Κυριακή, 09 Αυγούστου 2020 08:22

Ηπατική εγκεφαλοπάθεια

Γράφτηκε από την
Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(1 Ψήφος)

Η ηπατική εγκεφαλοπάθεια είναι η αλλοίωση του επιπέδου συνείδησης από την ηπατική ανεπάρκεια

 

Η ηπατική εγκεφαλοπάθεια είναι οι μεταβολές της νοητικής και νευροκινητικής λειτουργίας που σχετίζονται με οξεία ή χρόνια ηπατοπάθεια και/ή πυλαιοσυστηματική διαφυγή αίματος.

Τα κύρια ευρήματα είναι ήπια ή εκσεσημασμένη αμνησία, διαταραχή του επιπέδου συνείδησης και πτερυγοειδής τρόμος (asterixis).

Τα συστήματα που επηρεάζονται είναι το πεπτικό και το νευρικό.

Εμφανίζεται στο 1/3 των περιπτώσεων κίρρωσης.

Εμφανίζεται σε όλες τις περιπτώσεις κεραυνοβόλου ηπατικής ανεπάρκειας.

Εμφανίζεται στους μισούς ασθενείς που φτάνουν στο στάδιο της ηπατικής νόσου που χρειάζεται μεταμόσχευση.

Όπως και η κεραυνοβόλος ηπατοπάθεια έχει τη μεγαλύτερη συχνότητα στα 40 και όπως και η κίρρωση έχει τη μεγαλύτερη συχνότητα προς τα τέλη της δεκαετίας των 50, αλλά μπορεί να εμφανισθεί σε οποιαδήποτε ηλικία.

Οι άνδρες και οι γυναίκες προσβάλλονται εξίσου.

Η έναρξή της μπορεί να είναι βαθμιαία ή ξαφνική. Άλλα συμπτώματα είναι τα προβλήματα κίνησης, οι αλλαγές στη διάθεση ή οι αλλαγές στην προσωπικότητα. Στα προχωρημένα στάδια μπορεί να οδηγήσει σε κώμα.

Η ηπατική εγκεφαλοπάθεια μπορεί να εμφανιστεί σε άτομα με οξεία ή χρόνια ηπατική νόσο. Τα επεισόδια μπορεί να προκληθούν από λοιμώξεις, αιμορραγία του γαστρεντερικού συστήματος, δυσκοιλιότητα, προβλήματα ηλεκτρολυτών ή ορισμένα φάρμακα.

Ο υποκείμενος μηχανισμός πιστεύεται ότι περιλαμβάνει τη συσσώρευση αμμωνίας στο αίμα, μια ουσία που, συνήθως, αφαιρείται από το συκώτι.

Η διάγνωση βασίζεται, συνήθως, στα συμπτώματα αφού αποκλειστούν άλλες πιθανές αιτίες. Μετρούνται τα επίπεδα αμμωνίας στο αίμα, γίνεται ηλεκτροεγκεφαλογράφημα και αξονική τομογραφία εγκεφάλου ή καλύτερα μαγνητική τομογραφία εγκεφάλου.

Η ηπατική εγκεφαλοπάθεια είναι αναστρέψιμη με τη θεραπεία που περιλαμβάνει υποστηρικτική φροντίδα και αντιμετώπιση των αιτίων της εκδήλωσης.

Η λακτουλόζη χρησιμοποιείται συχνά για τη μείωση των επιπέδων αμμωνίας.

Ορισμένα αντιβιοτικά και τα προβιοτικά είναι αποτελεσματικά.

Η μεταμόσχευση ήπατος μπορεί να βελτιώσει τα αποτελέσματα σε άτομα με σοβαρή νόσο. 

Περισσότερο από το 40% των ατόμων με κίρρωση εμφανίζουν ηπατική εγκεφαλοπάθεια. Περισσότεροι από τους μισούς από αυτούς με κίρρωση και σημαντική ηπατική εγκεφαλοπάθεια ζουν λιγότερο από ένα χρόνο. Σε εκείνους που είναι σε θέση να κάνουν μεταμόσχευση ήπατος, ο κίνδυνος θανάτου είναι μικρότερος από 30% τα επόμενα πέντε χρόνια. 

hepatic encefalo 1

Σημεία και συμπτώματα ηπατικής εγκεφαλοπάθειας

Η πιο ήπια μορφή ηπατικής εγκεφαλοπάθειας είναι δύσκολο να ανιχνευθεί κλινικά, αλλά μπορεί να αποδειχθεί με νευροψυχολογικές δοκιμές. Βιώνεται ως αμνησία, ήπια σύγχυση και ευερεθιστότητα.

Το πρώτο στάδιο της ηπατικής εγκεφαλοπάθειας χαρακτηρίζεται από αναστροφή του ύπνου-αφύπνισης (ύπνος την ημέρα, ξύπνιος τη νύχτα).

Το δεύτερο στάδιο χαρακτηρίζεται από λήθαργο και αλλαγές προσωπικότητας.

Το τρίτο στάδιο χαρακτηρίζεται από επιδείνωση της σύγχυσης.

Το τέταρτο στάδιο χαρακτηρίζεται από την εξέλιξη σε κώμα.

Οι πιο σοβαρές μορφές ηπατικής εγκεφαλοπάθειας οδηγούν σε επιδείνωση του επιπέδου συνείδησης, σε λήθαργο, υπνηλία και τελικά κώμα.

Στα ενδιάμεσα στάδια, παρατηρείται μια χαρακτηριστική κίνηση των άκρων (πτερυγοειδής τρόμος).  Αυτός εξαφανίζεται, καθώς, επιδεινώνεται η υπνηλία. Υπάρχει αποπροσανατολισμός και αμνησία και επιθετική συμπεριφορά. Στο τρίτο στάδιο, η νευρολογική εξέταση μπορεί να αποκαλύψει κλώνο και θετικό σημάδι Babinski. Το κώμα και οι επιληπτικές κρίσεις αντιπροσωπεύουν το πιο προηγμένο στάδιο. Το εγκεφαλικό οίδημα οδηγεί σε θάνατο. 

Η εγκεφαλοπάθεια εμφανίζεται συχνά μαζί με άλλα συμπτώματα και σημεία ηπατικής ανεπάρκειας. Αυτά μπορεί να περιλαμβάνουν ίκτερο (κίτρινος αποχρωματισμός του δέρματος και του λευκού των ματιών), ασκίτης (συσσώρευση υγρών στην κοιλιακή κοιλότητα) και περιφερικό οίδημα (πρήξιμο των ποδιών λόγω συσσώρευσης υγρών στο δέρμα). Τα αντανακλαστικά του τένοντα μπορεί να είναι υπερβολικά και το πελματικό αντανακλαστικό μπορεί να είναι ανώμαλο, δηλαδή να εκτείνεται παρά να κάμπτεται (το σημάδι του Babinski) σε σοβαρή εγκεφαλοπάθεια.

Ενδέχεται να ανιχνεύεται μια συγκεκριμένη μυρωδιά στην αναπνοή ενός προσβεβλημένου ατόμου (foetor hepaticus).

Ηλικία 10-60 ετών

Τα σημεία της υποκείμενης ηπατοπάθειας είναι έκδηλα (50%), με πιο συχνό τον ίκτερο και δεύτερο πιο συχνό τον ασκίτη

Γαστρεντερική αιμορραγία με αιματέμεση ή μέλαινες κενώσεις (20%)

Συστηματική λοίμωξη του ουροποιητικού συστήματος ή του αναπνευστικού συστήματος (20%)

Τα 4 στάδια σύγχυσης και θόλωσης της διάνοιας: 1) διαταραχές μνήμης, διαταραχές νυχτερινού ύπνου, νωθρότητα κατά τη διάρκεια της ημέρας, 2) ήπια σύγχυση, αλλά σε εγρήγορση, 3) σε εγρήγορση, με έντονη, όμως, σύγχυση και διαταραχές στον προσανατολισμό και το περιεχόμενο σκέψης, 4) χωρίς ικανότητα εγρήγορσης

Πτερυγοειδής τρόμος (asterixis) εμφανής στα στάδια 2 και 3

Διαταραχές του γραπτού λόγου και της συνέργειας των χεριών στα στάδια 1 και 2

Κινητικός τρόμος εμφανής στο 2ο στάδιο

Ψυχωσικό παραλήρημα, σπάνια

Αντανακλαστικά συμμετρικά αυξημένα

Ο κινητικός και πτερυγοειδής τρόμος δεν παρατηρούνται στους οφθαλμικούς μυς

Η διανοητική κατάσταση και τα νευρολογικά σημεία εξελίσσονται μέσα σε 6-12 ώρες

Ηλικία πάνω από 60 ετών

Τα σημεία της υποκείμενης ηπατικής νόσου είναι λιγότερο έκδηλα (25%)

Η σύγχυση είναι πιο εμφανής

Η υποκείμενη αιμορραγία από το γαστρεντερικό ή η λοίμωξη, συχνά, δεν αναγνωρίζονται

Ο ασθενής παραμένει στα στάδια 1 και 2 για αρκετές ημέρες

Βραδύτερη εξέλιξη

Ηλικία κάτω από 10 ετών

Προεξάρχουν τα σημεία της υποκείμενης ηπατικής νόσου που είναι κεραυνοβόλος ηπατική ανεπάρκεια ή πολύ προχωρημένη κίρρωση

Το υποκείμενο αίτιο, συχνά, παραγνωρίζεται

hepatic encefalo 2

Αίτια ηπατικής εγκεφαλοπάθειας

Διαφυγή του σπλαχνικού αίματος, μέσω του σοβαρού προσβεβλημένου ήπατος χωρίς τη μεσολάβηση βιώσιμων ηπατικών κυττάρων

Διαφυγή σπλαχνικού αίματος μέσω παράπλευρης κυκλοφορίας ή πυλαιοσυστηματικής αναστόμωσης μετά από χειρουργική επέμβαση

Το ηπατικό κώμα εμφανίζεται σε πολύ προχωρημένη οξεία ηπατική νόσο ή κεραυνοβόλο ηπατική νόσο ή μετά από πυλαιοσυστηματική διαφυγή αίματος. Είναι πολύ συχνό σε μακροχρόνια κίρρωση ήπατος με αυτόματη διαφυγή του σπλαχνικού αίματος μέσω παράπλευρης κυκλοφορίας

Σε ένα μικρό ποσοστό περιπτώσεων, η εγκεφαλοπάθεια προκαλείται άμεσα από ηπατική ανεπάρκεια. Αυτό είναι πιο πιθανό σε οξεία ηπατική ανεπάρκεια. Πιο συχνά, ειδικά σε χρόνια ηπατική νόσο, η ηπατική εγκεφαλοπάθεια προκαλείται από μια επιπλέον αιτία και ο εντοπισμός αυτής της αιτίας μπορεί να είναι σημαντικός για την αποτελεσματική αντιμετώπιση του επεισοδίου. 

ΤύποςΑιτίες
Υπερβολικό
φορτίο αζώτου
Κατανάλωση μεγάλων ποσοτήτων πρωτεΐνης, γαστρεντερική αιμορραγία π.χ. από κιρσούς του οισοφάγου (το αίμα έχει υψηλή περιεκτικότητα σε πρωτεΐνη, η οποία απορροφάται από το έντερο), νεφρική ανεπάρκεια (αδυναμία έκκρισης αποβλήτων που περιέχουν άζωτο όπως ουρία), δυσκοιλιότητα
Ηλεκτρολυτικές ή
μεταβολικές διαταραχές
Υπονατριαιμία (χαμηλή περιεκτικότητα σε νάτριο στο αίμα) και υποκαλιαιμία (χαμηλά επίπεδα καλίου) - αυτά είναι και τα δύο κοινά σε όσους λαμβάνουν διουρητικά, συχνά χρησιμοποιούνται για τη θεραπεία ασκίτη. Επιπλέον αλκάλωση (μειωμένο επίπεδο οξέος), υποξία (ανεπαρκή επίπεδα οξυγόνου), αφυδάτωση
Φάρμακα Ηρεμιστικά όπως οι βενζοδιαζεπίνες (συχνά χρησιμοποιούνται για την καταστολή σε διακοπή αλκοόλ ή για το άγχος), τα ναρκωτικά (χρησιμοποιούνται ως παυσίπονα ή ναρκωτικά), τα αντιψυχωσικά, κατάχρηση αλκοόλ
Λοίμωξη Πνευμονία, λοίμωξη του ουροποιητικού συστήματος, αυτόματη βακτηριακή περιτονίτιδα, άλλες λοιμώξεις
Άλλες Χειρουργική επέμβαση, εξέλιξη της ηπατικής νόσου, πρόσθετη αιτία ηπατικής βλάβης (π.χ. αλκοολική ηπατίτιδα, ηπατίτιδα Α)
Άγνωστα Στο 20-30% των περιπτώσεων, δεν μπορεί να βρεθεί σαφής αιτία


Η ηπατική εγκεφαλοπάθεια μπορεί επίσης να εμφανιστεί μετά τη δημιουργία μιας διασφαγιτιδικής ενδοηπατικής πυλαιοσυστηματικής αναστόμωσης (TIPS) που χρησιμοποιείται για τη θεραπεία του ασκίτη, της αιμορραγίας από οισοφαγικούς κιρσούς και του ηπατονεφρικού συνδρόμου. Η σχετιζόμενη με TIPS εγκεφαλοπάθεια εμφανίζεται σε περίπου 30% των περιπτώσεων, με τον κίνδυνο να είναι υψηλότερος σε εκείνα με προηγούμενα επεισόδια εγκεφαλοπάθειας, υψηλότερη ηλικία, γυναικείο φύλο και ηπατική νόσο λόγω αιτιών διαφορετικών από το αλκοόλ. 

Μπορεί να εμφανιστεί και σαν επιπλοκή της κύησης.

Παθογένεση ηπατικής εγκεφαλοπάθειας

Η συσσώρευση αμμωνίας στην κυκλοφορία του αίματος σχετίζεται με την ηπατική εγκεφαλοπάθεια.

Υπάρχουν διάφορες εξηγήσεις γιατί η δυσλειτουργία του ήπατος ή η πυλαιοσυστηματική διαφυγή μπορεί να οδηγήσει σε εγκεφαλοπάθεια. Σε υγιή άτομα, ενώσεις που περιέχουν άζωτο από το έντερο, που δημιουργούνται από βακτήρια του εντέρου, από τρόφιμα, μεταφέρονται από την πυλαία φλέβα στο ήπαρ, όπου το 80-90% μεταβολίζεται μέσω του κύκλου ουρίας και / ή εκκρίνεται αμέσως. Αυτή η διαδικασία επηρεάζεται σε όλους τους υποτύπους της ηπατικής εγκεφαλοπάθειας, είτε επειδή τα ηπατοκύτταρα (ηπατικά κύτταρα) είναι ανίκανα να μεταβολίσουν τα απόβλητα ή επειδή το πυλαίο φλεβικό αίμα παρακάμπτει το ήπαρ μέσω παράπλευρης κυκλοφορίας ή ιατρικά κατασκευασμένης παράκαμψης. Τα αζωτούχα απόβλητα συσσωρεύονται στη συστηματική κυκλοφορία. Το πιο σημαντικό απόβλητο προϊόν είναι η αμμωνία (NH3). Αυτό το μικρό μόριο διασχίζει τον αιματοεγκεφαλικό φραγμό και απορροφάται και μεταβολίζεται από τα αστροκύτταρα, έναν πληθυσμό κυττάρων στον εγκέφαλο που αποτελεί το 30% του εγκεφαλικού φλοιού. Τα αστροκύτταρα χρησιμοποιούν αμμωνία κατά τη σύνθεση της γλουταμίνης από το γλουταμινικό. Τα αυξημένα επίπεδα γλουταμίνης οδηγούν σε αύξηση της ωσμωτικής πίεσης στα αστροκύτταρα, τα οποία διογκώνονται. Υπάρχει αυξημένη δραστηριότητα του ανασταλτικού συστήματος γ-αμινοβουτυρικού οξέος (GABA), και η παροχή ενέργειας σε άλλα εγκεφαλικά κύτταρα μειώνεται. Αυτό προκαλεί κυτταροτοξικό εγκεφαλικό οίδημα.

Παρά τις πολυάριθμες μελέτες που καταδεικνύουν τον κεντρικό ρόλο της αμμωνίας, τα επίπεδα αμμωνίας δεν συσχετίζονται πάντα με τη σοβαρότητα της εγκεφαλοπάθειας. Αυτό σημαίνει ότι περισσότερη αμμωνία μπορεί να έχει ήδη απορροφηθεί στον εγκέφαλο σε άτομα με σοβαρά συμπτώματα των οποίων τα επίπεδα στον ορό είναι σχετικά χαμηλά. Άλλα απόβλητα που εμπλέκονται στην ηπατική εγκεφαλοπάθεια περιλαμβάνουν τις μερκαπτάνες (ουσίες που περιέχουν ομάδα θειόλης), λιπαρά οξέα βραχείας αλυσίδας και φαινόλη. 

Πολλές άλλες ανωμαλίες έχουν περιγραφεί στην ηπατική εγκεφαλοπάθεια, αν και η σχετική συμβολή τους στην κατάσταση της νόσου είναι αβέβαιη. Η απώλεια έκφρασης του γονιδίου μεταφορέα γλουταμινικού έχει αποδοθεί σε οξεία ηπατική ανεπάρκεια. Οι ενώσεις που μοιάζουν με βενζοδιαζεπίνη έχουν ανιχνευθεί σε αυξημένα επίπεδα καθώς και ανωμαλίες στο σύστημα νευροδιαβίβασης GABA. Έχει περιγραφεί μια ανισορροπία μεταξύ αρωματικών αμινοξέων (φαινυλαλανίνη, τρυπτοφάνη και τυροσίνη) και αμινοξέων διακλαδισμένης αλυσίδας (λευκίνη, ισολευκίνη και βαλίνη). Αυτό οδηγεί στη δημιουργία ψευδών νευροδιαβιβαστών (όπως η οκτοπαμίνη και η 2-υδροξυφαινοαιθυλαμίνη). Έχει, επίσης, αναφερθεί δυσλειτουργία του συστήματος σεροτονίνης. Η εξάντληση του ψευδαργύρου και η συσσώρευση μαγγανίου μπορεί να διαδραματίσουν ρόλο. Η φλεγμονή αλλού στο σώμα μπορεί να προκαλέσει εγκεφαλοπάθεια μέσω της δράσης των κυτοκινών και των βακτηριακών λιποπολυσακχαριτών στα αστροκύτταρα. 

hepatic encefalo 4

Παράγοντες κινδύνου ηπατικής εγκεφαλοπάθειας

Η προχωρημένη ηλικία είναι ο κυριότερος παράγοντας κινδύνου

Η ιογενής ηπατίτιδα

Ηπατοτοξικότητα από φάρμακα (ακεταμινοφαίνη, αλοθάνιο, τετραχλωράνθρακας κ.ά)

Κύηση

Ιός του έρπητα

Διαφορική διάγνωση ηπατικής εγκεφαλοπάθειας

Κάκωση κεφαλής, διάσειση, υποσκληρίδιο αιμάτωμα

Σύνδρομο στέρησης αλκοόλ

Τοξική σύγχυση από φάρμακα

Τοξική σύγχυση από χρήση απαγορευμένων ουσιών

Μηνιγγίτιδα

Μεταβολική εγκεφαλοπάθεια από υποξία, υπογλυκαιμία, υποασβεστιαιμία, υπερασβεστιαιμία, ουραιμία

Διάγνωση ηπατικής εγκεφαλοπάθειας

Εργαστηριακά ευρήματα

Καλλιέργεια αίματος (λοίμωξη)

Καλλιέργεια πτυέλων (λοίμωξη)

Καλλιέργεια ούρων (λοίμωξη)

Αιματολογικός έλεγχος για αναιμία και λοίμωξη

Βασικός βιοχημικός έλεγχος για υποκαλιαιμία, αυξημένη χολερυθρίνη, υποασβεστιαιμία, υπερασβεστιαιμία, υπομαγνησιαιμία, ουραιμία, υπογλυκαιμία

Μικρογραφία αστροκυττάρων τύπου Alzheimer II, όπως φαίνεται στην ηπατική εγκεφαλοπάθεια.

Αέρια αρτηριακού αίματος

Ηπατικές δοκιμασίες για να ερευνηθεί η βαρύτητα της υποκείμενης ηπατοπάθειας

Χρόνος προθρομβίνης και μερικής θρομβοπλαστίνης

Αμμωνία φλεβικού αίματος (αυξημένη στο 70% των περιπτώσεων με ηπατικό κώμα)

Τοξικολογικός έλεγχος για απαγορευμένες ουσίες

Η έγχυση διαλυμάτων αμινοξέων μπορεί να επηρεάσει τα επίπεδα αμμωνίας. Η χορήγηση οπιούχων που προκαλούν δυσκοιλιότητα επηρεάζουν τα επίπεδα αμμωνίας. Η ουραιμία μπορεί να επηρεάσει τα επίπεδα αμμωνίας. Η ταχεία και εκτεταμένη ιστική καταστροφή, τα εκτεταμένα εγκαύματα, τα τραύματα και οι λοιμώξεις μπορούν να επηρεάσουν τα επίπεδα αμμωνίας.

Παθολογοανατομικά ευρήματα

Εγκεφαλικό οίδημα στο 100% των θανατηφόρων περιπτώσεων

Υπερτροφία της νευρογλοίας σε χρόνια εγκεφαλοπάθεια

Το ηλεκτροεγκεφαλογράφημα δείχνει συμμετρική επιβράδυνση του βασικού (άλφα) ρυθμού που είναι κοινή και σε άλλους τύπους μεταβολικής εγκεφαλοπάθειας.

Τα οπτικά προκλητά δυναμικά είναι χαρακτηριστικά στα στάδια 2, 3 και 4.

Γίνεται αξονική ή καλύτερα μαγνητική τομογραφία εγκεφάλου.

Το ιστορικό και τα κλινικά ευρήματα επαρκούν στο 80% των περιπτώσεων.

Ιδιαίτερα χρήσιμη είναι η μέτρηση της αμμωνίας σε ασθενείς με χρόνια ηπατική νόσο και συγκεχυμένα κλινικά ευρήματα.

Το ηλεκτροεγκεφαλογράφημα είναι χρήσιμο σε κάποιο βαθμό, αλλά τα ευρήματα είναι παρεμφερή με άλλους τύπους μεταβολικής εγκεφαλοπάθειας.

Το υπερηχογράφημα ήπατος είναι απαραίτητο.

Η ανταπόκριση στη θεραπεία, συχνά, επιβεβαιώνει τη διάγνωση.

Η διάγνωση της ηπατικής εγκεφαλοπάθειας μπορεί να πραγματοποιηθεί μόνο παρουσία επιβεβαιωμένης ηπατικής νόσου (τύποι Α και C) ή μιας πυλαιοσυστηματικής αναστόμωσης (τύπος Β), καθώς τα συμπτώματά της είναι παρόμοια με αυτά που συναντώνται σε άλλες εγκεφαλοπάθειες. Για να γίνει η διάκριση, απαιτούνται μη φυσιολογικές δοκιμασίες ηπατικής λειτουργίας ή / και υπερηχογράφημα που υποδηλώνουν ηπατική νόσο. Τα συμπτώματα της ηπατικής εγκεφαλοπάθειας μπορεί, επίσης, να προκύψουν από άλλες καταστάσεις, όπως αιμορραγία στον εγκέφαλο και επιληπτικές κρίσεις (και οι δύο είναι πιο συχνές σε χρόνια ηπατική νόσο). Μπορεί να απαιτείται αξονική τομογραφία του εγκεφάλου ή μαγνητική τομογραφία εγκεφάλου για τον αποκλεισμό της αιμορραγίας στον εγκέφαλο και εάν υπάρχει υποψία για επιληπτική δραστηριότητα, μπορεί να πραγματοποιηθεί ηλεκτροεγκεφαλογράφημα (ΗΕΓ). Σπανιότερες απομιμήσεις της εγκεφαλοπάθειας είναι η μηνιγγίτιδα, η εγκεφαλίτιδα, η εγκεφαλοπάθεια του Wernicke και η νόσος του Wilson.

Η διάγνωση της ηπατικής εγκεφαλοπάθειας είναι κλινική, αφού έχουν αποκλειστεί άλλες αιτίες σύγχυσης ή κώματος. Κανένα τεστ δεν διαγιγνώσκει πλήρως ούτε αποκλείει. Τα επίπεδα αμμωνίας στον ορό είναι αυξημένα στο 90% των ανθρώπων, αλλά δεν συσχετίζεται πάντα η υπεραμμωνιαιμία (υψηλά επίπεδα αμμωνίας στο αίμα) με την εγκεφαλοπάθεια. Η αξονική τομογραφία του εγκεφάλου, συνήθως, δεν δείχνει καμία ανωμαλία εκτός από την εγκεφαλοπάθεια του σταδίου IV, όταν μπορεί να είναι ορατό το εγκεφαλικό οίδημα. Άλλοι τρόποι νευροαπεικόνισης, όπως η μαγνητική τομογραφία (MRI),  ενδέχεται να παρουσιάζουν ανωμαλίες.Το ηλεκτροεγκεφαλογράφημα δεν εμφανίζει καθαρές ανωμαλίες στο στάδιο 0. Στα στάδια I, II και III υπάρχουν τριφασικά κύματα πάνω από τους μετωπικούς λοβούς που ταλαντεύονται στα 5 Hz, και στο στάδιο IV υπάρχει αργή δραστηριότητα των κυμάτων δέλτα.  Ωστόσο, οι αλλαγές στο ΗΕΓ δεν είναι αρκετά τυπικό ώστε να είναι χρήσιμο στη διαφοροδιάγνωσητης ηπατικής εγκεφαλοπάθειας από άλλες καταστάσεις.

Μόλις γίνει η διάγνωση της εγκεφαλοπάθειας, καταβάλλονται προσπάθειες για τον αποκλεισμό των υποκείμενων αιτίων. Αυτό απαιτεί εξετάσεις αίματος (ουρία και ηλεκτρολύτες, γενική αίματος, εξετάσεις ηπατικής λειτουργίας), συνήθως ακτινογραφία θώρακος και γενική ούρων. Εάν υπάρχει ασκίτης, απαιτείται διαγνωστική παρακέντηση (αφαίρεση υγρού δείγματος με βελόνα) για τυχόν αυτόματη βακτηριακή περιτονίτιδα.

hepatic encefalo 5

Ταξινόμηση ηπατικής εγκεφαλοπάθειας

Κριτήρια West Haven

Η σοβαρότητα της ηπατικής εγκεφαλοπάθειας βαθμολογείται με τα κριτήρια του West Haven. Αυτή βασίζεται στο επίπεδο εξασθένησης της αυτονομίας, των αλλαγών στο επίπεδο συνείδησης, στην πνευματικής λειτουργία, στη συμπεριφοράς και στην εξάρτηση από τη θεραπεία. 

Βαθμός 0 - Δεν υπάρχουν εμφανείς αλλαγές εκτός από ήπια μείωση της πνευματικής ικανότητας και του συντονισμού
Βαθμός 1 - Μικρή διαταραχή συνείδησης, ευφορία ή άγχος μειωμένη προσοχή, αφαίρεση
Βαθμός 2 - Λήθαργος ή απάθεια. μικρός αποπροσανατολισμός για χρόνο ή τόπο, μικρή αλλαγή προσωπικότητας, ακατάλληλη συμπεριφορά
Βαθμός 3 - Υπνηλία, αλλά υπάρχει στα λεκτικά ερεθίσματα. σύγχυση, αποπροσανατολισμός
Βαθμός 4 - κώμα

Τύποι ηπατικής εγκεφαλοπάθειας ανάλογα με την υποκείμενη αιτία

Τύπος Α (= οξεία) περιγράφει ηπατική εγκεφαλοπάθεια που σχετίζεται με οξεία ηπατική ανεπάρκεια, που συνήθως σχετίζεται με εγκεφαλικό οίδημα
Τύπος Β (= παράκαμψη) προκαλείται από πύλαιοσυστηματική παράκαμψη χωρίς σχετική εγγενή ηπατική νόσο
Τύπος C (= κίρρωση) εμφανίζεται σε άτομα με κίρρωση (επεισοδιακή, επίμονη και ήπια εγκεφαλοπάθεια)
Ο όρος ήπια εγκεφαλοπάθεια ορίζεται ως εγκεφαλοπάθεια που δεν οδηγεί σε κλινικά εμφανή γνωστική δυσλειτουργία, αλλά μπορεί να αποδειχθεί με νευροψυχολογικές μελέτες και επηρεάζει την ποιότητα ζωής και αυξάνει τον κίνδυνο εμπλοκής σε τροχαία ατυχήματα. Η διάγνωση της ελάχιστης ηπατικής εγκεφαλοπάθειας απαιτεί εξ ορισμού νευροψυχολογική εξέταση. 

hepatic encefalo 6

Θεραπεία ηπατικής εγκεφαλοπάθειας

Αυτοί με ηπατική εγκεφαλοπάθεια σταδίου 1 και 2 δεν κινδυνεύουν.

Εκείνοι με σοβαρή εγκεφαλοπάθεια (στάδια 3 και 4) κινδυνεύουν από απόφραξη αεραγωγών λόγω μειωμένων προστατευτικών αντανακλαστικών. Αυτό μπορεί να οδηγήσει σε αναπνευστική ανακοπή. Απαιτείται μεταφορά του ατόμου σε μονάδα εντατικής θεραπείας και συχνά απαιτείται διασωλήνωση για την αποφυγή απειλητικών για τη ζωή επιπλοκών (π.χ. εισρόφηση ή αναπνευστική ανεπάρκεια). Η τοποθέτηση ενός ρινογαστρικού σωλήνα επιτρέπει την ασφαλή χορήγηση θρεπτικών ουσιών και φαρμάκων.

Τα στάδια 3 και 4 με κεραυνοβόλο ηπατική ανεπάρκεια αποτελούν ισχυρή ένδειξη για μεταμόσχευση ήπατος.

Η θεραπεία της ηπατικής εγκεφαλοπάθειας εξαρτάται από την υποψία της υποκείμενης αιτίας (τύποι Α, Β ή c) και την παρουσία ή απουσία υποκείμενων αιτιών.

Εάν η εγκεφαλοπάθεια αναπτυχθεί σε οξεία ηπατική ανεπάρκεια (τύπος Α), ακόμη και σε ήπια μορφή (βαθμός 1-2), υποδηλώνει ότι μπορεί να απαιτείται μεταμόσχευση ήπατος και συνιστάται μεταφορά σε ειδικό κέντρο.

Ηπατική εγκεφαλοπάθεια τύπου Β μπορεί να προκύψει σε εκείνους που έχουν υποβληθεί σε διαδικασία TIPS. Στις περισσότερες περιπτώσεις αυτό επιλύεται αυτόματα ή με τις ιατρικές θεραπείες που αναφέρονται παρακάτω, αλλά σε ένα μικρό ποσοστό περίπου 5%, απαιτείται απόφραξη της διακλάδωσης για την αντιμετώπιση των συμπτωμάτων. 

Στην ηπατική εγκεφαλοπάθεια τύπου C, ο εντοπισμός και η θεραπεία εναλλακτικών ή υποκείμενων αιτίων είναι κεντρικός για την αρχική αντιμετώπιση.

Δεδομένης της συχνότητας της λοίμωξης ως της υποκείμενης αιτίας, τα αντιβιοτικά χορηγούνται συχνά εμπειρικά (χωρίς γνώση της ακριβούς πηγής και της φύσης της λοίμωξης).

Μόλις αντιμετωπιστεί αποτελεσματικά ένα επεισόδιο εγκεφαλοπάθειας, ίσως χρειαστεί να ληφθεί απόφαση σχετικά με το εάν θα προετοιμαστεί για μεταμόσχευση ήπατος. 

Γενικά Μέτρα

Εντοπίστε και αντιμετωπίστε δραστικά τα υποκείμενα αίτια: τη γαστρεντερική αιμορραγία, τις λοιμώξεις, τα κατασταλτικά φάρμακα και τις ηλεκτρολυτικές διαταραχές κ.ά.

Σε στάδιο 2 και πάνω, προσοχή στην επαρκή πρόσληψη υγρών και απαιτούνται τροφές τουλάχιστον 1000 kcal καθημερινά.

Εφαρμογή υποκλυσμού (Fleet's enema) σε όλους τους ασθενείς που δεν έχουν διάρροια.

Όταν η αδεξιότητα και οι διαταραχές κρίσης είναι έκδηλες εξασφαλίστε στον ασθενή την απαραίτητη φροντίδα, για την αποφυγή πτώσεων, τραυματισμών από κομμένα γυαλιά, εγκαυμάτων από τσιγάρα, μηχανικών ή αυτοκινηστικών οχημάτων.

Αποφύγετε την οδήγηση και τις μηχανές!!!

Αποφύγετε τα κατασταλτικά και τα οπιοειδή. Τα κατασταλτικά του τύπου των βενζοδιαζεπινών και όλα τα οπιούχα σκευάσματα προκαλούν ηπατικό κώμα!!!

Διατροφή σε ηπατική εγκεφαλοπάθεια

Στο παρελθόν, πίστευαν ότι η κατανάλωση πρωτεΐνης ακόμη και σε φυσιολογικά επίπεδα αυξάνει τον κίνδυνο ηπατικής εγκεφαλοπάθειας. Αυτό έχει αποδειχθεί λανθασμένο. Επιπλέον, πολλά άτομα με χρόνια ηπατική νόσο υποσιτίζονται και χρειάζονται επαρκή πρωτεΐνη για να διατηρήσουν ένα σταθερό σωματικό βάρος. Συνιστάται λοιπόν μια δίαιτα με επαρκή πρωτεΐνη και ενέργεια. 

Συμπληρώματα διατροφής με αμινοξέα διακλαδισμένης αλυσίδας βελτιώνουν την εγκεφαλοπάθεια και άλλες επιπλοκές της κίρρωσης.

Πολλές μελέτες έχουν δείξει όφελος από τη χορήγηση προβιοτικών ("υγιή βακτήρια"). Χρησιμοποιήστε τα αντι για αντιβιοτικά!!!

Λακτουλόζη / λακτιτόλη

Η λακτουλόζη και η λακτιτόλη είναι δισακχαρίτες που δεν απορροφώνται από το πεπτικό σύστημα. Θεωρείται ότι μειώνουν την παραγωγή αμμωνίας από βακτήρια, καθιστούν την αμμωνία απορροφήσιμη μετατρέποντάς την σε ιόντα αμμωνίου (NH4 +) και αυξάνουν τη διέλευση της περιεκτικότητας του εντέρου μέσω του εντέρου. Δόσεις των 15-30 ml χορηγούνται συνήθως τρεις φορές την ημέρα. Το αποτέλεσμα στοχεύει να υπάρχουν 3-5 μαλακές κενώσεις την ημέρα ή να είναι το pH στα κόπρανα <6,0. Η λακτουλόζη μπορεί επίσης να χορηγηθεί με κλύσμα, ειδικά εάν η εγκεφαλοπάθεια είναι σοβαρή. Συνήθως, χρησιμοποιούνται κλύσματα φωσφορικών. Αυτό μπορεί να ανακουφίσει τη δυσκοιλιότητα, μία από τις αιτίες της εγκεφαλοπάθειας και να αυξήσει την κινητικότητα του εντέρου. 

Η λακτουλόζη και η λακτιτόλη είναι ευεργετικά για τη θεραπεία της ηπατικής εγκεφαλοπάθειας και αποτελούν τη συνιστώμενη θεραπεία πρώτης γραμμής. Η λακτουλόζη δεν φαίνεται να είναι πιο αποτελεσματική από τη λακτιτόλη για τη θεραπεία ατόμων με ηπατική εγκεφαλοπάθεια. Οι παρενέργειες της λακτουλόζης και της λακτιτόλης περιλαμβάνουν την πιθανότητα διάρροιας, κοιλιακού φουσκώματος, αερίων και ναυτίας. Σε οξεία ηπατική ανεπάρκεια, δεν είναι σαφές εάν η λακτουλόζη είναι ευεργετική. Η πιθανή παρενέργεια του φουσκώματος μπορεί να επηρεάσει τη διαδικασία μεταμόσχευσης ήπατος εάν απαιτείται. 

Αντιβιοτικά

Το αντιβιοτικό ριφαξιμίνη συνιστάται εκτός από τη λακτουλόζη για άτομα με υποτροπιάζουσα νόσο. Είναι ένα μη απορροφήσιμο αντιβιοτικό από την κατηγορία ριφαμπυκίνης. Αυτό πιστεύεται ότι λειτουργεί με παρόμοιο τρόπο με άλλα αντιβιοτικά, αλλά χωρίς τις επιπλοκές που συνδέονται με τη νεομυκίνη ή τη μετρονιδαζόλη. Λόγω του μακρού ιστορικού και του χαμηλότερου κόστους χρήσης λακτουλόζης, η ριφαξιμίνη χρησιμοποιείται γενικά μόνο ως θεραπεία δεύτερης γραμμής εάν η λακτουλόζη δεν είναι ανεκτή ή δεν είναι αποτελεσματική. Όταν προστίθεται ριφαξιμίνη στη λακτουλόζη, ο συνδυασμός των δύο μπορεί να είναι πιο αποτελεσματικός από κάθε συστατικό ξεχωριστά. Η ριφαξιμίνη είναι ακριβότερη από τη λακτουλόζη, αλλά το κόστος μπορεί να αντισταθμιστεί από λιγότερες εισαγωγές στο νοσοκομείο για εγκεφαλοπάθεια. 

Τα αντιβιοτικά νεομυκίνη και μετρονιδαζόλη είναι άλλα αντιβιοτικά που χρησιμοποιούνται για τη θεραπεία της ηπατικής εγκεφαλοπάθειας. Το σκεπτικό της χρήσης τους είναι το γεγονός ότι η αμμωνία και άλλα απόβλητα μετατρέπονται από εντερικά βακτήρια και η θανάτωση αυτών των βακτηρίων θα μειώσει την παραγωγή αυτών των αποβλήτων. Η νεομυκίνη επιλέγεται λόγω της χαμηλής εντερικής απορρόφησης, καθώς η νεομυκίνη και παρόμοια αμινογλυκοσίδια αντιβιοτικά μπορεί να προκαλέσουν απώλεια ακοής και νεφρική ανεπάρκεια. Η νεομυκίνη, βέβαια, έχει επιπλοκές. Η μετρονιδαζόλη, ομοίως, χρησιμοποιείται λιγότερο συχνά επειδή η παρατεταμένη χρήση μπορεί να προκαλέσει νευρική βλάβη, εκτός από τις γαστρεντερικές παρενέργειες. 

Η θεραπεία με λακτουλόζη και αντιβιοτικά αντενδείκνυται σε ειλεό και αντιδράσεις υπερευαισθησίας. Απαιτείται προσοχή σε υποκαλιαιμία, ηλεκτρολυτικές διαταραχές και νεφρική ανεπάρκεια.

Καλύτερα να χρησιμοποιείτε προβιοτικά....

L-ορνιθίνη και L-ασπαρτικό οξύ

Ο συνδυασμός L-ορνιθίνης και L-ασπαρτικού μειώνει τα επίπεδα αμμωνίας στο αίμα ενός ατόμου. Το  L-ασπαρτικό μειώνει τα επίπεδα αμμωνίας αυξάνοντας την παραγωγή ουρίας μέσω του κύκλου ουρίας, μια μεταβολική οδό που απομακρύνει την αμμωνία μετατρέποντάς την σε ουδέτερη ουσία ουρία.

Παρακολούθηση ασθενούς με ηπατική εγκεφαλοπάθεια

Για την κατάλληλη αντιμετώπιση απαιτείται συνεχής έλεγχος. Στους ασθενείς σε στάδιο 1 ή 2  γίνεται προκειμένου να καθοριστεί η διάρκεια θεραπείας συντήρησης. Πρέπει να γίνεται κάθε μέρα στην αρχή. Ασθενείς που εμφανίζουν αλλαγές στην κλινική τους εικόνα παρακολουθούνται 2 φορές την εβδομάδα. Ασθενείς με σταθερή κλινική εικόνα παρακολουθούνται μια φορά το μήνα.

Προληψη και αποφυγή ηπατικής εγκεφαλοπάθειας

Αποφύγετε τα χημικά φάρμακα, όπως τα οπιοειδή και τα κατασταλτικά κ.ά πολλά

Επιπλοκές ηπατικής εγκεφαλοπάθειας

Υποτροπή

Σταθερή, χρονίως επηρεασμένη γενική κατάσταση

Μόνιμη βλάβη των βασικών γαγγλίων, όπως ηπατοφακοειδής εκφύλιση, όχι τύπου Wilson

Οξεία σωληναριακή νέκρωση

Αιμορραγία

Διάχυτη ενδοαγγειακή πήξη

Βακτηριαιμία

Καταπληξία

Πορεία και πρόγνωση ηπατικής εγκεφαλοπάθειας

Σε άτομα με κίρρωση, ο κίνδυνος εμφάνισης ηπατικής εγκεφαλοπάθειας είναι 20% ετησίως και ανά πάσα στιγμή περίπου το 30-45% των ατόμων με κίρρωση εμφανίζουν ενδείξεις εμφανής εγκεφαλοπάθειας. Ο επιπολασμός της ελάχιστης ηπατικής εγκεφαλοπάθειας που ανιχνεύεται σε επίσημες νευροψυχολογικές δοκιμές είναι 60-80%. Αυτό αυξάνει την πιθανότητα εμφάνισης εγκεφαλοπάθειας στο μέλλον. Μόλις αναπτυχθεί ηπατική εγκεφαλοπάθεια, η πρόγνωση καθορίζεται σε μεγάλο βαθμό από άλλους δείκτες ηπατικής ανεπάρκειας, όπως τα επίπεδα της λευκωματίνης (μια πρωτεΐνη που παράγεται από το ήπαρ), τον χρόνο προθρομβίνης (ένα τεστ πήξης, που βασίζεται σε πρωτεΐνες που παράγονται στο ήπαρ ), την παρουσία ασκίτη και το επίπεδο της χολερυθρίνης (προϊόν διάσπασης της αιμοσφαιρίνης που συζευγνύεται και απεκκρίνεται από το ήπαρ). Μαζί με τη σοβαρότητα της εγκεφαλοπάθειας, αυτοί οι δείκτες έχουν ενσωματωθεί στη βαθμολογία Child-Pugh. Αυτή η βαθμολογία καθορίζει την επιβίωση ενός και δύο ετών και μπορεί να βοηθήσει στην απόφαση για μεταμόσχευση ήπατος. 

Στην οξεία ηπατική ανεπάρκεια, η ανάπτυξη σοβαρής εγκεφαλοπάθειας προβλέπει έντονα τη βραχυπρόθεσμη θνησιμότητα και είναι σχεδόν εξίσου σημαντική με τη φύση της υποκείμενης αιτίας της ηπατικής ανεπάρκειας στον προσδιορισμό της πρόγνωσης. Η εμφάνιση ηπατικής εγκεφαλοπάθειας σε άτομα με νόσο του Wilson (κληρονομική συσσώρευση χαλκού) και η δηλητηρίαση από μανιτάρια δείχνει επείγουσα ανάγκη για μεταμόσχευση ήπατος.

Σε οξεία ή κεραυνοβόλο ηπατική εγκεφαλοπάθεια με την κατάλληλη θεραπεία υποχωρεί χωρίς υπόλειμμα ή υποτροπή.

Σε χρόνια ηπατική νόσο παρατηρούνται επανειλημμένες υποτροπές και όσο επιδεινώνεται η κατάσταση εμφανίζει 80% θνητότητας.

Τα καλύτερα συμπληρώματα διατροφής για το συκώτι

Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα καλύτερα συμπληρώματα διατροφής για το συκώτι

Τα καλύτερα συμπληρώματα διατροφής για την υγεία του εντέρου

Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα καλύτερα συμπληρώματα διατροφής για την υγεία του εντέρου

Τα καλύτερα συμπληρώματα διατροφής για τον εγκέφαλό σας

Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τον εγκέφαλό σας

working hands 3

Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με τον θεράποντα ιατρό

Διαβάστε, επίσης,

Ασκίτης

Κάνναβη και παθήσεις του ήπατος

Κίρρωση του ήπατος

Οξεία ηπατική ανεπάρκεια

Ενσφήνωση κοπράνων

Ιογενείς ηπατίτιδες

Αιματέμεση

Πρωτοπαθής σκληρυντική χολαγγειίτιδα

Νόσος του Wilson

Πρωτοπαθής χολική κίρρωση

www.emedi.gr

 

Διαβάστηκε 1823 φορές Τελευταία τροποποίηση στις Τρίτη, 11 Αυγούστου 2020 15:58
Σαββούλα Μάλλιου Κριαρά

Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

Σχετικά Άρθρα

  • Σαλάτα με γαλοπούλα, blue chesse και αχλάδι Σαλάτα με γαλοπούλα, blue chesse και αχλάδι

    Νόστιμη και υγιεινή σαλάτα με αντιοξειδωτικά, βιταμίνες του συμπλέγματος Β και φυτικές ίνες

     

    Σαλάτα με γαλοπούλα, blue chesse και αχλάδι

    Γαλοπούλα: Η γαλοπούλα είναι πλούσια σε βιταμίνες του συμπλέγματος Β και ιχνοστοιχεία. Εκτός από τις βιταμίνες συμπλέγματος Β, η γαλοπούλα περιέχει σελήνιο, που λειτουργεί ως αντιοξειδωτικό και φυσικά, έχει μικρές ποσότητες μαγνησίου, καλίου και ψευδάργυρου. Η γαλοπούλα ελευθέρας βοσκής ή καλύτερα η βιολογική γαλοπούλα είναι πάντοτε καλύτερης ποιότητας γιατί έχει εκτεθεί στο φυσικό φως του ήλιου και έχει ακολουθήσει διατροφή με Ω3 λιπαρά και υψηλότερα επίπεδα θρεπτικών στοιχείων. Περιέχει το αμινοξύ τρυπτοφάνη, που συμβάλει στην απελευθέρωση της σεροτονίνης. 

    Blue cheese: Χρησιμοποιούν αγελαδινό ή πρόβειο ή κατσικίσιο γάλα για την παραγωγή τους. Αν και η συλλογή αυτών των τυριών περιλαμβάνει πολλές ποικιλίες, όλες περιέχουν τυρί γάλακτος (30 g ανά 100 g), πρωτεΐνη (20 g), απαραίτητα αμινοξέα (αργινίνη, βαλίνη, τρυπτοφάνη, ιστιδίνη). Περιέχουν μεγάλες ποσότητες από τα πιο σημαντικά ιχνοστοιχεία - φώσφορο, ασβέστιο. Παρουσιάζονται σε συνδυασμό που τους επιτρέπει να απορροφηθούν πλήρως.

    Αχλάδια: Τα αχλάδια περιέχουν βιταμίνες Α, Β, C, και Ε, φυλλικό οξύ, φυτικές ίνες, κάλιο, μεταλλικά άλατα, σάκχαρα, ιώδιο, σίδηρο και ασβέστιο. Αποτελούν ένα ιδανικό συμπλήρωμα βιταμινών. Είναι αντιβακτηριακά. Χάρη στις τανίνες και στο καφεϊκό οξύ που περιέχουν, προστατεύουν το σώμα σας από διάφορες μολύνσεις και ασθένειες. Καταπολεμούν τις ελεύθερες ρίζες. Είναι γνωστό σε όλους: οι ελεύθερες ρίζες είναι επιβλαβείς ουσίες που προσβάλλουν τα κύτταρα και προκαλούν την γήρανσή τους. Τα αχλάδια είναι πλούσια σε αντιοξειδωτικά και αυτό τα καθιστά ιδανικά για να διατηρήστε πάντα νέοι. Είναι, επίσης, πηγή βιταμίνης C, καθώς περίπου το 13% των αχλαδιών αποτελούνται από βιταμίνη C, όπως, επίσης, και βιταμίνη K. Ακόμη, ρυθμίζουν την κυκλοφορία του αίματος και προλαμβάνουν τα εγκεφαλικά επεισόδια. Τα αχλάδια, χάρη στην υψηλή τους περιεκτικότητα σε φυτικές ίνες βοηθούν στην εξάλειψη των χολικών αλάτων ενώ παράλληλα μειώνουν την λεγόμενη “κακή” χοληστερόλη. Προλαμβάνουν τον καρκίνο. Η υψηλή τους περιεκτικότητα σε αντιοξειδωτικά, βιταμίνη C, φυτικές ίνες και φυλλικό οξύ τα καθιστά εξαιρετικά για την κυτταρική δημιουργία και ιδανικούς προστάτες από διάφορα είδη καρκίνου. Στην πραγματικότητα, πολλές μελέτες αναφέρονται στον τρόπο που τα αχλάδια απομακρύνουν καρκινογόνες χημικές ουσίες που συγκεντρώνονται στο παχύ έντερο. Ακόμη, προστατεύει από τον καρκίνο του μαστού. Ανακουφίζει από τα συμπτώματα της δυσκοιλιότητας. Χάρη στην υψηλή τους περιεκτικότητα σε φυτικές ίνες και τις αποτοξινωτικές τους ιδιότητες, τα αχλάδια αποτελούν έναν εξαιρετικό τρόπο για την διατήρηση της υγείας του εντερικού συστήματος και την προστασία της χλωρίδας των εντέρων.  Τέλος, ρυθμίζει την δυσπεψία. Σε περίπτωση που υποφέρετε συχνά από δυσπεψία, το στομάχι σας είναι βαρύ και αισθάνεστε πρησμένοι, μην διστάσετε να πιείτε ένα χυμό αχλάδι ή ακόμη και να φάτε ένα ολόκληρο αχλάδι. Περιέχει πηκτίνη που είναι ιδανική για την πρόληψη των συμπτωμάτων της δυσπεψίας.

    Κινόα: Έχει περισσότερες πρωτεΐνες από τα άλλα δημητριακά και είναι πλήρης πρωτεΐνη, δηλαδή περιέχει και τα εννέα απαραίτητα αμινοξέα που χρειάζεται ο οργανισμός (οι περισσότερες πρωτεΐνες φυτικής προέλευσης έχουν κάποια από αυτά). Η κατανάλωση ενός φλιτζανιού κινόα την ημέρα, σας παρέχει οκτώ γραμμάρια πρωτεϊνών. Οι περισσότεροι άνθρωποι δεν προσλαμβάνουν επαρκή ποσότητα φυτικών ινών (25-28 γραμμάρια για τις ενήλικες γυναίκες). Η προσθήκη κινόα στη διατροφή, είναι ένας εξαιρετικός τρόπος για να αυξήσετε την πρόσληψη φυτικών ινών. Έτσι απομακρύνετε τον κίνδυνο δυσκοιλιότητας. Η κινόα δεν περιέχει λιπαρά και σάκχαρα, είναι όμως πλούσια σε σύνθετους υδατάνθρακες, που προκαλούν αίσθημα πληρότητας και βοηθούν στον έλεγχο του βάρους. Οι πρωτεΐνες φυτικής προέλευσης είναι απαραίτητες σε μια διατροφή για απώλεια βάρους. Έρευνες έχουν συνδέσει την τακτική κατανάλωση κινόα με χαμηλότερο κίνδυνο παχυσαρκίας. Εάν πάσχετε από κοιλιοκάκη ή έχετε ευαισθησία στη γλουτένη, μπορείτε να αντικαταστήσετε τα ζυμαρικά με κινόα, η οποία είναι καλύτερη και από το καλαμποκάλευρο ή το ρυζάλευρο, που έχουν χαμηλότερη θρεπτική αξία. Είναι πλούσια σε σίδηρο και μαγνήσιο. Ο σίδηρος είναι εξαιρετικά σημαντικός για τα ερυθρά αιμοσφαίρια, τα οποία μεταφέρουν οξυγόνο από τους πνεύμονες στο υπόλοιπο σώμα, ενώ το μαγνήσιο είναι απαραίτητο για τη μυϊκή λειτουργία και την υγεία των οστών. Λόγω του χαμηλού γλυκαιμικού της δείκτη, η τακτική κατανάλωση κινόα συμβάλλει στη ρύθμιση των επιπέδων σακχάρου στο αίμα, απομακρύνοντας τον κίνδυνο καρδιοπαθειών και διαβήτη.

    ΜΑΝΙΤΑΡΙΑ: Θεωρούνται εξαιρετική τροφή, καθώς, περιέχουν αμελητέες ποσότητες λίπους και σακχάρων, αλλά, σημαντικές ποσότητες φυτικών ινών. Οι πρωτεΐνες των μανιταριών, λόγω της παρουσίας όλων των απαραίτητων αμινοξέων, είναι υψηλής βιολογικής αξίας και συναγωνίζονται στην ποιότητα τις ζωικές πρωτεΐνες, χωρίς, όμως, τις τοξίνες, τα λίπη και τη χοληστερόλη που βρίσκονται σε αυτό, επομένως, θεωρούνται ιδανικά για τους χορτοφάγους. Αποτελούν, ακόμη, ιδανική επιλογή για όσους θέλουν να χάσουν βάρος, αφού, περιέχουν ελάχιστες θερμίδες. Το ελάχιστο νάτριο, τέλος, που βρίσκουμε σε αυτά, τα κάνει ιδιαίτερα αγαπητά σε όσους είναι υποχρεωμένοι να ακολουθούν διατροφή φτωχή σε αλάτι. Από τις βιταμίνες, τα μανιτάρια παρουσιάζουν υψηλή περιεκτικότητα σε βιταμίνη D, καθώς και σε βιταμίνες του συμπλέγματος Β. Τέλος, τα μανιτάρια, αποτελούν το μοναδικό τρόφιμο φυτικής προέλευσης το οποίο περιέχει βιταμίνη Β12. Σύμφωνα, με πρόσφατες μελέτες η κατανάλωση μανιταριών ενισχύει την άμυνα του οργανισμού. Αυξάνουν την παραγωγή IL-1 και 2, της ιντερφερόνης, μειώνουν την ανάπτυξη νεοπλασμάτων και παρουσιάζουν αναλγητικά, αντιοξειδωτικά και αντιφλεγμονώδη αποτελέσματα. Επιπλέον, μειώνουν την αρτηριακή πίεση και την ολική χοληστερόλη.

    Kale: Η αυξημένη πρόσληψη αυτών των λαχανικών μειώνει την όρεξη, ενισχύει το ανοσοποιητικό και ωφελεί συνολικά την υγεία. Το κέιλ ανήκει στις λεγόμενες υπερτροφές, καθώς περιλαμβάνει μια ποικιλία θρεπτικών συστατικών, με μοναδικά οφέλη για την υγεία.

    salad koto 3

    Σαλάτα με γαλοπούλα, blue chesse και αχλάδι

    Υλικά για 4άτομα

    6 φλιτζάνια βιολογική σαλάτα spring mix

    1φλιτζάνι βιολογικό kale

    100 γραμμάρια βιολογική καπνιστή γαλοπούλα φουαντρέ κομμένη σε λεπτές λωρίδες

    ½ φλιτζάνι quinoa, μαγειρεμένο

    1 φλιτζάνι μανιτάρια σοταρισμένα

    1 μεγάλο αχλάδι, κομμένο σε φέτες

    ½ φλιτζάνι θρυμματισμένο τυρί Blue cheese

    60 γρ. βιολογικά καρύδια καβουρδισμένα

    60 γρ. βιολογικά αμύγδαλα καβουρδισμένα

    Βιολογικό ελαιόλαδο

    Βιολογικό Vinaigrette rasberry

    Ιωδιούχο ανεπεξέργαστο θαλασσινό αλάτι

    Φρεσκοτριμμένο πιπέρι

    Εκτέλεση

    Σε ένα μεγάλο μπολ ρίξτε τα αχλάδια κομμένα σε φέτες με το Vinaigrette rasberry.

    Προσθέστε τη σαλάτα, το κέιλ και το ελαιόλαδο.

    Προσθέστε τα αχλάδια που έχουν ποτιστεί με το βινεγκρέτ με λίγο θαλασσινό αλάτι και συνδυάστε απαλά. 

    Προσθέστε το κινόα, το τυρί, τα σοταρισμένα μανιτάρια, τη γαλοπούλα κομμένη σε λωρίδες και ρίξτε τα καρύδια πάνω από τη σαλάτα και τα αμύγδαλα και τέλος ρίξτε το ελαιόλαδο ελαιόλαδο.

    Αν θέλετε ρίχνετε φρεσκοτριμμένο πιπέρι.

    Θερμίδες/100 gr: 340 kcal

    Λίπος: 8,7 g

    Υδατάνθρακες: 43,4 g

    Σάκχαρα: 14,6 g

    Πρωτεϊνες: 28 g

    ΚΑΛΗ ΣΑΣ ΟΡΕΞΗ!!!

    by Savvi Diet

    Τα καλύτερα βιολογικά προϊόντα

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα βιολογικά προϊόντα

    salad koto 2

     

    Διαβάστε, επίσης,

    Σαλάτα vegan με κινόα και κόκκινο λάχανο

    Βιγκανισμός

    Δροσερή σαλάτα με καπνιστό σολομό και πορτοκάλι

    Νόστιμο και υγιεινό γκουακαμόλε

    Νόστιμη σαλάτα με κουνουπίδι 

    Ζυμαρικά με καπνιστό σολομό και σπαράγγια

    Αβοκάντο σαλάτα

    Σαλάτα με καστανό ρύζι

    Σαλάτα με γραβιέρα, προσούτο και κριτσίνια

    Σαλάτα με πορτοκάλι

    Αραβική πίτα με παντζάρι, πιπεριές και χούμους

    Εστιατόρια που σερβίρουν βιολογικά πιάτα

    Σαλάτα Marijuana με σάλτσα ροδιού

    Σαλάτα για ενέργεια

    Σαλάτα με άγριο ρύζι

    Κολοκυθοσαλάτα

    Σαλάτα Καλύμνου

    Σαλάτα με σπανάκι ωμό

    Πώς να ξεφλουδίζετε τις ντομάτες

    Πολύ νόστιμη ψιλοκομμένη σαλάτα

    Οι καλύτερες σαλάτες στην υγιεινή διατροφή

    Δίαιτα με σαλάτες

    Παραδοσιακή ελληνική διατροφή

    Υγιεινή χωριάτικη σαλάτα

    Γιατί σε όλο τον κόσμο προτιμούν την ελληνική κουζίνα

    Τα καλύτερα Ελληνικά τοπικά φαγητά

    Ντάκος

    www.emedi.gr

     

  • Χρήσιμες πληροφορίες για την τετρακυκλίνη Χρήσιμες πληροφορίες για την τετρακυκλίνη

    Η τετρακυκλίνη είναι ένα αντιβιοτικό

    Η τετρακυκλίνη είναι ένα αντιβιοτικό που χρησιμοποιείται για τη θεραπεία ορισμένων λοιμώξεων, όπως ακμή, χολέρα, βρουκέλλωση, πανούκλα, ελονοσία και σύφιλη. Λαμβάνεται από το στόμα. 

    Συχνές ανεπιθύμητες ενέργειες είναι ο έμετος, η διάρροια, το εξάνθημα και η απώλεια όρεξης. Άλλες ανεπιθύμητες ενέργειες η κακή ανάπτυξη δοντιών εάν χρησιμοποιούνται από παιδιά ηλικίας κάτω των οκτώ ετών, προβλήματα στα νεφρά και εύκολα εγκαύματα. Η χρήση κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης μπορεί να βλάψει το μωρό. Η τετρακυκλίνη ανήκει στην οικογένεια των τετρακυκλινών φαρμάκων. Λειτουργεί αναστέλλοντας τη σύνθεση πρωτεϊνών στα βακτήρια.

    Η τετρακυκλίνη κατασκευάστηκε αρχικά από βακτήρια τύπου Streptomyces. 

    Οι τετρακυκλίνες έχουν ένα ευρύ φάσμα αντιβιοτικής δράσης. Διαθέτουν κάποιο επίπεδο βακτηριοστατικής δραστηριότητας έναντι σχεδόν όλων των ιατρικά σχετικών αερόβιων και αναερόβιων βακτηριακών γενών, τόσο θετικών κατά Gram όσο και αρνητικών κατά Gram, με μερικές εξαιρέσεις, όπως η Pseudomonas aeruginosa και ο Proteus spp., τα οποία εμφανίζουν εγγενή αντίσταση. Ωστόσο, η επίκτητη (σε αντίθεση με την εγγενή) αντίσταση έχει πολλαπλασιαστεί σε πολλούς παθογόνους οργανισμούς. Η αντίσταση στον Staphylococcus spp., Streptococcus spp., Neisseria gonorrhoeae, anaerobes, μελών του Enterobacteriaceae, και πολλών άλλων προηγουμένως ευαίσθητων οργανισμών είναι πλέον αρκετά συχνή. Οι τετρακυκλίνες παραμένουν ιδιαίτερα χρήσιμες στη διαχείριση λοιμώξεων από ορισμένα υποχρεωτικά ενδοκυτταρικά βακτηριακά παθογόνα, όπως τα Χλαμύδια, το Μυκόπλασμα και η Ρικκέτσια. Είναι επίσης χρήσιμες σε σπειροχαιτικές λοιμώξεις, όπως η σύφιλη, η λεπτοσπείρωση και η νόσος του Lyme. Ορισμένες σπάνιες ή τροπικές λοιμώξεις, όπως ο άνθρακας, η πανούκλα και η βρουκέλλωση, είναι επίσης ευαίσθητα σε τετρακυκλίνες. Τα δισκία τετρακυκλίνης χρησιμοποιήθηκαν στο ξέσπασμα της πανώλης στην Ινδία το 1994. Η τετρακυκλίνη είναι θεραπεία πρώτης γραμμής για τον πυρετό Βραχωδών Ορέων (Rickettsia), τη νόσο του Lyme (B. burgdorferi), τον πυρετό Q (Coxiella), την ψιττακωση, το Mycoplasma pneumoniae και τη ρινική μεταφορά των μηνιγγίτιδων.

    Χρησιμοποιείται σε οδοντιατρικές εφαρμογές.

    Είναι επίσης μία από τις ομάδες αντιβιοτικών που μαζί μπορούν να χρησιμοποιηθούν για τη θεραπεία πεπτικών ελκών που προκαλούνται από βακτηριακές λοιμώξεις. Ο μηχανισμός δράσης για την αντιβακτηριακή δράση των τετρακυκλινών βασίζεται στη διακοπή της μετάφρασης πρωτεϊνών σε βακτήρια, καταστρέφοντας έτσι την ικανότητα των μικροβίων να αναπτυχθούν και να επισκευαστούν. Ωστόσο, η μετάφραση πρωτεϊνών διακόπτεται, επίσης, στα ευκαρυωτικά μιτοχόνδρια.

    Η ακόλουθη λίστα παρουσιάζει δεδομένα ευαισθησίας MIC για ορισμένους ιατρικά σημαντικούς μικροοργανισμούς:

    Escherichia coli: 1 μg / mL έως> 128 μg / mL
    Shigella spp.: 1 μg / mL έως 128 μg / mL [7]

    Οι τετρακυκλίνες έχουν, επίσης, δράση εναντίον ορισμένων ευκαρυωτικών παρασίτων, συμπεριλαμβανομένων εκείνων που είναι υπεύθυνα για ασθένειες όπως η δυσεντερία που προκαλείται από Naegleria fowleri ή αμόμπα που τρώει τον εγκέφαλο, ελονοσία (ένα πλασμώδιο) και balantidiasis.

    tetracycline 1

    Χρησιμοποιείται ως βιοδείκτης

    Η υδροχλωρική τετρακυκλίνη διατίθεται ως κίτρινη κρυσταλλική σκόνη.

    Δεδομένου ότι η τετρακυκλίνη απορροφάται στα οστά, χρησιμοποιείται ως δείκτης ανάπτυξης οστού. Η επισήμανση τετρακυκλίνης χρησιμοποιείται για τον προσδιορισμό της ποσότητας ανάπτυξης των οστών κατά βάρος, εντός μιας συγκεκριμένης χρονικής περιόδου, συνήθως μιας περιόδου περίπου 21 ημερών. Η τετρακυκλίνη ενσωματώνεται στο οστό και μπορεί να ανιχνευθεί από τον φθορισμό του. Στην "επισήμανση διπλής τετρακυκλίνης", δίνεται μια δεύτερη δόση 11-14 ημέρες μετά την πρώτη δόση και η ποσότητα του οστού που σχηματίστηκε κατά τη διάρκεια αυτού του διαστήματος μπορεί να υπολογιστεί μετρώντας την απόσταση μεταξύ των δύο τεστ φθορισμού.

    Η τετρακυκλίνη χρησιμοποιείται επίσης ως βιοδείκτης στην άγρια ​​φύση για την ανίχνευση της κατανάλωσης δολωμάτων που περιέχουν φάρμακα ή εμβόλια. 

    Παρενέργειες τετρακυκλίνης

    Η χρήση αντιβιοτικών τετρακυκλίνης μπορεί:

    Αποχρωματίζει τα μόνιμα δόντια (κίτρινο-γκρι-καφέ), από την προγεννητική περίοδο έως την παιδική ηλικία και την ενηλικίωση. Τα παιδιά που λαμβάνουν μακροχρόνια ή βραχυπρόθεσμη θεραπεία με τετρακυκλίνη  μπορεί να αναπτύξουν μόνιμο καφέ αποχρωματισμό των δοντιών.

    Απενεργοποιείται από τα ιόντα ασβεστίου, οπότε δεν πρέπει να λαμβάνονται με γάλα, γιαούρτι και άλλα γαλακτοκομικά προϊόντα

    Απενεργοποιούνται από τα ιόντα αλουμινίου, σιδήρου και ψευδαργύρου, και δεν πρέπει να λαμβάνονται ταυτόχρονα με τη θεραπεία της δυσπεψίας (ορισμένα κοινά αντιόξινα και φάρμακα για την καούρα)

    Προκαλεί φωτοευαισθησία του δέρματος, επομένως δενσυνιστάται η έκθεση στον ήλιο ή έντονο φως

    Προκαλεί λύκο που προκαλείται από φάρμακα και ηπατίτιδα

    Προκαλεί λιπώδη διήθηση ήπατος

    Προκαλεί εμβοές 

    Παρεμβαίνει στη μεθοτρεξάτη μετατοπίζοντας τη από τις διάφορες θέσεις δέσμευσης πρωτεϊνών

    Προκαλούν αναπνευστικές επιπλοκές, καθώς και αναφυλακτικό σοκ, σε ορισμένα άτομα

    Επηρεάζει την οστική ανάπτυξη του εμβρύου, οπότε θα πρέπει να αποφεύγεται κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης

    Σύνδρομο Fanconi μπορεί να προκύψει από την κατάποση τετρακυκλινών που έχουν λήξει.

    Δεν πρέπει να χρησιμοποιούνται κατά το θηλασμό.

    Σύμφωνα με την Αμερικανική Υπηρεσία Τροφίμων και Φαρμάκων (FDA), έχουν αναφερθεί περιπτώσεις συνδρόμου Stevens-Johnson, τοξική επιδερμική νεκρόλυση και πολύμορφο ερυθήμα.

    Το αντιβιοτικό τετρακυκλίνη παρεμποδίζει το σχηματισμό βιταμίνης Κ από τα εντερικά βακτηρίδια.

    Μηχανισμός δράσης τετρακυκλίνης

    Η τετρακυκλίνη αναστέλλει τη σύνθεση πρωτεϊνών αναστέλλοντας τη σύνδεση του φορτισμένου αμινοακυλ-tRNA στη θέση Α του ριβοσώματος. Η τετρακυκλίνη αποκλείει την τοποθεσία Α έτσι ώστε να μην μπορούν να εισέλθουν αμινοακυλ-tRNAs. Η τετρακυκλίνη συνδέεται με την υπομονάδα 30S και 50S μικροβιακών ριβοσωμάτων. [1] Έτσι, εμποδίζει την εισαγωγή νέων αμινοξέων στην νεοεμφανιζόμενη πεπτιδική αλυσίδα.  Η δράση είναι συνήθως ανασταλτική και αναστρέψιμη κατά την απόσυρση του φαρμάκου. Τα κύτταρα των θηλαστικών είναι λιγότερο ευάλωτα στην επίδραση των τετρακυκλινών, παρά το γεγονός ότι η τετρακυκλίνη συνδέεται με τη μικρή ριβοσωμική υπομονάδα τόσο των προκαρυωτικών όσο και των ευκαρυωτικών (30S και 40S, αντίστοιχα). Αυτό συμβαίνει επειδή τα βακτήρια αντλούν ενεργά την τετρακυκλίνη στο κυτταρόπλασμά τους, ακόμη και ενάντια σε μια βαθμίδα συγκέντρωσης, ενώ τα κύτταρα θηλαστικών απλά δεν επηρεάζονται από τους μηχανισμούς της τετρακυκλίνης εντός του κυτοπλάσματος. Αυτό εξηγεί τη σχετικά μικρή επίδραση εκτός της περιοχής της τετρακυκλίνης στα ανθρώπινα κύτταρα. 

    Μηχανισμοί αντίστασης στην τετρακυλίνη

    Τα βακτήρια, συνήθως, αποκτούν αντίσταση στην τετρακυκλίνη από την οριζόντια μεταφορά ενός γονιδίου που είτε κωδικοποιεί μια αντλία εκροής είτε μια ριβοσωμική πρωτεΐνη προστασίας. Οι αντλίες εκροής εκτοξεύουν ενεργά την τετρακυκλίνη από το κύτταρο, εμποδίζοντας τη συσσώρευση ανασταλτικής συγκέντρωσης τετρακυκλίνης στο κυτταρόπλασμα. Οι ριβοσωμικές πρωτεΐνες προστασίας αλληλεπιδρούν με το ριβόσωμα και απομακρύνουν την τετρακυκλίνη από το ριβόσωμα, επιτρέποντας τη συνέχιση της μετάφρασης.

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τις λοιμώξεις

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα προϊόντα για τις λοιμώξεις 

    Story 7 4 1140x570

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Χρήσιμες πληροφορίες για την ψευδοθυλακίτιδα του γενείου

    Χλαμύδια της πνευμονίας

    Σύνδρομο κατάρρευσης μετά από βιασμό

    Χρήσιμες πληροφορίες για τη βαλανίτιδα

    Αφροδίσιο λεμφοκοκκίωμα

    Λοιμώδης, κοκκιωματώδης αρθρίτιδα

    Χρήσιμες πληροφορίες για τις γονοκοκκικές λοιμώξεις

    Λοιμώδης βακτηριακή αρθρίτιδα

    Εντερικά παράσιτα

    Χρήσιμες πληροφορίες για την ελονοσία

    Χρήσιμες πληροφορίες για τις βρογχεκτασίες

    Χρήσιμες πληροφορίες για τη Δυσφαγία

    Επιδιδυμίτιδα

    Το σύνδρομο Fanconi

    Σκληρυντικοί παράγοντες για πλευροδεσία

    Επιπεφυκίτιδα

    Τροπικό sprue

    Πυώδης ιδρωταδενίτιδα

    Τροπικό θήλωμα

    Κηλιδώδης πυρετός των βραχωδών ορέων

    Οξεία ηπατική ανεπάρκεια

    Χρήσιμες πληροφορίες για την κοινή ακμή

    Αντιμετώπιση οξείας διάρροιας

    Όλα όσα πρέπει να ξέρετε για τα βακτήρια

    Παρασίτωση από Blastocystis hominis

    Πεπτικό έλκος

    Αφρικανικός τύφος από κρότωνα

    Άτυπη πνευμονία

    Ψευδοόγκος εγκεφάλου

    Η φλεγμονώδης νόσος της πυέλου

    Τραχηλίτιδα

    Σε περίπτωση σεξουαλικής επίθεσης

    Ψευδοθυλακίτιδα του γενείου

    Τράχωμα

    Ακμή

    Νόσος Lyme

    Νόσος του Whipple

    Βρουκέλλωση

    www.emedi.gr

     

  • Τετανία Τετανία

    Τι είναι η τετανία

     

    Τετανία είναι κατάσταση που προκύπτει από σοβαρά χαμηλό επίπεδο ασβεστίου στο αίμα, ή από περιορισμό του ιονισμένου ασβεστίου στον ορό αίματος, ενώ το συνολικό ασβέστιο στο αίμα είναι κανονικό.

    Η τετανία χαρακτηρίζεται από αισθητηριακά συμπτώματα μυρμηκίασης, όπως ''καρφίτσες και βελόνες'' στα χείλη, γλώσσα, στα δάχτυλα χεριών και στα πόδια, από μυϊκούς σπασμούς στα χέρια και στα πόδια και από σπασμούς και συστροφές των μυών του προσώπου.

    Όλα αυτά είναι ενδεικτικά της ύπαρξης χαμηλού ασβεστίου στο αίμα ή αναπνευστικής ή μεταβολικής αλκάλωσης, δηλαδή, υπερβολικά αλκάλια στο σώμα.

    Η τετανία είναι ένα ιατρικό σημείο που αποτελείται από την ακούσια συστολή των μυών, η οποία μπορεί να προκληθεί από διαταραχές που αυξάνουν τη δυνητική συχνότητα δράσης των μυϊκών κυττάρων ή των νεύρων που τα νευρώνουν.

    Οι μυϊκές κράμπες που προκαλούνται από την ασθένεια τετάνου δεν ταξινομούνται ως τετανία. Αντίθετα, οφείλονται στην έλλειψη αναστολής στους νευρώνες που τροφοδοτούν τους μυς.

    Οι συστολές του τετάνου (φυσιολογικός τετανία) είναι ένα ευρύ φάσμα τύπων συστολής μυών, από τους οποίους η τετανία είναι μόνο μία.

    Σημεία και συμπτώματα τετανίας

    Η τετανία χαρακτηρίζεται από συστολή των περιφερικών μυών των χεριών (σπασμός καρπό με επέκταση των διαφαλαγγικών αρθρώσεων και κάμψη των μετακαρποφαγγανικών αρθρώσεων) και των ποδιών (σπασμός πεντάλ) και σχετίζεται με μυρμήγκιασμα γύρω από το στόμα και στα άκρα.

    Αιτίες τετανίας

    Η συνήθης αιτία της τετανίας είναι η έλλειψη ασβεστίου. Η περίσσεια φωσφορικών (υψηλή αναλογία φωσφορικών προς ασβέστιο) μπορεί επίσης να προκαλέσει σπασμούς.

    Η δυσλειτουργία του παραθυρεοειδούς αδένα μπορεί να οδηγήσει σε τετανία.

    Τα χαμηλά επίπεδα διοξειδίου του άνθρακα προκαλούν τετανία μεταβάλλοντας τη δέσμευση της αλβουμίνης του ασβεστίου, έτσι ώστε το ιονισμένο (φυσιολογικά επηρεασμένο) κλάσμα ασβεστίου να μειώνεται. Ένας συχνός λόγος για τα χαμηλά επίπεδα διοξειδίου του άνθρακα είναι ο υπεραερισμός. 

    Τα χαμηλά επίπεδα μαγνησίου μπορούν να οδηγήσουν σε τετανία.

    Η τοξίνη Clostridium tetani, μέσω της αναστολής της μεσολαβούμενης από γλυκίνη και της GABA νευροδιαβίβασης, μπορεί να οδηγήσει σε τετανία.

    Η περίσσεια καλίου σε χόρτα ή λιβάδια μπορεί να προκαλέσει τετανία σε μηρυκαστικά. 

    Η οστεομαλακία και η ραχίτιδα λόγω ανεπάρκειας βιταμίνης D.

    Η παθοφυσιολογία της τετανίας

    Η υπασβεστιαιμία είναι η κύρια αιτία της τετανίας. Τα χαμηλά επίπεδα ιονισμένου ασβεστίου στο εξωκυτταρικό υγρό αυξάνουν τη διαπερατότητα των νευρωνικών μεμβρανών στο ιόν νατρίου, προκαλώντας μια προοδευτική αποπόλωση, η οποία αυξάνει την πιθανότητα δυναμικού δράσης. Αυτό συμβαίνει επειδή τα ιόντα ασβεστίου αλληλεπιδρούν με την εξωτερική επιφάνεια των καναλιών νατρίου στη μεμβράνη του πλάσματος των νευρικών κυττάρων και η υπασβεστιαιμία αυξάνει αποτελεσματικά το δυναμικό ηρεμίας (καθιστώντας τα κύτταρα πιο διεγερτικά) αφού υπάρχει λιγότερο θετικό φορτίο εξωκυτταρικά. Όταν απουσιάζουν τα ιόντα ασβεστίου, το επίπεδο τάσης που απαιτείται για το άνοιγμα των καναλιών νατρίου με πύλη τάσης αλλάζει σημαντικά (απαιτείται λιγότερη διέγερση). Εάν το πλάσμα Ca2 + μειωθεί σε λιγότερο από 50% της κανονικής τιμής των 9,4 mg / dl, μπορεί να δημιουργηθούν αυτόματα δυναμικά δράσης, προκαλώντας συστολή περιφερικών σκελετικών μυών. Η υπασβεστιαιμία δεν είναι ένας όρος για την τετανία, αλλά είναι μάλλον αιτία της τετανίας.

    tetania 1

    Διάγνωση τετανίας

    Ο Γάλλος καθηγητής Armand Trousseau (1801-1867) επινόησε τον ελιγμό της απόφραξης της βραχιόνιας αρτηρίας πιέζοντας, για να προκαλέσει κράμπες στα δάχτυλα. Αυτό είναι τώρα γνωστό ως σημείο 

    Επίσης, η τετανία μπορεί να αποδειχθεί πιέζοντας πρόσθια στο αυτί, κατά την εμφάνιση του νεύρου του προσώπου. Η προκύπτουσα συστροφή της μύτης ή των χειλιών υποδηλώνει χαμηλά επίπεδα ασβεστίου. Αυτό είναι τώρα γνωστό ως σημείο Chvostek.

    Το ηλεκτρομυογράφημα δείχνει απλές ή συχνά ομαδοποιημένες εκκενώσεις κινητικών μονάδων σε χαμηλή συχνότητα εκφόρτισης κατά τη διάρκεια των επεισοδίων τετανίας.

    Θεραπεία τετανίας

    Η θεραπεία γίνεται με συμπληρωματικό ασβέστιο από το στόμα σε ήπιες περιπτώσεις και με ενδοφλέβιες εγχύσεις, σε σοβαρές περιπτώσεις.

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τους μυϊκούς σπασμούς

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τους μυϊκούς σπασμούς

    tetania 2

    Διαβάστε, επίσης,

    Νεφρωσικό σύνδρομο

    Ραχίτιδα

    Σύνδρομο ανεπάρκειας μαγνησίου

    Χρήσιμες πληροφορίες για την παραθορμόνη

    Οστεομαλακία

    Ασβέστιο

    Aναπνευστική αλκάλωση

    Ήλιος και βιταμίνη D

    Υπασβεστιαιμία

    www.emedi.gr

     

  • Χρήσιμες πληροφορίες για την ωτοσκλήρυνση Χρήσιμες πληροφορίες για την ωτοσκλήρυνση

    Ωτοσκλήρυνση

    Ωτοσκλήρυνση είναι μία πρωτοπαθής δυσκρασία των οστών, που προσβάλλει εμπλέκει την οστέινη λαβυρινθική κάψα.

    Είναι η κυρίαρχη αιτία βαρηκοΐας αγωγιμότητας σε ενήλικες 

    • Ιστολογική ωτοσκλήρυνση: Ασυμπτωματική μορφή στην οποία το μη φυσιολογικό οστό αφήνει άθικτες τις ζωτικές δομές του αυτιού 
    • Κλινική ωτοσκλήρυνση: μη φυσιολογικό σπογγώδες οστό προσβάλλει την αλυσίδα των ακουστικών οσταρίων ή άλλες δομές οδηγώντας σε διαταραγμένη φυσιολογία

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Νευρικό

    Γενετική: 

    • 60% αυτών που προσβάλλονται έχουν θετικό οικογενειακό ιστορικό
    • Φαίνεται πως μεταδίδεται με αυτοσωμικό επικρατές γονίδιο ποικίλης διεισδυτικότητας 

    Επικρατέστερη ηλικία: Κλινική έναρξη συνήθως στην ηλικία των 20 χρόνων. Μέγιστη συχνότητα στην τέταρτη με πέμπτη δεκαετία  

    Επικρατέστερο φύλο: Γυναίκες > Άνδρες (2:1)

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΩΤΟΣΚΛΗΡΥΝΣΗΣ

    • Προοδευτική βαρηκοΐα αγωγιμότητας συνήθης με καλά διατηρημένη διάκριση της ομιλίας. Μπορεί να υπάρχει νευροαισθητηριακή βαρηκοΐα με συμμετοχή του κοχλία
    • Εντομή του Carhart: μία πτώση της οδού της αγωγής δια των οστών στα 2.000 Hz στην ακοομετρική δοκιμασία
    • Σημείο Schwartze: ερυθρά κηλίδα στη λαβή της σφύρας στην ωτοσκοπική εξέταση 
    • Οι ασθενείς συνήθως μιλούν μαλακά και γνωρίζουν ότι δείχνουν να ακούν καλύτερα σε θορυβώδες περιβάλλον 

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΩΤΟΣΚΛΗΡΥΝΣΗΣ

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ 

    • Χρόνια πυώδης μέση ωτίτιδα
    • Ορώδης μέση ωτίτιδα 
    • Απόφραξη ακουστικού πόρου
    • Διακοπή της αλυσίδας των ακουστικών οσταρίων 
    • Κληρονομική καθήλωση του αναβολέα 
    • Πρεσβυακουσία

    ΠΑΘΟΛΟΓΟΑΝΑΤΟΜΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    • Μακροσκοπικά: Σχηματισμός λευκωπού έως κοκκινωπού οστού, συχνότερα εντοπισμένου μπροστά από την ωοειδή θυρίδα και εκτείνεται ώστε να προσβάλλει τη βάση του αναβολέα. Μερικές φορές καλύπτει ολόκληρη την ωοειδή θυρίδα (αποφρακτική). Μπορεί να βρεθεί οπουδήποτε στην οστέινη λαβυρινθική κάψα. Αμφοτερόπλευρη στο 75% των περιπτώσεων 
    • Μικροσκοπικά: Οστό που εμφανίζεται σπογγώδες με αυξημένα αγγειακά διαστήματα. Οι οστεοβλάστες είναι άφθονοι 

    ΕΙΔΙΚΕΣ ΔΟΚΙΜΑΣΙΕΣ

    Δοκιμασία με τονοδότη και ακοομετρική δοκιμασία για αγώγιμη και/ή νευροαισθητηριακή βαρηκοΐα. Θα εντοπίσετε το περισσότερο ελαττωματικό αυτί με τη δοκιμασία του Weber

    ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΗ

    Συναξονική ή υπολογιστική τομογραφία, μερικές φορές βοηθάει

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΩΤΟΣΚΛΗΡΥΝΣΗΣ

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ

    Ενδονοσοκομειακός ασθενής για χειρουργική θεραπεία. Εξωνοσοκομειακός, αν η χειρουργική θεραπεία δεν είναι εφικτή 

    1 vaI2WMKCqKK26V5mORkFCw

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ

    • Ακουστικά βοηθήματα 
    • Χειρουργική διόρθωση (αναβολεκτομή): συνήθως περιλαμβάνει κινητοποίηση ή αφαίρεση της βάσης του αναβολέα με τοποθέτηση μίας πρόθεσης.
    • Πρόσφατες διαδικαστικές καινοτομίες συμπεριλαμβάνουν τη χρήση laser
    • Σχετικές ενδείξεις για χειρουργείο περιλαμβάνουν: αρνητική δοκιμασία Rinne (διαφορά ακουστότητας των ήχων μεταξύ της οστικής και της αέρινης οδού τουλάχιστον 20 dB), αμφοτερόπλευρη συμμετοχή

    ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    • Επειδή η διάκριση της ομιλίας συνήθως διατηρείται, οι ασθενείς πρέπει να συμβουλεύονται σχετικά με το πιθανό όφελος από τα ακουστικά βοηθήματα (σαν μία εναλλακτική ή συνδυαστική πρακτική με το χειρουργείο)

    ΦΑΡΜΑΚΑ 

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ

    Δεν υπάρχει ειδική φαρμακευτική αγωγή, αλλά το φθοριούχο νάτριο, η βιταμίνη D και το γλυκονικό ασβέστιο έχουν δοκιμαστεί ειδικά σε περιπτώσεις κύρια νευροαισθητηριακής βαρηκοΐας

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    Ακοομετρικός έλεγχος σε μεσοδιαστήματα 

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ

    Οι χειρουργικοί κίνδυνοι περιλαμβάνουν τραυματισμό της χορδής του τυμπάνου, διάτρηση της τυμπανικής μεμβράνης, διακοπή της αλυσίδας των ακουστικών οσταρίων, μέση και εξωτερική ωτίτιδα, λαβυρινθίτιδα, σχηματισμό κοκκιώματος, περιλεμφικό συρίγγιο και ολική κώφωση ("νεκρό αυτί")

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ 

    Προοδευτική απώλεια ακοής αν παραμείνει χωρίς θεραπεία. Η χειρουργική θεραπεία βελτιώνει την ακοή κατά τουλάχιστον 15 dB στο 90% των περιπτώσεων 

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    • Σύνδρομο Van der Hoeve (σπάνια τριάδα ατελούς οστεογένεσης, κυανού σκληρού και ωτοσπογγίωση) 
    • Εμβοή 
    • Ίλιγγος

    ΗΛΙΚΙΑΚΑ ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Γηριατρικό: Σημαντική διαφορική διάγνωση για πρεσβυακουσία

    ΚΥΗΣΗ

    Η εξέλιξη μπορεί να επιταχυνθεί κατά τη διάρκεια της κύησης. Κάποιες γυναίκες πρωτοαντιλαμβάνονται τη βαρηκοΐα σε αυτή την περίοδο

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τα αυτιά

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για την ακοή

    otosclerosis large

    Διαβάστε, επίσης,

    Απώλεια ακοής

    Πώς μπορείτε να κουφαθείτε

    Τα καλύτερα ακουστικά βαρυκοϊας

    Η λαβυρινθίτιδα

    Χρήσιμες πληροφορίες για την ακοή

    Προστατέψτε την ακοή σας

    Επείγοντα προβλήματα αυτιών

    Νευροαισθητήριος βαρυκοΐα

    Μέση ωτίτιδα

    Ωτοσκλήρυνση

    www.emedi.gr

     

  • Χρήσιμες πληροφορίες για το όγκο του Wilms Χρήσιμες πληροφορίες για το όγκο του Wilms

    Όγκος του Wilms ή νεφροβλάστωμα

    Γράφει η 

    Δρ Σάββη Μάλλιου Κριαρά 

    Ειδικός Παθολόγος-Ογκολόγος, MD, PhD

    Όγκος του Wilms ή νεφροβλάστωμα είναι εμβρυϊκό νεόπλασμα του νεφρού που αποτελείται από στοιχεία του νεφρογόνου βλαστήματος, στρώματος και επιθηλιακά κύτταρα.

    Συνήθως, προσβάλλει παιδιά μέχρι 5 χρονών.

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Νεφρό/Ουροποιητικό

    Γενετική: Ο όγκος του Wilms συνδυάζεται με πλήθος συγγενών διαμαρτιών. Είναι αποτέλεσμα διπλοσταδιακής μετάλλαξης και εκδηλώνεται είτε στην οικογενή είτε στη σποραδική μορφή. Ασθενείς με ανιριδία έχουν απώλεια του μικρού βραχίονα του χρωματοσώματος 11

    Επικρατέστερη ηλικία: Μέση ηλικία 36,5 μηνών

    Επικρατέστερο φύλο: Θήλυ > Άρρεν (1, 1:1)

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΝΕΦΡΟΒΛΑΣΤΩΜΑΤΟΣ

    • Συνήθως, ασυμπτωματικοί 
    • Ψηλαφητή μάζα άνω κοιλίας
    • Κοιλιακός πόνος
    • Πυρετός 
    • Αναιμία
    • Σπάνια, σημεία οξείας κοιλίας με ενδοπεριτοναϊκή ρήξη
    • Καρδιακό φύσημα
    • Ηπατοσπληνομεγαλία
    • Ασκίτης 
    • Προεξέχουσες φλέβες κοιλιακού τοιχώματος
    • Κιρσοκήλη 
    • Μεταστάσεις γεννητικού συστήματος 

    ΑΙΤΙΑ ΝΕΦΡΟΒΛΑΣΤΩΜΑΤΟΣ

    • Οικογενής ή σποραδική μορφή γενετικής μετάλλαξης
    • Οικογενής μορφή: αυτοσωματικός επικρατών χαρακτήρας με ατελή διεισδυτικότητα (1%)
    • Ενδεχόμενη επαγγελματική έκθεση του πατέρα (επαγγέλματα όπως μηχανικοί, οξυγονοκολλητές, μηχανικού μοτοσυκλετών)

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΝΕΦΡΟΒΛΑΣΤΩΜΑΤΟΣ

    • Ανιριδία (600 φορές υψηλότερος κίνδυνος)
    • Ημιϋπερτροφία (100 φορές μεγαλύτερος κίνδυνος)
    • Κρυψορχία
    • Υποσπαδίας
    • Διπλασιασμός ανατομικών δομών του νεφρού
    • Σύνδρομο Wiedemann-Beckwith (To σύνδρομο Beckwith-Wiedemann (BWS) είναι μια γενετική διαταραχή που χαρακτηρίζεται από
      υπερανάπτυξη, προδιάθεση σε όγκους και συγγενείς δυσπλασίες)
    • Σύνδρομο Drash (Το σύνδρομο Denys – Drash (DDS) ή το σύνδρομο Drash είναι μια σπάνια διαταραχή ή σύνδρομο που χαρακτηρίζεται από γονιδιακή δυσγένεση, νεφροπάθεια και όγκο Wilms)
    • Σύνδρομο Klippel-Trenaunay (Το σύνδρομο Klippel-Trenaunay είναι ένα σύνολο συγγενών ανωμαλιών που αφορούν ένα ή περισσότερα μέλη, και συνήθως χαρακτηρίζεται από την τριάδα: (α) τριχοειδικές δυσπλασίες, (β) φλεβικές δυσπλασίες και (γ) υπερτροφία μαλακών μορίων και οστών ενός κάτω μέλους)
    • Οικογενής κατανομή
    • Επάγγελμα του πατέρα

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΝΕΦΡΟΒΛΑΣΤΩΜΑΤΟΣ

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ 

    • Νευροβλάστωμα
    • Ηπατικοί όγκοι
    • Σάρκωμα
    • Ραβδοειδείς όγκοι 

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    • Γενική εξέταση ούρων (σε σποραδική αιματουρία)
    • Γενική αίματος (αναιμία)
    • LDH
    • Ρενίνη πλάσματος (σπάνια είναι χρήσιμη)
    • Κατεχολαμίνες ούρων 

    ΠΑΘΟΛΟΓΟΑΝΑΤΟΜΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    Ευνοϊκά παθολογοανατομικά ευρήματα (θνητότητα 7%):

    • Ευμεγέθης βλάβη που περιβάλλεται από κάψα
    • Εστιακές περιοχές αιμορραγίας και νέκρωσης 
    • Απουσία αναπλασίας και σαρκωματωδών κυττάρων 
    • Στοιχεία νεφρογόνου βλαστήματος, στρώματος και επιθηλιακά κύτταρα

    Μη ευνοϊκά παθολογοανατομικά ευρήματα (θνητότητα 57%):

    • Αναπλασία - εντόνως μεγενθυμένα και μιτωτικά στοιχεία με τρίπτυχη μεγένθυση των πυρήνων σε σύγκριση με γειτονικούς όμοιους πυρήνες και υπερχρωμία των μεγενθυμένων πυρήνων. Η αναπλασία μπορεί να είναι διάσπαρτη ή εντοπισμένη 
    • Σαρκωματώδεις αλλοιώσεις - σήμερα θεωρείται ξεχωριστή νόσος από τον όγκο του Wilms, όχι υπότυπος (θνητότητα 64%)

    Νεφροβλαστομάτωση:

    • Θεωρείται προκαρκινωματώδης 

    ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΗ

    • Ακτινογραφία θώρακος 
    • ΝΟΚ (παρουσία γραμμικών αποτιτανώσεων)
    • Υπέρηχος κοιλίας (παρέχει τις καλύτερες πληροφορίες για την επέκταση του όγκου)
    • Αξονική τομογραφία για την εξέταση θώρακος και κοιλίας 
    • Καλύτερα μαγνητική τομογραφία κοιλίας
    • ΕΦΠ (ενδοφλέβια πυελογραφία), σπανίως, είναι χρήσιμη

    ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΕΣ ΜΕΘΟΔΟΙ

    Μερικές φορές η αναρρόφηση μυελού των οστών είναι απαραίτητη για την διάκριση από το νευροβλάστωμα

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΝΕΦΡΟΒΛΑΣΤΩΜΑΤΟΣ

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ

    Εσωτερικός ασθενής μέχρι την σταθεροποίηση της μετεγχειρητικής πορείας και το πέρας της χημειοθεραπείας 

     6

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ

    • Επισκόπηση και αμφίχειρη ψηλάφηση των νεφρών 
    • Ριζική νεφρεκτομία με εκτομή του ουρητήρα και βιοψία για την ακριβή σταδιοποίηση 
    • Εξέταση κάθε διογκωμένου λεμφαδένα 
    • Ταυτοποίηση του εξαιρεθέντος όγκου με αγκτήρες τιτανίου 
    • Ο όγκος πρέπει να παραδίδεται στον παθολογοανατόμο χωρίς να εμβαπτίζεται σε φορμαλίνη
    • Κάθετη μέση τομή όταν ο όγκος επεκτείνεται στον δεξιό κόλπο (με πιθανή καρδιοαναπνευστική αναστόμωση)
    • Σε αμφοτερόπλευρο όγκο του Wilms, βιοψία, στη συνέχεια χημειοθεραπεία και επέμβαση σε δεύτερο χρόνο 6 εβδομάδες με 6 μήνες αργότερα για μερική αμφοτερόπλευρη νεφρεκτομία, αν δυνατόν
    • Χημειοθεραπεία 
    • Ακτινοθεραπεία στο στάδιο ΙΙ, μη ευνοϊκά ιστοπαθολογικά ευρήματα, στάδιο ΙΙ και IV 

    ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    • Εκπαίδευση του ασθενούς και της οικογενείας του για μακρύ χρονικό διάστημα 
    • Πιθανότητα και άλλης κακοήθειας
    • Παρενέργειες χημειοθεραπείας και ακτινοθεραπείας 

    ΦΑΡΜΑΚΑ 

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ

    • Ακτινομυσίνη-D
    • Βινκριστίνη 
    • Δοξορουβισίνη
    • Κυτοξάνη  

    ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΑ ΦΑΡΜΑΚΑ

    • Αδριαμυσίνη 
    • Κυκλοφωσφαμίδη 

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    • Πολυφαρμακευτική χημειοθεραπεία κάθε 3-4 εβδομάδες για16 εβδομάδες - 15 μήνες, εξαρτάται από το στάδιο 
    • Κάθε 4 μήνες για 1 χρόνο, κάθε 6 μήνες στο δεύτερο - τρίτο χρόνο, κάθε χρόνο στη συνέχεια 
    • Γενική αίματος, αξονική τομογραφία θώρακος και κοιλίας σε κάθε επίσκεψη 

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ

    • 1-2% θα αναπτύξουν και δεύτερη κακοήθεια (λευχαιμία, λέμφωμα, ηπατοκυτταρικό καρκίνωμα, σάρκωμα μαλακών μορίων)
    • Υψηλός κίνδυνος γεννήσεων νεογνών χαμηλού βάρους και περιγεννητικής θνησιμότητας στους απογόνους των γυναικών που επιβίωσαν από τον όγκο του Wilms
    • Υποτροπή εμφανίζεται, συνήθως, στο θώρακα 

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ 

    • Ευνοϊκή ιστοπαθολογία, 91% επιβίωση 
    • Διάσπαρτη αναπλασία, 20% επιβίωση
    • Εντοπισμένη, αναπλασία, 64% επιβίωση 

    Σταδιοποίηση 

    1. Ι - Ο όγκος περιορίζεται στο νεφρό και έχει εξαιρεθεί τελείως 
    2. ΙΙ - Ο όγκος επεκτείνεται έξω από το νεφρό αλλά έχει εξαιρεθεί τελείως 
    3. ΙΙΙ - Διήθηση περινεφρικών ιστών και οργάνων κοιλίας (θετικού λεμφαδένες, σημεία ρήξης του όγκου κατά την εγχείρηση)
    4. IV - Αιματογενείς μεταστάσεις 
    5. V - Αμφοτερόπλευρη προσβολή των νεφρών 

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΗΛΙΚΙΑΚΑ ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Εμφανίζεται μόνο στα παιδιά

    ΑΛΛΕΣ ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ

    • Μεσοβλαστικό νέφρωμα - αναγνωρίζεται μόνο ιστολογικά. Εμφανίζεται στους πρώτους 6 μήνες. Βασικά είναι καλοήθεις αν και έχουν αναφερθεί μεταστάσεις, έχει την τάση διηθητικής ανάπτυξης. Σημεία ρήξης κατά την επέμβαση μπορεί να οδηγήσει σε υποτροπή. Δεν απαιτείται χημειοθεραπεία ή ακτινοθεραπεία σε πλήρη εξαίρεση του όγκου 
    • Νεφροβλαστωμάτωση - προκαρκινωματώδης, εμφάνιση όζων στον ένα ή και στους δύο νεφρούς. Εκτελείται βιοψία και τοπική εξαίρεση

    Να προτιμάτε τις φυσικές θεραπείες καρκίνου

    Η ζωή είναι πολύτιμη.

    Η ζωή είναι δική σας. Πάρτε την στα χέρια σας!

    med wilms tumour

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, θα επιλεγούν για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Η Αλόη στη θεραπεία του παιδικού καρκίνου

    Η θεραπεία του καρκίνου στα παιδιά πρέπει να είναι εξατομικευμένη

    Τα καρκινικά μονοπάτια των σαρκωμάτων

    Θεραπεία πρωτονίων

    Παγκόσμια ημέρα κατά του παιδικού καρκίνου

    Όγκος του Wilms

    www.emedi.gr

     

     

     

Περισσότερα σε αυτή την κατηγορία: « Τροπικό sprue Εντερική απόφραξη »