Τετάρτη, 02 Ιανουαρίου 2019 10:09

Πρόληψη χολολιθίασης

Γράφτηκε από την
Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(2 ψήφοι)

Απλές οδηγίες για την πρόληψη της χολολιθίασης

Οδηγίες για την πρόληψη χολολιθίασης

-Να κάνετε αποτοξίνωση ήπατος 2 φορές το χρόνο

Αφότου αποβάλετε όλους τους χολόλιθους από το συκώτι σας με πολλές αποτοξινώσεις, να κάνετε αποτοξίνωση 2 φορές ετησίως. Την αποτοξίνωση πρέπει να την κάνετε δέκα ημέρες πριν ή μετά την αλλαγή εποχής. Κατά τις αλλαγές της εποχής το σώμα αποβάλλει τις τοξίνες και τα άχρηστα υλικά και η αποτοξίνωση που θα κάνετε θα βοηθήσει περαιτέρω το φυσικό ρυθμό αποτοξίνωσης του οργανισμού. Μια καλή περίοδος είναι ο Μάρτιος ή ο Ιούνιος και επαναλαμβάνετε την αποτοξίνωση 6 μήνες μετά.

galls 1

-Να κάνετε συχνούς καθαρισμούς εντέρου

Όταν το παχύ έντερο είναι συμφορημένο τα μικρόβια που αποσυνθέτουν τα άχρηστα υλικά παράγουν τοξικές ουσίες οι οποίες δεν προλαβαίνουν να αποβληθούν από το έντερο, εισέρχονται στο αίμα και μετά στο συκώτι και μειώνεται η λειτουργικότητά του και η απέκκριση της χολής και διαταράσσεται και η λειτουργία του πεπτικού συστήματος.

Όταν κάποιος καταναλώνει μόνιμα επεξεργασμένες τροφές χωρίς ίνες, το έντερο δυσκολεύεται να προωθήσει τον πυκνό χυμό και αυτός γίνεται σκληρός και δεν μπορεί να προωθηθεί. Υποβάλλεται σε ζύμωση και σήψη και αναπτύσσονται παθογόνοι μικροργανισμοί, παράσιτα και τοξικές ουσίες που μολύνουν το αίμα και τη λέμφο. Στη συνέχεια, σχηματίζεται ένα φράγμα που εμποδίζει το παχύ έντερο να απορροφήσει τις θρεπτικές ουσίες από την μάζα των τροφών. Περαιτέρω ατονεί ο περισταλτισμός του εντέρου και ακολουθούν οσφυαλγία, αυχεναλγία, πόνος στα άκρα, δερματικά εκζέματα, δυσκολία συγκέντρωσης, κόπωση, συχνά κρυολογήματα και ιώσεις, δυσκοιλιότητα, διάρροια, μετεωρισμός, ελκώδης κολίτιδα, νόσος του Crohn, σύνδρομο ευερέθιστου εντέρου, εκκολπώματα κι εκκολπωματίτιδα, σύνδρομο διαρροής εντέρου και πόνος στο στομάχι. Το παχύ έντερο απορροφά μέταλλα και νερό. Όταν υπάρχουν σκληρά κόπρανα, το παχύ έντερο δεν μπορεί να απορροφήσει και να αφομοιώσει αρκετά μέταλλα και βιταμίνες, παθαίνει συμφόρηση, δημιουργεί ανεπάρκειες κι ασθένειες.

Πώς θα γίνει ο καθαρισμός του παχέος εντέρου;

Κλύσματα ή υδροκαθαρμοί

Κλύσματα που διαρκούν 30 λεπτά, βοηθούν να αποβληθούν μεγάλες ποσότητες εγκλωβισμένου υλικού που έχει συσσωρευτεί από πολλά χρόνια. 6 λίτρα νερό χρησιμοποιούνται για να καθαριστεί το παχύ έντερο. Επιπρόσθετα, οι ήπιες μαλάξεις στην κοιλιακή χώρα, βοηθούν να αποβληθεί το βλεννώδες και κοπρώδες υλικό, μαζί με το νερό.

Πρέπει να γίνουν κλύσματα 3 φορές και μετά πρέπει να γίνει διατροφή και άσκηση, γιατί το 80% του ανοσοποιητικού συστήματος, βρίσκεται στο έντερο. Η αποβολή των αποβλήτων από το παχύ έντερο και των χολόλιθων από το ήπαρ, είναι θεραπευτική για τον καρκίνο, τις καρδιοπάθειες, το AIDS και άλλες χρόνιες παθήσεις.

Οξείδιο του μαγνησίου

Το οξείδιο του μαγνησίου, ελευθερώνει οξυγόνο στην πεπτική οδό και προάγει τον καθαρισμό και αποβάλλεται το κοπρανώδες υλικό, τα παράσιτα και τη σκληρή βλέννα.

Άλατα Epsom

Τα άλατα Epsom καθαρίζουν το παχύ και το λεπτό έντερο. Αν υπάρχει δυσκολία στην απορρόφηση τροφίμων, αν τα νεφρά και η ουροδόχος κύστη έχουν συμφόρηση, αν υπάρχει δυσκοιλιότητα, προσθέστε 1 κουταλάκι του γλυκού θειϊκό μαγνήσιο σε ένα ποτήρι χλιαρό νερό και πίνετε αυτό πριν το πρωινό νηστικοί. Μέσα σε 1 ώρα θα έχει καθαριστεί όλο το παχύ έντερο. Μπορεί να εμφανισθούν κράμπες και μετεωρισμός και λευκό επίχρισμα στη γλώσσα. Όλα είναι ένδειξη ότι το έντερό σας έχει καθαριστεί.

Ρετσινόλαδο

Πίνετε 1 έως 3 κουταλάκια του γλυκού ρετσινόλαδο με 1/3 ποτηριού ζεστό νερό νηστικοί ή πριν κοιμηθείτε. Είναι κατάλληλο και για παιδιά. Όποιος είναι αλλεργικός στα άλατα Epsom πρέπει να λαμβάνει ρετσινόλαδο ή κιτρικό μαγνήσιο. 

Χυμός Aloe Vera

Η αλόη τρέφει και αποτοξινώνει ταυτόχρονα. Μια κουταλιά της σούπας Aloe Vera χυμός πριν από κάθε γεύμα προάγει την αποβολή των άχρηστων προϊόντων και επάγει τη διατροφή των ιστών. Η Aloe Vera καταπολεμά τον καρκίνο, τις καρδιοπάθειες, το AIDS, είναι χρήσιμη για τις δερματοπάθειες, τις αιματολογικές διαταραχές, την αρθρίτιδα, τις μολύνσεις, την καντιντίαση, τις κύστεις, το διαβήτη, τις οφθαλμικές διαταραχές, τα πεπτικά προβλήματα, τα έλκη, τις ηπατοπάθειες, τις αιμορροϊδες, την υπέρταση, τη νεφρολιθίαση κ.ά. Η αλόη περιέχει πάνω από 200 θρεπτικά συστατικά, όπως βιταμίνες Β1, Β2, Β3, Β6, C, E, φυλλικό οξύ, σίδηρο, ασβέστιο, μαγνήσιο, ψευδάργυρο, μαγγάνιο, χαλκό, βάριο, θειϊκά άλατα, 18 αμινοξέα, ένζυμα και πολυσακχαρίτες. Να λαμβάνετε μόνο βιολογικό χυμό Aloe Vera 99,7%, χωρίς νερό. Η αλόη ρυθμίζει και το διαβήτη, γιατί αυξάνει την παραγωγή ινσουλίνης από το πάγκρεας.

Υποκλυσμός με συσκευές ή με το λάστιχο του ντους

Οι υποκλυσμοί ανακουφίζουν από τη δυσκοιλιότητα, τη διάταση στην κοιλιά, τον πυρετό, το κρυολόγημα, τον πονοκέφαλο, τη νεφρολιθίαση, τις σεξουαλικές διαταραχές, τους πόνους στην καρδιά, τον έμετο, την οσφυαλγία, την αυχεναλγία, τις νευρικές διαταραχές, το υπέρμετρα όξινο pH και την κόπωση. Επίσης, δρουν θεραπευτικά σε αρθρίτιδες, ρευματισμούς, ισχιαλγία και ουρική αρθρίτιδα. Χρησιμοποιήστε νερό, καλύτερα νερό πηγής, αφεψήματα βοτάνων, καφέ ή λάδι. 

galls 5

-Να κάνετε αποτοξίνωση νεφρών

Αν υπάρχει άμμος, λίπος ή λίθοι στα νεφρά ή στην ουροδόχο κύστη πρέπει να γίνει καθαρισμός των νεφρών. Τα νεφρά, επειδή διηθούν το αίμα είναι πολύ ευαίσθητα στη συμφόρηση, λόγω αφυδάτωσης, κακής διατροφής, κακής πέψης και στρες. Οι πέτρες στα νεφρά μπορεί να είναι κρύσταλλοι, λίθοι ή λίπος. Για να διαπιστώσετε αν έχετε άμμο ή πέτρες στα νεφρά, τραβήξτε το δέρμα κάτω από τα μάτια προς τα ζυγωματικά οστά. Αν έχετε προσεκβολές, βλατίδες κόκκινες ή λευκές ή αποχρωματισμό του δέρματος, τότε έχετε ψαμμίαση ή νεφρολιθίαση.

Τα βότανα που πρέπει να λαμβάνετε για 30 ημέρες για να διαλύσετε τις πέτρες στα νεφρά (ουρικού οξέος, οξαλικού οξέος, φωσφορικά άλατα, αμινοξέα). Αν είχατε στο παρελθόν νεφρολιθίαση επαναλάβετε την αγωγή του μήνα αφήνοντας μεσοδιάστημα 6 εβδομάδων.

Τα βότανα για τη θεραπεία της νεφρολιθίασης

Origanum majorana ή μαντζουράνα 20 γραμμάρια

Uncaria tomentosa ή Νύχι της Γάτας 20 γραμμάρια

Symphytum officinale ή σύμφυτο 20 γραμμάρια

Foeniculum vulgare ή μαραθόσπορος 40 γραμμάρια

Chichoriu intybus ή κιχώριο 40 γραμμάρια

Arcostaphylos ή αρκοστάφυλο 40 γραμμάρια

Hydragea arborescens ή υδραγγεία ορτανσία (ρίζα) 40 γραμμάρια

Eupatorium purpureum ή ευπατόριο 40 γραμμάρια

Althaea officinais ή αλθαία 40 γραμμάρια

Solidago virgaurea ή σολιντάγο ή χρυσόβεργα 40 γραμμάρια

Εκτέλεση

Φτιάξτε ένα μείγμα από τα παραπάνω βότανα και διατηρήστε τα σε αδιαφανές και αεροστεγές δοχείο.

Πριν κοιμηθείτε, μουλιάστε 3 κουταλιές της σούπας σε 2 φλιτζάνια νερό. 

Σκεπάστε τα φλιτζάνια και αφήστε τα όλη νύχτα.

Το επόμενο πρωί βράστε το μείγμα και σουρώστε.

Αν δεν μουλιάσετε τα βότανα πρέπει να τα βράσετε για 10 λεπτά.

Να πίνετε λίγες γουλιές 10 φορές την ημέρα από αυτό το ζεστό ρόφημα, σκέτο, χωρίς γλυκαντικά, τουλάχιστον 1 ώρα μετά από κάποιο γεύμα.

Τις πρώτες ημέρες τα ούρα θα είναι δύσοσμα και σκουρόχρωμα, γιατί θα αποβάλλονται οι τοξίνες από τα νεφρά.

Αν αισθανθείτε πόνο στη μέση, οι κρύσταλλοι περνούν μέσα από τους ουρητήρες.

Να πίνετε τουλάχιστον 8 ποτήρια νερό πηγής την ημέρα.

Να μην καταναλώνετε γλυκαντικές ουσίες, προϊόντα ζωϊκής προέλευσης, γαλακτοκομικά, τσάι, καφέ, αλκοόλ, ανθρακούχα ροφήματα, σοκολάτες και επεξεργασμένα τρόφιμα και ποτά.

Να μασάτε λίγη φλούδα λεμονιού στην αριστερή πλευρά του στόματος και καρότο στη δεξιά πλευρά του στόματος 40 φορές την ημέρα, αφήνοντας ενδιάμεσα 1 ώρα για να τονώσετε τη νεφρική λειτουργία.

Μπορεί να γίνεται και μαζί με την αποτοξίνωση ήπατος.

Αν κάποιος έχει μεγάλες πέτρες στα νεφρά πρέπει να πίνει το χυμό 2 λεμονιών καθημερινά αραιωμένο σε 1 ποτήρι χλιαρό νερό για 14 ημέρες και μετά το χυμό μισού λεμονιού, καθημερινά.

galls 6

-Να πίνετε καθημερινά βρασμένο νερό

Το ζεστό ιονισμένο νερό κάνει βαθιά αποτοξίνωση του σώματος, βελτιώνει την κυκλοφορία του αίματος και εξισορροπεί τη χολή. Το νερό πρέπει να το βράζετε για 20 λεπτά, οπότε αυτό φιλτραρίζεται και παθαίνει κορεσμό από τα αρνητικά μόρια οξυγόνου. Να πίνεται πολλές γουλιές από αυτό το νερό, καθόλη τη διάρκεια της ημέρας. Αυτό το νερό καθαρίζει από τα θετικά φορτισμένα ιόντα που δημιουργούν όξινο pH και εξαφανίζει τις τοξίνες. Οι τοξίνες και τα άχρηστα προϊόντα έχουν θετικό φορτίο και προσκολλώνται στο σώμα που από τη φύση του έχει αρνητικό φορτίο. Όταν τα αρνητικά ιόντα οξυγόνου εισέρχονται στον οργανισμό με το νερό προσελκύονται από το θετικά φορτισμένο τοξικό υλικό και τα άχρηστα προϊόντα γίνονται ουδέτερο υγρό υλικό που αποβάλλεται εύκολα από το σώμα. Η αποτοξίνωση των ιστών μπορεί να δημιουργήσει λευκό ή κιτρινωπό επίχρισμα στη γλώσσα από την αποβολή των άχρηστων προϊόντων. Αφότου βράσετε το νερό το βάζετε σε θερμός από ανοξείδωτο ατσάλι, για να διατηρείται το νερό καυτό και ιονισμένο. Πίνετε 2 γουλιές βρασμένο νερό κάθε μισή ώρα σε όλη τη διάρκεια της ημέρας, καυτό. Στο θερμός, το νερό παραμένει ιονισμένο για 12 ώρες ή όσο παραμένει ζεστό. Το νερό αυτό προκαλεί αποσυμφόρηση, διατηρεί την πηκτικότητα του αίματος στα σωστά επίπεδα και χαρίζει ενέργεια και διαύγεια. Για την ιστική αποτοξίνωση αρκούν 4 εβδομάδες. Αν θέλετε το κάνετε και συνέχεια.

galls 7

-Να λαμβάνετε ιονισμένα μέταλλα

Τα μέταλλα και τα ιχνοστοιχεία κάνουν ισχυρή αλκαλοποίηση του οργανισμού. Τα ιονισμένα μέταλλα έχουν μέγεθος ένα άγκστρομ, ενώ τα ανόργανα είναι 10.000 φορές μεγαλύτερα. Τα ιονισμένα, υδατοδιαλυτά μέταλλα απορροφούνται εύκολα από τον οργανισμό. Τα ανόργανα μέταλλα στις ταμπλέτες και στα μεταλλικά νερά απορροφούνται λιγότερο από 1%. Για παράδειγμα, αν παίρνετε ανόργανα μόρια ασβεστίου αυτά εγκλωβίζονται στο αίμα και εναποτίθενται σε διάφορα μέρη του σώματος και δημιουργούν υπολείμματα με σοβαρά μηχανικά, λειτουργικά και δομικά προβλήματα και προβλήματα υγείας, όπως οστεοπόρωση, καρδιοπάθειες, καρκίνος, αρθρίτιδα, εγκεφαλικές διαταραχές, νεφρολιθίαση, χολολιθίαση κ.ά. Καλύτερα να λαμβάνετε συμπληρώματα ατμοποιημένα, φυτικά που όταν συνδυάζονται με το νερό του οργανισμού μετατρέπονται σε ιονισμένα, υδατοδιαλυτά μέταλλα.

galls 8

-Να πίνετε πολύ νερό πηγής

Καθημερινά παράγεται 1,5 λίτρα χολή για την πέψη των τροφών. Επιπλέον, ο οργανισμός χρησιμοποιεί πολύ νερό για να διατηρήσει τον απαιτούμενο όγκο αίματος, να ενυδατώσει τα κύτταρα και τους συνδετικούς ιστούς, να αποβάλλει τις τοξικές ουσίες και να επιτελέσει πολλαπλές λειτουργίες. Το νερό δεν αποθηκεύεται, όπως το λίπος, άρα απαιτείται να πίνετε πολύ νερό. 

Για να παράγεται αρκετή χολή και να υπάρχει ικανοποιητική ποσότητα αίματος πρέπει να πίνετε, τουλάχιστον 8 ποτήρια νερό, ημερησίως. Το πρωί, όταν σηκώνεστε να πίνετε 1 ποτήρι χλιαρό νερό, για να διευκολύνετε τα νεφρά να αραιώσουν και να αποβάλλουν τα ούρα που έχουν συσσωρευτεί κατά τη διάρκεια της νύχτας. Τα ούρα το πρωί είναι συμπυκνωμένα και πρέπει να αραιωθούν, για μην εναποτίθενται στην ουροδόχο κύστη και στα νεφρά άχρηστα προϊόντα. Μετά από το πρώτο χλιαρό ποτήρι νερό πείτε ένα άλλο ποτήρι ζεστό νερό με μισό λεμόνι βιολογικό σε φέτες κι 1 κουταλάκι του γλυκού βιολογικό μέλι, για να αποτοξινώσετε τη γαστρεντερική σας οδό.

Ακόμη, 30 λεπτά πριν από τα γεύματα και 2 και 1/2 ώρες μετά τα γεύματα να πίνετε χλιαρό νερό για την επιτέλεση των λειτουργιών του αίματος, της λέμφου και της χολής.  Κι επειδή τα σήματα πείνας και δίψας ενεργοποιούνται από το ίδιο σύστημα ορμονικής ενεργοποίησης, αν πεινάτε μπορεί να διψάτε απλά, γι΄αυτό να πίνετε πρώτα ένα ποτήρι νερό σε θερμοκρασία περιβάλλοντος ή ζεστό και μετά να διαπιστώνετε αν εξακολουθείτε να πεινάτε.

Όταν πίνετε αρκετό νερό πηγής γίνεται και σωστή ρύθμιση της πίεσης και χάνετε και βάρος αν είσαστε υπέρβαροι ή κερδίζετε βάρος αν είσαστε ελλιποβαρείς.

Να πίνετε νερό πηγής, γι΄αυτό καλό είναι να έχετε σύστημα καθαρισμού νερού (με ηλεκτρικά ερεθίσματα για τη διάσπαση του διττανθρακικού ασβεστίου και μαγνησίου σε ανθρακικά με το παραπροϊόν του διοξείδιο του άνθρακα, που είναι οι διαλυτές μορφές αυτών των μετάλλων ή ιονιστές νερού, ή το φιλτράρισμα και η αντίστροφη όσμωση).

Συνταγή για να αναπληρώσετε τα χαμένα μέταλλα

Προσθέστε λίγους κόκκους ρύζι Basmati σε μια γυάλινη κανάτα με νερό και το αφήνετε για 1 μήνα. Το απεσταγμένο νερό μοιάζει με το νερό βροχής, αλλά δεν είναι ζωτικό. Όταν προσθέτετε 5 κόκκους ρύζι Basmati σε 4 λίτρα βρασμένο νερό θα βγουν μέταλλα και βιταμίνες. Το ίδιο θα συμβεί αν προσθέσετε στο γυάλινο δοχείο με το νερό ένα κρύσταλλο χαλαζία. Για να αφαιρεθεί το χλώριο από το νερό εκτός από το να το βράσετε, μπορείτε να προσθέσετε βιταμίνη C. Ένα γραμμάριο βιταμίνη C μέσα στη μπανιέρα αποτρέπει τον ερεθισμό των πνευμόνων και του δέρματος από το χλώριο.

Υπάρχουν πολλά συστήματα καθαρισμού του νερού.

galls 9

-Να προσέχετε τη διατροφή σας

Να αποφεύγετε το πολύ αλκοόλ γιατί αφυδατώνει τον οργανισμό.

Το αλκοόλ μειώνει το νερό στα κύτταρα, το αίμα, τη λέμφο και τη χολή και παρακωλύεται η κυκλοφορία του αίματος και η αποβολή άχρηστων προϊόντων. Αν αφυδατωθεί και το νευρικό σύστημα προκαλείται παραλήρημα, απώλεια μνήμης, διαταραχές προσανατολισμού, οφθαλμικές διαταραχές, επιβράδυνση του ρυθμού αντίδρασης, καταστολή του ανοσοποιητικού συστήματος κι επιβράδυνση των πεπτικών, μεταβολικών και ορμονικών διαδικασιών κι έτσι δημιουργούνται λίθοι στο συκώτι και στη χοληδόχο κύστη. Αλλά και ο πολύς καφές, το τσάι και τα ανθρακούχα ποτά προκαλούν αφυδάτωση και πρέπει να καταναλώνονται με μέτρο.

Η πολυφαγία πρέπει να αποφεύγεται.

Να κάνετε νηστεία 1 φορά την εβδομάδα και να πίνετε μόνο υγρά, για να αναζωογονείται το πεπτικό σύστημα και να αποβάλλει όλα τα υπολείμματα των τροφών. Οι σούπες από λαχανικά, οι χυμοί λαχανικών και φρούτων, τα αφεψήματα βοτάνων και το νερό πηγής είναι κατάλληλα υγρά. Η πολυφαγία προκαλεί εντερική συμφόρηση, πολλαπλασιασμό επιβλαβών βακτηρίων και ζυμομυκήτων και προκαλεί χολολιθίαση.

Να καταναλώνετε συχνά και μικρά γεύματα.

Ο οργανισμός επιτελεί λειτουργίες με κιρκάδιους ρυθμούς. Ο ύπνος, η έκκριση ορμονών και πεπτικών χυμών και η αποβολή άχρηστων ουσιών εκτελούνται με συγκεκριμένο πρόγραμμα. Η κατανάλωση γευμάτων σε τακτά χρονικά διαστήματα διευκολύνει την παραγωγή κι έκκριση των σωστών ποσοτήτων χυμών για κάθε γεύμα και παράγεται η κατάλληλη ποσότητα χολής από τα ηπατικά κύτταρα. Πολλές μεταβολικές διαταραχές, όπως ο διαβήτης και η παχυσαρκία οφείλονται στην κατανάλωση των γευμάτων με ακατάστατους κιρκάδιους ρυθμούς. Το μεγαλύτερο γεύμα της ημέρας να το καταναλώνετε το μεσημέρι και να μην τρώτε μετά τις 19.00. Να καταναλώνετε περισσότερες φυτικές τροφές. Οι ζωϊκές πρωτεϊνες μειώνουν τη διαλυτότητα της χολής και δημιουργούν γόνιμο έδαφος για το σχηματισμό χολόλιθων.

Να πίνετε 60 γραμμάρια χυμό καρότου πριν τα γεύματα για πρόληψη της χολολιθίασης και να μην καταναλώνετε καθόλου επεξεργασμένες, ραφιναρισμένες και τηγανητές τροφές.

Να βγάλετε όλες τις light τροφές από τη διατροφή σας. Οι τροφές πρέπει να έχουν υψηλή ενζυματική ενέργεια για να μετατρέπονται σε ενέργεια και θρεπτικές ουσίες. Οι τροφές και τα ροφήματα με λίγες θερμίδες υπονομεύουν την έκκριση χολής, την πέψη και τις εκκριτικές λειτουργίες. Όταν κάποιος έχει υψηλές τιμές λιπιδίων στο αίμα σημαίνει ότι τα λίπη δεν χωνεύονται και δεν απορροφούνται κι έτσι η δίαιτα με ελάχιστα λίπη αυξάνει την παραγωγή χοληστερόλης, αφού ο οργανισμός έχει ανάγκη το λίπος κι έτσι προκαλούνται χολόλιθοι. Τα λίπη είναι απαραίτητα για τον οργανισμό.

Να χρησιμοποιείτε μόνο ανεπεξέργαστο θαλασσινό αλάτι.

Το ραφιναρισμένο αλάτι προκαλεί πολλά προβλήματα υγείας, αλλά και χολόλιθους. Το ραφιναρισμένο αλάτι έχει πυριτικό άλας αλουμινίου και προκαλεί Αλτσχάιμερ κι έχει μόνο 2 ιχνοστοιχεία. Το ραφιναρισμένο αλάτι δεν μπορεί να διεισδύσει στις τροφές και να διαλυθεί και δεν αφομοιώνεται. Η προσθήκη μιας πρέζας ανεπεξέργαστου θαλασσινού αλατιού στο πόσιμο νερό αποκαθιστά τις αλκαλικές του ιδιότητες και του δίνει σημαντικά μέταλλα και ιχνοστοιχεία.

Τα οφέλη από το ανεπεξέργαστο θαλασσινό αλάτι στην υγεία:

Δίνει στον οργανισμό πάνω από 80 απαραίτητα μέταλλα

Σταθεροποιεί τους καρδιακούς παλμούς και ρυθμίζει την πίεση του αίματος

Προλαμβάνει τις κράμπες

Συμβάλλει στην πρόληψη κιρσών και φλεβίτιδας στα πόδια

Αποσπά την υπέρμετρη οξύτητα από όλα τα κύτταρα του σώματος

Συμβάλλει στην καλή ερωτική διάθεση

Εξισορροπεί τα επίπεδα σακχάρου στο αίμα σε διαβητικούς

Προλαμβάνει την ουρική αρθρίτιδα

Χρησιμεύει στην παραγωγή υδροηλεκτρικής ενέργειας στα κύτταρα

Εξομαλύνει τον ύπνο και είναι φυσικό υπναγωγό

Χρησιμεύει για την απορρόφηση των θρεπτικών συστατικών από το έντερο

Είναι φυσικό αντιισταμινικό

Απομακρύνει τη συμφόρηση από τα ιγμόρεια

Έχει αποχρεμπτική δράση και βοηθά σε άσθμα και σε κυστική ίνωση

Αποτρέπει την υπέρμετρη έκκριση σάλιου. Αν έχετε έντονη σιελόρροια έχετε ανεπάρκεια αλατιού

Δυναμώνει τα οστά. Το 20% του αλατιού βρίσκεται στα οστά. Η ανεπάρκεια αλατιού ή η κατανάλωση ραφιναρισμένου αλατιού προκαλούν οστεοπόρωση

galls 4

-Να κοιμάστε αρκετά και να ξεκουράζεστε

Η κόπωση είναι αιτία όλων των παθήσεων. Η κόπωση μπορεί να οφείλεται σε πολλές αιτίες, αλλά η κύρια αιτία είναι η έλλειψη καλής ποιότητας ύπνου. Μην ξεχνάτε ότι οι πιο σημαντικές διεργασίες αποτοξίνωσης και ανανέωσης εκτελούνται όταν κοιμάστε 2 ώρες πριν τα μεσάνυχτα. Ο ύπνος που κάνετε πριν τα μεσάνυχτα είναι ο βαθύς ύπνος και λαμβάνει χώρα από τις 22.00 έως τις 24.00. Στον βαθύ ύπνο δε βλέπετε όνειρα και το σώμα καταναλώνει 8% λιγότερο οξυγόνο. Αν χάνετε αυτόν το βαθύ ύπνο, τότε έρχεται η χρόνια κόπωση. Ο επαρκής ύπνος είναι το πιο σημαντικό στοιχείο για την αποκατάσταση της υγείας του σώματος και του νου. Να κοιμάστε 22.00 και να ξυπνάτε στις 6.00.

Επίσης, πρέπει να μη δουλεύετε πολύ σκληρά και να ξεκουράζεστε. Η μόνιμη έκκριση αδρεναλίνης και άλλων στρεσογόνων ορμονών εξαντλούν το ήπαρ και το ανοσοποιητικό σας σύστημα. Να κάνετε τουλάχιστον 1 ώρα την ημέρα διαλογισμό, γιόγκα, άσκηση, να ακούτε μουσική, να έχετε καλλιτεχνικές δραστηριότητες, να έχετε επαφή με τη φύση και να προσεύχεστε. Το ένα τρίτο της ζωής πρέπει να το αφιερώνετε στον ύπνο, το άλλο τρίτο στην ψυχαγωγία και το άλλο τρίτο στην εργασία για να υπάρχει ισορροπία στο νου, το σώμα και το πνεύμα.

galls 10

-Να κάνετε τακτικά άσκηση

Η τακτική άσκηση βελτιώνει την πέψη, εξισορροπεί τα συναισθήματα, βοηθάει να αποβληθούν οι τοξίνες, σας διατηρεί σε καλή φυσική κατάσταση και είναι φάρμακο για το στρες. Επίσης, όταν γίνεται με μέτρο η άσκηση τονώνει το ανοσοποιητικό σύστημα και βελτιώνει τη νευρομυϊκή δομή. Η προσκόμιση περισσότερου οξυγόνου στα κύτταρα προσφέρει ευεξία, αύξηση της αυτοπεποίθησης και της αυτοεκτίμησης. Η αεροβική άσκηση βοηθάει και το συκώτι, γιατί βελτιώνει την κυκλοφορία του αίματος και αυξάνει τη ροή του φλεβικού αίματος από το ήπαρ προς την καρδιά. Η καθιστική ζωή προκαλεί στάση του ήπατος και δημιουργία χολόλιθων. Η άσκηση είναι ιδανικός τρόπος για την πρόληψη της χολολιθίασης. Η άσκηση, όμως, πρέπει να είναι ήπια. Η υπέρμετρη άσκηση προκαλεί υπερέκκριση στρεσογόνων ορμονών και δεν γίνεται ανάπλαση, ενώ υπάρχουν δυσμενείς επιπτώσεις και για το καρδιοαγγειακό σύστημα, αλλά και για το θύμο αδένα, ο οποίος ατροφεί και δεν μπορεί να ενεργοποιήσει τα λεμφοκύτταρα και να ελέγξει τα ενεργειακά αποθέματα κι έτσι το σώμα παραμένει ευάλωτο σε διάφορα προβλήματα υγείας. Κατά την άσκηση πρέπει να νιώθετε χαρά και ικανοποίηση, να αναπνέετε από τη μύτη, για να μην αυξάνεται η αδρεναλίνη και να μην νιώθετε εξάντληση. Έτσι το γαλακτικό οξύ δεν θα αυξάνεται. Η άσκηση δεν πρέπει να σας κουράζει. Ακόμη και 10 λεπτά μπορεί να είναι ευεργετικά, φθάνει να μην κουράζεστε. Η υπέρμετρη άσκηση διαταράσσει την ηπατική λειτουργία, αποδυναμώνει το ανοσοποιητικό σύστημα και αυξάνει το γαλακτικό οξύ στο αίμα.

galls 11

-Απλή μάλαξη για την πρόληψη και θεραπεία των παθήσεων του ήπατος και της χοληδόχου κύστεως

Μαλάξτε την κόψη της παλάμης, κοντά στη βάση του μικρού δακτύλου για να τονώσετε τη λειτουργία του ήπατος και της χοληδόχου κύστεως.

galls 12

-Να μην αποφεύγετε τον ήλιο

Όταν σας βλέπει ο ήλιος το σώμα συνθέτει τη βιταμίνη D που έχει ιδιότητες ορμόνης, γιατί οι υπεριώδεις ακτίνες του ηλίου αλληλεπιδρούν με μια μορφή χοληστερόλης που βρίσκεται στο δέρμα. Ο ήλιος μειώνει την πίεση του αίματος, βελτιώνει την καρδιακή λειτουργία, αυξάνει το γλυκογόνο στο ήπαρ, εξισορροπεί το σάκχαρο του αίματος, βελτιώνει την αντίσταση του οργανισμού στις λοιμώξεις, γιατί αυξάνει τα φαγοκύτταρα και τα λεμφοκύτταρα, αλλά και την ικανότητα του αίματος να μεταφέρει οξυγόνο και αυξάνει τις ορμόνες που συνδέονται με την ερωτική διάθεση και απόδοση. Πετάξτε όλα τα συμβατικά φάρμακα, τις επεξεργασμένες και ραφιναρισμένες τροφές και αποφεύγετε να πίνετε αλκοόλ και να καπνίζετε όταν είσαστε κάτω από τον ήλιο, γιατί εξαντλούνται τα μέταλλα του οργανισμού και καθίσταται το δέρμα ευπαθές στις υπεριώδεις ακτινοβολίες. Όταν υπάρχει έλλειψη βιταμίνης D συμβαίνει οστεοπόρωση, καρκίνος και κατάθλιψη. Ειδικά, όσοι έχουν σκουρόχρωμο δέρμα πρέπει να κάθονται περισσότερο στον ήλιο. Να χρησιμοποιείτε γυαλιά ηλίου μόνο όταν είναι απαραίτητο. Το καλοκαίρι αποφεύγετε την έκθεση στον ήλιο ανάμεσα στις 10.00 έως 15.00, ενώ το χειμώνα πρέπει να κάνετε ηλιοθεραπεία αυτή την ώρα. Να μην χρησιμοποιείτε αντηλιακά καθόλου. 30 λεπτά έκθεση στον ήλιο είναι ικανοποιητικά, για να παραχθεί βιταμίνη D. Η αποθήκευση της βιταμίνης D προλαμβάνει πολλές ασθένειες.

galls 13

-Να πίνετε βότανα που προστατεύουν τo συκώτι

Να πίνετε επί 10 ημέρες βότανα που βελτιώνουν την ηπατική λειτουργία όταν υπάρχει οξεία πάθηση:

Taraxacum officinale ή ρίζα Ταραξάκου 20 γραμμάρια

Symphytum officinale ή ρίζα σύμφυτου 10 γραμμάρια

Glycyrrhiza glabra ή γλυκόριζα 20 γραμμάρια

Agrimonia eupatoria ή αγριμόνιο 20 γραμμάρια

Dioscorea villosa ή διοσκορέα 20 γραμμάρια

Berberis vulgaris ή φλοιός βερβερίδας 20 γραμμάρια

Polymnia uvedalia ή πολυμνία 20 γραμμάρια

Quercus robur ή φλοιός βελανιδιάς 20 γραμμάρια

Silybum marianum ή γαϊδουράγκαθο 20 γραμμάρια

Εκτέλεση

Αναμειγνύετε τα ανωτέρω βότανα σε αυτές τις αναλογίες και προσθέτετε 2 κουταλιές της σούπας από το μείγμα σε 750 ml νερό. Το αφήνετε για 6 ώρες ή όλη τη νύχτα και μετά βράζετε το μείγμα για 10 λεπτά και πίνετε 2 φλιτζάνια καθημερινά, με άδειο στομάχι. Άλλα βότανα που είναι προστατευτικά για το συκώτι είναι το λαπάχο ή Pau d' Arrco και το chaparral ή σαπαρράλ που είναι ηπατοπροστατευρτικό και καθαρίζει το αίμα κι έχει πολύ πικρή γεύση.

galls 14

-Να χρησιμοποιείτε καθημερινά ελαιόλαδο

Ο καθαρισμός αίματος με το ελαιόλαδο είναι ευεργετική για τις παθήσεις του αίματος, για τις πνευμονικές διαταραχές, για τις ηπατικές διαταραχές, για τις παθήσεις των ούλων και των δοντιών, για τους πονοκεφάλους, για τις δερματοπάθειες, για τα πεπτικά έλκη, τις εντερικές διαταραχές, την ανορεξία, τις παθήσεις καρδιάς και νεφρών, την εγκεφαλίτιδα, τα νευρολογικά προβλήματα, την απώλεια μνήμης, τις γυναικολογικές διαταραχές και το οίδημα προσώπου.

Να χρησιμοποιείται καλύτερα ελαιόλαδο βιολογικό.

Το πρωί πριν το πρωινό, πάρτε μια κουταλιά της σούπας ελαιόλαδο και περάστε το μέσα από τα δόντια σας αργά, για να ενεργοποιηθούν ένζυμα που προσελκύουν τις τοξίνες από το αίμα. Μετά όταν θα τα φτύσετε, μετά από 5 λεπτά, αυτό θα έχει γαλακτώδες ή λευκό ή κίτρινο χρώμα, γιατί θα είναι κορεσμένο από τις τοξίνες και τα επιβλαβή βακτήρια. Μπορείτε να το επαναλάβετε για άλλες 2 φορές και στο τέλος ξεπλένετε το στόμα σας με μισό κουταλάκι βιολογική σόδα ή ανεπεξέργαστο θαλασσινό αλάτι. Επίσης, καλό είναι να βουρτσίσετε τα δόντια σας και να ξύσετε τη γλώσσα σας. Η θεραπεία αυτή θα θεραπεύσει τα ούλα σας, θα λευκάνει τα δόντια σας και θα αποβάλλει τις τοξίνες.

galls 15

-Αν έχετε μεταλλικά σφραγίσματα αφαιρέστε τα όλα

Τα σφραγίσματα από υδράργυρο εκλύουν τοξικά συστατικά που εισέρχονται στον οργανισμό. Το κάδμιο που χρησιμοποιείται στο ροζ χρώμα των τεχνητών οδοντοστοιχιών είναι, επίσης, τοξικό και προκαλεί υπέρταση. Το θάλλιο, στα σφραγίσματα προκαλεί πόνο στα πόδια και παραπληγία κι επηρεάζει αρνητικά το νευρικό σύστημα, το δέρμα και το καρδιοαγγειακό σύστημα. Το νικέλιο κασι το χρώμιο είναι, ακόμη, καρκινογόνα, ακόμη και το ασήμι και ο χρυσός και ο λευκόχρυσος. Όλα προκαλούν καρκίνο του μαστού και κύστεις στους μαστού. Από τα τοξικά μέταλλα προκαλούνται αλλεργικές αντιδράσεις, ιγμορίτιδα, εμβοές, διόγκωση τραχηλικών αδένων, μετεωρισμός, σπληνομεγαλία, αρθρίτιδα, πονοκέφαλος, ημικρανία, οφθαλμικές παθήσεις, παράλυση και καρδιακή προσβολή. Αφαιρέστε όλα τα μεταλλικά σφραγίσματα από το στόμα σας γιατί διαβρώνονται και το σώμα τα απορροφά.

galls 16

-Να διασφαλίζετε τη συναισθηματική σας υγεία

Κατανοήστε και αποδεχτείτε τα συναισθήματά σας. Μην τα καταστέλλετε. Να φέρνετε στη μνήμη σας καταστάσεις που σας πονούν για να τις ξεπερνάτε. Ακόμη κι αν αυτές οι άσχημες καταστάσεις διαδραματίσθηκαν στα παιδικά σας χρόνια όταν τις επεξεργάζεστε θα μετασχηματισθούν σε πηγή χαράς, αφθονίας και ανανέωσης για την υπόλοιπη ζωή σας.

galls 17

Τα καλύτερα συμπληρώματα διατροφής για την πρόληψη χολολιθίασης

Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα καλύτερα συμπληρώματα διατροφής για την πρόληψη χολολιθίασης

galls 3

Διαβάστε, επίσης,

Η καλύτερη αποτοξίνωση του ήπατος και της χοληδόχου κύστεως

Σταματήστε να κάνετε χολοκυστεκτομή

Πώς αποβάλλονται οι τοξίνες από το έντερο

Η ταχεία απώλεια βάρους υπεύθυνη για χολολιθίαση

Η κακή διατροφή προκαλεί χολολιθίαση

Γιατί κάποιος παθαίνει χολολιθίαση

Πώς θα καταλάβετε ότι έχετε χολολίθους

Οι δερματικές παθήσεις που προκαλούνται από τους χολολίθους

Οι διαταραχές του αναπαραγωγικού συστήματος από τους χολoλίθους

Το έντερο υπεύθυνο για όλες τις ασθένειες

Οι διαταραχές του αναπνευστικού συστήματος από την χολολιθίαση

Τι μπορείτε να πάθετε από την χολολιθίαση

Οι διαταραχές του ουροποιητικού συστήματος από τους χολόλιθους στο συκώτι

Συνταγές για τους χολόλιθους

Συνταγές από ροφήματα για όλες τις ασθένειες

Οι βιταμίνες για τους χολόλιθους

Χολοκυστίτιδα

Χολολιθίαση και πολύποδες της χοληδόχου κύστεως

Αιμολυτική αναιμία

Οι διαταραχές του αναπνευστικού συστήματος από την χολολιθίαση

Χρήσιμες πληροφορίες για το συκώτι σας

Να κάνετε συχνά αποτοξίνωση του ήπατος και της χολής

Καθημερινή αποτοξίνωση με διατροφή

Να τρώτε κάρδαμο για να κάνετε αποτοξίνωση από τις καρκινογόνες ουσίες

Κάντε αποτοξίνωση από τον καπνό

Χρήσιμες πληροφορίες για τα αντιοξειδωτικά

Αποτοξινώστε το συκώτι σας με γαϊδουράγκαθο

Οι βιταμίνες για αποτοξίνωση από τα βαρέα μέταλλα

Δίαιτα αποτοξίνωσης

Οι καλύτερες τροφές αποτοξίνωσης

Προστατεύστε τα κύτταρά σας από τις τοξίνες

Το απόλυτο συμπλήρωμα για αποτοξίνωση

Χολολιθίαση και πολύποδες της χοληδόχου κύστεως

Η τοξικότητα των κυτταροστατικών φαρμάκων

Ενδοηπατική χολόσταση της κύησης

Ηπατική τοξικότητα στον καρκίνο

Ηπατοτοξικότητα από τη χημειοθεραπεία

Οι τρανσαμινάσες αίματος

Ηπατοτοξικότητα από την αγομελατίνη

Η επόμενη μέρα του ποτού

Δεν απαιτούνται πια βιοψίες για τις παθήσεις ήπατος

Κίρρωση του ήπατος

Οξεία ηπατική ανεπάρκεια

Κίνδυνος αναζωπύρωσης ηπατίτιδας από βιολογικές θεραπείες

Οι βιταμίνες για τη θεραπεία της ηπατίτιδας

Οι καλύτερες διαγνωστικές εξετάσεις για την ηπατική, νεφρική και μυϊκή λειτουργία

Η αφυδάτωση προκαλεί πολλές ασθένειες

Η τοξικότητα των κυτταροστατικών φαρμάκων

Μην κάνετε προεγχειρητική χημειοθεραπεία για τις ηπατικές μεταστάσεις

Χρήσιμες πληροφορίες για τα αντιοξειδωτικά

Ποιοι πρέπει να παίρνουν μουρουνόλαδο

Κετογενική δίαιτα

Η ασπιρίνη προστατεύει το συκώτι

Ο πολύς σίδηρος είναι επικίνδυνος

Απεικονιστικές μέθοδοι στον καρκίνο ήπατος

Βιοψία κατευθυνόμενη υπό αξονικό τομογράφο

Η γ-γλουταμυλική τρανσφεράση

Γλουταθειόνη

Οι καλύτερες διαγνωστικές εξετάσεις για το ενδοκρινικό σύστημα και τον μεταβολισμό

Χρήσιμες συμβουλές για όσες έχουν ορμονικές διαταραχές

Χρήσιμες πληροφορίες για τον καρκίνο του ήπατος και των χοληφόρων

Αποτοξινώστε το συκώτι σας με γαϊδουράγκαθο

Χρήσιμες ιατρικές συνταγές με αγκινάρες

Τσάι αγκινάρας

Ευεργετικές ιδιότητες της αγκινάρας

Έλεγχος για ηπατίτιδα

Μήπως το συκώτι σας έχει λίπος;

Νόσος του Wilson

Νόσος Gaucher

Οι χρησιμότερες πληροφορίες για τα λεμόνια

Κάθε χυμός βοηθά διαφορετικά τον οργανισμό μας

Αλκαλική φωσφατάση

Πώς θεραπεύει το κίτρινο χρώμα

Οι διαταραχές του νευρικού συστήματος από τους χολόλιθους

www.emedi.gr

 

Διαβάστηκε 997 φορές Τελευταία τροποποίηση στις Δευτέρα, 07 Ιανουαρίου 2019 00:27
Σαββούλα Μάλλιου Κριαρά

Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

Σχετικά Άρθρα

  • Χρήσιμες πληροφορίες για τη δυσκοιλιότητα Χρήσιμες πληροφορίες για τη δυσκοιλιότητα

    H δυσκοιλιότητα είναι βασανιστική

    Δυσκοιλιότητα είναι η ελαττωμένη σε συχνότητα, δύσκολη αποβολή κοπράνων, τα οποία είναι πολύ σκληρά.

    Επειδή, κάθε ασθενής έχει το δικό του πρότυπο δυσκοιλιότητας, θα πρέπει να αναζητείται επιμελώς η περιγραφή των ενοχλημάτων.

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Πεπτικό

    Γενετική: Άγνωστη (η διαταραχή μπορεί να είναι οικογενής)

    Επικρατέστερη ηλικία: Προσβάλλονται όλες οι ηλικίες. Είναι συχνότερη στα ηλικιακά άκρα (βρεφική και γεροντική ηλικία)

    Επικρατέστερο φύλο: Γυναίκες > Άνδρες

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΔΥΣΚΟΙΛΙΟΤΗΤΑΣ

    • Μικρότερη συχνότητα κενώσεων από αυτή που ο ασθενής θεωρεί φυσιολογική
    • Αποβολή μικρότερου όγκου κοπράνων ή κοπράνων που είναι περισσότερο συμπαγή από το φυσιολογικό κατά τον ασθενή
    • Απώλεια της συνηθισμένης έπειξης προς αφόδευση
    • Δυσκολία κατά την διάβαση των κοπράνων από το ορθό
    • Επώδυνη αφόδευση
    • Αίσθημα ατελούς κένωσης του εντέρου
    • Ενσφήνωση συμπυκνωμένων κοπράνων στον ορθό
    • Αίσθημα κακουχίας, που συχνά περιλαμβάνει αίσθημα πλήρωσης του υπογαστρίου και κεφαλαλγίες, το οποίο ο ασθενής αποδίδει στην ανεπαρκή κένωση του εντέρου
    • Τεινεσμός

    ΑΙΤΙΑ ΔΥΣΚΟΙΛΙΟΤΗΤΑΣ

    • Ηλεκτρολυτικές ή ορμονικές διαταραχές
    • Συγγενή κωλύματα, όπως αναγγλιονικό μεγάκολο (νόσος του Hirschsprung) ή υπερβολικά επιμηκυσμένο, διογκωμένο παχύ έντερο (δολιχόκολο)
    • Συγγενής ή επίκτητη νευρομυϊκή εντερική δυσλειτουργία (ψευδοαπόφραξη)
    • Συνυπάρχουσα νόσος, τραυματισμός ή αναπηρία
    • Μηχανικό κώλυμα του εντέρου (απόφραξη ή ειλεός, από οποιαδήποτε αιτία)
    • Ανεπαρκής πρόσληψη υγρών
    • Παρενέργειες φαρμάκων (π.χ. αντιχολινεργικά, οπιούχα)
    • Χρόνια κατάχρηση καθαρτικών ή υπακτικών
    • Διανοητικοί, συναισθηματικοί, περιβαλλοντικοί παράγοντες
    • Επώδυνη αφόδευση λόγω νόσων του πρωκτικού δακτυλίου (όπως ραγάδες) 

    Constipation 600x600

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΔΥΣΚΟΙΛΙΟΤΗΤΑΣ

    • Πάροδος της ηλικίας 
    • Νευρώσεις
    • Πολυφαρμακία
    • Καθιστικός τρόπος ζωής ή κατάκλιση

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΔΥΣΚΟΙΛΙΟΤΗΤΑΣ

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΔΥΣΚΟΙΛΙΟΤΗΤΑΣ

    • Η πιο συχνή δυσκολία έγκειται στη διάκριση μεταξύ οργανικού ή λειτουργικού αιτίου
    • Μερικές φορές η κακά πληροφορημένη υπερβολικά τυπολατρική, καταναγκαστική μητέρα είναι αυτή που απαιτεί κατά βάση την προσοχή του γιατρού, παρά το δυσκοίλιο βρέφος της

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ ΔΥΣΚΟΙΛΙΟΤΗΤΑΣ

    Δεν βοηθούν (εκτός αν υποδεικνύουν κάποια άλλη σχετική νόσο)

    • Γενική εξέταση αίματος για την ανεύρεση αναιμίας που μπορεί να οφείλεται σε ορθοκολικό καρκίνο

    ΠΑΘΟΛΟΓΟΑΝΑΤΟΜΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ ΔΥΣΚΟΙΛΙΟΤΗΤΑΣ

    • Κανένα σταθερό, λειτουργική δυσκοιλιότητα
    • Διακοπή ή απώλεια των ενδοτοιχωματικών γαγγλίων του εντέρου σε συγκεκριμένες περιπτώσεις συγγενούς ή επικτήτου μεγακόλου
    • Νευρομυϊκές διαταραχές σε συγκεκριμένες περιπτώσεις ψευδοαπόφραξης

    ΕΙΔΙΚΕΣ ΔΟΚΙΜΑΣΙΕΣ

    • Σε μερικές περιπτώσεις χρόνιας δυσκοιλιότητας, μέτρηση του χρόνου διάβασης ειδικών ουσιών που σημαίνουν τα κόπρανα και χορηγούνται από του στόματος, μπορεί να βοηθήσει στη διαφορική διάγνωση μεταξύ των κωλυμάτων
    • Μέτρηση της αυτόματης ορθοπρωκτικής κινητικότητας σε ασθενείς με υποψία νόσου του Hirschsprung ή άλλων διαταραχών της αυτόματης ορθοπρωκτικής κινητικότητας 
    • Ορθοσιγμοειδογραφία για τον προσδιορισμό ανατομικών ανωμαλιών

    ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΗ ΔΥΣΚΟΙΛΙΟΤΗΤΑΣ

    • Σε βαριές οξείες ή χρόνιες ενοχλητικές περιπτώσεις, μία απλή ακτινογραφία κοιλίας, μπορεί να βοηθήσει στον καθορισμό της έκτασης και της φύσης του προβλήματος
    • Βαριούχος υποκλυσμός και, σε επιλεγμένους ασθενείς, βαριούχο γεύμα, ενδείκνυνται για επίμονες καταστάσεις
    • Ακτινοσκόπηση της διάβασης του βαρίου, που εξέρχεται από το, ορθοσιγμοειδές τμήμα του εντέρου (ορθοσιγμοειδογραφία). Μπορεί να βοηθήσει στην ανεύρεση του αιτίου των διαταραχών της κένωσης επιλεγμένων ασθενών

    ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΕΣ ΜΕΘΟΔΟΙ ΔΥΣΚΟΙΛΙΟΤΗΤΑΣ

    • Η δακτυλική εξέταση του ορθού και του πρωκτού είναι απαραίτητη σε κάθε περίπτωση
    • Η πρωκτοσιγμοειδοσκόπηση ενδείκνυται στην πλειονότητα των περιπτώσεων
    • Η κολονοσκόπηση χρειάζεται σπανίως, εκτός από τις εξής περιπτώσεις: για τον καθορισμό μιας βλάβης που ανευρίσκεται με τον βαριούχο υποκλυσμό, όταν υπάρχουν ενδείξεις σιδηροπενικής αναιμίας και ορατό ή κρυφό αίμα στα κόπρανα

    What to do in constipation

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΔΥΣΚΟΙΛΙΟΤΗΤΑΣ

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ ΔΥΣΚΟΙΛΙΟΤΗΤΑΣ

    • Προσπάθεια αποφυγής φαρμάκων που μπορούν να προκαλέσουν ή να επιδεινώσουν τη δυσκοιλιότητα
    • Η σποραδική χρήση υποκλυσμών (μισό λίτρο χλιαρού νερού) μπορεί να βοηθήσει μερικούς ασθενείς
    • Αποφυγή της αποκαλούμενης υψηλής εντερικής πλύσης
    • Αύξηση της πρόσληψης υγρών

    ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ ΔΥΣΚΟΙΛΙΟΤΗΤΑΣ

    Ενθαρρύνετε επαρκή εξάσκηση

    ΔΙΑΙΤΑ

    • Όταν δεν υπάρχει εμφανές κώλυμα, δίαιτα με τροφές που αυξάνουν τον όγκο κοπράνων, όπως φρούτα, λαχανικά, σιτηρά ολικής αλέσεως
    • Ενθαρρύνετε την αύξηση της πρόσληψης υγρών 

    ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    • Επεξήγηση, με απλά λόγια, της φυσιολογικής λειτουργίας του εντέρου
    • Καθησυχάστε τους ασθενείς ότι η συχνότητα των κενώσεων ποικίλλει και ότι παροδική, ήπια δυσκοιλιότητα δεν έχει βλαβερές επιπτώσεις στην καλή κατάσταση του οργανισμού
    • Οδηγίες συνεχούς εκπαίδευσης του εντέρου, δηλαδή αναμονή επαρκούς χρονικού διαστήματος για την κένωση του εντέρου, σε ήσυχο περιβάλλον. Οδηγίες για τη λήψη κατάλληλης στάσης, όπως μερική κάμψη των μηρών προς την κοιλιά

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΔΥΣΚΟΙΛΙΟΤΗΤΑΣ

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ ΔΥΣΚΟΙΛΙΟΤΗΤΑΣ

    Η θεραπεία της δυσκοιλιότητας θα πρέπει να εστιάζεται στην υποκείμενη αιτία εάν είναι γνωστή. Το Εθνικό Ινστιτούτο Υγείας και Αριστείας Φροντίδας (NICE) διαιρεί τη δυσκοιλιότητα σε ενήλικες σε δύο κατηγορίες - χρόνια δυσκοιλιότητα άγνωστης αιτίας και δυσκοιλιότητα λόγω οπιούχων. Στη χρόνια δυσκοιλιότητα άγνωστης αιτίας, η κύρια θεραπεία περιλαμβάνει την αυξημένη πρόσληψη νερού και φυτικών ινών (είτε διαιτητικά είτε ως συμπληρώματα). Η συνήθης χρήση καθαρτικών ή κλύσματος αποθαρρύνεται, καθώς η μετακίνηση του εντέρου μπορεί να εξαρτάται από τη χρήση τους. 

    • Συμπληρώματα ινών

    Τα συμπληρώματα διαλυτών ινών όπως το psyllium θεωρούνται γενικά θεραπεία πρώτης γραμμής για χρόνια δυσκοιλιότητα, σε σύγκριση με τις αδιάλυτες ίνες, όπως, το πίτουρο σίτου. Οι παρενέργειες των συμπληρωμάτων ινών περιλαμβάνουν φούσκωμα, μετεωρισμός, διάρροια και πιθανή δυσαπορρόφηση σιδήρου, ασβεστίου και ορισμένων φαρμάκων. Ωστόσο, οι ασθενείς με δυσκοιλιότητα που προκαλείται από οπιούχα πιθανότατα δεν θα επωφεληθούν από συμπληρώματα ινών.

    • Καθαρτικά

    Εάν χρησιμοποιούνται καθαρτικά, το γάλα μαγνησίας ή η πολυαιθυλενογλυκόλη συνιστάται ως παράγοντες πρώτης γραμμής λόγω του χαμηλού κόστους και της ασφάλειάς τους. Τα διεγερτικά πρέπει να χρησιμοποιούνται μόνο εάν αυτό δεν είναι αποτελεσματικό. Σε περιπτώσεις χρόνιας δυσκοιλιότητας, η πολυαιθυλενογλυκόλη φαίνεται ανώτερη από τη λακτουλόζη. Τα προκινητικά φάρμακα χρησιμοποιούνται για τη βελτίωση της γαστρεντερικής κινητικότητας. Ορισμένοι νέοι παράγοντες έχουν δείξει θετικά αποτελέσματα στη χρόνια δυσκοιλιότητα. Αυτές περιλαμβάνουν την προυκαλοπρίδη και τη λιπιπροστόνη. Το Cisapride είναι ευρέως διαθέσιμο σε χώρες του τρίτου κόσμου, αλλά έχει αποσυρθεί στο μεγαλύτερο μέρος της Δύσης. Δεν έχει αποδειχθεί ότι έχει όφελος από τη δυσκοιλιότητα, ενώ πιθανώς προκαλεί καρδιακές αρρυθμίες και θανάτους. 

    • Κλύσματα

    Τα κλύσματα μπορούν να χρησιμοποιηθούν για να παρέχουν μια μορφή μηχανικής διέγερσης. Ένας μεγάλος όγκος ή υψηλός κλύσμα μπορεί να δοθεί για τον καθαρισμό όσο το δυνατόν περισσότερων από το κόλον από τα κόπρανα, και το διάλυμα που χορηγείται συνήθως περιέχει σαπούνι από καστίλη που ερεθίζει την επένδυση του παχέος εντέρου με αποτέλεσμα αυξημένη επείγουσα ανάγκη για αφόδευση. Ωστόσο, ένα χαμηλό κλύσμα είναι γενικά χρήσιμο μόνο για τα κόπρανα στο ορθό και όχι στον εντερικό σωλήνα. 

    • Φυσική παρέμβαση

    Η δυσκοιλιότητα που αντιστέκεται στα παραπάνω μέτρα μπορεί να απαιτεί φυσική παρέμβαση, όπως χειροκίνητη διάσπαση (η φυσική απομάκρυνση των κρουσμένων κοπράνων χρησιμοποιώντας τα χέρια). Η τακτική άσκηση μπορεί να βοηθήσει στη βελτίωση της χρόνιας δυσκοιλιότητας.

    • Χειρουργική επέμβαση

    Σε πυρίμαχες περιπτώσεις, μπορούν να εκτελεστούν διαδικασίες για την ανακούφιση της δυσκοιλιότητας. Η διέγερση του ιερού νεύρου έχει αποδειχθεί ότι είναι αποτελεσματική σε μια μειοψηφία περιπτώσεων. Η κολεκτομή με ειλεορθική αναστόμωση είναι μια άλλη επέμβαση που πραγματοποιείται μόνο σε ασθενείς που είναι γνωστό ότι έχουν αργό χρόνο μετάβασης του παχέος εντέρου και στους οποίους είτε μια διαταραχή αφόδευσης είτε έχει υποβληθεί σε θεραπεία είτε δεν υπάρχει. Επειδή, πρόκειται για μια σημαντική επέμβαση, οι ανεπιθύμητες ενέργειες μπορεί να περιλαμβάνουν σημαντικό κοιλιακό άλγος, απόφραξη του εντέρου και μετεγχειρητικές λοιμώξεις. Επιπλέον, έχει ένα πολύ μεταβλητό ποσοστό επιτυχίας και εξαρτάται από την περίπτωση.

    dyskoiliotita stin egkymosyni pos na tin antimetopiseis 16205 XL

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ ΜΕ ΔΥΣΚΟΙΛΙΟΤΗΤΑ

    Οι περιπτώσεις που θεωρούνται απλά περιστατικά λειτουργικής δυσκοιλιότητας, όταν επιμένουν, θα πρέπει να διευρύνονται για την πιθανή ανεύρεση οργανικού αιτίου

    ΠΡΟΛΗΨΗ/ΑΠΟΦΥΓΗ ΔΥΣΚΟΙΛΙΟΤΗΤΑΣ

    Επειδή για μερικούς ασθενείς υπάρχει συμπεριφεριολογική τάση προς τη δυσκοιλιότητα θα πρέπει να δίνονται συμβουλές που αφορούν τη σωστή δίαιτα και την εκπαίδευση του εντέρου, θα πρέπει επίσης, να χορηγούνται συμπληρωματικά φάρμακα που αυξάνουν τον όγκο των κοπράνων, από καιρού εις καιρόν

     ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ ΔΥΣΚΟΙΛΙΟΤΗΤΑΣ

    • Σε βαριές, μακροχρόνιες περιπτώσεις - επίκτητο μεγάκολο
    • Σε κατάχρηση καθαρτικών - έκπλυση από υγρά και ηλεκτρολύτες. Επαναλαμβανόμενη κατάχρηση μπορεί να οδηγήσει σε καταστροφή κόλου
    • Εξελκώσεις του ορθού (κοπρανώδες έλκος) λόγω επαναλαμβανόμενης ενσφήνωσης κοπράνων

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ ΔΥΣΚΟΙΛΙΟΤΗΤΑΣ 

    Δυσκοιλιότητα που είναι σπάνια, παροδική και ανταποκρίνεται σε απλά θεραπευτικά μέτρα, είναι αβλαβής. Η καθ' έξιν δυσκοιλιότητα μπορεί να προκαλεί ενοχλήσεις εφ' όρου ζωής

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Εξασθένιση, είτε γενικευμένη όπως στους ηλικιωμένους ή προκαλούμενη από συγκεκριμένη υποβόσκουσα νόσο

    ΗΛΙΚΙΑΚΑ ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Παιδιατρικό: Μερικές φορές είναι η αποπροσανατολισμένη, υπερβολικά πιεστική μητέρα που χρειάζεται ιατρική φροντίδα, παρά το δυσκοίλιο βρέφος. Νόσος του Hirschsprung

    Γηριατρικό:

    • Ηλικιωμένα άτομα, με φυσιολογική εντερική λειτουργία καθ' όλη τη διάρκεια της ζωής τους σπάνια αναπτύσσουν δυσκοιλιότητα μόνο εξαιτίας της ηλικίας τους 
    • Άτομα με χρόνια προδιάθεση για δυσκοιλιότητα, δυσκολεύονται ακόμη περισσότερο με την πάροδο της ηλικίας τους
    • Με την πάροδο της ηλικίας υπάρχει αύξηση της επίπτωσης ορθοκολικού καρκίνου, ο οποίος μπορεί να σχετίζεται με τη δυσκοιλιότητα

    ΚΥΗΣΗ

    Γυναίκες με προδιάθεση για δυσκοιλιότητα, ενδέχεται να αντιμετωπίσουν προβλήματα κατά το 3ο τρίμηνο της κύησης. Θα χρειαστούν, τότε, τροποποίηση της δίαιτας τους και συμπληρώματα

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τη δυσκοιλιότητα

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τη δυσκοιλιότητα

    32119

    Διαβάστε, επίσης,

    Εντερική απόφραξη

    Καρκίνος παχέος εντέρου

    Χάρτης κοιλιακού πόνου

    Φασιολοψίαση

    Κυστική ίνωση

    Έμφραγμα μεσεντερίου

    Εκκολπωματική νόσος

    Κήλες

    Μήπως έχετε πόνο στην πύελο;

    Αμυλάση

    Η αποτελεσματικότερη θεραπεία για τη δυσκοιλιότητα

    Πρόπτωση του ορθού

    Πώς θα καταλάβετε την εντερική απόφραξη

    Ηλεκτροπληξία

    Παθήσεις οξείας χειρουργικής κοιλίας

    Πώς θα αναγνωρίσετε τον πόνο της σκωληκοειδίτιδας

    Μήπως έχετε πολλά αέρια;

    Κολονοσκόπηση

    Επικίνδυνοι πόνοι

    Πόνος στην κοιλιά, αλλά που;

    Χρήσιμες ιατρικές συνταγές με φύλλα Αιγύπτου

    Η δυσκοιλιότητα είναι αιτία πολλών ασθενειών

    Να τρώτε ντομάτες κάνουν καλό

    Πώς αποβάλλονται οι τοξίνες από το έντερο

    Πώς αποβάλλονται οι τοξίνες από το ανθρώπινο σώμα

    Χρήσιμες πληροφορίες για τον ορθοκολικό καρκίνο

    Δυσκοιλιότητα σε ογκολογικούς ασθενείς - Emedi

    Χρήσιμες ιατρικές συνταγές με νεράντζια

    Να τρώτε παντζάρια κάνουν καλό

    Όλες οι ασθένειες ξεκινούν από το έντερο

    Ιατρικές συνταγές με ψύλλιο

    Χρήσιμες συμβουλές για τα λαχανικά

    Εκκολπωματική νόσος

    Ορθομοριακή αποτοξίνωση του γαστρεντερικού συστήματος

    Χρήσιμες ιατρικές συνταγές με ελιά

    Συμπληρώματα διατροφής για τις παθήσεις του πεπτικού

    Βιοανάδραση ορθού

    Χρήσιμες ιατρικές συνταγές με την φραγκοσυκιά

    Σιταρόχορτο

    Γλυκοκολοκυθιά

    Το ελληνικό φαρμακείο της φύσης σας προσφέρει μια υπερτροφή

    Βιοανάδραση

    Ραγάδα δακτυλίου

    Μήπως έχετε φούσκωμα μετά το φαγητό;

    Προϊόντα ολικής αλέσεως

    Δυσκοιλιότητα και ομοιοπαθητική

    Ο καφές κάνει καλό στην υγεία

    Ιατρικές συνταγές με γαϊδουράγκαθο

    Οι αιμορροΐδες

    Αλόη Βέρα

    Βασιλικός πολτός

    Τα οφέλη από τις βραστές σαλάτες

    Αντιμετώπιση υπερασβεστιαιμίας

    Το καλύτερο γιαούρτι είναι ελληνικό

    Δαμάσκηνα

    Δίαιτα κατά της δυσκοιλιότητας

    Δισακοδύλη για άμεση ανακούφιση από τη δυσκοιλιότητα

    Άφθονα υγρά για τη δυσκοιλιότητα

    Πίνουμε το πρωί ζεστό νερό με λεμόνι

    Ντομάτα

    Ενδείξεις βελονισμού

    Το θαλασσινό αλάτι στην ομοιοπαθητική

    Lycopodium Clavatum

    Η λίστα με τα φιλικά βακτήρια

    Thuja occidentalis

    Χιτοζάνη

    Τα πιο συχνά βότανα και οι θεραπευτικές τους ιδιότητες

    Viscum album

    Σπόροι chia

    Δυσκοιλιότητα

    Μήπως έχετε πολλά αέρια;

    www.emedi.gr

     

     

  • Ίκτερος Ίκτερος

    Χρήσιμες πληροφορίες για τον ίκτερο

    Ο ίκτερος είναι ο κιτρινωπός χρωματισμός του δέρματος, λόγω, υψηλών επιπέδων χολερυθρίνης.

    Ο ίκτερος σε ενήλικες είναι, συνήθως, ένα σημείο που υποδηλώνει την παρουσία υποκείμενων ασθενειών που περιλαμβάνουν το μη φυσιολογικό μεταβολισμό αίμης, τη δυσλειτουργία του ήπατος ή την απόφραξη των χοληφόρων οδών.

    Ο επιπολασμός του ίκτερου σε ενήλικες είναι σπάνιος, ενώ ο ίκτερος στα μωρά είναι συχνός με περίπου 80% να επηρεάζεται κατά την πρώτη εβδομάδα της ζωής τους.

    Τα πιο συχνά συσχετιζόμενα συμπτώματα του ίκτερου είναι η φαγούρα, τα αποχρωματισμένα κόπρανα και τα σκούρα ούρα. 

    Τα φυσιολογικά επίπεδα χολερυθρίνης στο αίμα είναι κάτω από 1,0 mg/dl (17 μmol/l), ενώ τα επίπεδα άνω των 2-3 mg/dl (34-51 μmol/l), συνήθως, οδηγούν σε ίκτερο.

    Η υψηλή χολερυθρίνη αίματος χωρίζεται σε δύο τύπους - μη συζευγμένη χολερυθρίνη (έμμεση) και συζευγμένη χολερυθρίνη (άμεση).

    Η υψηλή έμμεση χολερυθρίνη μπορεί να οφείλεται σε υπερβολική διάσπαση των ερυθρών αιμοσφαιρίων, γενετικές καταστάσεις, όπως, το σύνδρομο Gilbert, σε νεογνικό ίκτερο ή προβλήματα του θυρεοειδούς.

    Η υψηλή άμεση χολερυθρίνη μπορεί να οφείλεται σε ασθένειες του ήπατος, όπως κίρρωση ή ηπατίτιδα, λοιμώξεις, φάρμακα ή απόφραξη των χοληφόρων. Η απόφραξη του χοληφόρου πόρου μπορεί να συμβεί λόγω χολόλιθων, καρκίνου ή παγκρεατίτιδας.

    Άλλες παθήσεις μπορεί, επίσης, να προκαλέσουν κιτρινωπό δέρμα, αλλά δεν είναι ίκτερος, συμπεριλαμβανομένης της καροτιναιμίας - η οποία μπορεί να αναπτυχθεί από την κατανάλωση μεγάλων ποσοτήτων τροφίμων που περιέχουν καροτίνη - ή φαρμάκων, όπως, η ριφαμπκίνη. 

    Η θεραπεία του ίκτερου καθορίζεται, συνήθως, από την υποκείμενη αιτία. Εάν υπάρχει απόφραξη των χοληφόρων πόρων, απαιτείται, συνήθως, χειρουργική επέμβαση. 

    Η ιατρική διαχείριση μπορεί να περιλαμβάνει τη θεραπεία μολυσματικών αιτιών και τη διακοπή της φαρμακευτικής αγωγής που θα μπορούσε να συμβάλει στον ίκτερο.

    Ο ίκτερος στα νεογέννητα μπορεί να αντιμετωπιστεί με φωτοθεραπεία ή με αφαιμαξομετάγγιση ανάλογα με την ηλικία, όταν η χολερυθρίνη είναι μεγαλύτερη από 4–21 mg/dl (68-360 μmol/l).

    Η φαγούρα μπορεί να βοηθηθεί με την αποστράγγιση της χοληδόχου κύστης ή με τη χρήση του ουρσοδεοξυχολικού οξέος.

    ΕΠΙΔΗΜΙΟΛΟΓΙΑ

    Ο ίκτερος σε ενήλικες είναι σπάνιος. Στον ανεπτυγμένο κόσμο, οι πιο συχνές αιτίες του ίκτερου είναι η απόφραξη του χοληφόρου πόρου ή η επαγόμενη από φάρμακα. Στον αναπτυσσόμενο κόσμο, η πιο συχνή αιτία του ίκτερου είναι μολυσματική όπως η ιογενής ηπατίτιδα, η λεπτοσπείρωση, η σχιστοσωμίαση ή η ελονοσία.

    page 3

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΙΚΤΕΡΟΥ

    Τα πιο συνηθισμένα σημεία του ικτέρου σε ενήλικες είναι ένας κιτρινωπός αποχρωματισμός της λευκής περιοχής του ματιού (σκληρού χιτώνα) και του δέρματος που υποδεικνύει μια χολερυθρίνη ορού τουλάχιστον 3 mg/dl. Άλλα, συχνά σημεία περιλαμβάνουν τα σκούρα ούρα (χολερυθρινουρία) και τα ωχρά, λιπαρά κόπρανα (στεατόρροια). Επειδή, η χολερυθρίνη είναι ερεθιστική για το δέρμα, ο ίκτερος συνδέεται, συνήθως, με σοβαρή φαγούρα. Ο επιπεφυκότας των ματιών είναι ευαίσθητος στην εναπόθεση χολερυθρίνης λόγω της υψηλής περιεκτικότητας σε ελαστίνη. Ελαφρές αυξήσεις της χολερυθρίνης στον ορό μπορούν, συνεπώς, να ανιχνευθούν από νωρίς παρατηρώντας το κιτρίνισμα του λευκού του ματιού.  Ένα πολύ λιγότερο συχνό σημείο ίκτερου, ειδικά, κατά την παιδική ηλικία είναι τα κιτρινωπά ή πρασινωπά δόντια. Στα αναπτυσσόμενα παιδιά, η υπερχολερυθριναιμία μπορεί να προκαλέσει έναν κίτρινο ή πράσινο χρωματισμό των δοντιών λόγω της εναπόθεσης χολερυθρίνης κατά τη διαδικασία της ασβεστοποίησης των δοντιών. Παρόλο που αυτό μπορεί να συμβεί σε παιδιά με υπερχολερυθριναιμία, δεν παρατηρείται χρωματισμός των δοντιών λόγω υπερχολερυθριναιμίας σε άτομα με ηπατική νόσο, σε ενήλικες. Διαταραχές που σχετίζονται με την αύξηση των επιπέδων της άμεσης χολερυθρίνης στον ορό κατά την πρώιμη ανάπτυξη μπορούν, επίσης, να προκαλέσουν χρωματισμό των δοντιών. 

    ΑΙΤΙΑ ΙΚΤΕΡΟΥ

    Τύποι Ικτέρου

    Ο ίκτερος είναι ένα σημείο που δείχνει την παρουσία υποκείμενων ασθενειών που περιλαμβάνουν το μη φυσιολογικό μεταβολισμό της χολερυθρίνης, τη δυσλειτουργία του ήπατος ή την απόφραξη της χολής.

    Γενικά, ο ίκτερος υπάρχει όταν τα επίπεδα χολερυθρίνης στο αίμα υπερβαίνουν τα 3 mg/dl.

    Ο ίκτερος κατατάσσεται σε τρεις κατηγορίες, ανάλογα με το φυσιολογικό μηχανισμό που επηρεάζει η παθολογία.

    Οι τρεις κατηγορίες είναι:

    • Προηπατική/αιμολυτική: Η παθολογία συμβαίνει πριν από τον μεταβολισμό του ήπατος, είτε λόγω εγγενών αιτιών ρήξης των ερυθρών αιμοσφαιρίων είτε εξωγενών αιτιών της ρήξης των ερυθρών αιμοσφαιρίων.
    • Ηπατική/ηπατοκυτταρική: Η παθολογία οφείλεται σε βλάβη των παρεγχυματικών ηπατικών κυττάρων.
    • Μεθηπατική/χολοστατική: Η παθολογία εμφανίζεται μετά από τη σύζευξη χολερυθρίνης στο ήπαρ, λόγω απόφραξης της χολικής οδού και/ή μειωμένης απέκκρισης της χολερυθρίνης.

    Προηπατικές αιτίες

    Ο προηπατικός ίκτερος προκαλείται, συνήθως, από έναν παθολογικό αυξημένο ρυθμό αιμόλυσης των ερυθροκυττάρων.

    Η αυξημένη διάσπαση των ερυθροκυττάρων - αυξημένη μη συζευγμένη χολερυθρίνη ορού - αυξημένη εναπόθεση της μη συζευγμένης χολερυθρίνης στους βλεννογόνους.

    Αυτές οι ασθένειες μπορεί να προκαλέσουν ίκτερο λόγω αυξημένης αιμόλυσης ερυθροκυττάρων:

    • Δρεπανοκυτταρική αναιμία
    • Σφαιροκυττάρωση
    • Θαλασσαιμία
    • Ανεπάρκεια πυροσταφυλικής κινάσης
    • Ανεπάρκεια G6PD
    • Μικροαγγειοπαθητική αιμολυτική αναιμία
    • Αιμολυτικό-ουραιμικό σύνδρομο
    • Σοβαρή ελονοσία (σε ενδημικές χώρες)

    Ηπατικές αιτίες

    Ο ηπατικός ίκτερος προκαλείται από μη φυσιολογικό μεταβολισμό του ήπατος της χολερυθρίνης. Οι κύριες αιτίες του ηπατικού ίκτερου είναι η σημαντική βλάβη στα ηπατοκύτταρα - λόγω μολυσματικών ασθενειών, λόγω φαρμάκων, αυτοάνοσης αιτιολογίας - ή, λιγότερο συχνά, λόγω κληρονομικών γενετικών ασθενειών.

    Ηπατικά αίτια ικτέρου:

    • Οξεία ηπατίτιδα
    • Χρόνια ηπατίτιδα
    • Ηπατοτοξικότητα
    • Κίρρωση
    • Ηπατίτιδα που προκαλείται από φάρμακα
    • Αλκοολική ηπατική νόσος
    • Το σύνδρομο Gilbert (που βρίσκεται περίπου στο 5% του πληθυσμού, έχει ως αποτέλεσμα τον ήπιο ίκτερο)
    • Σύνδρομο Crigler-Najjar, τύπος Ι
    • Σύνδρομο Crigler-Najjar, τύπος II
    • Λεπτοσπείρωση

    Μεθηπατικές αιτίες

    Ο μεθηπατικός ίκτερος (αποφρακτικός ίκτερος), προκαλείται από απόφραξη των χολικών αγωγών που μεταφέρουν χολή που περιέχει συζευγμένη χολερυθρίνη από το ήπαρ για απέκκριση.

    Μεθηπατικές αιτίες ικτέρου

    • Χοληδοχολιθίαση (χολόλιθοι χολικών αγωγών)
    • Καρκίνος του παγκρέατος στην κεφαλή του παγκρέατος
    • Στενώσεις χολικών οδών
    • Αθηρωμάτωση χολής
    • Πρωτογενής χολαγγειίτιδα των χοληφόρων
    • Χολόσταση της εγκυμοσύνης
    • Οξεία παγκρεατίτιδα
    • Χρόνια παγκρεατίτιδα
    • Παγκρεατικές ψευδοκύστεις
    • Το σύνδρομο του Mirizzi ή Καλοήθης Μηχανική Απόφραξη του κοινού Ηπατικού πόρου
    • Παράσιτα («συκώτι» Opisthorchiidae και Fasciolidae)

    slide 33

    ΠΑΘΟΦΥΣΙΟΛΟΓΙΑ ΙΚΤΕΡΟΥ

    Ο ίκτερος προκαλείται, συνήθως, από μια υποκείμενη παθολογική διαδικασία που εμφανίζεται σε κάποιο σημείο κατά μήκος της φυσιολογικής οδού του μεταβολισμού της αίμης. Η βαθύτερη κατανόηση του φυσιολογικού μεταβολισμού της αίμης είναι απαραίτητη για την εκτίμηση της σημασίας των προηπατικών, ηπατικών και μεθηπατικών κατηγοριών αιτιών του ικτέρου. 

    Προηπατικός μεταβολισμός

    Όταν τα ερυθρά αιμοσφαίρια ολοκληρώνουν τη διάρκεια ζωής τους περίπου 120 ημέρες, ή εάν έχουν υποστεί βλάβη, ρήξη, καθώς, περνούν από το δικτυοενδοθηλιακό σύστημα, τα περιεχόμενα των κυττάρων συμπεριλαμβανομένης της αιμοσφαιρίνης απελευθερώνονται στην κυκλοφορία. Τα μακροφάγα φαγοκυτταρώνουν την αιμοσφαιρίνη και τη χωρίζουν σε αίμη και σφαιρίνη. Στη συνέχεια λαμβάνουν χώρα δύο αντιδράσεις με το μόριο αίμης. Η πρώτη αντίδραση οξείδωσης καταλύεται από το μικροσωμικό ένζυμο οξυγενάση της αίμης και οδηγεί σε χολοπρασίνη (χρωστική ουσία πράσινου χρώματος), σίδηρο και μονοξείδιο του άνθρακα. Το επόμενο βήμα είναι η αναγωγή της χολοπρασίνης σε μια κίτρινη χρωστική που ονομάζεται χολερυθρίνη από το κυτοσολικό ένζυμο αναγωγάση της χολοπρασίνης. Αυτή η χολερυθρίνη είναι «μη συζευγμένη», «ελεύθερη» ή «έμμεση» χολερυθρίνη. Περίπου 4 mg χολερυθρίνης ανά κιλό αίματος παράγονται κάθε μέρα. Η πλειονότητα αυτής της χολερυθρίνης προέρχεται από τη διάσπαση της αίμης από τα κατεστραμμένα ερυθρά αιμοσφαίρια στη διαδικασία που μόλις περιγράφηκε. Περίπου το 20% προέρχεται από άλλες πηγές αίμης, ωστόσο, συμπεριλαμβανομένης της αναποτελεσματικής ερυθροποίησης και της διάσπασης άλλων πρωτεϊνών που περιέχουν αίμη, όπως μυοσφαιρίνης και κυτοχρωμάτων. Η μη συζευγμένη χολερυθρίνη ταξιδεύει στο ήπαρ μέσω της κυκλοφορίας του αίματος. Επειδή, αυτή η χολερυθρίνη δεν είναι διαλυτή, μεταφέρεται μέσω του αίματος που συνδέεται με την αλβουμίνη του ορού.

    Ηπατικός μεταβολισμός

    Μόλις, η μη συζευγμένη χολερυθρίνη φτάσει στο ήπαρ, το ηπατικό ένζυμο 5'-διφωσφο-γλυκουρονικοσυλτρανσφεράση της ουριδίνης (είναι μια μικροσωμική γλυκοσυλτρανσφεράση που καταλύει τη μεταφορά του συστατικού γλυκουρονικού οξέος, σε ένα μικρό υδρόφοβο μόριο) συζεύγει χολερυθρίνη + γλυκουρονικό οξύ → διγλυκουρονίδη χολερυθρίνης (συζευγμένη χολερυθρίνη). Η χολερυθρίνη που έχει συζευχθεί από το ήπαρ είναι υδατοδιαλυτή και απεκκρίνεται στη χοληδόχο κύστη. 

    Μεθηπατικός μεταβολισμός

    Η χολερυθρίνη εισέρχεται στον εντερικό σωλήνα μέσω της χολής. Στον εντερικό σωλήνα, η χολερυθρίνη μετατρέπεται σε ουροχολινογόνο από τα συμβιωτικά εντερικά βακτήρια. Το μεγαλύτερο μέρος του ουροχιλινογόνου μετατρέπεται σε κοπροχολινογόνο και περαιτέρω οξειδώνεται σε κοπροχολίνη. Η κοπροχολίνη απεκκρίνεται μέσω περιττωμάτων, δίνοντας στα κόπρανα τον χαρακτηριστικό καφέ χρωματισμό. Ένα μικρό μέρος του ουροχολινογόνου απορροφάται ξανά στα γαστρεντερικά κύτταρα. Το περισσότερο απορροφημένο ουροχολινογόνο υφίστανται ηπατοχολική ανακυκλοφορία. Ένα μικρότερο μέρος του επαναπορροφημένου ουροχιλινογόνου διηθείται στους νεφρούς. Στα ούρα, το ουροχολινογόνο μετατρέπεται σε ουροχολίνη, η οποία δίνει στα ούρα το χαρακτηριστικό κίτρινο χρώμα τους.

    Ανωμαλίες στον μεταβολισμό και την απέκκριση του αίματος

    Ένας τρόπος για να κατανοήσετε την παθοφυσιολογία του ίκτερου είναι να τον κατατάξετε σε διαταραχές που προκαλούν αυξημένη παραγωγή χολερυθρίνης (μη φυσιολογικός μεταβολισμός αίμης) ή μειωμένη απέκκριση χολερυθρίνης (μη φυσιολογική έκκριση αίμης). 

    Προηπατική παθοφυσιολογία

    Ο προηπατικός ίκτερος αποδίδεται σε παθολογική αύξηση της παραγωγής χολερυθρίνης.

    Η παθοφυσιολογία είναι αρκετά απλή: αυξημένος ρυθμός αιμόλυσης ερυθροκυττάρων - αυξημένη παραγωγή χολερυθρίνης - αυξημένη εναπόθεση χολερυθρίνης στους βλεννογόνους - εμφάνιση κίτρινης απόχρωσης.

    Ηπατική παθοφυσιολογία

    Ο ηπατικός ίκτερος (ηπατοκυτταρικός ίκτερος) οφείλεται σε σημαντική βλάβη στη λειτουργία του ήπατος - συμβαίνει θάνατος και νέκρωση των ηπατικών κυττάρων - μειωμένη μεταφορά χολερυθρίνης στα ηπατοκύτταρα. Η μεταφορά χολερυθρίνης στα ηπατοκύτταρα μπορεί να μειωθεί σε οποιοδήποτε σημείο μεταξύ της ηπατοκυτταρικής πρόσληψης της μη συζευγμένης χολερυθρίνης και της ηπατοκυτταρικής μεταφοράς της συζευγμένης χολερυθρίνης στη χοληδόχο κύστη. Επιπλέον, το επακόλουθο κυτταρικό οίδημα λόγω φλεγμονής προκαλεί μηχανική απόφραξη της ενδοηπατικής χολικής οδού. Συνήθως, οι παρεμβολές και στα τρία κύρια στάδια του μεταβολισμού της χολερυθρίνης - πρόσληψη, σύζευξη και απέκκριση - συνήθως, συμβαίνουν στον ηπατοκυτταρικό ίκτερο. Έτσι, θα υπάρχει μια ανώμαλη αύξηση τόσο της μη συζευγμένης όσο και της συζευγμένης χολερυθρίνης. Επειδή, η απέκκριση (το βήμα περιορισμού του ρυθμού), συνήθως, εξασθενεί στο μεγαλύτερο βαθμό, κυριαρχεί η συζευγμένη υπερχολερυθριναιμία. Η μη συζευγμένη χολερυθρίνη εισέρχεται ακόμα στα ηπατικά κύτταρα και συζεύγνυται με το συνηθισμένο τρόπο. Αυτή η συζευγμένη χολερυθρίνη επιστρέφεται στο αίμα, πιθανώς, με ρήξη των κορεσμένων χολικών καναλιών και άμεση εκκένωση της χολής στη λέμφο που αφήνει το συκώτι. Έτσι, το μεγαλύτερο μέρος της χολερυθρίνης στο πλάσμα γίνεται ο συζευγμένος τύπος παρά ο μη συζευγμένος τύπος, και αυτή η συζευγμένη χολερυθρίνη, η οποία δεν πήγε στο έντερο για να γίνει ουροχολινογόνο, δίνει στα ούρα το σκούρο χρώμα.

    Μεθηπατική παθοφυσιολογία

    Ο μεθηπατικός ίκτερος (αποφρακτικός ίκτερος) οφείλεται σε απόφραξη της απέκκρισης της χολής από τη χολική οδό - αυξημένη συζευγμένη χολερυθρίνη και χολικά άλατα. Σε πλήρη απόφραξη του χοληφόρου πόρου, η συζευγμένη χολερυθρίνη δεν μπορεί να έχει πρόσβαση στην εντερική οδό - και δε γίνεται περαιτέρω μετατροπή της χολερυθρίνης σε ουροχολινογόνο - χωρίς κοπροχολίνη ή ουροχολίνη. Αντ 'αυτού, η περίσσεια συζευγμένης χολερυθρίνης διηθείται στα ούρα χωρίς ουροχολινογόνο στον αποφρακτικό ίκτερο. Η συζευγμένη χολερυθρίνη στα ούρα (χολερυθρινουρία) δίνει στα ούρα ένα ασυνήθιστα σκούρο καφέ χρώμα. Έτσι, η παρουσία ωχρών κοπράνων (η κοπροχολίνη απουσιάζει από τα κόπρανα) και σκούρων ούρων (συζευγμένη χολερυθρίνη που υπάρχει στα ούρα) υποδηλώνουν μια αποφρακτική αιτία ίκτερου. Επειδή, αυτά είναι θετικά σε πολλές καταστάσεις ηπατικού ίκτερου, δεν μπορούν να βοηθήσουν στη διάκριση της απόφραξης από άλλες αιτίες ηπατοκυτταρικού ίκτερου. 

    images 6

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΙΚΤΕΡΟΥ

    Οι περισσότεροι άνθρωποι που παρουσιάζουν ίκτερο θα έχουν αυξημένα επίπεδα ηπατικών ενζύμων στο αίμα, όπως οι αμινοτρανσφεράσες (ALT, AST) και η αλκαλική φωσφατάση (ALP) και η χολερυθρίνη (που προκαλεί τον ίκτερο). Επίσης, ελέγχονται και τα επίπεδα πρωτεϊνών, συγκεκριμένα, η ολική πρωτεΐνη και η αλβουμίνη. Άλλες εργαστηριακές εξετάσεις για τη λειτουργία του ήπατος περιλαμβάνουν τη γάμα γλουταμυλοτρανσπεπτιδάση (γ-GT) και το χρόνο προθρομβίνης (PT). Κανένα τεστ από μόνο του δε μπορεί να διαφοροποιήσει τις ταξινομήσεις του ίκτερου. Ένας συνδυασμός δοκιμών ηπατικής λειτουργίας, καθώς και άλλων ευρημάτων φυσικής εξέτασης είναι απαραίτητος για να καταλήξουμε σε διάγνωση.

    Εργαστηριακές δοκιμές

     Προηπατικός ίκτεροςΗπατικός ίκτεροςΜεθηπατικός ίκτερος
    Ολική Χολερυθρίνη Φυσιολογική/Αυξημένη Αυξημένη Αυξημένη
    Άμεση χολερυθρίνη Φυσιολογική Αυξημένη Αυξημένη
    Έμμεση χολερυθρίνη Φυσιολογική/Αυξημένη Αυξημένη Φυσιολογική
    Ουροχολινογόνο Φυσιολογικό/Αυξημένο Ελαττωμένο Ελαττωμένο/Αρνητικό
    Χρώμα ούρων Φυσιολογικό
    Σκούρο (Ουροχολινογόνο, άμεση χολερυθρίνη) Σκούρο(άμεση χολερυθρίνη)
    Χρώμα κοπράνων Σκούρο Ελαφρά ωχρό Ωχρά, άσπρα
    Αλκαλική φωσφατάση Φυσιολογικά Αυξημένη Πολύ αυξημένη
    SGOT & SGPT Πολύ αυξημένα Αυξημένη
    Άμεση χολερυθρίνη στα ούρα Δεν είναι παρούσα Παρούσα Παρούσα

    Ορισμένες διαταραχές των οστών και της καρδιάς μπορεί να οδηγήσουν σε αύξηση της αλκαλικής φωσφατάσης και των αμινοτρανσφερασών, επομένως, το πρώτο βήμα για τη διαφοροποίηση αυτών από τα προβλήματα του ήπατος είναι η σύγκριση των επιπέδων της γ-GT, η οποία θα αυξηθεί μόνο σε συγκεκριμένες για το ήπαρ καταστάσεις. Το δεύτερο βήμα είναι η διάκριση από τις αιτίες των χοληφόρων (χολοστατικός ίκτερος) ή του ηπατικού ικτέρου. Τα επίπεδα αλκαλικής φωσφατάσης και η γ-GT αυξάνονται μαζί, ενώ η ασπαρτική αμινοτρανσφεράση (AST) και η αμινοτρανσφεράση της αλανίνης (ALT) αυξάνονται διαφορετικά. Εάν τα επίπεδα αλκαλικής φωσφατάσης (10–45 IU/L) και γ-GT (18–85 IU/L) αυξάνονται αναλογικά τόσο υψηλά, όσο, τα επίπεδα AST (12–38 IU/L) και ALT (10–45 IU/L), αυτό δείχνει ένα χολοστατικό πρόβλημα. Από την άλλη πλευρά, εάν η άνοδος AST και ALT είναι σημαντικά υψηλότερη από την άνοδο της αλκαλικής φωσφατάσης και γ-GT, αυτό υποδηλώνει πρόβλημα στο ήπαρ. Τέλος, η διάκριση μεταξύ αιτιών ίκτερου στο ήπαρ, η σύγκριση των επιπέδων AST και ALT μπορεί να αποδειχθεί χρήσιμη. Τα επίπεδα AST θα είναι συνήθως υψηλότερα από το ALT. Αυτό εξακολουθεί να ισχύει στις περισσότερες ηπατικές διαταραχές εκτός από την ηπατίτιδα (ιογενής ή ηπατοτοξική). Η αλκοολική ηπατική βλάβη μπορεί να έχει φυσιολογικά τα επίπεδα SGPT, με τη SGOT να είναι 10 φορές υψηλότερη από την SGPT. Από την άλλη πλευρά, εάν η ALT ή SGPT είναι υψηλότερη από την AST ή SGOT, αυτό είναι ενδεικτικό  ηπατίτιδας. Τα επίπεδα των ALT και AST δεν συσχετίζονται καλά με την έκταση της ηπατικής βλάβης, αν και ταχείες πτώσεις σε αυτά τα επίπεδα από πολύ υψηλά επίπεδα μπορεί να υποδηλώνουν σοβαρή νέκρωση. Τα χαμηλά επίπεδα λευκωματίνης τείνουν να υποδηλώνουν χρόνια πάθηση, ενώ είναι φυσιολογικά στην ηπατίτιδα και τη χολόσταση. Τα αποτελέσματα των εργαστηριακών εξετάσεων για το συκώτι συγκρίνονται συχνά από το μέγεθος των διαφορών τους, όχι από τον καθαρό αριθμό, καθώς και από τις αναλογίες τους. Η αναλογία SGOT: SGPT μπορεί να είναι ένας καλός δείκτης για το αν η διαταραχή είναι ηπατική αλκοολική βλάβη (πάνω από 10), κάποια άλλη μορφή ηπατικής βλάβης (πάνω από 1) ή ηπατίτιδας (λιγότερο από 1). Τα επίπεδα χολερυθρίνης μεγαλύτερα από 10 φορές υποδηλώνουν νεοπλαστική ή ενδοηπατική χολόσταση. Τα επίπεδα χαμηλότερα από αυτό τείνουν να υποδηλώνουν ηπατοκυτταρικά αίτια. Τα επίπεδα AST μεγαλύτερα από 15 φορές των φυσιολογικών δείχνουν οξεία ηπατοκυτταρική βλάβη. Λιγότερο από αυτό δείχνουν αποφρακτικές αιτίες. Τα επίπεδα αλκαλικής φωσφατάσης μεγαλύτερα από 5 φορές των φυσιολογικών  υποδηλώνουν απόφραξη, ενώ επίπεδα μεγαλύτερα από 10 φορές των φυσιολογικών υποδηλώνουν ότι προκαλείται από φάρμακα (τοξίνες), χολοστατική ηπατίτιδα ή μόλυνση από κυτταρομεγαλοϊό. Και οι δύο αυτές συνθήκες μπορεί, επίσης, να έχουν ALT και AST μεγαλύτερες από 20 φορές από τα φυσιολογικά επίπεδα. Τα επίπεδα γ-GT μεγαλύτερα από 10 φορές των φυσιολογικών υποδηλώνουν, συνήθως, χολόσταση. Τα επίπεδα 5-10 φορές πάνω από τα φυσιολογικά υποδηλώνουν ιογενή ηπατίτιδα. Τα επίπεδα λιγότερο από 5 φορές των φυσιολογικών δείχνουν τοξικότητα από φάρμακα. Η οξεία ηπατίτιδα θα έχει, συνήθως, επίπεδα ALT και AST αυξημένα 20-30 φορές πάνω από τα φυσιολογικά επίπεδα (πάνω από 1000) και μπορεί να παραμείνουν σημαντικά αυξημένα για αρκετές εβδομάδες. Η τοξικότητα της ακεταμινοφαίνης μπορεί να οδηγήσει σε επίπεδα ALT και AST μεγαλύτερα από 50 φορές των φυσιολογικών.

    Τα εργαστηριακά ευρήματα εξαρτώνται από την αιτία του ίκτερου.

    • Ούρα: συζευγμένη χολερυθρίνη, ουροχολινογόνο > 2 μονάδες, αλλά μεταβλητά (εκτός από τα παιδιά).
    • Οι πρωτεΐνες του πλάσματος εμφανίζουν χαρακτηριστικές αλλαγές.
    • Το επίπεδο της λευκωματίνης στο πλάσμα είναι χαμηλό, αλλά οι σφαιρίνες στο πλάσμα αυξάνονται λόγω του αυξημένου σχηματισμού αντισωμάτων.

    Η μη συζευγμένη χολερυθρίνη είναι υδρόφοβη και ως εκ τούτου δεν μπορεί να απεκκρίνεται στα ούρα. Έτσι, το εύρημα αυξημένου ουροχολινογόνου στα ούρα χωρίς την παρουσία χολερυθρίνης στα ούρα (λόγω της μη συζευγμένης κατάστασής του) υποδηλώνει αιμολυτικό ίκτερο. Το ουροχολινογό θα είναι μεγαλύτερο από 2 μονάδες (δηλαδή, η αιμολυτική αναιμία προκαλεί αυξημένο μεταβολισμό της αίμης με εξαίρεση τα βρέφη όπου δεν έχει αναπτυχθεί χλωρίδα του εντέρου). Αντίθετα, η συζευγμένη χολερυθρίνη είναι υδρόφιλη και επομένως μπορεί να ανιχνευθεί στα ούρα - χολερυθρινουρία - σε αντίθεση με τη μη συζευγμένη χολερυθρίνη που απουσιάζει από τα ούρα. 

    Απεικονιστικές εξετάσεις

    Υπερηχογράφημα, MRI & MRCP είναι χρήσιμες για την ανίχνευση της απόφραξης των χολικών αγωγών. 

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ

    Ο κίτρινος αποχρωματισμός του δέρματος, ειδικά στις παλάμες και στα πέλματα, αλλά όχι στον σκληρό χιτώνα ή στο εσωτερικό του στόματος οφείλεται στην καροτιναιμία - μια ακίνδυνη κατάσταση.

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΙΚΤΕΡΟΥ

    Η θεραπεία του ίκτερου ποικίλει ανάλογα με την υποκείμενη αιτία. Εάν υπάρχει απόφραξη των χοληφόρων πόρων, απαιτείται, συνήθως, χειρουργική επέμβαση. Η χειρουργική επέμβαση σε ασθενείς με αποφρακτικό ίκτερο σχετίζεται με σημαντικά υψηλότερα ποσοστά επιπλοκών (69% έναντι 38%, P = 0,002) και θνησιμότητα. Η ιατρική αντιμετώπιση μπορεί να περιλαμβάνει τη θεραπεία των μολυσματικών αιτιών και τη διακοπή της φαρμακευτικής αγωγής που θα μπορούσε να συμβάλει στον ίκτερο. Η φαγούρα μπορεί να βοηθηθεί με την αποστράγγιση της χοληδόχου κύστης ή τη χρήση του ουρσοδεοξυχολικού οξέος. 

    ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ ΙΚΤΕΡΟΥ

    Η υπερχολερυθριναιμία, λόγω του μη συζευγμένου κλάσματος, μπορεί να προκαλέσει συσσώρευση χολερυθρίνης στην γκρίζα ύλη του κεντρικού νευρικού συστήματος, προκαλώντας δυνητικά μη αναστρέψιμη νευρολογική βλάβη που οδηγεί σε μια κατάσταση γνωστή ως πυρηνικός ίκτερος. Ανάλογα με το επίπεδο έκθεσης, τα αποτελέσματα κυμαίνονται από απαρατήρητη έως σοβαρή εγκεφαλική βλάβη και ακόμη και θάνατο. Τα νεογνά είναι ιδιαίτερα ευάλωτα σε νευρολογικές βλάβες που προκαλούνται από την υπερχολεριθριναιμία και επομένως πρέπει να παρακολουθούνται προσεκτικά για μεταβολές στα επίπεδα χολερυθρίνης στον ορό τους. Άτομα με παρεγχυματική ηπατική νόσο που έχουν εξασθενημένη αιμόσταση μπορεί να αναπτύξουν αιμορραγικά προβλήματα.

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ 

    Οι παράγοντες κινδύνου που σχετίζονται με υψηλά επίπεδα χολερυθρίνης στον ορό περιλαμβάνουν το φύλο των ανδρών, τις λευκές εθνικότητες και το ενεργό κάπνισμα. Τα μέσα επίπεδα ολικής χολερυθρίνης στον ορό σε ενήλικες βρέθηκαν να είναι υψηλότερα στους άνδρες (0,72 ± 0,004 mg/dL) σε σύγκριση με τις γυναίκες (0,52 ± 0,003 mg/dL). Υψηλότερα επίπεδα χολερυθρίνης σε ενήλικες βρίσκονται, επίσης, σε μη ισπανόφωνο λευκό πληθυσμό (0,63 ± 0,004 mg/dL) και μεξικάνικο αμερικανικό πληθυσμό (0,61 ± 0,005 mg/dL), ενώ χαμηλότερα σε μη ισπανόφωνο μαύρο πληθυσμό (0,55 ± 0,005 mg/dL). Τα επίπεδα χολερυθρίνης είναι υψηλότερα στους ενεργούς καπνιστές. 

    1ηεβδομάδατηςζωήςjpg

    Νεογνικός ίκτερος

    ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ

    Ο ίκτερος στα βρέφη παρουσιάζεται με κιτρινισμένο δέρμα. Ο νεογνικός ίκτερος εξαπλώνεται κεφαλοουραία, επηρεάζοντας το πρόσωπο και το λαιμό πριν εξαπλωθεί στον κορμό και στα κάτω άκρα σε πιο σοβαρές περιπτώσεις. Άλλα συμπτώματα μπορεί να περιλαμβάνουν υπνηλία, κακή σίτιση και σε σοβαρές περιπτώσεις, η μη συζευγμένη χολερυθρίνη μπορεί να διασχίσει τον αιματοεγκεφαλικό φραγμό και να προκαλέσει μόνιμη νευρολογική βλάβη (πυρηνικός ίκτερος).

    ΑΙΤΙΑ

    Η πιο συνηθισμένη αιτία ίκτερου στα βρέφη είναι ο φυσιολογικός ίκτερος.

    Τα παθολογικά αίτια του νεογνικού ίκτερου περιλαμβάνουν τα ακόλουθα:

    • ίκτερος μητρικού γάλακτος
    • κληρονομική σφαιροκυττάρωση
    • ανεπάρκεια αφυδρογονάσης της 6-φωσφορικής γλυκόζης
    • ανεπάρκεια πυροσταφυλικής κινάσης
    • αυτοαντισώματα τύπου αίματος ABO / Rh
    • ανεπάρκεια άλφα 1-αντιτρυψίνης
    • σύνδρομο Alagille (γενετικό ελάττωμα που οδηγεί σε υποπλαστικούς ενδοηπατικούς χολικούς αγωγούς)
    • προοδευτική οικογενής ενδοηπατική χολόσταση
    • πυκνοκυττάρωση (λόγω έλλειψης βιταμινών)
    • κρετινισμός (συγγενής υποθυρεοειδισμός)
    • σηψαιμία ή άλλες μολυσματικές αιτίες

    ΠΑΘΟΦΥΣΙΟΛΟΓΙΑ

    Ο παροδικός ίκτερος του νεογνού είναι μια από τις πιο συχνές παθήσεις που συμβαίνουν σε νεογέννητα (παιδιά κάτω των 28 ημερών) με περισσότερο από ογδόντα τοις εκατό να επηρεάζεται κατά την πρώτη εβδομάδα της ζωής τους. Ο ίκτερος στα βρέφη, όπως και στους ενήλικες, χαρακτηρίζεται από αυξημένα επίπεδα χολερυθρίνης (ολική χολερυθρίνη ορού μεγαλύτερη από 5 mg/dL). Ο φυσιολογικός νεογνικός ίκτερος οφείλεται στην ανωριμότητα των ηπατικών ενζύμων που εμπλέκονται στο μεταβολισμό της χολερυθρίνης, του ανώριμου μικροβιώματος του εντέρου και στην αυξημένη διάσπαση της εμβρυϊκής αιμοσφαιρίνης (HbF). Ο ίκτερος του μητρικού γάλακτος προκαλείται από αυξημένη συγκέντρωση β-γλυκουρονιδάσης στο μητρικό γάλα - αποσυμπίεση και επαναπορρόφηση της χολερυθρίνης - επιμονή του φυσιολογικού ίκτερου με μη συζευγμένη υπερχλερυθριναιμία. Η έναρξη του ίκτερου του μητρικού γάλακτος αρχίζει εντός 2 εβδομάδων μετά τη γέννηση και διαρκεί 4-13 εβδομάδες. Ενώ οι περισσότερες περιπτώσεις ίκτερου νεογέννητου δεν είναι επιβλαβείς, εάν τα επίπεδα χολερυθρίνης είναι πολύ υψηλά, μπορεί να εμφανιστεί εγκεφαλική βλάβη - πυρηνικός ίκτερος οδηγώντας σε σημαντική αναπηρία. Ο πυρηνικός ίκτερος σχετίζεται με αυξημένη μη συζευγμένη χολερυθρίνη (η οποία δεν μεταφέρεται από τη λευκωματίνη). Τα νεογνά είναι ιδιαίτερα ευάλωτα σε αυτό λόγω της αυξημένης διαπερατότητας του αιματοεγκεφαλικού φραγμού και της αυξημένης μη συζευγμένης χολερυθρίνης λόγω της κατανομής της εμβρυϊκής αιμοσφαιρίνης και της ανώριμης χλωρίδας του εντέρου. 

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ

    Ο ίκτερος στα νεογέννητα είναι, συνήθως, παροδικός και εξαφανίζεται χωρίς ιατρική παρέμβαση. Σε περιπτώσεις όπου τα επίπεδα χολερυθρίνης στον ορό είναι μεγαλύτερα από 4–21 mg/dL (68-360 µmol/L), το βρέφος μπορεί να υποβληθεί σε θεραπεία με φωτοθεραπεία ή να γίνει αφαιμαξομετάγγιση ανάλογα με την ηλικία και την κατάσταση της πρόωρης ωριμότητας του βρέφους. Η φωτοθεραπεία (φως Bili) είναι, συχνά, το εργαλείο που χρησιμοποιείται για την έγκαιρη θεραπεία, το οποίο, συχνά, συνίσταται στην έκθεση του μωρού σε εντατική φωτοθεραπεία. Η ηλιοθεραπεία είναι αποτελεσματική θεραπεία, και έχει το πλεονέκτημα της υπεριώδους-Β, η οποία προάγει την παραγωγή βιταμίνης D. Η μέτρηση της χολερυθρίνης μειώνεται, επίσης, μέσω της απέκκρισης - κινήσεις του εντέρου και ούρηση - οι συχνές και αποτελεσματικές σιτίσεις είναι ζωτικής σημασίας για τη μείωση του ίκτερου στα βρέφη.

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τον ίκτερο

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τον ίκτερο

    7 52

     

    Διαβάστε, επίσης,

    Αλκοολική ηπατίτιδα

    Ερυθροβλάστωση του εμβρύου

    Θαλασσαιμία

    Τα σημεία τοξινών στο πρόσωπο

    Σύνδρομο συγγενούς ερυθράς

    Σύνδρομο υποτονικού βρέφους

    Πώς θα καταλάβετε ότι έχετε χολολίθους

    Για όσους έχουν παθήσεις παγκρέατος

    Κίρρωση του ήπατος

    Οξεία ηπατική ανεπάρκεια

    Οι απαραίτητες βιταμίνες για όσους έχουν αποφρακτικό ίκτερο

    Ιογενείς ηπατίτιδες

    Χρήσιμες πληροφορίες για την ηπατίτιδα C

    Διάγνωση ασθενειών από τα μάτια

    Συνταγές από ροφήματα για όλες τις ασθένειες

    Ενδοηπατική χολόσταση της κύησης

    Χολοκυστίτιδα

    Χολολιθίαση και πολύποδες της χοληδόχου κύστεως

    Χολερυθρίνη αίματος

    Οι τρανσαμινάσες αίματος

    Καρκίνος παγκρέατος

    Η γ-γλουταμυλική τρανσφεράση

    Καρκίνος ήπατος

    Εργαστηριακή διαφορική διάγνωση των ικτέρων

    Καροτιναιμία

    www.emedi.gr

     

     

     

     

  • Εντερική απόφραξη Εντερική απόφραξη

    Εντερική απόφραξη είναι η διακοπή διέλευσης του εντερικού περιεχομένου

    Εντερική απόφραξη υπάρχει όπου εμφανίζεται ανεπάρκεια, διακοπή ή ελάττωση της φυσιολογικής διέλευσης του εντερικού περιεχομένου.

    Οι αποφράξεις είναι μερικές ή ολικές και εκδηλώνονται με κοιλιακό πόνο, έμετο και επίμονη δυσκοιλιότητα

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Γαστρεντερικό

    Γενετική:  Δεν υπάρχει γνωστός συσχετισμός

    Επίπτωση/Επιπολασμός: Ευθύνεται για το 20% περίπου όλων των εισαγωγών περιστατικών που προσέρχονται με εικόνα οξείας κοιλίας

    Επικρατέστερο φύλο: Άνδρες = Γυναίκες

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΕΝΤΕΡΙΚΗΣ ΑΠΟΦΡΑΞΗΣ

    • Κοιλιακό άλγος - διάχυτο, μυϊκές συσπάσεις στην κοιλιακή χώρα που επέρχονται ανά 5 έως 15 λεπτά
    • Έμετος - συνήθως, εμφανίζεται αμέσως μετά την απόφραξη του εντέρου. Εμφανίζεται, συχνότερα, όταν η απόφραξη αφορά εγγύς τμήμα του εντέρου. Δεν είναι συχνό σύμπτωμα σε απόφραξη του παχέος εντέρου μέχρι να εμφανιστεί διάταση του λεπτού εντέρου
    • Επίμονη δυσκοιλιότητα - σύνηθες σύμπτωμα. Το περιεχόμενο του εντέρου μπορεί να περάσει από τις περιοχές που βρίσκονται μακριά από την απόφραξη, ιδιαίτερα, σε αποφράξεις που εντοπίζονται στα αρχικά τμήματα του εντέρου. Πόνος ακολουθούμενος από εκρηκτική διάρροια εμφανίζεται, συχνά, σε μερική απόφραξη
    • Επισκόπηση - με ή χωρίς διάταση (όψιμο εύρημα), λιγότερο πιθανό εύρημα σε απόφραξη εγγύς τμήματος του εντέρου
    • Ακρόαση - υψηλής συχνότητας εντερικοί ήχοι, έντονος περισταλτισμός 
    • Ψηλάφηση - (τα 3 αυτά ευρήματα υποδηλώνουν περίσφιξη εντέρου) ευαισθησία, ψηλαφητή μάζα, σημεία περιτονίτιδας
    • Δακτυλική εξέταση - μπορεί να διαπιστωθεί ότι υπάρχουν σφηνωμένα κόπρανα.
    • Μικροσκοπική αιμορραγία μπορεί να υποδηλώνει κακοήθεια παχέος εντέρου

    eileos apofraxi toy enteroy katastasi gia epeigoysa antimetopisi aities therapeia kai symvoyles prolipsis 3

    ΑΙΤΙΑ ΕΝΤΕΡΙΚΗΣ ΑΠΟΦΡΑΞΗΣ

    • Βλάβες του αυλού:
    1. Κοπρόσταση
    2. Χολόλιθοι
    3. Μηκώνιο στα νεογνά
    4. Εγκολεασμός στα βρέφη
    • Ενδογενές βλάβες:
    1. Συγγενείς (π.χ. ατρησία και στένωση, ατρησία πρωκτού, μεκέλειος απόφυση, διπλά ανατομικά στοιχεία)
    2. Τραύμα
    3. Φλεγμονές (π.χ. νόσος Crohn, εκκολπωματίτιδα, ελκώδεις κολίτιδα, ακτινοβολία, τοξικά προϊόντα)
    4. Νεοπλάσματα (είναι το πιο συχνό αίτιο εντερικής απόφραξης)
    5. Διάφορα (π.χ. ενδομητρίωση)
    • Εξωγενείς βλάβες:
    1. Συμφύσεις (το πιο συχνό αίτιο απόφραξης του λεπτού εντέρου)
    2. Κήλη και διάνοιξη τραύματος
    3. Μάζες (π.χ. δακτυλιοειδές πάγκρεας, αγγειακές δυσπλασίες, απόστημα και αιμάτωμα, νεοπλάσματα)
    4. Συστροφή εντέρου
    5. Νευρομυϊκές διαταραχές (π.χ. μεγάκολο, διαταραχές κινητικότητας)

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΕΝΤΕΡΙΚΗΣ ΑΠΟΦΡΑΞΗΣ

    • Προηγηθείσα χειρουργική επέμβαση στην κοιλιά και/ή στην πύελο
    • Κήλη
    • Χρόνια δυσκοιλιότητα
    • Χολολιθίαση
    • Φλεγμονώδης νόσος του εντέρου
    • Κατάποση ξένων σωμάτων - σύνδρομο ανεξέλεγκτης όρεξης εγκύων, δισκία καλίου 
    • Εκκολπωμάτωση

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΕΝΤΕΡΙΚΗΣ ΑΠΟΦΡΑΞΗΣ

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΕΝΤΕΡΙΚΗΣ ΑΠΟΦΡΑΞΗΣ

    Παραλυτικός ειλεός 

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ ΕΝΤΕΡΙΚΗΣ ΑΠΟΦΡΑΞΗΣ

    • Λευκά αιμοσφαίρια, ήπια αύξηση (15.000/mm3). Η σημαντική αύξηση συσχετίζεται με περίσφιξη του εντέρου
    • Αιματοκρίτης: η ήπια αύξηση συσχετίζεται με απώλεια εξωκυττάριου υγρού
    • Νεφρά: ειδικό βάρος ούρων 1025-1030 και αύξηση ουρίας και κρεατινίνης λόγω απώλειας εξωκυττάριου όγκου
    • Αμυλάση: μπορεί να είναι αυξημένη. Δεν αποτελεί διαγνωστικό δείκτη απόφραξης ή περίσφιξης
    • Αέρια αίματος: μπορεί να είναι φυσιολογικά. Οξέωση εμφανίζεται σαν όψιμη διαταραχή 
    • Δεν υπάρχει κάποιο εργαστηριακό εύρημα ή κάποιος συνδυασμός ευρημάτων που να είναι διαγνωστικά της περίσφιξης του εντέρου

    ΠΑΘΟΛΟΓΟΑΝΑΤΟΜΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ ΕΝΤΕΡΙΚΗΣ ΑΠΟΦΡΑΞΗΣ

    • Οίδημα του βλεννογόνου
    • Υπέκκριση 
    • Νέκρωση

    management of intestinal obstruction 15 638

    ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΗ ΕΝΤΕΡΙΚΗΣ ΑΠΟΦΡΑΞΗΣ

    • Ακτινογραφία θώρακος και κοιλίας:
    1. Διάταση του λεπτού ή του παχέος εντέρου
    2. Υδραερικά επίπεδα (μπορεί να εμφανισθούν σε ειλεό, γαστρεντερίτιδα, δυσκοιλιότητα)
    3. Απουσία αέρα στο παχύ έντερο
    4. Ελεύθερος αέρας στο περιτόναιο (περίσφιξη με διάτρηση)
    5. Εικόνα "ράμφους πουλιού" σε συστροφή του παχέος εντέρου
    6. Απεικόνιση ξένου σώματος 
    • Α/α με χορήγηση σκιαγραφικού:
    1. Ο βαριούχος υποκλυσμός βοηθάει στη διάγνωση της εντερικής απόφραξης και μπορεί να έχει θεραπευτική δράση σε περιπτώσεις εγκολεασμού
    2. Το βαριούχο γεύμα ή η χορήγηση γαστρογραφίνης από το στόμα μπορεί να βοηθήσουν στη διαφορική διάγνωση μεταξύ απόφραξης και ειλεού
    3. Η εντερόκλυση μπορεί να βοηθήσει στον εντοπισμό του τμήματος του λεπτού εντέρου που έχει αποφραχθεί

    ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΕΣ ΜΕΘΟΔΟΙ 

    • Ορθοσκόπηση με άκαμπτο ενδοσκόπιο. Μπορεί να έχει θεραπευτική δράση σε περίπτωση συστροφής του σιγμοειδούς
    • Σιγμοειδοσκόπηση με εύκαμπτο ενδοσκόπιο

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΕΝΤΕΡΙΚΗΣ ΑΠΟΦΡΑΞΗΣ

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ ΕΝΤΕΡΙΚΗΣ ΑΠΟΦΡΑΞΗΣ

    • Νοσηλεία 
    • Οι θεραπευτικές παρεμβάσεις στοχεύουν στη γρήγορη αποσυμφόρηση του γαστρεντερικού, στη διόρθωση των διαταραχών υγρών και ηλεκτρολυτών, στην έγκαιρη χειρουργική επέμβαση, χρειάζεται δε, συνεργασία χειρουργού/γαστρεντερολόγου

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ ΕΝΤΕΡΙΚΗΣ ΑΠΟΦΡΑΞΗΣ

    • Ρινογαστρικός καθετήρας
    • Ουροκαθετήρας Folley
    • Καθετήρας Swan-Ganz ή άλλου είδους κεντρική οδός παρακολούθησης, όταν χρειάζεται
    • Ενδοφλέβια χορήγηση υγρών: φυσιολογικός ορός/διάλυμα Ringer με συμπλήρωμα καλίου ανάλογα με τις ανάγκες 
    • Η χορήγηση αντιβιοτικών αμφισβητείται αν δεν υπάρχει σήψη, όμως η προφυλακτική χορήγηση αντιβίωσης μάλλον ενδείκνυται
    • Η έγκαιρη χειρουργική παρέμβαση είναι ζωτικής σημασίας, πριν το χειρουργείο θα πρέπει να γίνει άμεση διόρθωση ηλεκτρολυτών διαταραχών
    • Χειρουργικές παρεμβάσεις
    1. Επεμβάσεις χωρίς διάνοιξη του εντέρου: λύση των συμφύσεων, ανάταξη εγκολεασμού, ανάταξη συστροφής, ανάταξη περισφιγμένης κήλης
    2. Εντερεκτομή για αφαίρεση τριχοπιλημάτων, ξένων σωμάτων, χολόλιθων 
    3. Εκτομή τμήματος του εντέρου που έχει τη βλάβη η οποία ευθύνεται για την απόφραξη καθώς και του περισφιγμένου τμήματος του εντέρου
    4. Επέμβαση παράκαμψης του εντέρου γύρω από το σημείο της απόφραξης
    5. Εντεροδερματικό συρίγγιο μακριά από την απόφραξη: κολοστομία, τυφλοστομία

    ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ

    Κατάκλιση

    ΔΙΑΙΤΑ

    Τίποτε από το στόμα

     εντέρου

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΝΤΕΡΙΚΗΣ ΑΠΟΦΡΑΞΗΣ

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ ΕΝΤΕΡΙΚΗΣ ΑΠΟΦΡΑΞΗΣ

    Η χορήγηση προφυλακτικής αγωγής είναι θέμα χειρουργού.

    Οι περισσότεροι ασθενείς βελτιώνονται με συντηρητική φροντίδα σε 2-5 ημέρες.

    Η απόφραξη του λεπτού εντέρου που προκαλείται από τη νόσο του Crohn, την περιτοναϊκή καρκινομάτωση, την περιτονίτιδα, την εντερίτιδα από ακτινοβολία και την απόφραξη του εντέρου μετά τον τοκετό αντιμετωπίζονται, συνήθως, συντηρητικά, δηλαδή, χωρίς, χειρουργική επέμβαση.

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ ΜΕ ΕΝΤΕΡΙΚΗ ΑΠΟΦΡΑΞΗ

    Μετά το χειρουργείο εβδομαδιαία παρακολούθηση για διάστημα 2-8 εβδομάδων 

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ ΕΝΤΕΡΙΚΗΣ ΑΠΟΦΡΑΞΗΣ

    • Επιβράδυνση της επανόδου της φυσιολογικής λειτουργίας του εντέρου
    • Μεγαλύτερος κίνδυνος για νέο αποφρακτικό επεισόδιο
    • Σήψη

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ ΕΝΤΕΡΙΚΗΣ ΑΠΟΦΡΑΞΗΣ

    • Συνήθως άριστη πρόγνωση. Γενικά, η θνησιμότητα από εντερική απόφραξη κυμαίνεται από < 1% έως > 20%, ανάλογα με το αίτιο, τη βιωσιμότητα του εντέρου, συνυπάρχουσες νόσους, κλπ

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΗΛΙΚΙΑΚΑ ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Παιδιατρικό:

    • Διάφορα αίτια εντερικής απόφραξης στην παιδική ηλικία:
    1. Δυσπλασίες του δωδεκαδακτύλου
    2. Νηστιδο/ειλεακή ατρησία
    3. Συστροφή του μεσαίου τμήματος του εντέρου 
    4. Ειλεός από μηκώνιο
    5. Νεκρωτική εντεροκολίτιδα
    6. Νόσος Hirschsprung
    7. Εγκολεασμός
    8. Διπλά ανατομικά στοιχεία
    9. Μεκέλειος απόφυση
    10. Ατρησία πρωκτού

    Γηριατρικό:

    • Τα νεοπλάσματα του παχέος εντέρου είναι συχνότερα
    • Η χρόνια δυσκοιλιότητα/κοπρόσταση είναι συχνότερη

    ΑΛΛΕΣ ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ

    Εάν η δακτυλική εξέταση δείξει μικροσκοπική αιμορραγία τότε μπορεί ένα νεόπλασμα του παχέος εντέρου να αποτελεί το αίτιο της απόφραξης

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για την υγεία του εντέρου

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για την υγεία του εντέρου

    enterikes diataraches

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Καρκίνος παχέος εντέρου

    Χάρτης κοιλιακού πόνου

    Φασιολοψίαση

    Κυστική ίνωση

    Έμφραγμα μεσεντερίου

    Εκκολπωματική νόσος

    Κήλες

    Μήπως έχετε πόνο στην πύελο;

    Αμυλάση

    Η αποτελεσματικότερη θεραπεία για τη δυσκοιλιότητα

    Πρόπτωση του ορθού

    Πώς θα καταλάβετε την εντερική απόφραξη

    Ηλεκτροπληξία

    Παθήσεις οξείας χειρουργικής κοιλίας

    Πώς θα αναγνωρίσετε τον πόνο της σκωληκοειδίτιδας

    Μήπως έχετε πολλά αέρια;

    Κολονοσκόπηση

    Επικίνδυνοι πόνοι

    Πόνος στην κοιλιά, αλλά που;

    www.emedi.gr

     

     

     

     

  • Τι πρέπει να προσέχετε όταν παίρνετε συμπληρώματα διατροφής Τι πρέπει να προσέχετε όταν παίρνετε συμπληρώματα διατροφής

    Τα συμπληρώματα διατροφής δεν έχουν ανεπιθύμητες ενέργειες

    Οι ανεπιθύμητες ενέργειες των συμπληρωμάτων διατροφής είναι σπάνιες και είναι αποτέλεσμα υπερβολικής πρόσληψης βιταμινών, όταν αυτές αυτοχορηγούνται, χωρίς τη συμβουλευτική ιατρική γνώμη.

    Οι υδατοδιαλυτές βιταμίνες είναι δύσκολο να προκαλέσουν υψηλά επίπεδα τιμών στους ιστούς, επειδή τα νεφρά απεκκρίνουν εύκολα τα πλεονάζοντα ποσά  όταν οι συγκεντρώσεις στο αίμα είναι πάνω από κάποιο επίπεδο.

    Επίσης, το σώμα είναι ικανό να μετατρέπει, τις υπερβολικές ποσότητες των βιταμινών του συμπλέγματος Β στις μεταβολικά ενεργές μορφές τους, επιπλέον αυτών που είναι φυσιολογικά παρούσες.

    Οι λιποδιαλυτές βιταμίνες, ωστόσο, τείνουν να αποθηκεύονται τόσο στο συκώτι, όσο και στους λιπώδεις ιστούς του σώματος. Όταν αυτές οι βιταμίνες υπερχειλίσουν στους ιστούς, εμφανίζονται αντιδράσεις και ορισμένα συμπτώματα.

    vitamines 1

    fd07863ad0206737976bae0028032b73

    Παρενέργειες από την υπερβολική λήψη λιποδιαλυτών βιταμινών A, D, E, K

    • Βιταμίνη Α: Οι πρώτες ενδείξεις οξείας τοξικότητας από βιταμίνη Α είναι οι ζαλάδες, η αυξημένη πίεση στο εγκεφαλονωτιαίο υγρό, το οποίο περιλούει τον εγκέφαλο και τη σπονδυλική στήλη, οι έμετοι και εκτεταμένο ξεφλούδισμα της επιδερμίδας. Οι ποσότητες βιταμίνης Α που πρέπει να καταναλωθούν μαζί για να υπάρξουν αυτές οι παρενέργειες είναι  εκατομμύρια μονάδες. 30χλγρ (450.000IU) βιταμίνης Α τη μέρα επί πάρα πολλούς μήνες, μπορεί να προκαλέσουν συμπτώματα, όπως απώλεια της όρεξης, ευερεθιστότητα, ναυτία, έμετοι, πονοκέφαλοι, ξηρό δέρμα με φαγούρες, αραίωση των μαλλιών και οιδήματα πάνω από τα μακρά οστά. Μπορεί και το συκώτι να διογκωθεί. 200.000IU σε άτομα με έλλειψη βιταμίνης Α, εφάπαξ, στο 3-4% θα προκαλέσει παρενέργειες που διαρκούν μόνο μερικές ημέρες και στη συνέχεια, καθώς το σώμα διαμοιράζει τη βιταμίνη, τα συμπτώματα έλλειψης εξαφανίζονται και γίνονται αισθητές οι ευεργετικές επιδράσεις των βιταμινών. Σοβαρή υπερδοσολογία προκαλεί γενικευμένη φαγούρα, κοκκινίλα στην επιδερμίδα, ξηρές λεπιδώσεις στο δέρμα κσι στους βλεννογόνους, σκασίματα (ραγάδες) στις γωνίες του στόματος και στα χείλη, φλεγμονές στη γλώσσα και στα ούλα, εξέλκωση του στόματος και απώλεια μαλλιών. Επιπρόσθετα υπάρχουν κόπωση, αιμορραγίες, κατακράτηση νερού, ευαισθησία των μακρών οστών και ένα ευπαθές διογκωμένο συκώτι. Αν η πρόσληψη συνεχισθεί εμφανίζονται διανοητική/ψυχική ευερεθιστότητα, διαταραχές του ύπνου, απώλεια βάρους και αύξηση μέσα στο αίμα του ενζύμου αλκαλική φωσφατάση, που οδηγεί σε εναπόθεση ασβεστίου στα αιμοφόρα αγγεία. Η τοξικότητα είναι απίθανη αν οι ημερήσιες προσλήψεις διατηρούνται κάτω των 5000IU ανά κιλό βάρους του σώματος (δηλαδή 350.000IU για ένα άτομο 70 κιλών), για όχι πιο πολλές από 200 ημέρες. Συνιστώνται (κενά) μεσοδιαστήματα 4-6 εβδομάδων, κατά την οποία διακόπτεται η πρόσληψη, μεταξύ των διαδοχικών σειρών θεραπείας. Αυτά τα επίπεδα προσλήψεων ισχύουν μόνο όταν η βιταμίνη χρησιμοποιείται θεραπευτικά και κάτω από ιατρική επίβλεψη. Σήμερα υπάρχει μια αυξημένη τάση να χορηγούνται μεγάλες ημερήσιες δόσεις βιταμίνης Α και των αναλογών της ουσιών για δερματοπάθειες και για καρκίνο. Τα συμπτώματα που αναφέρθηκαν πιο πάνω ισχύουν, κυρίως, για την αλκοόλη της βιταμίνης Α (ρετινόλη) επειδή αποθηκεύεται στο συκώτι. Το ρετινοϊκό οξύ δεν αποθηκεύεται και χρησιμοποιείται όπου χρειάζονται γρήγορα υψηλά επίπεδα της Α στο αίμα. Το συνθετικό ρετινοϊκό οξύ και τα ανάλογά του μπορεί να προκαλέσουν συμπτώματα τοξικότητας, αλλά σε προσλήψεις υψηλότερες από αυτές  της βιταμίνης Α. Το ευρύτατα χρησιμοποιούμενο 13-υπερ-ρετινοϊκό οξύ, που χορηγείται για την θεραπεία της ακμής, προκαλεί παρενέργειες που περιορίζονται στο δέρμα, και τοξικά συμπτώματα υποχωρούν γρήγορα όταν σταματήσει η θεραπεία με τα παραπάνω βιταμινικά ανάλογα. Ο περιορισμός πρόσληψης της βιταμίνης Α και των ανάλογών της είναι η μόνη θεραπεία της υπερδοσολογίας. Να χρησιμοποιείτε μόνο βιταμίνη Α από φυσικές και όχι συνθετικές πηγές.

    vitamind1

    • Βιταμίνη D: Το πενταπλάσιο της συνιστώμενης πρόσληψης (50μγρ τη μέρα) όταν λαμβάνεται επί παρατεταμένες περιόδους μπορεί να οδηγήσει σε υψηλά επίπεδα ασβεστίου στο αίμα των βρεφών και σε απόθεση ασβεστίου στα νεφρά των ενηλίκων. Η τοξικότητα της D είναι πολύ πιο πιθανή στα παιδιά, εξαιτίας υπερβολικών δόσεων που χορηγούνται από υπερ-προστατευτικές μητέρες, ή εξαιτίας της αυξημένης ευαισθησίας μερικών βρεφών στο ενισχυμένο γάλα που περιέχει τη βιταμίνη. Τα συνηθισμένα σημεία τοξικότητας στα παιδιά είναι απώλεια της όρεξης με ναυτία και έμετους. Σύντομα, εμφανίζεται σοβαρή απώλεια ούρων, με συνακόλουθη δίψα. Δυσκοιλιότητα εναλλάσσεται συχνά με διάρροια. Συχνά, υπάρχουν πόνοι στο κεφάλι και στα οστά. Το παιδί αδυνατίζει, γίνεται ευερέθιστο, νιώθει κατάθλιψη, και τελικά καταντά σαν να είναι ναρκωμένο. Εναποθέσεις ασβεστίου κατακάθονται στις αρτηρίες, τα νεφρά, την καρδιά, τους πνεύμονες και σε άλλους μαλακούς ιστούς και όργανα. Στους ενήλικες απαιτείται μια τακτική πρόσληψη πάνω από 100.000IU (2,5χλγρ) βιταμίνης D για μακρές περιόδους για να προκληθούν τα τυπικά συμπτώματα της αδυναμίας, ναυτίας, εμέτων, δυσκοιλιότητας, υπερβολικής ούρησης, δίψας και αφυδάτωσης. Λιγότερο φανερά, αλλά πιο σοβαρά, αποτελέσματα είναι η απόθεση ασβεστίου στους μαλακούς ιστούς και όργανα και τελικά η νεφρική ανεπάρκεια που οδηγεί στο θάνατο. Υψηλές δόσεις βιταμίνης D χρησιμοποιούνται στη θεραπεία μεταβολικών ασθενειών στα οστά, του υποπαραθυρεοειδισμού, της δυσαπορρόφησης και ορισμένων αρθριτικών παθήσεων. Ισχυρά παρασκευάσματα πρέπει τότε να λαμβάνονται για μεγάλες περιόδους, οπότε η στενή ιατρική επίβλεψη είναι βασική. Πρέπει να λαμβάνετε βιταμίνη D3 μαζί με Κ2 για να μην γίνεται εναπόθεση ασβεστίου σε άλλα όργανα και ιστούς. Η μόνη θεραπεία για την υπερδοσολογία βιταμίνης D είναι το να σταματήσουμε να λαμβάνουμε τη βιταμίνη.

     ε συνώνυμο της ομορφιάς 750x420

    • Βιταμίνη Ε: Η μόνη παρενέργεια που σημειώνεται με αυτή τη βιταμίνη είναι η δημιουργία μυϊκής αδυναμίας σε λίγα άτομα, που παίρνουν τουλάχιστον 600IU τη μέρα. Πολύ περισσότεροι είναι αυτοί που έχουν πάρει 400 έως 1600IU τη μέρα χωρίς καμιά παρενέργεια. Δόσεις βιταμίνης Ε μέχρι 5.000IU δεν έχουν παρενέργειες. Περιστασιακά υπάρχει μια παροδική αύξηση της πίεσης του αίματος σε ευαίσθητα άτομα που λαμβάνουν πάνω από 800IU τη μέρα. Τόσο η μυϊκή αδυναμία όσο και η αυξημένη πίεση του αίματος εξαφανίζονται όταν σταματήσει η πρόσληψη της βιταμίνης ή περιοριστεί σε 400IU τη μέρα. Περιστασιακά έχει εμφανιστεί δερματίτιδα επαφής όταν άτομα βάζουν στην επιδερμίδα τους καθαρό έλαιο βιταμίνης ή ακόμη και μια αλοιφή ή κρέμα που περιέχει πάνω από 100IU ανά γραμμάρια. Ο περιορισμός της βιταμινικής ισχύος απομακρύνει αυτή την αλλεργική αντίδραση.

    bigstock Foods Highest In Vitamin B t 159424967

    • Βιταμίνη Β1 (Θειαμίνη): Πολύ περιστασιακά, ενέσεις θειαμίνης μπορεί να προκαλέσουν αντιδράσεις υπερευαισθησίας σε ευαίσθητα άτομα. Οι αντιδράσεις αυτές περιλαμβάνουν κνησμό και οιδήματα στη θέση της ένεσης, οιδήματα της γλώσσας, των χειλιών και των ματιών, γενικευμένη φαγούρα και εφιδρώσεις, φταρνίσματα, συνάχι, δυσκολίες στην αναπνοή και κυάνωση (οπότε η επιδερμίδα γίνεται μπλε), ναυτία, χαμηλή πίεση του αίματος. Καμιά παρενέργεια δεν έχει αναφερθεί για θειαμίνη που χορηγείται από το στόμα.

    vitamin b3

    • Βιταμίνη Β3 (Νικοτινικό οξύ): Έχουν δοθεί συνταγές με μεγάλες δόσεις μεταξύ 3 και 10 γραμμάρια τη μέρα, για τον περιορισμό των επιπέδων της χοληστερίνης στο αίμα και οι αντίστοιχες τοξικές αντιδράσεις περιλαμβάνουν εξάψεις και ευρυθήμα, όσο συνεχίζεται η θεραπεία. Σε μερικούς παρουσιάζονται εξανθήματα, ξήρανση της επιδερμίδας και αυξημένος χρωματισμός του δέρματος. Περιστασιακά εμφανίζεται ίκτερος, που συνοδεύεται από ναυτία, διάρροια, κοιλιακούς πόνους και πονοκεφάλους, σε ένα ποσοστό 20-40% των υπό θεραπεία ασθενών. Επίσης, έχουν παρατηρηθεί έλκη του στομάχου και του δωδεκαδακτύλου, αρθριτικά, διαβήτης και ηπατικές παθήσεις και κυρίως, στις εγκύους.

    thieu vitamin b6 co the dan toi mat ngu

    • Βιταμίνη Β6 (Πυριδοξίνη): Εξουδετερώνει την επίδραση του φαρμάκου levopoda που χρησιμοποιείται στη θεραπεία της νόσου του Πάρκισον. Τοξικότητα μπορεί να παρατηρηθεί σε άτομα τα οποία παίρνουν πάνω από 200χλγρ πυριδοξίνης την μέρα. Ημερήσιες προσλήψεις τουλάχιστον 2.000χλγρ πυριδοξίνης που λαμβάνονται, επί 2 έως 40 μήνες, μπορεί να προκαλέσουν περιφερική νευροπάθεια. Τα τυπικά συμπτώματα αρχίζουν με μουδιάσματα στα πόδια και αστάθεια στο βάδισμα. Αυτό οδηγεί σε αυξανόμενη ανικανότητα για σταθερό βάδισμα, ιδιαίτερα στο σκοτάδι, και δυσκολία στο χειρισμό μικρών αντικειμένων και λίγους μήνες ακολουθεί μούδιασμα και αδεξιότητα στα χέρια τόσο που τα άτομα δεν μπορούν να χειρισθούν πληκτρολόγια. Υπάρχουν, ακόμη και αλλαγές και στην αίσθηση των χειλιών και της γλώσσας. Τα ομαλά επίπεδα της πυριδοξίνης στο πλάσμα του αίματος κλιμακώνονται από 0,36 έως 1,8μγρ ανά 100χλ πλάσματος, αλλά αυτοί οι ασθενείς έχουν επίπεδα από 3,0μγρ και πάνω. Ύστερα από αποχή ενός μηνός από την συμπληρωματική πυριδοξίνη, το επίπεδο της πέφτει στα 1,7μγρ ανά 100χλγρ πλάσματος. Σε όλες τις περιπτώσεις η απόσυρση της πυριδοξίνης οδηγεί σε βελτίωση των συμπτωμάτων και οι έλεγχοι δείχνουν μια αξιοσημείωτη ανάρρωση του νευρικού συστήματος, αλλά η διαδικασία αυτή απαιτείται αρκετούς μήνες. Δεν υπάρχουν συμπτώματα όταν η πρόσληψη είναι κάτω από 2.000χλγρ πυριδοξίνης τη μέρα. Δεν υπάρχουν αποδείξεις βλάβης από την πιο συνηθισμένη ημερήσια δόση των 25 έως 100χλγρ.

    Foliko oxi 810x405

    • Βιταμίνη Β9 (Φυλλικό οξύ): Έχει αναφερθεί ανταγωνισμός μεταξύ του φυλλικού οξέος και του φαρμάκου φενιτοϊνη που χρησιμοποιείται για τη θεραπεία της επιληψίας. Έτσι η ισορροπία ανάμεσα στο φάρμακο και τη βιταμίνη είναι κρίσιμη και το καλύτερο είναι να αφήνεται το θέμα στην επίβλεψη του γιατρού. Οι υψηλές προσλήψεις φυλλικού οξέος μπορούν να μειώσουν τα αποθέματα της βιταμίνης Β12 μέσα στο σώμα. Αν χορηγηθεί σε αυτούς που υποφέρουν από κακοήθη αναιμία που προκύπτει από δυσαπορρόφηση της βιταμίνης Β12, οι υψηλές δόσεις φυλλικού οξέος μπορούν να αποκρύψουν τα συμπτώματα της αναιμίας στο αίμα, αλλά να επιτρέπουν να συνεχίζεται η εκφύλιση των νεύρων της σπονδυλικής στήλης. Από αυτό έπεται η σημασία του να διαγνωσθεί αν μια μεγαλοβλαστική αναιμία οφείλεται σε έλλειψη φυλλικού οξέος ή βιταμίνης Β 12. Η στοματική θεραπεία έχει προκαλέσει απώλεια της όρεξης, διάταση του υπογαστρίου και μετεωρισμό. Περιστασιακά, ενέσεις φυλλικού οξέος μπορούν να προκαλέσουν παροδική αύξηση της θερμοκρασίας και συμπτώματα πυρετού.
    • Βιταμίνη Β12: Αντιδράσεις τοξικότητας από στοματική δοσολογία δεν έχουν ποτέ αναφερθεί. Πολύ σπάνιες αλλεργικές αντιδράσεις έχουν εμφανισθεί ύστερα από ενδομυϊκή ένεση της βιταμίνης.
    • Βιταμίνη Β2 (Ριβοφλαβίνη): Δεν αναφέρονται τοξικές αντιδράσεις.
    • Βιταμίνη Β5 (Παντοθενικό οξύ): Δεν αναφέρονται τοξικές αντιδράσεις ακόμη και ύστερα από μακρόχρονη θεραπεία με δόσεις μέχρι 2γρ ημερησίως, σε περιπτώσεις ρευματοειδούς αρθρίτιδας, είτε από το στόμα είτε με ένεση.
    • Καροτίνη: Γενικά αποδεκτή σαν ασφαλής, ακόμη και σε προσλήψεις αρκετές για να προσδώσουν κίτρινο χρώμα στην επιδερμίδα.
    • Βιταμίνη Β7 (Βιοτίνη): Καμιά δυσμενής επίδραση δεν αναφέρεται, ακόμη και σε βρέφη, όταν χορηγείται κατά 5χλγρ ημερησίως, από το στόμα ή με ένεση, για βλάβες της επιδερμίδας.

    vitamin c 600x400

    • Βιταμίνη C: Γενικά, θεωρείται σαν μια από τις πιο ασφαλείς βιταμίνες, έστω και αν λαμβάνεται σε μαζικές δόσεις. Υπάρχουν κάποια άτομα που θα έπρεπε να αποφεύγουν μεγάλες (μεγαλύτερες από 1γραμμάριο ημερησίως) προσλήψεις της βιταμίνης, επειδή, υποφέρουν από κληρονομικές μεταβολικές ασθένειες που δημιουργούν υπερβολικό οξαλικό οξύ ή κυστίνη ή ουρικό οξύ στο αίμα και τα ούρα και έχουν μεγαλύτερη τάση να σχηματίσουν πέτρες στα νεφρά. Μια τέτοια ασθένεια είναι σπάνια και οι περισσότεροι άνθρωποι μπορούν να ανεχθούν προσλήψεις βιταμίνης C μέχρι 3γρ ημερησίως ή και ακόμη περισσότερο. Αυτοί που υποφέρουν από πέτρες στα νεφρά και αυτοί που λαμβάνουν από το στόμα αντιπηκτικά φάρμακα θα πρέπει να παίρνουν υψηλές δόσεις βιαμίνης C με προφύλαξη, παρ' όλο που προσλήψεις μέχρι 500χλγρ τη μέρα μπορεί να γίνουν ανεκτές από τα άτομα αυτά για μακροχρόνιες περιόδους. Τα σωματικά σημεία της υπερβολικής δοσολόγησης είναι γαστρεντερικά και συμπεριλαμβάνουν ναυτία, κράμπες στην κοιλιά και διάρροια. Η βιταμίνη μπορεί, επίσης, να δράσει σαν διουρητικό, προκαλώντας αυξημένη ούρηση, αλλά αυτό μπορεί να είναι και ευεργετικό για την απομάκρυνση του υπερβολικού νερού από το σώμα. Αν μια υπερβολική πρόσληψη προκαλεί διάρροια, ο περιορισμός του λαμβανόμενου ποσού κατά 500χλγρ ή 1γρ τη μέρα θα περιορίσει συχνά την παρενέργεια αυτή. 

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για την υγεία σας

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για την υγεία σας

    sympliromata diatrofis

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Όλα όσα πρέπει να γνωρίζεται για τα θρεπτικά συστατικά

    Υπερφαινολικό ελαιόλαδο

    Φρούτα για πρωινό

    Οι παρενέργειες της χημειοθεραπείας στο πεπτικό σύστημα

    Το ταξίδι της τροφής

    Κάνναβη και γαστρεντερικές διαταραχές

    Το ρολόι του σώματος πρέπει να λειτουργεί καλά

    Πρόληψη χολολιθίασης

    Σταματήστε να κάνετε χολοκυστεκτομή

    Διατηρήστε υγιή τα ανοσοποιητικά σας κύτταρα

    Χρήσιμες πληροφορίες για τη grappa

    Να χρησιμοποιείτε ριγανέλαιο σαν αντιβακτηριακό

    Ποιοι πρέπει να παίρνουν φυτικά ένζυμα

    Σημαντικές πληροφορίες για τη διατροφή σας

    Θεραπεία Καρκίνου του Μαστού με φυσικούς τρόπους

    Τροφές για όσους έχουν καρκίνο

    Τα μέταλλα που περιέχει το ανθρώπινο σώμα

    www.emedi.gr

     

     

  • Όλα όσα πρέπει να γνωρίζεται για τα θρεπτικά συστατικά Όλα όσα πρέπει να γνωρίζεται για τα θρεπτικά συστατικά

    Οι θρεπτικές ουσίες είναι όλες απαραίτητες για τη διατήρηση της υγείας σας

    Όλα όσα πρέπει να γνωρίζεται για τα θρεπτικά συστατικά

    Τι είναι οι θρεπτικές ουσίες;

    Έξι είναι οι σημαντικές θρεπτικές ουσίες

    Είναι οι υδατάνθρακες, οι πρωτεΐνες, τα λίπη, τα μέταλλα, οι βιταμίνες και το νερό και είναι όλα θρεπτικά συστατικά  (απορροφήσιμα συστατικά τροφών) και απαραίτητα για την καλή μας υγεία. Χρειαζόμαστε τις θρεπτικές ουσίες για την ενέργεια, τη λειτουργία των οργάνων, την αξιοποίηση των τροφών και για την ανάπτυξη των κυττάρων.

    Η διαφορά ανάμεσα στις μικρομοριακές και στις μακρομοριακές θρεπτικές ουσίες  

    Οι μικρομοριακές θρεπτικές ουσίες, όπως οι βιταμίνες και τα μέταλλα και δεν παρέχουν ενέργεια από μόνες τους. Οι μακρομοριακές (υδατάνθρακες, λίπος και πρωτεΐνη) παρέχουν ενέργεια, αλλά μόνο όταν υπάρχουν αρκετές μικρομοριακές θρεπτικές ουσίες για να τις αποδεσμεύσουν.

    Οι ποσότητες μικρομοριακών και μακρομοριακών θρεπτικών ουσιών που απαιτούνται για να είστε υγιείς, διαφέρουν σε μεγάλο βαθμό, αλλά η καθεμιά ποσότητα είναι ιδιαίτερα σημαντική.

    Πώς λειτουργούν οι θρεπτικές ουσίες

    Το σώμα απλοποιεί τις θρεπτικές ουσίες για να τις αξιοποιήσει

    Οι θρεπτικές ουσίες λειτουργούν, βασικά, μέσω της πέψης. Η πέψη είναι μια διαδικασία συνεχούς χημικής απλοποίησης των υλικών που εισέρχονται στο σώμα μας από το στόμα. Η ενζυματική δράση διασπά την ύλη σε μικρότερα και απλούστερα κομμάτια, που μπορούν να απορροφηθούν από τα τοιχώματα του πεπτικού συστήματος (ενός ανοιχτού, μυϊκού σωλήνα, μήκους άνω των δέκα μέτρων, ο οποίος διασχίζει το σώμα) και να εισέλθουν τελικά στο αίμα.

    unnamed 6

    Το πεπτικό μας σύστημα

    Το πεπτικό μας σύστημα πρέπει να λειτουργεί, σωστά, για να βοηθούν οι θρεπτικές ουσίες στη διατήρηση της Υγείας μας.

    Στόμα και Οισοφάγος

    Η πέψη ξεκινά από το στόμα, με το άλεσμα της τροφής και την ανάμειξη του σάλιου. Ένα ένζυμο του σάλιου, η πτυελίνη ή αμυλάση, αρχίζει να διασπά το άμυλο σε σάκχαρα. Στη συνέχεια, η τροφή σπρώχνεται προς το πίσω μέρος του στόματος και καταλήγει στον οισοφάγο. Στο σημείο αυτό, αρχίζει ο περισταλτισμός (σύσφιξη και χαλάρωση των μυών του πεπτικού σωλήνα), η οποία προωθεί την τροφή μέσω του πεπτικού συστήματος. Προκειμένου να εμποδιστεί η αντίστροφη ροή της τροφής και να ρυθμιστεί η αποδέσμευση των κατάλληλων ενζύμων, αφού κανένα ένζυμο δεν μπορεί να αντικαταστήσει τη λειτουργία κάποιου άλλου, το πεπτικό σύστημα είναι εφοδιασμένο με βαλβίδες σε καίρια συνδετικά σημεία.

    Στομάχι

    Το στομάχι βρίσκεται πίσω από τα χαμηλότερα πλευρά και είναι μια εύκαμπτη σακούλα που περιβάλλεται από δραστήριους μυς και αλλάζει, συνεχώς, σχήμα.

    Ένα συνηθισμένο γεύμα αποβάλλεται από το στομάχι μέσα σε τρεις εώς πέντε ώρες.

    Ουσιαστικά, τίποτα δεν απορροφάται από τα τοιχώματα του στομάχου, εκτός από το αλκοόλ. Υγρές τροφές, όπως οι σούπες, φεύγουν από το στομάχι αρκετά γρήγορα, αλλά τα λίπη παραμένουν πολύ περισσότερο. Ένα συνηθισμένο γεύμα από υδατάνθρακες, πρωτεΐνες και λίπη εγκαταλείπει το μέσο στομάχι μέσα σε τρεις εώς πέντε ώρες. 

    unnamed 7

    Στομαχικοί αδένες και εξειδικευμένα κύτταρα παράγουν βλέννες, ένζυμα, υδροχλωρικό οξύ κι έναν παράγοντα ο οποίος επιτρέπει στη βιταμίνη Β12 να περάσει, από τα εντερικά τοιχώματα, στην κυκλοφορία του αίματος.

    Σε ένα φυσιολογικό στομάχι πλεονεκτούν τα οξέα, και τα γαστρικά υγρά, αποτελούνται από πολλές ουσίες:

    • Πεψίνη

    Το επικρατέστερο ένζυμο του στομάχου, ένα δραστικό πεπτικό κρεάτων και άλλων πρωτεϊνών. Ενεργοποιείται μόνο σε όξινο περιβάλλον.

    • Ρενίνη 

    Πήζει το γάλα.

    • HCL (Υδροχλωρικό οξύ)

    Παράγεται από τα κύτταρα του στομάχου και δημιουργεί όξινη κατάσταση. Το στομάχι δεν είναι απολύτως απαραίτητο για την πέψη. Το μεγαλύτερο μέρος της διαδικασίας, γίνεται έξω από αυτό.

    Λεπτό έντερο

    Όλη σχεδόν η αφομοίωση των θρεπτικών ουσιών, γίνεται ουσιαστικά στο λεπτό έντερο

    Με εξίμιση μέτρα μήκος, είναι το σημείο όπου ολοκληρώνεται η πέψη και γίνεται ουσιαστικά η αφομοίωση όλων των θρεπτικών ουσιών. Διαθέτει ένα αλκαλικό περιβάλλον, αποτέλεσμα χολής -υψηλής σε αλκαλικά- παγκρεατικό υγρό και εκκρίσεις των εντερικών τοιχωμάτων. Το αλκαλικό περιβάλλον είναι απαραίτητο για την πολύ σημαντική λειτουργία της πέψης και της απορρόφησης. Το δωδεκαδάκτυλο, που αρχίζει από την έξοδο του στομάχου, είναι το πρώτο τμήμα του λεπτού εντέρου. Συνδέεται με τη νήστιδα (περίπου τρία μέτρα μήκος) που και αυτή, με τη σειρά της, ενώνεται με τον ειλεό (τρία έως τριάμιση μέτρα μήκος). Όταν η περισταλτική δράση ωθεί τα ημίρρευστα περιεχόμενα του λεπτού εντέρου, ακούμε το στομάχι μας να γουργουρίζει κι εμφανίζονται βορβορυγμοί.

    Χρειάζονται δώδεκα με δεκατέσσερις ώρες για να καλύψουν οι τροφές τον κύκλο του παχέος εντέρου

    Όσα υλικά εγκαταλείπουν τον ειλεό και εισέρχονται στο τυφλό έντερο (το σημείο όπου ενώνεται το λεπτό και το παχύ έντερο), είναι σε αρκετά υγρή μορφή. Η ανάδρομη ροή των τροφών εμποδίζεται σε αυτήν την ένωση, από μία μυϊκή βαλβίδα. Με εξαίρεση το νερό, ελάχιστα άλλα υλικά απορροφώνται από το παχύ έντερο. Το κόλον είναι πρωταρχικά όργανο αποθήκευσης και αφυδάτωσης. Καθώς, το νερό απορροφάται, οι ουσίες που εισέρχονται σε υγρή κατάσταση γίνονται ημιστερεές. Χρειάζονται δώδεκα έως δεκατέσσερις ώρες για να καλύψουν οι ουσίες τον κύκλο του εντέρου. Μέσα στο κόλον, σε αντίθεση με το στομάχι που δεν υπάρχουν μικρόβια, υπάρχουν άφθονα βακτηρίδια, η φυσιολογική εντερική χλωρίδα. Στο μεγαλύτερο μέρος τους, τα κόπρανα αποτελούνται από βακτηρίδια, από δύσπεπτα υλικά, κυρίως, κυτταρίνη, καθώς και από ουσίες που έχουν αποβληθεί από το αίμα και τα τοιχώματα του εντέρου.

    1Τοήπαρκάτωαπόδεξιόθόλοδιαφράγματος

    Συκώτι

    Το κύριο αποθηκευτικό όργανο για τις λιποδιαλυτές βιταμίνες

    Το συκώτι είναι το μεγαλύτερο συμπαγές όργανο του σώματος και ζυγίζει περίπου δύο κιλά. Είναι ένα ασύγκριτο χημικό εργοστάσιο το οποίο μπορεί να τροποποιήσει οποιαδήποτε χημική δομή, ένα ισχυρό αποτοξινοποιητικό όργανο, που διαλύει μια ποικιλία τοξικών μορίων και τα καθιστά αβλαβή. Λειτουργεί, επίσης, ως δεξαμενή αίματος, ως όργανο αποθήκευσης βιταμινών όπως η A και η D, καθώς και υδατάνθρακα διασπασμένου από την διεργασία της πέψης (γλυκογόνου), που απελευθερώνεται για να διατηρηθούν τα επίπεδα σακχάρου του αίματος. Παράγει ένζυμα, χοληστερόλη, πρωτεΐνες, Βιταμίνη Α (από την καροτίνη), και τους συντελεστές πηκτικότητας του αίματος. Μια από τις σημαντικότερες λειτουργίες του συκωτιού, είναι η παραγωγή χολής. Η χολή περιέχει άλατα τα οποία, με την απορρυπαντική δράση τους, ενισχύουν την αποτελεσματική πέψη των λιπών, γαλακτοποιώντας τις λιπαρές ουσίες.

    Χοληδόχος κύστη 

    Η τροφή αδειάζει τη χοληδόχο κύστη

    Είναι ένα αποθηκευτικό όργανο με μορφή κύστης, που το μήκος του φτάνει, περίπου τα 7,5 εκατοστά. Συγκρατεί τη χολή, τη μετατρέπει χημικά και τη συμπυκνώνει στο δεκαπλάσιο. Η γεύση ή καμιά φορά και η θέα ακόμα της τροφής, είναι αρκετή για να αδειάσει η χοληδόχος κύστη. Ορισμένες φορές, συστατικά των υγρών της χοληδόχου κύστης κρυσταλλοποιούνται και σχηματίζουν πέτρες στη χολή.

    Πάγκρεας 

    Το πάγκρεας παρέχει τα σημαντικότερα ένζυμα του σώματος

    Ο αδένας αυτός, που έχει μήκος περίπου είκοσι εκατοστά, κουρνιάζει μέσα στην καμπύλη του δωδεκαδακτύλου. Τα κύτταρά του εκκρίνουν ινσουλίνη, η οποία επιταχύνει την καύση του σακχάρου στο σώμα. Η ινσουλίνη εκκρίνεται στο αίμα, όχι στο πεπτικό σύστημα. Το μεγαλύτερο μέρος του παγκρεατικού αδένα παράγει και εκκρίνει παγκρεατικό υγρό, το οποίο περιέχει μερικά από τα σημαντικότερα ένζυμα του σώματος, λιπάσες που διασπούν τα λίπη, πρωτεάσες, οι οποίες διασπούν τις πρωτεΐνες και αμυλάσες, που διασπούν το άμυλο.

    Να μασάτε καλά τις τροφές σας για να γίνεται Σωστή Πέψη και να απορροφώνται όλα τα θρεπτικά συστατικά!!!

    BB14HfK1

    Τα καλύτερα συμπληρώματα διατροφής για την πέψη

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για την πέψη

    pepsi 2

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό

    Διαβάστε, επίσης,

    Υπερφαινολικό ελαιόλαδο

    Φρούτα για πρωινό

    Οι παρενέργειες της χημειοθεραπείας στο πεπτικό σύστημα

    Το ταξίδι της τροφής

    Κάνναβη και γαστρεντερικές διαταραχές

    Το ρολόι του σώματος πρέπει να λειτουργεί καλά

    Πρόληψη χολολιθίασης

    Σταματήστε να κάνετε χολοκυστεκτομή

    Διατηρήστε υγιή τα ανοσοποιητικά σας κύτταρα

    Χρήσιμες πληροφορίες για τη grappa

    Να χρησιμοποιείτε ριγανέλαιο σαν αντιβακτηριακό

    Ποιοι πρέπει να παίρνουν φυτικά ένζυμα

    www.emedi.gr