Κυριακή, 13 Οκτωβρίου 2013 10:48

Νόσος του Whipple

Γράφτηκε από την
Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(7 ψήφοι)
Η ασθένεια είναι συχνή σε γεωργούς που εκτίθενται σε χώμα και ζώα
H νόσος του Whipple, ICD-10 K90.8, είναι ένα νόσημα που προσβάλλει κατά βάση το λεπτό έντερο.
H νόσος του Whipple ή εντερική λιποδυστροφία είναι ένα σπάνιο νόσημα που προσβάλλει κατά βάση το λεπτό έντερο και συνοδεύεται από δυσαπορρόφηση, δηλαδή αδυναμία απορρόφησης των θρεπτικών συστατικών του φαγητού. Οφείλεται σε ένα μικρόβιο που ονομάζεται Tropheryma whippelii και προσβάλλει κυρίως άνδρες ηλικίας άνω των 45 ετών.
Η ασθένεια είναι κοινή σε γεωργούς που εκτίθενται σε χώμα και ζώα, γεγονός που υποδηλώνει ότι η μόλυνση έχει αποκτηθεί από αυτές τις πηγές.
Τα άτομα που είναι πιο ευαίσθητα στην ασθένεια είναι εκείνα με μειωμένη ικανότητα ιδίως στα μακροφάγα. Πολλές μελέτες δείχνουν ότι  μπορεί να υπάρχουν και ελαττωματικά Τ-λεμφοκύτταρα.
Συμπτώματα
  • Η ασθένεια προκαλεί διάρροιες, απώλεια βάρους, κοιλιακό πόνο και αιμορραγία από το γαστρεντερικό. 
  • Μπορεί να συνυπάρχει πυρετός και λεμφαδενοπάθεια. Συμπτώματα και σημεία μπορούν να εμφανιστούν και από άλλα συστήματα πέραν του γαστρεντερικού, π.χ. αρθρίτιδα, διάχυτη υπέρχρωση του δέρματος, ραγοειδίτιδα, κερατίτιδα κ.α. 
  • Η νόσος του Whipple προκαλεί κυρίως δυσαπορρόφηση, αλλά μπορεί να επηρεάσει οποιοδήποτε μέρος του σώματος, συμπεριλαμβανομένων της καρδιάς, των πνευμόνων, του εγκεφάλου, τις αρθρώσεις, το δέρμα και τα μάτια. 
  • Πυρετός και ρίγη συμβαίνουν σε ένα μικρό ποσοστό των ανθρώπων.
  • Η κακή απορρόφηση του λίπους σημαίνει ότι πολλοί αναπτύσσουν στεατόρροια (λιπαρά κόπρανα).
  • Η εξάντληση της λευκωματίνης, προκαλεί περιφερικό οίδημα.
  • Μερικοί έχουν, επίσης, οζίδια δέρματος. 
  • Ενδοκαρδίτιδα (μόλυνση της καρδιακής βαλβίδας) έχει αναφερθεί σε ένα μικρό αριθμό περιπτώσεων.
  • Τα συμπτώματα από τον εγκέφαλο σχετίζονται με το τμήμα του εγκεφάλου που επηρεάζεται. Τα πιο κοινά προβλήματα είναι άνοια, απώλεια μνήμης, σύγχυση, και μειωμένο επίπεδο συνείδησης. Διαταραχές στην κίνηση των οφθαλμών και μυορρυθμία (γρήγορες επαναλαμβανόμενες κινήσεις των μυών) του προσώπου είναι πολύ χαρακτηριστικά για τη νόσο του Whipple.

Διάγνωση
Συχνά είναι δύσκολη στα πρώιμα στάδια ή εάν απουσιάζουν οι εντερικές εκδηλώσεις της νόσου. 
-Γίνεται συνήθως με την ανεύρεση PAS-θετικών, ραβδοειδούς σχήματος, εγκλείστων στα μακροφάγα που διηθούν το λεπτό έντερο και τους κοιλιακούς λεμφαδένες ή άλλους προσβληθέντες ιστούς, ή/και την ανεύρεση των βακτηριδίων στο ηλεκτρονικό μικροσκόπιο. Η εικόνα αυτή θεωρείται παθογνωμονική της νόσου του Whipple, αν και μπορεί να παρατηρηθεί και σε πάσχοντες από AIDS και εντερική λοίμωξη από Mycobacterium avium. 
-Σε μερικές περιπτώσεις μπορεί να χρειασθεί βιοψία του εγκεφάλου. 
-Η διάγνωση γίνεται με βιοψία, συνήθως με ενδοσκόπηση δωδεκαδακτύλου. Ανοσοϊστοχημική χρώση για αντισώματα έναντι του Τ. whipplei έχει χρησιμοποιηθεί για την ανίχνευση του οργανισμού σε μια ποικιλία ιστών, και μια βασισμένη σε PCR δοκιμασία στο αίμα, το υαλώδες υγρό, το αρθρικό υγρό, τις καρδιακές βαλβίδες, ή το εγκεφαλονωτιαίο υγρό. Το PCR του σάλιου, του γαστρικού ή εντερικού υγρού, και τα δείγματα κοπράνων είναι ιδιαίτερα ευαίσθητα, αλλά δεν είναι αρκετά εξειδικευμένα, υποδεικνύοντας ότι υγιή άτομα μπορούν να φιλοξενούν, επίσης, το αιτιολογικό βακτήριο χωρίς την εκδήλωση της νόσου του Whipple, αλλά πάντως,  μια αρνητική PCR είναι πιθανότατα ενδεικτική ενός υγιούς ατόμου. 
-Ενδοσκόπηση του δωδεκαδακτύλου και της νήστιδας μπορεί να αποκαλύψει ωχροκίτρινο δασύτριχο βλεννογόνο με ερυθηματώδη διαβρωμένα μπαλώματα σε ασθενείς με κλασική εντερική νόσο του Whipple, και οι ακτίνες Χ του λεπτού εντέρου μπορεί να αναδείξουν κάποιες πεπλατυσμένες πτυχώσεις. 
-Άλλα παθολογικά ευρήματα είναι οι διογκωμένοι μεσεντέριοι  λεμφαδένες, η διήθηση με αφρώδη μακροφάγα, και μια ταυτόχρονη μείωση του αριθμού των λεμφοκυττάρων και των κυττάρων του πλάσματος στη βιοψία.
Αντιμετώπιση
  • Για την αντιμετώπιση της νόσου του Whipple χορηγούνται στον ασθενή τα κατάλληλα αντιβιοτικά φάρμακα. 
  • Παράλληλα απαιτείται αναπλήρωση υγρών και ηλεκτρολυτών, χορήγηση συμπληρωματικού σιδήρου για την αντιμετώπιση της αναιμίας, συμπληρωματική βιταμίνη D και ασβέστιο και ένα διαιτολόγιο πλούσιο σε θερμίδες και πρωτεΐνες και πολυβιταμινούχα σκευάσματα.
  • Η θεραπεία γίνεται με πενικιλίνη, αμπικιλλίνη, τετρακυκλίνη, ή κοτριμοξαζόλη για ένα έως δύο χρόνια. Κάθε θεραπεία διαρκεί λιγότερο από ένα χρόνο με ένα ποσοστό υποτροπής κατά 40%. 
  • Η Whipple μπορεί να αντιμετωπιστεί με δοξυκυκλίνη και υδροχλωροκίνη για 12 έως 18 μήνες.
  • Σουλφοναμίδια (σουλφαδιαζίνη ή σουλφαμεθοξαζόλη) μπορεί να προστεθούν για τη θεραπεία των νευρολογικών συμπτωμάτων. 

emedi.gr

Τα καλύτερα συμπληρώματα διατροφής για το έντερο

Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα καλύτερα συμπληρώματα διατροφής για το έντερο

Τα καλύτερα συμπληρώματα διατροφής για τη δυσαπορρόφηση

Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα καλύτερα συμπληρώματα διατροφής για τη δυσαπορρόφηση

disaporrofisi 1

Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με τον θεράποντα ιατρό.

 

 

Διαβάστηκε 6975 φορές Τελευταία τροποποίηση στις Σάββατο, 16 Φεβρουαρίου 2019 20:47
Σαββούλα Μάλλιου Κριαρά

Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

Σχετικά Άρθρα

  • Χρήσιμες πληροφορίες για την υδροθεραπεία παχέος εντέρου Χρήσιμες πληροφορίες για την υδροθεραπεία παχέος εντέρου

    Υδροθεραπεία παχέος εντέρου ή Hydrocolon Therapy

     

    Η υδροθεραπεία παχέος εντέρου είναι μια μέθοδος εσωτερικού καθαρισμού από τις τοξικές ουσίες, τα αέρια, τα συσσωρευμένα κόπρανα και τις βλεννώδεις πλάκες μυκήτων, που επηρεάζουν τη γενικότερη λειτουργία του οργανισμού.

    Η υδροθεραπεία παχέος εντέρου είναι αποτελεσματικό εργαλείο στην πρόληψη και θεραπεία πολλών ασθενειών.

    Ο καθαρισμός εντέρου γίνεται με νερό πηγής και στη θερμοκρασία του σώματος.

    Η υδροθεραπεία παχέος εντέρου χαλαρώνει και ανακουφίζει.

    Συγχρόνως με την υδροθεραπεία γίνεται μασάζ του παχέος εντέρου.

    katharismos 1

    Ενδείξεις υδροθεραπείας παχέος εντέρου

    Αποτοξίνωση

    Αναζωογόνηση του οργανισμού

    Σύνδρομο ευερέθιστου εντέρου

    Δερματοπάθειες & Ακμή

    Αλλεργίες, όπως αλλεργική ρινίτιδα, βρογχικό άσθμα και ατοπική δερματίτιδα

    Ψωρίαση

    Διαταραχές μικροβιακής χλωρίδας εντέρου

    Πόσες φορές απαιτείται υδροθεραπεία παχέος εντέρου

    6 συνεδρίες θεωρούνται αρκετές για οποιαδήποτε περίπτωση

    katharismos 4

    Η διατροφή για την υδροθεραπεία

    Σούπες, βραστά λαχανικά, αναποφλοίωτο ρύζι, φρούτα εποχής

    Να μην φάτε κρέας άσπρο αλεύρι και ζάχαρη

    Να πίνετε 2 λίτρα νερό πηγής την ημέρα

    Αντενδείξεις για την υδροθεραπεία παχέος εντέρου

    Δεν υπάρχουν

    Η υδροθεραπεία καθαρίζει το παχύ έντερο με το νερό πηγής και είναι, εντελώς, ακίνδυνη

    Τα καλύτερα συμπληρώματα διατροφής για το πεπτικό σας σύστημα

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα καλύτερα συμπληρώματα διατροφής για την υγεία του πεπτικού σας συστήματος

    katharismos 3

     

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Το έντερο υπεύθυνο για όλες τις ασθένειες

    Τρόποι για να καθαρίσετε το σώμα σας

    Αγωγή με υδροθεραπεία

    Ιαματικά λουτρά Αιδηψού

    Μήπως έχετε πολλά αέρια;

    www.emedi.gr

     

     

  • Χρήσιμες πληροφορίες για τη νόσο του Crohn Χρήσιμες πληροφορίες για τη νόσο του Crohn

    Η νόσος του Crohn είναι φλεγμονώδης νόσος του εντέρου

     

    Η νόσος Crohn είναι η ιδιοπαθής φλεγμονώδης νόσος του λεπτού και του παχέος εντέρου, προσβάλλουσα όλες τις στιβάδες του τοιχώματος του εντέρου.

    Είναι βραδέως εξελισσόμενη και υποτροπιάζουσα νόσος με τάση απόφραξης του εντέρου λόγω στενώσεων, συριγγοποίησης και προσβολής παρακείμενων προς τη φλεγμονώδη βλάβη δομών. Σπάνια, μπορεί να εμφανισθεί σε όλες τις άλλες περιοχές του γαστρεντερικού σωλήνα.

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Γαστρεντερικό

    Γενετική:

    • 15% των ασθενών έχουν πρώτου βαθμού συγγενή με φλεγμονώδη νόσο του εντέρου
    • Όλοι οι μονοζυγωτικοί δίδυμοι αναπτύσσουν τη νόσο με παρόμοιο τρόπο

    Επικρατέστερη ηλικία: 

    • Οι περισσότερες περιπτώσεις αρχίζουν στα 15-25 χρόνια
    • Δεύτερη σε συχνότητα πρώτης προσβολής η ηλικιακή ομάδα 55-65 ετών 

    Επικρατέστερο φύλο: Γυναίκες > Άνδρες

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ CROHN ΝΟΣΟΥ ΤΟΥ ΕΝΤΕΡΟΥ

    Όλοι οι τύποι της νόσου Crohn:

    • Διάρροια αναπτύσσεται κάποια στιγμή στους περισσότερους ασθενείς
    • Κοιλιακός πόνος αναπτύσσεται στα 2/3 περίπου 
    • Απώλεια βάρους, γαγγραινώδες πυόδερμα 
    • Σπονδυλίτιδα
    • Συμμετρική αρθρίτιδα
    • Ιρίτιδα
    • Κοιλιακή ευαισθησία, συνήθως περισσότερο απ' ότι αναμένεται με βάση τα συμπτώματα
    • Κοιλιακή μάζα (σπανίως)

    Προσβολή μόνο του λεπτού εντέρου:

    • Επιμένουσα διάρροια σε κάθε στιγμή, ακόμη και τη νύχτα
    • Ακαθόριστος κοιλιακός πόνος συχνός. Μόνο οι μισοί ασθενείς με κοιλιακό πόνο έχουν και ευαισθησία που δεν υφίεται με τις κενώσεις και συχνά επιδεινώνεται με τη λήψη τροφής
    • Εντερική απόφραξη στο 1/3 - Κοιλιακός πόνος τύπου κράμπας προηγείται για μήνες
    • Αιμορραγία εμφανίζεται στο 20%, συνήθως, μεγάλη
    • Περιπρωκτική νόσος συμπεριλαμβάνουσα συρίγγια
    • Εσωτερικά συρίγγια
    • Αρθρίτιδα 5%

    Προσβολή μόνο του παχέος:

    • Διάρροια επιμένουσα, σε κάθε στιγμή ακόμη και τη νύχτα
    • Αιματοχεσία
    • Κοιλιακός πόνος στους μισούς ασθενείς, που συχνά υφίεται με την κένωση 
    • Περιπρωκτική νόσος στο 40%, συρίγγια
    • Σημαντική απώλεια βάρους 
    • Τοξικό μεγάκολο στο 10% περίπου
    • Αρθρίτιδα στο 20%
    • Εντερική απόφραξη, μερικές φορές

    Προσβολή παχέος και λεπτού εντέρου:

    • Εντερική απόφραξη πολύ περισσότερο συχνή
    • Αρθρίτιδα 5%

    crohns dreamstime s 119957874

    ΑΙΤΙΑ ΝΟΣΟΥ CROHN 

    • Ιδιοπαθής 
    • Επιδεινώνεται από βακτηριακή λοίμωξη 
    • Επιδεινώνεται από φλεγμονώδη αντίδραση 
    • Επιδεινώνεται από τη διακοπή του καπνίσματος

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΝΟΣΟΥ CROHN 

    • Περισσότεροι καπνιστές απ' ότι αναμένεται από δεδομένα του γενικού πληθυσμού

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ CROHN ΝΟΣΟΥ ΤΟΥ ΕΝΤΕΡΟΥ

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ CROHN ΝΟΣΟΥ ΤΟΥ ΕΝΤΕΡΟΥ

    Νόσος του παχέος εντέρου:

    • Ελκώδης κολίτιδα
    • Ισχαιμική κολίτιδα (γηραιότεροι ασθενείς)
    • Εντερικά παθογόνα: αμοιβάδωση, φυματίωση, γερσίνια, καμπυλοβακτηρίδιο, γονόρροια, τοξίνη του κλωστηριδίου του διαθλαστικού, σιγκέλλα, σαλμονέλλα, χλαμύδια του ΑΛΚ ή όχι-ΑΛΚ, μύκητες (π.χ. ακτινομύκωση)
    • Κακοήθεια: λέμφωμα, αδενοκαρκίνωμα
    • Καυστικά υλικά σε υποκλυσμούς (π.χ. Η2Ο2)

    Νόσος του λεπτού εντέρου:

    • Εντερικά παθογόνα: φυματίωση, γερσίνια, καμπυλοβακτηρίδιο, χλαμύδια του ΑΛΚ ή όχι - ΑΛΚ, μύκητες (π.χ. ακτινομύκωση), φλεγμονώδης νόσος της μικρής πυέλου από χλαμύδια στις γυναίκες 
    • Λέμφωμα
    • Φάρμακα (π.χ. ΜΣΑΦ)

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ ΝΟΣΟΥ CROHN 

    • Αυξημένη ΤΚΕ
    • Συχνή η αναιμία
    • Σε σοβαρές περιπτώσεις, ελάττωση της αλβουμίνης 
    • Διαταραχές ηλεκτρολυτών ορού 
    • Ανεπάρκεια ειδικών συστατικών της τροφής: Β12, λιποδιαλυτές βιταμίνες, φυλλικό οξύ

    Φάρμακα που μπορεί να μεταβάλλουν τα ευρήματα:

    Φάρμακα του τύπου της σουλφασαλαζίνης μετά από μακροχρόνια χρήση μπορεί να ελαττώσουν το φυλλικό

    Διαταραχές που μπορεί να μεταβάλλουν τα ευρήματα:

    Όλες οι δοκιμασίες είναι μη ειδικές, παρόμοιοι βαθμοί βαρύτητας της εντερικής νόσου που προέρχεται από άλλες αιτίες, δίνουν παρόμοια συμπτώματα και μεταβολές εργαστηριακών παραμέτρων

    ΠΑΘΟΛΟΓΟΑΝΑΤΟΜΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ ΝΟΣΟΥ CROHN 

    • Προσβολή όλων των στιβάδων του εντερικού τοιχώματος με φλεγμονή σε > 95% των περιπτώσεων τουλάχιστον σε τοπικές περιοχές 
    • Περιοχές υγιούς εμβόλιμες στις φλεγμονώδεις βλάβες (περιοχές υπερπηδήσεως) στο 80%
    • Κοκκίωμα στο 15%
    • Υπερτροφία λιπώδους ιστού που ακολουθεί τα μεσεντέρια αγγεία στο 50% των περιπτώσεων νόσου του λεπτού εντέρου

    ΕΙΔΙΚΕΣ ΔΟΚΙΜΑΣΙΕΣ ΝΟΣΟΥ CROHN 

    • Κολονοσκόπηση με ενδοσκόπηση και του ειλεού και βιοψία
    • Εξελκώσεις βλεννογόνου, απώλεια βλεννογόνου υποδηλώνουσα έλκος και διάβρωση με περιοχές παρεμβαλλόμενου υγιούς βλεννογόνου

    ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΗ ΝΟΣΟΥ CROHN 

    Ακτινογραφίες με βάριο:

    • Απώλεια βλεννογόνου, έλκη 
    • Στένωση εντερικού αυλού στα περισσότερα προσβεβλημένα τμήματα του λεπτού 
    • Συρίγγια από τα προσβεβλημένα τμήματα σε άλλες αγκύλες του λεπτού, κύστη, κόλπο ή εξωτερικά 
    • Περιοχές παρεμβαλλόμενες υγιούς βλεννογόνου, πολλαπλές τμηματικές βλάβες συχνές 
    • Αδυναμία του βαρίου να εισέλθει στον ειλεό κατά το βαριούχο υποκλυσμό
    • Υποβλεννογόνια έλκη

    Απλές ακτινογραφίες:

    • Εικόνα εντερικής απόφραξης σε επώδυνη, ευαίσθητη διατεταμένη κοιλιά
    • Τοξικό μεγάκολο σε τοξικό ασθενή με νόσο του παχέος εντέρου 
    • Εκτίμηση αρθρίτιδας
    • Σαρκοειλίτιδα 

    Αξονικές τομογραφίες:

    • Δείχνουν πάχυνση του εντερικού τοιχώματους όταν ο αυλός δεν είναι στενωμένος 
    • Δείχνουν αποστηματικές κοιλότητες που σχετίζονται με συρίγγια
    • Χρήσιμες στην αναγνώριση σημαντικής περιορθικής νόσου

    ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΕΣ ΜΕΘΟΔΟΙ ΝΟΣΟΥ CROHN 

    • Ειλεοσκόπηση και εντεροσκόπηση 
    • Η κατανομή των βλαβών που αναδεικνύεται με το βαριούχο υποκλυσμό, τα ενδοσκοπικά ευρήματα και οι βιοψίες, συνήθως, θέτουν τη διάγνωση
    • Οι βιοψίες βλεννογόνου προσβεβλημένων περιοχών είναι συμβατές με τη διάγνωση, αλλά δεν είναι διαγνωστικές, γι΄αυτό καλύτερα να αποφεύγονται. Βοηθά στη διάγνωση και ο αποκλεισμός άλλων αιτίων

    gpcq3yy2 1337578795

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΝΟΣΟΥ CROHN 

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ ΝΟΣΟΥ CROHN 

    • Συνήθης η εξωνοσοκομειακή αντιμετώπιση. Εισαγωγή στο νοσοκομείο για επιπλοκές ή ειδικές θεραπείες 
    • Η νόσος είναι προϊούσα με περίπου 1 ασθενή να απαιτεί χειρουργική θεραπεία κάθε 4 έως 7 χρόνια

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ ΝΟΣΟΥ CROHN 

    • Προσοχή στη διατήρηση του βάρους και του θερμιδικού ισοζυγίου
    • Παρακολούθηση σοβαρών περιπτώσεων για δυσαπορρόφηση
    • Περιπρωκτική νόσος - καθιστό λουτρό, σαπούνι και νερό μετά κένωση, χειρουργική παροχέτευση περιορθικών αποστημάτων, χειρουργική θεραπεία υποτροπιαζόντων συριγγίων αν η φαρμακευτική θεραπεία αποτύχει 
    • Εξωεντερική νόσος (ραγοειδίτιδα, αρθρίτιδα, δερματίτιδα, σκληρυντική χολαγγειΐτιδα) αντιμετωπίζεται όπως, τα άλλα νοσήματα που δημιουργούν πολλά προβλήματα

    Ενδείξεις χειρουργικής θεραπείας:

    • Σοβαρή, υποτροπιάζουσα αιμορραγία 
    • Αδυναμία ανάπτυξης 
    • Αποστήμτα
    • Πλήρης ή καθ' υποτροπή εντερική απόφραξη
    • Τοξικό μεγάκολο ή εκτεταμένη νόσος 
    • Συμπτωματικά συρίγγια, αλλά εκτός των ορθικών 
    • Ανεπάρκεια στη λειτουργία καλοστομίας μετά 1 ή περισσότερα χρόνια

    ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ ΝΟΣΟΥ CROHN 

    Πλήρης όσο, είναι ανεκτή

    ΔΙΑΙΤΑ

    • Συνήθως, χωρίς, περιορισμούς 
    • Αν υπάρχει δυσαπορρόφηση λίπους μειώστε το λίπος της τροφής 
    • Αν υπάρχουν συμφύσεις ή ιστορικό αποφράξεως αποφυγή συστατικών πολύ πλούσιων σε ίνες 
    • Αν η διάρροια προεξάρχει, αυξήστε τη συμμετοχή φυτικών ινών στην τροφή (μερικές φορές ενδείκνυται), ελαττώστε το λίπος 

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΝΟΣΟΥ CROHN 

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ ΝΟΣΟΥ CROHN 

    Έλεγχος εξάρσεων ή επιπλοκών:

    • Πρεδνιζολόνη 20 με 40 mg/ημέρα. Απόκριση σε 1-3 εβδομάδες. Σταδιακή ελάττωση μετά 4-6 εβδομάδες 
    • Σουλφασαλαζίνη. Αυξήστε τη δόση κάθε 4 ημέρες από 0,5 gm δύο φορές την ημέρα σε 1 gm 4 φορές την ημέρα εφ' όσον είναι ανεκτό. Απόκριση σε 4-6 εβδομάδες

    Νόσος του ορθού και του αριστερού ημίσεως του παχέος:

    • 5 - αμινοσαλικυλικό οξύ (5-ASA) σε υποκλυσμούς 2-3 την ημέρα
    • Υποκλυσμοί υδροκορτιζόνης 2-3 φορές την ημέρα ή υπόθετα για πρωκτίτιδα

    Καθ' υποτροπή περιπρωκτική νόσος με συρίγγια:

    • Μετρονιδαζόλη 250 mg 3 φορές την ημέρα για μέγιστο διάστημα 8 εβδομάδων 

    Νόσος του παχέος σε ανθεκτικούς στη σουλφασαλαζίνη ασθενείς:

    • Εντεροδιαλυτά δισκία μεσαλαμίνης (5-ASA): Azacol, 800 mg 3 φορές την ημέρα 
    • Ολσαλαζίνη (Dipentum) 1 gm/ημέρα διαιρεμένο σε δύο δόσεις, με δυνατότητα αύξησης στα 2 gm/ημέρα

    Νόσος του ειλεού:

    • Από του στόματος ή ΕΦ στεροειδή
    • Azacol, Claversal

    Τα αντιφλεγμονώδη φάρμακα είναι συχνά το πρώτο βήμα στη θεραπεία της φλεγμονώδους νόσου του εντέρου.

    Περιλαμβάνουν:

    • Κορτικοστεροειδή. Τα κορτικοστεροειδή όπως η πρεδνιζόνη και η βουδεσονίδη (Entocort EC) μπορούν να βοηθήσουν στη μείωση της φλεγμονής στο σώμα σας, αλλά δεν λειτουργούν για όλους με νόσο του Crohn. Οι γιατροί τα χρησιμοποιούν γενικά μόνο εάν δεν ανταποκρίνεστε σε άλλες θεραπείες. Τα κορτικοστεροειδή μπορούν να χρησιμοποιηθούν για βραχυπρόθεσμη (τρεις έως τέσσερις μήνες) βελτίωση των συμπτωμάτων και για την πρόκληση ύφεσης. Τα κορτικοστεροειδή μπορούν επίσης να χρησιμοποιηθούν σε συνδυασμό με κατασταλτικό του ανοσοποιητικού συστήματος.
    • 5-αμινοσαλικυλικά από του στόματος. Αυτά τα φάρμακα περιλαμβάνουν σουλφασαλαζίνη (Azulfidine), η οποία περιέχει σουλφα και μεσαλαμίνη (Asacol HD, Delzicol, άλλα). Τα 5-αμινοσαλικυλικά από του στόματος έχουν χρησιμοποιηθεί ευρέως στο παρελθόν, αλλά τώρα θεωρούνται γενικά πολύ περιορισμένου οφέλους.

    Ανοσοκατασταλτικά φάρμακα

    Αυτά τα φάρμακα μειώνουν, επίσης, τη φλεγμονή, αλλά στοχεύουν το ανοσοποιητικό σύστημα, το οποίο παράγει τις ουσίες που προκαλούν φλεγμονή. Για μερικούς ανθρώπους, ένας συνδυασμός αυτών των φαρμάκων λειτουργεί καλύτερα από ένα μόνο φάρμακο.

    Τα κατασταλτικά του ανοσοποιητικού συστήματος περιλαμβάνουν:

    • Αζαθειοπρίνη  και μερκαπτοπουρίνη. Αυτά είναι τα πιο ευρέως χρησιμοποιούμενα ανοσοκατασταλτικά για τη θεραπεία της φλεγμονώδους νόσου του εντέρου. Η λήψη τους απαιτεί να παρακολουθείστε στενά από το γιατρό σας και να ελέγχετε τακτικά το αίμα για παρενέργειες, όπως μειωμένη αντίσταση στις λοιμώξεις και φλεγμονή του ήπατος. Μπορεί, επίσης, να προκαλέσουν ναυτία και έμετο.
    • Μεθοτρεξάτη. Αυτό το φάρμακο χρησιμοποιείται, μερικές φορές, για άτομα με νόσο του Crohn που δεν ανταποκρίνονται καλά σε άλλα φάρμακα. Θα πρέπει να παρακολουθείστε στενά για παρενέργειες.

    Bιολογικοί παράγοντες

    Αυτή η κατηγορία θεραπειών στοχεύει πρωτεΐνες που παράγονται από το ανοσοποιητικό σύστημα. 

    Οι τύποι βιολογικών παραγόντων που χρησιμοποιούνται για τη θεραπεία της νόσου του Crohn περιλαμβάνουν:

    • Natalizumab (Tysabri) και vedolizumab (Entyvio). Αυτά τα φάρμακα λειτουργούν σταματώντας ορισμένα μόρια ανοσοκυττάρων - τις ιντεγκρίνες - από τη σύνδεση με άλλα κύτταρα στην εντερική επένδυση. Επειδή το natalizumab σχετίζεται με έναν σοβαρό κίνδυνο για προοδευτική πολυεστιακή λευκοεγκεφαλοπάθεια - μιας εγκεφαλικής νόσου που συνήθως οδηγεί σε θάνατο ή σοβαρή αναπηρία - πρέπει να αποφεύγεται. Το Vedolizumab εγκρίθηκε πρόσφατα για τη νόσο του Crohn. Λειτουργεί όπως το natalizumab, αλλά φαίνεται ότι δεν ενέχει κίνδυνο εγκεφαλικής νόσου.
    • Infliximab (Remicade), adalimumab (Humira) και certolizumab pegol (Cimzia). Είναι γνωστοί, ως αναστολείς TNF και αυτά τα φάρμακα λειτουργούν εξουδετερώνοντας μια πρωτεΐνη του ανοσοποιητικού συστήματος γνωστή ως παράγοντας νέκρωσης όγκου (TNF). Το Ustekinumab (Stelara) εγκρίθηκε πρόσφατα για τη θεραπεία της νόσου του Crohn παρεμβαίνοντας στη δράση μιας ιντερλευκίνης, η οποία είναι μια πρωτεΐνη που εμπλέκεται στη φλεγμονή.

    Αντιβιοτικά

    Τα αντιβιοτικά μπορούν να μειώσουν την ποσότητα αποστράγγισης από συρίγγια και αποστήματα και μερικές φορές να τα θεραπεύσουν σε άτομα με νόσο του Crohn. Μερικοί ερευνητές πιστεύουν, επίσης, ότι τα αντιβιοτικά βοηθούν στη μείωση των επιβλαβών εντερικών βακτηρίων που μπορεί να διαδραματίσουν ρόλο στην ενεργοποίηση του εντερικού ανοσοποιητικού συστήματος, οδηγώντας σε φλεγμονή. Συχνά συνταγογραφούμενα αντιβιοτικά είναι η σιπροφλοξασίνη και η μετρονιδαζόλη.

    Άλλα φάρμακα

    Εκτός από τον έλεγχο της φλεγμονής, ορισμένα φάρμακα μπορεί να βοηθήσουν στην ανακούφιση των σημείων και των συμπτωμάτων.

    Ανάλογα με τη σοβαρότητα της νόσου του Crohn, ο γιατρός μπορεί να συστήσει ένα ή περισσότερα από τα ακόλουθα:

    • Αντιδιαρροϊκά. Η σκόνη psyllium ή η μεθυλοκυτταρίνη, μπορεί να βοηθήσουν στην ανακούφιση της ήπιας έως μέτριας διάρροιας. Για πιο σοβαρή διάρροια, η λοπεραμίδη  μπορεί να είναι αποτελεσματική.
    • Παυσίπονα. Για ήπιο πόνο, ο γιατρός σας μπορεί να συστήσει ακεταμινοφαίνη - αλλά όχι άλλα κοινά αναλγητικά, όπως η ιβουπροφαίνη ή νατριούχο ναπροξένη. Αυτά τα φάρμακα είναι πιθανό να επιδεινώσουν τα συμπτώματά σας και να επιδεινώσουν τη νόσο σας.
    • Βιταμίνες και συμπληρώματα διατροφής. Εάν δεν απορροφάτε αρκετά θρεπτικά συστατικά, ο γιατρός σας μπορεί να συστήσει βιταμίνες και συμπληρώματα διατροφής.

    Διατροφή για τη νόσο Crohn

    Ο γιατρός σας μπορεί να συστήσει μια ειδική δίαιτα που χορηγείται από το στόμα ή από έναν σωλήνα σίτισης (εντερική διατροφή) ή θρεπτικά συστατικά που εγχέονται σε μια φλέβα (παρεντερική διατροφή) για τη θεραπεία της νόσου του Crohn. Αυτό μπορεί να βελτιώσει τη συνολική διατροφή και να επιτρέψει στο έντερο να ξεκουραστεί. Η ανάπαυση του εντέρου μπορεί να μειώσει τη φλεγμονή βραχυπρόθεσμα. Ο γιατρός μπορεί να χρησιμοποιήσει τη διατροφική θεραπεία βραχυπρόθεσμα και να τη συνδυάσει με φάρμακα, όπως κατασταλτικά του ανοσοποιητικού συστήματος. Η εντερική και η παρεντερική διατροφή χρησιμοποιούνται, συνήθως, για να κάνουν τους ανθρώπους πιο υγιείς πριν από τη χειρουργική επέμβαση ή όταν άλλα φάρμακα δεν ελέγχουν τα συμπτώματα. Ο γιατρός μπορεί, επίσης, να συστήσει δίαιτα με χαμηλό υπόλειμμα ή χαμηλή περιεκτικότητα σε φυτικές ίνες για να μειώσει τον κίνδυνο εντερικής απόφραξης εάν έχετε στενότερο έντερο Μια δίαιτα χαμηλού υπολείμματος έχει σχεδιαστεί για να μειώσει το μέγεθος και τον αριθμό των κοπράνων.

    Χειρουργική επέμβαση

    Εάν η διατροφή και ο τρόπος ζωής αλλάξουν, η φαρμακευτική θεραπεία ή άλλες θεραπείες δεν ανακουφίσουν τα σημεία και τα συμπτώματά, ο γιατρός σας μπορεί να συστήσει χειρουργική επέμβαση. Σχεδόν οι μισοί από αυτούς με νόσο του Crohn θα χρειαστούν τουλάχιστον μία χειρουργική επέμβαση. Ωστόσο, η χειρουργική επέμβαση δεν θεραπεύει τη νόσο του Crohn. Κατά τη διάρκεια της χειρουργικής επέμβασης, ο χειρουργός αφαιρεί ένα κατεστραμμένο τμήμα του πεπτικού σας σωλήνα και στη συνέχεια επανασυνδέει τα υγιή τμήματα. Η χειρουργική επέμβαση μπορεί, επίσης, να χρησιμοποιηθεί για το κλείσιμο συριγγίων και την αποστράγγιση των αποστημάτων. Τα οφέλη της χειρουργικής επέμβασης για τη νόσο του Crohn είναι, συνήθως, προσωρινά. Η ασθένεια επαναλαμβάνεται συχνά, συχνά κοντά στον επανασυνδεδεμένο ιστό. Η καλύτερη προσέγγιση είναι να ακολουθήσετε χειρουργική επέμβαση με φάρμακα για να ελαχιστοποιήσετε τον κίνδυνο επανεμφάνισης.

    Προφυλάξεις:

    • Η σουλφασαλαζίνη μπορεί να μην είναι ανεκτή από το στομάχι στις επιθυμητές δόσεις, επειδή συχνά προκαλεί ναυτία, εμετό, και γαστρεντερική δυσφορία
    • Αλλεργίες συχνές
    • Πρόβλημα ανδρικής στειρότητας με χρόνια χρήση 
    • Θρομβοπενία, πανκυτταροπενία 

    ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΑ ΦΑΡΜΑΚΑ ΝΟΣΟΥ CROHN 

    • Η σουλφασαλαζίνη είναι η πιο φθηνή και καλά ανεκτή στο 90% των ασθενών. Παρόμοια αποτελεσματικότητα και καλύτερη ανοχή υπάρχει με το 5-ASA 
    • Σημαντική περιφερική νευρίτιδα μετά θεραπεία επί μήνες με μετρονιδαζόλη. Άλλα αντιβιοτικά με παρόμοια δράση μπορούν να χρησιμοποιηθούν 
    • Αντιβιοτικά 
    • Αζαθειοπρίνη, 6-μερκαπτοπουρίνη

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ ΜΕ ΝΟΣΟ CROHN 

    • Συχνές (κάθε 3-6 μήνες αν ο άρρωστος είναι σταθερός) εκτιμήσεις του βάρους, πόνου, διάρροιας, αιμοσφαιρίνης και ΤΚΕ
    • Συχνός υπολογισμός ενός δείκτη ενεργότητας που βασίζεται σε:
    1. Μαλακές κενώσεις/ημέρα
    2. Πόνο
    3. Γενική κατάσταση υγείας
    4. Συστηματικές εκδηλώσεις
    5. Χρηση αντιδιαρροϊκών 
    6. Παρουσία ενδοκοιλιακής μάζας
    7. Αιματοκρίτης
    8. Αλλαγή σωματικού βάρους. Εξαιρετικά χρήσιμος για παρακολούθηση ασθενών και λήψη αποφάσεων για αυξομειώσεις φαρμάκων ή για ενδονοσοκομειακή νοσηλεία
    • Ενδοσκόπηση και άλλες απεικονιστικές τεχνικές αν τα συμπτώματα και σημεία αλλάζουν 
    • Κάθε χρόνο έλεγχο ηπατικής λειτουργίας
    • Επίπεδα Β12 σ' αυτούς με νόσο ή εκτομή του ειλεού 

    ΠΡΟΛΗΨΗ/ΑΠΟΦΥΓΗ CROHN ΝΟΣΟΥ ΤΟΥ ΕΝΤΕΡΟΥ

    • Συνεχής φροντίδα με βοήθεια γιατρού
    • Χρήση συμβουλευτικά, της γνώμης ειδικού για ανασκόπηση του ασθενούς και ανάληψη μακροχρονίων μέτρων

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ CROHN ΝΟΣΟΥ ΤΟΥ ΕΝΤΕΡΟΥ

    • Η πρόοδος της νόσου είναι σχεδόν βέβαιη, είτε ως επέκταση παλαιών βλαβών είτε ως εμφάνιση καινούργιων 
    • Υποτροπή μετά χειρουργική επέμβαση - σίγουρη και συνήθως εμφανίζεται στα εγγύς των αναστομώσεων εντερικά τμήματα
    • Συρίγγια
    • Εξωεντερική νόσος μπορεί να εμφανισθεί οποτεδήποτε
    • Περιορισμός της χειρουργικής πράξης στα απολύτως απαραίτητα
    • Σύνδρομο βραχέος εντέρου μετά εκτεταμένη χειρουργική αντιμετώπιση
    • Καρκίνος παχέος 
    • Πρωτοπαθής σκληρυντική χολαγγειΐτιδα
    • Ραγοειδίτιδα
    • Αρθρίτιδα

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ CROHN ΝΟΣΟΥ ΤΟΥ ΕΝΤΕΡΟΥ

    • Κάθε ασθενής υφίσταται χειρουργική αντιμετώπιση 1 φορά στα 7 χρόνια. Μετά 4 χειρουργικές πράξεις πρέπει να αναμένεται σύνδρομο βραχέος εντέρου
    • Η νόσος αναμένεται να υποτροπιάζει
    • Η πλειάδα των ασθενών έχουν φυσιολογική ζωή με πλήρεις δραστηριότητες, δουλειά, παιδιά, οικογένεια αλλά το συνολικό προσδόκιμο επιβίωσης μικραίνει

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    • Ιογενής γαστρεντερίτιδα μπορεί να είναι πολύ πιο σοβαρή σ' αυτούς τους ασθενείς
    • Αρθρίτιδα δύο τύπων - όπως η ρευματοειδής και ως σπονδυλίτιδα
    • Πλειάδα σχετιζόμενων δερματικών βλαβών, οζώδες ερύθημα, μη ειδικά εξανθήματα, γαγγραινώδες πυόδερμα
    • Ιριδοκυκλίτιδα, σπάνια, αλλά σαφώς σχετίζεται με τη νόσο
    • Σκληρυντική χολαγγειΐτιδα στο 10% εκφραζόμενη από ήπιες διαταραχές ηπατικών ενζύμων, περιχολαγγειΐτιδα στη βιοψία, μέχρι το πλήρες σύνδρομο

    ΗΛΙΚΙΑΚΑ ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Παιδιατρικό: Σπάνια

    Άλλα: Εμφανίζεται σε κάθε ηλικία 

    ΚΥΗΣΗ

    • Σουλφασαλαζίνη - αντιστρεπτή στειρότητα στους άρρενες 
    • Ασθενείς με Crohn μπορεί να μείνουν έγκυοι

    Τα καλύτερα συμπληρώματα διατροφής για τη νόσο του Crohn

    Πατήστε, εδω, για να παραγγείλετε τα καλύτερα συμπληρώματα διατροφής για τη νόσο του Crohn

    cr12 abdominal surgery for crohns disease 725049

     

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με τον θεράποντα ιατρό

    Διαβάστε, επίσης,

    Σύνδρομο Dumping

    Εντερική απόφραξη

    Αντιμετώπιση οξείας διάρροιας

    Εναλλακτικές θεραπείες για την νόσο Crohn

    Ακτινολογικές εξετάσεις για έλεγχο του λεπτού εντέρου

    Ορθομοριακά συμπληρώματα διατροφής για όλες τις ασθένειες

    Η δυσανεξία στη λακτόζη

    Carnivora για τον καρκίνο

    Τι είναι τα αντιουδετεροφιλικά αντισώματα;

    Εκκολπωματική νόσος

    Συμπληρώματα διατροφής για τις παθήσεις του πεπτικού

    Καλπροτεκτίνη κοπράνων

    Βιταμίνες για τη νόσο του Crohn

    Ορθοπρωκτικό απόστημα

    Ραγάδα δακτυλίου

    Σύνδρομο διαρροής εντέρου

    Φωτοθεραπεία για τις φλεγμονές του εντέρου

    Αντιπυρηνικά αντισώματα

    Υγεία του πεπτικού συστήματος

    Προσυμπτωματικός έλεγχος για τον καρκίνο του παχέος εντέρου

    Για όσους έχουν κίνδυνο για καρκίνο του εντέρου

    Οδηγίες για την πρόληψη καρκίνου του παχέος εντέρου

    Σύνδρομο ευερέθιστου εντέρου

    Νόσος του Crohn

    Ιπποφαές

    Βρωμελίνη

    Μεταμόσχευση κοπράνων

    Που κάνει καλό ο χυμός αλόης

    Που κάνει καλό το χαμομήλι

    Μέντα

    www.emedi.gr

     

     

     

  • Σιγκέλλωση Σιγκέλλωση

    Χρήσιμες πληροφορίες για τη σιγκέλλωση

    Η σιγκέλλωση είναι μια λοίμωξη των εντέρων που προκαλείται από το βακτήριο Shigella.

    Τα συμπτώματα, γενικά, ξεκινούν μία έως δύο ημέρες μετά την έκθεση και περιλαμβάνουν διάρροια, πυρετό, κοιλιακό άλγος και αίσθηση της ανάγκης για αφόδευση, ακόμη και όταν το έντερο είναι άδειο.

    Η διάρροια μπορεί να είναι αιματηρή.

    Τα συμπτώματα, συνήθως, διαρκούν πέντε έως επτά ημέρες και μπορεί να χρειαστούν αρκετοί μήνες για να επανέλθουν πλήρως οι συνήθειες του εντέρου.

    Οι επιπλοκές μπορεί να περιλαμβάνουν αντιδραστική αρθρίτιδα, σήψη, επιληπτικές κρίσεις και αιμολυτικό ουραιμικό σύνδρομο.

    Η σιγκέλλωση προκαλείται από τέσσερις συγκεκριμένους τύπους Shigella. Αυτά τα βακτήρια, συνήθως, εξαπλώνονται με έκθεση σε μολυσμένα κόπρανα. Αυτό μπορεί να συμβεί μέσω μολυσμένων τροφίμων, νερού ή χεριών ή μέσω σεξουαλικής επαφής.

    Η μόλυνση μπορεί να εξαπλωθεί από μύγες ή κατά την αλλαγή πάνας.

    Η διάγνωση γίνεται με καλλιέργεια κοπράνων.

    Ο κίνδυνος μόλυνσης μπορεί να μειωθεί με το σωστό πλύσιμο των χεριών.

    Δεν υπάρχει εμβόλιο.

    Η σιγκέλλωση, συνήθως, υποχωρεί χωρίς ειδική θεραπεία.

    Συνιστώνται επαρκή υγρά από το στόμα και ανάπαυση.

    Το υποσαλικυλικό βισμούθιο μπορεί να βοηθήσει στα συμπτώματα.

    Ωστόσο, δεν συνιστώνται φάρμακα που σταματούν τη διάρροια, όπως η λοπεραμίδη.

    Σε σοβαρές περιπτώσεις μπορεί να χρησιμοποιηθούν αντιβιοτικά, αλλά η αντίσταση είναι συχνή. Τα αντιβιοτικά που χρησιμοποιούνται, συνήθως, περιλαμβάνουν την σιπροφλοξασίνη και την αζιθρομυκίνη.

    Σε παγκόσμιο επίπεδο, η σιγκέλλωση εμφανίζεται σε τουλάχιστον 80 εκατομμύρια ανθρώπους και έχει ως αποτέλεσμα περίπου 700.000 θανάτους ετησίως. Οι περισσότερες περιπτώσεις συμβαίνουν στον αναπτυσσόμενο κόσμο. Τα μικρά παιδιά επηρεάζονται συχνότερα. Ενδέχεται να εμφανιστούν κρούσματα νόσου σε χώρους φύλαξης παιδιών και σχολεία. Είναι, επίσης, σχετικά κοινό στους ταξιδιώτες.

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΣΙΓΚΕΛΛΩΣΗΣ

    Τα σημεία και τα συμπτώματα μπορεί να κυμαίνονται από ήπια κοιλιακή δυσφορία έως δυσεντερία που χαρακτηρίζεται από κράμπες, διάρροια, πυρετό, αίμα στα κόπρανα και πύον ή βλέννα στα κόπρανα. Ο χρόνος έναρξης είναι 12 έως 96 ώρες, μετά την έκθεση και η νόσος διαρκεί 5 έως 7 ημέρες. Οι λοιμώξεις σχετίζονται με έλκος του βλεννογόνου, αιμορραγία από το ορθό και αφυδάτωση.

    Η αντιδραστική αρθρίτιδα και το αιμολυτικό ουραιμικό σύνδρομο είναι πιθανά επακόλουθα μετά από τη σιγκέλλωση.

    Το πιο συνηθισμένο νευρολογικό σύμπτωμα είναι οι επιληπτικές κρίσεις.

    ΑΙΤΙΑ ΣΙΓΚΕΛΛΩΣΗΣ

    Βακτήρια:

    Η σιγκέλλωση προκαλείται από βακτηριακή λοίμωξη με Shigella, βακτήριο, που είναι γενετικά παρόμοιο με το E. coli.

    Υπάρχουν τρεις οροομάδες και ένας ορότυπος Shigella:

    • Shigella flexneri
    • Shigella boydii
    • Shigella dysenteriae και
    • Shigella sonnei (ορότυπος)

    Η πιθανότητα μόλυνσης από οποιοδήποτε στέλεχος του Shigella ποικίλλει σε όλο τον κόσμο. Για παράδειγμα, η S. sonnei είναι πιο συνηθισμένη στις ΗΠΑ, ενώ η S. dysenteriae και η S. boydii είναι σπάνια στις ΗΠΑ.

    ΜΕΤΑΔΟΣΗ ΣΙΓΚΕΛΛΩΣΗΣ

    Η Shigella μεταδίδεται μέσω της στοματικής οδού από άτομα που έχουν προσβληθεί από την ασθένεια, ανεξάρτητα από το εάν παρουσιάζουν συμπτώματα. Οι χρόνιοι φορείς των βακτηρίων αυτών είναι σπάνιοι. Εκτός από τον άνθρωπο, τα βακτήρια μπορούν, επίσης, να μολύνουν τα ζώα. 

    Κατά την κατάποση, τα βακτήρια περνούν μέσω του γαστρεντερικού σωλήνα μέχρι να φτάσουν στο λεπτό έντερο. Εκεί αρχίζουν να πολλαπλασιάζονται μέχρι να φτάσουν στο παχύ έντερο. Στο παχύ έντερο, τα βακτήρια προκαλούν κυτταρικό τραυματισμό μέσω δύο κύριων μηχανισμών: άμεση εισβολή στα επιθηλιακά κύτταρα στο παχύ έντερο και παραγωγή εντεροτοξίνης 1 και εντεροτοξίνης 2. Σε αντίθεση με άλλα βακτήρια, η Shigella δεν καταστρέφεται από το γαστρικό οξύ στο στομάχι. Ως αποτέλεσμα, χρειάζονται μόνο 10 έως 200 κύτταρα για να προκαλέσουν μόλυνση. Αυτή η μολυσματική δόση είναι πολύ  μικρότερη από εκείνη άλλων ειδών βακτηρίων (π.χ. χολέρα, που προκαλείται από το βακτήριο Vibrio cholerae κι έχει μολυσματική δόση 108 έως 1011 κυττάρων). 

    294501

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΣΙΓΚΕΛΛΩΣΗΣ

    Η διάγνωση της σιγκέλλωσης γίνεται με την απομόνωση του οργανισμού από καλλιέργειες δειγμάτων κοπράνων. Τα είδη Shigella είναι αρνητικά για κινητικότητα και γενικά δεν είναι ζυμωτές λακτόζης, αλλά η S. sonnei μπορεί να ζυμώσει τη λακτόζη. Συνήθως, δεν παράγουν στοιχεία από υδατάνθρακες (με εξαίρεση ορισμένα στελέχη της S. flexneri) και τείνουν να είναι γενικά βιοχημικά αδρανή. Η Shigella, επίσης, να είναι αρνητική στην υδρόλυση ουρίας. Μπορεί να γίνει ανίχνευση και με PCR.

    ΠΡΟΛΗΨΗ ΣΙΓΚΕΛΛΩΣΗΣ

    Μπορούν να προληφθεί με καλό πλύσιμο των χεριών πριν από το χειρισμό των τροφίμων και καλό μαγείρεμα των τροφών. Η σωστή προσωπική υγιεινή και η υγιεινή των τροφίμων είναι τα πιο καλά μέτρα για τη σιγκέλλωση.

    ΕΜΒΟΛΙΟ ΓΙΑ ΤΗ ΣΙΓΚΕΛΛΩΣΗ

    Προς το παρόν, δεν υπάρχει εγκεκριμένο εμβόλιο για τη σιγκέλλωση. 

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΣΙΓΚΕΛΛΩΣΗΣ

    Η θεραπεία συνίσταται, κυρίως, στην αντικατάσταση υγρών και ηλεκτρολυτών που χάνονται λόγω διάρροιας. Η αντικατάσταση υγρών από το στόμα είναι ικανοποιητική για τους περισσότερους ανθρώπους, αλλά, μερικοί μπορεί να χρειαστεί να λάβουν υγρά ενδοφλεβίως.

    Τα αντιδιαρροϊκά φάρμακα μπορεί να παρατείνουν τη λοίμωξη και δεν πρέπει να χρησιμοποιούνται.

    ΑΝΤΙΒΙΟΤΙΚΑ ΓΙΑ ΤΗ ΣΙΓΚΕΛΛΩΣΗ

    Τα αντιβιοτικά πρέπει να χρησιμοποιούνται μόνο σε σοβαρές περιπτώσεις ή σε ορισμένους πληθυσμούς με ήπια συμπτώματα (ηλικιωμένοι, ανοσοκατεσταλμένοι, εργαζόμενοι στη βιομηχανία τροφίμων, εργαζόμενοι στη φροντίδα παιδιών). Για τη διάρροια που σχετίζεται με τη σιγκέλλωση, τα αντιβιοτικά μειώνουν τη διάρκεια της λοίμωξης, αλλά πρέπει να αποφεύγονται σε ήπιες περιπτώσεις, επειδή πολλά στελέχη της σιγκέλλας γίνονται ανθεκτικά στα κοινά αντιβιοτικά. Επιπλέον, τα αποτελεσματικά φάρμακα δεν υπάρχουν σε αναπτυσσόμενες χώρες. 

    Οι αντιδιαρροϊκοί παράγοντες μπορεί να επιδεινώσουν την ασθένεια και πρέπει να αποφεύγονται.

    Στις περισσότερες περιπτώσεις, η ασθένεια υποχωρεί εντός τεσσάρων έως οκτώ ημερών χωρίς αντιβιοτικά. Οι σοβαρές λοιμώξεις μπορεί να διαρκέσουν τρεις έως έξι εβδομάδες.

    Τα αντιβιοτικά, όπως η τριμεθοπρίμη-σουλφαμεθοξαζόλη και η σιπροφλοξασίνη μπορεί να χορηγηθούν όταν το άτομο είναι πολύ νεαρό ή πολύ ηλικιωμένο, όταν η ασθένεια είναι σοβαρή ή όταν ο κίνδυνος της λοίμωξης για εξάπλωση είναι υψηλός. Επιπρόσθετα, η αμπικιλλίνη (αλλά όχι η αμοξικιλλίνη) ήταν αποτελεσματική στη θεραπεία αυτής της νόσου στο παρελθόν, αλλά τώρα η πρώτη επιλογή φαρμάκου είναι η pivmecillinam.

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τις λοιμώξεις

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα προϊόντα για τις λοιμώξεις 

    shiga 1000x565

     

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Λοίμωξη από σαλμονέλα

    Οξεία διάρροια

    Οζώδες ερύθημα

    Πυρετικοί σπασμοί στα παιδιά

    Χρήσιμες πληροφορίες για τη βρουκέλλωση

    www.emedi.gr

     

  • Εντερικά παράσιτα Εντερικά παράσιτα

    Χρήσιμες πληροφορίες για τα εντερικά παράσιτα

     Η τάξη των λοιμωδών παραγόντων που ονομάζονται παράσιτα υποδιαιρείται σε δύο κατηγορίες:

    • Τα πρωτόζωα, που είναι μονοκύτταροι μικροοργανισμοί και, χαρακτηριστικά, διαιρούνται και πολλαπλασιάζονται μέσα στον ξενιστή, συνήθως, μεταδίδονται άμεσα δια της κοπρανοστοματικής οδού και δεν προκαλούν ηωσινοφιλία
    • Οι έλμινθες (σκώληκες) που είναι πολυκύτταροι μικροοργανισμοί και, με ελάχιστες εξαιρέσεις (π.χ. Strongyloides stercoralis, Hymenolepis nana), δεν πολλαπλασιάζονται μέσα στο σώμα του ξενιστή ενώ, συχνά, προκαλούν κάποιου βαθμού ηωσινοφιλία. Το ύψος της ηωσινοφιλίας εξαρτάται από το βαθμό διεισδυτικότητας στο βλεννογόνο. Οι σκώληκες έχουν μικρή διάρκεια ζωής στο σώμα του ξενιστή και, χωρίς αναμόλυνση, πεθαίνουν από μόνοι τους.
    • Δεν παραμένουν στο έντερο όλα τα παράσιτα, που φθάνουν εκεί δια της στοματικής οδού. Μερικά εμφανίζουν διεισδυτικότητα ενώ άλλα δεν απελευθερώνουν τις λοιμώδεις μορφές τους μέσα στο έντερο. Αυτή η τελευταία ομάδα, που περιλαμβάνει το τοξόπλασμα (Toxoplasma gondii), τον εχινόκοκκο και την τριχινέλλα (Trichinella spirallis)
    • Οι περισσότεροι σκώληκες απαιτούν, είτε παρατεταμένη περίοδο επώασης, εκτός του ξενιστή, πριν καταστούν μολυσματικοί, είτε την παρουσία ενός συγκεκριμένου φορέα για τη μεταδοσή τους. Εξαίρεση σ' αυτό τον κανόνα αποτελεί ο Enterobius vermicularis (οξύουροι), του οποίου τα αυγά είναι μολυσματικά, σχεδόν αμέσως μετά τη γέννηση τους. Με αυτό τον τρόπο συμβαίνει άμεση αυτολοίμωξη
    • Η άμεση μετάδοση μεταξύ ατόμων είναι ασυνήθης 
    • Η πιθανότητα μόλυνσης από κάποιο εντερικό παράσιτο, εξαρτάται από πολλούς παράγοντες - την παρουσία του συγκεκριμένου λοιμώδους παράγοντα, έναν κατάλληλο φορέα ή τρόπο μετάδοσης και την παρουσία ξενιστή που είναι επιρρεπής στον λοιμώδη παράγοντα. Η παγκόσμια κατανομή των παρασίτων καθορίζεται από παράγοτες κοινωνικοοικονομικούς , γεωγραφικούς, τηνηλικία και το συγχρωτισμό, ενώ το χαμηλό επίπεδο της ποιότητας του νερού και της ατομικής υγιεινής είναι οι σημαντικότεροι

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Πεπτικό

    Γενετική: Οι γενετικοί παράγοντες παίζουν ελάσσονα ρόλο στη μετάδοση, την παθογένεια και την αντιμετώπιση των συγκεκριμένων λοιμώξεων 

    Επικρατέστερη ηλικία: Παιδιά κυρίως

    Επικρατέστερο φύλο: Άνδρες = Γυναίκες

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΕΝΤΕΡΙΚΩΝ ΠΑΡΑΣΙΤΩΝ

    • Διάρροια
    • Κοιλιακά άλγη/ευαισθησία
    • Αύξηση των αερίων του εντέρου - τυμπανισμός, ερυγές, μετεωρισμός, βορβορυγμοί
    • Ναυτία ή έμετοι
    • Απώλεια βάρους και ανορεξία
    • Δυσεντερία. Σπάνια, μπορεί όμως, να σχετίζεται με λοίμωξη από αμοιβάδα (Entamoeda histolytica), Balantidium Coli
    • Κνησμός του δακτυλίου (E. vermicularis, Trichuris trichiura, S. stercoralis, πλατυέλμινθες)
    • Αφόδευση σκώληκα ή τμήματος αυτού 
    • Αύξηση των εντερικών ήχων 
    • Περιπρωκτικό ή αιδοιϊκό εξάνθημα

    ΑΙΤΙΑ ΕΝΤΕΡΙΚΩΝ ΠΑΡΑΣΙΤΩΝ

    Παθογόνα πρωτόζωα:

    • Giardia lamblia
    • Entamoeda histolytica
    • Cryptosporidium
    • Isospora belli
    • Balantidium coli
    • Cyclospora 
    • Microsporida

    Δυνητικά παθογόνα πρωτόζωα:

    • Dientamoeda fragilis

    Πιθανώς, μη παθογόνα πρωτόζωα:

    • Όλες οι άλλες αμοιβάδες 
    • Endolimax nana
    • Όλα τα υπόλοιπα μαστιγοφόρα πρωτόζωα του εντέρου

    Παθογόνοι έλμινθες - νηματώδεις (ασκαρίδες):

    • Enterobius vermicularis
    • Trichuris trichiura
    • Ascaris lumbricoides
    • Νηματοσκώληκες (Necator americanus, Ancylostoma duodenale)
    • Strongyloides stercoralis
    • Capillaria philippinensis
    • Trichostrongylus

    Παθογόνοι έλμινθες - κυστώδεις (πλατέλμινθες):

    • Taenia saginata
    • Taenia solium
    • Diphyllobothrium latum
    • Hymenolepis nana
    • Hymenolepis diminuta
    • Dipylidium caninum

    Παθογόνοι έλμινθες - τρηματώδεις (τρηματώδεις σκώληκες)

    • Fasciolopsis buski
    • Clonorchis sinensis
    • Opisthorhis viverrini
    • Heterophyes heterophyes
    • Fasciola hepatica
    • Paragonimus westermani
    • Schistosoma mansoni
    • S. japonicum
    • S. hematobum
    • S. mekongi

    5f128a308b08ac9c3932f063 badb4d 945c672cd291409ba06c1567db244166 mv2

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΕΝΤΕΡΙΚΩΝ ΠΑΡΑΣΙΤΩΝH

    • Ηλικία (παιδιά)
    • Χαμηλό κοινωνικοοικονομικό επίπεδο 
    • Κακή υγιεινή - ατομική, τροφίμων, νερού 
    • Ταξίδι στο εξωτερικό
    • Συγχρωτισμός - κέντρα ημερήσιας φροντίδας, ψυχιατρικά ιδρύματα
    • Συνύπαρξη άλλης νόσου, κύηση, γαστρική υποχλωρυδρία, ανοσοκαταστολή (AIDS)

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΕΝΤΕΡΙΚΩΝ ΠΑΡΑΣΙΤΩΝ

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΕΝΤΕΡΙΚΩΝ ΠΑΡΑΣΙΤΩΝ

    • Άλλες εντερικές λοιμώξεις 
    • Τροφική δηλητηρίαση
    • Δυσαπορρόφηση
    • Φλεγμονώδης νόσος του εντέρου 
    • Αιμορροϊδες
    • Συρίγγια του πρωκτού

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ ΕΝΤΕΡΙΚΩΝ ΠΑΡΑΣΙΤΩΝ 

    • Η εξέταση δείγματος κοπράνων που συλλέγεται μέσα σε δοχείο με συντηρητικές ουσίες π.χ. οξεικό νάτριο σε φορμόλη (SAF), καλά αναμεμιγμένα, ώστε να διατηρούνται όλα τα στοιχεία και παρέχει ακριβή διάγνωση στο 90% των περιπτώσεων. Για μεγαλύτερη διαγνωστική ακρίβεια, θα χρειασθεί εξέταση περισσότερων δειγμάτων 
    • Οι νεότερες τεχνικές εργαστηριακής εξέτασης των κοπράνων (όπως τα μονοκλωνικά αντισώματα, άλλες τεχνικές αντιγονικής ανίχνευσης, ανίχνευση του DNA) αποτελούν συναρπαστικές επιστημονικές ανακαλύψεις. Στην παρούσα, όμως, φάση εμφανίζουν ελάχιστα πρακτικά πλεονεκτήματα έναντι των συνηθισμένων μεθόδων 
    • Ορολογικές δοκιμασίες - για συγκεκριμένες λοιμώξεις, ειδικά αν αυτές δεν προκαλούν εμφανή λοίμωξη του εντέρου (δηλαδή αν δεν απελευθερώνονται αυγά ή παράσιτα στα κόπρανα) ή αν ο χαμηλός αριθμός των παρασίτων καθιστά τη διάγνωση δύσκολη. Αυτές οι δοκιμασίες ενδείκνυνται σπάνια και, συνήθως, πραγματοποιούνται μόνο σε ειδικά κέντρα αναφοράς 

    Φάρμακα που μπορεί να μεταβάλλουν τα ευρήματα: Η χρησιμοποίηση αντιβιοτικών, ελαιούχων υπακτικών και η παρουσία βαρίου στα κόπρανα μπορεί να καταστήσει την παρασιτολογική διάγνωση δύσκολη ή αδύνατη

    ΠΑΘΟΛΟΓΟΑΝΑΤΟΜΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ ΕΝΤΕΡΙΚΩΝ ΠΑΡΑΣΙΤΩΝ

    • Στην πλειοψηφία τους, τα εντερικά παράσιτα δεν είναι διεισδυτικά και προκαλούν καθόλου ή μη ειδικές ιστιλογικές αλλοιώσεις στο έντερο
    • Η διεισδυτική αμοιβάδωση του εντέρου προκαλεί μια χαρακτηριστική ελκωτική και φλεγμονώδη ιστολογική εικόνα
    • Τα πρωτόζωα και οι έλμινθες μπορεί να ανευρεθούν στα υλικά βιοψίας 

    ΕΙΔΙΚΕΣ ΔΟΚΙΜΑΣΙΕΣ

    • Η πραγματοποίηση ειδικών δοκιμασιών για την ανίχνευση των Cryptosporidium, Isospora belli, Cyclospora και των μικροσποριδίων, προυποθέτει ότι το εργαστήριο θα έχει ενημερωθεί για το προφίλ της νόσου του συγκεκριμένου ασθενούς
    • Το έκπλυμα οξυούρων παρέχει μεγαλύτερη διαγνωστική εμβέλεια όταν υπάρχει υποψία λοίμωξης από Enterobius vermicularis. Μπορεί να χρειασθεί η πραγματοποίηση πολλών δοκιμασιών (5) για να αποκλεισθεί η οξυουρίαση
    • Για μερικά παράσιτα, είναι δυνατή η διενέργεια καλλιεργειών - Giardia lamblia, Entamoeba histolytica, Strongyloides stercolaris ενδείκνυνται σπανίως και γίνονται μόνο σε ειδικά εργαστήρια αναφοράς 
    • Δοκιμασίες κατάδυσης νημάτων και καθετηριασμός του ανώτερου πεπτικού χρειάζονται σπάνια για τη διάγνωση παρασίτωσης του ανωτέρου τμήματος του εντέρου
    • Σπάνια, η βιοψία μπορεί να καταδείξει την παρουσία διεισδυτικού έλμινθα στο τεμάχιο ιστού. Η ανεύρεση σκωλήκων με αυτό τον τρόπο μπορεί να είναι εξαιρετικά δύσκολη και, συνήθως, χρειάζεται η συνεισφορά ειδικού παρασιτολόγου. Τα άλλα παράσιτα μπορούν να εντοπισθούν στο βλεννογόνο ή τη βλεννώδη στιβάδα

    ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΗ ΕΝΤΕΡΙΚΩΝ ΠΑΡΑΣΙΤΩΝ

    Διαγνωστικές ακτινολογικές τεχνικές χρειάζονται σπανίως. Εξαίρεση αποτελούν διεισδυτικές λοιμώξεις, όπως η αμοιβάδωση, όπου η κολίτιδα, τα αμοιβαδώματα και τα ηπατικά αποστήματα μπορούν να καταδειχθούν με τις κατάλληλες μεθόδους 

    ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΕΣ ΜΕΘΟΔΟΙ ΕΝΤΕΡΙΚΩΝ ΠΑΡΑΣΙΤΩΝ

    • Επεμβατικές διαγνωστικές δοκιμασίες, χρειάζονται ή ενδείκνυνται σπανίως 
    • Όταν υπάρχει αιμορραγική κολίτιδα και υποψία διησθητικής αμοιβάδωσης, η σιγμοειδοσκόπηση καταδεικνύει βλεννοπυώδη κολίτιδα με εξελκώσεις. Η μικροσκοπική εξέταση ξεσμάτων από τα έλκη, αποκαλύπτει τους κινητούς αιματοφάγους τροφοζωΐτες της ιστολυτικής αμοιβάδας (E. histolytica)
    • Η ενδοσκόπηση του ανώτερου γαστρεντερικού μπορεί να αποδώσει υγρό το οποίο θα εξετασθεί για την ύπαρξη Giardia lamblia και Strongyloides stercoralis. Το ίδιο μπορεί να γίνει και με τα επιχρίσματα και τα υλικά βιοψίας που λαμβάνονται κατά την ενδοσκόπηση

    e406ba2614dd301a67b2e07a97b84f6e

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΕΝΤΕΡΙΚΩΝ ΠΑΡΑΣΙΤΩΝ

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ

    Εξωνοσοκομειακή ασθενής εκτός από την, σπάνια, περίπτωση χειρουργικής αντιμετώπισης 

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ ΕΝΤΕΡΙΚΩΝ ΠΑΡΑΣΙΤΩΝ

    • Η θεραπεία θα πρέπει να προσανατολίζεται με γνώμονα το συμφέρον του ασθενούς. Δεν χρειάζονται όλοι οι ασθενείς φαρμακευτική αντιμετώπιση 
    • Συμπτωματική θεραπεία ενδείκνυται για την άνεση του ασθενούς, αφού ξεκίνησε η ειδική αγωγή 
    • Υπάρχει σχετική αντένδειξη για φάρμακα που παραλύουν το έντερο, όταν αυτά χορηγούνται για διάρροια που προκαλείται από διεισδυτικούς οργανισμούς 
    • Οι χειρουργικές τεχνικές παίζουν μικρό ρόλο στην αντιμετώπιση, εκτός από την περίπτωση αμοιβαδικών αποστημάτων που χρειάζονται παροχέτευση, δηλαδή πολλαπλά ή μεγάλα αποστήματα που δεν ανταποκρίνονται στη φαρμακευτική αγωγή ή επαπειλούμενη ρήξη, ειδικά για τα αποστήματα του αριστερού λοβού. Η παροχέτευση τέτοιων αποστημάτων συνήθως επιτυγχάνεται με καθετηριασμό, που οδηγείται ακτινοσκοπικά, ενώ υπάρχει χειρουργική κάλυψη για περίπτωση ανάγκης 
    • Χειρουργική αντιμετώπιση μπορεί να χρειασθεί σε περίπτωση απόφραξης του εντέρου ή άλλου οργάνου, όπως συμβαίνει κατά τη μετανάστευση της Ascaris lumbricoides

    ΔΙΑΙΤΑ

    • Μπορεί να χρειασθεί διαιτητική υποστήριξη 
    • Πολλοί ασθενείς, κατά ή μετά την εντερική λοίμωξη, ειδικά όταν αυτή οφείλεται σε Giardia lamblia, αναπτύσσουν σύνδρομο ευερέθιστου εντέρου ή/και δυσανεξία στη λακτόζη. Οι περισσότεροι από αυτούς ανταποκρίνονται σε δίαιτα ελεύθερη λακτόζης, ελάττωση της πρόσληψης καφεΐνης και αύξηση της διαιτητικής πρόσληψης ινών 

    ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    • Η ενημέρωση του ασθενούς είναι σημαντική για την πρόληψη της μετάδοσης της νόσου ή αναμόλυνσης 
    • Η εκπαίδευση εξαρτάται από τα παράσιτα, τα χαρακτηριστικά του ξενιστή και το περιβάλλον μέσα στο οποίο αλληλεπιδρούν 

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΝΤΕΡΙΚΩΝ ΠΑΡΑΣΙΤΩΝ 

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ ΕΝΤΕΡΙΚΩΝ ΠΑΡΑΣΙΤΩΝ

    Πρωτόζωα:

    • Εξατομίκευση της αντιμετώπισης της ασυμπτωματικής λοίμωξης από Entamoeba histolytica
    • Συμπτωματική εντερική λοίμωξη από Entamoeba histolytica - ιοδοκινόλη ή διλοξανίδη 
    • Διηθητική νόσος από Entamoeba histolytica - ιοδοκινόλη ή διλοξανίδη. Επιπροσθέτως, μετρονιδαζόλη, μόνη ή διϋδροεμετίνη ή εμετίνη συν φωσφορική χλωροκίνη 
    • Giardia lamblia - μετρονιδαζόλη ή τινιδαζόλη ή φουραζολιδόνη ή κινακρίνη. Σημείωση: η αλβενδαζόλη μπορεί να είναι δραστική κατά της G. lamblia
    • Cryptosporidium - κανένα φάρμακο δεν έχει αποδειχθεί αποτελεσματικό
    • Πρωτόζωα Isospora belli - τριμεθοπρίμη /σουλφαμεθοξαζόλη
    • Balantidium coli - τετρακυκλίνη ή ιοδοκινόλη ή μετρονιδαζόλη 
    • Cyclospora - άγνωστο
    • Μίκροσπορίδια - άγνωστο

    Έλμινθες:

    • Νηματώδεις (εκτός των Strongyloides και Trichostrongylus) - μεβενδαζόλη ή παμοϊκή πυραντέλη ή κιτρική πιπεραζίνη ή αλβενδαζόλη 
    • Strongyloides και Trichostrongylus - θειοβενδαζόλη ή αβενδαζόλη 
    • Κυστώδεις - πραζικουαντέλη ή νικλοσαμίδη 
    • Τρηματώδεις - νικλοσαμίδη ή πραζικουαντέλη 

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ ΜΕ ΕΝΤΕΡΙΚΑ ΠΑΡΑΣΙΤΑ

    Κατά την επανεξέταση για την επιβεβαίωση της απομάκρυνσης των παρασίτων θα πρέπει να λαμβάνονται υπ' όψιν τα εξής: ο κύκλος ζωής του παρασίτου (πόσο χρόνο χρειάζεται για να ανεγεννηθεί και να καταστεί εμφανές), ο κίνδυνος αναμόλυνσης, καθώς και ποιά είναι η κατάλληλη δοκιμασία ανίχνευσης του παρασίτου (κόπρανα, έκπλυμα οξυούρων, καλλιέργειες, ορολογικές δοκιμασίες)

    ΠΡΟΛΗΨΗ/ΑΠΟΦΥΓΗ ΕΝΤΕΡΙΚΩΝ ΠΑΡΑΣΙΤΩΝ

    Η φύση της λοίμωξης συχνά υποδεικνύει τη λήψη συγκεκριμένων μέτρων για την αποφυγή της ανομόλυνσης. Αυτά συνήθως αφορούν θέματα ατομικής υγιεινής καθώς και υγιεινής του νερού και των τροφίμων 

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΗΛΙΚΙΑΚΑ ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Παιδιατρικό: Η ηλικιακή ομάδα που προσβάλλεται συχνότερα

    Γηριατρικό: Η νόσηση μπορεί να προκαλέσει βαρύτερη αναπηρία 

    ΚΥΗΣΗ

    Μερικές από αυτές τις λοιμώξεις μπορεί να είναι ιδιαίτερα σοβαρές κατά τη διάρκεια της κύησης. Πολλά από τα προαναφερόμενα φάρμακα αντενδείκνυνται κατά τη διάρκεια της κύησης 

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τις λοιμώξεις

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα προϊόντα για τις λοιμώξεις 

    Intestinal Parasites Guide

     

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Βιταμινική ανεπάρκεια

    Αντικαρκινική και αντιπαρασιτική θεραπεία Clark

    Κνησμός δακτυλίου του πρωκτού

    Τα οφέλη από το μαύρο κύμινο στην υγεία

    Παρασίτωση από Blastocystis hominis

    Λαμβλίαση

    Tριχίνωση

    Κρυπτοσποριδίωση

    www.emedi.gr

     

  • Ενυδάτωση από του στόματος Ενυδάτωση από του στόματος

    Χρήσιμες πληροφορίες για την ενυδάτωση από του στόματος

    Ενυδάτωση από του στόματος

    • Η αφυδάτωση και η συνεχιζόμενη απώλεια υγρών σε λοιμώδη γαστρεντερίτιδα μπορεί να αντιμετωπιστεί με διαλύματα ενυδάτωσης από το στόμα, εκτός από τις πιο σοβαρές περιπτώσεις όπου απαιτείται εξαρχής ανάνηψη με υγρά παρεντερικά. Αυτή η θεραπεία βασίζεται στη συνδυασμένη μεταφορά του νατρίου και της γλυκόζης στο λεπτό έντερο ακόμα και κατά τις περιπτώσεις γαστρεντερίτιδας. Το νερό ακολουθεί ωσμωτικά μετά την είσοδο του νατρίου. Το κάλιο απορροφάται παθητικά μέσω διαλυόμενου φαρμάκου. Μία συγκέντρωση γλυκόζης 2% επιτρέπει μέγιστη απορρόφηση νατρίου 
    • Τα διαλύματα για ενυδάτωση από το στόμα, καθώς και αυτά που θα χρησιμοποιηθούν, όταν συνεχίζονται οι απώλειες από λοιμώδη γαστρεντερίτιδα, έχουν υψηλή περιεκτικότητα σε νάτριο (π.χ. χολέρα). Γενικά περιέχουν 75-90 meq/lt νατρίου. Τα διαλύματα ενυδάτωσης και συντήρησης με περιεκτικότητα νατρίου 40-50 meq/lt είναι χρήσιμα για ήπια αφυδάτωση και θεραπεία συνεχών απωλειών με χαμηλότερη περιεκτικότητα σε νάτριο (π.χ. ιός Rota)

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Γαστρεντερικό, Ενδοκρινολογικό/Μεταβολικό

    Επικρατέστερη ηλικία: Κυρίως στοχεύει στα βρέφη και παιδιά, αλλά είναι αποτελεσματική σε όλες τις ηλικίες

    Επικρατέστερο φύλο: Άρρεν = Θύλη

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΕΝΥΔΑΤΩΣΗΣ ΑΠΟ ΤΟΥ ΣΤΟΜΑΤΟΣ

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ ΕΝΥΔΑΤΩΣΗΣ ΑΠΟ ΤΟΥ ΣΤΟΜΑΤΟΣ

    • Ικανοποιητικά διαλύματα ενυδάτωσης για να αντικαταστήσουν το έλλειμα υγρών και κάθε συνεχιζόμενη απώλεια, πρέπει να προσφέρονται στις πρώτες 4-12 ώρες. Υπολογίστε αντικατάσταση σε 60 cc/kg για ήπια και 80 cc/kg για μέτρια αφυδάτωση 
    • Προσθέστε τις ανάγκες συντηρήσεως στην αποκατάσταση:
    1. Υπολογίστε 0-10 kg - 4 cc/kg/ώρα
    2. Συν 10-20 kg - 2 cc/kg/ώρα
    3. Συν > 20 kg - 1 cc/kg/ώρα
    4. Χρήση διαλυμάων ενυδάτωσης συντηρήσεως ή 1/2 άλλων καθαρών υγρών 
    • Αν ο ασθενής έχει υπερτονική αφυδάτωση, η ενυδάτωση από το στόμα πρέπει να προγραμματιστεί για 12-24 ώρες 
    • Αν εμφανιστεί έμετος, μικρά ποσά ORS χορηγούμενα σε συχνά διαστήματα είναι συνήθως αποτελεσματικά
    • Αντικαταστήσετε τις συνεχής απώλειες κοπράνων με ORS. Υπολογίστε 5-10 cc/kg για κάθε κένωση 
    • Τα παραδοσιακά αμιγή υγρά, είναι ακατάλληλα για θεραπεία ενυδάτωσης από το στόμα
    • Τα διαλύματα ενυδάτωσης από το στόμα δεν πρέπει να αραιώνονται
    • Η θεραπεία συντήρησης για αποκατάσταση της αφυδάτωσης από το στόμα ξεκινάει, όταν το έλλειμα αντικαθίσταται και φροντίζει για τις συνεχείς απώλειες. Μπορεί να χρησιμοποιηθεί ORS συντήρησης ή ένας συνδυασμός από ORS και νερό ή άλλα αμιγή υγρά 

    ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ ΕΝΥΔΑΤΩΣΗΣ ΑΠΟ ΤΟΥ ΣΤΟΜΑΤΟΣ

    Όσο είναι ανεκτή

    ORS Infographic

    ΔΙΑΙΤΑ ΕΝΥΔΑΤΩΣΗΣ ΑΠΟ ΤΟΥ ΣΤΟΜΑΤΟΣ

    • Για βρέφη που θηλάζουν - η μητέρα πρέπει να συνεχίσει το θηλασμό
    • Για βρέφη που τρέφονται με μπιμπερό - πρώιμη χορήγηση τροφής χωρίς λακτόζη. Καθυστερήστε για αρκετές ημέρες τη χρήση συνταγών βασιζόμενων στο γάλα
    • Για μεγαλύτερα βρέφη, παιδιά και ενήλικες - αμέσως μόλις το έλλειμα υγρών αντικατασταθεί, πρέπει να προσφέρονται τροφές που πέπτονται εύκολα, πλούσιες σε υδατάνθρακες, φτωχές σε λακτόζη. Το γάλα αγελάδας μπορεί να προστεθεί στο διαιτολόγιο μετά από αρκετές ημέρες 

    ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ ΜΕ ΕΝΥΔΑΤΩΣΗ ΑΠΟ ΤΟΥ ΣΤΟΜΑΤΟΣ

    • Γνώση και χρήση των ORS μειώνει σημαντικά τη νοσηρότητα από γαστρεντερίτιδα
    • Ταξιδιώτες που έχουν σοβαρή διάρροια, πρέπει να μεταφέρουν πακέτα ORS στα ταξίδια

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΝΥΔΑΤΩΣΗΣ ΑΠΟ ΤΟΥ ΣΤΟΜΑΤΟΣ

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ ΕΝΥΔΑΤΩΣΗΣ ΑΠΟ ΤΟΥ ΣΤΟΜΑΤΟΣ

    Το πρωτότυπο ORS είναι το διάλυμα της Παγκόσμιας Οργάνωσης Υγείας (WHO):

    WHO ORS:

    • 1 λίτρο καθαρό νερό
    • 1/2 κουταλιά του γλυκού, χλωριούχο νάτριο (αλάτι)
    • 1/2 κουταλιά του γλυκού, χλωριούχο κάλιο (υποκατάστατο άλατος)
    • 2 κουταλιές της σούπας γλυκόζη (κοινή ζάχαρη)

    Σημείωση:

    • Η γλυκόζη μπορεί να αντικατασταθεί είτε από σακχαρόζη, είτε από σκόνη ρυζιού 
    • Το κιτρικό τρινάτριο μπορεί να αντικατασταθεί από διττανθρακικό νάτριο (μαγειρική σόδα). 
    • Σε ανεπτυγμένες χώρες, όταν η γαστρεντερίτιδα δεν είναι πιθανό να έχει προκληθεί από χολέρα συνιστάται ένα διάλυμα με λιγότερο νάτριο
    Διάλυμα Τύπος Νάτριο (meq/lt)
    WHO ORS Ενυδάτωση (R) 90
    Rehydralyte Ενυδάτωση (R) 75
    Ricelyte Συντήρηση (Μ) 50
    Redialyte Συντήρηση (Μ) 45

    Διάλυμα Μορφή αποθήκευσης
    WHO ORS Σκόνη
    Rehydralyte Υγρό
    Ricelyte Υγρό
    Redialyte Υγρό

    Αντενδείξεις:

    • Συνθήκες που προδιαθέτουν για κίνδυνο εισρόφησης: διαταραχές συνείδησης, σπασμοί, σοβαρή υπόταση, shock
    • Επίμονος εμετός (όπως σε πυλωρική στένωση)
    • Απουσία εντερικών ήχων 

    Προφυλάξεις:

    • Τα συστατικά πρέπει να παρέχονται σε προαναμεμιγμένα πακέτα, έτσι ώστε να αποφευχθούν ιατρογενή σφάλματα στην ανάμιξη 
    • Αν η ασφάλεια του νερού είναι αμφίβολη πρέπει να βραστεί ή να υποβληθεί σε καθαρισμό
    • Πετάξτε το διάλυμα μετά από 12 ώρες αν διατηρείται σε θερμοκρασία δωματίου ή μετά από 24 ώρες αν καταψύχεται 
    • Μετά την ολοκλήρωση της επανενυδάτωσης, τα ORS δεν πρέπει να χρησιμοποιούνται σαν μόνη πρόσληψη υγρών, γιατί η υψηλή περιεκτικότητα νατρίου μπορεί να οδηγήσει σε υπερνατριαιμία

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΕΝΥΔΑΤΩΣΗΣ ΑΠΟ ΤΟΥ ΣΤΟΜΑΤΟΣ

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ ΜΕ ΕΝΥΔΑΤΩΣΗ ΑΠΟ ΤΟΥ ΣΤΟΜΑΤΟΣ 

    Ο ασθενής πρέπει να αξιολογείται συχνά για να επιβεβαιωθεί η εγκατάσταση της βελτιωμένης κλινικής κατάστασης και ικανοποιητικής παραγωγής ούρων 

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ ΕΝΥΔΑΤΩΣΗΣ ΑΠΟ ΤΟΥ ΣΤΟΜΑΤΟΣ

    Αν υπάρχει αυξανόμενη απώλεια βάρους (έλλειμα υγρών), κλινική επιδείνωση ή ακατάσχετοι έμετοι, ξεκινήστε ενδοφλέβια ενυδάτωση

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ ΕΝΥΔΑΤΩΣΗΣ ΑΠΟ ΤΟΥ ΣΤΟΜΑΤΟΣ

    • Η συνήθης πορεία είναι η ταχεία κλινική βελτίωση παρά τη συνεχιζόμενη διάρροια
    • Σε περιπτώσεις ήπιας και μέτριας αφυδάτωσης, οι συνολικές επιπλοκές σε ενυδάτωση από το στόμα είναι ίδιες μ' αυτές της παρεντερικής ενυδάτωσης 

    ΑΛΛΕΣ ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ

    Τα πλεονεκτήματα της ενυδάτωσης από το στόμα περιλαμβάνουν ένα πολύ χαμηλότερο κόστος, ελάχιστες απαιτήσεις αποθήκευσης (για μορφές σε σκόνη) και καμία ανάγκη για στείρες συνθήκες

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για την αφυδάτωση

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για την αφυδάτωση

    Home made ORS

    Διαβάστε, επίσης,

    Το νερό διπλής έλικας διατηρεί την υγεία των κυττάρων σας

    Αντιμετώπιση οξείας διάρροιας

    Η αφυδάτωση προκαλεί πολλές ασθένειες

    Γιατί πρέπει να πίνετε περισσότερο νερό

    Φτιάξτε μόνοι σας ηλεκτρολύτες για την άσκηση

    Υπερθερμιδική βασική δίαιτα

    Φτιάξτε μόνοι σας αλκαλικό νερό

    Συνταγές από ροφήματα για όλες τις ασθένειες

    Τα οφέλη όταν πίνετε νερό με λεμόνι

    Να πίνετε πολύ νερό

    Οι τροφές που δεν κάνουν καλό στο δέρμα μας

    Κόλπα για να μη νιώθετε εξάντληση

    Συμπληρώματα διατροφής για να κάψετε λίπος κατά την άσκηση

    Νερό το μεγάλο μυστήριο

    Ενυδάτωση με τροφές

    Απλοί τρόποι για αλκαλοποίηση του οργανισμού

    Πόσο νερό πρέπει να πίνουμε;

    Οικιακά φίλτρα νερού

    Αφυδάτωση και υπερυδάτωση

    Καύσωνας και θερμοπληξία

    Τι να κάνετε αν παθαίνετε κράμπες στα πόδια

    Τι να κάνετε για να μην νιώθετε υπνηλία

    Αν αθλείστε το καλοκαίρι

    Να πίνετε τσάι το καλοκαίρι

    Σημεία αφυδάτωσης

    Πίνουμε το πρωί ζεστό νερό με λεμόνι

    Τα ιδανικά ροφήματα για την άσκηση

    Μυικές κράμπες

    Το καλύτερο νερό

    www.emedi.gr