Τρίτη, 04 Μαρτίου 2014 18:18

Μήπως πονάνε οι μαστοί σας;

Γράφτηκε από την
Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(4 ψήφοι)

Η μαστοδυνία είναι πολύ συχνό σύμπτωμα

Μαστοδυνία, μασταλγία, ICD-10 N64.4: προέρχεται από την ελληνική λέξη μαστός και άλγος-πόνος. Ο πόνος του μαστού είναι πολύ συχνή αιτία επίσκεψης στον γιατρό. 2/3 των γυναικών παραπονoύνται για πόνο στο μαστό και το 10% μάλιστα έχει δυνατής έντασης πόνο.

Η αιτιολογία της μασταλγίας και η παθοφυσιολογία της παραμένουν ασαφείς. Έχουν ενοχοποιηθεί διαιτητικοί, ενδοκρινικοί και ψυχολογικοί παράγοντες.

Το ιστορικό θα διευκρινίσει αν η μασταλγία είναι κυκλική ή μη, ενώ η κλινική εξέταση και ο μαστογραφικός έλεγχος θα αποκλείσουν κάποια υποκείμενη σοβαρή παθολογία.  Για τις περισσότερες γυναίκες που ζητούν θεραπεία, η μασταλγία παραμένει ένα χρόνιο πρόβλημα.


Oι ασθενείς με μασταλγία  ταξινομούνται σε τρεις κατηγορίες:

α) Kυκλική μασταλγία: αποτελεί το 67% των περιπτώσεων. Παρουσιάζεται στην τρίτη δεκαετία της ζωής  ως αμβλύ ή καυστικός πόνος ή ως αίσθηση βάρους. Συνήθως, ο ένας μαστός συμμετέχει περισσότερο από τον άλλο, και ο πόνος μπορεί να είναι οξύς και δυνατός, με αντανακλάσεις στη μασχάλη ή στον βραχίονα. Αρχίζει, συνήθως, στο άνω  έξω τεταρτημόριο, πέντε ή περισσότερες ημέρες πριν την έμμηνο ρύση και επιδεινώνεται μέχρι την έλευσή της. Στη συνέχεια υποχωρεί, όμως μπορεί να επιμείνει με μικρότερη ένταση σε όλη τη διάρκεια του κύκλου, με προεμμηνορρυσιακή και πάλι επιδείνωση. Είναι πιθανή η εξαφάνιση της κυκλικής μασταλγίας μετά την εμμηνόπαυση.

β) Mη κυκλική μασταλγία: αποτελεί το 26% και είναι συχνότερη σε μεγαλύτερη ηλικία. Εμφανίζεται, κυρίως, στην τέταρτη δεκαετία  και έχει μικρότερη διάρκεια. Είναι σχεδόν πάντα μονόπλευρη, δεν επιδεινώνεται πριν την έμμηνο ρύση και εμφανίζεται κατά άλλοτε άλλα χρονικά διαστήματα. Είναι πιο δύσκολη στη θεραπεία, ενώ αυτόματη υποχώρηση αναφέρεται στο 50%. Επίσης, είναι πιθανό γυναίκες που αρχικά παρουσιάζουν κυκλική μασταλγία, αργότερα να εμφανίσουν μη κυκλική.

γ) Eξωμαστικής αιτιολογίας θωρακικό άλγος: αρκετές φορές πόνος στο πρόσθιο ή το πλάγιο θωρακικό τοίχωμα εκλαμβάνεται από τη γυναίκα και αναφέρεται ως μασταλγία. Αιτίες του άλγους αυτού μπορεί να είναι το τραύμα, η μεσοπλεύρια νευραλγία, η μυαλγία, η στηθάγχη, η αυχενική σπονδυλαρθροπάθεια, το σύνδρομο Tietze (άγνωστης αιτιολογίας οστεοχονδρίτιδα των πλευρών) και η νόσος του Mondor (θρομβοφλεβίτιδα της θωρακοεπιγάστριας φλέβας). Ειδικά στην περίπτωση αυτή, η θρομβωμένη φλέβα ψηλαφάται ως ευαίσθητη χορδή στα πλάγια του μαστού. Η αιτία της θρόμβωσης στο ήμισυ των περιπτώσεων είναι άγνωστη, στο 25% περίπου οφείλεται σε τραύμα ή σε κάποια επέμβαση, στο 10% σε φλεγμονή και στο 12,5% σε υποκείμενο καρκίνωμα του μαστού.


Έχουν προταθεί διάφορες θεωρίες, για το μηχανισμό του άλγους του μαστού.

  • Στις προεμμηνοπαυσιακές γυναίκες η διόγκωση των μαστών αποτελεί σχεδόν σταθερό γεγονός στην ωχρινική φάση του κύκλου, συνδυαζόμενη πολλές φορές με δυσφορία ή πόνο. Φαίνεται να οφείλεται στην δυσαρμονία της οιστραδιόλης, της προγεστερόνης και την προλακτίνης, λόγω μείωσης της  προγεστερόνης, αύξησης της οιστραδιόλης και αύξησης της προλακτίνης κατά την ωχρινική φάση σε γυναίκες με μασταλγία. Επίσης, έχουν αναφερθεί διαταραχές στην έκκριση FSH και LH (αύξηση).
  • H μασταλγία έχει συνδεθεί με πολλές ιστολογικές εικόνες, όπως ίνωση, αδένωση, λεμφοκυτταρική διήθηση, μικρές και μεγάλες κύστεις, αποκρινής μετάπλαση και κυτταρική υπερπλασία. Ο όρος «ινοκυστική νόσος μαστών ή ινοκυστική μαστοπάθεια», της οποίας η μασταλγία αποτελεί την κύρια εκδήλωση, χρησιμοποιήθηκε συμπεριλαμβάνοντας την ετερογενή αυτή ομάδα οντοτήτων.
  • Η μασταλγία θεωρείται ως απόκλιση από τη φυσιολογική διαμόρφωση του μαστού (ANDI), με υπερβολική επίδραση των ορμονών επί του αδενικού ιστού και του ινώδους υποστρώματος. Οι κύστεις είναι δευτεροπαθείς, εξαιτίας των αλλαγών υποστροφής, φλεγμονής και ίνωσης που στενεύουν τους πόρους στο άπω τμήμα τους και τους διατείνουν στο εγγύς. Όταν η υποστροφή συμβεί νωρίς, η εξαφάνιση του στρώματος επιτρέπει την κυστική διόγκωση.
  • Η καφεΐνη ενοχοποιείται για τη δημιουργία των ινοκυστικών αλλοιώσεων.  Η ευοδωτική της δράση στην κυτταρική υπερπλασία αποδόθηκε στην αύξηση του c-AMP και των κατεχολαμινών.  Πιο πρόσφατα, βρέθηκε ότι γυναίκες με ANDI παρουσιάζουν υπερευαισθησία στις κατεχολαμίνες και υψηλότερα επίπεδα β-αδρενεργικών υποδοχέων με αυξημένη διεγερσιμότητα. Έτσι, προτάθηκε ότι υπάρχει γενετική προδιάθεση για ANDI, η οποία ενισχύεται από τις βιοχημικές και τις ορμονικές επιδράσεις της καφεΐνης.
  • Παρόμοιες επιδράσεις στις κατεχολομίνες έχει και η νικοτίνη.
  • Το λίπος της διατροφής επηρεάζει τα επίπεδα των κυκλοφορούντων ορμονών και την πορεία της μασταλγίας. Γυναίκες που πάσχουν από μασταλγία έχουν χαμηλότερα επίπεδα γ-λινολεϊκού οξέος σε σχέση με τις ασυμπτωματικές, και το γεγονός αυτό επηρεάζει τη λειτουργικότητα των υποδοχέων της κυτταρικής μεμβράνης στους μαστούς, δημιουργώντας μια κατάσταση υπερευαισθησίας. 
  • Επίσης, η έλλειψη ιωδίου καθιστά το επιθήλιο των πόρων του μαστού ευαίσθητο στις οιστρογονικές επιδράσεις και αναφέρεται ως θεραπευτικό συμπλήρωμα στην ινοκυστική κατάσταση.
  • Η ψυχιατρική εκτίμηση γυναικών με σοβαρό πρόβλημα μασταλγίας, χρησιμοποιώντας τη Σύνθετη Διεθνή Διαγνωστική Συνέντευξη, αποκάλυψε υποκείμενες διαταραχές, όπως άγχος, πανικό, σωματοποίηση, μείζονα κατάθλιψη, μεμονωμένα ή σε συνδυασμό. Γυναίκες με μασταλγία παρουσιάζουν σημαντική βελτίωση, όταν υποβάλλονται σε χαλαρωτική μουσικοθεραπεία.

Διάγνωση

  • Kατά τη λήψη του ιστορικού διερευνάται ο τύπος του πόνου, η σοβαρότητα, η εντόπιση, η διάρκεια και η σχέση του με τον καταμήνιο κύκλο. Ήπιος πόνος, διαρκείας μικρότερης των πέντε ημερών πριν την έμμηνο ρύση θεωρείται φυσιολογικός. Για την αξιολόγηση της βαρύτητας της νόσου εξετάζεται το κατά πόσο η μασταλγία επηρεάζει τη φυσιολογική ζωή ως προς τον ύπνο, την εργασία και τη σεξουαλική δραστηριότητα. Στις περιπτώσεις σοβαρού πόνου πρέπει να λαμβάνεται λεπτομερές ιστορικό που να περιλαμβάνει τη δίαιτα, τη λήψη μεθυλοξανθινών και φαρμάκων (ορμόνες, προμεθαζίνη, αντικαταθλιπτικά,  αγχολυτικά, αντιυπερτασικά και κάποια αντιβιοτικά ) και την ύπαρξη πρόσφατου ψυχοτραυματικού γεγονότος.
  • Μετά την επισκόπηση των μαστών γίνεται ήπια ψηλάφηση, αφού προηγουμένως η γυναίκα δείξει το ή τα σημεία του πόνου, για τον αποκλεισμό των τυχόν ψηλαφητών μαζών. Κατόπιν, αφού γυρίσει η ασθενής στο πλάι, ώστε ο μαστός να απομακρυνθεί από το θωρακικό τοίχωμα, είναι πιθανόν να βρεθεί, ιδίως σε μετεμμηνοπαυσιακές γυναίκες, ότι ο πόνος ξεκινά από μια υποκείμενη πλευρά και μάλιστα να αναπαραχθεί με την πίεση της πλευράς αυτής. Αυτό φανερώνει ότι ο πόνος είναι εξωμαστικής προέλευσης. Η αρχική εκτίμηση πρέπει να αποκλείσει τις εντοπισμένες καλοήθεις βλάβες (κύστεις, ινοαδένωμα, πορεκτασία, λίπωμα, ινοκυστικές αλλοιώσεις).
  • Η μαστογραφία, συνήθως δεν απαιτείται σε νεαρές γυναίκες, ηλικίας μικρότερης των 35 ετών, όταν απουσιάζει κάποια διακριτή μάζα ή περιοχή οζιδίων, διότι σπάνια δίνει πληροφορίες λόγω της υψηλής πυκνότητας των προεμμηνοπαυσιακών μαστών. Καμιά μελέτη δεν αναφέρει αυξημένο κίνδυνο ανάπτυξης καρκίνου επί εδάφους κυκλικής μασταλγίας. Ένα υπερηχογράφημα, συνήθως, βοηθά.
  • Σε ηλικίες μεγαλύτερες των 35 ετών, η μαστογραφία και το υπερηχογράφημα βοηθούν στον αποκλεισμό της σοβαρής παθολογίας, ιδιαίτερα όταν υπάρχει διακριτή μάζα ή εντοπισμένα συμπτώματα. Ορμονικός έλεγχος χρειάζεται, εάν υπάρχει γαλακτόρροια ή αμηνόρροια.

Θεραπεία

  • H ενθάρρυνση και ο καθησυχασμός της πάσχουσας επιφέρουν βελτίωση έως και στο 85% των ασθενών. Είναι ιδιαίτερα σημαντικό, μετά τον αρνητικό έλεγχο, κλινικό και εργαστηριακό, να τονισθεί στη γυναίκα ότι τα ενοχλήματά της δεν υποκρύπτουν καρκίνο και ούτε πρόκειται να οδηγήσουν στην ανάπτυξη αυτού. Η αποδοχή και η υιοθέτηση της θέσης αυτής από την πάσχουσα αλλάζει τη στάση της έναντι του άλγους.
  • Επίσης, πρέπει να ενθαρρύνεται να αρχίσει φυσική άσκηση και να χρησιμοποιεί στηθόδεσμο με καλή στήριξη, ιδίως επί μεγάλων μαστών.
  • H τροποποίηση της δίαιτας, με αποχή από τις μεθυλοξανθίνες και τη νικοτίνη, αναφέρεται ότι εξαφανίζει πλήρως όλα τα ψηλαφητά οζίδια, τον πόνο και την ευαισθησία σε 6 μήνες στο 65% των γυναικών. Παρόλο που άλλες μελέτες δεν δείχνουν βελτίωση με την αποχή αυτή και θεωρούν ανούσιο κάθε διαιτητικό περιορισμό, η σύσταση για την αποφυγή της κατάχρησης αυτών των ουσιών δεν στοιχίζει, δεν έχει παρενέργειες παρά μόνο πιθανά οφέλη.
  • Τα απλά αναλγητικά και τα μη στεροειδή αντιφλεγμονώδη είναι χρήσιμα σε ελαφρές μορφές κυκλικής μασταλγίας ή σε εξωμαστικής αιτιολογίας πόνο, και αποτελούν τα φάρμακα εκλογής.
  • Οι βιταμίνες B1 και B6, μπορεί να βελτιώσουν το άλγος.
  • Το λάδι πρίμουλας (evening primrose oil) περιέχει 7% γ-λινολενικό και 72% λινολεϊκό οξύ, είναι ελεύθερο ανεπιθύμητων ενεργειών και πετυχαίνει ύφεση στο 58% της κυκλικής και στο 38% της μη κυκλικής μασταλγίας. Πωλείται σε φαρμακεία και καταστήματα φυσικής διατροφής σε κάψουλες των 0,5, 1 και 1,5gr. H δοσολογία του είναι 1-3gr την ημέρα. Η έναρξη της δράσης του είναι αργή, συνήθως σε 2-3 μήνες, γεγονός που πρέπει να γνωρίζει η πάσχουσα, και η βελτίωση είναι σταδιακή.
  • Η δαναζόλη είναι ένα ασθενές ανδρογόνο, παράγωγο της 17α-αιθυνιλτεστοστερόνης, η οποία αναστέλλει τους οιστρογονικούς και τους προγεστερονικούς υποδοχείς στον μαστό, στον υποθάλαμο και στην υπόφυση. Ο ακριβής μηχανισμός με τον οποίο η δαναζόλη μειώνει τη μασταλγία δεν είναι γνωστός. Eίναι το μόνο φάρμακο με έγκριση από τον FDA για την αντιμετώπιση της μασταλγίας. Χρησιμοποιείται σε αρχική δόση 200mg μία φορά την ημέρα για 2-3 μήνες και κατόπιν 200mg μέρα παρά μέρα. Με το σχήμα αυτό επιτυγχάνεται ανταπόκριση στο 70% της κυκλικής και στο 35% της μη κυκλικής μασταλγίας. Η θεραπεία δεν πρέπει να διαρκεί περισσότερο από 6 μήνες, ενώ οι υψηλότερες δόσεις αυξάνουν το ποσοστό των ανεπιθύμητων ενεργειών, χωρίς σημαντικό θεραπευτικό όφελος. Η σημαντικότερη ανεπιθύμητη ενέργεια της δαναζόλης είναι οι διαταραχές της εμμήνου ρύσεως που συμβαίνουν στο 30-50%, ενώ σε υψηλότερες δόσεις παρατηρούνται υπερτρίχωση, ακμή και αύξηση του βάρους. Αντενδείκνυται όταν υπάρχει ιστορικό θρομβοεμβολικής νόσου, ενώ σε γυναίκες αναπαραγωγικής ηλικίας, που παίρνουν δαναζόλη, πρέπει να συστήνεται μια μη ορμονική μέθοδος αντισύλληψης.
  • Η προγεστερόνη σε χάπια ή τοπική εφαρμογή. Κυκλική προγεστερόνη για 14-25 μέρες βοηθά.
  • Η βρωμοκρυπτίνη είναι ένας διεγέρτης των ντοπαμινικών υποδοχέων που αναστέλλει την έκκριση της προλακτίνης από την υπόφυση. Χορηγείται σε δόση 1,25-2,5mg δύο φορές την ημέρα στο δεύτερο μισό του κύκλου και πρέπει να δοκιμάζεται για 2 μήνες. Η ανταπόκρισή της στην κυκλική μασταλγία κυμαίνεται στο 47-66%. Οι ανεπιθύμητες ενέργειες παρατηρούνται στο 45% και πολλές φορές είναι ιδιαίτερα σοβαρές, όπως σπασμοί, εμφράγματα και θάνατοι, γεγονός που οδήγησε στην απαγόρευση της χορήγησής της από τον FDA. Οι αγωνιστές της ντοπαμίνης, έχουν καλύτερα αποτελέσματα με καλύτερο προφίλ παρενεργειών από την βρωμοκρυπτίνη (Dostinex). Υπάρχουν ελπιδοφόρα δεδομένα για το λισουρίδιο και την κιναγολίδη.
  • Η ταμοξιφαίνη, αντιοιστρογόνο που χρησιμοποιείται στη θεραπεία του καρκίνου του μαστού, χορηγείται στην ανθιστάμενη σε άλλα φάρμακα μασταλγία σε δόσεις 10-20mg για 3-6 μήνες. Φαίνεται να επιφέρει βελτίωση στο 71-89% των γυναικών που πάσχουν από μασταλγία έναντι 38% του placebo, σε δόση 10mg, ενώ η δόση των 20mg μάλλον δεν υπερτερεί. Oι ανεπιθύμητες ενέργειες περιλαμβάνουν τις εξάψεις, τις διαταραχές της εμμηνορρυσίας, την κολπική ξηρότητα, ενώ υπάρχει ελαφρά αυξημένος κίνδυνος για την ανάπτυξη καρκινώματος του ενδομητρίου. Αν χρησιμοποιηθεί η ταμοξιφαίνη στη θεραπεία της μασταλγίας, που είναι μια καλοήθης κατάσταση, τότε πρέπει να τονισθούν αυτές οι ανεπιθύμητες ενέργειες στις πάσχουσες.
  • Συμπληρώματα θυρεοειδικών ορμονών, ειδικά όταν υποθυρεοειδισμός ή υποκλινικός υποθυρεοειδισμός έχουν διαγνωστεί.
  • Η Ormeloxifene, ένας SERM έδειξε κάποια αποτελεσματικότητα στη θεραπεία της μασταλγίας και στο ιναδένωμα.
  • Ανθοκυανίνες από τα μύρτιλλα.
  • H ενθάρρυνση και η αντιμετώπιση με συμπάθεια της γυναίκας που πάσχει από μασταλγία είναι η σημαντικότερη βοήθεια που χρειάζεται και βασίζεται πάντα στα αρνητικά αποτελέσματα του κλινικού ελέγχου.

Υπάρχει κίνδυνος καρκίνου του μαστού από την μασταλγία;

Η μεγάλη πλειοψηφία των ασθενών με καρκίνο του μαστού δεν παρουσιάζουν πόνο στο μαστό, αν και μερικές γυναίκες με ινοκυστική μαστοπάθεια έχουν αυξημένο κίνδυνο καρκίνου μαστού.

Τα καλύτερα προϊόντα για τους μαστούς σας

Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα καλύτερα προϊόντα για τους μαστούς σας

Διαβάστε, επίσης,

Κύστεις μαστού

Λυγαριά

Ο πόνος στο θώρακα από ιογενή λοίμωξη

Η ιστορία του στηθόδεσμου

Στηθόθεσμος που ανιχνεύει τον καρκίνο του μαστού

www.emedi.gr

Διαβάστηκε 6583 φορές Τελευταία τροποποίηση στις Σάββατο, 06 Απριλίου 2019 14:30
Σαββούλα Μάλλιου Κριαρά

Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

Σχετικά Άρθρα

  • Χρήσιμες πληροφορίες για την αμηνόρροια Χρήσιμες πληροφορίες για την αμηνόρροια

    Η αμηνόρροια

    Η αμηνόρροια είναι η απουσία εμμήνου ρύσεως 

    • Πρωτοπαθής αμηνόρροια - εμφανίζεται όταν εμμηναρχή δεν έχει εμφανιστεί στην ηλικία των 17 ετών 
    • Δευτεροπαθής αμηνόρροια - η παύση εμμήνου ρύσεως για 3 μήνες 

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Αναπαραγωγικό, Ενδοκρινικό/Μεταβολικό

    Επικρατέστερη ηλικία: Από την εμμηναρχή ως την εμμηνόπαυση

    Επικρατέστερο φύλο: Μόνο γυναίκες

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΑΜΗΝΟΡΡΟΙΑΣ

    • Απουσία περιόδου
    • Γαλακτόρροια
    • Δυσανεξία θερμότητας
    • Πρώιμα συμπτώματα κύησης
    • Σημεία υπερβολικών ανδρογόνων 

    ΑΙΤΙΑ ΑΜΗΝΟΡΡΟΙΑΣ

    Πρωτοπαθής αμηνόρροια:

    • Άρρηκτος υμένας 
    • Αγενεσία μήτρας και ανωτέρων 2/3 του κόλπου 
    • Σύνδρομο Turner
    • Ιδιοσυστασιακή καθυστέρηση

    Δευτεροπαθής αμηνόρροια:

    • Φυσιολογική - κύηση, κύστη ωχρού σωματίου, θηλασμός, εμμηνόπαυση 
    • Καταστολή του υποθαλαμο-υποφυσιακού-μητρικού άξονα - αμηνόρροια μετά από χρήση αντισυλληπτικών δισκίων, άγχος, παρεμπίπτουσα νόσος, απώλεια βάρους, χαμηλός δείκτης μάζας σώματος
    • Νόσος υπόφυσης - εκτομή της υπόφυσης, σύνδρομο Sheehan, προλακτίνωμα
    • Αρρύθμιστες ενδοκρινοπάθειες - διαβήτης, υπο ή υπεθυρεοειδισμός 
    • Πολυκυστική νόσος ωοθηκών, σύνδρομο Stein-Leventhal
    • Χημειοθεραπεία
    • Ακτινοβολία πυέλου
    • Απόξεση ενδομητρίου (σύνδρομο Asherman)
    • Θεραπεία με φάρμακα - συστηματικά στεροειδή, Danazol, GRH-RH ανάλογα
    • Πρόωρη ωοθηκική έκπτωση

    AM ok

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΑΜΗΝΟΡΡΟΙΑΣ

    • Υπερβολική άσκηση - αθλήτριες αγώνων δρόμου, μπαλαρίνες 
    • Τροφικές διαταραχές 
    • Ψυχοκοινωνική κρίση 

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΑΜΗΝΟΡΡΟΙΑΣ

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΑΜΗΝΟΡΡΟΙΑΣ

    Περιλαμβάνει όλα τα αίτια που αναφέρθηκαν προηγούμενα. Το πιο κοινό αίτιο της δευτεροπαθούς αμηνόρροιας είναι η πρώιμη κύηση

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ ΑΜΗΝΟΡΡΟΙΑΣ

    • Τεστ εγκυμοσύνης 
    • Προλακτίνη ορού 
    • FSH, LH, T4, TSH
    • Σάκχαρο αίματος

    Διαταραχές που μπορεί να μεταβάλλουν τα ευρήματα: 

    Κύηση, εμμηνόπαυση, υπερπρολακτιναιμία, ωοθηκική καταστολή, ενδοκρινοπάθεια 

    ΠΑΘΟΛΟΓΟΑΝΑΤΟΜΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ ΑΜΗΝΟΡΡΟΙΑΣ

    Λόγω των υποκείμενων νόσων 

    ΕΙΔΙΚΕΣ ΔΟΚΙΜΑΣΙΕΣ ΑΜΗΝΟΡΡΟΙΑΣ

    Λαπαροσκόπηση - διάγνωση σαν ραβδία ωοθηκών του συνδρόμου Turner ή των πολυκυστικών ωοθηκών του P.O.D.

    ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΗ ΑΜΗΝΟΡΡΟΙΑΣ

    • Υπέρηχοι μπορεί να δείξουν κύστεις μη ανιχνεύσιμες στη γυναικολογική εξέταση 
    • Ακτινολογική εκτίμηση του τουριστικού εφιππίου, αν υποψιάζεστε προλακτίνωμα (αυξημένη προλακτίνη ορού)

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΑΜΗΝΟΡΡΟΙΑΣ

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ ΑΜΗΝΟΡΡΟΙΑΣ

    Εξωτερική ασθενής

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ ΑΜΗΝΟΡΡΟΙΑΣ

    • Η οριστική θεραπεία εξαρτάται από τον καθορισμό των αιτίων της αμηνόρροιας. Ίσως να μην είναι απαραίτητο να θεραπευθούν όλες οι περιπτώσεις, ιδίως αν πρόκειται μόνο για παροδική αμηνόρροια
    • Υμενεκτομή (εκτομή παρθενικού υμένα) γενόμενη ως απλό χειρουργείο θα απαιτηθεί γι' αυτές των οποίων η πρωτοπαθής αμηνόρροια οφείλεται σε άτρητο υμένα 

    ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ ΑΜΗΝΟΡΡΟΙΑΣ

    Χωρίς περιορισμούς

    ΔΙΑΙΤΑ ΑΜΗΝΟΡΡΟΙΑΣ

    Διορθώστε το υπέρβαρο ή το χαμηλό βάρος με διαιτητική θεραπεία

    Amenorrhea home remedies

    ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ ΜΕ ΑΜΗΝΟΡΡΟΙΑ

    • Συνίσταται σε πλήρη ενημέρωση της ασθενούς για τα ευρήματα σας, συμπεριλαμβανομένης της παρουσίας ή απουσίας της κύησης και του υποκείμενου αιτίου
    • Ειδικές εκπαιδευτικές πηγές μπορεί να χρησιμοποιηθούν ως απαραίτητες, π.χ. μαθήματα τοκετού, υποστηρικτικές ομάδες εμμηνόπαυσης 
    • Ειδικές πληροφορίες πρέπει να δοθούν σχετικά με την αναμενόμενη διάρκεια της αμηνόρροιας (παροδική ή μόνιμη επίδραση στη γονιμότητα) και τις μακροπρόθεσμες επιπτώσεις της αθεράπευτης αμηνόρροιας (π.χ. οστεοπόρωση, κολπική ξηρότητα)
    • Κατάλληλη αντισυλληπτική αγωγή πρέπει να δοθεί καθώς η γονιμότητα επιστρέφει πριν την έμμηνο ρύση 
    • Επιπρόσθετη υποστήριξη μπορεί να χρειαστεί αν η αμηνόρροια σχετίζεται με μια μείωση ή απώλεια της γονιμότητας 

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΑΜΗΝΟΡΡΟΙΑΣ

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ ΑΜΗΝΟΡΡΟΙΑΣ

    • Υποκατάστατα προγεστερόνης - μεδροξυπρογεστερόνη (Provera) 5 mg 2 φορές την ημέρα για 5 ημέρες, με αποτέλεσμα στερηθείσα αιμορραγία, εάν ο υποθαλαμο-υποφυσιο-μητρικός άξονας είναι ακέραιος και υπάρχει κάποια ενδογενής παραγωγή οιστρογόνων
    • Υποκατάσταση οιστρογόνων - συνδεδεμένα οιστρογόνα (Premarin) 0,625 mg για 25 ημέρες, με προγεστερόνη προστιθέμενη όπως παραπάνω για τις τελευταίες 10 ημέρες θα οδηγήσει στερηθείσα αιμορραγία, εάν η μήτρα και ο κατώτερος γεννητικός σωλήνας είναι φυσιολογικά
    • Χρήση ορμονοθεραπειών δεν θα διορθώσει το υποκείμενο πρόβλημα. Άλλα φάρμακα μπορεί να απαιτηθούν σε ειδικές καταστάσεις, π.χ. βρωμοκρυπτίνη σε υπερπρολακτιναιμία

    Αντενδείξεις:

    • Κύηση
    • Θρομβοεμβολική νόσος 
    • Προηγούμενο έμφραγμα μυοκαρδίου, αγγειακό εγκεφαλικό επεισόδιο 
    • Οιστρογονοεξαρτώμενες κακοήθειες 
    • Σοβαρή ηπατική διαταραχή ή νόσος 

    Προφυλάξεις:

    • Διαβήτης 
    • Διαταραχές επιληπτικές (σπασμοί)
    • Ημικρανία
    • Καπνίστρια  άνω των 35 ετών 

    Σημαντικές πιθανές αλληλεπιδράσεις: Βαρβιτουρικά, φαινυτοΐνη, ριφαμπικίνη, κορτικοστεροειδή, θεοφυλλίνη, τρικυκλικά αντικαταθλιπτικά, αντιπηκτικά από το στόμα (η αντιπηκτική δράση μπορεί να είναι ελαττωμένη)

    ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΑ ΦΑΡΜΑΚΑ ΑΜΗΝΟΡΡΟΙΑΣ

    Χρήση αντισυλληπτικών από το στόμα για ορμονική υποκατάσταση αν η ασθενής έχει δυσκολία στην ακολούθηση της προηγούμενης δίαιτας 

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ ΜΕ ΑΜΗΝΟΡΡΟΙΑ

    Εξαρτάται από το αίτιο και τη θεραπεία που επιλέχθηκε. Εάν χρησιμοποιείται ορμονική υποκατάσταση, συνιστάται διακοπή μετά από 6 μήνες, για να αποκτηθεί αυτόματη επάνοδος της εμμήνου ρύσεως 

    ΠΡΟΛΗΨΗ/ΑΠΟΦΥΓΗ ΑΜΗΝΟΡΡΟΙΑΣ

    Διατήρηση του κανονικού βάρους σώματος 

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ ΑΜΗΝΟΡΡΟΙΑΣ

    • Συμπτώματα έλλειψης οιστρογόνων - π.χ. εξάψεις, ξηρότητα κόλπου
    • Οστεοπόρωση σε παρατεταμένη οιστρογονική αμηνόρροια

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ ΑΜΗΝΟΡΡΟΙΑΣ

    Αντανακλά το υποκείμενο αίτιο. Στη δευτεροπαθή αμηνόρροια από υποθαλαμο-ωοθηκική καταστολή, αυτόματη επάνοδος της εμμήνου ρύσεως με το χρόνο (σε 99% των περιπτώσεων μέσα σε 6 μήνες) και διόρθωση του δείκτη σωματικού βάρους 

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΗΛΙΚΙΑΚΑ ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    ΚΥΗΣΗ

    Ένα από τα κύρια αίτια

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τις γυναίκες

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τις γυναίκες

    amenorrhea is a lack of menstruation

    Διαβάστε, επίσης,

    Σημαντικές πληροφορίες για την έκτοπη κύηση

    Αυτόματη έκτρωση

    Γαλακτόρροια

    Σύνδρομο Sheehan

    Οι χημειοθεραπείες καταστρέφουν τις γονάδες

    Υπερπρολακτιναιμία

    Η τοξικότητα των κυτταροστατικών φαρμάκων

    Οι καλύτερες διαγνωστικές εξετάσεις για το ενδοκρινικό σύστημα και τον μεταβολισμό

    Πολυκυστική νόσος ωοθηκών

    Ενδομήτριες συμφύσεις

    Προλακτίνωμα

    Έκτοπη κύηση

    www.emedi.gr

     

     

  • Νόσος και σύνδρομο Cushing Νόσος και σύνδρομο Cushing

    Χρήσιμες πληροφορίες για τη νόσο και το σύνδρομο Cushing

    Νόσος και σύνδρομο Cushing είναι παθολογικές καταστάσεις που οφείλονται σε χρόνια έκθεση σε μεγάλες ποσότητες κορτιζόλης (το κυριότερο κορτικοστεροειδές). Η συνηθέστερη αιτία είναι η παρατεταμένη λήψη γλυκοκορτικοειδών 

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Δέρμα/Εξωκρινείς αδένες 

    Επικρατέστερη ηλικία: Όλες οι ηλικίες

    Επικρατέστερο φύλο: Άνδρες < Γυναίκες

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΝΟΣΟΥ ΚΑΙ ΣΥΝΔΡΟΜΟΥ CUSHING

    • Πανσεληνοειδές προσωπείο (αυξημένη εναπόθεση λίπους στο πρόσωπο)
    • Βουβαλοειδής αυχένας και κορμός (αυξημένη εναπόθεση λίπους στον αυχένα και στον κορμό)
    • Ασημόχροες γραμμώσεις στο δέρμα
    • Διαβήτης ή μείωση της ανοχής στη γλυκόζη με υπεργλυκαιμία και/ή γλυκοζουρία νηστείας
    • Μυϊκή αδυναμία που οφείλεται σε απώλεια μυϊκής μάζας λόγω αυξημένου καταβολισμού
    • Καθυστέρηση σκελετικής ανάπτυξης στα παιδιά

    ΑΙΤΙΑ ΝΟΣΟΥ ΚΑΙ ΣΥΝΔΡΟΜΟΥ CUSHING

    • Παρατεταμένη λήψη γλυκοκορτκοειδών και/ή ACTH 
    • Υπερκορτιζολαιμία οφειλόμενη σε ενδογενή ACTH 
    1. Υποφυσιακοί όγκοι που εκκρίνουν ACTH 
    2. Έκτοπη παραγωγή ACTH (π.χ. μικροκυτταρικός καρκίνος πνεύμονα)
    • Υπερκορτιζολαιμία ανεξάρτητη από την ενδογενή ACTH 
    1. Επινεφριδιακό αδένωμα
    2. Επινεφριδιακός καρκίνος 
    3. Μακρό/μικρο οζώδης υπερπλασία

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΝΟΣΟΥ ΚΑΙ ΣΥΝΔΡΟΜΟΥ CUSHING

    • Κάθε ιατρικό πρόβλημα που απαιτεί παρατεταμένη χορήγηση κορτικοστεροειδών 
    • Όγκοι υπόφυσης
    • Όγκοι επινεφριδίων

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΝΟΣΟΥ ΚΑΙ ΣΥΝΔΡΟΜΟΥ CUSHING

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ

    • Παχυσαρκία σχετιζόμενη με σακχαρώδη διαβήτη
    • Ανδρογεννητικό σύνδρομο
    • Δευτεροπαθής υπερκορτιζολαιμία σε αλκοολισμό (ψευδο-Cushing)

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    • Δοκιμασία καταστολής με δεξαμεθαζόνη
    • 17-υδροξυκορτικοστεροειδή και κορτιζόλη ούρων 
    • ACTH πλάσματος
    • Δοκιμασία παράγοντα απελευθέρωσης κορτικοτροπίνης (CRF)
    • Γλυκοζουρία (πιθανή)
    • Πολυκυτταραιμία
    • Ουδετεροφιλία
    • Λεμφοπενία
    • Μείωση ανοχής στους υδατάνθρακες 
    • Υποκαλιαιμία
    • Υπονατριαιμία

    ΠΑΘΟΛΟΓΟΑΝΑΤΟΜΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    • Υαλινοποίηση των βασεόφιλων κυττάρων (πρόσθια υπόφυση)
    • Μυϊκή ατροφία
    • Νεφροσκλήρυνση 

    ΕΙΔΙΚΕΣ ΔΟΚΙΜΑΣΙΕΣ 

    • ΗΚΓ - μπορεί να δείξει σημεία υπέρτασης και υποκαλιαιμίας 
    • Σε ACTH - εξαρτώμενη υπερκορτιζολαιμία δειγματοληψία για ACTH από τον κατώτερο λιθοειδή κόλπο

    ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΗ

    • Ακτινογραφία θώρακα 
    • Ακτινογραφία σπονδυλικής στήλης - η οστεοπόρωση είναι συνήθης
    • Σε υποψία υποφυσιακού όγκου - οπτικά πεδία, αξονική τομογραφία και μαγνητική τομογραφία υποφύσεως 
    • Σε υποψία επινεφριδιακής νόσου - αξονική τομογραφία

    ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΕΣ ΜΕΘΟΔΟΙ ΝΟΣΟΥ ΚΑΙ ΣΥΝΔΡΟΜΟΥ CUSHING

    Οι παραπάνω δοκιμασίες έχουν ένδειξη κατά περίπτωση. Η επιλογή των διαγνωστικών πράξεων, εξαρτάται από τα δεδομένα και την κρίση του ιατρού. Κάποιες δοκιμασίες μπορεί να χρειαστούν επανάληψη 

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΝΟΣΟΥ ΚΑΙ ΣΥΝΔΡΟΜΟΥ CUSHING

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ 

    Ενδονοσοκομειακή περίθαλψη για την εκτέλεση χειρουργικών πράξεων 

    cushings syndrome

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ 

    Ανάλογα με την αιτία μπορεί να χρειαστεί ακτινοβολία, φάρμακα ή εγχείρηση

    Πρωτοπαθής υπερέκκριση ACTH:

    • Διασφηνοειδική μικροχειρουργική. Συμπληρωματική ακτινοθεραπεία στους ασθενείς που δεν θεραπεύθηκαν 

    Επινεφριδιακοί όγκοι:

    • Χειρουργική αφαίρεση όταν είναι δυνατό
    • Σε περίπτωση επινεφριδιακού καρκινώματος, η πρόγνωση είναι φτωχή 

    Έκτοπη παραγωγή ACTH:

    • Αφαίρεση νεοπλασματικού ιστού
    • Σε μεταστατική διασπορά είναι αδύνατη η χειρουργική θεραπεία

    Συντηρητική θεραπεία με αναστολείς της επινεφριδιακής έκκρισης:

    • Δεν έχει αποδειχτεί ιδιαίτερα επιτυχής 
    • Θα πρέπει να χρησιμοποιείται όταν αποτυγχάνουν όλες οι άλλες μέθοδοι
    • Πάντα σε συνεργασία με εμπειρικό κλινικό

    ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ 

    Εξαρτάται από τα συμπτώματα και το είδος της θεραπείας 

    ΔΙΑΙΤΑ 

    • Συμπληρώματα καλίου
    • Δίαιτα υψηλής περιεκτικότητας σε πρωτεΐνες 

    ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    • Οδηγίες σχετικά με τη φαρμακευτική αγωγή, τη δίαιτα και τη δραστηριότητα
    • Άμεση αντιμετώπιση των λοιμώξεων
    • Καθημερινή παρακολούθηση του σωματικού βάρους 
    • Ψυχολογική υποστήριξη

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΝΟΣΟΥ ΚΑΙ ΣΥΝΔΡΟΜΟΥ CUSHING

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ

    • Η φαρμακευτική θεραπεία θα πρέπει να καθορίζεται σε συνεργασία με ενδοκρινολόγο 

    Επιπρόσθετες θεραπευτικές δυνατότητες:

    • Αναστολή παραγωγής κορτιζόλης - κετοκοναζόλη 400-600 mg 2 φορές την ημέρα (δόσεις μεγαλύτερες από τις συνηθισμένες)
    • Θεραπεία υποκατάστασης γλυκοκορτικοειδών, ακολουθεί τη χειρουργική αντιμετώπιση. Στις περισσότερες περιπτώσεις μπορεί να διακοπεί μετά από 3-12 μήνες 

    ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΑ ΦΑΡΜΑΚΑ

    • Μιτοτάνη
    • Αμινογλουτεθιμίδη
    • Μετυραπόνη 

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ 

    • Εξατομικευμένη, εξαρτάται από τη θεραπεία 
    • Τακτικός έλεγχος για σημεία επινεφριδιακής υπολειτουργίας 

    ΠΡΟΛΗΨΗ/ΑΠΟΦΥΓΗ

    • Αποφυγή παρατεταμένης θεραπείας με κορτικοστεροειδή όταν είναι δυνατό
    • Καλή εκπαίδευση που θα βοηθήσει τον ασθενή να συμβιβαστεί με ισόβια θεραπεία

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ 

    • Οστεοπόρωση 
    • Αυξημένη επίπτωση λοιμώξεων 
    • Αρρενοποίηση 
    • Παθολογικά κατάγματα
    • Μεταστάσεις κακοήθων όγκων 
    • Άποιος διαβήτης

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ

    • Συνήθης πορεία - χρόνια με περιοδικές εξάρσεις και σπάνιες υφέσεις 
    • Καλύτερη πρόγνωση στις καταστάσεις  που επιδέχονται χειρουργική αντιμετώπιση

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Όγκοι της υπόφυσης 

    ΗΛΙΚΙΑΚΑ ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Παιδιατρικό: Σπάνια στη βρεφική και παιδική ηλικία. Οι περισσότερες περιπτώσεις (πριν τα 8 χρόνια) οφείλονται σε κακοήθεις επινεφριδιακούς όγκους 

    ΚΥΗΣΗ

    Μπορεί να προκαλέσει έξαρση της νόσου Cushing

    ΑΛΛΕΣ ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ

    Υπερέκκριση ACTH από υποφυσιακούς όγκους είναι η αιτία αυτού που ονομάζεται νόσος του Cushing

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για το ενδοκρινικό σύστημα

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για το ενδοκρικό σύστημα

    shutterstock 466827188 1400x4802x

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Υποφυσιακό βασεόφιλο αδένωμα

    Οι καλύτερες διαγνωστικές εξετάσεις για το ενδοκρινικό σύστημα και τον μεταβολισμό

    Αδένωμα της υπόφυσης

    Το σύνδρομο της χρόνιας κόπωσης

    www.emedi.gr

     

     

  • Ατοπική δερματίτιδα Ατοπική δερματίτιδα

    Χρήσιμες πληροφορίες για την ατοπική δερματίτιδα

    Η ατοπική δερματίτιδα ή ατοπικό έκζεμα είναι χρόνια κνησμώδης εκζεματοειδής κατάσταση που προσβάλει χαρακτηριστικές περιοχές. Σχετίζεται με οικογενειακό ιστορικό ατοπίας (άσθμα, αλλεργική ρινίτιδα, ατοπική δερματίτιδα)

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Δέρμα 

    Γενετική: Υπάρχει γενετική προδιάθεση. Θετικό οικογενειακό ιστορικό στα 2/3 των περιπτώσεων

    Επικρατέστερη ηλικία: Είναι κυρίως νόσος της παιδικής ηλικίας. Προσβάλει το 5% όλων των παιδιών αρχίζοντας συνήθως από τον 2ο μήνα. Η ατοπική δερματίτιδα έχει εκδηλωθεί ως την ηλικία των 5 ετών, στο 90% των ασθενών 

    Επικρατέστερο φύλο: Άνδρες = Γυναίκες (οι γυναίκες τείνουν να έχουν κατά κάποιο τρόπο χειρότερη πρόγνωση)

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΑΤΟΠΙΚΗΣ ΔΕΡΜΑΤΙΤΙΔΑΣ

    Ο κνησμός είναι το πιο συνηθισμένο σύμπτωμα

    Κατανομή αλλοιώσεων:

    • Βρέφη - κορμός, πρόσωπο και εκτατικές επιφάνειες 
    • Παιδιά - πρόσθια επιφάνεια του αγκώνα, ιγνυακός βόθρος
    • Ενήλικες - πρόσωπο, τράχηλος, στήθος και γεννητική περιοχή 
    • Στους ενήλικες με περιορισμένη έκταση βλαβών, η ύπαρξη εκζέματος παιδικής ηλικίας αποτελεί διαγνωστικό στοιχείο

    Μορφολογία των βλαβών:

    • Βρέφη - ερύθημα και βλατίδες. Μπορεί να αναπτυχθούν φυσαλίδες που εφελκιδοποιούνται
    • Λειχηνοποίηση και σχηματισμός λεπιών είναι τυπικά σημεία χρόνιας δερματίτιδας 
    • Το οικογενειακό ιστορικό ατοπικής δερματίτιδας μπορεί να είναι περισσότερο χρήσιμο από την μορφολογία των βλαβών για να μπει η διάγνωση 

    Σχετιζόμενες καταστάσεις:

    • Ερύθημα προσώπου ήπιο έως μέτριο 
    • Περιστοματική ωχρότητα
    • Διπλή πτύχωση του κάτω βλεφάρου κοντά στον έσω κανθό (πτυχή του Morgan, σημείο του Dennie)
    • Ξηροδερμία
    • Έντονες παλαμιαίες γραμμώσεις
    • Επιδερμίτιδα (αποχρωματισμένες περιοχές στο πρόσωπο και στους ώμους χωρίς συμπτώματα)
    • Τριχοειδής υπερκεράτωση

    ΑΙΤΙΑ ΑΤΟΠΙΚΗΣ ΔΕΡΜΑΤΙΤΙΔΑΣ

    Άγνωστα. Υπάρχει γενετικό υπόστρωμα. Νόσος μη αλλεργικής αιτιολογίας

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΑΤΟΠΙΚΗΣ ΔΕΡΜΑΤΙΤΙΔΑΣ

    • Δερματικές λοιμώξεις
    • Συναισθηματική πίεση
    • Ερεθιστικά ρούχα και χημικά
    • Υπερβολικά θερμό ή ψυχρό κλίμα
    • Τροφική αλλεργία στα παιδιά (αμφιλεγόμενο)

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΑΤΟΠΙΚΗΣ ΔΕΡΜΑΤΙΤΙΔΑΣ

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΑΤΟΠΙΚΗΣ ΔΕΡΜΑΤΙΤΙΔΑΣ

    • Εξανθήματα φωτοευαισθησίας 
    • Δερματίτιδα από επαφή (ειδικά όταν προσβάλλεται μόνο το πρόσωπο)
    • Ψώρα
    • Σμηγματορροϊκή δερματίτιδα (ειδικά στα βρέφη)
    • Ψωρίαση ή χρόνιος απλός λειχήνας αν υπάρχει μόνο τοπικά περιορισμένη βλάβη σε ενήλικες
    • Σπάνιες βρεφικές παθήσεις: Ιστιοκυττάρωση Χ, σύνδρομο Wiskott-Aldrich, σύνδρομο αταξίας -τηλαγγειεκτασίας

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ ΑΤΟΠΙΚΗΣ ΔΕΡΜΑΤΙΤΙΔΑΣ

    Τα επίπεδα IgE του ορού είναι συνήθως αυξημένα 

    ΠΑΘΟΛΟΓΟΑΝΑΤΟΜΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ ΑΤΟΠΙΚΗΣ ΔΕΡΜΑΤΙΤΙΔΑΣ

    Υπερκεράτωση και πάχυνση της επιδερμίδας. Στο χόριο υπάρχει περιαγγειακή φλεγμονή

    ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΕΣ ΜΕΘΟΔΟΙ ΑΤΟΠΙΚΗΣ ΔΕΡΜΑΤΙΤΙΔΑΣ

    Η βιοψία δέρματος δείχνει μη ειδικές εκζεματοειδείς αλλοιώσεις (βιοψία ΔΕΝ ΑΠΑΙΤΕΙΤΑΙ, δεδομένου ότι, η διάγνωση είναι συνήθως κλινική)

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΑΤΟΠΙΚΗΣ ΔΕΡΜΑΤΙΤΙΔΑΣ

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ ΑΤΟΠΙΚΗΣ ΔΕΡΜΑΤΙΤΙΔΑΣ

    Γενικά εξωνοσοκομειακή, χρήση κορτικοστεροειδών τοπικά

    maxresdefault 11

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ ΑΤΟΠΙΚΗΣ ΔΕΡΜΑΤΙΤΙΔΑΣ

    • Μείωση του άγχους αν είναι δυνατόν
    • Αποφυγή παραγόντων που μπορεί να προκαλέσουν ερεθισμό (π.χ. μαλλί, αρώματα)
    • Προσπάθεια ελαχιστοποίησης του ιδρώτα
    • Χλιαρά (όχι θερμά) μπάνια
    • Ελαχιστοποίηση χρήσης σαπουνιού
    • Συχνή λίπανση του δέρματος με τη χρήση ελαίων, υδατικών κλπ
    • Η φωτοθεραπεία μπορεί να αποβεί χρήσιμη

    ΔΙΑΙΤΑ ΑΤΟΠΙΚΗΣ ΔΕΡΜΑΤΙΤΙΔΑΣ

    Υπάρχουν αμφιλεγόμενες απόψεις για τη σχέση τροφικών αλλεργιογόνων και εξάρσεων ατοπικής δερματίτιδας. Οι τροφικές αλλεργίες δεν φαίνεται να παίζουν κανένα ρόλο στο έκζεμα ενηλίκων. Στα βρέφη και στα παιδιά τα συνήθως ύποπτα φαγητά είναι γάλα, αυγά δημητριακά και φιστίκια. Θα πρέπει ίσως να αντιμετωπιστεί το ενδεχόμενο μείωσης των παραπάνω τροφών για χρονικό διάστημα, π.χ. 3-4 εβδομάδων. Επίσης θα πρέπει να αντιμετωπίζεται το ενδεχόμενο της καθυστέρησης έναρξης των ύποπτων τροφών μέχρι τον 6ο μήνα

    ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ ΑΤΟΠΙΚΗΣ ΔΕΡΜΑΤΙΤΙΔΑΣ

    • Η δερματίτιδα δεν προκαλείται από "τα νεύρα"
    • Η δερματίτιδα δεν προκαλείται από αλλεργία
    • Στόχος είναι ο έλεγχος και όχι η θεραπεία παρ' ότι μερικοί ασθενείς μπορεί να ξεπεράσουν τη νόσο τους

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΑΤΟΠΙΚΗΣ ΔΕΡΜΑΤΙΤΙΔΑΣ

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ ΑΤΟΠΙΚΗΣ ΔΕΡΜΑΤΙΤΙΔΑΣ

    • Η χρήση τοπικών στερεοειδών επιτυγχάνει έλεγχο της νόσου στο 90% των ασθενών 
    • Στα βρέφη και στα παιδιά χορηγείται 1% υδροκορτιζόνη τοπικά
    • Στους ενήλικες μπορούν να χρησιμοποιηθούν μεγαλύτερες συγκεντρώσεις (πάνω από 1%) σε περιοχές εκτός του προσώπου 
    • Χορήγηση βραχυχρόνιων σχημάτων ισχυρών κορτικοστεροειδών για την αντιμετώπιση των εξάρσεων και στη συνέχεια επιστροφή σε λιγότερο δραστικά φάρμακα για τον έλεγχο της δερματίτιδας 

    Προφυλάξεις: Αποφυγή χρόνιας χρήσης φθοριωμένων κορτικοστεροειδών, δεδομένου ότι μπορεί να προκαλέσουν δερματικές ραβδώσεις ή ατροφία, ειδικά στα παιδιά. Η χρήση ισχυρών κορτικοστεροειδών για μεγάλο χρονικό διάστημα, μπορεί να έχει και συστηματική δράση 

    ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΑ ΦΑΡΜΑΚΑ ΑΤΟΠΙΚΗΣ ΔΕΡΜΑΤΙΤΙΔΑΣ

    • Πίσσα (π.χ. έλαια - πίσσας στο μπάνιο, τοπικά, παρασκευάσματα πίσσας προ του ύπνου)
    • Αντιϊσταμινικά για τον κνησμό (π.χ. υδροξίνη 10-25 mg πριν την κατάκλιση και όταν απαιτείται)
    • Επίσκεψη σε πλαστικό - σε συνδυασμό με την τοπική θεραπεία προάγει την απορρόφηση και μπορεί να είναι χρήσιμη για την αποφυγή δευτερογενών λοιμώξεων σε συνδυασμό με τη χρήση αντιβιοτικών (π.χ. ερυθρομυκίνη ή δικλοξακιλλίνη)
    • Για επίμονο τοπικό έκζεμα μπορεί να γίνει έγχυση στεροειδών μέσα στη βλάβη
    • Σε σοβαρή ατοπική δερματίτιδα, μπορούν να δοθούν συστηματικά κορτικοστεροειδή για 1-2 εβδομάδες π.χ. πρεδνιζόνη 60-80 mg από το στόμα, την ημέρα με προοδευτική μείωση μέσα σε 7-14 ημέρες. Απαιτείται ταυτόχρονη έναρξη της χρήσης τοπικών στεροειδών έτσι ώστε να είναι δυνατή η συντομότερη διακοπή των συστηματικών στεροειδών

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ ΜΕ ΑΤΟΠΙΚΗ ΔΕΡΜΑΤΙΤΙΔΑ

    Εξατομικεύεται ανάλογα με τη βαρύτητα της νόσου

    ΠΡΟΛΗΨΗ/ΑΠΟΦΥΓΗ ΑΤΟΠΙΚΗΣ ΔΕΡΜΑΤΙΤΙΔΑΣ

    • Το εμβόλιο της ευλογιάς (δαμαλισμός) θα πρέπει να αποφεύγεται επειδή υπάρχει κίνδυνος ανάπτυξης ερπητικού εκζέματος 

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ ΑΤΟΠΙΚΗΣ ΔΕΡΜΑΤΙΤΙΔΑΣ

    • Ο καταρράκτης είναι πιο συχνός σε ασθενείς με ατοπική δερματίτιδα
    • Δερματικές λοιμώξεις (συνήθως από χρυσίζοντα σταφυλόκοκκο), μερικές φορές υποκλινικές 
    • Ερπητικό έκζεμα - γενικευμένο φυσαλιδοφλυκταινώδες εξάνθημα που προκαλείται από λοίμωξη με έρπητα ή με τον ιό της δαμαλείου λύμφης. Οι ασθενείς εμφανίζουν οξεία νόσο και χρειάζονται εισαγωγή σε νοσοκομείο
    • Ατροφία και/ή ραβδώσεις αν χρησιμοποιούνται φθοριωμένα κορτικοειδή στο πρόσωπο ή στις πτυχές 
    • Συστηματική απορρόφηση συμβαίνει όταν οι βλάβες που θεραπεύονται είναι πολύ εκτεταμένες, ειδικά αν χρησιμοποιούνται ισχυρά φάρμακα σε συνδυασμό με επίδεση 

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ ΑΤΟΠΙΚΗΣ ΔΕΡΜΑΤΙΤΙΔΑΣ

    • Χρόνια νόσος με τάση να υποχωρεί με την ηλικία 90% των ασθενών εμφανίζουν περιστασιακή ύφεση στην εφηβεία
    • Μερικοί ενήλικες μπορεί να συνεχίζουν να έχουν τοπικό έκζεμα, π.χ. χρόνια δερματίτιδα των παλαμών και των πελμάτων, δερματίτιδα των βλεφάρων ή χρόνιο λειχήνα

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    • Άσθμα
    • Αλλεργική ρινίτιδα
    • Σύνδρομο υπερπαραγωγής IgE (σύνδρομο Job) που χαρακτηρίζεται από ατοπική δερματίτιδα, αυξημένη IgE, υποτροπιάζουσες πυοδερμίες και μειωμένη χημειοταξία των μονοπύρηνων κυττάρων 

    ΗΛΙΚΙΑΚΑ ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Παιδιατρικό: Εμφανίζεται συχνότερα

    Γηριατρικό: Εμφανίζεται σπάνια

    ΑΛΛΕΣ ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ

    Αν εμφανίζεται μεγάλη αντοχή στη θεραπεία θα πρέπει να ερευνηθεί η συνύπαρξη δερματίτιδας από επαφή

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για το δέρμα, τα μαλλιά και τα νύχια

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για το δέρμα, τα μαλλιά και τα νύχια

    atopic dermatitis news release

     

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Υψηλής ποιότητας καλλυντικά για το δέρμα σας

    Τα καλύτερα συμπληρώματα διατροφής για το έκζεμα

    Το έλαιο κάνναβης στις δερματικές παθήσεις

    Ατοπικό έκζεμα

    Οι δερματολογικές παθήσεις στην τρίτη ηλικία

    Το σύνδρομο Υπερανοσοσφαιριναιμίας E

    Χρόνια δερματίτιδα

    Αλλεργικά διαγνωστικά τεστ

    www.emedi.gr

     

     

  • Νεανική ρευματοειδής αρθρίτιδα Νεανική ρευματοειδής αρθρίτιδα

    Χρήσιμες πληροφορίες για τη νεανική ρευματοειδή αρθρίτιδα

    Η νεανική ρευματοειδής αρθρίτιδα είναι η πιο κοινή μορφή της χρόνιας αρθρίτιδας στα παιδιά και μια κύρια αιτία μυοσκελετικής αναπηρίας.

    Υπάρχουν τρεις τύποι της νόσου, οι οποίοι χαρακτηρίζονται από τα κλινικά χαρακτηριστικά που εμφανίζονται μέσα στους 6 πρώτους μήνες της νόσου

    • Συστηματική νεανική ρευματοειδής αρθρίτιδα  ή Νόσος Still - παρουσιάζεται στο 10-20% των επηρεαζόμενων παιδιών, συνήθως χαρακτηρίζεται από μια εμπύρετο έναρξη με πολλαπλές διαταραχές των κλινικών και εργαστηριακών ευρημάτων 
    • Πολυαρθρική νεανική ρευματοειδής αρθρίτιδα - παρουσιάζεται σε 30-40% των επηρεαζόμενων παιδιών, χαρακτηρίζεται από πολλαπλή (> 4) συμμετοχή αρθρώσεων και ελάχιστα συστηματικά ευρήματα
    • Μονοαρθρική νεανική ρευματοειδής αρθρίτιδα - εμφανίζεται σε 40-50% των επηρεαζόμενων παιδιών. Χαρακτηρίζεται από συμμετοχή < 4 αρθρώσεων, συνήθως των μεγάλων. Υπάρχει κίνδυνος για χρόνια ραγοειδίτιδα στα νέα κορίτσια και για αξονική σκελετική συμμετοχή σε μεγαλύτερα αγόρια

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Μυοσκελετικό/Αιμοποιητικό/Λεμφικό/Ανοσολογικό

    Γενετική: Το HLA-B27 αντιγόνο ιστοσυμβατότητας σχετίζεται με μεγάλο κίνδυνο εξελισσόμενης σπονδυλοαρθροπάθειας σε μεγαλύτερα αγόρια με πολυαρθρική νεανική ρευματοειδής αρθρίτιδα. Ασθενέστερη συσχέτιση με HLA υπάρχει για άλλους τύπους (HLA-DR5, HLA-DR8,HLA-DR4)

    Επικρατέστερη ηλικία: 1-4 ετών και 9-14 ετών 

    Επικρατέστερο φύλο: Θήλυ > Άρρεν

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΝΕΑΝΙΚΗΣ ΡΕΥΜΑΤΟΕΙΔΟΥΣ ΑΡΘΡΙΤΙΔΑΣ

    Συστηματική:

    • Αρθραλγία/Αρθρίτιδα
    • Θωρακικό άλγος, περικαρδιακός ήχος τριβής 
    • Δύσπνοια
    • Κόπωση 
    • Πυρετός 
    • Ηπατοσπληνομεγαλία
    • Λεμφαδενοπάθεια 
    • Μυαλγία
    • Εξάνθημα
    • Απώλεια βάρους

    Πολυαρθρική:

    • Αρθραλγία/Αρθρίτιδα
    • Δυσανεξία στο κρύο 
    • Δυσκολία στη γραφή
    • Κόπωση
    • Καθυστέρηση ανάπτυξης 
    • Αδυναμία χεριών 
    • Περιορισμός κίνησης 
    • Κακουχία
    • Πρωινή δυσκαμψία
    • Ρευματικά οζίδια
    • Κύστεις αρθρικού υγρού
    • Πάχυνση αρθρικού θυλάκου
    • Απώλεια βάρους

    Μονοαρθρική:

    • Μη φυσιολογικό βάδισμα
    • Πόνος στα μάτια, ερυθρότητα
    • Οίδημα αρθρώσεων 
    • Μη κανονικό μήκος ποδιών 
    • Πρωινή δυσκαμψία
    • Φωτοφοβία

    ΑΙΤΙΑ ΝΕΑΝΙΚΗΣ ΡΕΥΜΑΤΟΕΙΔΟΥΣ ΑΡΘΡΙΤΙΔΑΣ

    Πολυπαραγοντική συμπεριλαμβανομένης μη φυσιολογικής αυτοάνοσης απόκρισης, γενετικής προδιάθεσης και περιβαλλοντικών ερεθισμάτων, πιθανά λοιμωδών.

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΝΕΑΝΙΚΗΣ ΡΕΥΜΑΤΟΕΙΔΟΥΣ ΑΡΘΡΙΤΙΔΑΣ

    • Το HLA-B27 στην πολυαρθρική νεανική ρευματοειδής αρθρίτιδα αυξάνει τον κίνδυνο για ανάπτυξη σπονδυλοαρθροπάθειας 
    • Ρευματοειδής παράγοντας θετικός, αυξάνει τον κίνδυνο για σοβαρή αρθρίτιδα στην πολυαρθρική νεανική ρευματοειδής αρθρίτιδα
    • ΑΝΑ θετικά, αυξάνουν τον κίνδυνο για ραγοειδίτιδα στην πολυαρθρική νεανική ρευματοειδής αρθρίτιδα

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΝΕΑΝΙΚΗΣ ΡΕΥΜΑΤΟΕΙΔΟΥΣ ΑΡΘΡΙΤΙΔΑΣ

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΝΕΑΝΙΚΗΣ ΡΕΥΜΑΤΟΕΙΔΟΥΣ ΑΡΘΡΙΤΙΔΑΣ

    Άλλες ρευματικές νόσοι, κυρίως ΣΕΛ και ρευματομυοσίτιδα, άτυπες λοιμώξεις από βακτηρίδια ή ιούς, αιμοσφαιρινοπάθειες, κακοήθεια, αγγειΐτιδα, ρευματικός πυρετός, νόσος του Lyme, μεταλοιμώδης αρθρίτιδα, μυοσκελετικές ανωμαλίες ανάπτυξης, δυστροφία του συμπαθητικού συστήματος

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ ΝΕΑΝΙΚΗΣ ΡΕΥΜΑΤΟΕΙΔΟΥΣ ΑΡΘΡΙΤΙΔΑΣ

    • Λευκά αιμοσφαίρια φυσιολογικά ή σημαντικά αυξημένα (συστηματική)
    • Αιμοσφαιρίνη φυσιολογική ή χαμηλή (κυρίως η συστηματική)
    • Αριθμός αιμοπεταλίων φυσιολογικός ή αυξημένος 
    • ΑΝΑ θετικά, περίπου 40% (πολυαρθρική ή μονοαρθρική)
    • Ρευματοειδής παράγοντας θετικός περίπου 10-15% (μερικές πολυαρθρικές)
    • HLA-B27 θετικό σε περίπου 70% σε αγόρια με μονοαρθρική μορφή
    • ΤΚΕ αυξημένη στους περισσότερους ασθενείς με ενεργό νόσο > 100 ml/ώρα (Westergen) σε ενεργό συστηματική νόσο
    • Αντισώματα έναντι του κυκλικού κιτρουλλιωμένου πεπτιδίου (CCP)

    Φάρμακα που μπορεί να μεταβάλλουν τα ευρήματα: Αντιφλεγμονώδης θεραπεία μπορεί να μεταβάλλει τη γενική αίματος και την ΤΚΕ

    Διαταραχές που μπορεί να μεταβάλλουν τα ευρήματα: Αιμοσφαιρινοπάθειες (ΤΚΕ)

    ΠΑΘΟΛΟΓΟΑΝΑΤΟΜΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ ΝΕΑΝΙΚΗΣ ΡΕΥΜΑΤΟΕΙΔΟΥΣ ΑΡΘΡΙΤΙΔΑΣ

    Το αρθρικό υγρό δείχνει υπερπλασία των κυττάρων του αρθρικού υγρού, υπεραιμία και διήθηση με πολλά λεμφοκύτταρα και μονοκύτταρα

    ΕΙΔΙΚΕΣ ΔΟΚΙΜΑΣΙΕΣ ΝΕΑΝΙΚΗΣ ΡΕΥΜΑΤΟΕΙΔΟΥΣ ΑΡΘΡΙΤΙΔΑΣ

    • Ηχοκαρδιογράφημα (περικαρδίτιδα)
    • Δοκιμασία με ραδιονουκλεοτίδια (λοίμωξη, κακοήθεια)

    ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΗ ΝΕΑΝΙΚΗΣ ΡΕΥΜΑΤΟΕΙΔΟΥΣ ΑΡΘΡΙΤΙΔΑΣ

    • Πρώιμες ακτινογραφικές αλλαγές - οίδημα μαλακών ιστών, περιοστική αντίδραση, εξωαρθρική (παραρθρική) απομετάλλωση. Όψιμες αλλαγές συμπεριλαμβάνουν απώλεια του αρθρικού διαστήματος, διάβρωση της αρθρικής επιφάνειας, σχηματισμό υποχονδριακών κύστεων, σκλήρυνση και σύντηξη αρθρώσεων 
    • Αξονική τομογραφία και μαγνητική τομογραφία είναι πολύ βοηθητικές στη σκιαγράφηση των πρώιμων διαβρώσεων (αλλοιώσεων). Ακτινογραφίες ή η μαγνητική τομογραφία μπορούν να ληφθούν για να αποκλειστούν άλλες καταστάσεις, όπως κατάγματα, όγκοι, λοίμωξη ή συγγενείς ανωμαλίες.

    ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΕΣ ΜΕΘΟΔΟΙ ΝΕΑΝΙΚΗΣ ΡΕΥΜΑΤΟΕΙΔΟΥΣ ΑΡΘΡΙΤΙΔΑΣ

    • Η αναρρόφηση αρθρικού υγρού και η ανάλυση του είναι πολύ χρήσιμες στον αποκλεισμό της λοίμωξης
    • Η βιοψία του αρθρικού υγρού ενδείκνυται σποραδικά σε επίμονη άτυπη μονοαρθρίτιδα

    WewCfFIivsSY2F6Zzx96chlg

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΝΕΑΝΙΚΗΣ ΡΕΥΜΑΤΟΕΙΔΟΥΣ ΑΡΘΡΙΤΙΔΑΣ

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ ΝΕΑΝΙΚΗΣ ΡΕΥΜΑΤΟΕΙΔΟΥΣ ΑΡΘΡΙΤΙΔΑΣ

    • Εξωνοσοκομειακή φροντίδα εκτός από την είσοδο για την αρχική διαγνωστική διαδικασία της συστηματικής ΝΡΑ και στις επιπλοκές όλων των κατηγοριών 
    • Οι ασθενείς με τη μονοαρθρική μορφή απαιτούν διαρκείς τακτικές οφθαλμολογικές εξετάσεις για να αποκλειστεί ασυμπτωματική νόσηση των οφθαλμών

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ ΝΕΑΝΙΚΗΣ ΡΕΥΜΑΤΟΕΙΔΟΥΣ ΑΡΘΡΙΤΙΔΑΣ

    Η φυσιοθεραπεία συμπεριλαμβάνει πρόγραμμα καθημερινής άσκησης, που απαιτείται για τις αρθρώσεις με περιορισμένη κίνηση. Θέρμανση με ατμό, υπνόσακους ή ηλεκτρικές κουβέρτες για ανακούφιση της πρωινής δυσκαμψίας 

    ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ ΝΕΑΝΙΚΗΣ ΡΕΥΜΑΤΟΕΙΔΟΥΣ ΑΡΘΡΙΤΙΔΑΣ 

    • Πλήρης δραστηριότητα όσο επιτρέπεται 
    • Τακτικός στο σχολείο. Μπορεί να χρειαστεί τροποποιημένο πρόγραμμα γυμναστικής αγωγής

    ΔΙΑΙΤΑ ΝΕΑΝΙΚΗΣ ΡΕΥΜΑΤΟΕΙΔΟΥΣ ΑΡΘΡΙΤΙΔΑΣ

    Κανονική δίαιτα, με ειδική προσοχή στην επαρκή πρόσληψη ασβεστίου, σιδήρου, πρωτεϊνών και θερμίδων 

    ΦΑΡΜΑΚΑ  ΝΕΑΝΙΚΗΣ ΡΕΥΜΑΤΟΕΙΔΟΥΣ ΑΡΘΡΙΤΙΔΑΣ

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ ΝΕΑΝΙΚΗΣ ΡΕΥΜΑΤΟΕΙΔΟΥΣ ΑΡΘΡΙΤΙΔΑΣ

    Πρώτης εκλογής:

    • Μη στερεοειδή αντιφλεγμονώδη φάρμακα κατάλληλα σε περίπου 60% των ασθενών. Μέσος όρος 2-3 δοκιμών απαιτείται για να καθοριστεί το πιο αποτελεσματικό φάρμακο για κάθε ασθενή ατομικά. Διάρκεια επαρκούς δοκιμασίας για χορηγούμενα μη στερεοειδή αντιφλεγμονώδη φάρμακα: 4 εβδομάδες (εάν δεν υπάρχει ανεπιθύμητη αντίδραση. Τα εγκεκριμένα από τον ΕΟΦ φάρμακα για τα παιδιά περιλαμβάνουν:
    • Ασπιρίνη 75-90 mg/Kg/ημέρα 
    • Ιβουπροφαίνη 30-50 mg/Kg/ημέρα (συνήθης δόση είναι 40 mg/Kg/ημέρα)
    • Ναπροξένη 10-20 mg/Kg/ημέρα
    • Tolmetin Sodium 15-30 mg/Kg/ημέρα

    Δεύτερης εκλογής:

    • 3-40% των ασθενών τελικά απαιτούν προσθήκη τροποποιητικών για τη νόσο αντιρευματικών φαρμάκων π.χ. χρυσός, ανθελονοσιακά, πενικιλλαμίνη, μεθοτρεξάτη
    • Άλλοι παράγοντες - κορτικοστεροειδή σε σοβαρή καρδιακή συμμετοχή ή μη θεραπευθείσα ραγοειδίτιδα

    Προφυλάξεις: Όλα (πλην σλικυλικών) επηρεάζουν τη συγκολλητικότητα των αιμοπεταλίων και μπορεί να χειροτερεύσουν μια αιμορραγική διάθεση. Χρήση με προσοχή σε νεφρική ανεπάρκεια και υποβολαιμικές καταστάσεις

    Η θεραπεία της νεανικής ιδιοπαθούς αρθρίτιδας εστιάζεται στο να βοηθά το παιδί να διατηρεί ένα φυσιολογικό επίπεδο σωματικής και κοινωνικής δραστηριότητας. Για να το επιτύχουν αυτό, οι γιατροί μπορούν να χρησιμοποιήσουν έναν συνδυασμό στρατηγικών για την ανακούφιση από τον πόνο και το πρήξιμο, να διατηρήσουν την πλήρη κίνηση και τη δύναμη και να αποτρέψουν τις επιπλοκές.

    Τα φάρμακα που χρησιμοποιούνται για να βοηθήσουν τα παιδιά με νεανική ιδιοπαθή αρθρίτιδα επιλέγονται για τη μείωση του πόνου, τη βελτίωση της λειτουργίας και την ελαχιστοποίηση πιθανής βλάβης στις αρθρώσεις.

    Τα τυπικά φάρμακα περιλαμβάνουν:

    -Μη στεροειδή αντιφλεγμονώδη φάρμακα (ΜΣΑΦ). Αυτά τα φάρμακα, όπως η ιβουπροφαίνη και η νατριούχος ναπροξένη μειώνουν τον πόνο και το πρήξιμο. Οι ανεπιθύμητες ενέργειες περιλαμβάνουν στομαχικές διαταραχές και, πολύ λιγότερο συχνά, προβλήματα στα νεφρά και το ήπαρ.

    -Αντιρευματικά φάρμακα που τροποποιούν την ασθένεια (DMARDs). Οι γιατροί χρησιμοποιούν αυτά τα φάρμακα όταν τα ΜΣΑΦ δεν ανακουφίζουν από συμπτώματα πόνου στις αρθρώσεις και πρήξιμο ή εάν υπάρχει υψηλός κίνδυνος βλάβης στο μέλλον. Τα DMARDs μπορούν να λαμβάνονται σε συνδυασμό με ΜΣΑΦ και χρησιμοποιούνται για να επιβραδύνουν την πρόοδο της νεανικής ιδιοπαθούς αρθρίτιδας. Τo DMARD που χρησιμοποιείται πιο συχνά για παιδιά είναι η μεθοτρεξάτη. Οι ανεπιθύμητες ενέργειες της μεθοτρεξάτης μπορεί να περιλαμβάνουν ναυτία, αναιμία, ηπατικά προβλήματα και αυξημένο κίνδυνο μόλυνσης.

    -Βιολογικοί παράγοντες. Επίσης γνωστοί ως τροποποιητές βιολογικής απόκρισης, αυτή η νεότερη κατηγορία φαρμάκων περιλαμβάνει αναστολείς του παράγοντα νέκρωσης όγκου (TNF), όπως etanercept, adalimumab (Humira), golimumab (Simponi) και infliximab () . Αυτά τα φάρμακα μπορούν να βοηθήσουν στη μείωση της συστηματικής φλεγμονής και στην πρόληψη των βλαβών των αρθρώσεων. Μπορούν να χρησιμοποιηθούν με DMARD και άλλα φάρμακα. Άλλοι βιολογικοί παράγοντες εργάζονται για την καταστολή του ανοσοποιητικού συστήματος με ελαφρώς διαφορετικούς τρόπους, συμπεριλαμβανομένων των abatacept (Orencia), rituximab, anakinra (Kineret) και tocilizumab (Actemra). Όλοι οι βιολογικοί παράγοντες αυξάνουν τον κίνδυνο μόλυνσης.

    -Κορτικοστερεοειδή. Φάρμακα όπως η πρεδνιζόνη μπορούν να χρησιμοποιηθούν για τον έλεγχο των συμπτωμάτων έως ότου τεθεί σε ισχύ άλλο φάρμακο. Χρησιμοποιούνται, επίσης, για τη θεραπεία της φλεγμονής όταν δεν είναι στις αρθρώσεις, όπως η περικαρδίτιδα.

    Αυτά τα φάρμακα μπορούν να επηρεάσουν την κανονική ανάπτυξη και να αυξήσουν την ευαισθησία σε λοίμωξη, επομένως γενικά θα πρέπει να χρησιμοποιούνται για τη συντομότερη δυνατή διάρκεια.

    Ο γιατρός μπορεί να συστήσει έναν φυσιοθεραπευτή για να διατηρήσει τις αρθρώσεις ευέλικτες και να διατηρήσει το εύρος κίνησης και μυϊκού τόνου.

    Ένας φυσιοθεραπευτής ή ένας εργοθεραπευτής μπορεί να κάνει πρόσθετες συστάσεις σχετικά με τον καλύτερο εξοπλισμό άσκησης και προστασίας για το παιδί.

    Ένας φυσιοθεραπευτής μπορεί επίσης να συστήσει στο παιδί να χρησιμοποιεί νάρθηκες για να προστατεύσει τις αρθρώσεις και να τις διατηρήσει σε καλή λειτουργία.

    Σε πολύ σοβαρές περιπτώσεις, μπορεί να χρειαστεί χειρουργική επέμβαση για τη βελτίωση της λειτουργίας των αρθρώσεων.

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ ΜΕ ΝΕΑΝΙΚΗ ΡΕΥΜΑΤΟΕΙΔΗ ΑΡΘΡΙΤΙΔΑ

    • Οι ασθενείς με μη στερεοειδή αντιφλεγμονώδη φάρμακα - γενική αίματος, γενική ούρων, το λιγότερο κάθε 3-4 μήνες 
    • Οι ασθενείς με ασπιρίνη και/ή άλλα σαλικυλικά - τρανσαμινάσες και επίπεδα σαλικυλικών κάθε εβδομάδα τον 1ο μήνα και στη συνέχεια κάθε 3-4 μήνες 
    • Οι ασθενείς σε χρυσό - γενική αίματος κάθε μήνα, γενική ούρων 
    • Οι ασθενείς με μεθοτρεξάτη - μηνιαία ηπατικές δοκιμασίες, γενική αίματος
    • Οφθαλμολογική εξέταση σε ανθελονοσιακά

    ΠΡΟΛΗΨΗ/ΑΠΟΦΥΓΗ

    • Αποφύγετε τη θεραπεία με σαλικυλικά κατά τη διάρκεια σοβαρής ιογενούς νόσου ή μετά από έκθεση σε ανεμοβλογιά λόγω του πιθανού κινδύνου για σύνδρομο Reye
    • Δεν υπάρχουν γνωστά προληπτικά μέτρα για τη νεανική ρευματοειδή αρθρίτιδα

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ ΝΕΑΝΙΚΗΣ ΡΕΥΜΑΤΟΕΙΔΟΥΣ ΑΡΘΡΙΤΙΔΑΣ

    • Τύφλωση 
    • Βλάβη κερατοειδούς
    • Γλάυκωμα 
    • Κοντό ανάστημα 
    • Βαρειά αρθρική νόσος που αφήνει αναπηρία

    Οι ασθενείς σε θεραπεία με μη στερεοειδή αντιφλεγμονώδη φάρμακα:

    • Πεπτικό έλκος 
    • Γαστρεντερική αιμορραγία 
    • Εξανθήματα 
    • Αντιδράσεις από το ΚΝΣ
    • Νεφρική νόσος 
    • Λευκοπενία

    Οι ασθενείς σε θεραπεία με τροποποιητικά της νόσου φάρμακα:

    • Καταστολή μυελού των οστών 
    • Ηπατίτιδα
    • Νεφρική νόσος 
    • Δερματίτιδα
    • Στοματικά έλκη 
    • Τοξικότητα αμφιβληστροειδούς (ανθελονοσιακά)

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ ΝΕΑΝΙΚΗΣ ΡΕΥΜΑΤΟΕΙΔΟΥΣ ΑΡΘΡΙΤΙΔΑΣ

    • Σε 70-80% τελικά έχουμε ύφεση, αλλά η λειτουργική ικανότητα εξαρτάται από την επάρκεια της μακράς διάρκειας θεραπείας (έλεγχος της νόσου και διατήρηση της λειτουργικότητας των μυών και των αρθρώσεων)
    • Η φτωχότερη πρόγνωση είναι στους πολυαρθρικούς ασθενείς με πιθανό ρευματοειδή παράγοντα και σε συστηματική νεανική ρευματοειδή αρθρίτιδα

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Άλλες αυτοάνοσες διαταραχές 

    ΗΛΙΚΙΑΚΑ ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Παιδιατρικό: Προβλήματα συμπεριφοράς και συμμόρφωσης είναι συχνά σε νήπια και εφήβους

    ΚΥΗΣΗ

    Απρόβλεπτη επίδραση στη δραστηριότητα της νόσου

    ΑΛΛΕΣ ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ

    Ο στόχος της θεραπείας είναι να ελεγχθεί τόσο η ενεργός νόσος, όσο και οι εξωαρθρικές εκδηλώσεις με σκοπό τη διατήρηση της μυοσκελετικής λειτουργίας όσο το δυνατόν φυσιολογικότερης

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τις αρθρώσεις

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τις αρθρώσεις

    juvenile arthritis web

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα  για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Σύνδρομο Felty

    Τι είναι τα αντιουδετεροφιλικά αντισώματα;

    Ρευματοειδής αρθρίτιδα

    Η αντιφλεγμονώδης δράση της κάνναβης

    Μειώστε τον πόνο της αρθρίτιδας με τη διατροφή

    Κάνναβη και ρευματοειδής αρθρίτιδα

    Μήπως έχετε ρευματισμούς

    Χρήσιμες πληροφορίες για τις αρθρώσεις σας

    Boswellia Serrata το ισχυρό φυσικό αντιφλεγμονώδες

    Πώς τα βακτήρια του στόματος προκαλούν ρευματοειδή αρθρίτιδα

    Συμβουλευτείτε την EMEDI για να μην πονάτε

    Βότανα για την αρθρίτιδα και τον πόνο των αρθρώσεων

    Τα καλύτερα βότανα για τους πόνους της φλεγμονής

    Αντιμετώπιση του πόνου με φυτικά αντιφλεγμονώδη

    Νευροεμβιομηχανική

    Βιοανάδραση για την αρθρίτιδα

    Ο βελονισμός για την αρθρίτιδα

    Η μοριακή ανίχνευση του αλληλόμορφου HLA-B27

    Νόσοι του συνδετικού ιστού

    Ομοιοπαθητική για τις αρθρίτιδες

    Αντιπυρηνικά αντισώματα

    Όζοι σε ρευματολογικές παθήσεις

    Φαινόμενο Raynaud

    Υποσχόμενη θεραπεία για τη ρευματοειδή αρθρίτιδα

    Τι να κάνετε αν σας πονάει μια άρθρωση

    Ποιες είναι οι αυτοάνοσες ρευματικές παθήσεις;

    Βιταμίνες για την αρθρίτιδα

    Το νέο φάρμακο για τη ρευματοειδή αρθρίτιδα

    Σε ποιους ασθενείς η αρθροπλαστική δεν έχει καλά αποτελέσματα

    Ρευματοειδής αρθρίτιδα

    Εξετάσεις για ρευματολογικά νοσήματα

    Νέα φάρμακα για τις αυτοάνοσες παθήσεις

    www.emedi.gr

     

     

  • Βλαστομύκωση Βλαστομύκωση

    Χρήσιμες πληροφορίες για τη βλαστομύκωση

    Βλαστομύκωση είναι μια σπάνια συστηματική μυκητιασική λοίμωξη με ευρύ φάσμα εκδηλώσεων από το αναπνευστικό, δέρμα, οστά και ουρογεννητικό.

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Δέρμα/Εξωκρινείς αδένες, Αναπνευστικό, Μυοσκελετικό, Νεφρά/Ουροποιητικό, Ενδοκρινικό/Μεταβολικό

    Επικρατέστερη ηλικία: Ενήλικες, αλλά, 10-20% των περιπτώσεων εμφανίζονται σε παιδιά 

    Επικρατέστερο φύλο: Άνδρες > Γυναίκες

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΒΛΑΣΤΟΜΥΚΩΣΗΣ

    Οξεία λοίμωξη:

    • Η έναρξη μπορεί να είναι απότομη ή ύπουλη
    • Μπορεί να είναι ασυμπτωματική και αυτοπεριοριζόμενη
    • Περίοδος επώασης 30-45 ημέρες
    • Πυρετός, ρίγη, μυαλγίες, αρθραλγίες
    • Βήχας αρχικά μη παραγωγικός και στη συνέχεια παραγωγικός
    • Αιμόπτυση
    • Οζώδες ερύθημα

    Βλαστομύκωση πνευμόνων:

    • 60-40% των περιπτώσεων 
    • Τρεις μορφές - οξεία, χρόνια, ασυμπτωματική
    • Βήχας - από μη παραγωγικός σε παραγωγικό 
    • Αιμόπτυση 
    • Απώλεια βάρους 
    • Θωρακικό άλγος πλευριτικού τύπου 
    • Πλευριτικό υγρό - 10%
    • Αναπνευστική ανεπάρκεια σε μικρό ποσοστό 
    • Ινοοζώδεις διηθήσεις άνω λοβού - 50%
    • Μάζα -30%
    • Διάχυτες πνευμονικές διηθήσεις - σπηλαιοποίηση (σπάνιο)
    • Πλευρική πάχυνση

    Δερματική βλαστομύκωση:

    • Η πιο κοινή εξωπνευμονική εκδήλωση - 40-80%
    • Μπορεί να εμφανιστεί με ή χωρίς πνευμονική νόσο
    • Δύο τύποι βλάβης
    • Ακροχονδρώδης βλάβη ξεκινά ως μικρή βλατιδοφυσσαλιδώδης βλάβη αργά εξαπλούμενη, εσχαροποιείται με οξέα χείλη. Κεντρική επούλωση με σχηματισμό ουλής και αποχρωματισμό. Μικροαποστήματα σημειώνονται στην περιφέρεια της βλάβης
    • Ελκώδεις βλάβες. Αρχικά φυσαλίδες σχηματίζουν επιπόλαια έλκη με επηρμένα χείλη και κοκκιωματώδη βάση 
    • Βλάβες βλεννογόνου μπορεί να προκύψουν 
    • Λεμφαδενοπάθεια τυπική (σπάνια)
    • Δερματικά οζίδια - ψυχρά αποστήματα

    Βλαστομύκωση σκελετού:

    • Εμφανίζεται σε 25-50% των εξωπνευμονικών περιπτώσεων 
    • Μακρά οστά, σπόνδυλοι, πλευρές ενέχονται συχνότερα
    • Καλά αφοριζόμενες οστεολυτικές βλάβες
    • Μπορεί να εμφανιστεί με συναφή αποστήματα μαλακών ιστών και/ή της σπονδυλικής στήλης
    • Παρασπονδυλικά αποστήματα μπορεί να εξαφανιστούν στη νόσο των σπονδύλων 
    • Οξεία ή χρόνια αρθρίτιδα μπορεί να προκύψει από την επέκταση της παρακείμενης οστεομυελίτιδας

    Βλαστομύκωση ουρογεννητικού:

    • Εμφανίζεται σε 10-30% των περιπτώσεων 
    • Συμμετέχει, κυρίως, ο προστάτης, αλλά επίσης και η επιδιδυμίδα και οι όρχεις 
    • Απόφραξη εκροής
    • Ευαίσθητος προστάτης αυξημένων ορίων 
    • Συμμετοχή γεννητικών οργάνων θήλεος σπάνια, αλλά, συνήθως αποκτάται μέσω σεξουαλικής επαφής 

    Άλλα:

    • Συμμετοχή ΚΝΣ με οξεία ή χρόνια μηνιγγίτιδα, απόστημα επισκληρίδιο ή εγκεφαλικό 
    • Ήπαρ, σπλήνας, περικάρδιο, θυρεοειδής, γαστρεντερικός σωλήνας, επινεφρίδια μπορεί να συμμετέχουν το καθένα χωριστά

    gr1 2

    ΑΙΤΙΑ ΒΛΑΣΤΟΜΥΚΩΣΗΣ

    • Εισπνοή σπόρων Blastomyces dermatitidis μέσα στους πνεύμονες θα διασπαρεί σε άλλα οργανικά συστήματα λεμφογενώς - αιματογενώς
    • Πρωτοπαθής ενοφθαλμισμός του δέρματος μπορεί να προκύψει σπάνια
    • Λοίμωξη γεννητικού συστήματος θήλεος, μπορεί να προκύψει με σεξουαλική μετάδοση

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΒΛΑΣΤΟΜΥΚΩΣΗΣ

    • Επαγγελματική ή ψυχαγωγική έκθεση σε χώμα εμπεριέχον σπόρους Blastomyces dermatitidis
    • Διαμονή σε περιοχές αυξημένου επιπολασμού της νόσου

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΒΛΑΣΤΟΜΥΚΩΣΗΣ

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΒΛΑΣΤΟΜΥΚΩΣΗΣ

    • Πνεύμονες - οξεία βακτηριδιακή πνευμονία, φυματίωση, άλλες μυκητιάσεις, βακτηριδιακό απόστημα πνευμόνων, εμπύημα, βρογχογενές καρκίνωμα
    • Δέρμα - βακτηριδιακό πυόδερμα, δερματική λοίμωξη από μυκοβακτηρίδιο, άλλες μυκητιάσεις δέρματος (σποροτρίχωση, ιστοπλάσμωση, κρυπτοκοκκίαση, βλεννώδες καρκίνωμα πλακωδών κυττάρων)
    • Οστά - βακτηριδιακή προστατίτιδα, καρκίνος προστάτη, άλλες μυκητιάσεις, φυματίωση

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ ΒΛΑΣΤΟΜΥΚΩΣΗΣ

    • Καλλιέργεια για Blastomyces dermatitidis από τους ιστούς ή τις σωματικές εκκρίσεις με Sabouraud ή άλλα εμπλουτισμένα υλικά
    • Επίδειξη ζυμοειδών κυτταρικών μορφών (5-15 μικρότερα σε διάμετρο, με διαφραγματικό κυτταρικό τοίχωμα ευρείας βάσης χωρίς κάψα) σε ιστό ή σωματικές εκκρίσεις με υγρά πρόσφατα παρασκευάσματα ή ειδικές χρώσεις
    • Ορολογικές δοκιμασίες συμπεριλαμβάνουν μονιμοποίηση του υλικού, ανοσοαντιδράσεις ενζυμικής σύνδεσης, δοκιμασίες ανοσοδιάχυσης αντισωμάτων ιζηματίνης. Όλα έχουν ποικίλη ευαισθησία και χαμηλή εξειδίκευση και δεν είναι βοηθητικά στη διάγνωση
    • Δερματικές δοκιμασίες επιβραδυνόμενης υπερευαισθησίας με βλαστομυκίνη έχουν, επίσης, χαμηλή ευαισθησία και εξειδίκευση και δεν βοηθούν στη διάγνωση
    • Αλυσιδωτή αντίδραση πολυμεράσης (PCR)

    ΠΑΘΟΛΟΓΟΑΝΑΤΟΜΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ ΒΛΑΣΤΟΜΥΚΩΣΗΣ

    • Πρώιμη φλεγμονώδης αντίδραση με πολυμορφοπύρηνα ακολουθείται από σχηματισμό κοκκιώματος με λεμφοκύτταρα και μακροφάγα
    • Το κοκκίωμα δεν δείχνει τυροειδοποιητική νέκρωση 
    • Ζύμη ανευρίσκεται συχνά συνδεδεμένη ή μέσα σε μονοκύτταρα μακροφάγα ή γιγαντοκύτταρα

    ΕΙΔΙΚΕΣ ΔΟΚΙΜΑΣΙΕΣ ΒΛΑΣΤΟΜΥΚΩΣΗΣ

    • Ειδική χρώση ιστών με Gomori μεθεναμίνη, χρώση αργύρου 
    • Περιοδική όξινη χρώση Schiff χρωματίζει το κυτταρικό τοίχωμα ροζ ή ερυθρό
    • Η χρώση mucicarmine βοηθά τη διαφοροδιάγνωση από τον εγκυστωμένο κρυπτόκοκκο

    ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΗ ΒΛΑΣΤΟΜΥΚΩΣΗΣ

    • Αξονική τομογραφία εγκεφάλου ή καλύτερα μαγνητική τομογραφία εγκεφάλου για βλάβες στο ΚΝΣ
    • Αξονική τομογραφία σπονδυλικής στήλης ή μαγνητική τομογραφία σπονδυλικής στήλης για βλάβες στους σπονδύλους 
    • Σπινθηρογράφημα οστών για σκελετικές βλάβες
    • Η ακτινογραφία θώρακος μπορεί να δείξει ινοοζώδεις διηθήσεις ανωτέρου λοβού, πύκνωση, διάχυτες τριχοειδικές διηθήσεις, μάζες ή πλευρική πάχυνση

    blastomycosis pulmonary orig

    ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΕΣ ΜΕΘΟΔΟΙ ΒΛΑΣΤΟΜΥΚΩΣΗΣ

    • Εισρόφηση των περιεχομένων του αποστήματος για υγρά πρόσφατα παρασκευάσματα και καλλιέργειες 
    • Βιοψία δια βελόνης ή χειρουργική του ενεχόμενου ιστού

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΒΛΑΣΤΟΜΥΚΩΣΗΣ

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ ΒΛΑΣΤΟΜΥΚΩΣΗΣ

    Ενδονοσοκομειακός ασθενής. Μπορεί να είναι περιπατητικός, αλλά για ενδοφλέβια αντιμυκητιασική αγωγή πρέπει να εισαχθεί ως ενδονοσοκομειακός ασθενής με συνέχιση ως εξωνοσοκομειακός εφ' όσον ο ασθενής είναι σταθερός

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ ΒΛΑΣΤΟΜΥΚΩΣΗΣ

    • Συστηματική αντιμυκητιασική θεραπεία ενδείκνυται σε όλες τις περιπτώσεις εξωπνευμονικής βλαστομύκωσης 
    • Συστηματική αντιμυκητιασική θεραπεία ενδείκνυται για όλες εκτός των πολύ ήπιων ασυμπτωματικών πνευμονικών περιπτώσεων στις οποίες μια δοκιμή παρατήρησης μπορεί να είναι κατάλληλη 
    • Χειρουργική αφαίρεση των οστικών βλαβών, εάν υπάρχουν περιοχές απονευρωμένου ιστού 
    • Χειρουργική παροχέτευση μεγάλων δερματικών αποστημάτων ή πλευρικών εμπυημάτων 

    ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ ΜΕ ΒΛΑΣΤΟΜΥΚΩΣΗ

    Συμβουλεύστε τον ασθενή και την οικογένειά του για τις πιθανές παρενέργειες της αντιμυκητιασικής θεραπείας, τη διάρκεια της απαιτούμενης θεραπείας και την πιθανότητα υποτροπής ή χρόνιας λοίμωξης 

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΒΛΑΣΤΟΜΥΚΩΣΗΣ

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ ΒΛΑΣΤΟΜΥΚΩΣΗΣ

    Ήπιες μορφές:

    • Ιτρακοναζόλη (Sporanox) 200 mg per os 2 φορές την ημέρα για τουλάχιστον 6 μήνες

    Σοβαρές μορφές:

    Αμφοτερικίνη Β 0,5-0,8 mg/kg ενδοφλέβια μέσα σε 4-6 ώρες την ημέρα για μια αθροιστική δόση 1,5-2 gm

    • Η πρώτη δόση της της αμφοτερικίνης Β δίνεται ως δοκιμαστική δόση 1 mg σε 200 ml δεξτρόζη 5% σε απεσταγμένο νερό ενδοφλέβια μέσα σε 2-4 ώρες 
    • Η δόση αυξάνεται 10 mg την ημέρα έως ότου φτάσει τη διατήρηση της δόσης σε 0,5-0,8 mg/kg/ημέρα
    • Ρίγη μπορούν να προληφθούν με την προέγχυση δόσης μεπεριδίνης 
    • Για να ελαττωθεί ο σχετιζόμενος με την έγχυση πυρετός δώστε ακεταμινοφαίνη και διφαινυδραμίνη προς της έγχυσης 

    Αντενδείξεις: Απειλούσα τη ζωή μη ανοχή της αμφοτερικίνης, όπως η αναφυλαξία

    Προφυλάξεις: 

    • Παρακολουθείστε για υπόταση κατά τη διάρκεια της έγχυσης 
    • Παρακολουθείστε τη νεφρική λειτουργία, το νάτριο του ορού, το κάλιο και το μαγνήσιο και γενική αίματος δύο φορές την εβδομάδα κατά τη διάρκεια της θεραπείας
    • Αντικαταστήστε το κάλιο και το μαγνήσιο, όπως ενδείκνυται 
    • Όταν η κρεατινίνη του ορού αυξηθεί στα 1,6 mg/dl ή περισσότερο τα μεσοδιαστήματα της δόσης πρέπει να μετατραπούν σε 48 ωρών 
    • Προσέξτε για τυχόν σχηματισμό φλεβίτιδας στο σημείο της έγχυσης

    Σημαντικές πιθανές αλληλεπιδράσεις:

    Αποφύγετε τη χρήση των δυνητικά νεφροτοξικών φαρμάκων, όπως οι αμινογλυκοσίδες, οι οποίες μπορεί να επάγουν τη νεφροτοξικότητα της αμφοτερικίνης Β

    ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΑ ΦΑΡΜΑΚΑ

    • Κετοκοναζόλη 400-800 mg από το στόμα την ημέρα για 6 μήνες

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ ΜΕ ΒΛΑΣΤΟΜΥΚΩΣΗ

    • Παρακολουθείστε στενά κατά τη διάρκεια της πρώιμης θεραπείας
    • Η συχνότητα της παρακολούθησης εξαρτάται από τη σοβαρότητα της νόσου 
    • Παρακολουθείστε τους ηλεκτρολύτες, τη κρεατινίνη, τη γενική αίματος δύο φορές την εβδομάδα, κατά τη διάρκεια της θεραπείας με αμφοτερικίνη Β
    • Μετά τη θεραπεία, παρακολούθηση κάθε 3 μήνες για 2 χρόνια και στη συνέχεια 2 φορές το χρόνο  

    ΠΡΟΛΗΨΗ/ΑΠΟΦΥΓΗ ΒΛΑΣΤΟΜΥΚΩΣΗΣ

    • Άγνωστη
    • Προφυλακτικά για σεξουαλικές επαφές

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ ΒΛΑΣΤΟΜΥΚΩΣΗΣ

    Νεφροτοξικότητα επαγόμενη από τη θεραπεία, διαταραχή ηλεκτρολυτών, αναιμία

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ ΒΛΑΣΤΟΜΥΚΩΣΗΣ

    • Ίαση σε πάνω από 90% με κατάλληλη θεραπεία 
    • Υποτροπή σε λιγότερο του 10% των περιπτώσεων 
    • Ποσοστό υποτροπών μεγαλύτερο σε θεραπεία με κετοκοναζόλη 
    • Παρενέργειες από αμφοτερικίνη Β είναι συχνές και σημαντικές

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΗΛΙΚΙΑΚΑ ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Παιδιατρικό: Σπάνιο σε παιδιά

    Γηριατρικό: Η πρόγνωση είναι χειρότερη στους ηλικιωμένους ασθενείς με σημαντική υποκείμενη πνευμονική ή νεφρική νόσο

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τις λοιμώξεις

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα προϊόντα για τις λοιμώξεις 

    1 lung disease

     

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Επιδιδυμίτιδα

    Οζώδες ερύθημα

    Ιστοπλάσμωση

    Κίνδυνος από το VFED

    Κρυπτοκοκκίαση

    Νύχι που μπαίνει στο δέρμα

    Χρωμοβλαστομύκωση

    Καντιντίαση

    www.emedi.gr

     

     

     

     

     

Περισσότερα σε αυτή την κατηγορία: « Ο καρκίνος του μαστού θεραπεύεται Τοκετός στο νερό »