Τετάρτη, 30 Οκτωβρίου 2013 20:09

Ο καλύτερος τρόπος για να διαλέξετε το φύλο του μωρού σας

Γράφτηκε από την
Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(7 ψήφοι)

Θέλετε αγόρι ή κορίτσι;

Ποιoς είναι ο καλύτερος τρόπος για να διαλέξετε το φύλο του μωρού σας;

Οι μέθοδοι για την επιλογή του φύλου του παιδιού  ποικίλλουν. Μπορεί να είναι  φυσικοί (όπως χρησιμοποιώντας συγκεκριμένες θέσεις κατά τη συνουσία) μέχρι  υψηλής τεχνολογίας (όπως η διαλογή σπέρματος).

Τα ζευγάρια έχουν 50/50 πιθανότητες να συλλάβουν ένα αγόρι ή ένα κορίτσι σε κάθε επαφή. Ωστόσο, κάποιοι θέλουν να κάνουν συγκεκριμένα αγόρι ή κορίτσι είτε για πολιτιστικούς λόγους για εξισορρόπηση της οικογένειάς τους είτε για να αποφευχθούν κάποιες γενετικές ασθένειες που υπάρχουν στην οικογένεια.


Φυσικές μέθοδοι για την επιλογή του φύλου του παιδιού σας

Η μέθοδος Shettles βασίζεται στο χρονοδιάγραμμα του κύκλου μιας γυναίκας και στην εφαρμογή συγκεκριμένων σεξουαλικών στάσεων.

Τα αρσενικά (Υ) σπερματοζωάρια είναι μικρότερα, ταχύτερα, και πιο βραχύβια από το θηλυκά (Χ)  σπερματοζωάρια. Εξαιτίας αυτού, είναι καλύτερο όσοι επιθυμούν  αγόρι  να κάνουν σεξ πιο κοντά στη στιγμή που το ωάριο  μιας γυναίκας απελευθερώνεται (ωορρηξία). Με αυτό τον τρόπο, το ταχύ ανδρικό σπέρμα θα  μπορούσε φθάσει νωρίτερα από ό, τι το θηλυκό.

Επίσης, τα  Υ σπερματοζωάρια φτάνουν πιο γρήγορα στο ωάριο όταν το σπέρμα εκκενώνεται όσο το δυνατόν πλησιέστερα στο άνοιγμα του τραχήλου. Αυτό επιτυγχάνεται με στάσεις, όπως, η διείσδυση του άνδρα από πίσω.

Οι γονείς που επιθυμούν κορίτσι, από την άλλη πλευρά, ενθαρρύνονται να κάνουν σεξ στην ιεραποστολική στάση (περίπου δύο έως τέσσερις ημέρες πριν από την ωορρηξία), έτσι ώστε τα πιο ανθεκτικά Χ σπερματοζωάρια θα έχουν παραμείνει στο αναπαραγωγικό σύστημα της γυναίκας.

Η μέθοδος Shettles φαίνεται να είναι αποτελεσματική στο 75% με λίγο καλύτερα ποσοστά επιτυχίας για τα κορίτσια. Πολλοί ειδικοί γονιμότητας αμφισβητούν την αξία των φυσικών στρατηγικών επιλογής του φύλου και θεωρούν ότι η επιλογή  του φύλου του παιδιού  καλύτερα να γίνεται με τη βοήθεια της τεχνολογίας. Σύμφωνα με τους ειδικούς στη γονιμότητα έχει βγει μια μέθοδος που περιλαμβάνει το διαχωρισμό των ανδρικών σπερματοζωαρίων από τα θηλυκά, η οποία ονομάζεται MicroSort τεχνική και θεωρείται ότι είναι η πιο αποτελεσματική, ιδίως όταν γίνεται σε συνδυασμό με την εξωσωματική γονιμοποίηση. Η τεχνική περιλαμβάνει διαχωρισμό Χ-και Υ- σπερματοζωαρίων με τη χρήση φωτός λέιζερ, την επισήμανση βαφή, και την κυτταρομετρία ροής. Μόλις το σπέρμα διαχωριστεί  εισάγεται  στην γυναίκα με τεχνητά μέσα, όπως η εξωσωματική γονιμοποίηση.

Η  MicroSort μέθοδος έχει 91% ποσοστό επιτυχίας στα κορίτσια, και 73% στα αγόρια.

Άλλες πιο αμφιλεγόμενες στρατηγικές περιλαμβάνουν την προεμφυτευτική γενετική διάγνωση (Preimplantation Genetic Diagnosis-PGD), και τη δειγματοληψία χοριακής λάχνης (Chorionic Villus Sampling-CVS) - και τα δύο χρησιμοποιούνται για την ανίχνευση ιατρικών ασθενειών, αλλά μπορεί, επίσης, να χρησιμοποιηθούν για τη διάκριση του φύλου. Για να προσδιοριστεί το φύλο, η PGD περιλαμβάνει την εξέταση του εμβρύου από τη μήτρα και αντικατάσταση με  το έμβρυο του επιθυμητού φύλου. Στη CVS, τα χρωμοσώματα του εμβρύου αναλύονται στην αρχή της εγκυμοσύνης και αν δεν είναι επιθυμητό το φύλο γίνεται έκτρωση.

Η Αμερικανική Εταιρεία Αναπαραγωγικής Ιατρικής δεν συνιστά ούτε την PGD ούτε την CVS ως μέθοδο επιλογής φύλου.


Άλλες θεωρίες

Πολλοί πιστεύουν ότι το σεξ κατά τη διάρκεια των τελευταίων 2 εβδομάδων πριν την έμμηνο ρύση μπορεί να βοηθήσει για να μείνετε έγκυος  και το έμβρυο να είναι αγόρι.

Προτείνονται κατά καιρούς διάφοροι τρόποι που βασίζονται στην εξής θεωρία.

Τα θηλυκά Χ σπερματοζωάρια τείνουν να κολυμπούν γρήγορα, αλλά πεθαίνουν νωρίτερα.

Τα αρσενικά Υ σπερματοζωάρια κολυμπούν  πιο αργά, αλλά ζουν πολύ περισσότερο. Αν θέλετε ένα αγόρι, τα σπερματοζωάρια Υ πρέπει να κερδίσουν τα X  και να γονιμοποιήσουν το ωάριο.  Αυτό είναι δύσκολο να προβλεφθεί.

Ένας τρόπος είναι να κάνετε εξωσωματική γονιμοποίηση, να ελεγχθεί γενετικά ποια είναι αρσενικά και να εμφυτευθούν μόνο αυτά που θα είναι αρσενικά.

Ωστόσο, πολλοί πιστεύουν ότι ο καθένας θα πρέπει να είναι ευχαριστημένος με ό, τι του τύχει. Υπάρχουν πολλοί άνθρωποι που θέλουν απεγνωσμένα ένα παιδί και δεν μπορούν να κάνουν.

Σημασία έχει το παιδί να είναι υγιές!

Λοιπόν, υπάρχει πάντα μια πιθανότητα 50/50 κάθε φορά που τα σπερματοζωάρια θα συναντήσουν τα ωάρια να γίνει σύλληψη αγοριού. Ακόμη κι αν κάνετε 8 κορίτσια αυτό δεν σημαίνει ότι το 9ο παιδί θα είναι αγόρι. Η πιθανότητα πάντα είναι  50/50. Γι' αυτό και πολλοί ισχυρίζονται ότι δεν υπάρχει πραγματικά τίποτα που μπορείτε να κάνετε για να αλλάξετε το αν θα είναι ένα αγόρι ή ένα κορίτσι.

Θεωρίες που έχουν διατυπωθεί κατά καιρούς: Μία από αυτές είναι να κάνετε σεξ 12 ώρες πριν την ωορρηξία σας. Για να προσδιορίσετε την  ωορρηξία υπολογίζετε με το ημερολόγιο τις ημέρες σας. Επίσης, άλλοι  προγραμματίζουν το φύλο του μωρού πριν από τη σύλληψη με ένα  κινέζικο  διάγραμμα, αφού υπολογίσουν την σεληνιακή ηλικία της γυναίκας.


Το κινέζικο διάγραμμα

Η σύλληψη αγοριού θεωρείται πιο εύκολη από τη σύλληψη κοριτσιού.

  • Για το αγόρι, η επαφή θα πρέπει να γίνει στο 24ωρο που ακολουθεί την ωορρηξία.
  • Το ζευγάρι θα πρέπει να απέχει από το σεξ για 4-5 μέρες, ώστε να αυξηθεί ο αριθμός των αρσενικών σπερματοζωαρίων.
  • Επειδή τα Υ σπερματοζωάρια ευνοούνται όταν το κολπικό pH είναι αλκαλικό, οι πιθανότητες για τη σύλληψη αγοριού αυξάνονται όταν η γυναίκα έχει οργασμό, ενώ βοηθούν πολύ και οι κολπικές πλύσεις με μαγειρική σόδα.
  • Όσο για την στάση της επαφής, ευνοεί η βαθιά διείσδυση από πίσω, γιατί εναποθέτει το σπέρμα κοντά στην είσοδο του τραχήλου.

Η επιλογή φύλου των απογόνων φαίνεται πως απασχόλησε το ανθρώπινο είδος από τις πρώτες μέρες της δημιουργίας… Η αγωνία ήταν μεγάλη για τη γέννηση αρσενικών απογόνων, ώστε να αποδειχθεί ο «ανδρισμός» των ανδρών, να συνεχιστεί το οικογενειακό όνομα, να υπάρχουν εργατικά χέρια για τα χωράφια και πολεμιστές για τους πολέμους. Ισχυρά βασίλεια αφανίστηκαν, γιατί η βασίλισσα δεν μπορούσε   να γεννήσει αρσενικό διάδοχο. Αναρίθμητοι σύζυγοι σε όλα τα επίπεδα της κοινωνίας παραγκωνίστηκαν ή σκοτώθηκαν, αφού απέτυχαν να τεκνοποιήσουν αγόρια, όπως απαιτούσαν οι σύζυγοί τους.


Επιστημονική πολυπαραγοντική μέθοδος που εγγυάται σίγουρο αποτέλεσμα, 90% για τη σύλληψη αγοριού και 75-80% για τη σύλληψη κοριτσιού!

Όπως είναι γνωστό, το φύλο καθορίζεται από τον άντρα, καθώς εξαρτάται από το ποιο σπερματοζωάριο, από τα εκατομμύρια που υπάρχουν σε κάθε εκσπερμάτιση, θα γονιμοποιήσει τελικά το ωάριο. Υπάρχει, λοιπόν, τρόπος να ελέγξουμε τα σπερματοζωάρια που θα φτάσουν στην σάλπιγγα για να γονιμοποιήσουν το ωάριο. Έτσι, αν είναι τα Υ θα έχουμε τη σύλληψη αρσενικού παιδιού και αν είναι τα Χ θα έχουμε τη σύλληψη θηλυκού παιδιού.

Τα Υ σπερματοζωάρια, που είναι περισσότερα, μικρότερα και ταχύτερα, είναι λιγότερο ανθεκτικά και τα ευνοούν οι αλκαλικές εκκρίσεις του κόλπου. Αντίθετα, τα Χ είναι λιγότερα, μεγαλύτερα και πιο αργά, αλλά ανθεκτικότερα, οπότε επιβιώνουν καλύτερα στο όξινο περιβάλλον του κόλπου.

Προκειμένου να επιλέξει μια γυναίκα το φύλο του παιδιού της με τη φυσική μέθοδο, είναι απαραίτητο να υπολογίσει με ακρίβεια τις γόνιμες ημέρες του κύκλου της, καθώς και την ημέρα της ωοθυλακιορρηξίας.

Για τον σκοπό αυτό υπάρχουν ευρέως διαδεδομένες μέθοδοι όπως: η ημερολογιακή μέθοδος, η μέτρηση της βασικής  θερμοκρασίας του σώματος, ο έλεγχος της τραχηλικής βλέννας, ο έλεγχος του ανοίγματος του τραχηλικού στομίου και τα kittest ωορηξίας.


Τι πρέπει να κάνετε για να αποκτήσετε αγόρι…

Η σύλληψη αγοριού θεωρείται πιο εύκολη από τη σύλληψη κοριτσιού. Για το αγόρι, η επαφή θα πρέπει να γίνει στο 24ωρο που ακολουθεί την ωορρηξία. Το ζευγάρι θα πρέπει να απέχει από το σεξ για 4-5 μέρες, ώστε να αυξηθεί ο αριθμός των αρσενικών σπερματοζωαρίων. Επειδή τα Υ σπερματοζωάρια ευνοούνται όταν το κολπικό pH είναι αλκαλικό, οι πιθανότητες για τη σύλληψη αγοριού αυξάνονται όταν η γυναίκα έχει οργασμό, ενώ βοηθούν πολύ και οι κολπικές πλύσεις με μαγειρική σόδα. Όσο για την στάση της επαφής, ευνοεί η βαθιά διείσδυση από πίσω, γιατί εναποθέτει το σπέρμα κοντά στην είσοδο του τραχήλου.

Βασική προϋπόθεση της επιτυχίας της μεθόδου είναι η γυναίκα να μην ακολουθούσε αντισυλληπτική μέθοδο τους προηγούμενους έξι μήνες.


Τι πρέπει να κάνετε για να αποκτήσετε κορίτσι…

Για κορίτσι η επαφή του ζευγαριού πρέπει να γίνει 48 ώρες πριν την ωορρηξία. Καταλληλότερη στάση είναι η ιεραποστολική, έτσι ώστε να εναποτεθεί το σπέρμα στο βάθος του κόλπου, λίγο πιο μακριά από τον τράχηλο, γιατί το όξινο pΗ ευνοεί τα Χ σπερματοζωάρια. Σ’ αυτή την επαφή, ο γυναικείος οργασμός καλό θα είναι να αποφευχθεί. Το ζευγάρι θα πρέπει να κάνει σεξ όλες τις προηγούμενες μέρες, καθημερινά, χρησιμοποιώντας προφυλακτικό. Η καθημερινή επαφή με προφυλακτικό, μειώνει τον αριθμό των σπερματοζωαρίων προς όφελος των Χ.

Και σε αυτή την περίπτωση, η γυναίκα δεν θα πρέπει να ακολουθούσε κάποια μέθοδο αντισύλληψης για έξι μήνες πριν την έναρξη της προσπάθειας για σύλληψη.


Ο ρόλος της διατροφής των γονέων στη σύλληψη του παιδιού

 Η αποτελεσματικότητα της μεθόδου επιλογής φύλου ενισχύεται αν το ζευγάρι ακολουθήσει και μερικές διατροφικές συνήθειες.

Η διατροφή για την απόκτηση αγοριού περιλαμβάνει αυξημένη λήψη τροφών πλούσιων σε αλάτι, όπως χυμούς ντομάτας και λαχανικών, κονσερβοποιημένες τροφές, κατεψυγμένα λαχανικά, καπνιστά κρέατα και ψάρια χωρίς κόκαλα, γαριδάκια και πατατάκια. Ενδείκνυνται, επίσης, οι τροφές που είναι πλούσιες σε κάλιο, όπως τα φρούτα, οι μπανάνες, τα λαχανικά, καθώς και το μαγειρεμένο κρέας και ψάρι χωρίς κόκαλα. Ακόμη, το ζευγάρι θα πρέπει να αποφεύγει την κατανάλωση ξηρών καρπών, οσπρίων και οστρακοειδών.

Ο άντρας που θέλει να κάνει αγόρι, καλό θα είναι να αυξήσει την κατανάλωση καφέ, καθώς έρευνες έχουν δείξει ότι η καφεΐνη έχει διεγερτική επίδραση στο σπέρμα. Διεγείρει και τα δύο είδη σπερματοζωαρίων, αλλά κυρίως τα αρσενικά.

Για το κορίτσι, αντίθετα, η διατροφή του ζευγαριού θα πρέπει να περιλαμβάνει αυξημένη λήψη ασβεστίου και ελαττωμένη λήψη άλατος και καλίου. Δηλαδή, οι μελλοντικοί γονείς θα πρέπει να καταναλώνουν σε γενναίες ποσότητες γαλακτοκομικά είδη, λαχανικά, όσπρια, ψάρια, θαλασσινά και ξηρούς καρπούς, ενώ, παράλληλα, να αποφεύγουν τις τροφές που είναι πλούσιες σε αλάτι, τις μπανάνες και το μαγειρεμένο κρέας.


Συνοπτικοί πίνακες

Αγόρι

- Καθορισμός της ακριβούς ώρας ωοθυλακιορρηξίας, με τη βοήθεια του εμμηνορυσιακού ιστορικού και της μέτρησης της βασικής θερμοκρασίας.

- Επαφή στο πρώτο 24ωρο μετά την ωορρηξία.

- Αποχή από επαφή για 4-5 μέρες, ώστε να αυξηθεί ο αριθμός των σπερματοζωαρίων, και κυρίως των Υ.

- Ευνοεί το αλκαλικό pΗ (πλύσεις, γυναικείος οργασμός)

- Ευνοεί η βαθειά διείσδυση από πίσω, γιατί εναποθέτει το σπέρμα κοντά στην είσοδο του τραχήλου.

- Απουσία μεθόδου αντισύλληψης το τελευταίο εξάμηνο

Κορίτσι

- Καθορισμός της ακριβής ώρας ωοθυλακιορρηξίας, με τη βοήθεια του εμμηνορυσιακού ιστορικού.

- Επαφή 48 ώρες πριν την ωορρηξία.

- Καθημερινές επαφές με προφυλακτικό από το τέλος της περιόδου μέχρι και μία ημέρα πριν από τη φυσική συνουσία, για να αυξηθεί ο αριθμός των Χ σπερματοζωαρίων.

- Καλό είναι να αποφευχθεί ο οργασμός.

- Ευνοεί η ιεραποστολική στάση, για να εναποτεθεί το σπέρμα στο βάθος του κόλπου, λίγο πιο μακριά από τον τράχηλο, γιατί το όξινο pΗ ευνοεί τα Χ σπερματοζωάρια.

- Απουσία μεθόδων αντισύλληψης το τελευταίο εξάμηνο.

Γάλλοι γιατροί-ερευνητές υποστηρίζουν πως η τήρηση συγκεκριμένης δίαιτας από ένα ζεύγος επηρεάζει το φύλο του μελλοντικού παιδιού. Η ακρίβεια βρίσκεται κάπου στα 80%.

Τα τρόφιμα που συμβάλλουν στην γέννηση αγοριού: αλκαλιούχο μεταλλικό νερό και χυμοί φρούτων, σαλάμι, ασπράδι του αυγού, μπισκότα, πατάτα, μανιτάρια, φακή και ξηρά μπιζέλια, μπανάνες, χουρμάδες, βερίκοκα, πορτοκάλια, βύσσινα, δαμάσκηνα.

Τα τρόφιμα που συμβάλλουν στην γέννηση κοριτσιού: ασβεστιούχο μεταλλικό νερό, σοκολάτα και κακάο, αυγά, μυζήθρα, γάλα, ανθόγαλα, τυρί, ψωμί, μπισκότα χωρίς αλάτι, ζυμαρικά χωρίς μαγιά και χωρίς αλάτι, ρύζι, σιμιγδάλι, μελιτζάνα, παντζάρια, καρότο, αγγούρια, κρεμμύδι, πιπέρι, μήλα, αχλάδια, φράουλα, σμέουρα, λεμόνι, ξηρά φρούτα, φουντούκι, ζάχαρη, μέλι, γλυκό κουταλιού και ζελέ.

Δηλαδή για τη σύλληψη αγοριού το ζεύγος πρέπει να καταναλώνει περισσότερο κάλιο, ενώ για σύλληψη κοριτσιού περισσότερο ασβέστιο.

Βιβλιογραφία

  • How to Choose the Sex of Your Baby, Landrum B. Shettles, David M. Rorvik
  • medicinenet.com

Τα καλύτερα συμπληρώματα διατροφής για την εγκυμοσύνη

Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για την εγκυμοσύνη

www.emedi.gr

 

 

Διαβάστηκε 13672 φορές Τελευταία τροποποίηση στις Σάββατο, 04 Μαΐου 2019 22:06
Σαββούλα Μάλλιου Κριαρά

Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

Σχετικά Άρθρα

  • Πολύ χρήσιμες πληροφορίες για τη θυρεοειδίτιδα Πολύ χρήσιμες πληροφορίες για τη θυρεοειδίτιδα

    Ως θυρεοειδίτιδα ορίζεται ένας αριθμός φλεγμονωδών θυρεοειδικών διαταραχών

     

    Οι θυρεοειδίτιδες μπορούν να προκαλέσουν θυρεοειδική διόγκωση ή θυρεοειδική ατροφία.

    Οι θυρεοειδίτιδες μπορούν να οδηγήσουν σε υποθυρεοειδισμό ή υπερθυρεοειδισμό.

    Οι θυρεοειδίτιδες μπορεί να ιαθούν πλήρως.

    Επηρεάζονται το μεταβολικό σύστημα και το ενδοκρινικό σύστημα.

    Μορφές θυρεοειδίτιδας

    -Λεμφοκυτταρική θυρεοειδίτιδα

    Είναι η πιο συχνή θυρεοειδίτιδα, είναι αυτοάνοση θυρεοειδίτιδα και παρουσιάζεται ως ασυμπτωματική διάχυτη βρογχοκήλη. Συχνά, γίνεται αντιληπτή, αφού η θυρεοειδική ατροφία και ο υποθυρεοειδισμός έχουν εγκατασταθεί και σπάνια γίνεται αντιληπτή στην υπερθυρεοειδική φάση, που είναι η θυρεοειδίτιδα Hashimoto.

    -Κοκκιωματώδης θυρεοειδίτιδα

    Σχετίζεται με ιογενή λοίμωξη και συνήθως, εμφανίζεται με έντονο θυρεοειδικό άλγος και προσβάλλει τον έναν ή και τους δύο λοβούς του θυρεοειδούς και συνοδεύεται από υπερθυρεοειδισμό που εξελίσσεται σε υποθυρεοειδισμό και τελικά ίαση.

    -Σιωπηλή θυρεοειδίτιδα

    Αυτόματα ιώμενος υποθυρεοειδισμός ή υποθυρεοειδισμός που σχετίζεται με την κύηση. Ακόμη μπορεί να είναι ιογενής θυρεοειδίτιδα χωρίς τον πόνο.

    -Διαπυητική θυρεοειδίτιδα

    Προκαλείται από βακτηριακή μόλυνση.

    -Ακτινική θυρεοειδίτιδα

    Προκαλείται από πρόσληψη ραδιονουκλεοτιδίων ή λόγω εξωτερικής ακτινοβόλησης.

    Η λεμφοκυτταρική θυρεοειδίτιδα αυξάνεται σε επίπτωση με την ηλικία πάνω από 10%, ιδίως άνω των 65 ετών.

    Η κοκκιωματώδης θυρεοειδίτιδα είναι πιο σπάνια κι έχει επιδημική μορφή.

    Οι θυρεοειδίτιδες παρατηρούνται σε όλες τις ηλικίες μετά την εφηβεία και είναι συχνότερες στις γυναίκες.

    thyroiditis 2

    Σημεία και συμπτώματα θυρεοειδίτιδας

    -Λεμφοκυτταρική θυρεοειδίτιδα

    Ύπουλη εγκατάσταση βρογχοκήλης που ανακαλύπτεται τυχαία

    Βραδεία εγκατάσταση υποθυρεοειδισμού

    Συσχέτιση με άλλες αυτοάνοσες ασθένειες

    -Κοκκιωματώδης θυρεοειδίτιδα

    Χρόνια φλεγμονώδης αντίδραση του θυρεοειδικού ιστού

    Προηγηθείσα μόλυνση από πολλούς ιούς

    Παράγοντες κινδύνου για θυρεοειδίτιδα

    -Λεμφοκυτταρική θυρεοειδίτιδα

    Θετικό κληρονομικό ιστορικό για θυρεοειδική νόσο

    Προηγηθείσες αυτοάνοσες διαταραχές, όπως διαβήτης τύπου 1, πρωτοπαθής επινεφριδιακή ανεπάρκεια, ρευματοειδής αρθρίτιδα, πρώιμη ωοθηκική ανεπάρκεια, κύηση και τοκετός

    -Κοκκιωματώδης θυρεοειδίτιδα

    Πρόσφατη ιογενής αναπνευστική μόλυνση

    Άλλες παρόμοιες περιπτώσεις στο οικείο περιβάλλον

    Διαφορική διάγνωση θυρεοειδίτιδας

    -Λεμφοκυτταρική θυρεοειδίτιδα

    Απλή βρογχοκήλη

    Ιωδοπενική βρογχοκήλη σε ενδημικές περιοχές

    Πρώιμη νόσος του Graves

    Βρογχοκήλη από θεραπεία με λίθιο

    -Κοκκιωματώδης θυρεοειδίτιδα

    Λοιμώξεις του στοματοφάρυγγα και της τραχείας

    Αιμορραγία μέσα σε μια θυρεοειδική κύστη

    Υποξεία συστηματική νόσος

    Διαπυητική θυρεοειδίτιδα

    thyroiditis 1

    Διάγνωση θυρεοειδίτιδας

    -Εργαστηριακά ευρήματα

    Λεμφοκυτταρική θυρεοειδίτιδα

    Αυξημένα αντιθυρεοειδικά αντισώματα

    Ελεύθερη θυροξίνη χαμηλότερη του φυσιολογικού και TSH μεγαλύτερη του 5 mcg/dl 

    Κοκκιωματώδης θυρεοειδίτιδα

    Αυξημένη ΤΚΕ

    Φυσιολογικά ή λίγο αυξημένα λευκά αιμοσφαίρια, χωρίς πολυμορφοπυρηνικό τύπο

    Ελεύθερη θυροξίνη μεγαλύτερη της φυσιολογικής τιμής και TSH πολύ χαμηλή (στην αρχή της νόσου)

    Φάρμακα που επηρεάζουν τα ευρήματα: θυρεοειδικές ορμόνες, κορτικοστερεοειδή, φάρμακα και σκιαγραφικά που περιέχουν ιώδιο, λίθιο

    Διαταραχές που μεταβάλλουν τα ευρήματα: Ιωδοπενία, μη θυρεοειδικά νοσήματα

    Εργαστηριακές εξετάσεις που πρέπει να γίνουν για τη διάγνωση της θυρεοειδίτιδας

    Αντιθυρεοειδικά αντισώματα

    Γενική αίματος και λευκά αιμοσφαίρια

    ΤΚΕ

    CRP ποσοτική

    Σελήνιο

    Βιταμίνη Ε

    Ιώδιο

    TSH

    FT3, FT4

    T3, T4

    Απεικονιστικές εξετάσεις που πρέπει να γίνουν για τη διάγνωση της θυρεοειδίτιδας

    Υπερηχογράφημα θυρεοειδούς

    Μαγνητική τραχήλου

    Παθολογοανατομικά ευρήματα σε περίπτωση χειρουργείου

    Λεμφοκυτταρική θυρεοειδίτιδα

    Λεμφοκυτταρική διήθηση

    Οξεόφιλος μεταβολή στα θυλακιώδη κύτταρα

    Ίνωση

    Ατροφία

    Κοκκιωματώδης θυρεοειδίτιδα

    Γιγαντοκύτταρα

    Μονοπυρηνική διήθηση

    thyroiditis 5

    Φάρμακα για τη θεραπεία της θυρεοειδίτιδας

    Λεμφοκυτταρική θυρεοειδίτιδα

    Λεβοθυροξίνη σε υποθυρεοειδισμό ή βρογχοκήλη. Γίνεται έναρξη με 25 mcg/ημέρα και αύξηση μέχρι η TSH να πέσει στα κατώτερα φυσιολογικά επίπεδα

    Προπυλθειουρακίλη και προπρανολόνη σε ασθενή με θυρεοτοξικά συμπτώματα. Πολλοί χορηγούν μεθιμαζόλη, αντί για Προπυλθειουρακίλη

    Κοκκιωματώδης θυρεοειδίτιδα

    Αναλγητικά με κωδεϊνη για τον πόνο

    Προπρανολόνη 40 mg κάθε 6 ώρες για συμπτωματικό υπερθυρεοειδισμό

    Λεβοθυροξίνη αν υπάρχουν συμπτώματα σε υποθυρεοειδισμό

    Πρεδνιζόνη σε βαριά συμπτώματα

    Θεραπεία συντήρησης

    Μετράται η TSH κάθε 2 μήνες, για να είναι στα κατώτερα φυσιολογικά επίπεδα

    Προσοχή!!! Τα χημικά φάρμακα έχουν παρενέργειες. Η Προπυλθειουρακίλη προκαλεί αλλεργίες, ειδικά, όταν λαμβάνονται αναλγητικά-ναρκωτικά. Η προπρανολόλη πρέπει να δίνεται με προσοχή σε όσους κάνουν ινσουλινοθεραπεία ή έχουν άσθμα. Η πρεδνιζόνη έχει πολλές παρενέργειες και το ίδιο και η λεβοθυροξίνη

    Να κόβετε τα χημικά φάρμακα όσο το δυνατόν γρηγορότερα. Μπορεί να προκαλέσουν υποθυρεοειδισμό ή υπερθυρεοειδισμό κι έχουν πολλές παρενέργειες.

    Παρακολούθηση ασθενούς με θυρεοειδίτιδα

    Κάθε 12 μήνες στη λεμφοκυτταρική θυρεοειδίτιδα και κάθε 6 μήνες στην κοκκιωματώδη θυρεοειδίτιδα γίνεται έλεγχος θυρεοειδικής λειτουργίας.

    Πορεία και πρόγνωση θυρεοειδίτιδας

     Λεμφοκυτταρική θυρεοειδίτιδα

    Μόνιμη βρογχοκήλη και θυρεοειδική ανεπάρκεια, ειδικά, όταν λαμβάνεται για μεγάλο χρονικό διάστημα η φαρμακευτική αγωγή

    Κοκκιωματώδης θυρεοειδίτιδα

    Ίαση μετά εβδομάδες ή μήνες, ειδικά, όταν λαμβάνεται για μικρό χρονικό διάστημα η φαρμακευτική αγωγή

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για το θυρεοειδή σας

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για το θυρεοειδή σας

    thyroiditis 4

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Τα κανναβινοειδή είναι οι προστάτες της ομοιόστασης και της υγείας

    Οδηγός Συσχέτισης Κανναβινοειδών και Ασθενειών

    Το ενδοκανναβινοειδές σύστημα

    Θυρεοειδίτιδα Hashimoto και κάνναβη

    Νόσος του Hashimoto

    Τι είναι το μυξοίδημα

    Πώς η κακή υγεία του εντέρου προκαλεί υποθυρεοειδισμό

    Τεστ για να ελέγξετε το θυρεοειδή σας στο σπίτι

    Το ιώδιο στην εγκυμοσύνη είναι απαραίτητο

    Α1 αντιθρυψίνη

    Γιατί όσοι έχουν υποθυρεοειδισμό δε μπορούν να χάσουν βάρος

    Η βρογχοκήλη μπορεί να οφείλεται στη διατροφή

    Τι σημαίνουν οι νυχτερινές εφιδρώσεις

    Σύνδρομο πολυκυστικών ωοθηκών και θυρεοειδίτιδα Hashimoto

    Χυμός για να ενισχύσετε το θυρεοειδή σας

    Καλσιτονίνη

    Αυτοάνοση θυρεοειδίτιδα

    Υπερθυρεοειδισμός στην εγκυμοσύνη

    Σε ποιες ασθένειες χρησιμοποιούνται τα πεπτίδια

    Πότε πρέπει να ανησυχήσετε αν σας πέφτουν τα μαλλιά

    Οι ενδοκρινολογικές αιτίες πυρετού

    Όζοι του θυρεοειδούς

    Καρκίνος θυρεοειδούς

    Θυρεοειδίτιδες

    Θυρεοειδικές παθήσεις

    Τι είναι τα αντιθυρεοειδικά αντισώματα

    www.emedi.gr

     

     

     

     

     

     

     

     

     

  • Τα οφέλη στην υγεία από το σύμπλεγμα βιταμινών Β Τα οφέλη στην υγεία από το σύμπλεγμα βιταμινών Β

    Αποκομίστε τα οφέλη για την υγεία από το σύμπλεγμα βιταμινών Β

    Η καλή διατροφή συνδέεται με την καλή υγεία, καθώς και με την πρόληψη και τη θεραπεία πολλών παθήσεων.

    Η λήψη των συνιστομένων ποσοτήτων βιταμινών κάθε μέρα είναι ένα σημαντικό μέρος της διατροφικής εξίσωσης και οι βιταμίνες του συμπλέγματος Β είναι απαραίτητες για την πρόληψη υγείας.

    Το σύμπλεγμα βιταμινών Β υπάρχει σε άφθονες ποσότητες σε πράσινα λαχανικά, δημητριακά ολικής αλέσεως, γαλακτοκομικά προϊόντα και κρέατα.

    Οι βιταμίνες του συμπλέγματος Β συμβάλλουν στην προώθηση ενός υγιούς μεταβολισμού και συνδέονται, επίσης, με μειωμένο κίνδυνο εγκεφαλικού επεισοδίου.

    Μείγμα των βιταμινών Β τείνουν να εμφανίζονται μαζί σε τροφές ζωικής και φυτικής προέλευσης, καθώς και σε τροφές που προέρχονται από μικροοργανισμούς.

    bioav B12 3

    Το σύμπλεγμα βιταμινών Β

    Β1 ή θειαμίνη, Β2 ή ριβοφλαβίνη, Β3 ή νικοτινικό οξύ, Β5 ή παντοθενικό οξύ, Β6 ή πυριδοξίνη, βιοτίνη, φυλλικό οξύ και βιταμίνη Β12.

    Μερικοί συμπεριλαμβάνουν και τη χολίνη και την ινοζιτόλη, αλλά αυτές μπορούν να συντεθούν στο σώμα.

    Το PABA, το παγγαμικό οξύ, το οροτικό οξύ και η λετρίλη είναι μέρη του συμπλέγματος Β στις τροφές, αλλά θεωρούνται σαν παράγοντες και όχι σαν βιταμίνες.

    -Η βιταμίνη Β12

    Η βιταμίνη Β12, μια υδατοδιαλυτή βιταμίνη, παίζει σημαντικό ρόλο στη λειτουργία των νεύρων, στο σχηματισμό ερυθρών αιμοσφαιρίων και στην παραγωγή DNA. Ενώ, οι περισσότεροι άνθρωποι λαμβάνουν πολλά οφέλη από τη βιταμίνη Β12, όταν ακολουθούν ισορροπημένη διατροφή, οι vegans και οι vegeterians, διατρέχουν τον κίνδυνο ανεπάρκειας βιταμίνης Β12. Επίσης, οι ηλικιωμένοι και τα άτομα με διαταραχές του γαστρεντερικού συστήματος δεν διαθέτουν επαρκή Β12.

    Τα σημεία ανεπάρκειας της βιταμίνης Β12 περιλαμβάνουν:

    Αναιμία
    Σύγχυση
    Άνοια
    Κατάθλιψη
    Δυσκολία διατήρησης της ισορροπίας
    Κούραση
    Προβλήματα με το έντερο
    Διαταραχές της διάθεσης
    Μυϊκή αδυναμία
    Μούδιασμα και μυρμήγκιασμα στα χέρια και τα πόδια
    Κακή μνήμη
    Πόνος στο στόμα ή τη γλώσσα

    -Η βιταμίνη Β6

    Η βιταμίνη Β6 (πυριδοξίνη) είναι ζωτικής σημασίας για τη φυσιολογική ανάπτυξη του εγκεφάλου και για τη διατήρηση της σωστής λειτουργίας του ανοσοποιητικού και του νευρικού συστήματος. Οι περισσότεροι άνθρωποι που τρώνε πουλερικά, ψάρια, πατάτες, ρεβίθια και μπανάνες έχουν αρκετή βιταμίνη Β6. Ωστόσο, ορισμένες ασθένειες, όπως η νόσος των νεφρών και τα σύνδρομα δυσαπορρόφησης, μπορούν να οδηγήσουν σε ανεπάρκεια βιταμίνης Β6. Η έλλειψη Β6 μπορεί να οδηγήσει σε μείωση των ερυθρών αιμοσφαιρίων, τα οποία μεταφέρουν οξυγόνο στους ιστούς σε όλο το σώμα.

    Τα άτομα με ανεπάρκεια βιταμίνης Β6 μπορεί να εμφανίσουν συμπτώματα όπως:

    Σύγχυση
    Κατάθλιψη
    Αποδυναμωμένο ανοσοποιητικό σύστημα
    Είναι γνωστό ότι ορισμένα άτομα με ανεπάρκεια βιταμίνης Β6 βιώνουν κατάθλιψη, άγχος και αλλαγές στη διάθεση.

    -Το φυλλικό οξύ

    Το φυλλικό οξύ (βιταμίνη Β9) βρίσκεται στην πρώτη γραμμή της διαχείρισης της διάθεσης. Τα ευρήματα δείχνουν ότι πολλά άτομα με κατάθλιψη έχουν χαμηλότερα επίπεδα φυλλικού οξέος στο αίμα. Το φυλλικό οξύ βρίσκεται σε πράσινα φυλλώδη λαχανικά, φασόλια, μπιζέλια, φιστίκια και άλλα όσπρια και εσπεριδοειδή. Η Υπηρεσία Τροφίμων και Φαρμάκων (FDA) άρχισε να απαιτεί από τους κατασκευαστές να προσθέτουν φυλλικό οξύ σε εμπλουτισμένα ψωμιά, δημητριακά, αλεύρια, καλαμποκάλευρο, ζυμαρικά, ρύζι και άλλα προϊόντα σιτηρών από το 1998.

    Επιπλέον, το φυλλικό οξύ είναι απαραίτητο κατά τη διάρκεια της πρώιμης εγκυμοσύνης για την πρόληψη σοβαρών γενετικών ανωμαλιών του εγκεφάλου και της σπονδυλικής στήλης, όπως η δισχιδής ράχη. Η λήψη με φυλλικό οξύ τρεις μήνες πριν από τη σύλληψη και η κατανάλωση εμπλουτισμένων με φυλλικό οξύ τροφών μπορεί να βοηθήσει τις γυναίκες να παίρνουν άφθονη αυτή την απαραίτητη αυτή βιταμίνη.

    Οι βιταμίνες Β συνδέονται με χαμηλότερο κίνδυνο εγκεφαλικού επεισοδίου

    Εκτός από το ρόλο τους στο μεταβολισμό και στη διατήρηση υγιούς δέρματος και μαλλιών, οι βιταμίνες Β έχουν συνδεθεί με χαμηλότερη συχνότητα εμφάνισης εγκεφαλικού επεισοδίου, μια κατάσταση στην οποία ένας θρόμβος αίματος εμποδίζει τη ροή του αίματος στον εγκέφαλο ή ένα αιμοφόρο αγγείο εκρήγνυται στον εγκέφαλο. Τα συμπληρώματα βιταμίνης Β μείωσαν τον κίνδυνο εγκεφαλικού επεισοδίου κατά 7%.

    bioav B12 2

    Η βιταμίνη Β1 είναι σημαντική για την πρόληψη του Beriberi

    Η συνιστώμενη ημερήσια πρόσληψη βιταμίνης Β1, που ονομάζεται, επίσης, θειαμίνη, είναι 1,1 χιλιοστόγραμμα (mg) για γυναίκες άνω των 18 ετών, έως 1,4 mg για εκείνες που είναι έγκυες και 1,5 mg για εκείνες που θηλάζουν. Για άνδρες ηλικίας 14 ετών και άνω, συνιστάται 1,2 mg ανά ημέρα, σύμφωνα με τα Εθνικά Ινστιτούτα Υγείας.

    Η βιταμίνη Β1 παίζει σημαντικό ρόλο στο μεταβολισμό των τροφίμων σε ενέργεια. Η βιταμίνη Β1 βρίσκεται σε δημητριακά ολικής αλέσεως, μαγιά, φασόλια, ξηρούς καρπούς και κρέατα. Η ανεπάρκεια βιταμίνης Β1 προκαλεί το beriberi, μια ασθένεια που επηρεάζει την καρδιά, το πεπτικό σύστημα και το νευρικό σύστημα. Το Beriberi απαντάται σε ασθενείς που υποσιτίζονται και σε αυτούς που καταναλώνουν αλκοόλ. Τα συμπτώματα του beriberi περιλαμβάνουν δυσκολία στο περπάτημα, απώλεια αίσθησης στα χέρια και τα πόδια και παράλυση των κάτω ποδιών - και μπορεί ακόμη και να οδηγήσει σε συμφορητική καρδιακή ανεπάρκεια. Τα άτομα που καταναλώνουν μεγάλες ποσότητες αλκοόλ θα πρέπει να λαμβάνουν συμπλήρωμα συμπλόκου βιταμίνης Β για να βεβαιωθούν ότι παίρνουν αρκετή Β1. Επίσης, η λήψη οποιασδήποτε από τις βιταμίνες Β για μεγάλο χρονικό διάστημα μπορεί να οδηγήσει σε ανισορροπία άλλων σημαντικών βιταμινών Β. Για αυτόν τον λόγο, μπορεί να θέλετε να πάρετε μια βιταμίνη συμπλέγματος Β, η οποία περιλαμβάνει όλες τις βιταμίνες Β.

    Η βιταμίνη Β3 διασπά την τροφή σε ενέργεια

    Χρειαζόμαστε βιταμίνη Β3, που ονομάζεται, επίσης, νικοτινικό οξύ ή νιασίνη, στις δίαιτές μας κάθε μέρα για να διαλύσουμε τα τρόφιμα που τρώμε σε ενέργεια που μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε. Οι γυναίκες που είναι 14 ετών και άνω χρειάζονται 14 mg την ημέρα. Άνδρες σε αυτήν την ηλικιακή ομάδα χρειάζονται 16 mg ημερησίως. Τα όσπρια, οι ξηροί καρποί, τα εμπλουτισμένα ψωμιά, τα γαλακτοκομικά, τα ψάρια και τα άπαχα κρέατα είναι όλες καλές πηγές αυτού του τύπου βιταμίνης Β.

    Η μη λήψη αρκετής νιασίνης στη διατροφή σας προκαλεί τη διαταραχή γνωστή ως πελλάγρα. Τα συμπτώματα της πελλάγρας περιλαμβάνουν τόσο σωματικές όσο και ψυχικές δυσκολίες, διάρροια, φλεγμονή των βλεννογόνων και άνοια. Η πελλάγρα μπορεί, επίσης, να προκύψει όταν το σώμα δεν είναι σε θέση να απορροφήσει αρκετή νιασίνη λόγω του αλκοολισμού. Τα οφέλη για την υγεία της νιασίνης περιλαμβάνουν τη χρήση της ως θεραπεία για τον έλεγχο των υψηλών επιπέδων χοληστερόλης στο αίμα. Οι δόσεις νιασίνης αρκετά υψηλές για τη μείωση της χοληστερόλης σχετίζονται με πολλές παρενέργειες και πρέπει να λαμβάνονται μόνο με επίβλεψη ιατρού.

    Η βιταμίνη Β5 είναι απαραίτητη για την παραγωγή ορμονών

    Όλα τα άτομα ηλικίας 14 ετών και άνω πρέπει να λαμβάνουν 5 mg βιταμίνης Β5 (παντοθενικό οξύ) κάθε μέρα, σύμφωνα με το Συμβούλιο Τροφίμων και Διατροφής του Ινστιτούτου Ιατρικής. Μπορείτε να βρείτε βιταμίνη Β5 σε λαχανικά, όπως μπρόκολο και λάχανο, καθώς και στο αβοκάντο. Επιπλέον, τα δημητριακά ολικής αλέσεως, οι πατάτες, τα γαλακτοκομικά προϊόντα και τα κρέατα είναι καλές πηγές. Αυτός ο τύπος βιταμίνης Β είναι απαραίτητος για πολλές από τις βιοχημικές αντιδράσεις που συμβαίνουν καθημερινά στα κύτταρα μας, συμπεριλαμβανομένης της διάσπασης των υδατανθράκων και των λιπιδίων για ενέργεια. Επειδή είναι υδατοδιαλυτή βιταμίνη, χρειάζεστε βιταμίνη Β5 στη διατροφή σας κάθε μέρα. Το παντοθενικό οξύ είναι απαραίτητο για την παραγωγή ορμονών από το σώμα μας, και είναι επίσης απαραίτητο για την ανάπτυξη.

    Η βιταμίνη Β6 μπορεί να βοηθήσει στη μείωση του κινδύνου καρδιακών παθήσεων

    Η συνιστώμενη ημερήσια ποσότητα βιταμίνης Β6, που ονομάζεται επίσης πυριδοξίνη, είναι 1,3 mg για ενήλικες έως 50 ετών, σύμφωνα με τα Εθνικά Ινστιτούτα Υγείας. Έγκυοι ή θηλάζοντες έφηβοι και γυναίκες χρειάζονται ακόμη περισσότερη βιταμίνη Β6 καθημερινά - περίπου 2 mg.

    Μπορείτε να βρείτε τη βιταμίνη Β6 στα ακόλουθα τρόφιμα:

    Μπανάνες
    Φασόλια
    Συκώτι βοείου κρέατος
    Πίτουρο
    Καστανό ρύζι
    Καρότα
    Τυρί
    Κοτόπουλο
    Ενισχυμένα έτοιμα για κατανάλωση δημητριακά
    Φακές
    Γάλα
    Σολομός
    Γαρίδες
    Σπανάκι
    Ηλιόσποροι
    Τόνος
    Γαλοπούλα
    Φύτρα σιταριού
    Αλεύρι ολικής αλέσεως

    Η βιταμίνη Β6 είναι σημαντική επειδή εμπλέκεται σε περισσότερες από 100 ενζυμικές αντιδράσεις στα κύτταρα του σώματος, βοηθώντας μας να μεταβολίσουμε τα αμινοξέα από την τροφή μας και να δημιουργήσουμε νέα ερυθρά αιμοσφαίρια. Η βιταμίνη Β6 μπορεί να βοηθήσει στη μείωση του κινδύνου καρδιακών παθήσεων. Αν και η ανεπάρκεια αυτής της βιταμίνης είναι σπάνια, μπορεί να οδηγήσει σε μυϊκή αδυναμία, κατάθλιψη, ευερεθιστότητα, βραχυπρόθεσμη απώλεια μνήμης, νευρικότητα και δυσκολία συγκέντρωσης.

    Αποφύγετε την αναιμία με βιταμίνη Β12

    Οι ενήλικες χρειάζονται μόνο 2,4 μικρογραμμάρια (mcg) βιταμίνης Β12, που ονομάζεται επίσης κυανοκοβαλαμίνη, κάθε μέρα. Έγκυοι ή θηλάζοντες έφηβοι και γυναίκες χρειάζονται περισσότερo: 2,6 έως 2,8 mcg ημερησίως. Η βιταμίνη Β12 δεν απαντάται φυσικά στις φυτικές τροφές, επομένως οι χορτοφάγοι και οι βίγκαν μπορεί να μην έχουν αρκετή διατροφή και να χρειαστεί να λάβουν συμπλήρωμα βιταμινών Β. Οι φυσικές πηγές πλούσιες σε βιταμίνη Β12 είναι τα γαλακτοκομικά προϊόντα, τα ψάρια, το κρέας και - ιδίως - το συκώτι του βοείου κρέατος και τα μύδια. Αυτός ο τύπος βιταμίνης Β μπορεί επίσης να βρεθεί σε εμπλουτισμένα είδη, όπως, δημητριακά ολικής αλέσεως και τη διατροφική μαγιά.

    Η βιταμίνη Β12 είναι απαραίτητη για την οικοδόμηση των κυττάρων του αίματος και τη διατήρηση υγιών νευρικών κυττάρων στο σώμα. Το 15% των ανθρώπων  έχουν ανεπάρκεια βιταμίνης Β12, η ​​οποία μπορεί να οδηγήσει σε αναιμία. Τα συμπτώματα της ανεπάρκειας Β12 περιλαμβάνουν αδυναμία, κόπωση, δυσκοιλιότητα, απώλεια βάρους και απώλεια όρεξης. Η ανεπάρκεια είναι, επίσης, επιζήμια για το νευρικό σύστημα και μπορεί να προκαλέσει κατάθλιψη, σύγχυση και άνοια.

    Το φυλλικό οξύ είναι απαραίτητο για ένα υγιές μωρό

    Η βιταμίνη Β9, που ονομάζεται επίσης φυλλικό οξύ ή φυλλικό οξύ, είναι μια θρεπτική ουσία που είναι απαραίτητη για  την ανάπτυξη του σώματος. Τα Εθνικά Ινστιτούτα Υγείας προτείνουν στους ενήλικες να λαμβάνουν 400 μικρογραμμάρια (mcg) ημερησίως, ενώ οι μητέρες που θηλάζουν χρειάζονται 500 mcg την ημέρα, και οι έγκυοι έφηβοι και οι γυναίκες πρέπει να λαμβάνουν 600 mcg την ημέρα. Φυσικό φυλλικό οξύ απαντάται σε πολλές πηγές, όπως σκούρα πράσινα φυλλώδη λαχανικά, σπαράγγια, λαχανάκια Βρυξελλών, πορτοκάλια, ξηρούς καρπούς, φασόλια και μπιζέλια. Επιπλέον, το φυλλικό οξύ προστίθεται σε πολλά εμπλουτισμένα τρόφιμα. όπως δημητριακά και ψωμιά.

    Έφηβοι και γυναίκες που είναι έγκυες ή σχεδιάζουν να μείνουν έγκυες μπορεί να δυσκολεύονται να πάρουν αρκετό φυλλικό οξύ, αλλά αυτή η βιταμίνη Β είναι ζωτικής σημασίας για την υγεία και την ανάπτυξη του μωρού. Η λήψη αρκετού φυλλικού οξέος αποτρέπει τις γενετικές ανωμαλίες του νευρικού σωλήνα (εγκέφαλος και σπονδυλική στήλη) στα μωρά και προάγει την υγιή ανάπτυξη.

    Τα καλύτερα συμπληρώματα διατροφής με σύμπλεγμα βιταμινών Β

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα καλύτερα συμπληρώματα διατροφής με σύμπλεγμα βιταμινών Β

    bioav B12 4

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό

    Διαβάστε, επίσης, 

    Χρήσιμες πληροφορίες για την πελλάγρα

    Παρα-αμινοβενζοϊκό οξύ

    Παντοθενικό οξύ

    Παγκαμικό οξύ

    Οι καλύτερες βιταμίνες για τα μαλλιά, τα νύχια, τα οστά, τα δόντια και το δέρμα

    Όσοι έχουν ψυχικές διαταραχές πρέπει να λαμβάνουν σύμπλεγμα βιταμινών Β

    Νιτρικό κοβάλτιο

    Ποιοι πρέπει να παίρνουν σύμπλεγμα βιταμινών Β;

    Θέλει προσοχή η χορήγηση φυλλικού οξέος στην επιληψία

    Θέλετε να ανακτήσετε τις αναμνήσεις σας;

    Βιταμίνες για την επίμονη δυσκοιλιότητα

    Πώς να απαλλαγείτε από λευκές κηλίδες στα νύχια σας

    Γιατί όσοι έχουν υποθυρεοειδισμό δε μπορούν να χάσουν βάρος

    Βιοτίνη

    Χρήσιμες πληροφορίες για το φυλλικό οξύ

    Πυριδοξίνη

    Ριβοφλαβίνη

    Θειαμίνη

    Οι απαραίτητες βιταμίνες για το Αλτσχάιμερ

    Προϊόντα ολικής αλέσεως

    Η διαβητική νευροπάθεια

    Βιταμίνες του συμπλέγματος Β για το Αλτσχάιμερ

    Χρήσιμες πληροφορίες για το ζωμό βοδινού

    Σύνδρομο Korsakoff

    Λετρίλη

    Οι βιταμίνες για τον πεπτικό σωλήνα

    Τι πρέπει να προσέχουν οι χορτοφάγοι

    Σύμπλεγμα βιταμινών Β

    Οι απαραίτητες βιταμίνες για όσους πίνουν αλκοόλ

    www.emedi.gr

     

  • Σύνδρομο θωρακικής εξόδου Σύνδρομο θωρακικής εξόδου

    Χρήσιμες πληροφορίες για το σύνδρομο θωρακικής εξόδου

    Το σύνδρομο θωρακικής εξόδου ή σύνδρομο θωρακικού στομίου ή σύνδρομο πρόσθιου σκαληνού ή σύνδρομο αυχενικής πλευράς ή πλευροκλειδικό σύνδρομο είναι ένα σύνολο συμπτωμάτων που προσβάλλουν την κεφαλή, τον τράχηλο, τους ώμους και τα άνω άκρα και προκαλούνται από τη συμπίεση του νευραγγειακού δεματίου, δηλαδή τα στελέχη του βραχιονίου πλέγματος και την υποκλείδια αρτηρία και φλέβα στο θωρακικό στόμιο.

    Μπορεί να οφείλεται σε συγγενή διαταραχή, οστέινη, μυϊκή ή τενόντια, μετατραυματικά, μετά από κακώσεις της κλείδας ή της αυχενικής μοίρας της σπονδυλικής στήλης ή να είναι ιδιοπαθές, χωρίς ορατό αίτιο.

    Επηρεάζονται το νευρικό και μυοσκελετικό σύστημα.

    Το σύνδρομο θωρακικής εξόδου προκαλεί συμπίεση των νεύρων, των αρτηριών ή των φλεβών στο πέρασμα από τον κάτω τράχηλο προς τη μασχάλη κι έχει συχνότητα 1%.

    Υπάρχουν τρεις κύριοι τύποι: νευρογενείς, φλεβικοί και αρτηριακοί. Ο νευρογενής τύπος είναι ο πιο συνηθισμένος και παρουσιάζει πόνο, αδυναμία και περιστασιακά απώλεια μυών στη βάση του αντίχειρα.

    Ο φλεβικός τύπος οδηγεί σε πρήξιμο, πόνο και πιθανώς μπλε χρώμα του βραχίονα.

    Ο αρτηριακός τύπος οδηγεί σε πόνο, κρύο και ωχρότητα του βραχίονα. 

    Επικρατέστερη ηλικία συνδρόμου θωρακικής εξόδου

    Νευρολογικός τύπος: 95% 20-60 ετών

    Φλεβικός τύπος: 4% 20-35%

    Αρτηριακός τύπος: 1% αρτηριοσκλήρωση, νέοι ενήλικες και άτομα άνω των 50 ετών

    Επικρατέστερο φύλο συνδρόμου θωρακικής εξόδου

    Νευρολογικός τύπος: γυναίκες>άνδρες (3:1)

    Φλεβικός τύπος: άνδρες>γυναίκες 

    Αρτηριακός τύπος: άνδρες>γυναίκες

    outlet 1

    Σημεία και συμπτώματα συνδρόμου θωρακικής εξόδου

    -Γενικά συμπτώματα

    Θετικός πλευροκλειδικός χειρισμός

    Θετικός χειρισμός υπεραπαγωγής

    Θετικός χειρισμός Adson

    Θετική δοκιμασία καταπόνησης σε ανύψωση του χεριού

    Ευαισθησία στην επίκρουση ή ψηλάφηση της υπερκλείδιας χώρας

    Επιδείνωση των συμπτωμάτων σε ανύψωση χεριού, ανάταση των χεριών ή με πρόταση των χεριών, όπως σε οδήγηση αυτοκινήτου, δακτυλογράφηση, μεταφορά αντικειμένων και άμεση εξαφάνιση των συμπτωμάτων όταν το χέρι επιστρέφει σε ουδέτερη θέση

    -Νευρολογικός τύπος, άνω πλέγμα (Α4-Α7)

    Άλγος και παραισθησίες στην κεφαλή, τον αυχένα, κάτω γνάθο, πρόσωπο, κροταφική περιοχή, άνω ράχη, θώρακα και στην έξω πλευρά του χεριού στην κατανομή του κερκιδικού νεύρου.

    Ινιακή κεφαλαλγία.

    -Νευρολογικός τύπος, κάτω πλέγμα (Α8-Θ1)

    Άλγος και παραισθησίες στη μασχάλη και στην έσω πλευρά του χεριού, στην κατανομή του ωλένιου νεύρου.

    Μυϊκή ατροφία του οπισθοσθέναρος και των μεσόστεων.

    -Φλεβικός τύπος

    Χωλότητα άνω άκρου

    Κυάνωση

    Οίδημα

    Διάταση των φλεβών άνω άκρου

    -Αρτηριακός τύπος

    Αγγειόσπασμος των δακτύλων

    Θρόμβωση κι εμβολή

    Ανεύρυσμα

    Γάγγραινα

    Το σύνδρομο θωρακικής εξόδου επηρεάζει, κυρίως, τα άνω άκρα, με σημεία και συμπτώματα που εκδηλώνονται στους ώμους, το λαιμό, τα χέρια και τα δάχτυλα. Ο πόνος μπορεί να υπάρχει σε διαλείπουσα ή μόνιμη βάση. Μπορεί να περιλαμβάνει μόνο μέρος του χεριού, όλο το χέρι ή την εσωτερική όψη του αντιβραχίου και του άνω βραχίονα. Ο πόνος μπορεί, επίσης, να είναι στην πλευρά του λαιμού, στην θωρακική περιοχή κάτω από την κλείδα, στη μασχάλη και στην άνω πλάτη. Υπάρχει αποχρωματισμός των χεριών, το ένα χέρι είναι πιο κρύο από το άλλο χέρι, υπάρχει αδυναμία των μυών του χεριού και του βραχίονα και μυρμήγκιασμα.

    Το σύνδρομο θωρακικής εξόδου είναι συχνά η υποκείμενη αιτία ανθεκτικών παθήσεων άνω άκρων, όπως το σύνδρομο παγωμένου ώμου και καρπιαίου σωλήνα.

    Ένας επώδυνος, πρησμένος και μπλε βραχίονας, ιδιαίτερα όταν συμβαίνει μετά από έντονη σωματική δραστηριότητα, θα μπορούσε να είναι το πρώτο σημείο συμπίεσης της υποκλείδιας φλέβας που περιπλέκεται από θρόμβωση, το λεγόμενο σύνδρομο Paget-Schroetter.

    Το σύνδρομο θωρακικής εξόδου μπορεί να σχετίζεται με εγκεφαλική αγγειακή ανεπάρκεια όταν επηρεάζει την υποκλείδια αρτηρία. Μπορεί, επίσης, να επηρεάσει τη σπονδυλική αρτηρία, οπότε θα μπορούσε να προκαλέσει διαταραχές της όρασης, συμπεριλαμβανομένης της παροδικής τύφλωσης, και αγγειακό εγκεφαλικό επεισόδιο.

    Το σύνδρομο θωρακικής εξόδου μπορεί, επίσης, να οδηγήσει σε προβλήματα και απώλεια όρασης σε περίπτωση συμπίεσης της σπονδυλικής αρτηρίας, ενώ το κεφάλι κρατιέται σε ορισμένες θέσεις.

    Εάν αφεθεί χωρίς θεραπεία, το σύνδρομο θωρακικής εξόδου μπορεί να οδηγήσει σε νευρολογικά ελλείμματα ως αποτέλεσμα της υποσύντηξης και του υπομεταβολισμού ορισμένων περιοχών του εγκεφάλου και της παρεγκεφαλίδας. 

    outlet 2

    Αιτίες συνδρόμου θωρακικής εξόδου

    Συμπίεση του άνω θωρακικού νευροαγγειακού δεματίου

    Αυχενική πλευρά

    Ανώμαλα τεταμένοι σκαληνοί μυς

    Επιμηκυσμένη Α7 ρίζα με πλάγια πορεία

    Ακατάλληλη στάση

    Όγκος Pancoast

    Αθηροσληρωτικές πλάκες μέσα στα αγγεία

    Υποκλείδιος μυς

    Πλευροκορακοειδής σύνδεσμος

    Σχηματισμός οζώδους οστού από κάταγμα κλείδας ή πρώτης πλευράς

    Έκτοπος ιστός

    Συγγενείς ανωμαλίες εντοπίζονται συχνά σε άτομα με σύνδρομο θωρακικής εξόδου. Σε αυτά περιλαμβάνονται οι αυχενικοί νευρώσεις, οι μυϊκές ανωμαλίες στους σκαληνούς μυς, η ακατάλληλη παρατεταμένη στάση ή οι ανωμαλίες του ινώδους συνδετικού ιστού.

    Συχνά εμπλέκεται τραύμα

    Σπάνιες αιτίες είναι οι όγκοι ειδικά ο καρκίνος παγκρέατος, η υπερόστωση και η οστεομυελίτιδα

    Παράγοντες κινδύνου για σύνδρομο θωρακικής εξόδου

    Έκτοπος όζος μετά από κάταγμα κλείδας ή της πρώτης πλευράς

    Εξόστωση κλείδας ή πρώτης πλευράς

    Ανωμαλίες στάσης, όπως σκολίωση ή κύφωση

    Bodybuilding με αυξημένο μυϊκό όγκο στην περιοχή του θωρακικού στομίου

    Ταχεία απώλεια βάρους που συνδυάζεται με ζωηρή φυσική άσκηση ή και καταπόνηση

    Η γενικευμένη συσσώρευση υγρών στους ιστούς και οι αλλαγές στάσης μπορεί να επιδεινώσουν τα συμπτώματα και την εγκυμοσύνη

    outlet 3

    Διαφορική διάγνωση συνδρόμου θωρακικής εξόδου

    Σύνδρομο αυχενικού δίσκου

    Σύνδρομο καρπιαίου σωλήνα

    Ορθοπαιδικά προβλήματα του ώμου, όπως διάστρεμμα, τενοντίτιδα, περιστροφικό τραύμα

    Αυχενική σπονδυλίτιδα

    Συμπίεση του ωλένιου νεύρου στον αγκώνα

    Σκλήρυνση κατά πλάκας

    Όγκος ή πάθηση νωτιαίου μυελού

    Στηθάγχη

    Ημικρανία

    Διάγνωση συνδρόμου θωρακικής εξόδου

    Πληθυσμογραφία με τους κατάλληλους χειρισμούς

    Doppler δύο διαστάσεων και υπέρηχος σε υποψία φλεβικής απόφραξης

    Μελέτες νευρικής αγωγιμότητας (παθολογικό σε < 70 m/sec)

    Παθολογοανατομικά ευρήματα: Οστικές ανωμαλίες, όπως αυχενική πλευρά, ανώμαλη πρώτη πλευρά), ανωμαλίες μυών, συγγενείς ινομυώδεις ταινίες

    Απεικονιστικά ευρήματα: Ακτινογρσφία θώρακος, ακτινογραφία πλάγια αυχενικής μοίρας της σπονδυλικής στήλης, αρτηριογραφία αν υπάρχει υποψία αρτηριακής απόφραξης, ανευρύσματος ή εμβόλου, φλεβογραφία αν υπάρχουν σημεία φλεβικής απόφραξης και αξονική τομογραφία αν υπάρχει υποψία ύπαρξης εξεργασιών που πιέζουν το νωτιαίο μυελό, όπως δίσκος ή όγκος

    Η διάγνωση του συνδρόμου θωρακικής εξόδου είναι κλινική

    Θεραπεία συνδρόμου θωρακικής εξόδου

    -Συντηρητική θεραπεία

    Αν δεν υπάρχει αγγειακή συμμετοχή και αν δεν υπάρχει αλλαγή της λειτουργικότητας ή του τρόπου ζωής λόγω της βαρύτητας των συμπτωμάτων, μπορεί να γίνει συντηρητική αγωγή για 3 μήνες και υπάρχει βελτίωση στο 60% των ασθενών

    Γίνονται ασκήσεις για τη βελτίωση της μυϊκής λειτουργίας του ώμου

    Γίνεται φυσικοθεραπεία για τη βελτίωση της στάσης του σώματος

    Τοποθετείται αυχενικό κολάρο ή έλξη

    Απαιτείται απώλεια βάρους αν οι μασχαλιαίες πτυχές προκαλούν συμπίεση

    Ενθάρρυνση για τη δραστηριότητα του χεριού

    Δεν πρέπει να γίνει καταπόνηση ή βαριά δραστηριότητα για 3 μήνες

    Απαιτείται καθημερινή φυσικοθεραπεία

    Ο πάγος μπορεί να χρησιμοποιηθεί για τη μείωση της φλεγμονής των πονεμένων ή τραυματισμένων μυών. Η θερμότητα μπορεί, επίσης, να βοηθήσει στην ανακούφιση των πονεμένων μυών βελτιώνοντας την κυκλοφορία του αίματος σε αυτούς.

    outlet 5 

    Χειρουργική επέμβαση σε σύνδρομο θωρακικής εξόδου

    Εγχείρηση γίνεται αν υπάρχει αγγειακή συμμετοχή και αν υπάρχει αλλαγή της λειτουργικότητας ή του τρόπου ζωής, λόγω βαρύτητας των συμπτωμάτων και αν η συντηρητική αγωγή αποτύχει μετά από 3 μήνες

    Αφαίρεση της πρώτης πλευράς ή αυχενικών πλευρών (διαμασχαλιαία, υπερκλείδια και οπίσθια προσπέλαση)

    Αφαίρεση συμφύσεων

    Πρόσθια σκαληνεκτομή και όχι σκαληνοτομή.  Οι σκαληνοί μυς μπορεί, επίσης, να πρέπει να αφαιρεθούν (σκαλενεκτομή). Αυτό επιτρέπει αυξημένη ροή αίματος και μείωση της συμπίεσης των νεύρων. [18] Σε ορισμένες περιπτώσεις μπορεί να υπάρχει ένα στοιχειώδες πλευρό ή ένα αυχενικό πλευρό που μπορεί να προκαλεί τη συμπίεση, η οποία μπορεί να αφαιρεθεί χρησιμοποιώντας την ίδια τεχνική.

    Η μικροχειρουργική μπορεί να χρησιμοποιηθεί πλησιάζοντας την περιοχή άνωθεν του οστικού κολάρου (υπερακλειδική περιοχή) ακολουθούμενη από νευρόλυση του βραχιαίου πλέγματος, απομάκρυνση του μυός της σκαλενής (σκαλενεκτομή) και απελευθέρωση των υποκείμενων αιμοφόρων αγγείων. Αυτή η προσέγγιση αποφεύγει τη χρήση εκτομής και έχει βρεθεί ως αποτελεσματική θεραπεία.

    Σε περιπτώσεις όπου η πρώτη πλευρά (ή μια ινώδης ταινία που εκτείνεται από την πρώτη πλευρά) συμπιέζει μια φλέβα, αρτηρία ή τη δέσμη των νεύρων, μέρος της πρώτης πλευράς και οποιονδήποτε συμπιεστικό ινώδες ιστό, μπορεί να αφαιρεθεί σε μια πρώτη εκτομή πλευρών και θωρακική χειρουργική διαδικασία αποσυμπίεσης εξόδου

    Η φυσικοθεραπεία χρησιμοποιείται συχνά πριν και μετά την επέμβαση για τη βελτίωση του χρόνου και των αποτελεσμάτων ανάκαμψης. 

    Φάρμακα για το σύνδρομο θωρακικής εξόδου 

    Το botox βελτιώνει τη νόσο σημαντικά

    Ακόμη, χορηγούνται αναλγητικά, μυοχαλαρωτικά και αντισπασμωδικά

    Τακτική παρακολούθηση απαιτείται.

    Πιθανές επιπλοκές συνδρόμου θωρακικής εξόδου

    Πιθανές επιπλοκές περιλαμβάνουν πνευμοθώρακα, λοίμωξη, απώλεια αίσθησης, κινητικά προβλήματα, βλάβη του υποκλείδιου αγγείου και, όπως σε όλες τις χειρουργικές επεμβάσεις, πολύ μικρό κίνδυνο μόνιμου σοβαρού τραυματισμού ή θανάτου.

    Μετεγχειρητικά άλγη και παραισθησίες του άνω άκρου στο 10%, που απαντά στη φυσικοθεραπεία.

    2% των ασθενών θα έχουν συμπτωματικές υποτροπές μετεγχειρητικά, μετά από 1 μήνα έως 7 έτη.

    1% των ασθενών θα έχουν διεγχειρητικά τραυματισμό βραχιονίου πλέγματος.

    Επανεγχείρηση ενδείκνυται σε συμπτωματική υποτροπή, με μεγάλο οπίσθιο υπόλειμμα πρώτης πλευράς (οπίσθια προσπέλαση) ή με διερρηγμένες ινώδεις συμφύσεις (διαμαχαλιαία προσπέλαση).

    60% βελτιώνονται με την κατάλληλη φυσικοθεραπεία

    90% έχουν καλά πρώιμα αποτελέσματα με την εγχείρηση

    70% δεν έχουν υποτροπή στα 10 έτη

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για το σύνδρομο θωρακικής εξόδου

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για το σύνδρομο θωρακικής εξόδου

    outlet 6

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Φαινόμενο Raynaud

    www.emedi.gr

     

  • Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για την ενδομητρίωση Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για την ενδομητρίωση

    Η ενδομητρίωση μπορεί να θεραπευτεί με συμπληρώματα διατροφής

     

    Η ενδομητρίωση είναι μια γυνακεία αναπαραγωγική διαταραχή στην οποία η ανάπτυξη κυττάρων από την εσωτερική επένδυση της μήτρας εξαπλώνεται σε άλλα μέρη του σώματος, όπως είναι οι ωοθήκες, το έντερο, η ουροδόχος κύστη, οι πνεύμονες, το μεσοθωράκιο, αλλά και αλλού.

    Τα ταχέως διαιρούμενα κύτταρα της ενδομητρίωσης διεγείρουν τη φλεγμονή, η οποία οδηγεί στην ανεξέλεγκτη απελευθέρωση ινώδους, την άναρχη πρόσληψη κυτοκινών και λευκών αιμοσφαιρίων και τον ακατάσχετο σχηματισμό ουλώδους ιστού.

    Η φλεγμονή της πυέλου μπορεί να προωθήσει την εξέλιξη της ενδομητρίωσης.

    Οι μεσολαβητές της φλεγμονής προκαλούν ίνωση και είναι υπεύθυνοι για την ανάπτυξη των συμπτωμάτων.

    Οι γυναίκες με ενδομητρίωση έχουν αυξημένα επίπεδα προφλεγμονωδών κυτοκινών, όπως ιντερλευκίνης 6 (IL6) και του παράγοντα νέκρωσης του όγκο άλφα (TNF-α).

    Επίσης, υπάρχει υπερπαραγωγή και αυξημένα επίπεδα του μετατρεπτικού παράγοντα ανάπτυξης όγκου βήτα (TGF-β).

    emdimitriosi 4

    Τα συμπτώματα της ενδομητρίωσης

    Συνήθως, οι γυναίκες με ενδομητρίωση είναι ασυμπτωματικές.

    Σε μερικές υπάρχει πυελικός πόνος και πόνος στη μήτρα.

    Μπορεί να υπάρχει ακανόνιστη αιμορραγία.

    Ακόμη μπορεί να συνυπάρχει διάρροια ή δυσκοιλιότητα.

    Ο πόνος στο κάτω μέρος της μέσης είναι συχνός.

    Τέλος, υπάρχουν επιπλοκές στη σύλληψη και την εγκυμοσύνη.

    Όταν η ενδομητρίωση εξαπλώνεται σε άλλα μέρη του σώματος οδηγεί σε πονοκεφάλους, πόνο στο στήθος, βήχα με αίμα κι επιληπτικές κρίσεις.

    emdimitriosi 1

    Τα καλύτερα συμπληρώματα διατροφής για την ενδομητρίωση

    Σερραπεπτάση

    Η σερραπεπτάση βοηθά στον έλεγχο της φλεγμονής και μειώνει τη σοβαρότητα των συμπτωμάτων. Μειώνει την Ταχύτητα Καθιζήσεως Ερυθρών που είναι δείκτης φλεγμονής. Η σερραπεπτάση μειώνει την εντοπισμένη φλεγμονή και διασπά τους θρόμβους ινώδους στα όργανα και στην κυκλοφορία του αίματος και μειώνει, έτσι, τον πόνο και το οίδημα.

    Νατοκινάση

    Η νατοκινάση είναι και αυτή ένα ισχυρό ινωδολυτικό ένζυμο που δρα στην κυκλοφορία του αίματος. Η νατοκινάση είναι αποτελεσματική στη διάσπαση του ινώδους, άμεσα κι έμμεσα και διαλύει το ινώδες. Η νατοκινάση ενεργοποιεί τον ενεργοποιητή του πλασμινογόνου και αδρανοποιεί τον ενεργοποιητή πλασμινογόνου 1 κι αυξάνεται η πλασμίνη, μια ουσία που είναι φυσική πρωτεάση σερίνης που διασπά το ινώδες στο σώμα. Η νατοκινάση μειώνει τα επίπεδα του ινωδογόνου στο αίμα, που είναι ο πρόδρομος του ινώδους, τον παράγοντα πήξεως VII και τον παράγοντα πήξης VIII. Το ινωδογόνο και οι παράγοντες πήξης αυξάνουν την πήξη του αίματος και τη συσσσώρευση του ινώδους κι έτσι επιδεινώνεται η ενδομητρίωση. Η νατοκινάση έχει πιο ισχυρή ινωδολυτική δραστικότητα από την πλασμίνη και την ελαστάση.

    Βρομελίνη

    Η βρομελίνη έχει αντιφλεγμονώδεις κι ανοσορρυθμιστικές ιδιότητες. Η βρωμελίνη είναι αποτελεσματική στη μείωση της φλεγμονής και αναστέλλει τις κυτοκίνες. Η βρομελίνη μειώνει σημαντικά τον παράγοντα τον TNF-α και την IL-6 και τα δύο εκ των οποίων είναι αυξημένα σε άτομα με ενδομητρίωση. Η βρομελίνη είναι ικανή και παρεμβαίνει στη μετανάστευση των ουδετερόφιλων και τη μειώνει κατά 50-85%.

    Παπαϊνη

    Η πυελική φλεγμονή συμβάλλει στην εξέλιξη της πάθησης. Η μείωση των προφλεγμονωδών δεικτών, όπως της IL-6 και του TNF-α μειώνει την εξέλιξη της ενδομητρίωσης.  Η παπαϊνη αναστέλλει τις προσταγλανδίνες κι αναστέλλει επιλεκτικά την κυκλοοξυγενάση, ρυθμίζοντας, όπως αναφέρθηκε την IL-6 και τον TNF-α. Η παπαϊνη έχει ανοσοτροποιητικές ιδιότητες και βοηθάει στην ανεξέλεγκτη πρόσληψη των κυτοκινών κι έτσι αποτρέπονται οι ουλές στην ενδομητρίωση.

    Πρωτεάσες

    Οι πρωτεάσες προέρχονται από τον Aspergillus Oryzae κι εξαλείφουν αποτελεσματικά τη συσσώρευση του ινώδους. Η αγωγή με πρωτεάσες είναι αποτελεσματική στη μείωση του TGF-β και μετατρέπουν τον αναστολέα πρωτεάσης άλφα 2 μακροσφαιρίνη (a2M) σε μια εναλλακτική μορφή που δεσμεύεται στον TGF και μειώνει τις συγκεντρώσεις τους στο αίμα.

    Ρουτίνη

    Το οξειδωτικο στρες είναι κύριος μηχανισμός παθοφυσιολογίας στην ενδομητρίωση. Αυτό οφείλεται στην παραγωγή δραστικών μορφών οξυγόνου. Στην ενδομητρίωση υπάρχει ανισορροπία μεταξύ φάσης Ι και φάσης ΙΙ των μεταβολικών ενζύμων. Αυτό οδηγεί σε υπερβολική παραγωγή οιστρογόνων-OH και τροποποιημένο σχηματισμό δραστικών μορφών οξυγόνου, διεγείροντας τον πολλαπλασιασμό του έκτοπου ενδομητρίου.

    Οι δραστικές μορφές οξυγόνου είναι υπεύθυνες για τη διαμόρφωση της ανάπτυξης αυτών των κυττάρων του στρώματος του ενδομητρίου.

    Η ρουτίνη εξαλείφει τις ελεύθερες ρίζες και αναστέλλει την TNF-α διαμεσολαβούμενη διάσπαση του αγγειακού φραγμού.

    Amla

    Το Amla είναι αντιφλεγμονώδης παράγοντας στην ενδομητρίωση. Τα αντιοξειδωτικά, όπως το Amla είναι θεραπευτικά. Η αίμη και ο σίδηρος συμβάλλουν στο οξειδωτικό στρες κατά τη διάρκεια της εμμήνου ρύσεως και συσωρρεύονται στην περιτοναΪκή κοιλότητα. Τα αντιοξειδωτικά βοηθούν στην πρόληψη του προοξειδωτικού περιβάλλοντος στην περιτοναϊκή κοιλότητα, που συνδέεται με την ενδομητρίωση.

    Τα καλύτερα συμπληρώματα διατροφής για την ενδομητρίωση

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για την ενδομητρίωση

    emdimitriosi 3

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Καταμήνιος πνευμοθώρακας

    Για πoιους λόγους δεν μπορείτε να κάνετε παιδί

    Ενδομήτριες συμφύσεις

    Σε ποιες ασθένειες χρησιμοποιούνται τα πεπτίδια

    Πονάτε κατά την σεξουαλική επαφή;

    Κύστη ωοθηκών

    Έκτοπη κύηση

    Ο καρκινικός δείκτης CA-125

    Ενδομητρίωση

    Δυσμηνόρροια

    Γιατί μια γυναίκα δεν μπορεί να μείνει έγκυος;

    Λεμφαγγειολειομυομάτωση

    www.emedi.gr

     

     

     

     

     

     

     

     

  • Ιδιοπαθής θρομβοπενική πορφύρα Ιδιοπαθής θρομβοπενική πορφύρα

    Η άνοση θρομβοπενική πορφύρα


    Η αυτοάνοση θρομβοκυτταροπενική πορφύρα ή ιδιοπαθής θρομβοκυτταροπενική πορφύρα ή ιδιοπαθής άνοση θρομβοκυτταροπενία ή πρωτοπαθής άνοση θρομβοκυτταροπενία ή ιδιοπαθής θρομβοκυτταροπενική πορφύρα ή πρωτοπαθής άνοση θρομβοκυτταροπενική πορφύρα ή αυτοάνοση θρομβοκυτταροπενική πορφύρα ή μεταλοιμώδης θρομβοπενία ή νόσος του Werlhof είναι η ελάττωση του αριθμού των αιμοπεταλίων της κυκλοφορίας (< από 100.000 ανά μικρόλιτρο)  σε απουσία τοξικού παράγοντα ή νόσου που μπορεί να σχετίζεται με χαμηλό αριθμό αιμοπεταλίων,  με φυσιολογικό μυελό των οστών. Η ελάττωση αυτή είναι αποτέλεσμα της καταστροφής των αιμοπεταλίων στην περιφέρεια, καθώς και της ελαττωμένης παραγωγής τους.

    Η διάγνωση της Ιδιοπαθούς Θρομβοπενικής Πορφύρας γίνεται εξ΄αποκλεισμού.

    Ο φυσιολογικός αριθμός αιμοπεταλίων κυμαίνεται μεταξύ 150.000-450.000 ανά μικρολίτρο (μl) αίματος για τα περισσότερα υγιή άτομα.

    Οξεία Ιδιοπαθής Θρομβοπενική Πορφύρα

    Νόσος της παιδικής ηλικίας που εμφανίζεται, συνήθως, μετά από οξεία λοίμωξη και ύφίεται αυτόματα μετά από 2 μήνες. Ο αριθμός των αιμοπεταλίων είναι < από 20.000. Πρόκειται για κοινή διαταραχή κι έχει καλύτερη πρόγνωση απ΄ότι στους ενήλικες.

    Χρόνια Ιδιοπαθής Θρομβοπενική Πορφύρα

    Νόσος που επιμένει μετά την πάροδο 6 μηνών, χωρίς σαφή λόγο. Συνήθως, εμφανίζεται στους ενήλικες και επιμένει για μήνες μέχρι και χρόνια. Ο αριθμός των αιμοπεταλίων κυμαίνεται μεταξύ 30.000-80.000

    Τα συστήματα που επηρεάζονται είναι το αιμοποιητικό, το λεμφικό και το ανοσοποιητικό.

    Επίπτωση 1 ανά 10.000.

    Η Οξεία Ιδιοπαθής Θρομβοπενική Πορφύρα εμφανίζεται σε παιδιά ηλικίας 2-9 ετών με επίπτωση ίδια στους άνδρες και στους γυναίκες και η Χρόνια Ιδιοπαθής Θρομβοπενική Πορφύρα σε άτομα ηλικίας 20-50 ετών με επίπτωση μεγαλύτερη στις γυναίκες από ότι στους άνδρες (άνδρες:γυναίκες 1: 1,2 έως 1,7 στις περισσότερες ηλικιακές ομάδες). 

    Η Ιδιοπαθής Θρομβοπενική Πορφύρα είναι σπάνια στους ηλικιωμένους και θα πρέπει να αναζητείται άλλη αιτία που προκαλεί χαμηλό αριθμό αιμοπεταλίων.

    Η επίπτωση της ιδιοπαθούς θρομβοπενικής πορφύρας εκτιμάται σε 50-100 νέες περιπτώσεις ανά εκατομμύριο ετησίως, ενώ τα παιδιά αντιπροσωπεύουν το ήμισυ αυτού του ποσού. Τουλάχιστον το 70% των περιπτώσεων παιδικής ηλικίας θα καταλήξουν σε ύφεση εντός έξι μηνών, ακόμη και χωρίς θεραπεία. Επιπλέον, το ένα τρίτο των υπολειπόμενων χρόνιων κρουσμάτων, συνήθως, θα παρακολουθούνται και ένα άλλο τρίτο θα καταλήξει μόνο σε ήπια θρομβοκυτταροπενία (που ορίζεται ως αριθμός αιμοπεταλίων άνω των 50.000).

    Ένας αριθμός γονιδίων και πολυμορφισμών που σχετίζονται με το ανοσοποιητικό σύστημα έχουν αναγνωριστεί για την προδιάθεση για την ιδιοπαθή θρομβοπενική πορφύρα, όπως το αλληλόμορφο FCGR3a-V158 και η αύξηση της ευαισθησίας KIRDS2 / DL2 και το KIR2DS5 που φαίνεται να είναι προστατευτική.

    Η ιδιοπαθής θρομβοπενική πορφύρα είναι, συνήθως, χρόνια στους ενήλικες και η πιθανότητα διαρκούς ύφεσης είναι 20-40 τοις εκατό. Η αναλογία αρσενικού προς θηλυκό στην ομάδα ενηλίκων κυμαίνεται από 1: 1,2 έως 1,7 στις περισσότερες ηλικιακές κλίμακες (οι περιπτώσεις παιδικής ηλικίας είναι περίπου ίσες και για τα δύο φύλα) και η μέση ηλικία των ενηλίκων στη διάγνωση είναι 56-60. Η αναλογία αρσενικών και γυναικείων ενήλικων περιπτώσεων τείνει να διευρύνεται με την ηλικία. 

    Το ποσοστό θνησιμότητας λόγω χρόνιας ιδιοπαθούς θρομβοπενικής πορφύρας ποικίλλει, αλλά είναι πιο αυξημένος στους μεσήλικες και τους ηλικιωμένους. Ενενήντα έξι τοις εκατό των αναφερόμενων θανάτων είναι άτομα 45 ετών και άνω. Δεν παρατηρείται σημαντική διαφορά στο ποσοστό επιβίωσης μεταξύ ανδρών και γυναικών.

    Σημεία και συμπτώματα Ιδιοπαθούς Θρομβοπενικής Πορφύρας

    Εύκολη αιμορραγία κατόπιν τραυματισμού, όταν ο αριθμός των αιμοπεταλίων κυμαίνεται μεταξύ 40.000-60.000

    Αιμορραγικές πετέχειες

    Πορφύρα

    Εύκολος μωλωπισμός

    Αιμορραγία από τα ούλα

    Αιμορραγίες από το γαστρεντερικό

    Αιμορραγίες του δέρματος και των βλεννογόνων

    Μηνορραγία και μητρορραγία

    Επαναλαμβανόμενη επίσταξη

    Νευρολογικά συμπτώματα λόγω ενδοκρανιακής αιμορραγίας, υπαραχνοειδούς αιμορραγίας κι ενδοεγκεφαλικής αιμορραγίας

    Σπλήνας αψηλάφητος ή απουσία σπληνομεγαλίας

    Αυτόματη αιμορραγία όταν ο αριθμός αιμοπεταλίων είναι < από 20.000

    Αίτια Ιδιοπαθούς Θρομβοπενικής Πορφύρας

    IgG αυτοαντισώματα στην επιφάνεια των αιμοπεταλίων

    Οξεία Ιδιοπαθής Θρομβοπενική Πορφύρα

    Ανεμοβλογιά

    Άλλες Ιογενείς Λοιμώξεις

    idiopathis thrombopeniki porfira 2

    Παθογένεση Ιδιοπαθούς Θρομβοπενικής Πορφύρας

    Σε περίπου 60% των περιπτώσεων, ανιχνεύονται αντισώματα κατά των αιμοπεταλίων. Τα πιο συχνά από τα αντισώματα είναι έναντι των γλυκοπρωτεϊνών μεμβράνης αιμοπεταλίων IIb-ΙΙΙα ή Ib-IX και είναι τύπου ανοσοσφαιρίνης G (IgG).

    Η επικάλυψη των αιμοπεταλίων με IgG τα καθιστά επιρρεπή σε οψωνισμό και φαγοκυττάρωση από μακροφάγα σπληνός, καθώς και από τα κύτταρα Kupffer στο ήπαρ. Τα IgG αυτοαντισώματα πιστεύεται, επίσης, ότι βλάπτουν τα μεγακαρυοκύτταρα, τα πρόδρομα κύτταρα των αιμοπεταλίων, αν και πιστεύεται ότι αυτό συντελεί μόνο ελαφρώς στη μείωση των αριθμών των αιμοπεταλίων. Η μειωμένη παραγωγή της ορμόνης γλυκοπρωτεΐνης θρομβοποιητίνης, η οποία είναι διεγερτική για την παραγωγή αιμοπεταλίων, μπορεί να συνεισφέρει στην μείωση των κυκλοφορούντων αιμοπεταλίων και χρησιμοποιούνται θεραπευτικά αγωνιστές των υποδοχέων θρομβοποιητίνης.

    Το ερέθισμα για την παραγωγή αυτοαντισωμάτων στην Ιδιπαθή Θρομβοπενική Πορφύρα είναι πιθανώς η ανώμαλη δραστηριότητα Τ κυττάρων. Τα Τ κύτταρα μπορούν να επηρεαστούν από φάρμακα που στοχεύουν τα Β κύτταρα, όπως το rituximab.

    Παράγοντες κινδύνου Ιδιοπαθούς Θρομβοπενικής Πορφύρας

    Οξεία λοίμωξη

    Ηλικία

    Εξωσωματική κυκλοφορία

    Υπερσπληνισμός

    Σύνδρομο αντισωμάτων και φωσφολιπιδίων

    Προεκλαμψία. Η προεκλαμψία μπορεί να προκαλέσει θρομβοπενία που δεν έχει σχέση με την Ιδιοπαθή Θρομβοπενική Πορφύρα

    Λοίμωξη από HIV

    Νόσος Graves

    Θυρεοειδίτιδα Hashimoto

    Σαρκοείδωση

    Συστηματικός Ερυθηματώδης Λύκος

    Αυτοάνοση αιμολυτική αναιμία ή σύνδρομο Evans

    Διαφορική διάγνωση Ιδιοπαθούς Θρομβοπενικής Πορφύρας

    Φαρμακευτική άνοση θρομβοπενία. Ενοχοποιούνται πολλά φάρμακα!!!

    Λοιμώξεις

    Οξεία λευχαιμία

    Θρομβωτική θρομβοπενική πορφύρα

    Αιμολυτικό, ουραιμικό σύνδρομο

    Τεχνητή συγκόλληση των αιμοπεταλίων στο πλακάκι του περιφερικού αίματος

    Δευτεροπαθής θρομβοπενία λόγω σηψαιμίας

    Μυελοδυσπλαστικό σύνδρομο, ιδιαίτερα σε ηλικιωμένους ασθενείς

    Ελάττωση της παραγωγής από το μυελό των οστών, κακοήθεια, φάρμακα, ιοί, μεγαλοβλαστική αναιμία

    Μετά από μετάγγιση

    Ισοάνοση νεογνική πορφύρα

    Διάχυτη ενδοαγγειακή πήξη

    idiopathis thrombopeniki porfira 4

    Διάγνωση Ιδιοπαθούς Θρομβοπενικής Πορφύρας

    Χαμηλός αριθμός αιμοπεταλίων: 5.000-75.000

    Σχετική λεμφοκυττάρωση κι ελαφρά ηωσινοφιλία

    Παράταση του χρόνου ροής (δε χρησιμεύει όταν υπάρχει θρομβοπενία)

    Αναιμία

    Ο χρόνος προθρομβίνης (PT) και ο χρόνος μερικής θρομβοπλαστίνης (PTT) είναι φυσιολογικοί

    Το πλακάκι περιφερικού αίματος δείχνει φυσιολογικά ερυθρά και λευκά αιμοσφαίρια και λίγα, αλλά μεγάλα αιμοπετάλια

    Η εξέταση του μυελού των οστών αποκαλύπτει την ύπαρξη άφθονων μεγακαρυοκυττάρων, ενώ η ερυθρά και η μυελοειδής σειρά είναι φυσιολογικές

    Υπάρχουν αντισώματα κατά των αιμοπεταλίων

    Πρέπει να γίνει μαγνητική εγκεφάλου για τον αποκλεισμό ενδοκρανιακής αιμορραγίας

    Μπορεί να γίνει οστεομυελική βιοψία

    Η διάγνωση της Ιδιοπαθούς Θρομβοπενικής Πορφύρας είναι μια διαδικασία αποκλεισμού.

    Πρώτον, πρέπει να διαπιστωθεί ότι δεν υπάρχουν ανωμαλίες του αίματος εκτός από το χαμηλό αριθμό αιμοπεταλίων και φυσικά σημεία εκτός από την αιμορραγία.

    Στη συνέχεια, θα πρέπει να αποκλειστούν δευτεροπαθείς αιτίες (5-10% των περιπτώσεων ITP), όπως, λευχαιμία, φάρμακα (π.χ. κινίνη, ηπαρίνη), ερυθηματώδης λύκος, κίρρωση, HIV, ηπατίτιδα C, συγγενείς αιτίες, αντιφωσφολιπιδικό σύνδρομο, ανεπάρκεια παράγοντα von Willebrand, ονυαλάι κ.ά. Σε περίπου 2,7 έως 5 τοις εκατό των περιπτώσεων, αυτοάνοση αιμολυτική αναιμία και Ιδιοπαθής Θρομβοπενική Πορφύρα συνυπάρχουν, στο σύνδρομο Evans. 

    Παρά την καταστροφή των αιμοπεταλίων από τα μακροφάγα του σπλήνα, ο σπλήνας δεν διευρύνεται. Στην πραγματικότητα, ένας διογκωμένος σπλήνας πρέπει να οδηγήσει σε αναζήτηση άλλων πιθανών αιτιών για τη θρομβοπενία.

    Η εξέταση του μυελού των οστών μπορεί να πραγματοποιηθεί σε ασθενείς ηλικίας άνω των 60 ετών και σε ασθενείς που δεν ανταποκρίνονται στη θεραπεία ή όταν αμφισβητείται η διάγνωση. Κατά την εξέταση του μυελού μπορεί να παρατηρηθεί αύξηση στην παραγωγή μεγακαρυοκυττάρων.

    Θεραπευτική αγωγή Ιδιοπαθούς Θρομβοπενικής Πορφύρας

    Σπληνεκτομή γίνεται σε ασθενείς που έχει αποτύχει η φαρμακευτική αγωγή. Χορηγείται αντιπνευμονιοκοκκικό εμβόλιο 1 μήνα πριν της σπληνεκτομής.

    Γίνεται πρόληψη τραυματισμού ή μωλωπισμού και αποφυγή αθλημάτων με σωματική επαφή.

    Αποφυγή ακετυλοσαλικυλικού οξέος και άλλων αντιαιμοπεταλιακών φαρμάκων.

    Με σπάνιες εξαιρέσεις, συνήθως δεν υπάρχει ανάγκη θεραπείας με βάση τον αριθμό αιμοπεταλίων. 

    Οι τρέχουσες οδηγίες συνιστούν θεραπεία μόνο σε περιπτώσεις σημαντικής αιμορραγίας. 

    Στεροειδή

    Η αρχική θεραπεία, συνήθως, συνίσταται στη χορήγηση κορτικοστεροειδών, μια ομάδα φαρμάκων που καταστέλλουν το ανοσοποιητικό σύστημα. Η δόση και ο τρόπος χορήγησης καθορίζονται από τον αριθμό των αιμοπεταλίων και από το εάν υπάρχει ενεργή αιμορραγία: σε επείγουσες καταστάσεις, μπορούν να χρησιμοποιηθούν εγχύσεις δεξαμεθαζόνης ή μεθυλπρεδνιζολόνης, ενώ η στοματική πρεδνιζόνη ή πρεδνιζολόνη μπορεί να επαρκεί σε λιγότερο σοβαρές περιπτώσεις. Μόλις βελτιωθεί ο αριθμός των αιμοπεταλίων, η δόση του στεροειδούς μειώνεται σταδιακά ενώ παρακολουθείται η πιθανότητα υποτροπής. Το 60-90% θα παρουσιάσει υποτροπή κατά τη διάρκεια της μείωσης ή διακοπής της δόσης. Τα μακροχρόνια στεροειδή αποφεύγονται εάν είναι δυνατόν λόγω των σοβαρών παρενεργειών που περιλαμβάνουν οστεοπόρωση, διαβήτη και καταρράκτη.

    Οξεία Ιδιοπαθής Θρομβοπενική Πορφύρα

    Πρεδνιζόνη 1-2 mg/Kg/ημέρα για 4 εβδομάδες και κατόπιν βαθμιαία διακοπή του φαρμάκου. Μερικοί προτείνουν σπληνεκτομή αν υπάρχουν πολλές υποτροπές. Καλύτερα να την αποφύγετε.

    Χρόνια Ιδιοπαθής Θρομβοπενική Πορφύρα

    Πρεδνιζόνη 60 mg/ημέρα για 4-6 εβδομάδες και κατόπιν βαθμιαία διακοπή. Μπορεί να χρειασθεί επανάληψη. Μερικοί προτείνουν σπληνεκτομή αν υπάρχουν πολλές υποτροπές. Καλύτερα να την αποφύγετε.

    Anti-D ανοσοσφαιρίνη

    Μια άλλη επιλογή, κατάλληλη για Rh-θετικούς ασθενείς με λειτουργικούς σπλήνες είναι η ενδοφλέβια χορήγηση Rho (D) ανοσοσφαιρίνης (Human; Anti-D). Μετά από τη χορήγηση, τα επικαλυμμένα με την ανοσοσφαιρίνη συμπλέγματα ερυθρών αιμοσφαιρίων δεσμεύουν τους υποδοχείς στα μακροφάγα, με αποτέλεσμα την καταστροφή ερυθρών αιμοσφαιρίων, προστατεύοντας τα επιμολυσμένα με το αντίσωμα αιμοπετάλια. Οι πιο συχνές ανεπιθύμητες ενέργειες είναι η κεφαλαλγία (15%), η ναυτία και ο έμετος (12%), τα ρίγη (<2%) και ο πυρετός (1%).

    Άλλοι παράγοντες

    Μερικοί χρησιμοποιούν ανοσοκατασταλτικά, όπως μυκοφαινολάτη ή μοφετίλ ή αζαθειοπρίνη. Σε μερικές περιπτώσεις χορηγείται το αλκαλοειδές βίνκα και οι χημειοθεραπευτικοί παράγοντες βινκριστίνη και κυκλοφωσφαμίδη, αλλά έχουν σημαντικές παρενέργειες. Επίσης και η rituximab που είναι ένα χιμαιρικό μονοκλωνικό αντίσωμα έναντι του επιφανειακού αντιγόνου CD20 του Β κυττάρου χρησιμοποιείται, αλλά έχει παρενέργειες. Χορηγείται και δαναζόλη 200-400 mg δύο φορές την ημέρα. Η δραστικότητά της είναι μικρή σε νεαρούς ασθενείς που δεν έχουν υποστεί σπληνεκτομή. Επίσης, κάποιοι χορηγούν Ιντερφερόνη άλφα 2b και σε κάποιες περιπτώσεις γίνεται πλασμαφαίρεση. Η δαψόνη ή διφαινυλοσουλφόνη, DDS ή αλοσουλφόνη είναι ένα αντιμολυσματικό φάρμακο σουλφόνης. Η δαψόνη είναι χρήσιμη στη θεραπεία του λύκου, της ρευματοειδούς αρθρίτιδας και ως θεραπεία δεύτερης γραμμής για την ιδιοπαθή θρομβοπενική πορφύρα. Παρατηρείται αύξηση του αριθμού των αιμοπεταλίων στο 40-60% των ασθενών που τη λαμβάνουν.
    Η μη-επισημασμένη χρήση του rituximab, ενός χιμαιρικού μονοκλωνικού αντισώματος έναντι του επιφανειακού αντιγόνου CD20 του Β κυττάρου, μπορεί μερικές φορές να είναι μια αποτελεσματική εναλλακτική λύση στην σπληνεκτομή. Εντούτοις, μπορεί να εμφανιστούν σημαντικές παρενέργειες και τυχαιοποιημένες ελεγχόμενες δοκιμές είναι ασαφείς.

    Ενδοφλέβια ανοσοσφαιρίνη

    Η ενδοφλέβια ανοσοσφαιρίνη (IVIg) μπορεί να εγχυθεί σε μερικές περιπτώσεις προκειμένου να μειωθεί ο ρυθμός με τον οποίο τα μακροφάγα καταναλώνουν τα αιμοπετάλια με τα επισημανθέντα αντισώματα. Ωστόσο, ενώ είναι μερικές φορές αποτελεσματική, είναι δαπανηρή και παράγει βελτίωση που γενικά διαρκεί λιγότερο από ένα μήνα. Παρόλα αυτά, στην περίπτωση ασθενούς με ιδιοπαθή θρομβοπενική πορφύρα που έχει ήδη προγραμματιστεί για χειρουργική επέμβαση, ο οποίος έχει επικίνδυνα χαμηλό αριθμό αιμοπεταλίων και έχει κακή ανταπόκριση σε άλλες θεραπείες, η ανοσοσφαιρίνη μπορεί να αυξήσει ταχέως τον αριθμό αιμοπεταλίων και μπορεί, επίσης, να συμβάλει στη μείωση του κινδύνου μεγάλης αιμορραγίας με την προσωρινή αύξηση του αριθμού των αιμοπεταλίων. Η γ σφαιρίνη δεν πρέπει να χορηγείται σε ασθενείς που έχουν ανεπάρκεια IgA. Αναφυλακτική αντίδραση παρατηρείται σε ασθενείς με ανεπάρκεια IgA.

    Οξεία Ιδιοπαθής Θρομβοπενική Πορφύρα

    Ενδοφλέβια χορήγηση γ σφαιρίνης 1-2 gr/Kg εφ'απαξ ή 400 mg/Kg/ημέρα για 5 ημέρες. Οι ανεπιθύμητες ενέργειες είναι ρίγη, ναυτία, κεφαλαλγία και αρθραλγίες σε ποσοστό 7% και πρέπει να ελαττωθεί ο ρυθμός έγχυσής της. Η γ σφαιρίνη χρησιμοποιείται ως μόνη αγωγή ή ως προετοιμασία για την μετάγγιση αιμοπεταλίων.

    Χρόνια Ιδιοπαθής Θρομβοπενική Πορφύρα

    Γίνονται υψηλές δόσεις γ σφαιρίνης ενδοφλεβίως σε επείγουσες περιπτώσεις.

    Αγωνιστές των υποδοχέων θρομβοποιητίνης

    Θρομβοποιητικοί παράγοντες

    Οι αγωνιστές υποδοχέων θρομβοποιητίνης είναι φαρμακευτικοί παράγοντες που διεγείρουν την παραγωγή αιμοπεταλίων στον μυελό των οστών. Σε αυτό, διαφέρουν από τους προηγούμενους παράγοντες που δρουν προσπαθώντας να περιορίσουν την καταστροφή των αιμοπεταλίων]. Δύο τέτοια προϊόντα είναι σήμερα διαθέσιμα:

    Η Romiplostim (εμπορική ονομασία Nplate) είναι μία πρωτεΐνη σύντηξης Fc-πεπτιδίου που διεγείρει τη θρομβοποίηση (πεπτίδιο) που χορηγείται με υποδόρια ένεση.  Η romiplostim είναι εγκεκριμένη στη θεραπεία της χρόνιας ιδιοπαθούς θρομβοπενικής πορφύρας, ειδικά σε υποτροπιάζοντες ασθενείς μετά από σπληνεκτομή. 

    Το Eltrombopag (Promacta ή Revolade) είναι ένας από του στόματος χορηγούμενος παράγοντας με αποτέλεσμα παρόμοιο με εκείνο της romiplostim. Αυξάνει τον αριθμό των αιμοπεταλίων και μειώνει την αιμορραγία με τρόπο εξαρτώμενο από τη δόση.

    Οι παρενέργειες των αγωνιστών υποδοχέων θρομβοποιητίνης περιλαμβάνουν τον πονοκέφαλο, τον πόνο στις αρθρώσεις ή στους μυς, ζάλη, ναυτία ή έμετο και αυξημένο κίνδυνο θρόμβων αίματος.

    Χειρουργική επέμβαση

    Η σπληνεκτομή (απομάκρυνση της σπλήνας) μπορεί να ληφθεί υπόψη σε ασθενείς που είτε δεν ανταποκρίνονται στη θεραπεία με στεροειδή κι έχουν συχνές υποτροπές, είτε δεν μπορούν να αποκοπούν από τα στεροειδή μετά από μερικούς μήνες. Τα αιμοπετάλια τα οποία έχουν δεσμευθεί με αντισώματα παραλαμβάνονται από τα μακροφάγα στην σπλήνα (τα οποία έχουν υποδοχείς Fc) και έτσι η απομάκρυνση του σπλήνα μειώνει την καταστροφή των αιμοπεταλίων. Η διαδικασία είναι δυνητικά επικίνδυνη σε περιπτώσεις Ιδιοπαθή Θρομβοπενική Πορφύρα λόγω της αυξημένης πιθανότητας σημαντικής αιμορραγίας κατά τη διάρκεια της χειρουργικής επέμβασης. 

    Η χρήση της σπληνεκτομής για τη θεραπεία της Ιδιοπαθούς Θρομβοπενικής Πορφύρας δεν συνιστάται πια.

    Μετάγγιση αιμοπεταλίων

    Η μετάγγιση αιμοπεταλίων δεν συνιστάται, εκτός από την περίπτωση έκτακτης ανάγκης, και συνήθως δεν επιτυγχάνει μακροπρόθεσμη αύξηση του αριθμού των αιμοπεταλίων. Αυτό συμβαίνει επειδή ο υποκείμενος αυτοάνοσος μηχανισμός που καταστρέφει τα αιμοπετάλια του ασθενούς θα καταστρέψει, επίσης, τα αιμοπετάλια του δότη και έτσι οι μεταγγίσεις των αιμοπεταλίων δεν θεωρούνται  επιλογή θεραπείας.

    Η εξάλειψη του H. pylori

    Στους ενήλικες, ιδιαίτερα εκείνους που ζουν σε περιοχές με υψηλό επιπολασμό του Helicobacter pylori (ο οποίος συνήθως κατοικεί στο τοίχωμα του στομάχου και σχετίζεται με πεπτικά έλκη), η ταυτοποίηση και η θεραπεία αυτής της μόλυνσης έχει αποδειχθεί ότι βελτιώνει τον αριθμό των αιμοπεταλίων στο ένα τρίτο των ασθενών. Σε ένα πέμπτο, ο αριθμός αιμοπεταλίων ομαλοποιείται πλήρως. Το τεστ για ελικοβακτηρίδιο μπορεί να είναι ψευδώς θετικό μετά από θεραπεία με ανοσοσφαιρίνη.

    idiopathis thrombopeniki porfira 3

    Πρόγνωση Ιδιοπαθούς Θρομβοπενικής Πορφύρας

    Είναι ασυνήθιστο οι ασθενείς με ιδιοπαθή θρομβοπενική πορφύρα να εμφανίζουν σοβαρή αιμορραγία (μόνο το 5% των ατόμων που έχουν προσβληθεί). Ωστόσο, εντός πέντε ετών από τη διάγνωση, το 15% των προσβεβλημένων ατόμων νοσηλεύονται με αιμορραγικές επιπλοκές.

    Οξεία Ιδιοπαθής Θρομβοπενική Πορφύρα

    Το 80-85% αναλαμβάνει πλήρως σε 2 μήνες

    Το 15% μεταπίπτει σε χρόνια Ιδιοπαθή Θρομβοπενική Πορφύρα

    Χρόνια Ιδιοπαθής Θρομβοπενική Πορφύρα

    Στο 10-20% υπάρχει αυτόματη ύφεση

    Στο υπόλοιπο, ο αριθμός των αιμοπεταλίων παραμένει χαμηλός για μήνες ή χρόνια

    Μπορεί να ακολουθηθεί πορεία με εξάρσεις και υφέσεις

    Εγκυμοσύνη και ιδιοπαθής θρομβοπενική πορφύρα

    Τα αντισώματα κατά των αιμοπεταλίων σε μια έγκυο γυναίκα με ιδιοπαθή θρομβοπενική πορφύρα θα επιτεθούν στα αιμοπετάλια του ασθενούς και επίσης, θα περάσουν τον πλακούντα και θα αντιδράσουν έναντι των εμβρυϊκών αιμοπεταλίων. Επομένως, η ιδιοπαθής θρομβοπενική πορφύρα είναι μια σημαντική αιτία της εμβρυϊκής και νεογνικής αυτοάνοσης θρομβοκυτοπενίας. Περίπου το 10% των νεογνών που έχουν προσβληθεί από ιδιοπαθή θρομβοπενική πορφύρα θα έχουν αριθμό αιμοπεταλίων <50,000 / uL και 1% έως 2% θα παρουσιάσουν κίνδυνο ενδοεγκεφαλικής αιμορραγίας κατά τη γέννα και μετά.

    Κανένας εργαστηριακός έλεγχος δεν μπορεί να προβλέψει αξιόπιστα εάν θα εμφανιστεί νεογνική θρομβοπενία.

    Ο κίνδυνος νεογνικής θρομβοκυτταροπενίας αυξάνεται:

    Σε μητέρες με ιστορικό σπληνεκτομής για ιδιοπαθή θρομβοπενική πορφύρα
    Οι μητέρες που είχαν προηγούμενο βρέφος και επηρεάστηκαν από την ιδιοπαθή θρομβοπενική πορφύρα
    Σε μητέρες που ο αριθμός των αιμοπεταλίων είναι μικρότερος από 100.000 / uL
    Συνιστάται οι έγκυες γυναίκες με θρομβοκυτοπενία ή προηγούμενη διάγνωση ιδιοπαθούς θρομβοπενικής πορφύρας να υποβάλλονται σε δοκιμασία για αντισώματα έναντι των αιμοπεταλίων. Μια γυναίκα με συμπτωματική θρομβοκυτταροπενία και ένα αναγνωρίσιμο αντίσωμα κατά των αιμοπεταλίων θα πρέπει να ξεκινήσει θεραπεία για την ιδιοπαθή θρομβοπενική πορφύρα, η οποία μπορεί να περιλαμβάνει ενδοφλέβια σφαιρίνη. Η ανάλυση του εμβρυϊκού αίματος για τον προσδιορισμό του αριθμού αιμοπεταλίων δεν εκτελείται γενικά, καθώ,ς η θρομβοκυτταροπενία που προκαλείται από την ιδιοπαθή θρομβοπενική πορφύρα στο έμβρυο δεν είναι σοβαρή. Μεταγγίσεις αιμοπεταλίων μπορούν να πραγματοποιηθούν σε νεογέννητα, ανάλογα με τον βαθμό θρομβοκυτοπενίας, αλλά καλύτερα να αποφεύγονται και συνιστάται να παρακολουθούνται τα νεογνά με μικρούς αριθμούς αιμοπεταλίων για τις πρώτες ημέρες μετά τη γέννηση. 

    Παρακολούθηση των ασθενών κε Ιδιοπαθή Θρομβοπενική Πορφύρα

    Συχνή μέτρηση του αριθμού των αιμοπεταλίων κάθε εβδομάδα, ανάλογα με τη βαρύτητα της νόσου και την αγωγή.

    Κλινική παρακολούθηση του επιπέδου της αιμόστασης.

    Αποφυγή των χημικών φαρμάκων που αναστέλλουν τη λειτουργικότητα των αιμοπεταλίων, όπως η ασπιρίνη ή που καταστέλλουν το μυελό των οστών, όως τα χημειοθεραπευτικά φάρμακα και αποφυγή ακτινοθεραπείας.

    Τα καλύτερα συμπληρώματα διατροφής για την ιδιοπαθή θρομβοπενική πορφύρα

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για την ιδιοπαθή θρομβοπενική πορφύρα

    idiopathis thrombopeniki porfira 1

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό

    Διαβάστε, επίσης,

    Σουλφασαλαζίνη

    Η αιματολογική τοξικότητα από τις χημειοθεραπείες

    Οι βιταμίνες για τους μώλωπες

    Σύνδρομο συγγενούς ερυθράς

    Οι χημικές ανοσοθεραπείες έχουν πολλές παρενέργειες

    Θρομβοκυττάρωση

    Οξεία αιμορραγία κατώτερου πεπτικού

    Η τοξικότητα των κυτταροστατικών φαρμάκων

    Χρήσιμες ιατρικές συνταγές με καλάμι

    Εξαγωγή δοντιού

    Θρομβωτική θρομβοπενική πορφύρα

    Αιμολυτικό ουραιμικό σύνδρομο

    Ο ιός του Έμπολα

    Θρομβοπενία

    Θεραπεία θρομβοφιλίας και πρόληψη θρόμβωσης

    Αποφύγετε την θρόμβωση

    www.emedi.gr