Παρασκευή, 08 Σεπτεμβρίου 2017 00:00

Το έντερο υπεύθυνο για όλες τις ασθένειες

Γράφτηκε από την
Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(4 ψήφοι)

Η εντερική δυσβίωση προκαλεί πολλές ασθένειες

Η εντερική δυσβίωση απειλή τη σωματική και ψυχική μας υγεία. 

Τα αντικαταθλιπτικά, τα αντιβιοτικά, τα γαστρικά αντιεκκριτικά που υπερκαταναλώνονται υποβοηθούν στην ανάπτυξη ανθεκτικών βακτηριακών ειδών και συμβάλλουν στην ανάπτυξη μυκήτων και στην ανάπτυξη πολλών ασθενειών. 

Η Candida παράγει, μάλιστα, πολλές τοξικές ουσίες που προκαλούν αλλεργίες, ατοπική δερματίτιδα, τροφική δυσανεξία, ψωρίαση, σμηγματορροϊκό έκζεμα, δερματίτιδα εξ επαφής, λευκή μεμβράνη, συγκάματα, γαστροοισοφαγική παλινδρόμηση, σπαστική κολίτιδα, προεμμηνορυσιακό σύνδρομο, δυσμηνόρροια, ανωμαλίες περιόδου, κατάθλιψη, κρίσεις πανικού, άγχος, τρέμουλο, αίσθημα παλμών, διανοητική σύγχυση, αγωνία, αδυναμία, κόπωση, απώλεια ενέργειας κ.ά. Όμως, προκαλεί και ρευματοειδή αρθρίτιδα, νόσο του Chron, έλκη στο έντερο, αυτοάνοσα νοσήματα, ενδομητρίωση, σκλήρυνση κατά πλάκας, αυτισμό κ.ά.

Αντίθετα, το κολοβακτηρίδιο που συμβιώνει φυσιολογικά στο έντερο είναι υψηλός ανταγωνιστής και μη ειδικός ανοσοποιητικός διεγέρτης και προστατεύει από πολλά παθογόνα βακτήρια.

Η φυσιολογική χλωρίδα του γαστρεντερικού συστήματος

Το γαστρεντερικό σύστημα είναι ένας σωλήνας, όπου γίνονται δισεκατομμύρια αντιδράσεις καθημερινά, όπως η ρύθμιση του μεταβολισμού και η ανοσοποίηση.

Το ανοσοποιητικό σύστημα αποτελείται από:

Λεμφοκύτταρα

Πλασματοκύτταρα

Μακροφάγα

Πλάκες του Peyer

Λεμφογάγγλια μεσεντερίου

Ο βαθμός του pH στα διάφορα σημεία του γαστρεντερικού συστήματος ρυθμίζει, επίσης, την κανονική του λειτουργία. Έτσι, το pH στο στομάχι είναι πολύ όξινο για να μην υπάρχουν καθόλου βακτήρια στο γαστρικό υγρό. Όσο πιο κάτω βρίσκεται το γαστρεντερικό σύστημα το pH γίνεται πιο ουδέτερο και στον ειλεό και στη νήστιδα υπάρχουν μερικά εκατομμύρια βακτήρια ανά χιλιοστό, ενώ στο κατιόν και στο ορθό φθάνουν τα 1014 ανά χιλιοστό. Το pH είναι 7 στο τυφλό και στο ανιόν κόλο, 5,5 στο εγκάρσιο και κατιόν κόλο και 5 στο σιγμοειδές και στο λεπτό έντερο. Αυτή η εσωτερική ισορροπία της βακτηριακής χλωρίδας και του pH είναι πρωταρχικής αξίας για την εύρρυθμη λειτουργία και την τέλεια απορρόφηση κατά την διαδρομή όλου του γαστρεντερικού συστήματος.

Οι ανοσοσφαιρίνες IgA χρησιμεύουν στη ρύθμιση και στη διατήρηση της ανοσοποιητικής ομοιόστασης της μεμβράνης του εντερικού βλεννογόνου:

-Έχουν αντιικές ιδιότητες, ακόμη κι αν υπάρχει ανεπάρκεια συμπληρώματος

-Έχουν αντιβακτηριακές ιδιότητες

-Έχουν δράση στη σύνθεση και συγκρότηση του ινιδικού της βλέννας

-Έχουν δράση στον ανοσοποιητικό αποκλεισμό

-Βοηθούν στην ενεργοποίηση των εντερικών ενζύμων

Η ανεπάρκεια των ανοσοσφαιρινών IgA συνδέεται με γαστρεντερικές παθήσεις, με αυτοάνοσες ασθένειες, με κακοήθεις νεοπλασίες, με βρογχοπνευμονικές λοιμώξεις και αλλεργίες.

Οι συνέπειες της εντερικής δυσβίωσης:

-Τοπικές

Χρόνια κολίτιδα

Νόσος του Chron

Εντερικοί πολύποδες

Εκκολπώματα

Καρκίνος

-Ηπατικές

Ηπατική ανεπάρκεια

Κίρρωση

-Μεταβολικές

Σακχαρώδης διαβήτης

-Ανοσολογικές

Αλλεργία

Τροφική ανεπάρκεια

Αρθρίτιδες

Μυοσκελετικές διαταραχές

-Ψυχoσωματικές

Κατάθλιψη

-Κυκλοφορικές

Φλεβική ανεπάρκεια κάτω άκρων

Αιμορροϊδικά σύνδρομα

Αρτηριοσκλήρυνση

Υπέρταση

Γενικά, η εντερική δυσβίωση προκαλεί:

Επιπεφυκίτιδα

Μολύνσεις στο αυτί

Τροφική δυσανεξία

Γαστρική διάταση

Χρόνια κυστίτιδα

Κολπικές εκκρίσεις

Κατακράτηση υγρών

Ορμονικές διαταραχές

Ελλιπές βάρος

Αλωπεκία

Πιτυρίδα

Ιγμορίτιδα

Πονόλαιμο

Προβλήματα στο θώρακα

Φλεγμονή του γαστρεντερικού σωλήνα

Αλλεργίες

Ονυχομυκητιάσεις

Φλεγμονή στο πέος και στο όσχεο

Μυϊκούς και αρθρικούς πόνους

Πόδι του αθλητή

Παχυσαρκία και αδυναμία απώλεια βάρους, παρά την δίαιτα κ.ά

Η μεταμόσχευση των γαλακτοβάκιλλων και η βελτίωση του εντερικού περιβάλλοντος μπορεί να θεραπεύσουν την δυσβίωση. Έτσι, πρέπει να αποβληθεί ο παθογόνος παράγοντας της δυσβίωσης και να αλλαχθεί το εντερικό περιβάλλον. Αν δεν γίνει αυτό, οι σακχαρομύκητες, ιδίως, σε ανοσολογική ανεπάρκεια θα διεισδύσουν στο λεμφικό και κυκλοφορικό σύστημα στο αίμα, μέσα από τις λάχνες του εντερικού βλεννογόνου και διαμέσου των βλαβών του επιθηλίου του εντέρου και θα μολύνουν και θα καταστρέψουν μακρινά όργανα. Ο aspergillus και η candida προσβάλλουν έτσι τους βρόγχους, τους πνεύμονες και τη μιτροειδή βαλβίδα.

Οι αιτίες αλλοίωσης της εντερικής χλωρίδας:

Τροφικές

Δίαιτα χωρίς φυτικές ίνες

Μειωμένη κατανάλωση λαχανικών

Μειωμένη κατανάλωση γαλακτοκομικών

Ιατρογενείς

Χημειοθεραπεία, ακτινοθεραπεία, κατάχρηση αντιβιοτικών, πολλοί σουλφαμιδικοί παράγοντες, κορτικοστερεοειδή, αντισυλληπτικά, καθαρτικά κ.ά.

Τοξινώσεις

Χρωστικές ουσίες τροφών

Συντηρητικά

Παρασιτοκτόνα

Στερεοειδείς ορμόνες τροφών

Παθολογικές

Βαριές εντερικές μολύνσεις

Παρασιτώσεις

Τι πρέπει να γίνει σε χρόνια μόλυνση βακτηριδίων, λόγω εντερικής δυσβίωσης

Πρέπει να διακοπεί η ραφιναρισμένη ζάχαρη, τα γλυκαντικά, το χοιρινό κρέας, τα αλλαντικά, το καπνιστό κρέας, τα καπνιστά ψάρια και οι κονσέρβες ψαριών και οι πολλές φυτικές ίνες.

-Για 20 ημέρες απαιτείται καθαρισμός, παροχέτευση και οξυγόνωση του εντέρου

Στην φάση αυτή πρέπει να προετοιμασθεί το κόλον για να επανασταθεροποιηθεί η εντερική χλωρίδα και να θεραπευθεί η εντερική δυσβίωση, ιδίως, αν υπάρχει διάρροια και δυσοσμία κοπράνων. Το έντερο πρέπει να καθαρισθεί και να αποτοξινωθεί, και γίνει υδροθεραπεία κόλου. Είναι αποτελεσματική και στις περιπτώσεις χολολιθίασης, σε νεφρικούς και ηπατικούς κολικούς, σε προστατίτιδα και σε καλοήθη υπερτροφία του προστάτη, γιατί η φάση αυτή έχει αντιφλεγμονώδεις και αποσυμφορητικές δράσεις. Βοηθάει στην αποβολή του ουρικού οξέος και των τοξινών από το αίμα και γι΄αυτό είναι αποτελεσματική η φάση αυτή στην οξεία και στην χρόνια ουρική αρθρίτιδα, αλλά και σε άλλες αρθρίτιδες. Εξολοθρεύει τα εμφανή και μη παρασιτά, προλαμβάνει τις εκφυλιστικές παθήσεις και ενισχύει την άμυνα του οργανισμού για την καταπολέμηση των παρασιτώσεων. Είναι κατάλληλη για την ακμή, τα εκζέματα, την ψωρίαση και την τριχόπτωση που οφείλονται σε ηπατική ανεπάρκεια. Αν υπάρχει οξεία κοιλία ή έμφρακτο εντέρου το πρωτόκολλο πρέπει να αναβληθεί.

Βότανα και συμπληρώματα κατάλληλα για τον καθαρισμό, την παροχέτευση και την οξυγόνωση του εντέρου

Με αυτά επιτυγχάνεται μια ικανοποιητική παροχέτευση του ήπατος, της χοληδόχου κύστεως και των ουροφόρων οδών. Τα βότανα αυτά έχουν χολαγωγές, αντιλιθιασικές και αντιδυσπεπτικές ιδιότητες και ενεργούν στο ήπαρ και τη χοληδόχο κύστη.

-Το υπεροξείδιο και το οξείδιο του μαγνησίου.  Έχουν υπακτική και αποφλοιωτική δράση στον εντερικό βλεννογόνο. Βοηθάνε να αποβληθεί η δυσβιωτική χλωρίδα που έχει δημιουργηθεί λόγω της κακής απορρόφησης των θρεπτικών ουσιών και της παραγωγής τοξικών και σάπιων ουσιών του οργανισμού για να αποκατασταθεί στη συνέχεια η σωστή εντερική ευβίωση με τα σωστά γαλακτικά ένζυμα.

2MgO2 + 4HCL → 2MgCL2 + 2H2O + O2

To MgCLδιεγείρει το έντερο και το Oτο οξυγονώνει και το απαλλάσσει από κλωστηρίδια και Candida.

-Αιθέριο έλαιο μελαλεύκης (Melaleuka alterifolia). Το έλαιο Tea Tree oil περιέχει πάνω από 100 συστατικά και είναι απολυμαντικό. Το πιο άφθονο συστατικό του είναι η τερπινένη με περιεκτικότητα 30% και υποστηρίζεται πως στη συγκεκριμένη ουσία οφείλεται η μεγάλη αντιμικροβιακή του δραστηριότητα. Διαθέτει ισχυρές αντιμυκητιασικές και αντιμικροβιακές ιδιότητες.  Επίσης, έχει αντισηπτικές, καταπραϋντικές, ενυδατικές, αντιφλεγμονώδεις, απολυμαντικές, αναλγητικές και επουλωτικές ιδιότητες και ενισχύει το ανοσοποιητικό σύστημα. Είναι δραστικό σε πολλούς μολυσματικούς παράγοντες, όπως ο Streptococcus pyogenes, Staphylococcus aureus, Staphylococcus epidermis, Streptococcus pneumoniae, Streptococcus fecalis, Streptococcus beta-hemolytic, Escherichia coli, Proteus mirabilis, Klebsiella pneumoniae, Sighella, Legionella, Pseudomonas, Tricophytum rubrum, Aspergillus flavus, Candida albicans, Microsporum canis και Microsporum gypseum.

Μετά για 3 μήνες ακολουθεί η απεκκριτική παροχέτευση, η ευβιωτική απαναποικιοποίηση και η θεραπεία των προβληματικών πρεβιοτικών και προβιοτικών.

Τα παρακάτω βότανα είναι κατάλληλα για την εντερική δυσβίωση, για τις μολύνσεις μαγιάς, για τις μολύνσεις από ιούς και από βακτηρίδια που κανονικά εποικούν στο έντερο. Επίσης, είναι κατάλληλα για διάρροιες προερχόμενες από Candida, σε σύνδρομο Chron και ελκώδη ορθοκολίτιδα, σε μολύνσεις από ρετροϊούς, όπως οι Giardia lamblia και η Clostridium d. Επίσης, είναι κατάλληλα για δυσμεταβολισμούς από κατάχρηση φαρμάκων, όπως αντιβιοτικών, κορτικοστερεοειδών, αντισυλληπτικών, αντικαταθλιπτικών, γαστρικών αντιεκκριτικών, ανοσοκατασταλτικών κ.ά.

-Taraxacum officinalis ή Ταραξάκο το φαρμακευτικό ή πικραλίδα ή αγριοράδικο. Θεωρείται ένα από τα καλύτερα χολαγωγά φυτά και επίσης είναι ένα εξαιρετικό διουρητικό. Επίσης,  είναι πολύ καλό τονωτικό, χωνευτικό και αποτοξινωτικό. Το φυτό είναι πλούσιο σε βιταμίνη Α, C, D σίδηρο, κάλιο, μαγνήσιο, ασβέστιο.  Η ρίζα και ο γαλακτώδης χυμός περιέχουν μια πικρή ουσία: τη λακτουπικρίνη (τερπενική λακτόνη), καθώς και τανίνες, ινουλίνη καουτσούκ, τριτερπένια, κουμαρίνες, καροτενοειδή και άλλα. Τα πικρά δημιουργούν ένα ερέθισμα στον οργανισμό και αυτό έχει σαν επακόλουθο να λειτουργήσουν οι αδένες και να παράγουν υγρά, π.χ. ένα πικρό ορεκτικό ποτό, ανοίγει την όρεξη και θέτει σε κίνηση τη λειτουργία της πέψης. Το ταραξάκο διεγείρει τις εκκρίσεις της χολής.

-Equisetum arvense ή εκουιζέτο ή πολύκομπο ή Ιππουρίς ή αρουραία. Δρα ως στυπτικό, αιμοστατικό, ήπιο διουρητικό, τονωτικό των ιστών και επουλωτικό. Βοηθάει στην απορρόφηση του ασβεστίου και εμποδίζει την εναπόθεση λιπιδίων στις αρτηρίες. Θεωρείται ειδικό ίαμα για περιπτώσεις φλεγμονής ή καλοήθους διόγκωσης του προστάτη αδένα. Χρησιμοποιείται ακόμη κατά της οστεοπόρωσης, των διαταραχών στους πνεύμονες και των νεφρών, των φλεγμονών του ουροποιητικού συστήματος, των πόνων των αυτιών, αλλά και κατά δερματικών διαταραχών, εκζεμάτων και ακμής. Το εκουιζέτο είναι εξαιρετικό στυπτικό για το ουρογεννητικό σύστημα. Μειώνει την αιμορραγία και επουλώνει τα τραύματα χάρη στη μεγάλη του περιεκτικότητα σε υδροξείδιο του πυριτίου. Έχει διαπιστωθεί ότι σε μερικές περιπτώσεις μειώνει τον πόνο των ρευματισμών και επουλώνει τις χιονίστρες. Το εκουιζέτο περιέχει πάνω από 10% ανόργανα συστατικά με τη μεγαλύτερη περιεκτiκότητα (2/3) σε υδατοδιαλυτό πυριτικό άλας, κάλιο, σελήνιο, μαγγάνιο και μαγνήσιο. Επίσης, περιέχει πολύτιμα φλαβονοειδή, όπως: απιγενίνη, λουτεολίνη, κουερσετίνη κ.α

-Cynara scolymus ή αγκινάρα ή κυνάρα, κάκτος, καρδονίσκη. Τα φύλλα της έχουν υπολιπιδαιμικές, υποχοληστερολαιμικές, αντιοξειδωτικές και ηπατοπροστατευτικές ιδιότητες. Οι ευεργετικές της ιδιότητες οφείλονται βασικά στην κυναρίνη, η οποία της δίνει τη χαρακτηριστική πικρή γεύση. Η αγκινάρα προστατεύει το ήπαρ, αυξάνει την παραγωγή χολής, αποτοξινώνει το ήπαρ, και μειώνει την χοληστερόλη. Οι κύριες χρήσεις της αγκινάρας είναι για χολόλιθους και ως τονωτικό για το ήπαρ και της χολής, για την υψηλή χοληστερόλη, για πεπτικές διαταραχές, για το σύνδρομο ευερέθιστου εντέρου, για την νόσο του Crohn, για διάφορα άλλα προβλήματα του εντέρου και για την στήριξη της λειτουργίας του ήπατος. Η αγκινάρα έχει, επίσης, χρησιμοποιηθεί και ως στυπτικό, καθαριστής αίματος, καρδιοτονωτικό, αποτοξινωτικό, πεπτικό, τονωτικό, διουρητικό και υποτασικό. Η πικρότητα που έχει προάγει την καλή πέψη, ενεργοποιώντας την έκκριση πεπτικών χυμών του οργανισμού. 

-Angelica Archangelica ή αγγελική.  Στη σύγχρονη βοτανοθεραπεία χρησιμοποιείται ως ένα πολύ καλό τονωτικό σε περίπτωση αναιμίας, ατονίας, ενώ θεωρείται ότι δρα και κατά της μελαγχολίας. Επιπλέον, καταπολεμά τους σπασμούς του στομάχου και του εντέρου. Θεωρείται ότι έχει αποχρεμπτικές ιδιότητες, γι’ αυτό χρησιμοποιείται σε βρογχίτιδες, πλευρίτιδες και κρυολογήματα. Επίσης, χρησιμοποιείται από τους θεραπευτές ως καταπραϋντική σε περιπτώσεις νευρικού άσθματος, αλλά και ως καρδιοτονωτική. Η αρχαγγελική έχει χρησιμοποιηθεί πολύ στο παρελθόν από γυναίκες, αφού υπάρχουν ενδείξεις ότι βοηθά στους πόνους της περιόδου και συμβάλλει στο να διορθωθούν ανωμαλίες της έμμηνου ρήσης. Τέλος, θεωρείται επουλωτική και διουρητική.

-Pimpinella anisum ή γλυκάνισος. Το αιθέριο έλαιο του γλυκάνισου είναι διουρητικό, χωνευτικό, αποχρεμπτικό, σπασμολυτικό και αντιφυσητικό. Οι σπόροι του γλυκάνισου χρησιμοποιούνται για την ανακούφιση των νηπίων από τους κολικούς. Δρα ευεργετικά στο συκώτι και το κυκλοφοριακό σύστημα. Είναι ένα φυσικό παρασιτοκτόνο. Κατάλληλο για τους κολικούς του εντέρου και τον τυμπανισμό. Διευκολύνει την αποβολή αερίων των εντέρων και την περισταλτικότητά τους. Ενισχύει το ανοσοποιητικό. Μελέτες έχουν δείξει ότι καταπραΰνει από τις ενοχλητικές καούρες και τα διάφορα πεπτικά προβλήματα. Χρησιμοποιείται ως διεγερτικό της όρεξης και για τη δυσκοιλιότητα.

-Matricaria chamomilla, Χαμαίμηλον το κοινόν ή Χαμομήλι. Δρα ως αντιφλεγμονώδες, σπασμολυτικό, ηρεμιστικό. Η χρήση του είναι εσωτερική και εξωτερική. Έχει εξαιρετικά αποτελέσματα στην αντιμετώπιση καταστάσεων, όπως το άσθμα, το έκζεμα, η διάρροια, η ναυτία και ο εμετός, ο πυρετός και όλες σχεδόν οι νευρικές καταστάσεις και το στρες. Είναι άριστο για τη σπαστική κολίτιδα και την επούλωση των ελκών του στομάχου και της στοματικής κοιλότητας. Δρα κατά της δυσκοιλιότητας και κατά της επιπεφυκίτιδας. Το πρώτο ρόφημα των νεογέννητων βρεφών για καθάρισμα και απολύμανση του πεπτικού τους συστήματος είναι το χαμομήλι. Έχει αυξημένη αντιβακτηριακή δράση,  ενισχύσει το ανοσοποιητικό σύστημα και την καταπολέμηση των λοιμώξεων, για το σύνδρομο του ευερέθιστου εντέρου, την ανορεξία και τη δυσπεψία. Έχει ισχυρή αντιφλεγμονώδη δράση, αντιμεταλλαξιογόνο και συντελεί στη μείωση της χοληστερόλης. Η αναστολή της ανάπτυξης όγκου από χαμομήλι περιλαμβάνει μελέτες με απιγενίνη το οποίο είναι ένα από τα βιοενεργά συστατικά του χαμομηλιού. Το χαμομήλι μπορεί να βοηθήσει και να μειώσει την διάρκεια της διάρροιας.

-Saponaria officinalis ή σαπουνόχορτο.  Στη σύγχρονη βοτανοθεραπεία, το Σαπουνόχορτο χρησιμοποιείται τόσο εσωτερικά, όσο και εξωτερικά για την αντιμετώπιση δερματικών παθήσεων. Οι σαπωνίνες που περιέχει το φυτό έχουν ισχυρή αντιφλεγμονώδη δράση, ενώ σε μεγάλες δόσεις η Σαπωνάρια δρα ως ισχυρό καθαρτικό και είναι ελαφρώς τοξική. Σύμφωνα με τους βοτανοθεραπευτές, η Σαπωνάρια είναι αποτελεσματική κατά των δερματοπαθειών, όπως είναι η ψωρίαση, τα εκζέματα και η ακμή. Επίσης, σε πολλά συγγράμματα αναφέρεται πως η Σαπωνάρια αυξάνει την έκκριση της χολής και για το λόγο αυτό θεωρείται ένα από τα πιο αποτελεσματικά χολαγωγά. Θεωρείται ακόμη, βότανο με αποχρεμπτικές, εφιδρωτικές, διουρητικές και υπακτικές ιδιότητες σε μικρές δόσεις. Ως εφιδρωτικό, υποστηρίζεται πως ρίχνει τον πυρετό. Επίσης, χρησιμοποιείται σε πολλά εξειδικευμένα σαμπουάν, καθώς θεωρείται πως μειώνει τη τριχόπτωση. 

-Melissa officinalis ή μέλισσα η φαρμακευτική ή βάλσαμο λεμονιού ή μελισσόχορτο. Έχει αντισπασμωδική, αντιφλεγμονώδη και αντιμικροβιακή δράση. Παράλληλα, τονώνει την καρδιά και το κυκλοφορικό σύστημα, προκαλώντας διαστολή των αγγείων, με αποτέλεσμα να μειώνεται η πίεση του αίματος. Θεωρείται πολύ σημαντική η συμβολή του στην καταπολέμηση των ιών. Έρευνες επιβεβαιώνουν, μάλιστα, την αποτελεσματικότητά του σε περιπτώσεις επιχείλιου έρπητα.  Πρόκειται για φυτό εξαιρετικά αποτελεσματικό σε περιπτώσεις αϋπνίας, έντονου στρες, έντασης και ευερεθιστότητας, ενώ μπορεί να βοηθήσει ακόμα και άτομα με κατάθλιψη, χάρη στις καταπραϋντικές και χαλαρωτικές του ιδιότητες. Ανάμεσα στις δράσεις του συγκαταλέγεται και η ανακούφιση από πεπτικές διαταραχές. Το βάλσαμο του μελισσόχορτου θεωρείται, επίσης, ότι ηρεμεί τον υπερκινητικό θυρεοειδή αδένα (νόσος Graves). Επιπλέον, επειδή το μελλισόχορτο καθαρίζει το μυαλό, αυξάνει την αντίληψη και ενισχύει τη μνήμη, έχει αποδειχθεί βοηθητικό σε ασθενείς με Αλτσχάιμερ. Τέλος, χάρη στην ιδιότητά του να δρα κατά των πόνων στις νευρικές απολήξεις, το μελισσόχορτο συστήνεται σε ανθρώπους με πονοκεφάλους, ημικρανίες και άλλους πόνους (π.χ. πόνοι περιόδου, πονόδοντος, εντερικοί κολικοί).

-Εκχύλισμα ρίζας καρότου. Είναι κατάλληλο για τη διατήρηση της ακεραιότητας του εντερικού βλεννογόνου.

-Opuntia ficus-indica ή Οπουντία η ινδική συκή ή  η φραγκοσυκιά, ή παπουτσοσυκιά. Είναι διουρητική, αντισπασμωδική, αντιδιαρροϊκή. Ενεργεί θετικά στη θεραπεία φλεγμονωδών αποστημάτων, στη διόγκωση σπλήνα, στην ελονοσία, στη διάρροια, στην ψαμμίαση και στη νεφρίτιδα, αλλά και στην υπερλιπιδαιμία και παχυσαρκία. Δρα εναντίον της υπερτροφίας προστάτη, της αυξημένης χοληστερόλης, του σακχαρώδη διαβήτη, της φλεβίτιδας και διαφόρων πνευμονικών καταστάσεων και τα φύλλα είναι δραστικά κατά της μέθης.

-Rosmarinus officinalis ή δενδρολίβανο ή αρισμαρί, ή λασμαρί ή δενδρολίβανον το φαρμακευτικόν. Δρα ως αντισηπτικό, αντισπασμωδικό, αρωματικό, στυπτικό, καρδιακό, αντιφυσητικό, χολαγωγό, εφιδρωτικό, εμμηνοπαυσιακό, δυναμωτικό, οφθαλμικό, τονωτικό και στομαχικό. Χρησιμοποιείται ειδικά ως τονωτικό σε άτομα που νοιώθουν πεσμένα και κουρασμένα διανοητικά ή νευρικά. Αυξάνει τη ροή του αίματος ανά περιοχή και είναι αναλγητικό, αντιρρευματικό και διεγερτικό. Το δενδρολίβανο είναι διεγερτικό του κυκλοφοριακού συστήματος και νεύρων. Ασκεί τονωτική και ηρεμιστική δράση στο πεπτικό σύστημα και για τον λόγο αυτό είναι χρήσιμο όταν υπάρχει ψυχολογική ένταση. 

-Lithospermum officinals  ή Migliarino ή λιθόσπερμο το φαρμακευτικό. Χρησιμοποιείται στη θεραπεία των λίθων των νεφρών και ως ήπιο διουρητικό.

-Fumaria officinalis ή Καπνία η φαρμακευτική. Είναι βότανο διουρητικό, υπακτικό και εξομαλυντικό, πικρό τονωτικό, το οποίο δρα στους εσωτερικούς λείους μυς, αυξάνοντας την περισταλτικότητα των εντέρων, τη διούρηση και την έκκριση της χολής, δρώντας παράλληλα ως αντιφλεγμονώδες και ελαφρώς ηρεμιστικό. Βοηθά στον μεταβολισμό τους παχύσαρκους και βελτιώνει την στομαχοεντερική λειτουργία. Η δράση του οφείλεται στο γενικό καθαρισμό του οργανισμού και γίνεται δια μέσου των νεφρών και του ήπατος. Βοηθά στην ατονία των πεπτικών οργάνων και δρα κατά του ίκτερου, των σπλαχνικών εμφράξεων, σκορβούτου, χοιραδώσεως και ελεφαντιάσεως.

-Ononis spinosa L. ή Ονωνίς η ακανθώδης ή ανωνίδα. Δρα ως διουρητικό, αποχρεμπτικό, διεγερτικό του μεταβολισμού και κατασταλτικό. Η ικανότητά του να κάνει τα υγρά του σώματος να βγαίνουν μπορεί να χρησιμοποιηθεί σε περιπτώσεις, όπως τα οιδήματα, οι νεφροπάθειες, οι ρευματισμοί και τα εντερικά προβλήματα. Η ανωνίδα, ακόμη, βοηθά στη μείωση της αρτηριακής πίεσης, ελαττώνει την ευθραυστότητα των αγγείων και την αιμορραγία του αμφιβληστροειδή. Χρησιμοποιείται, ακόμη, για προβλήματα αιμορροΐδων, γυναικολογικές αιμορραγίες, ιδιαίτερα στην περίοδο, ασθένειες του προστάτη και πονοκέφαλο.

-Συνδυασμός σαρκώδους μέρος του καρυδιού (Juglans regia) βιταμίνης C, νερού πηγής και αλκοόλ 50%. Αυτό το μείγμα εξουδετερώνει όλα τα ώριμα παράσιτα και τα αποβάλλει και τα αυγά τους. Επίσης, είναι αποτελεσματικό κατά των μυκητιάσεων, των εντερικών δυσλειτουργιών, των ασθενειών του συκωτιού, για την θεραπεία των εκφυλιστικών παθήσεων και των όγκων. Είναι αποτελεσματικό για τα βακτήρια και τα παράσιτα σε πέτρες της χολής και των νεφρών και απολυμαίνει το έντερο.

-Artemisia Absinthium ή Αρτεμισία το αψίνθιο ή Αψιθιά, αγριαψιθιά, πέλινο, απιστιά, πισιδία, λεβιθόχορτο, τραχούρι, δρακόντιο, μελιτίνη, μυρμηγκοβότανο. Είναι διεγερτικό του πεπτικού, δηλαδή, εξαιρετικά χρήσιμο φάρμακο για αυτούς που έχουν κακή πέψη. Αυξάνει την οξύτητα του στομάχου και την παραγωγή της χολής και βελτιώνει την πέψη και την απορρόφηση των θρεπτικών ουσιών, βοηθώντας, έτσι, σε άλλες παθήσεις. Γενικά, το φυτό, σε μέτριες δόσεις, ερεθίζει το στομάχι, αυξάνει την όρεξη, διευκολύνει την πέψη, επιταχύνει την κυκλοφορία του αίματος, προκαλεί εκκρίσεις, συντελεί στο αδυνάτισμα και χωνεύει τα λίπη. Έχει αντιπαρασιτική δράση και εξολοθρεύει τα παράσιτα σε φάση ωρίμανσης και ανάπτυξης, προλαμβάνει τις εκφυλιστικές παθήσεις και ενισχύει την άμυνα του οργανισμού σε επιθέσεις παρασίτων.

-Eugenia caryophyllata ή καρφιά γαρύφαλλου. Είναι χρήσιμα για τη διατήρηση της καλής κατάστασης του εντέρου και την ενδυνάμωση της αμυντικής δυνατότητας του οργανισμού έναντι των αυγών. Έχουν αντισηπτική, αντιβακτηριακή, αντιμυκητιασική, αντιική, τοπική αναισθητική και σπασμολυτική δράση και καταπολεμούν και τα αυγά. Καταπολεμούν τα παράσιτα, προλαμβάνουν τις εκφυλιστικές παθήσεις και ενισχύουν την άμυνα του οργανισμού σε επιθέσεις παρασίτων. 

-Η Tabebuia ή Ιπέροξο ή Lapacho ή pau d'arco ή bark cut ή pau d arco ή Λαπάτσο ή Λαπάχο ή Ιπέροξο ή Ταχίμπο ή Πάου ντ’ Άρκο ή τσάι των Ίνκας. Έχει ευεργετική δράση ενάντια στον καρκίνο, ισχυρότατη αντιοξειδωτική δράση, αναστέλλοντας τις ελεύθερες ρίζες και φλεγμονώδεις παράγοντες, όπως τα λευκοτριένια ως μεσολαβητές του γήρατος και πολλών ανίατων νόσων, όπως η αρθρίτιδα. Επίσης, σημαντικές είναι και αντιμικροβιακές και αντιπαρασιτικές ιδιότητες με ενδείξεις, όπως το κρύωμα και η γρίπη, ορισμένα είδη μυκητιάσεων του γαστρεντερικού συστήματος και της στοματικής κοιλότητος, (όπως καντιντίαση), οι ελμινθιάσεις, η δυσεντερία, η ουρολοίμωξη και η προστατίτιδα και είναι από τα πιο ισχυρά φάρμακα κατά της ελονοσίας και του λύκου. Το βότανο έχει, επίσης, χωνευτικές, υπακτικές, αντιυπερτασικές, εφιδρωτικές, αντιπυρετικές, διουρητικές, αντιδιαβητικές, ηρεμιστικές, αναλγητικές και αιμοκαθαρτικές ιδιότητες. 

-Enula radice ή Ίνουλα ή Ελένιο ή Inula helenium ή Κόνυζα, Ακόνιζα, Ψιλόχορτο, Ψιλίστρα ή Ώμονο. Χρησιμοποιείται, κυρίως, για την αντιμετώπιση διαταραχών του αναπνευστικού συστήματος, καθώς και ως τονωτικό της πέψης. Στη πρώτη περίπτωση, η Ίνουλα χρησιμοποιείται από τους βοτανοθεραπευτές κατά της χρόνιας βρογχίτιδας, του άσθματος, του επίμονου βήχα και γενικότερα όλων των λοιμώξεων του αναπνευστικού. Τα δραστικά στοιχεία ελενίνη και αλαντολακτόνη που περιέχει το βότανο αποτελούν ισχυρά αντισηπτικά και βακτηριοκτόνα. Η δράση της Ίνουλας στους πνεύμονες είναι θερμαντική και αποχρεμπτική. Επίσης, τα πτητικά έλαια (περίπου 4%) που περιέχει το βότανο βοηθούν στην αποβολή συγκεντρωμένου φλέγματος από το αναπνευστικό. Στη δεύτερη περίπτωση, η Ίνουλα χρησιμοποιείται από τους βοτανοθεραπευτές για την βελτίωση της πέψης. Το δραστικό συστατικό ινουλίνη (μέχρι 44%) βελτιώνει την απορρόφηση ασβεστίου και μαγνήσιου από τον οργανισμό, ενώ ταυτόχρονα ευνοεί την ανάπτυξη απαραίτητων βακτηριδίων του πεπτικού συστήματος. Η ινουλίνη είναι φυτική ίνα και κατατάσσεται από πολλούς ειδικούς στα προβιοτικά. Εκτός των άλλων, η Ίνουλα περιέχει ισοαλαντολακτόνη, αζουλίνη, στερόλες, ρητίνη και πηκτίνη.

-Arctostaphylos uva-ursi ή αρκοστάφυλος. Η δράση του βοτάνου είναι διουρητική, στυπτική, αντισηπτική και μαλακτική. Τα γλυκοσίδια που περιέχει και ιδιαίτερα η αβρουτίνη με την επίδραση της εμουλσίνης ή οξέων διασπάται και μετατρέπεται σε υδροκίνη και μετυλιδροκινόνη που έχουν απολυμαντική δράση. Αυτή η μετατροπή γίνεται σε ερεθισμένους ουροφόρους οδούς και όχι σε υγιή όργανα. Στις ασθένειες των ουροφόρων οδών μπορεί το βότανο να αποδώσει μόνο όταν τα ούρα έχουν αλκαλική αντίδραση. Αυτό μπορεί να επιτευχθεί αν παράλληλα με την αλκαλική τροφή που τρώμε, χρησιμοποιήσουμε διττανθρακικό νάτριο για να δυναμώσει η δράση του βοτάνου, όταν τα ούρα είναι όξινα. Ο Αρκτοστάφυλος έχει ειδική αντισηπτική και στυπτική επίδραση στις βλεννογόνες μεμβράνες του ουροποιητικού συστήματος. Τις καταπραΰνει, τις τονώνει και τις δυναμώνει. Έχει βρεθεί ότι είναι χρήσιμο για την θεραπεία των κυστίτιδων (φλεγμονές της ουρήθρας) που αντιστέκονται στα αντιβιοτικά στους παραπληγικούς. Επίσης, το βότανο χρησιμοποιείται όταν υπάρχει άμμος ή εξελκώσεις στο νεφρό ή την ουροδόχο κύστη. Μπορεί να χορηγηθεί στην αγωγή λοιμώξεων, όπως η πυελίτιδα και η κυστίτιδα ή για πιο χρόνια προβλήματα των νεφρών. Είναι χρήσιμο στην αγωγή της άμμου (ψαμμίαση) ή των λίθων στα νεφρά. Λόγω της μεγάλης στυπτικότητας χρησιμοποιείται σε μερικές μορφές νυκτερινής ενούρησης. Με τη μορφή των κολπικών πλύσεων είναι χρήσιμο στις εξελκώσεις και τις λοιμώξεις του κόλπου. Η χρήση του χρωματίζει τα ούρα. 

-Helianthus tuberosus ή ηλίανθος ο κονδυλόριζος. Οι κόνδυλοι είναι πλούσιοι σε ινουλίνη, και χρησιμεύουν σε πολλά τρόφιμα σαν σημαντική πηγή διαιτητικών ινών, και ως υποκατάστατο ζάχαρης. Χρησιμοποιείται ως καθαρτικό, αφροδισιακό, χολαγωγό, διουρητικό, σπερματοπαραγωγό, τονωτικό, για το διαβήτη και τους ρευματισμούς.

-Plantago psyllium ή ψύλλιο. Έχει καθαρτικές ιδιότητες και χρησιμοποιείται για τη θεραπεία τη διάρροιας, της δυσκοιλιότητας και των αιμορροΐδων. Οι σπόροι του ψύλλιου περιέχουν μια κολλώδη βλέννα, που αποφορά το νερό και μετατρέπεται σε ζελέ. Με τον τρόπο αυτό μπορεί να απορροφήσει την περίσσεια υγρών στο έντερο και ως εκ τούτου να σταματήσει τη διάρροια. Αυτή η μορφή ζελέ αποτρέπει, επίσης, την δυσκοιλιότητα, αφού δρα σαν μαλακτικό των κοπράνων και αυξάνει τον όγκο τους διεγείροντας τις κινήσεις του εντέρου. Αυτή η τάση του να μαλακώνει τα κόπρανα βοηθά, επίσης, στην ανακούφιση από τον πόνο και την αιμορραγία που προκαλείται από τις αιμορροΐδες. Είναι πλούσιο σε φυτικές ίνες, βοηθά στη μείωση της χοληστερόλης και προστατεύει από την καρδιακή νόσο και τα εγκεφαλικά επεισόδια που προκαλούνται από την απόφραξη των αρτηριών. 

-Aloe vera. Υπάρχουν πολλές μελέτες που αποκαλύπτουν ότι πάρα πολλές ασθένειες οφείλονται στην κακή λειτουργία του πεπτικού συστήματος.  Ορισμένοι περιβαλλοντικοί παράγοντες συμβάλλουν στην κακή λειτουργία του πεπτικού συστήματος και επιταχύνουν τη γήρανση. Μεταξύ αυτών είναι οι κακές διατροφικές συνήθειες, το στρες, η μόλυνση του περιβάλλοντος και οι ελεύθερες ρίζες. Ο ελεύθερες ρίζες, είναι μικρά σωματίδια οξυγόνου που δημιουργούνται από τη μόλυνση του περιβάλλοντος, τα τηγανητά φαγητά, τον καπνό και τις φυσικές μεταβολικές διεργασίες, και επιτίθενται στο γενετικό κώδικα και τις μεμβράνες που προστατεύουν τα κύτταρα. Επίσης, βλάπτουν την παραγωγή ενέργειας λόγω της βλάβης που προκαλούν στα μιτοχόνδρια. Η προοδευτική εκφύλιση των μιτοχονδρίων είναι ο παράγοντας που καθορίζει τη μέγιστη διάρκεια της ζωής. Κάθε κύτταρο δέχεται καθημερινά χιλιάδες επιθέσεις από τις ελεύθερες ρίζες. Με το πέρασμα των δεκαετιών, υπόκειται σε βλάβες ή ανώμαλες μεταλλάξεις. Λόγω της φθοράς που προκαλείται στα κύτταρα του ανοσοποιητικού συστήματος, το σώμα χάνει βαθμιαία την ικανότητά του να αντιδρά στα κρυώματα, τις λοιμώξεις και τις οργανικές δυσλειτουργίες. Τέλος, το κύτταρο πεθαίνει και στη θέση του μένει μόνο ένα υπόλειμμα. Η κυτταρική ηλικία των ιστών μπορεί να προσδιοριστεί από τον αριθμό των κυτταρικών υπολειμμάτων που υπάρχουν σε αυτούς. Ευτυχώς, τα αντιοξειδωτικά, όπως βιταμίνες, μέταλλα, ένζυμα και άλλα συστατικά, εμποδίζουν και απενεργοποιούν τις ελεύθερες ρίζες. Τα αντιοξειδωτικά της αλόης είναι κατάλληλα για αυτές τις περιπτώσεις. 

-Rabarbaro ή Ραβέντιή Ρήον το βαρβαρικόν. Είναι γνωστό για την ιδιότητά του να ομαλοποιεί τις εντερικές κενώσεις, ενώ ταυτόχρονα καθαρίζει το ήπαρ και αποτοξινώνει τα έντερα. Ασφαλές και αποτελεσματικό καθαρτικό, παρουσιάζει, επίσης, αντιφλεγμονώδη, αντισηπτική και αντιοξειδωτική δράση. Μια ακόμα ιδιότητά του είναι ότι βοηθά στην έκκριση σιέλου και γαστρικών υγρών βελτιώνοντας με αυτόν τον τρόπο την διαδικασία της πέψης. Στην παραδοσιακή κινεζική ιατρική, οι ρίζες του ραβέντι έχουν χρησιμοποιηθεί ως καθαρτικό και περιέχει συστατικά που καταπολεμούν τα καρκινικά κύτταρα.

-Hydrastis Canadensis ά Υδραστίς η Καναδική.

Οι περισσότερες από τις χρήσεις της οφείλονται στην ισχυρή τονωτική δράση που ασκεί στις βλεννογόνες μεμβράνες του σώματος. Είναι ιδιαίτερα χρήσιμη σε προβλήματα του πεπτικού συστήματος, όπως η γαστρίτιδα, τα σηπτικά έλκη και η κολίτιδα. Η διέγερση που προκαλεί η πικρή της γεύση την κάνει χρήσιμη στην ανορεξία. Ωφελεί στις καταρροϊκές καταστάσεις και ιδιαίτερα στην καταρροή του ανώτερου αναπνευστικού συστήματος. Η τονωτική και στυπτική της δράση την κάνουν χρήσιμη σε προβλήματα μηνορραγίας και αιμορραγίες, γενικότερα.

-Cascara Sagrada ή ιερός φλοιός ή buckthorn. Η σκόνη που δημιουργείται από τον φλοιό αυτό, λειτουργεί ως ένα ισχυρό καθαρτικό και πιστεύεται, επίσης, ότι ενισχύει τα τοιχώματα του παχέος εντέρου. Είναι πλέον ένα κοινό φυσικό καθαρτικό. Το Cascara Sagrada αποτελείται από ενώσεις που ονομάζονται anthroquinones. Είναι αυτές οι anthroquinones που ενεργούν ως καθαρτικό στους ανθρώπους, επειδή προκαλούν περισταλτισμό, που είναι ο επιστημονικός όρος για την πρόκληση συσπάσεων στα έντερα και στο παχύ έντερο. Αυτές οι συστολές δίνουν την ώθηση για την ενεργοποίηση των εντέρων. Επίσης, βελτιώνει τον τόνο των μυών των τοιχωμάτων του παχέος εντέρου. Παράλληλα με τα αποτελέσματά του, ως καθαρτικό, το βότανο αυτό διεγείρει, επίσης, την έκκριση μετάλλων και απελευθερώνει υγρά λιπαντικά στο παχύ έντερο. Αυτά τα υγρά καταπραΰνουν και ενισχύουν τα τοιχώματα του εντέρου, καθώς και επιβραδύνουν την απορρόφηση των βιταμινών και ανόργανων συστατικών στην κυκλοφορία του αίματος. Αυτή η βραδύτερη απορρόφηση είναι ευεργετική για το σώμα. Το φάρμακο αυτό χρησιμοποιείται πιο συχνά, όταν κάποιος είναι δυσκοίλιος ή όταν είναι επιθυμητό να έχει μαλακά κόπρανα, όπως μετά από χειρουργική επέμβαση.

-Amido di riso ή άμυλο ρυζιού. Είναι εύκολο στην πέψη και λαμβάνεται από τους σπόρους του ομώνυμου φυτού (Oryza sativa), που περιέχει περίπου 85% άμυλο. Αποτελείται, επίσης, από δύο πολυμερή γλυκόζης, ένα γραμμικό, που ονομάζεται αμυλόζη και ένα διακλαδισμένο, που ονομάζεται αμυλοπηκτίνη.

-Ζωντανά ένζυμα και ζωντανά γαλακτικά βακτήρια. Τα γαλακτικά ένζυμα πρέπει να είναι λυοφιλοποιημένα και βοηθούν τα φιλικά βακτήρια να αντέξουν και να διαπεράσουν το όξινο περιβάλλον του στομαχιού και να κάνουν αποικίες στο έντερο. Ρυθμίζουν την εντεική κινητικότητα: L-Acidophilus DDS-I 1x106, Bifidobacterium bifidus 1,5x10, Streptococcus thermophilus, Lactobacillus bulgaricus. Ενδείκνυνται σε δυσκοιλιότητα, κακή πέψη και ανανεώνουν τις γαστρεντερικές λειτουργίες και ενεργοποιούν την εντερική βακτηριακή χλωρίδα. Με τη βοήθεια των παραπάνω βοτάνων γίνεται καθαρισμός, διέγερση της περίσταλσης και ενεργοποίηση της εντερικής βακτηριακής χλωρίδας. Ανταγωνίζεται την αποσύνθεση κλωστηριδίων που είναι αναερόβια βακτήρια. Με τα ζωντανά γαλακτικά βακτήρια γίνεται επαναποικίωση του εντέρου, μετά από αλλοιώσεις οφειλόμενες σε λάθος διατροφικές συνήθειες, μετά από γαστρεντερική ασθένεια, μετά από λήψη αντιβιοτικών και στερεοειδών, σε δυσανεξία στη λακτόζη και στις πρωτεϊνες ζωϊκού γάλακτος. Τα φιλικά βακτήρια παράγουν ουσίες με ανασταλτική δράση με βακτηριοκίνες και ουσίες με αντιβιοτική δράση που προστατεύουν από συστηματικές μολύνσεις. Παράγουν ουσίες με αντικαρκινική δράση που ενεργοποιούν τα μακροφάγα. Βοηθούν στην πρόληψη αλλεργιών από τρόφιμα, όπως την ατοπική δερματίτιδα, τη δερματίτιδα και τις αναπνευστικές αλλεργίες. Σε φυσιολογικό pH αντιμετωπίζουν την εντερική σήψη και βελτιώνουν την κινητικότητα του εντέρου και συνθέτουν και χρησιμοποιούν τις βασικές βιταμίνες: Β1, Β2,  Β12, PP, K, παντοθενικό οξύ, σίδηρο, A, C, D, P, επηρεάζουν τον μεταβολισμό των χολικών οξέων, των στερεοειδών ορμονών και πολλών φαρμάκων, βελτιώνουν την οσμή της αναπνοής και ανακουφίζουν από τον τυμπανισμό, το πρήξιμο, τους κοιλιακούς πόνους, τη διάρροια, την κακή εντερική απορρόφηση, ενώ ρίχνουν και την αυξημένη χοληστερόλη του αίματος.


Τα καλύτερα συμπληρώματα διατροφής για την υγεία του εντέρου

Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα καλύτερα συμπληρώματα διατροφής για την υγεία του εντέρου

Διαβάστε, επίσης,

Αδυνατίστε με αποτοξίνωση του εντέρου

Σύνδρομο βραχέος εντέρου

Οι καλύτερες διαγνωστικές εξετάσεις για το ενδοκρινικό σύστημα και τον μεταβολισμό

Έμφραγμα μεσεντερίου

Η κοιλιοκάκη

Γαστρεντερίτιδα

Σύνδροµο δυσαπορρόφησης εντέρου

Η νόσος Πάρκινσον ξεκινά στο έντερο

Η αφυδάτωση προκαλεί πολλές ασθένειες

Μην χρησιμοποιείτε υλικά με μέταλλα για να φτιάξετε τα δόντια σας

Όλα όσα πρέπει να ξέρετε για τα βακτήρια

Χρήσιμες πληροφορίες για τα αντιοξειδωτικά

Κετογενική δίαιτα

Πόσο υγιεινό είναι το γάλα που πίνουμε

Τροφές που οι ειδικοί δεν θα έτρωγαν ποτέ

Εξατομικευμένα προβιοτικά για τη δική σας ασθένεια

Να παίρνετε τα προβιοτικά μόλις τελειώσει η αντιβίωση

Τα κρυφά συστατικά τροφίμων επιδεινώνουν τις χρόνιες παθήσεις

Πώς το έντερο επηρεάζει το δέρμα σας

Ποιοι πρέπει να παίρνουν προβιοτικά

Όλες οι ασθένειες ξεκινούν από το έντερο

Συμπληρώματα διατροφής για τις παθήσεις του πεπτικού

Τα καλύτερα προβιοτικά

Υγεία του πεπτικού συστήματος

Τι είναι τα προβιοτικά

Οι καλύτερες τροφές αποτοξίνωσης 

Θεραπεία ασθενειών ανάλογα με το μικροβίωμα του εντέρου

Η λίστα με τα φιλικά βακτήρια

Χρήσιμες συνταγές με μηλόξυδο 

Μεταμόσχευση κοπράνων

www.emedi.gr

Διαβάστηκε 6680 φορές Τελευταία τροποποίηση στις Παρασκευή, 11 Ιανουαρίου 2019 14:14
Σαββούλα Μάλλιου Κριαρά

Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

Σχετικά Άρθρα

  • Χρήσιμες πληροφορίες για την υδροθεραπεία παχέος εντέρου Χρήσιμες πληροφορίες για την υδροθεραπεία παχέος εντέρου

    Υδροθεραπεία παχέος εντέρου ή Hydrocolon Therapy

     

    Η υδροθεραπεία παχέος εντέρου είναι μια μέθοδος εσωτερικού καθαρισμού από τις τοξικές ουσίες, τα αέρια, τα συσσωρευμένα κόπρανα και τις βλεννώδεις πλάκες μυκήτων, που επηρεάζουν τη γενικότερη λειτουργία του οργανισμού.

    Η υδροθεραπεία παχέος εντέρου είναι αποτελεσματικό εργαλείο στην πρόληψη και θεραπεία πολλών ασθενειών.

    Ο καθαρισμός εντέρου γίνεται με νερό πηγής και στη θερμοκρασία του σώματος.

    Η υδροθεραπεία παχέος εντέρου χαλαρώνει και ανακουφίζει.

    Συγχρόνως με την υδροθεραπεία γίνεται μασάζ του παχέος εντέρου.

    katharismos 1

    Ενδείξεις υδροθεραπείας παχέος εντέρου

    Αποτοξίνωση

    Αναζωογόνηση του οργανισμού

    Σύνδρομο ευερέθιστου εντέρου

    Δερματοπάθειες & Ακμή

    Αλλεργίες, όπως αλλεργική ρινίτιδα, βρογχικό άσθμα και ατοπική δερματίτιδα

    Ψωρίαση

    Διαταραχές μικροβιακής χλωρίδας εντέρου

    Πόσες φορές απαιτείται υδροθεραπεία παχέος εντέρου

    6 συνεδρίες θεωρούνται αρκετές για οποιαδήποτε περίπτωση

    katharismos 4

    Η διατροφή για την υδροθεραπεία

    Σούπες, βραστά λαχανικά, αναποφλοίωτο ρύζι, φρούτα εποχής

    Να μην φάτε κρέας άσπρο αλεύρι και ζάχαρη

    Να πίνετε 2 λίτρα νερό πηγής την ημέρα

    Αντενδείξεις για την υδροθεραπεία παχέος εντέρου

    Δεν υπάρχουν

    Η υδροθεραπεία καθαρίζει το παχύ έντερο με το νερό πηγής και είναι, εντελώς, ακίνδυνη

    Τα καλύτερα συμπληρώματα διατροφής για το πεπτικό σας σύστημα

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα καλύτερα συμπληρώματα διατροφής για την υγεία του πεπτικού σας συστήματος

    katharismos 3

     

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Το έντερο υπεύθυνο για όλες τις ασθένειες

    Τρόποι για να καθαρίσετε το σώμα σας

    Αγωγή με υδροθεραπεία

    Ιαματικά λουτρά Αιδηψού

    Μήπως έχετε πολλά αέρια;

    www.emedi.gr

     

     

  • Χρήσιμες πληροφορίες για τη νόσο του Crohn Χρήσιμες πληροφορίες για τη νόσο του Crohn

    Η νόσος του Crohn είναι φλεγμονώδης νόσος του εντέρου

     

    Η νόσος Crohn είναι η ιδιοπαθής φλεγμονώδης νόσος του λεπτού και του παχέος εντέρου, προσβάλλουσα όλες τις στιβάδες του τοιχώματος του εντέρου.

    Είναι βραδέως εξελισσόμενη και υποτροπιάζουσα νόσος με τάση απόφραξης του εντέρου λόγω στενώσεων, συριγγοποίησης και προσβολής παρακείμενων προς τη φλεγμονώδη βλάβη δομών. Σπάνια, μπορεί να εμφανισθεί σε όλες τις άλλες περιοχές του γαστρεντερικού σωλήνα.

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Γαστρεντερικό

    Γενετική:

    • 15% των ασθενών έχουν πρώτου βαθμού συγγενή με φλεγμονώδη νόσο του εντέρου
    • Όλοι οι μονοζυγωτικοί δίδυμοι αναπτύσσουν τη νόσο με παρόμοιο τρόπο

    Επικρατέστερη ηλικία: 

    • Οι περισσότερες περιπτώσεις αρχίζουν στα 15-25 χρόνια
    • Δεύτερη σε συχνότητα πρώτης προσβολής η ηλικιακή ομάδα 55-65 ετών 

    Επικρατέστερο φύλο: Γυναίκες > Άνδρες

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ CROHN ΝΟΣΟΥ ΤΟΥ ΕΝΤΕΡΟΥ

    Όλοι οι τύποι της νόσου Crohn:

    • Διάρροια αναπτύσσεται κάποια στιγμή στους περισσότερους ασθενείς
    • Κοιλιακός πόνος αναπτύσσεται στα 2/3 περίπου 
    • Απώλεια βάρους, γαγγραινώδες πυόδερμα 
    • Σπονδυλίτιδα
    • Συμμετρική αρθρίτιδα
    • Ιρίτιδα
    • Κοιλιακή ευαισθησία, συνήθως περισσότερο απ' ότι αναμένεται με βάση τα συμπτώματα
    • Κοιλιακή μάζα (σπανίως)

    Προσβολή μόνο του λεπτού εντέρου:

    • Επιμένουσα διάρροια σε κάθε στιγμή, ακόμη και τη νύχτα
    • Ακαθόριστος κοιλιακός πόνος συχνός. Μόνο οι μισοί ασθενείς με κοιλιακό πόνο έχουν και ευαισθησία που δεν υφίεται με τις κενώσεις και συχνά επιδεινώνεται με τη λήψη τροφής
    • Εντερική απόφραξη στο 1/3 - Κοιλιακός πόνος τύπου κράμπας προηγείται για μήνες
    • Αιμορραγία εμφανίζεται στο 20%, συνήθως, μεγάλη
    • Περιπρωκτική νόσος συμπεριλαμβάνουσα συρίγγια
    • Εσωτερικά συρίγγια
    • Αρθρίτιδα 5%

    Προσβολή μόνο του παχέος:

    • Διάρροια επιμένουσα, σε κάθε στιγμή ακόμη και τη νύχτα
    • Αιματοχεσία
    • Κοιλιακός πόνος στους μισούς ασθενείς, που συχνά υφίεται με την κένωση 
    • Περιπρωκτική νόσος στο 40%, συρίγγια
    • Σημαντική απώλεια βάρους 
    • Τοξικό μεγάκολο στο 10% περίπου
    • Αρθρίτιδα στο 20%
    • Εντερική απόφραξη, μερικές φορές

    Προσβολή παχέος και λεπτού εντέρου:

    • Εντερική απόφραξη πολύ περισσότερο συχνή
    • Αρθρίτιδα 5%

    crohns dreamstime s 119957874

    ΑΙΤΙΑ ΝΟΣΟΥ CROHN 

    • Ιδιοπαθής 
    • Επιδεινώνεται από βακτηριακή λοίμωξη 
    • Επιδεινώνεται από φλεγμονώδη αντίδραση 
    • Επιδεινώνεται από τη διακοπή του καπνίσματος

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΝΟΣΟΥ CROHN 

    • Περισσότεροι καπνιστές απ' ότι αναμένεται από δεδομένα του γενικού πληθυσμού

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ CROHN ΝΟΣΟΥ ΤΟΥ ΕΝΤΕΡΟΥ

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ CROHN ΝΟΣΟΥ ΤΟΥ ΕΝΤΕΡΟΥ

    Νόσος του παχέος εντέρου:

    • Ελκώδης κολίτιδα
    • Ισχαιμική κολίτιδα (γηραιότεροι ασθενείς)
    • Εντερικά παθογόνα: αμοιβάδωση, φυματίωση, γερσίνια, καμπυλοβακτηρίδιο, γονόρροια, τοξίνη του κλωστηριδίου του διαθλαστικού, σιγκέλλα, σαλμονέλλα, χλαμύδια του ΑΛΚ ή όχι-ΑΛΚ, μύκητες (π.χ. ακτινομύκωση)
    • Κακοήθεια: λέμφωμα, αδενοκαρκίνωμα
    • Καυστικά υλικά σε υποκλυσμούς (π.χ. Η2Ο2)

    Νόσος του λεπτού εντέρου:

    • Εντερικά παθογόνα: φυματίωση, γερσίνια, καμπυλοβακτηρίδιο, χλαμύδια του ΑΛΚ ή όχι - ΑΛΚ, μύκητες (π.χ. ακτινομύκωση), φλεγμονώδης νόσος της μικρής πυέλου από χλαμύδια στις γυναίκες 
    • Λέμφωμα
    • Φάρμακα (π.χ. ΜΣΑΦ)

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ ΝΟΣΟΥ CROHN 

    • Αυξημένη ΤΚΕ
    • Συχνή η αναιμία
    • Σε σοβαρές περιπτώσεις, ελάττωση της αλβουμίνης 
    • Διαταραχές ηλεκτρολυτών ορού 
    • Ανεπάρκεια ειδικών συστατικών της τροφής: Β12, λιποδιαλυτές βιταμίνες, φυλλικό οξύ

    Φάρμακα που μπορεί να μεταβάλλουν τα ευρήματα:

    Φάρμακα του τύπου της σουλφασαλαζίνης μετά από μακροχρόνια χρήση μπορεί να ελαττώσουν το φυλλικό

    Διαταραχές που μπορεί να μεταβάλλουν τα ευρήματα:

    Όλες οι δοκιμασίες είναι μη ειδικές, παρόμοιοι βαθμοί βαρύτητας της εντερικής νόσου που προέρχεται από άλλες αιτίες, δίνουν παρόμοια συμπτώματα και μεταβολές εργαστηριακών παραμέτρων

    ΠΑΘΟΛΟΓΟΑΝΑΤΟΜΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ ΝΟΣΟΥ CROHN 

    • Προσβολή όλων των στιβάδων του εντερικού τοιχώματος με φλεγμονή σε > 95% των περιπτώσεων τουλάχιστον σε τοπικές περιοχές 
    • Περιοχές υγιούς εμβόλιμες στις φλεγμονώδεις βλάβες (περιοχές υπερπηδήσεως) στο 80%
    • Κοκκίωμα στο 15%
    • Υπερτροφία λιπώδους ιστού που ακολουθεί τα μεσεντέρια αγγεία στο 50% των περιπτώσεων νόσου του λεπτού εντέρου

    ΕΙΔΙΚΕΣ ΔΟΚΙΜΑΣΙΕΣ ΝΟΣΟΥ CROHN 

    • Κολονοσκόπηση με ενδοσκόπηση και του ειλεού και βιοψία
    • Εξελκώσεις βλεννογόνου, απώλεια βλεννογόνου υποδηλώνουσα έλκος και διάβρωση με περιοχές παρεμβαλλόμενου υγιούς βλεννογόνου

    ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΗ ΝΟΣΟΥ CROHN 

    Ακτινογραφίες με βάριο:

    • Απώλεια βλεννογόνου, έλκη 
    • Στένωση εντερικού αυλού στα περισσότερα προσβεβλημένα τμήματα του λεπτού 
    • Συρίγγια από τα προσβεβλημένα τμήματα σε άλλες αγκύλες του λεπτού, κύστη, κόλπο ή εξωτερικά 
    • Περιοχές παρεμβαλλόμενες υγιούς βλεννογόνου, πολλαπλές τμηματικές βλάβες συχνές 
    • Αδυναμία του βαρίου να εισέλθει στον ειλεό κατά το βαριούχο υποκλυσμό
    • Υποβλεννογόνια έλκη

    Απλές ακτινογραφίες:

    • Εικόνα εντερικής απόφραξης σε επώδυνη, ευαίσθητη διατεταμένη κοιλιά
    • Τοξικό μεγάκολο σε τοξικό ασθενή με νόσο του παχέος εντέρου 
    • Εκτίμηση αρθρίτιδας
    • Σαρκοειλίτιδα 

    Αξονικές τομογραφίες:

    • Δείχνουν πάχυνση του εντερικού τοιχώματους όταν ο αυλός δεν είναι στενωμένος 
    • Δείχνουν αποστηματικές κοιλότητες που σχετίζονται με συρίγγια
    • Χρήσιμες στην αναγνώριση σημαντικής περιορθικής νόσου

    ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΕΣ ΜΕΘΟΔΟΙ ΝΟΣΟΥ CROHN 

    • Ειλεοσκόπηση και εντεροσκόπηση 
    • Η κατανομή των βλαβών που αναδεικνύεται με το βαριούχο υποκλυσμό, τα ενδοσκοπικά ευρήματα και οι βιοψίες, συνήθως, θέτουν τη διάγνωση
    • Οι βιοψίες βλεννογόνου προσβεβλημένων περιοχών είναι συμβατές με τη διάγνωση, αλλά δεν είναι διαγνωστικές, γι΄αυτό καλύτερα να αποφεύγονται. Βοηθά στη διάγνωση και ο αποκλεισμός άλλων αιτίων

    gpcq3yy2 1337578795

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΝΟΣΟΥ CROHN 

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ ΝΟΣΟΥ CROHN 

    • Συνήθης η εξωνοσοκομειακή αντιμετώπιση. Εισαγωγή στο νοσοκομείο για επιπλοκές ή ειδικές θεραπείες 
    • Η νόσος είναι προϊούσα με περίπου 1 ασθενή να απαιτεί χειρουργική θεραπεία κάθε 4 έως 7 χρόνια

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ ΝΟΣΟΥ CROHN 

    • Προσοχή στη διατήρηση του βάρους και του θερμιδικού ισοζυγίου
    • Παρακολούθηση σοβαρών περιπτώσεων για δυσαπορρόφηση
    • Περιπρωκτική νόσος - καθιστό λουτρό, σαπούνι και νερό μετά κένωση, χειρουργική παροχέτευση περιορθικών αποστημάτων, χειρουργική θεραπεία υποτροπιαζόντων συριγγίων αν η φαρμακευτική θεραπεία αποτύχει 
    • Εξωεντερική νόσος (ραγοειδίτιδα, αρθρίτιδα, δερματίτιδα, σκληρυντική χολαγγειΐτιδα) αντιμετωπίζεται όπως, τα άλλα νοσήματα που δημιουργούν πολλά προβλήματα

    Ενδείξεις χειρουργικής θεραπείας:

    • Σοβαρή, υποτροπιάζουσα αιμορραγία 
    • Αδυναμία ανάπτυξης 
    • Αποστήμτα
    • Πλήρης ή καθ' υποτροπή εντερική απόφραξη
    • Τοξικό μεγάκολο ή εκτεταμένη νόσος 
    • Συμπτωματικά συρίγγια, αλλά εκτός των ορθικών 
    • Ανεπάρκεια στη λειτουργία καλοστομίας μετά 1 ή περισσότερα χρόνια

    ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ ΝΟΣΟΥ CROHN 

    Πλήρης όσο, είναι ανεκτή

    ΔΙΑΙΤΑ

    • Συνήθως, χωρίς, περιορισμούς 
    • Αν υπάρχει δυσαπορρόφηση λίπους μειώστε το λίπος της τροφής 
    • Αν υπάρχουν συμφύσεις ή ιστορικό αποφράξεως αποφυγή συστατικών πολύ πλούσιων σε ίνες 
    • Αν η διάρροια προεξάρχει, αυξήστε τη συμμετοχή φυτικών ινών στην τροφή (μερικές φορές ενδείκνυται), ελαττώστε το λίπος 

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΝΟΣΟΥ CROHN 

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ ΝΟΣΟΥ CROHN 

    Έλεγχος εξάρσεων ή επιπλοκών:

    • Πρεδνιζολόνη 20 με 40 mg/ημέρα. Απόκριση σε 1-3 εβδομάδες. Σταδιακή ελάττωση μετά 4-6 εβδομάδες 
    • Σουλφασαλαζίνη. Αυξήστε τη δόση κάθε 4 ημέρες από 0,5 gm δύο φορές την ημέρα σε 1 gm 4 φορές την ημέρα εφ' όσον είναι ανεκτό. Απόκριση σε 4-6 εβδομάδες

    Νόσος του ορθού και του αριστερού ημίσεως του παχέος:

    • 5 - αμινοσαλικυλικό οξύ (5-ASA) σε υποκλυσμούς 2-3 την ημέρα
    • Υποκλυσμοί υδροκορτιζόνης 2-3 φορές την ημέρα ή υπόθετα για πρωκτίτιδα

    Καθ' υποτροπή περιπρωκτική νόσος με συρίγγια:

    • Μετρονιδαζόλη 250 mg 3 φορές την ημέρα για μέγιστο διάστημα 8 εβδομάδων 

    Νόσος του παχέος σε ανθεκτικούς στη σουλφασαλαζίνη ασθενείς:

    • Εντεροδιαλυτά δισκία μεσαλαμίνης (5-ASA): Azacol, 800 mg 3 φορές την ημέρα 
    • Ολσαλαζίνη (Dipentum) 1 gm/ημέρα διαιρεμένο σε δύο δόσεις, με δυνατότητα αύξησης στα 2 gm/ημέρα

    Νόσος του ειλεού:

    • Από του στόματος ή ΕΦ στεροειδή
    • Azacol, Claversal

    Τα αντιφλεγμονώδη φάρμακα είναι συχνά το πρώτο βήμα στη θεραπεία της φλεγμονώδους νόσου του εντέρου.

    Περιλαμβάνουν:

    • Κορτικοστεροειδή. Τα κορτικοστεροειδή όπως η πρεδνιζόνη και η βουδεσονίδη (Entocort EC) μπορούν να βοηθήσουν στη μείωση της φλεγμονής στο σώμα σας, αλλά δεν λειτουργούν για όλους με νόσο του Crohn. Οι γιατροί τα χρησιμοποιούν γενικά μόνο εάν δεν ανταποκρίνεστε σε άλλες θεραπείες. Τα κορτικοστεροειδή μπορούν να χρησιμοποιηθούν για βραχυπρόθεσμη (τρεις έως τέσσερις μήνες) βελτίωση των συμπτωμάτων και για την πρόκληση ύφεσης. Τα κορτικοστεροειδή μπορούν επίσης να χρησιμοποιηθούν σε συνδυασμό με κατασταλτικό του ανοσοποιητικού συστήματος.
    • 5-αμινοσαλικυλικά από του στόματος. Αυτά τα φάρμακα περιλαμβάνουν σουλφασαλαζίνη (Azulfidine), η οποία περιέχει σουλφα και μεσαλαμίνη (Asacol HD, Delzicol, άλλα). Τα 5-αμινοσαλικυλικά από του στόματος έχουν χρησιμοποιηθεί ευρέως στο παρελθόν, αλλά τώρα θεωρούνται γενικά πολύ περιορισμένου οφέλους.

    Ανοσοκατασταλτικά φάρμακα

    Αυτά τα φάρμακα μειώνουν, επίσης, τη φλεγμονή, αλλά στοχεύουν το ανοσοποιητικό σύστημα, το οποίο παράγει τις ουσίες που προκαλούν φλεγμονή. Για μερικούς ανθρώπους, ένας συνδυασμός αυτών των φαρμάκων λειτουργεί καλύτερα από ένα μόνο φάρμακο.

    Τα κατασταλτικά του ανοσοποιητικού συστήματος περιλαμβάνουν:

    • Αζαθειοπρίνη  και μερκαπτοπουρίνη. Αυτά είναι τα πιο ευρέως χρησιμοποιούμενα ανοσοκατασταλτικά για τη θεραπεία της φλεγμονώδους νόσου του εντέρου. Η λήψη τους απαιτεί να παρακολουθείστε στενά από το γιατρό σας και να ελέγχετε τακτικά το αίμα για παρενέργειες, όπως μειωμένη αντίσταση στις λοιμώξεις και φλεγμονή του ήπατος. Μπορεί, επίσης, να προκαλέσουν ναυτία και έμετο.
    • Μεθοτρεξάτη. Αυτό το φάρμακο χρησιμοποιείται, μερικές φορές, για άτομα με νόσο του Crohn που δεν ανταποκρίνονται καλά σε άλλα φάρμακα. Θα πρέπει να παρακολουθείστε στενά για παρενέργειες.

    Bιολογικοί παράγοντες

    Αυτή η κατηγορία θεραπειών στοχεύει πρωτεΐνες που παράγονται από το ανοσοποιητικό σύστημα. 

    Οι τύποι βιολογικών παραγόντων που χρησιμοποιούνται για τη θεραπεία της νόσου του Crohn περιλαμβάνουν:

    • Natalizumab (Tysabri) και vedolizumab (Entyvio). Αυτά τα φάρμακα λειτουργούν σταματώντας ορισμένα μόρια ανοσοκυττάρων - τις ιντεγκρίνες - από τη σύνδεση με άλλα κύτταρα στην εντερική επένδυση. Επειδή το natalizumab σχετίζεται με έναν σοβαρό κίνδυνο για προοδευτική πολυεστιακή λευκοεγκεφαλοπάθεια - μιας εγκεφαλικής νόσου που συνήθως οδηγεί σε θάνατο ή σοβαρή αναπηρία - πρέπει να αποφεύγεται. Το Vedolizumab εγκρίθηκε πρόσφατα για τη νόσο του Crohn. Λειτουργεί όπως το natalizumab, αλλά φαίνεται ότι δεν ενέχει κίνδυνο εγκεφαλικής νόσου.
    • Infliximab (Remicade), adalimumab (Humira) και certolizumab pegol (Cimzia). Είναι γνωστοί, ως αναστολείς TNF και αυτά τα φάρμακα λειτουργούν εξουδετερώνοντας μια πρωτεΐνη του ανοσοποιητικού συστήματος γνωστή ως παράγοντας νέκρωσης όγκου (TNF). Το Ustekinumab (Stelara) εγκρίθηκε πρόσφατα για τη θεραπεία της νόσου του Crohn παρεμβαίνοντας στη δράση μιας ιντερλευκίνης, η οποία είναι μια πρωτεΐνη που εμπλέκεται στη φλεγμονή.

    Αντιβιοτικά

    Τα αντιβιοτικά μπορούν να μειώσουν την ποσότητα αποστράγγισης από συρίγγια και αποστήματα και μερικές φορές να τα θεραπεύσουν σε άτομα με νόσο του Crohn. Μερικοί ερευνητές πιστεύουν, επίσης, ότι τα αντιβιοτικά βοηθούν στη μείωση των επιβλαβών εντερικών βακτηρίων που μπορεί να διαδραματίσουν ρόλο στην ενεργοποίηση του εντερικού ανοσοποιητικού συστήματος, οδηγώντας σε φλεγμονή. Συχνά συνταγογραφούμενα αντιβιοτικά είναι η σιπροφλοξασίνη και η μετρονιδαζόλη.

    Άλλα φάρμακα

    Εκτός από τον έλεγχο της φλεγμονής, ορισμένα φάρμακα μπορεί να βοηθήσουν στην ανακούφιση των σημείων και των συμπτωμάτων.

    Ανάλογα με τη σοβαρότητα της νόσου του Crohn, ο γιατρός μπορεί να συστήσει ένα ή περισσότερα από τα ακόλουθα:

    • Αντιδιαρροϊκά. Η σκόνη psyllium ή η μεθυλοκυτταρίνη, μπορεί να βοηθήσουν στην ανακούφιση της ήπιας έως μέτριας διάρροιας. Για πιο σοβαρή διάρροια, η λοπεραμίδη  μπορεί να είναι αποτελεσματική.
    • Παυσίπονα. Για ήπιο πόνο, ο γιατρός σας μπορεί να συστήσει ακεταμινοφαίνη - αλλά όχι άλλα κοινά αναλγητικά, όπως η ιβουπροφαίνη ή νατριούχο ναπροξένη. Αυτά τα φάρμακα είναι πιθανό να επιδεινώσουν τα συμπτώματά σας και να επιδεινώσουν τη νόσο σας.
    • Βιταμίνες και συμπληρώματα διατροφής. Εάν δεν απορροφάτε αρκετά θρεπτικά συστατικά, ο γιατρός σας μπορεί να συστήσει βιταμίνες και συμπληρώματα διατροφής.

    Διατροφή για τη νόσο Crohn

    Ο γιατρός σας μπορεί να συστήσει μια ειδική δίαιτα που χορηγείται από το στόμα ή από έναν σωλήνα σίτισης (εντερική διατροφή) ή θρεπτικά συστατικά που εγχέονται σε μια φλέβα (παρεντερική διατροφή) για τη θεραπεία της νόσου του Crohn. Αυτό μπορεί να βελτιώσει τη συνολική διατροφή και να επιτρέψει στο έντερο να ξεκουραστεί. Η ανάπαυση του εντέρου μπορεί να μειώσει τη φλεγμονή βραχυπρόθεσμα. Ο γιατρός μπορεί να χρησιμοποιήσει τη διατροφική θεραπεία βραχυπρόθεσμα και να τη συνδυάσει με φάρμακα, όπως κατασταλτικά του ανοσοποιητικού συστήματος. Η εντερική και η παρεντερική διατροφή χρησιμοποιούνται, συνήθως, για να κάνουν τους ανθρώπους πιο υγιείς πριν από τη χειρουργική επέμβαση ή όταν άλλα φάρμακα δεν ελέγχουν τα συμπτώματα. Ο γιατρός μπορεί, επίσης, να συστήσει δίαιτα με χαμηλό υπόλειμμα ή χαμηλή περιεκτικότητα σε φυτικές ίνες για να μειώσει τον κίνδυνο εντερικής απόφραξης εάν έχετε στενότερο έντερο Μια δίαιτα χαμηλού υπολείμματος έχει σχεδιαστεί για να μειώσει το μέγεθος και τον αριθμό των κοπράνων.

    Χειρουργική επέμβαση

    Εάν η διατροφή και ο τρόπος ζωής αλλάξουν, η φαρμακευτική θεραπεία ή άλλες θεραπείες δεν ανακουφίσουν τα σημεία και τα συμπτώματά, ο γιατρός σας μπορεί να συστήσει χειρουργική επέμβαση. Σχεδόν οι μισοί από αυτούς με νόσο του Crohn θα χρειαστούν τουλάχιστον μία χειρουργική επέμβαση. Ωστόσο, η χειρουργική επέμβαση δεν θεραπεύει τη νόσο του Crohn. Κατά τη διάρκεια της χειρουργικής επέμβασης, ο χειρουργός αφαιρεί ένα κατεστραμμένο τμήμα του πεπτικού σας σωλήνα και στη συνέχεια επανασυνδέει τα υγιή τμήματα. Η χειρουργική επέμβαση μπορεί, επίσης, να χρησιμοποιηθεί για το κλείσιμο συριγγίων και την αποστράγγιση των αποστημάτων. Τα οφέλη της χειρουργικής επέμβασης για τη νόσο του Crohn είναι, συνήθως, προσωρινά. Η ασθένεια επαναλαμβάνεται συχνά, συχνά κοντά στον επανασυνδεδεμένο ιστό. Η καλύτερη προσέγγιση είναι να ακολουθήσετε χειρουργική επέμβαση με φάρμακα για να ελαχιστοποιήσετε τον κίνδυνο επανεμφάνισης.

    Προφυλάξεις:

    • Η σουλφασαλαζίνη μπορεί να μην είναι ανεκτή από το στομάχι στις επιθυμητές δόσεις, επειδή συχνά προκαλεί ναυτία, εμετό, και γαστρεντερική δυσφορία
    • Αλλεργίες συχνές
    • Πρόβλημα ανδρικής στειρότητας με χρόνια χρήση 
    • Θρομβοπενία, πανκυτταροπενία 

    ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΑ ΦΑΡΜΑΚΑ ΝΟΣΟΥ CROHN 

    • Η σουλφασαλαζίνη είναι η πιο φθηνή και καλά ανεκτή στο 90% των ασθενών. Παρόμοια αποτελεσματικότητα και καλύτερη ανοχή υπάρχει με το 5-ASA 
    • Σημαντική περιφερική νευρίτιδα μετά θεραπεία επί μήνες με μετρονιδαζόλη. Άλλα αντιβιοτικά με παρόμοια δράση μπορούν να χρησιμοποιηθούν 
    • Αντιβιοτικά 
    • Αζαθειοπρίνη, 6-μερκαπτοπουρίνη

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ ΜΕ ΝΟΣΟ CROHN 

    • Συχνές (κάθε 3-6 μήνες αν ο άρρωστος είναι σταθερός) εκτιμήσεις του βάρους, πόνου, διάρροιας, αιμοσφαιρίνης και ΤΚΕ
    • Συχνός υπολογισμός ενός δείκτη ενεργότητας που βασίζεται σε:
    1. Μαλακές κενώσεις/ημέρα
    2. Πόνο
    3. Γενική κατάσταση υγείας
    4. Συστηματικές εκδηλώσεις
    5. Χρηση αντιδιαρροϊκών 
    6. Παρουσία ενδοκοιλιακής μάζας
    7. Αιματοκρίτης
    8. Αλλαγή σωματικού βάρους. Εξαιρετικά χρήσιμος για παρακολούθηση ασθενών και λήψη αποφάσεων για αυξομειώσεις φαρμάκων ή για ενδονοσοκομειακή νοσηλεία
    • Ενδοσκόπηση και άλλες απεικονιστικές τεχνικές αν τα συμπτώματα και σημεία αλλάζουν 
    • Κάθε χρόνο έλεγχο ηπατικής λειτουργίας
    • Επίπεδα Β12 σ' αυτούς με νόσο ή εκτομή του ειλεού 

    ΠΡΟΛΗΨΗ/ΑΠΟΦΥΓΗ CROHN ΝΟΣΟΥ ΤΟΥ ΕΝΤΕΡΟΥ

    • Συνεχής φροντίδα με βοήθεια γιατρού
    • Χρήση συμβουλευτικά, της γνώμης ειδικού για ανασκόπηση του ασθενούς και ανάληψη μακροχρονίων μέτρων

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ CROHN ΝΟΣΟΥ ΤΟΥ ΕΝΤΕΡΟΥ

    • Η πρόοδος της νόσου είναι σχεδόν βέβαιη, είτε ως επέκταση παλαιών βλαβών είτε ως εμφάνιση καινούργιων 
    • Υποτροπή μετά χειρουργική επέμβαση - σίγουρη και συνήθως εμφανίζεται στα εγγύς των αναστομώσεων εντερικά τμήματα
    • Συρίγγια
    • Εξωεντερική νόσος μπορεί να εμφανισθεί οποτεδήποτε
    • Περιορισμός της χειρουργικής πράξης στα απολύτως απαραίτητα
    • Σύνδρομο βραχέος εντέρου μετά εκτεταμένη χειρουργική αντιμετώπιση
    • Καρκίνος παχέος 
    • Πρωτοπαθής σκληρυντική χολαγγειΐτιδα
    • Ραγοειδίτιδα
    • Αρθρίτιδα

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ CROHN ΝΟΣΟΥ ΤΟΥ ΕΝΤΕΡΟΥ

    • Κάθε ασθενής υφίσταται χειρουργική αντιμετώπιση 1 φορά στα 7 χρόνια. Μετά 4 χειρουργικές πράξεις πρέπει να αναμένεται σύνδρομο βραχέος εντέρου
    • Η νόσος αναμένεται να υποτροπιάζει
    • Η πλειάδα των ασθενών έχουν φυσιολογική ζωή με πλήρεις δραστηριότητες, δουλειά, παιδιά, οικογένεια αλλά το συνολικό προσδόκιμο επιβίωσης μικραίνει

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    • Ιογενής γαστρεντερίτιδα μπορεί να είναι πολύ πιο σοβαρή σ' αυτούς τους ασθενείς
    • Αρθρίτιδα δύο τύπων - όπως η ρευματοειδής και ως σπονδυλίτιδα
    • Πλειάδα σχετιζόμενων δερματικών βλαβών, οζώδες ερύθημα, μη ειδικά εξανθήματα, γαγγραινώδες πυόδερμα
    • Ιριδοκυκλίτιδα, σπάνια, αλλά σαφώς σχετίζεται με τη νόσο
    • Σκληρυντική χολαγγειΐτιδα στο 10% εκφραζόμενη από ήπιες διαταραχές ηπατικών ενζύμων, περιχολαγγειΐτιδα στη βιοψία, μέχρι το πλήρες σύνδρομο

    ΗΛΙΚΙΑΚΑ ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Παιδιατρικό: Σπάνια

    Άλλα: Εμφανίζεται σε κάθε ηλικία 

    ΚΥΗΣΗ

    • Σουλφασαλαζίνη - αντιστρεπτή στειρότητα στους άρρενες 
    • Ασθενείς με Crohn μπορεί να μείνουν έγκυοι

    Τα καλύτερα συμπληρώματα διατροφής για τη νόσο του Crohn

    Πατήστε, εδω, για να παραγγείλετε τα καλύτερα συμπληρώματα διατροφής για τη νόσο του Crohn

    cr12 abdominal surgery for crohns disease 725049

     

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με τον θεράποντα ιατρό

    Διαβάστε, επίσης,

    Σύνδρομο Dumping

    Εντερική απόφραξη

    Αντιμετώπιση οξείας διάρροιας

    Εναλλακτικές θεραπείες για την νόσο Crohn

    Ακτινολογικές εξετάσεις για έλεγχο του λεπτού εντέρου

    Ορθομοριακά συμπληρώματα διατροφής για όλες τις ασθένειες

    Η δυσανεξία στη λακτόζη

    Carnivora για τον καρκίνο

    Τι είναι τα αντιουδετεροφιλικά αντισώματα;

    Εκκολπωματική νόσος

    Συμπληρώματα διατροφής για τις παθήσεις του πεπτικού

    Καλπροτεκτίνη κοπράνων

    Βιταμίνες για τη νόσο του Crohn

    Ορθοπρωκτικό απόστημα

    Ραγάδα δακτυλίου

    Σύνδρομο διαρροής εντέρου

    Φωτοθεραπεία για τις φλεγμονές του εντέρου

    Αντιπυρηνικά αντισώματα

    Υγεία του πεπτικού συστήματος

    Προσυμπτωματικός έλεγχος για τον καρκίνο του παχέος εντέρου

    Για όσους έχουν κίνδυνο για καρκίνο του εντέρου

    Οδηγίες για την πρόληψη καρκίνου του παχέος εντέρου

    Σύνδρομο ευερέθιστου εντέρου

    Νόσος του Crohn

    Ιπποφαές

    Βρωμελίνη

    Μεταμόσχευση κοπράνων

    Που κάνει καλό ο χυμός αλόης

    Που κάνει καλό το χαμομήλι

    Μέντα

    www.emedi.gr

     

     

     

  • Σούπα μινεστρόνε Σούπα μινεστρόνε

    Νόστιμη σούπα μινεστρόνε

    Σούπα μινεστρόνε

    ΚΑΡΟΤΑ: Τα καρότα αποτελούν εξαιρετική πηγή βιταμίνης Α, παρέχοντάς μας το υπερδιπλάσιο της ημερήσιας δόσης μας (210%). Επιπλέον, μας προσφέρουν το 6% της ημερήσιας δόσης μας σε βιταμίνη C, το 2% της δόσης μας σε ασβέστιο, αλλά και σίδηρο. Το αντιοξειδωτικό β-καροτένιο είναι αυτό που δίνει στα καρότα το πορτοκαλί τους χρώμα. Το β-καροτένιο απορροφάται από το έντερο και μετατρέπεται σε βιταμίνη Α κατά τη διαδικασία της πέψης. Επιπλέον, τα καρότα περιέχουν φυτικές ίνες, βιταμίνη Κ, κάλιο, φυλλικό οξύ, μαγγάνιο, φώσφορο, μαγνήσιο, βιταμίνη Ε και ψευδάργυρο. Μπορείτε σε ορισμένες αγορές να βρείτε καρότα με διαφορετικά χρώματα—τα οποία προέρχονται από διαφορετικά αντιοξειδωτικά. Για παράδειγμα, ανθοκυανίνες στα μωβ καρότα και λυκοπένιο στα κόκκινα.

    ΣΕΛΙΝΟ: Το σέλινο, όπως, συμβαίνει με όλα τα λαχανικά αποτελείται σε μεγάλο του ποσοστό από νερό, ενώ περιέχει και φυτικές ίνες. Πολύ σημαντικά συστατικά του σέλινου είναι τα φλαβονοειδή, συστατικά με μεγάλη αντιοξειδωτική ικανότητα. Τα συστατικά αυτά προλαμβάνουν την καταστροφή των κυττάρων η οποία προκαλείται από τις ελεύθερες ρίζες. Μερικά από αυτά είναι η απιγενίνη, η λουτεολίνη, το λιμονένιο, η καμπεφερόλη, το p-κουμαρικό οξύ. Τέλο,ς στο σέλινο συναντάμε και μικρές ποσότητες βιταμίνης Κ, φυλλικού οξέος, καλίου και βιταμίνης C. Το σέλινο είναι λιποδιαλυτικό.

    ΠΑΤΑΤΕΣ: Οι πατάτες είναι πλούσιες σε υδατάνθρακες. Οι υδατάνθρακες αποτελούν σημαντική πηγή ενέργειας για τον ανθρώπινο οργανισμό και πρέπει να λαμβάνονται σε αρκετή ποσότητα σε καθημερινή βάση, γι’ αυτό και τις λαμβάνουμε από διάφορες τροφές. Μια επιπλέον σημαντική θρεπτική ιδιότητα της πατάτας είναι η περιεκτικότητά της σε φυτικές ίνες. Οι φυτικές ίνες είναι απαραίτητες για την καλή λειτουργία του εντέρου, αλλά και γενικότερα του γαστρεντερικού συστήματος. Οι βραστές πατάτες περιέχουν σημαντική ποσότητα βιταμίνης C, έχουν αντιοξειδωτικές ιδιότητες, ενώ συμβάλλουν και στη διατήρηση της υγείας των οστών, των δοντιών και του δέρματος. Είναι εξίσου πλούσιες σε βιταμίνες του συμπλέγματος Β. Οι βιταμίνες αυτές είναι σημαντικές για το μεταβολισμό των υδατανθράκων και άρα, για την παραγωγή ενέργειας στον οργανισμό, για την υγεία του δέρματος, αλλά και του νευρικού συστήματος. Επιπλέον, η πατάτα δεν περιέχει νάτριο και σε συνδυασμό με το γεγονός ότι είναι πλούσια σε κάλιο, καθίσταται σημαντική στην πρόληψη της αρτηριακής πίεσης. Το κάλιο βελτιώνει, επίσης, τη μυϊκή και νευρική λειτουργία.

    ΝΤΟΜΑΤΕΣ: Οι ντομάτες είναι πλούσιες σε βιταμίνη C, ενώ περιέχουν, λυκοπένιο, αισκουλίνη Α, τοματιδίνη και χαλκοναρινγενίνη. Αυτές οι ουσίες έχουν αντιφλεφμονώδεις και αντιοξειδωτικές ιδιότητες, με αποτέλεσμα η ντομάτα να έχει τις αντικαρκινικές και ευεργετικές ιδιότητες υπέρ της καρδιάς! Επίσης, οι ντομάτες έχουν Βιταμίνες Α, Β6 και Κ, φυλλικό οξύ, μαγνήσιο και ποτάσιο. Το λυκοπένιο στις ντομάτες παίζει σημαντικό ρόλο και στην υγεία των οστών. Το πανεπιστήμιο του Τορόντο όρισε δίαιτα 4 εβδομάδων, αφαιρώντας τις πηγές λυκοπένιου από γυναίκες μετά την εμμηνόπαυση.  Αυτές εμφάνισαν σημαντικά σημάδια μείωσης στα μέταλλα των οστών. Σε επόμενο χρόνο οι ερευνητές θα ψάξουν αν τα χαμηλά επίπεδα λυκοπενίου προκαλούν κακή αντιοξειδωτική άμυνα στα κύτταρα των οστών. Η Α-τοματίνη και το λυκοπένιο επιτίθενται σε καρκινικά κύτταρα, λειτουργώντας αποτρεπτικά στον καρκίνο του μαστού και του προστάτη, μειώνοντας ταυτόχρονα τον κίνδυνο εμφάνισης. Μαγειρεμένες περιέχουν περισσότερα αντιοξειδωτικά, ενώ με την προσθήκη ελαιόλαδου, υπάρχει καλύτερη απορρόφηση από τον οργανισμό.

    ΣΚΟΡΔΟ: Το σκόρδο αποτελεί για τη λαϊκή ιατρική ένα πολυδύναμο φάρμακο με μεγάλη αξία. Περιέχει αιθέριο έλαιο αποτελούμενο από αλλιίνη, αλλινάση, αλλικίνη, αχοένιο, σκορδινίνες, το αντιοξειδωτικό σελήνιο, ιώδιο, ασβέστιο, μαγγάνιο, σίδηρο, φώσφορο, θειάφι και βιταμίνες Α, Β, Β1, Β2, Β3, Β6, C, και Ε. Περιέχει επίσης, πτητικό έλαιο, γλίσχρασμα, γλυκοκινίνες και γερμάνιο, καθώς και άλλα χρήσιμα για τον οργανισμό στοιχεία, όπως λευκωματούχες ουσίες, λιπαρές, αμυλώδες και κυτταρίνη.

    ΖΥΜΑΡΙΚΑ: Τα ζυμαρικά είναι πλούσια σε υδατάνθρακες, βασικό συστατικό για την εύρυθμη λειτουργία του εγκεφάλου. Μάλιστα, ορισμένοι επιστήμονες τους χαρακτηρίζουν και «καύσιμα» του εγκεφάλου. Δεν είναι, μάλιστα, σπάνιο το φαινόμενο, άτομα που κάνουν αυστηρές δίαιτες να παρουσιάζουν προβλήματα συγκέντρωσης.

    ΚΟΚΚΙΝΑ ΦΑΣΟΛΙΑ: Τα κόκκινα φασόλια που έχουν σχήμα νεφρού είναι ένας τύπος φασολιών που μπορούν να παρέχουν ιδιαίτερα οφέλη για την γενική υγεία, καθώς, αποτελούν πολύ καλή πηγή πρωτεΐνης και φυτικών ινών. Οι διαιτητικές ίνες βοηθούν στη μείωση της χοληστερόλης και κρατάνε την καρδιά υγιή. Περιέχουν πολλές βιταμίνες και μέταλλα ζωτικής σημασίας για το σώμα. Τα κόκκινα φασόλια, αποτελούν, επίσης, εξαιρετική πηγή μολυβδαινίου. Είναι ακόμα μια πολύ καλή πηγή φυλλικού οξέος, φυτικών ινών, μαγγανίου, θειαμίνης, φωσφόρου, σιδήρου, χαλκού, μαγνησίου, καλίου και βιταμίνης Κ. Τα κόκκινα φασόλια, όπως και οι άλλοι τύποι φασολιών είναι πλούσια σε διαλυτές και αδιάλυτες ίνες και είναι χαμηλής περιεκτικότητας σε λιπαρά. Το μολυβδαίνιο, το οποίο διαθέτουν σε αφθονία, είναι ένα μικρό στοιχείο-συνένζυμο που χρησιμοποιείται σε πολλές βιολογικές διεργασίες του οργανισμού. Η κατανάλωση των φασολιών βοηθά στη μείωση της χοληστερόλης και του σακχάρου. Είναι ιδανικά για διαβητικούς και για ανθρώπους που πάσχουν από υπογλυκαιμία. Οι αδιάλυτες φυτικές ίνες που περιέχουν διατηρούν τη σωστή λειτουργία του εντέρου και της πεπτικής οδού. Επίσης, ενισχύουν το ανοσοποιητικό σύστημα. Τα αντιοξειδωτικά που περιέχουν τα φασόλια βοηθούν στην καταπολέμηση του καρκίνου και του διαβήτη. Όταν τρώγονται μαζί με δημητριακά ολικής αλέσεως, αποτελούν μια πλήρη σε φυτικές ίνες.

    minestrone soup recipe

    Σούπα μινεστρόνε

    ΥΛΙΚΑ ΓΙΑ 4 ΑΤΟΜΑ

    2 βιολογικά καρότα ψιλοκομμένα

    2 κλωναράκια βιολογικό σέλινο ψιλοκομμένο

    1 βιολογική πατάτα ψιλοκομμένη

    2 σκελίδες βιολογικό σκόρδο θρυμματισμένες

    1L (4 φλιτζάνια) ζωμό λαχανικών

    400γρ ψιλοκομμένες βιολογικές ντομάτες

    400 γρ. κόκκινα φασόλια, ξεπλένονται, στραγγίζονται

    80g (1 φλιτζάνι) βιολογικά ζυμαρικά μικρό κέλυφος

    1/3 φλιτζάνι ψιλοκομμένο φρέσκο βιολογικό μαϊντανό

    (Όποιοι θέλουν προαιρετικά μπορούν να προσθέσουν και 4 φέτες ψιλοκομμένο βιολογικό μπέικον)

    ΕΚΤΕΛΕΣΗ

    1. Τοποθετήστε το μπέικον (αν επιθυμείτε), τα καρότα, το σέλινο και την πατάτα σε μια μεγάλη κατσαρόλα και ανακατέψτε για να τα συνδυάσετε. Μαγειρέψτε σε υψηλή θερμοκρασία, ακάλυπτα, ανακατεύοντας συχνά, για 5 λεπτά.
    2. Προσθέστε το σκόρδο, το ζωμό, τις ντομάτες και τα κόκκινα φασόλια στην κατσαρόλα, καλύψτε και αφήστε το να βράσει. Μειώστε τη θερμότητα σε μέτρια-χαμηλή. Σιγοβράζετε, σκεπάζετε, ανακατεύοντας περιστασιακά, για 30 λεπτά ή μέχρι να μαλακώσουν τα λαχανικά.
    3. Αυξήστε τη θερμότητα σε υψηλή. Προσθέστε τα ζυμαρικά και μαγειρέψτε, ακάλυπτα, ανακατεύοντας περιστασιακά, ακολουθώντας τις οδηγίες του πακέτου ή έως ότου τα ζυμαρικά γίνουν al dente. Αλατοπιπερώστε.
    4. Σερβίρετε με μία κουτάλα και πασπαλίζετε με μαϊντανό.
    5. Σερβίρετε αυτή τη ζεστή και γεμάτη σούπα με λίγο φρέσκο ψωμί για να δημιουργήσετε ένα χειμερινό γεύμα.

    ΚΑΛΗ ΣΑΣ ΟΡΕΞΗ!!! 

    by Savvi Diet

    Τα καλύτερα βιολογικά προϊόντα

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα βιολογικά προϊόντα

    Pasta Soup Thumbnail Blog

     

    Διαβάστε, επίσης,

    Σούπα τσίλι με κιμά και λαχανικά

    Υγιεινή και νόστιμη σούπα με σαλιγκάρια

    Νόστιμη και υγιεινή μανιταρόσουπα

    Υγιεινή σούπα λαχανικών

    Υγιεινά γιουβαρλάκια

    Κοτόσουπα

    Ψαρόσουπα

    Κρεατόσουπα

    Σούπα με λαχανικά και ρύζι

    Σούπα με λαχανικά για όσους είναι άρρωστοι

    Τροφές φάρμακα για τον καρκίνο

    Σούπα με αρακά και πράσο

    Κολοκυθόσουπα βελουτέ

    Καροτόσουπα βελουτέ

    Κρύο αγγούρι με σούπα Wasabi

    Σούπα για αδυνάτισμα

    Αφροδισιακή σούπα

    Τα πιο νόστιμα γιουβαρλάκια

    Σούπα για τον καρκίνο

    Παραδοσιακή ελληνική διατροφή

    Ρεβιθόσουπα

    Ντοματόσουπα για τον προστάτη

    Είναι υγιεινές οι έτοιμες σούπες;

    Σούπα για να πάρετε σίδηρο

    Σπαράγγια

    Τραχανάς

    Κρεμμυδόσουπα

    Πολύ νόστιμη μανιταρόσουπα

    Κοτόσουπα για το κρύωμα

    Δίαιτα με σούπες

    Σούπα με ξινόχοντρο

    Τα καλύτερα Ελληνικά τοπικά φαγητά

    Δίαιτα της φρουτόσουπας

    Η δίαιτα της λαχανόσουπας

    www.emedi.gr

     

     

  • Σιγκέλλωση Σιγκέλλωση

    Χρήσιμες πληροφορίες για τη σιγκέλλωση

    Η σιγκέλλωση είναι μια λοίμωξη των εντέρων που προκαλείται από το βακτήριο Shigella.

    Τα συμπτώματα, γενικά, ξεκινούν μία έως δύο ημέρες μετά την έκθεση και περιλαμβάνουν διάρροια, πυρετό, κοιλιακό άλγος και αίσθηση της ανάγκης για αφόδευση, ακόμη και όταν το έντερο είναι άδειο.

    Η διάρροια μπορεί να είναι αιματηρή.

    Τα συμπτώματα, συνήθως, διαρκούν πέντε έως επτά ημέρες και μπορεί να χρειαστούν αρκετοί μήνες για να επανέλθουν πλήρως οι συνήθειες του εντέρου.

    Οι επιπλοκές μπορεί να περιλαμβάνουν αντιδραστική αρθρίτιδα, σήψη, επιληπτικές κρίσεις και αιμολυτικό ουραιμικό σύνδρομο.

    Η σιγκέλλωση προκαλείται από τέσσερις συγκεκριμένους τύπους Shigella. Αυτά τα βακτήρια, συνήθως, εξαπλώνονται με έκθεση σε μολυσμένα κόπρανα. Αυτό μπορεί να συμβεί μέσω μολυσμένων τροφίμων, νερού ή χεριών ή μέσω σεξουαλικής επαφής.

    Η μόλυνση μπορεί να εξαπλωθεί από μύγες ή κατά την αλλαγή πάνας.

    Η διάγνωση γίνεται με καλλιέργεια κοπράνων.

    Ο κίνδυνος μόλυνσης μπορεί να μειωθεί με το σωστό πλύσιμο των χεριών.

    Δεν υπάρχει εμβόλιο.

    Η σιγκέλλωση, συνήθως, υποχωρεί χωρίς ειδική θεραπεία.

    Συνιστώνται επαρκή υγρά από το στόμα και ανάπαυση.

    Το υποσαλικυλικό βισμούθιο μπορεί να βοηθήσει στα συμπτώματα.

    Ωστόσο, δεν συνιστώνται φάρμακα που σταματούν τη διάρροια, όπως η λοπεραμίδη.

    Σε σοβαρές περιπτώσεις μπορεί να χρησιμοποιηθούν αντιβιοτικά, αλλά η αντίσταση είναι συχνή. Τα αντιβιοτικά που χρησιμοποιούνται, συνήθως, περιλαμβάνουν την σιπροφλοξασίνη και την αζιθρομυκίνη.

    Σε παγκόσμιο επίπεδο, η σιγκέλλωση εμφανίζεται σε τουλάχιστον 80 εκατομμύρια ανθρώπους και έχει ως αποτέλεσμα περίπου 700.000 θανάτους ετησίως. Οι περισσότερες περιπτώσεις συμβαίνουν στον αναπτυσσόμενο κόσμο. Τα μικρά παιδιά επηρεάζονται συχνότερα. Ενδέχεται να εμφανιστούν κρούσματα νόσου σε χώρους φύλαξης παιδιών και σχολεία. Είναι, επίσης, σχετικά κοινό στους ταξιδιώτες.

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΣΙΓΚΕΛΛΩΣΗΣ

    Τα σημεία και τα συμπτώματα μπορεί να κυμαίνονται από ήπια κοιλιακή δυσφορία έως δυσεντερία που χαρακτηρίζεται από κράμπες, διάρροια, πυρετό, αίμα στα κόπρανα και πύον ή βλέννα στα κόπρανα. Ο χρόνος έναρξης είναι 12 έως 96 ώρες, μετά την έκθεση και η νόσος διαρκεί 5 έως 7 ημέρες. Οι λοιμώξεις σχετίζονται με έλκος του βλεννογόνου, αιμορραγία από το ορθό και αφυδάτωση.

    Η αντιδραστική αρθρίτιδα και το αιμολυτικό ουραιμικό σύνδρομο είναι πιθανά επακόλουθα μετά από τη σιγκέλλωση.

    Το πιο συνηθισμένο νευρολογικό σύμπτωμα είναι οι επιληπτικές κρίσεις.

    ΑΙΤΙΑ ΣΙΓΚΕΛΛΩΣΗΣ

    Βακτήρια:

    Η σιγκέλλωση προκαλείται από βακτηριακή λοίμωξη με Shigella, βακτήριο, που είναι γενετικά παρόμοιο με το E. coli.

    Υπάρχουν τρεις οροομάδες και ένας ορότυπος Shigella:

    • Shigella flexneri
    • Shigella boydii
    • Shigella dysenteriae και
    • Shigella sonnei (ορότυπος)

    Η πιθανότητα μόλυνσης από οποιοδήποτε στέλεχος του Shigella ποικίλλει σε όλο τον κόσμο. Για παράδειγμα, η S. sonnei είναι πιο συνηθισμένη στις ΗΠΑ, ενώ η S. dysenteriae και η S. boydii είναι σπάνια στις ΗΠΑ.

    ΜΕΤΑΔΟΣΗ ΣΙΓΚΕΛΛΩΣΗΣ

    Η Shigella μεταδίδεται μέσω της στοματικής οδού από άτομα που έχουν προσβληθεί από την ασθένεια, ανεξάρτητα από το εάν παρουσιάζουν συμπτώματα. Οι χρόνιοι φορείς των βακτηρίων αυτών είναι σπάνιοι. Εκτός από τον άνθρωπο, τα βακτήρια μπορούν, επίσης, να μολύνουν τα ζώα. 

    Κατά την κατάποση, τα βακτήρια περνούν μέσω του γαστρεντερικού σωλήνα μέχρι να φτάσουν στο λεπτό έντερο. Εκεί αρχίζουν να πολλαπλασιάζονται μέχρι να φτάσουν στο παχύ έντερο. Στο παχύ έντερο, τα βακτήρια προκαλούν κυτταρικό τραυματισμό μέσω δύο κύριων μηχανισμών: άμεση εισβολή στα επιθηλιακά κύτταρα στο παχύ έντερο και παραγωγή εντεροτοξίνης 1 και εντεροτοξίνης 2. Σε αντίθεση με άλλα βακτήρια, η Shigella δεν καταστρέφεται από το γαστρικό οξύ στο στομάχι. Ως αποτέλεσμα, χρειάζονται μόνο 10 έως 200 κύτταρα για να προκαλέσουν μόλυνση. Αυτή η μολυσματική δόση είναι πολύ  μικρότερη από εκείνη άλλων ειδών βακτηρίων (π.χ. χολέρα, που προκαλείται από το βακτήριο Vibrio cholerae κι έχει μολυσματική δόση 108 έως 1011 κυττάρων). 

    294501

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΣΙΓΚΕΛΛΩΣΗΣ

    Η διάγνωση της σιγκέλλωσης γίνεται με την απομόνωση του οργανισμού από καλλιέργειες δειγμάτων κοπράνων. Τα είδη Shigella είναι αρνητικά για κινητικότητα και γενικά δεν είναι ζυμωτές λακτόζης, αλλά η S. sonnei μπορεί να ζυμώσει τη λακτόζη. Συνήθως, δεν παράγουν στοιχεία από υδατάνθρακες (με εξαίρεση ορισμένα στελέχη της S. flexneri) και τείνουν να είναι γενικά βιοχημικά αδρανή. Η Shigella, επίσης, να είναι αρνητική στην υδρόλυση ουρίας. Μπορεί να γίνει ανίχνευση και με PCR.

    ΠΡΟΛΗΨΗ ΣΙΓΚΕΛΛΩΣΗΣ

    Μπορούν να προληφθεί με καλό πλύσιμο των χεριών πριν από το χειρισμό των τροφίμων και καλό μαγείρεμα των τροφών. Η σωστή προσωπική υγιεινή και η υγιεινή των τροφίμων είναι τα πιο καλά μέτρα για τη σιγκέλλωση.

    ΕΜΒΟΛΙΟ ΓΙΑ ΤΗ ΣΙΓΚΕΛΛΩΣΗ

    Προς το παρόν, δεν υπάρχει εγκεκριμένο εμβόλιο για τη σιγκέλλωση. 

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΣΙΓΚΕΛΛΩΣΗΣ

    Η θεραπεία συνίσταται, κυρίως, στην αντικατάσταση υγρών και ηλεκτρολυτών που χάνονται λόγω διάρροιας. Η αντικατάσταση υγρών από το στόμα είναι ικανοποιητική για τους περισσότερους ανθρώπους, αλλά, μερικοί μπορεί να χρειαστεί να λάβουν υγρά ενδοφλεβίως.

    Τα αντιδιαρροϊκά φάρμακα μπορεί να παρατείνουν τη λοίμωξη και δεν πρέπει να χρησιμοποιούνται.

    ΑΝΤΙΒΙΟΤΙΚΑ ΓΙΑ ΤΗ ΣΙΓΚΕΛΛΩΣΗ

    Τα αντιβιοτικά πρέπει να χρησιμοποιούνται μόνο σε σοβαρές περιπτώσεις ή σε ορισμένους πληθυσμούς με ήπια συμπτώματα (ηλικιωμένοι, ανοσοκατεσταλμένοι, εργαζόμενοι στη βιομηχανία τροφίμων, εργαζόμενοι στη φροντίδα παιδιών). Για τη διάρροια που σχετίζεται με τη σιγκέλλωση, τα αντιβιοτικά μειώνουν τη διάρκεια της λοίμωξης, αλλά πρέπει να αποφεύγονται σε ήπιες περιπτώσεις, επειδή πολλά στελέχη της σιγκέλλας γίνονται ανθεκτικά στα κοινά αντιβιοτικά. Επιπλέον, τα αποτελεσματικά φάρμακα δεν υπάρχουν σε αναπτυσσόμενες χώρες. 

    Οι αντιδιαρροϊκοί παράγοντες μπορεί να επιδεινώσουν την ασθένεια και πρέπει να αποφεύγονται.

    Στις περισσότερες περιπτώσεις, η ασθένεια υποχωρεί εντός τεσσάρων έως οκτώ ημερών χωρίς αντιβιοτικά. Οι σοβαρές λοιμώξεις μπορεί να διαρκέσουν τρεις έως έξι εβδομάδες.

    Τα αντιβιοτικά, όπως η τριμεθοπρίμη-σουλφαμεθοξαζόλη και η σιπροφλοξασίνη μπορεί να χορηγηθούν όταν το άτομο είναι πολύ νεαρό ή πολύ ηλικιωμένο, όταν η ασθένεια είναι σοβαρή ή όταν ο κίνδυνος της λοίμωξης για εξάπλωση είναι υψηλός. Επιπρόσθετα, η αμπικιλλίνη (αλλά όχι η αμοξικιλλίνη) ήταν αποτελεσματική στη θεραπεία αυτής της νόσου στο παρελθόν, αλλά τώρα η πρώτη επιλογή φαρμάκου είναι η pivmecillinam.

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τις λοιμώξεις

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα προϊόντα για τις λοιμώξεις 

    shiga 1000x565

     

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Λοίμωξη από σαλμονέλα

    Οξεία διάρροια

    Οζώδες ερύθημα

    Πυρετικοί σπασμοί στα παιδιά

    Χρήσιμες πληροφορίες για τη βρουκέλλωση

    www.emedi.gr

     

  • Εντερικά παράσιτα Εντερικά παράσιτα

    Χρήσιμες πληροφορίες για τα εντερικά παράσιτα

     Η τάξη των λοιμωδών παραγόντων που ονομάζονται παράσιτα υποδιαιρείται σε δύο κατηγορίες:

    • Τα πρωτόζωα, που είναι μονοκύτταροι μικροοργανισμοί και, χαρακτηριστικά, διαιρούνται και πολλαπλασιάζονται μέσα στον ξενιστή, συνήθως, μεταδίδονται άμεσα δια της κοπρανοστοματικής οδού και δεν προκαλούν ηωσινοφιλία
    • Οι έλμινθες (σκώληκες) που είναι πολυκύτταροι μικροοργανισμοί και, με ελάχιστες εξαιρέσεις (π.χ. Strongyloides stercoralis, Hymenolepis nana), δεν πολλαπλασιάζονται μέσα στο σώμα του ξενιστή ενώ, συχνά, προκαλούν κάποιου βαθμού ηωσινοφιλία. Το ύψος της ηωσινοφιλίας εξαρτάται από το βαθμό διεισδυτικότητας στο βλεννογόνο. Οι σκώληκες έχουν μικρή διάρκεια ζωής στο σώμα του ξενιστή και, χωρίς αναμόλυνση, πεθαίνουν από μόνοι τους.
    • Δεν παραμένουν στο έντερο όλα τα παράσιτα, που φθάνουν εκεί δια της στοματικής οδού. Μερικά εμφανίζουν διεισδυτικότητα ενώ άλλα δεν απελευθερώνουν τις λοιμώδεις μορφές τους μέσα στο έντερο. Αυτή η τελευταία ομάδα, που περιλαμβάνει το τοξόπλασμα (Toxoplasma gondii), τον εχινόκοκκο και την τριχινέλλα (Trichinella spirallis)
    • Οι περισσότεροι σκώληκες απαιτούν, είτε παρατεταμένη περίοδο επώασης, εκτός του ξενιστή, πριν καταστούν μολυσματικοί, είτε την παρουσία ενός συγκεκριμένου φορέα για τη μεταδοσή τους. Εξαίρεση σ' αυτό τον κανόνα αποτελεί ο Enterobius vermicularis (οξύουροι), του οποίου τα αυγά είναι μολυσματικά, σχεδόν αμέσως μετά τη γέννηση τους. Με αυτό τον τρόπο συμβαίνει άμεση αυτολοίμωξη
    • Η άμεση μετάδοση μεταξύ ατόμων είναι ασυνήθης 
    • Η πιθανότητα μόλυνσης από κάποιο εντερικό παράσιτο, εξαρτάται από πολλούς παράγοντες - την παρουσία του συγκεκριμένου λοιμώδους παράγοντα, έναν κατάλληλο φορέα ή τρόπο μετάδοσης και την παρουσία ξενιστή που είναι επιρρεπής στον λοιμώδη παράγοντα. Η παγκόσμια κατανομή των παρασίτων καθορίζεται από παράγοτες κοινωνικοοικονομικούς , γεωγραφικούς, τηνηλικία και το συγχρωτισμό, ενώ το χαμηλό επίπεδο της ποιότητας του νερού και της ατομικής υγιεινής είναι οι σημαντικότεροι

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Πεπτικό

    Γενετική: Οι γενετικοί παράγοντες παίζουν ελάσσονα ρόλο στη μετάδοση, την παθογένεια και την αντιμετώπιση των συγκεκριμένων λοιμώξεων 

    Επικρατέστερη ηλικία: Παιδιά κυρίως

    Επικρατέστερο φύλο: Άνδρες = Γυναίκες

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΕΝΤΕΡΙΚΩΝ ΠΑΡΑΣΙΤΩΝ

    • Διάρροια
    • Κοιλιακά άλγη/ευαισθησία
    • Αύξηση των αερίων του εντέρου - τυμπανισμός, ερυγές, μετεωρισμός, βορβορυγμοί
    • Ναυτία ή έμετοι
    • Απώλεια βάρους και ανορεξία
    • Δυσεντερία. Σπάνια, μπορεί όμως, να σχετίζεται με λοίμωξη από αμοιβάδα (Entamoeda histolytica), Balantidium Coli
    • Κνησμός του δακτυλίου (E. vermicularis, Trichuris trichiura, S. stercoralis, πλατυέλμινθες)
    • Αφόδευση σκώληκα ή τμήματος αυτού 
    • Αύξηση των εντερικών ήχων 
    • Περιπρωκτικό ή αιδοιϊκό εξάνθημα

    ΑΙΤΙΑ ΕΝΤΕΡΙΚΩΝ ΠΑΡΑΣΙΤΩΝ

    Παθογόνα πρωτόζωα:

    • Giardia lamblia
    • Entamoeda histolytica
    • Cryptosporidium
    • Isospora belli
    • Balantidium coli
    • Cyclospora 
    • Microsporida

    Δυνητικά παθογόνα πρωτόζωα:

    • Dientamoeda fragilis

    Πιθανώς, μη παθογόνα πρωτόζωα:

    • Όλες οι άλλες αμοιβάδες 
    • Endolimax nana
    • Όλα τα υπόλοιπα μαστιγοφόρα πρωτόζωα του εντέρου

    Παθογόνοι έλμινθες - νηματώδεις (ασκαρίδες):

    • Enterobius vermicularis
    • Trichuris trichiura
    • Ascaris lumbricoides
    • Νηματοσκώληκες (Necator americanus, Ancylostoma duodenale)
    • Strongyloides stercoralis
    • Capillaria philippinensis
    • Trichostrongylus

    Παθογόνοι έλμινθες - κυστώδεις (πλατέλμινθες):

    • Taenia saginata
    • Taenia solium
    • Diphyllobothrium latum
    • Hymenolepis nana
    • Hymenolepis diminuta
    • Dipylidium caninum

    Παθογόνοι έλμινθες - τρηματώδεις (τρηματώδεις σκώληκες)

    • Fasciolopsis buski
    • Clonorchis sinensis
    • Opisthorhis viverrini
    • Heterophyes heterophyes
    • Fasciola hepatica
    • Paragonimus westermani
    • Schistosoma mansoni
    • S. japonicum
    • S. hematobum
    • S. mekongi

    5f128a308b08ac9c3932f063 badb4d 945c672cd291409ba06c1567db244166 mv2

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΕΝΤΕΡΙΚΩΝ ΠΑΡΑΣΙΤΩΝH

    • Ηλικία (παιδιά)
    • Χαμηλό κοινωνικοοικονομικό επίπεδο 
    • Κακή υγιεινή - ατομική, τροφίμων, νερού 
    • Ταξίδι στο εξωτερικό
    • Συγχρωτισμός - κέντρα ημερήσιας φροντίδας, ψυχιατρικά ιδρύματα
    • Συνύπαρξη άλλης νόσου, κύηση, γαστρική υποχλωρυδρία, ανοσοκαταστολή (AIDS)

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΕΝΤΕΡΙΚΩΝ ΠΑΡΑΣΙΤΩΝ

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΕΝΤΕΡΙΚΩΝ ΠΑΡΑΣΙΤΩΝ

    • Άλλες εντερικές λοιμώξεις 
    • Τροφική δηλητηρίαση
    • Δυσαπορρόφηση
    • Φλεγμονώδης νόσος του εντέρου 
    • Αιμορροϊδες
    • Συρίγγια του πρωκτού

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ ΕΝΤΕΡΙΚΩΝ ΠΑΡΑΣΙΤΩΝ 

    • Η εξέταση δείγματος κοπράνων που συλλέγεται μέσα σε δοχείο με συντηρητικές ουσίες π.χ. οξεικό νάτριο σε φορμόλη (SAF), καλά αναμεμιγμένα, ώστε να διατηρούνται όλα τα στοιχεία και παρέχει ακριβή διάγνωση στο 90% των περιπτώσεων. Για μεγαλύτερη διαγνωστική ακρίβεια, θα χρειασθεί εξέταση περισσότερων δειγμάτων 
    • Οι νεότερες τεχνικές εργαστηριακής εξέτασης των κοπράνων (όπως τα μονοκλωνικά αντισώματα, άλλες τεχνικές αντιγονικής ανίχνευσης, ανίχνευση του DNA) αποτελούν συναρπαστικές επιστημονικές ανακαλύψεις. Στην παρούσα, όμως, φάση εμφανίζουν ελάχιστα πρακτικά πλεονεκτήματα έναντι των συνηθισμένων μεθόδων 
    • Ορολογικές δοκιμασίες - για συγκεκριμένες λοιμώξεις, ειδικά αν αυτές δεν προκαλούν εμφανή λοίμωξη του εντέρου (δηλαδή αν δεν απελευθερώνονται αυγά ή παράσιτα στα κόπρανα) ή αν ο χαμηλός αριθμός των παρασίτων καθιστά τη διάγνωση δύσκολη. Αυτές οι δοκιμασίες ενδείκνυνται σπάνια και, συνήθως, πραγματοποιούνται μόνο σε ειδικά κέντρα αναφοράς 

    Φάρμακα που μπορεί να μεταβάλλουν τα ευρήματα: Η χρησιμοποίηση αντιβιοτικών, ελαιούχων υπακτικών και η παρουσία βαρίου στα κόπρανα μπορεί να καταστήσει την παρασιτολογική διάγνωση δύσκολη ή αδύνατη

    ΠΑΘΟΛΟΓΟΑΝΑΤΟΜΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ ΕΝΤΕΡΙΚΩΝ ΠΑΡΑΣΙΤΩΝ

    • Στην πλειοψηφία τους, τα εντερικά παράσιτα δεν είναι διεισδυτικά και προκαλούν καθόλου ή μη ειδικές ιστιλογικές αλλοιώσεις στο έντερο
    • Η διεισδυτική αμοιβάδωση του εντέρου προκαλεί μια χαρακτηριστική ελκωτική και φλεγμονώδη ιστολογική εικόνα
    • Τα πρωτόζωα και οι έλμινθες μπορεί να ανευρεθούν στα υλικά βιοψίας 

    ΕΙΔΙΚΕΣ ΔΟΚΙΜΑΣΙΕΣ

    • Η πραγματοποίηση ειδικών δοκιμασιών για την ανίχνευση των Cryptosporidium, Isospora belli, Cyclospora και των μικροσποριδίων, προυποθέτει ότι το εργαστήριο θα έχει ενημερωθεί για το προφίλ της νόσου του συγκεκριμένου ασθενούς
    • Το έκπλυμα οξυούρων παρέχει μεγαλύτερη διαγνωστική εμβέλεια όταν υπάρχει υποψία λοίμωξης από Enterobius vermicularis. Μπορεί να χρειασθεί η πραγματοποίηση πολλών δοκιμασιών (5) για να αποκλεισθεί η οξυουρίαση
    • Για μερικά παράσιτα, είναι δυνατή η διενέργεια καλλιεργειών - Giardia lamblia, Entamoeba histolytica, Strongyloides stercolaris ενδείκνυνται σπανίως και γίνονται μόνο σε ειδικά εργαστήρια αναφοράς 
    • Δοκιμασίες κατάδυσης νημάτων και καθετηριασμός του ανώτερου πεπτικού χρειάζονται σπάνια για τη διάγνωση παρασίτωσης του ανωτέρου τμήματος του εντέρου
    • Σπάνια, η βιοψία μπορεί να καταδείξει την παρουσία διεισδυτικού έλμινθα στο τεμάχιο ιστού. Η ανεύρεση σκωλήκων με αυτό τον τρόπο μπορεί να είναι εξαιρετικά δύσκολη και, συνήθως, χρειάζεται η συνεισφορά ειδικού παρασιτολόγου. Τα άλλα παράσιτα μπορούν να εντοπισθούν στο βλεννογόνο ή τη βλεννώδη στιβάδα

    ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΗ ΕΝΤΕΡΙΚΩΝ ΠΑΡΑΣΙΤΩΝ

    Διαγνωστικές ακτινολογικές τεχνικές χρειάζονται σπανίως. Εξαίρεση αποτελούν διεισδυτικές λοιμώξεις, όπως η αμοιβάδωση, όπου η κολίτιδα, τα αμοιβαδώματα και τα ηπατικά αποστήματα μπορούν να καταδειχθούν με τις κατάλληλες μεθόδους 

    ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΕΣ ΜΕΘΟΔΟΙ ΕΝΤΕΡΙΚΩΝ ΠΑΡΑΣΙΤΩΝ

    • Επεμβατικές διαγνωστικές δοκιμασίες, χρειάζονται ή ενδείκνυνται σπανίως 
    • Όταν υπάρχει αιμορραγική κολίτιδα και υποψία διησθητικής αμοιβάδωσης, η σιγμοειδοσκόπηση καταδεικνύει βλεννοπυώδη κολίτιδα με εξελκώσεις. Η μικροσκοπική εξέταση ξεσμάτων από τα έλκη, αποκαλύπτει τους κινητούς αιματοφάγους τροφοζωΐτες της ιστολυτικής αμοιβάδας (E. histolytica)
    • Η ενδοσκόπηση του ανώτερου γαστρεντερικού μπορεί να αποδώσει υγρό το οποίο θα εξετασθεί για την ύπαρξη Giardia lamblia και Strongyloides stercoralis. Το ίδιο μπορεί να γίνει και με τα επιχρίσματα και τα υλικά βιοψίας που λαμβάνονται κατά την ενδοσκόπηση

    e406ba2614dd301a67b2e07a97b84f6e

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΕΝΤΕΡΙΚΩΝ ΠΑΡΑΣΙΤΩΝ

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ

    Εξωνοσοκομειακή ασθενής εκτός από την, σπάνια, περίπτωση χειρουργικής αντιμετώπισης 

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ ΕΝΤΕΡΙΚΩΝ ΠΑΡΑΣΙΤΩΝ

    • Η θεραπεία θα πρέπει να προσανατολίζεται με γνώμονα το συμφέρον του ασθενούς. Δεν χρειάζονται όλοι οι ασθενείς φαρμακευτική αντιμετώπιση 
    • Συμπτωματική θεραπεία ενδείκνυται για την άνεση του ασθενούς, αφού ξεκίνησε η ειδική αγωγή 
    • Υπάρχει σχετική αντένδειξη για φάρμακα που παραλύουν το έντερο, όταν αυτά χορηγούνται για διάρροια που προκαλείται από διεισδυτικούς οργανισμούς 
    • Οι χειρουργικές τεχνικές παίζουν μικρό ρόλο στην αντιμετώπιση, εκτός από την περίπτωση αμοιβαδικών αποστημάτων που χρειάζονται παροχέτευση, δηλαδή πολλαπλά ή μεγάλα αποστήματα που δεν ανταποκρίνονται στη φαρμακευτική αγωγή ή επαπειλούμενη ρήξη, ειδικά για τα αποστήματα του αριστερού λοβού. Η παροχέτευση τέτοιων αποστημάτων συνήθως επιτυγχάνεται με καθετηριασμό, που οδηγείται ακτινοσκοπικά, ενώ υπάρχει χειρουργική κάλυψη για περίπτωση ανάγκης 
    • Χειρουργική αντιμετώπιση μπορεί να χρειασθεί σε περίπτωση απόφραξης του εντέρου ή άλλου οργάνου, όπως συμβαίνει κατά τη μετανάστευση της Ascaris lumbricoides

    ΔΙΑΙΤΑ

    • Μπορεί να χρειασθεί διαιτητική υποστήριξη 
    • Πολλοί ασθενείς, κατά ή μετά την εντερική λοίμωξη, ειδικά όταν αυτή οφείλεται σε Giardia lamblia, αναπτύσσουν σύνδρομο ευερέθιστου εντέρου ή/και δυσανεξία στη λακτόζη. Οι περισσότεροι από αυτούς ανταποκρίνονται σε δίαιτα ελεύθερη λακτόζης, ελάττωση της πρόσληψης καφεΐνης και αύξηση της διαιτητικής πρόσληψης ινών 

    ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    • Η ενημέρωση του ασθενούς είναι σημαντική για την πρόληψη της μετάδοσης της νόσου ή αναμόλυνσης 
    • Η εκπαίδευση εξαρτάται από τα παράσιτα, τα χαρακτηριστικά του ξενιστή και το περιβάλλον μέσα στο οποίο αλληλεπιδρούν 

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΝΤΕΡΙΚΩΝ ΠΑΡΑΣΙΤΩΝ 

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ ΕΝΤΕΡΙΚΩΝ ΠΑΡΑΣΙΤΩΝ

    Πρωτόζωα:

    • Εξατομίκευση της αντιμετώπισης της ασυμπτωματικής λοίμωξης από Entamoeba histolytica
    • Συμπτωματική εντερική λοίμωξη από Entamoeba histolytica - ιοδοκινόλη ή διλοξανίδη 
    • Διηθητική νόσος από Entamoeba histolytica - ιοδοκινόλη ή διλοξανίδη. Επιπροσθέτως, μετρονιδαζόλη, μόνη ή διϋδροεμετίνη ή εμετίνη συν φωσφορική χλωροκίνη 
    • Giardia lamblia - μετρονιδαζόλη ή τινιδαζόλη ή φουραζολιδόνη ή κινακρίνη. Σημείωση: η αλβενδαζόλη μπορεί να είναι δραστική κατά της G. lamblia
    • Cryptosporidium - κανένα φάρμακο δεν έχει αποδειχθεί αποτελεσματικό
    • Πρωτόζωα Isospora belli - τριμεθοπρίμη /σουλφαμεθοξαζόλη
    • Balantidium coli - τετρακυκλίνη ή ιοδοκινόλη ή μετρονιδαζόλη 
    • Cyclospora - άγνωστο
    • Μίκροσπορίδια - άγνωστο

    Έλμινθες:

    • Νηματώδεις (εκτός των Strongyloides και Trichostrongylus) - μεβενδαζόλη ή παμοϊκή πυραντέλη ή κιτρική πιπεραζίνη ή αλβενδαζόλη 
    • Strongyloides και Trichostrongylus - θειοβενδαζόλη ή αβενδαζόλη 
    • Κυστώδεις - πραζικουαντέλη ή νικλοσαμίδη 
    • Τρηματώδεις - νικλοσαμίδη ή πραζικουαντέλη 

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ ΜΕ ΕΝΤΕΡΙΚΑ ΠΑΡΑΣΙΤΑ

    Κατά την επανεξέταση για την επιβεβαίωση της απομάκρυνσης των παρασίτων θα πρέπει να λαμβάνονται υπ' όψιν τα εξής: ο κύκλος ζωής του παρασίτου (πόσο χρόνο χρειάζεται για να ανεγεννηθεί και να καταστεί εμφανές), ο κίνδυνος αναμόλυνσης, καθώς και ποιά είναι η κατάλληλη δοκιμασία ανίχνευσης του παρασίτου (κόπρανα, έκπλυμα οξυούρων, καλλιέργειες, ορολογικές δοκιμασίες)

    ΠΡΟΛΗΨΗ/ΑΠΟΦΥΓΗ ΕΝΤΕΡΙΚΩΝ ΠΑΡΑΣΙΤΩΝ

    Η φύση της λοίμωξης συχνά υποδεικνύει τη λήψη συγκεκριμένων μέτρων για την αποφυγή της ανομόλυνσης. Αυτά συνήθως αφορούν θέματα ατομικής υγιεινής καθώς και υγιεινής του νερού και των τροφίμων 

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΗΛΙΚΙΑΚΑ ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Παιδιατρικό: Η ηλικιακή ομάδα που προσβάλλεται συχνότερα

    Γηριατρικό: Η νόσηση μπορεί να προκαλέσει βαρύτερη αναπηρία 

    ΚΥΗΣΗ

    Μερικές από αυτές τις λοιμώξεις μπορεί να είναι ιδιαίτερα σοβαρές κατά τη διάρκεια της κύησης. Πολλά από τα προαναφερόμενα φάρμακα αντενδείκνυνται κατά τη διάρκεια της κύησης 

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τις λοιμώξεις

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα προϊόντα για τις λοιμώξεις 

    Intestinal Parasites Guide

     

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Βιταμινική ανεπάρκεια

    Αντικαρκινική και αντιπαρασιτική θεραπεία Clark

    Κνησμός δακτυλίου του πρωκτού

    Τα οφέλη από το μαύρο κύμινο στην υγεία

    Παρασίτωση από Blastocystis hominis

    Λαμβλίαση

    Tριχίνωση

    Κρυπτοσποριδίωση

    www.emedi.gr