Πέμπτη, 07 Ιουνίου 2018 17:42

Πώς αποβάλλονται οι τοξίνες από το έντερο

Γράφτηκε από την
Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(6 ψήφοι)

Η καλύτερη αποτοξίνωση του εντέρου

Το έντερο έχει επιφάνεια από 500-2000m2 και είναι το κυριότερο όργανο αποτοξίνωσης

Έντερο ονομάζεται το τμήμα του πεπτικού σωλήνα μετά από τον στόμαχο ως τον πρωκτό. Το μήκος του είναι περίπου 8,5-9,5 μ. και έχει τη μορφή ελίκων ενός συνεχιζόμενου σωλήνα μέσα στην κοιλιακή κοιλότητα. Σε πλήρη έκταση φτάνει και τα 10-9,5 μ.

Διακρίνεται σε λεπτό  και σε παχύ έντερο.

Το λεπτό εκτείνεται από τον στόμαχο μέχρι τη βαλβίδα του παχέος εντέρου και έχει μήκος 6- 6,5 μ. Το παχύ έντερο έχει μήκος 1,5-2 μ., είναι ευρύτερο από ό,τι το λεπτό έντερο, με πλάτος 6,5 εκ.

Το λεπτό έντερο αποτελείται από:

το δωδεκαδάκτυλο, στον οποίο εκβάλουν ο χοληδόχος και ο παγκρεατικός πόρος μαζί στο φύμα του Vater και

το ελικώδες έντερο που υποδιαιρείται στη νήστιδα και τον ειλεό.

Το παχύ έντερο ξεκινάει από τη χαμηλότερη πλευρά της κοιλιάς στη δεξιά πλευρά του:

Το πρώτο τμήμα του, γνωστό ως τυφλό, καταλήγει στη σκωληκοειδή απόφυση, που είναι ένας μικρός σωλήνας μήκους 2-10 εκ. και έχει την ίδια δομή με αυτή του εντέρου.

Από τη μία πλευρά επικοινωνεί με το τυφλό, ενώ στο άλλο άκρο του είναι κλειστό. Συχνά, παθαίνει φλεγμονή και τότε είναι απαραίτητη η χειρουργική του αφαίρεση.

Το τυφλό συνεχίζεται με το κόλον, που διαιρείται στο ανιόν κόλον, το εγκάρσιο κόλον, το κατιόν κόλον, το σιγμοειδές κόλον και το ορθό, για να καταλήξει στο στόμιο του πρωκτού.

Με τη συνεργασία του νευρικού και του μυϊκού συστήματος γίνονται οι κινήσεις του λεπτού εντέρου που είναι δακτυλιοειδείς περισφίγξεις, περισταλτικές και εκκρεμοειδείς κινήσεις. Με αυτές τις κινήσεις επιτυγχάνεται η κατάτμηση, η ανάδευση, η προώθηση του εντερικού χυλού, καθώς και η καλύτερη επαφή του με τις λάχνες. Στο λεπτό έντερο επιτυγχάνεται η τελική διάσπαση των σακχάρων, των πρωτεϊνών και των λιπών από ένζυμα του στομάχου, του παγκρέατος και της χολής, καθώς και η απορρόφηση των προϊόντων της πέψεως μέσω των λαχνών, είτε από το αίμα, είτε από τη λέμφο.

Τα άχρηστα κατάλοιπα της πέψεως συνεχίζουν την πορεία τους προς το παχύ έντερο, στο οποίο με δακτυλιοειδείς περισφίξεις προωθούνται προς το ορθό για να αποβληθούν με την αφόδευση.

Το έντερο μπορεί να αποβάλλει μεγάλες ποσότητες υδατοδιαλυτών και λιποδιαλυτών τοξινών, καθώς και αερίων. Οι τοξίνες αυτές προέρχονται από τη σήψη των τροφών που γίνεται στο ίδιο το έντερο. Επίσης, ένα άλλο μέρος τοξινών προέρχεται από την αποθήκη τοξινών, όπως τo λιπώδη ιστό.

Ποιες τοξίνες αποβάλλονται:

Αναγνωρίστε ποια είδη τοξινών αποβάλλονται ανάλογα με τα είδη αερίων:

Άοσμα αέρια:

Τα άοσμα αέρια προέρχονται από τη σήψη υδατανθράκων στο έντερο. Οι υδατάνθρακες όταν ζυμώνονται από τα μικρόβια παράγουν, συνήθως, διοξείδιο του άνθρακα, μεθάνιο ή και άλλα άοσμα αέρια. Άρα όταν καταναλώνονται λαχανικά, φρούτα και ψωμί δημιουργούνται άοσμα αέρια.

Δύσοσμα αέρια:

Τα δύσοσμα αέρια προέρχονται από τη σήψη των πρωτεϊνών που γίνεται στο έντερο. Όταν τα μικρόβια σήπτουν πρωτεϊνες παράγεται υδρόθειο, αμμωνία, αμίνες, θειόλες, παράγωγα του ινδολίου και σκατολίου και άλλα δύσοσμα αέρια. Όταν τα αυγά, το γάλα, το τυρί, τα αυγά και το κρέας δεν χωνεύονται σωστά παράγονται δύσοσμα αέρια. 

Αναγνωρίστε ποια είδη τοξινών αποβάλλονται ανάλογα με τα είδη κοπράνων:

Φυσιολογικά κόπρανα:

Είναι κυλινδρικά με ομαλά στρογγυλεμένα άκρα και ο πρωκτός δεν λερώνεται καθόλου ούτε η τουαλέτα. Όταν πέσουν στο νερό βυθίζοντσι και δεν επιπλέουν και το χαρτί της τουαλέτας παραμένει καθαρό στο σκούπισμα.  Τα φυσιολογικά κόπρανα περιέχουν νερό 80-90%, νεκρά κύτταρα, μικρόβια, τοξίνες λιποδιαλυτές και υδατοδιαλυτές και ελάχιστες ίνες. Τα κόπρανα περιβάλλονται από λίγη βλέννα για να γλιστράνε εύκολα.

Κόπρανα που προέρχονται από σήψη υδατανθράκων και φυτικών ινών:

Τα κόπρανα είναι πολλά, αλλά αφράτα, λερώνουν τον πρωκτό και την τουαλέτα κι έχουν φυσαλίδες αερίων.  Λόγω της υπερφόρτωσης με φυτικές ίνες, υδατάνθρακες και νερό δεν γίνεται πλήρης χώνεψη και αφομοίωση. Τα παθολογικά μικρόβια στο λεπτό και παχύ έντερο τα σήπτουν και παράγεται διοξείδιο του άνθρακα, μεθάνιο, μονοσθενείς και πολυσθενείς αλκοόλες, οργανικά οξέα και δημιουργείται φούσκωμα στην κοιλιά, αέρια στον πρωκτό και φυσαλίδες μέσα στα κόπρανα. Τα κόπρανα είναι αφράτα, αυξάνουν σε όγκο κι επιπλέουν στο νερό. Οι αλκοόλες και τα οργανικά οξέα δεσμεύουν μέταλλα, όπως ασβέστιο, σίδηρο, μαγνήσιο, κάλιο, ψευδάργυρο κ.ά, αλλά και ανιόντα, όπως χλωριούχα, διττανθρακικά, φωσφορικά και πολύ νερό. Έτσι χάνονται άλατα και ιχνοστοιχεία, τα οποία αντλούνται από τα οστά, τα δόντια και από αλλού. Η χρόνια σήψη υδατανθράκων διασπείρει οργανικά οξέα στο σώμα και γίνεται οξέωση του οργανισμού.

Κόπρανα που προέρχονται από σήψη πρωτεϊνών:

Τα παράγωγα της σήψης από τα παθολογικά μικρόβια είναι παράγωγα του ινδολίου και του σκατολίου, υδρόθειο, αμμωνία κ.ά, προκαλείται μείωση της κινητικότητας του εντέρου και δυσκοιλιότητα. Η ποσότητα των κοπράνων είναι μικρή, αλλά η δυσοσμία τους μεγάλη, λόγω της αμμωνίας. Σε χρόνια σήψη πρωτεϊνών οι τοξίνες διασπείρονται και το νευρικό σύστημα δυσλειτουργεί κι επέρχεται άνοια.

Κόπρανα που προέρχονται από σήψη λιπών

Ένα μέρος του υπερβολικού άπεπτου λίπους βγαίνει άπεπτο στα κόπρανα και άλλο μέρος παραλαμβάνεται από τα άπεπτα μικρόβια και σήπτεται. Τα κόπρανα είναι ασχημάτιστα, γυαλίζουν, επιπλέουν στο νερό κι έχουν μυρωδιά ταγγισμένου λαδιού.

Κόπρανα μικτής σήψης υδατανθράκων, πρωτεϊνών και λιπών:

Τα παθολογικά κόπρανα προέρχονται από μικτή σήψη και μπορεί να είναι αφράτα, να υπάρχουν αέρια, δυσοσμία, να επιπλέουν, να κολλούν στην τουαλέτα ή να επιπλέουν στο νερό.

Κόπρανα κολλώδη:

Κολλούν πολύ πάνω σε όλες τις επιφάνειες και σημαίνει μυκητίαση του εντέρου (Candida Albicans). Όταν τα κόπρανα κολλούν παντού απαιτείται έλεγχος κοπράνων για μυκητίαση και αυτό μπορεί να συμβεί από αντιβιοτικά, κορτιζόνη και σήψη πρωτεϊνών, υδατανθράκων, λιπών ή μικτή.

Κόπρανα σκληρά ή κομβολογιοειδή:

Συμβαίνει όταν τα κόπρανα παραμείνουν για μεγάλο χρονικό διάστημα στο έντερο κι έτσι αφυδατώνονται και γίνονται σκληρά. Μπορεί να απαιτηθεί υποκλυσμός με χλιαρό λάδι 250 ml σε 38o C ή θειϊκό μαγνήσιο από το στόμα, 1 κουταλάκι γλυκού σε 250 ml ζεστό νερό. Τα κομβολογιοειδή κόπρανα οφείλονται σε σπασμούς του παχέος εντέρου που τεμαχίζουν τα σκληρά κόπρανα και τα κάνουν σαν της κατσίκας και η αποβολή τους είναι δύσκολη και διαρκεί πολύ.

Διάρροια:

Η κινητικότητα του εντέρου είναι αυξημένη και η δίοδος του περιεχομένου μέσα στον εντερικό σωλήνα ταχεία και δεν υπάρχει χρόνος για απομύζηση αλάτων και νερού.

Διάρροια προκαλούν:

-Τα καθαρτικά: Όπως, θειϊκό μαγνήσιο ή θειϊκό νάτριο και τα κόπρανα θα έχουν όψη και οσμή ανάλογα με το είδος της σήψης (υδατάνθρακες, πρωτεϊνες, λίπη, συνδυασμένη).

-Τα μικρόβια: Τα βακτήρια και οι ιοί μπορεί να προκαλέσουν γαστρεντρίτιδα και με τη διάρροια αποβάλλονται οι τοξίνες και απαιτείται ανάπαυση, ύπνος και ξηρασία. Υγρά απαιτούνται σε απώλεια άνω των 5 κιλών ημερησίως. 

-Τροφική δηλητηρίαση: Στις χαλασμένες τροφές αναπτύσσονται μικρόβια που παράγουν τοξίνες που δρουν στον βλεννογόνο και προκαλούνται διάρροιες για να αποβληθούν γρήγορα οι σάπιες τροφές και οι τοξίνες. Απαιτείται πλήρης αποχή από φαγητά και υγρά και η πρόκληση εμετού τις πρώτες ώρες από τη λήψη της χαλασμένης τροφής. Η χρήση καθαρτικών αλάτων επιταχύνει την αποβολή του σηπτικού υλικού. Σε διάρροια διαταράσσεται το αυτόνομο νευρικό σύστημα και υπάρχει αναστάτωση.

-Χρόνιες βαριές κολίτιδες: Η νόσος Chron και η ελκώδης κολίτιδα οφείλονται σε διαταραχές της εντερικής χλωρίδας ή σε ψυχοσωματικά αίτια. Στη νόσο Chron η διάρροια είναι βλεννώδης και στην ελκώδη κολίτιδα αιμορραγική. Πολλές φορές συνυπάρχουν πόνος στην κοιλιά, αρθρίτιδα, πυρετός και η θεραπεία γίνεται, κυρίως, με τη διατροφή. Η ψυχολογική υποστήριξη, επίσης, βοηθά.

Τρόποι αποβολής των τοξινών από το έντερο:

  • Η βελτίωση του ύπνου και η μείωση του στρες δυναμώνουν το αυτόνομο νευρικό σύστημα και αποτοξινώνεται το έντερο.
  • Πρέπει να αποφεύγονται τα βραδινά γεύματα και να γίνεται ανάπαυση προ του μεσημεριανού.
  • Απαιτείται η μείωση του φαγητού και νερού, να γίνονται ηπιότερα γεύματα, να τηρούνται οι σωστές αποστάσεις γευμάτων και να γίνεται καλύτερη μάσηση
  • Χρήση καθαρτικών αλάτων, όπως θειϊκού μαγνησίου MgSO4 ή θειϊκού νατρίου
  • Υποκλυσμοί

Καθαρτικά Άλατα

Το θειϊκό μαγνήσιο και το θειϊκό νάτριο κινητοποιούν την έκκριση χολής και την εισροή της στο δωδεκαδάκτυλο. Τα υγρά της χολής με τα χολαγωγά βγαίνουν από το συκώτι και τη χοληδόχο κύστη και εισρέουν στο λεπτό έντερο. Τα υγρά της χολής έχουν εντεροκινητή δραστηριότητα, με αποτέλεσμα τις διάρροιες. Έτσι συμβαίνει κάθαρση του εντέρου με κίτρινο ή πράσινο χρώμα λόγω αύξησης της εκκρινόμενης χολής. Αν υπάρχει σάπιο περιεχόμενο οι διάρροιες γίνονται μαύρες.

Υποκλυσμοί

Οι υποκλυσμοί γίνονται με χλιαρό νερό 38-40 o C, 1,5 l για ενήλικες, 500 ml για παιδιά και 250 ml για βρέφη. Μπορεί να χρησιμοποιηθεί και ελαιόλαδο 250ml χλιαρό για ενήλικες, 100 ml για παιδιά και 50 ml για βρέφη. Για τις υδατοδιαλυτές τοξίνες γίνεται υποκλυσμός με νερό, ενώ για τις λιποδιαλυτές με ελαιόλαδο.

Τα συμπτώματα ύπαρξης τοξινών είναι: πονοκέφαλος, ναυτία, κατάπτωση, πείνα, ρίγη, εξάψεις, κακή διάθεση, πυρετός κ.ά. 

Πώς να καθαρίσετε τα έντερά σας και να ξεφορτωθείτε τις τοξικές ουσίες

Το έντερό μας αποτελεί μέρος των οργάνων που καθαρίζει το σώμα. Έχει μια πολύ σημαντική δουλειά, επειδή είναι υπεύθυνο για την αποσύνθεση των τροφίμων που τρώμε, έτσι ώστε το αίμα να μπορεί να απορροφήσει τα θρεπτικά συστατικά από αυτά τα τρόφιμα. Επιπλέον, είναι υπεύθυνο για την εξάλειψη των υπερβολικών αποβλήτων από το σώμα μας. 

Να πίνετε περισσότερο νερό:  Το πόσιμο άφθονο νερό θα σας βοηθήσει να παραμείνετε ενυδατωμένοι και να βοηθήσετε το σώμα σας να αποβάλει τις τοξίνες και την περιττωματική ύλη που έχουν συσσωρευτεί στα έντερα σας. Πίνετε νερό σε θερμοκρασία δωματίου με λίγο λεμόνι για ακόμα πιο ισχυρό αποτέλεσμα.

Διατροφή: Αποφύγετε να τρώτε μεγάλα γεύματα. Συνιστάται να καταναλώνετε άφθονο ζωμό και σούπες λαχανικών για να αποκαταστήσετε τους φυσικούς ηλεκτρολύτες του σώματός σας.

Βιταμίνες και συμπληρώματα: Ο καθαρισμός των εντέρων μπορεί να προκαλέσει προσωρινή απώλεια ζωτικών θρεπτικών ουσιών. Αυξήστε την κατανάλωσή βιταμίνης C, γιατί αυτό θα σας βοηθήσει να διατηρήσετε το ανοσοποιητικό σας σύστημα ισχυρό.

Καταναλώστε περισσότερα προβιοτικά: Είναι πολύ σημαντικό να καταναλώνετε προβιοτικά τρόφιμα, ενώ καθαρίζετε το έντερο, επειδή αυτή η διαδικασία μπορεί να προκαλέσει στο σώμα σας την εξάλειψη των καλών βακτηριδίων μαζί με τα κακά. Με την κατανάλωση προβιοτικών, θα είστε σε θέση να αντισταθμίσετε αυτή την απώλεια και να αναπληρώσετε τα καλά βακτήρια του σώματός σας για την εντερική υγεία.

Αποτοξινωτικό λουτρό: Ένα μπάνιο σε νερό με φαρμακευτικά φυτά, θα  βοηθήσει να εξαλείψετε τις τοξίνες μέσω του δέρματός σας. Στην ιδανική περίπτωση, θα πρέπει να βράσετε τα βότανα στο νερό και αργότερα να τυλιχτείτε σε μια πετσέτα, έτσι ώστε ο ατμός να  απορροφάται από το δέρμα σας.

Τα καλύτερα συμπληρώματα διατροφής για το έντερο

Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα καλύτερα συμπληρώματα διατροφής για το έντερο

Διαβάστε, επίσης,

Αδυνατίστε με αποτοξίνωση του εντέρου - Emedi

Οι βασικές αρχές αποτοξίνωσης για να έχετε την υγεία σας - Emedi

Αδυνατίστε με αποτοξίνωση του εντέρου

Να κάνετε αποτοξίνωση 2 φορές το χρόνο για να έχετε την υγεία σας

Ο καλύτερος τρόπος να κάνετε αποτοξίνωση στο σώμα σας

Να κάνετε συχνά αποτοξίνωση του ήπατος και της χολής

Καθημερινή αποτοξίνωση με διατροφή

Κάντε αποτοξίνωση από τον καπνό

Οι καλύτερες διαγνωστικές εξετάσεις για το ενδοκρινικό σύστημα και τον μεταβολισμό

Μεταβολομική

Χρήσιμες πληροφορίες για τα αντιοξειδωτικά

Αποτοξινώστε το συκώτι σας με γαϊδουράγκαθο

Οι βιταμίνες για αποτοξίνωση από τα βαρέα μέταλλα

Τα καλύτερα μυστικά για υγεία και ευεξία

Τσάι για φυσική αποτοξίνωση

Το ασβέστιο και το μαγνήσιο μαζί κάνουν θαύματα

Αποτοξίνωση με γκρέιπφρουτ

Πόσο νερό πρέπει να πίνουμε;

Tips για αποτοξίνωση εύκολα και απλά

Οι καλύτερες τροφές αποτοξίνωσης

Για όσους συνηθίζουν να νηστεύουν

Το απόλυτο συμπλήρωμα για αποτοξίνωση

Νηστειοθεραπεία

www.emedi.gr

 

Διαβάστηκε 8225 φορές Τελευταία τροποποίηση στις Κυριακή, 06 Ιανουαρίου 2019 10:50
Σαββούλα Μάλλιου Κριαρά

Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

Σχετικά Άρθρα

  • Σιγκέλλωση Σιγκέλλωση

    Χρήσιμες πληροφορίες για τη σιγκέλλωση

    Η σιγκέλλωση είναι μια λοίμωξη των εντέρων που προκαλείται από το βακτήριο Shigella.

    Τα συμπτώματα, γενικά, ξεκινούν μία έως δύο ημέρες μετά την έκθεση και περιλαμβάνουν διάρροια, πυρετό, κοιλιακό άλγος και αίσθηση της ανάγκης για αφόδευση, ακόμη και όταν το έντερο είναι άδειο.

    Η διάρροια μπορεί να είναι αιματηρή.

    Τα συμπτώματα, συνήθως, διαρκούν πέντε έως επτά ημέρες και μπορεί να χρειαστούν αρκετοί μήνες για να επανέλθουν πλήρως οι συνήθειες του εντέρου.

    Οι επιπλοκές μπορεί να περιλαμβάνουν αντιδραστική αρθρίτιδα, σήψη, επιληπτικές κρίσεις και αιμολυτικό ουραιμικό σύνδρομο.

    Η σιγκέλλωση προκαλείται από τέσσερις συγκεκριμένους τύπους Shigella. Αυτά τα βακτήρια, συνήθως, εξαπλώνονται με έκθεση σε μολυσμένα κόπρανα. Αυτό μπορεί να συμβεί μέσω μολυσμένων τροφίμων, νερού ή χεριών ή μέσω σεξουαλικής επαφής.

    Η μόλυνση μπορεί να εξαπλωθεί από μύγες ή κατά την αλλαγή πάνας.

    Η διάγνωση γίνεται με καλλιέργεια κοπράνων.

    Ο κίνδυνος μόλυνσης μπορεί να μειωθεί με το σωστό πλύσιμο των χεριών.

    Δεν υπάρχει εμβόλιο.

    Η σιγκέλλωση, συνήθως, υποχωρεί χωρίς ειδική θεραπεία.

    Συνιστώνται επαρκή υγρά από το στόμα και ανάπαυση.

    Το υποσαλικυλικό βισμούθιο μπορεί να βοηθήσει στα συμπτώματα.

    Ωστόσο, δεν συνιστώνται φάρμακα που σταματούν τη διάρροια, όπως η λοπεραμίδη.

    Σε σοβαρές περιπτώσεις μπορεί να χρησιμοποιηθούν αντιβιοτικά, αλλά η αντίσταση είναι συχνή. Τα αντιβιοτικά που χρησιμοποιούνται, συνήθως, περιλαμβάνουν την σιπροφλοξασίνη και την αζιθρομυκίνη.

    Σε παγκόσμιο επίπεδο, η σιγκέλλωση εμφανίζεται σε τουλάχιστον 80 εκατομμύρια ανθρώπους και έχει ως αποτέλεσμα περίπου 700.000 θανάτους ετησίως. Οι περισσότερες περιπτώσεις συμβαίνουν στον αναπτυσσόμενο κόσμο. Τα μικρά παιδιά επηρεάζονται συχνότερα. Ενδέχεται να εμφανιστούν κρούσματα νόσου σε χώρους φύλαξης παιδιών και σχολεία. Είναι, επίσης, σχετικά κοινό στους ταξιδιώτες.

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΣΙΓΚΕΛΛΩΣΗΣ

    Τα σημεία και τα συμπτώματα μπορεί να κυμαίνονται από ήπια κοιλιακή δυσφορία έως δυσεντερία που χαρακτηρίζεται από κράμπες, διάρροια, πυρετό, αίμα στα κόπρανα και πύον ή βλέννα στα κόπρανα. Ο χρόνος έναρξης είναι 12 έως 96 ώρες, μετά την έκθεση και η νόσος διαρκεί 5 έως 7 ημέρες. Οι λοιμώξεις σχετίζονται με έλκος του βλεννογόνου, αιμορραγία από το ορθό και αφυδάτωση.

    Η αντιδραστική αρθρίτιδα και το αιμολυτικό ουραιμικό σύνδρομο είναι πιθανά επακόλουθα μετά από τη σιγκέλλωση.

    Το πιο συνηθισμένο νευρολογικό σύμπτωμα είναι οι επιληπτικές κρίσεις.

    ΑΙΤΙΑ ΣΙΓΚΕΛΛΩΣΗΣ

    Βακτήρια:

    Η σιγκέλλωση προκαλείται από βακτηριακή λοίμωξη με Shigella, βακτήριο, που είναι γενετικά παρόμοιο με το E. coli.

    Υπάρχουν τρεις οροομάδες και ένας ορότυπος Shigella:

    • Shigella flexneri
    • Shigella boydii
    • Shigella dysenteriae και
    • Shigella sonnei (ορότυπος)

    Η πιθανότητα μόλυνσης από οποιοδήποτε στέλεχος του Shigella ποικίλλει σε όλο τον κόσμο. Για παράδειγμα, η S. sonnei είναι πιο συνηθισμένη στις ΗΠΑ, ενώ η S. dysenteriae και η S. boydii είναι σπάνια στις ΗΠΑ.

    ΜΕΤΑΔΟΣΗ ΣΙΓΚΕΛΛΩΣΗΣ

    Η Shigella μεταδίδεται μέσω της στοματικής οδού από άτομα που έχουν προσβληθεί από την ασθένεια, ανεξάρτητα από το εάν παρουσιάζουν συμπτώματα. Οι χρόνιοι φορείς των βακτηρίων αυτών είναι σπάνιοι. Εκτός από τον άνθρωπο, τα βακτήρια μπορούν, επίσης, να μολύνουν τα ζώα. 

    Κατά την κατάποση, τα βακτήρια περνούν μέσω του γαστρεντερικού σωλήνα μέχρι να φτάσουν στο λεπτό έντερο. Εκεί αρχίζουν να πολλαπλασιάζονται μέχρι να φτάσουν στο παχύ έντερο. Στο παχύ έντερο, τα βακτήρια προκαλούν κυτταρικό τραυματισμό μέσω δύο κύριων μηχανισμών: άμεση εισβολή στα επιθηλιακά κύτταρα στο παχύ έντερο και παραγωγή εντεροτοξίνης 1 και εντεροτοξίνης 2. Σε αντίθεση με άλλα βακτήρια, η Shigella δεν καταστρέφεται από το γαστρικό οξύ στο στομάχι. Ως αποτέλεσμα, χρειάζονται μόνο 10 έως 200 κύτταρα για να προκαλέσουν μόλυνση. Αυτή η μολυσματική δόση είναι πολύ  μικρότερη από εκείνη άλλων ειδών βακτηρίων (π.χ. χολέρα, που προκαλείται από το βακτήριο Vibrio cholerae κι έχει μολυσματική δόση 108 έως 1011 κυττάρων). 

    294501

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΣΙΓΚΕΛΛΩΣΗΣ

    Η διάγνωση της σιγκέλλωσης γίνεται με την απομόνωση του οργανισμού από καλλιέργειες δειγμάτων κοπράνων. Τα είδη Shigella είναι αρνητικά για κινητικότητα και γενικά δεν είναι ζυμωτές λακτόζης, αλλά η S. sonnei μπορεί να ζυμώσει τη λακτόζη. Συνήθως, δεν παράγουν στοιχεία από υδατάνθρακες (με εξαίρεση ορισμένα στελέχη της S. flexneri) και τείνουν να είναι γενικά βιοχημικά αδρανή. Η Shigella, επίσης, να είναι αρνητική στην υδρόλυση ουρίας. Μπορεί να γίνει ανίχνευση και με PCR.

    ΠΡΟΛΗΨΗ ΣΙΓΚΕΛΛΩΣΗΣ

    Μπορούν να προληφθεί με καλό πλύσιμο των χεριών πριν από το χειρισμό των τροφίμων και καλό μαγείρεμα των τροφών. Η σωστή προσωπική υγιεινή και η υγιεινή των τροφίμων είναι τα πιο καλά μέτρα για τη σιγκέλλωση.

    ΕΜΒΟΛΙΟ ΓΙΑ ΤΗ ΣΙΓΚΕΛΛΩΣΗ

    Προς το παρόν, δεν υπάρχει εγκεκριμένο εμβόλιο για τη σιγκέλλωση. 

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΣΙΓΚΕΛΛΩΣΗΣ

    Η θεραπεία συνίσταται, κυρίως, στην αντικατάσταση υγρών και ηλεκτρολυτών που χάνονται λόγω διάρροιας. Η αντικατάσταση υγρών από το στόμα είναι ικανοποιητική για τους περισσότερους ανθρώπους, αλλά, μερικοί μπορεί να χρειαστεί να λάβουν υγρά ενδοφλεβίως.

    Τα αντιδιαρροϊκά φάρμακα μπορεί να παρατείνουν τη λοίμωξη και δεν πρέπει να χρησιμοποιούνται.

    ΑΝΤΙΒΙΟΤΙΚΑ ΓΙΑ ΤΗ ΣΙΓΚΕΛΛΩΣΗ

    Τα αντιβιοτικά πρέπει να χρησιμοποιούνται μόνο σε σοβαρές περιπτώσεις ή σε ορισμένους πληθυσμούς με ήπια συμπτώματα (ηλικιωμένοι, ανοσοκατεσταλμένοι, εργαζόμενοι στη βιομηχανία τροφίμων, εργαζόμενοι στη φροντίδα παιδιών). Για τη διάρροια που σχετίζεται με τη σιγκέλλωση, τα αντιβιοτικά μειώνουν τη διάρκεια της λοίμωξης, αλλά πρέπει να αποφεύγονται σε ήπιες περιπτώσεις, επειδή πολλά στελέχη της σιγκέλλας γίνονται ανθεκτικά στα κοινά αντιβιοτικά. Επιπλέον, τα αποτελεσματικά φάρμακα δεν υπάρχουν σε αναπτυσσόμενες χώρες. 

    Οι αντιδιαρροϊκοί παράγοντες μπορεί να επιδεινώσουν την ασθένεια και πρέπει να αποφεύγονται.

    Στις περισσότερες περιπτώσεις, η ασθένεια υποχωρεί εντός τεσσάρων έως οκτώ ημερών χωρίς αντιβιοτικά. Οι σοβαρές λοιμώξεις μπορεί να διαρκέσουν τρεις έως έξι εβδομάδες.

    Τα αντιβιοτικά, όπως η τριμεθοπρίμη-σουλφαμεθοξαζόλη και η σιπροφλοξασίνη μπορεί να χορηγηθούν όταν το άτομο είναι πολύ νεαρό ή πολύ ηλικιωμένο, όταν η ασθένεια είναι σοβαρή ή όταν ο κίνδυνος της λοίμωξης για εξάπλωση είναι υψηλός. Επιπρόσθετα, η αμπικιλλίνη (αλλά όχι η αμοξικιλλίνη) ήταν αποτελεσματική στη θεραπεία αυτής της νόσου στο παρελθόν, αλλά τώρα η πρώτη επιλογή φαρμάκου είναι η pivmecillinam.

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τις λοιμώξεις

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα προϊόντα για τις λοιμώξεις 

    shiga 1000x565

     

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Λοίμωξη από σαλμονέλα

    Οξεία διάρροια

    Οζώδες ερύθημα

    Πυρετικοί σπασμοί στα παιδιά

    Χρήσιμες πληροφορίες για τη βρουκέλλωση

    www.emedi.gr

     

  • Ασκαρίδες εντέρου Ασκαρίδες εντέρου

    Χρήσιμες πληροφορίες για τις ασκαρίδες εντέρου

    Οι εντερικές ασκαρίδες (νηματώδεις) έχουν ώριμες μορφές οι οποίες μολύνουν τον εντερικό σωλήνα του ανθρώπου. Σκώληκες σε στάδιο προνύμφης μπορεί να υπάρχουν και σε άλλα σημεία του σώματος. Εκτός από την Trichinella Spiralis, η οποία είναι εγκυστωμένη στους μυς, αυγά και/ή προνύμφες μπορεί να απομονωθούν από τον εντερικό αυλό.

    • Νηματώδεις σκώληκες που παρασιτούν στον εντερικό σωλήνα του ανθρώπου
    1. Enteroblus vermicularis (οξύουρος)
    2. Trichuris trichiura (τριχοκέφαλος ο τριχίουρος)
    3. Άσκαρις η σκωληκοειδής (μεγάλος νηματώδης σκώληκας του ανθρώπου)
    4. Νεκάτωρ ο Αμερικανός (νηματέλμινθες)
    5. Αγκυλόστομα το δωδεκαδακτυλικό (νηματέλμινθες)
    6. Strongyloides stercoralis
    7. Trichinella spiralis (τριχίνωση)

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Γαστρεντερικό, Καρδιαγγειακό, Πνεύμονες, Νευρικό, Νεφρά/Ουροποιητικό, Μυοσκελετικό

    Επικρατέστερη ηλικία: Όλες οι ηλικίες. Τα κρούσματα οξυουρίασης είναι πιο συχνά στα παιδιά

    Επικρατέστερο φύλο: Άνδρες = Γυναίκες

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΑΣΚΑΡΙΔΩΝ ΕΝΤΕΡΟΥ

    Πνευμονική προσβολή

    • Πυρετός
    • Βήχας
    • Αιμόφυρτα πτύελα
    • Συριγμός
    • Ρόγχοι
    • Δύσπνοια
    • Οπισθοστερνικός πόνος
    • Πνευμονικές πυκνώσεις
    • Ηωσινοφιλία
    • Κνίδωση
    • Άσθμα
    • Αγγειονευρωτικό οίδημα
    • Εγκέφαλος, νεφρά, οφθαλμοί, σπονδυλική στήλη κ.λ.π. (σπάνια)

    Εντερική προσβολή

    • Μπορεί να είναι ασυμπτωματική (λίγες περιπτώσεις)
    • Κοιλιακός πόνος (συνήθως διάχυτος)
    • Σπασμοί/κωλικοί εντέρου 
    • Διάρροια
    • Σπανίως έμετοι
    • Μερικές φορές δυσκοιλιότητα

    Προσβολή μυών και άλλων ιστών (τριχίνωση)

    • Μυαλγίες 
    • Πυρετός 
    • Οίδημα και σπασμός
    • Περικογχικό και οίδημα προσώπου
    • Φωτοφοβία
    • Ιδρώτες 
    • Επιπεφυκίτιδα
    • Αδυναμία ή ατονία
    • Αιμορραγίες κάτω από τον επιπεφυκότα, στον αμφιβληστροειδή και τα νύχια
    • Εξανθήματα και μυρμηκίαση 
    • Εγκεφαλίτιδα, μυοκαρδίτιδα, νεφρίτιδα
    • Πνευμονία, μηνιγγίτιδα, νευροπάθεια

    ΑΙΤΙΑ ΑΣΚΑΡΙΔΩΝ ΕΝΤΕΡΟΥ

    • Κατάποση ώριμων αυγών από τρόφιμα ή ποτά που έχουν μολυνθεί με κόπρανα
    • Είσοδο προνυμφών στο δέρμα (νηματοσκώληκες)

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΑΣΚΑΡΙΔΩΝ ΕΝΤΕΡΟΥ

    • Έλλειψη καθαριότητας
    • Ανεπαρκή μέτρα υγιεινής
    • Μόλυνση του εδάφους από ανθρώπινα κόπρανα

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΑΣΚΑΡΙΔΩΝ ΕΝΤΕΡΟΥ

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΑΣΚΑΡΙΔΩΝ ΕΝΤΕΡΟΥ

    • Σε περίπτωση πνευμονικής ακαρίασης με ηωσινοφιλία - διαφοροδιάγνωση από άσθμα, σύνδρομο Loffler, η ηωσινοφιλική πνευμονία, συστηματικό ερυθηματώδη λύκο, νόσο Hodgkin και άλλες παρασιτικές ασθένειες (τροπικη πνευμονική ηωσινοφιλία, τοξοκαρίαση, στρογγυλοείδωση, παραγονιμίαση, λοίμωξη από νηματοσκώληκες)
    • Λοίμωξη του ΓΕΣ από σκώληκες - διαφοροδιάγνωση από άλλα αίτια που προκαλούν παγκρεατίτιδα, εκκολπωματίτιδα, δωδεκαδακτυλίτιδα, οισοφαγίτιδα, χολοκυστίτιδα 

    fd8b0f77d767f1f6640afba6916ff67c XL

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ ΑΣΚΑΡΙΔΩΝ ΕΝΤΕΡΟΥ

    • Βασίζεται στην χαρακτηριστική εικόνα των αυγών ή των προνυμφών στα κόπρανα ή των ώριμων σκωλήκων εάν έχουν αποβληθεί με τα κόπρανα
    • Εντύπωμα των οξύουρων σε ταινία σελοτέιπ
    • Ηωσινοφιλία
    • Προνύμφες στα πτύελα ή απεικόνιση των ώριμων σκωλήκων σε ακτινολογικό έλεγχο (όχι συχνό)

    ΠΑΘΟΛΟΓΟΑΝΑΤΟΜΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ ΑΣΚΑΡΙΔΩΝ ΕΝΤΕΡΟΥ

    Τα χαρακτηριστικά αυγά/σκώληκες

    ΕΙΔΙΚΕΣ ΔΟΚΙΜΑΣΙΕΣ

    Οι ορολογικές δοκιμασίες δεν βοηθάνε

    ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΕΣ ΜΕΘΟΔΟΙ ΑΣΚΑΡΙΔΩΝ ΕΝΤΕΡΟΥ

    • Εξέταση κοπράνων 
    • Εντύπωμα σε ταινία σελοτέιπ

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΑΣΚΑΡΙΔΩΝ ΕΝΤΕΡΟΥ

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ 

    Εξωτερικός ασθενής

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ ΑΣΚΑΡΙΔΩΝ ΕΝΤΕΡΟΥ

    Τίποτε άλλο εκτός από την χορήγηση φαρμάκων για την εκρίζωση των σκωλήκων 

    ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ ΜΕ ΑΣΚΑΡΙΔΕΣ ΕΝΤΕΡΟΥ

    Αποφύγετε τρόφιμα, νερό και επαφή με χώματα μολυσμένα από κόπρανα

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΑΣΚΑΡΙΔΩΝ ΕΝΤΕΡΟΥ

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ ΑΣΚΑΡΙΔΩΝ ΕΝΤΕΡΟΥ

    • Enteroblus vermicularis (οξύουρος) - μεβενδαζόλη σε εφ΄άπαξ δόση 100 mg ή παμοϊκό πυραντέλιο μια δόση 11 mg/kg (μέγιστη δόση 1 gr) επανάληψη μετά 2 βδομάδες (οι δοσολογίες αφορούν τους ενήλικες και τα παιδιά)
    • Trichuris trichiura - μεβενδαζόλη 100 mg δύο φορές την ημέρα για 3 ημέρες ή Αλβενδαζόλη εφ' άπαξ δόση 400 mg (όλες οι δοσολογίες αφορούν ενήλικες και παιδιά. 
    • Άσκαρις η σκωληκοειδής (μεγάλος νηματώδης σκώληκας του ανθρώπου) - μεβενδαζόλη 100 mg 2 φορές την ημέρα για 3 ημέρες ή παμοϊκό πυραντέλιο εφ' άπαξ δόση 11  mg/kg (μέγιστη δόση 1 gr).
    • Νεκάτωρ ο Αμερικανός (νηματέλμινθες) -  μεβενδαζόλη 100 mg 2 φορές την ημέρα για 3 ημέρες ή παμοϊκό πυραντέλιο εφ' άπαξ δόση 11  mg/kg (μέγιστη δόση 1 gr) για 3 ημέρες.
    • Αγκυλόστομα το δωδεκαδακτυλικό (νηματέλμινθες) - παμοϊκό πυραντέλιο εφ' άπαξ δόση 11  mg/kg (μέγιστη δόση 1 gr) ή μεβενδαζόλη 100 mg 2 φορές την ημέρα για 3 ημέρες
    • Trichinella spiralis (τριχίνωση) -  μεβενδαζόλη 200-400 mg 3 φορές την ημέρα, μετά 400-500 mg 3 φορές την ημέρα για 10 ημέρες μαζί με στεροειδή σε βαρειά περιστατικά
    • Strongyloides stercoralis - θειοβενδαμιζόλη 50 mg/kg/ημέρα σε 2 δόσεις (μέγιστη δόση 3 gr την ημέρα) για 2 ημέρες

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ ΜΕ ΑΣΚΑΡΙΔΕΣ ΕΝΤΕΡΟΥ

    Επανεξέταση των κοπράνων σε 2 εβδομάδες και εάν είναι αναγκαίο επανάληψη της θεραπείας

    ΠΡΟΛΗΨΗ/ΑΠΟΦΥΓΗ ΑΣΚΑΡΙΔΩΝ ΕΝΤΕΡΟΥ

    Εξασφάλιση συνθήκων καθαριότητας και υγιεινής

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ ΑΣΚΑΡΙΔΩΝ ΕΝΤΕΡΟΥ

    • Έμεση σκωλήκων 
    • Χολαγγειΐτιδα - μετακίνηση στον κοινό χοληδόχο πόρο 
    • Παγκρεατίτιδα - μετακίνηση στον παγκρεατικό πόρο
    • Σκωληκοειδίτιδα - μετακίνηση στην σκωληκοειδή απόφυση
    • Εκκολπωματίτιδα - μετακίνηση σε εκκολπώματα
    • Ηπατικό απόστημα
    • Εντερική απόφραξη
    • Συστροφή εντέρου 
    • Εγκολεασμός 
    • Διάτρηση εντέρου

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ ΑΣΚΑΡΙΔΩΝ ΕΝΤΕΡΟΥ

    Σε ήπιες ή ενδιάμεσης βαρύτητας λοιμώξεις είναι καλή. Η ασκαριδίαση θα πρέπει πάντοτε να θεραπεύεται γιατί υπάρχει ο κίνδυνος της μετακίνησης των σκωλήκων 

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΗΛΙΚΙΑΚΑ ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Προσβάλλει όλες τις ηλικίες

    Παιδιατρικό: Τα παιδιά μολύνονται συχνότερα

    Τα καλύτερα συμπληρώματα διατροφής για τις παρασιτώσεις  

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα καλύτερα συμπληρώματα διατροφής για τις παρασιτώσεις 

    Ascariasis 732x549 thumbnail

     

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Εντερικά παράσιτα

    Ηωσινοφιλικές πνευμονίες

    Τροπική ηωσινοφιλία

    Χρήσιμες ιατρικές συνταγές με σκόρδα

    www.emedi.gr

     

     

  • Οξεία διάρροια Οξεία διάρροια

    Χρήσιμες πληροφορίες για την οξεία διάρροια

    Οξεία διάρροια είναι η διάρροια απότομης έναρξης σε υγιές άτομο και οφείλεται, συνήθως, σε λοιμώδη αίτια.

    Μπορεί να παρατηρηθεί μεγάλη ποικιλία συμπτωμάτων, όπως συχνές μαλακές ή υδαρείς κενώσεις, πυρετός, ρίγη, ανορεξία, έμετοι και αδιαθεσία.

    • Οξεία ιογενής διάρροια - η πιο συχνή μορφή, συνήθως διαρκεί για 3-4 ημέρες και είναι αυτοπεριοριζόμενη. Προκαλεί μορφολογικές μεταβολές στα κύτταρα του λεπτού εντέρου, οι λάχνες γίνονται μικρότερες και αυξάνει ο αριθμός των κυττάρων στις εντερικές κρύπτες 
    • Βακτηριακή διάρροια - μπορεί να την υποπτευθούμε αν υπάρχει ιστορικό ταυτόχρονης εκδήλωσης παρόμοιων συμπτωμάτων σε άτομο που μοιράστηκε το ίδιο φαγητό με τον πάσχοντα. Διάρροια που εκδηλώνεται μέσα σε 12 ώρες από το ύποπτο γεύμα είναι πιθανότερο να οφείλεται στη λήψη είδη σχηματισμένης τοξίνης 
    • Πρωτοζωική λοίμωξη - όπως η Giardia lamblia, προκαλεί παρατεταμένη υδαρή διάρροια που συχνά προσβάλλει ταξιδιώτες που επιστρέφουν από ενδημικές περιοχές όπου έχει μολυνθεί το σύστημα παροχής νερού
    • Διάρροια των ταξιδιωτών - τυπικά εμφανίζεται 3-7 ημέρες μετά την άφιξη σε ξένο μέρος και γενικά είναι αρκετά οξεία.

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Πεπτικό, Ενδοκρινείς/Μεταβολισμός

    Επικρατέστερη ηλικία: Όλες οι ηλικίες 

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΟΞΕΙΑΣ ΔΙΑΡΡΟΙΑΣ

    • Υδαρείς διαρροϊκές κενώσεις - αίμα ή βλέννες 
    • Πυρετός
    • Κοιλιακό άλγος και διάταση 
    • Κεφαλαλγία
    • Ανορεξία
    • Αδιαθεσία
    • Έμετοι
    • Μυαλγίες 
    • Σε λοίμωξη με Giardia lamblia, ωχρές αποχρωματισμένες κενώσεις, κράμπες, καταβολή, απώλεια βάρους, χρονιότητα

    ΑΙΤΙΑ ΟΞΕΙΑΣ ΔΙΑΡΡΟΙΑΣ

    Βακτήρια

    • Κολοβακτηρίδιο
    • Σαλμονέλλα
    • Σιγκέλλα
    • Καμπυλοβακτηρίδιο της νήστιδας
    • Δονάκιο της χολέρας 
    • Yersinia enterocolitica

    Ιοί 

    • Rotavirus
    • Norwalk virus

    Παράσιτα

    • Giardia lamblia
    • Κρυπτοσπορίδιο
    • Αμοιβάδα ιστολυτική

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΟΞΕΙΑΣ ΔΙΑΡΡΟΙΑΣ

    • Άτομα από ανεπτυγμένες χώρες που επισκέπτονται χώρες υπό ανάπτυξη
    • Ανοσοκατασταλμένοι ασθενείς

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΟΞΕΙΑΣ ΔΙΑΡΡΟΙΑΣ

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΟΞΕΙΑΣ ΔΙΑΡΡΟΙΑΣ

    • Ελκώδης κολίτιδα
    • Νόσος του Crohn
    • Φάρμακα (χολινεργικά, αντιόξινα που περιέχουν μαγνήσιο)
    • Ψευδομεμβρανώδης κολίτιδα δευτεροπαθής μετά από χρήση αντιβιοτικών 
    • Εκκολπωματίτιδα 
    • Σπαστικό (ευερέθιστο) έντερο
    • Ενσφήνωση κοπράνων
    • Δυσαπορρόφηση
    • Σύνδρομο Zollinger-Ellison
    • Εντερική ισχαιμία
    • Γαστρίνωμα

    ersefuril dlya detej instrukciya po primeneniyu 4

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ ΟΞΕΙΑΣ ΔΙΑΡΡΟΙΑΣ

    • Γενική αίματος - αύξηση λευκών αιμοσφαιρίων με αριστερή στροφή υποδηλώνει λοιμώδη αιτιολογία, μείωση αιματοκρίτη και αιμοσφαιρίνης, μπορεί να σημαίνει αναιμία από απώλεια αίματος 
    • Ηλεκτρολύτες ορού - αύξηση νατρίου λόγω αφυδάτωσης, μείωση καλίου από τη διάρροια
    • pH - υπερχλωραιμική οξέωση
    • Εξέταση κοπράνων - αίμα (μπορεί να υπάρχει σε φλεγμονώδεις νόσους του εντέρου, εντερική ισχαιμία, βακτηριακή λοίμωξη), λευκά αιμοσφαίρια (υπάρχουν σε διάρροια που προκαλείται από σαλμονέλλα, καμπυλοβακτηρίδιο, Yersinia) καλλιέργεια και δοκιμασία ευαισθησίας (για σαλμονέλλα, καμπυλοβακτηρίδιο, Yersinia, σιγκέλλα), ωά και παράσιτα, τοξίνη του κλωστηριδίου του διαθλαστικού, χρώση Ziehl-Nielsen (για κρυπτοσπορίδιο).

    ΠΑΘΟΛΟΓΟΑΝΑΤΟΜΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ ΟΞΕΙΑΣ ΔΙΑΡΡΟΙΑΣ

    • Ιογενής διάρροια - μεταβολές στη μορφολογία των κυττάρων του λεπτού εντέρου, όπως σμίκρυνση των λαχνών, αύξηση του αριθμού των κυττάρων στις κρύπτες, κυτταροβρίθεια του ορογόνου
    • Βακτηριακή διάρροια - είσοδος βακτηριδίων στο τοίχωμα του εντέρου, οδηγεί σε υπεραιμία και οίδημα του βλεννογόνου καθώς και σε λεμφοκυτταρική διήθηση.

    ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΗ ΟΞΕΙΑΣ ΔΙΑΡΡΟΙΑΣ

    Απλή ακτινογραφία κοιλίας ενδείκνυται σε ασθενείς με κοιλιακό άλγος ή στοιχεία απόφραξης για τον αποκλεισμό καταστάσεων όπως το τοξικό μεγάκολο και η εντερική ισχαιμία

    ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΕΣ ΜΕΘΟΔΟΙ ΟΞΕΙΑΣ ΔΙΑΡΡΟΙΑΣ

    Η σιγμοειδοσκόπηση ενδείκνυται σε ασθενείς με αιμορραγική διάρροια ή υποψία ψευδομεμβρανώδους κολίτιδας

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΟΞΕΙΑΣ ΔΙΑΡΡΟΙΑΣ

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ ΟΞΕΙΑΣ ΔΙΑΡΡΟΙΑΣ

    Εξωνοσοκομειακή φροντίδα εκτός από τις επείγουσες επιπλοκές (αφυδάτωση)

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ ΟΞΕΙΑΣ ΔΙΑΡΡΟΙΑΣ

    • Αντικατάσταση των χαμένων υγρών και ηλεκτρολυτών 
    • Χορήγηση ροφημάτων όπως τσάι, ανθρακούχα χωρίς καφεΐνη και ειδικών διαλυμάτων ενυδάτωσης 
    • Διαλύματα αλάτων για ενυδάτωση μέχρι την ικανοποίηση του αισθήματος της δίψας θα βοηθήσει στην αναπλήρωση των υγρών που χάνονται.

    ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ ΟΞΕΙΑΣ ΔΙΑΡΡΟΙΑΣ

    Κατάκλιση 

    ΔΙΑΙΤΑ ΟΞΕΙΑΣ ΔΙΑΡΡΟΙΑΣ

    • Κατά τις περιόδους ενεργούς διάρροιας θα πρέπει να αποφεύγεται ο καφές, το οινόπνευμα, τα γαλακτοκομικά προϊόντα, τα περισσότερα φρούτα, τα λαχανικά, τα κόκκινα κρέατα και τα βαριά μαγειρεμένα φαγητά
    • Μετά την πάροδο 12 ωρών χωρίς διάρροια, ελαφριά σούπα, αλατισμένα κράκερ, φρυγανιές και σακχαρούχους χυμούς
    • Καθώς μειώνεται ο αριθμός των κενώσεων, προστίθενται στη δίαιτα ρύζι, βραστές πατάτες, πουρές, φρούτα και ιδιαίτερα μπανάνες.

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΟΞΕΙΑΣ ΔΙΑΡΡΟΙΑΣ

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ ΟΞΕΙΑΣ ΔΙΑΡΡΟΙΑΣ

    • Λοπεραμίδη (4 mg ακολουθούμενα από 2 mg μετά από κάθε κένωση) ή σαλικυλικό βισμούθιο (30 ml κάθε μισή ώρα μέχρι τη συμπλήρωση 8 δόσεων) μπορεί να είναι χρήσιμα σε ήπια διάρροια
    • Αν η διάρροια επιμένει και στο μεταξύ έχει προσδιοριστεί ο υπεύθυνος μικροοργανισμός, θα πρέπει να ξεκινήσει αντιβιοθεραπεία:
    1. Giardia - μετρονιδαζόλη 250 mg x 3 για 5-10 ημέρες 
    2. Ιστολυτική αμοιβάδα - μετρονιδαζόλη 500-750 mg x 3 για 10 ημέρες 
    3. Σιγκέλλα - Τριμεθοπρίμη/σουλφαμεθοξαζόλη 160 mg και 800 mg αντίστοιχα x 2 για 5 ημέρες ή σιπροφλοξασίνη 500 mg x 2 για 10 ημέρες 
    4. Καμπυλοβακτηρίδιο - ερυθρομυκίνη 250 mg x 4 για 5 ημέρες ή σιπροφλοξασίνη 500 mg x 2 για 7 ημέρες
    5. Κλωστηρίδιο το διαθλαστικό - μετρονιδαζόλη 250 mg  x 3 για 10-14 ημέρες 
    6. Διάρροια ταξιδιωτών - Τριμεθοπρίμη/σουλφαμεθοξαζόλη ένα διπλής ισχύος δισκίο x 2 για 3 ημέρες ή σιπροφλοξασίνη 500 mg x 2 για 3 ημέρες.

    Αντενδείξεις:

    • Η χορήγηση αντιβιοτικών αντενδείκνυται στις λοιμώξεις από σαλμονέλα, εκτός αν πρόκειται για το στέλεχός του τύφου ή αν ο ασθενής είναι σηπτικός 
    • Αποφυγή λήψης οινοπνεύματος κατά την αγωγή με μετρονιδαζόλη λόγω πιθανότητας εκδήλωσης συνδρόμου δισουλφιράμης.

    Προφυλάξεις:

    • Αντιπερισταλτικά φάρμακα (π.χ. λοπεραμίδη) θα πρέπει να χρησιμοποιούνται με προσοχή σε ασθενείς που υπάρχει υποψία λοιμώδους διάρροιας ή διάρροιας σχετιζόμενης με λήψη αντιβιοτικών 
    • Η δοξυκυκλίνη, η σιπροφλοξασίνη και η τριμεθοπρίμη/σουλφαμεθοξαζόλη μπορεί να προκαλέσουν φωτοευαισθησία.

    Σημαντικές πιθανές αλληλεπιδράσεις:

    • Η απορρόφηση σαλικυλικών από τα σκευάσματα σαλικυλικού βισμουθίου μπορεί να προκαλέσει τοξικότητα σε ασθενείς που παίρνουν ήδη παράγωγα ασπιρίνης, ενώ μπορεί να μεταβάλλουν την κατάσταση πηκτικότητας σε ασθενείς που παίρνουν κουμαρινικά.
    • Η σιπροφλοξασίνη και η ερυθρομυκίνη αυξάνουν τα επίπεδα θεοφυλλίνης στον ορό.

    ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΑ ΦΑΡΜΑΚΑ

    Δοξυκυκλίνη 100 mg x 2 για 3 ημέρες 

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ ΜΕ ΟΞΕΙΑ ΔΙΑΡΡΟΙΑ

    Αν η διάρροια συνεχίζεται για 3-5 ημέρες με ή χωρίς αίμα και βλέννες, ο ασθενής θα πρέπει να συμβουλεύεται γιατρό.

    ΠΡΟΛΗΨΗ/ΑΠΟΦΥΓΗ ΟΞΕΙΑΣ ΔΙΑΡΡΟΙΑΣ

    • Η έκθεση κατά τη διάρκεια ταξιδιών σε ενδημικές περιοχές είναι συχνή, όπως κατά το βούρτσισμα των δοντιών με τρεχούμενο νερό, τη χρήση πάγου ή τη βρώση κρύων σαλατικών ή κρεάτων 
    • Συνιστάται αποφυγή μη καλά μαγειρεμένων ή αμαγείρευτων θαλασσινών, κιμά που έχει παραμείνει εκτός ψυγείου για ώρες ή φαγητού που παρασκευάζεται και σερβίρεται από πλανόδιους πωλητές.

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ ΟΞΕΙΑΣ ΔΙΑΡΡΟΙΑΣ

    Συνηθισμένο πρόβλημα που πολύ σπάνια μπορεί να γίνει απειλητικό για τη ζωή αν δοθεί η απαραίτητα προσοχή στην καλή ενυδάτωση.

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ ΟΞΕΙΑΣ ΔΙΑΡΡΟΙΑΣ

    • Αφυδάτωση 
    • Σηψαιμία
    • Καταπληξία
    • Αναιμία

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    • Σακχαρώδης διαβήτης 
    • Εκτομή ειλεού 
    • Γαστρεκτομή 
    • Υπερθυρεοειδισμός 

    Παιδιατρικό:

    • Οι ιοί rota είναι ένα σύνηθες αίτιο διάρροιας κατά τους χειμερινούς μήνες και συνοδεύεται με εμέτους
    • Άλλες αιτίες μπορεί να είναι υπερβολική τροφή, κυστική ίνωση και δυσαπορρόφηση.

    Γηριατρικό: Υδαρής διάρροια σε ηλικιωμένους ασθενείς με χρόνια δυσκοιλιότητα, μπορεί να προκληθεί από ενσφήνωση κοπράνων ή από αποφρακτικό καρκίνωμα

    ΚΥΗΣΗ

    Αποφυγή αφυδάτωσης δεδομένου ότι αυτή μπορεί να οδηγήσει σε πρόωρο τοκετό.

    Τα καλύτερα συμπληρώματα διατροφής για το πεπτικό σας σύστημα

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα καλύτερα συμπληρώματα διατροφής για την υγεία του πεπτικού σας συστήματος

    ersefuril dlya detej instrukciya po primeneniyu 5

     

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό

    Διαβάστε, επίσης,

    Εντερικά παράσιτα

    Χρήσιμες πληροφορίες για την εκκολπωματική νόσο

    Ενυδάτωση από του στόματος

    Σύνδρομο Dumping

    Nόσος Graves

    Εγκολεασμός

    Χρήσιμες πληροφορίες για την ελκώδη κολίτιδα

    Καρκινοειδές σύνδρομο

    Συμπληρώματα διατροφής για τη φλεγμονώδη νόσο εντέρου

    Οι παρενέργειες της χημειοθεραπείας στο πεπτικό σύστημα

    Κάνναβη και γαστρεντερικές διαταραχές

    Ρύζι λαπάς

    Πώς αποβάλλονται οι τοξίνες από το έντερο

    Να χρησιμοποιείτε ριγανέλαιο σαν αντιβακτηριακό

    Προβιοτικά για τη διατήρηση της υγείας

    Σύνδρομο βραχέος εντέρου

    Αν πάθετε τροφική δηλητηρίαση από σταφυλόκοκκο

    Για όσους έχουν εντερικές παθήσεις

    Αντιμετώπιση οξείας διάρροιας

    Δίαιτα κατά της διάρροιας

    Όταν έχετε διάρροια

    Να πίνετε τσάι

    Χρήσιμες ιατρικές συνταγές με ρίγανη

    Χρήσιμες ιατρικές συνταγές με μύρτιλλα

    Όλα όσα πρέπει να ξέρετε για τα βακτήρια

    Να παίρνετε τα προβιοτικά μόλις τελειώσει η αντιβίωση

    Η διατροφή των ασθενών

    Σημεία πίεσης για τη θεραπεία των παθήσεων του πεπτικού συστήματος

    Χρήσιμες ιατρικές συνταγές με ροδιά

    Τα οφέλη από το μαύρο κύμινο στην υγεία

    Χρήσιμες ιατρικές συνταγές με αγριμόνιο

    Χρήσιμες ιατρικές συνταγές με καρότα

    Φτιάξτε δυναμωτικές κάψουλες με τζίνσενγκ

    Χρήσιμες ιατρικές συνταγές με δυόσμο

    Οξεία γαστρεντερίτιδα σε παιδιά

    Εντεροκολίτιδα από υερσίνια

    Κολονοσκόπηση

    Ηωσινοφιλική γαστρεντερίτιδα

    Κρυπτοσποριδίωση

    Η λίστα με τα φιλικά βακτήρια

    Λιστερίωση

    www.emedi.gr

     

     

     

  • Νόσος Chagas Νόσος Chagas

    Χρήσιμες πληροφορίες για τη νόσο Chagas

    Η νόσος Chagas, επίσης γνωστή ως αμερικανική τρυπανοσωμίαση, είναι μια τροπική παρασιτική ασθένεια που προκαλείται από το Trypanosoma cruzi.

    Εξαπλώνεται, κυρίως, από έντομα που είναι γνωστά ως Triatominae ή kissing bugs.

    Τα συμπτώματα αλλάζουν κατά τη διάρκεια της λοίμωξης.

    Στο αρχικό στάδιο, τα συμπτώματα, συνήθως, δεν είναι παρόντα ή είναι ήπια και μπορεί να περιλαμβάνουν πυρετό, πρησμένους λεμφαδένες, πονοκεφάλους ή πρήξιμο στο σημείο του δαγκώματος.

    Μετά από τέσσερις έως οκτώ εβδομάδες, τα άτομα που δεν έχουν υποβληθεί σε θεραπεία εισέρχονται στη χρόνια φάση της νόσου, η οποία στις περισσότερες περιπτώσεις δεν οδηγεί σε περαιτέρω συμπτώματα.

    Έως και το 45% των ατόμων με χρόνια λοίμωξη αναπτύσσουν καρδιακές παθήσεις 10-30 χρόνια μετά την αρχική ασθένεια, η οποία μπορεί να οδηγήσει σε καρδιακή ανεπάρκεια.

    Πεπτικές επιπλοκές, συμπεριλαμβανομένου ενός διευρυμένου οισοφάγου ή ενός διευρυμένου παχέος εντέρου, μπορεί επίσης να εμφανιστούν σε έως και 21% των ανθρώπων και έως και το 10% των ανθρώπων μπορεί να παρουσιάσουν νευρική βλάβη.

    Το T. cruzi εξαπλώνεται, συνήθως, σε ανθρώπους και άλλα θηλαστικά από το δάγκωμα ενός ζωυφίου. Η ασθένεια μπορεί επίσης να εξαπλωθεί μέσω μετάγγισης αίματος, μεταμόσχευσης οργάνων, τρώγοντας τρόφιμα μολυσμένα με τα παράσιτα και με κάθετη μετάδοση (από μια μητέρα στο μωρό της).

    Η διάγνωση πρώιμα της νόσου είναι η εύρεση του παρασίτου στο αίμα χρησιμοποιώντας μικροσκόπιο ή η ανίχνευση του DNA του με αλυσιδωτή αντίδραση πολυμεράσης.

    Η χρόνια νόσος διαγιγνώσκεται με την εύρεση αντισωμάτων για το T. cruzi στο αίμα.

    Επηρεάζει περισσότερους από 150 τύπους ζώων.

    Η πρόληψη επικεντρώνεται στην εξάλειψη των εντόμων και στην αποφυγή των δαγκωμάτων τους. Αυτό μπορεί να περιλαμβάνει τη χρήση εντομοκτόνων ή κρεβατιών με σκέπασμα. Άλλες προληπτικές προσπάθειες περιλαμβάνουν τον έλεγχο αίματος που χρησιμοποιείται για μεταγγίσεις.

    Δεν έχει αναπτυχθεί εμβόλιο.

    Οι πρώιμες λοιμώξεις μπορούν να αντιμετωπιστούν με τα φάρμακα βενζινιδαζόλη ή nifurtimox, τα οποία, συνήθως, θεραπεύουν την ασθένεια εάν χορηγούνται λίγο μετά τη μόλυνση του ατόμου, αλλά γίνονται λιγότερο αποτελεσματικά όσο περισσότερο ένα άτομο έχει τη νόσο Chagas.

    Όταν χρησιμοποιείται σε χρόνια ασθένεια, η φαρμακευτική αγωγή μπορεί να καθυστερήσει ή να αποτρέψει την εμφάνιση συμπτωμάτων τελικού σταδίου.

    Η βενζινιδαζόλη και το nifurtimox προκαλούν συχνά ανεπιθύμητες ενέργειες, όπως δερματικές διαταραχές, ερεθισμό του πεπτικού συστήματος και νευρολογικά συμπτώματα, τα οποία μπορούν να οδηγήσουν σε διακοπή της θεραπείας.

    Εκτιμάται ότι 6,2 εκατομμύρια άνθρωποι, κυρίως στο Μεξικό, την Κεντρική Αμερική και τη Νότια Αμερική, έχουν νόσο Chagas από το 2017, με αποτέλεσμα περίπου 7.900 θανάτους.

    Τα περισσότερα άτομα με τη νόσο είναι φτωχά, και τα περισσότερα δεν συνειδητοποιούν ότι έχουν μολυνθεί.

    Οι μετακινήσεις πληθυσμού μεγάλης κλίμακας έχουν αυξήσει τις περιοχές όπου εντοπίζεται η νόσος Chagas και αυτές περιλαμβάνουν πολλές ευρωπαϊκές χώρες και τις Ηνωμένες Πολιτείες.

    Η ασθένεια Chagas ταξινομείται ως τροπική ασθένεια. 

    image 4

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΝΟΣΟΥ CHAGAS

    Η νόσος του Chagas εμφανίζεται σε δύο στάδια: ένα οξύ στάδιο, το οποίο αναπτύσσεται μία έως δύο εβδομάδες μετά το δάγκωμα των εντόμων και ένα χρόνιο στάδιο που αναπτύσσεται για πολλά χρόνια. Το οξύ στάδιο είναι συχνά χωρίς συμπτώματα. Όταν υπάρχουν, τα συμπτώματα είναι, συνήθως, δευτερεύοντα και δεν είναι συγκεκριμένα για κάποια συγκεκριμένη ασθένεια.

    Τα σημεία και τα συμπτώματα περιλαμβάνουν:

    • πυρετό
    • αδιαθεσία
    • κεφαλαλγία 
    • διόγκωση του ήπατος, του σπλήνα και των λεμφαδένων

    Σπάνια, οι άνθρωποι αναπτύσσουν ένα οζίδιο στο σημείο της λοίμωξης, το οποίο ονομάζεται «σημάδι του Romaña» εάν βρίσκεται στο βλέφαρο ή «chagoma» εάν βρίσκεται αλλού στο δέρμα. Σε σπάνιες περιπτώσεις (λιγότερο από 1-5%), τα μολυσμένα άτομα αναπτύσσουν σοβαρή οξεία νόσο, η οποία μπορεί να προκαλέσει απειλητική για τη ζωή συσσώρευση υγρών γύρω από την καρδιά, ή φλεγμονή της καρδιάς ή του εγκεφάλου και των γύρω ιστών. Η οξεία φάση διαρκεί, συνήθως, τέσσερις έως οκτώ εβδομάδες και υποχωρεί χωρίς θεραπεία. Εκτός αν υποβληθούν σε θεραπεία με αντιπαρασιτικά φάρμακα, τα άτομα παραμένουν χρόνια μολυσμένα με T. cruzi μετά την ανάρρωση από την οξεία φάση.

    Οι περισσότερες χρόνιες λοιμώξεις είναι ασυμπτωματικές, οι οποίες αναφέρονται ως απροσδιόριστες χρόνιες νόσοι Chagas. Ωστόσο, από τα άτομα με χρόνια νόσο του Chagas, το 30-40% αναπτύσσουν δυσλειτουργία οργάνων και επηρεάζονται, συχνότερα, η καρδιά ή το πεπτικό σύστημα.

    Η πιο συχνή εκδήλωση είναι η καρδιακή νόσος, η οποία εμφανίζεται στο 14-45% των ατόμων με χρόνια νόσο Chagas. Τα άτομα με καρδιακή νόσο του Chagas συχνά αντιμετωπίζουν αίσθημα παλμών της καρδιάς και μερικές φορές λιποθυμία λόγω ακανόνιστης καρδιακής λειτουργίας. Με το ηλεκτροκαρδιογράφημα, τα άτομα με καρδιακή νόσο του Chagas έχουν συχνότερα αρρυθμίες. Καθώς η ασθένεια εξελίσσεται, οι κοιλίες της καρδιάς διευρύνονται (διασταλτική καρδιομυοπάθεια), γεγονός που μειώνει την ικανότητα της καρδιάς να αντλεί αίμα. Σε πολλές περιπτώσεις, το πρώτο σημάδι της καρδιακής νόσου του Chagas είναι η καρδιακή ανεπάρκεια, ο θρομβοεμβολισμός ή ο θωρακικός πόνος που σχετίζεται με ανωμαλίες στην αγγείωση.

    Επίσης, συχνή στη χρόνια νόσο του Chagas είναι η βλάβη στο πεπτικό σύστημα, ιδιαίτερα η διεύρυνση του οισοφάγου ή του παχέος εντέρου, η οποία επηρεάζει το 10-21% των ανθρώπων. Εκείνοι με διογκωμένο οισοφάγο συχνά αντιμετωπίζουν πόνο (οδυνοφαγία) ή δυσκολία στην κατάποση (δυσφαγία), παλινδρόμηση οξέος, βήχα και απώλεια βάρους. Άτομα με διογκωμένο παχύ έντερο συχνά αντιμετωπίζουν δυσκοιλιότητα, η οποία μπορεί να οδηγήσει σε σοβαρή απόφραξη του εντέρου ή της παροχής αίματος. Έως και το 10% των ατόμων που έχουν προσβληθεί από χρόνια νόσο αναπτύσσουν νευρική βλάβη που μπορεί να οδηγήσει σε μούδιασμα και αλλοιωμένα αντανακλαστικά ή κίνηση.

    Ενώ η χρόνια ασθένεια αναπτύσσεται αργά, ορισμένα άτομα με νόσο Chagas (λιγότερο από 10%) αναπτύσσουν καρδιακή βλάβη αμέσως μετά από οξεία νόσο.

    Τα άτομα που έχουν μολυνθεί από κατάποση παρασίτων τείνουν να αναπτύσσουν σοβαρή ασθένεια εντός τριών εβδομάδων από την κατανάλωση, με συμπτώματα όπως πυρετό, έμετο, δύσπνοια, βήχα και πόνο στο στήθος, την κοιλιά και τους μυς.

    Εκείνοι που έχουν μολυνθεί με κάθετη μετάδοση, συνήθως, έχουν λίγα ή καθόλου συμπτώματα, αλλά μπορεί να έχουν ήπια μη ειδικά συμπτώματα ή σοβαρά συμπτώματα, όπως ίκτερος, αναπνευστική δυσχέρεια και καρδιακά προβλήματα.

    Τα άτομα που έχουν μολυνθεί μέσω μεταμόσχευσης οργάνων ή μετάγγισης αίματος τείνουν να έχουν συμπτώματα παρόμοια με εκείνα της ασθένειας που μεταδίδεται από φορέα, αλλά τα συμπτώματα μπορεί να μην εκδηλωθούν μια εβδομάδα έως πέντε μήνες.

    Χρόνια μολυσμένα άτομα που καθίστανται ανοσοκατασταλμένα λόγω λοίμωξης από τον ιό HIV μπορούν να υποστούν ιδιαίτερα σοβαρή ασθένεια, η οποία, συνήθως, χαρακτηρίζεται από φλεγμονή στον εγκέφαλο και του γύρω περιβάλλοντα ιστού ή αναπτύσσουν εγκεφαλικά αποστήματα. Τα συμπτώματα ποικίλλουν ευρέως με βάση το μέγεθος και τη θέση των αποστημάτων του εγκεφάλου, αλλά συνήθως περιλαμβάνουν πυρετό, πονοκεφάλους, επιληπτικές κρίσεις, απώλεια αίσθησης ή άλλα νευρολογικά ζητήματα που υποδεικνύουν συγκεκριμένες θέσεις βλάβης του νευρικού συστήματος. Περιστασιακά, αυτά τα άτομα αντιμετωπίζουν, επίσης, οξεία καρδιακή φλεγμονή, δερματικές αλλοιώσεις και ασθένειες του στομάχου, του εντέρου ή του περιτοναίου. 

    pmed.0040332.g004

    Κύκλος ζωής και μετάδοση του T. cruzi

    Η νόσος του Chagas προκαλείται από μόλυνση με το πρωτόζωο παράσιτο T. cruzi, το οποίο, συνήθως, εισάγεται στον άνθρωπο μέσω του δαγκώματος των εντόμων, «ζωύφια». Στην περιοχή του δαγκώματος, οι κινητικές μορφές T. cruzi που ονομάζονται τρυπομαστίγοι εισβάλλουν σε διάφορα κύτταρα ξενιστές. Μέσα σε ένα κύτταρο ξενιστή, το παράσιτο μεταμορφώνεται σε μια αναπαραγωγική μορφή που ονομάζεται αμάστιγο, το οποίο υφίσταται πολλούς γύρους αναπαραγωγής. Οι αναπαραγόμενοι αμάστιγοι μετατρέπονται σε τρυποστιγώτες, οι οποίοι διαρρηγνύουν το κύτταρο ξενιστή και απελευθερώνονται στην κυκλοφορία του αίματος. Στη συνέχεια, οι τρυποστίγοι διαδίδονται σε όλο το σώμα σε διάφορους ιστούς, όπου εισβάλλουν στα κύτταρα και αναπαράγονται. Για πολλά χρόνια, κύκλοι αναπαραγωγής παρασίτων και ανοσοαπόκρισης μπορούν να βλάψουν σοβαρά αυτούς τους ιστούς, ιδιαίτερα την καρδιά και το πεπτικό σύστημα.

    Μετάδοση ΝΟΣΟΥ CHAGAS

    Ένα καφέ φτερωτό έντομο το Triatoma infestans είναι φορέας του T. cruzi. Το T. cruzi μπορεί να μεταδοθεί από διάφορα έντομα που ανήκουν στα γένη Triatoma, Panstrongylus και Rhodnius. Οι πρωταρχικοί φορείς για ανθρώπινη μόλυνση είναι τα είδη που κατοικούν σε ανθρώπινες κατοικίες, δηλαδή Triatoma infestans, Rhodnius prolixus, Triatoma dimidiata και Panstrongylus megistus. Αυτά τα έντομα είναι γνωστά με μια σειρά από τοπικά ονόματα, όπως το vinchuca στην Αργεντινή, τη Βολιβία, τη Χιλή και την Παραγουάη, το barbeiro στη Βραζιλία, το pito στην Κολομβία, το τσιντσέ στην Κεντρική Αμερική και το τσιπ στη Βενεζουέλα. Τα έντομα τείνουν να τρέφονται τη νύχτα, προτιμώντας υγρές επιφάνειες κοντά στα μάτια ή το στόμα. Ένα έντομο μπορεί να μολυνθεί με το T. cruzi όταν τρέφεται με μολυσμένο ξενιστή. Το T. cruzi αναπαράγεται στην εντερική οδό του εντόμου και ρίχνεται στα κόπρανα του ζωυφόου. Όταν μια μολυσμένη τριατομίνη τρέφεται, διαπερνά το δέρμα και παίρνει αίμα, και κάνει αφόδευση ταυτόχρονα για να δώσει χώρο για το νέο γεύμα. Το δάγκωμα είναι, συνήθως, ανώδυνο, αλλά προκαλεί φαγούρα. Το ξύσιμο στο δάγκωμα εισάγει τα περιττώματα T. cruzi στην πληγή δαγκώματος, ξεκινώντας τη μόλυνση. Εκτός από την κλασική εξάπλωση του φορέα, η νόσος του Chagas μπορεί να μεταδοθεί μέσω τροφής ή ποτού μολυσμένου με έντομα ή τα περιττώματα τους. Δεδομένου ότι η θέρμανση ή η ξήρανση σκοτώνει τα παράσιτα, τα ποτά και ειδικά οι χυμοί φρούτων είναι η πιο συχνή πηγή μόλυνσης. Αυτή η οδός μετάδοσης προκαλεί ασυνήθιστα σοβαρά συμπτώματα, πιθανώς λόγω μόλυνσης με υψηλότερο φορτίο παρασίτων από ό, τι από το δάγκωμα ενός ζωύφιου. Το T. cruzi μπορεί, επίσης, να μεταδοθεί ανεξάρτητα από τα έντομα κατά τη μετάγγιση αίματος, μετά από μεταμόσχευση οργάνων ή κατά μήκος του πλακούντα κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης. Η μετάγγιση με το αίμα ενός μολυσμένου δότη μολύνει τον παραλήπτη κατά 10-25%. Για να αποφευχθεί αυτό, εξετάζεται το αίμα για T. cruzi σε πολλές χώρες με ενδημική νόσο Chagas, καθώς και στις Ηνωμένες Πολιτείες. Ομοίως, η μεταμόσχευση συμπαγών οργάνων από μολυσμένο δότη μπορεί να μεταδώσει τον T. cruzi στον παραλήπτη. Αυτό ισχύει ιδιαίτερα για τη μεταμόσχευση καρδιάς, η οποία μεταδίδει το T. cruzi 75–100% και λιγότερο για τη μεταμόσχευση του ήπατος (0–29%) ή ενός νεφρού (0–19%). Μια μολυσμένη μητέρα μπορεί, επίσης, να μεταδώσει το T. cruzi στο παιδί της μέσω του πλακούντα. Αυτό συμβαίνει έως και στο 15% των γεννήσεων από μολυσμένες μητέρες. Από το 2019, το 22,5% των νέων λοιμώξεων εμφανίζεται μέσω κάθετης μετάδοσης.

    ΠΑΘΟΦΥΣΙΟΛΟΓΙΑ ΝΟΣΟΥ CHAGAS

    Στην οξεία φάση της νόσου, τα σημεία και τα συμπτώματα προκαλούνται άμεσα από την αντιγραφή του T. cruzi και την απόκριση του ανοσοποιητικού συστήματος σε αυτήν. Κατά τη διάρκεια αυτής της φάσης, το T. cruzi μπορεί να βρεθεί σε διάφορους ιστούς σε όλο το σώμα και κυκλοφορεί στο αίμα. Κατά τη διάρκεια των αρχικών εβδομάδων μόλυνσης, η αντιγραφή του παρασίτου ελέγχεται με παραγωγή αντισωμάτων και ενεργοποίηση της φλεγμονώδους απόκρισης του ξενιστή, ιδιαίτερα κύτταρα που στοχεύουν ενδοκυτταρικά παθογόνα, όπως, τα κύτταρα ΝΚ και τα μακροφάγα, που οδηγούνται από μόρια σηματοδότησης φλεγμονής, όπως ο TNF-α και η IFN -γ. Κατά τη διάρκεια της χρόνιας νόσου Chagas, η μακροχρόνια βλάβη των οργάνων αναπτύσσεται με την πάροδο των ετών λόγω της συνεχούς αναπαραγωγής του παρασίτου και της βλάβης από το ανοσοποιητικό σύστημα. Νωρίς κατά τη διάρκεια της νόσου, το T. cruzi βρίσκεται συχνά στις ραβδωτές μυϊκές ίνες της καρδιάς. Καθώς, η ασθένεια εξελίσσεται, η καρδιά γενικά διογκώνεται, με σημαντικές περιοχές καρδιακών μυϊκών ινών να αντικαθίστανται από ουλώδη ιστό και λίπος. Περιοχές ενεργού φλεγμονής διασκορπίζονται σε όλη την καρδιά, με φλεγμονώδη ανοσοκύτταρα, συνήθως μακροφάγα και Τ κύτταρα. Αργά στη νόσο, τα παράσιτα σπάνια εντοπίζονται στην καρδιά και μπορεί να είναι παρόντα σε πολύ χαμηλά επίπεδα. Στην καρδιά, το παχύ έντερο και τον οισοφάγο, η χρόνια ασθένεια οδηγεί, επίσης, σε τεράστια απώλεια νευρικών απολήξεων. Στην καρδιά, αυτό μπορεί να συμβάλλει σε αρρυθμίες και άλλες καρδιακές δυσλειτουργίες. Στο παχύ έντερο και στον οισοφάγο, η απώλεια ελέγχου του νευρικού συστήματος είναι ο κύριος παράγοντας της δυσλειτουργίας των οργάνων. Η απώλεια νεύρων εμποδίζει την κίνηση των τροφίμων μέσω του πεπτικού σωλήνα, η οποία μπορεί να οδηγήσει σε απόφραξη του οισοφάγου ή του παχέος εντέρου και σε περιορισμό της παροχής αίματος.

    Chagas Instagram 1000x1000

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΝΟΣΟΥ CHAGAS

    Η παρουσία του T. cruzi είναι διαγνωστική της νόσου Chagas. Κατά τη διάρκεια της οξείας φάσης της λοίμωξης, μπορεί να ανιχνευθεί με μικροσκοπική εξέταση φρέσκου αίματος, ή του επιχρίσματος του, για κινητικά παράσιτα. ή με παρασκευή λεπτών και παχιών επιχρισμάτων αίματος που βάφονται με Giemsa, για άμεση απεικόνιση παρασίτων. Η εξέταση επιχρίσματος αίματος ανιχνεύει παράσιτα στο 34-85% των περιπτώσεων. Τεχνικές, όπως, η φυγοκέντρηση μικροαιματοκρίτη μπορούν να χρησιμοποιηθούν για τη συγκέντρωση του αίματος, γεγονός που καθιστά τη δοκιμή πιο ευαίσθητη. Κατά τη μικροσκοπική εξέταση, οι τρυπομαστίγοι T. cruzi έχουν ένα λεπτό σώμα, συχνά σε σχήμα S ή U, με μαστίγιο συνδεδεμένο στο σώμα μέσω κυματοειδούς μεμβράνης. Εναλλακτικά, το DNA του T. cruzi μπορεί να ανιχνευθεί με αλυσιδωτή αντίδραση πολυμεράσης (PCR). Σε οξεία και συγγενή νόσο του Chagas, η PCR είναι πιο ευαίσθητη από τη μικροσκοπία, και είναι πιο αξιόπιστη από τις δοκιμές που βασίζονται σε αντισώματα για τη διάγνωση συγγενούς νόσου, επειδή δεν επηρεάζεται από τη μεταφορά αντισωμάτων κατά του T. cruzi από μια μητέρα στο το μωρό της (παθητική ανοσία). Η PCR χρησιμοποιείται επίσης για την παρακολούθηση των επιπέδων του T. cruzi σε αποδέκτες μεταμοσχεύσεων οργάνων και σε ανοσοκατασταλμένα άτομα, γεγονός που επιτρέπει την ανίχνευση λοίμωξης ή επανενεργοποίησης σε πρώιμο στάδιο. Κατά τη διάρκεια της χρόνιας φάσης, η μικροσκοπική διάγνωση είναι αναξιόπιστη και η PCR είναι λιγότερο ευαίσθητη επειδή το επίπεδο των παρασίτων στο αίμα είναι χαμηλό. Η χρόνια νόσος του Chagas διαγιγνώσκεται, συνήθως, χρησιμοποιώντας ορολογικές εξετάσεις, οι οποίες ανιχνεύουν αντισώματα ανοσοσφαιρίνης G κατά του T. cruzi στο αίμα του ατόμου. Οι πιο κοινές μεθοδολογίες δοκιμής είναι η ELISA, ο έμμεσος ανοσοφθορισμός και η έμμεση αιμοσυγκόλληση. Απαιτούνται δύο θετικά αποτελέσματα ορολογίας, χρησιμοποιώντας διαφορετικές μεθόδους δοκιμής για να επιβεβαιωθεί η διάγνωση. Εάν τα αποτελέσματα των δοκιμών είναι ασαφή, μπορούν να χρησιμοποιηθούν πρόσθετες μέθοδοι δοκιμής όπως το Western blot. Τα αντιγόνα T. cruzi μπορούν, επίσης, να ανιχνευθούν σε δείγματα ιστών χρησιμοποιώντας τεχνικές ανοσοϊστοχημείας. Διατίθενται διάφορες ταχείες διαγνωστικές εξετάσεις για τη νόσο Chagas. Αυτές οι δοκιμές μεταφέρονται εύκολα και μπορούν να πραγματοποιηθούν από άτομα χωρίς ειδική εκπαίδευση. Είναι χρήσιμα για τον έλεγχο μεγάλου αριθμού ατόμων και για τον έλεγχο ατόμων που δεν μπορούν να έχουν πρόσβαση σε εγκαταστάσεις υγειονομικής περίθαλψης, αλλά η ευαισθησία τους είναι σχετικά χαμηλή, και συνιστάται να χρησιμοποιηθεί μια δεύτερη μέθοδος για την επιβεβαίωση ενός θετικού αποτελέσματος. Το T. cruzi μπορεί να απομονωθεί από δείγματα μέσω καλλιέργειας αίματος ή ξενοδιάγνωσης ή εμβολιασμού ζώων με το αίμα του ατόμου. Στη μέθοδο καλλιέργειας αίματος, τα ερυθρά αιμοσφαίρια του ατόμου διαχωρίζονται από το πλάσμα και προστίθενται σε ένα εξειδικευμένο μέσο ανάπτυξης για να ενθαρρύνουν τον πολλαπλασιασμό του παρασίτου. Μπορεί να χρειαστούν έως και έξι μήνες για να επιτευχθεί το αποτέλεσμα. Η ξενοδιάγνωση περιλαμβάνει τη σίτιση του αίματος του ατόμου σε έντομα τριατομίνης και στη συνέχεια εξέταση των περιττωμάτων του για το παράσιτο 30 έως 60 ημέρες αργότερα. Αυτές οι μέθοδοι δεν χρησιμοποιούνται συνήθως, καθώς είναι αργές και έχουν χαμηλή ευαισθησία.

    chagas disease diagnosis 5ada080f1d640400390db8d0

    ΠΡΟΛΗΨΗ ΝΟΣΟΥ CHAGAS

    Τα δίχτυα μπορούν να χρησιμοποιηθούν σε ενδημικές περιοχές για την αποφυγή δαγκωμάτων από τα έντομα. Οι προσπάθειες για την πρόληψη της νόσου Chagas έχουν επικεντρωθεί σε μεγάλο βαθμό στον έλεγχο του φορέα για τον περιορισμό της έκθεσης σε έντομα τριατομίνης. Τα προγράμματα ψεκασμού εντομοκτόνων αποτέλεσαν τη βασική βάση του ελέγχου του φορέα, αποτελούμενο από ψεκασμό σπιτιών και τις γύρω περιοχές με εντομοκτόνα. Αυτό έγινε αρχικά με εντομοκτόνα οργανοχλωρίου, οργανοφωσφορικού και καρβαμικού, τα οποία αντικαταστάθηκαν τη δεκαετία του 1980 με πυρεθροειδή. Αυτά τα προγράμματα μείωσαν δραστικά τη μετάδοση στη Βραζιλία και τη Χιλή, και εξάλειψαν σημαντικούς φορείς από ορισμένες περιοχές: Triatoma infestans από τη Βραζιλία, τη Χιλή, την Ουρουγουάη και τμήματα του Περού και της Παραγουάης, καθώς και το Rhodnius prolixus από την Κεντρική Αμερική. Ο έλεγχος του φορέα σε ορισμένες περιοχές παρεμποδίστηκε από την ανάπτυξη αντοχής σε εντομοκτόνα από τα έντομα. Σε απάντηση, τα προγράμματα ελέγχου φορέων έχουν εφαρμόσει εναλλακτικά εντομοκτόνα (π.χ. fenitrothion και bendiocarb στην Αργεντινή και τη Βολιβία), τη θεραπεία εξημερωμένων ζώων (τα οποία τροφοδοτούνται, επίσης, από τα έντομα) με φυτοφάρμακα, χρώματα εμποτισμένα με φυτοφάρμακα και άλλες πειραματικές προσεγγίσεις. Σε περιοχές με αυτά τα έντομα, η μετάδοση του T. cruzi μπορεί να αποφευχθεί με τον ύπνο κάτω από τα σεντόνια και με σκεπαστά κρεβάτια. Η μετάγγιση αίματος ήταν στο παρελθόν ο δεύτερος συνηθέστερος τρόπος μετάδοσης για τη νόσο Chagas. Το T. cruzi μπορεί να επιβιώσει σε ψυγμένο αποθηκευμένο αίμα και μπορεί να επιβιώσει από την κατάψυξη και την απόψυξη, επιτρέποντάς του να παραμείνει σε ολικό αίμα, συσκευασμένα ερυθρά αιμοσφαίρια, κοκκιοκύτταρα και αιμοπετάλια. Η ανάπτυξη και η εφαρμογή εξετάσεων διαλογής των προϊόντων αίματος μείωσε δραματικά τον κίνδυνο μόλυνσης κατά τη μετάγγιση αίματος. Σχεδόν όλες οι αιμοδοσίες στις χώρες της Λατινικής Αμερικής υποβάλλονται σε έλεγχο Chagas. Η ευρεία εξέταση είναι επίσης συχνή σε μη ενδημικά έθνη με σημαντικούς πληθυσμούς μεταναστών από ενδημικές περιοχές, συμπεριλαμβανομένου του Ηνωμένου Βασιλείου (εφαρμόστηκε το 1999), της Ισπανίας (2005), των Ηνωμένων Πολιτειών (2007), της Γαλλίας και της Σουηδίας (2009), της Ελβετίας (2012) και Βέλγιο (2013). Το αίμα εξετάζεται χρησιμοποιώντας ορολογικές δοκιμές, συνήθως ELISA, για την ανίχνευση αντισωμάτων έναντι πρωτεϊνών T. cruzi. Άλλοι τρόποι μετάδοσης έχουν επίσης στοχευτεί από τα προγράμματα πρόληψης της νόσου Chagas. Η θεραπεία μητέρων που έχουν προσβληθεί από T. cruzi κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης μειώνει τον κίνδυνο συγγενής μετάδοσης της λοίμωξης. Για το σκοπό αυτό, πολλές χώρες της Λατινικής Αμερικής έχουν εφαρμόσει ως ρουτίνα τον έλεγχο εγκύων γυναικών και βρεφών για μόλυνση από T. cruzi και ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας συνιστά τον έλεγχο όλων των παιδιών που έχουν γεννηθεί από μολυσμένες μητέρες για να αποτραπεί η ανάπτυξη συγγενών λοιμώξεων σε χρόνια ασθένεια. Ομοίως με τις μεταγγίσεις αίματος, πολλές χώρες με ενδημική νόσο Chagas ελέγχουν τα όργανα για μεταμόσχευση με ορολογικές εξετάσεις. Δεν υπάρχει εμβόλιο κατά της νόσου Chagas. 

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΝΟΣΟΥ CHAGAS

    Η νόσος του Chagas αντιμετωπίζεται χρησιμοποιώντας αντιπαρασιτικά φάρμακα για την εξάλειψη του T. cruzi από το σώμα και  συμπτωματική θεραπεία για την αντιμετώπιση των επιπτώσεων της λοίμωξης. Από το 2018, το benznidazole και το nifurtimox ήταν τα αντιπαρασιτικά φάρμακα επιλογής για τη θεραπεία της νόσου Chagas, αν και το benznidazole είναι το μόνο φάρμακο που διατίθεται στις περισσότερες χώρες της Λατινικής Αμερικής. Και για τα δύο φάρμακα, η θεραπεία αποτελείται, συνήθως, από δύο έως τρεις δόσεις από του στόματος την ημέρα για 60 έως 90 ημέρες. Η αντιπαρασιτική θεραπεία είναι πιο αποτελεσματική νωρίς κατά τη διάρκεια της λοίμωξης: εξαλείφει το T. cruzi από το 50-80% των ατόμων στην οξεία φάση, αλλά μόνο το 20-60% αυτών που βρίσκονται στη χρόνια φάση. Η θεραπεία της χρόνιας νόσου είναι πιο αποτελεσματική στα παιδιά από ό, τι στους ενήλικες και το ποσοστό θεραπείας για συγγενή νόσο πλησιάζει το 100% εάν αντιμετωπιστεί τον πρώτο χρόνο της ζωής. Η αντιπαρασιτική θεραπεία μπορεί επίσης να επιβραδύνει την εξέλιξη της νόσου και να μειώσει την πιθανότητα συγγενούς μετάδοσης. Η εξάλειψη του T. cruzi δε θεραπεύει την καρδιακή και γαστρεντερική βλάβη που προκαλείται από χρόνια νόσο του Chagas, επομένως αυτές οι καταστάσεις πρέπει να αντιμετωπίζονται ξεχωριστά. Η αντιπαρασιτική θεραπεία δεν συνιστάται σε άτομα που έχουν ήδη αναπτύξει διασταλτική καρδιομυοπάθεια.

    Η βενζινιδαζόλη θεωρείται συνήθως η θεραπεία πρώτης γραμμής επειδή έχει πιο ήπιες δυσμενείς επιπτώσεις από το nifurtimox και η αποτελεσματικότητά της είναι καλύτερα κατανοητή. Τόσο η βενζινιδαζόλη όσο και το nifurtimox έχουν συχνές ανεπιθύμητες ενέργειες που μπορούν να οδηγήσουν σε διακοπή της θεραπείας. Οι πιο συχνές ανεπιθύμητες ενέργειες της βενζινιδαζόλης είναι: δερματικό εξάνθημα, πεπτικά προβλήματα, μειωμένη όρεξη, αδυναμία, πονοκέφαλος και προβλήματα ύπνου. Αυτές οι ανεπιθύμητες ενέργειες μερικές φορές μπορούν να αντιμετωπιστούν με αντιισταμινικά ή κορτικοστεροειδή και γενικά αντιστρέφονται όταν διακόπτεται η θεραπεία. Ωστόσο, η βενζιδαζόλη διακόπτεται σε ποσοστό έως και 29% των περιπτώσεων. Το Nifurtimox έχει συχνότερες παρενέργειες, επηρεάζοντας έως και 97,5% των ατόμων που παίρνουν το φάρμακο. Οι πιο συχνές ανεπιθύμητες ενέργειες είναι: απώλεια όρεξης, απώλεια βάρους, ναυτία και έμετος και διάφορες νευρολογικές διαταραχές, όπως αλλαγές στη διάθεση, αϋπνία, παραισθησία και περιφερική νευροπάθεια. Η θεραπεία διακόπτεται σε έως και 75% των περιπτώσεων. Και τα δύο φάρμακα αντενδείκνυται για χρήση σε έγκυες γυναίκες και άτομα με ηπατική ή νεφρική ανεπάρκεια. Από το 2019, έχει αναφερθεί αντίσταση σε αυτά τα φάρμακα.

    ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ ΝΟΣΟΥ CHAGAS

    Στο χρόνιο στάδιο, η θεραπεία περιλαμβάνει τη διαχείριση των κλινικών εκδηλώσεων της νόσου. Η θεραπεία της καρδιομυοπάθειας του Chagas είναι παρόμοια με εκείνη άλλων μορφών καρδιακής νόσου. Μπορεί να συνταγογραφούνται βήτα αναστολείς και αναστολείς ΜΕΑ, αλλά ορισμένα άτομα με νόσο Chagas μπορεί να μην είναι σε θέση να λάβουν την τυπική δόση αυτών των φαρμάκων επειδή έχουν χαμηλή αρτηριακή πίεση ή χαμηλό καρδιακό ρυθμό. Για τη διαχείριση των ακανόνιστων καρδιακών παλμών, στα άτομα μπορεί να συνταγογραφούνται αντιαρρυθμικά φάρμακα όπως η αμιωδαρόνη ή να βάλουν βηματοδότη. Αντιπηκτικά μπορούν να χρησιμοποιηθούν για την πρόληψη του θρομβοεμβολισμού και του εγκεφαλικού επεισοδίου. Η χρόνια καρδιακή νόσος που προκαλείται από το Chagas είναι ένας συχνός λόγος για χειρουργική επέμβαση και μεταμόσχευση καρδιάς. Επειδή οι αποδέκτες μεταμοσχεύσεων λαμβάνουν ανοσοκατασταλτικά φάρμακα για να αποτρέψουν την απόρριψη οργάνων, παρακολουθούνται χρησιμοποιώντας PCR για να ανιχνεύσουν την επανενεργοποίηση της νόσου. Τα άτομα με νόσο του Chagas που υποβάλλονται σε μεταμόσχευση καρδιάς έχουν υψηλότερα ποσοστά επιβίωσης. Η ήπια γαστρεντερική νόσος μπορεί να αντιμετωπιστεί συμπτωματικά, όπως με τη χρήση καθαρτικών για τη δυσκοιλιότητα ή τη λήψη προκινητικού φαρμάκου, όπως η μετοκλοπραμίδη πριν από τα γεύματα για την ανακούφιση των συμπτωμάτων του οισοφάγου. Η χειρουργική επέμβαση για τη διάσπαση των μυών του κατώτερου οισοφαγικού σφιγκτήρα (καρδιομυοτομία) ενδείκνυται σε πιο σοβαρές περιπτώσεις οισοφαγικής νόσου, και μπορεί να απαιτηθεί χειρουργική αφαίρεση του προσβεβλημένου μέρους του οργάνου σε προχωρημένο μεγάκολο.

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τις λοιμώξεις

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα προϊόντα για τις λοιμώξεις 

    Everything You Want To Know About Chagas Disease Kissing Bug Disease 1280x720

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Αρρυθμιογόνος μυοκαρδιοπάθεια της δεξιάς κοιλίας

    Μυοκαρδιοπάθεια

    Τρυπανοσωμίαση της Αφρικής

    Ο ιός του Έμπολα

    Μυοκαρδίτιδα

    Ασθένεια του ύπνου

    www.emedi.gr

     

  • Σούπα τσίλι με κιμά και λαχανικά Σούπα τσίλι με κιμά και λαχανικά

    Υγιεινή και νόστιμη σούπα τσίλι με κιμά και λαχανικά

    Σούπα τσίλι με κιμά και λαχανικά

    ΜΟΣΧΑΡΙΣΙΟΣ ΚΙΜΑΣ: Το μοσχαρίσιο κρέας έχει κατά μέσο όρο 2.7mg σιδήρου, 4.1 mg ψευδαργύρου, 26 γρ. πρωτεΐνης και 250 θερμίδες ανά 100g  και είναι το πιο θρεπτικό από όλα. Για υγιεινή διατροφή προτιμάμε το βοδινό κρέας, που μας δίνει όλες τις βιταμίνες και τα ανόργανα στοιχεία που χρειαζόμαστε.  

    ΚΑΡΟΤΑ: Τα καρότα αποτελούν εξαιρετική πηγή βιταμίνης Α, παρέχοντάς μας το υπερδιπλάσιο της ημερήσιας δόσης μας (210%). Επιπλέον, μας προσφέρουν το 6% της ημερήσιας δόσης μας σε βιταμίνη C, το 2% της δόσης μας σε ασβέστιο, αλλά και σίδηρο. Το αντιοξειδωτικό β-καροτένιο είναι αυτό που δίνει στα καρότα το πορτοκαλί τους χρώμα. Το β-καροτένιο απορροφάται από το έντερο και μετατρέπεται σε βιταμίνη Α κατά τη διαδικασία της πέψης. Επιπλέον, τα καρότα περιέχουν φυτικές ίνες, βιταμίνη Κ, κάλιο, φυλλικό οξύ, μαγγάνιο, φώσφορο, μαγνήσιο, βιταμίνη Ε και ψευδάργυρο. Μπορείτε σε ορισμένες αγορές να βρείτε καρότα με διαφορετικά χρώματα-τα οποία προέρχονται από διαφορετικά αντιοξειδωτικά. Για παράδειγμα, ανθοκυανίνες στα μωβ καρότα και λυκοπένιο στα κόκκινα.

    ΠΑΤΑΤΕΣ: Η πατάτα περιέχει σημαντικές ποσότητες σύνθετων υδατανθράκων. Οι υδατάνθρακες της πατάτας διασπώνται πάρα πολύ αργά σε απλές ζαχαρούχες ουσίες, που εισέρχονται στο αίμα. Μια πατάτα μετρίου μεγέθους περιέχει περίπου το 50% της συνιστώμενης ημερήσιας πρόσληψης Βιταμίνης C.

    ΑΡΑΚΑΣ: Ο αρακάς είναι ένα πολύ χρήσιμο και θρεπτικό τρόφιμο καθώς μας προσφέρει πολύ φυλλικό οξύ και πολλά α και β καροτένια, δηλαδή αντιοξειδωτικές ουσίες που μπλοκάρουν τις ελεύθερες ρίζες που προσθέτουν τοξίνες στον οργανισμό. Παράλληλα μας δίνει ασβέστιο, μαγνήσιο, σίδηρο, κάλιο και φώσφορο. Λόγω του μικρού χρονικά περιθωρίου συγκομιδής του, είναι πλήρης σε βιταμίνη C, θειαμίνη B1, φώσφορο και βιταμίνη B6. Διαθέτει 1,6 μονάδα σιδήρου ανά 100 γρ. φαγητού και το σώμα μας απορροφά περίπου το 20% από αυτόν. Η κατανάλωση αρακά συστήνεται ιδιαίτερα σε άτομα με αυξημένη αρτηριακή πίεση και υψηλά επίπεδα χοληστερόλης αλλά και σε αυτούς που υποφέρουν από δυσκοιλιότητα.

    ΚΡΕΜΜΥΔΙΑ: Βοηθούν στην επούλωση των πληγών και ενισχύουν το ανοσοποιητικό σύστηµα, καθώς, είναι πλούσιο σε βιταµίνη C. Έχουν αντικαρκινική δράση. Επιστημονικές μελέτες έδειξαν ότι η κουερσετίνη και κατ’ επέκταση το κρεμμύδι, όπως και άλλα φρούτα και λαχανικά που την περιέχουν συμβάλλει στη μείωση της εμφάνισης καρκίνου του προστάτη, των ωοθηκών, του μαστού, του στομάχου, του παχέος εντέρου.

    ΣΚΟΡΔΟ: Το σκόρδο αποτελεί για τη λαϊκή ιατρική ένα πολυδύναμο φάρμακο με μεγάλη αξία. Περιέχει αιθέριο έλαιο αποτελούμενο από αλλιίνη, αλλινάση, αλλικίνη, αχοένιο, σκορδινίνες, το αντιοξειδωτικό σελήνιο, ιώδιο, ασβέστιο, μαγγάνιο, σίδηρο, φώσφορο, θειάφι και βιταμίνες Α, Β, Β1, Β2, Β3, Β6, C, και Ε. Περιέχει επίσης, πτητικό έλαιο, γλίσχρασμα, γλυκοκινίνες και γερμάνιο, καθώς και άλλα χρήσιμα για τον οργανισμό στοιχεία, όπως λευκωματούχες ουσίες, λιπαρές, αμυλώδες και κυτταρίνη.

    instant pot hamburger soup recipe 2 500x375

    Σούπα τσίλι με κιμά και λαχανικά

    ΥΛΙΚΑ ΓΙΑ 4 ΑΤΟΜΑ

    300 γραμμάρια βιολογικός μοσχαρίσιος κιμάς

    4 βιολογικά καρότα

    3 βιολογικές πατάτες 

    1 φλυτζάνι βιολογικός αρακάς

    2 βιολογικά κρεμμύδια

    2-3 σκελίδες βιολογικό σκόρδο

    1 βιολογικός ζωμός ψυγείου με μειωμένο αλάτι

    5 πιπεριές τσίλι

    Βιολογικό ελαιόλαδο

    Ιωδιούχο ανεπεξέργαστο θαλασσινό αλάτι

    Φρεσκοτριμμένο πιπέρι

    Κύμινο

    Ψιλοκομμένος μαϊντανός

    Μουστάρδα

    ΕΚΤΕΛΕΣΗ

    Κόψτε τα κρεμμύδια σε ροδέλες και ρίξτε τα στο λάδι με το σκόρδο. Μόλις αρχίσουν να ροδίζουν, πρόσθεσε τον κιμά σε σιγανή φωτιά, μέχρι να αλλάξει χρώμα. Στο μεταξύ, ρίξε 4-5 μικρές τσίλι και το κύμινο. Μόλις τσιγαριστεί ο κιμάς, προσθέστε το ζωμό και την μουστάρδα και άφησε να σιγοβράσει. Ρίξε ψιλοκομμένες τις πατάτες και τα καρότα, το αλάτι και το πιπέρι. Άφησε να σιγοβράσει με το καπάκι ενώ το παρατηρείτε να μη ρουφήξει το νερό - προσθέστε όσο χρειαστεί ώστε να καλύπτει τα λαχανικά. Μετά από 30 λεπτά περίπου ρίξτε τον αρακά κατεψυγμένο (αν ο αρακάς είναι φρέσκος, πιθανό να χρειαστεί να τον προσθέσετε πιο πριν) και αφήστε άλλα 15 λεπτά. Στα τελευταία 5 λεπτά προσθέστε τον ψιλοκομμένο μαϊντανό.

    ΚΑΛΗ ΣΑΣ ΟΡΕΞΗ!!! 

    by Savvi Diet

    Τα καλύτερα βιολογικά προϊόντα

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα βιολογικά προϊόντα

    Butternut Squash Chili 3

    Διαβάστε, επίσης,

    Χρήσιμες πληροφορίες για τις ζωικές τροφές

    Υγιεινός χορτοφαγικός μουσακάς

    Υγιεινά μακαρόνια με κιμά

    Σπαγγέτι με σάλτσα πέστο της Γένοβας

    Σπαγγέτι με σπανάκι και κατσικίσιο τυρί

    Σπαγγέτι με θαλασσινά

    Γαρίδες με μακαρόνια - emedi.gr

    Τα πιο νόστιμα μακαρόνια

    Γιατί σε όλο τον κόσμο προτιμούν την ελληνική κουζίνα

    Αστακομακαρονάδα

    Κόκορας με μακαρόνια

    Σπαγγέτι μαρινάρα

    Σπαγγέτι Ναπολιτάνα Gourmet

    www.emedi.gr