Παρασκευή, 23 Απριλίου 2021 15:05

Χολαγγειίτιδα

Γράφτηκε από την
Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(1 Ψήφος)

Χρήσιμες πληροφορίες για τη χολαγγειίτιδα

Χολαγγειίτιδα είναι η βακτηριακή φλεγμονή των χοληφόρων οδών που σχετίζεται με την απόφραξη τους.

Μπορεί να είναι οξεία ή χρόνια. 

Επηρεαζόμενα συστήματα: Πεπτικό

Επικρατέστερη ηλικία: 55-70 ετών, σπάνια στα παιδιά, πιο συχνή στους ενήλικες 

Επικρατέστερο φύλο: Γυναίκες > Άνδρες 

ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΧΟΛΑΓΓΕΙΙΤΙΔΑΣ

Ο ασθενής μπορεί να έχει μονάχα ένα ή δύο συμπτώματα και η εξέταση της κοιλίας να είναι αρνητική 

  • Άλγος δεξιού υποχονδρίου, όχι έντονο
  • Ίκτερος 
  • Ρίγη και πυρετός
  • Shock
  • Καταστολή ΚΝΣ

ΑΙΤΙΑ ΧΟΛΑΓΓΕΙΙΤΙΔΑΣ

Απόφραξη χοληφόρων οδών από:

  • Λίθους 
  • Όγκο (παγκρέατος, χοληδόχου πόρου, μεταστατικό)
  • Καλοήθεις στενώσεις (μετεγχειρητικές)
  • Παράσιτα (ασκαρίδες)
  • Παγκρεατίτιδα
  • Πήγματα αίματος

Παλινδρόμηση βακτηριδίων από το λεπτό έντερο:

  • Χοληδοχοπεπτική αναστόμωση 
  • "Σύνδρομο Sump": Το σύνδρομο αυτό εμφανίζεται μετά από πλάγιο-πλάγια χολοπεπτική αναστόμωση. Οφείλεται στην συγκέντρωση λίθων και τροφών στο τελικό τμήμα του χοληδόχου πόρου, περιφερικά της αναστόμωσης και εκδηλώνεται με χολαγγειίτιδα, παγκρεατίτιδα και εικόνα χολόστασης. 

Άλλα:

  • Χολοκυστίτιδα
  • Βακτηριαιμία
  • Χειρουργικοί, ακτινολογικοί, ενδοσκοπικοί χειρισμοί

ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ

  • Χολολιθίαση
  • Ενδοσκοπική ή χειρουργική επέμβαση 
  • Ξένα σώματα, όπως παράσιτα

ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΧΟΛΑΓΓΕΙΙΤΙΔΑΣ

ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ 

  • Οξεία χολοκυστίτιδα - το άλγος και η ευαισθησία είναι σταθερά (μπορεί να είναι πολύ δύσκολο να διακριθεί η χολαγγειΐτιδα από την οξεία χολοκυστίτιδα)
  • Πυογόνο ηπατικό απόστημα
  • Ηπατίτιδα
  • Οξεία παγκρεατίτιδα
  • Διατιτραίνον δωδεκαδακτυλικό έλκος
  • Πυελική φλεγμονή με περιτονίτιδα
  • Νεφρολιθίαση

ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

  • Αύξηση λευκών αιμοσφαιρίων με αριστερή στροφή 
  • Υπερχολερυθριναιμία - στο 90%
  • Αύξηση αλκαλικής φωσφατάσης - στο 90%
  • Θετικές αιμοκαλλιέργειες - στο 50% (Gram αρνητικά αερόβια και μερικά αναερόβια)

ΠΑΘΟΛΟΓΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

Σε οξεία, τοξική μορφή, παρουσία πύου υπό πίεση στο χοληδόχο πόρο

Screen Shot 2016 04 26 at 3.05.50 PM

ΕΙΔΙΚΕΣ ΔΟΚΙΜΑΣΙΕΣ

  • Σκιαγράφηση υποκείμενης ανωμαλίας των χοληφόρων οδών 
  • Διαδερμική διηπατική χολαγγειογραφία (PTC) ή ενδοσκοπική, παλίνδρομη χολαγγειοπαγκρεατογραφία (ERCP) ή μαγνητική χολαγγειοπαγκρεατογραφία (MRCP)

ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΗ

Οι υπέρηχοι απεικονίζουν τους λίθους της κύστης και το μέγεθος του χοληδόχου πόρου αλλά αποκαλύπτει τους λίθους του πόρου σε ποσοστό μικρότερο από 15%

ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΧΟΛΑΓΓΕΙΙΤΙΔΑΣ

ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ

Νοσοκομειακή φροντίδα

ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ

  • Αντιμετώπιση της σήψης, στη συνέχεια εκτίμηση με χολαγγειογραφία και αντιμετώπιση της υποκείμενης διαταραχής των χοληφόρων οδών
  • Ασθενείς που δεν ανταποκρίνονται στα αντιβιοτικά και την υποστηρικτική αγωγή χρειάζονται επείγουσα αποσυμπίεση των χοληφόρων οδών. Αυτή επιτυγχάνεται χειρουργικά, ενδοσκοπικά ή με διηπατική χολαγγειογραφία 
  • Σε περίπτωση δευτεροπαθούς απόφραξης από λίθους η ενδοσκοπική σφιγκτηροτομή και η αφαίρεσή τους επιτυγχάνουν τη παροχέτευση του πόρου και μπορεί να αποτελούν την οριστική θεραπεία του υποκείμενου αιτίου ενώ φαίνεται να μειώνουν και τη θνητότητα

ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ

Όση ανέχεται ο ασθενής 

ΔΙΑΙΤΑ

Τίποτα από το στόμα κατά τη διάρκεια της οξείας φάσης 

ΦΑΡΜΑΚΑ ΧΟΛΑΓΓΕΙΙΤΙΔΑΣ

ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ

Η αντιβιοτική αγωγή πρέπει να καλύπτει Gram αρνητικά αερόβια, εντερόκοκκους και αναερόβια

  • Αμπικιλλίνη 1 gr κάθε 6 ώρες ΕΦ (αντικαθίσταται από σιπροφλοξασίνη στους ασθενείς με αλλεργία στη πενικιλλίνη)
  • Αμινογλυκοσίδη (π.χ. τομπραμυκίνη, η αμικασίνη μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως εναλλακτικό φάρμακο αλλά είναι ακριβό)
  • Μετρονιδαζόλη 500 mg κάθε 6 ώρες ΕΦ

ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

Απαιτείται προσεκτική παρακολούθηση των αιμοδυναμικών παραμέτρων 

ΠΡΟΛΗΨΗ/ΑΠΟΦΥΓΗ

Χολαγγειογραφία, όταν ενδείκνυται, στη διάρκεια της χολοκυστεκτομής με ενδοσκοπική, ακτινολογική ή χειρουργική απομάκρυνση των λίθων που παραμένουν στο χοληδόχο πόρο 

ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ

  • Η πιο σοβαρή είναι το ηπατικό απόστημα
  • Σηψαιμία
  • Δευτεροπαθής σκληρυντική χολαγγειίτιδα

ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ 

  • Οξεία χολαγγειίτιδα - καλή 
  • Οξεία τοξική χολαγγειίτιδα - υψηλή θνητότητα

ΔΙΑΦΟΡΑ

ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

  • Χοληδοχολιθίαση 
  • Κακοήθεις όγκοι
  • Καλοήθεις όγκοι
  • Καλοήθεις στενώσεις 
  • Χολοπεπτική αναστόμωση 
  • Επεμβατικές μέθοδοι 
  • Ξένα σώματα
  • Παράσιτα
  • Δευτεροπαθής σκληρυντική χολαγγειίτιδα

Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τις λοιμώξεις

Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα προϊόντα για τις λοιμώξεις 

11938 2020 293 Fig1 HTML

Διαβάστε, επίσης,

Χοληδοχολιθίαση

Χολολιθίαση

Χρήσιμες πληροφορίες για τη νόσο του Crohn

Ασκαρίδες εντέρου

Ίκτερος

Ηπατική εγκεφαλοπάθεια

Σε τι χρησιμεύει το συκώτι

Σταματήστε να κάνετε χολοκυστεκτομή

Κίρρωση του ήπατος

Χρήσιμες πληροφορίες για τον καρκίνο του ήπατος και των χοληφόρων

Μήπως έχετε πέτρες στη χοληδόχο κύστη;

Ενδοηπατική χολόσταση της κύησης

Πότε απαγορεύεται η λήψη τροφής

Ηπατίτιδα

Σύνδροµο δυσαπορρόφησης εντέρου

Πρωτοπαθής σκληρυντική χολαγγειίτιδα

Χολοκυστίτιδα

Χολολιθίαση και πολύποδες της χοληδόχου κύστεως

Διατροφή για την πρόληψη χολολιθίασης

Ο καρκινικός δείκτης CA 19-9

Νόσος του Crohn

Ελκώδης κολίτιδα

Δίαιτα χολαγγειίτιδας

Η γ-γλουταμυλική τρανσφεράση

www.emedi.gr

 

Διαβάστηκε 63 φορές Τελευταία τροποποίηση στις Κυριακή, 25 Απριλίου 2021 23:32
Σαββούλα Μάλλιου Κριαρά

Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

Σχετικά Άρθρα

  • Χρήσιμες πληροφορίες για την ουρική αρθρίτιδα Χρήσιμες πληροφορίες για την ουρική αρθρίτιδα

    Ουρική αρθρίτιδα

    Ουρική αρθρίτιδα είναι φλεγμονώδης αντίδραση στην παρουσία ουρικών κρυστάλλων στις αρθρώσεις, τα οστά και το υποδόριο.

    Αρχικά εκδηλώνεται σαν υπεροξεία αρθρίτιδα που μπορεί να εξελιχθεί σε χρόνια φλεγμονή. Σπάνια εμφανίζεται σαν χρόνια αρθρίτιδα.

    Η ανεύρεση των κρυστάλλων στο υγρό είναι παθογνωμονική

    • Πρωτοπαθής ουρική αρθρίτιδα - η πιο συχνή: μειωμένη απέκκριση ή αυξημένη παραγωγή ουρικού οξέος 
    • Δευτεροπαθής ουρική αρθρίτιδα - σχετίζεται με μυελοϋπερπλαστικά σύνδρομα ή τη θεραπεία τους, φαρμακευτικά σχήματα που προκαλούν υπερουριχαιμία, νεφρική ανεπάρκεια, διαταραχές των νεφρικών σωληναρίων, δηλητηρίαση από μόλυβδο, υπερπλαστικές διαταραχές του δέρματος, ανεπάρκεια ενζύμων (όπως, έλλειψη υποξανθινογουανίνο - φωσφοριβοσυλτρανφεράσης), διαταραχές εναπόθεσης γλυκογόνου

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Μυοσκελετικό, Ενδοκρινείς/Μεταβολισμός, Νεφρικό/Ουρολογικό 

    Επικρατέστερη ηλικία: 30-60 χρόνων

    Επικρατέστερο φύλο: Άνδρες > Γυναίκες (20:1)

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΟΥΡΙΚΗΣ ΑΡΘΡΙΤΙΔΑΣ

    • Αιφνίδια εισβολή έντονου πόνου (μέσα σε 24 ώρες) διόγκωση, ερυθρότητα και θερμότητα σε μία ή δύο αρθρώσεις (75% μονοαρθρική εντόπιση)
    • Ερυθρότητα μαλακών μορίων, διόγκωση, θερμότητα, έντονη ευαισθησία 
    • Προσβάλλει, συνήθως, την πρώτη μεταταρσιοφαλαγγική άρθρωση, συμπτωματική στο 50% των αρχικών προσβολών, μπορεί και στο 75%
    • Οξείες προσβολές χωρίς θεραπεία διαρκούν 2-21 ημέρες
    • Η αρχική προσβολή μπορεί να είναι μεμονωμένη, συνήθως όμως υποτροπιάζει, δεύτερη προσβολή μπορεί να μην εμφανισθεί για χρόνια
    • Οι υποτροπές διαρκούν περισσότερο και εμφανίζονται όλο και συχνότερα
    • Στην περίοδο μεταξύ των κρίσεων - απουσία φλεγμονής (μέχρι την εγκατάσταση της χρόνιας φάσης ή την εμφάνιση τόφων)
    • Σπάνια πολυαρθρική - εγγύς μεσοφαλαγγική, άπω μεσοφαλαγγική, μεκαρποφαλαγγική, καρπός γόνατο, αστράγαλος, μετατάρσιες αρθρώσεις, φτέρνα
    • Μεταναστευτική πολυαρθρίτιδα εκδηλώνεται σπάνια
    • 50% των ασθενών χωρίς θεραπεία αναπτύσσουν χρόνια αρθρίτιδα μέσα σε 3-42 χρόνια
    • Φλεγμονώδης διήθηση του αρθρικού υμένα 
    • Υποδόριοι ή ενδοοστικοί όζοι (20%) που αναφέρονται ως τόφοι, εναποτίθενται στο έξω ους (ανθέλικα) στις εκτατικές επιφάνειες των περιφερικών αρθρώσεων (όπως ωλέκρανο), σπάνια στα δάκτυλα, τον κερατοειδή, την αορτή, την Σ.Σ., ή ακόμη και ενδοκρανιακά
    • Από τους υποδόριους όζους μπορεί να εξέρχεται κρεμώδες (ουρικό) υλικό
    • Πυρετός, φρίκια
    • Σύνδρομο καρπιαίου σωλήνα 
    • Νεφρολιθίαση

    ΑΙΤΙΑ ΟΥΡΙΚΗΣ ΑΡΘΡΙΤΙΔΑΣ

    • Υπερουριχαιμία
    • Διαιτητικές παρεκτροπές (όπως αντσούγιες, σαρδέλες, γλυκά, νεφρά, συκώτι και παράγωγα κρέατος)
    • Ενδογενείς διαταραχές του μεταβολισμού
    • Δηλητηρίαση με μόλυβδο (μολυβδιασική ουρική αρθρίτιδα του σεληνόφωτος)

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ 

    • Πρόσληψη αιθανόλης 
    • Οικογενειακό ιστορικό 
    • Πολυνησιακή καταγωγή (ουρική αρθρίτιδα των κατοίκων των νησιών Σαμόα)
    • Φάρμακα - αμινοφυλλίνη, καφεΐνη, κορτικοστεροειδή, κυτταροτοξικά φάρμακα, διαζεπάμη, διφαινυδραμίνη, διουρητικά, L-dopa, ντοπαμίνη, επινεφρίνη, εθαμβουτόλη, κετοκοναζόλη, α-μεθυλντόπα, νικοτινικό οξύ, προβενεσίδη (χαμηλή δόση) πυραζιναμίδη, σαλικυλικά (< 10/dL επίπεδα αίματος), σουλφαπυραζόνη (χαμηλή δόση), βιταμίνη Β12 και C
    • Τα διουρητικά ευθύνονται για το 20% των δευετροπαθών ουρικών αρθρίτιδων 
    • Κέτωση
    • Χειρουργική επέμβαση σε τραύμα
    • Παχυσαρκία (50%)
    • Υπέρταση (50%)
    • Αγγειακές παθήσεις
    • Διαβήτης
    • Νεφρική ανεπάρκεια 
    • Υποθυρεοειδισμός
    • Υπερπαραθυρεοειδισμός, υποπαραθυρεοειδισμός 
    • Υπερλιπιδαιμία τύπου ΙΙ, ΙV, V
    • Νόσος Paget 
    • Υπερπλαστικά σύνδρομα του δέρματος (όπως ψωρίαση)
    • Λεμφοϋπερπλαστικά σύνδρομα
    • Σύνδρομο εναπόθεσης κρυστάλλων πυροφωσφορικού ασβεστίου
    • Σαρκοείδωση
    • Αιμολυτική αναιμία 
    • Αιμοσφαιρινοπάθειες
    • Κακοήθης αναιμία
    • Ακτινοθεραπεία
    • Διαταραχή εναπόθεσης γλυκογόνου τύπου Ι
    • Σύνδρομο Down 
    • Αποστείρωση εντέρου από αντιβιοτικά 

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΟΥΡΙΚΗΣ ΑΡΘΡΙΤΙΔΑΣ

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ 

    Φλεγμονώδης αρθρίτιδα, ψευδοουρική αρθρίτιδα (εναπόθεση κρυστάλλων πυροφωσφορικού ασβεστίου) τύπου lla υπερπρωτεϊναιμία, αμυλοείδωση, πολυκεντρική ιστιοδικτυοενδοθηλίωση, υπερπαραθυρεοειδισμός, σπονδυλοαρθροπάθεια, ρευματοειδής αρθρίτιδα (σπάνια)

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    • Συνήθως λευκοκυττάρωση με αριστερή φορά κατά τη διάρκεια των κρίσεων 
    • ΤΚΕ αυξημένη κατά τη διάρκεια των κρίσεων 
    • Υπερουριχαιμία, όχι διαγνωστική

    Φάρμακα που μπορεί να μεταβάλλουν τα ευρήματα:

    • Ενδοαρθρική έγχυση στεροειδών - πολλά από αυτά έχουν έμφυτη διπλοθλαστικότητα, που προκαλεί σύγχυση κατά την ανάλυση του αρθρικού υγρού 
    • Υπερουριχαιμία - προκαλείται από φάρμακα που μειώνουν τον δραστικό κυκλοφορούντα όγκο αίματος (όπως χαμηλή δόση ασπιρίνης, προβενεσίδης ή σουλφιπυραζόνης)
    • Κυκλοσπορίνη προκαλεί νεφρική ανεπάρκεια 

    ΠΑΘΟΛΟΓΟΑΝΑΤΟΜΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    • Ανεύρεση ουρικών κρυστάλλων στους αρθρικούς υμένες (το ουρικό είναι υδατοδιαλυτό)
    • Τόφοι παρατηρούνται στο 29% των ατόμων με ουρική αρθρίτιδα χωρίς θεραπεία διάρκειας 5 χρόνων, στο 74% των ατόμων χωρίς θεραπεία διάρκειας 40 χρόνων

    ΕΙΔΙΚΕΣ ΔΟΚΙΜΑΣΙΕΣ

    • Το αρθρικό υγρό είναι φλεγμονώδες με πολλά πολυμορφοπύρηνα (10.000 - 70.000 κύτταρα/dL)
    • Ανεύρεση ουρικών κρυστάλλων με εξέταση με πολωμένο φως υγρών επιχρισμάτων αρθρικού υγρού. Οι κρύσταλλοι αυτοί είναι αρνητικά διπλοθλαστικοί 
    • Ουρικοί κρύσταλλοι ανευρίσκονται και σε ασυμπτωματικές αρθρώσεις  

    ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΗ

    • Η απλή α/α είναι συνήθως φυσιολογική κατά τον 1ο χρόνο της νόσου χωρίς θεραπεία
    • Η απλή α/α σε χρόνια αρθρίτιδα αποκαλύπτει προσβολή οστικών διαβρώσεων (οστεολυτικές περιοχές) συχνά με ανάσπαση του περιοστέου πάνω από αυτές. Αυτό αποτελεί ισχυρά ενδεικτικό σημείο, παρατηρείται όμως και στην αμυλοείδωση, την υπερλιποπρωτεϊναιμία τύπου lla, και στην πολυκεντρική ιατροδικτυοενδοθηλίωση 
    • Ακτινογραφικές αλλοιώσεις με διατήρηση του μεσάρθριου διαστήματος είναι λιγότερο χαρακτηριστικές. Η α/α σπάνια αποκαλύπτει ενδοστικές περιοχές λύσεως (τόφοι)
    • Το σπινθηρογράφημα οστών δείχνει αυξημένη συγκέντρωση στις προσβεβλημένες περιοχές (καλύτερα να μη γίνεται)

    ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΕΣ ΜΕΘΟΔΟΙ

    • Αρθροκέντηση και εξέταση με τη βοήθεια πολωμένου φωτός 
    • Βιοψία του αρθρικού υμένα ή των υποδόριων όζων, άνυδρη παρασκευή των δειγμάτων (το ουρικό είναι υδατοδιαλυτό) και εξέταση με πολωμένο φως 

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΟΥΡΙΚΗΣ ΑΡΘΡΙΤΙΔΑΣ

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ

    Εξωτερικός ασθενής, εκτός των περιπτώσεων με φλεγμονώδη αρθρίτιδα ή μη ανταπόκριση στη θεραπεία

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ

    Αποβλέπουμε:

    • Στην αντιμετώπιση των κρίσεων, και
    • Στον έλεγχο της υποκείμενης νόσου

    ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ

    Ανάπαυση των προσβεβλημένων αρθρώσεων μέχρι την υποχώρηση της οξείας φάσης 

    ΔΙΑΙΤΑ

    Περιορισμός των τροφών με λιπαρά, αλκοόλ, σαρδέλες, αντσούγιες, ήπαρ, ζαχαρωτά

    gout diet 188117 final c57366d86df041fcbd5aae339f96f95f 36b391e7237a46efa74da19a4cdb00e1

    ΦΑΡΜΑΚΑ 

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ

    Οξεία προσβολή:

    • Ένα μη στεροειδές αντιφλεγμονώδες (ΜΣΑΦ) σε πλήρη δοσολογία για 2-5 ημέρες

    Μετά την υποχώρηση της κρίσης ελάττωση της δόσης στο 1/4-1/2

    Χρόνια θεραπεία:

    • Έναρξη της αγωγής μετά την υποχώρηση της κρίσης (εκτός αν υπάρχει κίνδυνος νεφρικής βλάβης από μεγάλες συγκεντρώσεις ουρικού οξέος)
    • Ένδειξη αποτελεί η αυξημένη συχνότητα των οξειών προσβολών, η εναπόθεση τόφων ή η νεφρική βλάβη 
    • Αντικατάσταση φαρμάκων με συνεργική δράση αν χρειασθεί και αποφυγή των καταστάσεων ή των συνηθειών που επιδεινώνουν την υπερουριχαιμία
    • Μέτρηση της παραγωγής του ουρικού οξέος (<600 mg/ημέρα σε δίαιτα ελεύθερη πουρινών ή < 800 mg/ημέρα σε ελεύθερη δίαιτα υποδηλώνει μειωμένη απέκκριση ουρθικού οξέος)
    • Μειωμένη απέκκριση ουρικού οξέος: προβενεσίδη, αρχικά σε δόση 500 mg 4 φορές την ημέρα και αυξάνεται σε 500 mg για διαστήματα ενός μηνός με σκοπό την ελάττωση του ουρικού οξέος σε φυσιολογικά επίπεδα ή τουλάχιστον 2 mg/dL κάτω του επιπέδου που παρατηρείται κατά τις κρίσεις (μέγιστη δόση 2-3 gr/ημέρα). Σημαντική είναι η αλκαλοποίηση των ούρων και η πρόσληψη άφθονων υγρών 
    • Σε υπερπαραγωγή ουρικού οξέος, τοφώδη αρθρίτιδα ή νεφρική βλάβη: αλλοπουρινόλη, αρχικά σε δόση 100 mg 4 φορές την ημέρα και αυξάνεται σε 100 mg εβδομαδιαίως με μέγιστη δόση 600 mg/ημέρα

    Αντενδείξεις:

    Κατά την αντιμετώπιση της οξείας προσβολής:

    • Πεπτικό έλκος 
    • Ψύχωση 
    • Έντονη κεφαλαλγία
    • Κύηση 
    • Ταυτόχρονη λήψη αντιπηκτικών 
    • Δυσκρασίες του αίματος

    Κατά τη χορήγηση προσβενεσίδης για την αντιμετώπιση της υπερουριχαιμίας:

    • Αυξημένη παραγωγή ουρικού οξέος 
    • Λίθοι ουρικού οξέος 
    • Νεφρική βλάβη
    • Ταυτόχρονη λήψη σαλικυλικών 

    Κατά τη χορήγηση αλλοπουρινόλης για την αντιμετώπιση της υπερουριχαιμίας:

    • Καταστολή μυελού 
    • Βλάβη του ήπατος 
    • Ταυτόχρονη λήψη κυτταροτοξικών ουσιών 
    • Τα διουρητικά απαιτούν αυξημένη δόση αλλοπουρινόλης 

    Προφυλάξεις:

    • Η προβενεσίδη και η αλλοπουρινόλη μπορούν οι ίδιες να εκλύσουν οξεία προσβολή ουρικής αρθρίτιδας. Για την ελάττωση αυτού του κινδύνου, συνιστάται η ταυτόχρονη λήψη NSAID σε χαμηλή δόση για 6-24 μήνες 
    • Ελάττωση της δόσης των NSAID σε νεφρική ή ηπατική δυσλειτουργία 
    • Ελάττωση της δόσης τοξικών φαρμάκων σε ταυτόχρονη λήψη αλλοπουρινόλης
    • Πιθανή εμφάνιση δερματικού εξανθήματος από την αλλοπουρινόλη

    Σημαντικές πιθανές αλληλεπιδράσεις: 

    Κατά την αντιμετώπιση της οξείας προσβολής:

    • Αντιπηκτικά
    • Αντιδιαβητικά φάρμακα
    • Σπασμολυτικά
    • Λίθιο

    Κατά τη χορήγηση προσβενεσίδης για την αντιμετώπιση της υπερουριχαιμίας:

    • Αντιβιοτικά
    • Αντιδιαβητικά φάρμακα
    • Θειοπεντάλη 
    • Κεταμίνη 
    • Μη στεροειδή αντιφλεγμονώδη 
    • Λοραζεπάμη
    • Ριφαμπικίνη
    • Ανταγωνιστές πυραζιναμίδης, σαλικυλικών 

    Κατά τη χορήγηση αλλοπουρινόλης για την αντιμετώπιση της υπερουριχαιμίας:

    • Μερκαπτοπουρίνη (συνιστάται μείωση της χημειοθεραπευτικής δόσης στο 1/3 της συνηθισμένης)
    • Αζαθειοπρίνη
    • Μεθοτρεξάτη
    • Πιθανά η κυκλοφωσφαμίδη
    • Αντιπηκτικά
    • Υπογλυκαιμικά φάρμακα 

    ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΑ ΦΑΡΜΑΚΑ

    Κατά την αντιμετώπιση της οξείας προσβολής:

    • Κολχικίνη (αμφισβητήσιμος, τοξικός παράγοντας) χορηγείται μέσα στις πρώτες 24 ώρες από την έναρξη των συμπτωμάτων για να είναι αποτελεσματική
    • Ενδοαρθρική έγχυση στεροειδών μακράς διάρκειας (όταν έχει αποκλεισθεί η λοίμωξη) (καλύτερα να μη γίνεται)

    Κατά την αντιμετώπιση της υπερουριχαιμίας, σε μειωμένη απέκκριση ουρικού οξέος:

    • Σουλφιπυραζόνη, αρχικά σε δόση 400 mg 4 φορές την ημέρα

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    Κατά την οξεία προσβολή και την καταστολή των κρίσεων:

    • Προσαρμογή της θεραπευτικής αγωγής όταν δεν υπάρχει σημαντική κλινική ανταπόκριση εντός 3 ημερών από την έναρξη της
    • Γενική αίματος, δοκιμασίες ήπατος και νεφρών, ανάλυση ούρων κάθε μήνα (σύμφωνα με τη δόση/τροποποίηση της αγωγής) μέχρι τη επίτευξη επιθυμητών επιπέδων ουρικού οξέος στον ορό 

    ΠΡΟΛΗΨΗ/ΑΠΟΦΥΓΗ

    Αποφυγή φαρμάκων/τροφών/συνηθειών που επιδεινώνουν την κατάσταση 

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ

    • Αυξημένη ευαισθησία φλεγμονής
    • Ουρική νεφροπάθεια 
    • Νεφρολιθίαση 
    • Συμπίεση νεύρου ή νωτιαίου μυελού 

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ 

    • Πλήρης υποχώρηση με έγκαιρη θεραπεία
    • Σε επαναλαμβανόμενες προσβολές, ρύθμιση της συγκέντρωσης του ουρικού οξέος στον ορό (απαιτεί ισόβια χρήση ουρικοζουρικών φαρμάκων ή αλλοπουρινόλης)
    • Κατά τους πρώτους 6-24 μήνες θεραπείας με αλλοπουρινόλης και ουρικοζουρικά φάρμακα μπορεί να εκλυθεί οξύ επεισόδιο ουρικής αρθρίτιδας

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    • Μυελοϋπερπλαστικά σύνδρομα
    • Λεμφοϋπερπλαστικά σύνδρομα
    • Αλκοολισμός
    • Υπερλιπιδαιμία
    • Παχυσαρκία
    • Υπέρταση
    • Σακχαρώδης διαβήτης 
    • Σύνδρομο Lesch-Nyhan-χορεία, σπαστικότητα, αυτοακρωτηριασμός στην παιδική ηλικία

    ΗΛΙΚΙΑΚΑ ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Παιδιατρικό: Εμφάνιση της νόσου σε αυτή την περίοδο υποδηλώνει δευτεροπαθή ουρική αρθρίτιδα από ενδογενείς διαταραχές του μεταβολισμού ή άλλες υποκείμενες διαταραχές 

    Γηριατρικό: Συνήθως σχετίζεται με φάρμακα

    ΚΥΗΣΗ

    Συνήθεις προφυλάξεις 

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για την ουρική αρθρίτιδα

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για την ουρική αρθρίτιδα

    gout GettyImages 936746354 STGnews

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Ουρική νεφροπάθεια

    Ουρολιθίαση

    Θεραπεία της ουρικής αρθρίτιδας με φυσικά μέσα

    Διατροφή για τις ουρολοιμώξεις

    Τι είναι η πυουρία

    Μάθετε να αξιολογείτε την γενική ούρων

    Νεφρολιθίαση

    Αυξημένος κίνδυνος νεφρολιθίασης σε γαστρικό bypass

    Οι ιατρικές χρήσεις της κολχικίνης

    Σύνδρομο Lesch-Nyhan

    Ποιοι πρέπει να καταναλώνουν τσουκνίδα

    Τα επιθετικά λεμφώματα

    Τα πεπτίδια για την ουρική αρθρίτιδα

    Τα πεπτίδια για τον αλκοολισμό

    Τα πεπτίδια για την απώλεια μνήμης

    Τα τριπεπτίδια είναι το μέλλον

    Μοριακή διατροφή

    Τα πεπτίδια για την αθηροσκλήρωση

    Σε ποιες ασθένειες χρησιμοποιούνται τα πεπτίδια

    Υγρά πεπτίδια

    Τα πεπτίδια στη θεραπεία του καρκίνου

    Τα πεπτίδια για την κατάθλιψη

    Τα πεπτίδια για το σύνδρομο Raynaud

    Η θεραπεία του καρκίνου με πεπτίδια

    Θεραπεία ασθενειών με ζωικής προέλευσης προϊόντα

    Πεπτίδια για ανάρρωση από καρδιακή προσβολή και εγκεφαλικό

    Αμινοξέα ως συμπληρώματα διατροφής

    Ρίξτε το ουρικό οξύ

    Διατροφή για όσους έχουν αυξημένο ουρικό οξύ

    Μήπως έχετε νεφροπάθεια;

    Τι να κάνετε σε κρίση ουρικής αρθρίτιδας

    Τι να κάνετε αν σας πονάει μια άρθρωση

    Ουρικό οξύ αίματος

    Αν έχετε αυξημένο ουρικό οξύ

    Ουρική αρθρίτιδα

    www.emedi.gr

     

     

     

     

     

  • Ρόφημα για καλή πέψη Ρόφημα για καλή πέψη

    Ρόφημα για να ενισχύσετε τη λειτουργία του πεπτικού συστήματος

     

    Ρόφημα με κάρδαμο, τζίντζερ και κύμινο

    ΓΑΛΑ ΑΜΥΓΔΑΛΟΥ: Είναι θρεπτικό και φυσικά πλούσιο σε βιταμίνες και μέταλλα, ειδικά τη βιταμίνη Ε. Είναι χαμηλό σε θερμίδες, δεν ανεβάζει το σάκχαρο του αίματος, δεν περιέχει γαλακτοκομικά προϊόντα κι εξαιρετική πηγή ασβεστίου για ανθρώπους που δεν καταναλώνουν γαλακτοκομικά προϊόντα. Το ασβέστιο είναι απαραίτητο για την κατασκευή και τη διατήρηση των οστών. Για το λόγο αυτό, η επαρκής πρόσληψη ασβεστίου μειώνει τον κίνδυνο οστεοπόρωσης, μια κατάσταση που σχετίζεται με ασθενή κόκαλα και κατάγματα. Μπορεί να μειώσει τον κίνδυνο καρδιακών παθήσεων, γιατί έχει υψηλή περιεκτικότητα σε βιταμίνη Ε και υγιή λίπη.  Τέλος, το εμπλουτισμένο γάλα αμυγδάλου είναι υψηλό σε βιταμίνη D.

    ΚΑΤΣΙΚΙΣΙΟ ΓΑΛΑ: To κατσικίσιο γάλα είναι βιολογικό από τη φύση του. Το κατσικίσιο γάλα έχει ίση και ανώτερη θρεπτική αξία από το αγελαδινό. Προτείνεται σε αυτούς που εμφανίζουν αλλεργία ή δυσανεξία στο αγελαδινό γάλα, λόγω της διαφορετικής σύνθεσης των πρωτεϊνών του (καζεΐνη, λακτολβουμίνη). Η καζείνη του κατσικίσιου γάλακτος είναι πιο διαλυτή από του αγελαδινού, γι’αυτό και απορροφάται πιο εύκολα. Χωνεύεται εύκολα λόγω της σύστασης του, έχει δηλαδή μικρότερα λιποσφαίρια που διασπώνται εύκολα από τα ένζυμα του εντέρου. Περιέχει μεγαλύτερη ποσότητα απαραίτητων λιπαρών οξέων που συνιστώνται σε θεραπείες ασθενειών όπως στεφανιαίες νόσοι, εντερικές διαταραχές και κυστική ίνωση. Επίσης, αυτά τα λιπαρά οξέα έχουν το ιδιαίτερο μεταβολικό πλεονέκτημα να προσφέρουν ενέργεια ενώ συγχρόνως μειώνουν την ποσότητα χοληστερόλης. Τέλος, περιέχει μικρότερη ποσότητα λακτόζης από το αγελαδινό γάλα.

    ΓΑΛΑ ΚΑΝΝΑΒΗΣ: Το βιολογικό γάλα κάνναβης είναι επίσης μια σπουδαία εναλλακτική λύση στο τοξικό αγελαδινό γάλα και για εκείνους που δεν μπορούν να καταναλώσουν γαλακτοκομικά, λόγω διατροφικών θεμάτων. Περιέχει ω-3 λιπαρά οξέα, ω-6 λιπαρά οξέα, όλα τα 10 βασικά αμινοξέα, εύπεπτες πρωτεΐνες, ασβέστιο, κάλιο, ριβοφλαβίνη, βιταμίνη Α, βιταμίνη Ε, βιταμίνη Β12, φολικό οξύ, βιταμίνη D, μαγνήσιο, σίδηρο και ψευδάργυρο, ενώ δεν περιέχει χοληστερόλη. Το γάλα κάνναβης ενισχύει το ανοσοποιητικό σύστημα, χαρίζει υγιές δέρμα, μαλλιά και νύχια, ισχυρή και υγιή την καρδιά και αυξάνει τη διανοητική ικανότητα.

    Ρόφημα για καλή πέψη

    ΚΑΡΔΑΜΟ: Το κάρδαμο είναι ορεκτικό και διεγείρει το στομάχι κι έτσι ανοίγει την όρεξη. Ακόμα βοηθά στη χώνεψη και απομακρύνει τα αέρια. Είναι τονωτικό κι έχει υψηλή περιεκτικότητα σε βιταμίνη C. Είναι διουρητικό ΚΑΙ Καταπολεμά την κατακράτηση ούρων. Είναι αποχρεμπτικό και χρησιμοποιείται για θεραπεία βρογχίτιδας, βήχα, άσθματος, βρογχική καταρροή. Είναι αντισηπτικό και κάνει καλό στις αιμορροΐδες, σε στοματίτιδα και σε προβλήματα των ούλων. Είναι αφροδισιακό, μειώνει το πόνο στους ρευματισμούς κι ενδείκνυται για τους διαβητικούς γιατί δε περιέχει παρά ελάχιστα σάκχαρα, ούτε αμυλούχες ουσίες.

    ΤΖΙΝΤΖΕΡ: Έχει αντιοξειδωτικές, αντικαρκινικές και ανοσορρυθμιστικές ιδιότητες, μειώνει τα επίπεδα χοληστερίνης στο αίμα, ρυθμίζει το σάκχαρο και έχει επουλωτική δράση. Επίσης, βοηθά στην καλή χώνεψη, καταπολεμά τη ναυτία, τονώνει τον οργανισμό και απαλύνει τα συμπτώματα του κρυολογήματος, του στομαχόπονου και του πονοκεφάλου. Επιπλέον, έχει αντιπυρετική και αντιμικροβιακή δράση. Επίσης, το τζίντζερ βοηθάει στη μείωση των αρθριτικών ενοχλήσεων και είναι κατάλληλο για τη θεραπεία της οστεοαρθρίτιδας.

    ΚΥΜΙΝΟ: περιέχει πολλές ενώσεις με αντιφλεγμονώδη και αντιοξειδωτική δράση. Το κύμινο προκαλεί σημαντική μείωση των επιπέδων ολικής αλλά και της LDL «κακής» χοληστερόλης, ενώ παράλληλα οδηγεί σε αύξηση των επιπέδων της HDL ή αλλιώς «καλής» χοληστερόλης. Συνεπώς, η χορήγηση κύμινου φαίνεται βοηθητική για την προστασία του καρδιαγγειακού συστήματος. Ακόμη, βοηθά στην απώλεια σωματικού βάρους. Το κύμινο είναι ένα μεγάλο όπλο απέναντι στη δυσπεψία καθώς αυξάνει την απελευθέρωση των πεπτικών πρωτεϊνών που βρίσκονται στο στόμα, το στομάχι και το λεπτό έντερο και επιταχύνει την πέψη. Το κύμινο αυξάνει επίσης την απελευθέρωση της χολής από το ήπαρ. Η χολή βοηθά στην πέψη των λιπών και ορισμένων θρεπτικών ουσιών στο έντερο. Το κύμινο είναι μια πλούσια πηγή σιδήρου για όσους έχουν σιδηροπενική αναιμία. Μερικά από τα συστατικά που περιέχει το κύμινο βοηθάνε στη θεραπεία του διαβήτη. 

    ΜΑΡΑΘΟΣΠΟΡΟΙ: Ο μάραθος περιέχει βιταμίνη Α, βιταμίνες του συμπλέγματος βιταμινών Β, βιταμίνη C, πολλές φυτικές ίνες, αλλά και μέταλλα (σίδηρο, κάλιο, νάτριο, μαγγάνιο, μαγνήσιο, ασβέστιο, φώσφορο, ψευδάργυρο). Λαμβάνεται ως αντιπυρετικό αλλά και ως αντιεφιδρωτικό. Θηλάζουσες μητέρες καταναλώνουν μαραθόσπορο γιατί αυξάνει την παραγωγή του γάλακτος. Είναι, επίσης γνωστός, για τη συμβολή του στο αδυνάτισμα.

    ΓΛΥΚΟΡΙΖΑ: Η γλυκόριζα έχει την ιδιότητα να σταματά τη δίψα, είναι κατάλληλη για τις παθήσεις του αναπνευστικού, έχει αντιφλεγμονώδη δράση και συνιστάται για όλες τις πνευμονικές παθήσεις που οφείλονται σε γρίπη, πνευμονία, βρογχίτιδα, ρινοφαρυγγίτιδα, ξερό βήχα και άσθμα. Η ρίζα βοηθά στην παραγωγή ορμονών, όπως της υδροκορτιζόνης κι έτσι εξηγούνται οι αντιφλεγμονώδεις ιδιότητές της. Ακόμη μπορεί να γιατρέψει τα στομαχικά έλκη γιατί επηρεάζει τις γαστρικές εκκρίσεις, ενεργοποιεί τα επινεφρίδια που είναι σε λήθαργο μετά από θεραπεία με στερεοειδή, ελαττώνει την περιεκτικότητα της χοληστερίνης στο αίμα, είναι σπασμολυτική και χρήσιμη σε αεροφαγία, είναι διουρητική και δίνεται σε πέτρες σε νεφρά, είναι κατάλληλη για τη χολοκυστίτιδα, είναι και αντιδιαβητική κι επίσης, χρησιμοποιείται σε ρευματισμούς και αρθριτικά.

    rofima pepsi 2

    Ρόφημα για καλή πέψη με κάρδαμο, τζίντζερ και κύμινο

    Υλικά

    150 ml βιολογικό γάλα αμυγδάλου ή βιολογικό γάλα κάνναβης ή κατσικίσιο γάλα

    5 μπαστουνάκια βιολογικό κάρδαμο

    1 κ.γ βιολογικοί μαραθόσποροι

    5 γραμμάρια φρέσκο βιολογικό τζίντζερ

    5 σπόροι βιολογικό γλυκάνισο

    1 πρέζα βιολογικό κύμινο σε σκόνη

    1 ξυλαράκι βιολογικής γλυκόριζας

    ΕΚΤΕΛΕΣΗ

    Σε μια μικρή κατσαρόλα και σε χαμηλή φωτιά βράζετε όλα τα υλικά για 15 λεπτά και σουρώνετε το μείγμα

    Καταναλώστε αυτό το ρόφημα το πρωί πριν το πρωινό και το βράδυ πριν και μετά το βραδινό για να ενισχύσετε τη λειτουργία του πεπτικού σας συστήματος

    rofima pepsi 4

    by Savvi Diet

    Τα καλύτερα βιολογικά ροφήματα για να έχετε την υγεία σας

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα βιολογικά ροφήματα για να έχετε την υγεία σας 

    rofima pepsi 1

    Διαβάστε, επίσης,

    Χρήσιμες πληροφορίες για το Ινδικό τσάι

    Πρωινό με γάλα αμυγδάλου, βούτυρο και μέλι

    Χυμός φρούτων για πρωινό

    Συνταγές από ροφήματα για όλες τις ασθένειες

    Smoothie με κέιλ και πιπέρι

    Είναι υγιεινός ο φρέσκος χυμός του εμπορίου;

    Smoothie με αβοκάντο

    Βιολογικό γάλα με νιφάδες και χουρμάδες

    Smoothie με μάνγκο και καρύδα

    Θεραπευτικοί χυμοί

    Κάθε χυμός βοηθά διαφορετικά τον οργανισμό μας

    Χυμός για να καθαρίσετε το έντερό σας

    www.emedi.gr

     

     

  • Φαινυλβουταζόνη Φαινυλβουταζόνη

    Η φαινυλβουταζόνη είναι ένα μη στερεοειδές αντιφλεγμονώδες φάρμακο (ΜΣΑΦ)

     

    Η φαινυλβουταζόνη είναι ένα μη στεροειδές αντιφλεγμονώδες φάρμακο και χρησιμοποιείται για τη βραχυπρόθεσμη θεραπεία του πόνου και του πυρετού σε ζώα.

    Στις Ηνωμένες Πολιτείες και στο Ηνωμένο Βασίλειο δεν είναι πλέον εγκεκριμένο για ανθρώπινη χρήση (εκτός από το Ηνωμένο Βασίλειο για αγκυλοποιητική σπονδυλίτιδα), καθώς μπορεί να προκαλέσει σοβαρές ανεπιθύμητες ενέργειες, όπως καταστολή της παραγωγής λευκών αιμοσφαιρίων και απλαστική αναιμία. 

    Ιατρικές χρήσεις φαινυλβουταζόνης

    Στους ανθρώπους

    Η φαινυλβουταζόνη αρχικά διατέθηκε για χρήση σε ανθρώπους για τη θεραπεία της ρευματοειδούς αρθρίτιδας και της ουρικής αρθρίτιδας το 1949. Ωστόσο, δεν εγκρίνεται πλέον, και ως εκ τούτου δε διατίθεται στην αγορά, για οποιαδήποτε ανθρώπινη χρήση στις Ηνωμένες Πολιτείες. Στο Ηνωμένο Βασίλειο χρησιμοποιείται για τη θεραπεία της αγκυλοποιητικής σπονδυλίτιδας, αλλά μόνο όταν άλλες θεραπείες είναι ακατάλληλες.

    phenylbout 3

    Στα άλογα

    Η φαινυλβουταζόνη είναι το πιο συχνά χρησιμοποιούμενο ΜΣΑΦ για άλογα στις Ηνωμένες Πολιτείες.

    Χρησιμοποιείται για τους ακόλουθους σκοπούς:

    Αναλγησία: Χρησιμοποιείται για την ανακούφιση από τον πόνο από λοιμώξεις και μυοσκελετικές διαταραχές, όπως διάστρεμμα, τραυματισμούς, τενοντίτιδα, αρθραλγίες, αρθρίτιδα και υμενίτιδα. Όπως και τα άλλα ΜΣΑΦ, δρα απευθείας στο μυοσκελετικό ιστό για τον έλεγχο της φλεγμονής, μειώνοντας έτσι τη δευτερογενή φλεγμονώδη βλάβη, ανακουφίζοντας τον πόνο και αποκαθιστώντας το εύρος κίνησης. Δε θεραπεύει τους μυοσκελετικούς παθήσεις ή δεν λειτουργεί καλά στον πόνο από κολικούς.

    Αντιπυρετική δράση: Χρησιμοποιείται για τη μείωση των πυρετών. Οι αντιπυρετικές του ιδιότητες μπορεί να καλύψουν άλλα συμπτώματα.

    Σε σκύλους

    Η φαινυλβουταζόνη χρησιμοποιείται περιστασιακά σε σκύλους για τη μακροπρόθεσμη αντιμετώπιση του χρόνιου πόνου, ιδιαίτερα λόγω της οστεοαρθρίτιδας. Περίπου το 20% των ενηλίκων σκύλων πάσχουν από οστεοαρθρίτιδα, γεγονός που καθιστά τη διαχείριση του μυοσκελετικού πόνου σημαντικό συστατικό της πρακτικής των ζώων. Το περιθώριο ασφάλειας για όλα τα ΜΣΑΦ είναι στενό στο σκύλο και άλλα ΜΣΑΦ χρησιμοποιούνται πιο συχνά. Γαστροπροστασία, όπως η μισοπροστόλη, η σιμετιδίνη, η ομεπραζόλη, η ρανιτιδίνη ή η σουκραλφάτη, περιλαμβάνονται συχνά ως μέρος της θεραπείας με οποιοδήποτε ΜΣΑΦ. Τα σκυλιά που λαμβάνουν χρόνια θεραπεία με φαινυλβουταζόνη θα πρέπει να παρακολουθούνται τακτικά για τη νεφρική τους λειτουργία.

    penylbout 1

    Δοσολογία και χορήγηση σε άλογα

    Η φαινυλβουταζόνη έχει χρόνο ημιζωής απομάκρυνσης στο πλάσμα 4-8 ώρες, ωστόσο ο χρόνος ημιζωής του φλεγμονώδους εξιδρώματος είναι 24 ώρες κι έτσι η εφάπαξ ημερήσια δόση είναι επαρκής, αν και χρησιμοποιείται συχνά δύο φορές την ημέρα. Το φάρμακο θεωρείται αρκετά μη τοξικό όταν χορηγείται σε κατάλληλες δόσεις (2,2-4,4 mg / kg / ημέρα), ακόμη και όταν χρησιμοποιείται επανειλημμένα. Αυτή η δόση έχει διπλασιαστεί για ασθένειες που προκαλούν έντονο πόνο, όπως η υμενίτιδα, αλλά είναι τοξική εάν λαμβάνεται μακροχρόνια, και σε υψηλές δόσεις (15 mg / kg / ημέρα ή υψηλότερες). Οι δόσεις αυτές μπορούν να σκοτώσουν το ζώο σε λιγότερο από μία εβδομάδα. Η φαινυλβουταζόνη μπορεί να χορηγηθεί από το στόμα (μέσω πάστας, σκόνης ή τροφής) ή ενδοφλεβίως. Δεν πρέπει να χορηγείται ενδομυϊκά ή να εγχέεται σε οποιοδήποτε άλλο μέρος εκτός από τη φλέβα, καθώς μπορεί να προκαλέσει βλάβη στους ιστούς. Μπορεί επίσης να προκληθεί βλάβη στους ιστούς και οίδημα εάν το φάρμακο εγχέεται χορηγείται συνεχώς στην ίδια φλέβα.

    Οι παρενέργειες της φαινυλβουταζόνης είναι παρόμοιες με αυτές των άλλων ΜΣΑΦ. Η υπερβολική δόση ή η παρατεταμένη χρήση μπορεί να προκαλέσει γαστρεντερικά έλκη, δυσκρασία αίματος, νεφρική βλάβη (κυρίως δοσοεξαρτώμενη νεφρική θηλώδης νέκρωση), στοματικές βλάβες εάν χορηγείται από το στόμα και εσωτερική αιμορραγία. Αυτό είναι ιδιαίτερα έντονο σε νεαρά, άρρωστα άλογα που είναι λιγότερο ικανά να μεταβολίσουν το φάρμακο.  Οι επιπτώσεις της γαστρεντερικής βλάβης περιλαμβάνουν οίδημα των ποδιών και της κοιλιάς που οφείλεται στη διαρροή πρωτεϊνών αίματος στα έντερα, με αποτέλεσμα μειωμένη όρεξη, υπερβολική δίψα, απώλεια βάρους, αδυναμία, νεφρική ανεπάρκεια και θάνατο. Η φαινυλβουταζόνη μπορεί επίσης να προκαλέσει ακοκκιοκυτταρραιμία.

    Η φαινυλβουταζόνη ενισχύει την αντιπηκτική δράση των ανταγωνιστών της βιταμίνης Κ, όπως η βαρφαρίνη ή η φαινοπροκουμόνη. Η φαινυλβουταζόνη εκτοπίζει τη βαρφαρίνη από τις θέσεις δέσμευσης στο πλάσμα και μπορεί να εμφανιστούν τοξικά επίπεδα αίματος που οδηγούν σε αιμορραγία. Μπορεί να επιδεινώσει τα προβλήματα των νεφρών ή του ήπατος.

    Η φαινυλβουταζόνη μπορεί να είναι τοξική για το έμβρυο και μπορεί να μεταφερθεί μέσω του ομφάλιου λώρου και από το γάλα.

    Η φαινυλβουταζόνη μπορεί να χρησιμοποιηθεί σε πουλάρια. Τα πρόωρα πουλάρια, τα σηψαιμικά πουλάρια, τα πουλάρια με αμφισβητήσιμη λειτουργία των νεφρών ή του ήπατος και τα πουλάρια με διάρροια απαιτούν προσεκτική παρακολούθηση. Τα φάρμακα για την προστασία του γαστρεντερικού σωλήνα όπως η ομεπραζόλη, η σιμετιδίνη και η σουκραλφάτη χρησιμοποιούνται συχνά με φαινυλοβουταζόνη.

    Το φάρμακο μπορεί να παραμείνει στην κυκλοφορία του αίματος τέσσερις έως πέντε ημέρες μετά τη χορήγηση.

    Η χρήση σε άλογα περιορίζεται σε εκείνα που δεν προορίζονται για φαγητό.

    Οι μεταβολίτες της φαινυλβουταζόνης μπορούν να προκαλέσουν απλαστική αναιμία στους ανθρώπους. 

    Η φαινυλοβουταζόνη μπορεί να προκαλέσει καρκινογένεση στα ζώα. 

    Άλλα αντιφλεγμονώδη φάρμακα που τείνουν να προκαλούν έλκη ΓΕ, όπως κορτικοστεροειδή και άλλα ΜΣΑΦ, μπορούν να ενισχύσουν τον κίνδυνο αιμορραγίας. Ο συνδυασμός με αντιπηκτικά φάρμακα, ιδιαίτερα παράγωγα κουμαρίνης, αυξάνει επίσης τον κίνδυνο αιμορραγίας. Αποφύγετε το συνδυασμό με άλλα ηπατοτοξικά φάρμακα.

    Η φαινυλβουταζόνη μπορεί να επηρεάσει τα επίπεδα στο αίμα και τη διάρκεια δράσης της φαινυτοΐνης, του βαλπροϊκού οξέος, των σουλφοναμιδίων, των αντιδιαβητικών παραγόντων σουλφονυλουρίας, των βαρβιτουρικών, της προμεθαζίνης, της ριφαμπικίνης, της χλωροφαινιραμίνης, της διφαινυδραμίνης και της πενικιλλίνης G. 

    Οι υπερβολικές δόσεις φαινυλβουταζόνης μπορεί να προκαλέσουν νεφρική ανεπάρκεια, τραυματισμό στο ήπαρ, καταστολή του μυελού των οστών και γαστρικό έλκος ή διάτρηση. Τα πρώτα σημεία τοξικότητας περιλαμβάνουν απώλεια όρεξης και κατάθλιψη.

    Η φαινυλβουταζόνη είναι μια κρυσταλλική ουσία. 

    Η φαινυλβουταζόνη μειώνει τη χρησιμοποίηση του φυλλικού οξέος

    Τα καλύτερα αντιφλεγμονώδη συμπληρώματα διατροφής για την υγεία σας

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα αντιφλεγμονώδη συμπληρώματα για να έχετε την υγεία σας

    phenylbout 4

    Διαβάστε, επίσης,

    Αγκυλοποιητική σπονδυλίτιδα

    Χρήσιμες πληροφορίες για την οστεοαρθρίτιδα

    Τα φάρμακα προκαλούν ανεπάρκεια βιταμινών

    Η θεραπεία των ασθενειών πρέπει να γίνεται με φυσικά φάρμακα

    Η αντιφλεγμονώδης δράση της κάνναβης

    Απαλλαγείτε από τον πόνο

    Μειώστε τον πόνο της αρθρίτιδας με τη διατροφή

    Κάνναβη και ρευματοειδής αρθρίτιδα

    Διατροφή για την οστεοαρθρίτιδα

    Οι ντομάτες καταπολεμούν τον καρκίνο και μειώνουν τη φλεγμονή

    www.emedi.gr

     

     

  • Υπερασβεστιαιμία Υπερασβεστιαιμία

    Χρήσιμες πληροφορίες για την υπερασβεστιαιμία

    Υπερασβεστιαιμία είναι τα υψηλά επίπεδα ασβεστίου (Ca2 +) στον ορό του αίματος.

    Το φυσιολογικό εύρος είναι 2,1-2,6 mmol / L (8,8-10,7 mg / dL, 4,3-5,2 mEq / L), με επίπεδα μεγαλύτερα από 2,6 mmol / L που ορίζονται ως υπερασβεστιαιμία.

    Εκείνοι με ήπια αύξηση που έχει αναπτυχθεί αργά συνήθως δεν έχουν συμπτώματα.

    Σε άτομα με υψηλότερα επίπεδα ή ταχεία έναρξη, τα συμπτώματα μπορεί να περιλαμβάνουν κοιλιακό άλγος, πόνο στα οστά, σύγχυση, κατάθλιψη, αδυναμία, πέτρες στα νεφρά ή μη φυσιολογικό καρδιακό ρυθμό συμπεριλαμβανομένης της καρδιακής ανακοπής.

    Οι περισσότερες περιπτώσεις οφείλονται στον πρωτοπαθή υπερπαραθυρεοειδισμό ή τον καρκίνο. Άλλες αιτίες περιλαμβάνουν τη σαρκοείδωση, τη φυματίωση, τη νόσο Paget, την πολλαπλή ενδοκρινική νεοπλασία (MEN), την τοξικότητα βιταμίνης D, την οικογενειακή υποκαλιαυρική υπερασβεστιαιμία και ορισμένα φάρμακα όπως το λίθιο και η υδροχλωροθειαζίδη.

    Η διάγνωση πρέπει γενικά να περιλαμβάνει είτε διορθωμένα επίπεδα ασβεστίου είτε ιονισμένο ασβέστιο και να επιβεβαιώνεται μετά από μία εβδομάδα.

    Συγκεκριμένες αλλαγές, όπως μικρότερο διάστημα QT και παρατεταμένο διάστημα PR, μπορεί να παρατηρηθούν σε ηλεκτροκαρδιογράφημα (ΗΚΓ). 

    Η θεραπεία περιλαμβάνει ενδοφλέβια υγρά, φουροσεμίδη, καλσιτονίνη ή παμιδρονάτη επιπλέον της θεραπείας της υποκείμενης αιτίας.

    Σε άτομα με πολύ υψηλά επίπεδα, ενδέχεται να απαιτείται νοσηλεία.

    Η αιμοκάθαρση μπορεί να χρησιμοποιηθεί σε εκείνους που δεν ανταποκρίνονται σε άλλες θεραπείες.

    Σε άτομα με τοξικότητα στη βιταμίνη D, τα στεροειδή μπορεί να είναι χρήσιμα.

    Η υπερασβεστιαιμία είναι σχετικά συχνή.

    Ο πρωτοπαθής υπερπαραθυρεοειδισμός εμφανίζεται σε 1,7 ανά 1.000 άτομα και η υπερασβεστιαιμία εμφανίζεται σε περίπου 2,7% των ατόμων με καρκίνο.

    Η υπερασβεστιαιμία μπορεί να είναι νηπιακή που οδηγεί σε υπερβολική ασβεστοποίηση των οστών, σκλήρυνση των αρτηριών και διανοητική καθυστέρηση. Μπορεί να συμβεί και σε ενήλικες, προκαλώντας εναπόθεση ασβεστίου στους μαλακούς ιστούς.

    Σημεία και συμπτώματα υπερασβεστιαιμίας

    Πέτρες στα νεφρά και στη χολή

    Πόνος στα οστά

    Κοιλιακή δυσφορία

    Δυσκοιλιότητα

    Συχνή ούρηση

    Ελαττωμένος μυϊκός τόνος Μυϊκή αδυναμία, μειωμένα αντανακλαστικά

    Κατάθλιψη, άγχος, γνωστική δυσλειτουργία

    Τα νευρομυϊκά συμπτώματα της υπερασβεστιαιμίας προκαλούνται λόγω της αυξημένης αλληλεπίδρασης ασβεστίου με τους διαύλους νατρίου. Εφόσον το ασβέστιο εμποδίζει τα κανάλια νατρίου και αναστέλλει την αποπόλωση των νευρικών και μυϊκών ινών, το αυξημένο ασβέστιο αυξάνει το κατώφλι για την αποπόλωση. Αυτό οδηγεί σε μειωμένα τενόντια εν τω βάθει αντανακλαστικά και αδυναμία των σκελετικών μυών.

    Άλλα συμπτώματα περιλαμβάνουν καρδιακές αρρυθμίες (ειδικά σε όσους λαμβάνουν διγοξίνη), κόπωση, ναυτία, έμετο, απώλεια όρεξης, κοιλιακό άλγος και παραλυτικό ειλεό. Εάν προκύψει νεφρική δυσλειτουργία, οι εκδηλώσεις μπορεί να περιλαμβάνουν αυξημένη διούρηση, ούρηση τη νύχτα και αυξημένη δίψα. Η ψυχιατρική εκδήλωση μπορεί να περιλαμβάνει συναισθηματική αστάθεια, σύγχυση, παραλήρημα, ψύχωση και αναισθητοποίηση.

    Οι εναποθέσεις ασβεστίου μπορεί να είναι ορατές στα μάτια. 

    Τα συμπτώματα είναι πιο συχνά σε υψηλές τιμές αίματος ασβεστίου (12,0 mg / dl ή 3 mmol / l). Η σοβαρή υπερασβεστιαιμία (άνω των 15-16 mg / dl ή 3,75-4 mmol / l) θεωρείται ιατρική κατάσταση έκτακτης ανάγκης: σε αυτά τα επίπεδα και μπορεί να προκύψει κώμα και καρδιακή ανακοπή. Τα υψηλά επίπεδα ιόντων ασβεστίου μειώνουν τη διαπερατότητα της μεμβράνης των νευρώνων στα ιόντα νατρίου, μειώνοντας έτσι τη διέγερση, η οποία οδηγεί σε υποτονικότητα των λείων και ραβδωτών μυών. Αυτό εξηγεί την κόπωση, την μυϊκή αδυναμία, τον χαμηλό τόνο και τα αργά αντανακλαστικά σε ομάδες μυών. Έτσι, εξηγείται, επίσης η υπνηλία, η σύγχυση, οι παραισθήσεις, η δυσφορία ή το κώμα. Στο έντερο αυτό προκαλεί δυσκοιλιότητα. Η υποκαλιαιμία προκαλεί το αντίθετο με τον ίδιο μηχανισμό. 

    Υπερασβεστιαιμική κρίση

    Η υπερασβεστιαιμική κρίση είναι μια κατάσταση έκτακτης ανάγκης με σοβαρή υπερασβεστιαιμία, γενικά πάνω από περίπου 14 mg / dL (ή 3,5 mmol / l). 

    Τα κύρια συμπτώματα μιας υπερασβεστιαιμικής κρίσης είναι η ολιγουρία ή η ανουρία, καθώς και η υπνηλία ή το κώμα. Μετά την αναγνώριση, ο πρωτοπαθής υπερπαραθυρεοειδισμός πρέπει να αποδειχθεί ή να αποκλειστεί. 

    Σε ακραίες περιπτώσεις πρωτοπαθούς υπερπαραθυρεοειδισμού, η απομάκρυνση του παραθυρεοειδούς αδένα μετά από χειρουργική εξερεύνηση είναι ο μόνος τρόπος για την αποφυγή θανάτου. Το διαγνωστικό πρόγραμμα πρέπει να εκτελείται εντός ωρών, παράλληλα με μέτρα για τη μείωση του ασβεστίου στον ορό. Η θεραπεία επιλογής για οξεία μείωση του ασβεστίου είναι η εκτεταμένη ενυδάτωση και η καλσιτονίνη, καθώς και τα διφωσφονικά (που επηρεάζουν τα επίπεδα ασβεστίου μετά από μία ή δύο ημέρες).

    hyprca 2

    Αιτίες υπερασβεστιαμίας

    Ο πρωτοπαθής υπερπαραθυρεοειδισμός και η κακοήθεια αντιπροσωπεύουν περίπου το 90% των περιπτώσεων υπερασβεστιαιμίας. 

    -Λειτουργία παραθυρεοειδών αδένων

    Πρωτοπαθής υπερπαραθυρεοειδισμός

    Αδένωμα παραθυρεοειδούς

    Πρωτοπαθής υπερπλασία παραθυρεοειδούς

    Παραθυρεοειδές καρκίνωμα

    Πολλαπλή ενδοκρινική νεοπλασία (MEN1 & MEN2A)

    Οικογενειακός υπερπαραθυρεοειδισμός

    -Χρήση λιθίου

    -Οικογενειακή υποκαλιουρική υπερασβεστιαιμία / οικογενειακή καλοήθης υπερασβεστιαιμία 

    -Καρκίνος

    Συμπαγής όγκος με μετάσταση (π.χ. καρκίνος του μαστού ή κλασικό καρκίνωμα εκ πλακωδών κυττάρων, το οποίο μπορεί να προκαλείται από το PTHrP)

    Συμπαγής όγκος με χυμική διαμεσολάβηση της υπερασβεστιαιμίας (π.χ. καρκίνος του πνεύμονα, συνήθως μη μικροκυτταρικός καρκίνος του πνεύμονα ή καρκίνος των νεφρών, φαιοχρωμοκύτωμα)

    Αιματολογικοί καρκίνοι (πολλαπλό μυέλωμα, λέμφωμα, λευχαιμία)

    Καρκίνωμα μικρών κυττάρων ωοθηκών υπερασβεστιαιμικού τύπου

    -Διαταραχές της βιταμίνης-D

    Υπερβιταμίνωση D (δηλητηρίαση από βιταμίνη D)

    Αυξημένα επίπεδα 1,25 (OH) 2D  (π.χ. σαρκοείδωση και άλλες κοκκιωματώδεις ασθένειες όπως φυματίωση, βηρυλλίωση, ιστοπλάσμωση, νόσος του Crohn και κοκκιωμάτωση με πολυαγγειίτιδα)

    Ανάκαμψη της υπερασβεστιαιμίας μετά από ραβδομυόλυση

    Υψηλός κύκλος εργασιών

    Υπερθυρεοειδισμός

    Πολλαπλό μυέλωμα

    Παρατεταμένη ακινητοποίηση

    Η νόσος του Paget

    Χρήση θειαζίδης

    Η δηλητηρίαση από βιταμίνη Α

    Νεφρική ανεπάρκεια

    Τριτογενής υπερπαραθυρεοειδισμός

    Δηλητηρίαση από αλουμίνιο

    Σύνδρομο γάλακτος-αλκαλίων

    -Άλλα

    Ακρομεγαλία

    Ανεπάρκεια αδρεναλίνης

    Σύνδρομο Zollinger – Ellison

    Διάγνωση υπερασβεστιαιμίας

    Η διάγνωση πρέπει γενικά να περιλαμβάνει είτε διορθωμένο επίπεδο ασβεστίου είτε ιονισμένο ασβέστιο και να επιβεβαιώνεται μετά από μία εβδομάδα. Υπάρχει, ωστόσο, διαμάχη σχετικά με τη χρησιμότητα του διορθωμένου ασβεστίου, καθώς μπορεί να μην είναι καλύτερο από το ολικό ασβέστιο. 

    Το φυσιολογικό εύρος είναι 2,1-2,6 mmol / L (8,8-10,7 mg / dL, 4,3-5,2 mEq / L), με επίπεδα μεγαλύτερα από 2,6 mmol / L που ορίζονται ως υπερασβεστιαιμία. Η μέτρια υπερασβεστιαιμία είναι επίπεδα 2,88-3,5 mmol / L (11,5-14 mg / dL), ενώ η σοβαρή υπερασβεστιαιμία είναι> 3,5 mmol / L (> 14 mg / dL). [19]

    ΗΚΓ

    Ένα κύμα Osborn που μπορεί να σχετίζεται με υπερασβεστιαιμία.  Η υπερασβεστιαιμία είναι γνωστό ότι προκαλεί εύρημα στο ΗΚΓ που μιμείται την υποθερμία, γνωστή ως κύμα Osborn. 

    Μπορεί, επίσης, να προκύψουν μη φυσιολογικοί καρδιακοί ρυθμοί και ευρήματα ΗΚΓ, όπως σύντομο διάστημα QT. Σημαντική υπερασβεστιαιμία μπορεί να προκαλέσει αλλαγές στο ΗΚΓ που μιμούνται ένα οξύ έμφραγμα του μυοκαρδίου. 

    hyprca 1

    Θεραπείες υπερασβεστιαιμίας

    Ο στόχος της θεραπείας είναι η θεραπεία της υπερασβεστιαιμίας και στη συνέχεια η προσπάθεια της θεραπεία της υποκείμενης αιτίας.

    Υγρά και διουρητικά

    Αρχική θεραπεία:

    ενυδάτωση, αύξηση της πρόσληψης αλατιού και αναγκαστική διούρηση. Απαιτείται ενυδάτωση επειδή πολλοί ασθενείς αφυδατώνονται λόγω εμέτου ή νεφρικών ελαττωμάτων στη συγκέντρωση ούρων.. Η αυξημένη πρόσληψη αλατιού μπορεί επίσης να αυξήσει τον όγκο υγρών του σώματος καθώς και την αύξηση της απέκκρισης νατρίου στα ούρα, γεγονός που αυξάνει περαιτέρω την απέκκριση ασβεστίου στα ούρα.

    -μετά την επανυδάτωση, μπορεί να χορηγηθεί διουρητικό βρόχου όπως η φουροσεμίδη για να επιτρέπεται η συνεχής ενδοφλέβια χορήγηση νατρίου και η αντικατάσταση νερού μεγάλου όγκου, ελαχιστοποιώντας ταυτόχρονα τον κίνδυνο υπερφόρτωσης όγκου αίματος και πνευμονικού οιδήματος. Επιπλέον, τα διουρητικά του βρόχου τείνουν να καταστέλλουν την απορρόφηση του ασβεστίου από τα νεφρά βοηθώντας έτσι στη μείωση των επιπέδων ασβεστίου στο αίμα. Μπορεί, συνήθως, να μειώσουν το ασβέστιο του ορού κατά 1-3 mg / dL εντός 24 ωρών Πρέπει να ληφθεί προσοχή για να αποφευχθεί η εξάντληση του καλίου ή του μαγνησίου.

    Διφωσφονικά και καλσιτονίνη

    Πρόσθετη θεραπεία:

    τα διφωσφονικά είναι πυροφωσφορικά ανάλογα με υψηλή συγγένεια για τα οστά, ειδικά περιοχές με υψηλό κύκλο οστού. Λαμβάνονται από οστεοκλάστες και αναστέλλουν την οστεοκλαστική επαναρρόφηση οστού

    Τα τρέχοντα διαθέσιμα φάρμακα περιλαμβάνουν (κατά σειρά ισχύος): (1ης γενιάς) ετιδρονάτη, (2ης γενιάς) τιλουδρονάτη, παμδρονάτη, αλενδρονάτη (3ης γενιάς), ζολεδρονάτη και ρισεδρονάτη

    Όλα τα άτομα με καρκίνο που σχετίζεται με υπερασβεστιαιμία θα πρέπει να λαμβάνουν θεραπεία με διφωσφονικά άλατα, καθώς η θεραπεία «πρώτης γραμμής». Επιπλέον, ακόμη και αν η θεραπεία «πρώτης γραμμής» είναι  αποτελεσματική, η υπερασβεστιαιμία θα επανεμφανιστεί στο άτομο με υπερασβεστιαιμία από κακοήθεια. Η χρήση διφωσφονικών σε τέτοιες περιπτώσεις, γίνεται, τόσο θεραπευτικά όσο και προληπτικά.

    Τα άτομα με νεφρική ανεπάρκεια και υπερασβεστιαιμία θα πρέπει να έχουν ανάλυση κινδύνου-οφέλους προτού τους δοθούν διφωσφονικά, δεδομένου ότι αντενδείκνυνται σε νεφρική ανεπάρκεια.

    Η καλσιτονίνη εμποδίζει την απορρόφηση των οστών και επίσης αυξάνει την απέκκριση ασβεστίου στα ούρα αναστέλλοντας την επαναπορρόφηση ασβεστίου από τα νεφρά.

    Συνήθως, χρησιμοποιείται στην απειλητική για τη ζωή υπερασβεστιαιμία μαζί με την ενυδάτωση, τη διούρηση και τα διφωσφονικά

    Η καλσιτονίνη βοηθά στην πρόληψη της επανεμφάνισης της υπερασβεστιαιμίας. Η δόση είναι 4 διεθνείς μονάδες ανά χιλιόγραμμο μέσω υποδόριας ή ενδομυϊκής ένεσης κάθε 12 ώρες.

    Καλύτερα να μην χρησιμοποιούνται διφωσφονικά και καλσιτονίνη.

    Άλλες θεραπείες

    Η πικυμυκίνη αναστέλλει την απορρόφηση των οστών (σπάνια χρησιμοποιείται)

    Το νιτρικό γάλλιο αναστέλλει την απορρόφηση των οστών και αλλάζει τη δομή των κρυστάλλων των οστών (σπάνια χρησιμοποιείται)

    Τα γλυκοκορτικοειδή αυξάνουν την απέκκριση ασβεστίου στα ούρα και μειώνουν την εντερική απορρόφηση ασβεστίου. Δεν έχουν καμία επίδραση στο επίπεδο ασβεστίου σε φυσιολογικό ή πρωτοπαθή υπερπαραθυρεοειδισμό. ΑποτελεσματικΆ στην υπερασβεστιαιμία λόγω οστεολυτικών κακοηθειών (πολλαπλό μυέλωμα, λευχαιμία, λέμφωμα Hodgkin, καρκίνος του μαστού) λόγω αντικαρκινικών ιδιοτήτων. Επίσης αποτελεσματικά στην υπερβιταμίνωση D και τη σαρκοείδωση.

    Η αιμοκάθαρση χρησιμοποιείται συνήθως σε σοβαρή υπερασβεστιαιμία που περιπλέκεται από νεφρική ανεπάρκεια. Συμπληρωματικά φωσφορικά θα πρέπει να προστίθενται εάν είναι απαραίτητο. Η θεραπεία με φωσφορικά άλατα μπορεί να διορθώσει την υποφωσφαταιμία και να μειώσει τα επίπεδα ασβεστίου στο αίμα.

    Υπερασβεστιαμία στα ζώα

    Συχνά, οι αιτίες της υπερασβεστιαιμίας έχουν συσχέτιση με το περιβάλλον στο οποίο ζουν οι οργανισμοί. Η υπερασβεστιαιμία στα κατοικίδια ζώα οφείλεται συνήθως σε ασθένειες, αλλά άλλες περιπτώσεις μπορεί να οφείλονται σε τυχαία κατάποση φυτών ή χημικών στο σπίτι. Τα υπαίθρια ζώα αναπτύσσουν, συνήθως, υπερασβεστιαιμία μέσω τοξικότητας βιταμίνης D από άγρια ​​φυτά στο περιβάλλον τους.

    Υπερασβεστιαμία στα ζώα

    Τα κατοικίδια ζώα όπως σκύλοι και γάτες βρέθηκαν να αναπτύσσουν υπερασβεστιαιμία. Σε σκύλους, το λεμφοσάρκωμα, η νόσος του Addison, ο πρωτοπαθής υπερπαραθυρεοειδισμός και η χρόνια νεφρική ανεπάρκεια είναι οι κύριες αιτίες της υπερασβεστιαιμίας, αλλά υπάρχουν επίσης περιβαλλοντικές αιτίες. Η κατάποση μικρών ποσοτήτων καλσιποτριενίου που βρίσκονται στην κρέμα ψωρίασης μπορεί να αποβεί μοιραία για ένα κατοικίδιο. Η καλσιποτρίνη προκαλεί ταχεία αύξηση των επιπέδων ιόντων ασβεστίου. Τα επίπεδα ιόντων ασβεστίου μπορούν να παραμείνουν υψηλά για εβδομάδες. Υπάρχουν, επίσης, περιπτώσεις υπερασβεστιαιμίας που αναφέρθηκαν εξαιτίας σκύλων που λαμβάνουν τρωκτικοκτόνα που περιέχουν μια χημική ουσία παρόμοια με την καλσιποτρίνη που βρίσκεται στην κρέμα ψωρίασης. Επιπλέον, η κατάποση των οικιακών φυτών είναι μια αιτία υπερασβεστιαιμίας. Φυτά όπως το Cestrum diurnum και το Solanum malacoxylon περιέχουν εργοκαλσιφερόλη ή χοληκαλσιφερόλη που προκαλούν την εμφάνιση υπερασβεστιαιμίας. Η κατανάλωση μικρών ποσοτήτων αυτών των φυτών μπορεί να αποβεί μοιραία για τα κατοικίδια ζώα. Παρατηρήσιμα συμπτώματα μπορεί να εμφανιστούν όπως πολυδιψία, πολυουρία, ακραία κόπωση ή δυσκοιλιότητα.

    Σε ορισμένα εξωτερικά περιβάλλοντα, ζώα όπως άλογα, χοίροι, βοοειδή και πρόβατα παρουσιάζουν συνήθως υπερασβεστιαιμία. Στη νότια Βραζιλία και το Mattewara της Ινδίας, το 17% περίπου των προβάτων επηρεάζεται, με το 60% αυτών των περιπτώσεων είναι θανατηφόρο. Πολλές περιπτώσεις τεκμηριώνονται επίσης στην Αργεντινή, την Παπούα Νέα Γουινέα, την Τζαμάικα, τη Χαβάη και τη Βαυαρία. Αυτές οι περιπτώσεις υπερασβεσταιμίας προκαλούνται συνήθως από την κατάποση Trisetum flavescens προτού στεγνώσει. Μόλις στεγνώσει το Trisetum flavescens, η τοξικότητά του μειώνεται. Άλλα φυτά που προκαλούν υπερασβεστιαιμία είναι το Cestrum diurnum, Nierembergia veitchii, Solanum esuriale, Solanum torvum και Solanum malacoxylon. Αυτά τα φυτά περιέχουν καλσιτριόλη ή παρόμοιες ουσίες που προκαλούν αύξηση των επιπέδων ιόντων ασβεστίου. Η υπερασβεστιαιμία είναι πιο συχνή σε βοσκότοπους σε υψόμετρα πάνω από 1500 μέτρα όπου η ανάπτυξη φυτών όπως το Trisetum flavescens είναι ευνοϊκή. Ακόμα κι αν μικρές ποσότητες καταναλώνονται για μεγάλα χρονικά διαστήματα, τα παρατεταμένα υψηλά επίπεδα ιόντων ασβεστίου έχουν μεγάλες αρνητικές επιπτώσεις στα ζώα. Τα ζητήματα που αντιμετωπίζουν αυτά τα ζώα είναι η μυϊκή αδυναμία και η ασβεστοποίηση των αιμοφόρων αγγείων, των καρδιακών βαλβίδων, του ήπατος, των νεφρών και άλλων μαλακών ιστών, τα οποία τελικά μπορούν να οδηγήσουν σε θάνατο. 

    hyprca 3

    Διαβάστε, επίσης,

    Παγκρεατίτιδα

    Τοξικότητα δακτυλίτιδας

    Χρήσιμες πληροφορίες για τη δυσκοιλιότητα

    Οστεοπέτρωση

    Θυρεοτοξική κρίση

    Οι κίνδυνοι για τα οστά σας

    Οστά και κάνναβη

    Χρήσιμες πληροφορίες για την παραθορμόνη

    Η δυσκοιλιότητα είναι αιτία πολλών ασθενειών

    Προσέξτε πώς λαμβάνετε τα συμπληρώματα ασβεστίου

    Για όσους έχουν καρκίνο και υποφέρουν από δυσκοιλιότητα

    Οι καλύτερες διαγνωστικές εξετάσεις για το ενδοκρινικό σύστημα και τον μεταβολισμό

    Υποφωσφατασία

    Χρήσιμες πληροφορίες για το ασβέστιο

    Ενσφήνωση κοπράνων

    Κλινική εικόνα του καρκίνου του πνεύμονα

    Μεταστατικός καρκίνος μαστού

    Κεγχροειδής φυματίωση

    Δυσκοιλιότητα σε ογκολογικούς ασθενείς

    Καλσιτονίνη

    Φαιοχρωμοκύττωμα

    Πότε θα ανησυχήσετε αν έχετε δυσκοιλιότητα

    Ασβέστιο

    Σύνδρομο λύσης του όγκου

    Πολλαπλούν μυέλωμα

    Καρκίνος νεφρού

    Ο κίνδυνος από την καλσιτονίνη

    Αντιμετώπιση υπερασβεστιαιμίας και υπασβεστιαιμίας

    www.emedi.gr

     

  • Χρόνια διάρροια Χρόνια διάρροια

    Χρήσιμες πληροφορίες για τη χρόνια διάρροια

    Χρόνια διάρροια είναι συχνές κενώσεις με κόπρανα πολύ μαλακά και μεγαλύτερης ποσότητας από ότι συνήθως, για μεγάλο χρονικό διάστημα (περισσότερα από 200 gr/ημέρα κόπρανα, για χρονικό διάστημα μεγαλύτερο του ενός μήνα).

    Δεδομένου ότι ο κάθε ασθενής έχει τη δική του αντίληψη για τη διάρροια, μία λεπτομερής περιγραφή των συμπτωμάτων μπορεί να είναι διαφωτιστική  

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Πεπτικό

    Γενετική:

    • Δυσανεξία σε δισακχαρίτες (συνήθως λακτόζη) είναι συνήθης μεταξύ των πληθυσμών ενηλίκων που δεν ανήκουν σε Κεντρο - ή Βορειο-ευρωπαϊκή εθνικότητα
    • Η κοιλιοκάκη μπορεί να είναι οικογενής 

    Επικρατέστερη ηλικία: Μπορεί να προσβληθούν όλες οι ηλικίες. Συχνότερα η μέση και η τρίτη ηλικία

    Επικρατέστερο φύλο: Άνδρες < Γυναίκες

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΧΡΟΝΙΑΣ ΔΙΑΡΡΟΙΑΣ

    • Πιο συχνές αφοδεύσεις από αυτές που ο ασθενής θεωρεί φυσιολογικές 
    • Κόπρανα πιο μαλακής σύστασης από αυτή που θεωρεί ο ασθενής "φυσιολογική"
    • Επαναλαμβανόμενη έπειξη προς αφόδευση 
    • Σε κάποιες περιπτώσεις, περιστασιακή ακράτεια κοπράνων
    • Φόβος ακράτειας (συχνό)
    • Απώλεια βάρους (σπάνιο)
    • Διαταραχές ύδατος και ηλεκτρολυτών (σπάνιο)
    • Συχνά υπογαστρικό άλγος πριν και κατά τη διάρκεια της αφόδευσης 

    ΑΙΤΙΑ ΧΡΟΝΙΑΣ ΔΙΑΡΡΟΙΑΣ

    • Διαταραχές κινητικότητας, όπως στις λειτουργικές διαταραχές του εντέρου, ειδικά όταν εναλλάσσεται με δυσκοιλιότητα
    • Ώσμωση υγρών προς τον εντερικό αυλό λόγω ύπαρξης μεγάλων ποσοτήτων μη απορροφήσιμων συστατικών (π.χ. Mg++, σορβιτόλη), όπως συμβαίνει σε καταστάσεις δυσαπορρόφησης 
    • Αύξηση έκκρισης νερού και ηλεκτρολυτών από τα κύτταρα του εντέρου προς τον αυλό, μετά από ερεθισμό από φάρμακα και διάφορους χημικούς παράγοντες
    • Βλάβη των εντερικών κυττάρων, όπως συμβαίνει σε χρόνιες φλεγμονώδεις νόσους του εντέρου, νεοπλασματική διήθηση και ακτινική εντερίτιδα
    • Επιμένουσα εντερική λοίμωξη είναι από μόνη της αιτία χρόνιας διάρροιας, εκτός από τη λαμβλίαση και την υπέρμετρη ανάπτυξη βακτηριδίων στο λεπτό έντερο

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΧΡΟΝΙΑΣ ΔΙΑΡΡΟΙΑΣ

    • Χρόνια λήψη καθαρτικών 
    • Χρόνια λήψη οινοπνεύματος
    • Σοβαρός και μακροχρόνιας εξέλιξης σακχαρώδης διαβήτης
    • Προηγούμενη εγχείρηση, όπως χολοκυστεκτομή, γαστρεκτομή, βαγοτομή, εντεροκτομή ή εντερική παράκαμψη 
    • Συναισθηματική αστάθεια 
    • AIDS/Λοίμωξη από HIV
    • Διαιτητικά βοηθήματα (π.χ. αυτά που περιέχουν σορβιτόλη ή μαννιτόλη)

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΧΡΟΝΙΑΣ ΔΙΑΡΡΟΙΑΣ

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ 

    Το πιο συχνό και δύσκολο δίλλημα είναι η διάκριση μεταξύ "λειτουργικής" διαταραχής και οργανικής βλάβης 

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    • Αιμοδιάγραμμα και βασικός βιοχημικός έλεγχος, συνήθως δεν προσφέρουν πολλά, εκτός από περιπτώσεις που αποτελούν ένδειξη υποκείμενης ή σχετιζόμενης πάθησης ή ηλεκτρολυτικών διαταραχών, όπως είναι η υποκαλιαιμία 
    • Μικροσκοπική εξέταση κοπράνων για αυγά και παράσιτα
    • Πολύ χρήσιμη είναι και η μακροσκοπική εξέταση του δείγματος κοπράνων για παθογόνα βακτήρια
    • Αν υπάρχει υποψία εκκριτικής διάρροιας, ο προσδιορισμός ορισμένων πεπτιδίων στον ορό (π.χ. γαστρίνη, εντεροπεπτίδιο) μπορεί να αποβεί χρήσιμος 
    • Συλλογή κοπράνων 24ώρου προκειμένου να εκτιμηθεί ο όγκος τους 
    • Μέτρηση λίπους κοπράνων μετά από δίαιτα που να περιλαμβάνει 100 gr λίπος/ημέρα
    • Μέτρηση Na+ και Κ+ κοπράνων
    • Ωσμωτικότητα ορού -2 x (Na+ + Κ+) = ωσμωτικό χάσμα. Μεγάλο ωσμωτικό χάσμα υποδηλώνει λήψη ωσμωτικά ενεργού υλικού (π.χ. σορβιτόλης), ενώ μικρό ωσμωτικό χάσμα δηλώνει εκκριτική αιτιολογία

    ΠΑΘΟΛΟΓΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ 

    • Κανένα στην κοινή λειτουργική διάρροια
    • Όταν υπάρχουν, τα ευρήματα είναι εκείνα της υποκείμενης πάθησης

    ΕΙΔΙΚΕΣ ΔΟΚΙΜΑΣΙΕΣ

    • Για τη διάκριση μεταξύ ωσμωτικής και εκκριτικής διάρροιας είναι σκόπιμο να τεθεί ο ασθενής σε νηστεία. Η ωσμωτική διάρροια θα υποχωρήσει, ενώ η εκκριτική θα παραμείνει ανεπηρέαστη
    • Αν υπάρχει υποψία λήψης καθαρτικών, απαιτείται έλεγχος των κοπράνων για φαινολοφθαλεΐνη και ανθρακινόνες 
    • Η δοκιμασία εισπνοής υδρογόνου μπορεί να είναι χρήσιμη στην ανίχνευση δυσανεξίας σε δισακχαρίτες και στην υπερανάπτυξη εντερικής βακτηριακής χλωρίδας 
    • Σε υποψία εντερικής δυσαπορρόφησης, βιοψία βλεννογόνου του 12δακτύλου (συνήθως ενδοσκοπική). Αυτή συνήθως δεν γίνεται, εκτός και υπάρχουν ενδείξεις στεατόρροιας 
    • Αν υπάρχει υποψία κολλαγονώδους ή μικροσκοπικής κολίτιδας (κυρίως σε ηλικιωμένες γυναίκες), γίνονται κολονοσκόπηση και βιοψία του βλεννογόνου εντέρου 

    ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΗ

    Ο βαριούχος υποκλυσμός και το βαριούχο γεύμα μπορεί να δώσουν στοιχεία για φλεγμονώδη νόσο του εντέρου ή για άλλη εντερική αλλοίωση

    ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΕΣ ΜΕΘΟΔΟΙ

    • Η πρωκτοσιγμοειδοσκόπηση συνιστάται σε όλες τις περιπτώσεις 
    • Κολονοσκόπηση αν η διάρροια σχετίζεται με παρουσία αίματος στα κόπρανα ή με έλλειψη σιδήρου 
    • Πλήρης κολονοσκόπηση συνήθως δεν συνιστάται, εκτός αν απαιτείται η διερεύνηση μιας συγκεκριμένης κατάστασης 
    • Ύπαρξη εντερικής μελάνωσης στην ενδοσκόπηση, δηλώνει συχνή χρήση καθαρτικών ανθρακινόνης 

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΧΡΟΝΙΑΣ ΔΙΑΡΡΟΙΑΣ

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ

    Εξωνοσοκομειακή σχεδόν σε όλες τις περιπτώσεις. Εξαίρεση όταν σοβαρή συνεχής διάρροια έχει προκαλέσει διαταραχές ύδατος και ηλεκτρολυτών που απαιτούν διόρθωση με παρεντερική χορήγηση υγρών 

    Type 1 Type 2 Type 3 Type 4 Type 5 Type 6 Type 7 1

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ

    Όταν οι διαταραχές ύδατος και ηλεκτρολυτών είναι ήπιες, από το στόμα χορήγηση διαλυμάτων αλάτων είναι συνήθως αρκετή 

    ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ

    Περιορισμένη μόνο για τον εξαντλημένο ασθενή 

    ΔΙΑΙΤΑ

    • Συνήθως δεν απαιτούνται περιορισμοί, εκτός από τις περιπτώσεις τροφών που επιτείνουν τη διάρροια, όπως τα δαμάσκηνα, κλπ. Είναι σκόπιμο να αποφεύγονται τα προϊόντα που περιέχουν λακτόζη για 2 εβδομάδες μετά από ιογενή γαστρεντερίτιδα
    • Μείωση ή αποφυγή των προϊόντων που περιέχουν λακτόζη (γαλακτοκομικά, κλπ) στις περιπτώσεις δυσανεξίας στη λακτόζη
    • Δίαιτα χαμηλής περιεκτικότητας σε γλουτένη είναι απαραίτητη στις περιπτώσεις κοιλιοκάκης 
    • Στις περιπτώσεις χρόνιας διάρροιας που εναλλάσσεται με δυσκοιλιότητα, συμπληρώματα υδρόφιλων κολλοειδών (π.χ. ψύλλιο ή συνθετικά ανάλογα) μπορεί να βοηθήσουν στην ομαλοποίηση των κενώσεων 

    ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    • Απλουστευμένη εξήγηση της φυσιολογίας του εντέρου 
    • Διαβεβαίωση για την πολυμορφία της εντερικής λειτουργίας, καθώς και για το ότι ευκαιριακή ήπια διάρροια δεν σημαίνει αναγκαστικά δηλητηρίαση 

    ΦΑΡΜΑΚΑ 

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ

    Η επιλογή εξαρτάται από τη διάγνωση, αν είναι δυνατόν, της υποκείμενης αιτίας. Οι παρακάτω δόσεις αναφέρονται σε ενήλικες.

    Μη ειδική καταστολή της διάρροιας:

    • Υδαρείς κενώσεις μπορεί να οφείλονται στη χρήση υδρόφιλων κολλοειδών, όπως είναι το ψύλλιο και τα συνθετικά ανάλογα που είναι ιδιαίτερα χρήσιμα στην αντιμετώπιση των εναλλαγών διάρροιας δυσκοιλιότητας
    • Διφαινοξυλάτη 5-20 mg την ημέρα ή λοπεραμίδη 4-16 mg την ημέρα, σε δόσεις που υπολογίζονται και χορηγούνται ανάλογα με τις ανάγκες του κάθε σθενούς (τα οπιοειδή, όπως η κωδεΐνη, είναι επίσης αποτελεσματικά, αλλά η χρήση τους έχει σε μεγάλο βαθμό εγκαταλειφθεί)
    • Καολίνη/πηκτίνη 1-8 κουταλάκια την ημέρα κατανεμημένα ανάλογα με τις ανάγκες του ασθενούς 

    Στους πιο ειδικούς παράγοντες περιλαμβάνονται:

    • Σε δυσανεξία στη λακτόζη, συμπλήρωμα λακτάσης 
    • Σε διάρροια λόγω πεπτιδίων, σωματοστατίνη 
    • Σε γαστρική υπερέκκριση, ανταγωνιστές των Η2 υποδοχέων (π.χ. σιμετιδίνη, ρατινιδίνη)

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    Στην περίπτωση που μια απλή "λειτουργική" διάρροια επιμένει, θα πρέπει να εκτελείται παραπέρα διερεύνηση για την αποκάλυψη πιθανής υποκείμενης αιτίας 

    ΠΡΟΛΗΨΗ/ΑΠΟΦΥΓΗ

    Τα άτομα που πάσχουν από χρόνια διάρροια θα πρέπει να απέχουν από διαρροιογόνες τροφές, όπως η σορβιτόλη 

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ

    Σε σοβαρές περιπτώσεις, διαταραχές ύδατος και ηλεκτρολυτών 

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ 

    Ήπια διάρροια που εκδηλώνεται ευκαιριακά και ανταποκρίνεται σε απλά μέτρα είναι ακίνδυνη. Όταν όμως αυτό συμβαίνει συνεχώς μπορεί να δημιουργεί σοβαρά προβλήματα 

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Χρόνιες φλεγμονώδεις νόσοι του εντέρου (ελκώδης κολίτιδα, νόσος του Crohn), σύνδρομα δυσαπορρόφησης, διαβήτης, κλπ.

    ΗΛΙΚΙΑΚΑ ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Παιδιατρικό: Τα βρέφη και τα παιδιά παρουσιάζουν συνήθως διάρροια διαιτητικής αρχής η οποία εξαφανίζεται με την ηλικία 

    Γηριατρικό: Οι ηλικιωμένοι που κατά τη διάρκεια της ζωής τους είχαν φυσιολογική εντερική λειτουργία είναι σπάνιο να αποκτήσουν διάρροια λόγω ηλικίας και μόνο. Αντίθετα, αυτοί που πάντα είχαν τάση για διάρροια, μπορεί να διαπιστώσουν αυξανόμενο πρόβλημα με την πάροδο της ηλικίας 

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για το έντερο

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για το έντερο

    Integris Featured Chronic Constipation and Diarrhea

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό

    Διαβάστε, επίσης,

    Χρήσιμες πληροφορίες για τις ανοσοανεπάρκειες

    HIV λοίμωξη και AIDS

    Συμπληρώματα διατροφής για τη φλεγμονώδη νόσο εντέρου

    Χρήσιμες πληροφορίες για το AIDS

    Φασιολοψίαση

    Όλα τα κόλπα για να σταματήσετε τη διάρροια

    Οι αιτίες απώλειας βάρους

    Μικροσκοπική κολίτιδα

    Νόσος του Crohn

    Σύνδρομο Zollinger-Ellison

    Χρήσιμες συνταγές βοτάνων για τη διάρροια

    Ιατρικές συνταγές με θυμάρι

    Όλες οι ασθένειες ξεκινούν από το έντερο

    Λάδι μασάζ με χαμομήλι

    Χρήσιμες ιατρικές συνταγές με θρούμπι

    Εκκολπωματική νόσος

    Ορθομοριακή αποτοξίνωση του γαστρεντερικού συστήματος

    Συμπληρώματα διατροφής για τις παθήσεις του πεπτικού

    Καλπροτεκτίνη κοπράνων

    Έλεγχος λοιμώξεων από εντερόκοκκους στο νοσοκομείο

    Αίμα του δράκου

    Το μινθέλαιο

    Σταφυλοκοκκική λοίμωξη

    Η κοιλιοκάκη

    Acai berries

    Η σχιστοσωμίαση

    Λεπτοσπείρωση

    Οξεία γαστρεντερίτιδα σε παιδιά

    Εντεροκολίτιδα από υερσίνια

    Όταν έχετε διάρροια

    Ηωσινοφιλική γαστρεντερίτιδα

    Η λίστα με τα φιλικά βακτήρια

    Λιστερίωση

    Υπάρχουν κίνδυνοι από την Ακτινοθεραπεία;

    Η διατροφή κατά την ακτινοθεραπεία

    Όταν ταξιδεύετε σε προορισμούς υψηλού κινδύνου

    Οι κανόνες υγιεινής για τα τρόφιμα

    Να πλένετε συχνά τα χέρια σας

    www.emedi.gr

     

Περισσότερα σε αυτή την κατηγορία: « Χοληδοχολιθίαση Χρόνια διάρροια »