Τρίτη, 04 Μαρτίου 2014 18:18

Μήπως πονάνε οι μαστοί σας;

Γράφτηκε από την
Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(4 ψήφοι)

Η μαστοδυνία είναι πολύ συχνό σύμπτωμα

Μαστοδυνία, μασταλγία, ICD-10 N64.4: προέρχεται από την ελληνική λέξη μαστός και άλγος-πόνος. Ο πόνος του μαστού είναι πολύ συχνή αιτία επίσκεψης στον γιατρό. 2/3 των γυναικών παραπονoύνται για πόνο στο μαστό και το 10% μάλιστα έχει δυνατής έντασης πόνο.

Η αιτιολογία της μασταλγίας και η παθοφυσιολογία της παραμένουν ασαφείς. Έχουν ενοχοποιηθεί διαιτητικοί, ενδοκρινικοί και ψυχολογικοί παράγοντες.

Το ιστορικό θα διευκρινίσει αν η μασταλγία είναι κυκλική ή μη, ενώ η κλινική εξέταση και ο μαστογραφικός έλεγχος θα αποκλείσουν κάποια υποκείμενη σοβαρή παθολογία.  Για τις περισσότερες γυναίκες που ζητούν θεραπεία, η μασταλγία παραμένει ένα χρόνιο πρόβλημα.


Oι ασθενείς με μασταλγία  ταξινομούνται σε τρεις κατηγορίες:

α) Kυκλική μασταλγία: αποτελεί το 67% των περιπτώσεων. Παρουσιάζεται στην τρίτη δεκαετία της ζωής  ως αμβλύ ή καυστικός πόνος ή ως αίσθηση βάρους. Συνήθως, ο ένας μαστός συμμετέχει περισσότερο από τον άλλο, και ο πόνος μπορεί να είναι οξύς και δυνατός, με αντανακλάσεις στη μασχάλη ή στον βραχίονα. Αρχίζει, συνήθως, στο άνω  έξω τεταρτημόριο, πέντε ή περισσότερες ημέρες πριν την έμμηνο ρύση και επιδεινώνεται μέχρι την έλευσή της. Στη συνέχεια υποχωρεί, όμως μπορεί να επιμείνει με μικρότερη ένταση σε όλη τη διάρκεια του κύκλου, με προεμμηνορρυσιακή και πάλι επιδείνωση. Είναι πιθανή η εξαφάνιση της κυκλικής μασταλγίας μετά την εμμηνόπαυση.

β) Mη κυκλική μασταλγία: αποτελεί το 26% και είναι συχνότερη σε μεγαλύτερη ηλικία. Εμφανίζεται, κυρίως, στην τέταρτη δεκαετία  και έχει μικρότερη διάρκεια. Είναι σχεδόν πάντα μονόπλευρη, δεν επιδεινώνεται πριν την έμμηνο ρύση και εμφανίζεται κατά άλλοτε άλλα χρονικά διαστήματα. Είναι πιο δύσκολη στη θεραπεία, ενώ αυτόματη υποχώρηση αναφέρεται στο 50%. Επίσης, είναι πιθανό γυναίκες που αρχικά παρουσιάζουν κυκλική μασταλγία, αργότερα να εμφανίσουν μη κυκλική.

γ) Eξωμαστικής αιτιολογίας θωρακικό άλγος: αρκετές φορές πόνος στο πρόσθιο ή το πλάγιο θωρακικό τοίχωμα εκλαμβάνεται από τη γυναίκα και αναφέρεται ως μασταλγία. Αιτίες του άλγους αυτού μπορεί να είναι το τραύμα, η μεσοπλεύρια νευραλγία, η μυαλγία, η στηθάγχη, η αυχενική σπονδυλαρθροπάθεια, το σύνδρομο Tietze (άγνωστης αιτιολογίας οστεοχονδρίτιδα των πλευρών) και η νόσος του Mondor (θρομβοφλεβίτιδα της θωρακοεπιγάστριας φλέβας). Ειδικά στην περίπτωση αυτή, η θρομβωμένη φλέβα ψηλαφάται ως ευαίσθητη χορδή στα πλάγια του μαστού. Η αιτία της θρόμβωσης στο ήμισυ των περιπτώσεων είναι άγνωστη, στο 25% περίπου οφείλεται σε τραύμα ή σε κάποια επέμβαση, στο 10% σε φλεγμονή και στο 12,5% σε υποκείμενο καρκίνωμα του μαστού.


Έχουν προταθεί διάφορες θεωρίες, για το μηχανισμό του άλγους του μαστού.

  • Στις προεμμηνοπαυσιακές γυναίκες η διόγκωση των μαστών αποτελεί σχεδόν σταθερό γεγονός στην ωχρινική φάση του κύκλου, συνδυαζόμενη πολλές φορές με δυσφορία ή πόνο. Φαίνεται να οφείλεται στην δυσαρμονία της οιστραδιόλης, της προγεστερόνης και την προλακτίνης, λόγω μείωσης της  προγεστερόνης, αύξησης της οιστραδιόλης και αύξησης της προλακτίνης κατά την ωχρινική φάση σε γυναίκες με μασταλγία. Επίσης, έχουν αναφερθεί διαταραχές στην έκκριση FSH και LH (αύξηση).
  • H μασταλγία έχει συνδεθεί με πολλές ιστολογικές εικόνες, όπως ίνωση, αδένωση, λεμφοκυτταρική διήθηση, μικρές και μεγάλες κύστεις, αποκρινής μετάπλαση και κυτταρική υπερπλασία. Ο όρος «ινοκυστική νόσος μαστών ή ινοκυστική μαστοπάθεια», της οποίας η μασταλγία αποτελεί την κύρια εκδήλωση, χρησιμοποιήθηκε συμπεριλαμβάνοντας την ετερογενή αυτή ομάδα οντοτήτων.
  • Η μασταλγία θεωρείται ως απόκλιση από τη φυσιολογική διαμόρφωση του μαστού (ANDI), με υπερβολική επίδραση των ορμονών επί του αδενικού ιστού και του ινώδους υποστρώματος. Οι κύστεις είναι δευτεροπαθείς, εξαιτίας των αλλαγών υποστροφής, φλεγμονής και ίνωσης που στενεύουν τους πόρους στο άπω τμήμα τους και τους διατείνουν στο εγγύς. Όταν η υποστροφή συμβεί νωρίς, η εξαφάνιση του στρώματος επιτρέπει την κυστική διόγκωση.
  • Η καφεΐνη ενοχοποιείται για τη δημιουργία των ινοκυστικών αλλοιώσεων.  Η ευοδωτική της δράση στην κυτταρική υπερπλασία αποδόθηκε στην αύξηση του c-AMP και των κατεχολαμινών.  Πιο πρόσφατα, βρέθηκε ότι γυναίκες με ANDI παρουσιάζουν υπερευαισθησία στις κατεχολαμίνες και υψηλότερα επίπεδα β-αδρενεργικών υποδοχέων με αυξημένη διεγερσιμότητα. Έτσι, προτάθηκε ότι υπάρχει γενετική προδιάθεση για ANDI, η οποία ενισχύεται από τις βιοχημικές και τις ορμονικές επιδράσεις της καφεΐνης.
  • Παρόμοιες επιδράσεις στις κατεχολομίνες έχει και η νικοτίνη.
  • Το λίπος της διατροφής επηρεάζει τα επίπεδα των κυκλοφορούντων ορμονών και την πορεία της μασταλγίας. Γυναίκες που πάσχουν από μασταλγία έχουν χαμηλότερα επίπεδα γ-λινολεϊκού οξέος σε σχέση με τις ασυμπτωματικές, και το γεγονός αυτό επηρεάζει τη λειτουργικότητα των υποδοχέων της κυτταρικής μεμβράνης στους μαστούς, δημιουργώντας μια κατάσταση υπερευαισθησίας. 
  • Επίσης, η έλλειψη ιωδίου καθιστά το επιθήλιο των πόρων του μαστού ευαίσθητο στις οιστρογονικές επιδράσεις και αναφέρεται ως θεραπευτικό συμπλήρωμα στην ινοκυστική κατάσταση.
  • Η ψυχιατρική εκτίμηση γυναικών με σοβαρό πρόβλημα μασταλγίας, χρησιμοποιώντας τη Σύνθετη Διεθνή Διαγνωστική Συνέντευξη, αποκάλυψε υποκείμενες διαταραχές, όπως άγχος, πανικό, σωματοποίηση, μείζονα κατάθλιψη, μεμονωμένα ή σε συνδυασμό. Γυναίκες με μασταλγία παρουσιάζουν σημαντική βελτίωση, όταν υποβάλλονται σε χαλαρωτική μουσικοθεραπεία.

Διάγνωση

  • Kατά τη λήψη του ιστορικού διερευνάται ο τύπος του πόνου, η σοβαρότητα, η εντόπιση, η διάρκεια και η σχέση του με τον καταμήνιο κύκλο. Ήπιος πόνος, διαρκείας μικρότερης των πέντε ημερών πριν την έμμηνο ρύση θεωρείται φυσιολογικός. Για την αξιολόγηση της βαρύτητας της νόσου εξετάζεται το κατά πόσο η μασταλγία επηρεάζει τη φυσιολογική ζωή ως προς τον ύπνο, την εργασία και τη σεξουαλική δραστηριότητα. Στις περιπτώσεις σοβαρού πόνου πρέπει να λαμβάνεται λεπτομερές ιστορικό που να περιλαμβάνει τη δίαιτα, τη λήψη μεθυλοξανθινών και φαρμάκων (ορμόνες, προμεθαζίνη, αντικαταθλιπτικά,  αγχολυτικά, αντιυπερτασικά και κάποια αντιβιοτικά ) και την ύπαρξη πρόσφατου ψυχοτραυματικού γεγονότος.
  • Μετά την επισκόπηση των μαστών γίνεται ήπια ψηλάφηση, αφού προηγουμένως η γυναίκα δείξει το ή τα σημεία του πόνου, για τον αποκλεισμό των τυχόν ψηλαφητών μαζών. Κατόπιν, αφού γυρίσει η ασθενής στο πλάι, ώστε ο μαστός να απομακρυνθεί από το θωρακικό τοίχωμα, είναι πιθανόν να βρεθεί, ιδίως σε μετεμμηνοπαυσιακές γυναίκες, ότι ο πόνος ξεκινά από μια υποκείμενη πλευρά και μάλιστα να αναπαραχθεί με την πίεση της πλευράς αυτής. Αυτό φανερώνει ότι ο πόνος είναι εξωμαστικής προέλευσης. Η αρχική εκτίμηση πρέπει να αποκλείσει τις εντοπισμένες καλοήθεις βλάβες (κύστεις, ινοαδένωμα, πορεκτασία, λίπωμα, ινοκυστικές αλλοιώσεις).
  • Η μαστογραφία, συνήθως δεν απαιτείται σε νεαρές γυναίκες, ηλικίας μικρότερης των 35 ετών, όταν απουσιάζει κάποια διακριτή μάζα ή περιοχή οζιδίων, διότι σπάνια δίνει πληροφορίες λόγω της υψηλής πυκνότητας των προεμμηνοπαυσιακών μαστών. Καμιά μελέτη δεν αναφέρει αυξημένο κίνδυνο ανάπτυξης καρκίνου επί εδάφους κυκλικής μασταλγίας. Ένα υπερηχογράφημα, συνήθως, βοηθά.
  • Σε ηλικίες μεγαλύτερες των 35 ετών, η μαστογραφία και το υπερηχογράφημα βοηθούν στον αποκλεισμό της σοβαρής παθολογίας, ιδιαίτερα όταν υπάρχει διακριτή μάζα ή εντοπισμένα συμπτώματα. Ορμονικός έλεγχος χρειάζεται, εάν υπάρχει γαλακτόρροια ή αμηνόρροια.

Θεραπεία

  • H ενθάρρυνση και ο καθησυχασμός της πάσχουσας επιφέρουν βελτίωση έως και στο 85% των ασθενών. Είναι ιδιαίτερα σημαντικό, μετά τον αρνητικό έλεγχο, κλινικό και εργαστηριακό, να τονισθεί στη γυναίκα ότι τα ενοχλήματά της δεν υποκρύπτουν καρκίνο και ούτε πρόκειται να οδηγήσουν στην ανάπτυξη αυτού. Η αποδοχή και η υιοθέτηση της θέσης αυτής από την πάσχουσα αλλάζει τη στάση της έναντι του άλγους.
  • Επίσης, πρέπει να ενθαρρύνεται να αρχίσει φυσική άσκηση και να χρησιμοποιεί στηθόδεσμο με καλή στήριξη, ιδίως επί μεγάλων μαστών.
  • H τροποποίηση της δίαιτας, με αποχή από τις μεθυλοξανθίνες και τη νικοτίνη, αναφέρεται ότι εξαφανίζει πλήρως όλα τα ψηλαφητά οζίδια, τον πόνο και την ευαισθησία σε 6 μήνες στο 65% των γυναικών. Παρόλο που άλλες μελέτες δεν δείχνουν βελτίωση με την αποχή αυτή και θεωρούν ανούσιο κάθε διαιτητικό περιορισμό, η σύσταση για την αποφυγή της κατάχρησης αυτών των ουσιών δεν στοιχίζει, δεν έχει παρενέργειες παρά μόνο πιθανά οφέλη.
  • Τα απλά αναλγητικά και τα μη στεροειδή αντιφλεγμονώδη είναι χρήσιμα σε ελαφρές μορφές κυκλικής μασταλγίας ή σε εξωμαστικής αιτιολογίας πόνο, και αποτελούν τα φάρμακα εκλογής.
  • Οι βιταμίνες B1 και B6, μπορεί να βελτιώσουν το άλγος.
  • Το λάδι πρίμουλας (evening primrose oil) περιέχει 7% γ-λινολενικό και 72% λινολεϊκό οξύ, είναι ελεύθερο ανεπιθύμητων ενεργειών και πετυχαίνει ύφεση στο 58% της κυκλικής και στο 38% της μη κυκλικής μασταλγίας. Πωλείται σε φαρμακεία και καταστήματα φυσικής διατροφής σε κάψουλες των 0,5, 1 και 1,5gr. H δοσολογία του είναι 1-3gr την ημέρα. Η έναρξη της δράσης του είναι αργή, συνήθως σε 2-3 μήνες, γεγονός που πρέπει να γνωρίζει η πάσχουσα, και η βελτίωση είναι σταδιακή.
  • Η δαναζόλη είναι ένα ασθενές ανδρογόνο, παράγωγο της 17α-αιθυνιλτεστοστερόνης, η οποία αναστέλλει τους οιστρογονικούς και τους προγεστερονικούς υποδοχείς στον μαστό, στον υποθάλαμο και στην υπόφυση. Ο ακριβής μηχανισμός με τον οποίο η δαναζόλη μειώνει τη μασταλγία δεν είναι γνωστός. Eίναι το μόνο φάρμακο με έγκριση από τον FDA για την αντιμετώπιση της μασταλγίας. Χρησιμοποιείται σε αρχική δόση 200mg μία φορά την ημέρα για 2-3 μήνες και κατόπιν 200mg μέρα παρά μέρα. Με το σχήμα αυτό επιτυγχάνεται ανταπόκριση στο 70% της κυκλικής και στο 35% της μη κυκλικής μασταλγίας. Η θεραπεία δεν πρέπει να διαρκεί περισσότερο από 6 μήνες, ενώ οι υψηλότερες δόσεις αυξάνουν το ποσοστό των ανεπιθύμητων ενεργειών, χωρίς σημαντικό θεραπευτικό όφελος. Η σημαντικότερη ανεπιθύμητη ενέργεια της δαναζόλης είναι οι διαταραχές της εμμήνου ρύσεως που συμβαίνουν στο 30-50%, ενώ σε υψηλότερες δόσεις παρατηρούνται υπερτρίχωση, ακμή και αύξηση του βάρους. Αντενδείκνυται όταν υπάρχει ιστορικό θρομβοεμβολικής νόσου, ενώ σε γυναίκες αναπαραγωγικής ηλικίας, που παίρνουν δαναζόλη, πρέπει να συστήνεται μια μη ορμονική μέθοδος αντισύλληψης.
  • Η προγεστερόνη σε χάπια ή τοπική εφαρμογή. Κυκλική προγεστερόνη για 14-25 μέρες βοηθά.
  • Η βρωμοκρυπτίνη είναι ένας διεγέρτης των ντοπαμινικών υποδοχέων που αναστέλλει την έκκριση της προλακτίνης από την υπόφυση. Χορηγείται σε δόση 1,25-2,5mg δύο φορές την ημέρα στο δεύτερο μισό του κύκλου και πρέπει να δοκιμάζεται για 2 μήνες. Η ανταπόκρισή της στην κυκλική μασταλγία κυμαίνεται στο 47-66%. Οι ανεπιθύμητες ενέργειες παρατηρούνται στο 45% και πολλές φορές είναι ιδιαίτερα σοβαρές, όπως σπασμοί, εμφράγματα και θάνατοι, γεγονός που οδήγησε στην απαγόρευση της χορήγησής της από τον FDA. Οι αγωνιστές της ντοπαμίνης, έχουν καλύτερα αποτελέσματα με καλύτερο προφίλ παρενεργειών από την βρωμοκρυπτίνη (Dostinex). Υπάρχουν ελπιδοφόρα δεδομένα για το λισουρίδιο και την κιναγολίδη.
  • Η ταμοξιφαίνη, αντιοιστρογόνο που χρησιμοποιείται στη θεραπεία του καρκίνου του μαστού, χορηγείται στην ανθιστάμενη σε άλλα φάρμακα μασταλγία σε δόσεις 10-20mg για 3-6 μήνες. Φαίνεται να επιφέρει βελτίωση στο 71-89% των γυναικών που πάσχουν από μασταλγία έναντι 38% του placebo, σε δόση 10mg, ενώ η δόση των 20mg μάλλον δεν υπερτερεί. Oι ανεπιθύμητες ενέργειες περιλαμβάνουν τις εξάψεις, τις διαταραχές της εμμηνορρυσίας, την κολπική ξηρότητα, ενώ υπάρχει ελαφρά αυξημένος κίνδυνος για την ανάπτυξη καρκινώματος του ενδομητρίου. Αν χρησιμοποιηθεί η ταμοξιφαίνη στη θεραπεία της μασταλγίας, που είναι μια καλοήθης κατάσταση, τότε πρέπει να τονισθούν αυτές οι ανεπιθύμητες ενέργειες στις πάσχουσες.
  • Συμπληρώματα θυρεοειδικών ορμονών, ειδικά όταν υποθυρεοειδισμός ή υποκλινικός υποθυρεοειδισμός έχουν διαγνωστεί.
  • Η Ormeloxifene, ένας SERM έδειξε κάποια αποτελεσματικότητα στη θεραπεία της μασταλγίας και στο ιναδένωμα.
  • Ανθοκυανίνες από τα μύρτιλλα.
  • H ενθάρρυνση και η αντιμετώπιση με συμπάθεια της γυναίκας που πάσχει από μασταλγία είναι η σημαντικότερη βοήθεια που χρειάζεται και βασίζεται πάντα στα αρνητικά αποτελέσματα του κλινικού ελέγχου.

Υπάρχει κίνδυνος καρκίνου του μαστού από την μασταλγία;

Η μεγάλη πλειοψηφία των ασθενών με καρκίνο του μαστού δεν παρουσιάζουν πόνο στο μαστό, αν και μερικές γυναίκες με ινοκυστική μαστοπάθεια έχουν αυξημένο κίνδυνο καρκίνου μαστού.

Τα καλύτερα προϊόντα για τους μαστούς σας

Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα καλύτερα προϊόντα για τους μαστούς σας

Διαβάστε, επίσης,

Κύστεις μαστού

Λυγαριά

Ο πόνος στο θώρακα από ιογενή λοίμωξη

Η ιστορία του στηθόδεσμου

Στηθόθεσμος που ανιχνεύει τον καρκίνο του μαστού

www.emedi.gr

Διαβάστηκε 6012 φορές Τελευταία τροποποίηση στις Σάββατο, 06 Απριλίου 2019 14:30
Σαββούλα Μάλλιου Κριαρά

Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

Σχετικά Άρθρα

  • Μήπως έχετε αναιμία; Μήπως έχετε αναιμία;

    Πώς θα καταλάβετε ότι έχετε αναιμία

     

    Υπάρχουν πολλοί τύποι αναιµίας (σιδηροπενική αναιμία, αιμολυτική αναιμία, μεσογειακή αναιμία, απλαστική αναιμία, αναιμία Fanconi, δρεπανοκυτταρική αναιµία, μικροδρεπανοκυτταρική αναιμία, μεγαλοβλαστική αναιμία, κακοήθης αναιμία σιδηροβλαστική αναιμία κ.ά.)

    Οι πιο συνηθισμένοι τύποι αναιμίας

    -Σιδηροπενική αναιμία

    Είναι η πιο συχνή µορφή αναιµίας και συνήθως, οφείλεται σε κακή διατροφή ή σε χρόνια απώλεια αίµατος, που προκαλείται από την υπερβολική εµµηνόρροια, αιμορροϊδες, έλκος στομάχου, έλκος δωδεκαδακτύλου, γαστρίτιδα,  κ.ά. Επίσης, μπορεί να οφείλεται σε αυξηµένες ανάγκες του οργανισμού για σίδηρο, όπως κατά την  ανάπτυξη του εµβρύου κατά την εγκυµοσύνη και στα παιδιά. 

    Η έλλειψη σιδήρου εµφανίζεται όταν ο ρυθµός απώλειας ή χρήσης του σιδήρου είναι μεγαλύτερος από τον ρυθµό απορρόφησης και χρήσης του. 

    Η θεραπεία της σιδηροπενικής αναιμίας εξαρτάται από την αιτία και τη σοβαρότητα της κατάστασης. 

    Η αναιμία ανεπάρκειας σιδήρου είναι μια κατάσταση στην οποία το αίμα στερείται επαρκών υγιών ερυθρών αιμοσφαιρίων. Τα ερυθρά αιμοσφαίρια μεταφέρουν οξυγόνο στους ιστούς του σώματος.

    Η αναιμία ανεπάρκειας σιδήρου οφείλεται σε ανεπαρκή σίδηρο. Χωρίς αρκετό σίδηρο, το σώμα δεν μπορεί να παράγει αρκετά ερυθρά αιμοσφαίρια που θα μεταφέρουν οξυγόνο (αιμοσφαιρίνη). Ως αποτέλεσμα, η αναιμία ανεπάρκειας σιδήρου μπορεί να προκαλέσει κούραση και δύσπνοια.

    Αρχικά, η αναιμία ανεπάρκειας σιδήρου μπορεί να είναι τόσο ήπια που δεν γίνεται αντιληπτή. Αλλά, καθώς, το σώμα γίνεται πιο ανεπαρκές σε σίδηρο και η αναιμία επιδεινώνεται, τα σημεία και τα συμπτώματα εντείνονται.

    Σημεία και συμπτώματα αναιμίας με ανεπάρκεια σιδήρου:

    Κόπωση

    Αδυναμία

    Ωχρότητα δέρματος

    Πόνος στο στήθος, γρήγορος καρδιακός παλμός ή δύσπνοια

    Πονοκέφαλος ή ζάλη

    Κρύα χέρια και πόδια

    Φλεγμονή ή πόνος στη γλώσσα

    Εύθραυστα νύχια

    Ασυνήθιστη λαχτάρα για μη θρεπτικές ουσίες, όπως πάγο ή άμυλο

    Κακή όρεξη, ειδικά σε βρέφη και παιδιά με αναιμία ανεπάρκειας σιδήρου

    Από την άλλη μεριά η υπερφόρτωση του σώματος με σίδηρο μπορεί να είναι επικίνδυνη επειδή η υπερβολική συσσώρευση σιδήρου μπορεί να βλάψει το συκώτι και να προκαλέσει άλλες επιπλοκές.

    Αιτίες σιδηροπενικής αναιμίας

    Η αναιμία ανεπάρκειας σιδήρου εμφανίζεται όταν το σώμα δεν έχει αρκετό σίδηρο για να παράγει αιμοσφαιρίνη. Η αιμοσφαιρίνη είναι το μέρος των ερυθρών αιμοσφαιρίων που δίνει στο αίμα το κόκκινο χρώμα του και επιτρέπει στα ερυθρά αιμοσφαίρια να μεταφέρουν οξυγονωμένο αίμα σε όλο το σώμα σας.

    Εάν δεν καταναλώνετε αρκετό σίδηρο ή εάν χάνετε πάρα πολύ σίδηρο, το σώμα σας δεν μπορεί να παράγει αρκετή αιμοσφαιρίνη και τελικά θα αναπτυχθεί αναιμία ανεπάρκειας σιδήρου.

    Οι αιτίες της αναιμίας ανεπάρκειας σιδήρου:

    Απώλεια αίματος

    Το αίμα παρέχει σίδηρο στα ερυθρά αιμοσφαίρια. Έτσι, εάν χάνετε αίμα, χάνετε και σίδηρο. Οι γυναίκες με βαριές περιόδους διατρέχουν κίνδυνο αναιμίας από έλλειψη σιδήρου, επειδή, χάνουν αίμα κατά τη διάρκεια της εμμήνου ρύσεως. Αργή, χρόνια απώλεια αίματος μέσα στο σώμα, όπως σε πεπτικό έλκος,  διαφραγματοκήλη, πολύποδες παχέος εντέρου ή καρκίνο του παχέος εντέρου κ.ά μπορεί να προκαλέσουν αναιμία ανεπάρκειας σιδήρου. Η γαστρεντερική αιμορραγία μπορεί να προκύψει από την τακτική χρήση ορισμένων παυσίπονων, όπως η ασπιρίνη.

    Έλλειψη σιδήρου στη διατροφή

    Το σώμα παίρνει τακτικά σίδηρο από τα τρόφιμα που τρώτε. Εάν λαμβάνετε πολύ λίγο σίδηρο με τη διατροφή, με την πάροδο του χρόνου το σώμα μπορεί να αποκτήσει έλλειψη σιδήρου. Παραδείγματα τροφών πλούσιων σε σίδηρο είναι το κρέας, τα αυγά, τα φυλλώδη πράσινα λαχανικά και τα τρόφιμα που είναι εμπλουτισμένα με σίδηρο. Για τη σωστή ανάπτυξη τα βρέφη και τα παιδιά χρειάζονται, επίσης, σίδηρο στη διατροφή τους.

    Αδυναμία απορρόφησης σιδήρου

    Ο σίδηρος από τα τρόφιμα απορροφάται στην κυκλοφορία του αίματος στο λεπτό έντερο. Μια εντερική διαταραχή, όπως η κοιλιοκάκη, η οποία επηρεάζει την ικανότητα του εντέρου να απορροφά θρεπτικά συστατικά από την πέψη των τροφίμων, μπορεί να οδηγήσει σε αναιμία ανεπάρκειας σιδήρου. Εάν μέρος του λεπτού εντέρου έχει παρακαμφθεί ή αφαιρεθεί χειρουργικά, αυτό μπορεί να επηρεάσει την ικανότητά να απορροφάτε σίδηρο και άλλα θρεπτικά συστατικά.

    Εγκυμοσύνη

    Χωρίς συμπληρώματα σιδήρου, η αναιμία ανεπάρκειας σιδήρου εμφανίζεται σε πολλές έγκυες γυναίκες, επειδή, τα αποθέματα σιδήρου πρέπει να εξυπηρετούν τον δικό τους αυξημένο όγκο αίματος, καθώς και να αποτελούν πηγή αιμοσφαιρίνης για το αναπτυσσόμενο έμβρυο.

    Παράγοντες κινδύνου για σιδηροπενική αναιμία

    Οι ομάδες που έχουν αυξημένο κίνδυνο αναιμίας ανεπάρκειας σιδήρου:

    Γυναίκες

    Επειδή οι γυναίκες χάνουν αίμα κατά τη διάρκεια της εμμήνου ρύσεως, γενικά, διατρέχουν μεγαλύτερο κίνδυνο αναιμίας από έλλειψη σιδήρου.

    Βρέφη και παιδιά

    Τα βρέφη, ειδικά εκείνα που είχαν χαμηλό βάρος γέννησης ή γεννήθηκαν πρόωρα, που δεν λαμβάνουν αρκετό σίδηρο από το μητρικό γάλα ή άλλο γάλα διατρέχουν κίνδυνο ανεπάρκειας σιδήρου. Τα παιδιά χρειάζονται επιπλέον σίδηρο κατά τη διάρκεια της ανάπτυξης. Εάν το παιδί δεν ακολουθεί μια υγιεινή, ισορροπημένη διατροφή κινδυνεύει από αναιμία.

    Χορτοφάγοι

    Τα άτομα που δεν τρώνε κρέας έχουν μεγαλύτερο κίνδυνο αναιμίας από έλλειψη σιδήρου εάν δεν τρώνε άλλες τροφές πλούσιες σε σίδηρο.

    Αιμοδότες

    Τα άτομα που δίνουν τακτικά αίμα έχουν αυξημένο κίνδυνο αναιμίας από έλλειψη σιδήρου, καθώς, η αιμοδοσία μπορεί να καταστρέψει τα αποθέματα σιδήρου. Η χαμηλή αιμοσφαιρίνη που σχετίζεται με την αιμοδοσία είναι ένα προσωρινό πρόβλημα που αντιμετωπίζεται με την κατανάλωση περισσότερων τροφών πλούσιων σε σίδηρο. Μην δωρίζετε αίμα εάν έχετε χαμηλή αιμοσφαιρίνη.

    Η αναιμία με ήπια ανεπάρκεια σιδήρου, συνήθως, δεν προκαλεί επιπλοκές.

    Ωστόσο, εάν δεν αντιμετωπιστεί, η αναιμία ανεπάρκειας σιδήρου μπορεί να γίνει σοβαρή και να οδηγήσει σε προβλήματα υγείας, όπως τα ακόλουθα:

    Καρδιακά προβλήματα

    Η αναιμία ανεπάρκειας σιδήρου μπορεί να οδηγήσει σε γρήγορο ή ακανόνιστο καρδιακό παλμό. Η καρδιά πρέπει να αντλεί περισσότερο αίμα για να αντισταθμίσει την έλλειψη οξυγόνου που μεταφέρεται στο αίμα όταν έχετε σιδηροπενική αναιμία. Αυτό μπορεί να οδηγήσει σε αυξημένη καρδιακή συχνότητα ή καρδιακή ανεπάρκεια.

    Προβλήματα κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης

    Σε έγκυες γυναίκες, η σοβαρή ανεπάρκεια σιδήρου συνδέεται με πρόωρο τοκετό και γέννηση μωρών με χαμηλό βάρος γέννησης. Αλλά, η κατάσταση μπορεί να αποφευχθεί σε έγκυες γυναίκες που λαμβάνουν συμπληρώματα σιδήρου ως μέρος της προγεννητικής τους φροντίδας.

    Προβλήματα ανάπτυξης

    Σε βρέφη και παιδιά, η σοβαρή ανεπάρκεια σιδήρου μπορεί να οδηγήσει σε αναιμία, καθώς και σε καθυστερημένη ανάπτυξη. Επιπλέον, η αναιμία ανεπάρκειας σιδήρου σχετίζεται με αυξημένη ευαισθησία σε λοιμώξεις.

    Πρόληψη σιδηροπενικής αναιμίας

    Επιλέξτε τροφές πλούσιες σε σίδηρο:

    Κόκκινο κρέας, χοιρινό και πουλερικά

    Θαλασσινά

    Φασόλια

    Σκούρα πράσινα φυλλώδη λαχανικά, όπως το σπανάκι

    Αποξηραμένα φρούτα, όπως σταφίδες και βερίκοκα

    Δημητριακά, ψωμιά και ζυμαρικά ενισχυμένα με σίδηρο

    Αρακάς

    Το σώμα απορροφά περισσότερο σίδηρο από το κρέας. Εάν επιλέξετε να μην τρώτε κρέας, ίσως χρειαστεί να αυξήσετε την πρόσληψη πλούσιων σε σίδηρο φυτικών τροφών.

    Επιλέξτε τρόφιμα που περιέχουν βιταμίνη C για ενίσχυση της απορρόφησης σιδήρου.

    Μπορείτε να βελτιώσετε την απορρόφηση σιδήρου από το σώμα σας πίνοντας χυμό εσπεριδοειδών ή τρώγοντας άλλα τρόφιμα πλούσια σε βιταμίνη C την ίδια στιγμή που τρώτε τρόφιμα με υψηλή περιεκτικότητα σε σίδηρο. Η βιταμίνη C σε χυμούς εσπεριδοειδών, όπως ο χυμός πορτοκαλιού, βοηθά το σώμα σας να απορροφήσει καλύτερα τον διαιτητικό σίδηρο.

    Η βιταμίνη C βρίσκεται, επίσης, σε:

    Μπρόκολο

    Φράπα

    Ακτινίδια

    Φυλλώδη λαχανικά

    Πεπόνια

    Πορτοκάλια

    Πιπεριές

    Φράουλες

    Μανταρίνια

    Ντομάτες

    Πρόληψη αναιμίας από ανεπάρκεια σιδήρου σε βρέφη

    Για να αποφευχθεί η αναιμία ανεπάρκειας σιδήρου στα βρέφη, ταΐστε το μωρό σας με μητρικό γάλα ή με γάλα ενισχυμένο με σίδηρο για το πρώτο έτος. Το αγελαδινό γάλα δεν είναι καλή πηγή σιδήρου για μωρά και δεν συνιστάται για βρέφη κάτω του 1 έτους. Μετά την ηλικία των 6 μηνών, ξεκινήστε να ταΐζετε το μωρό σας με δημητριακά εμπλουτισμένα με σίδηρο ή κρέατα, τουλάχιστον, δύο φορές την ημέρα για να ενισχύσετε την πρόσληψη σιδήρου. Μετά από ένα χρόνο, βεβαιωθείτε ότι τα παιδιά δεν πίνουν περισσότερο από 600 ml γάλα την ημέρα. Το πολύ γάλα αντικαθιστά συχνά άλλα τρόφιμα, που είναι πλούσια σε σίδηρο.

    Διαβάστε, επίσης,

    Η τσουκνίδα είναι φάρμακο για την αναιμία

    Σούπα για να πάρετε σίδηρο

    Για όσους τρώνε κιμωλία

    Η κοιλιοκάκη

    Αν θέλετε να θεραπεύσετε τη σιδηροπενική αναιμία με τη διατροφή

    Διαβάστε τις αρρώστιες του σώματος στο δέρμα

    Σούπα για να πάρετε σίδηρο

    Συμπληρώματα σιδήρου

    Τι λείπει απ΄τον οργανισμό αν έχετε φαγούρα

    Υποχρωμία

    Στοματίτιδα

    Οι βιταμίνες για την κόπωση

    Στροφή αριστερά ή δεξιά

    Ποικιλοκυττάρωση σε πλακάκι αίματος

    Μικροκυττάρωση στο πλακάκι αίματος

    Ανεπάρκεια σιδήρου

    anemia 1

    -Απλαστική αναιµία

    Η απλαστική αναιµία είναι µια διαταραχή του αίµατος, στην οποία ο µυελός των οστών του οργανισµού δεν παράγει αρκετά νέα αιµοσφαίρια. Αυτό µπορεί να οδηγήσει σε µια σειρά από προβλήµατα υγείας, όπως αρρυθµίες, διόγκωση της καρδιάς, καρδιακή ανεπάρκεια, λοιµώξεις και αιµορραγία. Η απλαστική αναιµία είναι µία σπάνια, αλλά σοβαρή κατάσταση. Μπορεί να αναπτυχθεί είτε ξαφνικά είτε αργά και τείνει να επιδεινώνεται µε το χρόνο, εκτός αν η αιτία αναγνωριστεί και αντιµετωπιστεί έγκαιρα.

    Η βλάβη στα βλαστικά κύτταρα του µυελού των οστών προκαλεί απλαστική αναιµία. Σε περισσότερους από τους µισούς ανθρώπους που έχουν απλαστική αναιµία η αιτία της διαταραχής είναι άγνωστη. Ένας αριθµός από επίκτητες ασθένειες, καταστάσεις και παράγοντες µπορεί να προκαλέσουν απλαστική αναιµία, όπως, τοξίνες, φυτοφάρµακα, αρσενικό και βενζόλιο, οι ακτινοβολίες και χηµειοθεραπείες, φάρµακα, όπως η χλωραµφαινικόλη, λοιµώδη νοσήµατα, όπως, η ηπατίτιδα, ο ιός Epstein-Barr, ο κυτταροµεγαλοϊός, ο παρβοϊός B19 και ο HIV, αυτοάνοσες διαταραχές, όπως ο λύκος, η ρευµατοειδής αρθρίτιδα και κληρονοµικές αιτίες.

    Η θεραπεία για την απλαστική αναιµία περιλαµβάνει µεταγγίσεις αίµατος, µεταµοσχεύσεις κυττάρων του αίµατος, χορήγηση βλαστοκυττάρων αίματος και φαρµακευτική αγωγή. Αυτές οι θεραπείες έχουν σα σκοπό να αποτρέψουν είτε να περιορίσουν τις επιπλοκές, να βοηθήσουν στην ανακούφιση των συµπτωµάτων και στη βελτίωση της ποιότητας ζωής. Η αποφυγή της αιτίας της απλαστικής αναιµίας, όπως η αποφυγή έκθεσης σε τοξίνες µπορεί, επίσης, να θεραπεύσει την κατάσταση.

    Η απλαστική αναιμία είναι μια κατάσταση που εμφανίζεται όταν το σώμα σταματά να παράγει αρκετά νέα κύτταρα αίματος. Η κατάσταση προκαλεί κόπωση, λοιμώξεις και ανεξέλεγκτη αιμορραγία.

    Η απλαστική αναιμία μπορεί να αναπτυχθεί σε οποιαδήποτε ηλικία. Μπορεί να συμβεί ξαφνικά ή μπορεί να εμφανιστεί αργά και να επιδεινωθεί με την πάροδο του χρόνου. Μπορεί να είναι ήπια ή σοβαρή.

    Η θεραπεία για την απλαστική αναιμία περιλαμβάνει φάρμακα, μεταγγίσεις αίματος ή μεταμόσχευση βλαστικών κυττάρων, δηλαδή, μεταμόσχευση μυελού των οστών.

    Τα σημεία και συμπτώματα της απλαστικής αναιμίας:

    Κούραση

    Δυσκολία στην αναπνοή

    Γρήγορος ή ακανόνιστος καρδιακός ρυθμός

    Ωχρότητα δέρματος

    Συχνές ή παρατεταμένες λοιμώξεις

    Ανεξήγητοι ή εύκολοι μώλωπες

    Ρινορραγίες και αιμορραγικά ούλα

    Παρατεταμένη αιμορραγία από κοψίματα

    Εξάνθημα

    Ζάλη

    Πονοκέφαλος

    Πυρετός

    Η απλαστική αναιμία μπορεί να είναι βραχύβια ή μπορεί να γίνει χρόνια. Μπορεί να είναι σοβαρή και ακόμη και θανατηφόρος.

    Τα βλαστοκύτταρα στο μυελό των οστών παράγουν κύτταρα αίματος: ερυθρά κύτταρα, λευκά κύτταρα και αιμοπετάλια. Στην απλαστική αναιμία, τα βλαστικά κύτταρα καταστρέφονται. Ως αποτέλεσμα, ο μυελός των οστών είναι είτε άδειος (απλαστικός) είτε περιέχει λίγα κύτταρα αίματος (υποπλαστικά).

    Η πιο συχνή αιτία της απλαστικής αναιμίας είναι όταν το ανοσοποιητικό σύστημα επιτίθεται στα βλαστικά κύτταρα του μυελού των οστών.

    Άλλοι παράγοντες που μπορούν να τραυματίσουν τον μυελό των οστών και να επηρεάσουν την παραγωγή αιμοσφαιρίων:

    Ακτινοθεραπείες και χημειοθεραπείες

    Ενώ αυτές οι θεραπείες καταπολέμησης του καρκίνου σκοτώνουν τα καρκινικά κύτταρα, μπορούν, επίσης, να βλάψουν τα υγιή κύτταρα, συμπεριλαμβανομένων των βλαστικών κυττάρων στο μυελό των οστών. Η απλαστική αναιμία μπορεί να είναι μια προσωρινή ή μια μόνιμη παρενέργεια παρενέργεια αυτών των θεραπειών.

    Έκθεση σε τοξικές χημικές ουσίες

    Τοξικές χημικές ουσίες, όπως, ορισμένες που χρησιμοποιούνται σε φυτοφάρμακα και εντομοκτόνα, και το βενζόλιο, ένα συστατικό στη βενζίνη, συνδέονται με την απλαστική αναιμία. Αυτός ο τύπος αναιμίας μπορεί να βελτιωθεί εάν αποφεύγετε την επανειλημμένη έκθεση στις χημικές ουσίες που προκαλούν αυτήν την ασθένεια.

    Χρήση ορισμένων φαρμάκων

    Ορισμένα φάρμακα, όπως αυτά που χρησιμοποιούνται για τη θεραπεία της ρευματοειδούς αρθρίτιδας και ορισμένα αντιβιοτικά, μπορούν να προκαλέσουν απλαστική αναιμία.

    Αυτοάνοσες διαταραχές

    Μια αυτοάνοση διαταραχή, στην οποία το ανοσοποιητικό σύστημα επιτίθεται σε υγιή κύτταρα, κτυπάει τα βλαστικά κύτταρα στο μυελό των οστών.

    Ιογενείς λοιμώξεις

    Οι ιογενείς λοιμώξεις που επηρεάζουν τον μυελό των οστών μπορούν να παίξουν ρόλο στην ανάπτυξη της απλαστικής αναιμίας. Οι ιοί που συνδέονται με την απλαστική αναιμία περιλαμβάνουν την ηπατίτιδα, τη λοίμωξη με τον ιό Epstein-Barr, τον κυτταρομεγαλοϊό, τον παρβοϊό Β19 και τον ιό  HIV.

    Εγκυμοσύνη

    Το ανοσοποιητικό σύστημα μπορεί να προσβάλει τον μυελό των οστών κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης.

    Άγνωστοι παράγοντες

    Σε πολλές περιπτώσεις, οι γιατροί δεν είναι σε θέση να εντοπίσουν την αιτία της απλαστικής αναιμίας (ιδιοπαθής απλαστική αναιμία).

    Συνδέσεις με άλλες σπάνιες διαταραχές

    Μερικά άτομα με απλαστική αναιμία έχουν, επίσης, μια σπάνια διαταραχή γνωστή ως παροξυσμική νυκτερινή αιμοσφαιρινουρία, η οποία προκαλεί ελάττωση των ερυθρών αιμοσφαιρίων. Αυτή η κατάσταση μπορεί να οδηγήσει σε απλαστική αναιμία ή η απλαστική αναιμία μπορεί να εξελιχθεί σε παροξυσμική νυκτερινή αιμοσφαιρινουρία.

    Διαβάστε, επίσης,

    Οι ιατρικές χρήσεις της κολχικίνης

    Χλωροκίνη

    Πενικιλλαμίνη

    Η τοξικότητα της ακτινοθεραπείας

    Όλες οι αιτίες των λευχαιμιών

    Μάθετε να αξιολογείτε τη γενική αίματος

    Καροτιναιμία

    Οξεία λεμφοβλαστική λευχαιμία

    Ακοκκιοκυτταραιμία

    anemia 2

    -Αναιμία Fanconi 

    Η αναιμία του Fanconi είναι μια σπάνια, κληρονομική ασθένεια που οδηγεί σε απλαστική αναιμία. Τα παιδιά που γεννιούνται με αυτό τείνουν να είναι μικρότερα από το μέσο όρο και έχουν γενετικές ανωμαλίες, όπως υπανάπτυκτα άκρα.

    Η ασθένεια διαγιγνώσκεται με τη βοήθεια εξετάσεων αίματος.

    Μέσα στα οστά υπάρχει ένα σπογγώδες δίκτυο συνδετικού ιστού που ονομάζεται μυελός των οστών. O μυελός των οστών κατασκευάζει ερυθρά αιμοσφαίρια που μεταφέρουν οξυγόνο, λευκά αιμοσφαίρια που καταπολεμούν τις ασθένειες και αιμοπετάλια που πήζουν το αίμα. 

    Η αναιμία αυτή εμποδίζει το μυελό των οστών να λειτουργεί σωστά και να παράγει υγιή κύτταρα αίματος, μια κατάσταση που είναι γνωστή ως απλαστική αναιμία.

    Η αναιμία Fanconi είναι υπεύθυνη για μια ποικιλία σωματικών και ψυχικών γενετικών ανωμαλιών, όπως σκελετικά προβλήματα και ασυνήθιστος χρωματισμός του δέρματος.

    Όποιος έχει αναιμία Fanconi έχει αυξημένο κίνδυνο για ανάπτυξη ορισμένων καρκίνων, όπως, οξεία μυελογενής λευχαιμία. 

    Η απλαστική αναιμία  είναι μια υπολειπόμενη γενετική διαταραχή, που σημαίνει ότι πρέπει κάποιος να κληρονομήσει το μη φυσιολογικό γονίδιο και από τους δύο γονείς. Τουλάχιστον 13 ελαττωματικά γονίδια μπορούν να το προκαλέσουν, επομένως, μπορεί κάποιος  να κληρονομήσει οποιοδήποτε από αυτά τα μεταλλαγμένα γονίδια για να έχει αυτή την αναιμία.

    Για να είστε φορέας της αναιμίας Fanconi, πρέπει να κληρονομήσετε ένα φυσιολογικό γονίδιο και ένα μη φυσιολογικό γονίδιο από τους γονείς σας. Για να αποκτήσει το παιδί σας αναιμία Fanconi τόσο εσείς όσο και ο άλλος γονέας πρέπει να μεταβιβάσετε ένα ελαττωματικό γονίδιο.

    Η ασθένεια είναι σπάνια και συνήθως, διαγιγνώσκεται αρχικά σε παιδιά ηλικίας 2 έως 15 ετών. Μόνο το 10% των ατόμων διαγιγνώσκονται κατά την ενηλικίωση.

    Παράγοντες που μπορούν να αυξήσουν τον κίνδυνο για αναιμία Fanconi:

    Θεραπεία με ακτινοβολία υψηλής δόσης ή χημειοθεραπεία για καρκίνο

    Έκθεση σε τοξικές χημικές ουσίες

    Xρήση ορισμένων συνταγογραφούμενων φαρμάκων, όπως η χλωραμφενικόλη, η οποία χρησιμοποιείται για τη θεραπεία βακτηριακών λοιμώξεων και ενώσεις που χρησιμοποιούνται για τη θεραπεία της ρευματοειδούς αρθρίτιδας

    Ορισμένες ασθένειες του αίματος, αυτοάνοσες διαταραχές και σοβαρές λοιμώξεις

    Εγκυμοσύνη, σπάνια

    Δεν υπάρχει πρόληψη για τις περισσότερες περιπτώσεις απλαστικής αναιμίας. Η αποφυγή έκθεσης σε εντομοκτόνα, ζιζανιοκτόνα, οργανικούς διαλύτες, χρώματα και άλλες τοξικές χημικές ουσίες μπορεί να μειώσει τον κίνδυνο της νόσου.

    Συμπτώματα και σημεία αναιμίας Fanconi

    Μη φυσιολογικά γεννητικά όργανα

    Κοντοί αντίχειρες ή αντιβράχια

    Κοντό ανάστημα

    Μικρά, ή παραμορφωμένα μάτια

    Σκελετικά προβλήματα

    Μικρότερο από το κανονικό κεφάλι, που ονομάζεται μικροκεφαλία

    Μπαλώματα ανοιχτόχρωμου δέρματος

    Τα καρδιακά προβλήματα και τα μη φυσιολογικά νεφρά είναι, επίσης, συχνά σε παιδιά με αναιμία Fanconi. Οι ενήλικες με αναιμία Fanconi μπορεί να παρουσιάσουν καρκίνο κεφαλής και τραχήλου, καρκίνο στο γαστρεντερικό σύστημα και γυναικολογικό καρκίνο σε πολύ πρωιμότερη ηλικία από ό, τι οι περισσότεροι άνθρωποι.

    Ανεξάρτητα από την ηλικία, σχεδόν όλοι όσοι πάσχουν από αναιμία Fanconi θα παρουσιάσουν ανεπάρκεια μυελού των οστών, αν και η εξέλιξή της μπορεί να διαφέρει από άτομο σε άτομο.

    Η ασθένεια αφήνει, επίσης, τα περισσότερα ενήλικα αρσενικά και τα μισά από τα θηλυκά στείρα.

    Τα άτομα με αναιμία Fanconi είναι πιο πιθανό να εμφανίσουν υδροκεφαλία.

    Οι περισσότερες θεραπείες για την αναιμία Fanconi εξαρτώνται από τη σοβαρότητα της νόσου, το ιατρικό ιστορικό, την ηλικία και τη γενική υγεία. Παιδίατροι, χειρουργοί, καρδιολόγοι, ογκολόγοι, ουρολόγοι, νεφρολόγοι και άλλοι συμμετέχουν στη θεραπεία.

    Μεταμόσχευση βλαστικών κυττάρων μυελού των οστών

    Ένας τρόπος αντιμετώπισης της αναιμίας Fanconi είναι η αντικατάσταση των κατεστραμμένων κυττάρων του μυελού των οστών με υγιή κύτταρα μέσω μεταμόσχευσης μυελού των οστών. Κατά τη διάρκεια αυτής της διαδικασίας, ο ελαττωματικός μυελός των οστών καταστρέφεται με ακτινοθεραπείες και χημειοθεραπείες. Στη συνέχεια αντικαθίσταται με μυελό των οστών από έναν υγιή δότη.

    Θεραπεία ανδρογόνων

    Αυτές οι ορμόνες μπορεί να βοηθήσουν το σώμα σας να παράγει περισσότερα κύτταρα αίματος. Η ορμονική θεραπεία μπορεί, επίσης, να προκαλέσει ηπατική νόσο κι έχει πολλές παρενέργειες.

    Αυξητικοί παράγοντες

    Οι γιατροί χρησιμοποιούν συνθετικούς αυξητικούς παράγοντες που διεγείρουν την ανάπτυξη των αιμοσφαιρίων.

    Χειρουργική επέμβαση

    Η χειρουργική επέμβαση μπορεί να βοηθήσει στη διόρθωση ορισμένων φυσικών ανωμαλιών, πεπτικών προβλημάτων και άλλων ελαττωμάτων.

    Γονιδιακή θεραπεία

    Μπορεί να γίνει αντικατάσταση του μεταλλαγμένου γονιδίου Fanconi με ένα φυσιολογικό αντίγραφο. Τα νέα γονίδια είναι σε θέση να παράγουν πρωτεΐνες που μπορούν να επιδιορθώσουν τον μυελό των οστών.

    Επειδή η αναιμία Fanconi είναι κληρονομική ασθένεια, δεν υπάρχει τρόπος να την αποτρέψουμε πλήρως. Ωστόσο, οι γενετικές εξετάσεις διαλογής μπορούν να προσδιορίσουν αν είστε φορέας ενός μεταλλαγμένου γονιδίου Fanconi. Με αυτόν τον τρόπο μπορείτε να ενημερωθείτε πλήρως προτού αποφασίσετε να αποκτήσετε παιδιά.

    Διαβάστε, επίσης,

    Σφάλματα μεταβολισμού

    Όλες οι αιτίες των λευχαιμιών

    Οι λευχαιμίες

    Οξεία λεμφοβλαστική λευχαιμία

    Έτσι προκαλείται ο καρκίνος

    Θρομβοπενία

    Μολυβδίαση

    Γιατί κάποιος παθαίνει λευχαιμία

    anemia 4

    -Αιµολυτική αναιµία

    Η αιµολυτική αναιµία είναι µια κατάσταση στην οποία τα ερυθρά αιµοσφαίρια καταστρέφονται και αποµακρύνονται από την κυκλοφορία του αίµατος πριν από την κανονική διάρκεια ζωής τους. Μια σειρά από ασθένειες, συνθήκες και παράγοντες µπορεί να προκαλέσουν την καταστροφή των ερυθρών αιμοσφαιρίων στο αίµα. Η αιµολυτική αναιµία µπορεί να οδηγήσει σε διάφορα προβλήµατα υγείας, όπως κόπωση, πόνος, αρρυθµίες, διόγκωση καρδιάς και καρδιακή ανεπάρκεια.

    Υπάρχουν πολλοί τύποι αιµολυτικών αναιµιών, µερικοί από τους οποίους κληρονοµούνται και άλλοι που εκδηλώνονται από διαφορές αίτιες.

    Η άµεση αιτία της αιµολυτικής αναιµίας είναι η πρόωρη καταστροφή των ερυθρών αιµοσφαιρίων. Μια σειρά από ασθένειες, συνθήκες και παράγοντες µπορεί να προκαλέσουν τον οργανισµό να καταστρέψει τα ερυθρά αιµοσφαίριά του. Αυτές οι αιτίες µπορούν είτε να κληρονοµηθούν είτε να αποκτηθούν. Μερικές φορές, η αιτία της αιµολυτικής αναιµίας δεν είναι γνωστή.

    Σε κληρονοµικές αιµολυτικές αναιµίες, τα γονίδια που ελέγχουν πώς παράγονται τα ερυθρά αιµοσφαίρια είναι ελαττωµατικά. ∆ιαφορετικά είδη ελαττωµατικών γονίδιων καθορίζουν τις διάφορες µορφές κληρονοµικής αιµολυτικής αναιµίας. Σε κάθε τύπο κληρονοµικής αιµολυτικής αναιµίας, ο οργανισµός δηµιουργεί µη φυσιολογικά ερυθρά αιµοσφαίρια. Το πρόβληµα µε τα ερυθρά αιµοσφαίρια µπορεί να επηρεάζουν την αιµοσφαιρίνη, την κυτταρική µεµβράνη ή τα ένζυµα (G-6PD) που διατηρούν υγιή ερυθρά αιµοσφαίρια.

    Στην επίκτητη αιµολυτική αναιµία, ο οργανισµός παράγει φυσιολογικά ερυθρά αιµοσφαίρια, ωστόσο κάποια ασθένεια, νόσηµα ή παράγοντας καταστρέφει τα κύτταρα πολύ νωρίς. Παραδείγµατα περιλαµβάνουν διαταραχές του ανοσοποιητικού συστήµατος, λοιµώξεις και αντιδράσεις σε φάρµακα ή µεταγγίσεις αίµατος.

    Οι θεραπείες για την αιµολυτική αναιµία περιλαµβάνουν µεταγγίσεις αίµατος, φάρµακα, πλασµαφαίρεση, χειρουργική επέµβαση, µεταµοσχεύσεις βλαστικών κυττάρων αίµατος και µυελού και αλλαγές στον τρόπο ζωής.

    Άτοµα που έχουν ήπια αιµολυτική αναιµία µπορεί να µη χρειάζονται θεραπεία, εφόσον η κατάσταση δεν επιδεινώνεται.

    Άτοµα µε σοβαρή αιµολυτική αναιµία, συνήθως, χρειάζονται συνεχή θεραπεία.

    Η αιμολυτική αναιμία είναι μια διαταραχή στην οποία τα ερυθρά αιμοσφαίρια καταστρέφονται γρηγορότερα από αυτά που μπορούν να δημιουργηθούν. Η καταστροφή των ερυθρών αιμοσφαιρίων ονομάζεται αιμόλυση.

    Τα ερυθρά αιμοσφαίρια μεταφέρουν οξυγόνο σε όλα τα μέρη του σώματός σας. Εάν έχετε χαμηλότερη από την κανονική ποσότητα ερυθρών αιμοσφαιρίων, έχετε αναιμία. Όταν έχετε αναιμία, το αίμα σας δεν μπορεί να φέρει αρκετό οξυγόνο σε όλους τους ιστούς και τα όργανα σας. Χωρίς αρκετό οξυγόνο, το σώμα σας δεν μπορεί να λειτουργήσει όσο θα έπρεπε.

    Η αιμολυτική αναιμία μπορεί να κληρονομηθεί ή να αποκτηθεί:

    Η κληρονομική αιμολυτική αναιμία συμβαίνει όταν οι γονείς μεταβιβάζουν το γονίδιο για την πάθηση στα παιδιά τους.

    Η επίκτητη αιμολυτική αναιμία αναπτύσσεται αργότερα.

    Με τον κληρονομικό τύπο, οι γονείς μεταβιβάζουν τα γονίδια για την πάθηση στα παιδιά τους. Δύο κοινές αιτίες αυτού του τύπου αναιμίας είναι η δρεπανοκυτταρική αναιμία και η θαλασσαιμία. Αυτές οι καταστάσεις παράγουν ερυθρά αιμοσφαίρια που δεν ζουν όσο τα κανονικά ερυθρά αιμοσφαίρια.

    Επίκτητη αιμολυτική αναιμία

    Το σώμα δημιουργεί φυσιολογικά ερυθρά αιμοσφαίρια, αλλά αργότερα καταστρέφονται.

    Αιτίες επίκτητης αιμολυτικής αναιμίας

    Ορισμένες λοιμώξεις, οι οποίες μπορεί να είναι ιογενείς ή βακτηριακές

    Φάρμακα, όπως η πενικιλλίνη, η ακεταμινοφαίνη κ. ά

    Καρκίνοι αίματος

    Αυτοάνοσες διαταραχές, όπως λύκος, ρευματοειδής αρθρίτιδα ή ελκώδης κολίτιδα

    Ορισμένοι όγκοι

    Υπερδραστήριος σπλήνας (υπερπλασία)

    Μηχανικές καρδιακές βαλβίδες που μπορεί να βλάψουν τα ερυθρά αιμοσφαίρια, καθώς, φεύγουν από την καρδιά

    Μια σοβαρή αντίδραση σε μετάγγιση αίματος

    Ορισμένοι τύποι επίκτητης αιμολυτικής αναιμίας είναι βραχυπρόθεσμες (προσωρινές) και εξαφανίζονται για αρκετούς μήνες. Άλλοι τύποι μπορούν να μείνουν δια βίου (χρόνιοι). Μπορεί να φύγουν και να επιστρέψουν ξανά με την πάροδο του χρόνου.

    Συμπτώματα και σημεία αιμολυτικής αναιμίας

    Ωχρότητα δέρματος

    Κίτρινο δέρμα, μάτια και στόμα (ίκτερος)

    Σκούρα χρωματισμένα ούρα

    Πυρετός

    Αδυναμία

    Ζάλη

    Σύγχυση

    Διογκωμένος σπλήνας και ήπαρ

    Αυξημένος καρδιακός ρυθμός (ταχυκαρδία)

    Καρδιακό φύσημα

    Διάγνωση αιμολυτικής αναιμίας

    Γενική αίματος

    Άλλες εξετάσεις αίματος (χολερυθρίνη, άμεση κι έμμεση Coombs, LDH κ.ά)

    Γενική ούρων. Έλεγχος για αιμοσφαιρίνη (μια πρωτεΐνη στα ερυθρά αιμοσφαίρια) και σίδηρο.

    Αναρρόφηση μυελού των οστών ή βιοψία. Αυτό περιλαμβάνει τη λήψη ενός μικρού δείγματος υγρού μυελού των οστών (αναρρόφηση) ή στερεού ιστού μυελού των οστών (που ονομάζεται οστεομυελική βιοψία). Το δείγμα λαμβάνεται, συνήθως, από τα οστά του ισχίου. Ελέγχεται για τον αριθμό, το μέγεθος και την ωριμότητα των κυττάρων του αίματος ή των ανώμαλων κυττάρων.

    Θεραπεία αιμολυτικής αναιμίας

    Μεταγγίσεις αίματος

    Κορτικοστεροειδή φάρμακα

    Θεραπεία για την ενίσχυση του ανοσοποιητικού σας συστήματος (χρησιμοποιώντας ενδοφλέβια ανοσοσφαιρίνη)

    Ριτουξιμάμπη

    Σε πιο σοβαρές περιπτώσεις, ενδέχεται να απαιτούνται οι ακόλουθες θεραπείες:

    Χειρουργική επέμβαση για την αφαίρεση του σπλήνα

    Μείωση της δύναμης του ανοσοποιητικού σας συστήματος (ανοσοκατασταλτική θεραπεία)

    Πρόληψη μολύνσεων

    Μένοντας μακριά από άτομα που είναι άρρωστα

    Αποφεύγοντας τα μεγάλα πλήθη

    Πλένοντας συχνά τα χέρια σας

    Αποφεύγοντας τα άψητα τρόφιμα

    Βουρτσίζοντας τα δόντια σας τακτικά

    Διαβάστε, επίσης,

    Ιδιοπαθής θρομβοπενική πορφύρα

    Η βιταμίνη Κ έχει πολλά οφέλη για την υγεία

    Σουλφασαλαζίνη

    Τα φάρμακα που προκαλούν χολολιθίαση

    Χρήσιμες πληροφορίες για τη θρομβοφιλία

    Θρομβωτική θρομβοπενική πορφύρα

    Αυτοάνοση αιμολυτική αναιμία

    Αιμολυτικό ουραιμικό σύνδρομο

    Πορφυρία

    Αντιπυρηνικά αντισώματα

    Κυαμισμός

    Υπερχρωμία

    Τεχνητός σπλήνας που καθαρίζει το αίμα

    Συστηματικός ερυθηματώδης λύκος

    Χολερυθρίνη αίματος

    Εργαστηριακές εξετάσεις για την αιμολυτική αναιμία

    Αιμολυτική αναιμία

    Αιμορραγία στον καρκίνο

    Λοιμώδης μονοπυρήνωση

    Λαπαροσκοπική σπληνεκτομή

    anemia 6

    -Θαλασσαιµία (µεσογειακή αναιµία)

    Οι θαλασσαιµίες είναι κληρονοµικές διαταραχές και ο οργανισμός παράγει λιγότερα υγιή ερυθρά αιµοσφαίρια και λιγότερη αιµοσφαιρίνη (µια πλούσια σε σίδηρο πρωτεΐνη στα ερυθρά αιµοσφαίρια).

    Οι δύο κύριοι τύποι θαλασσαιµίας είναι η α- και β-θαλασσαιµία.

    Οι θαλασσαιµίες επηρεάζουν τόσο τους άνδρες όσο και τις γυναίκες και εµφανίζονται πιο συχνά σε ανθρώπους Iταλικής, Eλληνικής, και Μέσης Ανατολής (µεσογειακή αναιµία), ασιατικής και αφρικανικής καταγωγής.

    Στις σοβαρές µορφές γίνεται διάγνωση σε πρώιµη παιδική ηλικία και είναι διά βίου παθήσεις.

    Υπάρχουν διάφοροι τύποι θαλασσαιμίας. Τα σημεία και τα συμπτώματα που έχετε εξαρτάται από τον τύπο και τη σοβαρότητα της κατάστασής σας.

    Τα σημεία και τα συμπτώματα της θαλασσαιμίας:

    Κούραση

    Αδυναμία

    Ωχρότητα δέρματος

    Παραμορφώσεις των οστών του προσώπου

    Αργή ανάπτυξη

    Κοιλιακό πρήξιμο

    Σκούρα ούρα

    Μερικά μωρά εμφανίζουν σημεία και συμπτώματα θαλασσαιμίας κατά τη γέννηση. Άλλοι τα αναπτύσσουν κατά τα πρώτα δύο χρόνια της ζωής. Μερικοί άνθρωποι που έχουν μόνο ένα γονίδιο αιμοσφαιρίνης που επηρεάζεται δεν έχουν συμπτώματα θαλασσαιμίας.

    Αιτίες θαλασσαιμίας

    Η θαλασσαιμία προκαλείται από μεταλλάξεις στο DNA των κυττάρων που παράγουν αιμοσφαιρίνη, την ουσία στα ερυθρά αιμοσφαίρια, που μεταφέρει οξυγόνο σε όλο το σώμα. Οι μεταλλάξεις που σχετίζονται με τη θαλασσαιμία μεταδίδονται από τους γονείς στα παιδιά.

    Τα μόρια αιμοσφαιρίνης αποτελούνται από αλυσίδες που ονομάζονται άλφα και βήτα αλυσίδες που μπορούν να επηρεαστούν από μεταλλάξεις. Στη θαλασσαιμία, η παραγωγή των αλυσίδων άλφα ή βήτα μειώνεται, με αποτέλεσμα είτε την άλφα-θαλασσαιμία είτε τη βήτα-θαλασσαιμία.

    Στην άλφα-θαλασσαιμία, η σοβαρότητα της θαλασσαιμίας  εξαρτάται από τον αριθμό των γονιδιακών μεταλλάξεων που κληρονομείτε από τους γονείς. Όσο πιο μεταλλαγμένα γονίδια έχετε, τόσο πιο σοβαρή είναι η θαλασσαιμία.

    Στην βήτα-θαλασσαιμία, η σοβαρότητα της θαλασσαιμίας εξαρτάται από το ποιο μέρος του μορίου της αιμοσφαιρίνης επηρεάζεται.

    Άλφα-θαλασσαιμία

    Τέσσερα γονίδια εμπλέκονται στην κατασκευή της αλυσίδας άλφα αιμοσφαιρίνης. Παίρνετε δύο από κάθε έναν από τους γονείς σας.

    Εάν κληρονομήσετε:

    Ένα μεταλλαγμένο γονίδιο, δεν θα έχετε σημεία ή συμπτώματα θαλασσαιμίας. Αλλά είστε φορέας της νόσου και μπορείτε να την μεταδώσετε στα παιδιά σας.

    Δύο μεταλλαγμένα γονίδια, τα σημεία και τα συμπτώματα της θαλασσαιμίας σας θα είναι ήπια. Αυτή η κατάσταση μπορεί να ονομαστεί στίγμα άλφα-θαλασσαιμίας.

    Τρία μεταλλαγμένα γονίδια, τα σημεία και τα συμπτώματα θα είναι μέτρια έως σοβαρά.

    Η κληρονομικότητα τεσσάρων μεταλλαγμένων γονιδίων είναι σπάνια και συνήθως, οδηγεί σε θνησιμότητα. Τα μωρά που γεννιούνται με αυτή την πάθηση συχνά πεθαίνουν λίγο μετά τη γέννηση ή χρειάζονται θεραπεία δια βίου μετάγγισης.

    Σε σπάνιες περιπτώσεις, ένα παιδί που γεννιέται με αυτή την πάθηση μπορεί να υποβληθεί σε θεραπεία με μεταγγίσεις και μεταμόσχευση βλαστικών κυττάρων.

    Βήτα θαλασσαιμία

    Δύο γονίδια εμπλέκονται στην παραγωγή της αλυσίδας βήτα αιμοσφαιρίνης. Παίρνετε ένα από κάθε έναν από τους γονείς σας. Ε

    Eάν κληρονομήσετε:

    Ένα μεταλλαγμένο γονίδιο, θα έχετε ήπια σημεία και συμπτώματα. Αυτή η κατάσταση ονομάζεται δευτεροπαθής θαλασσαιμία ή στίγμα βήτα-θαλασσαιμίας.

    Δύο μεταλλαγμένα γονίδια, τα σημεία και τα συμπτώματά  θα είναι μέτρια έως σοβαρά. Αυτή η κατάσταση ονομάζεται μείζον θαλασσαιμία ή αναιμία Cooley.

    Τα μωρά που γεννιούνται με δύο ελαττωματικά γονίδια βήτα αιμοσφαιρίνης είναι συνήθως υγιή κατά τη γέννηση, αλλά αναπτύσσουν σημεία και συμπτώματα εντός των δύο πρώτων ετών της ζωής.

    Μια ηπιότερη μορφή, που ονομάζεται ενδιάμεση θαλασσαιμία, μπορεί επίσης να προκύψει από δύο μεταλλαγμένα γονίδια.

    Παράγοντες κινδύνου

    Παράγοντες που αυξάνουν τον κίνδυνο θαλασσαιμίας περιλαμβάνουν:

    Οικογενειακό ιστορικό θαλασσαιμίας. Η θαλασσαιμία μεταδίδεται από γονείς σε παιδιά μέσω μεταλλαγμένων γονιδίων αιμοσφαιρίνης.

    Η καταγωγή. Η θαλασσαιμία εμφανίζεται συχνότερα σε Αφρικανούς Αμερικανούς και σε άτομα Μεσογειακής και Νοτιοανατολικής Ασίας.

    Επιπλοκές

    Οι επιπλοκές μέτριας έως σοβαρής θαλασσαιμίας περιλαμβάνουν:

    Υπερφόρτωση σιδήρου. Τα άτομα με θαλασσαιμία μπορούν να πάρουν πάρα πολύ σίδηρο στο σώμα τους, είτε από την ασθένεια είτε από συχνές μεταγγίσεις αίματος. Η υπερβολική ποσότητα σιδήρου μπορεί να προκαλέσει βλάβη στην καρδιά, το συκώτι και το ενδοκρινικό σύστημα, το οποίο περιλαμβάνει αδένες που παράγουν ορμόνες που ρυθμίζουν τις διαδικασίες σε όλο το σώμα.

    Μόλυνση. Τα άτομα με θαλασσαιμία έχουν αυξημένο κίνδυνο μόλυνσης. Αυτό ισχύει ιδιαίτερα εάν έχετε αφαιρέσει τον σπλήνα.

    Σε περιπτώσεις σοβαρής θαλασσαιμίας, μπορεί να εμφανιστούν οι ακόλουθες επιπλοκές:

    Παραμορφώσεις των οστών. Η θαλασσαιμία μπορεί να διευρύνει το μυελό των οστών, γεγονός που προκαλεί τη διεύρυνση των οστών. Αυτό μπορεί να οδηγήσει σε ανώμαλη δομή των οστών, ειδικά στο πρόσωπο και το κρανίο. Η επέκταση του μυελού των οστών κάνει, επίσης, τα οστά λεπτά και εύθραυστα, αυξάνοντας την πιθανότητα καταγμάτων.

    Διόγκωση σπλήνα. Η σπλήνα βοηθά το σώμα να καταπολεμά τη μόλυνση και να φιλτράρει ανεπιθύμητα υλικά, όπως παλιά ή κατεστραμμένα κύτταρα αίματος. Η θαλασσαιμία συνοδεύεται συχνά από την καταστροφή μεγάλου αριθμού ερυθρών αιμοσφαιρίων. Αυτό αναγκάζει τη σπλήνα να μεγεθύνεται και να εργάζεται σκληρότερα από το κανονικό. Μια διευρυμένη σπλήνα μπορεί να επιδεινώσει την αναιμία και μπορεί να μειώσει τη ζωή των μεταγγιζόμενων ερυθρών αιμοσφαιρίων. Εάν η σπλήνα σας μεγαλώσει πολύ,  μπορεί να προταθεί χειρουργική επέμβαση (σπληνεκτομή).

    Χαμηλοί ρυθμοί ανάπτυξης. Η αναιμία μπορεί να επιβραδύνει την ανάπτυξη ενός παιδιού και να καθυστερήσει την εφηβεία.

    Καρδιακά προβλήματα. Η συμφορητική καρδιακή ανεπάρκεια και οι μη φυσιολογικοί καρδιακοί ρυθμοί μπορεί να σχετίζονται με τη σοβαρή θαλασσαιμία.

    Πρόληψη

    Εάν έχετε θαλασσαιμία ή εάν έχετε γονίδιο θαλασσαιμίας, εξετάστε το ενδεχόμενο να μιλήσετε με έναν γενετικό σύμβουλο για καθοδήγηση εάν θέλετε να αποκτήσετε παιδιά.

    Υπάρχει μια μορφή υποβοηθούμενης διάγνωσης αναπαραγωγικής τεχνολογίας, η οποία εξετάζει ένα έμβρυο στα αρχικά του στάδια για γενετικές μεταλλάξεις σε συνδυασμό με γονιμοποίηση in vitro. Αυτό μπορεί να βοηθήσει τους γονείς που έχουν θαλασσαιμία ή που είναι φορείς ελαττωματικού γονιδίου αιμοσφαιρίνης να έχουν υγιή μωρά.

    Η διαδικασία περιλαμβάνει την ανάκτηση ώριμων ωαρίων και τη γονιμοποίησή τους με σπέρμα  στο εργαστήριο. Τα έμβρυα ελέγχονται για τα ελαττωματικά γονίδια, και μόνο εκείνα χωρίς γενετικά ελαττώματα εμφυτεύονται στη μήτρα.

    Η αιµοσφαιρίνη στα ερυθρά αιµοσφαίρια έχει δύο είδη πρωτεϊνικών αλυσίδων: α-σφαιρίνη και β-σφαιρίνη. Αν ο οργανισµός δεν παράγει αρκετές από αυτές τις πρωτεϊνικές αλυσίδες, τα ερυθρά αιµοσφαίρια δεν σχηµατίζονται σωστά και δεν µπορούν να µεταφέρουν αρκετό οξυγόνο. Τα γονίδια είναι αυτά που ελέγχουν πώς ο οργανισµός δηµιουργεί τις αλυσίδες πρωτεϊνών αιµοσφαιρίνης. Όταν αυτά τα γονίδια αλλοιώνονται, εµφανίζονται οι θαλασσαιµίες. Οι θαλασσαιµίες είναι κληρονοµικές διαταραχές, που µεταδίδονται από τους γονείς στα παιδιά τους µέσω γονιδίων. Οι άνθρωποι που κληρονοµούν ελαττωµατικά γονίδια αιµοσφαιρίνης από τον ένα γονέα αλλά φυσιολογικά γονίδια από τον άλλο είναι φορείς. Οι φορείς συχνά δεν έχουν ενδείξεις της νόσου, εκτός από την ήπια αναιµία. Ωστόσο, µπορούν να µεταδώσουν τα αλλοιωµένα γονίδια στα παιδιά τους.

    Θεραπεία

    Η θεραπεία για τις θαλασσαιµίες εξαρτάται από τον τύπο και τη σοβαρότητα της νόσου. Τα άτοµα που είναι φορείς ή έχουν ήπια µορφή θαλασσαιµίας άλφα ή βήτα χρειάζονται ελάχιστη ή καθόλου θεραπεία. Τρεις θεραπείας που γίνονται για σοβαρές µορφές θαλασσαιµίας περιλαµβάνουν τις µεταγγίσεις αίµατος, τη θεραπεία αποσιδήρωσης και τα συµπληρώµατα φυλλικού οξέος.

    Διαβάστε, επίσης,

    Μάθετε να αξιολογείτε τη γενική αίματος

    Χρήσιμες πληροφορίες για τα γενετικά τεστ

    Δεφερασιρόξη για την μεσογειακή αναιμία

    Η νέα θεραπεία

    Τι είναι η αποσιδήρωση

    Αιμοχρωμάτωση

    anemia 3

    -∆ρεπανοκυτταρική αναιµία

    Η δρεπανοκυτταρική αναιµία είναι µια σοβαρή ασθένεια, στην οποία ο οργανισµός παράγει ερυθρά αιµοσφαίρια σε σχήµα δρεπανιού «C».

    Τα φυσιολογικά ερυθρά αιµοσφαίρια έχουν σχήµα δίσκου και κινούνται εύκολα µέσω των αιµοφόρων αγγείων. Τα ερυθρά αιµοσφαίρια περιέχουν την αιµοσφαιρίνη (µια πρωτεΐνη πλούσια σε σίδηρο που δίνει στο αίµα το κόκκινο χρώµα του και µεταφέρει το οξυγόνο από τους πνεύµονες στο υπόλοιπο σώµα).

    Τα δρεπανοκύτταρα περιέχουν µη φυσιολογική αιµοσφαιρίνη που προκαλεί τα κύτταρα να έχουν ένα σχήµα δρεπανιού, το οποίο δεν τους επιτρέπει να µετακινιούνται εύκολα µέσα από τα αιµοφόρα αγγεία, µε αποτέλεσµα να δηµιουργούν µάζες που κολλούν στα αιµοφόρα αγγεία. Οι µάζες των δρεπανοκύτταρων µπλοκάρουν τη ροή του αίµατος στα αιµοφόρα αγγεία που οδηγούν στα άκρα και τα όργανα.

    Μπλοκαρισµένα αιµοφόρα αγγεία µπορεί να προκαλέσουν πόνο, σοβαρές λοιµώξεις και βλάβη των οργάνων.

    Στη δρεπανοκυτταρική αναιµία εµφανίζεται ένας χαµηλότερος από τον φυσιολογικό αριθµό ερυθρών αιµοσφαιρίων, επειδή τα δρεπανοκύτταρα δεν διαρκούν πολύ, συνήθως πεθαίνουν έπειτα από περίπου 10 έως 20 ηµέρες, και ο οργανισµός δεν µπορεί να αναπαράγει ερυθρά αιµοσφαίρια αρκετά γρήγορα για να τα αντικαταστήσει.

    Η δρεπανοκυτταρική αναιµία είναι µια κληρονοµική, διά βίου ασθένεια. Οι άνθρωποι που έχουν την ασθένεια κληρονοµούν δύο αντίγραφα του δρεπανοκυτταρικού γονιδίου, ένα από κάθε γονέα.

    Η δρεπανοκυτταρική αναιµία δεν έχει ευρέως διαθέσιµη θεραπεία. Ωστόσο, θεραπείες µπορεί να βοηθήσουν στην ανακούφιση των συµπτωµάτων και τη θεραπεία επιπλοκών. Οι στόχοι της θεραπείας είναι να ανακουφίσει τον πόνο, την πρόληψη λοιµώξεων, τις οφθαλµικές βλάβες, τα εγκεφαλικά επεισόδια και άλλες επιπλοκές. Οι µεταµοσχεύσεις µυελού των οστών µπορεί να προσφέρουν θεραπεία σε µικρό αριθµό περιπτώσεων δρεπανοκυτταρικής αναιµίας.

    Η αναιμία των δρεπανοκυττάρων είναι μία από τις ομάδες διαταραχών γνωστών ως δρεπανοκυτταρική νόσος. Η αναιμία των δρεπανοκυττάρων είναι μια κληρονομική διαταραχή των ερυθρών αιμοσφαιρίων στην οποία δεν υπάρχουν αρκετά υγιή ερυθρά αιμοσφαίρια για τη μεταφορά οξυγόνου σε όλο το σώμα σας.

    Κανονικά, τα εύκαμπτα, στρογγυλά ερυθρά αιμοσφαίρια κινούνται εύκολα μέσω των αιμοφόρων αγγείων. Στη δρεπανοκυτταρική αναιμία, το ερυθρό αίμα έχει σχήμα δρεπανιού ή ημισελήνου. Αυτά τα άκαμπτα, κολλώδη κύτταρα μπορούν να κολλήσουν σε μικρά αιμοφόρα αγγεία, τα οποία μπορούν να επιβραδύνουν ή να εμποδίσουν τη ροή του αίματος και το οξυγόνο σε μέρη του σώματος.

    Δεν υπάρχει θεραπεία για τα περισσότερα άτομα με δρεπανοκυτταρική αναιμία.

    Αλλά οι θεραπείες μπορούν να ανακουφίσουν τον πόνο και να βοηθήσουν στην πρόληψη επιπλοκών που σχετίζονται με την ασθένεια.

    Συμπτώματα και σημεία δρεπανοκυτταρικής αναιμίας

    Τα σημεία και τα συμπτώματα της δρεπανοκυτταρικής αναιμίας εμφανίζονται, συνήθως, σε ηλικία περίπου 5 μηνών. Διαφέρουν από άτομο σε άτομο και αλλάζουν με την πάροδο του χρόνου. 

    Αναιμία. Τα δρεπανοκύτταρα διαλύονται εύκολα και πεθαίνουν, αφήνοντάς σας με πολύ λίγα ερυθρά αιμοσφαίρια. Τα ερυθρά αιμοσφαίρια, συνήθως, ζουν για περίπου 120 ημέρες πριν πρέπει να αντικατασταθούν. Αλλά τα δρεπανοκυτταρικά κύτταρα, συνήθως, πεθαίνουν σε 10 έως 20 ημέρες, αφήνοντας έλλειψη ερυθρών αιμοσφαιρίων (αναιμία). Χωρίς αρκετά ερυθρά αιμοσφαίρια, το σώμα δεν μπορεί να πάρει αρκετό οξυγόνο, προκαλώντας κόπωση.

    Επεισόδια πόνου. Τα περιοδικά επεισόδια πόνου, που ονομάζονται κρίσεις πόνου, είναι ένα σημαντικό σύμπτωμα της δρεπανοκυτταρικής αναιμίας. Ο πόνος αναπτύσσεται όταν τα ερυθρά αιμοσφαίρια σε σχήμα δρεπανιού εμποδίζουν τη ροή του αίματος μέσω μικροσκοπικών αιμοφόρων αγγείων στο στήθος, την κοιλιά και τις αρθρώσεις σας. Ο πόνος μπορεί, επίσης να εμφανιστεί στα οστά. Ο πόνος ποικίλλει σε ένταση και μπορεί να διαρκέσει από μερικές ώρες έως μερικές εβδομάδες. Μερικοί άνθρωποι έχουν μόνο μερικές κρίσεις πόνου το χρόνο. Άλλοι έχουν δεκάδες ή περισσότερες κρίσεις πόνου ετησίως. Ορισμένοι έφηβοι και ενήλικες με δρεπανοκυτταρική αναιμία έχουν, επίσης, χρόνιο πόνο, ο οποίος μπορεί να προκληθεί από βλάβη των οστών και των αρθρώσεων, έλκη και άλλες αιτίες.

    Οίδημα χεριών και ποδιών. Το πρήξιμο προκαλείται από δρεπανοειδή ερυθρά αιμοσφαίρια που εμποδίζουν τη ροή του αίματος στα χέρια και τα πόδια.

    Συχνές λοιμώξεις. Τα δρεπανοκύτταρα μπορούν να βλάψουν τη σπλήνα, αφήνοντάς σας πιο ευάλωτους σε λοιμώξεις. Οι γιατροί δίνουν, συνήθως, σε βρέφη και παιδιά με δρεπανοκυτταρική αναιμία εμβόλια και αντιβιοτικά για την πρόληψη πιθανών απειλητικών για τη ζωή λοιμώξεων, όπως η πνευμονία.

    Καθυστερημένη ανάπτυξη ή εφηβεία. Τα ερυθρά αιμοσφαίρια παρέχουν στο σώμα σας το οξυγόνο και τα θρεπτικά συστατικά που απαιτούνται για την ανάπτυξη. Η έλλειψη υγιών ερυθρών αιμοσφαιρίων μπορεί να επιβραδύνει την ανάπτυξη σε βρέφη και παιδιά και να καθυστερήσει την εφηβεία σε εφήβους.

    Προβλήματα όρασης. Τα μικροσκοπικά αιμοφόρα αγγεία που τροφοδοτούν τα μάτια σας μπορούν να φράξουν με δρεπανοκυτταρικά κύτταρα. Αυτό μπορεί να βλάψει τον αμφιβληστροειδή - το τμήμα του ματιού που επεξεργάζεται οπτικές εικόνες - και να οδηγήσει σε προβλήματα όρασης.

    Πότε να ανησυχήσετε

    Η αναιμία των δρεπανοκυττάρων, συνήθως, διαγιγνώσκεται στα βρέφη μέσω προγραμμάτων διαλογής νεογέννητων. Ε

    Αν εσείς ή το παιδί σας παρουσιάσετε κάποιο από τα ακόλουθα προβλήματα, επισκεφθείτε αμέσως το γιατρό:

    Πυρετός. Τα άτομα με δρεπανοκυτταρική αναιμία έχουν αυξημένο κίνδυνο σοβαρής λοίμωξης και ο πυρετός μπορεί να είναι το πρώτο σημάδι μιας λοίμωξης.

    Ανεξήγητα επεισόδια σοβαρού πόνου, όπως πόνος στην κοιλιά, το στήθος, τα οστά ή τις αρθρώσεις.

    Οίδημα στα χέρια ή τα πόδια.

    Κοιλιακό πρήξιμο, ειδικά εάν η περιοχή είναι ευαίσθητη στην αφή.

    Ωχρότητα δέρματος και νυχιών.

    Κίτρινη απόχρωση στο δέρμα ή στο λευκό των ματιών.

    Σημεία ή συμπτώματα εγκεφαλικού επεισοδίου. Εάν παρατηρήσετε μονόπλευρη παράλυση ή αδυναμία στο πρόσωπο, τα χέρια ή τα πόδια. σύγχυση, δυσκολία στο περπάτημα ή στην ομιλία, ξαφνικές αλλαγές στην όραση ή ανεξήγητο μούδιασμα. ή σοβαρό πονοκέφαλο.

    Η αναιμία των δρεπανοκυττάρων προκαλείται από μια μετάλλαξη στο γονίδιο που είναι υπεύθυνο για την πλούσια σε σίδηρο ένωση που κάνει το αίμα ερυθρό και επιτρέπει στα ερυθρά αιμοσφαίρια να μεταφέρουν οξυγόνο από τους πνεύμονές σας σε όλο το σώμα (αιμοσφαιρίνη). Στην δρεπανοκυτταρική αναιμία, η ανώμαλη αιμοσφαιρίνη προκαλεί τα ερυθρά αιμοσφαίρια να γίνουν άκαμπτα, κολλώδη και παραμορφωμένα.

    Τόσο η μητέρα όσο και ο πατέρας πρέπει να περάσουν την ελαττωματική μορφή του γονιδίου για να επηρεαστεί ένα παιδί.

    Εάν μόνο ένας γονέας μεταβιβάσει το γονίδιο δρεπανοκυτταρικής αναιμίας στο παιδί, αυτό το παιδί θα έχει το στίγμα δρεπανοκυτταρικής αναιμίας. Με ένα φυσιολογικό γονίδιο αιμοσφαιρίνης και μια ελαττωματική μορφή του γονιδίου, τα άτομα με στίγμα δρεπανοκυτταρικής αναιμίας  δημιουργούν τόσο φυσιολογική αιμοσφαιρίνη όσο και δρεπανοκυτταρική αιμοσφαιρίνη. Το αίμα τους μπορεί να περιέχει μερικά δρεπανοκύτταρα, αλλά γενικά δεν έχουν συμπτώματα. Ωστόσο, είναι φορείς της νόσου, πράγμα που σημαίνει ότι μπορούν να μεταδώσουν το γονίδιο στα παιδιά τους.

    Για να γεννηθεί ένα μωρό με δρεπανοκυτταρική αναιμία, και οι δύο γονείς πρέπει να φέρουν ένα δρεπανοκυτταρικό γονίδιο. Η δρεπανοκυτταρική αναιμία επηρεάζει συχνότερα τους μαύρους.

    Επιπλοκές δρεπανοκυτταρικής αναιμίας

    Εγκεφαλικό. Τα δρεπανοκύτταρα μπορούν να εμποδίσουν τη ροή του αίματος σε μια περιοχή του εγκεφάλου. Τα σημεία εγκεφαλικού επεισοδίου περιλαμβάνουν επιληπτικές κρίσεις, αδυναμία ή μούδιασμα των χεριών και των ποδιών, ξαφνικές δυσκολίες στην ομιλία και απώλεια συνείδησης. Εάν το παιδί έχει κάποιο από αυτά τα σημεία και συμπτώματα, ζητήστε αμέσως ιατρική περίθαλψη. Ένα εγκεφαλικό επεισόδιο μπορεί να είναι θανατηφόρο.

    Πνευμονική εμβολή. Μια πνευμονική λοίμωξη ή δρεπανοκυτταρικά κύτταρα που εμποδίζουν τα αιμοφόρα αγγεία στους πνεύμονες μπορεί να προκαλέσει αυτήν την απειλητική για τη ζωή επιπλοκή, με αποτέλεσμα πόνος στο στήθος, πυρετός και δυσκολία στην αναπνοή. 

    Πνευμονική υπέρταση. Τα άτομα με δρεπανοκυτταρική αναιμία μπορούν να αναπτύξουν υψηλή αρτηριακή πίεση στους πνεύμονές τους. Αυτή η επιπλοκή επηρεάζει, συνήθως, τους ενήλικες. Δύσπνοια και κόπωση είναι κοινά συμπτώματα αυτής της κατάστασης, η οποία μπορεί να είναι θανατηφόρα.

    Βλάβη οργάνων. Τα δρεπανοκύτταρα που εμποδίζουν τη ροή του αίματος στα όργανα στερούν από τα προσβεβλημένα όργανα αίμα και οξυγόνο. Στη δρεπανοκυτταρική αναιμία, το αίμα είναι, επίσης, χρόνια χαμηλό σε οξυγόνο. Αυτή η έλλειψη πλούσιου σε οξυγόνο αίματος μπορεί να βλάψει τα νεύρα και τα όργανα, συμπεριλαμβανομένων των νεφρών, του ήπατος και του σπλήνα και μπορεί να είναι θανατηφόρα.

    Τύφλωση. Τα δρεπανοκύτταρα μπορούν να μπλοκάρουν μικροσκοπικά αιμοφόρα αγγεία που τροφοδοτούν τα μάτια. Με την πάροδο του χρόνου, αυτό μπορεί να βλάψει τα μάτια  και να οδηγήσει σε τύφλωση.

    Έλκη ποδιών. Η αναιμία των δρεπανοκυττάρων μπορεί να προκαλέσει ανοιχτές πληγές στα πόδια.

    Πέτρες στη χολή. Η διάσπαση των ερυθρών αιμοσφαιρίων παράγει μια ουσία που ονομάζεται χολερυθρίνη. Ένα υψηλό επίπεδο χολερυθρίνης στο σώμα μπορεί να οδηγήσει σε χολόλιθους.

    Πριαπισμός. Σε αυτήν την κατάσταση, οι άνδρες με δρεπανοκυτταρική αναιμία μπορεί να έχουν οδυνηρές, μακροχρόνιες στύσεις. Τα δρεπανοκύτταρα μπορούν να μπλοκάρουν τα αιμοφόρα αγγεία στο πέος, γεγονός που μπορεί να οδηγήσει σε ανικανότητα με την πάροδο του χρόνου.

    Επιπλοκές κατά την εγκυμοσύνη. Η αναιμία των δρεπανοκυττάρων μπορεί να αυξήσει τον κίνδυνο υψηλής αρτηριακής πίεσης και θρόμβων κατά την εγκυμοσύνη. Μπορεί, επίσης να αυξήσει τον κίνδυνο αποβολής, πρόωρου τοκετού και μωρού χαμηλού βάρους γέννησης.

    Πρόληψη

    Εάν έχετε το στίγμα δρεπανοκυτταρικής αναιμίας, το να δείτε έναν γενετικό σύμβουλο πριν προσπαθήσετε να συλλάβετε και αυτό μπορεί να σας βοηθήσει να κατανοήσετε τον κίνδυνο να αποκτήσετε παιδί με δρεπανοκυτταρική αναιμία. Υπάρχουν πιθανές θεραπείες, προληπτικά μέτρα και αναπαραγωγικές επιλογές.

    Διαβάστε, επίσης,

    Γιατί κάποιος παθαίνει χολολιθίαση

    Συμβουλευτείτε την EMEDI για να μην πονάτε

    Πώς θα καταλάβετε ότι έχετε αναιμία;

    Χρήσιμες πληροφορίες για τη θρομβοφιλία

    Ο ασθενής με δύσπνοια στα επείγοντα

    Ιατρική του μέλλοντος

    Τι είναι η μικροδρεπανοκυτταρική αναιμία

    Πνευμονία από μυκόπλασμα

    Λοιμώξεις από πνευμονιόκοκκο

    Αιματουρία

    Σε μόνιμη στύση

    Δρεπανοκυτταρικά Σύνδρομα

    anemia 8

    Κακοήθης αναιµία

    Η κακοήθης αναιµία είναι µια κατάσταση κατά την οποία ο οργανισµός δεν µπορεί να παράγει υγιή ερυθρά αιµοσφαίρια, επειδή δεν έχει αρκετή βιταµίνη Β12. Οι άνθρωποι που έχουν κακοήθη αναιµία δεν µπορούν να απορροφήσουν αρκετή βιταµίνη Β12, λόγω έλλειψης του ενδογενούς παράγοντα (µια πρωτεΐνη που γίνεται στο στοµάχι). Ωστόσο, κι άλλες συνθήκες και παράγοντες µπορεί να προκαλέσουν ανεπάρκεια βιταµίνης Β12.

    Η έλλειψη εγγενούς παράγοντα είναι µια κοινή αιτία της κακοήθους αναιµίας, καθώς ο οργανισµός δεν µπορεί να απορροφήσει αρκετή βιταµίνη Β12.

    Κακοήθης αναιµία µπορεί να παρουσιαστεί επειδή το λεπτό έντερο δεν µπορεί να απορροφήσει σωστά τη βιταµίνη Β12, λόγω ελλείψεις βακτηρίων στο λεπτό έντερο, και από ορισµένες ασθένειες που παρεµβαίνουν στην απορρόφηση της βιταµίνη Β12.

    Μερικές φορές, οι άνθρωποι αναπτύσσουν κακοήθης αναιµία επειδή δεν παίρνουν αρκετή βιταµίνη Β12 µέσω της διατροφής τους.

    Η κακοήθης αναιµία αντιµετωπίζεται µε την αντικατάσταση της βιταµίνης B12 που λείπει στο σώµα. Οι άνθρωποι που πάσχουν από αυτή την ασθένεια µπορεί να χρειάζονται χρόνια θεραπεία.

    Όταν το σώμα σας δεν μπορεί να παράγει αρκετά υγιή ερυθρά αιμοσφαίρια, επειδή δεν έχει βιταμίνη Β-12, έχετε κακοήθη αναιμία. Πριν από πολύ καιρό, αυτή η διαταραχή θεωρήθηκε θανατηφόρα. Αυτές τις μέρες αντιμετωπίζεται εύκολα με βιταμίνη B-12. Με τη θεραπεία, θα μπορείτε να ζήσετε χωρίς συμπτώματα.

    Το σώμα σας χρειάζεται πολλά υγιή ερυθρά αιμοσφαίρια. Αυτά είναι αυτά που μεταφέρουν οξυγόνο σε κάθε μέρος του σώματός σας. Χωρίς αυτούς, οι ιστοί και τα όργανα σας δεν λειτουργούν όπως θα έπρεπε.

    Εάν το σώμα σας δεν απορροφά αρκετή βιταμίνη Β12 από τα τρόφιμα που τρώτε, τα ερυθρά αιμοσφαίρια  θα είναι πολύ μεγάλα και δεν θα μπορούν να ταξιδέουν καλά στο σώμα. Εξαιτίας αυτού, το σώμα σας θα παράγει λιγότερα τέτοια κύτταρα. Και τα κύτταρα που κατασκευάζονται θα πεθαίνουν νωρίτερα από ό, τι θα έπρεπε.

    Ο λόγος που συμβαίνει αυτό οφείλεται, συχνά, στην έλλειψη μιας πρωτεΐνης που παράγεται στο στομάχι και που ονομάζεται ενδογενής παράγοντας. Το σώμα δεν μπορεί να απορροφήσει τη βιταμίνη Β-12 χωρίς αυτήν την πρωτεϊνη.

    Παράγοντες κινδύνου για κακοήθη αναιμία

    Αυτοάνοσες ασθένειες, όπως ο διαβήτης τύπου 1

    Η νόσος του Crohn

    Χειρουργική αφαίρεση μέρους ή όλου του στομάχου ή του εντέρου 

    HIV

    Ορισμένα φάρμακα, όπως αντιόξινα ή φάρμακα που θεραπεύουν τον διαβήτη τύπου 2, μπορεί να δυσκολέψουν το σώμα να απορροφήσει αρκετή βιταμίνη B-12.

    Η αυστηρή χορτοφαγική διατροφή αυξάνει τον κίνδυνο κίνδυνο για κακοήθη αναιμία, καθώς, δεν καταναλώνονται τροφές πλούσιες σε Β-12 όπως αυγά, γάλα και πουλερικά.

    Επίσης, εάν κάποιος άλλος στην οικογένειά σας έχει κακοήθη αναιμία, αυξάνεται και ο κίνδυνος να νοσήσετε από αυτή.

    Συμπτώματα και σημεία κακοήθους αναιμίας

    Κόπωση (Πολλοί άνθρωποι ξυπνούν κουρασμένοι παρά τον αρκετό ύπνο.)

    Δυσκολία στην αναπνοή

    Αίσθημα ζάλης

    Κρύα χέρια και πόδια

    Πόνος στο στήθος

    Ωχρότητα δέρματος

    Πρόβλημα με την ισορροπία (για παράδειγμα, αγωνίζεστε να φορέσετε το παντελόνι ή τις κάλτσες σας ενώ στέκεστε)

    Ένα αίσθημα καψίματος στα πόδια που επιδεινώνεται τη νύχτα

    Κατάθλιψη

    Πρόβλημα συγκέντρωσης

    Ο γιατρός λαμβάνει το οικογενειακό ιστορικό, τα συμπτώματα, τα τροφίμων που τρώτε συχνά και τα φάρμακα που παίρνετε κάθε μέρα και κάνει κλινική εξέταση ( ψηλάφηση ήπατος, έλεγχος βλάβης νεύρων, ισορροπίας, και ελέγχει την ψυχική σας κατάσταση.

    Γίνεται γενική αίματος και έλεγχος για αναιμία κ.ά

    Η βιταμίνη Β12 πρέπει να έχει μεγάλη βιοδιαθεσιμότητα 

    Επίσης, απαιτείται κατανάλωση περισσότερων τροφίμων με υψηλή περιεκτικότητα σε βιταμίνη Β-12.

    Διαβάστε, επίσης,

    Χρήσιμες πληροφορίες για την κατάθλιψη

    Κακοήθης αναιμία

    Ενδογενής παράγοντας

    Χρήσιμες πληροφορίες για τον καρκίνο στομάχου

    Τα προβιοτικά θεραπεύουν τις νευροψυχιατρικές διαταραχές

    Γαστρίτιδα

    Τι μπορεί να πάθετε από την έλλειψη βιταμινών

    Τι πρέπει να προσέχουν οι χορτοφάγοι

    Διάγνωση της ανεπάρκειας της βιταμίνης Β12

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για την αναιμία

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για την αναιμία

    anemia 9

  • Τα οφέλη στην υγεία από το αιθέριο έλαιο δάφνης Τα οφέλη στην υγεία από το αιθέριο έλαιο δάφνης

    Το αιθέριο έλαιο δάφνης έχει πολλά οφέλη για την υγεία

     

    Το αιθέριο έλαιο δάφνης ή Laurel Leaf προέρχεται από το δέντρο Bay Laurel, το οποίο είναι  γνωστό ως Laurus nobilis, μέσω διαδικασίας απόσταξης του ατμού.

    Το δέντρο Bay Laurel, ένας αειθαλής θάμνος, και είναι αυτόχθονο στη Μεσόγειο και την περιοχή της Μαύρης Θάλασσας, αλλά καλλιεργείται, κυρίως, στην Ευρώπη σήμερα.

    Ωστόσο, στην αρχαιότητα, πιστευόταν ότι το δέντρο είχε μαγικές δυνάμεις, καθιστώντας το, έτσι, ικανό να αποτρέψει το κακό και τις ασθένειες.

     Τόσο οι αρχαίοι Έλληνες όσο και οι Ρωμαίοι θεωρούσαν ότι τα φύλλα δάφνης είναι εξαιρετικά ιερά και πολύτιμα, καθώς συμβόλιζαν τη νίκη και την υψηλή θέση.

    Οι Έλληνες το είχαν ως ένα ισχυρό φάρμακο που ήταν ικανό να τους προστατεύσει από την πανούκλα και τις διάφορες ασθένειες.

    Σήμερα, το φύλλο δάφνης και το αιθέριο έλαιο του περιέχει πολλές φαρμακευτικές ιδιότητες που μπορούν να χρησιμοποιηθούν για την αντιμετώπιση διαφόρων ασθενειών υγείας. 

    laurel 2

    Τα οφέλη για την υγεία του αιθέριου ελαίου δάφνης

    -Είναι απαραίτητο για τις λοιμώξεις του αναπνευστικού συστήματος

    Το αιθέριο έλαιο του φύλλου δάφνης είναι γνωστό ότι είναι αποχρεμπτικό, καθώς είναι σε θέση να καθαρίσει το υπερβολικό φλέγμα και βλέννα που βρίσκονται στο αναπνευστικό σύστημα, ανακουφίζοντας έτσι τη συμφόρηση της ρινικής οδού. Αυτό βοηθά, συνεπώς, στην προώθηση μιας πιο ελεύθερης και ανεμπόδιστης αναπνευστικής οδού. Ως εκ τούτου, το αιθέριο έλαιο φύλλων δάφνης είναι ιδανικό για όσους πάσχουν από βήχα, κρυολογήματα, γρίπη και βρογχίτιδα.

    Η αντιβακτηριακή και αντισηπτική του φύση είναι, επίσης, χρήσιμη για τη θανάτωση τυχόν βακτηρίων ή ιών που μπορούν να προκαλέσουν λοιμώξεις του αναπνευστικού συστήματος, αποτρέποντας έτσι την εμφάνιση τέτοιων ασθενειών και παθήσεων. Σε συνδυασμό με τις αντισπασμωδικές του ιδιότητες, είναι σε θέση να καταπραΰνει τυχόν ακούσιες συσπάσεις,  παρέχοντας έτσι τεράστια ανακούφιση από τον επώδυνα βήχα.

    Μπορείτε να τοποθετήσετε το αιθέριο έλαιο φύλλων δάφνης σε ένα διαχυτή ή έναν ψεκαστήρα και να εισπνεύσετε. Εναλλακτικά, μπορείτε να κάνετε εισπνοές ατμών προσθέτοντας μερικές σταγόνες λαδιού σε ένα μπολ με ζεστό νερό και να εισπνεύστε τους ατμούς που εκπέμπονται. Μπορείτε ακόμη και να το αναμίξετε σε συνδυασμό με αιθέριο έλαιο ευκαλύπτου για να έχετε τα βέλτιστα αποτελέσματα!

    -Ρυθμίζει την εμμηνορροϊκή ροή

    Τα εκχυλίσματα των φύλλων δάφνης χρησιμοποιούνται για την τόνωση των εμμηνορροϊκών ροών, καθιστώντας έτσι το αιθέριο έλαιο μια καλή, φυσική θεραπεία για ακανόνιστους και ακατάλληλους κύκλους της εμμήνου ρύσεως. Βοηθά στην τόνωση και ρύθμιση των εμμηνορροϊκών κύκλων, διασφαλίζοντας έτσι τη φυσιολογική περίοδο.

    Βοηθά, επίσης, στην ανακούφιση από κράμπες της εμμήνου ρύσεως, γιατί έχει αντισπασμωδικές ιδιότητες, καθώς, χαλαρώνει τους μύες της μήτρας και ανακουφίζει από τη ναυτία και την κόπωση.

    Αραιώστε το αιθέριο έλαιο δάφνης σε λάδι φορέα (όπως σπόρων σταφυλιού, λάδι jojoba ή rosehip) σε αναλογία 1:1 και κάντε απαλό μασάζ στην κοιλιακή περιοχή, για ανακούφιση από τον πόνο και για την τόνωση της εμμήνου ρύσεως.

    -Προσφέρει ανακούφιση από τον πόνο

    Το αιθέριο έλαιο φύλλων δάφνης είναι, επίσης, γνωστό για τις αναλγητικές του ιδιότητες και συχνά χρησιμοποιείται για την ανακούφιση του πόνου σε διάφορες ασθένειες όπως μυϊκά και αρθρικά προβλήματα που σχετίζονται με αρθρίτιδα, ρευματισμούς, ουρική αρθρίτιδα ή πονόλαιμους, πόνους στους μυς μετά από έντονη προπόνηση. Απλώς, τρίψτε το στις επιθυμητές περιοχές και θα νιώσετε καλύτερα σε σύντομο χρονικό διάστημα. Εκτός από την παροχή μυϊκής ανακούφισης, το λάδι μπορεί να βοηθήσει στην ανακούφιση του πόνου που προκαλείται από πονοκεφάλους ή ημικρανίες.

    Επιπλέον, το λάδι είναι φυσικό, το οποίο είναι σίγουρα καλύτερο από τα παυσίπονα χημικά φάρμακα και τα αναλγητικά χάπια, καθώς αυτά μπορεί να έχουν ανεπιθύμητες παρενέργειες και μπορεί να είναι επιβλαβή για τη συνολική υγεία σας μακροπρόθεσμα.

    Απλώς, αραιώστε το λάδι με λάδι φορέα και κάντε απαλό μασάζ στις πληγείσες περιοχές. Μπορείτε, επίσης, να προσθέσετε μερικές σταγόνες λαδιού σε μια ζεστή κομπρέσα και να την τοποθετήσετε στις πληγείσες περιοχές.

    -Βοηθά στην επούλωση πληγών

    Το αιθέριο έλαιο δάφνης είναι αντιβακτηριδιακό και είναι κατάλληλο για τραύματα, κοψίματα, μώλωπες ή γρατζουνιές. Αυτό αποτρέπει από τις μολύνσεις, από τα σηπτικά τραύματα ή από την εμφάνιση τετάνου. Ως εκ τούτου, βοηθά γενικά στην πρόληψη επιπλοκών και επιταχύνει τη διαδικασία επούλωσης.

    Εφαρμόστε αραιωμένο αιθέριο έλαιο φύλλων δάφνης στις πληγείσες περιοχές χρησιμοποιώντας βαμβάκι, αλλά προσέξτε να μην το εφαρμόσετε σε ανοιχτές πληγές.

    -Υποστηρίζει την υγεία του γαστρεντερικού συστήματος

    Το αιθέριο έλαιο δάφνης θεωρείται, επίσης, καλό για το πεπτικό σύστημα και βοηθά στην ενίσχυση της όρεξης. Χρησιμοποιείται σαν απεριτίφ, βοηθά στην προώθηση της όρεξης σε όσους υποφέρουν από απώλεια όρεξης για διάφορους λόγους, όπως το άγχος ή η πίεση από τις απαιτήσεις της ζωής. Ακόμη, το αιθέριο έλαιο φύλλων δάφνης βοηθά, επίσης, στην απομάκρυνση των υπερβολικών αερίων από το στομάχι και τα έντερα και αποτρέπει το σχηματισμό αερίων και σε αυτά τα πεπτικά όργανα, ανακουφίζοντας έτσι τυχόν συμπτώματα δυσπεψίας, φουσκώματα ή πόνους στην κοιλιά. Οι αντισπασμωδικές του ιδιότητες είναι επίσης χρήσιμες για την ανακούφιση τυχόν γαστρεντερικού πόνου που προκύπτει από σπασμούς ή συσπάσεις του στομάχου και το εντέρου.

    Μπορείτε να κάνετε απαλό μασάζ με αραιωμένο λάδι φύλλου δάφνης στην κοιλιακή περιοχή για να διατηρήσετε την υγεία του πεπτικού σας συστήματος.

    -Είναι ισχυρό εντομοαπωθητικό

    Το αιθέριο έλαιο δάφνης μπορεί να αποτρέψει τα ενοχλητικά και ανεπιθύμητα έντομα από την εισβολή στο χώρο σας. Να χρησιμοποιείτε μόνο φυσικά εντομοαπωθητικά που δεν ενέχουν κινδύνους για την υγεία σας.

    Απλώς τοποθετήστε το αιθέριο έλαιο φύλλων δάφνης στο διαχυτή ή το νεφελοποιητή σας. Μερικές σταγόνες λαδιού μπορούν επίσης να προστεθούν σε ένα μπουκάλι ψεκασμού που περιέχει νερό και μπορείτε να το ψεκάσετε σε όλες τις επιφάνειες και ρωγμές για να αποτρέψετε την εισβολή διαφόρων εντόμων στο χώρο σας.

    -Βοηθάει στην προώθηση της ανάπτυξης των μαλλιών

    Το αιθέριο έλαιο φύλλων δάφνης είναι καλό τονωτικό για τα μαλλιά, καθώς ενισχύει την ανάπτυξη των μαλλιών και αποτρέπει την υπερβολική απώλεια μαλλιών. Επειδή είναι, επίσης, στυπτικό, βοηθά στην ενίσχυση των θυλάκων και των ριζών των μαλλιών. Βοηθά στην ενυδάτωση του τριχωτού της κεφαλής, αποτρέποντας έτσι την πιτυρίδα και το ξεφλούδισμα του τριχωτού της κεφαλής. Ως εκ τούτου, τα μαλλιά σας θα φαίνονται πολύ πιο υγιή. Το αιθέριο έλαιο δάφνης χαρίζει λάμψη και δύναμη στα μαλλιά σας.

    Απλώς αραιώστε το έλαιο με λάδι φορέα σε αναλογία 1:1 και απλώστε το στο τριχωτό της κεφαλής και στα μαλλιά. Ξεπλύνετε μετά από λίγα λεπτά. Επίσης, μπορείτε να εμπλουτίσετετο σαμπουάν ή τη μαλακτική σας κρέμαμε 10 σταγόνες ελαίου.

    -Τονώνει την επιδερμίδα

    Το αιθέριο έλαιο δάφνης προσφέρει έξτρα τόνωση και απαλότητα στην επιδερμίδα αν προσθέσετε 3 σταγόνες αιθέριο έλαιο δάφνης στη λοσιόν σώματος.

    -Δίνει νοστιμιά στα φαγητά

    Το αιθέριο έλαιο δάφνης δίνει νοστιμιά στα φαγητά αν προσθέσετε 5 σταγόνες ελαιόυ στα φαγητά σαςστην κατσαρόλα.

    Το αιθέριο έλαιο φύλλου δάφνης, όταν χρησιμοποιείται στην αρωματοθεραπεία, αναμιγνύεται συχνά με άλλα αιθέρια έλαια, όπως, τριαντάφυλλου, δεντρολίβανου, θυμαριού, λεβάντας, υλάνγκ υλάνγκ, αρκεύθου, κόλιανδρου, τζίντζερ και ευκάλυπτου.

    Όταν εφαρμόζετε αιθέριο έλαιο φύλλων δάφνης, είναι σημαντικό να το αραιώσετε με ένα λάδι φορέα σε αναλογία 1:1 και να εκτελέσετε πρώτα μια δοκιμή στην επιδερμίδα για να βεβαιωθείτε ότι δεν έχετε ευαισθησία ή αλλεργία. Συνιστάται, επίσης, να χρησιμοποιείτε μόνο μέγιστη συγκέντρωση 3% όταν το εφαρμόζετε τοπικά στο δέρμα, καθώς είναι γνωστό ότι προκαλεί κάποιους ερεθισμούς στο δέρμα και στους βλεννογόνους λόγω της υψηλής συγκέντρωσης ευγενόλης.

    Εάν είστε έγκυος ή θηλάζετε, είναι καλύτερο να αποφύγετε τη χρήση αυτού του λαδιού, καθώς διεγείρει τη ροή της εμμήνου ρύσεως, και επομένως, μπορεί να προκαλέσει αποβολές, σε υπερβολικές ποσότητες.

    Τα κατάλληλα βότανα για την υγεία σας

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα βότανα για την υγεία σας

    laurel 3

    Διαβάστε, επίσης,

    Χρήσιμες πληροφορίες για την τριχόπτωση

    Οι ιατρικές ιδιότητες της δάφνης

    Η πικροδάφνη στη θεραπεία του καρκίνου

    Πώς να χρησιμοποιείτε τα αιθέρια έλαια

    Που κάνει καλό η δάφνη;

    Ροδοδάφνη

    Φακές μουντζέντρα

    Αλοιφή για τα διαστρέμματα

    Όλα όσα πρέπει να ξέρετε για τα βακτήρια

    Πώς να θεραπεύσετε τις ασθένειες που φέρνουν τα παιδιά από το σχολείο

    Χρήσιμες ιατρικές συνταγές με σύκα

    Τα καλύτερα βότανα για τις στομαχικές διαταραχές

    Φυτικές βαφές μαλλιών

    Να χρησιμοποιείτε φυσικό σαμπουάν για τις ψείρες

    Όλα τα κόλπα για τον πονόδοντο

    Ιατρικές συνταγές με θυμάρι

    Φτιάξτε μόνοι σας αρωματικό ελαιόλαδο

    Αποκτήστε φυσικές μακριές βλεφαρίδες

    Τι πρέπει να προσέχετε με τα βότανα

    Λοσιόν για την ανδρική τριχόπτωση

    Η δάφνη

    Απήγανος

    Χρήσιμες πληροφορίες για τις φακές

    Συμβουλές για πιο υγιεινά πιάτα

    Γιατί σε όλο τον κόσμο προτιμούν την ελληνική κουζίνα

    Οικολογικά εντομοκτόνα

    Τα πιο συχνά βότανα και οι θεραπευτικές τους ιδιότητες

    www.emedi.gr

  • Τα οφέλη στην υγεία από το αιθέριο έλαιο αρκεύθου Τα οφέλη στην υγεία από το αιθέριο έλαιο αρκεύθου

    Tα οφέλη του αιθέριου ελαίου Juniper ή αρκεύθου στην υγεία

    Το αιθέριο έλαιο αρκεύθου είναι αντισηπτικό, καταπραϋντικό, αντιρρευματικό, αποστειρωτικό, αντισπασμωδικό, διεγερτικό, ευστόμαχο, στυπτικό, διουρητικό και τονωτικό.

    Το αιθέριο έλαιο της αρκεύθου λαμβάνεται με απόσταξη με ατμό των βελόνων, του ξύλου και των κονιοποιημένων καρπών του αγριοκυπάρισσου (Juniperus communis).

    Τα κύρια συστατικά του είναι: το άλφα πινένιο, το καμπένιο, το βήτα πινένιο, το σαβινένιο, το μυρσένιο, το άλφα φελανδρένιο, το άλφα τερπινένιο, το γάμμα τερπινένιο, η κινεόλη, το βήτα φελλανδρένιο, το παρακυμένιο, η τερπινεόλη, ο οξικός βορνυλεστέρας και το καρυοφυλλένιο. Έχει, επίσης, ίχνη ποσότητας λιμονένιου, καμφοράς, linalool, linalyl acetate, borneol και nerol.

    Χρησιμοποιείται σε πολλές βιομηχανίες, καθώς και για την γεύση αλκοολούχων ποτών, όπως, το τζιν.

    Ο Juniper ή άρκευθος είναι ένας αειθαλής θάμνος που είναι πολύ κοινός στην Ευρώπη. 

    juniper 1

    Τα οφέλη στην υγεία από το αιθέριο έλαιο αρκεύθου

    -Αποτρέπει τη σήψη

    Το αιθέριο έλαιο Juniper είναι αντισηπτικό και είναι κατάλληλο για τραύματα. Προφυλάσσει από τις μολύνσεις και τον τέτανο.

    -Καταπολεμά την αρθρίτιδα

    Το αιθέριο έλαιο Juniper προάγει και βελτιώνει την κυκλοφορία του αίματος. Βοηθά, επίσης, στην απομάκρυνση τοξινών, όπως, το ουρικό οξύ από το σώμα. Έτσι, προστατεύει από ρευματισμούς, αρθρίτιδα, ουρική αρθρίτιδα και πέτρες στα νεφρά που σχετίζονται με την κακή κυκλοφορία και τη συσσώρευση τοξινών στο σώμα.  Αυτό το αιθέριο έλαιο, επίσης, ανακουφίζει από το πρήξιμο.

    -Ανακουφίζει από τις κράμπες

    Το αιθέριο έλαιο Juniper είναι αποτελεσματικό στις κράμπες, τις μυϊκές, τις εντερικές, τις αναπνευστικές κ.ά. Είναι ένα αντισπασμωδικό και βοηθά στη θεραπεία πολλών άλλων προβλημάτων που σχετίζονται με κράμπες ή σπασμούς.

    -Είναι στυπτικό

    Το αιθέριο έλαιο αρκεύθου βοηθά στη θεραπεία των πονόδοντων, σταματά την απώλεια μαλλιών, ενισχύει την πρόσφυση των ούλων στα δόντια και τα προστατεύει από τη χαλάρωση ή την πτώση. Σφίγγει, επίσης, τους χαλαρούς μυς. Είναι αποτελεσματικό στη θεραπεία της διάρροιας κι επίσης, βοηθά στη συστολή των αιμοφόρων αγγείων και έτσι μειώνει τις πιθανότητες αιμορραγίας. Το αιθέριο έλαιο αρκεύθου έχει αντιμικροβιακές ιδιότητες κι  ενισχύει την ανοσία. 

    -Έχει αντιφυσητικές ιδιότητες
    Το αιθέριο έλαιο του αρκεύθου βοηθά στη μείωση των εντερικών αερίων. O μετεωρισμός ή η υπερβολική ποσότητα αερίων μπορεί να προκαλέσει πόνο στο στήθος, δυσπεψία και ανησυχία, να αυξήσει την αρτηριακή πίεση, να απειλήσει την υγεία της καρδιάς  και να δώσει οξ;Y πόνο στο στομάχι. 

    -Καθαρίζει το αίμα

    Το αιθέριο έλαιο του αρκεύθου καθαρίζει το αίμα από τις τοξίνες. Βοηθά στην απομάκρυνση των κοινών τοξινών, όπως, το ουρικό οξύ, τα βαρέα μέταλλα, τα απόβλητα και άλλες ξένες τοξίνες που τυχαία εισέρχονται στο αίμα.

    -Είναι διουρητικό

    Το έλαιο Juniper προάγει την ούρηση. Αυξάνει τόσο τη συχνότητα όσο και τον όγκο της ούρησης. Ως εκ τούτου, είναι πολύ ωφέλιμο για τους ανθρώπους που υποφέρουν από κατακράτηση νερού στο σώμα, ή οίδημα λόγω χρόνιας νεφρικής ανεπάρκειας. Ανακουφίζει τους ασθενείς αυτούς αφαιρώντας το επιπλέον νερό από το σώμα μέσω των ούρων. Βοηθάει, επίσης, τους ανθρώπους να χάσουν βάρος γιατί κάθε φορά που ουρεί κάποιος, κάποια λίπη χάνονται από το σώμα. Έτσι μειώνεται η αρτηριακή πίεση, γιατί απομακρύνονται επιπλέον άλατα και επικίνδυνες τοξίνες, όπως το ουρικό οξύ.

    -Αυξάνει την κυκλοφορία του αίματος στο δέρμα

    Όταν το αιθέριο έλαιο του αρκεύθου εφαρμόζεται στο δέρμα, αυξάνει την κυκλοφορία του αίματος ακριβώς κάτω από το δέρμα σε τέτοιο βαθμό που αρχίζει να φαίνεται κόκκινο. Η αυξημένη κυκλοφορία του αίματος κάτω από το δέρμα ωφελεί και οξυγονώνει.

    -Προωθεί την εφίδρωση

    Η περιστασιακή εφίδρωση βοηθά στην απομάκρυνση των τοξινών, της υπερβολικής ποσότητας αλατιού και του νερού μέσω του ιδρώτα. Αυτό καθαρίζει τους πόρους, αποτρέπει την ακμή και άλλες δερματικές παθήσεις. 

    -Είναι διεγερτικό

    Βοηθά στην αντιμετώπιση της κόπωσης, της ζάλης και της κατάθλιψης. Αυξάνει τη δραστηριότητα του εγκεφάλου και των νευρώνων, του πεπτικού συστήματος, του νευρικού συστήματος, των εκκρίσεων από τους ενδοκρινείς και εξωκρινείς αδένες, που περιλαμβάνουν την έκκριση του γάλακτος, του σμήγματος, του ιδρώτα, των δακρύων, των ούρων και των εκκρίσεων κατά τη διάρκεια της εμμήνου ρύσεως.

    -Θεραπεύει τα προβλήματα του στομάχου

    Βοηθά, επίσης, στη θεραπεία των διαταραχών του στομάχου και των ελκών και εξασφαλίζει τη σωστή ροή χολής, γαστρικών υγρών και οξέων στο στομάχι για την πέψη. Μερικές φορές, η εσωτερική επένδυση του στομάχου τραυματίζεται λόγω παρατεταμένης οξύτητας και τελικά αυτό οδηγεί στον σχηματισμό ελκών. Το λάδι Juniper διατηρεί τις εκκρίσεις της χολής στο στομάχι και εξουδετερώνει τα οξέα.

    -Είναι τονωτικό

    Τονώνει τους μυς, τους ιστούς, το αναπνευστικό, το κυκλοφορικά, το νευρικό, το πεπτικό και το λεμφικό σύστημα και βοηθά στη διατήρηση της υγείας.

    -Αντιμετωπίζει τη λιπαρότητα των μαλλιών

    Βάλτε 10 σταγόνες αιθέριο έλαιο αρκεύθου στο βιολογικό σαμπουάν σας.

    -Αντιμετωπίζει την κυτταρίτιδα του δέρματος

    Βάλτε 15 σταγόνες αιθέριο έλαιο αρκεύθου, 6 σταγόνες αιθέριο έλαιο λεβάντας και 10 σταγόνες αιθέριο έλαιο κυπαρισσιού σε 50 γραμμάρια λάδι jojoba ή αμυγδάλου και κάντε μασάζ στις πάσχουσες περιοχές.

    -Απολυμαίνει την ατμόσφαιρα

    Βάλτε 3 σταγόνες αιθέριο έλαιο αρκεύθου και 3 σταγόνες αιθέριο έλαιο ευκάλύπτου στο νεφελοποιητή αιθέριων ελαίων και απλυμάνeτε την ατμόσφαιρα, καθαρίζοντάς την από ιούς και βακτήρια.

    Τα κατάλληλα βότανα για την υγεία σας

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα βότανα για την υγεία σας

    juniper 3

    Διαβάστε, επίσης,

    Πώς να χρησιμοποιείτε τα αιθέρια έλαια

    Πώς να καταπολεμήσετε την κυτταρίτιδα

    Τα αιθέρια έλαια για τον καρκίνο

    Όταν έχετε λειτουργική δυσπεψία

    Τα φυσικά διουρητικά αποβάλλουν τις τοξίνες από το σώμα σας

    Κρέμα για την κυτταρίτιδα

    Χρήσιμες ιατρικές συνταγές με αγριοκυπάρισσο

    Ο καλύτερος χυμός για την κυτταρίτιδα

    Άρκευθος η κοινή

    Τα βότανα για το έκζεμα

    www.emedi.gr

    juniper 4

     

     

  • Σύνδρομο Goodpasture Σύνδρομο Goodpasture

    Το σύνδρομο Goodpasture προσβάλλει τα νεφρά και τους πνεύμονες 

    Το σύνδρομο Goodpasture ή ασθένεια Goodpasture, ή ασθένεια αντι-GBM είναι μια σπάνια αυτοάνοση ασθένεια στην οποία τα αντισώματα επιτίθενται στην βασική μεμβράνη στους πνεύμονες και τα νεφρά, οδηγώντας σε αιμορραγία από τους πνεύμονες και νεφρική ανεπάρκεια.

    Θεωρείται ότι προσβάλλει την υπομονάδα άλφα-3 του κολλαγόνου τύπου IV, η οποία αναφέρεται ως αντιγόνο του Goodpasture.

    Το σύνδρομο Goodpasture μπορεί γρήγορα να οδηγήσει σε μόνιμη βλάβη των πνευμόνων και των νεφρών, γεγονός που συχνά οδηγεί σε θάνατο.

    Αντιμετωπίζεται με φάρμακα που καταστέλλουν το ανοσοποιητικό σύστημα, όπως κορτικοστεροειδή και κυκλοφωσφαμίδη και με πλασμαφαίρεση, στα οποία τα αντισώματα αφαιρούνται από το αίμα.

    Η πορεία είναι προϊούσα και χρόνια. 

    Το σύνδρομο Goodpasture είναι σπάνιο, επηρεάζοντας περίπου 0,5-1,8 ανά εκατομμύριο ανθρώπους ετησίως στην Ευρώπη και την Ασία.

    Είναι, επίσης, σπάνιο νόσημα μεταξύ των αυτοάνοσων ασθενειών. Είναι πιο συχνό στους νεαρούς άνδρες και είναι επίσης λιγότερο συνηθισμένο στους μαύρους από ότι στους λευκούς, και πιο συνηθισμένο στους ανθρώπους του Māori της Νέας Ζηλανδίας.

    Οι μέγιστες ηλικιακές κλίμακες για την εμφάνιση της νόσου είναι τα 20-30 και τα  60-70 έτη.

    goodpasture 2

    Αίτια συνδρόμου Goodpasture

    Τα αντισώματα κατά της βασικής μεμβράνης των σπειραμάτων.

    Η ακριβής αιτία του συνδρόμου Goddpasture είναι άγνωστη, αλλά πιστεύεται ότι απαιτείται προσβολή των αιμοφόρων αγγείων που λαμβάνουν αίμα από και προς τους πνεύμονες για να επιτρέψουν στα αντισώματα αντι-GBM να έλθουν σε επαφή με τις κυψελίδες.

    Παραδείγματα τέτοιων προσβολών περιλαμβάνουν: έκθεση σε οργανικούς διαλύτες (π.χ. χλωροφόρμιο) ή υδρογονάνθρακες, η έκθεση σε καπνό τσιγάρου, ορισμένα αλληλόμορφα (HLA-DR15), λοίμωξη (όπως γρίπη Α), εισπνοή κοκαΐνης, εισπνοή μεταλλικής σκόνης, βακτηριαιμία, σήψη, περιβάλλοντα με υψηλό οξυγόνο και θεραπεία με αντιλεμφοκυτταρικά φάρμακα (ειδικά μονοκλωνικά αντισώματα).

    Σημεία και συμπτώματα συνδρόμου Goodpasture

    Τα αντισώματα κατά της βασικής μεμβράνης (GBM) προσβάλλουν, κυρίως, τα νεφρά και τους πνεύμονες, παρόλο που τα γενικευμένα συμπτώματα, όπως η κακουχία, η απώλεια βάρους, η κόπωση, ο πυρετός και οι ρίγη είναι, επίσης, συχνά. Το 60 έως 80% αυτών που πάσχουν από το σύνδρομο πάσχουν από πνευμονική και νεφρική δυσλειτουργία. Το 20-40% έχει μόνο νεφρική δυσλειτουργία και λιγότερο από το 10% έχει μόνο πνευμονική εμπλοκή.

    Τα συμπτώματα του πνεύμονα, συνήθως, ξεπερνούν τα συμπτώματα των νεφρών και συνήθως περιλαμβάνουν: βήχα με αιμόπτυση, πόνο στο στήθος (σε λιγότερο από το 50% των περιπτώσεων συνολικά), πνευμονικές διηθήσεις και δύσπνοια.

    Τα συμπτώματα από το νεφρό, συνήθως, περιλαμβάνουν: αίμα στα ούρα, πρωτεΐνη στα ούρα, ανεξήγητο οίδημα των άκρων ή του προσώπου, υψηλές ποσότητες ουρίας στο αίμα και υψηλή αρτηριακή πίεση. 

    Παθοφυσιολογία του συνδρόμου Goodpasture

    Το σύνδρομο Goodpasture προκαλείται από ανώμαλη παραγωγή κυττάρων αντισωμάτων αντι-GBM στο πλάσμα. Τα αντι-GBM αντισώματα προσβάλλουν τις κυψελίδες και τις βασικές μεμβράνες των σπειραμάτων. Αυτά τα αντισώματα δεσμεύουν τους αντιδραστικούς επίτοπους τους με τις βασικές μεμβράνες και ενεργοποιούν τον καταρράκτη συμπληρώματος, οδηγώντας στον θάνατο των επισημασμένων κυττάρων. Τα Τ κύτταρα εμπλέκονται, επίσης, αν και θεωρείται γενικά μια αντίδραση υπερευαισθησίας τύπου II.

    goodpasture 1

    Διάγνωση συνδρόμου Goodpasture

    Η διάγνωση του συνδρόμου Goodpasture είναι συχνά δύσκολη, καθώς, πολλές άλλες ασθένειες μπορούν να προκαλέσουν τις ίδιες εκδηλώσεις.

    Το πιο ακριβές μέσο επίτευξης της διάγνωσης είναι η εξέταση των προσβεβλημένων ιστών μέσω βιοψίας, ειδικά του νεφρού, για την παρουσία αντισωμάτων αντι-GBM.

    Εκτός, από τα αντι-GBM αντισώματα που εμπλέκονται στη νόσο, περίπου ο ένας στους τρεις από αυτούς τους ασθενείς που έχουν προσβληθεί έχει, επίσης, αντινετροτροφικά κυτταροπλασματικά αντισώματα, ANCA IgG (pANCA και cANCA) στην κυκλοφορία του αίματος, τα οποία, συχνά, προηγούνται των αντισωμάτων GBM κατά μερικούς μήνες ή ακόμα και χρόνια.

    Όσο πιο αργά γίνεται η διάγνωση της νόσου, τόσο χειρότερη είναι η έκβαση του προσβεβλημένου ατόμου.

    Η ακτινογραφία θώρακος δείχνει πνευμονικές διηθήσεις.

    Θεραπεία συνδρόμου Goodpasture

    Ο κύριος άξονας της θεραπείας για το σύνδρομο Goodpasture είναι η πλασμαφαίρεση, μια διαδικασία στην οποία το αίμα του προσβεβλημένου ατόμου περνάει μέσω μιας φυγοκέντρου και τα διάφορα συστατικά διαχωρίζονται με βάση το βάρος. Το πλάσμα περιέχει τα αντι-GBM αντισώματα που προσβάλλουν τους πνεύμονες και τους νεφρούς του προσβεβλημένου ατόμου και φιλτράρονται. Τα άλλα μέρη του αίματος (τα ερυθρά αιμοσφαίρια, τα λευκά αιμοσφαίρια και τα αιμοπετάλια) ανακυκλώνονται και επαναχορηγούνται ενδοφλεβίως.

    Τα περισσότερα άτομα που πάσχουν από τη νόσο υποβάλλονται, επίσης, σε θεραπεία με ανοσοκατασταλτικά φάρμακα, ειδικά κυκλοφωσφαμίδη, πρεδνιζόνη και ριτουξιμάμπη, για να αποφευχθεί ο σχηματισμός νέων αντι-GBM αντισωμάτων, ώστε να αποφευχθεί η περαιτέρω βλάβη των νεφρών και των πνευμόνων. Άλλα, λιγότερο τοξικά ανοσοκατασταλτικά, όπως, η αζαθειοπρίνη μπορούν να χρησιμοποιηθούν για τη διατήρηση της ύφεσης.

    Μπορεί να γίνει μεταμόσχευση νεφρού.

    Πρόγνωση συνδρόμου Goodpasture

    Με τη θεραπεία, το πενταετές ποσοστό επιβίωσης είναι > 80% και λιγότερα από 30% των ατόμων που πάσχουν από αυτό το σύνδρομο απαιτούν μακροχρόνια αιμοκάθαρση. Μια μελέτη που διεξήχθη στην Αυστραλία και τη Νέα Ζηλανδία κατέδειξε ότι σε ασθενείς που χρειάζονται θεραπεία νεφρικής υποκατάστασης (συμπεριλαμβανομένης της αιμοκάθαρσης), ο διάμεσος χρόνος επιβίωσης είναι 5,93 έτη.

    Ο κάθε προσβεβλημένος ασθενής πεθάνει είτε από προχωρημένη νεφρική ανεπάρκεια είτε από αιμορραγίες των πνευμόνων. 

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τους πνεύμονες

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα καλύτερα συμπληρώματα διατροφής για τους πνεύμονες

    goodpasture 4

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τα νεφρά

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τα νεφρά

    goodpasture 5

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Μεμβρανώδης σπειραματονεφρίτιδα

    Εθισμός στη νικοτίνη

    Όταν κάποιος φτύνει αίμα

    Οζώδης πολυαρτηρίτιδα

    Αιμόπτυση

    www.emedi.gr

     

  • Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για την ενδομητρίωση Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για την ενδομητρίωση

    Η ενδομητρίωση μπορεί να θεραπευτεί με συμπληρώματα διατροφής

     

    Η ενδομητρίωση είναι μια γυνακεία αναπαραγωγική διαταραχή στην οποία η ανάπτυξη κυττάρων από την εσωτερική επένδυση της μήτρας εξαπλώνεται σε άλλα μέρη του σώματος, όπως είναι οι ωοθήκες, το έντερο, η ουροδόχος κύστη, οι πνεύμονες, το μεσοθωράκιο, αλλά και αλλού.

    Τα ταχέως διαιρούμενα κύτταρα της ενδομητρίωσης διεγείρουν τη φλεγμονή, η οποία οδηγεί στην ανεξέλεγκτη απελευθέρωση ινώδους, την άναρχη πρόσληψη κυτοκινών και λευκών αιμοσφαιρίων και τον ακατάσχετο σχηματισμό ουλώδους ιστού.

    Η φλεγμονή της πυέλου μπορεί να προωθήσει την εξέλιξη της ενδομητρίωσης.

    Οι μεσολαβητές της φλεγμονής προκαλούν ίνωση και είναι υπεύθυνοι για την ανάπτυξη των συμπτωμάτων.

    Οι γυναίκες με ενδομητρίωση έχουν αυξημένα επίπεδα προφλεγμονωδών κυτοκινών, όπως ιντερλευκίνης 6 (IL6) και του παράγοντα νέκρωσης του όγκο άλφα (TNF-α).

    Επίσης, υπάρχει υπερπαραγωγή και αυξημένα επίπεδα του μετατρεπτικού παράγοντα ανάπτυξης όγκου βήτα (TGF-β).

    emdimitriosi 4

    Τα συμπτώματα της ενδομητρίωσης

    Συνήθως, οι γυναίκες με ενδομητρίωση είναι ασυμπτωματικές.

    Σε μερικές υπάρχει πυελικός πόνος και πόνος στη μήτρα.

    Μπορεί να υπάρχει ακανόνιστη αιμορραγία.

    Ακόμη μπορεί να συνυπάρχει διάρροια ή δυσκοιλιότητα.

    Ο πόνος στο κάτω μέρος της μέσης είναι συχνός.

    Τέλος, υπάρχουν επιπλοκές στη σύλληψη και την εγκυμοσύνη.

    Όταν η ενδομητρίωση εξαπλώνεται σε άλλα μέρη του σώματος οδηγεί σε πονοκεφάλους, πόνο στο στήθος, βήχα με αίμα κι επιληπτικές κρίσεις.

    emdimitriosi 1

    Τα καλύτερα συμπληρώματα διατροφής για την ενδομητρίωση

    Σερραπεπτάση

    Η σερραπεπτάση βοηθά στον έλεγχο της φλεγμονής και μειώνει τη σοβαρότητα των συμπτωμάτων. Μειώνει την Ταχύτητα Καθιζήσεως Ερυθρών που είναι δείκτης φλεγμονής. Η σερραπεπτάση μειώνει την εντοπισμένη φλεγμονή και διασπά τους θρόμβους ινώδους στα όργανα και στην κυκλοφορία του αίματος και μειώνει, έτσι, τον πόνο και το οίδημα.

    Νατοκινάση

    Η νατοκινάση είναι και αυτή ένα ισχυρό ινωδολυτικό ένζυμο που δρα στην κυκλοφορία του αίματος. Η νατοκινάση είναι αποτελεσματική στη διάσπαση του ινώδους, άμεσα κι έμμεσα και διαλύει το ινώδες. Η νατοκινάση ενεργοποιεί τον ενεργοποιητή του πλασμινογόνου και αδρανοποιεί τον ενεργοποιητή πλασμινογόνου 1 κι αυξάνεται η πλασμίνη, μια ουσία που είναι φυσική πρωτεάση σερίνης που διασπά το ινώδες στο σώμα. Η νατοκινάση μειώνει τα επίπεδα του ινωδογόνου στο αίμα, που είναι ο πρόδρομος του ινώδους, τον παράγοντα πήξεως VII και τον παράγοντα πήξης VIII. Το ινωδογόνο και οι παράγοντες πήξης αυξάνουν την πήξη του αίματος και τη συσσσώρευση του ινώδους κι έτσι επιδεινώνεται η ενδομητρίωση. Η νατοκινάση έχει πιο ισχυρή ινωδολυτική δραστικότητα από την πλασμίνη και την ελαστάση.

    Βρομελίνη

    Η βρομελίνη έχει αντιφλεγμονώδεις κι ανοσορρυθμιστικές ιδιότητες. Η βρωμελίνη είναι αποτελεσματική στη μείωση της φλεγμονής και αναστέλλει τις κυτοκίνες. Η βρομελίνη μειώνει σημαντικά τον παράγοντα τον TNF-α και την IL-6 και τα δύο εκ των οποίων είναι αυξημένα σε άτομα με ενδομητρίωση. Η βρομελίνη είναι ικανή και παρεμβαίνει στη μετανάστευση των ουδετερόφιλων και τη μειώνει κατά 50-85%.

    Παπαϊνη

    Η πυελική φλεγμονή συμβάλλει στην εξέλιξη της πάθησης. Η μείωση των προφλεγμονωδών δεικτών, όπως της IL-6 και του TNF-α μειώνει την εξέλιξη της ενδομητρίωσης.  Η παπαϊνη αναστέλλει τις προσταγλανδίνες κι αναστέλλει επιλεκτικά την κυκλοοξυγενάση, ρυθμίζοντας, όπως αναφέρθηκε την IL-6 και τον TNF-α. Η παπαϊνη έχει ανοσοτροποιητικές ιδιότητες και βοηθάει στην ανεξέλεγκτη πρόσληψη των κυτοκινών κι έτσι αποτρέπονται οι ουλές στην ενδομητρίωση.

    Πρωτεάσες

    Οι πρωτεάσες προέρχονται από τον Aspergillus Oryzae κι εξαλείφουν αποτελεσματικά τη συσσώρευση του ινώδους. Η αγωγή με πρωτεάσες είναι αποτελεσματική στη μείωση του TGF-β και μετατρέπουν τον αναστολέα πρωτεάσης άλφα 2 μακροσφαιρίνη (a2M) σε μια εναλλακτική μορφή που δεσμεύεται στον TGF και μειώνει τις συγκεντρώσεις τους στο αίμα.

    Ρουτίνη

    Το οξειδωτικο στρες είναι κύριος μηχανισμός παθοφυσιολογίας στην ενδομητρίωση. Αυτό οφείλεται στην παραγωγή δραστικών μορφών οξυγόνου. Στην ενδομητρίωση υπάρχει ανισορροπία μεταξύ φάσης Ι και φάσης ΙΙ των μεταβολικών ενζύμων. Αυτό οδηγεί σε υπερβολική παραγωγή οιστρογόνων-OH και τροποποιημένο σχηματισμό δραστικών μορφών οξυγόνου, διεγείροντας τον πολλαπλασιασμό του έκτοπου ενδομητρίου.

    Οι δραστικές μορφές οξυγόνου είναι υπεύθυνες για τη διαμόρφωση της ανάπτυξης αυτών των κυττάρων του στρώματος του ενδομητρίου.

    Η ρουτίνη εξαλείφει τις ελεύθερες ρίζες και αναστέλλει την TNF-α διαμεσολαβούμενη διάσπαση του αγγειακού φραγμού.

    Amla

    Το Amla είναι αντιφλεγμονώδης παράγοντας στην ενδομητρίωση. Τα αντιοξειδωτικά, όπως το Amla είναι θεραπευτικά. Η αίμη και ο σίδηρος συμβάλλουν στο οξειδωτικό στρες κατά τη διάρκεια της εμμήνου ρύσεως και συσωρρεύονται στην περιτοναΪκή κοιλότητα. Τα αντιοξειδωτικά βοηθούν στην πρόληψη του προοξειδωτικού περιβάλλοντος στην περιτοναϊκή κοιλότητα, που συνδέεται με την ενδομητρίωση.

    Τα καλύτερα συμπληρώματα διατροφής για την ενδομητρίωση

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για την ενδομητρίωση

    emdimitriosi 3

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Καταμήνιος πνευμοθώρακας

    Για πoιους λόγους δεν μπορείτε να κάνετε παιδί

    Ενδομήτριες συμφύσεις

    Σε ποιες ασθένειες χρησιμοποιούνται τα πεπτίδια

    Πονάτε κατά την σεξουαλική επαφή;

    Κύστη ωοθηκών

    Έκτοπη κύηση

    Ο καρκινικός δείκτης CA-125

    Ενδομητρίωση

    Δυσμηνόρροια

    Γιατί μια γυναίκα δεν μπορεί να μείνει έγκυος;

    Λεμφαγγειολειομυομάτωση

    www.emedi.gr

     

     

     

     

     

     

     

     

Περισσότερα σε αυτή την κατηγορία: « Ο καρκίνος του μαστού θεραπεύεται Τοκετός στο νερό »