Παρασκευή, 30 Οκτωβρίου 2020 12:07

Χρήσιμες πληροφορίες για την ελκώδη κολίτιδα

Γράφτηκε από την
Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(1 Ψήφος)

Η ελκώδης κολίτιδα είναι φλεγμονώδης νόσος του εντέρου

Ελκώδης κολίτιδα

Μία από τις χρόνιες φλεγμονώδεις νόσους του εντέρου άγνωστης αιτιολογίας, η οποία χαρακτηρίζεται από εξάρσεις και υφέσεις τμήματος ή και ολόκληρου του κόλου.

Εκδηλώνεται με αιματηρές κενώσεις και ποικιλία γενικών συμπτωμάτων

Επηρεαζόμενα συστήματα: Γαστρεντερικό

Γενετική: Απαντάται, συχνά και σε άλλα μέρη της οικογένειας θετικό οικογενειακό ιστορικό σε 8-11%.

Κληρονομείται, συνήθως, κάθετα παρά οριζόντια.

Συχνότερη στους Εβραίους

Επικρατέστερη ηλικία: Μεταξύ 15 και 35 χρόνων, συχνά κατά την 7η δεκαετία

Επικρατέστερο φύλο: Άνδρες = Γυναίκες

ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΕΛΚΩΔΟΥΣ ΚΟΛΙΤΙΔΑΣ

  • Αιματηρή διάρροια
  • Κοιλιακός πόνος
  • Πυρετός
  • Απώλεια βάρους
  • Αρθραλγίες και αρθρίτιδα (15-20%)
  • Σπονδυλίτιδα (3-6%)
  • Οφθαλμικές επιπλοκές (4-10%) που περιλαμβάνουν επισκληρίτιδα, ραγοειδίτιδα, καταρράκτη, κερατοπάθεια, περιφερικές εξελκώσεις κερατοειδούς, κεντρική ορώδης αμφιβληστροειδοπάθεια
  • Οζώδες ερύθημα
  • Γαγγραινώδης πυοδερματίτιδα
  • Αφθώδη έλκη στόματος (5-10%)

ΑΙΤΙΑ ΕΛΚΩΔΟΥΣ ΚΟΛΙΤΙΔΑΣ

Άγνωστα (γενετικά, φλεγμονώδη, ανοσολογικά και ψυχολογικοί παράγοντες έχουν ενοχοποιηθεί)

ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΕΛΚΩΔΟΥΣ ΚΟΛΙΤΙΔΑΣ 

  • Άγνωστοι
  • Αυξημένη επίπτωση στους Εβραίους και σε άτομα με θετικό οικογενειακό ιστορικό
  • Δε σχετίζεται με το κάπνισμα

ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΕΛΚΩΔΟΥΣ ΚΟΛΙΤΙΔΑΣ 

ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΕΛΚΩΔΟΥΣ ΚΟΛΙΤΙΔΑΣ

  • Άλλες διαταραχές με αιματηρές κενώσεις, όπως, αιμορροΐδες, νεοπλάσματα, εκκολπωματίτιδα, αρτηριοφλεφώδης δυσπλασία, νόσος του Chron
  • Φλεγμονώδεις διάρροιες από βακτηρίδια (όπως εντεροτοξική E. Coli, E. Coli 0157:H7, Salmonella, Shigella, Aeromonas, plesiomonas shigelloides), παράσιτα (entamoeba histolytica)
  • Σύνδρομο ευερέθιστου εντέρου (από απλό έρπη, Chlamydia trachomatous, Cryptospondium, Isospora belli, sytomegalovirus και άλλοι φλεγμονώδεις παράγοντες που παρατίθενται πιο πάνω)
  • Διάρροια από αντιβιοτικά
  • Πρωκτίτιδα από ακτινοβολία
  • Ισχαιμική πρωκτίτιδα

ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ ΕΛΚΩΔΟΥΣ ΚΟΛΙΤΙΔΑΣ

  • Μη ειδικά. Συνήθως, μαρτυρούν τη σοβαρότητα της αιμορραγίας και της φλεγμονής
  • Αναιμία που οφείλεται στη χρονιότητα της νόσου όσο και στην ανεπάρκεια σιδήρου από την απώλεια αίματος
  • Λευκοκυττάρωση σε οξεία νόσο
  • Αυξημένη ταχύτητα καθίζησης
  • Ηλεκτρολυτικές διαταραχές, κυρίως, υποκαλιαιμία
  • Υποπρωτεϊναιμία
  • Αυξημένες τιμές στις ηπατικές δοκιμασίες (όταν σχετίζεται με νόσο ήπατος/χοληφόρων)

ΠΑΘΟΛΟΓΟΑΝΑΤΟΜΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ ΕΛΚΩΔΟΥΣ ΚΟΛΙΤΙΔΑΣ 

Φλεγμονώδεις αλλοιώσεις του βλεννογόνου του παχέος εντέρου με εξελκώσεις, οι οποίες εμφανίζονται υπεραιμικές και αιμορραγικές. Το ορθό συμμετέχει στο 95% των περιπτώσεων. Η φλεγμονή προχωρεί κατ' επέκταση και μπορεί να προσβάλλει οποιαδήποτε μοίρα του παχέος εντέρου. Μπορεί να επεκταθεί και στον τελικό ειλεό.

Elkodis colitis 03

ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΗ ΕΛΚΩΔΟΥΣ ΚΟΛΙΤΙΔΑΣ

Βαριούχος υποκλυσμός

ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΕΣ ΜΕΘΟΔΟΙ ΕΛΚΩΔΟΥΣ ΚΟΛΙΤΙΔΑΣ

  • Σιγμοειδοσκόπηση και βιοψία
  • Κολονοσκόπηση και βιοψία, για την εκτίμηση προκαρκινωματωδών χαρακτηριστικών, τη διαφοροδιάγνωση από τη νόσο του Chron και τον έλεγχο ακτινολογικά ύποπτων περιοχών, όπως στενώματα ή εκτεταμένες αλλοιώσεις. Η κολονοσκόπηση μπορεί να αποδειχθεί χρήσιμη στη θεραπεία και την πρόγνωση, για τον προσδιορισμό της έκτασης της ελκώδους κολίτιδας, καθώς και την προσβολή συγκεκριμένων τμημάτων

ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΕΛΚΩΔΗΣ ΚΟΛΙΤΙΔΑΣ

ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ ΕΛΚΩΔΟΥΣ ΚΟΛΙΤΙΔΑΣ

ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ ΕΛΚΩΔΟΥΣ ΚΟΛΙΤΙΔΑΣ

  • Αντιμετώπιση της φλεγμονής, πρόληψη των επιπλοκών, αποκατάσταση της θρέψης και του κυκλοφορούντος όγκου αίματος
  • Επιπλοκές ή επιμονή της νόσου απαιτούν χειρουργική προσπέλαση

ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ ΕΛΚΩΔΟΥΣ ΚΟΛΙΤΙΔΑΣ

Όση ανέχεται ο ασθενής

ΔΙΑΙΤΑ

Κανονική. Τα γαλακτοκομικά προϊόντα πρέπει να αποφεύγονται μόνο όταν υπάρχει ανεπάρκεια λακτάσης

ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΛΚΩΔΟΥΣ ΚΟΛΙΤΙΔΑΣ

ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ ΕΛΚΩΔΟΥΣ ΚΟΛΙΤΙΔΑΣ

Η τυπική θεραπεία για την ελκώδη κολίτιδα εξαρτάται από την έκταση της εμπλοκής και τη σοβαρότητα της νόσου. Ο στόχος είναι να προκαλέσουμε ύφεση αρχικά με φάρμακα, ακολουθούμενη από τη χορήγηση φαρμάκων συντήρησης για την πρόληψη της υποτροπής. Η έννοια της επαγωγής της ύφεσης και της διατήρησης της ύφεσης είναι πολύ σημαντική. Τα φάρμακα που χρησιμοποιούνται για να προκαλέσουν και να διατηρήσουν μια ύφεση επικαλύπτονται κάπως, αλλά οι θεραπείες είναι διαφορετικές. Οι γιατροί κατευθύνουν πρώτα τη θεραπεία στην πρόκληση ύφεσης, η οποία περιλαμβάνει ανακούφιση των συμπτωμάτων και επούλωση του βλεννογόνου της επένδυσης του παχέος εντέρου και στη συνέχεια μακροχρόνια θεραπεία για τη διατήρηση της ύφεσης και την πρόληψη επιπλοκών. Η οξεία σοβαρή ελκώδης κολίτιδα απαιτεί νοσηλεία, αποκλεισμό λοιμώξεων και κορτικοστεροειδή. Για οξεία στάδια της νόσου, μπορεί να συνιστάται δίαιτα με χαμηλή περιεκτικότητα σε φυτικές ίνες. Η ελκώδης κολίτιδα μπορεί να αντιμετωπιστεί με μια σειρά φαρμάκων, συμπεριλαμβανομένων των φαρμάκων 5-ASA, όπως, η σουλφασαλαζίνη και η μεσαλαζίνη. Τα κορτικοστεροειδή, όπως, η πρεδνιζόνη μπορούν, επίσης, να χρησιμοποιηθούν λόγω των ανοσοκατασταλτικών και βραχυπρόθεσμων θεραπευτικών ιδιοτήτων τους, αλλά επειδή οι κίνδυνοι τους υπερτερούν των οφελών τους, δεν χρησιμοποιούνται μακροπρόθεσμα στη θεραπεία. Τα ανοσοκατασταλτικά φάρμακα, όπως, η αζαθειοπρίνη και οι βιολογικοί παράγοντες, όπως, το infliximab και το adalimumab χορηγούνται μόνο εάν οι άνθρωποι δεν μπορούν να επιτύχουν ύφεση με 5-ASA και κορτικοστεροειδή. Το infliximab ή το vedolizumab συνιστώνται σε άτομα με μέτρια ή σοβαρή νόσο. Τέτοιες θεραπείες χρησιμοποιούνται λιγότερο συχνά λόγω των πιθανών παραγόντων κινδύνου τους, συμπεριλαμβανομένων ενδεικτικά του αυξημένου κινδύνου καρκίνου σε εφήβους και ενήλικες, φυματίωση και νέα ή επιδεινούμενη καρδιακή ανεπάρκεια. Ένα σκεύασμα βουδεσονίδης εγκρίθηκε από την Αμερικανική Υπηρεσία Τροφίμων και Φαρμάκων (FDA) για τη θεραπεία της ενεργού ελκώδους κολίτιδας τον Ιανουάριο του 2013. Το 2018, το tofacitinib εγκρίθηκε για θεραπεία μέτριας έως σοβαρής ενεργού ελκώδους κολίτιδας στις Ηνωμένες Πολιτείες, το πρώτο από του στόματος φάρμακο που ενδείκνυται για μακροχρόνια χρήση σε αυτήν την κατάσταση. Τα στοιχεία σχετικά με τη μεθοτρεξάτη δε δείχνουν όφελος στην παραγωγή ύφεσης σε άτομα με ελκώδη κολίτιδα. Η κυκλοσπορίνη είναι αποτελεσματική για σοβαρή ελκώδη κολίτιδα και η τακρόλιμους έχει, επίσης, δείξει οφέλη.

Αμινοσαλικυλικά

Η σουλφασαλαζίνη υπήρξε σημαντικός παράγοντας στη θεραπεία της ήπιας έως μέτριας ελκώδους κολίτιδας για πάνω από 50 χρόνια. Το 1977, αποδείχθηκε ότι το 5-αμινοσαλικυλικό οξύ (5-ASA, μεσαλαζίνη/μεσαλαμίνη) ήταν το θεραπευτικώς δραστικό συστατικό στη σουλφασαλαζίνη. Πολλά φάρμακα 5-ASA έχουν αναπτυχθεί με σκοπό την παροχή της δραστικής ένωσης στο παχύ έντερο για τη διατήρηση της θεραπευτικής αποτελεσματικότητας, αλλά με μείωση των παρενεργειών που σχετίζονται με το τμήμα της σουλφαπυριδίνης στη σουλφασαλαζίνη. Τα από του στόματος φάρμακα 5-ASA είναι ιδιαίτερα αποτελεσματικά στην πρόκληση και στη διατήρηση της ύφεσης σε ήπια έως μέτρια ελκώδη κολίτιδα. Συνθέσεις ορθικού υπόθετου, αφρού ή υγρού κλύσματος του 5-ASA χρησιμοποιούνται για κολίτιδα που προσβάλλει το ορθό, το σιγμοειδές ή το κατιόν κόλον, και έχει αποδειχθεί ότι είναι αποτελεσματικά ειδικά όταν συνδυάζονται με θεραπεία από του στόματος. 

Βιολογικοί παράγοντες

Οι βιολογικές θεραπείες όπως οι αναστολείς του TNF (Παράγοντας νέκρωσης του όγκου) infliximab, adalimumab και golimumab χρησιμοποιούνται, συνήθως, για τη θεραπεία ατόμων με ελκώδη κολίτιδα που δεν ανταποκρίνονται πλέον στα κορτικοστεροειδή. Τα tοfacitinib και vedolizumab μπορούν, επίσης, να παράγουν καλά κλινικά ποσοστά ύφεσης και απόκρισης στην ελκώδη κολίτιδα. Οι βιολογικοί παράγοντες μπορούν να χρησιμοποιηθούν νωρίς στη θεραπεία (σταδιακή προσέγγιση) ή μετά από άλλες θεραπείες που δεν έχουν προκαλέσει ύφεση (κλιμακωτή προσέγγιση). Η στρατηγική πρέπει να εξατομικεύεται. Σε αντίθεση με τα αμινοσαλικυλικά, οι βιολογικοί παράγοντες μπορούν να προκαλέσουν σοβαρές παρενέργειες, όπως αυξημένο κίνδυνο εμφάνισης εξωεντερικών καρκίνων, καρδιακή ανεπάρκεια και εξασθένιση του ανοσοποιητικού συστήματος, με αποτέλεσμα μειωμένη ικανότητα του ανοσοποιητικού συστήματος να καθαρίζει μολύνσεις και επανενεργοποιούν λανθάνουσες λοιμώξεις, όπως η φυματίωση. Για αυτόν τον λόγο, τα άτομα σε αυτές τις θεραπείες παρακολουθούνται στενά και συχνά ελέγχονται για ηπατίτιδα και φυματίωση ετησίως. 

cd v uc 0

Νικοτίνη

Σε αντίθεση με τη νόσο του Crohn, η ελκώδης κολίτιδα έχει λιγότερες πιθανότητες να επηρεάσει τους καπνιστές από τους μη καπνιστές. Σε επιλεγμένα άτομα με ιστορικό προηγούμενης χρήσης καπνού, η συνέχιση του καπνίσματος χαμηλής δόσης μπορεί να βελτιώσει τα σημεία και συμπτώματα ενεργού ελκώδους κολίτιδας. Μελέτες που χρησιμοποιούν διαδερμικό έμπλαστρο νικοτίνης έχουν δείξει κλινική και ιστολογική βελτίωση. Σε μια διπλή-τυφλή, ελεγχόμενη με εικονικό φάρμακο που πραγματοποιήθηκε στο Ηνωμένο Βασίλειο, το 48,6% των ατόμων με ελκώδη κολίτιδα που χρησιμοποίησαν το έμπλαστρο νικοτίνης, σε συνδυασμό με την τυπική τους θεραπεία, έδειξαν πλήρη επίλυση των συμπτωμάτων. Μια άλλη τυχαιοποιημένη, διπλή-τυφλή, ελεγχόμενη με εικονικό φάρμακο, κλινική δοκιμή ενός κέντρου που πραγματοποιήθηκε στις Ηνωμένες Πολιτείες έδειξε ότι το 39% των ατόμων που χρησιμοποίησαν το έμπλαστρο εμφάνισαν σημαντική βελτίωση, έναντι 9% αυτών που έλαβαν εικονικό φάρμακο. Ωστόσο, η θεραπεία με νικοτίνη δεν συνιστάται γενικά λόγω ανεπιθύμητων ενεργειών και ασυνεπειών αποτελεσμάτων. 

Συμπλήρωμα σιδήρου

Η σταδιακή απώλεια αίματος από το γαστρεντερικό σωλήνα, καθώς και η χρόνια φλεγμονή, οδηγεί συχνά σε αναιμία και οι επαγγελματικές οδηγίες προτείνουν τακτική παρακολούθηση της αναιμίας με εξετάσεις αίματος που επαναλαμβάνονται κάθε τρεις μήνες σε ενεργή ασθένεια και ετησίως σε ηρεμία. Ο επαρκής έλεγχος της νόσου βελτιώνει, συνήθως, την αναιμία χρόνιας νόσου, αλλά η αναιμία ανεπάρκειας σιδήρου πρέπει να αντιμετωπίζεται με συμπληρώματα σιδήρου. Η μορφή με την οποία χορηγείται η θεραπεία εξαρτάται τόσο από τη σοβαρότητα της αναιμίας όσο και από τις οδηγίες που ακολουθούνται. Μερικοί συμβουλεύουν ότι ο παρεντερικός σίδηρος πρέπει να χρησιμοποιείται πρώτα επειδή οι άνθρωποι ανταποκρίνονται πιο γρήγορα σε αυτό, σχετίζεται με λιγότερες παρενέργειες του γαστρεντερικού και δεν σχετίζεται με ζητήματα συμμόρφωσης. Άλλοι συστήνουν τη χρήση σιδήρου από το στόμα, καθώς, τελικά οι άνθρωποι ανταποκρίνονται και πολλοί ανέχονται τις παρενέργειες.

Χειρουργική επέμβαση

Σε αντίθεση, με τη νόσο του Crohn, οι γαστρεντερικές πτυχές της ελκώδους κολίτιδας μπορούν γενικά να θεραπευτούν με χειρουργική αφαίρεση του παχέος εντέρου, αν και τα εξωεντερικά συμπτώματα μπορεί να παραμείνουν. Αυτή η διαδικασία είναι απαραίτητη σε περίπτωση: αιμορραγίας, διάτρησης ή τεκμηριωμένου ή έντονα ύποπτου καρκινώματος. Η χειρουργική επέμβαση ενδείκνυται, επίσης, για άτομα με σοβαρή κολίτιδα ή τοξικό μεγάκολο. Άτομα με συμπτώματα που δεν ανταποκρίνονται στα φάρμακα μπορεί να επιθυμούν να εξετάσουν εάν η χειρουργική επέμβαση θα βελτιώσει την ποιότητα ζωής τους. Η απομάκρυνση ολόκληρου του παχέος εντέρου, γνωστή ως κολεκτομή, οδηγεί σε μόνιμη ειλεοστομία - όπου δημιουργείται μια στομία τραβώντας τον τελικό ειλεό μέσω της κοιλιάς. Το εντερικό περιεχόμενο εκκενώνεται σε έναν αφαιρούμενο σάκο στομίας. Μια άλλη χειρουργική επιλογή για την ελκώδη κολίτιδα που επηρεάζει το μεγαλύτερο μέρος του παχέος εντέρου ονομάζεται ειλεοπρωκτική αναστόμωση. Αυτή είναι μια διαδικασία δύο ή τριών βημάτων. Σε μια διαδικασία τριών βημάτων, η πρώτη χειρουργική επέμβαση είναι μια υφολική κολεκτομή, στην οποία απομακρύνεται το παχύ έντερο, αλλά το ορθό παραμένει επί τόπου και γίνεται μια προσωρινή ειλεοστομία. Το δεύτερο βήμα είναι ο σχηματισμός του ειλεϊκού σάκου. Αυτό περιλαμβάνει την αφαίρεση της μεγάλης πλειονότητας του υπολοίπου ορθικού κολοβώματος και τη δημιουργία ενός νέου "ορθού" διαμορφώνοντας το άκρο του λεπτού εντέρου σε μια θήκη και συνδέοντάς τον στον πρωκτό. Μετά από αυτήν τη διαδικασία, δημιουργείται ένας νέος τύπος ειλεοστομίας. Η τελική χειρουργική επέμβαση είναι η αναστροφή της ειλεοστομίας και έτσι δεν υπάρχει πλέον ανάγκη για σάκο στομίας. Όταν γίνεται σε δύο στάδια με αφαίρεση τόσο του παχέος εντέρου όσο και του ορθού - πραγματοποιείται παράλληλα με το σχηματισμό θύλακα και της ειλεοστομίας. Το τελευταίο βήμα είναι η ίδια χειρουργική επέμβαση λήψης με τη διαδικασία τριών βημάτων. Ο χρόνος που λαμβάνεται μεταξύ κάθε βήματος μπορεί να ποικίλει, αλλά, συνήθω,ς συνιστάται διάστημα έξι έως δώδεκα μηνών μεταξύ των δύο πρώτων βημάτων και απαιτείται τουλάχιστον δύο έως τρεις μήνες μεταξύ του σχηματισμού της θήκης και της ειλεοστομίας. Ενώ η διαδικασία του ειλεϊκού σάκου αφαιρεί την ανάγκη για σάκο στομίας, δεν αποκαθιστά την κανονική λειτουργία του εντέρου. Τους μήνες μετά την τελική επέμβαση, οι ασθενείς συνήθως εμφανίζουν 8-15 κινήσεις του εντέρου την ημέρα. Με την πάροδο του χρόνου ο αριθμός αυτός μειώνεται, με πολλούς ασθενείς να αναφέρουν τέσσερις-έξι κινήσεις του εντέρου μετά από ένα χρόνο μετά την επέμβαση. Ενώ πολλοί ασθενείς έχουν επιτυχία με αυτήν τη διαδικασία, υπάρχουν αρκετές  επιπλοκές. Η φλεγμονή του ειλεϊκού σάκου που έχει ως αποτέλεσμα συμπτώματα παρόμοια με την ελκώδη κολίτιδα, συχνά. Η φλεγμονή μπορεί να είναι οξεία, υποχωρητική ή χρόνια, ωστόσο η θεραπεία με χρήση αντιβιοτικών, στεροειδών ή βιολογικών παραγόντων μπορεί να είναι αποτελεσματική. Άλλες επιπλοκές περιλαμβάνουν συρίγγια, αποστήματα και αστοχία στη στομία. Ανάλογα με τη σοβαρότητα της κατάστασης, μπορεί να χρειαστεί να πραγματοποιηθεί χειρουργική επέμβαση. Σε ορισμένες περιπτώσεις, ο θύλακας ενδέχεται να πρέπει να απενεργοποιηθεί ή να αφαιρεθεί και να δημιουργηθεί μια ειλεοστομία. Ο κίνδυνος καρκίνου που προκύπτει από ανατομία του πρωκτικού σάκου του ειλεού είναι χαμηλός. Ωστόσο, μπορεί να συμβεί δυσπλασία ή καρκίνος του παχέος εντέρου και φλεγμονώδης ατροφία του βλεννογόνου.

Προβιοτικά

Σε μια σειρά τυχαιοποιημένων κλινικών δοκιμών, τα προβιοτικά είναι χρήσιμα στη θεραπεία της ελκώδους κολίτιδας. Συγκεκριμένοι τύποι προβιοτικών όπως το Escherichia coli Nissle έχει αποδειχθεί ότι προκαλούν ύφεση σε μερικούς ανθρώπους για έως και ένα έτος. Ένα προβιοτικό είναι αποτελεσματικό στην πρόκληση ύφεσης στην ενεργή ελκώδη κολίτιδα και μπορεί να είναι εξίσου αποτελεσματικό με τα 5-ASAs στην πρόληψη της υποτροπής. Η μεταμόσχευση κοπράνων περιλαμβάνει την έγχυση ανθρώπινων προβιοτικών μέσω κλύσματος κοπράνων. Η ελκώδης κολίτιδα, συνήθως, απαιτεί, μια πιο παρατεταμένη θεραπεία με βακτηριοθεραπεία από την λοίμωξη Clostridium difficile για να είναι επιτυχής, πιθανώς λόγω του χρόνου που απαιτείται για τη θεραπεία του ελκώδους επιθηλίου. Η ανταπόκριση της ελκώδους κολίτιδας είναι δυνητικά πολύ ευνοϊκή με μία μελέτη να αναφέρει ότι το 67,7% των ασθενών βιώνουν πλήρη ύφεση.  Άλλες μελέτες βρήκαν όφελος από τη χρήση μεταμόσχευσης κοπράνων.

Εναλλακτικά φάρμακα

Μια ποικιλία εναλλακτικών θεραπευτικών θεραπειών έχει χρησιμοποιηθεί για την ελκώδη κολίτιδα. Η θεραπεία με κουρκουμίνη (κουρκούμη), σε συνδυασμό με τη λήψη των φαρμάκων μεσαλαμίνης ή σουλφασαλαζίνης, μπορεί να είναι αποτελεσματική και ασφαλής για τη διατήρηση της ύφεσης σε άτομα με ήρεμη ελκώδη κολίτιδα. Η επίδραση της θεραπείας με κουρκουμίνη είναι άριστη.

elkodis kolitida

ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ ΜΕ ΕΛΚΩΔΟΥΣ ΚΟΛΙΤΙΔΑ

Τακτική επανεξέταση είναι σημαντική, για την εκτίμηση της δραστηριότητας της νόσου, την εμφάνιση επιπλοκών και την ψυχολογική και κοιονωνική ευημερία του ασθενούς

ΠΡΟΛΗΨΗ/ΑΠΟΦΥΓΗ

  • Κολονοσκοπικός έλεγχος και βιοψία του βλεννογόνου για δυσπλασία πρέπει να γίνεται κάθε 1-2 χρόνια μετά την πάροδο 7-8 χρόνων από την εμφάνιση της νόσου. Ιδιαίτερα σημαντικό σε πανκολίτιδα. Χαμηλού βαθμού δυσπλασία απαιτεί συχνότερο έλεγχο (κάθε 3-6 μήνες) και υψηλού βαθμού δυσπλασία (ή χαμηλού βαθμού δυσπλασία σε μεγάλη έκταση) απαιτεί ένδειξη κολεκτομής
  • Ηπατικές δοκιμασίες κάθε χρόνο
  • Χολαγγειογραφία σε χολόσταση 

ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ ΕΛΚΩΔΟΥΣ ΚΟΛΙΤΙΔΑΣ

  • Διάτρηση
  • Τοξικό μεγάκολο
  • Ηπατική νόσος
  • Σχηματισμός στενώσεων (λιγότερο από ότι στη νόσο του Chron)
  • Καρκίνος του παχέος εντέρου (εμφανίζεται στο 30% αυτών που παρουσιάζουν πανκολίτιδα για 25 χρόνια). Η επίπτωση του καρκίνου είναι αθροιστική και αρχίζει 7-8 χρόνια μετά την έναρξη της νόσου. Ο κίνδυνος είναι μικρότερος σε αριστερή εντόπιση της νόσου

ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ ΕΛΚΩΔΟΥΣ ΚΟΛΙΤΙΔΑΣ

  • Η πορεία είναι άκρως μεταβλητή. Η θνησιμότητα της αρχικής προσβολής φθάνει το 5%. Περίπου 75-85% των ασθενών υποτροπιάζουν και πάνω από 20% σύμφωνα με μερικές μελέτες απαιτούν κολεκτομή
  • Ο καρκίνος του παχέος εντέρου, αποτελεί το μοναδικό πιο σημαντικό παράγοντα κινδύνου που επηρεάζει την πρόγνωση
  • Αριστερή κολίτιδα και ελκωτική πρωκτίτιδα έχουν ευνοϊκή πρόγνωση και πιθανά καλή ποιότητα ζωής

ΔΙΑΦΟΡΑ

ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

Αγκυλοποητική σπονδυλίτιδα

ΗΛΙΚΙΑΚΑ ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

Παιδιατρικό:

  • Περίπου 20% των ασθενών είναι 21 χρόνων ή νεότεροι
  • Η παρακολούθηση για την εμφάνιση καρκίνου είναι πολύ σημαντική διότι η εμφάνιση του σχετίζεται με τη διάρκεια και την έκταση της νόσου ανεξάρτητα από τη συχνότητα των συμπτωμάτων

Γηριατρικό:

Αυξημένη θνησιμότητα κατά την αρχική προσβολή σε ασθενείς άνω των 60 χρόνων

ΚΥΗΣΗ

  • Έκβαση της κυήσεως παρόμοια με του γενικού πληθυσμού. Μία μελέτη έδειξε ότι το 30% με ανενεργό νόσο κατά την έναρξη της εγκυμοσύνης υποτροπίασε και το 14% κατά το 1ο τρίμηνο
  • Η θεραπεία με σουλφασαλαζίνη δεν φαίνεται να επηρεάζει την έκβαση της κυήσεως
  • Συνιστάται καθυστέρηση της εγκυμοσύνης στις ασθενείς για την περίοδο ύφεσης της νόσου 

Τα καλύτερα συμπληρώματα διατροφής για τη φλεγμονώδη νόσο του εντέρου

Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τη φλεγμονώδη νόσο του εντέρου

 537

 

Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό

Διαβάστε, επίσης,

Σημαντικές πληροφορίες για τη διατροφή σας

Οζώδες ερύθημα

Μήπως έχετε αναιμία;

Η αντιφλεγμονώδης δράση της κάνναβης

Σουλφασαλαζίνη

Συμπληρώματα διατροφής για τη φλεγμονώδη νόσο εντέρου

Οξεία αιμορραγία κατώτερου πεπτικού

Καρκίνος παχέος εντέρου

Καλπροτεκτίνη κοπράνων

Ηωσινοφιλική γαστρεντερίτιδα

Γιατί η κάνναβη θεραπεύει κάθε ασθένεια

Αντιμετώπιση οξείας διάρροιας

Εναλλακτικές θεραπείες για την νόσο Crohn

Ακτινολογικές εξετάσεις για έλεγχο του λεπτού εντέρου

Ορθομοριακά συμπληρώματα διατροφής για όλες τις ασθένειες

Η δυσανεξία στη λακτόζη

Carnivora για τον καρκίνο

Τι είναι τα αντιουδετεροφιλικά αντισώματα;

Συμπληρώματα διατροφής για τις παθήσεις του πεπτικού

Καλπροτεκτίνη κοπράνων

Βιταμίνες για τη νόσο του Crohn

Ορθοπρωκτικό απόστημα

Ραγάδα δακτυλίου

Σύνδρομο διαρροής εντέρου

Φωτοθεραπεία για τις φλεγμονές του εντέρου

Αντιπυρηνικά αντισώματα

Υγεία του πεπτικού συστήματος

Προσυμπτωματικός έλεγχος για τον καρκίνο του παχέος εντέρου

Για όσους έχουν κίνδυνο για καρκίνο του εντέρου

Οδηγίες για την πρόληψη καρκίνου του παχέος εντέρου

Σύνδρομο ευερέθιστου εντέρου

Νόσος του Crohn

Ιπποφαές

Βρωμελίνη

Μεταμόσχευση κοπράνων

Που κάνει καλό ο χυμός αλόης

Που κάνει καλό το χαμομήλι

Μέντα

Boswellia Serrata το ισχυρό φυσικό αντιφλεγμονώδες

Οι καλύτερες εξετάσεις για τις παθήσεις του παχέος εντέρου

Τα οφέλη της σερραπεπτάσης στην υγεία

Τα καλύτερα βότανα για τους πόνους της φλεγμονής

Η δυσανεξία στη λακτόζη

Εκκολπωματική νόσος

Δίαιτα για την ελκώδη κολίτιδα

Ελκώδης κολίτιδα

Νόσος του Crohn

Ανεξήγητη απώλεια βάρους

Δίαιτα για την δυσγευσία

Σύνδρομο ευερέθιστου εντέρου

Υγεία του πεπτικού συστήματος

Τι είναι τα προβιοτικά

Μικροσκοπική κολίτιδα

Μεταμόσχευση κοπράνων

Ψυχολογικοί παράγοντες που επηρεάζουν ιατρικές καταστάσεις

Ιπποφαές

www.emedi.gr

 

 

Διαβάστηκε 581 φορές Τελευταία τροποποίηση στις Δευτέρα, 02 Νοεμβρίου 2020 08:08
Σαββούλα Μάλλιου Κριαρά

Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

Σχετικά Άρθρα

  • Γαγγραινώδες Πυόδερμα Γαγγραινώδες Πυόδερμα

    Χρήσιμες πληροφορίες για το γαγγραινώδες πυόδερμα

    Το γαγγραινώδες πυόδερμα είναι μια σπάνια πάθηση που προκαλεί την ανάπτυξη μεγάλων, επώδυνων πληγών (έλκη) στο δέρμα σας, πιο συχνά στα πόδια σας.

    Τα ακριβή αίτια του γαγγραινώδους πυόδερμα είναι άγνωστα, αλλά φαίνεται ότι πρόκειται για διαταραχή του ανοσοποιητικού συστήματος.

    Τα άτομα που έχουν ορισμένες υποκείμενες παθήσεις, όπως η φλεγμονώδης νόσος του εντέρου ή η αρθρίτιδα, διατρέχουν υψηλότερο κίνδυνο για γαγγραινώδες πυόδερμα. Τα έλκη του γαγγραινώδους πυοδέρματος μπορούν να αναπτυχθούν γρήγορα. Συνήθως υποχωρούν με τη θεραπεία, αλλά οι ουλές και οι υποτροπές είναι συχνές. Το γαγγραινώδες πυόδερμα συνήθως ξεκινά με ένα μικρό, κόκκινο εξόγκωμα στο δέρμα σας, το οποίο μπορεί να μοιάζει με δάγκωμα αράχνης. Μέσα σε λίγες μέρες, αυτό το εξόγκωμα μπορεί να εξελιχθεί σε μια μεγάλη, επώδυνη ανοιχτή πληγή. Το έλκος εμφανίζεται συνήθως στα πόδια σας, αλλά μπορεί να αναπτυχθεί οπουδήποτε στο σώμα σας. Μερικές φορές εμφανίζεται γύρω από τα χειρουργικά σημεία. Εάν έχετε πολλά έλκη, μπορεί να αναπτυχθούν και να συγχωνευθούν σε ένα μεγαλύτερο έλκος. Μιλήστε με το γιατρό σας εάν αναπτύξετε μια επώδυνη, ταχέως αναπτυσσόμενη πληγή του δέρματος.

    ΑΙΤΙΑ ΓΑΓΓΡΑΙΝΩΔΟΥΣ ΠΥΟΔΕΡΜΑΤΟΣ

    Η ακριβής αιτία του γαγγραινώδους πυοδέρματος είναι άγνωστη. Η πάθηση δεν είναι μολυσματική ή μεταδοτική. Συχνά σχετίζεται με αυτοάνοσα νοσήματα όπως η ελκώδης κολίτιδα, η νόσος του Crohn και η αρθρίτιδα. Και μπορεί να έχει ένα γενετικό υπόβαθρο. Εάν έχετε γαγγραινώδες πυόδερμα με ένα νέο τραύμα του δέρματος μπορεί να προκαλέσει νέα έλκη.

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΓΑΓΓΡΑΙΝΩΔΟΥΣ ΠΥΟΔΕΡΜΑΤΟΣ

    Ορισμένοι παράγοντες μπορεί να αυξήσουν τον κίνδυνο για γαγγραινώδες πυόδερμα, όπως:

    • Η ηλικία και το φύλο σου. Η πάθηση μπορεί να επηρεάσει οποιονδήποτε σε οποιαδήποτε ηλικία, αν και είναι πιο συχνή μεταξύ 20 και 50 ετών.
    • Η φλεγμονώδης νόσος του εντέρου. Τα άτομα με ασθένεια του πεπτικού συστήματος, όπως η ελκώδης κολίτιδα ή η νόσος του Crohn, διατρέχουν αυξημένο κίνδυνο για γαγγραινώδες πυόδερμα.
    • Η αρθρίτιδα. Τα άτομα με ρευματοειδή αρθρίτιδα διατρέχουν αυξημένο κίνδυνο γαγγραινώδους πυοδέρματος.
    • Διαταραχές του αίματος. Άτομα με οξεία μυελογενή λευχαιμία, μυελοδυσπλασία ή μυελοϋπερπλαστική διαταραχή διατρέχουν αυξημένο κίνδυνο γαγγραινώδους πυοδέρματος.

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ ΓΑΓΓΡΑΙΝΩΔΟΥΣ ΠΥΟΔΕΡΜΑΤΟΣ

    Οι πιθανές επιπλοκές του γαγγραινώδους πυοδέρματος περιλαμβάνουν μόλυνση, ουλές, ανεξέλεγκτο πόνο, κατάθλιψη και απώλεια κινητικότητας.

    189170

    ΠΡΟΛΗΨΗ/ΑΠΟΦΥΓΗ ΓΑΓΓΡΑΙΝΩΔΟΥΣ ΠΥΟΔΕΡΜΑΤΟΣ

    Δε μπορείτε να αποτρέψετε πλήρως το γαγγραινώδες πυόδερμα. Εάν έχετε την πάθηση, προσπαθήστε να αποφύγετε να τραυματίσετε το δέρμα σας. Τραυματισμός στο δέρμα σας, συμπεριλαμβανομένης της χειρουργικής επέμβασης, μπορεί να προκαλέσει τη δημιουργία νέων ελκών. Μπορεί επίσης να βοηθήσει στον έλεγχο οποιασδήποτε υποκείμενης πάθησης που μπορεί να προκαλεί τα έλκη.

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΓΑΓΓΡΑΙΝΩΔΟΥΣ ΠΥΟΔΕΡΜΑΤΟΣ

    Ο γιατρός σας θα μιλήσει μαζί σας για το ιατρικό σας ιστορικό και θα πραγματοποιήσει φυσική εξέταση. Καμία εξέταση δε μπορεί να επιβεβαιώσει τη διάγνωση του γαγγραινώδους πυοδέρματος. Αλλά ο γιατρός σας μπορεί να ζητήσει μια ποικιλία εξετάσεων για να αποκλείσει άλλες καταστάσεις που μπορεί να έχουν παρόμοια σημεία ή συμπτώματα. Αυτές μπορεί να περιλαμβάνουν εξετάσεις αίματος, βιοψία δέρματος και άλλες εξετάσεις. Ο γιατρός σας μπορεί να σας παραπέμψει σε έναν ειδικό σε δερματικές παθήσεις (δερματολόγο). 

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΓΑΓΓΡΑΙΝΩΔΟΥΣ ΠΥΟΔΕΡΜΑΤΟΣ

    Η θεραπεία του γαγγραινώδους πυοδέρματος στοχεύει στη μείωση της φλεγμονής, στον έλεγχο του πόνου, στην προώθηση της επούλωσης των πληγών και στον έλεγχο οποιασδήποτε υποκείμενης νόσου. Η θεραπεία σας θα εξαρτηθεί από διάφορους παράγοντες, συμπεριλαμβανομένης της υγείας σας και του αριθμού, του μεγέθους, του βάθους και του ρυθμού ανάπτυξης των ελκών του δέρματός σας. Μερικοί άνθρωποι ανταποκρίνονται καλά στη θεραπεία με συνδυασμό χαπιών, κρεμών ή ενέσεων. Άλλοι μπορεί να χρειαστούν παραμονή στο νοσοκομείο ή στο κέντρο θεραπείας εγκαυμάτων για εξειδικευμένη φροντίδα τραυμάτων. Ακόμη και μετά από επιτυχή θεραπεία, είναι σύνηθες να δημιουργούνται νέες πληγές.

    ΦΑΡΜΑΚΑ

    • Κορτικοστεροειδή. Η πιο συχνή θεραπεία είναι οι ημερήσιες δόσεις κορτικοστεροειδών. Αυτά τα φάρμακα μπορούν να εφαρμοστούν στο δέρμα, να ενεθούν στο τραύμα ή να ληφθούν από το στόμα (πρεδνιζόνη). Η χρήση κορτικοστεροειδών για μεγάλο χρονικό διάστημα ή σε υψηλές δόσεις μπορεί να προκαλέσει σοβαρές παρενέργειες. 
    • Φάρμακα που συντηρούν τα στεροειδή. Ένα αποτελεσματικό μη στεροειδές φάρμακο είναι η κυκλοσπορίνη. Άλλες επιλογές περιλαμβάνουν το mycophenolate, τις ανοσοσφαιρίνες, τη δαψόνη, το infliximab και το tacrolimus, το οποίο είναι αναστολέας της καλσινευρίνης. Ανάλογα με τον τύπο του φαρμάκου που χρησιμοποιείται, μπορεί να εφαρμοστεί στα τραύματα, να ενεθεί ή να ληφθεί από το στόμα.
    • Φάρμακο για τον πόνο. Ανάλογα με την έκταση των πληγών σας, μπορεί να ωφεληθείτε από τα παυσίπονα, ειδικά όταν αλλάζετε επιδέσμους.
    • Εκτός από την εφαρμογή του φαρμάκου απευθείας στις πληγές σας, ο γιατρός σας ή ο ειδικός φροντίδας τραυμάτων θα τα καλύψει με έναν μη προσκολλημένο, υγρό επίδεσμο και, ίσως, με ένα ελαστικό περιτύλιγμα. Μπορεί να σας ζητηθεί να κρατήσετε την πληγείσα περιοχή ανυψωμένη. Ακολουθήστε τις οδηγίες του γιατρού σας σχετικά με τη φροντίδα του τραύματος. Αυτό είναι ιδιαίτερα σημαντικό επειδή πολλά από τα από του στόματος φάρμακα που συνταγογραφούνται για το γαγγραινώδες πυόδερμα καταστέλλουν το ανοσοποιητικό σας σύστημα, γεγονός που αυξάνει τον κίνδυνο μόλυνσης.
    • Χειρουργική επέμβαση. Επειδή το γαγγραινώδες πυόδερμα μπορεί να επιδεινωθεί από κοψίματα στο δέρμα, η χειρουργική επέμβαση για την αφαίρεση νεκρού ιστού δε θεωρείται συνήθως καλή επιλογή θεραπείας. Το τραύμα στο δέρμα μπορεί να επιδεινώσει τα υπάρχοντα έλκη ή να προκαλέσει νέα. Εάν τα έλκη στο δέρμα σας είναι μεγάλα και χρειάζονται βοήθεια για την επούλωση, ο γιατρός σας μπορεί να προτείνει μόσχευμα δέρματος. Σε αυτή τη διαδικασία, ο χειρουργός προσαρτά ένα κομμάτι δέρματος ή συνθετικό δέρμα πάνω από τις ανοιχτές πληγές. Αυτό επιχειρείται μόνο αφού η φλεγμονή του τραύματος έχει φύγει και το έλκος έχει αρχίσει να επουλώνεται. Με τη θεραπεία είναι πιθανό να αναρρώσετε από το γαγγραινώδες πυόδερμα.

    Τα κατάλληλα προϊόντα για το γαγγραινώδες πυόδερμα

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα προϊόντα για το γαγγραινώδες πυόδερμα

    pyoderma gangrenosum.width 800.jpegquality 80

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα  για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης, 

    Χρήσιμες πληροφορίες για τη νόσο του Crohn

    Σύνδρομο Sweet

    Οζώδης πολυαρτηρίτιδα

    www.emedi.gr

     

  • Γλωσσοφαρυγγική νευραλγία Γλωσσοφαρυγγική νευραλγία

    Χρήσιμες πληροφορίες για τη γλωσσοφαρυγγική νευραλγία

    Η γλωσσοφαρυγγική νευραλγία είναι ακραίος πόνος στο πίσω μέρος του λαιμού, της γλώσσας ή του αυτιού. Επιθέσεις έντονου πόνου που μοιάζει με ηλεκτροσόκ μπορεί να συμβεί χωρίς προειδοποίηση ή μπορεί να προκληθεί με την κατάποση. Αν και η ακριβής αιτία δεν είναι γνωστή, συχνά βρίσκεται ένα αιμοφόρο αγγείο που συμπιέζει το νεύρο μέσα στο κρανίο. Μπορεί επίσης να εμφανιστεί σε άτομα με καρκίνο κεφαλής και τραχήλου. Τα φάρμακα μπορεί αρχικά να ανακουφίσουν τον πόνο, αλλά συχνά απαιτείται χειρουργική επέμβαση για μακροχρόνια ανακούφιση. Η νευραλγία είναι έντονος πόνος που προκαλείται από τραυματισμό ή βλάβη σε ένα νεύρο. Το γλωσσοφαρυγγικό νεύρο είναι το ένατο (IX) κρανιακό νεύρο, το οποίο προκύπτει από το εγκεφαλικό στέλεχος μέσα στο κρανίο. Προσφέρει αίσθηση στο πίσω μέρος του λαιμού και της γλώσσας και σε τμήματα του αυτιού. Όταν το γλωσσοφαρυγγικό νεύρο ερεθίζεται, γίνεται αισθητή μια επίθεση έντονου πόνου που μοιάζει με ηλεκτροσόκ στο πίσω μέρος του λαιμού, της γλώσσας, των αμυγδαλών ή του αυτιού. Μπορεί αρχικά να αντιμετωπίσετε σύντομες, ήπιες κρίσεις, με περιόδους ύφεσης. Αλλά η νευραλγία μπορεί να προχωρήσει, προκαλώντας μεγαλύτερες, συχνές κρίσεις έντονου πόνου. Ο γλωσσοφαρυγγικός πόνος μπορεί να είναι παρόμοιος με τη νευραλγία του τριδύμου και να έχει λανθασμένη διάγνωση. Φροντίστε να επισκεφτείτε έναν νευροχειρουργό που ειδικεύεται στον πόνο στο πρόσωπο που μπορεί να κάνει τη διάκριση. 

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΓΛΩΣΣΟΦΑΡΥΓΓΙΚΗΣ ΝΕΥΡΑΛΓΙΑΣ

    Οι ασθενείς περιγράφουν μια επίθεση ως πόνο με κάψιμο ή τρύπημα ή ως ηλεκτροπληξία που μπορεί να διαρκέσει μερικά δευτερόλεπτα ή λεπτά. Η κατάποση, το μάσημα, η ομιλία, ο βήχας, το χασμουρητό ή το γέλιο μπορεί να πυροδοτήσουν μια επίθεση. Μερικοί άνθρωποι περιγράφουν την αίσθηση ενός αιχμηρού αντικειμένου στο λαιμό. Ο πόνος συνήθως έχει τα ακόλουθα χαρακτηριστικά:

    • Επηρεάζει τη μία πλευρά του λαιμού
    • Μπορεί να διαρκέσει αρκετές ημέρες ή εβδομάδες, ακολουθούμενη από ύφεση για μήνες ή χρόνια
    • Εμφανίζεται πιο συχνά με την πάροδο του χρόνου και μπορεί να απενεργοποιηθεί

    Περίπου το 10% των ασθενών έχουν επίσης δυνητικά απειλητικά για τη ζωή επεισόδια καρδιακών ανωμαλιών που προκαλούνται από τη συμμετοχή του κοντινού πνευμονογαστρικού νεύρου, όπως:

    • Αργός παλμός
    • Ξαφνική πτώση της αρτηριακής πίεσης
    • Λιποθυμία (συγκοπή)
    • Επιληπτικές κρίσεις

    ΑΙΤΙΑ ΓΛΩΣΣΟΦΑΡΥΓΓΙΚΗΣ ΝΕΥΡΑΛΓΙΑΣ

    Πολλοί πιστεύουν ότι το προστατευτικό περίβλημα του νεύρου επιδεινώνεται, στέλνοντας μη φυσιολογικά μηνύματα. Αυτές οι ανωμαλίες διαταράσσουν το φυσιολογικό σήμα του νεύρου και προκαλούν πόνο. Τις περισσότερες φορές η βλάβη οφείλεται από ένα αιμοφόρο αγγείο που συμπιέζει το νεύρο. Άλλες αιτίες περιλαμβάνουν τη γήρανση, τη σκλήρυνση κατά πλάκας και τους κοντινούς όγκους. Η γλωσσοφαρυγγική νευραλγία είναι σπάνια σε σύγκριση με άλλα σύνδρομα πόνου του προσώπου. Εμφανίζεται ελαφρώς περισσότερο στις γυναίκες παρά στους άνδρες. συνήθως μέσης ηλικίας και άνω.

    glosso 2

     

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΓΛΩΣΣΟΦΑΡΥΓΓΙΚΗΣ ΝΕΥΡΑΛΓΙΑΣ

    Όταν ένα άτομο αισθάνεται για πρώτη φορά πόνο στο λαιμό, ζητείται συχνά η συμβουλή γιατρού πρωτοβάθμιας φροντίδας ή οδοντίατρου. Εάν ο πόνος απαιτεί περαιτέρω αξιολόγηση, μπορεί να συστηθεί νευρολόγος ή νευροχειρουργός. Η διάγνωση της νευραλγίας γίνεται μετά από προσεκτική αξιολόγηση των συμπτωμάτων του ασθενούς. Εάν υπάρχει υποψία γλωσσοφαρυγγικής νευραλγίας, ο γιατρός θα προσπαθήσει να πυροδοτήσει ένα επεισόδιο αγγίζοντας το πίσω μέρος του λαιμού με ένα στυλεό. Εάν αυτό προκαλεί πόνο, εφαρμόζεται τοπικό αναισθητικό στο πίσω μέρος του λαιμού και ο γιατρός θα δοκιμάσει ξανά το ερέθισμα του πόνου. Εάν ο πόνος δεν προκαλείται ενώ η περιοχή είναι μουδιασμένη, διαγιγνώσκεται γλωσσοφαρυγγική νευραλγία. Άλλες εξετάσεις μπορεί να περιλαμβάνουν μαγνητική τομογραφία για την αναζήτηση όγκων ή αιμοφόρου αγγείου που συμπιέζει το νεύρο.

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΓΛΩΣΣΟΦΑΡΥΓΓΙΚΗΣ ΝΕΥΡΑΛΓΙΑΣ

    Διατίθενται ποικίλες θεραπείες, όπως φαρμακευτική αγωγή, χειρουργική επέμβαση, επεμβάσεις με βελόνα και ακτινοβολία. Η θεραπεία πρώτης γραμμής είναι συνήθως η φαρμακευτική αγωγή. Όταν τα φάρμακα αποτυγχάνουν να ελέγξουν τον πόνο ή προκαλούν ανυπόφορες παρενέργειες, μπορεί να ζητηθεί η γνώμη νευροχειρουργού για να συζητηθούν άλλες διαδικασίες.

    Φαρμακευτική αγωγή

    Η ασπιρίνη και η ιβουπροφαίνη δεν είναι αποτελεσματικά κατά του νευραλγικού πόνου.

    Τα αντισπασμωδικά, όπως η καρβαμαζεπίνη, η γκαμπαπεντίνη, χρησιμοποιούνται για τον έλεγχο του πόνου. Εάν το φάρμακο αρχίσει να χάνει την αποτελεσματικότητά του, ο γιατρός μπορεί να αυξήσει τη δόση ή να αλλάξει σε άλλο τύπο. Οι ανεπιθύμητες ενέργειες μπορεί να περιλαμβάνουν υπνηλία, αστάθεια, ναυτία, δερματικό εξάνθημα και διαταραχές του αίματος. Ως εκ τούτου, οι ασθενείς παρακολουθούνται με περιοδικές εξετάσεις αίματος για να διασφαλιστεί ότι τα επίπεδα του φαρμάκου παραμένουν ασφαλή. Μπορεί να είναι απαραίτητη πολλαπλή φαρμακευτική θεραπεία για τον έλεγχο του πόνου.

    Μερικοί άνθρωποι διαχειρίζονται την πυροδότηση του πόνου εφαρμόζοντας μια υγρή ξυλοκαΐνη στην περιοχή των αμυγδαλών και μουδιάζοντάς την προσωρινά, ώστε να μπορούν να φάνε και να καταπιούν.

    Χειρουργική επέμβαση

    Η μικροαγγειακή αποσυμπίεση είναι μια χειρουργική επέμβαση για την ήπια επαναδρομολόγηση του αιμοφόρου αγγείου από τη συμπίεση του νεύρου, γεμίζοντας την αρτηρία με ένα σφουγγάρι. Η χειρουργική επέμβαση πραγματοποιείται με γενική αναισθησία και απαιτεί νοσηλεία 1 έως 2 ημερών. Κατά τη διάρκεια της χειρουργικής επέμβασης, δημιουργείται ένα άνοιγμα 2,5 εκατοστών, που ονομάζεται κρανιοτομή, στο κρανίο πίσω από το αυτί. Αυτό εκθέτει το νεύρο στη σύνδεσή του με το εγκεφαλικό στέλεχος. Συχνά εντοπίζεται το αιμοφόρο αγγείο (ενίοτε ο όγκος) που συμπιέζει το νεύρο. Αφού το νεύρο απελευθερωθεί από τη συμπίεση, προστατεύεται με ένα μικρό σφουγγάρι από τεφλόν. Το σφουγγάρι παραμένει μόνιμα στον εγκέφαλο. Η μικροαγγειακή αποσυμπίεση παρέχει ανακούφιση από τον πόνο στο 85% των ασθενών. Το κύριο πλεονέκτημα της μικροαγγειακής αποσυμπίεσηςείναι ότι προκαλεί ελάχιστες ή καθόλου παρενέργειες κατάποσης ή φωνής. Ωστόσο, υπάρχει 5% κίνδυνος θανάτου λόγω χειραγώγησης του κοντινού πνευμονογαστρικού νεύρου, το οποίο μπορεί να προκαλέσει προβλήματα με τον καρδιακό ρυθμό και την αρτηριακή πίεση.

    Η μικροαγγειακή αποσυμπίεση+ επιλεκτική οπίσθια ριζοτομή νεύρου είναι μια χειρουργική επέμβαση για την κίνηση της αρτηρίας (αν βρεθεί) και την κοπή της ρίζας του νεύρου στη σύνδεσή της με το εγκεφαλικό στέλεχος. Παρόμοια με τη χειρουργική επέμβαση μικροαγγειακής αποσυμπίεσης, γίνεται ένα μικρό άνοιγμα στο πίσω μέρος του κρανίου. Εάν δεν βρεθεί το αιμοφόρο αγγείο που συμπιέζει το νεύρο ή αν δεν μπορεί να μετακινηθεί εύκολα, ο χειρουργός μπορεί να επιλέξει να κόψει το νεύρο. Το γλωσσοφαρυγγικό νεύρο αναγνωρίζεται και κόβεται. Στη συνέχεια, ένας ανιχνευτής διέγερσης χρησιμοποιείται για τον εντοπισμό μόνο των αισθητήριων ριζών του πνευμονογαστρικού νεύρου. Οι αισθητήριες ρίζες, οι οποίες μεταδίδουν τα σήματα πόνου στον εγκέφαλο, κόβονται. Δεν κόβεται ολόκληρο το πνευμονογαστρικό νεύρο. Η ριζοτομία + μικροαγγειακή αποσυμπίεση παρέχει 96% μακροχρόνια ανακούφιση από τον πόνο. Οι πιθανές παρενέργειες της ριζοτομής είναι η βραχνάδα της φωνής, η δυσκολία στην κατάποση (δυσφαγία) και η απώλεια της αίσθησης της γεύσης.

    Η διαδερμική στερεοτακτική ριζοτομία ραδιοσυχνοτήτων (PSR) είναι μια ελάχιστα επεμβατική προσέγγιση που φτάνει στο νεύρο μέσω της παρειάς χωρίς τομή του δέρματος ή άνοιγμα του κρανίου. Η επέμβαση γίνεται με τοπική αναισθησία και ελαφριά καταστολή. Οι ασθενείς πηγαίνουν σπίτι την ίδια μέρα. Μια κοίλη βελόνα εισάγεται μέσω του δέρματος της παρειάς στο γλωσσοφαρυγγικό νεύρο στη βάση του κρανίου. Ένα ηλεκτρόδιο περνάει ένα θερμαντικό ρεύμα για να καταστρέψει μερικές από τις γλωσσοφαρυγγικές νευρικές ίνες που προκαλούν πόνο. Αυτή η διαδικασία συνήθως συνιστάται για άτομα με πόνο που προκαλείται από καρκίνο κεφαλής και τραχήλου.

    Ακτινοβολία

    Ο στόχος της θεραπείας με ακτινοβολία είναι να βλάψει τη νευρική ρίζα για να διακόψει τα σήματα πόνου που φθάνουν στον εγκέφαλο. Η στερεοτακτική ακτινοχειρουργική είναι μια μη επεμβατική διαδικασία εξωτερικών ασθενών που χρησιμοποιεί δέσμες υψηλής ενέργειας για να καταστρέψει ορισμένες από τις γλωσσοφαρυγγικές νευρικές ίνες. Μια στερεοτακτική μάσκα ή πλαίσιο είναι προσαρτημένη στο κεφάλι του ασθενούς για να εντοπίσει με ακρίβεια το νεύρο σε μια μαγνητική τομογραφία και να κρατήσει το κεφάλι τέλεια ακίνητο κατά τη διάρκεια της θεραπείας. Υψηλά εστιασμένες δέσμες ακτινοβολίας παραδίδονται στη νευρική ρίζα. Τις εβδομάδες μετά τη θεραπεία, αναπτύσσεται σταδιακά μια βλάβη (τραυματισμός) στο σημείο που εφαρμόσθηκε η ακτινοβολία. Η ανακούφιση από τον πόνο μπορεί να μην συμβεί αμέσως αλλά μάλλον σταδιακά με την πάροδο του χρόνου. Οι ασθενείς παραμένουν υπό φαρμακευτική αγωγή για ένα χρονικό διάστημα μετά τη θεραπεία για τον έλεγχο του πόνου, μέχρι η ακτινοβολία να έχει αποτέλεσμα.

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για το χρόνιο πόνο

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για το χρόνιο πόνο

    glosso 3

     

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα  για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Νευραλγία τριδύμου

    Σύνδρομο καυσαλγίας

    Χρήσιμες πληροφορίες για τη σκλήρυνση κατά πλάκας

    Η φαινυτοΐνη

    Νευρίτιδα

    Το φυτό Cannabis Sativa

    Η βιταμίνη που θεραπεύει τη νευραλγία του τριδύμου

    Συμβουλευτείτε την EMEDI για να μην πονάτε

    Σύνδρομο κροταφογναθικής άρθρωσης

    Τα καλύτερα κέντρα πόνου

    Νευροεμβιομηχανική

    Θειαμίνη

    Οι δερματολογικές παθήσεις στην τρίτη ηλικία

    Υγεία του νευρικού συστήματος

    Tramadol

    Σε ποιες ασθένειες χρησιμοποιούνται τα πεπτίδια

    Χειροπρακτική

    Νευροπαθητικός πόνος

    Νευροτροποποίηση για το χρόνιο πόνο

    Ενδείξεις βελονισμού

    Υπάρχουν κίνδυνοι από την Ακτινοθεραπεία;

    Τι είναι ο βελονισμός;

    www.emedi.gr

     

     

  • Νόστιμο και υγιεινό ψάρι με πατάτες και κάπαρη Νόστιμο και υγιεινό ψάρι με πατάτες και κάπαρη

    Υγιεινό ψάρι με πατάτες και κάπαρη

    Υγιεινό ψάρι με πατάτες και κάπαρη

    ΨΑΡΙΑ: Τα ψάρια περιέχουν υψηλής βιολογικής αξίας πρωτεΐνες, οι οποίες αυξάνουν τη θερμογένεση και ενισχύουν τις καύσεις. Τα πιο παχιά ψάρια είναι καλή πηγή ω-3 λιπαρών οξέων, που βελτιώνουν την κυκλοφορία του αίματος και τη δραστικότητα της ινσουλίνης. Επίσης, αυξάνουν το σήμα της λεπτίνης στον εγκέφαλο η οποία προκαλεί την καύση λίπους και την μείωση της όρεξης. Τέλος, το λίπος των ψαριών περιέχει βιταμίνη D, η οποία είναι λιποτροπική.

    ΚΡΕΜΜΥΔΙΑ: Βοηθούν στην επούλωση των πληγών και ενισχύουν το ανοσοποιητικό σύστηµα, καθώς, είναι πλούσιο σε βιταµίνη C. Έχουν αντικαρκινική δράση. Επιστημονικές μελέτες έδειξαν ότι η κουερσετίνη και κατ’ επέκταση το κρεμμύδι, όπως και άλλα φρούτα και λαχανικά που την περιέχουν συμβάλλει στη μείωση της εμφάνισης καρκίνου του προστάτη, των ωοθηκών, του μαστού, του στομάχου, του παχέος εντέρου.

    ΣΚΟΡΔΟ: Το σκόρδο αποτελεί για τη λαϊκή ιατρική ένα πολυδύναμο φάρμακο με μεγάλη αξία. Περιέχει αιθέριο έλαιο αποτελούμενο από αλλιίνη, αλλινάση, αλλικίνη, αχοένιο, σκορδινίνες, το αντιοξειδωτικό σελήνιο, ιώδιο, ασβέστιο, μαγγάνιο, σίδηρο, φώσφορο, θειάφι και βιταμίνες Α, Β, Β1, Β2, Β3, Β6, C, και Ε. Περιέχει, επίσης, πτητικό έλαιο, γλίσχρασμα, γλυκοκινίνες και γερμάνιο, καθώς και άλλα χρήσιμα για τον οργανισμό στοιχεία, όπως λευκωματούχες ουσίες, λιπαρές, αμυλώδες και κυτταρίνη.

    ΚΑΠΑΡΗ: Η κάπαρη έχει ελάχιστη θερμιδική αξία, μόνο 8 θερμίδες ανά 4 κουταλιές της σούπας. Φτωχή σε θερμίδες, πλούσια όμως σε αντιοξειδωτικές ουσίες και βιταμίνες, αφού πιο συγκεκριμένα περιέχει: βιταμίνες Α, Ε, C, K, νιασίνη, ριβοφλαβίνη και φυλλικό οξύ, ασβέστιο, μαγγάνιο, σίδηρο, μαγνήσιο, χαλκός, σελήνιο και λινολεϊκό οξύ.

    ΠΑΤΑΤΕΣ: Οι πατάτες είναι πλούσιες σε υδατάνθρακες. Οι υδατάνθρακες αποτελούν σημαντική πηγή ενέργειας για τον ανθρώπινο οργανισμό και πρέπει να λαμβάνονται σε αρκετή ποσότητα σε καθημερινή βάση, γι’ αυτό και τις λαμβάνουμε από διάφορες τροφές. Μια επιπλέον σημαντική θρεπτική ιδιότητα της πατάτας είναι η περιεκτικότητά της σε φυτικές ίνες. Οι φυτικές ίνες είναι απαραίτητες για την καλή λειτουργία του εντέρου, αλλά και γενικότερα του γαστρεντερικού συστήματος. Οι βραστές πατάτες περιέχουν σημαντική ποσότητα βιταμίνης C, έχουν αντιοξειδωτικές ιδιότητες, ενώ συμβάλλουν και στη διατήρηση της υγείας των οστών, των δοντιών και του δέρματος. Είναι εξίσου πλούσιες σε βιταμίνες του συμπλέγματος Β. Οι βιταμίνες αυτές είναι σημαντικές για το μεταβολισμό των υδατανθράκων και άρα, για την παραγωγή ενέργειας στον οργανισμό, για την υγεία του δέρματος, αλλά και του νευρικού συστήματος. Επιπλέον, η πατάτα δεν περιέχει νάτριο και σε συνδυασμό με το γεγονός ότι είναι πλούσια σε κάλιο, καθίσταται σημαντική στην πρόληψη της αρτηριακής πίεσης. Το κάλιο βελτιώνει, επίσης, τη μυϊκή και νευρική λειτουργία.

    ΝΤΟΜΑΤΕΣ: Οι ντομάτες είναι πλούσιες σε βιταμίνη C, ενώ περιέχουν, λυκοπένιο, αισκουλίνη Α, τοματιδίνη και χαλκοναρινγενίνη. Αυτές οι ουσίες έχουν αντιφλεφμονώδεις και αντιοξειδωτικές ιδιότητες, με αποτέλεσμα η ντομάτα να έχει τις αντικαρκινικές και ευεργετικές ιδιότητες υπέρ της καρδιάς! Επίσης, οι ντομάτες έχουν Βιταμίνες Α, Β6 και Κ, φυλλικό οξύ, μαγνήσιο και ποτάσιο. Το λυκοπένιο στις ντομάτες παίζει σημαντικό ρόλο και στην υγεία των οστών. Το πανεπιστήμιο του Τορόντο όρισε δίαιτα 4 εβδομάδων, αφαιρώντας τις πηγές λυκοπένιου από γυναίκες μετά την εμμηνόπαυση.  Αυτές εμφάνισαν σημαντικά σημάδια μείωσης στα μέταλλα των οστών. Σε επόμενο χρόνο οι ερευνητές θα ψάξουν αν τα χαμηλά επίπεδα λυκοπενίου προκαλούν κακή αντιοξειδωτική άμυνα στα κύτταρα των οστών. Η Α-τοματίνη και το λυκοπένιο επιτίθενται σε καρκινικά κύτταρα, λειτουργώντας αποτρεπτικά στον καρκίνο του μαστού και του προστάτη, μειώνοντας ταυτόχρονα τον κίνδυνο εμφάνισης. Μαγειρεμένες περιέχουν περισσότερα αντιοξειδωτικά, ενώ με την προσθήκη ελαιόλαδου, υπάρχει καλύτερη απορρόφηση από τον οργανισμό.

    image 48

    Υγιεινό ψάρι με πατάτες και κάπαρη

    ΥΛΙΚΑ ΓΙΑ 4 ΑΤΟΜΑ

    4 βιολογικά φιλέτα ξιφία

    Ιωδιούχο ανεπεξέργαστο θαλασσινό αλάτι

    Φρεσκοτριμμένο βιολογικό μαύρο πιπέρι

    4 κουταλιές της σούπας βιολογικό εξαιρετικό παρθένο ελαιόλαδο, διαιρεμένο

    1 μέτριο κόκκινο βιολογικό κρεμμύδι, κομμένο στη μέση και σε λεπτές φέτες

    4 μέτριες σκελίδες βιολογικό σκόρδο, κομμένες σε λεπτές φέτες

    1/4 κουταλάκι του γλυκού βιολογικές κόκκινες νιφάδες πιπεριού

    300 γραμμάρια βιολογικές πατάτες αποφλοιωμένες, κομμένες σε κομμάτια 1/2 ίντσας

    450 γραμμάρια ντομάτες κομμένες σε κύβους με τους χυμούς

    3 κουταλιές της σούπας στραγγισμένη βιολογική κάπαρη

    2 κουταλάκια του γλυκού χυμός βιολογικού λεμονιού

    Φρέσκος βιολογικός βασιλικός ψιλοκομμένος για σερβίρισμα

    ΕΚΤΕΛΕΣΗ

    1. Αλατοπιπερώνετε τον ξιφία. Σε ένα τηγάνι 12 ιντσών σε μέτρια προς υψηλή θερμοκρασία, ζεστάνετε 2 κουταλιές της σούπας. ελαιόλαδο. Προσθέστε τα ψάρια και μαγειρέψτε, μέχρι να ροδίσουν καλά, για 5 με 7 λεπτά. Χρησιμοποιώντας μια λεπτή μεταλλική σπάτουλα, μεταφέρετε τις μπριζόλες σε ένα πιάτο, γυρίζοντάς τις με τη ροδισμένη πλευρά προς τα πάνω.
    2. Στο ίδιο τηγάνι σε μέτρια προς χαμηλή φωτιά, ζεσταίνετε άλλες 2 κουταλιές της σούπας λάδι. Προσθέστε το κρεμμύδι σε φέτες, το σκόρδο, τις νιφάδες κόκκινης πιπεριάς και αλάτι. Μαγειρέψτε, ανακατεύοντας κατά διαστήματα, μέχρι να ροδίσει ελαφρά το κρεμμύδι, για 2 με 3 λεπτά. Ρίχνετε τις πατάτες και προσθέτετε τις ντομάτες με τους χυμούς τους και 2 κουταλιές της σούπας νερό. Αφήνετε να πάρει βράση σε μέτρια υψηλή θερμοκρασία, στη συνέχεια σκεπάζετε, μειώνετε σε μέτρια και σιγοβράζετε μέχρι να μαλακώσουν οι πατάτες, για 10 με 14 λεπτά. Ανακατεύετε μέσα τη κάπαρη στραγγισμένη και το χυμό λεμονιού, στη συνέχεια βάλτε τα φιλέτα ξιφία στη σάλτσα και ρίξτε τους τυχόν συσσωρευμένους χυμούς.
    3. Καλύψτε και μαγειρέψτε σε χαμηλή θερμοκρασία μέχρι το ψάρι να είναι αδιαφανές, 4 έως 6 λεπτά. Σερβίρετε πασπαλίζοντας με ψιλοκομμένο φρέσκο ​​βασιλικό και περιχύνετε με επιπλέον λάδι. 
    4. Βεβαιωθείτε ότι οι πατάτες είναι τελείως τρυφερές πριν προσθέσετε το ψάρι για τελείωμα.

    ΚΑΛΗ ΣΑΣ ΟΡΕΞΗ!!!

    by Savvi Diet

    Τα καλύτερα βιολογικά προϊόντα

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα βιολογικά προϊόντα

    swordfish plate

    Διαβάστε, επίσης,

    Νόστιμα και υγιεινά κεφτεδάκια ψαριού

    Νόστιμες σπιτικές ψαροκροκέτες με σάλτσα κάπαρης

    Νόστιμη και υγιεινή κολοκυθόσουπα με ψάρι

    Σαρδέλες στη λαδόκολλα με λαχανικά

    Πέννες στο φούρνο με λαχανικά και τόνο

    Νόστιμο ψάρι με σκόρδο και κάρυ

    Σολομός βουτύρου Ουέλινγκτον

    Νόστιμη και υγιεινή ψαρόπιτα

    Υγιεινή καλοκαιρινή σαλάτα με χταποδάκι

    Μύδια με ντομάτα και σκόρδο

    Νόστιμη σαλάτα με μπριζόλες τόνου

    Η διατροφική αξία των ψαριών

    Δροσερή και νόστιμη σαλάτα με σολομό

    Υγιεινός και νόστιμος σολομός με μέλι και σκόρδο

    Υγιεινή και νόστιμη πέρκα με λαχανικά

    Ζυμαρικά με καπνιστό σολομό και σπαράγγια

    Υγιεινοί γαύροι παστοί

    Υγιεινό χταπόδι με πατατοσαλάτα

    Ψάρι ψητό με λαχανικά

    Ψαρόσουπα

    Σαρδέλες στο φούρνο με γκρεμολάτα

    Μπακαλιάρος παστός, τηγανητός

    Υγιεινή μαγιονέζα

    Τα ελληνικά όστρακα

    Αλμυρίκια

    Σαφρίδια φιλέτο ψητά

    Κολιός πλακί

    Κέφαλος

    Σαρδέλες με ξινήθρα

    Να ψάχνετε για φρέσκο ψάρι ελεύθερης αλιείας

    Σας αρέσει το ωμό φαγητό;

    Χαβιάρι

    Σαλάτα Καλύμνου

    Προσέξτε τι τρώτε!

    Αγγούρια με γαρίδες

    Τα πιο νόστιμα ψάρια είναι τα εποχιακά

    Σαρδέλες παντρεμένες

    Χρήσιμες ιατρικές συνταγές για την κάππαρη

    Φαγκρί

    Το νοστιμότερο ψητό ψάρι

    Η πιο νόστιμη σπιτική μαγιονέζα

    Τσιπούρα

    Τόνος με πράσα

    Φαγκρί ψημένο με μυρωδικά στη λαδόκολλα

    Σπάρος

    Σμέρνα

    Σκορπίνα

    Χάνος

    Σάλπα

    Το σαλάχι

    Πώς αναγνωρίζουμε το φρέσκο ψάρι

    Μπακαλιάρος ψητός με σκορδαλιά

    Οστρακοειδή

    Οι πιο νόστιμες γυαλιστερές

    Σουπιές με χόρτα

    Ταραμοσαλάτα με πατάτες και κρεμμύδια

    Υπάρχουν κίνδυνοι από τα θαλασσινά;

    Χρήσιμες πληροφορίες για τα ψάρια

    Κάππαρη

    Να τρώτε ψάρια δύο φορές την εβδομάδα

    Τα καλύτερα Ελληνικά τοπικά φαγητά

    Δράκαινα

    Γοφάρι

    Γόπα

    Αετός σαλάχι

    www.emedi.gr

  • Νόσος Menetrier Νόσος Menetrier

    Χρήσιμες πληροφορίες για τη νόσο Menetrier

    Νόσος Menetrier είναι ο υπερβολικός πολλαπλασιασμός του γαστρικού βλεννογόνου, ο οποίος προκαλεί διάχυτη πάχυνση του τοιχώματος του στομάχου.

    Συχνά συνοδεύεται από φλεγμονώδεις αλλοιώσεις.

    Συνήθης πορεία, χρόνια.

    Η παρουσία διάχυτου καρκινώματος, διάχυτου λεμφώματος και συνδρόμου Zollinger-Elison, σχεδόν, αποκλείει τη διάγνωση.

    Η νόσος Menetrier  είναι μια σπάνια, επίκτητη, προκακοήθης νόσος του στομάχου που χαρακτηρίζεται από τεράστιες γαστρικές πτυχές, υπερβολική παραγωγή βλεννογόνου με επακόλουθη απώλεια πρωτεΐνης και μικρή ή καθόλου παραγωγή οξέος. Η διαταραχή σχετίζεται με υπερβολική έκκριση μετασχηματιστικού αυξητικού παράγοντα άλφα (TGF-α).

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΝΟΣΟΥ MENETRIER

    Τα άτομα με τη νόσο παρουσιάζουν πόνο στην άνω κοιλιακή χώρα, που μερικές φορές συνοδεύεται από ναυτία, έμετο, απώλεια όρεξης, οίδημα, αδυναμία και απώλεια βάρους. Μπορεί να εμφανιστεί μικρή ποσότητα γαστρεντερικής αιμορραγίας, η οποία συνήθως οφείλεται σε επιφανειακές διαβρώσεις του βλεννογόνου. Η αιμορραγία μεγάλου όγκου είναι σπάνια. 20% έως 100% των ασθενών, ανάλογα με τον χρόνο εμφάνισης, αναπτύσσουν μια γαστροπάθεια απώλειας πρωτεΐνης που συνοδεύεται από χαμηλή λευκωματίνη στο αίμα και οίδημα. Τα συμπτώματα και τα παθολογικά χαρακτηριστικά της νόσου του Menetrierστα παιδιά είναι παρόμοια με εκείνα των ενηλίκων, αλλά η ασθένεια στα παιδιά συνήθως αυτοπεριορίζεται και συχνά ακολουθεί λοίμωξη του αναπνευστικού.

    ΑΙΤΙΑ ΝΟΣΟΥ MENETRIER

    • Ιδιοπαθής

    Η αιτία της νόσου Menetrierείναι άγνωστη, αλλά έχει συσχετιστεί με λοίμωξη από HCMV-Human cytomegalovirus σε παιδιά και λοιμώξεις από ελικοβακτηρίδιο του πυλωρού στους ενήλικες. Επιπρόσθετα, αυξημένος TGF-α έχει σημειωθεί στον γαστρικό βλεννογόνο των ασθενών με τη νόσο.

    ΠΑΘΟΛΟΓΙΑ ΝΟΣΟΥ MENETRIER

    Με τη νόσο Menetrier, το στομάχι χαρακτηρίζεται από μεγάλες, ελικοειδείς γαστρικές πτυχές στον πυθμένα και το σώμα, με το άντρο γενικά να είναι απαλλαγμένο, δίνοντας στον βλεννογόνο μια λιθόστρωτη εμφάνιση. Ιστολογικά, το πιο χαρακτηριστικό γνώρισμα είναι η μαζική υπερπλασία των βοθρίων. Οι αδένες είναι επιμήκεις με όψη σαν τιρμπουσόν και η κυστική διαστολή είναι συχνή. Η φλεγμονή είναι συνήθως μέτρια, αν και ορισμένες περιπτώσεις εμφανίζουν έντονη ενδοεπιθηλιακή λεμφοκυττάρωση. Η διάχυτη ή αποσπασματική ατροφία των αδένων, εμφανής ως υποπλασία κυρίων κυττάρων, είναι χαρακτηριστική. Η νόσος Menetrierθεωρείται μία από τις δύο πιο καλά κατανοητές υπερτροφικές γαστροπάθειες. Το άλλο είναι το σύνδρομο Zollinger-Ellison.

    mntrierdiseasefinal 140224134818 phpapp02 thumbnail 4

     

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΝΟΣΟΥ MENETRIER

    Οι μεγάλες πτυχές του στομάχου, όπως φαίνεται στη νόσο Menetrier, ανιχνεύονται εύκολα με ακτινογραφία μετά από γεύμα με βάριο ή με ενδοσκοπικές μεθόδους. Απαιτείται ενδοσκόπηση με βιοψία εν τω βάθει βλεννογόνου για να τεθεί η διάγνωση και να αποκλειστούν άλλες οντότητες που μπορεί να εμφανιστούν παρόμοια. Μια μη διαγνωστική βιοψία μπορεί να οδηγήσει σε μια χειρουργική βιοψία πλήρους πάχους για τον αποκλεισμό κακοήθειας. Η εξέταση για CMV και ελικοβακτηρίδιο του πυλωρού θα πρέπει να αποτελεί μέρος της αξιολόγησης. Η εικοσιτετράωρη παρακολούθηση του pH αποκαλύπτει υποχλωρυδρία ή αχλωρυδρία και η εξέταση λευκωματίνης με επισήμανση χρωμίου αποκαλύπτει αυξημένη απώλεια πρωτεΐνης γαστρεντερικού σωλήνα. Τα επίπεδα γαστρίνης στον ορό θα είναι εντός των φυσιολογικών ορίων. Άλλες πιθανές αιτίες μεγάλων πτυχών εντός του στομάχου περιλαμβάνουν: σύνδρομο Zollinger-Ellison, καρκίνος στομάχου, λοίμωξη, κυτταρομεγαλοϊός/CMV, ιστοπλάσμωση, σύφιλη και διηθητικές διαταραχές όπως η σαρκοείδωση.

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΝΟΣΟΥ MENETRIER

    • Παρακολούθηση
    • Αναστολείς Η2-υποδοχέων
    • Αντιχολινεργικά φάρμακα
    • Μερική γαστρεκτομή 

    Το Cetuximab είναι η θεραπεία πρώτης γραμμής για τη νόσο Menetrier. Το Cetuximab είναι ένα μονοκλωνικό αντίσωμα κατά του υποδοχέα του επιδερμικού αυξητικού παράγοντα και έχει αποδειχθεί αποτελεσματικό στη θεραπεία της νόσου Menetrier. Πολλά φάρμακα έχουν χρησιμοποιηθεί για τη θεραπεία της πάθησης, με ποικίλη αποτελεσματικότητα. Τέτοια φάρμακα περιλαμβάνουν: αντιχολινεργικούς παράγοντες, προσταγλανδίνες, αναστολείς αντλίας πρωτονίων, πρεδνιζόνη και ανταγωνιστές των υποδοχέων Η2. Τα αντιχολινεργικά μειώνουν την απώλεια πρωτεΐνης. Μια δίαιτα με υψηλή περιεκτικότητα σε πρωτεΐνες θα πρέπει να συνιστάται για την αντικατάσταση της απώλειας πρωτεΐνης σε ασθενείς με χαμηλά επίπεδα λευκωματίνης στο αίμα. Τυχόν έλκη που ανακαλύφθηκαν κατά την αξιολόγηση θα πρέπει να αντιμετωπίζονται με το συνήθη τρόπο. Σοβαρή νόσος με επίμονη και σημαντική απώλεια πρωτεΐνης παρά το cetuximab μπορεί να απαιτεί ολική αφαίρεση του στομάχου. Η υφολική γαστρεκτομή εκτελείται από ορισμένους. Μπορεί να σχετίζεται με υψηλότερη νοσηρότητα και θνησιμότητα λόγω της δυσκολίας μακράς διάρκειας διατήρησης της αναστόμωσης μεταξύ φυσιολογικού και υπερπλαστικού ιστού. Στους ενήλικες, δεν υπάρχει εγκεκριμένη από τον FDA θεραπεία εκτός από γαστρεκτομή και δίαιτα υψηλής περιεκτικότητας σε πρωτεΐνες. Το Cetuximab έχει εγκριθεί για παρηγορητική χρήση στη θεραπεία της νόσου. Οι παιδιατρικές περιπτώσεις αντιμετωπίζονται συμπτωματικά και η νόσος υποχωρεί σε εβδομάδες έως μήνες.

    Η μέση ηλικία έναρξης είναι 40 έως 60 ετών και οι άνδρες προσβάλλονται συχνότερα από τις γυναίκες. 
    Ο κίνδυνος γαστρικού αδενοκαρκινώματος είναι αυξημένος σε ενήλικες με νόσο Menetrier.
    maxresdefault 70
     
    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.
    Διαβάστε, επίσης, 
     
  • Σύνδρομο Bartter Σύνδρομο Bartter

    Χρήσιμες πληροφορίες για το σύνδρομο Bartter

    Σύνδρομο Bartter είναι η υπερτροφία και υπερπλασία των παρασπειραματικών κυττάρων, η οποία προκαλεί υποκαλαιμική αλκάλωση και υπεραλδοστερονισμός.

    Χαρακτηριστικά: απουσία υπέρτασης, παρά την αυξημένη συγκέντρωση ρενίνης στο πλάσμα και απώλεια της συσπαστικής επίδρασης της αγγειοτενσίνης. Προσβάλλει συνήθως παιδιά, είναι πιθανά, κληρονομούμενο και μπορεί να σχετίζεται με άλλες συγγενείς διαταραχές, όπως χαμηλό ανάστημα και διανοητική καθυστέρηση. Συνήθης πορεία, χρόνια.

    Το σύνδρομο Bartter είναι μια σπάνια κληρονομική ασθένεια που χαρακτηρίζεται από ένα ελάττωμα στο παχύ ανιόν σκέλος της αγκύλης του Henle, το οποίο έχει ως αποτέλεσμα χαμηλά επίπεδα καλίου (υποκαλιαιμία), αυξημένο pH αίματος (αλκάλωση) και φυσιολογική έως χαμηλή πίεση αίματος.

    Υπάρχουν δύο τύποι συνδρόμου Bartter: νεογνικό και κλασσικό. Μια στενά συνδεδεμένη διαταραχή, το σύνδρομο Gitelman, είναι πιο ήπια και από τους δύο υποτύπους του συνδρόμου Bartter.

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΣΥΝΔΡΟΜΟΥ BARTTER

    Στο 90% των περιπτώσεων, το νεογνικό σύνδρομο Bartter εμφανίζεται μεταξύ 24 και 30 εβδομάδων κύησης με περίσσεια αμνιακού υγρού. Μετά τη γέννηση, το βρέφος φαίνεται να ουρεί και να πίνει υπερβολικά, πολυουρία και πολυδιψία, αντίστοιχα. Μπορεί να προκληθεί απειλητική για τη ζωή αφυδάτωση εάν το βρέφος δεν λάβει επαρκή υγρά. Περίπου το 85% των βρεφών απορρίπτει υπερβολικές ποσότητες ασβεστίου στα ούρα και στα νεφρά, η οποία μπορεί να οδηγήσει σε πέτρες στα νεφρά. Σε σπάνιες περιπτώσεις, το βρέφος μπορεί να πάθει νεφρική ανεπάρκεια.

    Οι ασθενείς με κλασικό σύνδρομο Bartter μπορεί να έχουν συμπτώματα τα δύο πρώτα χρόνια της ζωής τους, αλλά συνήθως διαγιγνώσκονται στη σχολική ηλικία ή αργότερα. Όπως τα βρέφη με τον νεογνικό υπότυπο, οι ασθενείς με κλασικό σύνδρομο Bartter έχουν επίσης πολυουρία, πολυδιψία και τάση για αφυδάτωση, αλλά φυσιολογική ή ελαφρώς αυξημένη απέκκριση ασβεστίου στα ούρα χωρίς την τάση να αναπτύξουν πέτρες στα νεφρά. Αυτοί οι ασθενείς έχουν επίσης έμετο και καθυστέρηση ανάπτυξης. Η νεφρική λειτουργία είναι επίσης φυσιολογική εάν η νόσος αντιμετωπίζεται, όμως περιστασιακά οι ασθενείς προχωρούν σε νεφρική ανεπάρκεια τελικού σταδίου. Το σύνδρομο Bartter χαρακτηρίζεται από χαμηλά επίπεδα καλίου στο αίμα, αλκάλωση, φυσιολογική έως χαμηλή αρτηριακή πίεση και αυξημένη ρενίνη και αλδοστερόνη του πλάσματος. Πιθανώς υπάρχουν πολυάριθμες αιτίες αυτού του συνδρόμου. Οι διαγνωστικοί δείκτες περιλαμβάνουν υψηλό κάλιο και χλωριδίων στα ούρα παρά τις χαμηλές τιμές ορού, αυξημένη ρενίνη πλάσματος, υπερπλασία της παρασπειραματικής συσκευής στη βιοψία νεφρού (καλύτερα να μη γίνεται) και προσεκτική εξαίρεση της κατάχρησης διουρητικών. Συχνά εντοπίζεται υπερβολική παραγωγή προσταγλανδινών από τα νεφρά. Μπορεί επίσης να συμβεί σπατάλη μαγνησίου. Οι ομόζυγοι ασθενείς πάσχουν από σοβαρή υπερασβεστιουρία και νεφροασβέστωση.

    ΑΙΤΙΑ ΣΥΝΔΡΟΜΟΥ BARTTER

    • Άγνωστα 
    • Πρωτοπαθής νεφρική απώλεια καλίου
    • Ελαττωματική νεφροσωληνιαριακή μεταφορά καλίου
    • Ελαττωματική νεφροσωληναριακή μεταφορά χλωριούχων 

    ΠΑΘΟΦΥΣΙΟΛΟΓΙΑ ΣΥΝΔΡΟΜΟΥ BARTTER

    Το σύνδρομο Bartter προκαλείται από μεταλλάξεις γονιδίων που κωδικοποιούν πρωτεΐνες που μεταφέρουν ιόντα στα νεφρικά κύτταρα στο παχύ ανιόν άκρο του νεφρώνα που ονομάζεται επίσης ανιόν σκέλος της αγκύλης του Henle. Συγκεκριμένα, οι μεταλλάξεις που εμπλέκουν άμεσα ή έμμεσα τον συμμεταφορέα Na-K-2Cl είναι βασικές. Ο συμμεταφορέας Na-K-2Cl εμπλέκεται στην ηλεκτροουδέτερη μεταφορά ενός ιόντος νατρίου, ενός καλίου και δύο ιόντων χλωρίου κατά μήκος της κορυφαίας μεμβράνης του σωληναρίου. Ο βασεοπλευρικός υποδοχέας που ανιχνεύει το ασβέστιο έχει την ικανότητα να ρυθμίζει προς τα κάτω τη δραστηριότητα αυτού του μεταφορέα κατά την ενεργοποίηση. Μόλις μεταφερθούν στα κύτταρα του σωληναρίου, τα ιόντα νατρίου μεταφέρονται ενεργά κατά μήκος της βασεοπλευρικής μεμβράνης μέσω Na+/K+-ATPases και τα ιόντα χλωρίου περνούν μέσω διευκολυνόμενης διάχυσης μέσω των βασοπλευρικών καναλιών χλωρίου. Το κάλιο, ωστόσο, είναι σε θέση να διαχέεται πίσω στον αυλό των σωληναρίων μέσω των κορυφαίων καναλιών καλίου, επιστρέφοντας ένα καθαρό θετικό φορτίο στον αυλό και καθιερώνοντας μια θετική τάση μεταξύ του αυλού και του ενδιάμεσου χώρου. Αυτή η βαθμίδα φόρτισης είναι υποχρεωτική για την παρακυτταρική επαναρρόφηση τόσο των ιόντων ασβεστίου όσο και των ιόντων μαγνησίου. Η σωστή λειτουργία όλων αυτών των μεταφορέων είναι απαραίτητη για την κανονική επαναρρόφηση ιόντων κατά μήκος του παχύ ανιόντος της αγκύλης και η απώλεια οποιουδήποτε συστατικού μπορεί να οδηγήσει σε λειτουργική αδρανοποίηση του συστήματος στο σύνολό του και να οδηγήσει στην εμφάνιση του συνδρόμου Bartter. Η απώλεια της λειτουργίας αυτού του συστήματος επαναρρόφησης έχει ως αποτέλεσμα μειωμένη επαναρρόφηση νατρίου, καλίου και χλωρίου στο παχύ ανιόν άκρο, καθώς και κατάργηση της θετικής τάσης στον αυλό, με αποτέλεσμα μειωμένη επαναρρόφηση ασβεστίου και μαγνησίου. Η απώλεια επαναρρόφησης νατρίου εδώ έχει επίσης το ανεπιθύμητο αποτέλεσμα της κατάργησης της υπερτονικότητας του νεφρικού μυελού, μειώνοντας σοβαρά την ικανότητα επαναρρόφησης νερού αργότερα στον άπω νεφρώνα και το σύστημα συλλεκτικών αγωγών, οδηγώντας σε σημαντική διούρηση και πιθανότητα μείωσης όγκου. Τέλος, το αυξημένο φορτίο νατρίου στον περιφερικό νεφρώνα προκαλεί αντισταθμιστικούς μηχανισμούς επαναρρόφησης, αν και σε βάρος του καλίου με απέκκριση από τα κύρια κύτταρα και προκύπτει υποκαλιαιμία. Αυτή η αυξημένη απέκκριση καλίου αντισταθμίζεται εν μέρει από α-παρενθετικά κύτταρα σε βάρος των ιόντων υδρογόνου, οδηγώντας σε μεταβολική αλκάλωση. 

    ijnrd 155397 F003

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΣΥΝΔΡΟΜΟΥ BARTTER

    Τα άτομα που πάσχουν από σύνδρομο Bartter παρουσιάζουν συμπτώματα που είναι πανομοιότυπα με εκείνα των ασθενών που λαμβάνουν διουρητικά αγκύλης όπως η φουροσεμίδη, δεδομένου ότι τα διουρητικά αγκύλης στοχεύουν στην ακριβή πρωτεΐνη μεταφοράς που είναι ελαττωματική στο σύνδρομο, τουλάχιστον για το σύνδρομο Bartter τύπου 1. Οι άλλοι υπότυποι του συνδρόμου περιλαμβάνουν μεταλλάξεις σε άλλους μεταφορείς που οδηγούν σε λειτουργική απώλεια του μεταφορέα-στόχου. Οι ασθενείς συχνά παραδέχονται ότι προτιμούν τα αλμυρά τρόφιμα. Τα κλινικά ευρήματα που χαρακτηρίζουν το σύνδρομο Bartter είναι η υποκαλιαιμία, η μεταβολική αλκάλωση και η φυσιολογική έως χαμηλή αρτηριακή πίεση. Αυτά τα ευρήματα μπορεί επίσης να προκληθούν από άλλες καταστάσεις, οι οποίες μπορεί να προκαλέσουν σύγχυση.

    Κατά τη διάγνωση του συνδρόμου Bartter, οι ακόλουθες καταστάσεις πρέπει να αποκλειστούν ως πιθανές αιτίες της συμπτωματολογίας:

    • Χρόνιος έμετος: Αυτοί οι ασθενείς θα έχουν χαμηλά επίπεδα χλωρίου στo αίμα. Έχουν σχετικά υψηλότερα επίπεδα χλωρίου στα ούρα.
    • Κατάχρηση διουρητικών φαρμάκων: Ο γιατρός πρέπει να ελέγξει τα ούρα για πολλαπλά διουρητικά πριν τεθεί η διάγνωση.
    • Ανεπάρκεια μαγνησίου και ανεπάρκεια ασβεστίου: Αυτοί οι ασθενείς θα έχουν επίσης χαμηλό επίπεδο μαγνησίου και ασβεστίου στον ορό και στα ούρα.
    • Οι ασθενείς με σύνδρομο Bartter μπορεί επίσης να έχουν αυξημένα επίπεδα ρενίνης και αλδοστερόνης.
    • Το προγεννητικό σύνδρομο Bartter μπορεί να συσχετιστεί με πολυϋδράμνιο.

    Τα σύνδρομα Bartter και Gitelman χαρακτηρίζονται και τα δύο από χαμηλά επίπεδα καλίου και μαγνησίου στο αίμα, φυσιολογική έως χαμηλή αρτηριακή πίεση και υποχλωραιμική μεταβολική αλκάλωση. Ωστόσο, το σύνδρομο Bartter χαρακτηρίζεται επίσης από υψηλή ρενίνη, υψηλή αλδοστερόνη, υπερασβεστιουρία και μη φυσιολογικό μεταφορέα Na+-K+-2Cl− στο παχύ ανιόν σκέλος της αγκύλης του Henle, ενώ το σύνδρομο Gitelman προκαλεί υπασβεστιουρία και οφείλεται σε ανώμαλη θειαζιδική ευαισθησία του μεταφορέα στο άπω τμήμα. Το σύνδρομο Pseudo-Bartter είναι ένα σύνδρομο παρόμοιας εμφάνισης με το σύνδρομο Bartter αλλά χωρίς κανένα από τα χαρακτηριστικά γενετικά του ελλείμματα. Το σύνδρομο ψευδο-Bartter έχει παρατηρηθεί στην κυστική ίνωση, καθώς και στην υπερβολική χρήση καθαρτικών.

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΣΥΝΔΡΟΜΟΥ BARTTER

    • Υψηλό διαιτητικό κάλιο
    • Υψηλό διαιτητικό χλωριούχο νάτριο 
    • Συμπληρωματικό κάλιο 
    • Σπιρονολακτόνη
    • Ινδομεθακίνη
    • Ιβουπροφαίνη
    • Ασπιρίνη
    • Καπτοπρίλη 
    • Προπρανολόλη

    Η λήψη συμπληρωμάτων νατρίου, χλωρίου και καλίου υπό ιατρική επίβλεψη είναι απαραίτητη και η σπειρονολακτόνη μπορεί επίσης να χρησιμοποιηθεί για τη μείωση της απώλειας καλίου. Η δωρεάν και ανεπιφύλακτη πρόσβαση στο νερό είναι απαραίτητη για την πρόληψη της αφυδάτωσης, καθώς οι ασθενείς διατηρούν την κατάλληλη ανταπόκριση στη δίψα. Σε σοβαρές περιπτώσεις όπου το συμπλήρωμα από μόνο του δε μπορεί να διατηρήσει τη βιοχημική ομοιόσταση, τα μη στεροειδή αντιφλεγμονώδη φάρμακα μπορούν να χρησιμοποιηθούν για τη μείωση της σπειραματικής διήθησης και μπορεί να είναι πολύ χρήσιμα, αν και μπορεί να προκαλέσουν γαστρικό ερεθισμό και θα πρέπει να χορηγούνται παράλληλα με θεραπείες καταστολής του στομαχικού οξέος. Οι αναστολείς του μετατρεπτικού ενζύμου της αγγειοτενσίνης μπορούν επίσης να χρησιμοποιηθούν για τη μείωση του ρυθμού σπειραματικής διήθησης. Σε μικρά μωρά και παιδιά, είναι απαραίτητο ένα χαμηλό όριο ελέγχου των ηλεκτρολυτών του ορού κατά τη διάρκεια περιόδων ασθένειας που θέτει σε κίνδυνο την πρόσληψη υγρών. Το υπερηχογράφημα νεφρών θα πρέπει να χρησιμοποιείται για την παρακολούθηση της ανάπτυξης νεφροασβέστωσης, μιας συχνής επιπλοκής που αυξάνει περαιτέρω τη δυσκολία συγκέντρωσης των ούρων.

    ΠΡΟΓΝΩΣΗ ΣΥΝΔΡΟΜΟΥ BARTTER

    Οι περιορισμένες διαθέσιμες προγνωστικές πληροφορίες υποδηλώνουν ότι η έγκαιρη διάγνωση και η κατάλληλη θεραπεία βρεφών και μικρών παιδιών με κλασικό σύνδρομο Bartter μπορεί να βελτιώσει την ανάπτυξη και ίσως τη διανοητική ανάπτυξη. Από την άλλη πλευρά, η παρατεταμένη υποκαλιαιμία και η υπερρενιναιμία μπορεί να προκαλέσουν προοδευτική σωληναριακή διάμεση νεφρίτιδα, με αποτέλεσμα νεφρική νόσο τελικού σταδίου. Με την έγκαιρη θεραπεία των ηλεκτρολυτικών ανισορροπιών, η πρόγνωση για ασθενείς με κλασικό σύνδρομο Bartter είναι καλή.

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για την υγεία των νεφρών

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για την υγεία των νεφρών

    doctor

     

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Υποκαλιαιμία

    Σπιρονολακτόνη

    Πότε πρέπει να κάνετε εξέταση αίματος για ρενίνη

    www.emedi.gr

     

Περισσότερα σε αυτή την κατηγορία: « Εντερική απόφραξη Ίκτερος »