ασθενείς μπορεί να παρουσιάζουν ευαισθησία στο γάλα

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΣΥΝΔΡΟΜΟΥ DUMPING

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ ΣΥΝΔΡΟΜΟΥ DUMPING

    Αντιμουσκαρινικοί παράγοντες:

    • Ατροπίνη 0,4 - 0,6 mg
    • Κυπροεπταδίνη 30 λεπτά πριν από τα γεύματα 

    Νεότερα φάρμακα:

    • Οκτρεοτίδιο 200-600 mg/ημέρα υποδόρια ή ενδοφλέβια σε διαιρεμένες δόσεις/8ωρο. Είναι αρκετά ακριβό

    Άλλα:

    • Πηκτίνη (guar gum)

    Αντενδείξεις:

    • Υπερευαισθησία
    • Γλαύκωμα κλειστής γωνίας 
    • Απόφραξη αυχένα ουροδόχου κύστης

    Προφυλάξεις:

    Σημεία ατροπινισμού, όπως θόλωση όρασης, ξηροστομία, κατακράτηση ούρων, ταχυκαρδία, δυσκοιλιότητα 

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ ME ΣΥΝΔΡΟΜΟ DUMPING

    Προσπάθεια εξασφάλισης πλήρους διατροφής

    ΠΡΟΛΗΨΗ/ΑΠΟΦΥΓΗ ΣΥΝΔΡΟΜΟΥ DUMPING

    • Συχνά γεύματα, ξηράς τροφής που δεν περιέχει ραφιναρισμένους υδατάνθρακες
    • Περιορισμός λήψης υγρών μόνο μεταξύ των γευμάτων 

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ ΣΥΝΔΡΟΜΟΥ DUMPING

    • Υπογλυκαιμία
    • Υποσιτισμός 
    • Διαταραχές ηλεκτρολυτών συμπεριλαμβανομένης υποκαλιαιμίας

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ ΣΥΝΔΡΟΜΟΥ DUMPING

    Πολύ καλή

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    • Νόσος πεπτικού έλκους 
    • Αντιδραστική υπογλυκαιμία
    • Γαστρεκτομή/Βαγοτομή

    Τα καλύτερα συμπληρώματα διατροφής για το πεπτικό σας σύστημα

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα καλύτερα συμπληρώματα διατροφής για την υγεία του πεπτικού σας συστήματος

    650x350 incremental dumping syndrome video

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό

    Διαβάστε, επίσης,

    Σύνδρομο ραγδαίας κενώσεως στομάχου

    Οι ευεργετικές ιδιότητες της μπανάνας

    Δίαιτα για το πεπτικό έλκος

    Μήπως έχετε πολλά ρεψίματα;

    Ελικοβακτηρίδιο του πυλωρού

    Διατροφή για το έλκος

    Καταστάσεις που δεν απαιτούν χειρουργείο

    Σύνδρομο Zollinger-Ellison

    www.emedi.gr

     

     

Περισσότερα σε αυτή την κατηγορία: « Για όσους έχουν εντερικές παθήσεις Σύνδρομο Gardner »