Παρασκευή, 18 Οκτωβρίου 2013 15:09

Φυσιολογικός τοκετός μετά από καισαρική

Γράφτηκε από την
Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(2 ψήφοι)

Γίνεται να γεννήσει μια γυναίκα φυσιολογικά μετά από καισαρική;

Γράφει ο

Δρ. Στέφανος Χανδακάς

Μαιευτήρας, Ενδοσκοπικός Χειρουργός, Γυναικολόγος, MD MBA PhD

Φυσιολογικό τοκετό, στο δεύτερο και το τρίτο παιδί της, μπορεί να έχει πλέον μια μητέρα μετά την απόκτηση του πρώτου με καισαρική τομή.

Αυτό που πάντα λεγόταν “μια καισαρική, πάντα καισαρική” σήμερα δεν ισχύει. Τα δεδομένα έχουν ανατραπεί. Οι γυναίκες, πλέον, μετά από καισαρική τομή μπορούν να γεννούν φυσιολογικά υπό ορισμένες προϋποθέσεις.

Η άποψη, ότι αν μια φορά κάνει η γυναίκα καισαρική τομή, πρέπει πάντα να κάνει καισαρική, προέρχεται από την εποχή όπου η διάνοιξη της μήτρας στην καισαρική τομή γινόταν με κάθετη τομή.  Απο τις αρχές της δεκαετίας του '70, με τη συνήθη οριζόντια τομή της μήτρας, η πιθανότητα ρήξης έχει ελαχιστοποιηθεί (λιγότερο από 0,3%).

Σήμερα, σύμφωνα με τους γυναικολόγους, στις περισσότερες  ανεπτυγμένες χώρες η προηγηθείσα καισαρική τομή δεν αποτελεί απόλυτη ένδειξη για τοκετό με καισαρική και στην επόμενη εγκυμοσύνη. Πολλές γυναίκες, στο άμεσο παρελθόν, που αν και ήθελαν να γεννήσουν φυσιολογικά, αναγκάστηκαν να γεννήσουν με καισαρική τομή, τώρα μπορούν να ικανοποιήσουν την επιθυμία τους και να γεννήσουν το δεύτερο παιδί τους  με φυσιολογικό τοκετό. Οι περισσότερες γυναίκες με μία καισαρική τομή και χωρίς άλλο επιβαρυντικό παράγοντα, είναι υποψήφιες για να γεννήσουν φυσιολογικά.

Ο προγραμματισμένος φυσιολογικός τοκετός μετά από προηγούμενη καισαρική τομή έχει ένα ποσοστό επιτυχούς περαίωσης που κυμαίνεται μεταξύ 70-80% απόλυτα συγκρίσιμο με το ποσοστό επιτυχούς κολπικού τοκετού σε πρωτότοκες γυναίκες. Εάν πριν από την καισαρική τομή είχε ήδη προηγηθεί ένας φυσιολογικό τοκετός τότε το ποσοστό επιτυχίας αγγίζει το 87-90%.


Βασικές προϋποθέσεις για να γεννήσει μια μητέρα με φυσιολογικό τοκετό μετά από μια καισαρική τομή.

Για να γίνει αυτό πρέπει να υπάρχουν ορισμένες προϋποθέσεις τόσο για την ασφάλεια του παιδιού όσο και της μητέρας:

          Ο Μαιευτήρας πρέπει να έχει πείρα σε ανάλογα περιστατικά

          Tο Μαιευτήριο και η Αίθουσα Τοκετών  να είναι πλήρως εξοπλισμένα και να υπάρχει η δυνατότητα άμεσης καισαρικής τομής αν και όποτε χρειαστεί

          Να έχει περάσει τουλάχιστον ένας χρόνος από την τελευταία καισαρική τομή

          Aπό τα αρχικά σταδία της εγκυμοσύνης μεχρι και τον τελευταίο μήνα επιβάλλονται συχνες εξετάσεις του εμβρύου με υπέρηχο (και doppler)

          Από την 32η εβδομάδα κύησης και μετά θα πρέπει να γίνονται τακτικοί έλεγχοι του εμβρύου με καρδιοτοκογράφημα  (NST)

          Θα πρέπει να αποφευχθεί η πρόκληση τοκετού με προσταγλανδίνες ή οξυτοκίνη, διότι ενισχύεται σημαντικά ο κίνδυνος για ρήξη της μήτρας

          Μετά την έξοδο του πλακούντα, πρέπει να εξεταστεί η κοιλότητα της μήτρας με τους δακτύλους (δακτυλική επισκόπηση) και ειδικά του πρόσθιου τοιχώματος

          Γνώση του λόγου της προηγηθείσας καισαρικής τομής

          Αν ήταν δυσαναλογία θέσεων ή ισχιακής προβολής μπορεί η γυναίκα να δοκιμάσει τον φυσιολογικό τοκετό και μάλιστα να έχει μεγάλο ποσοστό επιτυχίας

          Επίσης, αν ήταν οι αλλοιώσεις του καρδιακού ρυθμού του εμβρύου, λόγω περιτύλιξης του ομφαλίου λώρου

          Ο τοκετός να γίνει με επισκληρίδιο αναισθησία, γιατί βοηθάει σημαντικά την όλη διαδικασία, τη γυναίκα να χαλαρώσει και στην διαστολή του τραχήλου


Βασικές αντενδείξεις για φυσιολογικό τοκετό μετά από καισαρική τομή

Αναμφισβήτητα, υπάρχουν και αντενδείξεις οι οποίες εστιάζονται κυρίως στην τομή επί της μήτρας. Συγκεκριμένα:

          Αν η τομή  δεν είναι  χαμηλή εγκάρσια

          Αν υπάρχει οποιαδήποτε άλλη τομή επί της μήτρας

          Αν έχει υπάρξει ρήξη μήτρας στο παρελθόν

          Αν έχει προηγηθεί ινομυωματεκτομή με τομή επί της μήτρας μέχρι την ενδομητρική κοιλότητα.


Πλεονεκτήματα φυσιολογικού τοκετού

Τα κύρια πλεονεκτήματα – οφέλη του φυσιολογικού τοκετού μετά από καισαρική τομή για μητέρα και παιδί είναι:

          Η μητέρα αναρρώνει ταχύτερα

          Η διάρκεια νοσηλείας της στο μαιευτήριο είναι μικρότερη

          Αποφεύγει μολύνσεις, τραύματα (εντέρου, ουροδόχου κύστης κτλ), απώλεια αίματος, θρομβώσεις στα αγγεία, μετεγχειρητικές επιπλοκές

          Η μητέρα έχει πιο ενεργό ρόλο στην περιποίηση του νεογνού στις πρώτες ώρες ζωής του

          Έχει τη δυνατότητα για πολλές μελλοντικές εγκυμοσύνες σε αντίθεση με τις πολλαπλές καισαρικές τομές οι οποίες εγκυμονούν κινδύνους  για την αντοχή της μήτρας, τον τραυματισμό γειτονικών οργάνων(εντέρου και ουροδόχου κύστεως) και στη θέση και υφή του πλακούντα (κίνδυνος για επιπωματικό ή/και στριφρό πλακούντα)

          Νιώθει μεγάλο αίσθημα ικανοποίησης και επιτυχίας

          Η αποφυγή  ιατρογενούς ανωριμότητας

          Μείωση των  περιπτώσεων επιμένουσας πνευμονικής υπέρτασης

          Ο Φυσιολογικός Τοκετός προετοιμάζει το μωρό για τη ζωή έξω από την μήτρα

          Ακόμη επιτρέπει στον σύζυγο να συμμετέχει ενεργά στην διαδικασία του φυσιολογικού τοκετού δίπλα στην γυναίκα του και τον γιατρό τους, γεγονός που εκτείνει την αίσθηση της ολοκλήρωσης στο ζευγάρι και την οικογένεια

Δεν είναι ουτοπία η γυναίκα να προσπαθήσει να έχει φυσιολογικό τοκετό μετά από καισαρική τομή. Εάν πληρούνται οι προϋποθέσεις που αναφέρθηκαν, τότε η πιθανότητα επιτυχούς εξέλιξης ενός φυσιολογικού τοκετού κυμαίνεται στο 70-80%.

Γράφει ο

Δρ. Στέφανος Χανδακάς

Μαιευτήρας, Ενδοσκοπικός Χειρουργός,Γυναικολόγος, MD MBA PhD

Διαβάστε περισσότερα για τον Στέφανο Χάνδακα

Χανδακάς Στέφανος

Τα καλύτερα συμπληρώματα διατροφής για την εγκυμοσύνη

Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για την εγκυμοσύνη

 

Διαβάστηκε 1642 φορές Τελευταία τροποποίηση στις Τετάρτη, 08 Μαΐου 2019 19:34
Σαββούλα Μάλλιου Κριαρά

Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

Σχετικά Άρθρα

  • Προδρομικός πλακούντας Προδρομικός πλακούντας

    Χρήσιμες πληροφορίες για τον προδρομικό πλακούντα

    Προδρομικός πλακούντας είναι η τοποθέτηση του πλακούντα κοντά, μερικώς ή εντελώς πάνω από το τραχηλικό στόμιο 

    • Επιχείλιος προδρομικός πλακούντας: Τοποθέτηση, αρκετά κοντά στο τραχηλικό στόμιο, ώστε να προκαλείται κίνδυνος αιμορραγίας κατά την αφόδευση και διάταση του τραχήλου κατά τη διάρκεια του τοκετού
    • Παραχείλιος προδρομικός πλακούντας: Τοποθέτηση, που προκαλεί μερική κάλυψη του τραχηλικού στομίου
    • Επιπωματικός προδρομικός πλακούντας: Τοποθέτηση, που προκαλεί την κάλυψη ολόκληρου του στομίου από τον πλακούντα

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Αναπαραγωγικό, Καρδιαγγειακό

    Επικρατέστερη ηλικία: Αναπαραγωγικές ηλικίες 

    Επικρατέστερο φύλο: Μόνο γυναίκες 

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΠΡΟΔΡΟΜΙΚΟΥ ΠΛΑΚΟΥΝΤΑ

    • Τυπική ανοιχτού κόκκινου χρώματος αιμορραγία, χωρίς πόνο 2ου ή 3ου τριμήνου 
    • Μέσος χρόνος πρώτης αιμορραγίας: 27η-32η εβδομάδα 
    • Συσπάσεις εμφανίζονται περιοδικά 
    • Η πρώτη αιμορραγία, συνήθως, είναι αυτοπεριοριζόμενη 
    • Το αιμοδυναμικό επίπεδο της μητέρας συμφωνεί με την κλινική εκτίμηση της απώλειας αίματος 
    • Οι επιπωματικοί προδρομικοί πλακούντες μπορεί να αιμορραγούν νωρίτερα και να μη "μετακινούνται"

    ΑΙΤΙΑ ΠΡΟΔΡΟΜΙΚΟΥ ΠΛΑΚΟΥΝΤΑ

    Προηγούμενη προσβολή ή τραυματισμός της μήτρας ή άλλοι μητριαίοι παράγοντες 

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΠΡΟΔΡΟΜΙΚΟΥ ΠΛΑΚΟΥΝΤΑ

    • Ιστορικό προδρομικού πλακούντα (4-8%)
    • Πρώτη κύηση που ακολουθεί τοκετό με καισαρική τομή
    • Πολυτοκία (5% σε ασθενείς με μεγάλη πολυτοκία) 
    • Προχωρημένη ηλικία της μητέρας 
    • Πολλαπλή κύηση 
    • Προηγούμενες τεχνητές (προκλητές) εκτρώσεις
    • Κάπνισμα  

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΠΡΟΔΡΟΜΙΚΟΥ ΠΛΑΚΟΥΝΤΑ

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ

    Πρόωρη αποκόλληση πλακούντα, πρόδρομα αγγεία, κολπικά και τραχηλικά αίτια, που περιλαμβάνουν έντονη κολπική αιμορραγία και λοιμώξεις 

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    • Μητρική ομάδα αίματος και Rh
    • Αιμοσφαιρίνη και αιματοκρίτης 
    • Αριθμός αιμοπεταλίων 
    • PT, PTT, ινωδογόνο 

    Τύπος και διασταύρωση ερυθρών αιμοσφαιρίων (τουλάχιστον τρεις μονάδες)

    • Apt test: για να καθορισθεί η εμβρυϊκή προέλευση του αίματος (όπως στα πρόδρομα αγγεία). Αναμείξτε κολπικό αίμα με μικρή ποσότητα νερού βρύσης για να προκαλέσετε αιμόλυση, φυγοκεντρείστε για μερικά λεπτά, αναμείξτε 1 cc 1% NaOH με κάθε 5 cc του υπερκείμενου που περιέχει ρόδινη αιμοσφαιρίνη, παρατηρώντας ρόδινο υγρό αν υπάρχει εμβρυϊκή αιμοσφαιρίνη και καφεκίτρινο αν προέρχεται από ενήλικα
    • Χρώση Wright που εφαρμόζεται σε αντικειμενοφόρο πλάκα μικροσκοπίου με σταγόνα αίματος ψάχνοντας για εμπύρηνα ερυθρά αιμοσφαίρια, που συνήθως προέρχονται από αίμα του ομφάλιου λώρου και όχι αίμα ενηλίκου
    • Λόγος λεκιθίνης/σφιγγομυελίνης (L/S) για την ωριμότητα του εμβρύου αν χρειάζεται 

    Φάρμακα που μπορεί να μεταβάλουν τα ευρήματα: Φάρμακα που αλλάζουν το ποσό των κυττάρων ή τις μελέτες του πήγματος 

    Διαταραχές που μπορεί να μεταβάλουν τα ευρήματα: 

    • Διαταραχές της πήξης από άλλες αιτίες
    • Διαταραχές ερυθροκυττάρων και αιμοσφαιρίνης από άλλες αιτίες 

    ΠΑΘΟΛΟΓΟΑΝΑΤΟΜΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    • Ορθοκυτταρική, ορθόχρωμη αναιμία, σε οξεία αιμορραγία
    • Διαταραχές πήξης είναι σπάνιες, αλλά μπορεί να συμβούν 
    • Θετική δοκιμασία Kleihauer-Betke, αν υπάρχει εμβρυομητρική μετάγγιση

    ΕΙΔΙΚΕΣ ΔΟΚΙΜΑΣΙΕΣ

    • Δοκιμασία Kleihauer-Betke, αν υπάρχει ανησυχία για εμβρυομητρική μετάγγιση
    • Δοκιμασία χρόνου πήξεως: μεταγγίστε μητρικό αίμα στο σωληνάριο με το κόκκινο πώμα και παρατηρείστε την ποιότητα θρόμβου στα 7-10 λεπτά. Αν δεν υπάρχει πήγμα, ή αν το πήγμα είναι εύθρυπτο, μπορεί να υποδεικνύει διάχυτη ενδαγγειακή πήξη 

    ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΗ

    • Ηχογράφηση εξωτερικής λήψης με ελαφρά γεμάτη και άδεια κύστη
    • Ενδοκολπικό υπερηχογράφημα, μπορεί να γίνει αν δεν υπάρχει ενεργός αιμορραγία. Τοποθετείστε τον καθετήρα μόλις μέσα στο στόμιο και χρησιμοποιήστε επαγωγείς ήχου 5 ή 6,5 mHz
    • Απεικόνιση με μαγνητικό συντονισμό είναι ακριβής, αλλά πιο ακριβή, λιγότερο διαθέσιμη και χρονοβόρα

    ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΕΣ ΜΕΘΟΔΟΙ

    • Αν η θέση του πλακούντα είναι άγνωστη και το ηχογράφημα δεν είναι διαθέσιμο, μπορεί να γίνει αμφίχειρη κολπική εξέταση σε αίθουσα χειρουργείου, σε πλήρη ετοιμότητα για καισαρική τομή 
    • Προσεκτική κολπική εξέταση με μικροσκόπιο δεν αντενδείκνυται και επιτρέπει τον έλεγχο για τραχηλική ή κολπική εστία της αιμορραγίας, δοκιμασία σχηματισμού πτέρης και δοκιμασία χάρτου νιτραζίνης, καλλιέργειες και υγρό για καθορισμό της εστίας της αιμορραγίας 
    • Εφ' όσον τα προϊόντα αποδόμησης του ινώδους αυξάνουν στην κύηση, αυτά τα επίπεδα είναι λιγότερο βοηθητικά 

    placenta

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΠΡΟΔΡΟΜΙΚΟΥ ΠΛΑΚΟΥΝΤΑ

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ

    • Ενδονοσοκομειακή παρακολούθηση, αρχικά κλινήρης, εφ' όσον σταθεροποιηθεί και η κύηση είναι ανώριμη, μπορεί να συνεχίζει σαν εξωνοσοκομειακός ασθενής
    • Μπορεί να τεθεί υπόψη μεταφορά σε κέντρο υψηλού κινδύνου ανάλογα με την κατάσταση και τις τοπικές υπηρεσίες υγείας

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ

    • Καθώς καθυστερείτε τον τοκετό, βελτιώστε τη μητρική σταθερότητα, αν είναι δυνατό ή αν είναι ανώριμη η κύηση για να βελτιώσετε το περιγεννητικό αποτέλεσμα 
    • Η καισαρική τομή ενδείκνυται για παραχείλιο ή επιπωματικό πλακούντα, αν το έμβρυο είναι ώριμο ή αν η κατάσταση είναι επείγουσα και το έμβρυο δεν είναι ώριμο
    • Μία δοκιμή τοκετού μπορεί να ληφθεί υπόψη σε πρόσθιο επιχείλιο προδρομικό πλακούντα, περιλαμβάνοντας αύξηση της ωκυτοκίνης ενδοφλεβίως
    • Αμνιοκέντηση για το λόγο L/S αναλογίας λεκιθίνης-σφιγγομυελίνης, για ωριμότητα εφ' όσον χρειάζεται 
    • Ενδοφλέβια υποστήριξη με υγρά, οξυγόνο, μεταγγίσεις συμπυκνωμένων ερυθρών αιμοσφαιρίων, αιμοπεταλίων και φρέσκου κρύου πλάσματος αν χρειάζεται 
    • Εξωτερική παρακολούθηση του εμβρύου και του τοκετού
    • Άλλη παρέμβαση ή παρατήρηση, βασιζόμενη στην κατάσταση της μητέρας
    • Χαμηλός κίνδυνος διάχυτης ενδοαγγειακής πήξεως, εκτός αν υπάρχει μαζική αιμορραγία. Ακολουθείστε τις δικιμασίες πήξης και δώστε φρέσκο παγωμένο πλάσμα, αιμοπετάλια, όπως χρειάζεται ή κρυοϊζήματα, αν το ιωνοδογόνο είναι < 100-150 mg/dL
    • Μεταγγίστε αιμοπετάλια σε < 20.000 ή < 50.000 αν χρειάζεται χειρουργείο
    • Χαμηλή πρόσφυση οπίσθιου επιχείλιου προδρομικού πλακούντα σχετίζεται με δυστοκία ιστού και μεγαλύτερη ανάγκη για καισαρική τομή 
    • Ο όγκος του αίματος αυξάνεται στην κύηση, μπορεί να χαθεί > 30% του όγκου του μητρικού αίματος πριν εμφανισθούν σημείο καταπληξίας (shock)
    • Τοποθέτηση κεντρικής γραμμής μόνο μετά τον έλεγχο των δοκιμασιών πήξης 
    • Μπορεί να χρησιμοποιηθεί καθετήρας υπερήχων εξωτερικής λήψεως καλυμμένος με προφυλακτικό που τοποθετείται στην είσοδο του κόλπου αν δεν είναι διαθέσιμος κολπικός καθετήρας   

    ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ

    • Κλινήρης 
    • Σεξουαλική αποχή 

    ΔΙΑΙΤΑ

    Τίποτε από το στόμα αρχικά, μετά βασιζόμενη στις αποφάσεις για τον τοκετό 

    ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    • Η πρώτη αιμορραγία σπάνια είναι μοιραία 
    • Κίνδυνος για επανάληψη της αιμορραγίας με δραστηριότητα ή ερεθισμό του τραχήλου 
    • Η μεγαλύτερη αιτία περιγεννητικής θνησιμότητας είναι η πρωιμότητα 
    • Οι κίνδυνοι και οι συνθήκες σχετίζονται με το είδος του προδρομικού πλακούντα 

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΠΡΟΔΡΟΜΙΚΟΥ ΠΛΑΚΟΥΝΤΑ

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ

    • Για ενδοφλέβια υγρά: Ringer's Lactated ή φυσιολογικός ορός 
    • Οξυγόνο για όλους, εφ' όσον η κατανάλωση O2 αυξάνει κατά 20% στην κύηση και το έμβρυο είναι περισσότερο επιρρεπές στην υποξία 
    • Φρέσκο κρύο πλάσμα και αιμοπετάλια όταν χρειάζονται
    • Κρυοϊζήματα και ινωδογόνο, αν τα παραπάνω είναι ανεπιτυχή
    • Τα ωκυτόκια φάρμακα μπορεί να παίξουν κάποιο ρόλο σε μερικές ασθενείς με ανώριμη κύηση, αλλά η ταχυκαρδία των β-αγωνιστών (τερβουταλίνη) και ο κίνδυνος μειωμένης αιματώσεως του πλακούντα με αναστολείς των καναλιών Ca++, μπορεί να κάνουν το MgSO4 (θειικό μαγνήσιο), το φάρμακο εκλογής. Για το χορηγείστε 4 gr ενδοφλέβια φόρτιση και 1-4 gr/ώρα, όπως ενδείκνυται

    Προφυλάξεις:

    • β-αγωνιστές και αναστολείς των καναλιών Ca++, μπορεί να επιπλέξουν την κλινική εικόνα 
    • Το κρυοϊζημα και το ινωδογόνο μπορεί να αυξήσουν τον κίνδυνο μετάδοσης μολύνσεων 

    ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΑ ΦΑΡΜΑΚΑ

    Ριτοδρίνη ΕΦ, μπορεί να είναι ένας εναλλακτικός β-αγωνιστής, αλλά μπορεί να προκαλεί τις ίδιες ανησυχίες με την τερβουταλίνη

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    • Ενδονοσκομειακή παρακολούθηση
    • Εξωνοσκομειακή φροντίδα με συχνές επισκέψεις 

    ΠΡΟΛΗΨΗ/ΑΠΟΦΥΓΗ

    • Μειώστε τη δραστηριότητα, για να αποφύγετε επανάληψη της αιμορραγίας 
    • Όλες οι κολπικές εξετάσεις, σεξουαλική επαφή, πλύσεις ή άλλος κολπικός χειρισμός, μπορεί να προκαλέσουν πάλι αιμορραγία

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ

    • Η μητρική θνησιμότητα είναι σπάνια, εφ' όσον είναι διαθέσιμη καισαρική τομή. Ο μεγαλύτερος κίνδυνος για το έμβρυο είναι ο πρόωρος τοκετός 
    • Αποπειρώμενη τοκόλυση μπορεί να θέσει σε κίνδυνο την κατάσταση της μητέρας 
    • Η πιθανότητα επανάληψης της αιμορραγίας μπορεί να είναι πιο επικίνδυνη από τον τοκετό και τους χειρισμούς 
    • Αν υπάρχει προδρομικός πλακούντας μετά από 30 εβδομάδες, υπάρχει μεγαλύτερος κίνδυνος εμμένοντα προδρομικού πλακούντα

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ 

    • Αν η κύηση είναι ώριμη και ο πλακούντας επιπωματικός ή παραχείλιος: τοκετός με καισαρική τομή
    • Αν η κύηση είναι ώριμη και ο πλακούντας πρόσθιος επιχείλιος: δοκιμή τοκετού μπορεί να είναι εντάξει 
    • Αν η κύηση είναι πρόωρη και η κατάσταση μητέρας και εμβρύου σταθερή: μπορείτε να επιβλέπετε και να καθυστερήσετε τον τοκετό

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    • Μη φυσιολογικές προβολές, όπως λοξό και/ή εγκάρσιο σχήμα
    • Εμμένουσα υψηλή εμβρυϊκή στάση 
    • Αν υπάρχει προδρομικός πλακούντας, τότε υπάρχει αυξημένος κίνδυνος ενδομήτριας καθυστέρησης της ανάπτυξης 
    • Στιφρός πλακούντας (μη ομαλή εμφύτευση του πλακούντα στο μυομήτριο
    • Αυξημένη επίπτωση για προδρομικούς πλακούντες σε κυήσεις παιδιών μικρών για την ηλικία κυήσεως

    ΗΛΙΚΙΑΚΑ ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Άλλα: Η μεγάλη ηλικία της μητέρας αυξάνει τον κίνδυνο

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για το ουρογεννητικό σύστημα

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για το ουρογεννητικό σύστημα

    12ac5f9cd9a36778268af59027f19f9e L

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Ισχιακή προβολή

    Αιμορραγία από τον κόλπο κατά την κύηση

    Πρόωρος τοκετός

    Πότε η κύηση είναι υψηλού κινδύνου

    Τι να διαλέξετε καισαρική ή φυσιολογικό τοκετό;

    www.emedi.gr

     

     

  • Χρήσιμες πληροφορίες για την υπερπρολακτιναιμία Χρήσιμες πληροφορίες για την υπερπρολακτιναιμία

    Υπερπρολακτιναιμία

    Υπερπρολακτιναιμία είναι μία μη φυσιολογική άνοδος του επιπέδου της προλακτίνης του ορού

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Ενδοκρινικό/Μεταβολικό, Αναπαραγωγικό

    Επικρατέστερη ηλικία: Αναπαραγωγικές ηλικίες (15-50)

    Επικρατέστερο φύλο: Άνδρες < Γυναίκες 

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΥΠΕΡΠΡΟΛΑΚΤΙΝΑΙΜΙΑΣ

    • Γαλακτόρροια (γαλακτώδης έκκριση από τη θηλή), ολιγομηνόρροια, αμηνόρροια, στειρότητα, ανδρική ανικανότητα
    • Μπορεί επίσης να υπάρχουν σημεία/συμπτώματα σχετικών καταστάσεων (π.χ. υποθυρεοειδισμού, νόσου του Cushing, ακρομεγαλίας, ινοκυστικής νόσου του μαστού)
    • Μπορεί επίσης να υπάρχουν σημεία/συμπτώματα διόγκωσης της υπόφυσης (π.χ. κεφαλαλγία, απώλεια οπτικού πεδίου)

    ΑΙΤΙΑ ΥΠΕΡΠΡΟΛΑΚΤΙΝΑΙΜΙΑΣ

    • Φυσιολογικά (κύηση και μέχρι 6 μήνες μετά τον τοκετό ή μετά το σταμάτημα του θηλασμού)
    • Προλακτίνη που παράγεται από αδένωμα της υπόφυσης 
    • Φάρμακα (π.χ. οπιοειδή, τρικλυκικά αντικαταθλιπτικά, βεραπαμίλη, φαινοθειαζίνες, άλφα-μεθυλντόπα, ισονιαζίδη, οιστρογόνα, ρεζερπίνη, βουτυροφαινόνες)
    • Διακοπή αντισυλληπτικών χαπιών 
    • Υποθυρεοειδισμός 
    • Καταστάσεις του θωρακικού τοιχώματος (π.χ. έρπης ζωστήρας, μετά θωρακοτομή, ινοκυστικές αλλοιώσεις)
    • Μετεγχειρητική κατάσταση (οποιαδήποτε σοβαρή εγχείρηση, αλλά ειδικά ωοθηκεκτομή)
    • Ιδιοπαθή
    • Διάφορες αιτίες (π.χ. σαρκοειδές, νεφρική ανεπάρκεια, νόσος του Cushing, κίρρωση και τραύμα στο κεφάλι)

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΥΠΕΡΠΡΟΛΑΚΤΙΝΑΙΜΙΑΣ

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ

    Εφ' όσον η υπερπρολακτιναιμία καθορίζεται από το μη φυσιολογικό εργαστηριακό αποτέλεσμα, η διαφορετική διάγνωση περιορίζεται σε εργαστηριακό λάθος 

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    • Αυξημένο επίπεδο προλακτίνης 
    • Εκτιμήστε τις θυρεοειδικές λειτουργίες σε όλους τους υπερπρολακτιναιμικούς ασθενείς. Ελέγξτε το λόγο FSH/LH, αν είναι επίσης αμηνορροϊκοί 
    • Ελέγξτε την αυξημένη ορμόνη και τα κορτικοστεροειδή αν υποψιάζεστε κλινικά ακρομεγαλία ή νόσο του Cushing

    ΕΙΔΙΚΕΣ ΔΟΚΙΜΑΣΙΕΣ

    Έγκυρος έλεγχος οπτικών πεδίων, αν υποψιάζεστε αδένωμα της υπόφυσης 

    ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΗ

    Μαγνητική τομογραφία υπόφυσης αν η προλακτίνη είναι ακόμα και ελάχιστα αυξημένη. Υπολογιστική τομογραφία μόνο αν η μαγνητική τομογραφία δεν είναι διαθέσιμη. Αποφύγετε τις απλές τομογραφίες της υπόφυσης, εφ' όσον είναι σχετικά μη ευαίσθητες  

     13

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΥΠΕΡΠΡΟΛΑΚΤΙΝΑΙΜΙΑΣ

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ

    Εξωνοσοκομειακός ασθενής, εκτός αν χρειάζεται εκτομή της υπόφυσης (πολύ σπάνια). Αντιμετωπίστε τις υποκείμενες αιτίες, όπως ενδείκνυται, η υπερπρολακτιναιμία αυτή καθ' αυτή είναι σπάνια επιζήμια. Άλλοι λόγοι θεραπείας περιλαμβάνουν τον έλεγχο των συμπτωμάτων (π.χ γαλακτόρροια που προκαλεί ανησυχία στον ασθενή) την αποκατάσταση της γονιμότητας (αν είναι αμηνορροϊκή), την καθυστέρηση της ανάπτυξης ή υποστροφή ενός αδενώματος της υπόφυσης, την πρόληψη της οστεοπόρωσης (αν υπάρχει έλλειμα οιστρογόνων). Η "επάγρυπνη αναμονή" είναι συχνά πιο κατάλληλη. Μεγάλα αδενώματα μπορεί να αντιμετωπίζονται με ακτινοθεραπεία (ποικίλη επιτυχία, 50% κίνδυνος υπερλειτουργίας όλης της υπόφυσης στα 5 χρόνια) ή σφηνοειδής εκτομή αδενώματος (90% επιτυχία, 5% βαριές eπιπλοκές)

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ

    Διακόψτε τα επιβλαβή φάρμακα, αν υπάρχουν 

    ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    Συζήτηση για τη λογική βάση της θεραπείας και τους κινδύνους. Συζητήσιμη για τα συμπτώματα των επιπλοκών του αναπτυσσόμενου υποφυσιακού αδενώματος (π.χ. κεντρική κεφαλαλγία, απώλεια οπτικού πεδίου)

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΥΠΕΡΠΡΟΛΑΚΤΙΝΑΙΜΙΑΣ

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ

    Βρωμοκρυπτίνη. Ξεκινήστε από χαμηλά 2,5 mg την ημέρα, μετά αυξήστε όσο είναι ανεκτό μέσα σε μερικές εβδομάδες σε 2,5 mg 3 φορές την ημέρα 

    Αντενδείξεις: Μη ελεγχόμενη υπέρταση, ευαισθησία σε οποιαδήποτε αλκαλοειδές της εργοταμίνης, προεκλαμψία

    Προφυλάξεις:

    • Ναυτία
    • Ορθοστατική υπόταση 
    • Υπνηλία
    • Ζαλάδα και λιποθυμία (ή συγκοπή)
    • Υπέρταση (σπάνια)
    • Σπασμοί (σπάνια)

    Σημαντικές πιθανές αλληλεπιδράσεις: Φαινοθειαζίνες, βουτυροφαινόνες, άλλα φάρμακα

    ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΑ ΦΑΡΜΑΚΑ

    • Βρωμοκρυπτίνη, ενδοκολπικά
    • Νέοι αγωνιστές ντοπαμίνης 

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    Εξαρτάται από την αιτιολογία. Ελέγξτε το επίπεδο προλακτίνης κάθε 6 με 12 μήνες, έγκυρος έλεγχος οπτικών πεδίων κάθε χρόνο και μαγνητική τομογραφία κάθε 2 με 5 χρόνια, ανάλογα με την κλινική πορεία

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ

    Εξαρτάται από την υποκείμενη αιτία. Αν υπάρχει υποφυσιακό αδένωμα, κίνδυνος μόνιμης απώλειας του οπτικού πεδίου 

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ 

    Εξαρτάται από την υποκείμενη αιτία. Τείνει να υποτροπιάζει μετά τη διακοπή της βρωμοκρυπτίνης 

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΚΥΗΣΗ

    Τα υποφυσιακά αδενώματα μπορεί να αναπτυχθούν δραματικά κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης 

    Τα καλύτερα συμπληρώματα διατροφής για την υπόφυση

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για την υπόφυση

    Prolactinaemia

    Διαβάστε, επίσης,

    Χρήσιμες πληροφορίες για την αμηνόρροια

    Γαλακτόρροια

    Ινοκυστική μαστοπάθεια

    Υπερπρολακτιναιμία

    Οι καλύτερες διαγνωστικές εξετάσεις για το ενδοκρινικό σύστημα και τον μεταβολισμό

    Σύνδρομο Laron

    Προλακτίνωμα

    Ντοπαμίνη

    Λυγαριά

    Διαφορική διάγνωση έκκρισης θηλής

    Υπερτρίχωση

    Χρήσιμες πληροφορίες για τη γυναικομαστία

    Διαταραχές της στύσης

    www.emedi.gr

     

  • Χρήσιμες πληροφορίες για τη φλεγμονώδη νόσο της πυέλου Χρήσιμες πληροφορίες για τη φλεγμονώδη νόσο της πυέλου

    Φλεγμονώδης νόσος της πυέλου

    Η φλεγμονώδης νόσος της πυέλου είναι μία κλινική συνδρομή που προκαλείται από την άνοδο μικροοργανισμών από τον κόλπο και τον ενδοτράχηλο στο ενδομήτριο, τις σάλπιγγες, ωοθήκες και γειτνιάζοντα όργανα.

    Η φλεγμονώδης νόσος της πυέλου είναι ένας γενικός όρος που περιλαμβάνει μία ποικιλία λοιμώξεων του ανώτερου γεννητικού σωλήνα που δεν σχετίζονται με εγκυμοσύνη ή χειρουργικές επεμβάσεις, όπως είναι η σαλπιγγίτιδα, η σαλπιγγoωθηκίτιδα, η ενδομητρίτιδα, φλεγμονώδεις μάζες σαλπίγγων και ωοθηκών και πυελική ή διάχυτη περιτονίτιδα.

    Παθογένεση: Ο ακριβής μηχανισμός με τον οποίο οι μικροοργανισμοί ανέρχονται από τον κατώτερο γεννητικό σωλήνα δεν είναι γνωστός. Μία πιθανότητα είναι ότι η χλαμυδιακή ή γονοκοκκική ενδοτραχηλίτιδα μεταβάλλουν τους αμυντικούς μηχανισμούς του τραχήλου της μήτρας επιτρέποντας την άνοδο της μικροβιακής χλωρίδας του κόλπου μετά ή άνευ του αρχικού παθογόνου οργανισμού. Επίσης είναι πιθανό να εμφανίζονται άλλες πολυμικροβιακές λοιμώξεις εκτός από ναϊσσέρεια της γονόρροιας ή χλαμύδιο trachomatis. Παράγοντες που προδιαθέτουν για την άνοδο των βακτηριδίων περιλαμβάνουν τη χρήση ενδομητρικής συσκευής (σπιράλ) και οι ορμονικές και φυσικές μεταβολές που σχετίζονται με την έμμηνο ρύση

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Αναπαραγωγικό

    Επικρατέστερη ηλικία: 16-40

    Επικρατέστερο φύλο: Μόνο γυναίκες   

    pelvic iflam 3

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΦΛΕΓΜΟΝΩΔΟΥΣ ΝΟΣΟΥ ΤΗΣ ΠΥΕΛΟΥ

    • Μπορεί να είναι ασυμπτωματική 
    • Πόνος στο κάτω μέρος της κοιλιάς 
    • Πυρετός και κακουχία 
    • Κολπικά εκκρίματα
    • Ακανόνιστη αιμορραγία
    • Δυσανεξία κατά την ούρηση, πρωκτίτιδα
    • Ναυτία και έμετοι
    • Κοιλιακή ευαισθησία
    • Ευαισθησία κατά την κίνηση του τραχήλου 
    • Ευαισθησία των εξαρτημάτων 
    • Ετερόπλευρη ή αμφοτερόπλευρη ευαίσθητη μάζα στα εξαρτήματα

    ΑΙΤΙΑ ΦΛΕΓΜΟΝΩΔΟΥΣ ΝΟΣΟΥ ΤΗΣ ΠΥΕΛΟΥ

    Βακτηριολογία - Πολλαπλοί οργανισμοί δρουν ως αιτιολογικοί παράγοντες στην φλεγμονώδη νόσο της πυέλου και οι περισσότερες περιπτώσεις είναι πολυμικροβιακές. Το χλαμύδιο, ο γονόκοκκος, αποτελούν μία ευρεία ποικιλία αεροβίων και αναεροβίων βακτηριδίων που αναγνωρίζονται σαν αιτιολογικοί παράγοντες. Τα μυκοπλάσματα έχουν επίσης ενοχοποιηθεί αλλά ο ρόλος τους δεν είναι διευκρινισμένος. Η αναλογία των περιστατικών με χλαμυδιακή ή γονοκοκκική λοίμωξη ποικίλλει ευρέως αναλόγως του υπό μελέτη πληθυσμού. Τα πιο συχνά αναερόβια είναι το βακτηριοειδές, πεπτοστρεπτοκόκκους και πεπτοκόκκους. Οργανισμοί που σχετίζονται με τη βακτηριακή κολπίτιδα είναι παρόμοιοι με τα μη γονοκοκκικά μη χλαμυδιακά βακτηρίδια που ανευρίσκονται στον ανώτερο γεννητικό σωλήνα γυναικών με φλεγμονώδη νόσο της πυέλου

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ 

    • Σεξουαλικά δραστήρια, αναπαραγωγική ηλικία
    • Πιο συχνό σε εφήβους
    • Πολλοί σεξουαλικοί σύντροφοι
    • Χρήση ενδομητρικών σπειραμάτων, ο μεγαλύτερος κίνδυνος κατά τους πρώτους μήνες μετά την τοποθέτηση 
    • Προηγούμενο ιστορικό φλεγμονώδη νόσο της πυέλου, 20-25% υποτροπιάζουν
    • Χλαμυδιακή ή γονοκοκκική τραχηλίτιδα, 8-10% αναπτύσσουν φλεγμονώδη νόσο της πυέλου
    • Η γονοκοκκική σαλπιγγίτιδα συμβαίνει συχνά εντός 7 ημερών από την έναρξη της εμμήνου ρύσεως
    • Τα προφυλακτικά και τα κολπικά σπερματοκτόνα ελαττώνουν τον κίνδυνο της φλεγμονώδους νόσου της πυέλου
    • Τα αντισυλληπτικά από το στόμα μπορεί να ελαττώνουν τον κίνδυνο από φλεγμονώδη νόσο της πυέλου

    pelvic iflam 2

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΦΛΕΓΜΟΝΩΔΟΥΣ ΝΟΣΟΥ ΤΗΣ ΠΥΕΛΟΥ

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ 

    • Σκωληκοειδίτιδα
    • Έκτοπος κύηση
    • Συστροφή ωοθηκών 
    • Αιμορραγία ή ρήξη κύστεως ωοθήκης 
    • Ενδομητρίωση 
    • Σύνδρομο ευερέθιστου εντέρου 
    • Διαταραχή σωματοποίησης 

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    • Τεστ εγκυμοσύνης 
    • Λευκοκυτταρικός τύπος πάνω από 10.000 κύτταρα κατά mm3
    • Χρώση κατά Gram ενδοτραχήλου για αρνητικούς κατά Gram ενδοκυττάριους διπλοκόκκους 
    • ΤΚΕ πάνω από 15 mm/ώρα
    • Ενδοτραχηλική καλλιέργεια ή ορολογική δοκιμασία για χλαμύδια
    • Πλασματοκυτταρική ενδομητρίτιδα κατά τη βιοψία ενδομητρίου

    ΕΙΔΙΚΕΣ ΔΟΚΙΜΑΣΙΕΣ 

    • Παρακέντηση Δουγλασσείου χώρου με καλλιέργεια του αναρροφούμενου υλικού 
    • Διαγνωστική λαπαροσκόπηση με καλλιέργεια των σαλπίγγων 

    ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΗ

    Υπερηχογράφημα πυέλου

    ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΕΣ ΜΕΘΟΔΟΙ

    • Η διάγνωση της φλεγμονώδους νόσου της πυέλου διαφεύγει της προσοχής και ακόμη και οι ασυμπτωματικές ασθενείς διατρέχουν τον κίνδυνο επιπλοκών. Η διάγνωση είναι λανθασμένη σε ποσοστό 1/3 των διαγνωσμένων γυναικών. Η λαπαροσκοπική διάγνωση είναι η πλέον ακριβής αλλά στερείται πρακτικότητας ως εξέταση ρουτίνας και γενικά χρησιμοποιείται σε προβληματικές καταστάσεις. Είναι γενικά προτιμότερο να γίνεται υπερθεραπεία για λοίμωξη του γεννητικού σωλήνα παρά να διαφεύγει μία λοίμωξη της ανώτερης γεννητικής οδού
    • Προτεινόμενα διαγνωστικά κριτήρια (επαρκή για εμπειρική θεραπεία)
    1. Ευαισθησία στο κάτω τμήμα της κοιλιάς 
    2. Ευαισθησία κατά τη μετατόπιση του τραχήλου μήτρας 
    3. Ευαισθησία εξαρτημάτων 
    • Επιπρόσθετα κριτήρια:
    1. Θερμοκρασία μεγαλύτερη ή ίση των 38 βαθμών C
    2. Αριθμός λευκοκυττάρων μεγαλύτερος ή ίσος του 10.5000/mm3
    3. Πυώδες υλικό κατά την παρακέντηση του οπίσθιου Δουγλάσσειου χώρου 
    4. Ψηλαφητή μάζα εξαρτημάτων 
    5. ΤΚΕ > 15 mm/ώρα
    6. Εργαστηριακή επιβεβαίωση γονόρροιας ή χλαμυδιακής λοίμωξης 
    • Εξειδικευμένα κριτήρια:
    1. Ιστοπαθολογική ενδομητρίτιδα κατά τη βιοψία 
    2. Απόστημα εξαρτημάτων στο υπερηχογράφημα 
    3. Λαπαροσκοπική ένδειξη φλεγμονώδους νόσου της πυέλου

    pelvic iflam 1

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΦΛΕΓΜΟΝΩΔΟΥΣ ΝΟΣΟΥ ΤΗΣ ΠΥΕΛΟΥ

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ

    Σε εξωτερική βάση.

    Εισαγωγή στο νοσοκομείο ενδείκνυται στις ακόλουθες περιπτώσεις:

    • Αβεβαιότητα ως προς τη διάγνωση 
    • Επείγουσες χειρουργικές καταστάσεις που δεν μπορούν να αποκλεισθούν όπως π.χ. σκωληκοειδίτιδα
    • Υποψία ενδοπυελικού αποστήματος
    • Εγκυμοσύνη 
    • Μη συμμόρφωση στη θεραπεία (εφηβική ηλικία)
    • Σοβαρή ασθένεια 
    • Αδυναμία συμμόρφωσης ή ανοχής στη θεραπεία επί εξωνοσοκομειακής βάσης 
    • Αδυναμία ανταπόκρισης  στη θεραπεία 
    • Αδυναμία κλινικής παρακολούθησης για 72 ώρες από την έναρξη της αντιβιοτικής αγωγής 
    • Μόλυνση με ιό HIV

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ

    • Αποφυγή σεξουαλικής επαφής μέχρι την αποπεράτωση της θεραπείας 
    • Εξασφάλιση ότι οι σεξουαλικοί σύντροφοι θα εκτιμηθούν και θα αντιμετωπισθούν θεραπευτικά σε ορθή βάση. Οι σύντροφοι υποβάλλονται σε θεραπεία ανεξαρτήτως της διάγνωσης, με σχήματα αποτελεσματικά κατά των χλαμυδίων και του γονοκόκκου

    Χειρουργική παρέμβαση:

    • Εφαρμόζεται επί αποτυχίας της συντηρητικής αγωγής ή επί υποψίας ρήξης αποστήματος των εξαρτημάτων με οξεία χειρουργική κοιλία 
    • Προτιμάται μία συντηρητική χειρουργική επέμβαση. Εξασφαλίζεται με αυτό τον τρόπο ένα μετεγχειρητικό ποσοστό γονιμότητας 10-15%
    • Υστερεκτομή και ωοθηκεκτομή για ηλικιωμένους ασθενείς που έχουν τεκνοποιήσει 
    • Η αποτυχία της ιατρικής αγωγής γενικά σχετίζεται με αποστήματα εξαρτημάτων που έγινε προσπάθεια να παροχετευθούν διατοιχωματικώς ή διακολπικώς υπό καθοδήγηση υπερηχοτομογραφική, αξονικής τομογραφίας ή λαπαροσκοπικώς 

    ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ

    Ανάλογη της βαρύτητας της κατάστασης 

    ΔΙΑΙΤΑ

    Ανάλογη της βαρύτητας της κατάστασης 

    ΦΑΡΜΑΚΑ 

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ

    • Αρκετά αντιβιοτικά σχήματα είναι πολύ αποτελεσματικά και κανένα από αυτά δεν αποτελεί θεραπεία εκλογής
    • Η αντιβιοτική κάλυψη πρέπει να περιλαμβάνει χλαμύδια, γονόκοκκο, αναερόβια, αρνητικά κατά Gram ραβδία και στρεπτοκόκκους. Τα σχήματα που ακολουθούν είναι προτεινόμενα και τα ονόματα των συγκεκριμένων αντιβιοτικών είναι παραδείγματα

    Ενδονοσοκομειακή θεραπεία - Προτεινόμενο σχήμα Α:

    • Κεφοξιτίνη 2 g ΕΦ κάθε 6 ώρες ή κεφοτετάνη ΕΦ 2 g κάθε 12 ώρες (ή άλλες κεφαλοσπορίνες όπως κεφτιζοξίμη, κεφοταξίμη και κεφτριαξόνη) με δοξυκυκλίνη 100 mg από το στόμα ή ΕΦ κάθε 12 ώρες
    • Θεραπεία για 48 ώρες μετά την κλινική βελτίωση και συνέχιση της δοξυκυκλίνης μετά το εξιτήριο του ασθενούς για ένα σύνολο 10-14 ημερών 

    Ενδονοσοκομειακή θεραπεία - προτεινόμενη σχήμα Β:

    • Κλινδαμυκίνη 900 mg ΕΦ κάθε 8 ώρες και γενταμυκίνη δόση εφόδου ΕΦ ή ΕΜ (2 mg/kg σωματικού βάρους) ακολουθούμενα από δόση συντήρησης (1,5 mg/kg) κάθε 8 ώρες 
    • Θεραπεία για 48 ώρες μετά την κλινική βελτίωση με δοξυκυκλίνη μετά το εξιτήριο του ασθενούς όπως αναφέρθηκε προηγουμένως, η κλινδαμυκίνη 450 mg από το στόμα κάθε 6 ώρες για σύνολο 14 ημερών

    Προετεινόμενο σχήμα εξωνοσοκομειακής θεραπείας Α:

    • Κεφοξιτίνη 2 g ΕΜ και προβενεσίδη, 1 g από το στόμα, ταυτόχρονα ή κεφτριαξόνη 250 mg ΕΜ ή ισοδύναμη κεφαλοσπορίνη με δοξυκυκλίνη 100 mg από το στόμα κάθε 12 ώρες για 10-14 ημέρες ή ερυθρομυκίνη 500 mg από το στόμα για 10-14 ημέρες σε ασθενείς που δεν αντέχονται τις τετρακυκλίνες 

    Προετεινόμενο σχήμα εξωνοσοκομειακής θεραπείας Β:

    • Οφλοξασίνη 400 mg από το στόμα κάθε 12 ώρες για 14 ημέρες μαζί με: είτε κλινδαμυκίνη 450 mg από το στόμα κάθε 6 ώρες, είτε μετρονιδαζόλη 500 mg από το στόμα κάθε 12 ώρες για 14 ημέρες  

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    • Στην παρακολούθηση της κλινικής και συγκεκριμένα για εμφάνιση πυρετού, συμπτωμάτων, σημεία περιτοναϊσμού, αριθμό λευκοκυττάρων 
    • Παρακολούθηση του εξαρτηματικού αποστήματος με υπερηχογράφημα 

    pelvic iflam 5

    ΠΡΟΛΗΨΗ/ΑΠΟΦΥΓΗ

    • Εκπαιδευτικά προγράμματα εφαρμογής ασφαλούς σεξ
    • Εκπαίδευση ιδιαίτερα για εκείνες που είχαν ήδη ένα επεισόδιο φλεγμονώδους νόσου της πυέλου
    • Οι ενδομητρικές συσκευές αντενδείκνυνται σε γυναίκες με ιστορικό φλεγμονώδους νόσου της πυέλου ή τρόπο ζωής που σχετίζεται με σεξουαλικώς μεταδιδόμενα νοσήματα 
    • Τα αντισυλληπτικά από το στόμα μειώνουν τον κίνδυνο της φλεγμονώδους νόσου της πυέλου σε περιπτώσεις τραχηλίτιδας και οι περιπτώσεις φλεγμονώδους νόσου της πυέλου που συμβαίνουν έχουν γενικότερα ήπια συμπτώματα
    • Αντισυλληπτικοί φραγμοί, ιδιαίτερα τα κοινά προφυλακτικά, σπερματοκτόνες κρέμες ή σφουγγάρια παρέχουν προστασία, η έκταση της οποίας δεν είναι απόλυτα διευκρινισμένη
    • Να γίνεται εκτίμηση και θεραπεία των σεξουαλικών συντρόφων 
    • Να υπάρχει συμμόρφωση στην προτεινόμενη θεραπεία
    • Να γίνεται έγκαιρη έναρξη θεραπείας όταν εμφανίζονται βλάβες ή εκκρίματα από τα γεννητικά όργανα 
    • Συχνές εξετάσεις για σεξουαλικά μεταδιδόμενα νοσήματα σε μη μονογαμικές σχέσεις  

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ

    • Απόστημα σαλπίγγων - ωοθηκών αναπτύσσεται σε περίπου 7-16% των ασθενών 
    • Υποτροπιάζουσα λοίμωξη σε 20-25% των ασθενών 
    • Ο κίνδυνος έκτοπης κύησης αυξάνεται κατά 7-10 φορές σε 8% των γυναικών που είχαν φλεγμονώδη νόσο της πυέλου
    • Στειρότητα από βλάβη σαλπίγγων σε 15, 35 και 55% των γυναικών μετά από ένα, δύο και τρία επεισόδια φλεγμονώδους νόσου της πυέλου αντίστοιχα
    • Χρόνιος πυελικός πόνος σε 20% των ασθενών σχετίζεται με το σχηματισμό συμφύσεων, χρόνια σαλπιγγίτιδα ή υποτροπιάζουσες λοιμώξεις

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ 

    • Ευρεία διακύμανση με καλή πρόγνωση επί εγκαίρου αποτελεσματικής θεραπείας και πρόληψης περαιτέρω λοιμώξεων
    • Κακή πρόγνωση σε καθυστερημένη θεραπεία και συνεχιζόμενο μη ασφαλή τρόπο ζωής 

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    • Σε ασθενείς με φλεγμονώδη νόσο της πυέλου και ενδομήτριο σπείραμα, ιδιαίτερα εάν υπάρχει απόστημα εξαρτημάτων, πρέπει να είναι υπόψιν η πιθανότητα λοίμωξης με ακτινομύκητα η οποία απαιτεί θεραπεία με πενικιλλίνη 
    • Το ενδομήτριο σπείραμα αντενδείκνυται σε γυναίκες με προηγούμενο επεισόδιο φλεγμονώδους νόσου της πυέλου 
    • Η ρήξη ενός εξαρτηματικού αποστήματος είναι σπάνια αλλά επικίνδυνη για τη ζωή. Επιβάλλεται έγκαιρη χειρουργική διερεύνηση 
    • Χλαμυδιακή ή γονοκοκκική περιηπατίτιδα μπορούν να συμβούν στην φλεγμονώδη νόσο της πυέλου. Λέγεται σύνδρομο Fitz-Hugh-Curtis

    ΗΛΙΚΙΑΚΑ ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Παιδιατρικό: 

    • Η φλεγμονώδης νόσος της πυέλου είναι σπάνια πριν την εφηβεία
    • Οι έφηβοι είναι ευπαθείς στα σεξουαλικά μεταδιδόμενα νοσήματα συμπεριλαμβανομένης και της φλεγμονώδους νόσου της πυέλου. Η έγκαιρη δραστική θεραπεία για την πρόληψη στειρότητας είναι ιδιαίτερα σημαντική σε αυτή την ομάδα ασθενών 

    Γηριατρικό: Η φλεγμονώδης νόσος της πυέλου είναι σπάνια μετά την εμμηνόπαυση, αν και το εμμηνοπαυσιακό εξαρτηματικό απόστημα είναι μία καλά τυποποιημένη οντότητα

    ΚΥΗΣΗ

    Η φλεγμονώδης νόσος της πυέλου είναι σπάνια κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης αλλά συμβαίνει περιστασιακά και αυτή η πιθανότητα πρέπει να λαμβάνεται υπόψιν 

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τις λοιμώξεις

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα προϊόντα για τις λοιμώξεις 

    pelvic iflam 4

     

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Καρκίνος του τραχήλου της μήτρας

    Τι να προσέχετε όταν κάνετε σεξ

    Χλαμυδιακές σεξουαλικά μεταδιδόμενες παθήσεις

    Χρήσιμες πληροφορίες για τις γονοκοκκικές λοιμώξεις

    Σημαντικές πληροφορίες για την έκτοπη κύηση

    Δυσπαρεύνια

    Ενδομητρικές μηχανικές συσκευές

    Τι να κάνετε αν έχετε εμμηνορραγία

    Λειτουργική αιμορραγία από τη μήτρα

    Μήπως έχετε πόνο στην πύελο;

    Ορθοπρωκτικό απόστημα

    Η φλεγμονώδης νόσος της πυέλου

    Πονάτε κατά την σεξουαλική επαφή;

    www.emedi.gr

     

     

     

     

  • Υποθυρεοειδισμός ενηλίκων Υποθυρεοειδισμός ενηλίκων

    Χρήσιμες πληροφορίες για τον υποθυρεοειδισμό ενηλίκων

    Υποθυρεοειδισμός είναι μια διαταραχή που οφείλεται σε έλλειψη της ελεύθερης θυρεοειδικής ορμόνης ή σε αντίσταση στη δράση της.

    Το μυξοίδημα αποτελεί βαριά μορφή υποθυρεοειδισμού

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Ενδοκρινείς/Μεταβολισμός

    Γενετική:

    • Δεν υπάρχει γνωστό γενετικό πρότυπο για τον ιδιοπαθή πρωτοπαθή υποθυρεοειδισμό
    • Ο υποθυρεοειδισμός μπορεί να σχετίζεται με το πολυαδενικό αυτοάνοσο, σύνδρομο τύπου ΙΙ που σχετίζεται με τα HLA-DR3, DR4
    • Ο δευτεροπαθής υποθυρεοειδισμός, συχνά, είναι αποτέλεσμα της θεραπείας της νόσου του Graves, η οποία μπορεί να είναι οικογενής 

    Επικρατέστερη ηλικία: Πάνω από 40 ετών 

    Επικρατέστερο φύλο: Γυναίκες > Άνδρες, 5-10:1

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΥΠΟΘΥΡΕΟΕΙΔΙΣΜΟΥ

    Συμπτώματα:

    • Η εγκατάσταση μπορεί να είναι ύπουλη 
    • Αδυναμία, καταβολή, ληθαργικότητα
    • Δυσανεξία στο ψύχος 
    • Διαταραχές της μνήμης 
    • Κώφωση 
    • Δυσκοιλιότητα 
    • Μυϊκές κράμπες 
    • Αρθραλγίες 
    • Παραισθήσεις
    • Μέτρια αύξηση του σωματικού βάρους (5 Kgr)
    • Μειωμένη εφίδρωση 
    • Μηνορραγία 
    • Κατάθλιψη 
    • Βράγχος φωνής
    • Σύνδρομο καρπιαίου σωλήνα

    Σημεία:

    • Ξηρότητα, τραχύτητα δέρματος 
    • Χαρακτηριστική έκφραση προσώπου
    • Τραχύτητα ή βράγχος φωνής 
    • Περικογχικό οίδημα
    • Οίδημα χεριών και ποδιών 
    • Βραδυκαρδία 
    • Υποθερμία
    • Ελαττωμένη συστολική αρτηριακή πίεση 
    • Αυξημένη διαστολική αρτηριακή πίεση 
    • Ελαττωμένη τριχοφυΐα σώματος και κεφαλής
    • Καθυστερημένη χάλαση των εν τω βάθει τενόντων αντανακλαστικών 
    • Μακρογλωσσία
    • Υπονατριαιμία από αραίωση 
    • Αναιμία (συνήθως ορθόχρωμη, ορθοκυτταρική)
    • Μεγαλοκαρδία στην α/α θώρακα (συχνά λόγω περικαρδιακής συλλογής)

    ΑΙΤΙΑ ΥΠΟΘΥΡΕΟΕΙΔΙΣΜΟΥ

    • Θεραπεία με ραδιενεργό ιώδιο ή θυρεοειδεκτομή. Σε ασθενείς που παίρνουν θειαμίδες (προπυλθειουρακίλη, μεθιμαζόλη) ο υποθυρεοειδισμός μπορεί να εμφανιστεί καθυστερημένα, 4 έως 25 χρόνια αργότερα
    • Ο πρωτοπαθής υποθυρεοειδισμός μπορεί να οφείλεται σε αυτοάνοση θυρεοειδίτιδα ή να είναι ιδιοπαθής
    • Όταν συνυπάρχει βρογχοκήλη, οφείλεται συνήθως σε αυτοάνοσες παθήσεις, όπως θυρεοειδίτιδα Hashimoto, σε κληρονομικά βιοσυνθετικά ελλείμματα, σε ανεπάρκεια ιωδίου ή σε φάρμακα (ιωδιούχα, λίθιο, φαινυλβουταζόνη, αμινοσαλικυλικό οξύ)
    • Ο δευτεροπαθής υποθυρεοειδισμός μπορεί να οφείλεται σε ανεπάρκεια της ορμόνης απελευθέρωσης θυρεοτροπίνης (TRH) από τον υποθάλαμο ή της θυρεοτρόπου ορμόνης (TSH) από την υπόφυση
    • Ο παροδικός υποθυρεοειδισμός μπορεί να είναι επακόλουθος υποκλινικής θυρεοειδίτιδας (πιο συχνά μετά από τοκετό) ή υποξείας κοκκιωματώδους θυρεοειδίτιδας 

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΥΠΟΘΥΡΕΟΕΙΔΙΣΜΟΥ

    • Ο κίνδυνος αυξάνεται με την ηλικία
    • Αυτοάνοσες παθήσεις

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΥΠΟΘΥΡΕΟΕΙΔΙΣΜΟΥ

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ 

    • Νεφρωσικό σύνδρομο
    • Χρόνια νεφρίτιδα 
    • Νευρασθένεια 
    • Κατάθλιψη 
    • Ευθυρεοειδικό σύνδρομο
    • Συμφορητική καρδιακή ανεπάρκεια 
    • Πρωτοπαθής αμυλοείδωση 
    • Άνοια άλλης αιτιολογίας

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    • Ολική θυροξίνη (Τ4) ορού - μειωμένη
    • Πρόσληψη Τ3 από ρητίνη - αυξημένη 
    • TSH (RIA) - αυξημένη
    • Δείκτης ελεύθερης Τ4 (= πρόσληψη Τ3 από ρητίνη x ολική Τ4 ορού) - χαμηλός 
    • Σε βαρύ υποθυρεοειδισμό: αναιμία, αυξημένη χοληστερόλη, CPK, LDH, AST, υπονατριαιμία

    Φάρμακα που μπορεί να μεταβάλλουν τα ευρήματα:

    • Θυρεοειδικές ορμόνες 
    • Κορτιζόνη
    • Ντοπαμίνη 
    • Φαινυτοΐνη 
    • Οιστρογόνα ή ανδρογόνα ως θεραπεία υποκατάστασης 

    Διαταραχές που μπορεί να μεταβάλλουν τα ευρήματα:

    • Κάθε σοβαρή πάθηση 
    • Κύηση 
    • Υποπωτεϊναιμία
    • Ηπατική ανεπάρκεια
    • Νεφρωσικό σύνδρομο

    ΠΑΘΟΛΟΓΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    Ο θυρεοειδής μπορεί να είναι μικρός, ατροφικός ή διογκωμένος

    ΕΙΔΙΚΕΣ ΔΟΚΙΜΑΣΙΕΣ

    RIA (Ραδιοανοσομέτρηση)

    ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΕΣ ΜΕΘΟΔΟΙ

    Ο συνδιασμός χαμηλής Τ4 (και/ή χαμηλός δείκτης ελεύθερης Τ4) είναι αυξημένης TSH (πάνω από 20 mU ανά ml) είναι ουσιαστικά διαγνωστικός της πρωτοπαθούς ανεπάρκειας του θυρεοειδή

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΥΠΟΘΥΡΕΟΕΙΔΙΣΜΟΥ

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ

    Εξωνοσοκομειακή αντιμετώπιση με εξαίρεση τις επείγουσες επιπλοκές (κώμα, υποθερμία)

    slide 23

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ

    Στόχος της θεραπείας είναι η επίτευξη και συντήρηση ευθυρεοειδικών επιπέδων 

    ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ

    Όση ανέχεται ο ασθενής

    ΔΙΑΙΤΑ

    • Τροφές που αυξάνουν τον όγκο των κοπράνων για την αποφυγή δυσκοιλιότητας 
    • Υπολιπιδαιμική δίαιτα για παχύσαρκους ασθενείς

    ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    • Σημασία της θεραπείας υποκατάστασης 
    • Ανάγκη ισόβιας θεραπείας 
    • Επισήμανση κάθε σημείου λοίμωξης ή καρδιακών διαταραχών 
    • Σημεία θυρεοτοξίκωσης 

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΥΠΟΘΥΡΕΟΕΙΔΙΣΜΟΥ

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ

    Λεβοθυροξίνη:

    • 50-100 mg/ημέρα. Αυξήστε κατά 25 mg/ημέρα κάθε 4-6 εβδομάδες ώσπου η TSH να είναι σε φυσιολογικά επίπεδα
    • Η δοσολογία εξαρτάται από την ηλικία, το φύλο, την υπολειμματική ικανότητα εκκρίσεως του θυρεοειδή αδένα, την ταυτόχρονη λήψη άλλων φαρμάκων, την εντερική λειτουργία
    • Σε ηλικιωμένους ασθενείς μπορεί να χρειάζονται χαμηλότερες δόσεις λόγω της μειωμένης νεφρικής κάθαρσης

    Αντενδείξεις:

    • Θυρεοτοξική καρδιοπάθεια 
    • Φλοιοεπινεφριδιακή ανεπάρκεια που δεν είναι σε αγωγή  

    Προφυλάξεις:

    • Έναρξη με χαμηλές δόσεις σε ηλικιωμένους και καρδιοπαθείς
    • Σε διαβητικούς ασθενείς μπορεί να απαιτείται προσαρμογή της υπογλυκαιμικής αγωγής με την έναρξη της θυροξίνης
    • Προσαρμογή της δοσολογίας των από του στόματος αντιπηκτικών, παρακολούθηση του χρόνου προθρομβίνης με την έναρξη της θεραπευτικής αγωγής 

    Σημαντικές πιθανές αλληλεπιδράσεις: 

    • Αντιπηκτικά, από του στόματος 
    • Ινσουλίνη
    • Υπογλυκαιμικά, από του στόματος 
    • Οιστρογόνα
    • Αντισυλληπτικά χάπια
    • Χολεστυραμίνη 
    • Η ταυτόχρονη λήψη θειϊκού σιδήρου μπορεί να μειώσει την απορρόφηση

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    • Κάθε 6 εβδομάδες μέχρι να σταθεροποιηθεί ο ασθενής μετά από κάθε 6 μήνες 
    • Στενή παρακολούθηση της καρδιακής λειτουργίας σε ηλικιωμένους ασθενείς

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ

    • Συμφορητική καρδιακή ανεπάρκεια, ως αποτέλεσμα έντονης θεραπείας, σε ασθενείς με στεφανιαία νόσο
    • Μυξοιδηματικό κώμα - βαριά επιπλοκή του υποθυρεοειδισμού με υψηλή θνησιμότητα 
    • Αυξημένη ευαισθησία στις λοιμώξεις
    • Μεγάκολο
    • Οργανική  ψύχωση με παράνοια
    • Επινεφριδική κρίση από έντονη θυρεοειδική θεραπεία 
    • Στείρωση 
    • Υπερευαισθησία στα οπιούχα
    • Η χρόνια υπερθεραπεία μπορεί να οδηγήσει σε αφαλάτωση των οστών 

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ 

    • Μη έγκαιρη θεραπεία μπορεί να πραγματοποιηθούν εντυπωσιακές μεταβολές στην εμφάνιση και τη διανοητική λειτουργία, η επάνοδος σε φυσιολογική κατάσταση είναι ο κανόνας
    • Όταν διακόπτεται η θεραπευτική εμφανίζονται υποτροπές
    • Αν αφεθεί χωρίς θεραπεία μπορεί να εξελιχθεί σε μυξοιδηματικό κώμα

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    • Υπονατριαιμία 
    • Αναιμία 
    • Ιδιοπαθής φλοιοεπινεφριδιακή ανεπάρκεια
    • Σακχαρώδης διαβήτης
    • Υποπαραθυρεοειδισμός
    • Βαριά μυασθένεια
    • Υπερχοληστερολαιμία
    • Πρόπτωση μιτροειδούς βαλβίδας
    • Κατάθλιψη
    • Διπολική νόσος

    ΗΛΙΚΙΑΚΑ ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Γηριατρικό:

    • Τα χαρακτηριστικά σημεία και συμπτώματα συνήθως απουσιάζουν. Ο υποθυρεοειδισμός είναι συχνός στους ηλικιωμένους. Η διάγνωση βασίζεται στα εργαστηριακά δεδομένα
    • Η δοσολογία είναι συνήθως τα 2/3 περίπου της δόσης που χορηγείται σε νεαρούς ενήλικες 

    ΚΥΗΣΗ

    • Η θεραπεία αντικατάστασης μπορεί να χρειάζονται προσαρμογή. Τα επίπεδα της TSH πρέπει να ελέγχονται κάθε μήνα κατά τη διάρκεια του 1ου τριμήνου 
    • Μετά τον τοκετό - μέτρηση των επιπέδων της TSH σε 6 περίπου εβδομάδες
    • Η εμφάνιση ανώδυνης υποξείας θυρεοειδίτιδας μετά τον τοκετό μπορεί να προκαλέσει παροδικό υποθυρεοειδισμό, διάρκειας 3 περίπου μηνών. Ενδέχεται να χρειαστεί θεραπεία αντικατάστασης 
    • Το 30% των ασθενών αυτών αναπτύσσουν μόνιμο υποθυρεοειδισμό

    ΑΛΛΕΣ ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ

    Χειρουργική προσέγγιση:

    • Οι ασθενείς με υποθυρεοειδισμό (ήπιο έως μέτριο) ανέχονται καλά τις χειρουργικές επεμβάσεις εμφανίζοντας την ίδια θνητότητα και τις ίδιες επιπλοκές με τους ευθυρεοειδικούς ασθενείς 
    • Αν η χειρουργική αντιμετώπιση δεν είναι επείγουσα, ρυθμίστε τον ασθενή σε ευθυρεοειδικά επίπεδα πριν την επέμβαση
    • Αν η χειρουργική αντιμετώπιση είναι επείγουσα προχωρήστε στην επέμβαση εξατομικεύοντας την αγωγή αντικατάστασης προ και μετεγχειρητικά

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για το θυρεοειδή

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για το θυρεοειδή

     HT ok

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Υποφυσιακή ανεπάρκεια

    Nόσος Graves

    Πολύ χρήσιμες πληροφορίες για τη θυρεοειδίτιδα

    Σύνδρομο Sheehan

    Καρκίνος θυρεοειδούς και κάνναβη

    Οι χημικές ανοσοθεραπείες έχουν πολλές παρενέργειες

    Μήπως έχετε ανεπάρκεια ιωδίου;

    Σελήνιο και Βιταμίνη Ε

    Ασβαγκάντα για την καλή λειτουργία του θυρεοειδούς αδένα

    Νόσος του Hashimoto

    Τι είναι το μυξοίδημα

    Υποφυσιακός υποθυρεοειδισμός

    Αρχές της ακτινοθεραπείας στον καρκίνο κεφαλής και τραχήλου

    Γιατί όσοι έχουν υποθυρεοειδισμό δεν μπορούν να χάσουν βάρος

    Το σύνδρομο της χρόνιας κόπωσης

    Φλεβοκομβική βραδυκαρδία

    Θυρεοειδικές παθήσεις

    Καρκίνος κεφαλής και τραχήλου

    Οδηγίες για τη λήψη θυροξίνης

    Διαβάστε τις αρρώστιες του σώματος στο δέρμα

    Διατροφή για τον υποθυρεοειδισμό

    Έχετε νωχελική διάθεση και έλλειψη ενέργειας;

    Τεστ για να ελέγξετε το θυρεοειδή σας στο σπίτι

    Αδένωμα της υπόφυσης

    Οι συχνότεροι ενδοκρανιακοί όγκοι

    Υπαραχνοειδής αιμορραγία

    Νευροενδοκρινείς όγκοι

    Προλακτίνωμα

    Ο υποθάλαμος

    Ενδοκρινολογικές παθήσεις

    Αδένωμα της υπόφυσης

    Πώς η κακή υγεία του εντέρου προκαλεί υποθυρεοειδισμό

    Γιατί όσοι έχουν υποθυρεοειδισμό δεν μπορούν να χάσουν βάρος

    Σύνδρομο πολυκυστικών ωοθηκών και θυρεοειδίτιδα Hashimoto

    Χυμός για να ενισχύσετε τον θυρεοειδή σας

    Ιώδιο

    Αυτοάνοση θυρεοειδίτιδα

    Όζοι του θυρεοειδούς

    Θυρεοειδίτιδες

    Θυρεοειδικές παθήσεις

    Διατροφή για τον υποθυρεοειδισμό

    Υποθερμία

    Το σύνδρομο της χρόνιας κόπωσης

    Έχετε νωχελική διάθεση και έλλειψη ενέργειας;

    Τι είναι τα αντιθυρεοειδικά αντισώματα

    Τονώστε το μεταβολισμό σας

    Ασθένειες που προκαλει η αϋπνία

    Όλες οι ασθένειες ξεκινούν από το έντερο

    Καρκίνος θυρεοειδούς

    Λεβοθυροξίνη σε ηλικιωμένους

    Οδηγίες για τη λήψη θυροξίνης

    www.emedi.gr

     

  • Ουρηθρίτιδα Ουρηθρίτιδα

    Χρήσιμες πληροφορίες για την ουρηθρίτιδα

    Ουρηθρίτιδα είναι σύνδρομο ουρηθρικής λοίμωξης που χαρακτηρίζεται από επώδυνη ούρηση και έκκριση. Συνήθως, ανήκει στα σεξουαλικώς μεταδιδόμενα νοσήματα (ΣΜΝ), σπανιότερα οφείλεται σε άλλες αιτίες. Δύο τύποι: Γονόρροια που προσβάλλει συνήθως τους άνδρες, σπάνια τις γυναίκες και μη γονοκοκκική ουρηθρίτιδα.

    • Στους άνδρες, η γονόρροια  εκδηλώνεται με κίτρινη πυώδη έκκριση, απότομη έναρξη των συμπτωμάτων 3 με 5 ημέρες μετά την έκθεση στη Neisseria gonorrhea. Η μη γονοκοκκική ουρηθρίτιδα εκδηλώνεται με διαυγή έως γαλακτώδη λιγοστή έκκριση, που εμφανίζεται σταδιακά τουλάχιστον μία εβδομάδα μετά την έκθεση. Η σοβαρότητα της νόσου εξαρτάται από ποικιλία άλλων μικροοργανισμών με συχνότερα τα Chlamydia trachomatis.
    • Στις γυναίκες, το κλασσικό ουρηθρικό σύνδρομο εκδηλώνεται όταν η ασθενής παραπονείται για δυσουρία, η εξέταση ούρων και η καλλιέργεια είναι αρνητικές και δεν ανταποκρίνεται στη θεραπευτική αγωγή για απλή κυστίτιδα. Εν τούτοις, γυναίκες με γονόρροια ή άλλες φλεγμονές που προκαλούν απλή ουρηθρίτιδα στους άνδρες, συχνά παρουσιάζουν συμπτώματα εκτός της δυσουρίας, όπως κολπικό και υπερηβικό πόνο 
    • Περιπτώσεις που δεν αντιμετωπίζονται θεραπευτικά, βαθμιαία υποχωρούν, αλλά υπάρχει ο κίνδυνος εμφάνισης επιπλοκών όπως ουρηθρικών στενωμάτων στους άνδρες ή φλεγμονώδη νόσο της πυέλου στις γυναίκες

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Νεφρικό/Ουροποιητικό

    Επικρατέστερη ηλικία: Σεξουαλικά ενεργός, μετεφηβική 

    Επικρατέστερο φύλο: Τα κλασσικά συμπτώματα αναφέρονται πιο συχνά στους άνδρες, συναντάται το ίδιο συχνά και στις γυναίκες

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΟΥΡΗΘΡΙΤΙΔΑΣ

    • Και τα δύο φύλα μπορεί να είναι συμπτωματικοί φορείς του παθογόνου μικροοργανισμού 
    • Δυσουρία - πόνος κατά την ούρηση 
    • Ουρηθρική έκκριση - μπορεί να είναι άφθονη και πυώδης στην οξεία γονόρροια ή λιγοστή μετά από άμελξη της ουρήθρας σε μη γονοκοκκική ουρηθρίτιδα
    • Υπερηβική δυσφορία 
    • Ουρηθρικός κνησμός ή ευαισθησία 
    • Ευαισθησία, οίδημα και φλεγμονή στο στόμιο της ουρήθρας, κυρίως στις γυναίκες 
    • Δυσπαρεύνια 
    • Κολπίτιδα, κυστίτιδα, τραχηλίτιδα στις γυναίκες 
    • Πρωκτίτιδα, φαρυγγίτιδα, επιπεφυκίτιδα, μπορούν, επίσης, να εμφανισθούν (σημαντική η λήψη ιστορικού σεξουαλικής δραστηριότητας)
    • Λεμφαδενοπάθεια και πυρετός δεν οφείλονται στο σύνδρομο και οδηγούν σε διαφορετική διάγνωση  

    ΑΙΤΙΑ ΟΥΡΗΘΡΙΤΙΔΑΣ

    Σεξουαλική επαφή με φορείς παθογόνων μικροοργανισμών - Συχνότερα αίτια είναι οι N. Gonorrhea, C. Trachomatis, Ureoplasma urealiticum, Trichomonas vaginalis, Ιοί (όπως του Herpes, Cytomegalovirus (CMV), human papilloma virus), πολλά άλλα βακτηρίδια, σπάνια μύκητες 

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΟΥΡΗΘΡΙΤΙΔΑΣ

    • Πολλοί σεξουαλικοί σύντροφοι 
    • Ιστορικό άλλων ΣΜΝ

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΟΥΡΗΘΡΙΤΙΔΑΣ

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ 

    • Μεταγονονοκοκκική ουρηθρίτιδα - ακολουθεί τη θεραπεία οξείας γονόρροιας. Ο ασθενής συνεχίζει να έχει συμπτώματα εξαιτίας ενός δεύτερου μικροοργανισμού ανθεκτικού στην αρχική θεραπεία
    • Άλλες λοιμώξεις του ουροποιητικού συστήματος - κυστίτιδα, επιδιδυμίτιδα, προστατίτιδα, κλπ.
    • Τραυματισμός - συχνή άμελξη της ουρήθρας στους άνδρες που προκαλείται κατά την εξέταση για πιθανή φλεγμονή, μπορεί να καταλήξει σε δυσουρία και διαυγή έκκριση. Νεαρά κορίτσια μπορούν περιστασιακά να εμφανίσουν συμπτώματα εξωτερικού ερεθισμού
    • Ατροφία κυρίως σε μετεμμηνοπαυσιακές γυναίκες 
    • Ενδοουρηθρικά ξένα σώματα ή όγκοι όπως οξυτενή κονδυλώματα, συγγενείς πολύποδες 
    • Αλλεργία ή αντιδράσεις υπερευαισθησίας - κολπικές πλύσεις, τροφές, άλλα φάρμακα (σπάνια)
    • Κατάχρηση ουσιών - συχνά σκληροί χρήστες αμφεταμίνης ή άλλων διεγερτικών ουσιών, μπορεί να εμφανίσουν λιγοστή, διαυγή έκκριση χωρίς λευκοκύτταρα και ήπια δυσουρία
    • Σύνδρομο Stevens-Johnson
    • Σύνδρομο Reiter - πιθανώς από ανοσολογική αντίδραση σε χλαμυδιακή λοίμωξη

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    • Επίχρισμα κατά Gram του εκκρίματος: ουδετερόφιλα πολυμορφοπύρηνα λευκοκύτταρα χωρίς μικροοργανισμούς υποδεικνύουν μη γονοκοκκική ουρηθρίτιδα, λίγα έως καθόλου πολυμορφοπύρηνα λευκοκύτταρα υποδηλώνουν άλλα αίτια 
    • Καλλιέργεια του εκκρίματος ή ανοσοφθορισμός σε γονόρροια: σε ψευδώς αρνητικό αποτέλεσμα η θεραπεία καθορίζεται από την κλινική εξέταση και το επίχρισμα Gram χωρίς να αναμένουμε τα αποτελέσματα της καλλιέργειας. Καλλιέργεια από επιπεφυκότα, φάρυγγα, πρωκτό ενδείκνυται σύμφωνα με το ιστορικό και τα συμπτώματα. Το εργαστήριο πρέπει να ελέγχει την ανθεκτικότητα στη θεραπεία 
    • Καλλιέργεια ή ανοσολογικός προσδιορισμός για τα χλαμύδια: αρνητικό αποτέλεσμα μπορεί να είναι ψευδές ή να υποδηλώνει άλλον παθογόνο μικροοργανισμό 
    • Γενική ούρων: όταν ενδείκνυται λαμβάνουμε το δείγμα πριν ο ασθενής εκκενώσει την κύστη και είναι συνήθως φυσιολογική σε απλή ουρηθρίτιδα
    • Καλλιέργεια ούρων: πραγματοποιείται όταν το επίχρισμα Gram δεν είναι εφικτό ή τα αποτελέσματα δεν είναι ικανοποιητικά 
    • Νωπή σταγόνα εκκρίματος: μπορεί να αποκαλύψει τριχομονάδα, σπάνια όμως αποδεικνύεται τριχομονάδωση σε προσβεβλημένους άνδρες 
    • Ορολογικές αντιδράσεις για σύφιλη, HIV, για να αποκλεισθούν άλλα ΣΜΝ

    Φάρμακα που μπορεί να μεταβάλλουν τα ευρήματα: Πρόσφατη θεραπεία με αντιβιοτικά μπορεί να οδηγήσει σε ψευδώς αρνητικό αποτέλεσμα 

    ΠΑΘΟΛΟΓΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    Ουρηθρικά στενώματα (σε γονόρροια χωρίς θεραπεία), ενδοουρηθρικές βλάβες (οξυτενή κονδυλώματα, συγγενείς ανωμαλίες)

    ΕΙΔΙΚΕΣ ΔΟΚΙΜΑΣΙΕΣ

    Καλλιέργειες ιών όταν υφίστανται οι τυπικές βλάβες

    ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΗ

    Ουρηθρόγραμμα σε επίμονες περιπτώσεις σπανίως ενδείκνυται 

    ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΕΣ ΜΕΘΟΔΟΙ

    Ουρηθροκυστεοσκόπηση σε επίμονες περιπτώσεις και υποψία ξένου σώματος ή ενδοουρηθρικών κονδυλωμάτων 

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΟΥΡΗΘΡΙΤΙΔΑΣ

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ

    Όλες οι περιπτώσεις μπορούν να αντιμετωπισθούν εξωνοσοκομειακά εκτός των γυναικών με φλεγμονώδη νόσο της πυέλου

    urethritis

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ

    Ανεύρεση και θεραπεία των σεξουαλικών συντρόφων 

    ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ

    Πλήρης, εκτός της σεξουαλικής επαφής μέχρι τη λήψη της θεραπείας 

    ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    • Πολύ σημαντική η υπογράμμιση στον ασθενή, για τη συμμόρφωση στη θεραπεία και των σεξουαλικών συντρόφων. Επίσης οι ασθενείς πρέπει να υποβάλλονται και σε εξετάσεις και για άλλα ΣΜΝ

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΟΥΡΗΘΡΙΤΙΔΑΣ

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ

    • Γονόρροια - κεφτριαξόνη 250 mg ΕΜ x 1 δόση. Επιπρόσθετα χορηγείται αγωγή ειδική για χλαμύδια εξαιτίας της υψηλής επίπτωσης σε μεικτές λοιμώξεις 
    • Χλαμύδια - δοξυκυκλίνη 100 mg από το στόμα 2 φορές την ημέρα για τουλάχιστον 7 ημέρες. Όταν τα συμπτώματα του ασθενούς (και του συντρόφου) συνεχίζονται μετά τη θεραπεία, χορηγείται ερυθρομυκίνη 
    • Μη γονοκοκκική ουρηθρήτιδα (κυρίως U, urealiticum) - δοξυκυκλίνη 100 mg από το στόμα 2 φορές την ημέρα για τουλάχιστον 7 ημέρες 
    • Τριχομονάδες - 2 gr μετρονιδαζόλη από το στόμα άπαξ ή 250 mg 3 φορές την ημέρα για 7 ημέρες 

    Αντενδείξεις: Υπερευαισθησία σε οποιοδήποτε από τα ενδεικνυόμενα φάρμακα. Έγκυες γυναίκες δεν πρέπει να λαμβάνουν τετρακυκλίνες 

    Προφυλάξεις: Ασθενείς που παίρνουν τετρακυκλίνες, πρέπει να ενημερώνονται για την πιθανότητα φωτοευαισθησίας 

    Σημαντικές πιθανές αλληλεπιδράσεις: Οι τετρακυκλίνες δεν πρέπει να λαμβάνονται μαζί με προϊόντα γάλακτος ή αντιόξινα. Τα αντισυληπτικά δισκία μπορεί να αδρανοποιηθούν με ταυτόχρονη λήψη αντιβιοτικών από το στόμα. Οι ασθενείς και οι σύντροφοι τους πρέπει να χρησιμοποιούν άλλους τρόπους αντισύλληψης 

    ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΑ ΦΑΡΜΑΚΑ

    • Γονόρροια - σπεκτινομυκίνη 2 gr ΕΜ άπαξ. Κιπροφλοξασίνη 500 mg από το στόμα άπαξ. Αμοξυκιλλίνη 3 grams με 1 gr προβενεσίδη από το στόμα άπαξ
    • Χλαμύδια - ερυθρομυκίνη 500 mg 4 φορές την ημέρα x 7 ημέρες. Αζιθρομυκίνη μία νέα αζαλίδη μπορεί να αποβεί δραστική 

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    • Ασθενείς με θετικές καλλιέργειες πρέπει να τις επαναλαμβάνουν αρκετές ημέρες μετά τη λήψη της θεραπείας για την παρακολούθηση και ίαση της νόσου 
    • Θεραπεία των σεξουαλικών συντρόφων 

    ΠΡΟΛΗΨΗ/ΑΠΟΦΥΓΗ

    Μέθοδοι "ασφαλούς σεξ", ούρηση αμέσως μετά την επαφή, θεραπεία όλων των σεξουαλικών συντρόφων 

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ

    • Σχηματισμός στενωμάτων σε ασθενείς χωρίς θεραπεία, ΦΝΠ στις γυναίκες 
    • Όταν η ουρηθρίτιδα συνοδεύεται με υπερηβική δυσφορία, υποψιαζόμαστε προστατίτιδα στους άνδρες, ΦΝΠ στις γυναίκες 

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ 

    Όταν τεθεί η διάγνωση, χορηγηθεί η κατάλληλη θεραπεία και ο ασθενής συμμορφωθεί με αυτή, τα συμπτώματα και η νόσος θα υποχωρήσουν μέσα σε 24 ώρες χωρίς συνέπειες 

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Άλλα ΣΜΝ - οι ασθενείς πρέπει οπωσδήποτε να υποβάλλονται σε εξετάσεις για σύφιλη και HIV

    ΗΛΙΚΙΑΚΑ ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Παιδιατρικό: Σε αποδεδειγμένες περιπτώσεις γονόρροιας χλαμυδίων ή τριχομονάδωσης υποψιαζόμαστε σεξουαλική κακοποίηση 

    ΚΥΗΣΗ

    Οι τετρακυκλίνες αντενδείκνυνται. Εναλλακτικά χρησιμοποιείται η ερυθρομυκίνη, όχι όμως η εσθολική μορφή διότι υπάρχει αυξημένος κίνδυνος χολοστατικού ικτέρου

    ΑΛΛΕΣ ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ

    Ασθενείς που δεν παρουσιάζουν συμπτώματα και αναφέρουν ότι οι σύντροφοι τους έλαβαν θεραπεία για το συγκεκριμένο πρόβλημα: εργαστηριακός έλεγχος και θεραπευτική αγωγή χωρίς να περιμένουμε τα αποτελέσματα (εξαιτίας του υψηλού επιπολασμού της νόσου και την πιθανότητα ψευδώς αρνητικών αποτελεσμάτων)

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για το ουροποιητικό σύστημα

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για το ουροποιητικό σύστημα

    Urethritis 1200x675

    Διαβάστε, επίσης,

    Χλαμυδιακές σεξουαλικά μεταδιδόμενες παθήσεις

    Αφροδίσιο λεμφοκοκκίωμα

    Επιδιδυμίτιδα

    Σταματήστε να παίρνετε φάρμακα για την καταστολή των οξέων του στομάχου

    Γιατί οι γυναίκες υποφέρουν από συχνές λοιμώξεις του ουροποιητικού συστήματος

    Μήπως έχετε δυσκολία στην ούρηση;

    Λοιμώξεις του ουροποιητικού συστήματος στις γυναίκες

    Λοιμώξεις του ουροποιητικού συστήματος στους άνδρες

    Ποια είναι τα σεξουαλικώς μεταδιδόμενα νοσήματα;

    Προστατίτιδα από ουρεόπλασμα

    Λοίμωξη από χλαμύδια

    Ουρεόπλασμα

    Γονόρροια

    Εργαστηριακός έλεγχος για σεξουαλικώς μεταδιδόμενα νοσήματα

    www.emedi.gr

     

     

Περισσότερα σε αυτή την κατηγορία: « Τεχνητό σπέρμα και ωάρια Ενδομητρίτιδα »