Τρίτη, 26 Νοεμβρίου 2013 18:15

Θηλώματα του τραχήλου της μήτρας

Γράφτηκε από την
Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(2 ψήφοι)

Τα θηλώματα του τραχήλου της μήτρας είναι καλοήθη νεοπλάσματα

 

Τα θηλώματα του τραχήλου της μήτρας, ICD-10 D26.0 είναι καλοήθη νεοπλάσματα και ανευρίσκονται καμιά φορά στο έξω τραχηλικό στόμιο και αποτελούνται από συνδετικό ιστό στο κέντρο τους, που περιβάλλεται από πλακώδες επιθήλιο.

Ανακαλύπτονται τυχαία στη διάρκεια μιας γυναικολογικής εξέτασης ρουτίνας, γιατί είναι συχνά ασυμπτωματικά, αφού το μέγεθός τους σπάνια ξεπερνάει τη διάμετρο του 1 εκατοστού.

Μπορεί να προκαλέσουν σύγχυση με τον εξωφυτικό καρκίνο του τραχήλου ή με τα κονδυλώματα.

Παρά το ότι είναι καλοήθη σε μια αναλογία 95%, είναι δυνατόν σπανιότατα να παρουσιάσουν δυσπλαστική εικόνα  και καρκινωματώδη βλάβη.

Η θεραπεία τους είναι η χειρουργική εξαίρεση, που οπωσδήποτε πρέπει να ακολουθηθεί από ιστολογική εξέταση.

www.emedi.gr

Τα καλύτερα συμπληρώματα διατροφής για τα θηλώματα του τραχήλου της μήτρας

Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τον καρκίνο του τραχήλου της μήτρας

Διαβάστηκε 4025 φορές Τελευταία τροποποίηση στις Παρασκευή, 03 Μαΐου 2019 06:36
Σαββούλα Μάλλιου Κριαρά

Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

Σχετικά Άρθρα

  • Επιλόχειος λοίμωξη Επιλόχειος λοίμωξη

    Λοιμώξεις μετά τον τοκετό

    Οι λοιμώξεις μετά τον τοκετό (Ενδομητρίτιδα, Ενδοπαραμητρίτιδα, Ενδομυομητρίτιδα, Μητρίτιδα) συνδυαζόμενες με κυτταρίτιδα της πυέλου είναι βακτηριακές λοιμώξεις της γυναικείας αναπαραγωγικής οδού μετά τον τοκετό ή την αποβολή.

    Τα σημεία και τα συμπτώματα, συνήθως, περιλαμβάνουν πυρετό μεγαλύτερο από 38,0 ° C, ρίγη, πόνο στην κάτω κοιλιακή χώρα και πιθανώς, δύσοσμες κολπικές εκκρίσεις.

    Συνήθως, εμφανίζεται μετά τις πρώτες 24 ώρες και εντός των πρώτων δέκα ημερών μετά τον τοκετό.

    Η πιο συχνή λοίμωξη είναι αυτή της μήτρας και των περιβαλλόντων ιστών (ενδομητρίτιδα).

    Οι παράγοντες κινδύνου περιλαμβάνουν την καισαρική τομή, την παρουσία ορισμένων βακτηρίων, όπως ο στρεπτόκοκκος της ομάδας Β στον κόλπο, την πρόωρη ρήξη των μεμβρανών, τις πολλαπλές κολπικές εξετάσεις και τη χειροκίνητη αφαίρεση του πλακούντα. Οι περισσότερες λοιμώξεις περιλαμβάνουν έναν αριθμό τύπων βακτηρίων.

    Η διάγνωση γίνεται με καλλιέργεια των κολπικών εκκρίσεων ή του αίματος. Επίσης, απαιτείται ιατρική απεικόνιση, όπως μαγνητική τομογραφία κοιλίας. 

    Άλλες αιτίες πυρετού μετά τον τοκετό περιλαμβάνουν: διόγκωση των μαστών, λοιμώξεις του ουροποιητικού συστήματος, λοιμώξεις της κοιλιακής τομής ή της αιδοιοτομίας και ατελεκτασία πνεύμονα, από πνευμονία.

    Λόγω των κινδύνων που ακολουθούν μετά την καισαρική τομή, συνιστάται σε όλες τις γυναίκες να λαμβάνουν προληπτική δόση αντιβιοτικών, όπως, η αμπικιλλίνη κατά τη διάρκεια της χειρουργικής επέμβασης.

    Η θεραπεία των συγκεκριμένων λοιμώξεων γίνεται με αντιβιοτικά, με τα περισσότερα άτομα να βελτιώνονται σε δύο έως τρεις ημέρες. Σε άτομα με ήπια νόσο, μπορούν να χρησιμοποιηθούν αντιβιοτικά από το στόμα. Διαφορετικά, συνιστώνται ενδοφλέβια αντιβιοτικά. Τα συνηθισμένα αντιβιοτικά περιλαμβάνουν συνδυασμό αμπικιλλίνης και γενταμυκίνης μετά τον κολπικό τοκετό ή κλινδαμυκίνης και γενταμυκίνης σε εκείνους που είχαν υποβληθεί σε τομή καισαρική τομή. Σε εκείνες τις γυναίκες που δεν βελτιώνονται με την κατάλληλη θεραπεία, θα πρέπει να ληφθούν υπόψη άλλες επιπλοκές, όπως ένα απόστημα. 

    Στον ανεπτυγμένο κόσμο περίπου ένα έως δύο τοις εκατό αναπτύσσουν λοιμώξεις της μήτρας μετά τον κολπικό τοκετό. Αυτό αυξάνεται σε πέντε έως δεκατρία τοις εκατό μεταξύ εκείνων που έχουν πιο δύσκολες τομές και 50 τοις εκατό με καισαρικές τομές, πριν από τη χρήση προληπτικών αντιβιοτικών. Είναι η αιτία περίπου του 10% των θανάτων κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης.

    Οι πρώτες γνωστές περιγραφές της κατάστασης ανάγονται τουλάχιστον στον 5ο αιώνα π.Χ. στα γραπτά του Ιπποκράτη.

    Η επιλόχειος λοίμωξη είναι βακτηριδιακή λοίμωξη του γεννητικού σωλήνα, η οποία αναπτύσσεται μετά από τοκετό.

    Στην οντότητα αυτή συμπεριλαμβάνονται: η κυτταρίτιδα του περινέου, οι λοιμώξεις του κόλπου και του τραχήλου, η νεκρωτική φλεγμονή της περιτονίας, η ενδομητρίτιδα, η κυτταρίτιδα της πυέλου, η σηπτική θρομβοφλεβίτιδα της πυέλου και η φλεγμονή των παραμητρίων.

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Γεννητικό

    Επίπτωση/Επιπολασμός 

    • Φυσιολογικοί τοκετοί - 2% 
    • Καισαρικές τομές - >13% 

    Επικρατέστερη ηλικία: Οι γυναίκες στην εφηβική ηλικία έχουν υψηλότερο κίνδυνο

    Επικρατέστερο φύλο: Μόνο γυναίκες

    POSTPARTUM INFECTION 1

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΕΠΙΛΟΧΕΙΑΣ ΛΟΙΜΩΞΗΣ

    Συνήθως, εμφανίζονται μετά τις πρώτες 24 ώρες και εντός των πρώτων δέκα ημερών μετά τον τοκετό

    • Πυρετός > 38 ΟC
    • Εντοπισμένος πόνος και οίδημα
    • Ρίγη
    • Κοιλιακό άλγος 
    • Δύσοσμα λόχεια
    • Ευαισθησία της μήτρας κατά την ψηλάφηση
    • Περιτονίτιδα με οξύ άλγος, ειλεός
    • Σηπτική καταπληξία

    ΑΙΤΙΑ ΕΠΙΛΟΧΕΙΑΣ ΛΟΙΜΩΞΗΣ

    • Οι επιλόχειες λοιμώξεις, συνήθως, αρχίζουν σαν μετατραυματικές λοιμώξεις που επιπλέκουν ρήξη του περινέου, του κόλπου, του τραχήλου ή της τομής στο κοιλιακό τοίχωμα μετά από καισαρική. Μπορεί να αφορούν, επίσης, το ενδομήτριο, ιδιαίτερα το σημείο πρόσφυσης του πλακούντα.
    • Λοιμώξεις για τις οποίες ευθύνονται πολλά μικρόβια: το αρχικό παθογόνο συχνά δεν αναγνωρίζεται.

    Στα βακτηρίδια που απομονώνονται, συνήθως, συμπεριλαμβάνονται:

    • Αερόβια/τα δυνητικώς αερόβια - Στρεπτόκοκκοι της ομάδας Α, Β και D. Ο εντερόκοκκος, Gram (-) βακτηρίδια (Ε. Coli, Klebsiella και Proteus sp.) ο σταφυλόκοκκος aureus, ο σταφυλόκοκκος epidermis, η Gardnerella vaginalis και ο Hemophilus infuenza
    • Αναερόβια - Peptococcus sp., peptostreptococcus sp., Fusobacterium sp.
    • Άλλα - Mycoplasma hominis, Clamydia trachomatis, Urea urealyticum

    Μετά τον τοκετό, το γεννητικό σύστημα μιας γυναίκας είναι επιρρεπές σε μόλυνση. Η μόλυνση μπορεί να περιορίζεται στην κοιλότητα και το τοίχωμα της μήτρας της ή μπορεί να εξαπλωθεί πέρα ​​από να προκαλέσει σηψαιμία ή άλλες ασθένειες, ειδικά όταν το ανοσοποιητικό σύστημα είναι εξασθενημένο ή μετά από σοβαρή αιμορραγία. Η φλεγμονώδης λοίμωξη είναι συχνή στην  επιφάνεια του εσωτερικού της μήτρας μετά τον διαχωρισμό του πλακούντα (μετά τον τοκετό). Αλλά οι παθογόνοι οργανισμοί μπορούν, επίσης, να επηρεάσουν τις ρήξεις οποιουδήποτε μέρους του γεννητικού συστήματος της γυναίκας. Από οποιαδήποτε πύλη, μπορούν να εισβάλουν στην κυκλοφορία του αίματος και στο λεμφικό σύστημα να προκαλέσουν σήψη, κυτταρίτιδα (φλεγμονή του συνδετικού ιστού) και πυελική ή γενικευμένη περιτονίτιδα. Η σοβαρότητα της ασθένειας εξαρτάται από την μολυσματικότητα του μολυσματικού οργανισμού, την αντίσταση των ιστών που προσβάλλονται και τη γενική υγεία της γυναίκας. Οι οργανισμοί που, συνήθως, παράγουν αυτή τη μόλυνση είναι ο Streptococcus pyogenes. σταφυλόκοκκοι (κάτοικοι του δέρματος και των σπυριών). Οι αναερόβιοι στρεπτόκοκκοι, οι οποίοι ευδοκιμούν σε αποκεντρωμένους ιστούς, μπορεί να υπάρχουν μετά δύσκολο τοκετό και μη τήρηση της αντισηψίας. Το Escherichia coli και το Clostridium perfringens (κάτοικοι του εντέρου) και το Clostridium tetani, μπορεί, επίσης, να προκαλέσουν λοίμωξη.

    postpartum infection 3

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΕΠΙΛΟΧΕΙΑΣ ΛΟΙΜΩΞΗΣ

    • Μικροβιακή μόλυνση (κατά την εξέταση του τραχήλου, τους χειρισμούς παρακολούθησης των λειτουργιών του εμβρύου ή τους χειρουργικούς χειρισμούς)
    • Απώλεια αίματος
    • Καισαρική τομή - ο κίνδυνος αυξάνεται σε περιπτώσεις πρόπτωσης του ομφάλιου λώρου ή άκρου του εμβρύου
    • Διαβήτης
    • Εθισμός σε φάρμακα
    • Ιστορικό σεξουαλικώς μεταδιδόμενων νόσων
    • Ανεπάρκεια του ανοσοποιητικού συστήματος
    • Οικονομική ανέχεια
    • Μικροβιακή κολπίτιδα
    • Ουρολοίμωξη
    • Κακή διατροφή
    • Παχυσαρκία
    • Προϋπάρχουσα χοριοαμνιοΐτιδα
    • Πρόωρος τοκετός
    • Πρώιμη ρήξη μεμβρανών
    • Παρατεταμένος τοκετός 
    • Τραύμα
    • Στρεπτόκκοκκος της ομάδας Β

    Οι παράγοντες κινδύνου με σειρά φθίνουσας συχνότητας περιλαμβάνουν: ενδομητρίτιδα, λοίμωξη του ουροποιητικού συστήματος, πνευμονία/ατελεκτασία, λοίμωξη τραύματος και σηπτική πυελική θρομβοφλεβίτιδα.

    Οι σηπτικοί παράγοντες κινδύνου για κάθε πάθηση παρατίθενται κατά σειρά μετά τον τοκετό (PPD) κατά την οποία εμφανίζεται γενικά η κατάσταση.

    PPD 0: Οι παράγοντες κινδύνου ατελεκτασίας περιλαμβάνουν γενική αναισθησία, κάπνισμα τσιγάρων και αποφρακτική πνευμονοπάθεια.
    PPD 1–2: Οι παράγοντες κινδύνου των λοιμώξεων του ουροποιητικού συστήματος περιλαμβάνουν πολλαπλό καθετηριασμό, πολλαπλές κολπικές εξετάσεις κατά τη διάρκεια της εργασίας και βακτηριουρία που δεν έχει υποβληθεί σε θεραπεία.
    PPD 2–3: Οι παράγοντες κινδύνου της ενδομητρίτιδας (η πιο συχνή αιτία) περιλαμβάνουν καισαρική τομή έκτακτης ανάγκης, παρατεταμένη ρήξη της μεμβράνης, και πολλαπλές κολπικές εξετάσεις.
    PPD 4-5: Οι παράγοντες κινδύνου λοίμωξης τραύματος περιλαμβάνουν καισαρική τομή έκτακτης ανάγκης, παρατεταμένη ρήξη μεμβράνης, παρατεταμένη εργασία και πολλαπλή κολπική εξέταση κατά τη διάρκεια της εργασίας.
    PPD 5–6: Οι παράγοντες κινδύνου της σηπτικής πυελικής θρομβοφλεβίτιδας περιλαμβάνουν καισαρική τομή έκτακτης ανάγκης, παρατεταμένη ρήξη μεμβράνης, παρατεταμένη εργασία και  δύσκολη γέννηση από τον κόλπο.
    PPD 7-21: Οι παράγοντες κινδύνου μαστίτιδας περιλαμβάνουν το τραύμα της θηλής από το θηλασμό.

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΕΠΙΛΟΧΕΙΑΣ ΛΟΙΜΩΞΗΣ

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΕΠΙΛΟΧΕΙΑΣ ΛΟΙΜΩΞΗΣ

    • Πυρετός άλλης αιτιολογίας:
    1. Ουρολοίμωξη
    2. Λοίμωξη αναπνευστικού
    3. Μαστίτιδα ή διάταση του μαστού
    4. Θρομβοφλεβίτιδα
    5. Επιμόλυνση τραύματος

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ ΕΠΙΛΟΧΕΙΑΣ ΛΟΙΜΩΞΗΣ

    • Απόλυτος αριθμός λευκών αιμοσφαιρίων
    • Καλλιέργειες υλικού από το γεννητικό σύστημα
    • Έλεγχος επιχρίσματος αμνιακού υγρού για ύπαρξη λευκών αιμοσφαιρίων και βακτηριδίων
    • Καλλιέργειες αίματος

    Φάρμακα που μπορεί να μεταβάλλουν τα ευρήματα:

    Προηγηθείσα λήψη αντιβιοτικών μπορεί να τροποποιήσει τα αποτελέσματα των καλλιεργειών

    ΠΑΘΟΛΟΓΟΑΝΑΤΟΜΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    • Στις ιστολογικές τομές φαίνεται μία επιφανειακή στιβάδα μολυσμένου νεκρωτικού υλικού
    • Περιτονίτιδα (μέσω λεμφαγγειακής διασποράς)
    • Μπορεί να δημιουργηθεί φλεγμονή στα άκρα του πλατέος συνδέσμου, συνήθως, μετά από καισαρική τομή. Σπάνια εξελίσσεται σε απόστημα
    • Μπορεί να αναπτυχθεί θρόμβωση σε οποιαδήποτε από τις φλέβες της πυέλου, συμπεριλαμβανομένης και της κάτω κοίλης φλέβας

    ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΗ

    • Αξονική τομογραφία ή καλύτερα Μαγνητική τομογραφία για έλεγχο θρομβοφλεβίτιδας
    • Υπερηχογράφημα (ευαίσθητη μέθοδος για τον έλεγχο αποστήματος)

    ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΕΣ ΜΕΘΟΔΟΙ

    Καλλιέργεια υλικού που έχει ληφθεί με παρακέντηση του Δουγλάσσειου  

    Ο πυρετός διαγιγνώσκεται όταν:

    Η αύξηση της θερμοκρασίας πάνω από 38 ° C διατηρείται για 24 ώρες ή επαναλαμβάνεται κατά την περίοδο από το τέλος της πρώτης έως το τέλος της 10ης ημέρας μετά τον τοκετό ή την άμβλωση. 
    Από του στόματος θερμοκρασία 38 ° C  ή περισσότερο σε δύο από τις πρώτες δέκα ημέρες μετά τον τοκετό. 

    Λοιμώξειςς: ενδομητρίτιδα (φλεγμονή της εσωτερικής επένδυσης της μήτρας), μητροφλεβίτιδα (φλεγμονή των φλεβών της μήτρας) και περιτονίτιδα (φλεγμονή της μεμβράνης της επένδυσης της κοιλιάς)
    Σοβαρότητα της λοίμωξης: λιγότερο σοβαρή λοίμωξη (πολλαπλασιασμός μικροβίων) ή πιθανώς απειλητική για τη ζωή σήψη (ανεξέλεγκτος και ανεξέλεγκτος πολλαπλασιασμός μικροβίων σε όλη τη ροή του αίματος).
    Η ενδομητρίτιδα είναι μια μικροβιακή μόλυνση. Περιλαμβάνει συχνά οργανισμούς όπως Ureaplasma, Streptococcus, Mycoplasma και Bacteroides, και μπορεί, επίσης, να περιλαμβάνει οργανισμούς όπως Gardnerella, Chlamydia, Lactobacillus, Escherichia και Staphylococcus. 

    postpartum infection 5

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΕΠΙΛΟΧΕΙΑΣ ΛΟΙΜΩΞΗΣ

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ

    • Χορήγηση αντιβιοτικών ενδοφλεβίως και στενή παρακολούθηση
    • Τα επιμολυσμένα τραύματα θα πρέπει να διανοιχθούν, ώστε να είναι εφικτή η παροχέτευση
    • Οι περιπτώσεις νεκρώσεως της περιτονίας απαιτούν ευρύ χειρουργικό καθαρισμό
    • Σε περιτονίτιδα θα πρέπει να γίνει απεικονιστικός έλεγχος για να εντοπισθεί το αίτιο
    • Χειρουργική αντιμετώπιση μπορεί να είναι απαραίτητη για την παροχέτευση ή την αποσυμφόρηση του εντέρου
    • Η χειρουργική παροχέτευση του φλέγμονα δεν ενδείκνυται, εκτός και αν υπάρχει διαπύηση
    • Διατήρηση ισοζυγίου υγρών

    ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    • Αποφυγή των σεξουαλικώς μεταδιδόμενων νοσημάτων
    • Ενημέρωση πριν τον τοκετό για το ενδεχόμενο πρώιμης ρήξης των υμένων ή πρόωρου τοκετού

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΠΙΛΟΧΕΙΑΣ ΛΟΙΜΩΞΗΣ

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ

    Προτιμώνται:

    1. Αμπικιλλίνη 1-2 gr ΕΦ/6ωρο μαζί με 
    2. Μετρονιδαζόλη 7,5 mg/Kg/6ωρο μαζί με
    3. Γενταμυκίνη 2 mg/Kg/ημέρα σε εφ' άπαξ δόση

    Άλλα που έχουν αποδειχθεί αποτελεσματικά:

    1. Μονοθεραπεία με αντιβιοτικό της ομάδας της β-λακτάμης (αμπικιλλίνη, κεφοξιτίνη, άλλα)
    2. Κλινδαμυκίνη 1.200-2.700 mg/ημέρα σε διαιρεμένες δόσεις σε συνδυασμό με γενταμυκίνη
    3. Μετρονιδαζόλη μαζί με γενταμυκίνη
    4. Χλωραμφενικόλη σε συνδυασμό με β-λακτάμη για βαριά πυελική φλεγμονή-σήψη

    Αντιβιοτικά από του στόματος:

    1. Αμοξυκιλλίνη 500 mg 3 φορές την ημέρα χορηγείται αφού η ασθενής έχει παραμείνει απύρετη επί 24ωρο. Στις περισσότερες περιπτώσεις δεν θεωρείται απαραίτητη

    Αντενδείξεις:

    • Αλλεργία στο φάρμακο
    • Νεφρική ανεπάρκεια (αμινογλυκοσίδες)
    • Η χλωραμφενικόλη, η σουλφαμεθοξαζόλη, οι τετρακυκλίνες, οι φλουοροκινολόνες πρέπει να αποφεύγονται πριν τον τοκετό, καθώς και κατά τη διάρκεια του θηλασμού

    Προφυλάξεις:

    • Η χλωραμφενικόλη προκαλεί μυελική απλασία
    • Η κλινδαμυκίνη και άλλα αντιβιοτικά, μερικές φορές προκαλούν ψευδομεμβρανώδη κολίτιδα

    ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΑ ΦΑΡΜΑΚΑ

    • Πιπερακιλλίνη, Μεζλοσιλλίνη, Κεφοπεραζόνη, Αμπικιλλίνη/σουλμπακτάμη, Κεφοτετάνη, Κεφοταξίμη, άλλα
    • Η αγωγή θα πρέπει να βασίζεται στις καλλιέργειες, τις δοκιμασίες ευαισθησίας και την κλινική ανταπόκριση

    Τα αντιβιοτικά έχουν χρησιμοποιηθεί για την πρόληψη και τη θεραπεία αυτών των λοιμώξεων, ωστόσο η κατάχρηση αντιβιοτικών είναι ένα σοβαρό πρόβλημα για την παγκόσμια υγεία.

    Ατελεκτασία: ήπιος έως μέτριος πυρετός, καμία αλλαγή ή ήπιος ρυθμός στην ακρόαση στο στήθος. Διαχείριση: πνευμονικές ασκήσεις, διέγερση (βαθιές αναπνοές και περπάτημα)

    Λοίμωξη του ουροποιητικού συστήματος: υψηλός πυρετός, αδιαθεσία, κόπωση της σπονδυλικής στήλης. Αντιμετώπιση: αντιβιοτικά σύμφωνα με την ευαισθησία της καλλιέργειας (κεφαλοσπορίνη).

    Ενδομητρίτιδα: μέτριος πυρετός, εξαιρετική ευαισθησία της μήτρας, ελάχιστα κοιλιακά ευρήματα. Αντιμετώπιση: αντιβιοτικά ευρέως φάσματος για την κάλυψη πολυμικροβιακών οργανισμών: κλινδαμυκίνη, γενταμυκίνη, προσθήκη αμπικιλλίνης εάν δεν υπάρχει ανταπόκριση, δεν απαιτούνται καλλιέργειες.

    Λοίμωξη τραύματος: επίμονος πυρετός κατά την εξάπλωση παρά αντιβιοτικά, ερύθημα τραύματος ή διακύμανση, αποστράγγιση πληγών. Αντιμετώπιση: αντιβιοτικά για κυτταρίτιδα, άνοιγμα και αποστράγγιση πληγής, εμπότιση με αλατούχο διάλυμα δύο φορές την ημέρα, δευτερογενές κλείσιμο.

    Σηπτική πυελική θρομβοφλεβίτιδα: παρατεταμένος πυρετός, παρά τα αντιβιοτικά, συνήθως, φυσιολογικές κοιλιακές ή πυελικές εξετάσεις. Αντιμετώπιση: Ηπαρίνη ενδοφλέβια για 7–10 ημέρες σε ρυθμούς επαρκείς για να παρατείνει το PTT για να διπλασιάσει τις τιμές αναφοράς.

    Μαστίτιδα: μονομερές, εντοπισμένο ερύθημα, οίδημα, ευαισθησία. Αντιμετώπιση: αντιβιοτικά για κυτταρίτιδα, ανοιχτό και αποστράγγιση αποστήματος, εάν υπάρχει.

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΑΣΘΕΝΟΥΣ ΜΕ ΕΠΙΛΟΧΕΙΑ ΛΟΙΜΩΞΗ

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    Εξατομικεύεται ανάλογα με τη βαρύτητα

    ΠΡΟΛΗΨΗ/ΑΠΟΦΥΓΗ

    • Τακτική ιατρική παρακολούθηση κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης
    • Εκπαίδευση της ασθενούς σχετικά με την πρώιμη ρήξην των υμένων και τον πρόωρο τοκετό 
    • Ελαχιστοποιείστε τα ιατρογενή - εξέταση του τραχήλου, παρακολούθηση λειτουργιών του εμβρύου
    • Προφυλακτική χορήγηση αντιβιοτικών σε περιπτώσεις καισαρικής υψηλού κινδύνου

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ ΕΠΙΛΟΧΕΙΑΣ ΛΟΙΜΩΞΗΣ

    • Στείρωση (ασυνήθης)
    • Ανάγκη χειρουργικής επεμβάσεως
    • Καταπληξία
    • Θάνατος

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ ΕΠΙΛΟΧΕΙΑΣ ΛΟΙΜΩΞΗΣ

    • Εξαρτάται από την εντόπιση και τη βαρύτητα
    • Στις περισσότερες περιπτώσεις υπάρχει θεαματική ανταπόκριση στη θεραπεία. Σε αντίθετη περίπτωση σκεφτείτε το ενδεχόμενο
    • Οι εγκυμοσύνες στην εφηβική ηλικία θεωρούνται υψηλότερου κινδύνου

    ΚΥΗΣΗ

    Η νόσος είναι μια επιπλοκή της εγκυμοσύνης

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για την επιλόχεια κύηση

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για την επιλόχεια λοίμωξη

    postpartum infection 6

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Σύνδρομο Sheehan

    www.emedi.gr

     

     

     

  • Χρήσιμες πληροφορίες για τον έρπητα γεννητικών οργάνων Χρήσιμες πληροφορίες για τον έρπητα γεννητικών οργάνων

    Λοίμωξη με ιό του απλού έρπητα (συνήθως HSV-2) που προσβάλλει τα γεννητικά όργανα

     

    Ο έρπης των γεννητικών οργάνων είναι μια λοίμωξη από τον ιό του απλού έρπητα (HSV) των γεννητικών οργάνων.

    Οι περισσότεροι άνθρωποι δεν έχουν καθόλου ή ήπια συμπτώματα και ως εκ τούτου δεν γνωρίζουν ότι έχουν μολυνθεί.

    Όταν υπάρχουν συμπτώματα, συνήθως περιλαμβάνουν μικρές φυσαλίδες που ανοίγουν για να σχηματίσουν επώδυνα έλκη.

    Μπορεί επίσης να εμφανιστούν συμπτώματα που μοιάζουν με γρίπη, όπως πυρετός, πόνος ή πρησμένοι λεμφαδένες.

    Η έναρξη είναι συνήθως περίπου 4 ημέρες μετά την έκθεση με συμπτώματα που διαρκούν έως και 4 εβδομάδες. Μόλις μολυνθούν, ενδέχεται να εμφανιστούν περαιτέρω κρούσματα, αλλά γενικά είναι πιο ήπια. 

    Η ασθένεια, συνήθως, εξαπλώνεται με άμεση επαφή των γεννητικών οργάνων με την επιφάνεια του δέρματος ή εκκρίσεις κάποιου που έχει μολυνθεί. Αυτό μπορεί να συμβεί κατά τη διάρκεια του σεξ, συμπεριλαμβανομένου του πρωκτικού και του στοματικού σεξ. Δεν απαιτούνται πληγές για να συμβεί μετάδοση. Ο κίνδυνος εξάπλωσης μεταξύ ενός ζευγαριού είναι περίπου 7,5% σε ένα χρόνο. Ο HSV ταξινομείται σε δύο τύπους, HSV-1 και HSV-2. Αν και συνήθως, ο έρπητας των γεννητικών οργάνων προκαλείται, κυρίως, από τον HSV-2, ο γεννητικός παράγοντας HSV-1 έχει γίνει πιο συχνός στον ανεπτυγμένο κόσμο. Η διάγνωση μπορεί να γίνει εξετάζοντας τις βλάβες με  PCR ή ιογενή καλλιέργεια ή εξετάσεις αίματος για συγκεκριμένα αντισώματα. 

    Οι προσπάθειες για την πρόληψη της λοίμωξης περιλαμβάνουν τη μη σεξουαλική επαφή, τη χρήση προφυλακτικών και τη σεξουαλική επαφή μόνο με κάποιον που δεν έχει μολυνθεί. Μόλις κάποιος μολυνθεί, δεν υπάρχει θεραπεία. Τα αντιιικά φάρμακα μπορούν, ωστόσο, να αποτρέψουν τα κρούσματα ή να μειώσουν τα κρούσματα εάν εμφανιστούν. Η μακροχρόνια χρήση αντιικών μπορεί, επίσης, να μειώσει τον κίνδυνο περαιτέρω εξάπλωσης. 

    Το 2015 περίπου 846 εκατομμύρια άνθρωποι (12% του παγκόσμιου πληθυσμού), είχαν έρπητα των γεννητικών οργάνων.

    Οι γυναίκες προσβάλλονται από τους άνδρες. 

    Όσες γυναίκες έχουν κάνει το εμβόλιο HPV έχουν μεγάλο κίνδυνο για έρπητα γεννητικών οργάνων.

    Οι επιπλοκές περιλαμβάνουν: ασηπτική μηνιγγίτιδα, αυξημένο κίνδυνο HIV AIDS εάν εκτίθενται σε θετικά στον ιό HIV άτομα και να εξαπλωθεί στο μωρό κατά τη διάρκεια του τοκετού με αποτέλεσμα τον έρπητα του νεογνού.

    Ο Έρπης γεννητικών οργάνων είναι λοίμωξη με ιό του απλού έρπητα (συνήθως HSV-2) που προσβάλλει τα γεννητικά όργανα.

    • Πρωτοπαθής έρπης γεννητικών οργάνων - αρχικά φλεγμονή απλού έρπητα. Μη ύπαρξη αντισωμάτων σε HSV συνεπάγεται προσβολή των γεννητικών οργάνων
    • Πρώτο επεισόδιο έρπητα γεννητικών οργάνων (μη πρωτοπαθής) - προηγούμενη λοίμωξη με έναν ορότυπο απλού έρπητα, πρώτη προσβολή των γεννητικών οργάνων
    • Υποτροπιάζων έρπης γεννητικών οργάνων

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Νευρικό, Δέρμα/Εξωκρινείς, Αναπαραραγωγικό

    Επικρατέστερη ηλικία: 18-40 ετών

    Επικρατέστερο φύλλο: Γυναίκες > Άνδρες

    herpes genital 10

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΕΡΠΗΤΑ ΓΕΝΝΗΤΙΩΝ ΟΡΓΑΝΩΝ

    Στους άνδρες, οι βλάβες εμφανίζονται στη βάλανο πέους, στον άξονα του πέους ή σε άλλα μέρη της γεννητικής περιοχής, στον εσωτερικό μηρό, στους γλουτούς ή στον πρωκτό.

    Στις γυναίκες, οι βλάβες εμφανίζονται πάνω ή κοντά στην ηβική περιοχή, την κλειτορίδα ή άλλα μέρη του αιδοίου, των γλουτών ή του πρωκτού. 

    Άλλα συχνά συμπτώματα: πόνος, κνησμός και κάψιμο, έκκριμα από το πέος ή τον κόλπο, πυρετός, πονοκέφαλος, μυϊκός πόνος (μυαλγία), πρησμένοι λεμφαδένες και αδιαθεσία. Οι γυναίκες συχνά εμφανίζουν επιπλέον συμπτώματα: επώδυνη ούρηση (δυσουρία) και τραχηλίτιδα.

    Η ερπητική πρωκτίτιδα (φλεγμονή του πρωκτού και του ορθού) είναι συχνή για άτομα που συμμετέχουν σε πρωκτική επαφή. 

    Μετά από 2-3 εβδομάδες, οι υπάρχουσες βλάβες εξελίσσονται σε έλκη και στη συνέχεια σε κρούστα και επουλώνονται, αν και οι βλάβες στις βλεννογόνιες επιφάνειες μπορεί να μη σχηματίσουν ποτέ κρούστα. Σε σπάνιες περιπτώσεις, η εμπλοκή της ιερής περιοχής του νωτιαίου μυελού μπορεί να προκαλέσει οξεία κατακράτηση ούρων και μονόπλευρα συμπτώματα και σημεία μυελίτιδας: πόνος, απώλεια αίσθησης, μη φυσιολογικές αισθήσεις (παραισθησία) και εξάνθημα. Ιστορικά, αυτό έχει ονομαστεί σύνδρομο Elsberg.

    Πρωτοπαθής έρπητας των γεννητικών οργάνων:

    • Πυρετός
    • Κεφαλαλγία
    • Κόπωση
    • Μυαλγία 
    • Καύσος και πόνος γεννητικών οργάνων
    • Δυσουρία (γυναίκες)
    • Βουβωνική λεμφαδενοπάθεια
    • Άσηπτη μηνιγγίτιδα στο 30%
    • Φυσαλίδες πάνω σε οιδηματώδη ευρηθηματώδη βάση με εξελκώσεις και εφελκίδες, οι οποίες υποχωρούν αυτόματα μέσα σε 21 ημέρες
    • Αμφοτερόπλευρες βλάβες που προσβάλλουν πρωτοπαθώς τα εξωτερικά γεννητικά όργανα: Γυναίκες - χείλη μικρά και μεγάλα, έσω επιφάνεια των μηρών, κολπικός βλεννογόνος, τράχηλος της μήτρας, περιπρωκτικό δέρμα, άνδρες - βάλανος και σώμα του πέους, ουρήθρα

    Μη πρωτοπαθής (1ο επεισόδιο) έρπης γεννητικών οργάνων

    • Καυσοειδής πόνος των γεννητικών οργάνων
    • Φυσαλίδες πάνω σε μη οιδηματώδη ευρυθηματώδη βάση οι οποίες εξελκώνονται, εφελκιδοποιούνται και υποχωρούν αυτόματα μέσα σε 14-17 ημέρες

    Μη πρωτοπαθής - υποτροπιάζων έρπης γεννητικών οργάνων:

    Μετά από ένα πρώτο επεισόδιο του έρπητα των γεννητικών οργάνων που προκαλείται από τον HSV-2, θα υπάρξει τουλάχιστον μία υποτροπή στο περίπου 80% των ανθρώπων, ενώ το ποσοστό υποτροπής για τα γεννητικά όργανα του έρπητα που προκαλείται από τον HSV-1 είναι περίπου 50%. Ο έρπητας γεννητικών οργάνων που προκαλείται από τον HSV-2 υποτροπιάζει κατά μέσο όρο τέσσερις έως έξι φορές το χρόνο, ενώ η μόλυνση από τον HSV-1 εμφανίζεται μόνο μία φορά το χρόνο. 

    Τα άτομα με υποτροπιάζοντα έρπητα των γεννητικών οργάνων μπορούν να υποβληθούν σε θεραπεία με κατασταλτική θεραπεία, η οποία συνίσταται σε καθημερινή αντιική θεραπεία με χρήση ασυκλοβίρης, βαλακυκλοβίρης ή φαμσικλοβίρης. Η κατασταλτική θεραπεία μπορεί να είναι χρήσιμη σε εκείνους που έχουν τουλάχιστον τέσσερις υποτροπές ανά έτος. Τα άτομα με χαμηλότερα ποσοστά υποτροπής πιθανότατα θα έχουν, επίσης, λιγότερες υποτροπές με κατασταλτική θεραπεία. Η κατασταλτική θεραπεία θα πρέπει να διακοπεί μετά από ένα έτος το πολύ για να επανεκτιμηθεί η συχνότητα υποτροπής. 

    • Πρόδρομα συμπτώματα - καύσος, μούδιασμα, μυρμηγκίαση, υπαισθησία στην περιοχή των προηγούμενων βλαβών, η οποία εμφανίζεται περίπου 24 ώρες πριν την έκθεση και νέων φυσαλίδων 
    • Καυσοειδής πόνος γεννητικών οργάνων
    • Φυσαλίδες πάνω σε μη οιδηματώδη, ευρυθηματώδη βάση οι οποίες εξελκώνονται, εφελκιδοποιούνταικαι υποχωρούν αυτόματα μέσα σε 7-10 ημέρες
    • Ετερόπλευρες βλάβες

    ΑΙΤΙΑ ΕΡΠΗΤΑ ΓΕΝΝΗΤΙΩΝ ΟΡΓΑΝΩΝ

    • Ιός του απλού έρπητα
    • Τύπος 1 (HSV-1) - 10-30%
    • Τύπος 2 (HSV-2) - 70-90%

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΕΡΠΗΤΑ ΓΕΝΝΗΤΙΩΝ ΟΡΓΑΝΩΝ

    Πρωτοπαθής ενοφθαλμισμός:

    • Σεξουαλική επαφή
    • Επιθέματα - βρεγμένες πετσέτες (σπάνια)

    Υποτροπιάζων (εκλυτικοί παράγοντες):

    • Τραυματισμός γεννητικών οργάνων
    • Έμμηνος ρύση
    • Παρεμπίπτουσα φλεγμονή
    • Συναισθηματικό στρες

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΕΡΠΗΤΑ ΓΕΝΝΗΤΙΩΝ ΟΡΓΑΝΩΝ

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΕΡΠΗΤΑ ΓΕΝΝΗΤΙΩΝ ΟΡΓΑΝΩΝ

    • Σύφιλη
    • Μαλακό έλκος
    • Αφροδίσιο λεμφοκοκκίωμα
    • Μη τυπικές ακροχόρδονες των γεννητικών οργάνων
    • Ψώρα
    • Μολυσματική τέρμινθος
    • Αλλεργική δερματίτιδα εξ επαφής
    • Τραύμα

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ δερματίτιδα εξ επαφής

    • Καλλιέργεια ιστών - απομόνωση του ιού από το υγρό των φυσαλίδων ή από τις εφελκίδες
    • Επίχρισμα PAP (Παπανικολάου)
    • ELISA, δοκιμασία άμεσου ανοσοφθορισμού (DFA), ραδιοανοσολογική μέθοδος (RIA), δοκιμασία συνδέσεως του συμπληρώματος. Ευαισθησία - 80% συγκριτικά με την καλλιέργεια. Πρωτοπαθής έρπης - 4x αύξηση των τίτλων αντισωμάτων κατά την οξεία φάση και την ανάρρωση υποτροπιάζων έρπης - δεν αυξάνονται οι τίτλοι
    • PCR- αλυσιδωτή αντίδραση πολυμεράσης

    Φάρμακα που μπορεί να μεταβάλλουν τα ευρήματα:

    Στυλεοί με συγκολλητική ουσία το ασβέστιο δεν συνιστώνται για καλλιέργεια

    Διαταραχές που μπορεί να μεταβάλλουν τα ευρήματα: Ο ιός ανεμοβλογιάς - έρπητα 

    ΠΑΘΟΛΟΓΟΑΝΑΤΟΜΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ δερματίτιδα εξ επαφής

    Ιστολογικές - κυτταρολογικές αλλοιώσεις:

    • Ενδοκυττάριο οίδημα των επιθηλιακών κυττάρων
    • Πυρηνική καθήλωση της χρωματίνης
    • Σχηματισμός ενδοκυττάριων εγκλείστων Cowdy τύπου Α
    • Συγκόλληση κυττάρων σε πολυπύρηνα γιγαντοκύτταρα

    herpes genital 3

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΕΡΠΗΤΑ ΓΕΝΝΗΤΙΩΝ ΟΡΓΑΝΩΝ

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ

    • Αναλγητικά - NSAID's
    • Τοπικά αναισθητικά - λιδοκαϊνη
    • Ψυχρές κομπρέσες - αλουμινόνερο 4-6 φορές ημερησίως
    • Επιθέματα με πάγο στο περίνεο
    • Καθιστικά μπάνια
    • Τοπική υγιεινή περινέου
    • Αποφυγή επαφής σε ενεργό νόσο.
    • Ανάπαυση αν συνυπάρχουν συστηματικές εκδηλώσεις

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ

    Ασυκλοβίρη (Zovirax):

    • Πρωτοπαθής ή πρώτο επεισόδιο: 200 mg από το στόμα 5 φορές την ημέρα για 7-10 μέρες
    • Βαριά τοπική ή γενικευμένη νόσος: 5mg/Kg ΕΦ κάθε 8 ώρες για 7 ημέρες
    • Εγκεφαλίτιδα: 10 mg/Kg ΕΦ κάθε 8 ώρες για 10 ημέρες
    • Υποτροπιάζων: 200 mg από το στόμα 5 φορές την ημέρα x 5 ημέρες
    • Χρόνια καταστολή: 400 mg από το στόμα εφ' άπαξ 2 φορές ή 200 mg από το στόμα 2-5 φορές την ημέρα

    Αντενδείξεις: Διαπιστωμένη αλλεργία στην ασυκλοβίρη

    Προφυλάξεις:

    • Δεν εγκρίνεται για συνεχή χρήση κατά την κύηση
    • Το φάρμακο αποβάλλεται στο μητρικό γάλα
    • Προσαρμογή της δοσολογίας στις περιπτώσεις με σοβαρή νεφρική βλάβη

    Σημαντικές πιθανές αλληλεπιδράσεις:

    Ακυκλοβίρη (Zovirax)

    • Μεθοτρεξάτη - χορηγείται με επιφύλαξη σε ασθενείς που παρουσίασαν νευρολογικές διαταραχές από ενδορραχιαία λήψη μεθοτρεξάτης
    • Ιντερφερόνη - η ακυκλοβίρη έχει συνεργική δράση in vitro με την ιντερφερόνη. Χορηγείται με επιφύλαξη σε ασθενείς που παρουσίασαν στο παρελθόν νευρολογικές διαταραχές
    • Προβενεσίδη - αυξάνει την απέκκριση από τους νεφρούς κι ελαττώνει τη συγκέντρωση στον ορό

    ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΑ ΦΑΡΜΑΚΑ

    • Αλοιφή ασυκλοβίρης - λιγότερο δραστική από τη συστηματική χορήγηση
    • Foscarnet - 40 mg/Kg ΕΦ κάθε 8 ώρες σε βαρειά νόσο, όταν έχει αποδειχθεί ότι οφείλεται σε είδη ανθεκτικά σε ασυκλοβίρη

    Μόλις μολυνθεί κάποιος, δεν υπάρχει θεραπεία. Τα αντιιικά φάρμακα, όπως η ασυκλοβίρη, η βαλακυκλοβίρη, μπορεί να αποτρέψουν τα κρούσματα ή να μειώσουν τα κρούσματα εάν εμφανιστούν.  Η μακροχρόνια χρήση αντιικών μπορεί, επίσης, να μειώσει τον κίνδυνο περαιτέρω εξάπλωσης.  Όσο περισσότερο ένα άτομο έχει τον ιό, τόσο λιγότερες επιδημίες βιώνει και τόσο πιο δύσκολο θα είναι να μεταδοθεί σε άλλους, λόγω αυτών των ειδικών αντιγόνων και της ενισχυμένης απόκρισης του ανοσοποιητικού συστήματος. 

    Η Acyclovir είναι αντιιικό φάρμακο και μειώνει τον πόνο και τον αριθμό των βλαβών στην αρχική περίπτωση του έρπητα των γεννητικών οργάνων. Επιπλέον, μειώνει τη συχνότητα και τη σοβαρότητα των επαναλαμβανόμενων λοιμώξεων. Διατίθεται σε κάψουλες, δισκία, εναιώρημα, ενέσιμο, σκόνη για ένεση και αλοιφή. Η αλοιφή χρησιμοποιείται τοπικά και μειώνει τον πόνο, μειώνει τον χρόνο επούλωσης και περιορίζει την εξάπλωση της λοίμωξης. 

    Σε άτομα που βιώνουν το πρώτο επεισόδιο του έρπητα των γεννητικών οργάνων, η στοματική ακυκλοβίρη μπορεί να μειώσει τη διάρκεια των συμπτωμάτων και των βλαβών, αλλά έχει πολλές ανεπιθύμητες ενέργειες.

    Η Valacyclovir είναι ένα προφάρμακο που μετατρέπεται σε acyclovir μία φορά στο σώμα. Βοηθά στην ανακούφιση του πόνου και της ταλαιπωρίας και επιταχύνει την επούλωση των πληγών. Υπάρχει μόνο σε καψάκια και το πλεονέκτημά της  είναι ότι έχει μεγαλύτερη διάρκεια δράσης από την ακυκλοβίρη.  Ένα παράδειγμα χρήσης είναι από το στόμα δύο φορές την ημέρα για δέκα ημέρες για πρωτοπαθή βλάβη και δύο φορές την ημέρα για τρεις ημέρες για ένα επαναλαμβανόμενο επεισόδιο. 

    Η Famciclovir είναι ένα άλλο αντιιικό φάρμακο που ανήκει στην ίδια κατηγορία. Η Famciclovir είναι ένα προφάρμακο που μετατρέπεται σε penciclovir στο σώμα. Το τελευταίο είναι αυτό που δρα κατά των ιών. Έχει μεγαλύτερη διάρκεια δράσης από την acyclovir και υπάρχει μόνο σε δισκία. 

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΑΣΘΕΝΟΥΣ ΜΕ ΕΡΠΗΤΑ ΓΕΝΝΗΤΙΚΩΝ ΟΡΓΑΝΩΝ

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    • Οξεία φάση - η παρακολούθηση είναι ενδεδειγμένη όταν υπάρχει κίνδυνος εμφάνισης επιπλοκών
    • Λανθάνουσα λοίμωξη - ετήσια εξέταση με επίχρισμα Pap λεπτομερής εξέταση των εγκύων τόσο πριν τη γέννηση όσο και κατά τον τοκετό

    ΠΡΟΛΗΨΗ/ΑΠΟΦΥΓΗ ΕΡΠΗΤΑ ΓΕΝΝΗΤΙΚΩΝ ΟΡΓΑΝΩΝ

    • Προφυλακτικά/σπερμοκτόνα κατά τη σεξουαλική επαφή
    • Αποφυγή πολλών σεξουαλικών συντρόφων 
    • Αποφυγή του άγχους κατά το δυνατόν

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ ΕΡΠΗΤΑ ΓΕΝΝΗΤΙΚΩΝ ΟΡΓΑΝΩΝ

    • Κολπικό έκκριμα
    • Δευτεροπαθής μικροβιακή λοίμωξη
    • Επίσχεση ούρων
    • Άσηπτη μηνιγγίτιδα
    • Μετάδοση στο νεογέννητο
    • Αυξημένος κίνδυνος λοίμωξης από HIV

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ ΕΡΠΗΤΑ ΓΕΝΝΗΤΙΚΩΝ ΟΡΓΑΝΩΝ

    • Πρωτοπαθής - υποχώρηση των συμπτωμάτων και σημείων σε 14-21 ημέρες
    • Πρώτο επεισόδιο - μη πρωτοπαθής - υποχώρηση των συμπτωμάτων και σημείων σε 14-17 ημέρες
    • Υποτροπιάζων - υποχώρηση των συμπτωμάτων  και σημείων σε 7-10 ημέρες
    • Λανθάνουσα λοίμωξη - υποτροπές > 50% των ατόμων (με μεταβλητή συχνότητα)
    • Λοίμωξη σε ανοσοκατεσταλμένα άτομα - παρατεταμένη βαριά τοπική ή διάσπαρτη νόσος είναι συχνή 

    ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ ΜΕ ΕΡΠΗΤΑ ΓΕΝΝΗΤΙΚΩΝ ΟΡΓΑΝΩΝ

    • Επιχείλιος έρπης 
    • Σύφιλη
    • Γονόρροια 
    • Μη γονοκοκκική ουρηθρίτιδα/τραχηλίτιδα
    • Ακροχόρδονες γεννητικών οργάνων
    • AIDS (HIV)
    • Τριχομοναδική μόλυνση

    ΗΛΙΚΙΑΚΑ ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Παιδιατρικό:

    • Γεννητικές βλάβες σε παιδιά προεφηβικής ηλικίας οδηγούν σε υποψία σεξουαλικής κακοποίησης 
    • Νεογνική λοίμωξη εμφανίζεται σε 1/5.000 τοκετούς ζώντων βρεφών και καταλήγει σε θάνατο ή σοβαρή νευρολογική βλάβη στο 85% των ατόμων. Οι περισσότερες νεογνικές λοιμώξεις προκύπτουν από ασυμπτωματική μετάδοση του ιού εξαιτίας προηγούμενης μητρικής λοίμωξης

    ΚΥΗΣΗ

    • Ο μεγαλύτερος κίνδυνος για νεογνική λοίμωξη εμφανίζεται κατά τη διάρκεια του τοκετού όταν η μητέρα πάσχει από πρωτοπαθή νόσο των γεννητικών οργάνων
    • Η καισαρική τομή ενδείκνυται όταν υπάρχουν γεννητικές βλάβες κατά τη διάρκεια του τοκετού 
    • Σε κάθε βλάβη ύποπτη για έρπη των γεννητικών οργάνων κατά τη διάρκεια της κυήσεως πρέπει να γίνεται καλλιέργεια 
    • Καλλιέργειες ρουτίνας σε γυναίκες με ιστορικό έρπητα γεννητικών οργάνων ενδείκνυνται μόνο κατά την περίοδο του τοκετού
    • Δεν εγκρίνεται η συνεχής χρήση ακυκλοβίρης κατά τη διάρκεια της κυήσεως, χρησιμοποιείται όμως από ορισμένους γιατρούς τις 1-2 τελευταίες εβδομάδες της κυήσεως για να αποφευχθεί η αναζωπύρωση των βλαβών 

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τον έρπητα

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τον έρπητα

    herpes genital 5

    Διαβάστε, επίσης,

    Έρπης ζωστήρας

    HIV λοίμωξη και AIDS

    Θεραπεία του έρπητα ζωστήρα εναλλακτικά

    Όλα τα κόλπα για να θεραπεύσετε τον έρπητα ζωστήρα

    Οι δερματολογικές παθήσεις στην τρίτη ηλικία

    Ενδείξεις βελονισμού

    Μέτρα σε μεταδοτικά νοσήματα

    Protocel για τον καρκίνο

    Όλα τα κόλπα για να θεραπεύσετε τον έρπητα

    'Ερπητας των γεννητικών οργάνων

    Εργαστηριακός έλεγχος για σεξουαλικώς μεταδιδόμενα νοσήματα

    L-αργινίνη, το θαυματουργό αμινοξύ

    Απλός έρπητας οφθαλμού

    Διάγνωση ασθενειών από τα μάτια

    Το σύνδρομο Ramsay Hunt

    Σφένδαμος

    'Ερπητας των γεννητικών οργάνων

    Μέτρα σε μεταδοτικά νοσήματα

    Απλός έρπητας οφθαλμού

    www.emedi.gr

     

     

  • HIV λοίμωξη και AIDS HIV λοίμωξη και AIDS

    Το σύνδρομο επίκτητης ανοσοανεπάρκειας

     

    Η μόλυνση από τον ιό της ανθρώπινης ανοσοανεπάρκειας και το σύνδρομο επίκτητης ανοσολογικής ανεπάρκειας (HIV/AIDS) είναι ένα φάσμα καταστάσεων που προκαλούνται από μόλυνση από τον ιό ανθρώπινης ανοσοανεπάρκειας (HIV).

    Μετά την αρχική λοίμωξη, ένα άτομο μπορεί να μην παρατηρήσει συμπτώματα ή να εμφανίσει μια σύντομη περίοδο ασθένειας που μοιάζει με γρίπη.

    Συνήθως, ακολουθείται από παρατεταμένη περίοδο χωρίς συμπτώματα.

    Εάν η λοίμωξη εξελίσσεται, παρεμβαίνει περισσότερο στο ανοσοποιητικό σύστημα, αυξάνοντας τον κίνδυνο ανάπτυξης κοινών λοιμώξεων, όπως η φυματίωση, καθώς και άλλες ευκαιριακές λοιμώξεις και όγκους που κατά τα άλλα είναι σπάνιοι σε άτομα που έχουν φυσιολογική ανοσοποιητική λειτουργία. Αυτά τα καθυστερημένα συμπτώματα μόλυνσης αναφέρονται ως σύνδρομο επίκτητης ανοσοανεπάρκειας (AIDS). Αυτό το στάδιο συνδέεται, επίσης, συχνά, με την ακούσια απώλεια βάρους.

    Ο ιός HIV εξαπλώνεται, κυρίως, από το σεξ χωρίς προστασία (συμπεριλαμβανομένου και του πρωκτικού και του στοματικού σεξ), από μολυσμένες μεταγγίσεις αίματος, από υποδερμικές, ενδοδερμικές, υποδόριες κι ενδοφλέβιες βελόνες και από τη μητέρα στο παιδί κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης, του τοκετού ή του θηλασμού. Μερικά σωματικά υγρά, όπως το σάλιο, ο ιδρώτας και τα δάκρυα, δεν πιστεύεται ότι  μεταδίδουν τον ιό. Ο HIV είναι μέλος της ομάδας ιών γνωστών ως ρετροϊών.

    Οι μέθοδοι πρόληψης περιλαμβάνουν: ασφαλές σεξ, χρήση καθαρών βελόνων, θεραπεία εκείνων που έχουν μολυνθεί και προφύλαξη πριν και μετά την έκθεση. Η ασθένεια σε ένα μωρό μπορεί συχνά να αποφευχθεί με τη χορήγηση αντιρετροϊκής φαρμακευτικής αγωγής τόσο στη μητέρα όσο και στο παιδί. Δεν υπάρχει θεραπεία ή εμβόλιο. Ωστόσο, η αντιρετροϊκή θεραπεία μπορεί να επιβραδύνει την πορεία της νόσου και μπορεί να οδηγήσει σε σχεδόν φυσιολογικό προσδόκιμο ζωής.

    Συνιστάται θεραπεία αμέσως μόλις γίνει η διάγνωση. Χωρίς θεραπεία, ο μέσος χρόνος επιβίωσης μετά τη μόλυνση είναι 11 χρόνια.

    Το 2018, περίπου 37,9 εκατομμύρια άνθρωποι ζούσαν με HIV και είχε ως αποτέλεσμα 770.000 θανάτους. Υπολογίζεται ότι 20,6 εκατομμύρια από αυτά ζουν στην Ανατολική και Νότια Αφρική. Μεταξύ του χρόνου που εντοπίστηκε το AIDS (στις αρχές της δεκαετίας του 1980) και του 2018, η ασθένεια προκάλεσε περίπου 32 εκατομμύρια θανάτους παγκοσμίως.

    Το HIV / AIDS θεωρείται πανδημία -δηλαδή ασθένεια που υπάρχει σε μια μεγάλη περιοχή και εξαπλώνεται ενεργά. Ο HIV μεταθόθηκε από πιθήκους, σε ανθρώπους στη δυτική-κεντρική Αφρική στις αρχές έως τα μέσα του 20ού αιώνα. Το AIDS αναγνωρίστηκε για πρώτη φορά από τα Κέντρα Ελέγχου και Πρόληψης Νοσημάτων των Ηνωμένων Πολιτειών (CDC) το 1981 και η αιτία του - η λοίμωξη από τον HIV - εντοπίστηκε στις αρχές της δεκαετίας.

    Το HIV / AIDS είχε μεγάλο αντίκτυπο στην κοινωνία, τόσο ως ασθένεια όσο και ως πηγή διακρίσεων. Η ασθένεια έχει, επίσης, μεγάλες οικονομικές επιπτώσεις. Υπάρχουν πολλές παρερμηνείες σχετικά με το HIV / AIDS, όπως η πεποίθηση ότι μπορεί να μεταδοθεί μέσω περιστασιακής μη σεξουαλικής επαφής. Η ασθένεια έχει αποτελέσει αντικείμενο πολλών αντιπαραθέσεων που αφορούν τη θρησκεία, συμπεριλαμβανομένης της θέσης της Καθολικής Εκκλησίας να μην υποστηρίζει τη χρήση προφυλακτικών ως πρόληψη. Έχει προσελκύσει τη διεθνή ιατρική και πολιτική προσοχή, καθώς και έγινε χρηματοδότηση μεγάλης κλίμακας από τότε που εντοπίστηκε στη δεκαετία του 1980.

    Ο ιός της ανθρώπινης ανοσοανεπάρκειας είναι ένας ρετροϊός που προσβάλλει τα κύτταρα με υποδοχείς CD4 και κυρίως, τα CD4 λεμφοκύτταρα, που ονομάζονται, επίσης, Τ4 ή Τ-βοηθητικά κύτταρα).

    Η μόλυνση προκαλεί τον κυτταρικό θάνατο των λεμφοκυττάρων αυτών και την εξασθένηση, του ανοσολογικού συστήματος, που έχει σαν αποτέλεσμα την εμφάνιση ευκαιριακών λοιμώξεων, κακοηθειών και νευρολογικών διαταραχών. Οι ευκαιριακές αυτές λοιμώξεις χαρακτηρίζουν το σύνδρομο της επίκτητης ανοσοανεπάρκειας (AIDS).

    Από τις 1/1/93 όλα τα άτομα με μόλυνση από HIV και CD4 < 200 έχουν ταξινομηθεί ως AIDS.

    Ο HIV φαίνεται, να δρα απευθείας στο κεντρικό νευρικό σύστημα, το γαστρεντερικό σωλήνα και άλλα συστήματα.

    Αυτοάνοσα φαινόμενα φαίνεται, επίσης, να συμβάλλουν στο κλινικό φάσμα της νόσου.

    ΗΛΙΚΙΑΚΑ ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Παιδιατρικό: Εξελίσσεται πιο γρήγορα στα βρέφη

    Γηριατρικό: Εξελίσσεται πιο γρήγορα σε άτομα πάνω από 50

    ΚΥΗΣΗ: Δεν υπάρχει ακόμη διαμορφωμένο πλαίσιο φροντίδας. Φαίνεται να υπάρχει αυξημένος κίνδυνος μικροβιακής πνευμονίας στην κύηση και μερικές φορές πρόωρου τοκετού σε γυναίκες με HIV

    Γενετική: Δεν υπάρχει σχέση.

    Επίπτωση/Επιπολασμός στις ΗΠΑ: Πάνω από 250.000 μολυσμένα άτομα (δηλ. > 0,1%)

    Επικρατέστερη ηλικία: Νεαροί ενήλικες 25-44 ετών

    Επικρατέστερο φύλλο: Άνδρες > Γυναίκες

    AIDS HIV 1

    Ταξινομήσεις HIV/AIDS

    Δύο κύρια κλινικά συστήματα σταδιοποίησης χρησιμοποιούνται για την ταξινόμηση της νόσου που σχετίζεται με τον ιό HIV:

    Το σύστημα του ΠΟΥ για τη μόλυνση από τον ιό HIV και τη νόσο και το σύστημα ταξινόμησης CDC για τη μόλυνση από τον ιό HIV. 

    Ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας πρότεινε για πρώτη φορά έναν ορισμό για το AIDS το 1986. Έκτοτε, η ταξινόμηση του ΠΟΥ έχει ενημερωθεί και επεκταθεί αρκετές φορές, με την πιο πρόσφατη έκδοση να δημοσιεύεται το 2007.

    Το σύστημα ΠΟΥ χρησιμοποιεί τις ακόλουθες κατηγορίες:

    Πρωτογενής λοίμωξη από τον ιό HIV: Μπορεί να είναι ασυμπτωματική ή να σχετίζεται με οξύ ρετροϊικό σύνδρομο 
    Στάδιο Ι: Η μόλυνση από τον ιό HIV είναι ασυμπτωματική με αριθμό CD4 + T κυττάρων μεγαλύτερο από 500 ανά μικρολίτρο (μl ή κυβικά mm) αίματος. Μπορεί να υπάρχει γενικευμένη διόγκωση των λεμφαδένων. 
    Στάδιο II: Ήπια συμπτώματα, τα οποία μπορεί να περιλαμβάνουν μικρές εκδηλώσεις από τους βλεννογόνους και υποτροπιάζουσες λοιμώξεις του ανώτερου αναπνευστικού συστήματος. Αριθμός CD4 μικρότερος από 500 / μl 
    Στάδιο III: Προχωρημένα συμπτώματα, τα οποία μπορεί να περιλαμβάνουν ανεξήγητη χρόνια διάρροια για περισσότερο από ένα μήνα, σοβαρές βακτηριακές λοιμώξεις, συμπεριλαμβανομένης της φυματίωσης του πνεύμονα και αριθμός CD4 μικρότερος από 350 / μl [25]
    Στάδιο IV ή AIDS: Σοβαρά συμπτώματα, που περιλαμβάνουν τοξοπλάσμωση του εγκεφάλου, καντιντίαση του οισοφάγου, τραχείας, βρόγχων ή πνευμόνων και σάρκωμα Kaposi. Αριθμός CD4 μικρότερο από 200 / μl 

    Το σύστημα CDC χρησιμοποιεί τις ακόλουθες κατηγορίες CDC = Centers for Disease control = Κέντρα ελέγχου νόσων (στις ΗΠΑ):

    Στάδιο 0: ο χρόνος μεταξύ ενός αρνητικού ή απροσδιόριστου τεστ HIV που σε λιγότερο από 180 ημέρες γίνεται θετικό τεστ.
    Στάδιο 1: Αριθμός CD4 είναι 500 κύτταρα / μl και χωρίς συνθήκες που ορίζουν το AIDS.
    Στάδιο 2: Ο αριθμός CD4 είναι 200 ​​έως 500 κύτταρα / μl και δεν υπάρχουν συνθήκες που ορίζουν το AIDS.
    Στάδιο 3: Αριθμός CD4 ≤ 200 κύτταρα / μl ή συνθήκες που ορίζουν το AIDS.
    Άγνωστο: Εάν δεν υπάρχουν επαρκείς πληροφορίες για οποιαδήποτε από τις παραπάνω ταξινομήσεις.

    Για σκοπούς επιτήρησης, η διάγνωση του AIDS παραμένει ακόμη και αν, μετά τη θεραπεία, ο αριθμός των κυττάρων CD4 + T αυξάνεται σε πάνω από 200 ανά μL αίματος ή άλλες ασθένειες που ορίζουν το AIDS. 

    AIDS HIV 2

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ HIV/AIDS

    CDC Σύστημα ταξινόμησης:

    • Οξεία λοίμωξη: σύνδρομο που μοιάζει με μονοπυρήνωση με πυρετό, εξάνθημα, μυαλγίες και κακουχία (πρόκειται για ένα αυτοπεριοριζόμενο σύνδρομο που εμφανίζεται 6-8 περίπου εβδομάδες μετά τη μόλυνση και σχετίζεται με την ανάπτυξη αντισωμάτων κατά του HIV).
    • Ασυμπτωματική λοίμωξη - παρατηρείται μετά την αρχική λοίμωξη - ποικίλη διάρκεια. 
    • Επίμονη γενικευμένη λεμφαδενοπάθεια: χαρακτηριστικά - διόγκωση λεμφαδένα 1 cm ή περισσότερο σε δύο ή τρεις εξωβουβωνικές εντοπίσεις. Η αδενοπάθεια επιμένει για πάνω από 3 μήνες, Δεν μπορεί να εξηγηθεί με την παρουσία άλλης πάθησης.
    • Άλλες παθήσεις:

    (Α) Γενικά: Πυρετός που διαρκεί πάνω από ένα μήνα, ακούσια απώλεια βάρους πάνω από 10% του βασικού σωματικού βάρους, επίμονη διάρροια, δερματικό εξάνθημα, βαριά χρόνια αδυναμία

    (Β) Νευρολογικές παθήσεις: Άνοια, μυελοπάθεια ή περιφερική νευροπάθεια που δεν εξηγείται απο άλλη πάθηση

    (Γ) Δευτεροπαθείς λοιμώξεις:

    1) ευκαιριακές λοιμώξεις που χαρακτηρίζουν το AIDS: πνευμονία από pneumocystis carinii, χρόνια κρυπτοσποριδιακή διάρροια, τοξοπλάσμωση του εγκεφάλου, εξωεντερική στρογγυλίαση, ισοσπορίαση, οισοφαγική, βρογχική ή πνευμονική καντιντίαση, κρυπτοκοκκίαση, ιστοπλάσμωση, κοκκιδιοειδομύκωση, γενικευμένη λοίμωξη από μυκοβακτηρίδια, λοίμωξη από κυτταρομεγαλοϊό, χρόνια βλεννογονοδερματική ή γενικευμένη ερπητική λοίμωξη, προϊούσα πολυεστιακή λευκοεγκεφαλοπάθεια, τοξοπλάσμωση

    2) Άλλες ειδικές λοιμώξεις: τριχωτή λευκοπλακία του στόματος, έρπητας ζωστήρας με πολλαπλές εντοπίσεις, νοκαρδίωση, φυματίωση (πνευμονική), υποτροπιάζουσα βακτηριαιμία με σαλμονέλλα, στοματική καντιντίαση

    Δ) Δευτεροπαθείς καρκίνοι: Σάρκωμα Kaposi, λέμφωμα μη Hodgkin και λέμφωμα του εγκεφάλου. Αυξημένος κίνδυνος τραχηλικού καρκίνου σε γυναίκες με HIV. Επίχρισμα κατά Παπανικολάου κάθε 6 μήνες ή πιο συχνά

    • Άλλες καταστάσεις: αντιπροσωπεύουν κλινικές εκδηλώσεις ή παθήσεις που δεν αναφέρονται παραπάνω αλλά μπορούν να αποδοθούν σε λοίμωξη απο HIV.

    Περιλαμβάνονται: ιδιοπαθής θρομβοπενική πορφύρα, σμηγματοροϊκή δερματίτιδα, χρόνια λεμφοειδής διάμεση πνευμονίτιδα, αλωπεκία και νεφροπάθεια.

    ΑΙΤΙΑ HIV/AIDS

    Λοίμωξη από τον ανθρώπινο ιό της ανοσοανεπάρκειας (HIV)

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ HIV/AIDS

    • Σεξουαλική δραστηριότητα: οι ομοφυλόφιλοι άνδρες έχουν τον μεγαλύτερο κίνδυνο. Όλα όμως τα σεξουαλικά δραστήρια άτομα έχουν κάποιο κίνδυνο ο οποίος εξαρτάται από τους παράγοντες κινδύνου και τον αριθμό των ερωτικών συντρόφων τους.
    • Ενδοφλέβια χρήση ουσιών (κοινή χρήση μολυσμένων συριγγών) 
    • Μεταγγίσεις αίματος ή προϊόντων αίματος. Μεγαλύτερος κίνδυνος υπήρχε από το 1975 μέχρι το Μάρτιο του 1985 οπότε καθιερώθηκε η εξέταση του αίματος για HIV. H μετάδοση πριν και μετά τη χρονική αυτή περίοδο αν και αποκλείεται είναι λιγότερη πιθανή.
    • Οι αιμορροφιλικοί στους οποίους έχουν χορηγηθεί κατεψυγμένα προϊόντα πλάσματος έχουν μεγάλο κίνδυνο, όπως και η ανοσοσφαιρίνη και το εμβόλιο για την ηπατίτιδα Β.
    • Παιδιά μητέρων με λοίμωξη του HIV: περίπου 30% των παιδιών αυτών θα μολυνθούν κατά τη διάρκεια της κύησης. Ο θηλασμός αποτελεί μια πιθανή οδό μετάδοσης και γι' αυτό δεν συνιστάται σε προσβεβλημένες μητέρες.
    • Προσωπικό υγείας: ο μεγαλύτερος κίνδυνος προέρχεται από ακούσιο τρύπημα με βελόνα (ο κίνδυνος υπολογίζεται σε 1 ανά 250).

    AIDS HIV 3

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ HIV/AIDS

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ HIV/AIDS

    Πολλές παθήσεις μιμούνται τη λοίμωξη από HIV.

    Ελέγξτε κάθε ασθενή για HIV όταν υπάρχει παρατεταμένη νόσηση, χωρίς, προφανή εξήγηση.

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ HIV/AIDS

    ELISA

    • Χαρακτηρίζεται ως αντιδρώσα ή μη αντιδρώσα. Οι αντιδρώσες δοκιμασίες πρέπει να επαναλαμβάνονται. Εξετάστε τις επαναλαμβανόμενες αντιδρώσες δοκιμασίες με ένα άλλο είδος δοκιμασίας (συνήθως, με  WESTERN BLOT).
    • Η ευαισθησία και ειδικότητα της δοκιμασίας ELISA είναι μεγαλύτερη από 98% και μπορει να προσεγγίζει το 100%. 

    Western Blot (WB)    

    • Τα αποτελέσματα της μεθόδου είναι θετικά, αρνητικά ή ακαθόριστα (τα τελευταία οφείλονται σε μη ειδικές αντιδράσεις του αρνητικού HIV ορού με κάποιες πρωτεϊνες του HIV)
    •  Η CDC συνιστά, πλέον, την αντίδραση σε δύο από τις ακόλουθες τρεις ζώνες κριτήρια θετικότητας: P24,gp41 και gp120/160. Αν τα αποτελέσματα της μεθόδου WB είναι ασαφή πρέπει να γίνεται επανεξέταση σε 3 και 6 μήνες.

    Δοκιμασίες για HIV αντίγονα (HIV P24 αντίγονο) ή HIV πυρηνικά οξέα (αλυσιδωτή αντίδραση πολυμεράσης):

    • Γίνονται αλλά είναι ακριβά και περιορισμένης αξίας για την ώρα.

    Τα περισσότερα άτομα που έχουν μολυνθεί με HIV αναπτύσσουν συγκεκριμένα αντισώματα εντός τριών έως δώδεκα εβδομάδων μετά την αρχική λοίμωξη. Η διάγνωση του πρωτογενούς HIV πριν από την ορομετατροπή γίνεται με μέτρηση του HIV-RNA ή του αντιγόνου p24. Τα θετικά αποτελέσματα που λαμβάνονται με έλεγχο αντισωμάτων ή PCR επιβεβαιώνονται είτε με διαφορετικό αντίσωμα είτε με PCR. 

    Οι εξετάσεις αντισωμάτων σε παιδιά ηλικίας κάτω των 18 μηνών είναι, συνήθως, ανακριβείς, λόγω της συνεχιζόμενης παρουσίας μητρικών αντισωμάτων. Έτσι, η μόλυνση από HIV μπορεί να διαγνωστεί μόνο με δοκιμή PCR για HIV RNA ή DNA, ή μέσω δοκιμής για το αντιγόνο ρ24. Ένα μεγάλο μέρος του κόσμου στερείται πρόσβασης σε αξιόπιστες δοκιμές PCR και οι άνθρωποι σε πολλά μέρη περιμένουν απλώς μέχρι να εμφανιστούν τα συμπτώματα ή το παιδί να είναι αρκετά μεγάλο για ακριβή εξέταση αντισωμάτων. 

    Φάρμακα που μπορεί να μεταβάλλουν τα ευρήματα: Κανένα

    Διαταραχές που μπορεί να μεταβάλλουν τα ευρήματα: Καμία

    ΠΑΘΟΛΟΓΟΑΝΑΤΟΜΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ -

    ΕΙΔΙΚΕΣ ΔΟΚΙΜΑΣΙΕΣ Αυτές που ενδείκνυνται σε υποψία ευκαιριακής λοίμωξης και καταστάσεων που σχετίζονται με HIV.

    ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΗ Αυτές που ενδείκνυνται σε υποψία ευκαιριακής λοίμωξης και καταστάσεων που σχετίζονται με HIV.

    ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΕΣ ΜΕΘΟΔΟΙ-

    AIDS HIV 4

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ HIV/AIDS

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ 

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ

    Ατομικό αναμνηστικό όπου περιλαμβάνονται οι σεξουαλικά μεταδιδόμενες παθήσεις και η φυματίωση με ημερομηνίες και θεραπείες.

    Ανασκόπηση των συστημάτων για πυρετό, ρίγη, διάρροια, απώλεια βάρους, αδυναμία, αδενοπάθεια, βήχα, δύσπνοια προσπάθειας, οπτικές διαταραχές, κεφαλαλγία, νευρολογικές διαταραχές, δερματικό εξάνθημα, στοματικό άλγος, παραρρινοκολπίτιδα, οδυνοφαγία

    Κοινωνικό ιστορικό

    Πλήρης φυσική εξέταση και επίχρισμα κατά Παπανικολάου

    Ανασκόπηση εμβολιασμών (το αντιπνευμονιοκοκκικό, το αντιγριππικό και το αντιτετανικό εμβόλιο, συνιστώνται MONO σε ενήλικες). Το πολυδύναμο εμβόλιο της πολυομελίτιδας (OPV) αντενδείκνυται στα παιδιά (χορηγείστε το αδρανοποιημένο εμβόλιο IPV)].

    ΚΑΛΥΤΕΡΑ ΝΑ ΜΗ ΓΙΝΟΝΤΑΙ ΕΜΒΟΛΙΑ

    Εξετάσεις: Γενική αίματος, τύπος και αιμοπετάλια, όλα τα βιοχημικά, απόλυτος αριθμός CD4 και % λεμφοκύτταρα CD4, ηπατίτιδας B, ηπατίτιδας C και άλλες ηπατίτιδες ακτινογραφία θώρακα, Quantiferon, CMV και άλλες μικροβιολογικές εξετάσεις (EBV, TOXOTEST κ.ά)

    Ασθενείς με CD4 κύτταρα κάτω από 500 φαίνεται ότι βοηθούνται από την αντιρετροϊκή αγωγή με ζιδοβουδίνη και άλλους πιθανώς αντιρετροϊκούς παράγοντες.

    Σε ασθενείς με CD4 κύτταρα κάτω από 200, στοματική καντιντίαση ή άλλα σημεία σοβαρής ανοσοκαταστολής πρέπει να χορηγείται προφύλαξη για pneumonokystis carinii.

    Σε ασθενείς με CD4 κάτω από 100 πρέπει να χορηγείται προφύλαξη για Mycobacterium avium.

    ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ

    Παροτρύνετε τους ασθενείς να ασκούνται τακτικά.

    Πολλές κοινότητες με HIV ασθενείς οργανώνουν ομαδικές δραστηριότητες.

    ΔΙΑΙΤΑ

    • Συνιστάται καλή διατροφή
    • Αποφυγή ωμών αυγών μη παστεριωμένου γάλακτος και άλλων δυνητικά μολυσμένων τροφών
    • Πολλοί ασθενείς έχουν ανάγκη από υποκατάσταση βιταμινών (βιταμίνη Α, ψευδάργυρος, σίδηρος, πολυβιταμίνες
    • Η χρήση κάνναβης και πολλά συμπληρώματα διατροφής και εναλλακτικές θεραπείες χρησιμοποιούνται για τη θεραπεία HIV/AIDS

    ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    •  Άμεση, πλήρης και αντικειμενική ενημέρωση για τους τρόπους μετάδοσης (κυρίως σεξουαλικά και με την κοινή χρήση συριγγών).
    • Διδάξτε όσους έχουν μολυνθεί πως να ελαχιστοποιήσουν τον κίνδυνο για τους άλλους.

    ΦΑΡΜΑΚΑ HIV/AIDS

    Προς το παρόν δεν υπάρχει θεραπεία, ούτε αποτελεσματικό εμβόλιο για τον ιό HIV.

    Η θεραπεία αποτελείται από την αντιρετροϊκή θεραπεία (HAART) που επιβραδύνει την εξέλιξη της νόσου.

    Η θεραπεία περιλαμβάνει, επίσης, την προληπτική την και ενεργή θεραπεία των ευκαιριακών λοιμώξεων. 

    Αντιιική θεραπεία

    Αρχικά, η θεραπεία είναι, συνήθως, ένας μη-νουκλεοσιδικός αναστολέας της αντίστροφης μεταγραφάσης (NNRTI) συν δύο αναστολείς της ανάστροφης μεταγραφάσης ανάλογου νουκλεοσιδίου (NRTIs).

    Τα τυπικά NRTI περιλαμβάνουν: ζιδοβουδίνη (AZT) ή τενοφοβίρη (TDF) και λαμιβουδίνη (3TC) ή emtricitabine (FTC).

    Από το 2019, τα dolutegravir / lamivudine / tenofovir αναφέρεονται από την Παγκόσμια Οργάνωση Υγείας ως θεραπεία πρώτης γραμμής για ενήλικες, με εναλλακτική την tenofovir / lamivudine / efavirenz.

    Συνδυασμοί παραγόντων που περιλαμβάνουν αναστολείς πρωτεάσης (PI) χρησιμοποιούνται εάν το παραπάνω σχήμα χάνει την αποτελεσματικότητά του.

    Ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας και οι Ηνωμένες Πολιτείες συνιστούν αντιρετροϊκά άτομα σε όλες τις ηλικίες (συμπεριλαμβανομένων των εγκύων γυναικών) μόλις γίνει η διάγνωση, ανεξάρτητα από τον αριθμό των CD4.

    Μόλις ξεκινήσει η θεραπεία, συνιστάται να συνεχιστεί χωρίς διαλείμματα ή "διακοπές". Πολλοί άνθρωποι διαγιγνώσκονται μόνο αφού ιδανικά θα έπρεπε να είχε αρχίσει η θεραπεία.

    Το επιθυμητό αποτέλεσμα της θεραπείας είναι ένας μακροχρόνιος αριθμός HIV-RNA στο πλάσμα κάτω από 50 αντίγραφα / mL.

    Τα επίπεδα για να προσδιοριστεί εάν η θεραπεία είναι αποτελεσματική συνιστώνται αρχικά μετά από τέσσερις εβδομάδες και όταν τα επίπεδα πέσουν κάτω από 50 αντίγραφα / mL, οι έλεγχοι κάθε τρεις έως έξι μήνες είναι συνήθως επαρκείς.

    Ο ανεπαρκής έλεγχος θεωρείται μεγαλύτερος από 400 αντίγραφα / mL. [28] Βάσει αυτών των κριτηρίων, η θεραπεία είναι αποτελεσματική σε περισσότερο από 95% των ανθρώπων κατά τη διάρκεια του πρώτου έτους. 

    Τα οφέλη της θεραπείας περιλαμβάνουν μειωμένο κίνδυνο εξέλιξης στο AIDS και μειωμένο κίνδυνο θανάτου.

    Στον αναπτυσσόμενο κόσμο, η θεραπεία βελτιώνει, επίσης, τη σωματική και ψυχική υγεία. Με τη θεραπεία, υπάρχει 70% μειωμένος κίνδυνος εμφάνισης φυματίωσης.

    Τα πρόσθετα οφέλη περιλαμβάνουν μειωμένο κίνδυνο μετάδοσης της νόσου σε σεξουαλικούς συντρόφους και μείωση της μετάδοσης από τη μητέρα σε παιδί.

    Η αποτελεσματικότητα της θεραπείας εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από τη συμμόρφωση.

    Οι λόγοι για τη μη τήρηση της θεραπείας περιλαμβάνουν την κακή πρόσβαση στην ιατρική περίθαλψη, ανεπαρκή κοινωνική υποστήριξη, ψυχική ασθένεια και κατάχρηση ναρκωτικών.

    Η πολυπλοκότητα των θεραπειών (λόγω του αριθμού των χαπιών και της συχνότητας δοσολογίας) και οι ανεπιθύμητες ενέργειες μπορεί να μειώσουν τη συμμόρφωση.

    Συγκεκριμένες ανεπιθύμητες ενέργειες σχετίζονται με τον αντιρετροϊκό παράγοντα που λαμβάνεται.

    Ορισμένες σχετικά συχνές ανεπιθύμητες ενέργειες περιλαμβάνουν: σύνδρομο λιποδυστροφίας, δυσλιπιδαιμία και σακχαρώδης διαβήτης, ειδικά με τους αναστολείς πρωτεάσης. Άλλα συχνά συμπτώματα είναι η διάρροια και ο αυξημένος κίνδυνος καρδιαγγειακής νόσου. Οι νεότερες προτεινόμενες θεραπείες σχετίζονται με λιγότερες ανεπιθύμητες ενέργειες.  Ορισμένα φάρμακα μπορεί να σχετίζονται με γενετικές ανωμαλίες και ως εκ τούτου μπορεί να είναι ακατάλληλα για γυναίκες που ελπίζουν να κάνουν παιδιά, ακοκκιοκυτταραιμία και αναιμία (δοσοεξαρτώμενη τοξικότητα), κεφαλαλγία, ναυτία και εμετοί, μυϊκή αδυναμία, αποχρωματισμός των νυχιών και αδυναμία, τοξικότητα από το αιμοποιητικό. 

    Οι συστάσεις θεραπείας για παιδιά είναι, κάπως, διαφορετικές από αυτές για ενήλικες. Ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας συνιστά τη θεραπεία όλων των παιδιών κάτω των 5 ετών. Παιδιά άνω των 5 ετών αντιμετωπίζονται σαν ενήλικες. Οι κατευθυντήριες γραμμές των Ηνωμένων Πολιτειών συνιστούν τη θεραπεία όλων των παιδιών ηλικίας κάτω των 12 μηνών και σε όλα τα άτομα με HIV RNA έχουν περισσότερα από 100.000 αντίγραφα / mL μεταξύ ενός έτους και πέντε ετών.

    Παρακολούθηση

    Γενική αίματος και βιοχημικά σε δύο και τέσσερις εβδομάδες, στη συνέχεια μια φορά το μήνα για τρεις μήνες, και τέλος κάθε τρεις μήνες.

    AIDS HIV 6

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ HIV/AIDS

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    •  Η συχνότητα καθορίζεται κυρίως από την φυσική και ψυχολογική κατάσταση του ασθενούς και από την ανάγκη παρακολούθησης της τοξικότητας των φαρμάκων και της ανοσολογικής λειτουργίας
    •  Εξέταση των κυττάρων CD4 κάθε τρεις μήνες
    •  Πλήρης, προσεκτική φυσική κατάσταση
    •  Διεξοδική ανασκόπηση συστημάτων εστιάζοντας κατά κύριο λόγο σε συμπτώματα από το νευρικό (λοίμωξη ΚΝΣ, κακοήθεια ή άνοια), οπτικές διαταραχές (αμφιβληστροειδοπάθεια από CMV), διάρροια, πυρετό, νυχτερινούς ιδρώτες, δύσπνοια, δύσπνοια προσπαθείας (πνευμονία από pneumonokystis cariniii σε αρχικά στάδια) και οδυνοφαγία (οισοφαγική καντιντίαση)

    ΠΡΟΛΗΨΗ/ΑΠΟΦΥΓΗ HIV/AIDS

    Αν είναι δυνατόν: αποφύγετε προϊόντα αίματος που δεν έχουν ελεγχθεί, αποφύγετε τη σεξουαλική επαφή χωρίς προφύλαξη, χρησιμοποιήστε προφυλακτικά, αποφύγετε την ενδοφλέβια χρήση ουσιών, αποφύγετε τα σωματικά υγρά των φορέων HIV

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ HIV/AIDS

    • Ανοσοανεπάρκεια
    • Ευκαιριακές λοιμώξεις 
    • Σάρκωμα Kaposi
    • Μηνιγγοεγκεφαλίτιδα σε AIDS
    • Νευροψυχιατρικά συμπτώματα
    • Θρομβοπενία 

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ HIV/AIDS

    Όταν η λοίμωξη από HIV εξελιχθεί σε AIDS, το προσδόκιμο επιβίωσης είναι 2 εώς 3 χρόνια.

    Οι ευκαιριακές λοιμώξεις που χαρακτηρίζουν το AIDS δεν εμφανίζονται συνήθως πριν τα CD4 μειωθούν κάτω από 200.

    Στη λοίμωξη από HIV ο αριθμός των CD4 μειώνεται με ένα ρυθμό 50 με 80 κάθε χρόνο, ενώ μειώνονται με ταχύτερο ρυθμό όταν πέσουν κάτω από 200.

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ HIV/AIDS

    • Σύμπλεγμα που σχετίζεται με AIDS, αλιθιασική χολοκυστίτιδα, ιός Epstein-Barr, ηπατίτιδα Β, ηπατίτιδα μη-Α, μη-Β και όσες αναφέρονται στα σημεία και συμπτώματα ως ευκαιριακές λοιμώξεις που χαρακτηρίζουν το AIDS
    • Σύφιλη: είναι πολύ πιο επιθετική σε ασθενείς με HIV. Η οριστική θεραπεία της σύφιλης σε άτομα με HIV αποτελεί ακόμη αντικείμενο διαμάχης: συμβουλευθείτε έναν ειδικό στις σεξουαλικά μεταδιδόμενες παθήσεις
    • Φυματίωση: Η ΤΒ έχει γίνει επιδημική σε άτομα με HIV. Σε λοίμωξη με HIV αλλάζει η αντιμετώπιση της ΤΒ και αν και όλα τα άτομα με ΤΒ πρέπει να ελέγχονται για HIV, αν δεν ελέγχονται, πρέπει να αντιμετωπίζονται με τρία φάρμακα, όπως και στη μόλυνση από HIV

    ΠΟΛΛΟΙ, ΠΛΕΟΝ, ΑΚΟΛΟΥΘΟΥΝ ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΕΣ ΘΕΡΑΠΕΙΕΣ ΓΙΑ ΤΟ ΣΥΝΔΡΟΜΟ ΕΠΙΚΤΗΤΗΣ ΑΝΟΣΟΑΝΕΠΑΡΚΕΙΑΣ

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τις λοιμώξεις

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τις λοιμώξεις

    AIDS HIV 5

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Αντιεμβολιαστιακό κίνημα

    Ιστοπλάσμωση

    Κάνναβη και HIV/AIDS

    Η αντιεμετική δράση της κάνναβης

    Κάνναβη και αναλγησία

    Θεραπεία με δηλητήριο της μέλισσας

    Μπισκοτάκια πρόπολης

    Χρήσιμες ιατρικές συνταγές με καστορέλαιο

    Ιατρική κάνναβη και λεμφώματα

    Σάρκωμα Kaposi και κάνναβη

    Γιατί η κάνναβη θεραπεύει κάθε ασθένεια

    Τα οφέλη στην υγεία από την βιολογική πρωτεϊνη γάλακτος

    Ποιοι πρέπει να παίρνουν φαρμακευτική κάνναβη

    Χρήσιμες πληροφορίες για το AIDS

    Πρόγραμμα του ΟΗΕ για το HIV/AIDS

    Είναι ασφαλές το κάπνισμα με ναργιλέ;

    Ιατρικό αέριο υδρογόνο με θεραπευτικές ικανότητες

    Τα πολύτιμα συστατικά της αλόης

    Γλουταμίνη

    Θεραπεία του καρκίνου με την μηχανή Royal Rife

    Χρήσιμες πληροφορίες για την ψωρίαση

    Θειϊκή υδραζίνη για τον καρκίνο

    Το τσάι Ojibwa

    Συμπλήρωμα μετάλλων που κάνει θαύματα

    Χρήσιμες ιατρικές συνταγές με εχινάκεια

    GcMAF από το στόμα

    Η ανοσοθεραπεία του καρκίνου με Iscador

    Χυμός ινδικής μουριάς

    Οι τύποι καρκίνου που σχετίζονται με το AIDS

    Εξαιρετικό ρόφημα για την υγεία

    Πρωτοπαθές λέμφωμα του κεντρικού νευρικού συστήματος

    Χρήσιμες πληροφορίες για τους όγκους του Κεντρικού Νευρικού Συστήματος

    Χρήσιμες πληροφορίες για τα σαρκώματα

    Τα παιδιά πρέπει να μαθαίνουν για το σεξ

    Όλες οι χρήσεις της αλόης

    Το μείγμα βοτάνων της EMEDI για τον καρκίνο

    Οι θεραπευτικές ιδιότητες του μοριακού υδρογόνου

    Τα επιθετικά λεμφώματα

    Τα οφέλη στην υγεία από την κατανάλωση φύλλων ελιάς

    Τα οφέλη στην υγεία από το Taheebo

    Οι ουρολοιμώξεις μπορεί να αντιμετωπισθούν με συμπληρώματα διατροφής

    Πρωτόγαλα

    Χρήσιμες πληροφορίες για το υπεροξείδιο του υδρογόνου

    Χρήσιμες πληροφορίες για τους όγκους εκ γεννητικών κυττάρων

    Καρκίνος πρωκτού

    Λάδι κάνναβης και καρκίνος

    Χρήσιμες ιατρικές συνταγές με προυνέλλα

    Οζονοθεραπεία

    Ιογενείς ηπατίτιδες

    Μάθετε να αξιολογείτε τη γενική αίματος

    Χρήσιμες πληροφορίες για την ηπατίτιδα C

    Νοσήματα ενδεικτικά πιθανού AIDS στα παιδιά

    Οι άφθες και η αντιμετώπισή τους

    Γλουταθειόνη

    Έλεγχος για AIDS στο σπίτι

    Ανοσοανεπάρκεια

    Ελιά και θεραπευτικές ιδιότητες

    Τοξοπλάσμωση

    Ελπίδες για ανάπτυξη εμβολίου για το AIDS

    Νόσος του Whipple

    Κνίδωση

    Nόσος Prion

    Γονόρροια

    Ανεξήγητη απώλεια βάρους

    Προσοχή στην καρνιτίνη

    Κρυπτοσποριδίωση

    Οξική μεγεστρόλη

    Μολυσµατική τέρµινθος

    Λοιμώδης μονοπυρήνωση

    Σύνδρομο Guillain Barre

    Σάρκωμα Kaposi

    Τραυματισμός με βελόνα

    Τα πιο συχνά βότανα και οι θεραπευτικές τους ιδιότητες

    Δραματοθεραπεία

    Είναι θαυματουργό το συμπλήρωμα MMS για τον καρκίνο;

    Λεμφοϋπερπλαστικές διαταραχές μετά από μεταμόσχευση συμπαγών οργάνων

    Αντιφυματικά φάρμακα

    Θεραπεία του καρκίνου όρχεως με μια ματιά

    Ιατρικό απόρρητο

    Kροταφική αρτηρίτιδα

    Κατάταξη μη-Hodgkin λεμφωμάτων

    Ανάπτυξη κακοήθειας μετά από μεταμόσχευση οργάνων

    Νόσοι από μεγαλοκυτταροϊό

    Γνωρίστε τα ομοιοπαθητικά φάρμακα

    Σύνδρομο παρκινσονισμού

    Κοκκιδιοειδομύκωση

    Πότε δεν γίνονται εμβόλια στα παιδιά

    Ποια είναι τα σεξουαλικώς μεταδιδόμενα νοσήματα;

    Η διαμάχη για τον θηλασμό

    www.emedi.gr

     

  • Διαφοροδιάγνωση λεμφαγγειακής καρκινωμάτωσης Διαφοροδιάγνωση λεμφαγγειακής καρκινωμάτωσης

    H λεμφαγγειακή καρκινωμάτωση είναι η φλεγμονή των λεμφικών αγγείων που προκαλείται από κακοήθεια

    Γράφει η 

    Δρ Σάββη Μάλλιου Κριαρά 

    Ειδικός Παθολόγος-Ογκολόγος, MD, PhD

    Ο καρκίνος του μαστού, ο καρκίνος του πνεύμονα, ο καρκίνος του στομάχου, ο καρκίνος του παγκρέατος και ο καρκίνος του προστάτη είναι οι πιο συνηθισμένοι όγκοι που οδηγούν σε λεμφαγγειίτιδα.

    Η λεμφαγγειακή καρκινωμάτωση παρουσιάζεται με γραμμές Kerley Β σε ακτινογραφία θώρακα. Έχουν μήκος 1-2 cm στην περιφέρεια του πνεύμονος. Είναι κάθετες στον υπεζωκότα και υπερβαίνουν τα όριά του. Παριστούν παχύνσεις υποπλευρίων ενδολοβιδιακών διαφραγμάτων και, συνήθως, αναγνωρίζονται στις βάσεις. Στις καρδιοπάθειες, οι γραμμές Β παριστούν διατεταμένα διαλοβιδιακά διαφραγμάτια, λόγω οιδήματός τους. Οι γραμμές Β είναι βραχύτερες των Α. Δεν φέρουν διακλαδώσεις, όπως οι Α, αλλά εμφανίζονται στην περιφέρεια των κάτω, ιδίως, πνευμονικών πεδίων. Εκτείνονται μέχρι τον υπεζωκότα και, φερόμενες οριζόντια, τέμνονται στον κατακόρυφα στον απεικονιζόμενο υπεζωκότα. Συνήθως, εξαφανίζονται μετά τη θεραπεία με διουρητικά. Μερικές φορές καθίστανται μόνιμες, οπότε στη διαφορική διάγνωση περιλαμβάνεται και η ίνωση του διάμεσου ιστού. Αναγνωρίζονται, επίσης, επί οξείας ηωσινοφιλικής πνευμονίας και πνευμονικής φλεβοαποφρακτικής νόσου.

    Η λεμφαγγειακή καρκινωμάτωση επηρεάζει, συχνότερα, άτομα ηλικίας 40-49 ετών.

    Ορισμένοι καρκίνοι εξαπλώνονται με το λεμφικό σύστημα (καρκίνος του τραχήλου της μήτρας, καρκίνος του παχέος εντέρου, καρκίνος του στομάχου, καρκίνος του μαστού, καρκίνος toy πνεύμονος, καρκίνος του παγκρέατος, καρκίνος του θυρεοειδούς, καρκίνος του λάρυγγα)

    Στις περισσότερες περιπτώσεις, η καρκινvμάτωση της λεμφαγγειίτιδας προκαλείται από τη διάδοση ενός όγκου με τα κύτταρά του κατά μήκος των λεμφικών αγγείων. Ωστόσο, σε περίπου 20 τοις εκατό των περιπτώσεων, η φλεγμονή των λεμφικών αγγείων (λεμφαγγειίτιδα) προκαλείται από έναν όγκο που εμποδίζει την αποστράγγιση των λεμφαδένων. Στον πνεύμονα, αυτό προκαλείται, συχνά, από μια κεντρικά τοποθετημένη μάζα που εμποδίζει τη λεμφική αποστράγγιση.

    Πρόγνωση καρκινωματώδους λεμφαγγειίτιδας

    Παλαιότερα η διάγνωση της καρκινωματώδους λεμφαγγειίτιδος σήμαινε ένα προσδόκιμο ζωής έξι μηνών. Ωστόσο, η θεραπεία έχει βελτιώσει την επιβίωση και οι ασθενείς συχνά επιβιώνουν τρία ή περισσότερα χρόνια ή και περισσότερο, ανάλογα με το είδος της θεραπείας που ακολουθούν.

    lemfo lung 3

    Διαφορική διάγνωση καρκινωματώδους λεμφαγγειίτιδας

    Είναι δύσκολη έως αδύνατη η διαφορική διάγνωση της καρκινωματώδους λεμφαγγειίτιδας

    Σαρκοείδωση

    Ιική πνευμονία

    Πνευμονικό οίδημα

    Πνευμονίτιδα από ακτινοβολία

    Λεμφοκυτταρική διάμεση πνευμονίτιδα 

    Πνευμονίτιδα από φάρμακα (χημειοθεραπευτικά φάρμακα, στοχευμένα φάρμακα και ανοσοθεραπευτικά φάρμακα κ.ά)

    Τα συμπτώματα των ακόλουθων διαταραχών μπορεί να είναι παρόμοια με αυτά της διάχυτης πνευμονικής λεμφαγγειιακής καρκινωμάτωσης.

    Μια μεγάλη ποικιλία καταστάσεων μπορεί να έχει συμπτώματα παρόμοια με αυτά που βρίσκονται σε άτομα με διάχυτη πνευμονική λεμφαγγειακή καρκινωμάτωση.

    Συγγενής πνευμονική λεμφαγγειεκτασία

    Λεμφαγγειολειομυομάτωση (πολλαπλασιασμός λεμφικών αγγείων)

    Αιμαγγειομάτωση (πολλαπλασιασμός αιμοφόρων αγγείων)

    Διάφορες διαταραχές που σχετίζονται με απώλεια οστού (οστεόλυση), όπως η νόσος Hadju-Cheney. Είναι σπάνιο νόσημα του συνδετικού ιστού, χαρακτηριζόμενο από παραμορφώσεις του κρανίου, ιδιόμορφο προσωπείο, οστεοπόρωση, πρόωρη απώλεια των οδόντων, χαλάρωση των αρθρώσεων, βραχυσωμία, οστεόλυση των τελικών φαλάγγων, απώλεια της ακοής, πνευμονική λεμφαγγειεκτασία και βράγχος της φωνής

    Διάφοροι όγκοι ή κακοήθειες, όπως το σχήματος Kaposi's αιμαγγειοθηλίωμα (kaposiform hemangioendothelioma) και το σάρκωμα πνεύμονα Kaposi's

    Η χρόνια αποφρακτική πνευμονοπάθεια μπορεί, επίσης, να προκαλέσει παρόμοια συμπτώματα με αυτά που παρατηρούνται στην διάχυτη πνευμονική λεμφαγγειομάτωση. Τέτοιες διαταραχές είναι το άσθμα, η χρόνια αποφρακτική πνευμονική νόσος (ΧΑΠ), συμπεριλαμβανομένου του εμφυσήματος και της χρόνιας βρογχίτιδας και της διάμεσης πνευμονικής νόσου. Οι επαναλαμβανόμενες αναπνευστικές λοιμώξεις μπορούν, επίσης, να προκαλέσουν παρόμοια συμπτώματα. 

    Η νόσος του Gorham, η οποία είναι οστική ασθένεια, είναι μια σπάνια οστική διαταραχή που χαρακτηρίζεται από οστική απώλεια (οστεολύσειε) και σχετίζεται με την υπερανάπτυξη (πολλαπλασιασμό) αιμοφόρων ή λεμφικών αγγείων. Τα προσβεβλημένα άτομα βιώνουν προοδευτική καταστροφή και απορρόφηση των οστών. Πολλά οστά μπορεί να εμπλακούν. Οι περιοχές που επηρεάζονται, συνήθως, από τη νόσο του Gorham περιλαμβάνουν τη λεκάνη, τον ώμο, τη σπονδυλική στήλη, τα πλευρά, τη σιαγόνα και το κρανίο. Μπορεί να εμφανιστεί πόνος και πρήξιμο στην πληγείσα περιοχή. Τα οστά που επηρεάζονται από τη νόσο του Gorham είναι επιρρεπή σε κατάγματα. Η σοβαρότητα της νόσου του Gorham μπορεί να ποικίλει από το ένα άτομο στο άλλο και μπορεί δυνητικά να προκαλέσει παραμορφώσεις και λειτουργική αναπηρία. Η ακριβής αιτία της νόσου του Gorham είναι άγνωστη.

    Πνευμονοκονίαση

    Πνευμονιοκονία άνθρακα

    Εξωγενής αλλεργική κυψελίτιδα (πνευμονίτιδα υπερευαισθησίας από φάρμακα και άλλες αιτίες)

    Πνευμονικό οίδημα

    Λέμφωμα

    Πνευμονική κυψελιδική πρωτεϊνοποίηση

    Πνευμονία από Pneumocystis jirovecii

    Αποφρακτική Βρογχιολίτιδα με Πνευμονία ή κρυπτογενής πνευμονία

    Πνευμονίτιδα από ακτινοβολία

    Λεμφοκυτταρική διάμεση πνευμονία

    Η πνευμονική εμβολή σε καρκίνο πνεύμονος και η λεμφαγγειακή καρκινομάτωση είναι εκδηλώσεις κακοήθειας, τελικού σταδίου που έχουν κακή πρόγνωση. 

    lemfo lung1

    Διαφορική διάγνωση λεμφαγγειακής καρκινομάτωσης απεικονιστικά

    1. Λεμφαγγειακή καρκινομάτωση: ακανόνιστη πάχυνση διαφράγματος, συνήθως εστιακή ή μονομερής, με λεμφαδενοπάθεια 50% και γνωστό καρκίνωμα.

    2. Καρδιογενές πνευμονικό οίδημα: αμφοτερόπλευρες ανωμαλίες, πλήρωση κυψελίδων, διογκωμένη καρδιά, ταχεία απόκριση στα διουρητικά, θαμβή ύαλος λόγω πλήρωσης κυψελίδων με υγρό, βαρυτική κατανομή του κυψελιδικού υγρού.

    3. Λεμφαγγειακή καρκινωμάτωση με ανάλογη αδενοπάθεια και πάχυνση του κεντρικού βρογχοαγγειακού διαμέσου.

    4. Κυψελιδική πρωτεϊνοποίηση: έντονα οριοθετημένα δευτερεύοντα λόβια με εξασθένιση υάλου σε αντίθεση με τους δευτερεύοντες λοβούς με φυσιολογικό αερισμό, υπέρθεση ενδιάμεσου και ενδοβλεβικού πάχους διαφράγματος.

    Οι συχνότερα ενοχοποιούμενοι για πρόκληση πνευμονικής τοξικότητας αντινεοπλασματικοί παράγοντες:

    - Αντιβιοτικά: Μπλεομυκίνη, Μιτομυκίνη

    - Αντιμεταβολίτες: Μεθοτρεξάτη, Γεμσιταμπίνη, Κυταραβίνη, Φλουνταραβίνη

    - Αλκυλιωτικοί παράγοντες: Κυκλοφωσφαμίδη, Βουσουλφάνη

    - Νιτροζουρίες: Καρμουστίνη, Λομουστίνη

    - Αλκαλοειδή της VINCA: Βινδεσίνη, Βινβλαστίνη, Βινορελβίνη

    - Ταξάνες: Πακλιταξέλη, Δοσιταξέρη

    - Διάφορα: Προκαρβαζίνη, Δοξορουβικίνη, Αναστολείς EGFR, Ρετινοϊκό οξύ

    - Βιολογικοί τροποποιητές: Ιντερλευκίνη, Ιντερφερόνη, G-CSF

    -Χημικά ανοσοθεραπευτικά φάρμακα

    Παράγοντες που αυξάνουν τη πνευμονική τοξικότητα των αντινεοπλασματικών φαρμάκων:

    - Μεγάλη ηλικία

    - Συνολική δόση του φαρμάκου

    - Συνδυασμός κυτταροτοξικών φαρμάκων

    - Ακτινοθεραπεία θώρακα

    - Προϋπάρχουσα πνευμονική νόσος

    - Οξυγονοθεραπεία με υψηλά μίγματα εισπνεόμενου οξυγόνου

    - Συγχορήγηση αιμοποιητικών αυξητικών παραγόντων ή κυτταροκινών

    Τα περισσότερα κυτταροτοξικά φάρμακα έχουν άμεση τοξική δράση στα επιθηλιακά κύτταρα του πνεύμονα και στο πνευμονικό ενδοθήλιο, μέσω οξειδωτικού, κυρίως, τύπου βλαβών. Οι βλάβες αυτές είναι αποτέλεσμα αυξημένης παραγωγής ελεύθερων ριζών οξυγόνου ή και διαταραχών των αντιοξειδωτικών μηχανισμών, που σχετίζονται, κυρίως, με τη δραστηριότητα ενζύμων με αντιοξειδωτική δράση, όπως η γλουταθειόνη και η δισμουτάση.

    Επιπλέον, η απενεργοποίηση του συστήματος των αντιπρωτεασών, που προκαλείται από διάφορα κυτταροτοξικά φάρμακα, όπως η μπλεομυκίνη και η κυκλοφωσφαμίδη, έχει ως αποτέλεσμα την αυξημένη τοξική δράση των πρωτεολυτικών ενζύμων στο πνευμονικό παρέγχυμα.

    Ένας άλλος πιθανός μηχανισμός δράσης συνδέεται με την υπερέκφραση των μορίων προσκόλλησης και την αυξημένη παραγωγή προφλεγμονωδών κυτταροκινών και αυξητικών παραγόντων, όπως ο TGF- β (Transforming growth factor), ο TNF- α (Tumor necrosis factor), η παραγόμενη από τα κυψελιδικά μακροφάγα ιντερφερόνη κ.λπ., που μέσω αλληλεπιδράσεων με τα λεμφοκύτταρα και τα ουδετερόφιλα, τα οποία όπως είναι γνωστό κατέχουν σημαντικό ρόλο στη διαδικασία της ίνωσης, οδηγούν τελικά στη διέγερση και τον αυξημένο πολλαπλασιασμό των ινοβλαστών, με επακόλουθη υπερβολική εναπόθεση κολλαγόνου και ανάπτυξη μη αναστρέψιμης πνευμονικής ίνωσης.

    Πιθανή, επίσης, είναι και η συμμετοχή ανοσολογικών παραγόντων, λόγω της ανοσοδιεγερτικής δράσης ορισμένων φαρμάκων, με αποτέλεσμα διαταραχές των CD4 και CD8 λεμφοκυττάρων.

    Τέλος, δεν έχει ακόμη πλήρως διευκρινισθεί ο ρόλος γονιδιακών διαταραχών, που σχετίζονται, κυρίως, με την έκφραση και λειτουργία των πρωτεϊνών του επιφανειοδραστικού παράγοντα ή και τη μεταβολική δράση ορισμένων ενζύμων και οι οποίες φαίνεται ότι προδιαθέτουν στην εμφάνιση της πνευμονικής τοξικότητας.

    Κυριότερες μορφές εμφάνισης της πνευμονικής τοξικότητας των αντινεοπλασματικών φαρμάκων:

    - Διάμεση πνευμονίτιδα – ίνωση

    - Πνευμονίτιδα εξ υπερευαισθησίας

    - Μη καρδιογενές πνευμονικό οίδημα

    - Διάχυτη κυψελιδική αιμορραγία

    - Πλευριτική συλλογή

    lemfo lung 2

    Διαφορική Διάγνωση πνευμονικής τοξικότητας:

    Ο αποκλεισμός άλλων παθήσεων, είναι ένα ιδιαίτερα σημαντικό βήμα στη διαγνωστική διερεύνηση των ασθενών αυτών και πρέπει, κυρίως, να περιλαμβάνει:

    - την επέκταση της βασικής νόσου, ιδιαίτερα τη λεμφαγγειακή διασπορά,

    - τις λοιμώξεις του αναπνευστικού, που είναι συχνές στους ασθενείς αυτούς λόγω της ανοσοκαταστολής και της συνήθους παρουσίας προδιαθεσικών παραγόντων,

    - τις μετακτινικές βλάβες του πνεύμονα και τέλος,

    - τις αιματολογικές διαταραχές, με αποτέλεσμα τη πνευμονική θρομβοεμβολή ή την αιμορραγική διάθεση.

    Συμπερασματικά, επισημαίνεται ότι η διάγνωση σε αυτές τις περιπτώσεις είναι, συνήθως, διάγνωση "εξ αποκλεισμού", καθώς τόσο η κλινική εικόνα, όσο και τα ακτινολογικά και ιστοπαθολογικά ευρήματα, με ελάχιστες εξαιρέσεις, δεν είναι ειδικά.

    Στη διαγνωστική προσέγγιση λοιπόν των ασθενών αυτών προτείνονται ορισμένα διαγνωστικά κριτήρια που περιλαμβάνουν:

    - ιστορικό θεραπείας με το πιθανά ενοχοποιούμενο φάρμακο,

    - απεικονιστικά ευρήματα που δεν υπήρχαν σε προγενέστερο έλεγχο και που είναι συμβατά με τη πιθανολογούμενη νόσο,

    - ευρήματα στο βρογχοκυψελιδικό έκπλυμα ή/και την ιστοπαθολογική εξέταση, ενδεικτικά της πιθανολογούμενης νόσου,

    - αποκλεισμός οποιασδήποτε πνευμονικής νόσου, η οποία εμφανίζεται με ανάλογη κλινικο-ακτινολογική εικόνα.

    Πρέπει τέλος να αναφέρουμε ότι τα κυριότερα αντινεοπλασματικά φάρμακα ή ακόμη και έκδοχά τους, που ενοχοποιούνται για πρόκληση πνευμονικής τοξικότητας, ευθύνονται και για εμφανώς αλλεργικού τύπου αντιδράσεις που εκδηλώνονται κυρίως με βήχα, βρογχόσπασμο και οξεία δύσπνοια και μπορεί να συνοδεύονται από γενικευμένο ερύθημα, υπόταση κ.ά. 

    Το μοριακό προφίλ του όγκου είναι απαραίτητο και χρήσιμο εργαλείο για τη θεραπευτική σας απόφαση.

    Ζητείστε την εξέταση πριν κάνετε οποιαδήποτε θεραπεία. Η ζωή σας είναι πολύτιμη.

    Ζητήστε από την EMEDI πληροφορίες για το μοριακό προφίλ του όγκου.

    Μάθετε όλες τις πληροφορίες από τους συνεργάτες μας για την εξατομικευμένη θεραπεία του καρκίνου, πατώντας εδώ.

    Διαβάστε περισσότερα για την Σάββη Μάλλιου Κριαρά

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τον καρκίνο

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τον καρκίνο

    lemfo lung 4

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Ασκίτης

    Πώς μπορεί να αντιμετωπισθεί πιο αποτελεσματικά η περιτοναϊκή καρκινωμάτωση

    Σε ποιους ασθενείς πρέπει να γίνεται έλεγχος για φυματίωση

    Φυματιώδης περιτονίτιδα

    Η παθολογία του καρκίνου

    Καρκίνος μαστού

    Λεπτομηνιγγική καρκινωμάτωση

    Καρκίνος αγνώστου πρωτοπαθούς

    www.emedi.gr

     

     

     

     

  • Τα κανναβινοειδή είναι οι προστάτες της ομοιόστασης και της υγείας Τα κανναβινοειδή είναι οι προστάτες της ομοιόστασης και της υγείας

    Οι ιατρικές ιδιότητες των κανναβινοειδών

     

    Γράφει η 

    Δρ Σάββη Μάλλιου Κριαρά 

    Ειδικός Παθολόγος-Ογκολόγος, MD, PhD

    Κανναβινοειδή και ενδοκανναβινοειδές σύστημα

    Τι είναι τα κανναβινοειδή;

    Τα κανναβινοειδή είναι μία από τις πολλές ενώσεις που βρίσκονται στο φυτό κάνναβης.  Τα κανναβινοειδή μπορούν να χρησιμοποιηθούν για την ανακούφιση πολλών παθήσεων. Κάθε κανναβινοειδές είναι ελαφρώς διαφορετικό τόσο στον τύπο όσο και στα αποτελέσματα για την υγεία μας. Η συγκέντρωση κάθε κανναβινοειδούς ποικίλλει, επίσης.

    Από τις 500 φυσικές ενώσεις στο φυτό κάνναβης, τουλάχιστον 88 από αυτές ανήκουν στην κατηγορία των κανναβινοειδών.

    Οι ενώσεις αναπτύσσονται φυσικά στο φυτό κάνναβης, αλλά οι καλλιεργητές και οι κατασκευαστές ιατρικής μαριχουάνας μπορούν να αλλάξουν το φυτό ή να δημιουργήσουν συνθετικά προϊόντα κανναβινοειδών για να παράγουν υψηλότερα επίπεδα συγκεκριμένων κανναβινοειδών. Ο σκοπός αυτής της πρακτικής είναι να αυξήσει τα αποτελέσματα ενός συγκεκριμένου κανναβινοειδούς, καθιστώντας το στέλεχος μαριχουάνας ή το συνθετικό προϊόν κανναβινοειδών πιο αποτελεσματικό για μια ασθένεια.

    Πώς λειτουργούν τα κανναβινοειδή

    Μέσα στον οργανισμό υπάρχει ένα λειτουργικό σύστημα που δρα ρυθμίζοντας τη θερμοκρασία και την αρτηριακή πίεση, μειώνει τους πόνους και τις μυϊκές συσπάσεις, ελαττώνει τη ναυτία και τους εμέτους, μειώνει το άγχος και αυξάνει την όρεξη. Αυτό το λειτουργικό σύστημα είναι προστατευτικό για τον εγκέφαλο, την καρδιά και τα νεύρα, καταπολεμάει τις φλεγμονές, τις οξειδώσεις και τον καρκίνο, χαλαρώνει, μας βοηθάει να κοιμόμαστε, να τρώμε, να ξεχνάμε και μας προστατεύει.

    endoca 1

    Το ενδοκανναβινοειδές σύστημα είναι ένα σημαντικό κέντρο ελέγχου της ισορροπίας μας και της προστασίας της υγείας μας.

    Το ενδοκανναβινοειδές σύστημα ανακαλύφθηκε το 1990.

    Το σώμα μας παράγει φυσικά κανναβινοειδή, γνωστά ως ενδοκανναβινοειδή, τα οποία υποστηρίζουν μια ποικιλία λειτουργιών του σώματος, όπως τον ύπνο, τα συναισθήματα, τις κινήσεις και την όρεξη. Το σύστημα μέσα στο σώμα σας είναι γνωστό ως σύστημα ενδοκανναβινοειδών. Τα ενδοκανναβινοειδή παίζουν ζωτικό ρόλο για να σας κρατήσουν υγιείς και να παρέχουν εσωτερική σταθερότητα ή ομοιόσταση.

    Ουσιαστικά, οι φυσικές χημικές ουσίες στο σώμα  διευκολύνουν την επικοινωνία των κυττάρων. Προβλήματα με τα ενδοκανναβινοειδή μπορεί να εκδηλωθούν με τη μορφή σωματικών προβλημάτων και άλλων προβλημάτων λόγω της ανισορροπίας στο σώμα.

    Τα κανναβινοειδή αλληλεπιδρούν με τους υποδοχείς σε όλο το σώμα, συμπεριλαμβανομένου του ανοσοποιητικού συστήματος και του κεντρικού νευρικού συστήματος.

    endoca 9

    Το σώμα έχει δύο τύπους υποδοχέων:

    CB1 υποδοχείς στον εγκέφαλο και το κεντρικό νευρικό σύστημα και CB2 υποδοχείς στο ανοσοποιητικό σύστημα. Τα κανναβινοειδή στη μαριχουάνα μιμούνται τις φυσικές ενώσεις στο σώμα, δεσμεύοντας τους υποδοχείς.

    Διαφορετικοί τύποι κανναβινοειδών τείνουν να συνδέονται με υποδοχείς σε διαφορετικές τοποθεσίες στο σώμα, γι΄αυτό ορισμένα κανναβινοειδή έχουν συγκεκριμένα αποτελέσματα. Για παράδειγμα, η THC συνδέεται καλά με τους υποδοχείς στον εγκέφαλο. Αυτό βοηθά στην ενίσχυση μιας υψηλής αίσθησης.

    Η Δ9 τετραϋδροκανναβινόλη ανακαλύφθηκε το 1964 και είναι το δραστικό ψυχοτρόπο συστατικό του φυτού Cannabis Sativa της γνωστής κάνναβης. Το 1988 ανακαλύφθηκε ο πρώτος υποδοχέας για την THC στον εγκέφαλο και το κεντρικό νευρικό σύστημα (CB1). Ο αριθμός των υποδοχέων της κάνναβης είναι πολύ υψηλός εκεί. Το ενδογενές κανναβινοειδές ανακαλύφθηκε το 1992 και είναι η ανανταμίδη (αμίδιο της έκστασης). Το 1993 ανακαλύφθηκε άλλος κανναβοϋποδοχέας στο περιφερικό νευρικό σύστημα (CB2) και το 1995 το άλλο ενδοκανναβινοειδές η 2-AG.

    Το ενδοκανναβινοειδές σύστημα έχει ως κύρια λειτουργία τη διατήρηση και αποκατάσταση της ισορροπίας του οργανισμού ή της ομοιόστασης. Σχετίζεται με τον έλεγχο των μεταβολικών διαδικασιών και μεταβιβάζει πληροφορίες για την έναρξη ή την παύση νευρικών και ορμονικών διεργασιών. Δραστηριοποιείται θεραπευτικά σε πλήθος παθολογικών διαταραχών, όπως, για παράδειγμα, ο καρκίνος και οι αυτοάνοσες διαταραχές, επιδιώκοντας την αποκατάσταση της υγείας.

    Τα συστατικά του φυτού της κάνναβης εκτελούν τις ίδιες λειτουργίες με αυτές των ενδοκανναβινοειδών.

    Άρα ΚΑΝΝΑΒΙΝΟΕΙΔΗ είναι οι δραστικές ουσίες που ενεργοποιούν την αυτοθεραπευτική αποκατάσταση του οργανισμού.

    endoca 7

    Υπάρχουν τρεις κατηγορίες Κανναβινοειδών

    1. Τα φυτοκανναβινοειδή: Είναι τα βιοδραστικά συστατικά του φυτού Cannabis Sativa.  

    2. Τα συνθετικά ανάλογα: Είναι ουσίες κατασκευασμένες εργαστηριακά με δομική και λειτουργική συγγένεια με τα φυτοκανναβινοειδή και τα ενδοκανναβινοειδή.

    3. Τα ενδοκανναβινοειδή: Αυτά είναι ενδογενή λιπίδια με δράση κάνναβης.

    Όλα τα κανναβινοειδή ασκούν δράση μέσω του Ενδοκανναβινοειδούς συστήματος (ECS)

    Το ενδοκανναβινοειδές σύστημα το διακρίνουμε σε 3 λειτουργικά μέρη:

    1. Τους μεμβρανικούς υποδοχείς για τα κανναβινοειδή

    2. Τα ενδογενή κανναβινοειδή που ενεργοποιούν τους υποδοχείς

    3. Τα ένζυμα που συνθέτουν ή αποδομούν τα ενδοκανναβινοειδή

    endoca 10

    Όλα αυτά αποτελούν ένα σύστημα μεταφοράς πληροφορίας στα νεύρα και σε ολόκληρο τον οργανισμό. Ως νευρορυθμιστής, αυτό το σύστημα εμποδίζει την ανάπτυξη υπερβολικής νευρωνικής δραστηριότητας. Αναστέλλει τις πάνω από το φυσιολογικό διεγέρσεις (άγχος, μυϊκός τρόμος, σπαστικότητα), καθώς και ανεβάζει τις κάτω από το φυσιολογικό (κατάθλιψη). Επίσης, ρυθμίζει τη λειτουργία του ανοσοποιητικού συστήματος.

    Το ενδοκανναβινοειδές σύστημα είναι ένα σύστημα που υπάρχουν κλειδαριές και όταν ξεκλειδώνουν προφυλάσσεται η υγεία μας με πολλούς και διαφορετικούς τρόπους. Οι κλειδαριές αυτές είναι οι μεμβρανικοί υποδοχείς των κανναβινοειδών. Τα κλειδιά των κλειδαριών είναι τα κανναβινοειδή που ύστερα από κάποια χρήση καταστρέφονται από τα ένζυμα αποδόμησής τους.

    Υπάρχουν δύο κλειδαριές-υποδοχείς ο CB1 και ο CB2, αλλά και άλλοι, όπως CPR55, GPR119, GPR3, GPR6, TRPV1. Ο TRPV1 είναι κλειδαριά-υποδοχέας που σχετίζεται με την αναλγησία και την αντιμετώπιση του στρες. Οι κανναβοϋποδοχείς βρίσκονται παντού στο σώμα και ανάλογα με τον τύπο τους (CB1 ή CB2) ή την περιοχή που βρίσκονται εκδηλώνουν και διαφορετικές δράσεις.

    CB1 ΥΠΟΔΟΧΕΙΣ

    Οι CB1 βρίσκονται, κυρίως, στον εγκέφαλο και στο κεντρικό νευρικό σύστημα και σε περιφερικά νευρικά όργανα, όπως στο ήπαρ, στους νεφρούς, πνεύμονες, καρδιά, οφθαλμούς, όρχεις, προστάτη, μήτρα κ.ά., αλλά και στο ανοσοποιητικό. Οι υποδοχείς στον εγκέφαλο είναι οι περισσότεροι. Βρίσκονται στο φλοιό, που σχετίζεται με την υψηλότερη συνειδησιακή λειτουργία, γι΄αυτό και τις συνειδησιακές αλλαγές που προκαλούνται από την κάνναβη τις θεωρούν πνευματικές και τις επιδιώκουν σε θρησκευτικές τελετές. Βρίσκονται, ακόμη, στα βασικά γάγγλια που αφορούν τον έλεγχο των κινήσεων, γι΄αυτό τα κανναβινοειδή έχουν θεραπευτική εφαρμογή στις κινητικές διαταραχές. Απαντώνται στον υποθάλαμο, όπου βρίσκεται το κέντρο της όρεξης και γι΄αυτό τα κανναβινοειδή ανοίγουν την όρεξη. Οι υποδοχείς υπάρχουν και στον ιππόκαμπο και στην αμυγδαλή, που σχετίζονται με την άμεση μνήμη και τις συγκινήσεις, αντίστοιχα. Στο νωτιαίο μυελό οι υποδοχείς σχετίζονται με τον πόνο, γι΄αυτό η κάνναβη έχει αναλγητική δράση. Στο στέλεχος του εγκεφάλου βρίσκεται το κέντρο του έμετου και οι υποδοχείς εκεί χαρίζουν την αντιεμετική δράση της κάνναβης. Το σημαντικό είναι ότι οι υποδοχείς αυτοί δεν υπάρχουν στον προμήκη, όπου βρίσκονται τα κέντρα αναπνοής και κυκλοφορίας και γι΄αυτό η υπερβολική δόση κάνναβης δεν επιφέρει το θάνατο.

    Η πυκνότητα κατανομής των υποδοχέων στον οργανισμό αλλάζει, ανάλογα με τις αυτοθεραπευτικές του ανάγκες, όπως σε περιοχές τραυμάτων, φλεγμονών και άλλων διαταραχών. Σε αυτές τις περιπτώσεις αυξάνεται ο αριθμός τους, καθώς και τα ενδοκανναβινοειδή, ειδικά στους ιστούς και τα κύτταρα που μεσολαβούν στην αποκατάσταση ή στην αναχαίτηση της επιδείνωσης της διαταραχής. Έτσι, αρχίζει η θεραπευτική δράση, μετά την ενεργοποίηση των υποδοχέων είτε από ενδοκανναβινοειδή, είτε από εξωκανναβινοειδή.

    Οι CB1 υποδοχείς είναι και οι κλειδαριές για τις ψυχοτρόπες επιδράσεις της κάνναβης. Η Δ9 τετραϋδροκανναβινόλη είναι το ψυχοτρόπο κλειδί για τις κλειδαριές CB1. Οι CB1 αφού ενεργοποιηθούν δρουν ανασταλτικά στην έκκριση νευροδιαβιβαστικών ουσιών, επιδιώκοντας την ισορροπία κι έτσι διευκολύνουν ή εμποδίζουν τις βιοχημικές πληροφορίες κι έτσι γίνεται αποκατάσταση των διαταραχών. Όταν εξουδετερώνονται οι CB1 υποδοχείς η αποκατάσταση δεν είναι εφικτή.

    CB2 ΥΠΟΔΟΧΕΙΣ

    Οι κανναβοϋποδοχείς CB2 βρίσκονται παντού στο περιφερικό νευρικό σύστημα, αλλά, κυρίως, στα κύτταρα του ανοσοποιητικού και του αιμοποιητικού ιστού. Βρίσκονται σε όργανα, όπως ο σπλήνας, ο θύμος, το πάγκρεας κ.ά. Επίσης, βρίσκονται σε νευρώνες μέσα και έξω από τον εγκέφαλο, όπως στους όρχεις, στη μήτρα και αλλού.

    Η ενεργοποίηση των CB2 υποδοχέων ρυθμίζει την άμυνα του οργανισμού και τη μετανάστευση των ανοσοποιητικών κυττάρων στα σημεία της διαταραχής. Οδηγεί σε μείωση των φλεγμονών. Για την αντιμετώπιση των διαταραχών στην περιοχή της βλάβης αυξάνεται ο αριθμός των υποδοχέων και υπάρχει ανάγκη για περισσότερα κλειδιά που ανεπαρκούν, δηλαδή περισσότερα κανναβινοειδή.

    endoca 11

    ΕΝΔΟΚΑΝΝΑΒΙΝΟΕΙΔΗ

    Τα ενδοκανναβινοειδή είναι ουσίες κλειδιά που ενεργοποιούν την ισορροπία της υγείας και την ομοιόσταση του οργανισμού. Υπάρχουν στο ανθρώπινο έμβρυο, από τη σύλληψη και πριν την εμφύτευση στη μήτρα και υπάρχουν και στο μητρικό γάλα.

    Τα πιο γνωστά ενδοκαννιαβινοειδή είναι η ανανταμίδη ή AEA, η 2-αραχιδονογλυκερόλη ή 2-AG, η NADA, OAE, LPI, Noladin Ether κ.ά.

    Όταν κάποιος, για παράδειγμα, καπνίζει μαριχουάνα, τα κανναβινοειδή πηγαίνουν κατευθείαν στους πνεύμονες γρήγορα και στη συνέχεια αμέσως στην καρδιά, η οποία στέλνει τα κανναβινοειδή στον εγκέφαλο γρήγορα. Στον εγκέφαλο, τα κανναβινοειδή κλειδώνουν στους υποδοχείς, οι οποίοι ξεκινούν το συναίσθημα. Το χρονικό πλαίσιο από το πρώτο κάπνισμα της μαριχουάνας μέχρι να φτάσει στον εγκέφαλο και έχει αποτελέσματα διαρκεί περίπου 2,5 λεπτά. Χρειάζεται η μαριχουάνα, περίπου, 2,5 λεπτά για να αρχίσει να δρα με το κάπνισμα.

    Κατά την κατάποση τροφίμου που περιέχει κάνναβη, η διαδικασία διαρκεί περισσότερο για έχει πλήρη ισχύ η THC. Μπορεί να χρειαστούν από 30 λεπτά έως 2 ώρες για να έχει αποτελέσματα. Ωστόσο, μόλις ξεκινήσει η δράση της μαριχουάνας, τα αποτελέσματα θα είναι πολύ πιο έντονα από άλλες μορφές χρήσης μαριχουάνας. Η βρώσιμη κάνναβη χρειάζεται 30 λεπτά έως 2 ώρες για να έχει αποτελέσματα.

    Τα διαφορετικά κανναβινοειδή στην κάνναβη επηρεάζουν τους υποδοχείς διαφορετικά, ανάλογα με το συγκεκριμένο κανναβινοειδές και τη θέση στο σώμα. Η βάση της φαρμακευτικής μαριχουάνας στοχεύει τον τύπο των κανναβινοειδών σε συγκεκριμένους υποδοχείς στο σώμα για μέγιστη επίδραση σε ένα συγκεκριμένο πρόβλημα. Η μαριχουάνα που παρασκευάζεται ως φάρμακο περιλαμβάνει μεγαλύτερη ποσότητα ειδικών κανναβινοειδών για τη θεραπεία συγκεκριμένων συμπτωμάτων. Η κατανόηση των επιδράσεων των κανναβινοειδών βοηθάει στη συγκεκριμένη πορεία θεραπείας όταν χρησιμοποιείται η μαριχουάνα για ιατρικούς σκοπούς.

    Οι θεραπευτικές επιδράσεις των ενδοκανναβινοειδών μέσω της ενεργοποίησης των κανναβινοϋποδοχέων

    -Είναι φυσικά αντιυπερτασικά, προκαλούν αγγειοδιαστολή και ρίχνουν την αρτηριακή πίεση.

    -Είναι φυσικά αντιπυρετικά και μειώνουν την θερμοκρασία.

    -Μειώνουν τις μυϊκές συσπάσεις και τον μυϊκό τρόμο, δηλαδή δρουν ως σπασμολυτικά.

    -Μειώνουν του πόνους. Είναι, δηλαδή, αναλγητικά. Πολλά κανναβινοειδή προσφέρουν αναλγητικό αποτέλεσμα, καθιστώντας τη μαριχουάνα δημοφιλή για άτομα που πάσχουν από χρόνιο πόνο. Τα κανναβινοειδή είναι ένας αποτελεσματικός τρόπος για τον έλεγχο του πόνου και η ανακούφιση από τον πόνο συνοδεύεται από πρόσθετα οφέλη, τα οποία μπορεί, επίσης, να βελτιώσουν μια ιατρική κατάσταση που προκαλεί πόνο. 

    -Μειώνουν τη ναυτία και την τάση για έμετο. Είναι θετικό αποτέλεσμα για τους καρκινοπαθείς για την αντιμετώπιση των εμέτων και της ναυτία που συχνά σχετίζονται με χημειοθεραπεία.

    -Μειώνουν την αϋπνία και δρουν ως υπνωτικά. Είναι ηρεμιστικά. Μια άλλη ομάδα ανθρώπων που επωφελούνται από τις επιδράσεις ορισμένων κανναβινοειδών είναι εκείνοι που έχουν προβλήματα ύπνου. Μερικές από τις ενώσεις της κάνναβης έχουν ηρεμιστικό αποτέλεσμα που μπορεί να σας βοηθήσει να κοιμηθείτε. Η αϋπνία μπορεί να έχει σημαντικό αντίκτυπο στη ζωή, επομένως μια αποτελεσματική ηρεμιστική επιλογή είναι ένα τεράστιο όφελος για άτομα που έχουν δυσκολία στον ύπνο. 

    -Μειώνουν το άγχος και το στρες και δρουν ως αγχολυτικά-Μειώνουν την άμεση μνήμη που είναι προστατευτικός μηχανισμός του μετατραυματικού στρες.

    -Τα ενδοκανναβινοειδή αυξάνουν τη νευρογένεση στον ιππόκαμπο που είναι το κέντρο της μνήμης στον εγκέφαλο.

    -Αυξάνουν την όρεξη, δηλαδή είναι ορεξιογόνα. Για άτομα που πρέπει να αυξήσουν το βάρος ή να αυξήσουν την όρεξη, η μαριχουάνα είναι ένα χρήσιμο εργαλείο.

    -Έχουν αντιφλεγμονώδη δράση. Η φλεγμονή σχετίζεται με πολλά σύγχρονα ιατρικά προβλήματα, συμπεριλαμβανομένης της νόσου του Crohn. 

    -Έχουν αντιοξειδωτική δράση. Η κάνναβη έχει αντιοξειδωτική δράση στο σώμα, χάρη σε ορισμένα κανναβινοειδή. Τα αντιοξειδωτικά βοηθούν στην καταπολέμηση των ελεύθερων ριζών που μπορούν να προκαλέσουν βλάβη στο σώμα.

    -Έχουν αντικαρκινική δράση. Ορισμένα κανναβινοειδή επιβραδύνουν ή  μειώνουν την ανάπτυξη του όγκου, ένα τεράστιο όφελος για άτομα με διάγνωση καρκίνου.

    -Έχουν καρδιοπροστατευτική δράση.

    -Έχουν νευροπροστατευτική δράση. Προστατεύουν τα νευρικά και εγκεφαλικά κύτταρα. Σε ορισμένες περιπτώσεις, τα κανναβινοειδή μπορούν να βοηθήσουν στην ανάπτυξη νέων εγκεφαλικών κυττάρων.

    -Έχουν αντικαταθλιπτική δράση.  Ενώ η THC μπορεί να προκαλέσει άγχος ή παράνοια σε ορισμένα άτομα, πολλά άλλα κανναβινοειδή είναι γνωστά για τις αντικαταθλιπτικές τους ιδιότητες. Η μαριχουάνα μπορεί να βελτιώσει και να ισορροπήσει τη διάθεσή σας. Για άτομα με κατάθλιψη, τα κανναβινοειδή παρέχουν βοήθεια για την κατάθλιψη.

    -'Εχουν αντιμικροβιακή δράση. Πολλές ενώσεις στη μαριχουάνα προσφέρουν αντιβακτηριακή δράση, με ορισμένες να λειτουργούν αποτελεσματικά σε λοιμώξεις που είναι συχνά ανθεκτικές στα αντιβιοτικά, όπως λοιμώξεις σταφυλόκοκκου. Αυτό προσφέρει σε άτομα που αντιμετωπίζουν μια λοίμωξη μια άλλη πορεία θεραπείας. Ορισμένα κανναβινοειδή προσφέρουν έχουν και αντιικές και αντιμυκητιασικές ιδιότητες για επιπλέον χρήσεις.

    -Είναι σπασμολυτικά. Η μαριχουάνα χρησιμοποιείται για τη θεραπεία διαταραχών που προκαλούν σπασμούς, όπως η επιληψία. Ορισμένα κανναβινοειδή έχουν αντισπασμωδικό αποτέλεσμα, το οποίο βοηθά στη μείωση ή την εξάλειψη των επιληπτικών κρίσεων που προκαλούνται από την επιληψία. Αυτό μπορεί να βελτιώσει δραστικά τη ζωή των ανθρώπων που έχουν προσβληθεί από επιληψία, ειδικά εκείνων που έχουν συχνές επιληπτικές κρίσεις. Η χρήση ιατρικής μαριχουάνας μπορεί να βοηθήσει αυτούς τους ανθρώπους να ζήσουν μια πιο φυσιολογική ζωή.

    -Προκαλούν μείωση της ενδοφθάλμιας πίεσης. Οι ασθενείς με γλαύκωμα στρέφονται στη μαριχουάνα για τη μείωση της ενδοφθάλμιας πίεσης που προκαλείται από ορισμένα κανναβινοειδή. Αυτό έχει ιατρικά οφέλη για το γλαύκωμα.

    Τα ενδοκανναβινοειδή ρυθμίζουν την πρόσληψη τροφής, το μεταβολισμό, είναι ανοσορυθμιστικά και κατάλληλα για την αντιμετώπιση του πόνου, των φλεγμονών, του καρκίνου και των νευρολογικών διαταραχών.

    Οι διαταραχές της λειτουργίας των ενδοκανναβινοειδών, με ανεπάρκειά τους έχει σαν αποτέλεσμα τη μειωμένη ενεργοποίηση των κανναβινοϋποδοχέων, με αποτέλεσμα διαταραχή της ομοιόστασης και εμφάνιση νοσημάτων.

    Αν υπάρχει ανεπάρκεια ενδοκανναβινοειδών ή καταστροφή τους υπάρχει ανάγκη ενίσχυσης της δράσης τους. Για παράδειγμα, η άσκηση ενεργοποιεί και ενισχύει το ενδοκανναβινοειδές σύστημα.

    Η λήψη καλύτερα φυτικών, αλλά και συνθετικών εξωκανναβινοειδών και η παρεμπόδιση καταστροφής των ενδοκανναβινοειδών δημιουργεί κλειδιά για τους υποδοχείς, ώστε να διατηρείται η υγεία.

    Η υγεία και η ομοιόσταση διατηρούνται και με την εμπόδιση της καταστροφής των ενδοκανναβινοειδών. Η καταστροφή και αποδόμηση των ενδοκανναβινοειδών γίνεται με το ένζυμο FAAH-Fatty acid amide hydrolase που διασπά την ανανταμίδη και το ένζυμο MAGL-Monoacylglycerol lipase που διασπά τη 2AG-2-Arachidonoylglycerol. Αν αναστείλουμε τη δράση τους ενισχύεται η θεραπευτική ενέργεια των ενδοκανναβινοειδών.

    Η χορήγηση φυτοκανναβινοειδών που μιμούνται τη δράση των ενδογενών κανναβινοειδών στος κλειδαριές τους παρέχει ανώτερη ενίσχυση της θεραπευτικής δράσης του ενδοκανναβινοειδούς συστήματος.

    Ενώ, τα συγκεκριμένα οφέλη διαφέρουν από το ένα κανναβινοειδές στο άλλο, πολλά οφέλη είναι κοινά και η μαριχουάνα είναι κατάλληλη θεραπευτική επιλογή για πολλούς ιατρικούς λόγους. 

    endoca 2

    ΦΥΤΟΚΑΝΝΑΒΙΝΟΕΙΔΗ

    Το φυτό Cannabis Sativa έχει πολλές ποικιλίες Ινδική, Κλωστική και ruderalis ή της Σιβηρίας. Περιέχει 483 χημικά συστατικά και τα 88 είναι φυτοκανναβινοειδή. Η περιεκτικότητα των φυτών της κάνναβης σε κανναβινοειδή ποικίλλει ανάλογα με την ποιότητα και το είδος του σπόρου, τις συνθήκες και τον τρόπο καλλιέργειάς του, φυσική ή υδροπονική.

    Τα διαφορετικά φυτοκανναβινοειδή έχουν και διαφορετική θεραπευτική δράση.

    Για κάποιες διαταραχές είναι προτιμότερη η χρήση φυτών με υψηλότερο ποσοστό ψυχοτρόπου συστατικού, όπως η τετραϋδροκανναβινόλη, ενώ για άλλες αντίθετα χρειάζεται φυτά με περισσότερα μη ψυχοτρόπα συστατικά, όπως η κανναβιδιόλη.

    Τα κανναβινοειδή εμπίπτουν σε δύο διαφορετικές κατηγορίες: τα ψυχοδραστικά και μη ψυχοδραστικά. Αυτή η ταξινόμηση επηρεάζει τον τρόπο με τον οποίο μια συγκεκριμένη ένωση επηρεάζει το σώμα. Τα ψυχοδραστικά κανναβινοειδή δίνουν την υψηλή αίσθηση που συχνά σχετίζεται με τη χρήση μαριχουάνας. Η THC είναι το κύριο ψυχοδραστικό κανναβινοειδές στη μαριχουάνα. Η κανναβινόλη, ή CBN, είναι μια άλλη ψυχοδραστική ένωση που βρίσκεται στην κάνναβη.

    Τα μη ψυχοδραστικά κανναβινοειδή δεν προκαλούν την υψηλή αίσθηση. Έχουν άλλα αποτελέσματα στο σώμα, μερικές φορές πολύ σημαντικά αποτελέσματα, αλλά δεν είναι υπεύθυνα για να  δώσουν το συναίσθημα. Η κανναβιδιόλη, ή η CBD, είναι ένα από τα πιο εξέχοντα μη ψυχοδραστικά κανναβινοειδή στη μαριχουάνα. Τα άτομα που χρησιμοποιούν μαριχουάνα για ιατρικούς σκοπούς επωφελούνται από τα μη ψυχοδραστικά κανναβινοειδή.

    Ανάλογα με την περιεκτικότητά τους σε ψυχοτρόπα/ μη ψυχοτρόπα (THC/CBD) διακρίνονται και η ινδική από την κλωστική κάνναβη. Αν ο λόγος THC+CBN/CBD είναι μεγαλύτερος της μονάδα, το φυτό είναι ινδική κάνναβη, αν είναι μικρότερος της μονάδας είναι κλωστική κάνναβη

    Ενώ υπάρχουν περισσότεροι από 88 διαφορετικοί τύποι κανναβινοειδών.

    Τα οφέλη και οι παρενέργειες των κανναβινοειδών ποικίλλουν σημαντικά. Όταν κάνετε την έρευνά σας, λάβετε υπόψη ότι τα άτομα αποκρίνονται διαφορετικά σε διάφορα κανναβινοειδή. Με τη χρήση ιατρικής μαριχουάνας, οι συγκεντρώσεις διαφόρων κανναβινοειδών επηρεάζουν επίσης τις επιδράσεις στο σώμα σας. 

    endoca 14

    Τα πιο γνωστά κανναβινοειδή

    Τα πιο κοινά κανναβινοειδή στην κάνναβη είναι: THC, THCV, CBG, CBC, CBN και CBD.

    Τα κανναβινοειδή αλληλεπιδρούν με συγκεκριμένους υποδοχείς που της μεμβράνης των κυττάρων που βρίσκονται, συνήθως, σε θηλαστικά, πουλιά, ψάρια και ερπετά. Προς το παρόν, υπάρχουν δύο γνωστοί τύποι υποδοχέων κανναβινοειδών, που ονομάζονται CB1 και CB2.

    Στο εκχύλισμα της κάνναβης περιέχονται και άλλα φυσικά συστατικά, όπως τερπένια, φλαβονοειδή, φυτοστερόλες κ.ά.

    Τα φυτοκανναβινοειδή και οι θεραπευτικές τους ιδιότητες:

    endoca 4

    -THC (τετραϋδροκανναβινόλη)

    Είναι το κύριο ψυχοτρόπο συστατικό. Η Δ9 THC και η Δ8 THC μιμούνται τη δράση της ανανταμίδης και της αραχιδονογλυκερόλης και μειώνουν τον πόνο, ενισχύοντας ταυτόχρονα τη νευρογένεση. Η Δ8 τετραϋδροκανναβινόλη ή Δ8 THC προσομοιάζει με την Δ9 THC αλλά είναι λιγότερο ψυχοτρόπος από αυτή και δρα σαν αντιεμετικό. Είναι μερικός διεγέρτης ή αγωνιστής των CB1 και CB2 υποδοχέων, αλλά μικρότερης δρασικότητας από την ανανταμίδη και την αραχιδονογλυκερόλη. Έχει ήπιες διεγερτικές και ηρεμιστικές ιδιότητες, δηλαδή, άλλες φορές δρα σα σπασμολυτικό και άλλες δημιουργεί προσπασμωδική δράση. Είτε είναι αγχολυτική, είτε αγχογενής έχει προστατευτικό χαρακτήρα. Έχει αντιοξειδωτικές και αντιφλεγμονώδεις ιδιότητες, είναι αντιεμετικό και ορεξιογόνο, διαστέλλει τους βρόγχους και είναι βρογχοδιασταλτικό και μειώνει την ενδοφθάλμια πίεση με θεραπευτική εφαρμογή στο γλαύκωμα. Η ευφορική της επίδραση της δίνει αντικαταθλιπτικές ιδιότητες και απελευθερώνει νοτοπαμίνη, που στα ζώα σχετίζεται με αναζήτηση τροφής. Οι ψυχοτρόπες επιδράσεις της Δ9 THV περιορίζονται από τις ηρεμιστικές επιδράσεις της κανναβιδιόλης που είναι από τα σημαντικότερα φυτοκκαναβινοειδή και αποτελεί το 40% του εκχυλίσματος Cannabis Sativa.

    Η τετραϋδροκανναβινόλη (THC) είναι το πιο ευρέως γνωστό από τα κανναβινοειδή και συνήθως, βρίσκεται σε υψηλές συγκεντρώσεις στα περισσότερα στελέχη του φυτού. Η THC προκαλεί την έντονη ένταση που νιώθει κανείς μετά τη χρήση μαριχουάνας λόγω των ψυχοδραστικών της ιδιοτήτων. Είναι η κύρια ψυχοδραστική ένωση που βρίσκεται στο φυτό και η μαριχουάνα συχνά καλλιεργείται για να έχει υψηλότερα επίπεδα THC. Είναι αποτελεσματική για τις παθήσεις ήπατος, επειδή μπλοκάρει την κλειδαριά CB1, ενώ ενεργοποιεί τη CB2. Απαντάται στα φυτά κάνναβης της Κεντρικής Ασίας και της Νότιας Αφρικής.

    Η THC ξεκινά στο φυτό κάνναβης στην όξινη μορφή του ως THC-A. Αυτή η ένωση δεν προκαλεί ψυχοτρόπα συμπτώματα. Μόλις προσθέσετε θερμότητα στο μείγμα, το THC-A μετατρέπεται σε THC, και γίνεται ψυχοτρόπος, λόγω της ισχυρής ικανότητάς της να προσκολλάται σε υποδοχείς εγκεφάλου.

    endoca21

    Τα οφέλη της THC

    Αίσθημα υψηλό
    Αίσθηση ευφορίας
    Χαλάρωση
    Ανακούφιση από τον πόνο
    Διεγερτικό όρεξης για άτομα που χρειάζονται βελτίωση της όρεξης
    Φαρμακευτικά οφέλη για τη νόσο του Alzheimer, τη σκλήρυνση κατά πλάκας, τη νόσο του Πάρκινσον, τη σύνδρομο μεταραυματικού στρες, τον καρκίνο και τη νόσο του Crohn
    Αντιφλεγμονώδεις ιδιότητες
    Ενισχύει τις αισθήσεις
    Βελτιώνει την αίσθηση ευεξίας
    Προωθεί τη δημιουργικότητα
    Αποτρέπει τη νευρική βλάβη
    Αντισπασμωδικές επιδράσεις για την ελαχιστοποίηση σπασμών, όπως, εκείνων στην επιληψία
    Βοηθά στην ελαχιστοποίηση του εμέτου και της ναυτίας, καθιστώντας το χρήσιμο για ασθενείς με καρκίνο που υποβάλλονται σε χημειοθεραπεία
    Αντιοξειδωτική δράση για την καταπολέμηση των ελεύθερων ριζών στο σώμα
    Μπορεί να προωθήσει την ανάπτυξη νέων εγκεφαλικών κυττάρων και να προστατεύσει τα εγκεφαλικά κύτταρα από βλάβες

    Οι πιθανές παρενέργειες της THC:

    Άγχος και παράνοια σε μερικούς ανθρώπους
    Σύγχυση ή αποπροσανατολισμός
    Ξηρό στόμα και μάτια
    Προβλήματα της βραχυπρόθεσμης μνήμης
    Πιθανές μακροχρόνιες αλλοιώσεις στη μνήμη, ιδιαίτερα στη λεκτική μνήμη
    Αυξημένος καρδιακός ρυθμός
    Αίσθηση επιβράδυνσης του χρόνου
    Μειωμένη θερμοκρασία σώματος
    Δονήσεις σώματος
    Ανοχή με την πάροδο του χρόνου που μειώνει την αποτελεσματικότητα, απαιτώντας να καταναλώνετε περισσότεραο THC για να έχετε τα ίδια αποτελέσματα
    Οι ανεπιθύμητες ενέργειες της THC έρχονται συχνά με μια δόση που είναι πολύ υψηλή, επομένως η μείωση της δόσης μπορεί να βοηθήσει στην ελαχιστοποίηση των επιπτώσεων. Οι ανεπιθύμητες ενέργειες ποικίλλουν συχνά από το ένα άτομο στο άλλο.

    endoca 5

    -CBD (κανναβιδιόλη)

    Η κανναβιδιόλη δεν είναι ψυχοτρόπο συστατικό και επηρεάζει την ψυχομιμητική δράση της τετραϋδροκανναβινόλης, δρώντας ανταγωνιστικά προς αυτήν. Έχει μεγαλύτερη συγγένεια με τους CB2 κανναβοϋποδοχείς, εμφανίζοντας, έτσι, αντιφλεγμονώδεις ιδιότητες. Είναι, ακόμη, αντιεμετική, νευροπροστατευτική, αντικαρκινική και δρα, ακόμη και στο γονίδιο του μαστού ID1, το υπεύθυνο για τις μεταστάσεις. Είναι αγχολυτική, έχει σπασμολυτική δράση σε δυστονικές καταστάσεις, όπως στη νόσο Parkinson, νόσο Huntigton, σύνδρομο Tourette κι επιληψία. Αναστέλλει την υπερβολική λήψη τροφής, δηλαδή την υπερφαγία και δεν προκαλεί βρογχοδιαστολή, όπως η THC. Η CBD είναι θεραπευτική στους περισσότερους τύπους καρκίνου. Είναι κατάλληλη για τη θεραπεία της σχιζοφρένειας και των ψυχωτικών συμπτωμάτων. Ενώ, η ινδική κάνναβη εκδηλώνει προϋπάρχουσες διαταραχές η κλωστική κάνναβη μειώνει τα συμπτώματα και τα σταματάει.

    H κανναβιδιόλη (CBD) είναι μια μη ψυχοδραστική ένωση που βοηθάει στην εξισορρόπηση των επιδράσεων της THC. 

    endoca 20

    Τα οφέλη της CBD:

    Ηρεμία
    Αντιφλεγμονώδεις ιδιότητες
    Προστασία νευρώνων από τραυματισμούς και εκφυλισμό
    Βελτίωση διάθεσης
    Ανακούφιση από τον πόνο
    Αντιψυχωσικές ιδιότητες
    Έχει οφέλη για πολλές ιατρικές παθήσεις, όπως επιληψία, καρκίνος, κατάθλιψη, ψυχωσικές διαταραχές, διαβήτη και άγχος
    Προσφέρει ανακούφιση από την ημικρανία
    Μειώνει την όρεξη

    Οι πιθανές παρενέργειες της CBD:

    Ξηροστομία
    Χαμηλή πίεση αίματος
    Ζάλη
    Υπνηλία

    endoca 13

    -CBG (Κανναβιγερόλη)

    Μη ψυχοτρόπο συστατικό. Είναι αντιφλεγμονώδες, αντιβιοτικό, αντιμυκητιασικό, υπνωτικό, ρίχνει την ενδοφθάλμια πίεση και προλαμβάνει την τύφλωση από το γλαύκωμα. Η μη ψυχοδραστική ένωση κανναβιγερόλη (CBG) χρησιμεύει ως βάση για την THC και την CBD. Επειδή, σχηματίζεται νωρίς στον αναπτυσσόμενο κύκλο, η CBG, συνήθως, δεν βρίσκεται σε μεγάλες ποσότητες, καθώς ωριμάζει το φυτό. Τα στελέχη μαριχουάνας με υψηλότερα επίπεδα CBG τείνουν να ελαχιστοποιούν τις αρνητικές επιπτώσεις της THC σε πολλούς χρήστες.

    Τα οφέλη της CBG:

    Ανακούφιση για ασθενείς με γλαύκωμα λόγω μείωσης της ενδοφθάλμιας πίεσης
    Αντιβιοτικά αποτελέσματα και αντιμυκητιασική δράση
    Θεραπευτικές επιδράσεις για ψωρίαση και παρόμοιες παθήσεις του δέρματος
    Ανακούφιση από τον πόνο
    Αντικαρκινικές επιδράσεις, με επιβράδυνση της ανάπτυξης καρκινικών κυττάρων
    Αντικαταθλιπτικό
    Ρύθμιση της διάθεσης
    Αντιοξειδωτικά αποτελέσματα κατά των ελεύθερων ριζών στο σώμα
    Αντιφλεγμονώδη αποτελέσματα
    Ανακούφιση για φλεγμονώδη νόσο του εντέρου
    Αντιμετωπίζει την παράνοια που προκαλείται μερικές φορές από την THC

    endoca 22

    -Κανναβιχρωμίνη (CBC)

    Αυτό το μη ψυχοδραστικό κανναβινοειδές είναι λιγότερο γνωστό από κάποιους άλλους τύπους, αλλά εξακολουθεί να προσφέρει κάποια εντυπωσιακά οφέλη. Παρόλο που δεν είναι ευρέως γνωστή, η CBC κατατάσσεται ως το δεύτερο πιο διαθέσιμο κανναβινοειδές. Είναι μη ψυχοτρόπο συστατικό. Είναι αντιφλεγμονώδες, αναλγητικό, αντιβιοτικό, αντιμυκητιασικό και βοηθάει στην ανάπτυξη του εγκεφάλου.

    Τα οφέλη της CBC:

    Αντιφλεγμονώδεις επιδράσεις κατά του πρηξίματος και της φλεγμονής του εντερικού σωλήνα, με τα αποτελέσματα ακόμη πιο έντονα όταν συνδυάζονται με την THC
    Αντικαρκινικές επιδράσεις  κατά του καρκίνου του μαστού και άλλων καρκίνων
    Αντικαταθλιπτικό που βοηθά στη βελτίωση της συνολικής διάθεσης
    Αντιμυκητιασικά αποτελέσματα
    Αντιβακτηριακές επιδράσεις κατά του Ε. Coli, του σταφυλόκοκκου και άλλων τύπων βακτηρίων
    Ενθαρρύνει δυνητικά την ανάπτυξη νέων εγκεφαλικών κυττάρων αυξάνοντας τη βιωσιμότητα, καθώς, αναπτύσσονται τα εγκεφαλικά κύτταρα
    Ανακούφιση από τον πόνο, αν και δεν είναι τόσο σημαντική όσο από κάποια άλλα κανναβινοειδή

    endoca 15

    -CBN (κανναβινόλη)

    Μέτριο ψυχοτρόπο. Σε αυτήν μετατρέπεται η TCH κατά την αποδόμησή της. Είναι ηρεμιστικό, αντιβιοτικό, αντιοξειδωτικό και αναλγητικό.

    Η κανναβινόλη (CBN) σχηματίζεται μέσω μιας διαδικασίας οξείδωσης, όταν η THC εκτίθεται στον αέρα. Όπως η THC, η CBN είναι ψυχοδραστική αλλά σε πολύ χαμηλότερα επίπεδα από την THC. Η CBN διαφέρει, επίσης, από την THC στην τάση της να προσδένεται σε υποδοχείς σε όλο το σώμα παρά στους υποδοχείς στον εγκέφαλο.

    Η ψυχοδραστική δράση της THC είναι 30 τοις εκατό, αλλά της CBN, συνήθως, φτάνει το 1 τοις εκατό ή λιγότερο. 

    Τα οφέλη της CBN:

    Αίσθημα υπνηλίας ειδικά όταν συνδυάζεται με την THC
    Διεγερτικό όρεξης
    Αποτελεσματικότητα έναντι ανθεκτικών στα αντιβιοτικά στελεχών μολύνσεων σταφυλόκοκκου MRSA
    Ανακούφιση από τον πόνο
    Αντιφλεγμονώδες με πιθανά οφέλη για το άσθμα και τη νόσο του Crohn
    Ρύθμιση του ανοσοποιητικού συστήματος
    Βοηθά στην ανακούφιση των σπασμών και της επιληψίας
    Υποστήριξη της ανάπτυξης των οστών
    Αντιοξειδωτικό για την καταπολέμηση των ελεύθερων ριζών στο σώμα
    Μειώνει την ενδοφθάλμια πίεση προς όφελος των ασθενών με γλαύκωμα

    Οι πιθανές παρενέργειες της της CBN:

    Ζάλη
    Σύγχυση
    Το ηρεμιστικό αποτέλεσμα του CBN το καθιστά ένα δημοφιλές κανναβινοειδές για άτομα που υποφέρουν από αϋπνία ή προβλήματα ύπνου. Για μερικούς ανθρώπους, η υπνηλία που δημιουργείται από το CBN είναι ένα μειονέκτημα, αλλά πολλοί άνθρωποι θέλουν τα αποτελέσματα που προκαλούν τον ύπνο του CBN. Το κανναβινοειδές προσφέρει αποτελέσματα παρόμοια με τα φαρμακευτικά ηρεμιστικά σε μικρότερες δόσεις. Μόνο 5 mg CBN προσφέρει τα ίδια ηρεμιστικά αποτελέσματα με τα 10 mg του ήπιου φαρμακευτικού ηρεμιστικού που ονομάζεται διαζεπάμη.

    endoca 17

    -THCV (Τετραϋδροκανναβιβαρίνη)

    Είναι ανταγωνιστικό κανναβινοειδές στην Δ9 THCV. Είναι αγωνιστής στο CB1 και μερικός αγωνιστής, δηλαδή διεγέρτης στο CB2. 'Ετσι εξαφανίζει τη δράση της THC, κόβει την όρεξη και μειώνει το βάρος και την εναπόθεση λίπους. Εξετάζεται θεραπευτικά για την αντιμετώπιση της παχυσαρκίας, μειώνει το βάρος και την εναπόθεση λίπους.

    -CBDV (Cannabidivarin)

    -CBCV (Cannabichromevarin)

    -CBGM (Cannabigerol Monomethyl Ether)

    endoca 3

    ΚΑΝΝΑΒΙΝΟΕΙΔΗΕΠΙΠΤΩΣΕΙΣ, ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΤΙΚΑ & ΙΑΤΡΙΚΕΣ ΕΦΑΡΜΟΓΕΣ
    THC

    Tetrahydrocannabinol

    Υπεύθυνη για το ψυχοτρόπο αποτέλεσμα: ενισχύει όλες τις αισθητηριακές λειτουργίες, όπως η όραση, η ακοή, η ευαισθησία στο χρώμα και αυξάνει τη σεξουαλική διέγερση και χαρίζει  μια μεγαλύτερη αίσθηση ευεξίας. Παράγει έντονα συναισθήματα ευφορίας. Ακονίζει το μυαλό (εγκέφαλο) και προάγει τη δημιουργικότητα. Αναλγητικό (ανακούφιση από τον πόνο), ηρεμιστικό, χαλαρωτικό, ενεργητικό, προάγει τη δημιουργικότητα.

    Ανακάλυψη:

    1964, Gaoni and Mechoulm, Weizmann Institue Rehovot.

    Γνωστά φαρμακευτικά οφέλη:

    Αγχολυτικό - μειώνει τα συμπτώματα του άγχους
    Νευροπροστατευτικό - προστατεύει από νευρική βλάβη
    Αντισπασμωδικό - ανακουφίζει τους σπασμούς και είναι αντιεπιληπτικό
    Αντιεμετικό - μειώνει τον εμετό και τη ναυτία
    Αναλγητικό - μειώνει τον πόνο
    Ορεκτικό - ανοίγει την όρεξη
    Αντιοξειδωτικό - καταπολεμά τις ελεύθερες ρίζες στην κυκλοφορία του αίματος
    Νευροπαθητικό αναλγητικό - μειώνει τον πόνο από νευρική βλάβη
    Είναι βρογχοδιασταλτικό και δρα παρόμοια και βοηθά τους ασθματικούς στην αναπνοή
    Αντικαρκινικό - μειώνει την εξάπλωση ορισμένων καρκίνων
    Αντιφλεγμονώδες - μειώνει τη φλεγμονή
    Νευρογένεση - προάγει την ανάπτυξη νέου νευρικού ιστού
    Νευροπροστατευτικό - προστατεύει τα νεύρα από βλάβες

    THCV

    Tetrahydrocannabivarin

    Ένα ψυχοδραστικό κανναβινοειδές που απαντάται μαζί με την THC στην κάνναβη.

    Η έρευνα έδειξε ότι, σε χαμηλές δόσεις, η THCV αυξάνει τις επιδράσεις της THC (ισχυροποιώντας την THC, προκαλώντας ένα ισχυρότερο και ταχύτερο αποτέλεσμα), αλλά σε μεγαλύτερες δόσεις η THCV αντιτίθεται στα αποτελέσματα της THC. Η πρόσφατη έρευνα για την THCV επικεντρώνεται στην ικανότητά της να μειώνει την όρεξη.

    Ανακάλυψη

    1970, Edward Gil και συνεργάτες, Ηνωμένο Βασίλειο

    Γνωστά ιατρικά οφέλη:

    Κατασταλτικό της όρεξης

    CBD

    Cannabidiol

    Η CBD λειτουργεί ανταγωνιστικά στη μικρομοριακή περιοχή κι έχει το αντίθετο αποτέλεσμα της THC. Μειώνει το ψυχοδραστικό αποτέλεσμα και παρατείνει τις ιατρικές επιδράσεις της. Όχι ψυχοδραστικό. Αποτελεσματική κατά του άγχους και του στρες (ηρεμιστικό). Ισχυρή χαλάρωση των μυών, ειδικά στις ίνες των λείων μυών, μειώνοντας έτσι τους μυϊκούς σπασμούς.

    Ανακάλυψη:

    Το 1940, απομονώθηκε για πρώτη φορά από τον Adams και τους συναδέλφους του και καθορίστηκε στερεοχημικά το 1963 από τους Mechoulam και Shvo.

    Γνωστά φαρμακευτικά οφέλη:

    Αγχολυτικό - μειώνει τα συμπτώματα του άγχους
    Αντιεπιληπτικό - μειώνει τις επιληπτικές κρίσεις και τους σπασμούς
    Νευροπροστατευτικό - προστατεύει από νευρική βλάβη
    Αγγειοχαλαρωτικό - μειώνει την ένταση στα τοιχώματα των αιμοφόρων αγγείων
    Αντισπασμωδικό - ανακουφίζει τους σπασμούς 
    Αντιισχαιμικό - μειώνει τον κίνδυνο απόφραξης των αρτηριών
    Αντιεμετικό - μειώνει τον εμετό και τη ναυτία
    Αντιβακτηριακό - σκοτώνει τα βακτήρια
    Αντιδιαβητικό - μειώνει τα επίπεδα σακχάρου στο αίμα
    Αντιψωριασικό - μειώνει τις επιπτώσεις της ψωρίασης
    Αντιψυχωσικό - μειώνει την ψύχωση, συμπεριλαμβανομένων των ψευδαισθήσεων και παραισθήσεων
    Αναλγητικό - μειώνει τον πόνο
    Διεγερτικό των οστών - προάγει την ανάπτυξη των οστών
    Εντερικό αντισπασμωδικό - μειώνει τις συστολές στο λεπτό έντερο
    Αντιφλεγμονώδες - μειώνει τη φλεγμονή
    Αντικαρκινικό - μειώνει την εξάπλωση ορισμένων καρκίνων
    Ανοσορρυθμιστικό- κατάλληλη και για τα αυτοάνοσα νοσήματα

    CBN

    Cannabinol

    Ήπια ψυχοδραστική, ηρεμιστική, αναλγητική. Η CBN είναι, όπως και η ασπιρίνη, αναλγητικό μη ναρκωτικού τύπου, αλλά 3 φορές ισχυρότερο. Η CBN είναι ένα προϊόν ανάλυσης της THC. Κατά τη διάρκεια της αποθήκευσης (ωρίμανση) η CBN αυξάνεται αργά καθώς ωριμάζει η THC. Η CBN είναι αποτελεσματική στην ανακούφιση από τον πονοκέφαλο έντασης.

    Ανακάλυψη:

    1896, Wood και συνεργάτες στο Cambridge, το πρώτο φυσικό κανναβινοειδές που αποκτήθηκε σε καθαρή μορφή

    Γνωστά φαρμακευτικά οφέλη:

    Αντισπασμωδικό - ανακουφίζει τους σπασμούς και την επιληψία
    Αναλγητικό - μειώνει τον πόνο
    Αντιφλεγμονώδες - μειώνει τη φλεγμονή
    Αντιοξειδωτικό - καταπολεμά τις ελεύθερες ρίζες στην κυκλοφορία του αίματος

    CBG

    Cannabigerol

    Ηρεμιστικό, η CBG τείνει να είναι υψηλότερη στα είδη κάνναβης χωρίς πολύ THC (ποικιλίες κάνναβης) και μέχρι σήμερα έχει βρεθεί μόνο σε ίχνη στα περισσότερα στελέχη μαριχουάνας. Η CBG είναι η πρόδρομη μορφή μερικών από τα άλλα κανναβινοειδή, συμπεριλαμβανομένων των THC και CBD. Ενώ λίγη έρευνα έχει διεξαχθεί για τΗ CBG, έχει βρεθεί ότι έχει ιατρικές ιδιότητες, και δρα ως ηρεμιστικό και επαγωγέας του ύπνου. Οι αντιμικροβιακές ιδιότητες το καθιστούν αποτελεσματικό στη θεραπεία βακτηριακών λοιμώξεων.

    Ανακάλυψη:

    1964 Gaoni και Mechoulam

    Γνωστά φαρμακευτικά οφέλη:

    Αντιβακτηριακό - σκοτώνει τα βακτήρια
    Αντιμικροβιακό
    Αντικαρκινικό - αναστέλλει την ανάπτυξη των καρκινικών κυττάρων
    Οστεοδιεγερτικό - προάγει την ανάπτυξη των οστών

    CBC

    Cannabichromene

     

    Μη ψυχοδραστικό κανναβινοειδές που ενισχύει, επίσης, την THC. Αλληλεπιδρά με έναν ακόμη άγνωστο τρόπο με την THC για να κάνει πιο έντονο και πιο διαρκές το υψηλό αίσθημα. Θεωρείται, επίσης, ισχυρό ηρεμιστικό και αναλγητικό.

    Ανακάλυψη:

    Το 1966 αναφέρθηκε ανεξάρτητα από τον Claussen και τους συναδέλφους του, καθώς, και από τους Gaoni και Mechoulam.

    Γνωστά φαρμακευτικά οφέλη:

    Αντιφλεγμονώδες - μειώνει τη φλεγμονή
    Αναλγητικό - μειώνει τον πόνο
    Οστεοδιεγερικό - προάγει την ανάπτυξη των οστών
    Αντιμικροβιακό - σκοτώνει βακτήρια ή μύκητες
    Αντικαρκινικό - αναστέλλει την ανάπτυξη των καρκινικών κυττάρων
    Προκαλεί αγγειοσυστολή - συστολή των αιμοφόρων αγγείων
    Αποτελεσματική θεραπεία της ημικρανίας

    THCA

    D9-Tetrahydrocannabinolic Acid

     

    Η Δ9-THC έχει δύο όξινα ανάλογα: Δ9-THCA A και Δ9-THCA B. 

    Ανακάλυψη:

    Η Δ9-THCA A, ανακαλύφθηκε για πρώτη φορά από τους Korte και συνεργάτες (1965), απομονώθηκε ως καθαρή ένωση το 1967 από την ομάδα της Nishioka. Το 1969, ο Mechoulam και οι συνεργάτες του ανέφεραν την απομόνωση της Δ9-THCA B.

    Γνωστά ιατρικά οφέλη:

    Αντιπολλαπλασιαστικό
    Αντισπασμωδικό
    Αντιφλεγμονώδες

    CBDA

    Cannabidiolic Acid

     

    Το πρώτο κανναβινοειδές οξύ που ανακαλύφθηκε, μαζί με την CBD, το CBDA είναι το κύριο συστατικό των αδενικών τριχών (έως και 15%). Στο φρέσκο ​​φυτικό υλικό, το 95% της CBD υπάρχει ως οξύ.

    Ανακάλυψη

    Το 1955 απομονώθηκε από τους Krejci και Santavy.

    Γνωστά ιατρικά οφέλη:

    Αντιπολλαπλασιαστικές και αντικαρκινικές ιδιότητες

    References Angelo A. Izzo1,4, Francesca Borrelli1,4, Raffaele Capasso1,4, Vincenzo Di Marzo2,4 and Raphael Mechoulam3. (2009) Non-psychotropic plant cannabinoids: new therapeutic opportunities from an ancient herb. TIPS-730. 13

    Department of Experimental Pharmacology, University of Naples Federico II, Naples, Italy 2 Institute of Biomolecular Chemistry, National Research Council, Pozzuoli (NA), Italy 3Department of Medicinal Chemistry and Natural Products, Hebrew University Medical Faculty, Jerusalem, Israel 4Endocannabinoid Research Group, Italy

    R.J. Glas Alpha Nova Pharma Wageningen

    Πηγή Πίνακα

    marijuanadoctors.com

    endoca 12

    endoca 16

    Θεραπευτικές ιδιότητες άλλων συστατικών του εκχυλίσματος κάνναβης

    ΤΕΡΠΕΝΙΑ

    Β Μυρκένιο

    Αναλγητικό, αντιφλεγμονώδες, αντιβιοτικό, αντιμεταλλαξιογόνο

    Β Καριοφυλλίνη

    Αντιφλεγμονώδες, κυτταροπροστατευτικό, ανθελονοσιακό. Ειδικά η Β Καριοφυλλίνη είναι θεραπευτική στο σύνδρομο ευερέθιστου εντέρου, στη νόσο Alzheimer και στην οστεοπόρωση

    Ευκαλυπτόλη

    Αύξηση εγκεφαλικής ροής αίματος, διεγερτικό, αντιβιοτικό, αντιικό, αντιφλεγμονώδες

    Πινένιο

    Βρογχοδιασταλτικό, διεγερτικό, αντινεοπλασματικό

    Τερπινεόλη

    Ηρεμιστικό, αντιβιοτικό, αντιοξειδωτικό, ανθελονοσιακό

    ΦΛΑΒΟΝΟΕΙΔΗ ΚΑΙ ΦΥΤΟΣΤΕΡΟΛΕΣ

    Απιγενίνη

    Αγχολυτικό, αντιφλεγμονώδες, αντικαρκινικό

    Κουερσετίνη

    Αντιοξειδωτικό, αντιικό, αντιμεταλλαξιογόνο, αντικαρκινικό

    Η Cannabis Sativa δεν έχει καμιά τοξικότητα σε σχέση με τα φάρμακα, η κατάχρησή της δεν μπορεί να προκαλέσει το θάνατο, είναι φάρμακο για πολλές ασθένειες, είναι φυσική θεραπεία.

    Το εκχύλισμα κάνναβης δεν έχει καμία τοξικότητα, περιέχει όλα τα θεραπευτικά συστατικά του φυτού, τα οποία σε συνεργία μεταξύ τους μεγιστοποιούν το αποτέλεσμα και εξαφανίζουν τις παρενέργειες (ευφορία, ξηροστομία, απώλεια άμεσης μνήμης). 

    Ειδικά το εκχύλισμα από το στόμα ή υπογλώσσια ή για επάλειψη (πληγές, καρκίνος δέρματος) δεν έχει καμία παρενέργεια. Όσοι δεν επιθυμούν την ψυχοτρόπο δράση της κάνναβης χρησιμοποιούν την κλωστική κάνναβη. Όσοι επιθυμούν την ψυχοτρόπο δράση χρησιμοποιούν την ινδική κάνναβη μεγαλύτερης ή μικρότερης δραστικότητας.

    endoca 19

    ΣΥΝΘΕΤΙΚΑ ΚΑΝΝΑΒΙΝΟΕΙΔΗ

    Να προτιμάτε τα φυσικά κανναβινοειδή και όχι τα συνθετικά

    Οι ιατρικές χρήσεις των φυσικών και συνθετικών κανναβινοειδών

    -Παραπληγία ή τετραπληγία και σπαστικότητα από βλάβες της σπονδυλικής στήλης

    -Σκλήρυνση κατά πλάκας

    -Νόσος Parkinson

    -Νόσος Alzheimer

    -Νόσος του Huntington

    -Δυστονία

    -Επιληψία

    -Σύνδρομο Tourette

    -Διπολική ψύχωση

    -Σχιζοφρένεια

    -Κατάθλιψη

    -Άγχος

    -Αϋπνία

    -Νευρογενής ανορεξία

    -Μετατραυματικό σύνδρομο

    -Ημικρανία

    -Ινομυαλγία

    -Αμυοτροφική πλευρική σκλήρυνση

    -Στερητικό σύνδρομο από αλκοόλ και άλλες ναρκωτικές ουσίες

    -Προεμμηνορυσιακό σύνδρομο

    -Ψωρίαση

    -Κνησμός

    -Ναυτία κι έμετοι

    -Καρκίνος δέρματος

    -Καρκίνος εγκεφάλου και γλοίωμα

    -Καρκίνος μαστού

    -Καρκίνος προστάτη

    -Γλαύκωμα

    -Σακχαρώδης διαβήτης

    -Νόσος του Crohn

    -Βρογχικό άσθμα

    -Αρθρίτιδα

    -Αθηροσκλήρυνση

    -Ευερέθιστο έντερο

    -Χρυσίζων σταφυλόκοκκος ανθεκτικός στη μεθικιλλίνη

    -Καρκινική καχεξία

    -Νευροπάθεια σε HIV/AIDS

    -Οξειδωτικό στρες

    -Ισχαιμικά νοσήματα

    -Γήρανση

    -Αυτοάνοσα νοσήματα

    -Νευροεκφυλιστικές διαταραχές

    Παραδείγματα παρενεργειών από τα συμβατικά φάρμακα

    -Βρογχοδιασταλτικά: Χρησιμοποιούνται για το βρογχικό άσθμα, κυρίως, και προκαλούν κεφαλαλγία, ίλιγγο, ναυτία, έμετο, υπέρταση, μυϊκό τρόμο και ταχυκαρδία

    -Πιλοκαρπίνη: Χρησιμοποιείται για το γλαύκωμα και προκαλεί κεφαλαλγία, δακρύρροια, οίδημα βλεφάρων και πτώση της αρτηριακής πίεσης

    -Βήτα αναστολείς: Χρησιμοποιούνται για το γλαύκωμα και προκαλούν κατάθλιψη, άσθμα, υπέρταση, βραδυκαρδία και καρδιοαγγειακά νοσήματα

    -Αναστολείς καρβονικής ανυδράσης: Χρησιμοποιούνται για το γλαύκωμα και προκαλούν ανορεξία, ναυτία, διάρροια, κεφαλαλγία, κόπωση και νεφρολιθίαση

    -Αντιεμετικά και αντιισταμινικά: Χρησιμοποιούνται για τους εμέτους και προκαλούν καταστολή, μείωση της πνευματικής ικανότητας και κατάθλιψη

    -Χημειοθεραπευτικά: Χρησιμοποιούνται για τα νεοπλάσματα και προκαλούν λευκοπενία, λοιμώξεις, θρομβοπενία, αιμορραγίες, έμετο, ναυτία, αλωπεκία, πνευμονική ίνωση, καρκίνο, αμηνόρροια και ατροφία των όρχεων

    -Αμινοσαλικυκικά: Χρησιμοποιούνται για τη νόσο Crohn και προκαλούν νεφρική βλάβη, διάρροια κι ελκώδη κολίτιδα

    -Κορτικοστερεοειδή: Χρησιμοποιούνται ευρέως και προκαλούν πεπτικό έλκος, υπέρταση, ψύχωση, οστεοπόρωση κ.ά

    -Αγχολυτικά: Χρησιμοποιούνται για το άγχος και προκαλούν γυναικομαστία, γαλακτόρροια, υπνηλία, καταστολή, αμνησία, διαταραχές libido κι επιθετικότητα

    -Αντιψυχωσικά: Χρησιμοποιούνται για τις ψυχώσεις και προκαλούν υπόταση, τρόμο, ακαθησία και καρδιοτοξικότητα

    -Αντιμανιακά: Το λίθιο προκαλεί ναυτία, διάρροια, τρόμο, δυσαρθρία, αύξηση βάρους, υποθυρεοειδισμό

    -Αντικαταθλιπτικά: Προκαλούν εφιδρώσεις, τρόμο, διαταραχές libido, έμετο, καρδιακή αρρυθμία, λευκοπενία, ίκτερο

    Οι παρενέργειες των νόμιμα συνταγογραφούμενων φαρμάκων είναι πολλές...

    endoca 18

    Τα κανναβινοειδή αλληλεπιδρούν με το σώμα

    Στο σώμα βρίσκονται υποδοχείς κανναβινοειδών γνωστοί ως υποδοχείς CB1 και CB2. Οι υποδοχείς CB1 βρίσκονται κυρίως στον εγκέφαλο. Αυτοί οι υποδοχείς συσσωρεύονται συγκεκριμένα στα βασικά γάγγλια και στον ιππόκαμπο. Επιπλέον, αυτοί οι υποδοχείς βρίσκονται στην παρεγκεφαλίδα και στα αναπαραγωγικά συστήματα ανδρών και γυναικών.

    Οι υποδοχείς CB2 βρίσκονται κυρίως στο ανοσοποιητικό σύστημα και στο σπλήνα. Αυτοί οι υποδοχείς  είναι υπεύθυνοι για τις αντιφλεγμονώδεις δράσεις και με πολλά θεραπευτικά αποτελέσματα.

    Το ενδοκανναβινοειδές σύστημα είναι νευροδιαμορφωτικά λιπίδια. Οι υποδοχείς αυτών των λιπιδίων βρίσκονται στον εγκέφαλο και επηρεάζουν πολλές φυσιολογικές διεργασίες, όπως όρεξη, διάθεση, μνήμη και πόνο.

    Τα κανναβινοειδή που βρίσκονται στο φυτό κάνναβης είναι σχεδόν όμοια με τα ενδοκανναβινοειδή που παράγονται στο σώμα εκτός από μικρές δομικές διαφορές. Με άλλα λόγια, το σώμα έχει προδιάθεση να αλληλεπιδρά με τα κανναβινοειδή που βρίσκονται στην κάνναβη.

    Το σύστημα ενδοκανναβινοειδών είναι, επίσης, υπεύθυνο για τη ρύθμιση του ανοσοποιητικού μας συστήματος και σε πολλές περιπτώσεις η ανεπάρκεια ενδοκανναβινοειδών μπορεί να είναι η βασική αιτία πολλών παθήσεων και ασθενειών. Στην περίπτωση ανεπάρκειας ενδοκανναβινοειδών, οι άνθρωποι μπορούν να αυξήσουν την παραγωγή ενδοκανναβινοειδών με την κατανάλωση κάνναβης.

    Υπάρχουν χιλιάδες διαφορετικά στελέχη μαριχουάνας. Το χημικό προφίλ κάθε στελέχους ποικίλλει. Αυτό σημαίνει ότι τα κανναβινοειδή και άλλες ενώσεις στο φυτό, όπως τερπένια, κετόνες, αλκοόλες και λιπαρά οξέα, έρχονται σε διαφορετικές συγκεντρώσεις ανάλογα με το στέλεχος. Για αυτόν τον λόγο, μπορεί να έχετε δραστικά διαφορετικές εμπειρίες όταν χρησιμοποιείτε δύο διαφορετικά στελέχη μαριχουάνας.

    Η συγκέντρωση αυτών των χημικών μπορεί, επίσης, να αλλάξει την ένταση των επιδράσεων ενός συγκεκριμένου κανναβινοειδούς. 

    Να παίρνετε ιατρική κάνναβη με την καθοδήγηση του γιατρού σας

    Διαβάστε περισσότερα για την Σάββη Μάλλιου Κριαρά

    Η καλύτερη πιστοποιημένη κάνναβη για την υγεία σας 

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τη βιολογική φυτική ιατρική κάνναβη για την υγεία σας 

     

    Διαβάστε, επίσης,

    Σύνδρομο Tourettte και κάνναβη

    Η θεραπεία των ασθενειών πρέπει να γίνεται με φυσικά φάρμακα

    Η αντιφλεγμονώδης δράση της κάνναβης

    Κάνναβη και νόσος του Πάρκινσον

    Κάνναβη και τραυματική βλάβη εγκεφάλου

    Κάνναβη και νόσος Huntington

    Κάνναβη και νόσος Alzheimer

    Κάνναβη και σύνδρομο μετατραυματικού στρες

    Η ιατρική κάνναβη ως ορεξιογόνο

    Κάνναβη και στέρηση αλκοόλ και οπιούχων

    Ιατρική κάνναβη και σχιζοφρένεια

    Κάνναβη και μανιοκατάθλιψη

    Κάνναβη και HIV/AIDS

    Η αντιμικροβιακή δράση της κάνναβης

    Γιατί η συμβατική ιατρική δεν είναι αποδοτική

    Οστά και κάνναβη

    Σταματήστε να φαρμακώνεστε

    Η αντιεμετική δράση της κάνναβης

    Κάνναβη και γαστρεντερικές διαταραχές

    Η χρήση της κάνναβης στις απεξαρτήσεις

    Η χρήση της κάνναβης στις απεξαρτήσεις

    Κάνναβη και ρευματοειδής αρθρίτιδα

    Κάνναβη και αναλγησία

    Κάνναβη και ινομυαλγία

    Κάνναβη και αϋπνία

    Η κάνναβη στη θεραπεία του γλαυκώματος

    Ιατρική κάνναβη και λεμφώματα

    Καρκίνος του στόματος και κάνναβη

    Καρκίνος θυρεοειδούς και κάνναβη

    Σάρκωμα Kaposi και κάνναβη

    Αμυοτροφική Πλευρική Σκλήρυνση και Κάνναβη

    Η κάνναβη αυξάνει τη δημιουργικότητα

    Προϊούσα υπερπυρηνική παράλυση και κάνναβη

    Καρκίνος του δέρματος και κάνναβη

    Λευχαιμία και κάνναβη

    Κάνναβη και καρκίνος του προστάτη

    Γιατί η κάνναβη θεραπεύει κάθε ασθένεια

    Κάνναβη και καρκίνος παχέος εντέρου

    Καρκίνος ήπατος και κάνναβη

    Καρκίνος παγκρέατος και κάνναβη

    Κάνναβη και καρκίνος στομάχου

    Καρκίνος εγκεφάλου και κάνναβη

    Κάνναβη και καρκίνος

    Κάνναβη και παθήσεις του ήπατος

    Κάνναβη και καρδιοαγγειακά νοσήματα

    Κάνναβη και καρκίνος του μαστού

    Βρογχικό άσθμα και κάνναβη

    Το άτμισμα κάνναβης είναι θεραπεία για το άγχος και την κατάθλιψη

    Η κάνναβη στη θεραπεία του καρκίνου του πνεύμονα

    Οδηγός Συσχέτισης Κανναβινοειδών και Ασθενειών

    Η απόλυτη θεραπεία για όλα τα προβλήματα υγείας

    Κάνναβη και ακράτεια ούρων

    Κάνναβη και Διαβήτης

    Κάνναβη και αθλητισμός

    Το έλαιο κάνναβης στις δερματικές παθήσεις

    Να χρησιμοποιείτε κρέμες κάνναβης

    Θεραπεία της σκλήρυνσης κατά πλάκας με ιατρική κάνναβη

    Πότε πρέπει να χορηγείται ιατρική κάνναβη στα κατοικίδια

    Το ενδοκανναβινοειδές σύστημα

    Θυρεοειδίτιδα Hashimoto και κάνναβη

    Πνευμονική ίνωση και ιατρική κάνναβη

    Η νομιμοποίηση της ιατρικής κάνναβης θα προάγει την υγεία

    Η κάνναβη είναι το καλύτερο παυσίπονο

    Αν διαγνωσθείτε με καρκίνο ανακτήσετε την υγεία σας με τη φαρμακευτική κάνναβη

    Ποιοι πρέπει να παίρνουν φαρμακευτική κάνναβη

    Η κάνναβη μειώνει τη χρήση συνταγογραφούμενων φαρμάκων

    Η κάνναβη είναι πολύτιμο φυτό

    Λιποσωμιακή κάνναβη

    Η κάνναβη προστατεύει τον εγκέφαλο από τη γήρανση

    Γιατί οι καρκινοπαθείς πρέπει να παίρνουν κάνναβη

    Συντονιστείτε με τη συχνότητα της κάνναβης

    Η κάνναβη είναι καλύτερη από τα αντικαταθλιπτικά

    Διατροφικές συμβουλές για όσους παίρνουν κάνναβη για τη θεραπεία του καρκίνου τους

    Η κάνναβη θεραπεύει τον πονοκέφαλο

    Οι κρέμες με κάνναβη έχουν πολλά οφέλη για το δέρμα σας

    Η κάνναβη φάρμακο για το εγκεφαλικό και την καρδιακή προσβολή

    Ένα πρωτόκολλο με κάνναβη για τη θεραπεία του καρκίνου

    Συμβουλευτείτε την EMEDI για να μην πονάτε

    Εμπιστευθείτε το ογκολογικό συμβούλιο της EMEDI

    Πώς η κάνναβη θεραπεύει τον καρκίνο

    Λάδι κάνναβης και καρκίνος

    Ο κόσμος στον οποίο θέλουμε να ζούμε

    Η κάνναβη θεραπεύει τον καρκίνο

    Ποιοι πρέπει να πίνουν φρέσκο χυμό μαριχουάνας

    Η κανναβιδιόλη βοηθάει στην ανακούφιση του πόνου

    Η κάνναβη σκοτώνει τα καρκινικά κύτταρα

    Χρήσιμες ιατρικές συνταγές με κάνναβη

    Κάνναβη και Κανναβινοειδή

    Το χασίς φάρμακο για τον καρκίνο μαστού

    www.emedi.gr