Δευτέρα, 02 Ιουνίου 2014 19:06

Τραχηλίτιδα

Γράφτηκε από την
Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(7 ψήφοι)

Τραχηλίτιδα είναι η φλεγμονή του τραχήλου της μήτρας

Η τραχηλίτιδα, ICD-10 N72, δηλαδή η φλεγμονή του τραχήλου της μήτρας, είναι μια συνηθισμένη γυναικολογική πάθηση, καθώς, την αντιμετωπίζουν οι μισές γυναίκες σε κάποια περίοδο της ενήλικης ζωής.

Οι φλεγμονές αυτές μπορεί να είναι οξείες ή χρόνιες, ασυμπτωματικές ή συμπτωματικές.

Αρκετά συχνά η τραχηλίτιδα δημιουργεί διαγνωστικά και θεραπευτικά προβλήματα, γιατί συνδυάζεται και με άλλες τοπικές ανωμαλίες στον τράχηλο, όπως η έκτοπη ανάπτυξη κυλινδρικού επιθηλίου, η τραχηλική υπερπλασία και οι παλιές ουλές και εξελκώσεις του τραχήλου.


Αίτια της τραχηλίτιδας

Η οξεία τραχηλίτιδα μπορεί να οφείλεται σε απευθείας μόλυνση του τραχήλου ή να είναι δευτεροπαθής από τον κόλπο ή το ενδομήτριο. Το πιο συνηθισμένο αίτιο είναι οι μύκητες (Candida albicans), τα αντισυλληπτικά δισκία, και μετά σε σειρά έρχονται οι τριχομονάδες και η Gardnerella vaginalis ή ο αιμόφιλος του κόλπου. Η γονοκοκκική φλεγμονή, επίσης, δεν είναι σπάνια στον τράχηλο, όπου προκαλεί οξεία επιφανειακή ενδοτραχηλίτιδα. Μετά τη καταστροφή των γονόκοκκων με τα αντιβιοτικά αναπτύσσονται συχνά δευτεροπαθείς διεισδύοντες οργανισμοί, που παραμένουν εκεί επί μήνες ή χρόνια προκαλώντας χρόνια τραχηλίτιδα.

Μη ειδικές φλεγμονές του τραχήλου με εντερόκοκκους, στρεπτόκοκκους ή σταφυλόκοκκους, παρουσιάζονται στη λοχεία και εμφανίζονται όταν υπάρχουν τραυματισμοί, επεμβάσεις ή εξελκώσεις τραχήλου.

Μπορεί επίσης, να γίνει μόλυνση με χλαμύδια και με το κορυνοβακτηρίδιο της διφθερίτιδας.

Αλλά και ιοί μπορούν να προσβάλλουν τον τράχηλο. Ο ιός του απλού έρπητα ή προκαλεί φλεγμονώδη βλάβη στον τραχηλικό βλεννογόνο και γρήγορα εξελίσσεται σε εξέλκωση σχεδόν πάντα ο τύπος ΙΙ- (έρπητας των γεννητικών οργάνων ή Ηerpes simplex type II). Ο ιός HPV προκαλεί τα οξυτενή κονδυλώματα στον τράχηλο που είναι ίδια με εκείνα του αιδοίου και του κόλπου.

Η χρόνια τραχηλίτιδα είναι λιγότερο θορυβώδης πάθηση, αλλά αρκετά επίμονη και δύσκολη στη θεραπεία της. Συνήθως, εμφανίζεται ως συνέχεια μιας οξείας κατάστασης, αλλά μπορεί να εγκατασταθεί εξαρχής σαν χρόνια κατάσταση μετά από μια έκτρωση ή τοκετό. Η κατάσταση αυτή συνοδεύεται από μία εκτοπία του τραχήλου κατάσταση στην οποία παρατηρείται προβολή του εσωτερικού τμήματος του τραχήλου προς τα έξω.

Τα μικροβιακά αίτια είναι, συνήθως, κόκκοι δηλαδή στρεπτόκοκκοι ή σταφυλόκοκκοι ή διάφορα βακτήρια που εγκαθίστανται μετά από μία τραχηλίτιδα συνήθως γονορροϊκή. Η χρόνια τραχηλίτιδα είναι πάθηση συνήθως στη γενετική ηλικία και εμφανίζεται συχνότερα στις πολύτοκες γυναίκες.

Παράγοντες που ευνοούν την εγκατάστασή της είναι η κακή υγιεινή του σώματος, η ελάττωση της τοπικής αντιστάσεως από υποβιταμίνωση, η  υποοιστρογοναιμία, όπως και οι διάφοροι ερεθισμοί που προκαλούνται από την ύπαρξη ξένων σωμάτων (ενδομήτριο σπείραμα (I.U.D.)).

Οι τοκετοί, οι εκτρώσεις, οι διαστολές του τραχήλου της μήτρας, οι διαγνωστικές και κλασματικές αποξέσεις ή οι τοποθετήσεις ραδιενεργών υλικών για τοπική θεραπεία σε περιπτώσεις καρκίνου του τραχήλου της μήτρας είναι δυνατόν να έχουν ως αποτέλεσμα τη δημιουργία φλεγμονών. 
Επίσης, η λέπτυνση του τραχήλου της μήτρας, που οφείλεται σε ατροφία λόγω εμμηνόπαυσης, ενδέχεται να προδιαθέσει σε ανάπτυξη φλεγμονής.


Ποια είναι τα συμπτώματα της τραχηλίτιδας

Στην οξεία τραχηλίτιδα το πρώτο και κύριο σύμπτωμα είναι η έκκριση πυώδους υγρού από τον κόλπο, το οποίο άλλοτε είναι λεπτόρρευστο και άοσμο, ενώ σε άλλες περιπτώσεις είναι παχύρευστο, δύσοσμο, κίτρινο, σταχτί ή καφεοειδές.

Επίσης, οι γυναίκες παραπονούνται για καύσο και κνησμό στα εξωτερικά γεννητικά όργανα.

Οι γυναίκες, επίσης, αυτές παραπονούνται για συμπτώματα ουρηθρίτιδας ή κυστίτιδας με συχνουρία, ακράτεια και δυσουρία.

Εάν εκτός τον τράχηλο προσβληθεί η μήτρα και οι σάλπιγγες τα συμπτώματα παίρνουν την μορφή περιτονίτιδας.

Σε γυναίκες με οξεία τραχηλίτιδα παρουσιάζεται στείρωση και δυσπαρεύνεια και σπανιότερα μητρορραγία με ενδιάμεση αιμορραγία μετά από σεξουαλική επαφή.

Στην επισκόπηση οπτικά, στο μάτι του γυναικολόγου, όταν υπάρχει γονοκοκκική τραχηλίτιδα ο τράχηλος φαίνεται κόκκινος και οιδηματώδης με πυώδη έκκριση από το τραχηλικό στόμιο. Στην τραχηλίτιδα από τριχομονάδες υπάρχουν πετέχειες σαν φράουλες που καταλαμβάνουν τον τράχηλο και τους κολπικούς θόλους, ενώ στην μυκητίαση γίνεται ορατό ένα άσπρο τυρώδες έκκριμα που είναι κολλημένο στέρεα στον βλεννογόνο του τραχήλου και όταν απομακρυνθεί αφήνει αιμορραγικές περιοχές.

Στην χρόνια τραχηλίτιδα η λευκόρροια μπορεί να είναι το κύριο σύμπτωμα. Αν και δεν είναι τόσο άφθονη όσο στη οξεία τραχηλίτιδα προκαλεί ερεθισμό του δέρματος του αιδοίου. Το έκκριμα μπορεί να είναι πυώδες με ποικιλία στο χρώμα τη σύσταση και την ποσότητα. Μπορεί να υπάρχει και ελαφρά αιμόρροια από τον τράχηλο με μητρορραγία ή αιμόρροια στην σεξουαλική επαφή.

Στην επισκόπηση του τραχήλου υπάρχει γενική και τοπική ερυθρότητα, πετέχειες, εξελκώσεις και διογκωμένες κύστεις Naboth. Επίσης, με το κολποσκόπιο ανακαλύπτονται περιοχές με επιθηλιοποίηση ή επιδερμοποίηση του τραχηλικού πλακώδους επιθηλίου, ενώ η δοκιμασία Schiller δείχνει περιοχές που δεν χρωματίζονται καθόλου ή χρωματίζονται ελάχιστα  και μπορεί να πονάνε όταν  μετακινείται. Στις περισσότερες περιπτώσεις, η καλλιέργεια κολπικού υγρού βγαίνει θετική.


Διαφορική διάγνωση τραχηλίτιδας

Η λευκόρροια της τραχηλίτιδας θα πρέπει να διακρίνεται από εκείνη που παρουσιάζεται στη φυσιολογία του κύκλου στις ημέρες της ωοθηλακιορρηξίας, αλλά και από αυτή που παρατηρείται στις υποοιστρογονικές καταστάσεις. Η διάκριση γίνεται με την εξέταση της τραχηλικής βλέννας, που φυσιολογικά είναι άφθονη αλλά καθαρή και έχει ελάχιστα λευκά αιμοσφαίρια και είναι ελεύθερη μικροβίων

Η τραχηλίτιδα, επίσης, θα διαφοροδιαγνωσθεί από τις αρχόμενες νεοπλασματικές καταστάσεις του τραχήλου της μήτρας. Αυτό δεν είναι εύκολο γιατί η φλεγμονή μεταβάλλει τη μορφολογία των επιθηλιακών κυττάρων και προκαλεί ατυπίες στην κυτταρολογική εικόνα.

Η κολποσκόπηση και η κυτταρολογική εξέταση κολπικών, εξωτραχηλικών και ενδοτραχηλικών επιχρισμάτων θέτουν την διάγνωση.


Θεραπεία τραχηλίτιδας

Η επιλογή της κατάλληλης θεραπευτικής αγωγής εξαρτάται από την ηλικία της γυναίκας, τη βαρύτητα της φλεγμονής, από το αν έχει προηγηθεί άλλη θεραπεία, από τη συνύπαρξη ή όχι κάποιας άλλης φλεγμονής και από την επιθυμία της για τεκνοποίηση.

♥Οξεία τραχηλίτιδα:

Όταν η οξεία τραχηλίτιδα συνοδεύεται από κολπίτιδα που οφείλεται σε κάποιο συγκεκριμένο μικροοργανισμό, η θεραπεία θα πρέπει να στοχεύει στην καταπολέμηση του συγκεκριμένου μικροοργανισμού. Για το λόγο αυτό συνιστάται η καλλιέργεια κολπικού και τραχηλικού υγρού και αντιβιόγραμμα.

Όταν το παθογόνο αίτιο είναι η τριχομονάδα, θα πρέπει να χορηγείται μετρονιδαζόλη ή ορνιδαζόλη και για τους δυό συντρόφους για 7 ημέρες και μπορεί για τη γυναίκα να χορηγηθεί και σε κολπικά δισκία.

Όταν υπάρχει Candida χορηγείται αντιμυκητιασική αγωγή είτε από το στόμα είτε από τον κόλπο είτε και από τις δύο οδούς.

Τα χλαμύδια θεραπεύονται με τετρακυκλίνη ή ερυθρομυκίνη.

Ο αιμόφιλος του κόλπου ή Gardnerella vaginalis θεραπεύεται με τετρακυκλίνη ή αμπικιλλίνη ή κεφαλεξίνη ή μετρονιδαζόλη και στον κόλπο τοποθετούνται δισκία οξυτετρακυκλίνης και κρέμες με σουλφαμίδες.

Σε .C. trachomatis η ασθενής λαμβάνει τετρακυκλίνη ή ερυθρομυκίνη από το στόμα για 10 ημέρες.

Σε μυκοπλάσματα δίνονται τετρακυκλίνες.

Η δεμελοκυκλίνη και η δοξυκυκλίνη συνιστώνται για 10 ημέρες και για τους δυο σεξουαλικούς συντρόφους.

Τα κονδυλώματα αντιμετωπίζονται με τοπικά καυστικά η κρυοθεραπεία ή εγχείρηση.

Σε μύκητες χορηγείται κλοτριμαζόλη και νιτρική μικοναζόλη σε τοπική κρέμα. Η παρουσία μυκήτων επιδεινώνεται και από τα αντιβιοτικά, ιδίως, τις τετρακυκλίνες.

Χρόνια τραχηλίτιδα:

Η θεραπεία της μπορεί να είναι συντηρητική ή επεμβατική. Η χρόνια τραχηλίτιδα θα πρέπει να θεραπεύεται ακόμα και αν είναι ασυμπτωματική. Στη διάρκεια της θεραπείας απαγορεύεται η σεξουαλική επαφή.

Στα γενικά θεραπευτικά μέτρα περιλαμβάνονται η διακοπή της σεξουαλικής επαφής, η σύγχρονη θεραπεία του σεξουαλικού συντρόφου. Σε κνησμό χορηγείται κορτιζονούχος τοπική αλοιφή. Καθαρισμός της περιοχής απαιτείται με ελαφρύ πλύσιμο της περιοχής με όξινα διαλύματα Αν υπάρχουν ξένα σώματα απομακρύνονται και γίνεται τοπικός καθαρισμός.

-Συντηρητική αντιμετώπιση: Θα πρέπει να συστήνονται καλλιέργεια και αντιβιόγραμμα σε κάθε περίπτωση που υπάρχει χρόνια πυώδης έκκριση από τον τράχηλο. Συνήθως, προτιμάται η χορήγηση αντιβιοτικών από το στόμα και όχι η τοπική εφαρμογή φαρμάκων στον κόλπο, διότι οι εν τω βάθει φλεγμονές του ενδοτραχήλου δεν αντιμετωπίζονται επαρκώς με τοπική θεραπεία. Εάν έπειτα από προσπάθεια δύο, τριών μηνών δεν υπάρξει βελτίωση, συνίσταται χειρουργική θεραπεία. Αρκετές φορές, οι γυναίκες χρησιμοποιούν από μόνες τους κολπικά υπόθετα Betadine ή κάνουν κολπικές πλύσεις με Betadine. Όμως με αυτό τον τρόπο καταστρέφεται η ισορροπία των μικροοργανισμών στον κόλπο και αναπτύσσονται χημικές κολπίτιδες. Επομένως, η τοπική χρήση του Betadine θα πρέπει να γίνεται με προσοχή.

-Χειρουργική αντιμετώπιση: Παλαιότερα χρησιμοποιούνταν αρκετά συχνά η ηλεκτροκαυτηρίαση. Είναι μια πολύ αποτελεσματική μέθοδος, η οποία, ωστόσο, θα πρέπει να αποφεύγεται στην οξεία φάση της φλεγμονής ή πριν από την περίοδο, διότι υπάρχει κίνδυνος πρόκλησης ανιούσας φλεγμονής (δηλαδή να προχωρήσει η φλεγμονή προς το εσωτερικό τμήμα του οργάνου, τον ενδοτράχηλο) ή να διασπαρθεί προς τα παραμήτρια και να αναπτυχθεί οξεία πυελοπεριτονίτιδα.

Ακόμα παλαιότερα χρησιμοποιούνταν καυστικά διαλύματα (π.χ., νιτρικού αργύρου, Νegatol) με καλά αποτελέσματα.

Η κρυοπηξία χρησιμοποιείται πολύ συχνά ακόμα και σήμερα. Με τη μέθοδο αυτήν καταστρέφεται η περιοχή του ιστού που παρουσιάζει φλεγμονή. Η μέθοδος έχει αρκετά πλεονεκτήματα, όπως εύκολη εφαρμογή, έλλειψη αιμορραγίας, αποφυγή τραχηλικής στένωσης, πολύ καλή ανοχή από την ασθενή και δεν χρειάζεται αναισθησία. Το μόνο μειονέκτημα είναι η υπερπαραγωγή τραχηλικής βλέννας για δύο με τρεις εβδομάδες. Πλήρης ίαση επιτυγχάνεται ύστερα από έξι εβδομάδες περίπου. Σε περίπτωση που υπάρχουν επανειλημμένα υποτροπιάζουσες τραχηλίτιδες θα πρέπει να γίνεται κολποσκοπική εκτίμηση του τραχήλου της μήτρας και του κόλπου.

Σε περίπτωση αποτυχίας των ανωτέρω αναφερόμενων μεθόδων, είναι δυνατόν να καταφύγει κανείς σε κωνοειδή εκτομή του τραχήλου της μήτρας ή σε ακρωτηριασμό. Σήμερα, οι μέθοδοι αυτοί δεν χρησιμοποιούνται συχνά και έχουν αντικατασταθεί από τα laser. Σε εξειδικευμένα κέντρα και στα χέρια καλά καταρτισμένων γιατρών, τα laser είναι πολύτιμο εργαλείο αντιμετώπισης των φλεγμονών του τραχήλου της μήτρας, ειδικά όταν αποτυγχάνουν οι άλλες μέθοδοι. Τα μειονεκτήματά τους είναι ότι κοστίζουν και ότι απαιτείται να χρησιμοποιούνται από καλά εκπαιδευμένους ιατρούς. Το τελευταίο ίσως είναι ταυτόχρονα και το σημαντικότερο πλεονέκτημά τους. Επιπλοκές όπως οι αιμορραγίες, οι ουλές, οι συμφύσεις και οι στενώσεις του τραχήλου δεν παρατηρούνται, όταν τηρούνται οι ανωτέρω αναγραφόμενες προϋποθέσεις.


Mέτρα που πρέπει να λαμβάνονται για την τραχηλίτιδα

  • Πρέπει να απέχετε από τη σεξουαλική δραστηριότητα μέχρις ότου η τραχηλίτιδα επουλωθεί. Αν η τραχηλίτιδα είναι μεταδοτική, θα πρέπει να αποφευχθεί η εξάπλωση των βακτηριδίων ή του ιού. Ακόμη και αν τραχηλίτιδα είναι μη μολυσματική, θα πρέπει να αποφεύγετε το σεξ, επειδή θα μπορούσε να ερεθίσει περαιτέρω τον τράχηλο της μήτρας και να επιδεινώνει τα συμπτώματά σας.
  • Αποφύγετε πιθανούς ερεθισμούς. Όταν έχετε τραχηλίτιδα, είναι σημαντικό να αποφευχθεί η εισαγωγή ξένων σωμάτων στον κόλπο ή τον τράχηλο που μπορεί να προκαλέσουν επιπλέον ερεθισμούς ή φλεγμονή:

-Να φοράτε 100 % βαμβακερά εσώρουχα. Τα άλλα υφάσματα συγκρατούν την υγρασία και μπορούν να προκαλέσουν ερεθισμό.

-Αποφύγετε τη χρήση ταμπόν. Χρησιμοποιήστε, μόνο σερβιέτες.

-Μην χρησιμοποιείτε αρωματικά σαπούνια, σπρέι ή λοσιόν που μπορεί να προκαλέσουν ερεθισμό.

  • Πίνετε τσάι με φασκόμηλο και δεντρολίβανο που μπορεί να βοηθήσει στη μείωση των συμπτωμάτων της τραχηλίτιδας. Οι ενώσεις και τα αντιοξειδωτικά δεντρολίβανου μπορεί να βοηθήσουν στην καταπολέμηση των μολύνσεων. Δοκιμάστε να πίνετε δύο φλιτζάνια τσάι καθημερινά με δενδρολίβανο (300 χλγρ δεντρολίβανο). Θα βοηθήσουν στη μόλυνση και φλεγμονή. Δοκιμάστε να πίνετε, επίσης, δύο φλιτζάνια τσάι φασκόμηλο καθημερινά.
  • Εφαρμόστε τζελ αλόης. Η aloe vera ενισχύει το ανοσοποιητικό σύστημα και η καθημερινή εφαρμογή μπορεί να μειώσει την ερυθρότητα και ερεθισμό. Εφ 'όσον δεν υπάρχει μόλυνση, δοκιμάστε την εφαρμογή της πηκτής απευθείας πάνω στον τράχηλο μία φορά την ημέρα για δύο έως τρεις εβδομάδες. Αν έχετε λοιμώδη τραχηλίτιδα που προκαλείται από τον έρπητα των γεννητικών οργάνων, μπορείτε επίσης να εφαρμόσετε αλόη βέρα απευθείας στις πληγείσες περιοχές έως τρεις φορές την ημέρα, πέντε ημέρες την εβδομάδα, για διάστημα έως δύο εβδομάδες.
  • Χρησιμοποιήστε λάδι βιταμίνης Ε για τη λοιμώδη τραχηλίτιδα που προκαλείται από τον έρπητα των γεννητικών οργάνων. Αν η τραχηλίτιδα προκαλείται από τον έρπητα των γεννητικών οργάνων, δοκιμάστε να χρησιμοποιήσετε έλαιο βιταμίνης Ε. Εμποτίστε ένα κομμάτι βαμβάκι με το λάδι, και εφαρμόστε το στην περιοχή για 15 λεπτά κάθε τρεις ώρες από την πρώτη μέρα. Για τις επόμενες δύο ημέρες, εφαρμόστε τρεις φορές ημερησίως.
  • Δοκιμάστε το έλαιο δέντρων τσαγιού. Το έλαιο δέντρων τσαγιού έχει αντισηπτικές και αντιβακτηριακές ιδιότητες, και μπορεί να είναι επωφελές για τις περιπτώσεις τραχηλίτιδας που προκαλείται από βακτήρια. Επίσης, έχει αποδειχθεί ότι μπορεί να βοηθήσει τις περιπτώσεις τραχηλίτιδας που προκαλείται από τον έρπητα των γεννητικών οργάνων. Μην λάβετε το έλαιο δέντρων τσαγιού από το στόμα. Αντ 'αυτού, εφαρμόζετε μια σταγόνα του έλαιου δέντρων τσαγιού στην προσβεβλημένη περιοχή δύο έως τέσσερις φορές την ημέρα.
  • Πάρτε Λυσίνη. Οι μελέτες δείχνουν ότι η λυσίνη μπορεί να βοηθήσει με λοιμώξεις του έρπητα με την καταστολή αργινίνης (ένα απαραίτητο αμινοξύ που βοηθά τον ιό του έρπητα να αντιγράφεται). Προσπαθήστε να παίρνετε 500 χιλιοστόγραμμα λυσίνης τρεις έως πέντε φορές την ημέρα.

Τα καλύτερα συμπληρώματα διατροφής για τη μήτρα

Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τη μήτρα

Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα  για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

Διαβάστε, επίσης,

Ερνηνεία των αποτελεσμάτων του τεστ παπ

Ουρολοίμωξη

Λοίμωξη από χλαμύδια

Ουρεόπλασμα

Γονόρροια

Εξέταση τραχηλικής βλέννας

'Ερπητας των γεννητικών οργάνων

Φτιάξτε μόνες σας κολπικά υπόθετα για την κολπίτιδα

Όταν η γυναίκα πονάει κατά τη σεξουαλική επαφή

Πρόπολη

Echinacea Compositum

Λοιμώξεις γεννητικών οργάνων γυναίκας

Κολπικές πλύσεις για τις κολπίτιδες

Εργαστηριακός έλεγχος για σεξουαλικώς μεταδιδόμενα νοσήματα

Δυσοσμία κολπικών υγρών

www.emedi.gr

 

 

Διαβάστηκε 28913 φορές Τελευταία τροποποίηση στις Κυριακή, 31 Μαρτίου 2019 12:58
Σαββούλα Μάλλιου Κριαρά

Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

Σχετικά Άρθρα

  • Γλωσσοφαρυγγική νευραλγία Γλωσσοφαρυγγική νευραλγία

    Χρήσιμες πληροφορίες για τη γλωσσοφαρυγγική νευραλγία

    Η γλωσσοφαρυγγική νευραλγία είναι ακραίος πόνος στο πίσω μέρος του λαιμού, της γλώσσας ή του αυτιού. Επιθέσεις έντονου πόνου που μοιάζει με ηλεκτροσόκ μπορεί να συμβεί χωρίς προειδοποίηση ή μπορεί να προκληθεί με την κατάποση. Αν και η ακριβής αιτία δεν είναι γνωστή, συχνά βρίσκεται ένα αιμοφόρο αγγείο που συμπιέζει το νεύρο μέσα στο κρανίο. Μπορεί επίσης να εμφανιστεί σε άτομα με καρκίνο κεφαλής και τραχήλου. Τα φάρμακα μπορεί αρχικά να ανακουφίσουν τον πόνο, αλλά συχνά απαιτείται χειρουργική επέμβαση για μακροχρόνια ανακούφιση. Η νευραλγία είναι έντονος πόνος που προκαλείται από τραυματισμό ή βλάβη σε ένα νεύρο. Το γλωσσοφαρυγγικό νεύρο είναι το ένατο (IX) κρανιακό νεύρο, το οποίο προκύπτει από το εγκεφαλικό στέλεχος μέσα στο κρανίο. Προσφέρει αίσθηση στο πίσω μέρος του λαιμού και της γλώσσας και σε τμήματα του αυτιού. Όταν το γλωσσοφαρυγγικό νεύρο ερεθίζεται, γίνεται αισθητή μια επίθεση έντονου πόνου που μοιάζει με ηλεκτροσόκ στο πίσω μέρος του λαιμού, της γλώσσας, των αμυγδαλών ή του αυτιού. Μπορεί αρχικά να αντιμετωπίσετε σύντομες, ήπιες κρίσεις, με περιόδους ύφεσης. Αλλά η νευραλγία μπορεί να προχωρήσει, προκαλώντας μεγαλύτερες, συχνές κρίσεις έντονου πόνου. Ο γλωσσοφαρυγγικός πόνος μπορεί να είναι παρόμοιος με τη νευραλγία του τριδύμου και να έχει λανθασμένη διάγνωση. Φροντίστε να επισκεφτείτε έναν νευροχειρουργό που ειδικεύεται στον πόνο στο πρόσωπο που μπορεί να κάνει τη διάκριση. 

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΓΛΩΣΣΟΦΑΡΥΓΓΙΚΗΣ ΝΕΥΡΑΛΓΙΑΣ

    Οι ασθενείς περιγράφουν μια επίθεση ως πόνο με κάψιμο ή τρύπημα ή ως ηλεκτροπληξία που μπορεί να διαρκέσει μερικά δευτερόλεπτα ή λεπτά. Η κατάποση, το μάσημα, η ομιλία, ο βήχας, το χασμουρητό ή το γέλιο μπορεί να πυροδοτήσουν μια επίθεση. Μερικοί άνθρωποι περιγράφουν την αίσθηση ενός αιχμηρού αντικειμένου στο λαιμό. Ο πόνος συνήθως έχει τα ακόλουθα χαρακτηριστικά:

    • Επηρεάζει τη μία πλευρά του λαιμού
    • Μπορεί να διαρκέσει αρκετές ημέρες ή εβδομάδες, ακολουθούμενη από ύφεση για μήνες ή χρόνια
    • Εμφανίζεται πιο συχνά με την πάροδο του χρόνου και μπορεί να απενεργοποιηθεί

    Περίπου το 10% των ασθενών έχουν επίσης δυνητικά απειλητικά για τη ζωή επεισόδια καρδιακών ανωμαλιών που προκαλούνται από τη συμμετοχή του κοντινού πνευμονογαστρικού νεύρου, όπως:

    • Αργός παλμός
    • Ξαφνική πτώση της αρτηριακής πίεσης
    • Λιποθυμία (συγκοπή)
    • Επιληπτικές κρίσεις

    ΑΙΤΙΑ ΓΛΩΣΣΟΦΑΡΥΓΓΙΚΗΣ ΝΕΥΡΑΛΓΙΑΣ

    Πολλοί πιστεύουν ότι το προστατευτικό περίβλημα του νεύρου επιδεινώνεται, στέλνοντας μη φυσιολογικά μηνύματα. Αυτές οι ανωμαλίες διαταράσσουν το φυσιολογικό σήμα του νεύρου και προκαλούν πόνο. Τις περισσότερες φορές η βλάβη οφείλεται από ένα αιμοφόρο αγγείο που συμπιέζει το νεύρο. Άλλες αιτίες περιλαμβάνουν τη γήρανση, τη σκλήρυνση κατά πλάκας και τους κοντινούς όγκους. Η γλωσσοφαρυγγική νευραλγία είναι σπάνια σε σύγκριση με άλλα σύνδρομα πόνου του προσώπου. Εμφανίζεται ελαφρώς περισσότερο στις γυναίκες παρά στους άνδρες. συνήθως μέσης ηλικίας και άνω.

    glosso 2

     

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΓΛΩΣΣΟΦΑΡΥΓΓΙΚΗΣ ΝΕΥΡΑΛΓΙΑΣ

    Όταν ένα άτομο αισθάνεται για πρώτη φορά πόνο στο λαιμό, ζητείται συχνά η συμβουλή γιατρού πρωτοβάθμιας φροντίδας ή οδοντίατρου. Εάν ο πόνος απαιτεί περαιτέρω αξιολόγηση, μπορεί να συστηθεί νευρολόγος ή νευροχειρουργός. Η διάγνωση της νευραλγίας γίνεται μετά από προσεκτική αξιολόγηση των συμπτωμάτων του ασθενούς. Εάν υπάρχει υποψία γλωσσοφαρυγγικής νευραλγίας, ο γιατρός θα προσπαθήσει να πυροδοτήσει ένα επεισόδιο αγγίζοντας το πίσω μέρος του λαιμού με ένα στυλεό. Εάν αυτό προκαλεί πόνο, εφαρμόζεται τοπικό αναισθητικό στο πίσω μέρος του λαιμού και ο γιατρός θα δοκιμάσει ξανά το ερέθισμα του πόνου. Εάν ο πόνος δεν προκαλείται ενώ η περιοχή είναι μουδιασμένη, διαγιγνώσκεται γλωσσοφαρυγγική νευραλγία. Άλλες εξετάσεις μπορεί να περιλαμβάνουν μαγνητική τομογραφία για την αναζήτηση όγκων ή αιμοφόρου αγγείου που συμπιέζει το νεύρο.

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΓΛΩΣΣΟΦΑΡΥΓΓΙΚΗΣ ΝΕΥΡΑΛΓΙΑΣ

    Διατίθενται ποικίλες θεραπείες, όπως φαρμακευτική αγωγή, χειρουργική επέμβαση, επεμβάσεις με βελόνα και ακτινοβολία. Η θεραπεία πρώτης γραμμής είναι συνήθως η φαρμακευτική αγωγή. Όταν τα φάρμακα αποτυγχάνουν να ελέγξουν τον πόνο ή προκαλούν ανυπόφορες παρενέργειες, μπορεί να ζητηθεί η γνώμη νευροχειρουργού για να συζητηθούν άλλες διαδικασίες.

    Φαρμακευτική αγωγή

    Η ασπιρίνη και η ιβουπροφαίνη δεν είναι αποτελεσματικά κατά του νευραλγικού πόνου.

    Τα αντισπασμωδικά, όπως η καρβαμαζεπίνη, η γκαμπαπεντίνη, χρησιμοποιούνται για τον έλεγχο του πόνου. Εάν το φάρμακο αρχίσει να χάνει την αποτελεσματικότητά του, ο γιατρός μπορεί να αυξήσει τη δόση ή να αλλάξει σε άλλο τύπο. Οι ανεπιθύμητες ενέργειες μπορεί να περιλαμβάνουν υπνηλία, αστάθεια, ναυτία, δερματικό εξάνθημα και διαταραχές του αίματος. Ως εκ τούτου, οι ασθενείς παρακολουθούνται με περιοδικές εξετάσεις αίματος για να διασφαλιστεί ότι τα επίπεδα του φαρμάκου παραμένουν ασφαλή. Μπορεί να είναι απαραίτητη πολλαπλή φαρμακευτική θεραπεία για τον έλεγχο του πόνου.

    Μερικοί άνθρωποι διαχειρίζονται την πυροδότηση του πόνου εφαρμόζοντας μια υγρή ξυλοκαΐνη στην περιοχή των αμυγδαλών και μουδιάζοντάς την προσωρινά, ώστε να μπορούν να φάνε και να καταπιούν.

    Χειρουργική επέμβαση

    Η μικροαγγειακή αποσυμπίεση είναι μια χειρουργική επέμβαση για την ήπια επαναδρομολόγηση του αιμοφόρου αγγείου από τη συμπίεση του νεύρου, γεμίζοντας την αρτηρία με ένα σφουγγάρι. Η χειρουργική επέμβαση πραγματοποιείται με γενική αναισθησία και απαιτεί νοσηλεία 1 έως 2 ημερών. Κατά τη διάρκεια της χειρουργικής επέμβασης, δημιουργείται ένα άνοιγμα 2,5 εκατοστών, που ονομάζεται κρανιοτομή, στο κρανίο πίσω από το αυτί. Αυτό εκθέτει το νεύρο στη σύνδεσή του με το εγκεφαλικό στέλεχος. Συχνά εντοπίζεται το αιμοφόρο αγγείο (ενίοτε ο όγκος) που συμπιέζει το νεύρο. Αφού το νεύρο απελευθερωθεί από τη συμπίεση, προστατεύεται με ένα μικρό σφουγγάρι από τεφλόν. Το σφουγγάρι παραμένει μόνιμα στον εγκέφαλο. Η μικροαγγειακή αποσυμπίεση παρέχει ανακούφιση από τον πόνο στο 85% των ασθενών. Το κύριο πλεονέκτημα της μικροαγγειακής αποσυμπίεσηςείναι ότι προκαλεί ελάχιστες ή καθόλου παρενέργειες κατάποσης ή φωνής. Ωστόσο, υπάρχει 5% κίνδυνος θανάτου λόγω χειραγώγησης του κοντινού πνευμονογαστρικού νεύρου, το οποίο μπορεί να προκαλέσει προβλήματα με τον καρδιακό ρυθμό και την αρτηριακή πίεση.

    Η μικροαγγειακή αποσυμπίεση+ επιλεκτική οπίσθια ριζοτομή νεύρου είναι μια χειρουργική επέμβαση για την κίνηση της αρτηρίας (αν βρεθεί) και την κοπή της ρίζας του νεύρου στη σύνδεσή της με το εγκεφαλικό στέλεχος. Παρόμοια με τη χειρουργική επέμβαση μικροαγγειακής αποσυμπίεσης, γίνεται ένα μικρό άνοιγμα στο πίσω μέρος του κρανίου. Εάν δεν βρεθεί το αιμοφόρο αγγείο που συμπιέζει το νεύρο ή αν δεν μπορεί να μετακινηθεί εύκολα, ο χειρουργός μπορεί να επιλέξει να κόψει το νεύρο. Το γλωσσοφαρυγγικό νεύρο αναγνωρίζεται και κόβεται. Στη συνέχεια, ένας ανιχνευτής διέγερσης χρησιμοποιείται για τον εντοπισμό μόνο των αισθητήριων ριζών του πνευμονογαστρικού νεύρου. Οι αισθητήριες ρίζες, οι οποίες μεταδίδουν τα σήματα πόνου στον εγκέφαλο, κόβονται. Δεν κόβεται ολόκληρο το πνευμονογαστρικό νεύρο. Η ριζοτομία + μικροαγγειακή αποσυμπίεση παρέχει 96% μακροχρόνια ανακούφιση από τον πόνο. Οι πιθανές παρενέργειες της ριζοτομής είναι η βραχνάδα της φωνής, η δυσκολία στην κατάποση (δυσφαγία) και η απώλεια της αίσθησης της γεύσης.

    Η διαδερμική στερεοτακτική ριζοτομία ραδιοσυχνοτήτων (PSR) είναι μια ελάχιστα επεμβατική προσέγγιση που φτάνει στο νεύρο μέσω της παρειάς χωρίς τομή του δέρματος ή άνοιγμα του κρανίου. Η επέμβαση γίνεται με τοπική αναισθησία και ελαφριά καταστολή. Οι ασθενείς πηγαίνουν σπίτι την ίδια μέρα. Μια κοίλη βελόνα εισάγεται μέσω του δέρματος της παρειάς στο γλωσσοφαρυγγικό νεύρο στη βάση του κρανίου. Ένα ηλεκτρόδιο περνάει ένα θερμαντικό ρεύμα για να καταστρέψει μερικές από τις γλωσσοφαρυγγικές νευρικές ίνες που προκαλούν πόνο. Αυτή η διαδικασία συνήθως συνιστάται για άτομα με πόνο που προκαλείται από καρκίνο κεφαλής και τραχήλου.

    Ακτινοβολία

    Ο στόχος της θεραπείας με ακτινοβολία είναι να βλάψει τη νευρική ρίζα για να διακόψει τα σήματα πόνου που φθάνουν στον εγκέφαλο. Η στερεοτακτική ακτινοχειρουργική είναι μια μη επεμβατική διαδικασία εξωτερικών ασθενών που χρησιμοποιεί δέσμες υψηλής ενέργειας για να καταστρέψει ορισμένες από τις γλωσσοφαρυγγικές νευρικές ίνες. Μια στερεοτακτική μάσκα ή πλαίσιο είναι προσαρτημένη στο κεφάλι του ασθενούς για να εντοπίσει με ακρίβεια το νεύρο σε μια μαγνητική τομογραφία και να κρατήσει το κεφάλι τέλεια ακίνητο κατά τη διάρκεια της θεραπείας. Υψηλά εστιασμένες δέσμες ακτινοβολίας παραδίδονται στη νευρική ρίζα. Τις εβδομάδες μετά τη θεραπεία, αναπτύσσεται σταδιακά μια βλάβη (τραυματισμός) στο σημείο που εφαρμόσθηκε η ακτινοβολία. Η ανακούφιση από τον πόνο μπορεί να μην συμβεί αμέσως αλλά μάλλον σταδιακά με την πάροδο του χρόνου. Οι ασθενείς παραμένουν υπό φαρμακευτική αγωγή για ένα χρονικό διάστημα μετά τη θεραπεία για τον έλεγχο του πόνου, μέχρι η ακτινοβολία να έχει αποτέλεσμα.

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για το χρόνιο πόνο

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για το χρόνιο πόνο

    glosso 3

     

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα  για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Νευραλγία τριδύμου

    Σύνδρομο καυσαλγίας

    Χρήσιμες πληροφορίες για τη σκλήρυνση κατά πλάκας

    Η φαινυτοΐνη

    Νευρίτιδα

    Το φυτό Cannabis Sativa

    Η βιταμίνη που θεραπεύει τη νευραλγία του τριδύμου

    Συμβουλευτείτε την EMEDI για να μην πονάτε

    Σύνδρομο κροταφογναθικής άρθρωσης

    Τα καλύτερα κέντρα πόνου

    Νευροεμβιομηχανική

    Θειαμίνη

    Οι δερματολογικές παθήσεις στην τρίτη ηλικία

    Υγεία του νευρικού συστήματος

    Tramadol

    Σε ποιες ασθένειες χρησιμοποιούνται τα πεπτίδια

    Χειροπρακτική

    Νευροπαθητικός πόνος

    Νευροτροποποίηση για το χρόνιο πόνο

    Ενδείξεις βελονισμού

    Υπάρχουν κίνδυνοι από την Ακτινοθεραπεία;

    Τι είναι ο βελονισμός;

    www.emedi.gr

     

     

  • Χρήσιμες πληροφορίες για την οξεία ιγμορίτιδα Χρήσιμες πληροφορίες για την οξεία ιγμορίτιδα

    Ιγμορίτιδα

    Η οξεία ιγμορίτιδα προκαλεί φλεγμονή και πρήξιμο των χώρων στο εσωτερικό της μύτης σας. Αυτό παρεμβαίνει στην αποστράγγιση και προκαλεί τη συσσώρευση βλέννας. Με την οξεία ιγμορίτιδα, μπορεί να είναι δύσκολο να αναπνεύσετε από τη μύτη σας. Η περιοχή γύρω από τα μάτια και το πρόσωπό σας μπορεί να είναι πρησμένη και μπορεί να έχετε παλλόμενο πόνο στο πρόσωπο ή πονοκέφαλο. Η οξεία ιγμορίτιδα προκαλείται κυρίως από το κοινό κρυολόγημα. Εκτός εάν αναπτυχθεί βακτηριακή λοίμωξη, οι περισσότερες περιπτώσεις υποχωρούν μέσα σε μια εβδομάδα έως 10 ημέρες. Οι οικιακές θεραπείες μπορεί να είναι το μόνο που χρειάζεστε για τη θεραπεία της οξείας ιγμορίτιδας. Η ιγμορίτιδα που διαρκεί περισσότερο από 12 εβδομάδες παρά την ιατρική θεραπεία ονομάζεται χρόνια ιγμορίτιδα. 

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΟΞΕΙΑΣ ΙΓΜΟΡΙΤΙΔΑΣ

    Τα σημεία και συμπτώματα της οξείας ιγμορίτιδας συχνά περιλαμβάνουν:

    • Παχιά, κίτρινη ή πρασινωπή βλέννα από τη μύτη ή κάτω από το πίσω μέρος του λαιμού
    • Φραγμένη ή βουλωμένη μύτη που προκαλεί δυσκολία στην αναπνοή από τη μύτη σας
    • Πόνος, ευαισθησία, πρήξιμο και πίεση γύρω από τα μάτια, τα μάγουλα, τη μύτη ή το μέτωπό σας που επιδεινώνεται όταν σκύβετε

    Άλλα σημεία και συμπτώματα περιλαμβάνουν:

    • Πίεση αυτιών
    • Πονοκέφαλος
    • Πόνος στα δόντια
    • Αλλαγή της όσφρησης
    • Βήχας
    • Κακή αναπνοή
    • Κούραση
    • Πυρετός 

    Τα περισσότερα άτομα με οξεία ιγμορίτιδα δεν χρειάζεται να επισκεφτούν γιατρό.

    Επικοινωνήστε με το γιατρό σας εάν έχετε κάποιο από τα ακόλουθα:

    • Συμπτώματα που διαρκούν περισσότερο από μία εβδομάδα περίπου
    • Συμπτώματα που επιδεινώνονται αφού φαίνεται να βελτιώνονται
    • Επίμονος πυρετός
    • Ιστορικό υποτροπιάζουσας ή χρόνιας ιγμορίτιδας

    Επισκεφθείτε αμέσως έναν γιατρό εάν έχετε σημεία ή συμπτώματα που μπορεί να υποδεικνύουν μια σοβαρή λοίμωξη:

    • Πόνος, πρήξιμο ή ερυθρότητα γύρω από τα μάτια σας
    • Υψηλός πυρετός
    • Σύγχυση
    • Διπλή όραση ή άλλες αλλαγές όρασης
    • Στραβολαίμιασμα

    ΑΙΤΙΑ ΟΞΕΙΑΣ ΙΓΜΟΡΙΤΙΔΑΣ

    Η οξεία ιγμορίτιδα προκαλείται συχνότερα από το κοινό κρυολόγημα, το οποίο είναι μια μόλυνση από έναν ιό. Σε ορισμένες περιπτώσεις, αναπτύσσεται μόλυνση με βακτήρια.

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΟΞΕΙΑΣ ΙΓΜΟΡΙΤΙΔΑΣ

    Μπορεί να διατρέχετε αυξημένο κίνδυνο να εμφανίσετε ιγμορίτιδα εάν έχετε:

    • Πυρετός εκ χόρτου ή άλλη αλλεργική πάθηση που επηρεάζει τα ιγμόρειά σας
    • Ένα κοινό κρυολόγημα που επηρεάζει τα ιγμόρειά σας
    • Μια ανωμαλία της ρινικής οδού, όπως μια απόκλιση ρινικού διαφράγματος, ρινικοί πολύποδες ή όγκοι
    • Μια ιατρική κατάσταση όπως η κυστική ίνωση ή μια διαταραχή του ανοσοποιητικού συστήματος όπως ο HIV/AIDS
    • Έκθεση στον καπνό, είτε από το κάπνισμα είτε από την έκθεση στο παθητικό κάπνισμα

    ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ ΟΞΕΙΑΣ ΙΓΜΟΡΙΤΙΔΑΣ

    Οι επιπλοκές της οξείας ιγμορίτιδας είναι ασυνήθιστες και οι σοβαρές επιπλοκές είναι σπάνιες.

    Εάν εμφανιστούν, οι επιπλοκές μπορεί να περιλαμβάνουν:

    • Χρόνια ιγμορίτιδα. Η οξεία ιγμορίτιδα μπορεί να είναι μια έξαρση ενός μακροπρόθεσμου προβλήματος που είναι γνωστό ως χρόνια ιγμορίτιδα. Η χρόνια ιγμορίτιδα διαρκεί περισσότερο από 12 εβδομάδες.
    • Μηνιγγίτιδα. Αυτή η μόλυνση προκαλεί φλεγμονή των μεμβρανών και του υγρού που περιβάλλουν τον εγκέφαλο και το νωτιαίο μυελό.
    • Άλλες λοιμώξεις. Ασυνήθιστα, μια λοίμωξη μπορεί να εξαπλωθεί στα οστά, οστεομυελίτιδα ή στο δέρμα, κυτταρίτιδα.
    • Προβλήματα όρασης. Εάν η μόλυνση εξαπλωθεί στην κόγχη του ματιού σας, μπορεί να προκαλέσει μειωμένη όραση ή ακόμα και τύφλωση που μπορεί να είναι μόνιμη.

    sinus infection 2 1024x596

    ΠΡΟΛΗΨΗ/ΑΠΟΦΥΓΗ ΟΞΕΙΑΣ ΙΓΜΟΡΙΤΙΔΑΣ

    Λάβετε αυτά τα βήματα για να μειώσετε τον κίνδυνο εμφάνισης οξείας ιγμορίτιδας:

    • Αποφύγετε τις λοιμώξεις του ανώτερου αναπνευστικού.
    • Προσπαθήστε να μείνετε μακριά από άτομα που έχουν κρυολόγημα ή που είναι άρρωστα με άλλες λοιμώξεις.
    • Πλένετε συχνά τα χέρια σας με σαπούνι και νερό, ειδικά πριν από τα γεύματά σας.
    • Διαχειριστείτε τις αλλεργίες σας. Συνεργαστείτε με το γιατρό σας για να διατηρήσετε τα συμπτώματα υπό έλεγχο.
    • Αποφύγετε τον καπνό του τσιγάρου και τον μολυσμένο αέρα. Ο καπνός του τσιγάρου και άλλοι ρύποι μπορεί να ερεθίσουν και να προκαλέσουν φλεγμονή στους πνεύμονές σας και τις ρινικές οδούς.
    • Χρησιμοποιήστε έναν υγραντήρα. Εάν ο αέρας στο σπίτι σας είναι ξηρός, όπως εάν έχετε θερμότητα με αέρα, η προσθήκη υγρασίας στον αέρα μπορεί να βοηθήσει στην πρόληψη της ιγμορίτιδας. Βεβαιωθείτε ότι ο υγραντήρας παραμένει καθαρός και απαλλαγμένος από μούχλα με τακτικό, ενδελεχή καθαρισμό.

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΟΞΕΙΑΣ ΙΓΜΟΡΙΤΙΔΑΣ

    Ο γιατρός σας μπορεί να ρωτήσει για τα συμπτώματά σας. Αυτός ή αυτή μπορεί να αισθάνεται ευαισθησία στη μύτη και το πρόσωπο και ο γιατρός θα εξετάσει τη μύτη σας. Ο γιατρός σας μπορεί συνήθως να κάνει τη διάγνωση με βάση τη φυσική εξέταση.

    Άλλες μέθοδοι που θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν για τη διάγνωση της οξείας ιγμορίτιδας και τον αποκλεισμό άλλων καταστάσεων περιλαμβάνουν:

    • Ρινική ενδοσκόπηση. Ένας λεπτός, εύκαμπτος σωλήνας με φως οπτικών ινών που εισάγεται μέσω της μύτης σας επιτρέπει στον γιατρό σας να επιθεωρήσει οπτικά το εσωτερικό των ιγμορείων σας.
    • Μελέτες απεικόνισης. Μια αξονική τομογραφία δείχνει λεπτομέρειες των ιγμορείων και της ρινικής σας περιοχής. Συνήθως δεν συνιστάται για μη επιπλεγμένη οξεία ιγμορίτιδα, αλλά οι απεικονιστικές μελέτες μπορεί να βοηθήσουν στην εύρεση ανωμαλιών ή ύποπτων επιπλοκών.
    • Καλλιέργειες ρινικών εκκρίσεων και ιγμορείων. Οι εργαστηριακές εξετάσεις δεν είναι γενικά απαραίτητες για τη διάγνωση της οξείας ιγμορίτιδας. Ωστόσο, όταν η κατάσταση δεν ανταποκρίνεται στη θεραπεία ή επιδεινώνεται, δείγματα ιστών από τη μύτη ή τα ιγμόρειά σας μπορεί να βοηθήσουν στην εύρεση της αιτίας, όπως μια βακτηριακή λοίμωξη.
    • Αλλεργικά τεστ. Εάν ο γιατρός σας υποψιάζεται ότι οι αλλεργίες έχουν προκαλέσει την οξεία ιγμορίτιδα σας, θα σας συστήσει ένα αλλεργικό δερματικό τεστ. Το τεστ δέρματος είναι ασφαλές και γρήγορο και μπορεί να σας βοηθήσει να εντοπίσετε το αλλεργιογόνο που προκαλεί τις ρινικές εξάρσεις.

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΟΞΕΙΑΣ ΙΓΜΟΡΙΤΙΔΑΣ

    Οι περισσότερες περιπτώσεις οξείας ιγμορίτιδας βελτιώνονται από μόνες τους. Οι τεχνικές αυτοφροντίδας είναι συνήθως το μόνο που χρειάζεστε για να ανακουφίσετε τα συμπτώματα. 

    Ο γιατρός σας μπορεί να συστήσει θεραπείες για την ανακούφιση των συμπτωμάτων της ιγμορίτιδας, όπως:

    • Αλατούχο ρινικό σπρέι, το οποίο ψεκάζετε στη μύτη σας πολλές φορές την ημέρα για να ξεπλύνετε τις ρινικές οδούς σας.
    • Ρινικά κορτικοστεροειδή. Αυτά τα ρινικά σπρέι βοηθούν στην πρόληψη και τη θεραπεία της φλεγμονής. Παραδείγματα περιλαμβάνουν φλουτικαζόνη, βουδεσονίδη, μομεταζόνη και μπεκλομεθαζόνη.
    • Αποσυμφορητικά. Αυτά τα φάρμακα είναι διαθέσιμα σε υγρά, δισκία και ρινικά σπρέι. Χρησιμοποιήστε ρινικά αποσυμφορητικά μόνο για λίγες ημέρες. Διαφορετικά μπορεί να προκαλέσουν την επιστροφή πιο σοβαρής συμφόρησης.
    • Αντιαλλεργικά φάρμακα. Εάν η ιγμορίτιδα σας οφείλεται σε αλλεργίες, η χρήση αντιαλλεργικών φαρμάκων μπορεί να βοηθήσει στη μείωση των συμπτωμάτων αλλεργίας. Αναλγητικά, όπως ακεταμινοφαίνη, ιβουπροφαίνη ή ασπιρίνη. Να είστε προσεκτικοί όταν δίνετε ασπιρίνη σε παιδιά ή εφήβους. Αν και η ασπιρίνη έχει εγκριθεί για χρήση σε παιδιά άνω των 3 ετών, τα παιδιά και οι έφηβοι που αναρρώνουν από ανεμοβλογιά ή συμπτώματα που μοιάζουν με γρίπη δεν πρέπει ποτέ να λαμβάνουν ασπιρίνη. Αυτό συμβαίνει επειδή η ασπιρίνη έχει συνδεθεί με το σύνδρομο Reye, μια σπάνια αλλά δυνητικά απειλητική για τη ζωή κατάσταση, σε τέτοια παιδιά.
    • Αντιβιοτικά. Τα αντιβιοτικά συνήθως δεν χρειάζονται για τη θεραπεία της οξείας ιγμορίτιδας, επειδή συνήθως προκαλείται από ιό και όχι από βακτήρια. Ακόμα κι αν η οξεία ιγμορίτιδα σας είναι βακτηριακή, μπορεί να υποχωρήσει χωρίς θεραπεία. Ο γιατρός σας μπορεί να περιμένει και να παρακολουθεί για να δει εάν η οξεία ιγμορίτιδα σας επιδεινώνεται πριν συνταγογραφήσει αντιβιοτικά. Ωστόσο, σοβαρά, προοδευτικά ή επίμονα συμπτώματα μπορεί να απαιτούν αντιβιοτικά. Εάν ο γιατρός σας συνταγογραφήσει ένα αντιβιοτικό, φροντίστε να λάβετε ολόκληρη τη θεραπεία, ακόμη και όταν τα συμπτώματά σας βελτιωθούν. Εάν σταματήσετε να τα παίρνετε νωρίς, τα συμπτώματά σας μπορεί να επανεμφανιστούν.
    • Ανοσοθεραπεία. Εάν οι αλλεργίες συμβάλλουν στην ιγμορίτιδα σας, οι αλλεργικές απευαισθητοποιήσεις που βοηθούν στη μείωση της αντίδρασης του σώματος σε συγκεκριμένα αλλεργιογόνα μπορεί να βοηθήσουν στην αντιμετώπιση των συμπτωμάτων σας.

    Αυτά τα βήματα αυτοβοήθειας μπορούν να βοηθήσουν στην ανακούφιση των συμπτωμάτων της ιγμορίτιδας:

    • Ανάρρωση. Αυτό θα βοηθήσει το σώμα σας να καταπολεμήσει τη μόλυνση και να επιταχύνει την ανάρρωση.
    • Πίνετε υγρά. Συνεχίστε να πίνετε πολλά υγρά.
    • Χρησιμοποιήστε μια ζεστή κομπρέσα. Μια ζεστή κομπρέσα στη μύτη και το μέτωπό σας μπορεί να σας βοηθήσει να ανακουφίσετε την πίεση στα ιγμόρειά σας.
    • Βρέξτε τις κοιλότητες των κόλπων σας. Περάστε μια πετσέτα πάνω από το κεφάλι σας καθώς αναπνέετε τον ατμό από ένα μπολ με ζεστό νερό. Κρατήστε τον ατμό στραμμένο προς το πρόσωπό σας. Ή κάντε ένα ζεστό ντους, αναπνέοντας τον ζεστό, υγρό αέρα. Αυτό θα βοηθήσει στην ανακούφιση του πόνου και θα βοηθήσει στην αποστράγγιση της βλέννας.
    • Ξεπλύνετε τις ρινικές σας οδούς. Χρησιμοποιήστε ένα ειδικά σχεδιασμένο μπουκάλι συμπίεσης. Αυτή η σπιτική θεραπεία, που ονομάζεται ρινική πλύση, μπορεί να σας βοηθήσει να καθαρίσετε τα ιγμόρειά σας.
    • Τα προϊόντα που περιέχουν ορισμένους συνδυασμούς βοτάνων μπορεί να είναι χρήσιμα. Αυτές οι συνδυαστικές θεραπείες περιέχουν ρίζα γεντιανής, ζαμπούκο και οξαλίδα. 

    Τα καλύτερα συμπληρώματα διατροφής για την ιγμορίτιδα

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα καλύτερα συμπληρώματα διατροφής για την ιγμορίτιδα

    canstockphoto35848585

    Διαβάστε, επίσης,

    Παραρρινοκολπίτιδα

    Ρινική αλοιφή

    Να παίρνετε σερραπεπτάση για τη φλεγμονή και τον πόνο

    Η ιγμορίτιδα θεραπεύεται με πεπτικά ένζυμα

    Ιγμορίτιδα - Emedi

    Φτιάξτε χαλαρωτικές βόμβες για το μπάνιο σας

    Οζονοθεραπεία

    Καθαρίστε τους πνεύμονες και τα ιγμόρεια

    Διατροφή για όσους έχουν χρόνια αποφρακτική πνευμονοπάθεια

    Αν έχετε άσθμα να τρώτε πολλές φυτικές ίνες

    Το μπρόκολο είναι φάρμακο για τους πνεύμονες

    www.emedi.gr

  • Βουλβοδυνία Βουλβοδυνία

    Χρήσιμες πληροφορίες για τη βουλβοδυνία

    Η βουλβοδυνία είναι χρόνιος πόνος ή ενόχληση γύρω από το άνοιγμα του κόλπου σας για το οποίο δεν υπάρχει αναγνωρίσιμη αιτία και διαρκεί τουλάχιστον τρεις μήνες. Ο πόνος, το κάψιμο ή ο ερεθισμός που σχετίζεται με την αιδοιοδυνία μπορεί να σας κάνει να νιώθετε τόσο άβολα που το να κάθεστε για μεγάλες περιόδους ή να κάνετε σεξ είναι αδιανόητο. Η κατάσταση μπορεί να διαρκέσει από μήνες έως χρόνια. Εάν έχετε αιδοιοδυνία, μην αφήσετε την απουσία ορατών σημείων ή την αμηχανία σχετικά με τη συζήτηση των συμπτωμάτων να σας εμποδίσει να αναζητήσετε βοήθεια. Υπάρχουν διαθέσιμες επιλογές θεραπείας για να μειώσετε την ενόχλησή σας. Και ο γιατρός σας μπορεί να είναι σε θέση να προσδιορίσει την αιτία για τον πόνο του αιδοίου σας, επομένως είναι σημαντικό να κάνετε μια εξέταση.

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΒΟΥΛΒΟΔΥΝΙΑΣ

    Το κύριο σύμπτωμα της αιδοιοδυνίας είναι ο πόνος στην περιοχή των γεννητικών οργάνων σας, ο οποίος μπορεί να χαρακτηριστεί ως:

    • Κάψιμο
    • Πόνος
    • Τσούξιμο
    • Επώδυνη σεξουαλική επαφή (δυσπαρεύνια)
    • Παλλόμενος σφυγμός στον κόλπο
    • Κνησμός

    Ο πόνος σας μπορεί να είναι συνεχής ή διακεκομμένος. Μπορεί να συμβεί μόνο όταν αγγίξετε η ευαίσθητη περιοχή. Μπορεί να νιώσετε τον πόνο σε ολόκληρη την περιοχή του αιδοίου σας ή ο πόνος μπορεί να εντοπίζεται σε μια συγκεκριμένη περιοχή, όπως το άνοιγμα του κόλπου σας. Ο ιστός του αιδοίου μπορεί να φαίνεται ελαφρώς φλεγμονώδης ή πρησμένος. Πιο συχνά, το αιδοίο φαίνεται φυσιολογικό. 

    Αν και οι γυναίκες συχνά δεν αναφέρουν την αιδοιοδυνία στους γιατρούς τους, η πάθηση είναι αρκετά συχνή. Εάν έχετε πόνο στην περιοχή των γεννητικών οργάνων σας, συζητήστε το με το γιατρό σας ή ζητήστε παραπομπή σε γυναικολόγο. Είναι σημαντικό ο γιατρός σας να αποκλείσει πιο εύκολα θεραπεύσιμες αιτίες πόνου του αιδοίου, για παράδειγμα, μολύνσεις ζύμης ή βακτηριδίων, έρπη, προκαρκινικές δερματικές παθήσεις, σύνδρομο του ουρογεννητικού συστήματος της εμμηνόπαυσης και ιατρικά προβλήματα όπως ο διαβήτης. Μόλις ο γιατρός σας αξιολογήσει τα συμπτώματά σας, μπορεί να συστήσει θεραπείες ή τρόπους που θα σας βοηθήσουν να διαχειριστείτε τον πόνο σας.

    ΑΙΤΙΑ ΒΟΥΛΒΟΔΥΝΙΑΣ

    Οι γιατροί δε γνωρίζουν τι προκαλεί την αιδοιοδυνία, αλλά πιθανοί παράγοντες που συμβάλλουν περιλαμβάνουν:

    • Τραυματισμός ή ερεθισμός των νεύρων που περιβάλλουν την περιοχή του αιδοίου σας
    • Προηγούμενες κολπικές λοιμώξεις
    • Αλλεργίες ή ευαίσθητο δέρμα
    • Ορμονικές αλλαγές
    • Μυϊκός σπασμός ή αδυναμία στο πυελικό έδαφος, που υποστηρίζει τη μήτρα, την ουροδόχο κύστη και το έντερο

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ ΒΟΥΛΒΟΔΥΝΙΑΣ

    Επειδή μπορεί να είναι επώδυνη και απογοητευτική και μπορεί να σας εμποδίσει να επιθυμείτε σεξ, η αιδοιοδυνία μπορεί να προκαλέσει συναισθηματικά προβλήματα. Για παράδειγμα, ο φόβος του σεξ μπορεί να προκαλέσει σπασμούς στους μύες γύρω από τον κόλπο σας.

    Άλλες επιπλοκές μπορεί να περιλαμβάνουν:

    • Ανησυχία
    • Κατάθλιψη
    • Διαταραχές ύπνου
    • Σεξουαλική δυσλειτουργία
    • Αλλαγή εικόνας σώματος
    • Προβλήματα σχέσεων
    • Μειωμένη ποιότητα ζωής

    inflammation of the vulva

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΒΟΥΛΒΟΔΥΝΙΑΣ

    Πριν από τη διάγνωση της αιδοιοδυνίας, ο γιατρός σας θα σας κάνει ερωτήσεις σχετικά με το ιατρικό, σεξουαλικό και χειρουργικό ιστορικό σας και για να κατανοήσει τη θέση, τη φύση και την έκταση των συμπτωμάτων σας. 

    Ο γιατρός σας μπορεί επίσης να πραγματοποιήσει:

    • Πυελική εξέταση. Ο γιατρός σας εξετάζει οπτικά τα εξωτερικά γεννητικά όργανα και τον κόλπο σας για σημεία μόλυνσης ή άλλες αιτίες των συμπτωμάτων σας. Ακόμα κι αν δεν υπάρχουν οπτικές ενδείξεις λοίμωξης, ο γιατρός σας μπορεί να πάρει ένα δείγμα κυττάρων από τον κόλπο σας για να εξετάσει για λοίμωξη, όπως μόλυνση ζύμης ή βακτηριακή κολπίτιδα.
    • Δοκιμή μπατονέτας. Ο γιατρός σας χρησιμοποιεί ένα βρεγμένο βαμβάκι για να ελέγξει απαλά για συγκεκριμένες, εντοπισμένες περιοχές πόνου στην περιοχή του αιδοίου σας.

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΒΟΥΛΒΟΔΥΝΙΑΣ

    Οι θεραπείες για τη βουλβοδυνία επικεντρώνονται στην ανακούφιση των συμπτωμάτων. Καμία θεραπεία δε λειτουργεί σε κάθε περίπτωση. Για πολλούς, ένας συνδυασμός θεραπειών λειτουργεί καλύτερα. Μπορεί να χρειαστεί χρόνος για να βρείτε τις σωστές θεραπείες και μπορεί να χρειαστεί χρόνος μετά την έναρξη μιας θεραπείας προτού παρατηρήσετε ανακούφιση. 

    Οι επιλογές θεραπείας περιλαμβάνουν:

    • Φάρμακα. Τα στεροειδή, τα τρικυκλικά αντικαταθλιπτικά ή τα αντισπασμωδικά μπορούν να βοηθήσουν στη μείωση του χρόνιου πόνου. Τα αντιισταμινικά μπορεί να μειώσουν τον κνησμό.
    • Θεραπεία βιοανάδρασης. Αυτή η θεραπεία μπορεί να βοηθήσει στη μείωση του πόνου διδάσκοντάς σας πώς να χαλαρώνετε τους πυελικούς μύες σας και να ελέγχετε πώς το σώμα σας ανταποκρίνεται στα συμπτώματα.
    • Τοπικά αναισθητικά. Τα φάρμακα, όπως η αλοιφή λιδοκαΐνης, μπορούν να προσφέρουν προσωρινή ανακούφιση από τα συμπτώματα. Ο γιατρός σας μπορεί να συστήσει την εφαρμογή λιδοκαΐνης 30 λεπτά πριν από τη σεξουαλική επαφή για να μειώσετε την ενόχλησή σας. Η χρήση αλοιφής λιδοκαΐνης μπορεί να προκαλέσει προσωρινό μούδιασμα στον σύντροφό σας μετά τη σεξουαλική επαφή.
    • Νευρικοί αποκλεισμοί. Οι γυναίκες που έχουν μακροχρόνιο πόνο που δεν ανταποκρίνεται σε άλλες θεραπείες μπορεί να ωφεληθούν από τοπικές ενέσεις νευρικού αποκλεισμού.
    • Θεραπεία πυελικού εδάφους. Πολλές γυναίκες με βουλβοδυνία έχουν ένταση στους μύες του πυελικού εδάφους, που υποστηρίζει τη μήτρα, την ουροδόχο κύστη και το έντερο. Οι ασκήσεις για τη χαλάρωση αυτών των μυών μπορούν να βοηθήσουν στην ανακούφιση του πόνου της αιδοιοδυνίας.
    • Χειρουργική επέμβαση. Σε περιπτώσεις εντοπισμένης αιδοιοδυνίας η χειρουργική επέμβαση για την αφαίρεση του προσβεβλημένου δέρματος και ιστού ανακουφίζει από τον πόνο σε ορισμένες γυναίκες.

    Οι παρακάτω συμβουλές μπορεί να σας βοηθήσουν να διαχειριστείτε τα συμπτώματα της αιδοιοδυνίας:

    • Δοκιμάστε κρύες κομπρέσες ή πακέτα gel. Τοποθετήστε τα απευθείας στην εξωτερική περιοχή των γεννητικών οργάνων σας για να απαλύνετε τον πόνο και τον κνησμό.
    • Μουλιάστε σε λουτρό καθιστές. Δύο με τρεις φορές την ημέρα, καθίστε σε άνετο, χλιαρό ή δροσερό νερό με άλατα Epsom ή κολλοειδές πλιγούρι βρώμης για πέντε έως 10 λεπτά.
    • Αποφύγετε τα στενά καλσόν και τα νάιλον εσώρουχα. Τα στενά ρούχα περιορίζουν τη ροή του αέρα στην περιοχή των γεννητικών οργάνων σας, οδηγώντας συχνά σε αυξημένη θερμοκρασία και υγρασία που μπορεί να προκαλέσει ερεθισμό. Φορέστε λευκά, βαμβακερά εσώρουχα για να αυξήσετε τον αερισμό και την ξηρότητα. Προσπαθήστε να κοιμάστε χωρίς εσώρουχα το βράδυ.
    • Αποφύγετε τα υδρομασάζ και το μούσκεμα σε ζεστά μπάνια. Το να περνάτε χρόνο σε ζεστό νερό μπορεί να προκαλέσει δυσφορία και φαγούρα.
    • Μη χρησιμοποιείτε ταμπόν ή σερβιετάκια. 
    • Αποφύγετε δραστηριότητες που ασκούν πίεση στον αιδοίο σας, όπως η ποδηλασία ή η ιππασία.
    • Πλύνετε απαλά. Το σκληρό τρίψιμο της πληγείσας περιοχής ή το πολύ συχνά πλύσιμο μπορεί να αυξήσει τον ερεθισμό. Αντίθετα, χρησιμοποιήστε απλό νερό για να καθαρίσετε απαλά τον αιδοίο σας με το χέρι σας και να στεγνώσετε την περιοχή. Μετά το μπάνιο, εφαρμόστε μία μαλακτική κρέμα χωρίς συντηρητικά, για να δημιουργήσετε ένα προστατευτικό φράγμα.
    • Χρησιμοποιήστε λιπαντικά. Εάν είστε σεξουαλικά ενεργοί, εφαρμόστε ένα λιπαντικό πριν κάνετε σεξ. Μην χρησιμοποιείτε προϊόντα που περιέχουν οινόπνευμα, γεύση ή θερμαντικούς ή ψυκτικούς παράγοντες.

    Το άγχος τείνει να επιδεινώσει την αιδοδυνία και η αιδοιοδυνία αυξάνει το στρες. Ορισμένες γυναίκες ανακουφίζονται από τη γιόγκα, τον διαλογισμό, το μασάζ και άλλους παράγοντες μείωσης του στρες.

    ΤΡΟΠΟΙ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗΣ ΒΟΥΛΒΟΔΥΝΙΑΣ

    Μπορεί να σας φανεί χρήσιμη η συζήτηση με άλλες γυναίκες που πάσχουν από αιδοιοδυνία. Εάν δεν θέλετε να συμμετάσχετε σε μια ομάδα υποστήριξης, ο γιατρός σας μπορεί να είναι σε θέση να συστήσει έναν σύμβουλο στην περιοχή σας που έχει εμπειρία να βοηθά τις γυναίκες να αντιμετωπίσουν την αιδοιοδυνία. Η σεξουαλική θεραπεία ή η θεραπεία ζευγαριών μπορεί να βοηθήσουν εσάς και τον σύντροφό σας να αντιμετωπίσετε την επίδραση της αιδοιοδυνίας στη σχέση σας.

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για το χρόνιο πόνο

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για το χρόνιο πόνο

    7 bis 1320x742

     

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα  για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Όταν η γυναίκα πονάει κατά τη σεξουαλική επαφή

    Πονάτε κατά την σεξουαλική επαφή;

    www.emedi.gr

     

     

  • Χρήσιμες πληροφορίες για τη μυοκαρδίτιδα Χρήσιμες πληροφορίες για τη μυοκαρδίτιδα

    Μυοκαρδίτιδα

    Η μυοκαρδίτιδα είναι μια φλεγμονή του καρδιακού μυός. Η φλεγμονή μπορεί να μειώσει την ικανότητα της καρδιάς να αντλεί αίμα και να προκαλέσει γρήγορους ή ακανόνιστους καρδιακούς ρυθμούς. 

    Η μόλυνση από ιό συνήθως προκαλεί μυοκαρδίτιδα. Μερικές φορές η μυοκαρδίτιδα μπορεί να προκύψει από αντίδραση σε ένα φάρμακο ή να αποτελεί μέρος μιας γενικότερης φλεγμονώδους κατάστασης.

    Τα σημεία και τα συμπτώματα της μυοκαρδίτιδας περιλαμβάνουν πόνο στο στήθος, κόπωση, δύσπνοια και γρήγορους ή ακανόνιστους καρδιακούς παλμούς. Η σοβαρή μυοκαρδίτιδα εξασθενεί την καρδιά, έτσι ώστε το υπόλοιπο σώμα να μην παίρνει αρκετό αίμα. Μπορεί να σχηματιστούν θρόμβοι στην καρδιά, οδηγώντας σε εγκεφαλικό ή καρδιακό επεισόδιο.

    Η θεραπεία της μυοκαρδίτιδας εξαρτάται από την αιτία.

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΜΥΟΚΑΡΔΙΤΙΔΑΣ

    Εάν βρίσκεστε στα αρχικά στάδια της μυοκαρδίτιδας, μπορεί να έχετε ήπια συμπτώματα όπως πόνο στο στήθος, γρήγορους ή ακανόνιστους καρδιακούς παλμούς ή δύσπνοια. Μερικοί άνθρωποι με μυοκαρδίτιδα πρώιμου σταδίου δεν έχουν συμπτώματα. 

    Τα σημεία και τα συμπτώματα της μυοκαρδίτιδας ποικίλλουν, ανάλογα με την αιτία της νόσου.

    Τα συχνά σημεία και συμπτώματα μυοκαρδίτιδας περιλαμβάνουν:

    • Πόνος στο στήθος
    • Ταχύς ή ακανόνιστος καρδιακός παλμός 
    • Δύσπνοια, σε ηρεμία ή κατά τη διάρκεια της δραστηριότητας
    • Συσσώρευση υγρών με πρήξιμο στα πόδια και τους αστραγάλους 
    • Κούραση
    • Άλλα σημεία και συμπτώματα μιας ιογενούς λοίμωξης όπως πονοκέφαλος, πόνοι στο σώμα, πόνος στις αρθρώσεις, πυρετός, πονόλαιμος ή διάρροια

    Μερικές φορές, τα συμπτώματα μυοκαρδίτιδας μπορεί να είναι παρόμοια με καρδιακή προσβολή. Εάν έχετε ανεξήγητο πόνο στο στήθος και δύσπνοια, αναζητήστε επείγουσα ιατρική βοήθεια.

    Μυοκαρδίτιδα στα παιδιά:

    Όταν τα παιδιά αναπτύσσουν μυοκαρδίτιδα, μπορεί να έχουν σημεία και συμπτώματα όπως:

    • Πυρετός
    • Λιποθυμία
    • Δυσκολία στην αναπνοή
    • Ταχεία αναπνοή
    • Πόνος στο στήθος
    • Ταχύς ή ακανόνιστος καρδιακός ρυθμός 

    Επικοινωνήστε με το γιατρό σας εάν έχετε συμπτώματα μυοκαρδίτιδας, ιδιαίτερα πόνο στο στήθος και δύσπνοια. Τα συμπτώματα της μυοκαρδίτιδας μπορεί να μοιάζουν με καρδιακή προσβολή. Λάβετε επείγουσα ιατρική βοήθεια εάν έχετε ανεξήγητο πόνο στο στήθος και δύσπνοια. Εάν είχατε λοίμωξη, προσέξτε για τα συμπτώματα της μυοκαρδίτιδας και ενημερώστε το γιατρό σας εάν εμφανιστούν. 

    ΑΙΤΙΑ ΜΥΟΚΑΡΔΙΤΙΔΑΣ

    Συχνά, η αιτία της μυοκαρδίτιδας δεν προσδιορίζεται. Υπάρχουν πολλές πιθανές αιτίες, αλλά ο κίνδυνος ανάπτυξης μυοκαρδίτιδας είναι σπάνιος. 

    Οι πιθανές αιτίες της μυοκαρδίτιδας περιλαμβάνουν:

    • Ιούς. Πολλοί ιοί συνδέονται συνήθως με τη μυοκαρδίτιδα, συμπεριλαμβανομένων των ιών που προκαλούν το κοινό κρυολόγημα. 
    • Οι γαστρεντερικές λοιμώξεις, η μονοπυρήνωση και η ερυθρά μπορούν επίσης να προκαλέσουν μυοκαρδίτιδα. Είναι επίσης κοινό σε άτομα με HIV, τον ιό που προκαλεί το AIDS.
    • Βακτήρια. Τα βακτήρια που μπορούν να προκαλέσουν μυοκαρδίτιδα περιλαμβάνουν τον σταφυλόκοκκο, τον στρεπτόκοκκο, το βακτήριο που προκαλεί τη διφθερίτιδα και το βακτήριο που μεταδίδεται από τους κρότωνες που είναι υπεύθυνο για τη νόσο του Lyme.
    • Παράσιτα. Μεταξύ αυτών είναι παράσιτα όπως το Trypanosoma cruzi και το τοξόπλασμα, συμπεριλαμβανομένων ορισμένων που μεταδίδονται από έντομα και μπορούν να προκαλέσουν μια κατάσταση που ονομάζεται νόσος Chagas. Η νόσος Chagas είναι πολύ πιο συχνή στην Κεντρική και Νότια Αμερική από ό,τι στις Ηνωμένες Πολιτείες, αλλά μπορεί να εμφανιστεί σε ταξιδιώτες και μετανάστες από αυτό το μέρος του κόσμου.
    • Μύκητες. Μολύνσεις ζύμης, όπως candida, ασπέργιλλος και άλλοι μύκητες, όπως το ιστόπλασμα, που βρίσκονται συχνά στα περιττώματα των πτηνών, μπορεί μερικές φορές να προκαλέσουν μυοκαρδίτιδα, ιδιαίτερα σε άτομα με εξασθενημένο ανοσοποιητικό σύστημα.

    Μυοκαρδίτιδα εμφανίζεται επίσης μερικές φορές εάν εκτεθείτε σε:

    • Φάρμακα ή που μπορεί να προκαλέσουν αλλεργική ή τοξική αντίδραση. Αυτά περιλαμβάνουν φάρμακα που χρησιμοποιούνται για τη θεραπεία του καρκίνου και εμβόλια.
    • Αντιβιοτικά, όπως φάρμακα πενικιλλίνης και σουλφοναμιδίου. Ορισμένα φάρμακα κατά των επιληπτικών κρίσεων και ορισμένες παράνομες ουσίες, όπως η κοκαΐνη.
    • Χημικά ή ακτινοβολία. Η έκθεση σε ορισμένες χημικές ουσίες, όπως το μονοξείδιο του άνθρακα, και η ακτινοβολία μπορεί μερικές φορές να προκαλέσει μυοκαρδίτιδα.
    • Άλλες ασθένειες. Αυτές περιλαμβάνουν διαταραχές όπως ο λύκος, η κοκκιωμάτωση Wegener, η γιγαντοκυτταρική αρτηρίτιδα και η αρτηρίτιδα του Takayasu.

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ ΜΥΟΚΑΡΔΙΤΙΔΑΣ

    Συνήθως, η μυοκαρδίτιδα υποχωρεί χωρίς μόνιμες επιπλοκές.

    Ωστόσο, η σοβαρή μυοκαρδίτιδα μπορεί να βλάψει μόνιμα τον καρδιακό σας μυ, προκαλώντας πιθανώς:

    • Συγκοπή. Χωρίς θεραπεία, η μυοκαρδίτιδα μπορεί να βλάψει το μυ της καρδιάς σας, έτσι ώστε να μην μπορεί να αντλήσει αποτελεσματικά αίμα. Σε σοβαρές περιπτώσεις, η καρδιακή ανεπάρκεια που σχετίζεται με μυοκαρδίτιδα μπορεί να απαιτεί συσκευή κοιλιακής υποβοήθησης ή μεταμόσχευση καρδιάς.
    • Καρδιακή προσβολή ή εγκεφαλικό. Εάν ο μυς της καρδιάς σας τραυματιστεί και δεν μπορεί να αντλήσει αίμα, το αίμα που συγκεντρώνεται στην καρδιά σας μπορεί να σχηματίσει θρόμβους. Εάν ένας θρόμβος φράξει μία από τις αρτηρίες της καρδιάς σας, μπορεί να πάθετε καρδιακή προσβολή. Εάν ένας θρόμβος αίματος στην καρδιά σας ταξιδέψει σε μια αρτηρία που οδηγεί στον εγκέφαλό σας, μπορεί να πάθετε εγκεφαλικό.
    • Ταχύς ή ακανόνιστος καρδιακός ρυθμός. Η βλάβη στον καρδιακό σας μυ μπορεί να προκαλέσει αρρυθμία και αιφνίδιο καρδιακό θάνατο. Ορισμένες σοβαρές αρρυθμίες μπορεί να αναγκάσουν την καρδιά σας να σταματήσει να χτυπά. Είναι θανατηφόρο αν δεν αντιμετωπιστεί άμεσα.

    1918px Myocarditis.webm

    ΠΡΟΛΗΨΗ/ΑΠΟΦΥΓΗ ΜΥΟΚΑΡΔΙΤΙΔΑΣ

    Δεν υπάρχει ειδική πρόληψη για τη μυοκαρδίτιδα.

    Ωστόσο, η λήψη αυτών των μέτρων για την πρόληψη λοιμώξεων μπορεί να βοηθήσει:

    • Αποφύγετε άτομα που πάσχουν από ιογενή ασθένεια ή γρίπη μέχρι να αναρρώσουν. Εάν είστε άρρωστος με συμπτώματα ιογενούς λοίμωξης, προσπαθήστε να αποφύγετε την έκθεση άλλων. Ακολουθήστε την καλή υγιεινή. Το τακτικό πλύσιμο των χεριών μπορεί να βοηθήσει στην πρόληψη της εξάπλωσης της ασθένειας.
    • Αποφύγετε επικίνδυνες συμπεριφορές. Για να μειώσετε τις πιθανότητές σας να πάρετε μια λοίμωξη του μυοκαρδίου που σχετίζεται με τον HIV, κάντε ασφαλές σεξ και μη χρησιμοποιείτε παράνομα ναρκωτικά.
    • Ελαχιστοποιήστε την έκθεση στα τσιμπούρια. Εάν περνάτε χρόνο σε περιοχές με τσιμπούρια, φορέστε μακρυμάνικα πουκάμισα και μακριά παντελόνια για να καλύψετε όσο το δυνατόν περισσότερο το δέρμα σας. Εφαρμόστε εντομοαπωθητικά.
    • Να ελέγχετε τα εμβόλια. Μείνετε ενημερωμένοι για τα συνιστώμενα εμβόλια, συμπεριλαμβανομένων αυτών που προστατεύουν από τον COVID-19, την ερυθρά και τη γρίπη, ασθένειες που μπορούν να προκαλέσουν μυοκαρδίτιδα. Προσοχή!!! Το πειραματικό εμβόλιο COVID-19 μπορεί να προκαλέσει φλεγμονή του καρδιακού μυός και φλεγμονή της εξωτερικής επένδυσης της καρδιάς (περικαρδίτιδα), ειδικά σε άνδρες ηλικίας 12 έως 17 ετών. Μιλήστε με τον πάροχο υγειονομικής περίθαλψης σχετικά με τα οφέλη και τους κινδύνους των εμβολίων.

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΜΥΟΚΑΡΔΙΤΙΔΑΣ

    Η έγκαιρη διάγνωση της μυοκαρδίτιδας είναι σημαντική για την πρόληψη της μακροχρόνιας καρδιακής βλάβης. Μετά από μια φυσική εξέταση, ο γιατρός σας μπορεί να ζητήσει μία ή περισσότερες εξετάσεις για να επιβεβαιώσει ότι έχετε μυοκαρδίτιδα και να καθορίσει τη σοβαρότητά της.

    Οι εξετάσεις για τη διάγνωση της μυοκαρδίτιδας μπορεί να περιλαμβάνουν:

    • Ηλεκτροκαρδιογράφημα (ΗΚΓ). Αυτό το γρήγορο και ανώδυνο τεστ δείχνει τα ηλεκτρικά μοτίβα της καρδιάς σας και μπορεί να ανιχνεύσει ακανόνιστους καρδιακούς παλμούς.
    • Ακτινογραφία θώρακος. Μια εικόνα ακτίνων Χ δείχνει το μέγεθος και το σχήμα της καρδιάς σας, καθώς και αν έχετε υγρό μέσα ή γύρω από την καρδιά που μπορεί να σχετίζεται με καρδιακή ανεπάρκεια.
    • MRI καρδιάς. Μια καρδιακή μαγνητική τομογραφία δείχνει το μέγεθος, το σχήμα και τη δομή της καρδιάς σας. Αυτή η εξέταση μπορεί να δείξει σημεία φλεγμονής του καρδιακού μυός.
    • Ηχοκαρδιογράφημα. Τα ηχητικά κύματα δημιουργούν κινούμενες εικόνες της καρδιάς που χτυπά. Ένα ηχοκαρδιογράφημα μπορεί να δείξει το μέγεθος της καρδιάς σας και πόσο καλά αντλεί η καρδιά σας. Η εξέταση μπορεί επίσης να αποκαλύψει προβλήματα βαλβίδας, θρόμβο μέσα στην καρδιά ή υγρό γύρω από την καρδιά σας.
    • Εξετάσεις αίματος. Οι εξετάσεις αίματος που χρησιμοποιούνται για τη διάγνωση ή την επιβεβαίωση της μυοκαρδίτιδας περιλαμβάνουν μια πλήρη εξέταση αίματος και μια εξέταση για τον έλεγχο των επιπέδων ορισμένων πρωτεϊνών που σηματοδοτούν βλάβη του καρδιακού μυός. Μπορούν να γίνουν και άλλες εξετάσεις αίματος για να προσδιοριστεί εάν έχετε αντισώματα έναντι ιών και άλλων οργανισμών που μπορεί να προκαλέσουν λοίμωξη που σχετίζεται με μυοκαρδίτιδα.
    • Καρδιακός καθετηριασμός και βιοψία καρδιακού μυός. Ένας μικρός σωλήνας εισάγεται σε μια φλέβα στο πόδι ή το λαιμό σας και βιδώνεται στην καρδιά σας. Σε ορισμένες περιπτώσεις, οι γιατροί χρησιμοποιούν ένα ειδικό όργανο για να αφαιρέσουν ένα μικροσκοπικό δείγμα καρδιακού μυϊκού ιστού για ανάλυση στο εργαστήριο για να ελέγξουν για φλεγμονή ή μόλυνση (καλύτερα να μη γίνεται).

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΜΥΟΚΑΡΔΙΤΙΔΑΣ

    Σε πολλούς ανθρώπους, η μυοκαρδίτιδα βελτιώνεται μόνη της ή με θεραπεία, οδηγώντας σε πλήρη ανάρρωση. Η θεραπεία της μυοκαρδίτιδας επικεντρώνεται στην αιτία και τα συμπτώματα, όπως η καρδιακή ανεπάρκεια.

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΜΥΟΚΑΡΔΙΤΙΔΑΣ

    Τα άτομα με ήπια μυοκαρδίτιδα μπορεί να χρειάζονται μόνο ξεκούραση και φαρμακευτική αγωγή.

    • Κορτικοστεροειδή. Ορισμένοι σπάνιοι τύποι ιογενούς μυοκαρδίτιδας, όπως η γιγαντοκυτταρική και η ηωσινοφιλική μυοκαρδίτιδα, μπορεί να βελτιωθούν με κορτικοστεροειδή ή άλλα φάρμακα για την καταστολή του ανοσοποιητικού σας συστήματος.
    • Φάρμακα για την καρδιά. Εάν η μυοκαρδίτιδα προκαλεί καρδιακή ανεπάρκεια ή αρρυθμίες, μπορεί να χρειαστεί να παραμείνετε στο νοσοκομείο. Ο γιατρός σας θα συνταγογραφήσει φάρμακα ή άλλες θεραπείες, ανάλογα με τα σημεία και τα συμπτώματά σας. Για παράδειγμα, εάν έχετε ορισμένους ακανόνιστους καρδιακούς ρυθμούς ή σοβαρή καρδιακή ανεπάρκεια, μπορεί να σας χορηγηθούν φάρμακα για τη μείωση του κινδύνου σχηματισμού θρόμβων αίματος στην καρδιά σας. Εάν η καρδιά σας είναι αδύναμη, ο γιατρός σας μπορεί να συνταγογραφήσει φάρμακα για την αρτηριακή πίεση για να μειώσει την πίεση στην καρδιά σας ή να βοηθήσει το σώμα σας να αφαιρέσει το υπερβολικό υγρό. Αυτά τα φάρμακα μπορεί να περιλαμβάνουν διουρητικά, β-αναστολείς, αναστολείς του μετατρεπτικού ενζύμου της αγγειοτενσίνης ή αναστολείς των υποδοχέων της αγγειοτενσίνης II.
    • Φάρμακα για τη θεραπεία χρόνιων παθήσεων. Εάν η μυοκαρδίτιδα προκαλείται από χρόνιες ασθένειες, όπως ο λύκος, η θεραπεία απευθύνεται στην υποκείμενη νόσο.

    ΧΕΙΡΟΥΡΓΙΚΕΣ ΕΠΕΜΒΑΣΕΙΣ

    Εάν έχετε σοβαρή μυοκαρδίτιδα, θα χρειαστείτε επιθετική θεραπεία, η οποία μπορεί να περιλαμβάνει:

    • IV ή ενδοφλέβια φάρμακα. Τα φάρμακα που χορηγούνται μέσω μιας φλέβας χρησιμοποιούνται για να βελτιώσουν γρήγορα την ικανότητα της καρδιάς σας να αντλεί.
    • Κοιλιακές συσκευές υποβοήθησης. Μια συσκευή που βοηθά στην άντληση αίματος από τους κάτω θαλάμους της καρδιάς σας στο υπόλοιπο σώμα σας. Χρησιμοποιούνται σε άτομα που έχουν εξασθενημένη καρδιά ή καρδιακή ανεπάρκεια. Αυτή η θεραπεία μπορεί να χρησιμοποιηθεί για να επιτρέψει στην καρδιά σας να ανακάμψει ή ενώ περιμένετε άλλες θεραπείες, όπως μεταμόσχευση καρδιάς.
    • Ενδοαορτική αντλία μπαλονιού. Ο γιατρός εισάγει έναν λεπτό σωλήνα σε ένα αιμοφόρο αγγείο στο πόδι σας και τον οδηγεί στην καρδιά σας χρησιμοποιώντας ακτινογραφία. Ένα μπαλόνι που είναι προσαρτημένο στο άκρο του καθετήρα φουσκώνει και ξεφουσκώνει στην κύρια αρτηρία που οδηγεί έξω στο σώμα από την καρδιά. Μια ενδοαορτική αντλία βοηθά στην αύξηση της ροής του αίματος και στη μείωση της πίεσης στην καρδιά σας.
    • Εξωσωματική οξυγόνωση μεμβράνης. Ένα μηχάνημα που μιμείται τη λειτουργία των πνευμόνων. Αφαιρεί το διοξείδιο του άνθρακα και προσθέτει οξυγόνο στο αίμα. Εάν έχετε σοβαρή καρδιακή ανεπάρκεια, αυτή η συσκευή μπορεί να παρέχει οξυγόνο στο σώμα σας. Κατά τη διάρκεια του, το αίμα αφαιρείται από το σώμα, περνά μέσα από το μηχάνημα και στη συνέχεια επιστρέφει στο σώμα. Το μηχάνημα αναλαμβάνει το έργο της καρδιάς σας. Αυτή η θεραπεία μπορεί να χρησιμοποιηθεί για να επιτρέψει στην καρδιά να ανακάμψει ή εν αναμονή για άλλες θεραπείες, όπως μεταμόσχευση καρδιάς.
    • Μεταμόσχευση καρδιάς. Εάν έχετε πολύ σοβαρή μυοκαρδίτιδα, ο γιατρός σας μπορεί να συστήσει επείγουσα μεταμόσχευση καρδιάς.

    Μερικοί άνθρωποι με μυοκαρδίτιδα μπορεί να έχουν χρόνια και μη αναστρέψιμη βλάβη στον καρδιακό μυ που απαιτεί ισόβια φάρμακα, ενώ άλλα άτομα χρειάζονται φάρμακα για λίγους μόνο μήνες και στη συνέχεια αναρρώνουν πλήρως. Είτε έτσι είτε αλλιώς, ο γιατρός σας είναι πιθανό να συστήσει τακτικά ραντεβού παρακολούθησης, συμπεριλαμβανομένων των εξετάσεων για την αξιολόγηση της κατάστασής σας.

    Τρόπος ζωής και σπιτικές θεραπείες

    Η ξεκούραση και η μείωση του φόρτου εργασίας στην καρδιά σας είναι ένα σημαντικό μέρος της αποκατάστασης. Ο γιατρός σας πιθανότατα θα σας πει τι είδους σωματική δραστηριότητα μπορείτε να κάνετε κατά τους μήνες που η καρδιά σας θεραπεύεται και πότε μπορείτε να συνεχίσετε τις τακτικές δραστηριότητες. Εάν έχετε μυοκαρδίτιδα, θα πρέπει να αποφεύγετε τα ανταγωνιστικά αθλήματα για τουλάχιστον 3 έως 6 μήνες.

    Εάν έχετε παρατεταμένη καρδιακή βλάβη, είναι σημαντικό:

    • Περιορίστε το αλάτι
    • Περιορίστε την ποσότητα των υγρών που πίνετε
    • Αποφύγετε ή πίνετε μόνο μια ελάχιστη ποσότητα αλκοόλ
    • Αποφύγετε το κάπνισμα

    image 46

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Πόνος στο στήθος

    Χρήσιμες πληροφορίες για τη λοιμώδη μονοπυρήνωση

    Μυοκαρδιοπάθεια τελικού σταδίου

    Όλα όσα πρέπει να γνωρίζετε για την τοξοπλάσμωση

    Ορονοσία

    Χρήσιμες πληροφορίες για την πνευμονία από μυκόπλασμα

    Πνευμονικό οίδημα

    Ρευματικός πυρετός

    Περικαρδίτιδα

    Σημαντικές πληροφορίες για την αμυλοείδωση

    Χρήσιμες πληροφορίες για τη γρίπη

    Μυοκαρδιοπάθεια

    Οι χημικές ανοσοθεραπείες έχουν πολλές παρενέργειες

    Η καρδιοτοξικότητα από τα χημειοθεραπευτικά φάρμακα

    Ο ασθενής με δύσπνοια στα επείγοντα

    Αλκοολική μυοκαρδιοπάθεια

    Συστηματικός ερυθηματώδης λύκος

    Αιφνίδιος θάνατος σε νέους άνδρες

    Νόσος Kawasaki

    Πνευμονία από μυκόπλασμα

    Μυοκαρδίτιδα

    www.emedi.gr

     


     
     
  • Χαμηλός αριθμός σπερματοζωαρίων Χαμηλός αριθμός σπερματοζωαρίων

    Μήπως έχετε χαμηλό αριθμό σπερματοζωαρίων

    Ο χαμηλός αριθμός σπερματοζωαρίων σημαίνει ότι το υγρό (σπέρμα) που εκσπερματίζετε κατά τη διάρκεια ενός οργασμού περιέχει λιγότερα σπερματοζωάρια από το φυσιολογικό. Ο χαμηλός αριθμός σπερματοζωαρίων ονομάζεται επίσης ολιγοσπερμία. Η πλήρης απουσία σπέρματος ονομάζεται αζωοσπερμία. Ο αριθμός των σπερματοζωαρίων σας θεωρείται χαμηλότερος από το φυσιολογικό εάν έχετε λιγότερα από 15 εκατομμύρια σπερματοζωάρια ανά χιλιοστόλιτρο σπέρματος. Το να έχετε χαμηλό αριθμό σπερματοζωαρίων μειώνει τις πιθανότητες ένα από τα σπερματοζωάριά σας να γονιμοποιήσει το ωάριο του συντρόφου σας, με αποτέλεσμα την εγκυμοσύνη. Ωστόσο, πολλοί άνδρες που έχουν χαμηλό αριθμό σπερματοζωαρίων εξακολουθούν να είναι σε θέση να κάνουν παιδί.

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΧΑΜΗΛΟΥ ΑΡΙΘΜΟΥ ΣΠΕΡΜΑΤΟΖΩΑΡΙΩΝ

    Το κύριο σημείο του χαμηλού αριθμού σπερματοζωαρίων είναι η αδυναμία σύλληψης παιδιού. Μπορεί να μην υπάρχουν άλλα εμφανή σημεία ή συμπτώματα. Σε ορισμένους άνδρες, ένα υποκείμενο πρόβλημα όπως μια κληρονομική χρωμοσωμική ανωμαλία, μια ορμονική ανισορροπία, διεσταλμένες φλέβες των όρχεων ή μια κατάσταση που εμποδίζει τη διέλευση του σπέρματος μπορεί να προκαλέσει σημεία και συμπτώματα.

    Τα συμπτώματα χαμηλού αριθμού σπερματοζωαρίων μπορεί να περιλαμβάνουν:

    • Προβλήματα με τη σεξουαλική λειτουργία, για παράδειγμα, χαμηλή σεξουαλική ορμή ή δυσκολία διατήρησης στύσης (στυτική δυσλειτουργία)
    • Πόνος, πρήξιμο ή εξόγκωμα στην περιοχή των όρχεων
    • Μειωμένη τριχοφυΐα στο πρόσωπο ή στο σώμα ή άλλα σημάδια ανωμαλίας χρωμοσωμάτων ή ορμονών

    Επισκεφθείτε έναν γιατρό εάν δεν καταφέρατε να συλλάβετε παιδί μετά από ένα χρόνο τακτικής, απροστάτευτης σεξουαλικής επαφής ή νωρίτερα εάν έχετε κάποιο από τα ακόλουθα:

    • Προβλήματα στύσης ή εκσπερμάτωσης, χαμηλή σεξουαλική ορμή ή άλλα προβλήματα με τη σεξουαλική λειτουργία
    • Πόνος, ενόχληση, ένα εξόγκωμα ή πρήξιμο στην περιοχή των όρχεων
    • Ιστορικό προβλημάτων όρχεων, προστάτη ή σεξουαλικών προβλημάτων
    • Μια επέμβαση στη βουβωνική χώρα, στους όρχεις, στο πέος ή στο όσχεο 

    ΑΙΤΙΑ ΧΑΜΗΛΟΥ ΑΡΙΘΜΟΥ ΣΠΕΡΜΑΤΟΖΩΑΡΙΩΝ

    Η παραγωγή σπέρματος είναι μια πολύπλοκη διαδικασία και απαιτεί φυσιολογική λειτουργία των όρχεων (όρχεις) καθώς και του υποθαλάμου και των αδένων της υπόφυσης, όργανα στον εγκέφαλό σας που παράγουν ορμόνες που ενεργοποιούν την παραγωγή σπέρματος. Μόλις παραχθεί το σπέρμα στους όρχεις, οι ευαίσθητοι σωλήνες τα μεταφέρουν μέχρι να αναμειχθούν με το σπέρμα και να εκσπερματωθούν από το πέος. Προβλήματα με οποιοδήποτε από αυτά τα συστήματα μπορεί να επηρεάσουν την παραγωγή σπέρματος. Επίσης, μπορεί να υπάρχουν προβλήματα μη φυσιολογικού σχήματος (μορφολογία), κίνησης (κινητικότητας) ή λειτουργίας του σπέρματος. Ωστόσο, συχνά η αιτία του χαμηλού αριθμού σπερματοζωαρίων δεν εντοπίζεται. 

    Ο χαμηλός αριθμός σπερματοζωαρίων μπορεί να προκληθεί από διάφορα προβλήματα υγείας και ιατρικές θεραπείες.

    Μερικά από αυτά περιλαμβάνουν:

    • Κιρσόκηλη. Η κιρσοκήλη είναι μια διόγκωση των φλεβών που παροχετεύουν τον όρχι. Είναι η πιο συχνή αναστρέψιμη αιτία ανδρικής υπογονιμότητας. Αν και ο ακριβής λόγος που η κιρσοκήλη προκαλεί στειρότητα είναι άγνωστος, μπορεί να σχετίζεται με μη φυσιολογική ρύθμιση της θερμοκρασίας των όρχεων. Η κιρσοκήλη έχει ως αποτέλεσμα τη μειωμένη ποιότητα του σπέρματος.
    • Μόλυνση. Ορισμένες λοιμώξεις μπορεί να επηρεάσουν την παραγωγή σπέρματος ή την υγεία του σπέρματος ή μπορεί να προκαλέσουν ουλές που εμποδίζουν τη διέλευση του σπέρματος. Αυτές περιλαμβάνουν φλεγμονή της επιδιδυμίδας (επιδιδυμίτιδα) ή των όρχεων (ορχίτιδα) και ορισμένες σεξουαλικά μεταδιδόμενες λοιμώξεις, συμπεριλαμβανομένης της γονόρροιας ή του HIV. Αν και ορισμένες λοιμώξεις μπορεί να οδηγήσουν σε μόνιμη βλάβη των όρχεων, τις περισσότερες φορές το σπέρμα μπορεί ακόμα να ανακτηθεί.
    • Προβλήματα εκσπερμάτωσης. Η ανάδρομη εκσπερμάτιση συμβαίνει όταν το σπέρμα εισέρχεται στην ουροδόχο κύστη κατά τη διάρκεια του οργασμού αντί να βγαίνει από την άκρη του πέους. Διάφορες παθήσεις υγείας μπορεί να προκαλέσουν παλίνδρομη εκσπερμάτιση ή έλλειψη εκσπερμάτωσης, συμπεριλαμβανομένου του διαβήτη, των τραυματισμών της σπονδυλικής στήλης και της χειρουργικής επέμβασης της ουροδόχου κύστης, του προστάτη ή της ουρήθρας.
    • Ορισμένα φάρμακα μπορεί επίσης να οδηγήσουν σε προβλήματα εκσπερμάτωσης, όπως φάρμακα για την αρτηριακή πίεση γνωστά ως άλφα αποκλειστές. Ορισμένα προβλήματα εκσπερμάτωσης μπορούν να αντιστραφούν, ενώ άλλα είναι μόνιμα. Στις περισσότερες περιπτώσεις μόνιμων προβλημάτων εκσπερμάτισης, το σπέρμα μπορεί ακόμα να ανακτηθεί απευθείας από τους όρχεις.
    • Αντισώματα που επιτίθενται στο σπέρμα. Τα αντισώματα κατά του σπέρματος είναι κύτταρα του ανοσοποιητικού συστήματος που λανθασμένα αναγνωρίζουν το σπέρμα ως επιβλαβείς εισβολείς και προσπαθούν να τα καταστρέψουν.
    • Όγκοι. Οι καρκίνοι και οι μη κακοήθεις όγκοι μπορούν να επηρεάσουν τα ανδρικά αναπαραγωγικά όργανα άμεσα, μέσω των αδένων που απελευθερώνουν ορμόνες που σχετίζονται με την αναπαραγωγή, όπως η υπόφυση, ή μέσω άγνωστων αιτιών. Η χειρουργική επέμβαση, η ακτινοβολία ή η χημειοθεραπεία για τη θεραπεία όγκων μπορούν επίσης να επηρεάσουν την ανδρική γονιμότητα.
    • Μη κατεβασμένοι όρχεις ή κρυψορχία. Κατά τη διάρκεια της εμβρυϊκής ανάπτυξης, ο ένας ή και οι δύο όρχεις μερικές φορές αποτυγχάνουν να κατέβουν από την κοιλιά στον σάκο που συνήθως περιέχει τους όρχεις (όσχεο). Η μειωμένη γονιμότητα είναι πιο πιθανή στους άνδρες με αυτή την πάθηση.
    • Ορμονικές ανισορροπίες. Ο υποθάλαμος, η υπόφυση και οι όρχεις παράγουν ορμόνες που είναι απαραίτητες για τη δημιουργία του σπέρματος. Αλλαγές σε αυτές τις ορμόνες, καθώς και από άλλα συστήματα, όπως ο θυρεοειδής και τα επινεφρίδια, μπορεί να επηρεάσουν την παραγωγή σπέρματος.
    • Ελαττώματα των σωληναρίων που μεταφέρουν το σπέρμα. Πολλοί διαφορετικοί σωλήνες μεταφέρουν σπέρμα. Μπορούν να αποκλειστούν λόγω διαφόρων αιτιών, συμπεριλαμβανομένου ακούσιου τραυματισμού από χειρουργική επέμβαση, προηγούμενων λοιμώξεων, τραύματος ή ανώμαλης ανάπτυξης, όπως με κυστική ίνωση ή παρόμοιες κληρονομικές καταστάσεις. Η απόφραξη μπορεί να συμβεί σε οποιοδήποτε επίπεδο, συμπεριλαμβανομένου του όρχεως, στους σωλήνες που παροχετεύουν τον όρχι, στην επιδιδυμίδα, στους εκσπερματικούς πόρους ή στην ουρήθρα.
    • Χρωμοσωμικά ελαττώματα. Κληρονομικές διαταραχές όπως το σύνδρομο Klinefelter - στο οποίο ένας άνδρας γεννιέται με δύο χρωμοσώματα Χ και ένα χρωμόσωμα Υ αντί για ένα Χ και ένα Υ - προκαλούν ανώμαλη ανάπτυξη των ανδρικών αναπαραγωγικών οργάνων. Άλλα γενετικά σύνδρομα που σχετίζονται με τη στειρότητα περιλαμβάνουν την κυστική ίνωση, το σύνδρομο Kallmann και το σύνδρομο Kartagener.
    • Κοιλιοκάκη. Μια πεπτική διαταραχή που προκαλείται από την ευαισθησία στη γλουτένη, η κοιλιοκάκη μπορεί να προκαλέσει ανδρική υπογονιμότητα. Η γονιμότητα μπορεί να βελτιωθεί μετά την υιοθέτηση μιας δίαιτας χωρίς γλουτένη.
    • Ορισμένα φάρμακα. Η θεραπεία υποκατάστασης τεστοστερόνης, η μακροχρόνια χρήση αναβολικών στεροειδών, τα αντικαρκινικά φάρμακα (χημειοθεραπεία), ορισμένα αντιμυκητιασικά και αντιβιοτικά φάρμακα, ορισμένα φάρμακα για το έλκος και άλλα φάρμακα μπορούν να βλάψουν την παραγωγή σπέρματος και να μειώσουν την ανδρική γονιμότητα.
    • Προηγούμενες χειρουργικές επεμβάσεις. Ορισμένες χειρουργικές επεμβάσεις μπορεί να σας εμποδίσουν να έχετε σπέρμα στην εκσπερμάτισή σας, συμπεριλαμβανομένης της βαζεκτομής, της αποκατάστασης βουβωνοκήλης, των χειρουργικών επεμβάσεων οσχέου ή όρχεων, επεμβάσεις προστάτη και εγχειρήσεις  κοιλίας για καρκίνους όρχεων και ορθού, μεταξύ άλλων. Στις περισσότερες περιπτώσεις, η χειρουργική επέμβαση μπορεί να πραγματοποιηθεί είτε για την αναστροφή αυτών των αποφράξεων είτε για την ανάκτηση του σπέρματος απευθείας από την επιδιδυμίδα και τους όρχεις.

    Η παραγωγή ή η λειτουργία του σπέρματος μπορεί να επηρεαστεί από την υπερβολική έκθεση σε ορισμένα περιβαλλοντικά στοιχεία, όπως:

    • Βιομηχανικά χημικά. Η παρατεταμένη έκθεση σε βενζόλια, τολουόλιο, ξυλόλιο, ζιζανιοκτόνα, φυτοφάρμακα, οργανικούς διαλύτες, υλικά βαφής και μόλυβδο μπορεί να συμβάλει σε χαμηλό αριθμό σπερματοζωαρίων.
    • Έκθεση σε βαρέα μέταλλα. Η έκθεση σε μόλυβδο ή άλλα βαρέα μέταλλα μπορεί επίσης να προκαλέσει στειρότητα.
    • Ακτινοβολία ή ακτίνες Χ. Η έκθεση στην ακτινοβολία μπορεί να μειώσει την παραγωγή σπέρματος. Μπορεί να χρειαστούν αρκετά χρόνια για να επανέλθει η παραγωγή σπέρματος στο φυσιολογικό. Με υψηλές δόσεις ακτινοβολίας, η παραγωγή σπέρματος μπορεί να μειωθεί μόνιμα.
    • Υπερθέρμανση των όρχεων. Οι αυξημένες θερμοκρασίες βλάπτουν την παραγωγή και τη λειτουργία του σπέρματος. Αν και οι μελέτες είναι περιορισμένες και αδιευκρίνιστες, η συχνή χρήση σάουνας ή τζακούζι μπορεί να επηρεάσει προσωρινά τον αριθμό των σπερματοζωαρίων.

    Το να κάθεστε για μεγάλες περιόδους, να φοράτε στενά ρούχα ή να εργάζεστε σε φορητό υπολογιστή για μεγάλα χρονικά διαστήματα μπορεί επίσης να αυξήσει τη θερμοκρασία στο όσχεό σας και να μειώσει ελαφρώς την παραγωγή σπέρματος.

    Άλλες αιτίες χαμηλού αριθμού σπερματοζωαρίων περιλαμβάνουν:

    • Χρήση ναρκωτικών. Τα αναβολικά στεροειδή που λαμβάνονται για την τόνωση της μυϊκής δύναμης και ανάπτυξης μπορεί να προκαλέσουν συρρίκνωση των όρχεων και μείωση της παραγωγής σπέρματος. Η χρήση κοκαΐνης μπορεί επίσης να μειώσει τον αριθμό και την ποιότητα του σπέρματός σας.
    • Χρήση αλκοόλ. Η κατανάλωση αλκοόλ μπορεί να μειώσει τα επίπεδα τεστοστερόνης και να προκαλέσει μειωμένη παραγωγή σπέρματος.
    • Επάγγελμα. Ορισμένα επαγγέλματα μπορεί να συνδέονται με κίνδυνο υπογονιμότητας, συμπεριλαμβανομένης της συγκόλλησης ή εκείνων που σχετίζονται με παρατεταμένο κάθισμα, όπως η οδήγηση φορτηγού. 
    • Κάπνισμα καπνού. Οι άνδρες που καπνίζουν μπορεί να έχουν χαμηλότερο αριθμό σπερματοζωαρίων από εκείνους που δεν καπνίζουν.
    • Συναισθηματικό στρες. Το σοβαρό ή παρατεταμένο συναισθηματικό στρες, συμπεριλαμβανομένου του στρες για τη γονιμότητα, μπορεί να επηρεάσει τις ορμόνες που απαιτούνται για την παραγωγή σπέρματος.
    • Κατάθλιψη. Η κατάθλιψη μπορεί να επηρεάσει αρνητικά τη συγκέντρωση του σπέρματος.
    • Βάρος. Η παχυσαρκία μπορεί να βλάψει τη γονιμότητα με διάφορους τρόπους, συμπεριλαμβανομένου του άμεσου αντίκτυπου στο σπέρμα και της πρόκλησης ορμονικών αλλαγών που μειώνουν την ανδρική γονιμότητα.
    • Θέματα εξέτασης σπέρματος. Χαμηλότερος από τον κανονικό αριθμό σπερματοζωαρίων μπορεί να προκύψει από τη δοκιμή ενός δείγματος σπέρματος που λήφθηκε πολύ σύντομα μετά την τελευταία σας εκσπερμάτιση. Λήφθηκε πολύ σύντομα μετά από ασθένεια ή αγχωτικό συμβάν ή δεν περιείχε όλο το σπέρμα επειδή χύθηκε λίγο κατά τη συλλογή. Για το λόγο αυτό, τα αποτελέσματα βασίζονται γενικά σε πολλά δείγματα που λαμβάνονται σε μια χρονική περίοδο.

    screen 3

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΧΑΜΗΛΟΥ ΑΡΙΘΜΟΥ ΣΠΕΡΜΑΤΟΖΩΑΡΙΩΝ

    Διάφοροι παράγοντες κινδύνου συνδέονται με χαμηλό αριθμό σπερματοζωαρίων και άλλα προβλήματα που μπορεί να προκαλέσουν χαμηλό αριθμό σπερματοζωαρίων.

    Περιλαμβάνουν:

    • Κάπνισμα καπνού
    • Κατανάλωση αλκοολ
    • Χρήση ορισμένων παράνομων ναρκωτικών
    • Να είναι κάποιος υπέρβαρος
    • Έντονη κατάθλιψη ή άγχος
    • Έχοντας ορισμένες προηγούμενες ή παρούσες λοιμώξεις
    • Η έκθεση σε τοξίνες
    • Υπερθέρμανση των όρχεων
    • Έχοντας βιώσει τραύμα στους όρχεις
    • Να έχετε γεννηθεί με διαταραχή γονιμότητας ή να έχετε συγγενή εξ αίματος, όπως ο αδερφός ή ο πατέρας σας, με διαταραχή γονιμότητας
    • Έχετε ορισμένες ιατρικές παθήσεις, συμπεριλαμβανομένων όγκων και χρόνιων ασθενειών
    • Υποβολή θεραπειών για τον καρκίνο, όπως η ακτινοβολία
    • Λήψη ορισμένων φαρμάκων
    • Κάνοντας προηγούμενη βαζεκτομή ή μείζονα κοιλιακή ή πυελική χειρουργική επέμβαση
    • Ιστορικό κρυψορχίας

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ ΧΑΜΗΛΟΥ ΑΡΙΘΜΟΥ ΣΠΕΡΜΑΤΟΖΩΑΡΙΩΝ

    Η υπογονιμότητα που προκαλείται από χαμηλό αριθμό σπερματοζωαρίων μπορεί να είναι αγχωτική τόσο για εσάς όσο και για τον σύντροφό σας.

    Οι επιπλοκές μπορεί να περιλαμβάνουν:

    • Χειρουργική επέμβαση ή άλλες θεραπείες για μια υποκείμενη αιτία χαμηλού αριθμού σπερματοζωαρίων
    • Ακριβές και εμπλεκόμενες τεχνικές υποβοηθούμενης αναπαραγωγής, όπως η εξωσωματική γονιμοποίηση 
    • Το άγχος σχετίζεται με την αδυναμία απόκτησης παιδιού

    ΠΡΟΛΗΨΗ/ΑΠΟΦΥΓΗ ΧΑΜΗΛΟΥ ΑΡΙΘΜΟΥ ΣΠΕΡΜΑΤΟΖΩΑΡΙΩΝ

    Για να προστατεύσετε τη γονιμότητά σας, αποφύγετε τους γνωστούς παράγοντες που μπορούν να επηρεάσουν τον αριθμό και την ποιότητα του σπέρματος.

    Για παράδειγμα:

    • Μην καπνίζετε.
    • Περιορίστε ή απέχετε από το αλκοόλ.
    • Αποφύγετε τα παράνομα ναρκωτικά.
    • Συζητήστε με το γιατρό σας σχετικά με φάρμακα που μπορούν να επηρεάσουν τον αριθμό των σπερματοζωαρίων.
    • Διατηρήστε ένα υγιές βάρος.
    • Αποφύγετε τη ζέστη.
    • Διαχειριστείτε το άγχος.
    • Αποφύγετε την έκθεση σε φυτοφάρμακα, βαρέα μέταλλα και άλλες τοξίνες.

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΧΑΜΗΛΟΥ ΑΡΙΘΜΟΥ ΣΠΕΡΜΑΤΟΖΩΑΡΙΩΝ

    Όταν επισκέπτεστε έναν γιατρό επειδή δυσκολεύεστε να αφήσετε τη σύντροφό σας έγκυο, αυτός ή αυτή θα προσπαθήσει να προσδιορίσει την υποκείμενη αιτία. Ακόμα κι αν ο γιατρός σας πιστεύει ότι το πρόβλημα είναι ο χαμηλός αριθμός σπερματοζωαρίων, συνιστάται να αξιολογηθεί ο σύντροφός σας για να αποκλειστούν πιθανοί παράγοντες που συμβάλλουν και να καθοριστεί εάν μπορεί να απαιτούνται τεχνικές υποβοηθούμενης αναπαραγωγής.

    • Γενική φυσική εξέταση και ιατρικό ιστορικό. Αυτό περιλαμβάνει εξέταση των γεννητικών σας οργάνων και ερωτήσεις σχετικά με τυχόν κληρονομικές παθήσεις, χρόνια προβλήματα υγείας, ασθένειες, τραυματισμούς ή χειρουργικές επεμβάσεις που θα μπορούσαν να επηρεάσουν τη γονιμότητα. Ο γιατρός σας μπορεί επίσης να ρωτήσει για τις σεξουαλικές σας συνήθειες και τη σεξουαλική σας ανάπτυξη.
    • Ανάλυση σπέρματος. Ένας χαμηλός αριθμός σπερματοζωαρίων διαγιγνώσκεται ως μέρος μιας εξέτασης ανάλυσης σπέρματος. Ο αριθμός των σπερματοζωαρίων προσδιορίζεται γενικά με την εξέταση του σπέρματος κάτω από ένα μικροσκόπιο για να δούμε πόσα σπερματοζωάρια εμφανίζονται μέσα σε ένα συγκεκριμένο οπτικό πεδίο. Σε ορισμένες περιπτώσεις, ένας υπολογιστής μπορεί να χρησιμοποιηθεί για τη μέτρηση του αριθμού των σπερματοζωαρίων. Τα δείγματα σπέρματος μπορούν να ληφθούν με δύο διαφορετικούς τρόπους. Μπορείτε να δώσετε ένα δείγμα με αυνανισμό και εκσπερμάτιση σε ειδικό δοχείο στο ιατρείο. Λόγω θρησκευτικών ή πολιτιστικών πεποιθήσεων, ορισμένοι άνδρες προτιμούν μια εναλλακτική μέθοδο συλλογής σπέρματος. Σε τέτοιες περιπτώσεις, το σπέρμα μπορεί να συλλεχθεί με τη χρήση ειδικού προφυλακτικού κατά τη διάρκεια της σεξουαλικής επαφής. Νέα σπερματοζωάρια παράγονται συνεχώς στους όρχεις και χρειάζονται περίπου 42 έως 76 ημέρες για να ωριμάσουν. Έτσι, μια τρέχουσα ανάλυση σπέρματος αντικατοπτρίζει το περιβάλλον σας τους τελευταίους τρεις μήνες. Τυχόν θετικές αλλαγές που έχετε κάνει δε θα εμφανιστούν για αρκετούς μήνες. Μία από τις πιο συχνές αιτίες χαμηλού αριθμού σπερματοζωαρίων είναι η ατελής ή ακατάλληλη συλλογή δείγματος σπέρματος. Ο αριθμός των σπερματοζωαρίων επίσης συχνά ποικίλλει. Εξαιτίας αυτών των παραγόντων, οι περισσότεροι γιατροί θα ελέγχουν δύο ή περισσότερα δείγματα σπέρματος με την πάροδο του χρόνου για να διασφαλίσουν τη συνέπεια μεταξύ των δειγμάτων. Για να διασφαλιστεί η ακρίβεια σε μια συλλογή, ο γιατρός σας θα σας ζητήσει να βεβαιωθείτε ότι όλο το σπέρμα σας μπαίνει στο κύπελλο συλλογής ή στο προφυλακτικό συλλογής όταν εκσπερματώνετε. Θα πρέπει να απέχετε από την εκσπερμάτιση για δύο έως επτά ημέρες πριν συλλέξετε δείγμα. Θα συλλέξετε ένα δεύτερο δείγμα τουλάχιστον δύο εβδομάδες μετά το πρώτο. Θα αποφύγετε τη χρήση λιπαντικών γιατί αυτά τα προϊόντα μπορούν να επηρεάσουν την κινητικότητα του σπέρματος.

    Αποτελέσματα ανάλυσης σπέρματος

    Οι φυσιολογικές πυκνότητες σπέρματος κυμαίνονται από 15 εκατομμύρια έως πάνω από 200 εκατομμύρια σπερματοζωάρια ανά χιλιοστόλιτρο σπέρματος. Θεωρείται ότι έχετε χαμηλό αριθμό σπερματοζωαρίων εάν έχετε λιγότερα από 15 εκατομμύρια σπερματοζωάρια ανά χιλιοστόλιτρο ή λιγότερο από 39 εκατομμύρια συνολικά σπερματοζωάρια ανά εκσπερμάτιση. Η πιθανότητα να μείνετε έγκυος η σύντροφός σας μειώνεται με τη μείωση του αριθμού των σπερματοζωαρίων. Μερικοί άνδρες δεν έχουν καθόλου σπερματοζωάρια στο σπέρμα τους. Αυτό είναι γνωστό ως αζωοσπερμία. Υπάρχουν πολλοί παράγοντες που εμπλέκονται στην αναπαραγωγή και ο αριθμός των σπερματοζωαρίων στο σπέρμα σας είναι καθορισμένοςς. Μερικοί άνδρες με χαμηλό αριθμό σπερματοζωαρίων κάνουν παιδιά με επιτυχία. Ομοίως, ορισμένοι άνδρες με φυσιολογικό αριθμό σπερματοζωαρίων δε μπορούν να κάνουν παιδιά. Ακόμα κι αν έχετε αρκετό σπέρμα, άλλοι παράγοντες είναι σημαντικοί για την επίτευξη εγκυμοσύνης, συμπεριλαμβανομένης της φυσιολογικής κίνησης του σπέρματος (κινητικότητα).

    Όταν η θεραπεία δεν αποδίδει

    Σε σπάνιες περιπτώσεις, τα προβλήματα ανδρικής γονιμότητας δε μπορούν να αντιμετωπιστούν και είναι αδύνατο για έναν άνδρα να αποκτήσει παιδί. Εάν συμβαίνει αυτό, εσείς και ο σύντροφός σας μπορείτε να σκεφτείτε είτε να χρησιμοποιήσετε σπέρμα από δότη είτε να υιοθετήσετε ένα παιδί.

    Τρόπος ζωής και σπιτικές θεραπείες

    Υπάρχουν βήματα που μπορείτε να κάνετε στο σπίτι για να αυξήσετε τις πιθανότητές σας να μείνετε έγκυος η σύντροφός σας, όπως:

    • Αύξηση της συχνότητας του σεξ. Η σεξουαλική επαφή κάθε μέρα ή κάθε δεύτερη μέρα ξεκινώντας τουλάχιστον τέσσερις ημέρες πριν την ωορρηξία αυξάνει τις πιθανότητες να μείνετε έγκυος η σύντροφός σας.
    • Σεξ όταν είναι δυνατή η γονιμοποίηση. Μια γυναίκα είναι πιθανό να μείνει έγκυος κατά τη διάρκεια της ωορρηξίας — η οποία συμβαίνει στη μέση του εμμηνορροϊκού κύκλου, μεταξύ των περιόδων. Αυτό θα εξασφαλίσει ότι το σπέρμα, το οποίο μπορεί να ζήσει αρκετές ημέρες, είναι παρόν όταν είναι δυνατή η σύλληψη.
    • Αποφυγή λιπαντικών. Ορισμένα προϊόντα ενδέχεται να επηρεάσουν την κίνηση και τη λειτουργία του σπέρματος. 

    Τα συμπληρώματα με μελέτες που δείχνουν πιθανά οφέλη για τη βελτίωση του αριθμού ή της ποιότητας του σπέρματος περιλαμβάνουν:

    • Μαύρο κύμινο (nigella sativa)
    • Συνένζυμο Q10
    • Φυλλικό οξύ
    • Ιπποκάστανο (aescin)
    • L-καρνιτίνη
    • Panax ginseng
    • Ψευδάργυρος

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για την ανδρική υπογονιμότητα

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για την ανδρική υπογονιμότητα

    1111111111111

    Διαβάστε, επίσης,

    Χρήσιμες πληροφορίες για τη συστροφή όρχεως

    Τεχνητή γονιμοποίηση

    Χρήσιμες πληροφορίες για την προστατίτιδα

    Προβλήματα γονιμότητας

    Επιδιδυμίτιδα

    Συνταγή για την ορχίτιδα

    Τα εσώρουχα μπορεί να επηρεάσουν την ανδρική γονιμότητα

    Τα παχύσαρκα ζευγάρια δε μπορούν να τεκνοποιήσουν εύκολα

    Σύγχρονη εξωσωματική γονιμοποίηση

    Έχει κινδύνους η πατρότητα σε μεγάλη ηλικία;

    Οι καλύτερες βιταμίνες για την αύξηση της γονιμότητας

    Εργαστηριακό σπέρμα

    Η δίαιτα που είναι πλούσια σε πρωτεΐνες αυξάνει την γονιμότητα

    Μήπως έχετε αδύναμο σπέρμα;

    Τεχνητός όρχις για την ανδρική υπογονιμότητα

    Η στείρωση στους άντρες

    Πότε τα σπερματοζωάρια κολυμπούν γρηγορότερα

    Για πoιούς λόγους δε μπορείτε να κάνετε παιδί

    Κόλπα για καλύτερο σπέρμα

    Πώς η τηλεόραση επηρεάζει την γονιμότητα στους άντρες

    Σύνδρομο Klinefelter

    Προστατίτιδα από ουρεόπλασμα

    Πόσο σημαντικός είναι ο προστάτης

    Μήπως έχετε πόνο στην εκσπερμάτιση;

    Ορχίτιδα

    Απόγονοι χωρίς σπερματοζωάρια και ωάρια

    Πώς οι άντρες μπορούν να βελτιώσουν το σπέρμα τους

    Το κινητό μειώνει την παραγωγή σπερματοζωαρίων

    Αιτίες ανδρικής υπογονιμότητας

    Γονίδιο ένοχο για την ανδρική υπογονιμότητα

    Έλεγχος γονιμότητας ανδρών

    Εξωσωματική Γονιμοποίηση

    Ανδρική υπογονιμότητα

    www.emedi.gr