Κυριακή, 05 Νοεμβρίου 2017 18:13

Γιατί κάποιος παθαίνει χολολιθίαση

Γράφτηκε από την
Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(5 ψήφοι)

Τα κύρια αίτια χολολιθίασης

Η χολή αποτελείται από νερό, βλέννα, χολοχρωστικές, δηλαδή χολερυθρίνη, χολικά άλατα, ένζυμα και ωφέλιμα βακτήρια.

Τα ηπατικά κύτταρα εκκρίνουν στα κολποειδή τριχοειδή τη χολή που είναι πράσινη. Τα κολποειδή τριχοειδή ενώνονται και σχηματίζουν μεγαλύτερους αυλούς, που στη συνέχεια ενώνονται με τον δεξιό και αριστερό ηπατικό πόρο. Οι δύο ηπατικοί πόροι ενώνονται και σχηματίζουν τον κοινό ηπατικό πόρο, που παροχετεύει τη χολή από το ήπαρ και προμηθεύει τη χοληδόχο κύστη με τη σωστή ποσότητα χολής για να γίνει η πέψη.

Οποιαδήποτε μεταβολή στη σύσταση της χολής επηρεάζει τη διαλυτότητα των συστατικών της και προκαλεί χολολιθίαση.

Οι χολόλιθοι μπορεί να είναι χοληστερόλης και χολοχρωστικών.

Οι λίθοι χοληστερόλης  που αποτελούνται από 60% χοληστερόλη  είναι κίτρινοι ή υπόφαιοι.

Οι λίθοι που αποτελούνται από 95% χοληστερόλη είναι μαλακοί και έχουν υφή σα στόκος.

Οι λίθοι χολοχρωστικών είναι καστανοί ή μαύροι, γιατί περιέχουν χολερυθρίνη. Αυτοί μπορεί να είναι ασβεστοποιημένοι και να είναι σκληρότεροι από τους χοληστερινικούς.

Οι ασβεστοποιημένοι  λίθοι υπάρχουν μόνο στη χοληδόχο κύστη.

Πώς μεταβάλλονται τα συστατικά της χολής;

Τα χολικά άλατα έχουν διαλυτική επίδραση στη χοληστερόλη και μαζί με το νερό τη διατηρούν σε υγρή μορφή. Αν υπάρχει μεγάλη ποσότητα χοληστερόλης μέσα στη χολή τα χολικά άλατα δεν επαρκούν για να τη διαλύουν. Επίσης, το ίδιο συμβαίνει όταν μειώνονται τα χολικά άλατα.

Αν κάποιος, επίσης, δεν λαμβάνει νερό, μειώνεται η ρευστότητα χολής και η χοληστερόλη δεν διαλύεται σωστά και συμπυκνώνεται σε μικρούς λίθους, οι οποίοι αυξάνουν σε μέγεθος.

Οι λίθοι χολοχρωστικών σχηματίζονται όταν στη χολή αυξάνεται η χολοχρωστική χολερυθρίνη που είναι άχρηστο προϊόν της διάσπασης των ερυθροκυττάρων.

Όσοι έχουν μεγάλη ποσότητα λίθων χοληστερόλης στο ήπαρ, κινδυνεύουν να πάθουν ηπατική κίρρωση, δρεπανοκυτταρική αναιμία και άλλες αιματολογικές παθήσεις. Αυτές οι παθήσεις αυξάνουν τη χολερυθρίνη στη χολή και σχηματίζονται έτσι και άλλοι λίθοι χολερυθρίνης.

Όταν η σύσταση της χολής στο ήπαρ δεν είναι ισορροπημένη, μικροί κρύσταλλοι χοληστερόλης με άλλα συστατική της χολής σχηματίζουν θρόμβους που αποφράσσουν τα μικρά χοληφόρα κι έτσι επιβραδύνεται η ροή της χολής και περισσότερη χολή προσκολλάται στους μικρούς θρόμβους, οι οποίοι μεγαλώνουν και γίνονται λίθοι οι οποίοι περνάνε στους μεγαλύτερους χοληδόχους πόρους και εγκλωβίζονται εκεί με άλλους λίθους

Και αυξάνεται το μέγεθός τους και η ροή της χολής παρακωλύεται όλο και περισσότερο. Όταν αποφραχθούν αρκετοί μεγαλύτεροι χοληδόχοι πόροι επηρεάζονται και οι μικρότεροι και τελικά οι ηπατικοί πόροι παθαίνουν συμφόρηση από τους ενδοηπατικούς λίθους και η ποσότητα της χολής μειώνεται και δεν γίνεται σωστά η πέψη.

Η ανεπαρκής ροή χολής στο συκώτι τροποποιεί τη σύσταση της χολής και επηρεάζεται και η χοληδόχος κύστη. Σε 8-10 χρόνια ένας μικρός θρόμβος χολής στ χοληδόχο κύστη θα μεγαλώσει στη χολή και θα επηρεάσει την υγεία.

Όλοι οι χρόνιοι ασθενείς που έχουν οποιαδήποτε πάθηση έχουν χολόλιθους στο ήπαρ. Το 95% των ενηλίκων έχουν χολόλιθους στο ήπαρ.  Και οι χολόλιθοι στο ήπαρ προκαλούν πολύ περισσότερες ασθένειες από ότι οι χολόλιθοι στη χοληδόχο κύστη.

Όταν η χολή αφυδατώνεται, όταν τροποποιείται η χλωρίδα της, όταν καταστρέφονται τα ένζυμά της, όταν αυξάνει η χοληστερόλη της και αλλάζει η ποσότητα των χολοχρωστικών της σχηματίζονται χολόλιθοι.

Τα καλύτερα συμπληρώματα διατροφής για να διαλύσετε τους χολολίθους και για αποτοξίνωση 

Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής, για να διαλύσετε τους χολολίθους και για αποτοξίνωση

Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με τον θεράποντα ιατρό.

Διαβάστε, επίσης,

Πώς θα καταλάβετε ότι έχετε χολολίθους

Οι δερματικές παθήσεις που προκαλούνται από τους χολολίθους

Οι διαταραχές του αναπαραγωγικού συστήματος από τους χολoλίθους

Το έντερο υπεύθυνο για όλες τις ασθένειες

Οι διαταραχές του αναπνευστικού συστήματος από την χολολιθίαση

Τι μπορείτε να πάθετε από την χολολιθίαση

Οι διαταραχές του ουροποιητικού συστήματος από τους χολόλιθους στο συκώτι

Συνταγές για τους χολόλιθους

Συνταγές από ροφήματα για όλες τις ασθένειες

Οι βιταμίνες για τους χολόλιθους

Χολοκυστίτιδα

Χολολιθίαση και πολύποδες της χοληδόχου κύστεως

Αιμολυτική αναιμία

Οι διαταραχές του αναπνευστικού συστήματος από την χολολιθίαση

Χρήσιμες πληροφορίες για το συκώτι σας

Να κάνετε συχνά αποτοξίνωση του ήπατος και της χολής

Καθημερινή αποτοξίνωση με διατροφή

Να τρώτε κάρδαμο για να κάνετε αποτοξίνωση από τις καρκινογόνες ουσίες

Κάντε αποτοξίνωση από τον καπνό

Χρήσιμες πληροφορίες για τα αντιοξειδωτικά

Αποτοξινώστε το συκώτι σας με γαϊδουράγκαθο

Οι βιταμίνες για αποτοξίνωση από τα βαρέα μέταλλα

Δίαιτα αποτοξίνωσης

Οι καλύτερες τροφές αποτοξίνωσης

Προστατεύστε τα κύτταρά σας από τις τοξίνες

Το απόλυτο συμπλήρωμα για αποτοξίνωση

Χολολιθίαση και πολύποδες της χοληδόχου κύστεως

Η τοξικότητα των κυτταροστατικών φαρμάκων

Ενδοηπατική χολόσταση της κύησης

Ηπατική τοξικότητα στον καρκίνο

Ηπατοτοξικότητα από τη χημειοθεραπεία

Οι τρανσαμινάσες αίματος

Ηπατοτοξικότητα από την αγομελατίνη

Η επόμενη μέρα του ποτού

Δεν απαιτούνται πια βιοψίες για τις παθήσεις ήπατος

Κίρρωση του ήπατος

Οξεία ηπατική ανεπάρκεια

Κίνδυνος αναζωπύρωσης ηπατίτιδας από βιολογικές θεραπείες

Οι βιταμίνες για τη θεραπεία της ηπατίτιδας

Οι καλύτερες διαγνωστικές εξετάσεις για την ηπατική, νεφρική και μυϊκή λειτουργία

Η αφυδάτωση προκαλεί πολλές ασθένειες

Η τοξικότητα των κυτταροστατικών φαρμάκων

Μην κάνετε προεγχειρητική χημειοθεραπεία για τις ηπατικές μεταστάσεις

Χρήσιμες πληροφορίες για τα αντιοξειδωτικά

Ποιοι πρέπει να παίρνουν μουρουνόλαδο

Κετογενική δίαιτα

Η ασπιρίνη προστατεύει το συκώτι

Ο πολύς σίδηρος είναι επικίνδυνος

Απεικονιστικές μέθοδοι στον καρκίνο ήπατος

Βιοψία κατευθυνόμενη υπό αξονικό τομογράφο

Η γ-γλουταμυλική τρανσφεράση

Γλουταθειόνη

Οι καλύτερες διαγνωστικές εξετάσεις για το ενδοκρινικό σύστημα και τον μεταβολισμό

Χρήσιμες συμβουλές για όσες έχουν ορμονικές διαταραχές

Χρήσιμες πληροφορίες για τον καρκίνο του ήπατος και των χοληφόρων

Αποτοξινώστε το συκώτι σας με γαϊδουράγκαθο

Χρήσιμες ιατρικές συνταγές με αγκινάρες

Τσάι αγκινάρας

Ευεργετικές ιδιότητες της αγκινάρας

Έλεγχος για ηπατίτιδα

Μήπως το συκώτι σας έχει λίπος;

Νόσος του Wilson

Νόσος Gaucher

Οι χρησιμότερες πληροφορίες για τα λεμόνια

Κάθε χυμός βοηθά διαφορετικά τον οργανισμό μας

Αλκαλική φωσφατάση

Πώς θεραπεύει το κίτρινο χρώμα

Οι διαταραχές του νευρικού συστήματος από τους χολόλιθους

www.emedi.gr

Διαβάστηκε 2202 φορές Τελευταία τροποποίηση στις Πέμπτη, 10 Ιανουαρίου 2019 15:54
Σαββούλα Μάλλιου Κριαρά

Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

Σχετικά Άρθρα

  • Παχυσαρκία Παχυσαρκία

    Χρήσιμες πληροφορίες για την παχυσαρκία

    Παχυσαρκία είναι η κατάσταση του αυξημένου σωματικού βάρους (αποτελούμενου και από άπαχο και από λιπώδη ιστό), που οδηγεί σε αυξημένη νοσηρότητα και θνησιμότητα.

    Επίσης, ορίζεται ως βάρος κατά 20% μεγαλύτερο από το επιθυμητό σωματικό βάρος ενός ατόμου

    • Η ανδροειδής παχυσαρκία (ανδρικού προτύπου ή κοιλιακή παχυσαρκία) είναι πιο επικίνδυνη, ενώ η γυναικοειδής παχυσαρκία (γυναικείου τύπου ή γλουτιαία παχυσαρκία) είναι λιγότερο επικίνδυνη για μακροχρόνια προβλήματα υγείας.

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Γαστρεντερικό, Ενδοκρινικό/Μεταβολικό

    Γενετική: Το 25-30% της διακύμανσης του σωματικού λίπους είναι γενετικά μεταδιδόμενο 

    Επικρατέστερη ηλικία: Όλες οι ηλικίες 

    Επικρατέστερο φύλο: Άνδρες < Γυναίκες 

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΠΑΧΥΣΑΡΚΙΑΣ

    Αύξηση σωματικού βάρους και λιπώδους ιστού

    ΑΙΤΙΑ ΠΑΧΥΣΑΡΚΙΑΣ

    • Πολυπαραγοντικά 
    • Έχουν περιγραφεί σπάνια γενετικά σύνδρομα
    • Η ιδιοπαθής παχυσαρκία θεωρείται ότι οφείλεται σε έλλειψη ισορροπίας μεταξύ πρόσληψης τροφής και κατανάλωσης ενέργειας (φυσική δραστηριότητα και ταχύτητα μεταβολισμού)
    • Ινσουλίνωμα 
    • Υποθαλαμικές διαταραχές 
    • Σύνδρομο Cushing

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΠΑΧΥΣΑΡΚΙΑΣ

    • Παχυσαρκία των γονέων 
    • Κύηση
    • Καθιστική ζωή 
    • Δίαιτα πλούσια σε λιπαρά
    • Χαμηλό κοινωνικοοικονομικό επίπεδο

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    • Δεν χρειάζονται για τη διάγνωση 
    • Σκεφτείτε για λειτουργικές δοκιμασίες του θυρεοειδούς 
    • Παράγοντες κινδύνου καρδιοπάθειας: χοληστερόλη ορού, τριγλυκερίδια, γλυκόζη

    Διαταραχές που μπορεί να μεταβάλλουν τα ευρήματα: Υποθυρεοειδισμός 

    ΠΑΘΟΛΟΓΟΑΝΑΤΟΜΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    • Υπερτροφία και/ή υπερπλασία των λιποκυττάρων 
    • Καρδιομεγαλία
    • Ηπατομεγαλία

    ΕΙΔΙΚΕΣ ΔΟΚΙΜΑΣΙΕΣ

    • Δείκτης μάζας σώματος (ΔΜΣ) = βάρος σώματος (kg) διαιρούμενο δια του τετραγώνου του ύψους του σώματος (m). Παχυσαρκία υπάρχει όταν ΔΜΣ > 30 kg/m2
    • Καθορίστε το πρότυπο της κατανομής λίπους μετρώντας τις περιφέρειες της μέσης και των γοφών και υπολογίζοντας το λόγο μέση/γοφοί (WHR)
    • Η ανδροειδής (ανδρικού προτύπου ή κοιλιακή παχυσαρκία) έχει WHR μεγαλύτερο από 0,85 για τις γυναίκες, 0,95 για τους άνδρες 
    • Η γυναικοειδής (γυναικείου προτύπου ή γλουτιαία παχυσαρκία) έχει WHR λιγότερο από 0,85 για τις γυναίκες, 0,95 για τους άνδρες

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΠΑΧΥΣΑΡΚΙΑΣ

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ

    Εξωνοσοκομειακός ασθενής

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ

    • Κατάλληλες ενέργειες για την πρωτοβάθμια περίθαλψη περιλαμβάνουν: εκτίμηση του βαθμού του κινδύνου για την υγεία, αξιολόγηση του κινήτρου για την απώλεια βάρους, βοήθεια των ασθενών να θέσουν στόχους θεραπείας, συμβουλευτικό πρόγραμμα ή προσφυγή σε ειδικευμένο διαιτολόγο ή πρόγραμμα απώλειας βάρους με εκβάνθυση του θέματος της δίαιτας, σωματική άσκηση και διαφοροποίηση συμπεριφοράς, και μακροχρόνια παρακολούθηση 
    • Περιστασιακά, ασθενείς με σοβαρή παχυσαρκία (ΔΜΣ > 40 kg/m2) αντιμετωπίζονται με εγχείρηση πτύχωσης στομάχου. Αυτή περιλαμβάνει περίπλοκη προεγχειρητική εκτίμηση, χειρουργείο και παρακολούθηση και πρέπει να γίνεται μόνο σε κέντρο ειδικευμένο σε αυτή τη θεραπεία. Η χειρουργική αντιμετώπιση είναι η πιο αποτελεσματική θεραπεία μακρόχρονης απώλειας βάρους, που υπάρχει για "νοσηρή" παχυσαρκία
    • Υπάρχουν πολλά γνωστά εμπορικά και κοινοτικά προγράμματα για τη θεραπεία της παχυσαρκίας. Τα αποδεκτά προγράμματα πρέπει να περιλαμβάνουν δίαιτες που ανταποκρίνονται στο RDA για θρεπτικά συστατικά, συμβουλές για άσκηση, διαφοροποίηση συμπεριφοράς και πρόβλεψη για μακροχρόνια διατήρηση. Οι γιατροί μπορούν να παρέχουν αξιόλογη επιπλέον εκτίμηση και μακροχρόνια παρακολούθηση

    ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ

    Η άσκηση μόνη της, σπάνια προκαλεί σημαντική απώλεια βάρους. Μπορεί να βελτιώσει τα μακροχρόνια αποτελέσματα της θεραπείας απώλειας βάρους και θα πρέπει να είναι αναπόσπαστο τμήμα οποιουδήποτε προγράμματος απώλειας βάρους 

    ΔΙΑΙΤΑ

    • Το περιορισμένο διαιτολόγιο είναι ο ακρογωνιαίος λίθος στην αντιμετώπιση της παχυσαρκίας (φτωχό σε λίπη, πλούσιο σε συμπλέγματα υδατανθράκων και φυτικές ίνες)
    • Μία μείωση κατά 500 kcal στην πρόληψη θερμίδων θα οδηγήσει σε απώλεια βάρους περίπου 1/2 κιλού την εβδομάδα.

    Δίαιτες πολύ λίγων θερμίδων (VLCD):

    • (400-800 kcal την ημέρα): συνήθως, βασίζονται σε διαφοροποίηση της πρόσληψης υγρών και προκαλούν πιο γρήγορη απώλεια βάρους 
    • Στις επιπλοκές των VLCD περιλαμβάνονται: αφυδάτωση, ορθοστατική υπόταση, κόπωση, μυϊκές κράμπες, δυσκοιλιότητα, πονοκέφαλο, δυσανεξία στο κρύο και υποτροπή μετά τη διακοπή τους 
    • Στις σχετικές αντενδείξεις στις VLCD περιλαμβάνονται: πρόσφατο έμφραγμα μυοκαρδίου ή εγκεφαλικό αγγειακό επεισόδιο, νεφρική ή ηπατική νόσος, καρκίνος, κύηση, ινσουλινο-εξαρτώμενος σακχαρώδης διαβήτης, μερικές ψυχιατρικές διαταραχές 
    • Η ιατρική επίβλεψη είναι σημαντική για τις VLCD 

    ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    • Είναι σημαντική η εκπαίδευση του ασθενούς σχετικά με τη μείωση του βάρους 
    • Η διαμόρφωση της συμπεριφοράς μπορεί να βελτιώσει την συνέπεια στο διαιτολόγο και τα μακροχρόνια αποτελέσματα της απώλειας βάρους και πρέπει να συμπεριλαμβάνεται σε οποιοδήποτε πρόγραμμα απώλειας βάρους

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΠΑΧΥΣΑΡΚΙΑΣ

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ

    • Η φαρμακευτική θεραπεία συνήθως δε συνιστάται
    • Ανορεξιογόνα - diethylpropion, φεντερμίνη, φενφλουραμίνη, μαζινδόλη (φάρμακα κατηγορίας IV) ή phendimetrarine, beurphetamine (φάρμακα κατηγορίας ΙΙΙ) μπορεί να ενδείκνυνται για χρήση μικρής διάρκειας (λίγες εβδομάδες) σε συνδυασμό με ένα πρόγραμμα απώλειας βάρους

    Αντενδείξεις: Προχωρημένη αθηροσκλήρυνση, συμπτωματική καρδιαγγειακή νόσος, υπέρταση, υποθυρεοειδισμός, γλαύκωμα, ιστορικό κατάχρησης φαρμάκων, καταστάσεις υπερδιεγέρσεως, χρήση αναστολέων της ΜΑΟ 

    Προφυλάξεις: 

    • Πιθανότητα κατάχρησης ειδικά για την κατηγορία ΙΙΙ
    • Υποτροπή μετά τη διακοπή του φαρμάκου

    ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΑ ΦΑΡΜΑΚΑ

    Η φαινυλπροπανολαμίνη χρησιμοποιοείται σε όλα τα σκευάσματα απώλειας βάρους

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    Η μακρόχρονη παρακολούθηση είναι σημαντική για την πρόληψη της επιπλέον απόκτησης βάρους ή της επανάκτησης βάρους ή της επανάκτησης βάρους μετά την δίαιτα 

    ΠΡΟΛΗΨΗ/ΑΠΟΦΥΓΗ

    Ενημέρωση για τακτική άσκηση και προσεκτική δίαιτα με παρακολούθηση, ειδικά σε παιδιά και νεαρούς ενήλικες και σε αυτούς με οικογενειακό ιστορικό παχυσαρκίας ή σακχαρώδη διαβήτη

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ

    • Αυξημένη θνησιμότητα κυρίως λόγω καρδιαγγειακής νόσου 
    • Σακχαρώδης διαβήτης 
    • Υπέρταση 
    • Υπερλιπιδαιμία 
    • Νόσος χοληδόχου κύστης με χολολιθίαση 
    • Οστεοαρθρίτιδα
    • Ουρική αρθρίτιδα 
    • Θρομβοεμβολικό επεισόδιο 
    • Σύνδρομα υπεραερισμού και υπνική άπνοια 
    • Μειωμένη αυτοεκτίμηση
    • Διακρίσεις στον επαγγελματικό χώρο

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ 

    • Μακροχρόνια διατήρηση της απώλειας βάρους είναι υπερβολικά δύσκολη
    • Αν ο ασθενής δεν έχει κίνητρα, δεν είναι πιθανή η επιτυχής απώλεια βάρους

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΗΛΙΚΙΑΚΑ ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Η προεφηβική περίοδος και η περίοδος των νεαρών ενηλίκων, φαίνεται να είναι ευαίσθητες περίοδοι για την ανάπτυξη παχυσαρκίας 

    Παιδιατρικό: Ο επιπολασμός της παχυσαρκίας αυξάνεται. Μεταξύ άλλων παραγόντων εμπλέκονται η μειωμένη φυσική δραστηριότητα και η αυξημένη τηλεθέαση 

    Γηριατρικό: Η αναγκαιότητα απόκτησης επιθυμητού βάρους (αυτό που σχετίζεται με το χαμηλότερο κίνδυνο θνησιμότητας) αυξάνει με την ηλικία.

    ΚΥΗΣΗ 

    Η κύηση είναι μια συνήθης περίοδος για την έναρξη ή την αύξηση της παχυσαρκίας 

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για την παχυσαρκία

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για την παχυσαρκία

    paxysarkia 1

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Υπερτριγλυκεριδαιμία

    Υπερτρίχωση

    Δίαιτα 6 εβδομάδων για να αδυνατίσετε πριν τις διακοπές

    Χρήσιμες πληροφορίες για την ουρική αρθρίτιδα

    Οσφυαλγία

    Χολολιθίαση

    Αποφρακτική άπνοια του ύπνου

    Διαταραχές μεσοσπονδυλίων δίσκων

    Έμφραγμα του μυοκαρδίου

    Δίαιτες Υψηλής Ενέργειας για Αδυνάτισμα

    Οι καλύτερες βιταμίνες για αδυνάτισμα

    Τροφές για να αδυνατίσετε γρήγορα

    Κάψτε το λίπος με έναν χυμό

    Τα οφέλη στην υγεία από τη ρεσβερατρόλη

    Θεραπεία παχυσαρκίας με τη διατροφή

    Η καθημερινή διατροφή των καρκινοπαθών

    Τροφές φάρμακα για τον καρκίνο

    Χάστε τα παραπάνω κιλά σας με κετογενική δίαιτα

    Χρήσιμες πληροφορίες για τη ζάχαρη

    Πώς να διατηρήσετε ένα υγιές βάρος

    Εμπιστευθείτε τους διατροφικούς συμβούλους της EMEDI

    Κετογενική δίαιτα

    Ποιες είναι καλύτερες οι φυτικές ή οι ζωικές πρωτεΐνες;

    Πώς οι αθλητές μπορούν να χάσουν βάρος

    Βάλτε τις πρωτεΐνες στο πρωινό σας

    Γιατί οι δίαιτες με πρωτεΐνες αδυνατίζουν;

    Τροφές για να χτίσετε τους μυς σας

    Διατροφή για την προπόνηση

    Χρήσιμες πληροφορίες για την κινόα

    Δίαιτα για αύξηση των επιδόσεων στους αθλητές

    Η γερμανική δίαιτα Max Planck

    Δίαιτα max planck για τους διαβητικούς

    Οι ντομάτες καταπολεμούν τον καρκίνο και μειώνουν τη φλεγμονή

    Το ρολόι του σώματος πρέπει να λειτουργεί καλά

     
    Χάστε γρήγορα βάρος
     
    Η άσκηση του εγκεφάλου θεραπεύει τις διατροφικές διαταραχές
     
    Προγραμματίστε τα λιποκύτταρά σας και χάστε βάρος
     
    Το τεστ της μέσης
     
    Αποκαταστήστε την οξεοβασική ισορροπία στο σώμα σας για καλή υγεία
     
    Που είναι το λίπος σας αποθηκευμένο;
     
    Οξέωση
     
    Διατροφή για να διατηρήσετε την οξεοβασική ισορροπία στο σώμα σας
     
    Που κάνει καλό το εκχύλισμα κανέλας
     
    Αν έχετε κίνδυνο για καρκίνο στο συκώτι
     
    Το τοπικό πάχος μπορεί να καταπολεμηθεί
     
    Κάψτε το λίπος σας τρώγοντας
     
    Μετατροπή του κακού λίπους σε καλό
     
    Μετατροπή του λίπους
     
    Μυστικό για να αδυνατίσετε γρήγορα
     
    Διατηρήστε υγιές βάρος με το μικροβίωμα του εντέρου σας
     
    Η καισαρική τομή συμβάλλει στην παχυσαρκία των παιδιών
     
  • Ρείκια Ρείκια

    Χρήσιμες ιατρικές συνταγές με ρείκια

    Erica sicula

    Η έρικα ή ρείκια ή Erica sicula ή ρείκι ή Ερείκη φρύγανο ή κουκουλόχορτο ή κλαϊν ή κλαδίν ανήκει στην οικογένεια των Ερικίδων.

    Είναι μικρός θάμνος, πολύκλαδος. Έχει φύλλα μικρά, μάλλον σαρκώδη, ανά 4 και άνθη που είναι ρόδινα και βρίσκονται σε ακραίες ομάδες των 3-8. Ανθίζει από το Μάρτιο μέχρι τον Αύγουστο.

    Υπάρχει και η Erica arborea ή Έρικα η δενδρώδης ή Ρείκι το δενδρώδες ή Ρείκι της Άνοιξης ή δεντρορείκι ή ρείγκλα που είναι αειθαλής θάμνος ή μικρό δέντρο μέχρι 4 μέτρα ύψος, με φύλλα γραμμοειδή, όμοια με μικρές βελόνες, σε δέσμες των τεσσάρων, με άκρες αναδιπλωμένες. Ταξιανθίες πυκνές με πολυάριθμα άνθη. Στεφάνη 2,5-4 χιλ. λευκή κωδωνοειδής, με 4 άκρες. Ανθήρες σκουροκαφετί, μικρότερα από τη στεφάνη. Την απαντούμε σε δάση και μακκία βλάστηση, ειδικά σε όξινα εδάφη, μέχρι την ορεινή περιοχή.

    Υπάρχει και η Erica manipuliflora Salisb. ή Έρικα η σπονδυλανθής ή Ρείκι το σπονδυλανθές ή Ρείκι του φθινοπώρου ή κισσούρι ή ξούρι, ή σπονδυλωτή ή σούσουρα ή τσιάρο ή χαμορείκι, ή άγριο ρείκι ή καλούνα ή πυρένι που μοιάζει με την Erica arborea αλλά το ύψος του δεν ξεπερνά το ένα μέτρο. Έχει άνθη που μοιάζουν με θαυμάσιες μικροσκοπικές καμπανούλες, σε χρώμα ρόδινο, ξεπλυμένο με κοκκινοπορφυρό και ανθήρες μεγαλύτερους από τη στεφάνη. Είναι το στολίδι του Φθινοπώρου. Το βρίσκουμε σε φρυγανότοπους και μακκία βλάστηση, ειδικά σε ασβεστώδη εδάφη.

    Υπάρχει και η Calluna vulgaris ή Καλλούνα η κοινή ή Ρείκι που είναι μικρός, αειθαλής θάμνος ύψους 15-50cm, με πράσινα ή γκριζωπά φύλλα, που γίνονται κόκκινα το φθινόπωρο και μικρά, καμπανοειδή, ρόδινα ή σπανίως λευκά άνθη. Η ανθοφορία και συγκομιδή γίνονται από τον Αύγουστο έως τον Σεπτέμβριο (Ήπειρος).

    Υπάρχουν πολλά υποείδη Erica...

    erica 3

    erica 4

    erica 5

    erica 6

    Χρήσιμα μέρη ρείκιας

    Χρήσιμα μέρη για φαρμακευτικούς σκοπούς είναι οι ανθισμένες κορυφές του, που μαζεύονται κατά την άνθηση και ξεραίνονται.

    Δραστικές Ουσίες Ρείκιας

    Κερσιτρίνη, μυρισιτίνη, ίχνη αρβουτίνης (φλαβονικά γλυκοσίδια), κιτρικό οξύ, φουμαρικό οξύ, πτητικό έλαιο, τανίνες, φυτικές χρωστικές, καροτένιο

    Ιδιότητες κι ενδείξεις ρείκιας

    Οι βασικές ιδιότητες της έρικας είναι διαλυτικές και διαλύει τις πέτρες της ουροδόχου κύστεως.

    Είναι απολυμαντικό του ουρογενετικού συστήματος.

    Έχει, ακόμη, αντισηπτικές και διουρητικές ιδιότητες και συστήνεται σε προβλήματα του ουροποιητικού συστήματος, όπως νεφρίτιδα, κυστίτιδα, που οφείλεται σε προβλήματα του προστάτη ή απλή φλεγμονή, ψαμμιάσεις, λευκωματουρία, αρθριτικά και ρευματισμούς.

    Με μπάνια είναι τονωτικών των μυών και συστήνονται για όσους πάσχουν από αρθριτικά, ρευματισμούς και παράλυση.

    Το ίδιο και το λάδι τους με εντριβές.

    Συστήνεται, επίσης, σε δερματικές παθήσεις, γιατί βοηθά τον οργανισμό να απορρίψει τις τοξίνες που συσσωρεύονται και τις προκαλούν.

    Χρησιμοποιείται και για την εναπόθεση των κουκουλιών των μεταξοσκωλήκων.

    Η ρείγκλα έχει μεγάλη στιλπνότητα και είναι πολύτιμη για τις ρίζες από τις οποίες φτιάχνονται πίπες, τσιμπούκια και άλλα μικροαντικείμενα.

    Επίσης, όλα τα ρείκια είναι μελιτογόνα φυτά και υπάρχει αυτό το πολύτιμο μέλι και από αυτό φτιάχνεται και ρεικόμελο. Το ρεικόμελο έχει διουρητικές ιδιότητες και είναι πολύ κατάλληλο για τις παθήσεις του ουροποιητικού συστήματος, αλλά καταναλώνεται και από παιδιά που έχουν αναιμία και από καταπονημένους οργανισμούς.

    Λόγω της τονωτικής επίδρασής του στον οργανισμό καταναλώνεται πιο ευχάριστα το χειμώνα.

    Το Ρείκι το δενδρώδες είναι από τα καλύτερα καυσόξυλα.

    Τα ξηρά ρείκια χρησιμεύουν στα τζάκια και στους φούρνους.

    Χρήσιμες ιατρικές συνταγές με ρείκια

    -Αφέψημα

    Βράζετε 40 γραμμάρια ανθισμένες κορυφές σε 1 λίτρο νερό, μέχρι να μείνει το 1/3 του νερού, σουρώνετε και πίνετε 1 φλιτζάνι κάθε 24 ώρες. Το αφέψημα (τσάι) του φυτού χρησιμοποιείται ως διουρητικό κατά της κυστίτιδας, της νεφρολιθίασης, της χολολιθίασης, της διόγκωσης του προστάτη, της ουρικής αρθρίτιδας και άλλων παθήσεων του ουροποιητικού. Συνιστάται επίσης, ως καθαρτικό, αποχρεμπτικό, αντιρρευματικό, ηρεμιστικό και αντισηπτικό. Στη λαϊκή ιατρική χρησιμοποιείται για την αντιμετώπιση της διάρροιας, των κολικών του εντέρου, της γαστρεντερίτιδας, του βήχα, του κρυολογήματος και των φλεγμονών του ανώτερου αναπνευστικού συστήματος.

    -Μπάνια

    Βράζετε 500 γραμμάρια φυτό σε 3 λίτρα νερό και το νερό το βάζετε στο μπάνιο. Μένετε στο ζεστό μπάνιο αυτό για 20 λεπτά και μετά μένετε στο κρεβάτι για τουλάχιστον 1 ώρα για να επανέλθει η θερμοκρασία του σώματος στα φυσιολογικά όρια και μετά ντύνεστε και κινήστε.

    -Λάδι

    Αφήνετε 60 γραμμάρια ανθισμένες κορυφές σε 250 γραμμάρια ελαιόλαδο για 10 ημέρες, σουρώνετε και φυλάτε.. Με αυτό κάνετε επαλείψεις κι εντριβές.

    -Μεικτό αφέψημα

    Βράζετε 20 γραμμάρια φράξου σε 3 ποτήρια νερού. Στο ζεστό αυτό αφέψημα προσθέτετε 5 γραμμάρια ανθισμένες κορυφές από ρείκια και το αφήνετε για δέκα λεπτά σκεπασμένο. Σουρώνετε και παίρνετε 4 ποτήρια από αυτό το μείγμα την ημέρα. Βοηθά σε ποδάγρα.

    Τα κατάλληλα βότανα για την Υγεία σας

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα βότανα για την υγεία σας

    Erica 1

    Διαβάστε, επίσης,

    Eλληνικό Μέλι

    www.emedi.gr

     

     

     

  • Χολεστυραμίνη Χολεστυραμίνη

    Χρήσιμες πληροφορίες για τη χολεστυραμίνη

    Η χολεστυραμίνη (colestyramine) είναι ανιονική ανταλλακτική ρητίνη που δεσμεύει αρνητικά φορτισμένα χολικά οξέα και χολικά άλατα από το λεπτό έντερο με απώτερο αποτέλεσμα την ελάττωση της ολικής χοληστερόλης στο πλάσμα.

    Η χολεστυραμίνη είναι ένας παράγοντας απομόνωσης χολικών οξέων οξύ που δεσμεύει τη χολή στη γαστρεντερική οδό για να αποτρέψει την επαναπορρόφηση. Είναι μια ισχυρή ιοντοανταλλακτική ρητίνη, που σημαίνει ότι μπορεί να ανταλλάξει τα χλωριούχα ανιόντα της με ανιονικά χολικά οξέα στη γαστρεντερική οδό και να τα δεσμεύσει έντονα στη μήτρα της ρητίνης. Η λειτουργική ομάδα της ρητίνης ανταλλαγής ανιόντων είναι μια ομάδα τεταρτοταγούς αμμωνίου συνδεδεμένη σε ένα αδρανές συμπολυμερές στυρολίου-διβινυλοβενζολίου.

    Η χολεστυραμίνη αφαιρεί τα χολικά οξέα από το σώμα σχηματίζοντας αδιάλυτα σύμπλοκα με χολικά οξέα στο έντερο, τα οποία στη συνέχεια απεκκρίνονται στα κόπρανα. Ως αποτέλεσμα αυτής της απώλειας χολικών οξέων, περισσότερη χοληστερόλη πλάσματος μετατρέπεται σε χολικά οξέα στο ήπαρ για να ομαλοποιήσει τα επίπεδα.  Αυτή η μετατροπή της χοληστερόλης σε χολικά οξέα μειώνει τα επίπεδα χοληστερόλης στο πλάσμα. 

    Τα χολικά οξέα είναι συστατικά του υγρού της χολής που χρειάζονται για τη διάλυση των λιπαρών ουσιών κατά την πεπτική διαδικασία. Τα χολικά οξέα παράγονται από τη χοληστερίνη ή χοληστερόλη με τη δράση της βιταμίνης C που εξαρτάται από ένζυμα. Έτσι, η μετατροπή αυτή αποτελεί ένα σημαντικό μηχανισμό για τον περιορισμό των επιπέδων της χοληστερίνης στο αίμα.

    Ιατρικές χρήσεις χολεστυραμίνης

    Τα σύμπλοκα απομόνωσης χολικού οξέος, όπως η χολεστυραμίνη χρησιμοποιήθηκαν αρχικά για τη θεραπεία της υπερχοληστερολαιμίας, αλλά μετά την εισαγωγή των στατινών, έχουν μόνο μικρό ρόλο για αυτήν την ένδειξη.

    Μπορούν, επίσης, να χρησιμοποιηθούν για τη θεραπεία του κνησμού που συμβαίνει συχνά κατά τη διάρκεια ηπατικής ανεπάρκειας και άλλων τύπων χολόστασης όπου μειώνεται η ικανότητα εξάλειψης των χολικών οξέων.

    Η χολεστυραμίνη χρησιμοποιείται, συνήθως, για τη θεραπεία της διάρροιας που προκύπτει από τη δυσαπορρόφηση χολικών οξέων. Χρησιμοποιήθηκε αρχικά για αυτό σε ασθενείς με νόσο του Crohn που έχουν υποβληθεί σε ειλεϊκή εκτομή. Στο τελικό τμήμα του λεπτού εντέρου (ειλεός) απορροφώνται τα χολικά οξέα. Όταν ο ειλεός αφαιρεθεί, τα χολικά οξέα περνούν στο παχύ έντερο και προκαλούν διάρροια λόγω διέγερσης έκκρισης χλωριδίου / υγρού από τα κύτταρα κόλου με αποτέλεσμα την εκκριτική διάρροια. Η χολεστυραμίνη αποτρέπει αυτήν την αύξηση του νερού καθιστώντας τα χολικά οξέα αδιάλυτα και ωσμωτικά ανενεργά.

    Η χολεστυραμίνη χρησιμοποιείται, επίσης, για τον έλεγχο άλλων τύπων, διάρροιας από χολικά οξέα. Η πρωτοπαθής, ιδιοπαθής διάρροια χολικού οξέος είναι μια συχνή αιτία χρόνιας λειτουργικής διάρροιας, συχνά, λανθασμένα διαγνωσμένη ως σύνδρομο ευερέθιστου ευερέθιστου εντέρου και οι περισσότεροι από αυτούς τους ασθενείς ανταποκρίνονται στην χολεστυραμίνη.

    Είναι ευεργετική στη θεραπεία της χρόνιας διάρροιας του συνδρόμου μετά από χολοκυστεκτομή.

    Η χολεστυραμίνη είναι, επίσης, χρήσιμη για τη θεραπεία της διάρροιας μετά την κολπίτιδα. 

    Η χολεστυραμίνη μπορεί να είναι χρήσιμη στη θεραπεία των λοιμώξεων από Clostridium difficile, στην απορρόφηση των τοξινών Α και Β και στη μείωση της διάρροιας και των άλλων συμπτωμάτων που προκαλούν αυτές οι τοξίνες. Ωστόσο, επειδή δεν είναι αντιμολυσματικά, χρησιμοποιείται σε συνδυασμό με τη βανκομυκίνη. 

    Χρησιμοποιείται, επίσης, στη διαδικασία «έκπλυσης» σε ασθενείς που λαμβάνουν λεφλουνομίδη ή τεριφλουνομίδη για να βοηθήσουν στην αποβολή των φαρμάκων σε περίπτωση διακοπής τους λόγω σοβαρών παρενεργειών.

    Η κολεστυραμίνη είναι χρήσιμη για τη δηλητηρίαση από κυανοβακτηρίδια σε σκύλους. 

    Οι αλοιφές που περιέχουν χολεστυραμίνη χρησιμοποιούνται στην τοπική θεραπεία του εξανθήματος της πάνας σε βρέφη και νήπια. 

    Η χολεστυραμίνη συνδέεται, επίσης, με τα οξαλικά στο γαστρεντερικό σωλήνα, μειώνοντας τελικά τον σχηματισμό οξαλικών στα ούρα και οξαλικού ασβεστίου. 

    Η χολεστυραμίνη διατίθεται σε μορφή σκόνης, σε πακέτα των 4 g ή σε μεγαλύτερα κουτιά. 

    Δοσολογία

    Μια τυπική δόση είναι 4 έως 8 g μία ή δύο φορές ημερησίως, με μέγιστη δόση 24 g / d.

    cholesteramine 1

    Παρενέργειες χολεστυραμίνης

    Πιο συχνές:

    Δυσκοιλιότητα

    Αυξημένα τριγλυκερίδια πλάσματος

    Έχει αναφερθεί απόφραξη του εντέρου σε ασθενείς με προηγούμενη χειρουργική επέμβαση εντέρου που πρέπει να χρησιμοποιούν προσεκτικά τη χολεστυραμίνη.

    Σπάνια έχει αναφερθεί υπερχλωραιμική μεταβολική οξέωση που προκαλείται από τη χοληστεραμίνη. 

    Οι ασθενείς με υποθυρεοειδισμό, διαβήτη, νεφρωσικό σύνδρομο, δυσπρωτεϊναιμία, αποφρακτική ηπατική νόσο, νεφρική νόσο ή αλκοολισμό θα πρέπει να συμβουλευτούν το γιατρό τους πριν λάβουν αυτό το φάρμακο.

    Άλλα φάρμακα πρέπει να λαμβάνονται τουλάχιστον μία ώρα πριν ή τέσσερις έως έξι ώρες μετά την χολεστυραμίνη για να μειωθεί η πιθανή παρεμβολή στην απορρόφηση.

    Οι ασθενείς με φαινυλκετονουρία θα πρέπει να συμβουλευτούν έναν γιατρό προτού πάρουν τη χολεστυραμίνη, επειδή το προϊόν αυτό περιέχει φαινυλαλανίνη.

    Αλληλεπιδράσεις χολεστυραμίνης με άλλα φάρμακα

    Οιστρογόνα και προγεστίνες

    Φάρμακα για το διαβήτη από το στόμα

    Πενικιλίνη G.

    Φαινοβαρβιτάλη

    Σπιρονολακτόνη

    Τετρακυκλίνη

    Διουρητικά χάπια τύπου θειαζίδης

    Φάρμακα του θυρεοειδούς

    Βαρφαρίνη

    Λεφλουνομίδη

    Οι περισσότερες αλληλεπιδράσεις οφείλονται στον κίνδυνο μειωμένης απορρόφησης αυτών των φαρμάκων. Ο κύριος κίνδυνος υπερδοσολογίας είναι η απόφραξη του εντέρου ή του στομάχου.

    Η χολεστυραμίνη μπορεί να επηρεάσει την απορρόφηση λιποδιαλυτών βιταμινών, όπως οι βιταμίνες A, D, E και K, αλλά και της Β12.

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για το έντερο

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για το έντερο

    cholesteramine 2

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό

    Διαβάστε, επίσης,

    Παγκρεατικός καρκίνος εξωκρινούς μοίρας

    Χρήσιμες πληροφορίες για την ψευδομεμβρανώδη κολίτιδα

    Τα φάρμακα προκαλούν ανεπάρκεια βιταμινών

    Η βιταμίνη Κ έχει πολλά οφέλη για την υγεία

    Πόσο οι βιταμίνες απορροφούνται από τον οργανισμό μας

    Ενδοηπατική χολόσταση της κύησης

    Σύνδρομο ραγδαίας κενώσεως στομάχου

    Πρωτοπαθής σκληρυντική χολαγγειίτιδα

    Διάγνωση της ανεπάρκειας της βιταμίνης Β12

    Πρωτοπαθής χολική κίρρωση

    Τι πρέπει να προσέχετε με τα αντιπηκτικά;

    www.emedi.gr

     

     

  • Υπερασβεστιαιμία Υπερασβεστιαιμία

    Χρήσιμες πληροφορίες για την υπερασβεστιαιμία

    Υπερασβεστιαιμία είναι τα υψηλά επίπεδα ασβεστίου (Ca2 +) στον ορό του αίματος.

    Το φυσιολογικό εύρος είναι 2,1-2,6 mmol / L (8,8-10,7 mg / dL, 4,3-5,2 mEq / L), με επίπεδα μεγαλύτερα από 2,6 mmol / L που ορίζονται ως υπερασβεστιαιμία.

    Εκείνοι με ήπια αύξηση που έχει αναπτυχθεί αργά συνήθως δεν έχουν συμπτώματα.

    Σε άτομα με υψηλότερα επίπεδα ή ταχεία έναρξη, τα συμπτώματα μπορεί να περιλαμβάνουν κοιλιακό άλγος, πόνο στα οστά, σύγχυση, κατάθλιψη, αδυναμία, πέτρες στα νεφρά ή μη φυσιολογικό καρδιακό ρυθμό συμπεριλαμβανομένης της καρδιακής ανακοπής.

    Οι περισσότερες περιπτώσεις οφείλονται στον πρωτοπαθή υπερπαραθυρεοειδισμό ή τον καρκίνο. Άλλες αιτίες περιλαμβάνουν τη σαρκοείδωση, τη φυματίωση, τη νόσο Paget, την πολλαπλή ενδοκρινική νεοπλασία (MEN), την τοξικότητα βιταμίνης D, την οικογενειακή υποκαλιαυρική υπερασβεστιαιμία και ορισμένα φάρμακα όπως το λίθιο και η υδροχλωροθειαζίδη.

    Η διάγνωση πρέπει γενικά να περιλαμβάνει είτε διορθωμένα επίπεδα ασβεστίου είτε ιονισμένο ασβέστιο και να επιβεβαιώνεται μετά από μία εβδομάδα.

    Συγκεκριμένες αλλαγές, όπως μικρότερο διάστημα QT και παρατεταμένο διάστημα PR, μπορεί να παρατηρηθούν σε ηλεκτροκαρδιογράφημα (ΗΚΓ). 

    Η θεραπεία περιλαμβάνει ενδοφλέβια υγρά, φουροσεμίδη, καλσιτονίνη ή παμιδρονάτη επιπλέον της θεραπείας της υποκείμενης αιτίας.

    Σε άτομα με πολύ υψηλά επίπεδα, ενδέχεται να απαιτείται νοσηλεία.

    Η αιμοκάθαρση μπορεί να χρησιμοποιηθεί σε εκείνους που δεν ανταποκρίνονται σε άλλες θεραπείες.

    Σε άτομα με τοξικότητα στη βιταμίνη D, τα στεροειδή μπορεί να είναι χρήσιμα.

    Η υπερασβεστιαιμία είναι σχετικά συχνή.

    Ο πρωτοπαθής υπερπαραθυρεοειδισμός εμφανίζεται σε 1,7 ανά 1.000 άτομα και η υπερασβεστιαιμία εμφανίζεται σε περίπου 2,7% των ατόμων με καρκίνο.

    Η υπερασβεστιαιμία μπορεί να είναι νηπιακή που οδηγεί σε υπερβολική ασβεστοποίηση των οστών, σκλήρυνση των αρτηριών και διανοητική καθυστέρηση. Μπορεί να συμβεί και σε ενήλικες, προκαλώντας εναπόθεση ασβεστίου στους μαλακούς ιστούς.

    Σημεία και συμπτώματα υπερασβεστιαιμίας

    Πέτρες στα νεφρά και στη χολή

    Πόνος στα οστά

    Κοιλιακή δυσφορία

    Δυσκοιλιότητα

    Συχνή ούρηση

    Ελαττωμένος μυϊκός τόνος Μυϊκή αδυναμία, μειωμένα αντανακλαστικά

    Κατάθλιψη, άγχος, γνωστική δυσλειτουργία

    Τα νευρομυϊκά συμπτώματα της υπερασβεστιαιμίας προκαλούνται λόγω της αυξημένης αλληλεπίδρασης ασβεστίου με τους διαύλους νατρίου. Εφόσον το ασβέστιο εμποδίζει τα κανάλια νατρίου και αναστέλλει την αποπόλωση των νευρικών και μυϊκών ινών, το αυξημένο ασβέστιο αυξάνει το κατώφλι για την αποπόλωση. Αυτό οδηγεί σε μειωμένα τενόντια εν τω βάθει αντανακλαστικά και αδυναμία των σκελετικών μυών.

    Άλλα συμπτώματα περιλαμβάνουν καρδιακές αρρυθμίες (ειδικά σε όσους λαμβάνουν διγοξίνη), κόπωση, ναυτία, έμετο, απώλεια όρεξης, κοιλιακό άλγος και παραλυτικό ειλεό. Εάν προκύψει νεφρική δυσλειτουργία, οι εκδηλώσεις μπορεί να περιλαμβάνουν αυξημένη διούρηση, ούρηση τη νύχτα και αυξημένη δίψα. Η ψυχιατρική εκδήλωση μπορεί να περιλαμβάνει συναισθηματική αστάθεια, σύγχυση, παραλήρημα, ψύχωση και αναισθητοποίηση.

    Οι εναποθέσεις ασβεστίου μπορεί να είναι ορατές στα μάτια. 

    Τα συμπτώματα είναι πιο συχνά σε υψηλές τιμές αίματος ασβεστίου (12,0 mg / dl ή 3 mmol / l). Η σοβαρή υπερασβεστιαιμία (άνω των 15-16 mg / dl ή 3,75-4 mmol / l) θεωρείται ιατρική κατάσταση έκτακτης ανάγκης: σε αυτά τα επίπεδα και μπορεί να προκύψει κώμα και καρδιακή ανακοπή. Τα υψηλά επίπεδα ιόντων ασβεστίου μειώνουν τη διαπερατότητα της μεμβράνης των νευρώνων στα ιόντα νατρίου, μειώνοντας έτσι τη διέγερση, η οποία οδηγεί σε υποτονικότητα των λείων και ραβδωτών μυών. Αυτό εξηγεί την κόπωση, την μυϊκή αδυναμία, τον χαμηλό τόνο και τα αργά αντανακλαστικά σε ομάδες μυών. Έτσι, εξηγείται, επίσης η υπνηλία, η σύγχυση, οι παραισθήσεις, η δυσφορία ή το κώμα. Στο έντερο αυτό προκαλεί δυσκοιλιότητα. Η υποκαλιαιμία προκαλεί το αντίθετο με τον ίδιο μηχανισμό. 

    Υπερασβεστιαιμική κρίση

    Η υπερασβεστιαιμική κρίση είναι μια κατάσταση έκτακτης ανάγκης με σοβαρή υπερασβεστιαιμία, γενικά πάνω από περίπου 14 mg / dL (ή 3,5 mmol / l). 

    Τα κύρια συμπτώματα μιας υπερασβεστιαιμικής κρίσης είναι η ολιγουρία ή η ανουρία, καθώς και η υπνηλία ή το κώμα. Μετά την αναγνώριση, ο πρωτοπαθής υπερπαραθυρεοειδισμός πρέπει να αποδειχθεί ή να αποκλειστεί. 

    Σε ακραίες περιπτώσεις πρωτοπαθούς υπερπαραθυρεοειδισμού, η απομάκρυνση του παραθυρεοειδούς αδένα μετά από χειρουργική εξερεύνηση είναι ο μόνος τρόπος για την αποφυγή θανάτου. Το διαγνωστικό πρόγραμμα πρέπει να εκτελείται εντός ωρών, παράλληλα με μέτρα για τη μείωση του ασβεστίου στον ορό. Η θεραπεία επιλογής για οξεία μείωση του ασβεστίου είναι η εκτεταμένη ενυδάτωση και η καλσιτονίνη, καθώς και τα διφωσφονικά (που επηρεάζουν τα επίπεδα ασβεστίου μετά από μία ή δύο ημέρες).

    hyprca 2

    Αιτίες υπερασβεστιαμίας

    Ο πρωτοπαθής υπερπαραθυρεοειδισμός και η κακοήθεια αντιπροσωπεύουν περίπου το 90% των περιπτώσεων υπερασβεστιαιμίας. 

    -Λειτουργία παραθυρεοειδών αδένων

    Πρωτοπαθής υπερπαραθυρεοειδισμός

    Αδένωμα παραθυρεοειδούς

    Πρωτοπαθής υπερπλασία παραθυρεοειδούς

    Παραθυρεοειδές καρκίνωμα

    Πολλαπλή ενδοκρινική νεοπλασία (MEN1 & MEN2A)

    Οικογενειακός υπερπαραθυρεοειδισμός

    -Χρήση λιθίου

    -Οικογενειακή υποκαλιουρική υπερασβεστιαιμία / οικογενειακή καλοήθης υπερασβεστιαιμία 

    -Καρκίνος

    Συμπαγής όγκος με μετάσταση (π.χ. καρκίνος του μαστού ή κλασικό καρκίνωμα εκ πλακωδών κυττάρων, το οποίο μπορεί να προκαλείται από το PTHrP)

    Συμπαγής όγκος με χυμική διαμεσολάβηση της υπερασβεστιαιμίας (π.χ. καρκίνος του πνεύμονα, συνήθως μη μικροκυτταρικός καρκίνος του πνεύμονα ή καρκίνος των νεφρών, φαιοχρωμοκύτωμα)

    Αιματολογικοί καρκίνοι (πολλαπλό μυέλωμα, λέμφωμα, λευχαιμία)

    Καρκίνωμα μικρών κυττάρων ωοθηκών υπερασβεστιαιμικού τύπου

    -Διαταραχές της βιταμίνης-D

    Υπερβιταμίνωση D (δηλητηρίαση από βιταμίνη D)

    Αυξημένα επίπεδα 1,25 (OH) 2D  (π.χ. σαρκοείδωση και άλλες κοκκιωματώδεις ασθένειες όπως φυματίωση, βηρυλλίωση, ιστοπλάσμωση, νόσος του Crohn και κοκκιωμάτωση με πολυαγγειίτιδα)

    Ανάκαμψη της υπερασβεστιαιμίας μετά από ραβδομυόλυση

    Υψηλός κύκλος εργασιών

    Υπερθυρεοειδισμός

    Πολλαπλό μυέλωμα

    Παρατεταμένη ακινητοποίηση

    Η νόσος του Paget

    Χρήση θειαζίδης

    Η δηλητηρίαση από βιταμίνη Α

    Νεφρική ανεπάρκεια

    Τριτογενής υπερπαραθυρεοειδισμός

    Δηλητηρίαση από αλουμίνιο

    Σύνδρομο γάλακτος-αλκαλίων

    -Άλλα

    Ακρομεγαλία

    Ανεπάρκεια αδρεναλίνης

    Σύνδρομο Zollinger – Ellison

    Διάγνωση υπερασβεστιαιμίας

    Η διάγνωση πρέπει γενικά να περιλαμβάνει είτε διορθωμένο επίπεδο ασβεστίου είτε ιονισμένο ασβέστιο και να επιβεβαιώνεται μετά από μία εβδομάδα. Υπάρχει, ωστόσο, διαμάχη σχετικά με τη χρησιμότητα του διορθωμένου ασβεστίου, καθώς μπορεί να μην είναι καλύτερο από το ολικό ασβέστιο. 

    Το φυσιολογικό εύρος είναι 2,1-2,6 mmol / L (8,8-10,7 mg / dL, 4,3-5,2 mEq / L), με επίπεδα μεγαλύτερα από 2,6 mmol / L που ορίζονται ως υπερασβεστιαιμία. Η μέτρια υπερασβεστιαιμία είναι επίπεδα 2,88-3,5 mmol / L (11,5-14 mg / dL), ενώ η σοβαρή υπερασβεστιαιμία είναι> 3,5 mmol / L (> 14 mg / dL). [19]

    ΗΚΓ

    Ένα κύμα Osborn που μπορεί να σχετίζεται με υπερασβεστιαιμία.  Η υπερασβεστιαιμία είναι γνωστό ότι προκαλεί εύρημα στο ΗΚΓ που μιμείται την υποθερμία, γνωστή ως κύμα Osborn. 

    Μπορεί, επίσης, να προκύψουν μη φυσιολογικοί καρδιακοί ρυθμοί και ευρήματα ΗΚΓ, όπως σύντομο διάστημα QT. Σημαντική υπερασβεστιαιμία μπορεί να προκαλέσει αλλαγές στο ΗΚΓ που μιμούνται ένα οξύ έμφραγμα του μυοκαρδίου. 

    hyprca 1

    Θεραπείες υπερασβεστιαιμίας

    Ο στόχος της θεραπείας είναι η θεραπεία της υπερασβεστιαιμίας και στη συνέχεια η προσπάθεια της θεραπεία της υποκείμενης αιτίας.

    Υγρά και διουρητικά

    Αρχική θεραπεία:

    ενυδάτωση, αύξηση της πρόσληψης αλατιού και αναγκαστική διούρηση. Απαιτείται ενυδάτωση επειδή πολλοί ασθενείς αφυδατώνονται λόγω εμέτου ή νεφρικών ελαττωμάτων στη συγκέντρωση ούρων.. Η αυξημένη πρόσληψη αλατιού μπορεί επίσης να αυξήσει τον όγκο υγρών του σώματος καθώς και την αύξηση της απέκκρισης νατρίου στα ούρα, γεγονός που αυξάνει περαιτέρω την απέκκριση ασβεστίου στα ούρα.

    -μετά την επανυδάτωση, μπορεί να χορηγηθεί διουρητικό βρόχου όπως η φουροσεμίδη για να επιτρέπεται η συνεχής ενδοφλέβια χορήγηση νατρίου και η αντικατάσταση νερού μεγάλου όγκου, ελαχιστοποιώντας ταυτόχρονα τον κίνδυνο υπερφόρτωσης όγκου αίματος και πνευμονικού οιδήματος. Επιπλέον, τα διουρητικά του βρόχου τείνουν να καταστέλλουν την απορρόφηση του ασβεστίου από τα νεφρά βοηθώντας έτσι στη μείωση των επιπέδων ασβεστίου στο αίμα. Μπορεί, συνήθως, να μειώσουν το ασβέστιο του ορού κατά 1-3 mg / dL εντός 24 ωρών Πρέπει να ληφθεί προσοχή για να αποφευχθεί η εξάντληση του καλίου ή του μαγνησίου.

    Διφωσφονικά και καλσιτονίνη

    Πρόσθετη θεραπεία:

    τα διφωσφονικά είναι πυροφωσφορικά ανάλογα με υψηλή συγγένεια για τα οστά, ειδικά περιοχές με υψηλό κύκλο οστού. Λαμβάνονται από οστεοκλάστες και αναστέλλουν την οστεοκλαστική επαναρρόφηση οστού

    Τα τρέχοντα διαθέσιμα φάρμακα περιλαμβάνουν (κατά σειρά ισχύος): (1ης γενιάς) ετιδρονάτη, (2ης γενιάς) τιλουδρονάτη, παμδρονάτη, αλενδρονάτη (3ης γενιάς), ζολεδρονάτη και ρισεδρονάτη

    Όλα τα άτομα με καρκίνο που σχετίζεται με υπερασβεστιαιμία θα πρέπει να λαμβάνουν θεραπεία με διφωσφονικά άλατα, καθώς η θεραπεία «πρώτης γραμμής». Επιπλέον, ακόμη και αν η θεραπεία «πρώτης γραμμής» είναι  αποτελεσματική, η υπερασβεστιαιμία θα επανεμφανιστεί στο άτομο με υπερασβεστιαιμία από κακοήθεια. Η χρήση διφωσφονικών σε τέτοιες περιπτώσεις, γίνεται, τόσο θεραπευτικά όσο και προληπτικά.

    Τα άτομα με νεφρική ανεπάρκεια και υπερασβεστιαιμία θα πρέπει να έχουν ανάλυση κινδύνου-οφέλους προτού τους δοθούν διφωσφονικά, δεδομένου ότι αντενδείκνυνται σε νεφρική ανεπάρκεια.

    Η καλσιτονίνη εμποδίζει την απορρόφηση των οστών και επίσης αυξάνει την απέκκριση ασβεστίου στα ούρα αναστέλλοντας την επαναπορρόφηση ασβεστίου από τα νεφρά.

    Συνήθως, χρησιμοποιείται στην απειλητική για τη ζωή υπερασβεστιαιμία μαζί με την ενυδάτωση, τη διούρηση και τα διφωσφονικά

    Η καλσιτονίνη βοηθά στην πρόληψη της επανεμφάνισης της υπερασβεστιαιμίας. Η δόση είναι 4 διεθνείς μονάδες ανά χιλιόγραμμο μέσω υποδόριας ή ενδομυϊκής ένεσης κάθε 12 ώρες.

    Καλύτερα να μην χρησιμοποιούνται διφωσφονικά και καλσιτονίνη.

    Άλλες θεραπείες

    Η πικυμυκίνη αναστέλλει την απορρόφηση των οστών (σπάνια χρησιμοποιείται)

    Το νιτρικό γάλλιο αναστέλλει την απορρόφηση των οστών και αλλάζει τη δομή των κρυστάλλων των οστών (σπάνια χρησιμοποιείται)

    Τα γλυκοκορτικοειδή αυξάνουν την απέκκριση ασβεστίου στα ούρα και μειώνουν την εντερική απορρόφηση ασβεστίου. Δεν έχουν καμία επίδραση στο επίπεδο ασβεστίου σε φυσιολογικό ή πρωτοπαθή υπερπαραθυρεοειδισμό. ΑποτελεσματικΆ στην υπερασβεστιαιμία λόγω οστεολυτικών κακοηθειών (πολλαπλό μυέλωμα, λευχαιμία, λέμφωμα Hodgkin, καρκίνος του μαστού) λόγω αντικαρκινικών ιδιοτήτων. Επίσης αποτελεσματικά στην υπερβιταμίνωση D και τη σαρκοείδωση.

    Η αιμοκάθαρση χρησιμοποιείται συνήθως σε σοβαρή υπερασβεστιαιμία που περιπλέκεται από νεφρική ανεπάρκεια. Συμπληρωματικά φωσφορικά θα πρέπει να προστίθενται εάν είναι απαραίτητο. Η θεραπεία με φωσφορικά άλατα μπορεί να διορθώσει την υποφωσφαταιμία και να μειώσει τα επίπεδα ασβεστίου στο αίμα.

    Υπερασβεστιαμία στα ζώα

    Συχνά, οι αιτίες της υπερασβεστιαιμίας έχουν συσχέτιση με το περιβάλλον στο οποίο ζουν οι οργανισμοί. Η υπερασβεστιαιμία στα κατοικίδια ζώα οφείλεται συνήθως σε ασθένειες, αλλά άλλες περιπτώσεις μπορεί να οφείλονται σε τυχαία κατάποση φυτών ή χημικών στο σπίτι. Τα υπαίθρια ζώα αναπτύσσουν, συνήθως, υπερασβεστιαιμία μέσω τοξικότητας βιταμίνης D από άγρια ​​φυτά στο περιβάλλον τους.

    Υπερασβεστιαμία στα ζώα

    Τα κατοικίδια ζώα όπως σκύλοι και γάτες βρέθηκαν να αναπτύσσουν υπερασβεστιαιμία. Σε σκύλους, το λεμφοσάρκωμα, η νόσος του Addison, ο πρωτοπαθής υπερπαραθυρεοειδισμός και η χρόνια νεφρική ανεπάρκεια είναι οι κύριες αιτίες της υπερασβεστιαιμίας, αλλά υπάρχουν επίσης περιβαλλοντικές αιτίες. Η κατάποση μικρών ποσοτήτων καλσιποτριενίου που βρίσκονται στην κρέμα ψωρίασης μπορεί να αποβεί μοιραία για ένα κατοικίδιο. Η καλσιποτρίνη προκαλεί ταχεία αύξηση των επιπέδων ιόντων ασβεστίου. Τα επίπεδα ιόντων ασβεστίου μπορούν να παραμείνουν υψηλά για εβδομάδες. Υπάρχουν, επίσης, περιπτώσεις υπερασβεστιαιμίας που αναφέρθηκαν εξαιτίας σκύλων που λαμβάνουν τρωκτικοκτόνα που περιέχουν μια χημική ουσία παρόμοια με την καλσιποτρίνη που βρίσκεται στην κρέμα ψωρίασης. Επιπλέον, η κατάποση των οικιακών φυτών είναι μια αιτία υπερασβεστιαιμίας. Φυτά όπως το Cestrum diurnum και το Solanum malacoxylon περιέχουν εργοκαλσιφερόλη ή χοληκαλσιφερόλη που προκαλούν την εμφάνιση υπερασβεστιαιμίας. Η κατανάλωση μικρών ποσοτήτων αυτών των φυτών μπορεί να αποβεί μοιραία για τα κατοικίδια ζώα. Παρατηρήσιμα συμπτώματα μπορεί να εμφανιστούν όπως πολυδιψία, πολυουρία, ακραία κόπωση ή δυσκοιλιότητα.

    Σε ορισμένα εξωτερικά περιβάλλοντα, ζώα όπως άλογα, χοίροι, βοοειδή και πρόβατα παρουσιάζουν συνήθως υπερασβεστιαιμία. Στη νότια Βραζιλία και το Mattewara της Ινδίας, το 17% περίπου των προβάτων επηρεάζεται, με το 60% αυτών των περιπτώσεων είναι θανατηφόρο. Πολλές περιπτώσεις τεκμηριώνονται επίσης στην Αργεντινή, την Παπούα Νέα Γουινέα, την Τζαμάικα, τη Χαβάη και τη Βαυαρία. Αυτές οι περιπτώσεις υπερασβεσταιμίας προκαλούνται συνήθως από την κατάποση Trisetum flavescens προτού στεγνώσει. Μόλις στεγνώσει το Trisetum flavescens, η τοξικότητά του μειώνεται. Άλλα φυτά που προκαλούν υπερασβεστιαιμία είναι το Cestrum diurnum, Nierembergia veitchii, Solanum esuriale, Solanum torvum και Solanum malacoxylon. Αυτά τα φυτά περιέχουν καλσιτριόλη ή παρόμοιες ουσίες που προκαλούν αύξηση των επιπέδων ιόντων ασβεστίου. Η υπερασβεστιαιμία είναι πιο συχνή σε βοσκότοπους σε υψόμετρα πάνω από 1500 μέτρα όπου η ανάπτυξη φυτών όπως το Trisetum flavescens είναι ευνοϊκή. Ακόμα κι αν μικρές ποσότητες καταναλώνονται για μεγάλα χρονικά διαστήματα, τα παρατεταμένα υψηλά επίπεδα ιόντων ασβεστίου έχουν μεγάλες αρνητικές επιπτώσεις στα ζώα. Τα ζητήματα που αντιμετωπίζουν αυτά τα ζώα είναι η μυϊκή αδυναμία και η ασβεστοποίηση των αιμοφόρων αγγείων, των καρδιακών βαλβίδων, του ήπατος, των νεφρών και άλλων μαλακών ιστών, τα οποία τελικά μπορούν να οδηγήσουν σε θάνατο. 

    hyprca 3

    Διαβάστε, επίσης,

    Παγκρεατίτιδα

    Τοξικότητα δακτυλίτιδας

    Χρήσιμες πληροφορίες για τη δυσκοιλιότητα

    Οστεοπέτρωση

    Θυρεοτοξική κρίση

    Οι κίνδυνοι για τα οστά σας

    Οστά και κάνναβη

    Χρήσιμες πληροφορίες για την παραθορμόνη

    Η δυσκοιλιότητα είναι αιτία πολλών ασθενειών

    Προσέξτε πώς λαμβάνετε τα συμπληρώματα ασβεστίου

    Για όσους έχουν καρκίνο και υποφέρουν από δυσκοιλιότητα

    Οι καλύτερες διαγνωστικές εξετάσεις για το ενδοκρινικό σύστημα και τον μεταβολισμό

    Υποφωσφατασία

    Χρήσιμες πληροφορίες για το ασβέστιο

    Ενσφήνωση κοπράνων

    Κλινική εικόνα του καρκίνου του πνεύμονα

    Μεταστατικός καρκίνος μαστού

    Κεγχροειδής φυματίωση

    Δυσκοιλιότητα σε ογκολογικούς ασθενείς

    Καλσιτονίνη

    Φαιοχρωμοκύττωμα

    Πότε θα ανησυχήσετε αν έχετε δυσκοιλιότητα

    Ασβέστιο

    Σύνδρομο λύσης του όγκου

    Πολλαπλούν μυέλωμα

    Καρκίνος νεφρού

    Ο κίνδυνος από την καλσιτονίνη

    Αντιμετώπιση υπερασβεστιαιμίας και υπασβεστιαιμίας

    www.emedi.gr

     

  • Χρήσιμες πληροφορίες για το φαιοχρωμοκύττωμα Χρήσιμες πληροφορίες για το φαιοχρωμοκύττωμα

    Φαιοχρωμοκύττωμα

    Φαιοχρωμοκύττωμα είναι όγκος που περιέχει κατεχολαμίνες.

    Στο 90% των περιπτώσεων, οι όγκοι βρίσκονται στο μυελό των επινεφριδίων, αλλά μπορεί επίσης να βρεθούν σε άλλους ιστούς προερχόμενους από κύτταρα νευρικής ακρολοφίας. 

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Ενδοκρινικό/Μεταβολικό

    Επικρατέστερη ηλικία: Κάθε ηλικία, ηλικίες μέγιστης επίπτωσης 30 με 60 χρονών 

    Επικρατέστερο φύλο: Άνδρες = Γυναίκες

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΦΑΙΟΧΡΩΜΟΚΥΤΤΩΜΑΤΟΣ

    Παροξυσμκές κρίσεις:

    • Πίεση - αιφνίδια αύξηση της πίεσης του αίματος 
    • Πόνος - κεφαλαλγία, θωρακικό και κοιλιακό άλγος 
    • Εφίδρωση 
    • Αίσθημα παλμών
    • Ωχρότητα

    Επιπρόσθετα συμπτώματα:

    • Δυσκοιλιότητα
    • Τρόμος 
    • Απώλεια βάρους
    • Άγχος

    Σημεία:

    • Υπέρταση - παροξυσμική στο μισό των ασθενών 
    • Ορθοστατική υπόταση 
    • Αμφιβληστροειδοπάθεια βαθμού ΙΙ ως IV
    • Πυρετός
    • Υπεργλυκαιμία
    • Ερυθροκυττάρωση 

    ΑΙΤΙΑ ΦΑΙΟΧΡΩΜΟΚΥΤΤΩΜΑΤΟΣ

    Όγκος που παράγει κατεχολαμίνες - "κανόνας των 10"

    • 10% εξωεπινεφριδιακοί 
    • 10% είναι πολλαπλοί ή αμφοτερόπλευροι
    • 10% είναι κακοήθεις 
    • 10% υποτροπιάζουν μετά από χειρουργική αφαίρεση 
    • 10% εμφανίζονται σε παιδιά 
    • 10% είναι οικογενείς

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΦΑΙΟΧΡΩΜΟΚΥΤΤΩΜΑΤΟΣ

    • Οικογενές φαιοχρωμοκύττωμα 
    • Πολλαπλή ενδοκρινική νεοπλασία τύπου llα και llβ (MEN llα και llβ)
    • Νευροϊνωμάτωση 
    • Σύνδρομο Von Hippel-Lindau

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΦΑΙΟΧΡΩΜΟΚΥΤΤΩΜΑΤΟΣ

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ 

    • Ασταθής ιδιοπαθής υπέρταση 
    • Προσβολές άγχους και πανικού 
    • Παροξυσμική καρδιακή αρρυθμία
    • Θυρεοτοξίκωση 
    • Εμμηνοπαυσιακό σύνδρομο
    • Υπογλυκαιμία
    • Μαστοκυττάρωση 
    • Διακοπή των αδρενοκατασταλτικών φαρμάκων 
    • Στηθάγχη 
    • Υπεραερισμός 
    • Ημικρανία
    • Χρήση αμφεταμινών ή κοκκαΐνης 
    • Λήψη συμπαθητικομιμητικών 

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    • Αυξημένη μετανεφρίνη ούρων 24ώρου
    • Αυξημένες κατεχολαμίνες ούρων ή πλάσματος σε 24ωρο, μετρημένες με υγρή χρωματογραφία υψηλής απόδοσης (HPLD)
    • Αν τα αποτελέσματα είναι αμφίβολα ή φυσιολογικά, επαναλάβετε τη συλλογή ούρων 24ώρου

    Φάρμακα που μπορεί να μεταβάλλουν τα ευρήματα:

    Αυξάνονται από:

    • Αμφεταμίνες 
    • Διακοπή κλονιδίνης ή άλλου φαρμάκου 
    • Λαβεταλόλη 
    • Αιθανόλη 
    • Μεθυλντόπα
    • Σοταλόλη 
    • Λεβεντόπα

    Μειώνονται από:

    • Κεντρικούς α2-αγωνιστές 
    • Ρεσερπίνη

    Διαταραχές που μπορεί να μεταβάλλουν τα ευρήματα: Μείζον φυσικό stress (π.χ. χειρουργείο, εγκεφαλικό)

    ΠΑΘΟΛΟΓΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    Όγκος που παράγει κατεχολαμίνες στο μυελό των επινεφριδίων, την παρα-αορτική συμπαθητική αλυσίδα, το τοίχωμα ουροδόχου κύστης, τη συμπαθητική αλυσίδα στον αυχένα ή το μεσοθωράκιο 

    P1fig1

    ΕΙΔΙΚΕΣ ΔΟΚΙΜΑΣΙΕΣ

    Δοκιμασία καταστολής με κλονιδίνη, δοκιμασίες πρόκλησης/καταστολής 

    ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΗ

    • Απεικόνιση κοιλίας με αξονική (η μαγνητική τομογραφία προτιμάται αντί της αξονικής)
    • Σπινθηρογράφημα με l-μεταϊωδο-βενζυλ-γουανιδίνη (καλύτερα να μη γίνεται)

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΦΑΙΟΧΡΩΜΟΚΥΤΤΩΜΑΤΟΣ

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ

    Ενδονοσοκομειακή νοσηλεία, χειρουργική εκτομή όγκου 

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ

    • Συνδυασμένος α και β αδρενεργικός αποκλεισμός 
    • Χειρουργική διαδικασία υψηλού κινδύνου 
    • Απαιτείται έμπειρη ομάδα χειρουργών-αναισθησιολόγων 
    • Οι καρδιαγγειακές και αιμοδυναμικές μεταβλητές πρέπει να παρακολουθούνται στενά

    ΔΙΑΙΤΑ

    Υψηλή σε περιεχόμενο άλατος προεγχειρητικά 

    ΦΑΡΜΑΚΑ 

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ

    • Απαιτείται προεγχειρητικά συνδυασμός α και β αδρενεργικών αναστολέων 
    • Ξεκινήστε πρώτα με α-αποκλεισμό - φαινοξυβενζαμίνη 10 mg ημερησίως και αυξήστε κατά 10-20 mg κάθε 2 ημέρες, όπως χρειάζεται για τον έλεγχο της αρτηριακής πίεσης και των παροξυσμικών κρίσεων (μέση δόση είναι 0,5-1,0 mg/Kg/ημερησίως)
    • Έχει καθιερωθεί β-αποκλεισμός μετά τον α-αποκλεισμό - προπρανολόλη 10 mg κάθε 6 ώρες αρχικά και αυξήστε όπως χρειάζεται για τον έλεγχο της ταχυκαρδίας 
    • Οι οξείες υπερτασικές κρίσεις πρέπει να αντιμετωπίζονται με φεντολαμίνη χορηγούμενη ενδοφλέβια 

    Αντενδείξεις: β-αδρενεργικός αποκλεισμός σε ασθενείς με άσθμα, κολπική βραδυκαρδία και μεγαλύτερο από 1ου βαθμού αποκλεισμό ή συγγενή καρδιακή ανεπάρκεια

    Προφυλάξεις:

    • Ο β-αδρενεργικός αποκλεισμός μόνο, μπορεί να καταλήξει σε πιο σοβαρή υπέταση, λόγω της μη εφαρμογής και α-αδρενεργικού ερεθισμού, οι ασθενείς πρέπει να προσέξουν σχετικά με την ορθοστατική υπόταση 
    • Ο β-αδρενεργικός αποκλεισμός ξεκινά με χαμηλές δόσεις ενός παράγοντα βραχείας δράσης λόγω της πιθανής περενέργειας του πνευμονικού οιδήματος σε ασθενή με μυοκαρδιοπάθεια από κατεχολαμίνες 

    Σημαντικές πιθανές αλληλεπιδράσεις: Για β-αδρενεργικό αποκλεισμό - βεραπαμίλη, φαινυτοΐνη, φαινοβαρβιτόνη, ριφαμπικίνη, χλωροπρομαζίνη, σιμετιδίνη

    ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΑ ΦΑΡΜΑΚΑ

    • Παράγοντες α-αδρενεργικού αποκλεισμού-πραζοσίνη, terazosin , doxazosin 
    • Παράγοντες β-αδρενεργικού αποκλεισμού - ναδολόλη, ατενολόλη, μεταπρολόλη 
    • Συνδυασμός β- και α-αδρενεργικών αναστολέων - λαβεταλόλη
    • Αναστολέας σύνθεσης κατεχολαμινών - metyrosine

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    • Καθημερινή παρακολούθηση της αρτηριακής πίεσης πριν το χειρουργείο 
    • Αιμοδυναμική παρακολούθηση κατά τη διάρκεια της επέμβασης 
    • Δύο εβδομάδες μετά την εγχείρηση - ούρα 24ώρου για μέτρηση των κατεχολαμινών και των μετανεφρινών, αν είναι φυσιολογικές επανελέγξτε κάθε χρόνο για 5 χρόνια

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ

    • Ορθοστατική υπόταση με α-αδρενεργικό αποκλεισμό 
    • Πνευμονικό οίδημα με β-αδρενεργικό αποκλεισμό
    • Υπερτασική κρίση κατά την εγχείρηση 

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ 

    Το ποσοστό της επιβίωσης μετά την απομάκρυνση καλοήθους φαιοχρωμοκυττώματος είναι περίπου αυτό των συνδυαστικών ελέγχων ηλικίας και φύλου. Για κακόηθες φαιοχρωμοκύττωμα το 5ετές ποσοστό επιβίωσης είναι λιγότερο από 50%

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    • Πολλαπλή ενδοκρινική νεοπλασία τύπου llα (μυελοειδές καρκίνωμα θυρεοειδούς και πρωτοπαθής υπερπαραθυρεοειδισμός)
    • Πολλαπλή ενδοκρινική νεοπλασία τύπου llβ (μυελοειδές καρκίνωμα του θυρεοειδούς και νευρινώματα των βλεννογόνων)
    • Νευροϊνωμάτωση 
    • Σύνδρομο Von Hippel-Lindau (αγγειωμάτωση αμφιβληστροειδούς και αιμαγγειοβλάστωμα παρεγκεφαλίδας)
    • Αταξία - τηλαγγειεκτασία
    • Οζώδης σκήρυνση
    • Σύνδρομο Sturge-Weber (Το σύνδρομο Sturge-Weber είναι ένα νευροδερματικό σύνδρομο που χαρακτηρίζεται από αγγειώματα των λεπτών μηνίγγων του εγκεφάλου και του δέρματος του προσώπου, στην έκταση που νευρούται από το τρίδυμο νεύρο, ακολουθώντας την πορεία του και πιο συχνά την πορεία των δύο πρώτων κλάδων του. Πρόκειται για μια σπάνια εκ γενετής διαταραχή (εκτιμάται ότι προσβάλλει 1 άτομο ανά 50.000) που συνήθως είναι σποραδική και σε σπανιότατες περιπτώσεις μεταβιβάζεται κληρονομικά)
    • Χολολιθίαση 
    • Στένωση νεφρικής αρτηρίας 

    ΗΛΙΚΙΑΚΑ ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    ΚΥΗΣΗ

    • 1ο και 2ο τρίμηνο - χειρουργική αφαίρεση 
    • 3ο τρίμηνο - καισαρική τομή και αφαίρεση του φαιοχρωμοκυττώματος στην ίδια επέμβαση 

    ΑΛΛΕΣ ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ

    Πρέπει να ελέγχονται όλοι οι ασθενείς με παροξυσμικές κρίσεις και υπέρταση ή με δυσκολία στον έλεγχο της υπέρτασης 

    Η ζωή είναι πολύτιμη.

    Η ζωή είναι δική σας. Πάρτε την στα χέρια σας!

    news 4526 1600038306

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Παραγαγγλίωμα και φαιοχρωματοκύττωμα

    Φαιοχρωμοκύττωμα

    Σάκχαρο αίματος

    Καρκίνος θυρεοειδούς

    Οι αιτίες απώλειας βάρους

    Καρκίνος νεφρού

    Καρκινοειδείς όγκοι

    Νευροενδοκρινείς όγκοι

    Κακοήθης υπερθερμία

    Νορεπινεφρίνη

    Διερεύνηση αρτηριακής υπέρτασης

    Όλες οι βιοχημικές εξετάσεις ούρων

    Μυοκαρδίτιδα

    Νόσος Von Hippel–Lindau

    www.emedi.gr