Τετάρτη, 09 Δεκεμβρίου 2020 15:55

Εντερικά παράσιτα

Γράφτηκε από την
Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(2 ψήφοι)

Χρήσιμες πληροφορίες για τα εντερικά παράσιτα

 Η τάξη των λοιμωδών παραγόντων που ονομάζονται παράσιτα υποδιαιρείται σε δύο κατηγορίες:

  • Τα πρωτόζωα, που είναι μονοκύτταροι μικροοργανισμοί και, χαρακτηριστικά, διαιρούνται και πολλαπλασιάζονται μέσα στον ξενιστή, συνήθως, μεταδίδονται άμεσα δια της κοπρανοστοματικής οδού και δεν προκαλούν ηωσινοφιλία
  • Οι έλμινθες (σκώληκες) που είναι πολυκύτταροι μικροοργανισμοί και, με ελάχιστες εξαιρέσεις (π.χ. Strongyloides stercoralis, Hymenolepis nana), δεν πολλαπλασιάζονται μέσα στο σώμα του ξενιστή ενώ, συχνά, προκαλούν κάποιου βαθμού ηωσινοφιλία. Το ύψος της ηωσινοφιλίας εξαρτάται από το βαθμό διεισδυτικότητας στο βλεννογόνο. Οι σκώληκες έχουν μικρή διάρκεια ζωής στο σώμα του ξενιστή και, χωρίς αναμόλυνση, πεθαίνουν από μόνοι τους.
  • Δεν παραμένουν στο έντερο όλα τα παράσιτα, που φθάνουν εκεί δια της στοματικής οδού. Μερικά εμφανίζουν διεισδυτικότητα ενώ άλλα δεν απελευθερώνουν τις λοιμώδεις μορφές τους μέσα στο έντερο. Αυτή η τελευταία ομάδα, που περιλαμβάνει το τοξόπλασμα (Toxoplasma gondii), τον εχινόκοκκο και την τριχινέλλα (Trichinella spirallis)
  • Οι περισσότεροι σκώληκες απαιτούν, είτε παρατεταμένη περίοδο επώασης, εκτός του ξενιστή, πριν καταστούν μολυσματικοί, είτε την παρουσία ενός συγκεκριμένου φορέα για τη μεταδοσή τους. Εξαίρεση σ' αυτό τον κανόνα αποτελεί ο Enterobius vermicularis (οξύουροι), του οποίου τα αυγά είναι μολυσματικά, σχεδόν αμέσως μετά τη γέννηση τους. Με αυτό τον τρόπο συμβαίνει άμεση αυτολοίμωξη
  • Η άμεση μετάδοση μεταξύ ατόμων είναι ασυνήθης 
  • Η πιθανότητα μόλυνσης από κάποιο εντερικό παράσιτο, εξαρτάται από πολλούς παράγοντες - την παρουσία του συγκεκριμένου λοιμώδους παράγοντα, έναν κατάλληλο φορέα ή τρόπο μετάδοσης και την παρουσία ξενιστή που είναι επιρρεπής στον λοιμώδη παράγοντα. Η παγκόσμια κατανομή των παρασίτων καθορίζεται από παράγοτες κοινωνικοοικονομικούς , γεωγραφικούς, τηνηλικία και το συγχρωτισμό, ενώ το χαμηλό επίπεδο της ποιότητας του νερού και της ατομικής υγιεινής είναι οι σημαντικότεροι

Επηρεαζόμενα συστήματα: Πεπτικό

Γενετική: Οι γενετικοί παράγοντες παίζουν ελάσσονα ρόλο στη μετάδοση, την παθογένεια και την αντιμετώπιση των συγκεκριμένων λοιμώξεων 

Επικρατέστερη ηλικία: Παιδιά κυρίως

Επικρατέστερο φύλο: Άνδρες = Γυναίκες

ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΕΝΤΕΡΙΚΩΝ ΠΑΡΑΣΙΤΩΝ

  • Διάρροια
  • Κοιλιακά άλγη/ευαισθησία
  • Αύξηση των αερίων του εντέρου - τυμπανισμός, ερυγές, μετεωρισμός, βορβορυγμοί
  • Ναυτία ή έμετοι
  • Απώλεια βάρους και ανορεξία
  • Δυσεντερία. Σπάνια, μπορεί όμως, να σχετίζεται με λοίμωξη από αμοιβάδα (Entamoeda histolytica), Balantidium Coli
  • Κνησμός του δακτυλίου (E. vermicularis, Trichuris trichiura, S. stercoralis, πλατυέλμινθες)
  • Αφόδευση σκώληκα ή τμήματος αυτού 
  • Αύξηση των εντερικών ήχων 
  • Περιπρωκτικό ή αιδοιϊκό εξάνθημα

ΑΙΤΙΑ ΕΝΤΕΡΙΚΩΝ ΠΑΡΑΣΙΤΩΝ

Παθογόνα πρωτόζωα:

  • Giardia lamblia
  • Entamoeda histolytica
  • Cryptosporidium
  • Isospora belli
  • Balantidium coli
  • Cyclospora 
  • Microsporida

Δυνητικά παθογόνα πρωτόζωα:

  • Dientamoeda fragilis

Πιθανώς, μη παθογόνα πρωτόζωα:

  • Όλες οι άλλες αμοιβάδες 
  • Endolimax nana
  • Όλα τα υπόλοιπα μαστιγοφόρα πρωτόζωα του εντέρου

Παθογόνοι έλμινθες - νηματώδεις (ασκαρίδες):

  • Enterobius vermicularis
  • Trichuris trichiura
  • Ascaris lumbricoides
  • Νηματοσκώληκες (Necator americanus, Ancylostoma duodenale)
  • Strongyloides stercoralis
  • Capillaria philippinensis
  • Trichostrongylus

Παθογόνοι έλμινθες - κυστώδεις (πλατέλμινθες):

  • Taenia saginata
  • Taenia solium
  • Diphyllobothrium latum
  • Hymenolepis nana
  • Hymenolepis diminuta
  • Dipylidium caninum

Παθογόνοι έλμινθες - τρηματώδεις (τρηματώδεις σκώληκες)

  • Fasciolopsis buski
  • Clonorchis sinensis
  • Opisthorhis viverrini
  • Heterophyes heterophyes
  • Fasciola hepatica
  • Paragonimus westermani
  • Schistosoma mansoni
  • S. japonicum
  • S. hematobum
  • S. mekongi

5f128a308b08ac9c3932f063 badb4d 945c672cd291409ba06c1567db244166 mv2

ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΕΝΤΕΡΙΚΩΝ ΠΑΡΑΣΙΤΩΝH

  • Ηλικία (παιδιά)
  • Χαμηλό κοινωνικοοικονομικό επίπεδο 
  • Κακή υγιεινή - ατομική, τροφίμων, νερού 
  • Ταξίδι στο εξωτερικό
  • Συγχρωτισμός - κέντρα ημερήσιας φροντίδας, ψυχιατρικά ιδρύματα
  • Συνύπαρξη άλλης νόσου, κύηση, γαστρική υποχλωρυδρία, ανοσοκαταστολή (AIDS)

ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΕΝΤΕΡΙΚΩΝ ΠΑΡΑΣΙΤΩΝ

ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΕΝΤΕΡΙΚΩΝ ΠΑΡΑΣΙΤΩΝ

  • Άλλες εντερικές λοιμώξεις 
  • Τροφική δηλητηρίαση
  • Δυσαπορρόφηση
  • Φλεγμονώδης νόσος του εντέρου 
  • Αιμορροϊδες
  • Συρίγγια του πρωκτού

ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ ΕΝΤΕΡΙΚΩΝ ΠΑΡΑΣΙΤΩΝ 

  • Η εξέταση δείγματος κοπράνων που συλλέγεται μέσα σε δοχείο με συντηρητικές ουσίες π.χ. οξεικό νάτριο σε φορμόλη (SAF), καλά αναμεμιγμένα, ώστε να διατηρούνται όλα τα στοιχεία και παρέχει ακριβή διάγνωση στο 90% των περιπτώσεων. Για μεγαλύτερη διαγνωστική ακρίβεια, θα χρειασθεί εξέταση περισσότερων δειγμάτων 
  • Οι νεότερες τεχνικές εργαστηριακής εξέτασης των κοπράνων (όπως τα μονοκλωνικά αντισώματα, άλλες τεχνικές αντιγονικής ανίχνευσης, ανίχνευση του DNA) αποτελούν συναρπαστικές επιστημονικές ανακαλύψεις. Στην παρούσα, όμως, φάση εμφανίζουν ελάχιστα πρακτικά πλεονεκτήματα έναντι των συνηθισμένων μεθόδων 
  • Ορολογικές δοκιμασίες - για συγκεκριμένες λοιμώξεις, ειδικά αν αυτές δεν προκαλούν εμφανή λοίμωξη του εντέρου (δηλαδή αν δεν απελευθερώνονται αυγά ή παράσιτα στα κόπρανα) ή αν ο χαμηλός αριθμός των παρασίτων καθιστά τη διάγνωση δύσκολη. Αυτές οι δοκιμασίες ενδείκνυνται σπάνια και, συνήθως, πραγματοποιούνται μόνο σε ειδικά κέντρα αναφοράς 

Φάρμακα που μπορεί να μεταβάλλουν τα ευρήματα: Η χρησιμοποίηση αντιβιοτικών, ελαιούχων υπακτικών και η παρουσία βαρίου στα κόπρανα μπορεί να καταστήσει την παρασιτολογική διάγνωση δύσκολη ή αδύνατη

ΠΑΘΟΛΟΓΟΑΝΑΤΟΜΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ ΕΝΤΕΡΙΚΩΝ ΠΑΡΑΣΙΤΩΝ

  • Στην πλειοψηφία τους, τα εντερικά παράσιτα δεν είναι διεισδυτικά και προκαλούν καθόλου ή μη ειδικές ιστιλογικές αλλοιώσεις στο έντερο
  • Η διεισδυτική αμοιβάδωση του εντέρου προκαλεί μια χαρακτηριστική ελκωτική και φλεγμονώδη ιστολογική εικόνα
  • Τα πρωτόζωα και οι έλμινθες μπορεί να ανευρεθούν στα υλικά βιοψίας 

ΕΙΔΙΚΕΣ ΔΟΚΙΜΑΣΙΕΣ

  • Η πραγματοποίηση ειδικών δοκιμασιών για την ανίχνευση των Cryptosporidium, Isospora belli, Cyclospora και των μικροσποριδίων, προυποθέτει ότι το εργαστήριο θα έχει ενημερωθεί για το προφίλ της νόσου του συγκεκριμένου ασθενούς
  • Το έκπλυμα οξυούρων παρέχει μεγαλύτερη διαγνωστική εμβέλεια όταν υπάρχει υποψία λοίμωξης από Enterobius vermicularis. Μπορεί να χρειασθεί η πραγματοποίηση πολλών δοκιμασιών (5) για να αποκλεισθεί η οξυουρίαση
  • Για μερικά παράσιτα, είναι δυνατή η διενέργεια καλλιεργειών - Giardia lamblia, Entamoeba histolytica, Strongyloides stercolaris ενδείκνυνται σπανίως και γίνονται μόνο σε ειδικά εργαστήρια αναφοράς 
  • Δοκιμασίες κατάδυσης νημάτων και καθετηριασμός του ανώτερου πεπτικού χρειάζονται σπάνια για τη διάγνωση παρασίτωσης του ανωτέρου τμήματος του εντέρου
  • Σπάνια, η βιοψία μπορεί να καταδείξει την παρουσία διεισδυτικού έλμινθα στο τεμάχιο ιστού. Η ανεύρεση σκωλήκων με αυτό τον τρόπο μπορεί να είναι εξαιρετικά δύσκολη και, συνήθως, χρειάζεται η συνεισφορά ειδικού παρασιτολόγου. Τα άλλα παράσιτα μπορούν να εντοπισθούν στο βλεννογόνο ή τη βλεννώδη στιβάδα

ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΗ ΕΝΤΕΡΙΚΩΝ ΠΑΡΑΣΙΤΩΝ

Διαγνωστικές ακτινολογικές τεχνικές χρειάζονται σπανίως. Εξαίρεση αποτελούν διεισδυτικές λοιμώξεις, όπως η αμοιβάδωση, όπου η κολίτιδα, τα αμοιβαδώματα και τα ηπατικά αποστήματα μπορούν να καταδειχθούν με τις κατάλληλες μεθόδους 

ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΕΣ ΜΕΘΟΔΟΙ ΕΝΤΕΡΙΚΩΝ ΠΑΡΑΣΙΤΩΝ

  • Επεμβατικές διαγνωστικές δοκιμασίες, χρειάζονται ή ενδείκνυνται σπανίως 
  • Όταν υπάρχει αιμορραγική κολίτιδα και υποψία διησθητικής αμοιβάδωσης, η σιγμοειδοσκόπηση καταδεικνύει βλεννοπυώδη κολίτιδα με εξελκώσεις. Η μικροσκοπική εξέταση ξεσμάτων από τα έλκη, αποκαλύπτει τους κινητούς αιματοφάγους τροφοζωΐτες της ιστολυτικής αμοιβάδας (E. histolytica)
  • Η ενδοσκόπηση του ανώτερου γαστρεντερικού μπορεί να αποδώσει υγρό το οποίο θα εξετασθεί για την ύπαρξη Giardia lamblia και Strongyloides stercoralis. Το ίδιο μπορεί να γίνει και με τα επιχρίσματα και τα υλικά βιοψίας που λαμβάνονται κατά την ενδοσκόπηση

e406ba2614dd301a67b2e07a97b84f6e

ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΕΝΤΕΡΙΚΩΝ ΠΑΡΑΣΙΤΩΝ

ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ

Εξωνοσοκομειακή ασθενής εκτός από την, σπάνια, περίπτωση χειρουργικής αντιμετώπισης 

ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ ΕΝΤΕΡΙΚΩΝ ΠΑΡΑΣΙΤΩΝ

  • Η θεραπεία θα πρέπει να προσανατολίζεται με γνώμονα το συμφέρον του ασθενούς. Δεν χρειάζονται όλοι οι ασθενείς φαρμακευτική αντιμετώπιση 
  • Συμπτωματική θεραπεία ενδείκνυται για την άνεση του ασθενούς, αφού ξεκίνησε η ειδική αγωγή 
  • Υπάρχει σχετική αντένδειξη για φάρμακα που παραλύουν το έντερο, όταν αυτά χορηγούνται για διάρροια που προκαλείται από διεισδυτικούς οργανισμούς 
  • Οι χειρουργικές τεχνικές παίζουν μικρό ρόλο στην αντιμετώπιση, εκτός από την περίπτωση αμοιβαδικών αποστημάτων που χρειάζονται παροχέτευση, δηλαδή πολλαπλά ή μεγάλα αποστήματα που δεν ανταποκρίνονται στη φαρμακευτική αγωγή ή επαπειλούμενη ρήξη, ειδικά για τα αποστήματα του αριστερού λοβού. Η παροχέτευση τέτοιων αποστημάτων συνήθως επιτυγχάνεται με καθετηριασμό, που οδηγείται ακτινοσκοπικά, ενώ υπάρχει χειρουργική κάλυψη για περίπτωση ανάγκης 
  • Χειρουργική αντιμετώπιση μπορεί να χρειασθεί σε περίπτωση απόφραξης του εντέρου ή άλλου οργάνου, όπως συμβαίνει κατά τη μετανάστευση της Ascaris lumbricoides

ΔΙΑΙΤΑ

  • Μπορεί να χρειασθεί διαιτητική υποστήριξη 
  • Πολλοί ασθενείς, κατά ή μετά την εντερική λοίμωξη, ειδικά όταν αυτή οφείλεται σε Giardia lamblia, αναπτύσσουν σύνδρομο ευερέθιστου εντέρου ή/και δυσανεξία στη λακτόζη. Οι περισσότεροι από αυτούς ανταποκρίνονται σε δίαιτα ελεύθερη λακτόζης, ελάττωση της πρόσληψης καφεΐνης και αύξηση της διαιτητικής πρόσληψης ινών 

ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

  • Η ενημέρωση του ασθενούς είναι σημαντική για την πρόληψη της μετάδοσης της νόσου ή αναμόλυνσης 
  • Η εκπαίδευση εξαρτάται από τα παράσιτα, τα χαρακτηριστικά του ξενιστή και το περιβάλλον μέσα στο οποίο αλληλεπιδρούν 

ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΝΤΕΡΙΚΩΝ ΠΑΡΑΣΙΤΩΝ 

ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ ΕΝΤΕΡΙΚΩΝ ΠΑΡΑΣΙΤΩΝ

Πρωτόζωα:

  • Εξατομίκευση της αντιμετώπισης της ασυμπτωματικής λοίμωξης από Entamoeba histolytica
  • Συμπτωματική εντερική λοίμωξη από Entamoeba histolytica - ιοδοκινόλη ή διλοξανίδη 
  • Διηθητική νόσος από Entamoeba histolytica - ιοδοκινόλη ή διλοξανίδη. Επιπροσθέτως, μετρονιδαζόλη, μόνη ή διϋδροεμετίνη ή εμετίνη συν φωσφορική χλωροκίνη 
  • Giardia lamblia - μετρονιδαζόλη ή τινιδαζόλη ή φουραζολιδόνη ή κινακρίνη. Σημείωση: η αλβενδαζόλη μπορεί να είναι δραστική κατά της G. lamblia
  • Cryptosporidium - κανένα φάρμακο δεν έχει αποδειχθεί αποτελεσματικό
  • Πρωτόζωα Isospora belli - τριμεθοπρίμη /σουλφαμεθοξαζόλη
  • Balantidium coli - τετρακυκλίνη ή ιοδοκινόλη ή μετρονιδαζόλη 
  • Cyclospora - άγνωστο
  • Μίκροσπορίδια - άγνωστο

Έλμινθες:

  • Νηματώδεις (εκτός των Strongyloides και Trichostrongylus) - μεβενδαζόλη ή παμοϊκή πυραντέλη ή κιτρική πιπεραζίνη ή αλβενδαζόλη 
  • Strongyloides και Trichostrongylus - θειοβενδαζόλη ή αβενδαζόλη 
  • Κυστώδεις - πραζικουαντέλη ή νικλοσαμίδη 
  • Τρηματώδεις - νικλοσαμίδη ή πραζικουαντέλη 

ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ ΜΕ ΕΝΤΕΡΙΚΑ ΠΑΡΑΣΙΤΑ

Κατά την επανεξέταση για την επιβεβαίωση της απομάκρυνσης των παρασίτων θα πρέπει να λαμβάνονται υπ' όψιν τα εξής: ο κύκλος ζωής του παρασίτου (πόσο χρόνο χρειάζεται για να ανεγεννηθεί και να καταστεί εμφανές), ο κίνδυνος αναμόλυνσης, καθώς και ποιά είναι η κατάλληλη δοκιμασία ανίχνευσης του παρασίτου (κόπρανα, έκπλυμα οξυούρων, καλλιέργειες, ορολογικές δοκιμασίες)

ΠΡΟΛΗΨΗ/ΑΠΟΦΥΓΗ ΕΝΤΕΡΙΚΩΝ ΠΑΡΑΣΙΤΩΝ

Η φύση της λοίμωξης συχνά υποδεικνύει τη λήψη συγκεκριμένων μέτρων για την αποφυγή της ανομόλυνσης. Αυτά συνήθως αφορούν θέματα ατομικής υγιεινής καθώς και υγιεινής του νερού και των τροφίμων 

ΔΙΑΦΟΡΑ

ΗΛΙΚΙΑΚΑ ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

Παιδιατρικό: Η ηλικιακή ομάδα που προσβάλλεται συχνότερα

Γηριατρικό: Η νόσηση μπορεί να προκαλέσει βαρύτερη αναπηρία 

ΚΥΗΣΗ

Μερικές από αυτές τις λοιμώξεις μπορεί να είναι ιδιαίτερα σοβαρές κατά τη διάρκεια της κύησης. Πολλά από τα προαναφερόμενα φάρμακα αντενδείκνυνται κατά τη διάρκεια της κύησης 

Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τις λοιμώξεις

Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα προϊόντα για τις λοιμώξεις 

Intestinal Parasites Guide

 

Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

Διαβάστε, επίσης,

Βιταμινική ανεπάρκεια

Αντικαρκινική και αντιπαρασιτική θεραπεία Clark

Κνησμός δακτυλίου του πρωκτού

Τα οφέλη από το μαύρο κύμινο στην υγεία

Παρασίτωση από Blastocystis hominis

Λαμβλίαση

Tριχίνωση

Κρυπτοσποριδίωση

www.emedi.gr

 

Διαβάστηκε 248 φορές Τελευταία τροποποίηση στις Σάββατο, 09 Ιανουαρίου 2021 17:15
Σαββούλα Μάλλιου Κριαρά

Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

Σχετικά Άρθρα

  • Χρήσιμες πληροφορίες για την ψευδοουρική αρθρίτιδα Χρήσιμες πληροφορίες για την ψευδοουρική αρθρίτιδα

    Ψευδοουρική αρθρίτιδα

    Ψευδοουρική αρθρίτιδα είναι οξεία αρθρίτιδα που, συνήθως, περιλαμβάνει μεγάλες αρθρώσεις και κυρίως, επηρεάζει τους ηλικιωμένους και προκαλείται από εναπόθεση κρυστάλλων διϋδρικού πυροφωσφορικού ασβεστίου (ΔΥΠΦΑ) στις αρθρώσεις.

    Σχετίζεται με χονδροασβέστωση.

    • Εναπόθεση κρυστάλλων ΔΥΠΦΑ μπορεί να προκαλέσει μία προοδευτικά εκφυλιστική αρθρίτιδα σε πολλές αρθρώσεις 
    • Εναπόθεση κρυστάλλων ΔΥΠΦΑ μπορεί να προκαλέσει μία περισσότερο ύπουλη, υποβόσκουσα, συμμετρική πολυαρθρίτιδα, που είναι παρόμοια με τη ρευματοειδή αρθρίτιδα 

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Μυοσκελετικό

    Γενετική:

    • Σπάνια εμφανίζεται σε οικογενές πρότυπο με αυτοσωμικό επικρατούντα χαρακτήρα (λιγότερο από 1% των περιπτώσεων)
    • Οι περισσότερες περιπτώσεις είναι σποραδικές

    Επικρατέστερη ηλικία: 80% των ασθενών είναι μεγαλύτεροι από 60 ετών 

    Επικρατέστερο φύλο: Άνδρες > Γυναίκες (1,5:1)

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΨΕΥΔΟΟΥΡΙΚΗΣ ΑΡΘΡΙΤΙΔΑΣ

    • Οξύς πόνος και πρήξιμο μίας ή περισσότερων αρθρώσεων. Το γόνατο εμπλέκεται στο μισό όλων των προσβολών, επίσης συνηθίζονται ο αστράγαλος, ο καρπός και ο ώμος
    • Φλεγμονή, οίδημα στην άρθρωση και περιορισμός της κίνησης
    • 50% σχετίζεται με πυρετό
    • Κάθε άλλη διάρθρωση μπορεί να εμπλέκεται, συμπεριλαμβανομένης της πρώτης μεταταρσοφαλαγγικής
    • Προοδευτική εκφυλιστική αρθρίτιδα σε πολλές αρθρώσεις συμπεριλαμβανομένων: καρπών, μεταταρσοφαλαγγικών, ισχίων, ώμων, αγκώνων και αστραγάλων 
    • Μικρού βαθμού φλεγμονώδεις αρθρίτιδα με εμπλοκή πολλών αρθρώσεων συμμετρικά (ψευδορευματοειδής αρθρίτιδα) < 5% των περιπτώσεων 

    ΑΙΤΙΑ ΨΕΥΔΟΟΥΡΙΚΗΣ ΑΡΘΡΙΤΙΔΑΣ

    • Οξεία φλεγμονώδης αντίδραση σε κρυστάλλους CPPD που αποπίπτουν στην αρθρική κοιλότητα 
    • Φυσικές και χημικές αλλοιώσεις στον γηρασμένο χόνδρο, που ευνοούν την ανάπτυξη κρυστάλλων 

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΨΕΥΔΟΟΥΡΙΚΗΣ ΑΡΘΡΙΤΙΔΑΣ

    • Γήρανση
    • Τραύμα
    • Η ψευδοουρική αρθρίτιδα συχνά θα εμφανισθεί σαν επιπλοκή σε ασθενείς που βρίσκονται στο νοσοκομείο για άλλες παθολογίες και χειρουργικά προβλήματα
    • Μεταβολικά νοσήματα (10% ή λιγότερο των περιπτώσεων):
    1. Υπερπαραθυρεοειδισμός
    2. Αιμοχρωμάτωση 
    3. Ουρική αρθρίτιδα
    4. Υποφωσφατασαιμία
    5. Υποθυρεοειδισμός
    6. Ωχρονοσία (αλκαπτονουρία)
    7. Νόσος του Wilson
    8. Αμυλοείδωση 
    9. Υπομαγνησιαιμία

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΨΕΥΔΟΟΥΡΙΚΗΣ ΑΡΘΡΙΤΙΔΑΣ

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ 

    • Νόσος που μπορεί να προκαλέσει οξεία φλεγμονώδη αρθρίτιδα σε μία ή πολλές αρθρώσεις: ουρική αρθρίτιδα, σηπτική αρθρίτιδα ή τραυματική 
    • Άλλες νόσοι που μπορεί να παρουσιάζονται με μία οξεία φλεγμονώδη αρθρίτιδα: σύνδρομο Reiter, νόσος του Lyme, οξεία ρευματοειδής αρθρίτιδα

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    • Αυξημένη ΤΚΕ
    • Λευκοκυττάρωση με ήπια στροφή προς τα αριστερά 

    ΠΑΘΟΛΟΓΟΑΝΑΤΟΜΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    Εναπόθεση κρυστάλλων ΔΥΠΦΑ σε αρθρικό χόνδρο, αρθρικό θύλακο, συνδέσμους και τένοντες 

    ΕΙΔΙΚΕΣ ΔΟΚΙΜΑΣΙΕΣ

    Χημική ανάλυση φλεγμονώδους αρθρικού υγρού:

    • Αριθμός λευκών αιμοσφαιρίων από 2.000 έως 100.000/ml
    • Έντονη ουδετεροφιλία (80-90%)
    • Υγρό παρασκεύασμα με μικροσκόπιο πολωμένου φωτός δείχνει λίγους ασθενώς θετικά διπλοδιαθλαστικούς κρυστάλλους στο υγρό και μέσα στα ουδετερόφιλα

    Μεταβολικές καταστάσεις:

    • Αυτές πρέπει να γίνονται σε ασθενείς κάτω των 50 και να λαμβάνεται υπόψη στους ηλικιωμένους για να αποκλειστεί μία υποκείμενη νόσος
    • Ασβέστιο ορού
    • Φωσφόρος ορού
    • Αλκαλική φωσφατάση ορού 
    • Παραθορμόνη ορού 
    • Σίδηρος ορού, ολική σιδηροδεσμευτική ικανότητα και φερριτίνη ορού
    • Θυροξίνη ορού και επίπεδα θυρεοειδοτρόπου ορμόνης (TSH)

    ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΗ

    Ακτινογραφίες αρθρώσεων:

    • Μπορεί να παρουσιάζουν στικτή και γραμμική ασβεστοποίηση στον υαλοειδή ή ινώδη χόνδρο των αρθρώσεων: συχνότερα επηρεάζονται τα γόνατα, ισχία, ηβική σύμφυση και καρποί, μπορεί επίσης να βρεθούν σε ασυμπτωματικά άτομα
    • Στη χρόνια καταστροφική ανώδυνη μορφή της νόσου: σχηματισμός υποχονδρίων οστικών κύστεων, οστική κατάτμηση με σχηματισμό ενδοαρθρικών ακτινοσκιερών σωμάτων μη τυπικά επηρεαζομένων από εκφυλιστική αρθροπάθεια 

    ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΕΣ ΜΕΘΟΔΟΙ

    Αναρρόφηση και εξέταση του αρθρικού υγρού απαιτείται για κατάλληλη επιβεβαίωση της ψευδοουρικής αρθρίτιδας. Η αναρρόφηση μπορεί να ανακουφίσει τα συμπτώματα και να επιταχύνει τη λύση της φλεγμονώδους εξεργασίας 

    ch1363.fig11

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΨΕΥΔΟΟΥΡΙΚΗΣ ΑΡΘΡΙΤΙΔΑΣ

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ

    • Αν θεωρείται πιθανή η σηπτική αρθρίτιδα, μπορεί να απαιτηθεί ενδονοσοκομειακή φροντίδα για εμπειρική αντιβιοτική θεραπεία εν αναμονή των αποτελεσμάτων της καλλιέργειας 
    • Αν ο ασθενής δεν έχει ικανοποιητικό σύστημα υποστήριξης, μπορεί να απαιτηθεί ενδονοσκομειακή φροντίδα, μέχρι ο ασθενής να μπορέσει να περπατήσει

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ

    • Ανάπαυση και ανύψωση των επηρεαζομένων αρθρώσεων 
    • Τοποθετείστε υγρά ζεστά επιθέματα στις επηρεαζόμενες αρθρώσεις 

    ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ

    • Μην εφαρμόζετε βάρος στην προσβεβλημένη άρθρωση, όταν υπάρχει πόνος. Χρησιμοποείστε πατερίτσες ή περιπατητήρα τετραπλής στήριξης τύπου "Π"
    • Κάνετε ισομετρικές ασκήσεις για να διατηρηθεί η μυϊκή δύναμη κατά τη διάρκεια του οξέος σταδίου, π.χ. ισομετρικές συστολές τετρακεφάλου και ανύψωση του ποδιού αν έχει προσβληθεί το γόνατο
    • Καθώς η φλεγμονή και ο πόνος υποχωρούν, αυξήστε το εύρος των κινήσεων της άρθρωσης 
    • Επαναλάβετε την εφαρμογή βάρους όταν ο πόνος υποχωρήσει

    ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    Συγκεκριμένες οδηγίες για ασκήσεις και δραστηριότητα

    ΦΑΡΜΑΚΑ 

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ

    Μη στεροειδή αντιφλεγμονώδη φάρμακα

    • Σουλινδάκη 150-200 mg 2 φορές την ημέρα με τροφή
    • Ιβουπροφαίνη 600-800 mg 3 φορές την ημέρα έως 4 φορές την ημέρα με τροφή: μέγιστο 3,2 gm ημερησίως 
    • Άλλα ΜΣΑΦ σε αντιφλεγμονώδεις δόσεις είναι αποτελεσματικά

    Αντενδείξεις:

    • Ιστορικό υπερευαισθησίας στα ΜΣΑΦ ή στην ασπιρίνη
    • Νόσος ενεργού πεπτικού έλκους ή ιστορικό υποτροπιαζόντων βλαβών του ανώτερου γαστρεντερικού
    • Χρήση με μεγάλη προσοχή όταν υπάρχει επηρεασμένη νεφρική λειτουργία. Η σουλινδάκη ή η πυροξικάμη προτιμούνται γι'αυτούς τους ασθενείς. Παρακολουθείστε την κρεατινίνη του ορού

    Προφυλάξεις:

    • Μπορεί να παρεμβαίνουν στη συγκράτηση των αιμοπεταλίων και να παρατείνουν το χρόνο ροής. Αυτή η ενέργεια ισχύει για λιγότερο χρονικό διάστημα απ'ότι με την ασπιρίνη
    • Μπορεί να προκαλέσουν κατακράτηση υγρών και να επιδεινώσουν τη συμφορητική καρδιακή ανεπάρκεια
    • Μη φυσιολογικές ηπατικές δοκιμασίες μπορεί να παρουσιαστούν περίπου σε 15% των ασθενών. Διακόψτε τη χορήγηση αν τα ευρήματα επιδεινωθούν ή αν εμφανισθούν συστηματικές εκδηλώσεις
    • Μπορεί να συμβεί σοβαρή αιμορραγία από το γαστρεντερικό χωρίς προειδοποίηση. Παρακολουθείστε προσεκτικά τον ασθενή για εσωτερική αιμορραγία. Χορηγείστε misoprostol 200 mg 4 φορές την ημέρα σε ασθενείς με ιστορικό νόσου πεπτικού έλους

    Σημαντικές πιθανές αλληλεπιδράσεις: 

    • Μπορεί να αμβλύνουν τα αντιϋπερτασικά αποτελέσματα των αναστολέων του ενζύμου μετατροπής της αγγειοτενσίνης
    • Μπορεί να παρατείνει το χρόνο προθρομβίνης σε ασθενείς που παίρνουν αντιπηκτικά από το στόμα 
    • Αποφύγετε τη σύγχρονη χορήγηση ασπιρίνης
    • Μπορεί να αμβλύνουν το διουρητικό αποτέλεσμα της φουροσεμίδης και του υδροχλωροθειαζιδίου
    • Μπορεί να αυξήσουν το επίπεδο λιθίου του πλάσματος σε ασθενείς, που παίρνουν ανθρακικό λίθιο
    • Μπορεί να αυξήσουν τα επίπεδα μεθοτρεξάτης

    ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΑ ΦΑΡΜΑΚΑ

    Ενδοαρθρική έγχυση οξικής μεθυλοπρεδνιζολόνης 20-80 mg για μεγάλες αρθρώσεις, 10-40 mg για ενδιάμεσες αρθρώσεις. Διατίθεται σε φύσιγγες των 20, 40 και 80 mg/ml. Καλύτερα να μη γίνεται

    Οι καλύτερες θεραπείες για την ψευδοουριθρική αρθρίτιδα

    Αναλγητικά: αυτά μειώνουν τον πόνο, αλλά δεν επηρεάζουν τη φλεγμονή (ακεταμινοφαίνη, τραμαδόλη, οξυκωδόνη ή υδροκοδόνη.

    Μη στεροειδή αντιφλεγμονώδη φάρμακα (ΜΣΑΦ): αυτά μειώνουν τόσο τον πόνο όσο και τη φλεγμονή (ιβουπροφαίνη, νατριούχος ναπροξένη). Ορισμένα ΜΣΑΦ είναι διαθέσιμα ως κρέμες, τζελ ή επιθέματα που μπορούν να εφαρμοστούν σε συγκεκριμένες αρθρώσεις.

    Θερμαντικές κρέμες: ορισμένες κρέμες και αλοιφές περιέχουν μενθόλη ή καψαϊκίνη. Το τρίψιμο στο δέρμα πάνω από μια επώδυνη άρθρωση μπορεί  να μειώσει τον πόνο. 

    Αντιρευματικά φάρμακα που τροποποιούν την ασθένεια (DMARDs): χρησιμοποιούνται για τη θεραπεία της ρευματοειδούς αρθρίτιδας και επιβραδύνουν ή σταματούν το ανοσοποιητικό σύστημα από το να προσβάλει τις αρθρώσεις (μεθοτρεξάτη και υδροξυχλωροκίνη).

    Βιολογικοί παράγοντες: οι τροποποιητές βιολογικής απόκρισης είναι γενετικά τροποποιημένα φάρμακα που στοχεύουν διάφορα μόρια πρωτεΐνης που εμπλέκονται στην ανοσοαπόκριση (etanercept  και infliximab).

    Κορτικοστεροειδή: η πρεδνιζόνη και η κορτιζόνη μειώνουν τη φλεγμονή και καταστέλλουν το ανοσοποιητικό σύστημα.

    Φυσικές θεραπείες

    Μια υγιεινή, ισορροπημένη διατροφή με κατάλληλη άσκηση, αποφυγή του καπνίσματος και μη κατανάλωση υπερβολικού αλκοόλ μπορεί να βοηθήσει τα άτομα με αρθρίτιδα.

    Διατροφή

    Τα ακόλουθα τρόφιμα είναι καλά για την υγεία των αρθρώσεων:

    ψάρια

    ξηροί καρποί και σπόροι

    φρούτα και λαχανικά

    φασόλια

    ελαιόλαδο

    προϊόντα ολικής αλέσεως

     

    Αυτοδιαχείρηση των συμπτωμάτων της αρθρίτιδας

    Οι βασικές στρατηγικές περιλαμβάνουν:

    σωματική δραστηριότητα

    επίτευξη και διατήρηση ενός υγιούς βάρους

    προστασία των αρθρώσεων από άσκοπο στρες

    θεραπεία ζεστού νερού

    φυσικοθεραπεία: συγκεκριμένες ασκήσεις προσαρμοσμένες στην κατάσταση και τις ατομικές ανάγκες, μερικές φορές σε συνδυασμό με θεραπείες που ανακουφίζουν τον πόνο όπως πάγο ή ζεστάκαταπλάσματα και μασάζ

    εργοθεραπεία: πρακτικές συμβουλές για τη διαχείριση καθημερινών εργασιών, την επιλογή εξειδικευμένων βοηθημάτων και εξοπλισμού, την προστασία των αρθρώσεων από περαιτέρω ζημιές και τη διαχείριση της κόπωσης

    σωματική δραστηριότητα: περπάτημα, κολύμπι, ποδηλασία

    βότανα: Boswellia, λιβάνι, κουρκούμη σκόρδο, τζίντζερ, μαύρο πιπέρι και πράσινο τσάι.

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    Επανεξετάστε τον ασθενή για να δείτε αν ανταποκρίνεται στη θεραπεία 48-72 ώρες αφ'ότου ξεκινήσει η θεραπεία. Επαναλάβετε την εξέταση 1 εβδομάδα αργότερα, μετά όπως χρειάζεται

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ

    • Διαβρωτική καταστροφική αρθρίτιδα στα πρότυπα των αρθρώσεων που συνήθως δεν επηρεάζονται από την εκφυλιστική νόσο των αρθρώσεων 
    • Υποτροπές μπορούν να συμβούν και μία καταστροφική αρθρίτιδα μπορεί να επιπλέξει την νόσο εναπόθεσης κρυστάλλων ΔΥΠΦΑ

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ 

    Η οξεία προσβολή συνήθως γίνεται σε 10 ημέρες. Η πρόγνωση για τη λύση της οξείας προσβολής είναι άριστη

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Λάβετε υπόψη σε ασθενείς με ψευδοουρική αρθρίτιδα τα: υπερπαραθυρεοειδισμός, αιμοχρωμάτωση, ουρική αρθρίτιδα, υποφωσφατασαιμία, υποθυρεοειδισμός, ωχρονοσία, νόσος του Wilson, αμυλοείδωση, υπομαγνησιαιμία 

    ΗΛΙΚΙΑΚΑ ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Παιδιατρικό: Δεν εμφανίζεται σε παιδιά 

    Γηριατρικό: Οι περισσότερες περιπτώσεις εμφανίζονται σε ασθενείς άνω των 60 χρόνων

    Τα  καλύτερα συμπληρώματα διατροφής για τις αρθρώσεις σας

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τις αρθρώσεις σας

    pseudogout symptoms

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα  για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Λοιμώδης, κοκκιωματώδης αρθρίτιδα

    Λοιμώδης βακτηριακή αρθρίτιδα

    Οι ιατρικές χρήσεις της κολχικίνης

    Κίρρωση του ήπατος

    Υποφωσφατασία

    Ψευδοουρική αρθρίτιδα

    www.emedi.gr

     

  • Κοκκιωμάτωση του Wegener Κοκκιωμάτωση του Wegener

    Χρήσιμες πληροφορίες για την κοκκιωμάτωση του Wegener

    Η Κοκκιωμάτωση Wegener είναι πολυσυστηματική νόσος που χαρακτηρίζεται από κοκκιωματώδη αγγειίτιδα πολλαπλών οργάνων.

    Η χαρακτηριστική "τριάδα" συμμετοχής περιλαμβάνει το ανώτερο αναπνευστικό (ωτίτιδα, παραρρινοκολπίτιδα, ρινικός βλεννογόνος), πνεύμονες και νεφρούς. Άλλα όργανα που προσβάλλονται είναι το δέρμα, οι αρθρώσεις, το νευρικό σύστημα (περιφερικό ή κεντρικό).

    • Με την εξέλιξη της νόσου χωρίς θεραπεία συχνά εμφανίζονται διαβρώσεις ανώτερου αναπνευστικού, οζώδεις νεκρωτικές βλάβες των πνευμόνων και νεφρική ανεπάρκεια.
    • Χωρίς θεραπεία ή θνησιμότητα είναι υψηλή.

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Καρδιαγγειακό, Πνευμονικό, Νεφροί/Ουροποιητικό, Γαστρεντερικό, Νευρικό, Δέρμα/Εξωκρινείς

    Γενετική: 

    • Αυξημένη παρουσία HLA-B8
    • Αυξημένη παρουσία HLA-DR2

    Επικρατέστερη ηλικία: Μέση ηλικία έναρξης στα μέσα της δεκαετίας των 40, έχει όμως περιγραφεί σε κάθε ηλικία 

    Επικρατέστερο φύλο: Άνδρες > Γυναίκες (3:2)

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΚΟΚΚΙΩΜΑΤΩΣΗΣ ΤΟΥ WEGENER

    • Πνευμονικές διηθήσεις (71%)
    • Παραρρινοκολπίτιδα (67%)
    • Αρθραλγία/αρθρίτιδα (44%)
    • Πυρετός (34%)
    • Βήχας (34%)
    • Ωτίτιδα (25%)
    • Ρινίτιδα (22%)
    • Αιμόπτυση (18%)
    • Οφθαλμική φλεγμονή (16%)
    • Απώλεια βάρους (16%)
    • Εξάνθημα δέρματος (13%)
    • Επίσταξη (11%)
    • Νεφρική ανεπάρκεια (11%)
    • Πόνος στο θώρακα, ανορεξία, πρόπτωση, δύσπνοια, εξελκώσεις στόματος, απώλεια ακοής, κεφαλαλγία (όλα < 10%)

    ΑΙΤΙΑ ΚΟΚΚΙΩΜΑΤΩΣΗΣ ΤΟΥ WEGENER

    Δεν είναι γνωστά. Αυτοάνοσα φαινόμενα και εναπόθεση ανοσοσυμπλεγμάτων στα αγγειακά τοιχώματα, θεωρούνται ως παθογενετικοί παράγοντες. Σαν εκλυτικοί παράγοντες ενοχοποιούνται λοιμώξεις που ακόμη δεν έχουν ταυτοποιηθεί.

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΚΟΚΚΙΩΜΑΤΩΣΗΣ ΤΟΥ WEGENER

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ 

    • Πυώδης ωτίτιδα και παραρρινοκολπίτιδα (μικροβιακή ή μυκητιασική)
    • Κοκκίωμα μέσης γραμμής ή άλλη κοκοήθεια του ανωτέρου αναπνευστικού 
    • Υποτροπιάζουσα πολυχονδρίτιδα
    • Μυκητιασική ή φυματιώδεις πνευμονικές λοιμώξεις (σύνδρομο Goodpasture)
    • Άλλα αγγεϊτιδικά σύνδρομα (όπως οζώδη πολυαρτηρίτιδα, λεμφωματοειδή κοκκιωμάτωση, αγγειΐτιδα Churg-Strauss και άλλες αγγειΐτιδες)
    • Κάθε διαταραχή που σχετίζεται με νεκρωτική σπειραματονεφρίτιδα με μηνοειδείς σχηματισμούς, σαρκοείδωση

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    • Αναιμία, λευκοκυττάρωση και θρομβοκυττάρωση είναι συχνά ευρήματα στην οξεία φάση της νόσου
    • Ιδιαίτερα αυξημένη ταχύτητα καθιζήσεως (75%)
    • Χαμηλός έως μέτριος τίτλος ρευματοειδούς παράγοντα που φτάνει το 50%
    • Αιματουρία και/ή κυλινδρουρία με μέτρια λευκωματουρία
    • Νεφρική ανεπάρκεια, ήπια με μέτρια στην αρχή με ταχεία επίπτωση της νεφρικής λειτουργίας

    Φάρμακα που μπορεί να μεταβάλλουν τα ευρήματα: Τα κορτικοστεροειδή και οι κυτταροτοξικοί παράγοντες που χρησιμοποιούνται στη θεραπεία της νόσου, επαναφέρουν στα φυσιολογικά τα περισσότερα εργαστηριακά

    ΠΑΘΟΛΟΓΟΑΝΑΤΟΜΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    • Ανώτεροι αναπνευστικοί οδοί: Κοκκιωματώδης φλεγμονή εκδηλώνεται συχνά, η οποία είναι μη ειδική μέχρι την παρουσία αγγειΐτιδας 
    • Πνεύμονες: Κοκκιωματώδη αγγειΐτιδα που προσβάλλει αγγεία κάθε μεγέθους, συνήθως τις μεσαίου μεγέθους αρτηρίες 
    • Νεφροί: Συχνά νεκρωτική σπειραματονεφρίτιδα με πολλαπλούς μηνοειδείς σχηματισμούς χωρίς τη χρήση ανοσοφθοριζόντων μεθόδων, κοκκιωματώδη αρτηρίτιδα εμφανίζεται σε ορισμένες περιπτώσεις
    • Δέρμα: Αγγειϊτιδικές διαταραχές λόγω λευκοκυτταρικής διήθησης των αγγείων μικρού μεγέθους, κοκκιωματώδης αρτηρίτιδα εμφανίζεται σε ορισμένες περιπτώσεις 

    ΕΙΔΙΚΕΣ ΔΟΚΙΜΑΣΙΕΣ

    Αντισώματα έναντι των πρωτοπλασματικών αντιγόνων με πρωτοπλασματικό δείγμα για χρώση (c-ANCA) ανιχνεύονται στην πλειονότητα (60-90%) των ασθενών. Η δοκιμασία αυτή έχει υψηλή ειδικότητα (90+%) για τη συγκεκριμένη διάγνωση. Μια παρόμοια δοκιμασία με περιπυρηνική χρώση (p-ANCA), είναι μη ειδική και συνιστάται συχνά σε ασθενείς με άλλα αγγεϊτιδικά σύνδρομα ή σε μεμονωμένη νεκρωτική σπειραματονεφρίτιδα

    ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΗ

    • Ανωτέρων αναπνευστικών οδών: Χρόνια ωτίτιδα και παραρρινοκολπίτιδα συχνά με στοιχεία διαβρώσεων στις οστικές δoμές - αποκαλύπτονται στις ακτινογραφίες 
    • Αξονική τομογραφία των παραρρινίων κόλπων αποκαλύπτει συμμετοχή των βλεννογόνων και των οστών 
    • Πνεύμονες: Στην ακτινογραφία αποκαλύπτονται οζώδεις πνευμονικές βλάβες, με κεντρική νέκρωση που συχνά σπηλαιοποιούνται. Περιγράφονται, επίσης, εστιακές διηθήσεις ή διάσπαρτη προσβολή του διάμεσου ιστού, όπως είναι τα ακτινολογικά ευρήματα της πνευμονικής αιμορραγίας 

    ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΕΣ ΜΕΘΟΔΟΙ

    • Η βιοψία νεφρού παρέχει ευρήματα χαρακτηριστικά για τη νόσο όχι όμως διαγνωστικά 
    • Η βιοψία βλεννογόνου ανωτέρων αναπνευστικών οδών είναι συχνά χρήσιμη, δεν αποτελεί όμως ειδική διαγνωστική μέθοδο 
    • Ανοικτή βιοψία πνευμόνων επιβεβαιώνει την κοκκιωματώδη αρτηρίτιδα 
    • Η διάγνωση τίθεται με την αποκάλυψη κοκκιωματώδους αρτηρίτιδας στο προσβεβλημένο όργανο αν και συνοδές νεφρικές βλάβες με τάση χρονίας καταστρεπτικής παραρρινοκολπίτιδας και/ή πνευμονικών όζων συμβάλλουν στη διάγνωση 
    • Θετική ορολογική δοκιμασία για c-ANCA σε κατάλληλο κλινικό ιστορικό είναι συνήθως διαγνωστική

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΚΟΚΚΙΩΜΑΤΩΣΗΣ ΤΟΥ WEGENER

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ

    • Οι ασθενείς είναι συνήθως πάσχοντες και παρουσιάζουν πυρετό, προσβολή των παραρρινίων ή των πνευμόνων, ή πάσχουν από νεφρική νόσο που απαιτεί νοσοκομειακή περίθαλψη, διαγνωστική προσέγγιση (για τον αποκλεισμό φλεγμονωδών παραγόντων) και βιοψίες
    • Ασθενείς που πάσχουν κατά περιόδους μπορούν να αντιμετωπισθούν σαν εξωτερικοί ασθενείς 

    3 Figure1 1

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ

    Προσοχή στις εκκρίσεις του ανωτέρου αναπνευστικού και υποστηρικτικά μέτρα σε πνευμονική, νεφρική ή νευρολογική προσβολή 

    ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ

    Κανονική. Σε κόπωση, πυρετό και απώλεια βάρους συνιστάται περιορισμένη δραστηριότητα

    ΔΙΑΙΤΑ

    Θερμιδική υποστήριξη μπορεί να χρειασθεί στην αρχή της νόσου

    ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    Συστάσεις σχετικά με την διατροφή και την φαρμακευτική αγωγή όταν ο ασθενής είναι σε θέση νε επιστρέψει στο σπίτι του

    ΦΑΡΜΑΚΑ 

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ

    • Πρεδνιζόνη - αρχικά χορηγείται σε υψηλές δόσεις (60-100 mg/ημέρα). Μετά τις πρώτες 2-4 εβδομάδες η αγωγή συνεχίζεται μέρα παρά μέρα. Στη συνέχεια βαθμιαία διακοπή για 2-6 μήνες στους περισσότερους ασθενείς, που εξαρτάται από την κλινική πορεία της νόσου
    • Κυκλοφωσφαμίδη - σε οξέως νοσούντες αρρώστους αρχικά χορηγούνται 4 mg/Kg/ημέρα ΕΦ για 2-3 ημέρες και στη συνέχεια 2 mg/Kg/ημέρα από το στόμα. Η δοσολογία συνήθως προσαρμόζεται σύμφωνα με την ανταπόκριση του ασθενούς και την τοξικότητα του φαρμάκου (συνήθως καταστολή του μυελού). Η αγωγή συνεχίζεται για 1-2 χρόνια μέχρι την ύφεση των συμπτωμάτων και μειώνεται βαθμιαία με ταυτόχρονη παρακολούθηση για πιθανή έξαρση της νόσου 

    Προφυλάξεις:

    • Προσεκτική παρακολούθηση όταν χορηγούνται κορτικοστεροειδή 
    • Συνιστάται μείωση της δόσης της κυκλοφωσφαμίδης σε ασθενείς με οριακή λευκοπενία, νεφρική ανεπάρκεια

    Σημαντικές πιθανές αλληλεπιδράσεις:

    • Η πρεδνιζόνη μπορεί να αλληλεπιδρά με υπογλυκαιμικούς παράγοντες και αντιυπερτασικά 
    • Η κυκλοφωσφαμίδη μπορεί να αυξάνει τον κίνδυνο άλλων φαρμάκων για πιθανή μυελοτοξικότητα

    ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΑ ΦΑΡΜΑΚΑ

    Άλλα φάρμακα που καταστέλλουν το ανοσοποιητικό σας σύστημα περιλαμβάνουν κυκλοφωσφαμίδη, αζαθειοπρίνη (Azasan, Imuran), μυκοφαινολάτη (CellCept) και μεθοτρεξάτη (Trexall). Το Rituximab (Rituxan) είναι μια άλλη επιλογή για τη θεραπεία της κοκκιωμάτωσης με πολυαγγειίτιδα. Χορηγείται με ένεση και συχνά συνδυάζεται με κορτικοστεροειδή. Μόλις ελεγχθεί η κατάστασή σας, ενδέχεται να παραμείνετε σε ορισμένα φάρμακα μακροπρόθεσμα για να αποφύγετε την υποτροπή. Αυτά περιλαμβάνουν το rituximab, το methotrexate, το azathioprine και το mycophenolate. Οι παρενέργειες των ανοσοκατασταλτικών φαρμάκων περιλαμβάνουν αυξημένο κίνδυνο μόλυνσης. Η κυκλοφωσφαμίδη μπορεί να προκαλέσει ναυτία, διάρροια και τριχόπτωση. Ο γιατρός σας μπορεί να συνταγογραφήσει άλλα φάρμακα για να αποτρέψει τις παρενέργειες από τις συνταγογραφούμενες θεραπείες.

    Ανταλλαγή πλάσματος

    Επίσης, γνωστή ως πλασμαφαίρεση, αυτή η θεραπεία αφαιρεί το υγρό τμήμα του αίματός σας (πλάσμα) που περιέχει ουσίες που προκαλούν ασθένειες. Λαμβάνετε φρέσκο ​​πλάσμα ή μια πρωτεΐνη που παράγεται από το ήπαρ (λευκωματίνη), η οποία επιτρέπει στο σώμα σας να παράγει νέο πλάσμα. Σε άτομα που έχουν πολύ σοβαρή κοκκιωμάτωση με πολυαγγειίτιδα, η πλασμαφαίρεση μπορεί να βοηθήσει τα νεφρά να ανακάμψουν.

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    • Προσεκτική παρακολούθηση ανωτέρων αεροφόρων, πνευμόνων και εκδηλώσεων από τα νεφρά για την ανταπόκριση στη θεραπεία 
    • Παρακολούθηση αρτηριακής πιέσεως, γλυκόζης, καλίου εξαιτίας της δράσεως των στεροειδών 
    • Τακτική (κάθε 2-4 εβδομάδες) γενική εξέταση αίματος και τύπο λευκών εξαιτίας της μυελοτοξικότητας της κυκλοφωσφαμίδης. Η λευκοπενία είναι πολύ συχνή. Μείωση της δόσης εάν η γενική αίματος < 3000/mm3
    • Γενική εξέταση ούρων εξειτίας της αιμορραγικής κυστίτιδας που προκαλεί η κυκλοφωσφαμίδη. Συνιστάται κυστεοσκόπηση σε επίμονη υποτροπιάζουσα αιματουρία, σε μεταγενέστερα στάδια της θεραπείας

    ΠΡΟΛΗΨΗ/ΑΠΟΦΥΓΗ

    • Μείωση θερμίδων και άλατος σε ασθενείς που λαμβάνουν πρεδνιζόνη
    • Μεγάλη πρόσληψη υγρών για την πρόληψη αιμορραγικής κυστίτιδας από την κυκλοφωσφαμίδη 
    • Χορήγηση της κυκλοφωσφαμίδης το πρωί για την μείωση της συγκέντρωσης του φαρμάκου στην κύστη κατά τη διάρκεια της νύχτας  

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ

    Επιπλοκές που σχετίζονται με τη νόσο 

    • Καταστρεπτικές ρινικές βλάβες με παραμόρφωση της ρινός "δίκην σέλλας"
    • Κώφωση από αποφρακτική ωτίτιδα 
    • Νεκρωτική πνευμονικοί όζοι και αιμόπτυση 
    • Διάμεση νόσος του πνεύμονα 
    • Νεφρική ανεπάρκεια 
    • Πτώση άκρου ποδός από περιφερική νεφροπάθεια 
    • Ελκωτικές βλάβες του δέρματος, γάγγραινα δακτύλων και μελών από την περιφερική αγγειΐτιδα 

    Επιπλοκές που σχετίζονται με τη θεραπεία

    • Πρεδνιζόνη - πρόσκτηση βάρους, υπεργλυκαιμία, υπέρταση, υποκαλιαιμία, λέπτυνση και εύκολος μωλωπισμός του δέρματος, λοιμώξεις, οστεοπόρωση
    • Κυκλοφωσφαμίδη - μυελοτοξικότητα (κυρίως λευκοπενία, ουδετεροπενία), αλωπεκία, αιμορραγική κυστίτιδα, ερεθισμός των βλεννογόνων, στειρότητα και πρώιμη ανεπάρκεια των γονάδων, δευτεροπαθείς κακοήθειες (κυρίως λευχαιμίες) σε θεραπεία μακράς διαρκείας 

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ 

    • Χωρίς θεραπεία σχεδόν πάντοτε θανατηφόρα με 10% 2ετής επιβίωση και μέση επιβίωση 5 μήνες
    • Με επιθετική θεραπεία, η πενταετής επιβίωση βελτιώνεται σε 75-90%
    • Η τοξικότητα της θεραπείας είναι σημαντική ιδιαίτερα όταν χορηγείται κυκλοφωσφαμίδη για μεγάλο χρονικό διάστημα. Μετά από ύφεση 1-2 χρόνων η κυκλοφωσφαμίδη μειώνεται, αν και ορισμένοι ασθενείς εμφανίζουν έξαρση της νόσου κατά τη φάση αυτή

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΚΥΗΣΗ 

    • Σπάνια αναφέρεται 
    • Κύηση συνιστάται μόνον όταν ο ασθενής είναι σε ύφεση και χωρίς θεραπεία
    • Η κυκλοφωσφαμίδη συχνά προκαλεί στειρότητα και είναι πιθανά τερατογόνος 

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τα αγγεία

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τα αγγεία

    Granulomatosis with polyangiitis

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα  για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Ηωσινοφιλικές πνευμονίες

    Οζώδης πολυαρτηρίτιδα

    Αποφρακτική βρογχιολίτιδα με οργανούμενη πνευμονία

    Επίσταξη ή ρινορραγία

    Τι είναι τα αντιουδετεροφιλικά αντισώματα;

    Ποιες είναι οι αυτοάνοσες ρευματικές παθήσεις;

    www.emedi.gr

     

  • Χρήσιμες πληροφορίες για την τετρακυκλίνη Χρήσιμες πληροφορίες για την τετρακυκλίνη

    Η τετρακυκλίνη είναι ένα αντιβιοτικό

    Η τετρακυκλίνη είναι ένα αντιβιοτικό που χρησιμοποιείται για τη θεραπεία ορισμένων λοιμώξεων, όπως ακμή, χολέρα, βρουκέλλωση, πανούκλα, ελονοσία και σύφιλη. Λαμβάνεται από το στόμα. 

    Συχνές ανεπιθύμητες ενέργειες είναι ο έμετος, η διάρροια, το εξάνθημα και η απώλεια όρεξης. Άλλες ανεπιθύμητες ενέργειες η κακή ανάπτυξη δοντιών εάν χρησιμοποιούνται από παιδιά ηλικίας κάτω των οκτώ ετών, προβλήματα στα νεφρά και εύκολα εγκαύματα. Η χρήση κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης μπορεί να βλάψει το μωρό. Η τετρακυκλίνη ανήκει στην οικογένεια των τετρακυκλινών φαρμάκων. Λειτουργεί αναστέλλοντας τη σύνθεση πρωτεϊνών στα βακτήρια.

    Η τετρακυκλίνη κατασκευάστηκε αρχικά από βακτήρια τύπου Streptomyces. 

    Οι τετρακυκλίνες έχουν ένα ευρύ φάσμα αντιβιοτικής δράσης. Διαθέτουν κάποιο επίπεδο βακτηριοστατικής δραστηριότητας έναντι σχεδόν όλων των ιατρικά σχετικών αερόβιων και αναερόβιων βακτηριακών γενών, τόσο θετικών κατά Gram όσο και αρνητικών κατά Gram, με μερικές εξαιρέσεις, όπως η Pseudomonas aeruginosa και ο Proteus spp., τα οποία εμφανίζουν εγγενή αντίσταση. Ωστόσο, η επίκτητη (σε αντίθεση με την εγγενή) αντίσταση έχει πολλαπλασιαστεί σε πολλούς παθογόνους οργανισμούς. Η αντίσταση στον Staphylococcus spp., Streptococcus spp., Neisseria gonorrhoeae, anaerobes, μελών του Enterobacteriaceae, και πολλών άλλων προηγουμένως ευαίσθητων οργανισμών είναι πλέον αρκετά συχνή. Οι τετρακυκλίνες παραμένουν ιδιαίτερα χρήσιμες στη διαχείριση λοιμώξεων από ορισμένα υποχρεωτικά ενδοκυτταρικά βακτηριακά παθογόνα, όπως τα Χλαμύδια, το Μυκόπλασμα και η Ρικκέτσια. Είναι επίσης χρήσιμες σε σπειροχαιτικές λοιμώξεις, όπως η σύφιλη, η λεπτοσπείρωση και η νόσος του Lyme. Ορισμένες σπάνιες ή τροπικές λοιμώξεις, όπως ο άνθρακας, η πανούκλα και η βρουκέλλωση, είναι επίσης ευαίσθητα σε τετρακυκλίνες. Τα δισκία τετρακυκλίνης χρησιμοποιήθηκαν στο ξέσπασμα της πανώλης στην Ινδία το 1994. Η τετρακυκλίνη είναι θεραπεία πρώτης γραμμής για τον πυρετό Βραχωδών Ορέων (Rickettsia), τη νόσο του Lyme (B. burgdorferi), τον πυρετό Q (Coxiella), την ψιττακωση, το Mycoplasma pneumoniae και τη ρινική μεταφορά των μηνιγγίτιδων.

    Χρησιμοποιείται σε οδοντιατρικές εφαρμογές.

    Είναι επίσης μία από τις ομάδες αντιβιοτικών που μαζί μπορούν να χρησιμοποιηθούν για τη θεραπεία πεπτικών ελκών που προκαλούνται από βακτηριακές λοιμώξεις. Ο μηχανισμός δράσης για την αντιβακτηριακή δράση των τετρακυκλινών βασίζεται στη διακοπή της μετάφρασης πρωτεϊνών σε βακτήρια, καταστρέφοντας έτσι την ικανότητα των μικροβίων να αναπτυχθούν και να επισκευαστούν. Ωστόσο, η μετάφραση πρωτεϊνών διακόπτεται, επίσης, στα ευκαρυωτικά μιτοχόνδρια.

    Η ακόλουθη λίστα παρουσιάζει δεδομένα ευαισθησίας MIC για ορισμένους ιατρικά σημαντικούς μικροοργανισμούς:

    Escherichia coli: 1 μg / mL έως> 128 μg / mL
    Shigella spp.: 1 μg / mL έως 128 μg / mL [7]

    Οι τετρακυκλίνες έχουν, επίσης, δράση εναντίον ορισμένων ευκαρυωτικών παρασίτων, συμπεριλαμβανομένων εκείνων που είναι υπεύθυνα για ασθένειες όπως η δυσεντερία που προκαλείται από Naegleria fowleri ή αμόμπα που τρώει τον εγκέφαλο, ελονοσία (ένα πλασμώδιο) και balantidiasis.

    tetracycline 1

    Χρησιμοποιείται ως βιοδείκτης

    Η υδροχλωρική τετρακυκλίνη διατίθεται ως κίτρινη κρυσταλλική σκόνη.

    Δεδομένου ότι η τετρακυκλίνη απορροφάται στα οστά, χρησιμοποιείται ως δείκτης ανάπτυξης οστού. Η επισήμανση τετρακυκλίνης χρησιμοποιείται για τον προσδιορισμό της ποσότητας ανάπτυξης των οστών κατά βάρος, εντός μιας συγκεκριμένης χρονικής περιόδου, συνήθως μιας περιόδου περίπου 21 ημερών. Η τετρακυκλίνη ενσωματώνεται στο οστό και μπορεί να ανιχνευθεί από τον φθορισμό του. Στην "επισήμανση διπλής τετρακυκλίνης", δίνεται μια δεύτερη δόση 11-14 ημέρες μετά την πρώτη δόση και η ποσότητα του οστού που σχηματίστηκε κατά τη διάρκεια αυτού του διαστήματος μπορεί να υπολογιστεί μετρώντας την απόσταση μεταξύ των δύο τεστ φθορισμού.

    Η τετρακυκλίνη χρησιμοποιείται επίσης ως βιοδείκτης στην άγρια ​​φύση για την ανίχνευση της κατανάλωσης δολωμάτων που περιέχουν φάρμακα ή εμβόλια. 

    Παρενέργειες τετρακυκλίνης

    Η χρήση αντιβιοτικών τετρακυκλίνης μπορεί:

    Αποχρωματίζει τα μόνιμα δόντια (κίτρινο-γκρι-καφέ), από την προγεννητική περίοδο έως την παιδική ηλικία και την ενηλικίωση. Τα παιδιά που λαμβάνουν μακροχρόνια ή βραχυπρόθεσμη θεραπεία με τετρακυκλίνη  μπορεί να αναπτύξουν μόνιμο καφέ αποχρωματισμό των δοντιών.

    Απενεργοποιείται από τα ιόντα ασβεστίου, οπότε δεν πρέπει να λαμβάνονται με γάλα, γιαούρτι και άλλα γαλακτοκομικά προϊόντα

    Απενεργοποιούνται από τα ιόντα αλουμινίου, σιδήρου και ψευδαργύρου, και δεν πρέπει να λαμβάνονται ταυτόχρονα με τη θεραπεία της δυσπεψίας (ορισμένα κοινά αντιόξινα και φάρμακα για την καούρα)

    Προκαλεί φωτοευαισθησία του δέρματος, επομένως δενσυνιστάται η έκθεση στον ήλιο ή έντονο φως

    Προκαλεί λύκο που προκαλείται από φάρμακα και ηπατίτιδα

    Προκαλεί λιπώδη διήθηση ήπατος

    Προκαλεί εμβοές 

    Παρεμβαίνει στη μεθοτρεξάτη μετατοπίζοντας τη από τις διάφορες θέσεις δέσμευσης πρωτεϊνών

    Προκαλούν αναπνευστικές επιπλοκές, καθώς και αναφυλακτικό σοκ, σε ορισμένα άτομα

    Επηρεάζει την οστική ανάπτυξη του εμβρύου, οπότε θα πρέπει να αποφεύγεται κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης

    Σύνδρομο Fanconi μπορεί να προκύψει από την κατάποση τετρακυκλινών που έχουν λήξει.

    Δεν πρέπει να χρησιμοποιούνται κατά το θηλασμό.

    Σύμφωνα με την Αμερικανική Υπηρεσία Τροφίμων και Φαρμάκων (FDA), έχουν αναφερθεί περιπτώσεις συνδρόμου Stevens-Johnson, τοξική επιδερμική νεκρόλυση και πολύμορφο ερυθήμα.

    Το αντιβιοτικό τετρακυκλίνη παρεμποδίζει το σχηματισμό βιταμίνης Κ από τα εντερικά βακτηρίδια.

    Μηχανισμός δράσης τετρακυκλίνης

    Η τετρακυκλίνη αναστέλλει τη σύνθεση πρωτεϊνών αναστέλλοντας τη σύνδεση του φορτισμένου αμινοακυλ-tRNA στη θέση Α του ριβοσώματος. Η τετρακυκλίνη αποκλείει την τοποθεσία Α έτσι ώστε να μην μπορούν να εισέλθουν αμινοακυλ-tRNAs. Η τετρακυκλίνη συνδέεται με την υπομονάδα 30S και 50S μικροβιακών ριβοσωμάτων. [1] Έτσι, εμποδίζει την εισαγωγή νέων αμινοξέων στην νεοεμφανιζόμενη πεπτιδική αλυσίδα.  Η δράση είναι συνήθως ανασταλτική και αναστρέψιμη κατά την απόσυρση του φαρμάκου. Τα κύτταρα των θηλαστικών είναι λιγότερο ευάλωτα στην επίδραση των τετρακυκλινών, παρά το γεγονός ότι η τετρακυκλίνη συνδέεται με τη μικρή ριβοσωμική υπομονάδα τόσο των προκαρυωτικών όσο και των ευκαρυωτικών (30S και 40S, αντίστοιχα). Αυτό συμβαίνει επειδή τα βακτήρια αντλούν ενεργά την τετρακυκλίνη στο κυτταρόπλασμά τους, ακόμη και ενάντια σε μια βαθμίδα συγκέντρωσης, ενώ τα κύτταρα θηλαστικών απλά δεν επηρεάζονται από τους μηχανισμούς της τετρακυκλίνης εντός του κυτοπλάσματος. Αυτό εξηγεί τη σχετικά μικρή επίδραση εκτός της περιοχής της τετρακυκλίνης στα ανθρώπινα κύτταρα. 

    Μηχανισμοί αντίστασης στην τετρακυλίνη

    Τα βακτήρια, συνήθως, αποκτούν αντίσταση στην τετρακυκλίνη από την οριζόντια μεταφορά ενός γονιδίου που είτε κωδικοποιεί μια αντλία εκροής είτε μια ριβοσωμική πρωτεΐνη προστασίας. Οι αντλίες εκροής εκτοξεύουν ενεργά την τετρακυκλίνη από το κύτταρο, εμποδίζοντας τη συσσώρευση ανασταλτικής συγκέντρωσης τετρακυκλίνης στο κυτταρόπλασμα. Οι ριβοσωμικές πρωτεΐνες προστασίας αλληλεπιδρούν με το ριβόσωμα και απομακρύνουν την τετρακυκλίνη από το ριβόσωμα, επιτρέποντας τη συνέχιση της μετάφρασης.

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τις λοιμώξεις

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα προϊόντα για τις λοιμώξεις 

    Story 7 4 1140x570

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Χρήσιμες πληροφορίες για την ψευδοθυλακίτιδα του γενείου

    Χλαμύδια της πνευμονίας

    Σύνδρομο κατάρρευσης μετά από βιασμό

    Χρήσιμες πληροφορίες για τη βαλανίτιδα

    Αφροδίσιο λεμφοκοκκίωμα

    Λοιμώδης, κοκκιωματώδης αρθρίτιδα

    Χρήσιμες πληροφορίες για τις γονοκοκκικές λοιμώξεις

    Λοιμώδης βακτηριακή αρθρίτιδα

    Εντερικά παράσιτα

    Χρήσιμες πληροφορίες για την ελονοσία

    Χρήσιμες πληροφορίες για τις βρογχεκτασίες

    Χρήσιμες πληροφορίες για τη Δυσφαγία

    Επιδιδυμίτιδα

    Το σύνδρομο Fanconi

    Σκληρυντικοί παράγοντες για πλευροδεσία

    Επιπεφυκίτιδα

    Τροπικό sprue

    Πυώδης ιδρωταδενίτιδα

    Τροπικό θήλωμα

    Κηλιδώδης πυρετός των βραχωδών ορέων

    Οξεία ηπατική ανεπάρκεια

    Χρήσιμες πληροφορίες για την κοινή ακμή

    Αντιμετώπιση οξείας διάρροιας

    Όλα όσα πρέπει να ξέρετε για τα βακτήρια

    Παρασίτωση από Blastocystis hominis

    Πεπτικό έλκος

    Αφρικανικός τύφος από κρότωνα

    Άτυπη πνευμονία

    Ψευδοόγκος εγκεφάλου

    Η φλεγμονώδης νόσος της πυέλου

    Τραχηλίτιδα

    Σε περίπτωση σεξουαλικής επίθεσης

    Ψευδοθυλακίτιδα του γενείου

    Τράχωμα

    Ακμή

    Νόσος Lyme

    Νόσος του Whipple

    Βρουκέλλωση

    www.emedi.gr

     

  • Όλα όσα πρέπει να ξέρετε για την ψωρίαση Όλα όσα πρέπει να ξέρετε για την ψωρίαση

    Χρήσιμες πληροφορίες για την ψωρίαση

    Ψωρίαση είναι μία γενετικώς προκαθορισμένη (σποραδική) συνήθης, χρόνια νόσος που χαρακτηρίζεται από υπερπλασία της επιδερμίδας. Κλινικώς χαρακτηρίζεται από ερυθηματώδεις πλάκες που εμφανίζουν απολέπιση και οι οποίες ακολουθούν περιόδους εξάρσεως και υφέσεων. Το ερύθημα μπορεί να συσχετίζεται με συστηματικούς ή περιβαλλοντικούς παράγοντες.

    Συνήθης πορεία - οξεία, χρόνια, απρόβλεπτη.

    Κλινικές μορφές ψωρίασης:

    • Νομισματοειδής ψωρίαση ή ψωρίαση με εμφάνιση πλακών - η πλέον συνήθης. Οι βλάβες εντοπίζονται στο τριχωτό της κεφαλής, στον κορμό, στα άκρα. Τα νύχια μπορεί να εμφανίζουν στικτές εμβανθύσεις ή/και υπερκεράτωση 
    • Σταγονοειδής ψωρίαση - εμφανίζεται συχνότερα στα παιδιά, πολλαπλές μικρές βαλτίδες που καταλαμβάνουν εκτεταμένη επιφάνεια σώματος με μεγαλύτερη επίταση στον κορμό
    • Φλυκταινώδης ψωρίαση - μικρές φλύκταινες σε ολόκληρο το σώμα ή εντοπισμένες σε μία περιοχή (π.χ. παλάμες και πέλματα)
    • Ψωρίαση πτυχών - εμφανίζεται στις περιοχές του σώματος που το δέρμα σχηματίζει πτυχές. Το δέρμα στο σημείο της βλάβης δεν εμφανίζει ξηρότητα ούτε απολέπιση (συχνότερη στους ηλικιωμένους)
    • Ερυθροδερμία - (αποφολιδωτική ψωρίαση ή σύνδρομο του κόκκινου ατόμου) - το δέρμα των ασθενών γίνεται κόκκινο, μπορεί να είναι επακόλουθο ερυθήματος από προϋπάρχουσα δερματοπάθεια
    • Οστρακοειδής ψωρίαση - έντονη υπερκεράτωση

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Δέρμα/Εξωκρινείς

    Γενετική:

    • Γενετική προδιάθεση 
    • Μεγαλύτερη επίπτωση στους Καυκάσιους και στις οικογένειες με ιστορικό αλλεργίας 
    • Μεγαλύτερη συχνότητα συγκεκριμένων λευκοκυτταρικών αντιγόνων (αντιγόνα του μείζονος συστήματος ιστοσυμβατότητας -HLA)

    Επικρατέστερη ηλικία: Συνήθως εμφανίζεται σε άτομα ηλικίας 10-30 ετών, αλλά μπορεί να εμφανισθεί και σε νεογνά και σε ηλικιωμένους 

    Επικρατέστερο φύλο: Άνδρες = Γυναίκες 

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΨΩΡΙΑΣΗΣ

    • Αρθρίτιδα 
    • Κνησμός
    • Αργυρόχροες φολίδες ή κόκκινες πλάκες 
    • Εντόπιση στα γόνατα - στους αγκώνες - και στο τριχωτό της κεφαλής 
    • Στίγματα στα νύχια 
    • Θετικό σημείο Auspitz (στικτή αιμορραγία σαν κεφαλή καρφίτσας)
    • Φαινόμενο Koebner (εμφάνιση ψωριασικού εξανθήματος σε υγιή περιοχή του δέρματος 1-2 εβδομάδες μετά από τραυματισμό της επιδερμίδας στη συγκεκριμένη περιοχή)

    ΑΙΤΙΑ ΨΩΡΙΑΣΗΣ

    Πιθανή γενετική βλάβη κατά τη διαδικασία της μίτωσης 

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΨΩΡΙΑΣΗΣ

    • Τοπικό τραύμα
    • Τοπικός ερεθισμός 
    • Λοίμωξη (η στρεπτοκοκκική φαρυγγίτιδα μπορεί να πυροδοτήσει την εμφάνιση οξείας σταγονοειδούς ψωρίασης, HIV λοίμωξη)
    • Ενδοκρινικές διαταραχές
    • Υπερένταση (σωματική και ψυχολογική)
    • Απότομη διακοπή κορτικοειδών τα οποία είτε χορηγούνται συστηματικά είτε/και εφαρμόζονται τοπικά 
    • Αλκοόλ
    • Παχυσαρκία 

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΨΩΡΙΑΣΗΣ

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ 

    • Σμηγματορροϊκή δερματίτιδα του τριχωτού της κεφαλής 
    • Παράτριμμα που δημιουργείται στις πτυχές του σώματος ή καντιντίαση 
    • Μυκητίαση πτυχών 
    • Κορμός - ροδόχρους πιτυρίαση, ερυθρά τριχώδης πιτυρίαση, ερυθρά τριχώδης πιτυρίαση
    • Καρκίνος από πλακώδη κύτταρα 
    • Δευτερογόνος και τριτογόνος σύφιλη 
    • Δερματικός ερυθηματώδης λύκος 
    • Έκζεμα (νομισματοειδές)
    • Ομαλός λειχήνας 
    • Εντοπισμένη τραυματική δερματίτιδα (χρόνιος ομαλός λειχήνας)
    • Σπογγοειδής μυκητίαση
    • Νόσος Reiter
    • Υποκεράτιος φλυκταίνωση

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    • Αρνητικός ρευματοειδής παράγοντας 
    • Δοκιμασία συγκόλλησης σωματιδίων Latex
    • Συχνά διαπιστώνεται λευκοκυττάρωση και αύξηση της ταχύτητας καθίζησης των ερυθρών ιδιαίτερα στη φλυκταινώδη ψωρίαση
    • Έλεγχος για μύκητες - μπορεί να διαπιστωθεί επιμόλυνση από μύκητες 
    • Αύξηση ουρικού οξέος στο 10-20% των περιπτώσεων 
    • Σε βαριές περιπτώσεις μπορεί να εμφανισθεί αναιμία, σιδηροπενία, ανεπάρκεια Β12 και φυλλικού οξέος

    ΠΑΘΟΛΟΓΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    • Παρακεράτωση (εστιακή), ιδιαίτερα με ουδετερόφιλα
    • Υπερκεράτωση 
    • Ελάτωση της κοκκώδους στιβάδας 
    • Υπερπλασία της επιδερμίδας 
    • Επιμήκυνση και πάχυνση των μεσοθηλαίων διαστημάτων
    • Λέπτυνση της επιδερμίδας στις θέσεις πάνω από τις θηλές του χορίου
    • Σπογγοειδής φλύκταινα του Kogoj
    • Μικροαποστήματα του Munro
    • Διαταραχή των μιτωτικών διεργασιών των κυττάρων 
    • Διατεταμένο, ελκοειδές τριχοειδικό δίκτυο
    • Προεξοχή των θηλών

    ΕΙΔΙΚΕΣ ΔΟΚΙΜΑΣΙΕΣ

    Βιοψία

    ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΕΣ ΜΕΘΟΔΟΙ

    Συνήθως, η διάγνωση τίθεται κλινικώς και δεν απαιτείται βιοψία

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΨΩΡΙΑΣΗΣ

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ

    • Συνήθως, ασθενής εξωτερικού ιατρείου 
    • Σε βαριές ή ανθεκτικές περιπτώσεις, ίσως, χρειάζεται νοσηλεία. Επείγουσα αντιμετώπιση βαριές ή μη σταθεροποιημένες περιπτώσεις όπως είναι η οξεία φλυκταινώδης ψωρίαση ή η οξεία ερυθροδερμία

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ

    • Ηλιακή ακτινοβολία 
    • Ήπια νόσος - υπεριώδης ακτινοβολία (UVA, UVB)
    • Φάρμακα τα οποία μαλακώνουν τις φολίδες και συνδυάζονται με απαλό τρίψιμο κατά τη διάρκεια του μπάνιου 
    • Χρήση προϊόντων βρώμης στο μπάνιο για την αντιμετώπιση του κνησμού 
    • Σαμπουάν που περιέχουν πίσσα 
    • Αποφυγή της υπερβολικής έκθεσης στον ήλιο 
    • Τα τροπικά κλίματα σε ορισμένους ασθενείς έχουν θετικά αποτελέσματα
    • Τα υγρά επιθέματα, ίσως, ανακουφίσουν τους ασθενείς με κνίδωση 
    • Σε περιπτώσεις εκτεταμένης ψωρίασης η οποία δεν ανταποκρίνεται στα γενικά μέτρα θεραπείας, συνιστάται αντιμετώπιση από ιατρό εξειδικευμένο στη θεραπεία της ψωρίασης 

    ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ

    Δεν υπάρχουν περιορισμοί

    ΔΙΑΙΤΑ

    Δεν χρειάζεται ιδιαίτερη δίαιτα

    ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    • Καθησυχάστε τον ασθενή και απαλλάξτε το κατά το δυνατόν από το άγχος του
    • Διαβεβαιώστε τον ασθενή και την οικογένειά του ότι η νόσος δεν είναι μεταδοτική 

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΨΩΡΙΑΣΗΣ

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ

    Ήπια νόσος:

    • Μαλακτικά - για να αρχίσουμε τη θεραπεία
    • Τοπική εφαρμογή κορτικοστεροειδών μέσης ή υψηλής δραστικότητας με τη μορφή κρέμας ή αλοιφής 3-4 φορές την ημέρα (κλειστή περίδεση με φύλλα πλαστικού κατά τη διάρκεια της νύκτας επιταχύνουν την απορρόφηση). Εναλλαγή του ενός προϊόντος με το άλλο όταν η αποτελεσματικότητα μειώνεται, προλαμβάνει την ανάπτυξη ταχυφυλαξίας
    • Τα παράγωγα πίσσας έχουν αποτελέσματα όταν εναλλάσσονται με τοπικά κορτικοστεροειδή. Προϊόντα πίσσας για μπάνιο βοηθούν στην εφαρμογή της ουσίας σε όλο το σώμα
    • Κερατολυτικοί παράγοντες - γέλη σαλικυλικού οξέος 6% μπορούν να εναλλάσσουν με την τοπική εφαρμογή κορτικοστεροειδών, ιδιαίτερα σε περιπτώσεις με υπερκεράτωση 
    • Διαλύματα κορτικοστεροειδών και σαμπουάν πίσσας - για τη θεραπεία των βλαβών του τριχωτού της κεφαλής 
    • Η υπεριώδης ακτινοβολία και με τη μορφή της ηλιακής ακτινοβολίας είναι αποτελεσματική. Υπάρχουν λάμπες οι οποίες παράγουν υπεριώδη ακτινοβολία κατάλληλες για χρήση στο σπίτι
    • Η αλοιφή αθραλίνης 1% μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως επικουρική αγωγή. Επάλειψη πριν την εφαρμογή της υπεριώδους ακτινοβολίας (UVA, UVB). Τα τοπικά κορτικοστεροειδή μέσης δράσης, όπως η μομεταζόνη (μη-φθοριωμένα κορτικοειδή) προκαλούν σε μικρότερο βαθμό ατροφίες, Τα τρία πλέον ισχυρά κορτικοειδή - αλφαβηταζόνη, βηταμεθαζόνη διπροπιονική ή η κλοβηταζόνη μπορούν να χρησιμοποιηθούν μόνο για δύο εβδομάδες

    Βαριά νόσος:

    • Το θεραπευτικό σχήμα του Goeckerman - στον ασθενή εφαρμόζουμε προϊόντα πίσσας και υπεριώδη ακτινοβολία, είτε στο εξωτερικό ιατρείο είτε στο νοσοκομείο
    • Μεθοτρεξάτη - μία δόση την εβδομάδα (25 mg, 10 δισκία των 2,5 mg) ή 2,5 mg ανά 12ωρο για 3-4 ημέρες την εβδομάδα έχει αποδειχθεί αποτελεσματική, όμως πριν την χρησιμοποιήσουμε θα πρέπει να παίρνουμε τις κατάλληλες προφυλάξεις. Εάν η θεραπεία με μεθοτρεξάτη δεν έχει αποτελέσματα μπορούμε επίσης να χορηγήσουμε Υδροξυουρία. Αζαθειοπρίνη και Κυκλοσπορίνη ενιέμενη στις βλάβες (όχι συνήθης)
    • Κορτικοστεροειδή από του στόματος μόνο για βαριά ή απειλητική για τη ζωή νόσο (υπάρχει κίνδυνος αναζωπύρωσης)
    • Φωτοχημειοθεραπεία (PUVA) (ψωραλένια και υπεριώδης ακτινοβολία) - είναι πολύ αποτελεσματική, προκαλεί όμως γήρανση του δέρματος και καταρράκτη και αυξάνει τον κίνδυνο εμφάνισης καρκίνου του δέρματος
    • Ετρετινάτη - για βαριάς μορφής ψωρίαση (ιδιαίτερα φλυκταινώδους) η οποία δεν ανταποκρίνεται στη συνήθη αγωγή 
    • Ισοτρετινοΐνη - σε ορισμένους ασθενείς μπορεί να έχει καλά αποτελέσματα
    • Τριαμσινολόνη (στα σημεία των βλαβών) - σε διάλυμα 4 mg/ml με προκαΐνη ή φυσιολογικό ορό. Ενίεται με σύριγγα ή με δερμοτζέτ. Αποτελεσματική για τη θεραπεία των μεμονομένων ανθεκτικών πλατών και της ψωρίασης που προσβάλλει τα νύχια
    • Ανάλογα βιταμίνης D 
    • Τακρολίμους - μόνο για την αντιμετώπιση της ψωρίασης που δεν ανταποκρίνεται σε άλλες θεραπείες (μπορεί να είναι νεφροτοξικό)

    psoriasis symptoms 5b6880af46e0fb002538c5ad

    Οι θεραπείες για την ψωρίαση στοχεύουν στο να εμποδίσουν τα κύτταρα του δέρματος να αναπτυχθούν τόσο γρήγορα και να αφαιρέσουν τις δερματικές βλάβες.

    Οι επιλογές περιλαμβάνουν κρέμες και αλοιφές (τοπική θεραπεία), ελαφριά θεραπεία (φωτοθεραπεία) και από του στόματος ή ενέσιμα φάρμακα.

    Ποιες θεραπείες θα χρησιμοποιήσετε εξαρτάται από το πόσο σοβαρή είναι η ψωρίαση και πόσο ανταποκρίνεται σε μια συγκεκριμένη θεραπεία. Ίσως χρειαστεί να δοκιμάσετε διαφορετικά φάρμακα ή έναν συνδυασμό θεραπειών προτού βρείτε μια προσέγγιση που να σας ταιριάζει. Συνήθως, ωστόσο, η ασθένεια επιστρέφει.

    Τοπική θεραπεία ψωρίασης

    Κορτικοστεροειδή: Αυτά τα φάρμακα είναι τα πιο συχνά συνταγογραφούμενα φάρμακα για τη θεραπεία της ήπιας έως μέτριας ψωρίασης. Διατίθενται ως αλοιφές, κρέμες, λοσιόν, τζελ, αφροί, σπρέι και σαμπουάν. Ήπιες αλοιφές κορτικοστεροειδών (υδροκορτιζόνη), συνήθως, συνιστώνται για ευαίσθητες περιοχές, όπως οι πτυχές του προσώπου ή του δέρματος και για τη θεραπεία εκτεταμένων δερματικών βλαβών. Τα τοπικά κορτικοστεροειδή μπορεί να εφαρμόζονται μία φορά την ημέρα κατά τη διάρκεια εξάρσεων και σε εναλλακτικές ημέρες ή σαββατοκύριακα μόνο για να διατηρηθεί η ύφεση. Ο γιατρός μπορεί να συνταγογραφήσει μια ισχυρότερη κρέμα ή αλοιφή κορτικοστεροειδών - τριαμκινολόνη, clobetasol για μικρότερες, λιγότερο ευαίσθητες ή πιο δύσκολες για θεραπεία περιοχές. Η μακροχρόνια χρήση ή η υπερβολική χρήση ισχυρών κορτικοστεροειδών μπορεί να αραιώσει το δέρμα. Με την πάροδο του χρόνου, τα τοπικά κορτικοστεροειδή μπορεί να σταματήσουν να λειτουργούν.

    Βιταμίνη D: Η βιιταμίνη D,  επιβραδύνει την ανάπτυξη των κυττάρων του δέρματος.

    Ρετινοειδή: Το Tazarotene διατίθεται ως τζελ και κρέμα και εφαρμόζεται μία ή δύο φορές την ημέρα. Οι πιο συχνές ανεπιθύμητες ενέργειες είναι ο ερεθισμός του δέρματος και η αυξημένη ευαισθησία στο φως. Η ταζαροτένη δε συνιστάται όταν είστε έγκυος ή θηλάζετε ή εάν σκοπεύετε να μείνετε έγκυος.

    Αναστολείς καλσινευρίνης: Αναστολείς καλσινευρίνης - όπως τακρόλιμους και πιμεκρόλιμους  - μειώνουν τη φλεγμονή και τη συσσώρευση πλάκας. Μπορούν να είναι ιδιαίτερα χρήσιμες σε περιοχές με λεπτό δέρμα, όπως γύρω από τα μάτια, όπου στεροειδείς κρέμες ή ρετινοειδή είναι πολύ ερεθιστικές ή μπορεί να προκαλέσουν επιβλαβείς επιδράσεις. Οι αναστολείς καλσινευρίνης δε συνιστώνται όταν είστε έγκυος ή θηλάζετε ή εάν σκοπεύετε να μείνετε έγκυος. Αυτό το φάρμακο δεν προορίζεται, επίσης, για μακροχρόνια χρήση λόγω του δυνητικού αυξημένου κινδύνου καρκίνου του δέρματος και λεμφώματος.

    Σαλικυλικό οξύ: Τα σαμπουάν σαλικυλικού οξέος και τα διαλύματα του τριχωτού της κεφαλής μειώνουν την απολέπιση της ψωρίασης του τριχωτού της κεφαλής. Μπορεί να χρησιμοποιηθεί μόνο του ή για να βελτιώσει την ικανότητα άλλων φαρμάκων να διεισδύουν πιο εύκολα στο δέρμα.

    Πίσσα άνθρακα: Η πίσσα άνθρακα μειώνει την απολέπιση, τον κνησμό και τη φλεγμονή. Είναι διαθέσιμο σε διάφορες μορφές, όπως σαμπουάν, κρέμα και λάδι. Αυτά τα προϊόντα μπορούν να ερεθίσουν το δέρμα. Η θεραπεία με πίσσα άνθρακα δε συνιστάται για γυναίκες που είναι έγκυες ή θηλάζουν.

    Θεραπεία Goeckerman: Μερικοί γιατροί συνδυάζουν τη θεραπεία πίσσας άνθρακα με τη θεραπεία φωτός, η οποία είναι γνωστή ως θεραπεία Goeckerman. Οι δύο θεραπείες μαζί είναι πιο αποτελεσματικές από μόνες τους, επειδή η πίσσα άνθρακα κάνει το δέρμα πιο δεκτικό στο φως UVB. Η ανθραλίνη (ένα άλλο προϊόν πίσσας) είναι μια κρέμα που χρησιμοποιείται για να επιβραδύνει την ανάπτυξη των κυττάρων του δέρματος. Μπορεί, επίσης, να αφαιρέσει τις πλάκες και να κάνει το δέρμα πιο λείο. Δεν πρέπει να χρησιμοποιείται στο πρόσωπο ή στα γεννητικά όργανα. Η ανθραλίνη μπορεί να ερεθίσει το δέρμα και λεκιάζει σχεδόν οτιδήποτε αγγίζει. Συνήθως, εφαρμόζεται για μικρό χρονικό διάστημα και μετά ξεπλένεται.

    Φωτοθεραπεία: Η θεραπεία με φως είναι μια θεραπεία πρώτης γραμμής για μέτρια έως σοβαρή ψωρίαση, είτε μόνη της είτε σε συνδυασμό με φάρμακα. Περιλαμβάνει την έκθεση του δέρματος σε ελεγχόμενες ποσότητες φυσικού ή τεχνητού φωτός. Απαιτούνται επαναλαμβανόμενες θεραπείες. Συζητήστε με το γιατρό σας για το αν η οικιακή φωτοθεραπεία είναι μια επιλογή για εσάς.

    Ηλιακό φως: Σύντομη, καθημερινή έκθεση στο ηλιακό φως (ηλιοθεραπεία) μπορεί να βελτιώσει την ψωρίαση. Πριν ξεκινήσετε ένα πρόγραμμα ηλιακής ακτινοβολίας, ρωτήστε το γιατρό σας σχετικά με τον ασφαλέστερο τρόπο χρήσης του φυσικού φωτός για τη θεραπεία της ψωρίασης.

    Υπεριώδης ακτινοβολία UVB: Οι ελεγχόμενες δόσεις  φωτός UVB από μια πηγή τεχνητού φωτός μπορούν να θεραπεύσουν μεμονωμένα μπαλώματα, εκτεταμένη ψωρίαση και ψωρίαση που δεν βελτιώνεται με τοπικές θεραπείες. Οι βραχυπρόθεσμες παρενέργειες μπορεί να περιλαμβάνουν ερυθρότητα, κνησμό και ξηρό δέρμα. Η ενυδάτωση τακτικά μπορεί να βοηθήσει στην ανακούφιση της δυσφορίας.

    Ψωραλένιο συν υπεριώδης ακτινοβολί Α (PUVA): Αυτή η θεραπεία περιλαμβάνει τη λήψη ενός φαρμάκου ευαισθητοποίησης του φωτός (psoralen) πριν από την έκθεση στο φως UVA. Το φως UVA διεισδύει βαθύτερα στο δέρμα από ό, τι  το φως UVB και το psoralen κάνει το δέρμα πιο ευαίσθητο στην έκθεση UVA. Αυτή η πιο επιθετική θεραπεία βελτιώνει σταθερά το δέρμα και χρησιμοποιείται συχνά για πιο σοβαρές περιπτώσεις ψωρίασης. Οι βραχυπρόθεσμες ανεπιθύμητες ενέργειες περιλαμβάνουν ναυτία, πονοκέφαλο, κάψιμο και κνησμό. Οι μακροχρόνιες παρενέργειες περιλαμβάνουν ξηρό και ζαρωμένο δέρμα, φακίδες, αυξημένη ευαισθησία στον ήλιο και αυξημένο κίνδυνο καρκίνου του δέρματος, συμπεριλαμβανομένου του μελανώματος.

    Λέιζερ Excimer: Με αυτή τη μορφή θεραπείας φωτός, ένα ισχυρό φως UVB στοχεύει μόνο το προσβεβλημένο δέρμα. Η θεραπεία με λέιζερ Excimer απαιτεί λιγότερες συνεδρίες από ό, τι η παραδοσιακή φωτοθεραπεία, επειδή χρησιμοποιείται πιο ισχυρό φως UVB. Οι ανεπιθύμητες ενέργειες μπορεί να περιλαμβάνουν ερυθρότητα και φουσκάλες.

    Στοματικά ή ενέσιμα φάρμακα: Εάν έχετε μέτρια έως σοβαρή ψωρίαση ή άλλες θεραπείες δεν έχουν λειτουργήσει, ο γιατρός σας μπορεί να συνταγογραφήσει από του στόματος ή ενέσιμα (συστηματικά) φάρμακα. Λόγω της πιθανότητας σοβαρών παρενεργειών, ορισμένα από αυτά τα φάρμακα χρησιμοποιούνται μόνο για σύντομες περιόδους και μπορεί να εναλλάσσονται με άλλες θεραπείες.

    Στεροειδή: Εάν έχετε μερικά μικρά, επίμονα μπαλώματα ψωρίασης, ο γιατρός μπορεί να προτείνει ένεση τριαμκινολόνης απευθείας στις βλάβες.

    Ρετινοειδή: Το ρετινοειδή είναι χάπια που χρησιμοποιούνται για τη μείωση της παραγωγής των κυττάρων του δέρματος. Οι ανεπιθύμητες ενέργειες μπορεί να περιλαμβάνουν ξηρό δέρμα και μυϊκό πόνο. Αυτά τα φάρμακα δε συνιστώνται όταν είστε έγκυος ή θηλάζετε ή εάν σκοπεύετε να μείνετε έγκυος.

    Μεθοτρεξάτη: Συνήθως, χορηγείται εβδομαδιαίως ως εφάπαξ δόση από το στόμα. Η μεθοτρεξάτη  μειώνει την παραγωγή δερματικών κυττάρων και καταστέλλει τη φλεγμονή. Είναι λιγότερο αποτελεσματικό από το adalimumab (Humira) και το infliximab (Remicade). Μπορεί να προκαλέσει αναστάτωση στο στομάχι, απώλεια όρεξης και κόπωση. Τα άτομα που λαμβάνουν μεθοτρεξάτη μακροπρόθεσμα χρειάζονται συνεχείς εξετάσεις με γενική αίματος και για έλεγχο της λειτουργία του ήπατος. Άνδρες και γυναίκες πρέπει να σταματήσουν να παίρνουν μεθοτρεξάτη τουλάχιστον τρεις μήνες πριν επιχειρήσουν να συλλάβουν. Αυτό το φάρμακο δε συνιστάται όταν θηλάζετε.

    Κυκλοσπορίνη: Λαμβάνεται από το στόμα για σοβαρή ψωρίαση. Η κυκλοσπορίνη καταστέλλει το ανοσοποιητικό σύστημα. Είναι παρόμοιο με τη μεθοτρεξάτη στην αποτελεσματικότητα, αλλά δε μπορεί να χρησιμοποιηθεί συνεχώς για περισσότερο από ένα χρόνο. Όπως και άλλα ανοσοκατασταλτικά φάρμακα, η κυκλοσπορίνη αυξάνει τον κίνδυνο μόλυνσης και άλλων προβλημάτων υγείας, συμπεριλαμβανομένου του καρκίνου. Τα άτομα που λαμβάνουν κυκλοσπορίνη χρειάζονται συνεχή παρακολούθηση της αρτηριακής πίεσης και της λειτουργίας των νεφρών τους. Αυτά τα φάρμακα δεν συνιστώνται όταν είστε έγκυος, θηλάζετε ή εάν σκοπεύετε να μείνετε έγκυος.

    Βιολογικά φάρμακα: Αυτά τα φάρμακα, που συνήθως χορηγούνται με ένεση, μεταβάλλουν το ανοσοποιητικό σύστημα με τρόπο που διαταράσσει τον κύκλο της νόσου και βελτιώνει τα συμπτώματα και τα σημάδια της νόσου εντός εβδομάδων. Αρκετά από αυτά τα φάρμακα έχουν εγκριθεί για τη θεραπεία της μέτριας έως σοβαρής ψωρίασης σε άτομα που δεν έχουν ανταποκριθεί σε θεραπείες πρώτης γραμμής. Οι θεραπευτικές επιλογές επεκτείνονται γρήγορα. Τα παραδείγματα περιλαμβάνουν etanercept (Enbrel), infliximab (Remicade), adalimumab (Humira), ustekinumab (Stelara), secukinumab (Cosentyx) και ixekizumab (Taltz). Αυτοί οι τύποι φαρμάκων είναι ακριβοί και ενδέχεται να καλύπτονται ή να μην καλύπτονται από προγράμματα ασφάλισης υγείας. Οι βιολόγοι πρέπει να χρησιμοποιούνται με προσοχή, διότι ενέχουν τον κίνδυνο καταστολής του ανοσοποιητικού σας συστήματος με τρόπους που αυξάνουν τον κίνδυνο σοβαρών λοιμώξεων. Συγκεκριμένα, τα άτομα που λαμβάνουν αυτές τις θεραπείες πρέπει να εξετάζονται για φυματίωση.

    Άλλα φάρμακα: Η θειογουανίνη και η υδροξυουρία  είναι φάρμακα που μπορούν να χρησιμοποιηθούν όταν δεν μπορούν να χορηγηθούν άλλα φάρμακα. Το Apremilast  λαμβάνεται από το στόμα δύο φορές την ημέρα. Είναι ιδιαίτερα αποτελεσματικό στη μείωση του κνησμού. Συζητήστε με το γιατρό σας σχετικά με τις πιθανές παρενέργειες αυτών των φαρμάκων. Αν και οι γιατροί επιλέγουν θεραπείες με βάση τον τύπο και τη σοβαρότητα της ψωρίασης και τις περιοχές του δέρματος που επηρεάζονται, η παραδοσιακή προσέγγιση είναι να ξεκινήσετε με τις πιο ήπιες θεραπείες - τοπικές κρέμες και θεραπεία με υπεριώδες φως (φωτοθεραπεία) - σε άτομα με τυπικές δερματικές βλάβες (πλάκες) και τότε προχωρήστε σε ισχυρότερα μόνο εάν είναι απαραίτητο. Τα άτομα με φλυκταινώδη ή ερυθροδερμική ψωρίαση ή αρθρίτιδα χρειάζονται συνήθως συστηματική θεραπεία από την αρχή της θεραπείας. Ο στόχος είναι να βρεθεί ο πιο αποτελεσματικός τρόπος για να επιβραδυνθεί ο κύκλος εργασιών με τις λιγότερες πιθανές παρενέργειες.

    Εναλλακτικά φάρμακα: Ορισμένες εναλλακτικές θεραπείες ισχυρίζονται ότι διευκολύνουν τα συμπτώματα της ψωρίασης, όπως ειδικές δίαιτες, κρέμες, συμπληρώματα διατροφής και βότανα. Ορισμένες εναλλακτικές θεραπείες θεωρούνται γενικά ασφαλείς και μειώνουν τον κνησμό και την απολέπιση σε άτομα με ήπια έως μέτρια ψωρίαση. Άλλες εναλλακτικές θεραπείες είναι χρήσιμες για την αποφυγή πυροδοτήσεων, όπως το άγχος.

    • Κρέμα εκχυλίσματος αλόης. Λαμβάνεται από τα φύλλα του φυτού αλόης, η κρέμα εκχυλίσματος αλόης μπορεί να μειώσει την ερυθρότητα, την απολέπιση, τον κνησμό και τη φλεγμονή. Ίσως χρειαστεί να χρησιμοποιήσετε την κρέμα αρκετές φορές την ημέρα για ένα μήνα ή περισσότερο για να δείτε οποιαδήποτε βελτίωση στο δέρμα σας.
    • Συμπληρώματα ιχθυελαίου. Η θεραπεία από το στόμα ιχθυελαίου που χρησιμοποιείται σε συνδυασμό με θεραπεία UVB μπορεί να μειώσει την ποσότητα του προσβεβλημένου δέρματος. Η εφαρμογή ιχθυελαίου στο προσβεβλημένο δέρμα και η κάλυψή του με επίδεσμο για έξι ώρες την ημέρα για τέσσερις εβδομάδες μπορεί να βελτιώσει την απολέπιση.
    • Βερβερίς η κοινή. Επίσης, γνωστό ως βερβερίς η κοινή, αυτό το προϊόν εφαρμόζεται στο δέρμα και μπορεί να μειώσει τη σοβαρότητα της ψωρίασης.
    • Αιθέρια έλαια. Τα αιθέρια έλαια που χρησιμοποιούνται για την αρωματοθεραπεία έχουν αποδειχθεί ότι μειώνουν το άγχος.

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    • Συνεχής υποστηρικτική αγωγή 
    • Τα φάρμακα που χρησιμοποιούνται προϋποθέτουν στενή παρακολούθηση του ασθενούς. Ορισμένες εργαστηριακές εξετάσεις μπορεί να είναι απαραίτητες. Παρατεταμένη τοπική αγωγή δεν συνιστάται 

    ΠΡΟΛΗΨΗ/ΑΠΟΦΥΓΗ

    • Οι ερεθιστικές ουσίες θα πρέπει να αποφεύγονται 
    • Φάρμακα που ευθύνονται για αναζωπυρώσεις θα πρέπει να αποφεύγονται (λίθιο, αναστολείς των β-αδρενεργικών υποδοχέων, ανθελονοσιακά, τετρακυκλίνες, μη στεροειδή αντιφλεγμονώδη και για επανεμφάνιση των φλυκταινών, τα στερινοειδή η αμιοδαρόνη, η μορφίνη, η προκαΐνη, το ιωδιούχο κάλιο, τα σαλικυλικά, η σουλφαπυριδίνη, οι σουλφοναμίδες και η πενικιλλίνη)
    • Τα ανθελονοσιακά φάρμακα (που περιέχουν αμινοκινολόνη) θα πρέπει να αποφεύγονται 

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ

    • Φλυκταινώδης ψωρίαση 
    • Απολεπιστική ερυθροδερματίτιδα
    • Αναζωπύρωση των ψωριασικών βλαβών μετά τη διακοπή των κορτικοειδών 

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ 

    • Συνήθως καλοήθης νόσος 
    • Υπάρχουν μορφές οι οποίες είναι απειλητικές για τη ζωή
    • Μπορεί να μην ανταποκρίνεται στη θεραπεία

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    • Εκτεταμένη ψωριασική ερυθροδερμία μπορεί να εμφανισθεί σε ασθενείς με AIDS
    • Αρθρίτιδα
    • Ψωριασική αρθρίτιδα
    • Μυοπάθεια 
    • Εντεροπάθειες
    • Καρδιοπάθεια που συσχετίζεται με αγκυλοποιητική σπονδυλίτιδα
    • Οξεία πρόσθια ραγοειδίτιδα

    ΗΛΙΚΙΑΚΑ ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Παιδιατρικό: 

    • Η νόσος εμφανίζεται συνήθως πριν την ηλικία των 10 ετών, σπανίως πριν την ηλικία των 3 ετών 
    • Η πορεία της νόσου συγκριτικά με τους ενήλικες μπορεί να είναι άτυπη

    Γηριατρικό: 

    • Περίπου στο 3% των ασθενών η νόσος εμφανίζεται μετά την ηλικία των 65 ετών 
    • Σημαντικό στοιχεία του ιστορικού είναι η λήψη φαρμάκων, εφ'όσον πολλά φάρμακα (π.χ. αναστολείς των β-αδρενεργικών υποδοχέων) μπορεί να προκαλέσουν έξαρση της νόσου
    • Εάν για τη θεραπεία της νόσου χρησιμοποιούνται κυτταροτοξικοί παράγοντες απαιτείται στενή παρακολούθηση της ηπατικής και νεφρικής λειτουργίας και της κάθαρσης της κρεατινίνης 
    • Οι ηλικιωμένοι ασθενείς μπορεί να δυσκολεύονται να εφαρμόσουν σε ολόκληρη την έκταση των βλαβών την τυπική αγωγή

    ΚΥΗΣΗ

    Η επίπτωση στη νόσο είναι απρόβλεπτη 

    image 11

    Διαβάστε, επίσης,

    Ψωριασική αρθρίτιδα

    Σουλφασαλαζίνη

    Χρήσιμες πληροφορίες για την ψωρίαση

    Μείγμα βοτάνων EMEDI BIO για την ψωρίαση

    Ετρετινάτη

    Ποιοι πρέπει να παίρνουν μουρουνόλαδο

    Τα καλύτερα βότανα για τους πόνους της φλεγμονής

    Χρήσιμες ιατρικές συνταγές με κολλιτσίδα

    Που κάνει καλό ο χυμός αλόης

    Η κουρκουμίνη αποτελεσματική και στην ψωρίαση

    Δίαιτα για την ψωρίαση

    Ψωρίαση

    Βιταμίνες για την ψωρίαση

    Ρόφημα κουρκουμίνης για τον καρκίνο

    Κουρκουμίνη

    Νόσοι του συνδετικού ιστού

    Η μοριακή ανίχνευση του αλληλόμορφου HLA-B27

    Με τι ασχολείται ο ρευματολόγος

    Παγκόσμια Ημέρα Ψωρίασης

    www.emedi.gr

     

     

     

  • Χρήσιμες πληροφορίες για την ωτοσκλήρυνση Χρήσιμες πληροφορίες για την ωτοσκλήρυνση

    Ωτοσκλήρυνση

    Ωτοσκλήρυνση είναι μία πρωτοπαθής δυσκρασία των οστών, που προσβάλλει εμπλέκει την οστέινη λαβυρινθική κάψα.

    Είναι η κυρίαρχη αιτία βαρηκοΐας αγωγιμότητας σε ενήλικες 

    • Ιστολογική ωτοσκλήρυνση: Ασυμπτωματική μορφή στην οποία το μη φυσιολογικό οστό αφήνει άθικτες τις ζωτικές δομές του αυτιού 
    • Κλινική ωτοσκλήρυνση: μη φυσιολογικό σπογγώδες οστό προσβάλλει την αλυσίδα των ακουστικών οσταρίων ή άλλες δομές οδηγώντας σε διαταραγμένη φυσιολογία

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Νευρικό

    Γενετική: 

    • 60% αυτών που προσβάλλονται έχουν θετικό οικογενειακό ιστορικό
    • Φαίνεται πως μεταδίδεται με αυτοσωμικό επικρατές γονίδιο ποικίλης διεισδυτικότητας 

    Επικρατέστερη ηλικία: Κλινική έναρξη συνήθως στην ηλικία των 20 χρόνων. Μέγιστη συχνότητα στην τέταρτη με πέμπτη δεκαετία  

    Επικρατέστερο φύλο: Γυναίκες > Άνδρες (2:1)

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΩΤΟΣΚΛΗΡΥΝΣΗΣ

    • Προοδευτική βαρηκοΐα αγωγιμότητας συνήθης με καλά διατηρημένη διάκριση της ομιλίας. Μπορεί να υπάρχει νευροαισθητηριακή βαρηκοΐα με συμμετοχή του κοχλία
    • Εντομή του Carhart: μία πτώση της οδού της αγωγής δια των οστών στα 2.000 Hz στην ακοομετρική δοκιμασία
    • Σημείο Schwartze: ερυθρά κηλίδα στη λαβή της σφύρας στην ωτοσκοπική εξέταση 
    • Οι ασθενείς συνήθως μιλούν μαλακά και γνωρίζουν ότι δείχνουν να ακούν καλύτερα σε θορυβώδες περιβάλλον 

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΩΤΟΣΚΛΗΡΥΝΣΗΣ

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ 

    • Χρόνια πυώδης μέση ωτίτιδα
    • Ορώδης μέση ωτίτιδα 
    • Απόφραξη ακουστικού πόρου
    • Διακοπή της αλυσίδας των ακουστικών οσταρίων 
    • Κληρονομική καθήλωση του αναβολέα 
    • Πρεσβυακουσία

    ΠΑΘΟΛΟΓΟΑΝΑΤΟΜΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    • Μακροσκοπικά: Σχηματισμός λευκωπού έως κοκκινωπού οστού, συχνότερα εντοπισμένου μπροστά από την ωοειδή θυρίδα και εκτείνεται ώστε να προσβάλλει τη βάση του αναβολέα. Μερικές φορές καλύπτει ολόκληρη την ωοειδή θυρίδα (αποφρακτική). Μπορεί να βρεθεί οπουδήποτε στην οστέινη λαβυρινθική κάψα. Αμφοτερόπλευρη στο 75% των περιπτώσεων 
    • Μικροσκοπικά: Οστό που εμφανίζεται σπογγώδες με αυξημένα αγγειακά διαστήματα. Οι οστεοβλάστες είναι άφθονοι 

    ΕΙΔΙΚΕΣ ΔΟΚΙΜΑΣΙΕΣ

    Δοκιμασία με τονοδότη και ακοομετρική δοκιμασία για αγώγιμη και/ή νευροαισθητηριακή βαρηκοΐα. Θα εντοπίσετε το περισσότερο ελαττωματικό αυτί με τη δοκιμασία του Weber

    ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΗ

    Συναξονική ή υπολογιστική τομογραφία, μερικές φορές βοηθάει

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΩΤΟΣΚΛΗΡΥΝΣΗΣ

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ

    Ενδονοσοκομειακός ασθενής για χειρουργική θεραπεία. Εξωνοσοκομειακός, αν η χειρουργική θεραπεία δεν είναι εφικτή 

    1 vaI2WMKCqKK26V5mORkFCw

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ

    • Ακουστικά βοηθήματα 
    • Χειρουργική διόρθωση (αναβολεκτομή): συνήθως περιλαμβάνει κινητοποίηση ή αφαίρεση της βάσης του αναβολέα με τοποθέτηση μίας πρόθεσης.
    • Πρόσφατες διαδικαστικές καινοτομίες συμπεριλαμβάνουν τη χρήση laser
    • Σχετικές ενδείξεις για χειρουργείο περιλαμβάνουν: αρνητική δοκιμασία Rinne (διαφορά ακουστότητας των ήχων μεταξύ της οστικής και της αέρινης οδού τουλάχιστον 20 dB), αμφοτερόπλευρη συμμετοχή

    ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    • Επειδή η διάκριση της ομιλίας συνήθως διατηρείται, οι ασθενείς πρέπει να συμβουλεύονται σχετικά με το πιθανό όφελος από τα ακουστικά βοηθήματα (σαν μία εναλλακτική ή συνδυαστική πρακτική με το χειρουργείο)

    ΦΑΡΜΑΚΑ 

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ

    Δεν υπάρχει ειδική φαρμακευτική αγωγή, αλλά το φθοριούχο νάτριο, η βιταμίνη D και το γλυκονικό ασβέστιο έχουν δοκιμαστεί ειδικά σε περιπτώσεις κύρια νευροαισθητηριακής βαρηκοΐας

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    Ακοομετρικός έλεγχος σε μεσοδιαστήματα 

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ

    Οι χειρουργικοί κίνδυνοι περιλαμβάνουν τραυματισμό της χορδής του τυμπάνου, διάτρηση της τυμπανικής μεμβράνης, διακοπή της αλυσίδας των ακουστικών οσταρίων, μέση και εξωτερική ωτίτιδα, λαβυρινθίτιδα, σχηματισμό κοκκιώματος, περιλεμφικό συρίγγιο και ολική κώφωση ("νεκρό αυτί")

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ 

    Προοδευτική απώλεια ακοής αν παραμείνει χωρίς θεραπεία. Η χειρουργική θεραπεία βελτιώνει την ακοή κατά τουλάχιστον 15 dB στο 90% των περιπτώσεων 

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    • Σύνδρομο Van der Hoeve (σπάνια τριάδα ατελούς οστεογένεσης, κυανού σκληρού και ωτοσπογγίωση) 
    • Εμβοή 
    • Ίλιγγος

    ΗΛΙΚΙΑΚΑ ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Γηριατρικό: Σημαντική διαφορική διάγνωση για πρεσβυακουσία

    ΚΥΗΣΗ

    Η εξέλιξη μπορεί να επιταχυνθεί κατά τη διάρκεια της κύησης. Κάποιες γυναίκες πρωτοαντιλαμβάνονται τη βαρηκοΐα σε αυτή την περίοδο

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τα αυτιά

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για την ακοή

    otosclerosis large

    Διαβάστε, επίσης,

    Απώλεια ακοής

    Πώς μπορείτε να κουφαθείτε

    Τα καλύτερα ακουστικά βαρυκοϊας

    Η λαβυρινθίτιδα

    Χρήσιμες πληροφορίες για την ακοή

    Προστατέψτε την ακοή σας

    Επείγοντα προβλήματα αυτιών

    Νευροαισθητήριος βαρυκοΐα

    Μέση ωτίτιδα

    Ωτοσκλήρυνση

    www.emedi.gr