Τρίτη, 03 Ιουνίου 2014 11:31

Τι είναι η εκλαμψία

Γράφτηκε από την
Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(2 ψήφοι)

Η εκλαμψία είναι μια σοβαρή διαταραχή της κύησης

Η εκλαμψία, ICD - 10 Ο15, ή υπερτασική διαταραχή της κύησης ή τοξιναιμία της κυήσεως είναι μια σοβαρή υπερτασική διαταραχή της κύησης, που χαρακτηρίζεται από σπασμούς και κώμα και η οποία εμφανίζεται ανάμεσα στην 20η εβδομάδα της κύησης και στο τέλος της πρώτης εβδομάδας της λοχείας. Η εκλαμψία αποτελεί την πιο σοβαρή επιπλοκή της επαγόμενης από την κύηση υπέρτασης. Παρατηρείται στο 0,5- 4% όλων των τοκετών. Περίπου το 25% των σπασμών εμφανίζονται εντός των πρώτων 72 ωρών από τον τοκετό. Η περιγεννητική θνησιμότητα είναι περίπου 20%.

Προεκλαμψία είναι η κατάσταση που παρατηρείται κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης. Στην ουσία πρόκειται για το προηγούμενο στάδιο της εκλαμψίας, μιας, πιθανόν, επικίνδυνης κατάστασης του οργανισμού που όμως λόγω των χαρακτηριστικών συμπτωμάτων που έχει η προεκλαμψία προλαμβάνεται.


Πώς εκδηλώνεται η εκλαμψία

Η εκλαμψία εκδηλώνεται με αιφνίδια εμφάνιση τονικών και κλονικών σπασμών και με απώλεια της συνείδησης. Η εμφάνιση των σπασμών γίνεται σε τρεις φάσεις. Η πρώτη φάση χαρακτηρίζεται από συσπάσεις των μυών του προσώπου, τρόμο των βλεφάρων και μυδρίαση. Η δεύτερη φάση, που ακολουθεί, χαρακτηρίζεται από γενικευμένη τονική σύσπαση των μυών και κυάνωση. Στην συνέχεια, ακολουθεί η τρίτη φάση, των κλονικών σπασμών, που χαρακτηρίζεται από παρατεταμένη εισπνοή και ελαφρά εκπνοή. Τέλος, την λύση των σπασμών ακολουθεί η βραδεία επαναφορά της συνείδησης ή η παραμονή της εγκύου σε κώμα.

Τυπικά μια γυναίκα έχει υπέρταση και πρωτεϊνουρία πριν από την έναρξη της εκλαμψίας και των σπασμών. Πριν τους σπασμούς προηγείται ναυτία, έμετος, πονοκέφαλος, και φλοιώδης τύφλωση. Επιπλέον, άλλα συμπτώματα μπορεί προοδευτικά να εμφανίζονται, όπως κοιλιακός πόνος, ηπατική ανεπάρκεια, το σύνδρομο HELLP (αιμολυτική αναιμία, ανεβασμένα ένζυμα στο συκώτι και χαμηλά αιμοπετάλια), πνευμονικό οίδημα, και ολιγουρία. Το έμβρυο μπορεί να έχει ενδομήτρια καθυστέρηση της ανάπτυξης και μπορεί να συμβεί αιμορραγία του πλακούντα και αποκόλληση του πλακούντα. Κατά τη διάρκεια των σπασμών, το έμβρυο μπορεί να εμφανίσει βραδυκαρδία.

Σε ορισμένες σπάνιες περιπτώσεις, δεν υπάρχουν σπασμοί, και η γυναίκα πέφτει κατευθείαν σε κώμα. Ορισμένες γυναίκες με προεκλαμψία μπορεί να εμφανίσουν προσωρινή τύφλωση, όταν ανακάμψουν από το κώμα.


Οι παράγοντες κινδύνου για τοξιναιμία της κύησης

  1. Εκλαμψία και προεκλαμψία συμβαίνουν πιο συχνά στην πρώτη εγκυμοσύνη και σε νέες μητέρες, όπου πιστεύεται ότι ευθύνεται η νέα έκθεση στα πατρικά αντιγόνα.
  2. Επιπλέον, οι γυναίκες με προϋπάρχουσες ασθένειες των αγγείων (υπέρταση, διαβήτη και νεφροπάθεια ) ή θρομβοφιλικές ασθένειες, όπως το αντιφωσφολιπιδικό σύνδρομο διατρέχουν μεγαλύτερο κίνδυνο να αναπτύξουν προεκλαμψία και εκλαμψία.
  3. Έχοντας ένα μεγάλο πλακούντα (πολλαπλή κύηση, υδατιδόμορφη μύλη) προδιαθέτει τις γυναίκες σε εκλαμψία.
  4. Επιπλέον, υπάρχει μια γενετική συνιστώσα. Μια γυναίκα της οποίας η μητέρα ή η αδελφή είχε εκλαμψία ή προεκλαμψία διατρέχουν μεγαλύτερο κίνδυνο. Οι γυναίκες που έχουν βιώσει εκλαμψία είναι σε αυξημένο κίνδυνο για προεκλαμψία/εκλαμψία σε μεταγενέστερη εγκυμοσύνη.
  5. Το πνευμονικό οίδημα είναι μια μάλλον συνηθισμένη επιπλοκή της σοβαρής προεκλαμψίας και επηρεάζει περίπου το 3 % των γυναικών με προεκλαμψία. Οι περισσότερες περιπτώσεις είναι αποτέλεσμα της επιθετικής χορήγησης διαλυμάτων για ενδαγγειακή αύξηση του όγκου.

Παθοφυσιολογία της τοξιναιμίας της κύησης

Πολλαπλές θεωρίες έχουν προταθεί για να εξηγήσουν την προεκλαμψία και εκλαμψία.

-Η υποαιμάτωση του πλακούντα συνοδεύεται από αυξημένη ευαισθησία της μητέρας σε αντιυπερτασικά φάρμακα που οδηγούν σε αγγειόσπασμο και υποαιμάτωση πολλαπλών οργάνων. Περαιτέρω, η ενεργοποίηση του καταρράκτη της πήξης οδηγεί στο σχηματισμό μικροθρόμβων και επιδεινώνεται το πρόβλημα της διάχυσης. Η απώλεια του πλάσματος από το αγγειακό δένδρο με το προκύπτον οίδημα επιδεινώνει την κατάσταση. Τα γεγονότα αυτά οδηγούν σε σημεία και συμπτώματα της τοξιναιμίας, όπως η υπέρταση, η νεφρική, πνευμονική και ηπατική δυσλειτουργία, και κατά την  εκλαμψία η εγκεφαλική δυσλειτουργία. Προκλινικά οι δείκτες της εξέλιξης της νόσου είναι τα αυξημένα αιμοπετάλια και η ενεργοποίηση των ενδοθηλιακών παραγόντων.

-Η υποαιμάτωση του πλακούντα συνδέεται με μη φυσιολογική ανάπτυξη του εμβρύου. Η αδρενομεδουλλίνη, ένα ισχυρό αγγειοδιασταλτικό, παράγεται σε μειωμένες ποσότητες από τον πλακούντα σε προεκλαμψία και εκλαμψία. Και άλλοι αγγειοδραστικοί παραγόντες όπως η προστακυκλίνη, η θρομβοξάνη Α2, το μονοξείδιο του αζώτου, και οι ενδοθηλίνες οδηγούν στην αγγειοσυστολή. Πολλές μελέτες έχουν δείξει τη σημασία της ανοσολογικής αντίδρασης μιας γυναίκας στο μωρό από τα γονίδια του πατέρα που είναι παρόντα στο νεαρό έμβρυο και τον πλακούντα.

-Η εκλαμψία θεωρείται ως μια μορφή υπερτασικής εγκεφαλοπάθειας. Πιστεύεται ότι η εγκεφαλική αγγειακή αντίσταση μειώνεται, οδηγώντας σε αύξηση της ροής του αίματος προς τον εγκέφαλο. Εκτός από την ανώμαλη λειτουργία του ενδοθηλίου, αυτό οδηγεί και σε εγκεφαλικό οίδημα. Οι  σπασμοί δεν θα οδηγήσουν σε μόνιμη εγκεφαλική βλάβη, ωστόσο, ενδέχεται να προκαλέσουν εγκεφαλική αιμορραγία.


Διάγνωση τοξιναιμίας της κύησης

Οι σπασμοί κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης που δεν σχετίζονται με την προεκλαμψία θα πρέπει να διακρίνονται από την προεκλαμψία. Τέτοιες διαταραχές περιλαμβάνουν την επιληψία, τους όγκους του εγκεφάλου, το ανεύρυσμα του εγκεφάλου, και τους σπασμούς από φάρμακα. Συνήθως, η παρουσία του των σημείων  της σοβαρής προεκλαμψίας που προηγούνται και συνοδεύουν την εκλαμψία, διευκολύνουν τη διάγνωση.

Παρακλινικές εξετάσεις: Γενική αίματος, έλεγχος νεφρικής λειτουργίας, έλεγχος ηπατικής λειτουργίας, έλεγχος πήξης, έλεγχος ούρων 24 ωρών για ποσότητα και λευκώματα, υπερηχογράφημα.

Μέτρια προεκλαμψία

  • Αρτηριακή Πίεση 140-16 0mmHg/90-110 mmHg
  • Πρωτεϊνουρία 0,3-5 γραμμάρια/24h
  • Οίδημα ως αύξηση του βάρους πάνω από 1 κιλό την εβδομάδα ή 3 κιλά τον μήνα
  • Ούρα > 500 ml /24h

Σοβαρή προεκλαμψία

  • ΑΠ 160/110 mmHg
  • Πρωτεϊνουρία πάνω από 5 γραμμάρια /24h
  • Ολιγουρία (λιγότερα από 400 ml σε διάρκεια 24 ωρών)
  • Εγκεφαλικές ή οπτικές διαταραχές
  • Επιγαστραλγία
  • Πνευμονικό οίδημα ή κυάνωση
  • Διαταραχή στο συκώτι
  • Θρομβοπενία (PLT<150.000)

Πρόληψη της τοξιναιμίας της κύησης

Η διάγνωση και αντιμετώπιση  της προεκλαμψίας είναι κρίσιμη για τη μείωση του κινδύνου της εκλαμψίας.

Η χρήση θειικού μαγνησίου για την πρόληψη των σπασμών

Πρόληψη των σπασμών γίνεται συνήθως με τη χρήση θειικού μαγνησίου. Το θεραπευτικό εύρος για την πρόληψη των σπασμών εξακολουθεί να θεωρείται το 4.0-7.0 mEq / L, 7,0 - 10,0 mEq / L για την απώλεια του αντανακλαστικού της επιγονατίδας, 10,0 - 13,0 mEq / L για την  αναπνευστική καταστολή, 15.0-25.0 mEq / L σε πλήρη κολποκοιλιακό αποκλεισμό και > 25,0 mEq / L σε καρδιακή ανακοπή.  Αν οι υψηλές συγκεντρώσεις  Mg2 + αποτυγχάνουν, χορηγούνται IV αντιεπιληπτικά, γίνεται διασωλήνωση και μηχανική υποστήριξη της αναπνοής.


Πώς αντιμετωπίζεται η εκλαμψία

-Ο άμεσος και αποτελεσματικός έλεγχος των σπασμών είναι ζωτικής σημασίας. Στην προσπάθεια να ανασταλεί η επακόλουθη επιληπτική δραστηριότητα, χορηγείται bolus ενδοφλεβίως και σε στάγδην έγχυση θειϊκό μαγνήσιο.

-Τοποθετείται καθετήρας στην κύστη και παρακολουθείται η αποβολή ούρων ανά ώρα. Η ολιγουρία αποτελεί κακό προγνωστικό σημείο, που μπορεί να σημαίνει νεφρική ανεπάρκεια ή τοξικότητα από το μαγνήσιο.

-Η διεκπεραίωση του τοκετού είναι αναγκαία, τόσο στην περίπτωση της εκλαμψίας, όσο και σε περιπτώσεις εγκύων με σοβαρή υπέρταση. Η διενέργεια του τοκετού μπορεί να γίνει είτε με πρόκληση τοκετού είτε με καισαρική τομή, αμέσως μόλις καταστεί δυνατή η ρύθμιση της αρτηριακής πίεσης.

-Η εφαρμογή επισκληρίδιας αναισθησίας είναι ιδιαίτερα σημαντική, καθώς ανακουφίζει από τις ωδίνες του τοκετού και παράλληλα προκαλεί ελάττωση της αρτηριακής πίεσης. Επίσης, ελαττώνει την πιθανότητα εμφάνισης εκ νέου σπασμών, λόγω της αναλγησίας που προκαλείται.

Συμπερασματικά

Η θεραπεία της εκλαμψίας απαιτεί άμεση επέμβαση και έχει ως στόχο να λυθούν οι σπασμοί, να γίνει έλεγχος της αυξημένης αρτηριακής πίεσης, και να γεννήσει, αμέσως η μητέρα.

  • Αντιυπερτασική διαχείριση γίνεται με υδραλαζίνη ή λαβεταλόλη.
  • Ο τοκετός πρέπει να προχωρήσει ακόμη και αν το μωρό είναι ανώριμο. Το ήπαρ, οι νεφροί, οι πνεύμονες, το καρδιαγγειακό σύστημα, και το σύστημα πήξης, πρέπει να αξιολογηθούν πριν την καισαρική τομή, εκτός αν η γυναίκα είναι ήδη σε προχωρημένη κύηση, οπότε μπορεί να γεννήσει και φυσιολογικά. Η επισκληρίδιος αναισθησία για καισαρική τομή αντενδείκνυται σε διαταραχή της πηκτικότητας .
  • Αιμοδυναμική παρακολούθηση της γυναίκας μπορεί να είναι χρήσιμη σε σοβαρή καρδιακή νόσο, νεφρική νόσο, κακοήθη υπέρταση, πνευμονικό οίδημα και ολιγουρία.

Τα καλύτερα συμπληρώματα διατροφής για την εγκυμοσύνη

Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για την εγκυμοσύνη

Διαβάστε, επίσης,

Πρόωρος τοκετός

Ουρικό οξύ αίματος

Λευχαιμοειδής αντίδραση

Ουρολοίμωξη

Πότε η κύηση είναι υψηλού κινδύνου

Γιατί ματώνουν τα ούλα;

Δρεπανοκυτταρικά Σύνδρομα

Η θεραπευτική αγκαλιά

Πολλές πρόωρες γεννήσεις στην Ελλάδα

Βρογχοπνευμονική δυσπλασία

Γάλα γαϊδούρας

www.emedi.gr

Διαβάστηκε 19461 φορές Τελευταία τροποποίηση στις Κυριακή, 31 Μαρτίου 2019 10:20
Σαββούλα Μάλλιου Κριαρά

Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

Σχετικά Άρθρα

  • Ιδιοπαθής υπέρταση Ιδιοπαθής υπέρταση

    Χρήσιμες πληροφορίες για την ιδιοπαθή υπέρταση

    Υπέρταση ορίζεται ως η διατήρηση της αρτηριακής πίεσης σε υψηλά επίπεδα (συστολική αρτηριακή πίεση 140 mm Hg ή μεγαλύτερη). Επίσης, εξ ορισμού, υπέρταση ονομάζεται το επίπεδο της αρτηριακής πίεσης κατά το οποίο η λήψη θεραπευτικών μέτρων εμφανίζει σημαντικά οφέλη σε σχέση με τη μη επέμβαση.

    Η υπέρταση είναι σημαντικός παράγων κινδύνου για καρδιoαγγειακή νόσο 

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Καρδιoαγγειακό

    Γενετική: Τα επίπεδα της αρτηριακής πίεσης εμφανίζουν ισχυρή οικογενή συσχέτιση, χωρίς όμως, να έχει εντοπισθεί κάποιο σαφές γενετικό πρότυπο. Σημαντικός οικογενής κίνδυνος καρδιαγγειακής νόσου θα πρέπει να εξετάζεται συγχρόνως 

    Επικρατέστερη ηλικία: Η υπέρταση (πρωτοπαθής, καλοήθης, ιδιοπαθής) συνήθως εμφανίζεται μεταξύ 20ου και 30ου έτους της ηλικίας 

    Επικρατέστερο φύλο: Άνδρες > Γυναίκες (οι άνδρες έχουν την τάση να έχουν υψηλότερες πιέσεις από τις γυναίκες, όμως το σημαντικότερο είναι ότι εμφανίζουν πολύ υψηλότερο κίνδυνο καρδιαγγειακής νόσου ακόμα και για τα ίδια επίπεδα αρτηριακής πίεσης)

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΙΔΙΟΠΑΘΟΥΣ ΥΠΕΡΤΑΣΗΣ

    • Η υπέρταση θα πρέπει να θεωρείται ασυμπτωματική νόσος, εκτός από ακραίες περιπτώσεις ή αφού επιπλακεί από καρδιαγγειακή νόσο
    • Μπορεί να εμφανισθεί κεφαλαλγία, ειδικά σε πολύ υψηλά επίπεδα αρτηριακής πίεσης. Συνήθως, παρουσιάζεται κατά το ξύπνημα και έχει ινιακή εντόπιση 
    • Αμφιβληστροειδοπάθεια - στενωμένες αρτηρίες, σημείο αρτηριοφλεβικής διασταύρωσης, χαλκόχροα ή αργυρόχροα αρτηριόλια στον αμφιβληστροειδή
    • Επίταση του αορτικού στοιχείου του 2ου καρδιακού τόνου (Α2)

    ΑΙΤΙΑ ΙΔΙΟΠΑΘΟΥΣ ΥΠΕΡΤΑΣΗΣ

    Για περισσότερο από το 90% των περιπτώσεων υπέρτασης δεν υπάρχει αναγνωρίσιμο αίτιο. Αυτές οι περιπτώσεις ονομάζονται ιδιοπαθής ή πρωτοπαθής υπέρταση 

    Τα δευτεροπαθή αίτια υπέρτασης καλύπτουν τέσσερις τομείς:

    Νεφρικό παρέγχυμα:

    • Σπειραματονεφρίτιδα
    • Πυελονεφρίτιδα
    • Πολυκυστικοί νεφροί 

    Ενδοκρινείς αδένες:

    • Πρωτοπαθής υπερλδοστερονισμός 
    • Φαιοχρωμοκύττωμα 
    • Υπερθυρεοειδισμός 
    • Σύνδρομο Cushing

    Αγγεία:

    • Ισθμική στένωση της αορτής 
    • Στένωση νεφρικής αρτηρίας 

    Χημικές ουσίες:

    • Από του στόματος αντισυλληπτικά 
    • Μη στεροειδή αντιφλεγμονώδη φάρμακα
    • Αποσυμφορητικά
    • Αντικαταθλιπτικά 
    • Συμπαθητικομιμητικά 
    • Διάφορες βιομηχανικές χημικές ουσίες
    • Κορτικοστεροειδή 
    • Αλκαλοειδή της εργοταμίνης 
    • Λίθιο 
    • Κυκλοσπορίνη 

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΙΔΙΟΠΑΘΟΥΣ ΥΠΕΡΤΑΣΗΣ

    • Οικογενειακό ιστορικό υπέρτασης 
    • Παχυσαρκία
    • Κατανάλωση αλκοόλ
    • Δίαιτα πλούσια σε νάτριο
    • Stress
    • Απουσία σωματικής άσκησης 

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΙΔΙΟΠΑΘΟΥΣ ΥΠΕΡΤΑΣΗΣ

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ

    Δευτεροπαθής υπέρταση (λόγω της χαμηλής επίπτωσης αναστρέψιμων αιτίων υπέρτασης, ειδικές δοκιμασίες θα πρέπει να γίνονται μόνο όταν υπάρχει ένδειξη από το ιστορικό, τη φυσική εξέταση ή το βασικό εργαστηριακό έλεγχο)

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    • Αιμοσφαιρίνη και αιματοκρίτης ή γενική εξέταση αίματος 
    • Γενική εξέταση ούρων (μπορεί να δείξει πρωτεϊνουρία)
    • Κάλιο, ασβέστιο και κρεατινίνη 
    • Χοληστερόλη 
    • Σάκχαρο αίματος, νηστείας 
    • Ουρικό οξύ 

    ΠΑΘΟΛΟΓΟΑΝΑΤΟΜΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    Οι όψιμες επιπλοκές περιλαμβάνουν:

    • Αγγειακό εγκεφαλικό επεισόδιο 
    • Στένωση των αγγείων του αμφιβληστροειδούς, αιμορραγίες, εξιδρώματα, οίδημα θηλής 
    • Υπερτροφία αριστερής κοιλίας 
    • Συμφορητική καρδιακή ανεπάρκεια 
    • Ισχαιμική καρδιοπάθεια 
    • Πρωτεϊνουρία και νεφροσκλήρυνση 

    ΕΙΔΙΚΕΣ ΔΟΚΙΜΑΣΙΕΣ

    Μόνο όταν ενδείκνυνται από το ιστορικό, τα κλινικά ή τα εργαστηριακά ευρήματα:

    • Ενδοφλέβια πυελογραφία και νεφρική αρτηριογραφία 
    • Μέτρηση κατεχολαμινών πλάσματος, μετανεφρινών/Βανιλλυλμανδελικό Οξύ Ούρων (VMA)
    • Ρενίνη πλάσματος
    • Αορτογραφία
    • Ηλεκτροκαρδιογράφημα

    ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΗ

    Όταν ενδείκνυνται από το ιστορικό ή τη φυσική εξέταση:

    • Ακτινογραφία θώρακα
    • Υπερηχογράφημα
    • Ενδοφλέβια πυελογραφία 
    • Ψηφιακή αφαιρετική αρτηριογραφία
    • Αγγειογραφία

    ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΕΣ ΜΕΘΟΔΟΙ

    • Νεφρική βιοψία, αν υπάρχει υποψία νεφρικής παρεγχυματικής νόσου (καλύτερα να μη γίνεται)
    • Η διάγνωση της υπέρτασης, μπορεί να γίνει όταν ο μέσος όρος τριών τουλάχιστον μετρήσεων της αρτηριακής πίεσης υπερβαίνει τα 90 mm Hg για τη διαστολική ή τα 160 mm Hg για τη συστολική πίεση, θα πρέπει να ληφθούν τα απαραίτητα μέτρα ώστε ο ασθενής να βρίσκεται σε κατάσταση ηρεμίας, να έχει χρησιμοποιηθεί περιχειρίδα σωστού μεγέθους και να έχει τοποθετηθεί στο κατάλληλο σημείο 

    Λήψη ιστορικού και φυσική εξέταση, δίνοντας έμφαση στα παρακάτω:

    • Οικογενειακό ιστορικό υπέρτασης και καρδιαγγειακής νόσου
    • Ατομικό ιστορικό καρδιαγγειακής, αγγειακής εγκεφαλικής και νεφρικής νόσου, καθώς και ιστορικό σακχαρώδους διαβήτη
    • Παλαιότερα ανεβασμένη αρτηριακή πίεση
    • Παλαιότερη αγωγή
    • Ιστορικό αύξησης του σωματικού βάρους, σωματικής άσκησης, πρόσληψης νατρίου, λίπους και κατανάλωσης αλκοόλ
    • Συμπτώματα που υποδεικνύουν δευτεροπαθή υπέρταση 
    • Ψυχοκοινωνικούς και περιβαλλοντικούς παράγοντες που μπορεί να επηρεάσουν την αρτηριακή πίεση
    • Άλλους παράγοντες κινδύνου για καρδιαγγειακή νόσο όπως η παχυσαρκία, το κάπνισμα, η υπερλιπιδαιμία και ο σακχαρώδης διαβήτης
    • Βυθοσκόπηση για ανεύρεση στένωσης των αρτηριολίων, σημείου αρτηριοφλεβικής διασταύρωσης, αιμορραγιών, εξιδρωμάτων και οιδήματος θηλής 
    • Λεπτομερή εξέταση της καρδιάς και έλεγχο των περιφερικών σφύξεων. Σύγκριση μεταξύ κερκιδικού και μηριαίου σφυγμικού κύματος και για την ανεύρεση διαφόρων στον όγκο και τον συγχρονισμό
    • Εξέταση της κοιλίας για την ανεύρεση μαζών ή παθολογικών φυσημάτων. Ακροασθείτε ιδιαίτερα την περιοχή πάνω από τα λαγόνια, στην κατανομή των νεφρών 

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΙΔΙΟΠΑΘΟΥΣ ΥΠΕΡΤΑΣΗΣ

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ

    Εξωνοσοκομειακός ασθενής 

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ

    • Τα επιθυμητά επίπεδα αρτηριακής πίεσης θα πρέπει να εξατομικεύονται, ανάλογα με τους άλλους παράγοντες κινδύνου του ασθενούς, γενικά όμως, η θεραπεία στοχεύει ώστε η διαστολική πίεση < 90 mm Hg και η συστολική < 160 mm Hg
    • Σε παχύσαρκους ασθενείς, η ελάττωση του σωματικού βάρους μπορεί να οδηγήσει σε σημαντική ελάττωση της αρτηριακής πίεσης 
    • Η διακοπή του καπνίσματος θα πρέπει να περιλαμβάνεται πάντοτε σε πλήρες πρόγραμμα ελάττωσης των κινδύνων για καρδιαγγειακή νόσο
    • Ασκήσεις "βιοαναστολής" και χαλάρωσης φαίνεται ότι ελαττώνουν την αρτηριακή πίεση

    ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ

    Κανονική δραστηριότητα με ένα πρόγραμμα αεροβικής εξάσκησης 

    hypertension complications medium

    ΔΙΑΙΤΑ

    • Μερικοί ασθενείς μπορούν να ανταποκριθούν σε ελάττωση της διαιτητικής πρόσληψης άλατος 
    • Η κατανάλωση αλκοόλ θα πρέπει να ελαττωθεί κάτω από 30 γραμμάρια την ημέρα 
    • Ελάττωση της πρόσληψης κορεσμένων λιπών και αύξηση των πολυακορέστων 
    • Η χρήση καλίου και ασβεστίου μπορεί να ληφθεί υπ' όψιν

    ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    • Να δίνεται έμφαση στην ασυμπτωματική φύση της νόσου και στη σημασία της "δια βίου" θεραπευτικής αντιμετώπισης
    • Ανασκόπηση των παραγόντων κινδύνου για καρδιαγγειακή νόσο, με έμφαση για την ανάγκη ενός ολοκληρωμένου προγράμματος πρόληψης 

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΙΔΙΟΠΑΘΟΥΣ ΥΠΕΡΤΑΣΗΣ

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ

    Τα φάρμακα πρώτης γραμμής αποτελούνται από τις τέσσερις ακόλουθες κατηγορίες και τους εκπροσώπους τους:

    Διουρητικά:

    • Υδροχλωροθειαζίδη 12,5-50 mg την ημέρα
    • Χλωροθαλιδόνη 12,5-50 mg την ημέρα
    • Ινδαπαμίδη 2,5-5 mg την ημέρα 

    Αναστολείς του μετατρεπτικού ενζύμου της αγγειοτενσίνης (α-ΜΕΑ):

    • Καπτοπρίλη 25-300 mg 3 φορές την ημέρα 
    • Εναλαπρίλη 2,5-20 mg την ημέρα 
    • Φοσινοπρίλη 10-80 mg την ημέρα
    • Λισινοπρίλη 50-20 mg την ημέρα
    • Ραμιπρίλη 2,5-20 mg την ημέρα
    • Κουϊναπρίλη 10-80 mg την ημέρα 
    • Μπεναζεπρίλη 10-40 mg την ημέρα 
    • Σιλαζαπρίλη 2,5-5 mg την ημέρα
    • Περινδοπρίλη 1-16 mg την ημέρα 
    • Σπιραπρίλη 12,5-50 mg την ημέρα

    Αναστολείς ασβεστίου:

    • Διλτιαζέμη (συνεχούς απελευθέρωσης) 180-360 mg την ημέρα 
    • Φελοδιπίνη 5-20 mg την ημέρα
    • Ισραδιπίνη 2,5-10 mg δύο φορές την ημέρα 
    • Νικαρδιπίνη 20-40 mg τρεις φορές την ημέρα 
    • Νιφεδιπίνη (βραδείας απελευθέρωσης) 30-120 mg την ημέρα 
    • Νιτρενδιπίνη 5-40 mg την ημέρα 
    • Βεραπαμίλη (συνεχούς απελευθέρωσης) 120-480 mg την ημέρα

    β-αναστολείς:

    • Ασεμπουτολόλη 400-800 mg την ημέρα
    • Ατενολόλη 25-100 mg την ημέρα
    • Μετοπρολόλη 50-200 mg την ημέρα
    • Ναδολόλη 40-320 mg την ημέρα
    • Πενβουτολόλη 20-40 mg την ημέρα
    • Πινδολόλη 5-30 mg δύο φορές την ημέρα
    • Προπρανολόλη 40-240 mg την ημέρα, διαιρεμένα σε δύο δόσεις 
    • Τιμολόλη 10-40 mg την ημέρα, διαιρεμένα σε δύο ημέρες 
    • Βηταξοζολόλη 5-40 mg την ημέρα

    Αντενδείξεις:

    • Τα διουρητικά μπορεί να επιδεινώσουν ουρική αρθρίτιδα και σακχαρώδη διαβήτη
    • Οι β-αναστολείς αντενδείκνυνται σε ενεργό νόσο του αναπνευστικού, καρδιακή ανεπάρκεια και κολποκοιλιακό αποκλεισμό. Ο σακχαρώδης διαβήτης και η περιφερική αγγειοπάθεια αποτελούν σχετικές αντενδείξεις 
    • Η διλτιαζέμη και η βεραπαμίλη θα πρέπει να χορηγούνται με προσοχή σε ασθενείς με καρδιακή ανεπάρκεια ή κολποκοιλιακό αποκλεισμό

    ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΑ ΦΑΡΜΑΚΑ

    Πολλά από αυτά μπορούν να προστεθούν στα ανωτέρω, σε συνδυασμένη αγωγή α-αδρενεργικά φάρμακα:

    • Πραζοσίνη 1-10 mg δύο φορές την ημέρα
    • Τεραζοσίνη 1-20 mg την ημέρα 
    • Δοξαζοσίνη 1-16 mg την ημέρα

    Κεντρικώς δρώντες αναστολείς του συμπαθητικού:

    • Κλονιδίνη 0,1-1,2 mg την ημέρα ή αυτοκόλλητο έμπλαστρο που τοποθετείται κάθε εβδομάδα 0,1-0,3 mg την ημέρα
    • Γουαναφασίνη 1-3 mg την ημέρα
    • Μεθυλτόπα 250-2.000 mg δύο φορές την ημέρα

    Περιφερικά δρώντα συμπαθητικολυτικά:

    • Γουαναδρέλη 5-75 mg την ημέρα, διαιρεμένα σε δύο δόσεις 
    • Γουανεθιδίνη 10-50 mg την ημέρα
    • Ρεσερπίνη 0,1-0,25 mg την ημέρα 
    • Λαμπεταλόλη 100-900 mg δύο φορές την ημέρα 

    Αγγειοδιασταλτικά:

    • Υδραλαζίνη 25-150 mg δύο φορές την ημέρα
    • Μινοξιδίλη (χρησιμοποιείται σπάνια, λόγω των παρενεργειών της)

    Διουρητικά της αγκύλης: 

    • Φουροσεμίδη 20-320 mg την ημέρα
    • Βουμετανίδη 0,5-2 mg την ημέρα
    • Εθακρυνικό οξύ 25-100 mg την ημέρα

    Καλιοκρατητικά διουρητικά:

    • Γενικά, χορηγούνται σε ασθενείς που έχουν αναπτύξει υποκαλιαιμία με τα θειαζιδικά διουρητικά 
    • Αμιλορίδη 5-10 mg την ημέρα 
    • Σπιρονολακτόνη 25-150 mg την ημέρα 
    • Τριαμτερένη 50-150 mg την ημέρα

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    • Από τη στιγμή που η κατάσταση σταθεροποιείται, οι ασθενείς θα πρέπει να επανεξετάζονται τουλάχιστον κάθε 3 έως 6 μήνες 
    • Ανασκόπηση της αποτελεσματικότητας και των ανεπιθύμητων ενεργειών της φαρμακευτικής αγωγής καθώς και της συμμόρφωσης του ασθενούς
    • Θα πρέπει να γίνονται, τουλάχιστον μία φορά το χρόνο, γενική εξέταση ούρων, μέτρηση κρεατινίνης και καλίου, ως μέρος ενός γενικότερου εργαστηριακού ελέγχου

    ΠΡΟΛΗΨΗ/ΑΠΟΦΥΓΗ

    Δίαιτα, γυμναστική, ελάττωση stress, διακοπή του καπνίσματος, ελάττωση ή διακοπή της κατανάλωσης αλκοόλ, συμμόρφωση με τη φαρμακευτική αγωγή 

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ

    • Συμφορητική καρδιακή ανεπάρκεια 
    • Νεφρική ανεπάρκεια 
    • Έμφραγμα του μυοκαρδίου 
    • Αγγειακό εγκεφαλικό επεισόδιο
    • Υπερτασική καρδιοπάθεια

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ 

    Καλή, όταν γίνεται σωστή ρύθμιση της αρτηριακής πίεσης

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΗΛΙΚΙΑΚΑ ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Παιδιατρικό:

    • Η αρτηριακή πίεση θα πρέπει να μετράται σε κάθε εξέταση ρουτίνας 
    • Η υπέρταση μπορεί να συνοδεύει ένα μεγάλο αριθμό οξέων και χρονίων νοσημάτων αυτής της ηλικίας 

    Γηριατρικό: Σε αυτή την ηλικιακή ομάδα εμφανίζεται συχνότερα αμιγής συστολική υπέρταση. Η θεραπεία είναι αποτελεσματική, αν και οι παρενέργειες των φαρμάκων εμφανίζονται συχνότερα

    ΚΥΗΣΗ 

    Ανύψωση της αρτηριακής πίεσης κατά τη διάρκεια της κύησης, μπορεί να οφείλεται σε χρόνια υπέρταση ή σε προεκλαμψία. Η θεραπεία ελαττώνει τόσο τη μητρική όσο και την εμβρυϊκή θνητότητα. Μερικά φάρμακα μπορούν να βλάψουν το κύημα

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για την υπέρταση

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για την υπέρταση

    high blood pressure hypertension symptoms thumb 732x549

     

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό

    Διαβάστε, επίσης,

    Κακοήθης υπέρταση

    Χρήσιμες πληροφορίες για την αποκόλληση αμφιβληστροειδούς

    Υπερτασική κρίση

    Τι είναι η αρτηριακή υπέρταση;

    Αλδοστερόνη

    Χρήσιμες πληροφορίες για το φαιοχρωμοκύττωμα

    Χρήσιμες πληροφορίες για την αθηροσκλήρυνση

    Φαιοχρωμοκύττωμα

    Πότε πρέπει να κάνετε εξέταση αίματος για ρενίνη

    Τα περισσότερα πιεσόμετρα της αγοράς είναι ανακριβή

    Μετρήστε σωστά την πίεσή σας

    Συμπληρώματα διατροφής για την υπέρταση

    Επικίνδυνες κατευθυντήριες γραμμές για την υπέρταση

    Μειώστε την αρτηριακή σας πίεση με φυσικούς τρόπους

    Να τρώτε μια σκελίδα σκόρδο κάθε πρωί

    Βελονισμός για να ρυθμίσετε την πίεσή σας

    Η διατροφή που καταπολεμά την κατακράτηση υγρών

    Διατροφή για την υπέρταση

    Κάνναβη και καρδιοαγγειακά νοσήματα

    Επικίνδυνες κατευθυντήριες γραμμές για την υπέρταση

    Πότε πρέπει να κάνετε εξέταση αίματος για ρενίνη - Emedi

    Σταματήστε να παίρνετε φάρμακα για την υπέρταση - Emedi

    Η αφυδάτωση προκαλεί πολλές ασθένειες

    Η τεχνική της χαλαρωτικής αναπνοής

    Τα οφέλη στην υγεία από την κατανάλωση φύλλων ελιάς

    Οι καλύτερες διαγνωστικές εξετάσεις για το ενδοκρινικό σύστημα και τον μεταβολισμό

    Εμπιστευθείτε τους διατροφικούς συμβούλους της EMEDI

    Τα οφέλη από την παπάγια στην υγεία

    Ποιοι πρέπει να παίρνουν μουρουνόλαδο

    Χρήσιμες ιατρικές συνταγές με σκόρδα

    Τι θα συμβεί στον οργανισμό σας αν κόψετε τη ζάχαρη

    Τα οφέλη από το μαύρο κύμινο στην υγεία

    Οι καλύτερες οδηγίες για τους υπερτασικούς

    Βελονισμός για να ρυθμίσετε την πίεσή σας

    Διατροφή για την υπέρταση

    Το υδρόθειο βοηθάει στην υπέρταση

    Υπερτασική κρίση

    Διαφορά αρτηριακής πίεσης στα δύο χέρια

    Ανεύρυσμα αορτής

    Η διαφορετικότητα του ανδρικού και γυναικείου φύλου

    Κάντε βάρη αν έχετε αυξημένη πίεση

    Μεταβολικό σύνδρομο

    Βιολογικές αλλαγές των ανδρών στα 50

    Θαλασσινό αλάτι

    Γάλα σόγιας για την υπέρταση και τον καρκίνο

    Γιατί ματώνει η μύτη;

    Πολύ χρήσιμες πληροφορίες για την χοληστερίνη

    Γιατί όσοι έχουν διαβήτη δεν πρέπει να καπνίζουν

    H δίαιτα DASH για τη ρύθμιση της πίεσης

    Δίαιτα για πενηντάρες

    Διερεύνηση αρτηριακής υπέρτασης

    Βουίζουν τ’ αυτιά σας;

    Πρόληψη ασθενειών με γανόδερμα

    Εγκεφαλική αιμορραγία

    Βιοανάδραση

    Τι είναι η αρτηριακή υπέρταση;

    Τροφές φάρμακα

    Αλάτι Ιμαλαΐων

    Διακυμάνσεις αρτηριακής πίεσης

    Το τεστ της μέσης

    Μετρήστε σωστά την πίεσή σας

    Η προϋπέρταση απειλεί με εγκεφαλικό

    Αθηροσκλήρωση

    Πότε επιβάλλεται αυστηρά δίαιτα στο αλάτι και πότε ελαστική

    Βότανα για διάφορα προβλήματα υγείας

    www.emedi.gr

     

  • Κακοήθης υπέρταση Κακοήθης υπέρταση

    Χρήσιμες πληροφορίες για την καακοήθη υπέρταση

    Κακοήθης υπέρταση είναι βαριά υπέρταση που χαρακτηρίζεται από αμφιβληστροειδοπάθεια, με ή χωρίς οίδημα της θηλής και σχετίζεται με νέκρωση μικρών αρτηριών και αρτηριολίων. Γενικά η διαστολική πίεση είναι υψηλότερη από 130 mm Hg

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Καρδιαγγειακό, Νεφροί

    Επικρατέστερη ηλικία: Μέση ηλικία τα 40 χρόνια

    Επικρατέστερο φύλο: Άνδρες < Γυναίκες 

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΚΑΚΟΗΘΟΥΣ ΥΠΕΡΤΑΣΗΣ

    • Κεφαλαλγία 40%
    • Θόλωση της όρασης 40%
    • Καρδιακά συμπτώματα (θωρακικό άλγος, δύσπνοια) 25%
    • Ναυτία και έμετοι 15%
    • Εστιακά νευρολογικά σημεία < 5%
    • Υπέρταση > 90%
    • Αμφιβληστροειδοπάθεια, βαθμού ΙΙΙ ή IV (εξιδρώματα, αιμορραγίες) με ή χωρίς οίδημα της θηλής  > 90%
    • Πνευμονικό οίδημα 50-90%
    • Stupor ή κώμα 50-90%
    • Ανησυχία 50-90%
    • Σπασμοί 50-90%

    ΑΙΤΙΑ ΚΑΚΟΗΘΟΥΣ ΥΠΕΡΤΑΣΗΣ

    • Υπέρταση - 10 φορές συχνότερη σε δευτεροπαθή παρά σε ιδιοπαθή υπέρταση 
    • Μη συμμόρφωση του ασθενούς με την αντιϋπερτασική αγωγή 
    • Η παθοφυσιολογία σχετίζεται με αδυναμία αυτορρύθμισης της αρτηριακής πίεσης όταν αυτή είναι πολύ υψηλή

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΚΑΚΟΗΘΟΥΣ ΥΠΕΡΤΑΣΗΣ

    • Αφρικανοί - Αμερικανοί
    • Κάπνισμα
    • Δευτεροπαθής υπέρταση

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΚΑΚΟΗΘΟΥΣ ΥΠΕΡΤΑΣΗΣ

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ

    • Βαριά υπέρταση χωρίς αμφιβληστροειδοπάθεια - σκεφτείτε φαιοχρωμοκύττωμα, διακοπή κλονιδίνης, βρώση τυραμίνης σε συνδυασμό με χρήση αναστολέων της μονοαμινοξειδάσης 
    • Θρομβωτική θρομβοπενική πορφύρα

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    • Ερυθροκυτταρικοί κύλινδροι (90%)
    • Αιματουρία (90%)
    • Πρωτεϊνουρία (90%)
    • Αζωθαιμία (90%)
    • Μείωση της κάθαρσης κρεατινίνης (90%)
    • Υποκαλιαιμική αλκάλωση (90%)
    • Μικροαγγειοπαθητική αιμολυτική αναιμία (50-90%)
    • Θρομβοκυτταροπενία (50-90%)
    • Διάχυτη ενδαγγειακή πήξη (50-90%)

    ΠΑΘΟΛΟΓΟΑΝΑΤΟΜΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    • Ινιδοειδής νέκρωση των αρτηριολίων (> 90%)
    • Αλλοιώσεις των σπειραμάτων σαν "φλοιός κρεμμυδιού" (50-90%)
    • Αποδόμηση των νεφρικών σωληναρίων (50-90%)

    ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΗ

    • Υπερηχογράφημα νεφρών: μικροί νεφροί
    • Σπινθηρογράφημα νεφρών: ελάττωση της πρόσληψης του ιστοτόπου (καλύτερα να μη γίνεται)

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΚΑΚΟΗΘΟΥΣ ΥΠΕΡΤΑΣΗΣ

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ

    Εισαγωγή στο νοσοκομείο, εντατική θεραπεία κάτω από συνεχή αιμοδυναμική παρακολούθηση, όπως ορίζεται από την κλινική κατάσταση

    High Blood Pressure Reasons And Prevention

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ

    Σκοπός είναι η ύφεση των συμπτωμάτων, η μείωση της διαστολικής αρτηριακής πίεσης στα 100 mm Hg (ή της μέσης αρτηριακής πίεσης < 120 mm Hg) και η διατήρηση διούρησης άνω των 20 mL/ώρα. Απότομη πτώση της αρτηριακής πίεσης μπορεί να οδηγήσει σε ισχαιμία του εγκεφάλου 

    ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ

    Κλινοστατισμός

    ΔΙΑΙΤΑ

    Φτωχή σε νάτριο

    ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    Να δοθεί έμφαση στην ανάγκη συμμόρφωσης του ασθενούς με τη θεραπευτική αγωγή

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΚΑΚΟΗΘΟΥΣ ΥΠΕΡΤΑΣΗΣ

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ

    • Νιτροπρωσσικό νάτριο: 0,3 mcg/Kg/λεπτό  (25-50 mcg/λεπτό) ΕΦ έγχυση και τιτλοποίηση, μέσα σε πολύ λίγα λεπτά, μέχρι ένα μέγιστο 10 mcg/Kg/λεπτό. Άμεση δράση, ιδανικό για ασθενείς με ισχαιμία, συμφορητική καρδιακή ανεπάρκεια, διαχωρισμό της αορτής (σε συνδυασμό με ένα β-αποκλειστή) ή ενδοκρανιακή αιμορραγία. Αντενδείκνυται κατά τη διάρκεια της κύησης 
    • Τριμεθαφάνη: 0,5-1 mg/λεπτό (500 mg/500mL D5W) και τιτλοποίηση. Άμεση δράση, φάρμακα δεύτερης σειράς, όταν δεν μπορεί να χορηγηθεί το νιτροπρωσσικό νάτριο
    • Λαβηταλόλη: αρχικά 20 mg ΕΦ μέσα σε 2 λεπτά, στη συνέχεια συνεχώς αυξανόμενες δόσεις (40-80 mg) σε μεσοδιάστημα 10 λεπτών, μέχρι να φτάσει η αρτηριακή πίεση στα επιθυμητά επίπεδα ή να έχουν χορηγηθεί συνολικά 300 mg. Η εμπειρία με το φάρμακο στην κακοήθη υπέρταση είναι μικρή, φαίνεται όμως, ότι ωφελεί λόγω συνδυασμού α- και β-ανασταλτικής δράσης. Να αποφεύγεται σε συμφορητική καρδιακή ανεπάρκεια, άσθμα και κολποκοιλιακό αποκλεισμό
    • Διαζοξείδη: 1-3 mg υπογλώσσια, ενδιάμεση έναρξη δράσης, φάρμακο εκλογής όταν δεν απαιτείται επεμβατικός αιμοδυναμικός έλεγχος. Αντενδείκυται σε διαχωρισμό της αορτής 
    • Υδραλαζίνη: 5-15 mg ΕΦ. Επαναλάβετε τις ίδιες δόσεις ανάλογα με την ανάγκη. Η θεραπεία εκλογής για τις εγκύους 
    • Φαιντολαμίνη: 2-5 mg ΕΦ. Φάρμακο εκλογής σε υποψία φαιοχρωμοκυττώματος, διακοπής κλονιδίνης, τραύμα του ΚΝΣ ή κρίση αναστολέων της ΜΑΟ

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    Παρακολούθηση της αρτηριακής πίεσης, της νεφρικής λειτουργίας και της γενικής εξέτασης ούρων

    ΠΡΟΛΗΨΗ/ΑΠΟΦΥΓΗ

    Σωστή ρύθμιση της υπέρτασης 

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ

    • Νεφρική ανεπάρκεια 
    • Εγκεφαλοπάθεια 
    • Συμφορητική καρδιακή ανεπάρκεια 
    • Αγγειακό εγκεφαλικό επεισόδιο
    • Αμφιβληστροειδοπάθεια 

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ 

    • Με θεραπεία 5ετής επιβίωση > 70%, νεφρική ανεπάρκεια στο 50%
    • Χωρίς θεραπεία, θνητότητα > 90%

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    • Χρόνια νεφρική ανεπάρκεια 
    • Νεφραγγειακή υπέρταση 
    • Οξεία σπειραματονεφρίτιδα
    • Αγγειΐτιδα, νεφρική προσβολή
    • Φαιοχρωμοκύττωμα
    • Προεκλαμψία

    ΗΛΙΚΙΑΚΑ ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Παιδιατρικό: Η εγκεφαλοπάθεια μπορεί να προκληθεί από χαμηλότερα επίπεδα αρτηριακής πίεσης, σε σύγκριση με τους ενήλικες

    Γηριατρικό: Υψηλότερη θνητότητα

    ΚΥΗΣΗ

    Η υδραλαζίνη είναι το φάρμακο εκλογής. Αντιμετωπίστε την εκλαμψία

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τα καρδιοαγγειακά νοσήματα

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τα καρδιοαγγειακά νοσήματα

    iStock 859833110

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα  για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Χρήσιμες πληροφορίες για την αποκόλληση αμφιβληστροειδούς

    Υπερτασική κρίση

    Τι είναι η αρτηριακή υπέρταση;

    Αλδοστερόνη

    www.emedi.gr

     

     

  • Χρήσιμες πληροφορίες για τον υπερπαραθυρεοειδισμό Χρήσιμες πληροφορίες για τον υπερπαραθυρεοειδισμό

    Χρήσιμες πληροφορίες για τον υπερπαραθυρεοειδισμό

    Ο υπερπαραθυρεοειδισμός αντιπροσωπεύει μία απώλεια των φυσιολογικών ρυθμιστικών λειτουργιών του σώματος που αφορούν τη λειτουργία των παραθυρεοειδών αδένων με αποτέλεσμα απώλεια της ικανότητας τους να διατηρούν ένα φυσιολογικό επίπεδο ασβεστίου του ορού

    • Πρωτοπαθής υπερπαραθυρεοειδισμός - άμεση υπερλειτουργία των παραθυρεοειδών αδένων είτε λόγω υπερπλασίας, είτε λόγω αδενώματος των παραθυρεοειδών 
    • Δευτεροπαθής υπερπαραθυρεοειδισμός - συνήθως παρατηρείται σε χρόνια νεφρική νόσο ή σε καταστάσεις ένδειας βιταμίνης D οι οποίες οδηγούν σε υπερπλασία και των τεσσάρων αδένων και συνακόλουθη αυξημένη δραστηριότητα 
    • Πολλαπλή ενδοκρινική νεοπλασία (σύνδρομα πολλαπλής ενδοκρινικής νεοπλασίας) - νοσολογικές καταστάσεις με πολλαπλές ενδοκρινικές δυσλειτουργίες, εκ των οποίων η υπερπλασία των παραθυρεοειδών αδένων οδηγεί σε κλινικό υπερπαραθυρεοειδισμό 
    • Καρκίνωμα παραθυρεοειδών - εξαιρετικά σπάνιο 

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Ενδοκρινικό/Μεταβολικό 

    Επικρατέστερη ηλικία: Ηλικία μεγαλύτερη από 50 ετών

    Επικρατέστερο φύλο: Γυναίκες > Άνδρες (4:1)

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΥΠΕΡΠΑΡΑΘΥΡΕΟΕΙΔΙΣΜΟΥ

    "Επώδυνα οστά, νεφρικοί λίθοι, βογκητά της κοιλιάς και στεναγμός της ψυχής". Πρέπει να το σκεφτείτε για να το διαγνώσετε

    Νεφροί:

    • Νεφρολιθίαση 
    • Νεφρασβέστωση
    • Ελαττωμένη σπειραματική κάθαρση 
    • Δίψα 
    • Πολυδιψία 
    • Πολυουρία 

    Γαστρεντερικό:

    • Δυσφορία στην κοιλιά
    • Γαστροδωδεκαδακτυλικό έλκος 
    • Παγκρεατίτιδα 
    • Παγκρεατικές ασβεστώσεις 
    • Δυσκοιλιότητα 
    • Έμετος 
    • Ανορεξία
    • Απώλεια βάρους 

    Σκελετικό:

    • Πόνοι και ευαισθησία οστών 
    • Κυστικές βλάβες οστών 
    • Αφαλάτωση σκελετού 
    • Αυτόματα κατάγματα 
    • Καθιζήσεις σπονδύλων 
    • Οστεοπόρωση 

    Διανοητικές λειτουργίες:

    • Αδιαθεσία
    • Απάθεια 
    • Ανησυχία
    • Κατάθλιψη 
    • Ψύχωση

    Νευρολογικό:

    • Υπνηλία
    • Κώμα
    • Διάχυτες ΗΕΓφικές ανωμαλίες 

    Νευρομυϊκό:

    • Μυϊκή αδυναμία 
    • Αδυναμία 
    • Υποτονία

    Καρδιαγγειακό:

    • Υπέρταση 
    • Βραχύ QT διάστημα 

    Αρθρώσεις/περιαρθρικοί ιστοί:

    • Αρθραλγίες 
    • Ουρική αρθρίτιδα
    • Ψευδοουρική αρθρίτιδα
    • Περιαρθρικές ασβεστώσεις

    Οφθαλμός:

    • Ινώδης κερατοπάθεια 
    • Επιπεφυκίτιδα
    • Εναποθέσεις ασβεστίου στον επιπεφυκότα 

    ΑΙΤΙΑ ΥΠΕΡΠΑΡΑΘΥΡΕΟΕΙΔΙΣΜΟΥ

    Πρωτοπαθής υπερπαραθυρεοειδισμός:

    • Οφείλονται σε υπερπλασία συνήθως ενός, αλλά μερικές φορές πολλαπλών παραθυρεοειδών αδένων ή αδενωματώδεις αλλοιώσεις που οδηγούν σε μία ανεξέλεγκτη αύξηση παραγωγής και απελευθέρωσης παραθορμόνης που ακολούθως οδηγεί σε αύξηση του ασβεστίου ορού

    Δευτεροπαθής υπερπαραθυρεοειδισμός:

    • Παρατηρείται πιο συχνά στη χρόνια νεφρική ανεπάρκεια λόγω επίκτητης υπερπλασίας και υπερλειτουργίας των παραθυρεοειδών αδένων
    • Απώλεια νεφρικού παρεγχύματος που οδηγεί σε υπερφωσφαταιμία 
    • Επιδείνωση παραγωγής καλσιτριόλης που οδηγεί σε υπασβεστιαιμία 
    • Γενική σκελετική και νεφρική αντίσταση στη δράση της παραθορμόνης για λόγους άγνωστους

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ

    • Ηλικία πάνω από τα 50
    • Γυναίκες φύλο
    • Πιο συχνή εμφάνιση σε εύκρατα παρά σε τροπικά κλίματα 
    • Υψηλότερη συχνότητα σε άτομα εκτεθέντα σε θεραπευτική ακτινοβολία χαμηλής δόσης 

    Hyperparathyroidism

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΥΠΕΡΠΑΡΑΘΥΡΕΟΕΙΔΙΣΜΟΥ

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ

    Πρέπει να αποκλεισθούν άλλες αιτίες αυξημένου ασβεστίου ορού

    Οφειλόμενος σε αυξημένη PTH:

    • Έκτοπος υπερπαραθυρεοειδισμός 
    • Βρογχογενές καρκίνωμα 
    • Καρκίνος του νεφρού

    Μη παραθυρεοειδικές αιτίες:

    • Κακοήθεια - καρκίνωμα μαστού, πολλαπλούν μυέλωμα, λέμφωμα, λευχαιμία, καρκίνος προστάτη, νόσος του Paget
    • Κοκκιωματώδης νόσος - σαρκοείδωση, φυματίωση, βηρυλλίωση, ιστοπλάσμωση, κοκκιδιοειδομύκωση
    • Φάρμακα - θειαζιδικά διουρητικά, φουρσεμίδη, τοξικότητα από βιταμίνη D, περίσσεια βιταμίνης Α, λίθιο σύνδρομο λήψεως αντιόνων, χορήγηση εξωγενούς ασβεστίου
    • Ενδοκρινικά - υπερθυρεοειδισμός, οξεία επινεφριδιακή ανεπάρκεια, βίπωμα, φαιοχρωμοκύττωμα
    • Οικογενής υποασβεστιουρική υπερασβεστιαιμία
    • Ακινητοποίηση

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    • Αυξημένο ασβέστιο ορού, πάνω από 10,2 mg/dL (2,55 mmol/l) σε τρεις επιτυχείς μετρήσεις
    • Αυξημένα επίπεδα ανοσοδραστικής παραθορμόνης ορού 
    • Χαμηλά επίπεδα φωσφορικών του ορού, κάτω από 2,5 mg/dL (0,81 mmol/L)
    • Αυξημένα επίπεδα χλωρίου του ορού
    • Ελαττωμένο επίπεδο CO2 του ορού 
    • Υπερχλωραιμική μεταβολική οξέωση 
    • Αύξηση κυκλικού ΑΜΡ ούρων

    ΠΑΘΟΛΟΓΟΑΝΑΤΟΜΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    • Υπερπλασία παραθυρεοειδών - άλλοι παραθυρεοειδείς με κυτταρικές αλλαγές 
    • Αδένωμα παραθυρεοειδών - μόνο ένας αδένας συνήθως με κυτταρικές αλλοιώσεις 
    • Καρκίνωμα παραθυρεοειδών - κυτταρικές αλλοιώσεις συμβατές με κακοήθεια, π.χ. κυτταρική ατυπία, αλλοιώσεις στους λεμφαδένες 

    ΕΙΔΙΚΕΣ ΔΟΚΙΜΑΣΙΕΣ

    Ανοσολογική μέθοδος με αντισώματα κατά ΡΤΗ (παραθορμόνης)

    ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΗ

    • Υπερηχοτομογραφία αυχένος 
    • Σπινθηρογράφημα θαλλίου, τεχνητίου (καλύτερα να μη γίνεται)
    • Αξονική τομογραφία 
    • Καλύτερα μαγνητική τομογραφία παραθυρεοειδών αδένων 

    ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΕΣ ΜΕΘΟΔΟΙ

    • Διαδερμική δια βελόνης αναρρόφηση υλικού και προσδιορισμός παραθορμόνης
    • Ανοικτή χειρουργική αφαίρεση με διάγνωση μέσω ταχείας βιοψίας σε τομές ψυκτικού

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΥΠΕΡΠΑΡΑΘΥΡΕΟΕΙΔΙΣΜΟΥ

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ

    Εξωνοσοκομειακός ασθενής συνήθως. Νοσηλεία στο νοσοκομείο μόνο για χειρουργική αφαίρεση αδένων ή θεραπεία υποκείμενης νόσου

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ

    • Χειρουργική αφαίρεση του νοσούντος αδένος είναι η μόνη αποδεδειγμένη θεραπεία για υπερπαραθυρεοειδισμό (υφολική αφαίρεση)
    • Λίγοι ασθενείς με ασυμπτωματική υπερασβεστιαιμία λόγω υπερπαραθυρεοειδισμού μπορεί να μην είναι υποψήφιοι για χειρουργική αφαίρεση αλλά να αντιμετωπίζονται συντηρητικά. Αποφυγή αφυδάτωσης είναι το πιο σημαντικό τμήμα θεραπείας

    Χειρουργική θεραπεία:

    • Σε προεγχειρητικούς και αμέσως μετά την εγχείρηση ασθενείς, επιβάλλεται καλή ενυδάτωση για να αποφευχθεί η παραγωγή λίθων 
    • Η ενδεικνυόμενη μέθοδος είναι η χειρουργική διερεύνηση με ανοιχτό τράχηλο
    • Αφαίρεση του προφανώς νοσούντος αδένος με βιοψίες και των άλλων αδένων για να βεβαιωθείτε για τη βιωσιμότητα τους από φυσιολογικής (λειτουργικής) πλευράς (καλύτερα να μη γίνονται βιοψίες)
    • Ολική αφαίρεση και των τεσσάρων αδένων και μεταμόσχευση στο βραχίονα ενός υγιούς αδένος, συνιστάται από μερικούς ειδικούς 
    • Σοβαρή προσοχή κατά τη διερεύνηση του τραχήλου και την αφαίρεση των παραθυρεοειδών για την ύπαρξη έκτοπου αδένος στην περιοχή του αυχένα 
    • Η μετεγχειρητική πορεία απαιτεί ειδική φροντίδα για τη διατήρηση ανοικτών αεραγωγών και υπάρχει κίνδυνος για απόφραξη αεραγωγών 
    • Παρακολούθηση νεφρικής λειτουργίας πολύ στενά 

    ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    • Εκπαιδεύστε τον σχετικά με τα φάρμακα
    • Σημαντική η περιοδική κλινική και εργαστηριακή εκτίμηση

    ΦΑΡΜΑΚΑ 

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ

    • Διουρητικά του τύπου της φουροσεμίδης σε υπερασβεστιαιμικούς, αλλά καλά ενυδατωμένους ασθενείς 
    • Οιστρογόνα ενδείκνυνται σε μετεμμηνοπαυσιακές γυναίκες με υπερπαραθυρεοειδισμό

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    • Παρακολούθησε στενά τη νεφρική λειτουργία
    • Πιθανή πτώση των επιπέδων ασβεστίου του ορού μπορεί να οδηγήσει σε παροδική τετανία

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ

    • Σκελετική βλάβη (παθολογικά κατάγματα)
    • Νεφρική βλάβη
    • Λοιμώξεις ουροποιητικού 
    • "Παραθυρεοειδική δηλητηρίαση"
    • Υπέρταση

    Από την εγχείρηση:

    • Υπερπαραθυρεοειδισμός
    • Υποτροπιάζουσα βλάβη λαρυγγικού νεύρου
    • Αιμορραγία
    • Λοίμωξη 
    • Ανεπιτυχής θεραπεία (χειρουργική) (5%)

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ 

    • Η μετεγχειρητική πορεία απαιτεί παρακολούθηση ασβεστίου ορού για επιβεβαίωση ότι η υπερπαραθυρεοειδική κατάσταση δεν θα ξαναναπτυχθεί
    • Η πρόγνωση είναι άριστη στον πρωτοπαθή υπερπαραθυρεοειδισμό, με εξαφάνιση πολλών από τα προεγχειρητικά συμπτώματα 
    • Ο δευτεροπαθής υπερπαραθυρεοειδισμός έχει φτωχή πρόγνωση λόγω της πρωτοπαθούς νόσου που έχει εγκαταστήσει χρόνια νεφρική ανεπάρκεια 

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΗΛΙΚΙΑΚΑ ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Γηριατρικό: 

    • Συχνό στο γήρας 
    • Πιο συχνό να υπάρχει υποκείμενη νόσος 
    • Μπορεί να προκαλεί σύγχυση και να εκλαμβάνεται και γεροντική άνοια

    ΚΥΗΣΗ 

    Σπάνια κατά την εγκυμοσύνη

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τις διαταραχές των παραθυρεοειδών αδένων

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τους παραθυρεοειδείς αδένες

    primary hyperparathyroidism thumb

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Χρήσιμες πληροφορίες για την οστεοπόρωση

    Χρήσιμες πληροφορίες για την ουρική αρθρίτιδα

    Υπερασβεστιαιμία

    Πρωτοπαθείς κακοήθεις οστικοί όγκοι

    Χρήσιμες πληροφορίες για το φαιοχρωμοκύττωμα

    Ουρολιθίαση

    Χρήσιμες πληροφορίες για την ψευδοουρική αρθρίτιδα

    Χρήσιμες πληροφορίες για την παραθορμόνη

    Οι καλύτερες διαγνωστικές εξετάσεις για το ενδοκρινικό σύστημα και τον μεταβολισμό

    Καλσιτονίνη

    Υπερπαραθυρεοειδισμός

    Νεφρολιθίαση

    Καρκίνος θυρεοειδούς

    www.emedi.gr

     

  • Παχυσαρκία Παχυσαρκία

    Χρήσιμες πληροφορίες για την παχυσαρκία

    Παχυσαρκία είναι η κατάσταση του αυξημένου σωματικού βάρους (αποτελούμενου και από άπαχο και από λιπώδη ιστό), που οδηγεί σε αυξημένη νοσηρότητα και θνησιμότητα.

    Επίσης, ορίζεται ως βάρος κατά 20% μεγαλύτερο από το επιθυμητό σωματικό βάρος ενός ατόμου

    • Η ανδροειδής παχυσαρκία (ανδρικού προτύπου ή κοιλιακή παχυσαρκία) είναι πιο επικίνδυνη, ενώ η γυναικοειδής παχυσαρκία (γυναικείου τύπου ή γλουτιαία παχυσαρκία) είναι λιγότερο επικίνδυνη για μακροχρόνια προβλήματα υγείας.

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Γαστρεντερικό, Ενδοκρινικό/Μεταβολικό

    Γενετική: Το 25-30% της διακύμανσης του σωματικού λίπους είναι γενετικά μεταδιδόμενο 

    Επικρατέστερη ηλικία: Όλες οι ηλικίες 

    Επικρατέστερο φύλο: Άνδρες < Γυναίκες 

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΠΑΧΥΣΑΡΚΙΑΣ

    Αύξηση σωματικού βάρους και λιπώδους ιστού

    ΑΙΤΙΑ ΠΑΧΥΣΑΡΚΙΑΣ

    • Πολυπαραγοντικά 
    • Έχουν περιγραφεί σπάνια γενετικά σύνδρομα
    • Η ιδιοπαθής παχυσαρκία θεωρείται ότι οφείλεται σε έλλειψη ισορροπίας μεταξύ πρόσληψης τροφής και κατανάλωσης ενέργειας (φυσική δραστηριότητα και ταχύτητα μεταβολισμού)
    • Ινσουλίνωμα 
    • Υποθαλαμικές διαταραχές 
    • Σύνδρομο Cushing

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΠΑΧΥΣΑΡΚΙΑΣ

    • Παχυσαρκία των γονέων 
    • Κύηση
    • Καθιστική ζωή 
    • Δίαιτα πλούσια σε λιπαρά
    • Χαμηλό κοινωνικοοικονομικό επίπεδο

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    • Δεν χρειάζονται για τη διάγνωση 
    • Σκεφτείτε για λειτουργικές δοκιμασίες του θυρεοειδούς 
    • Παράγοντες κινδύνου καρδιοπάθειας: χοληστερόλη ορού, τριγλυκερίδια, γλυκόζη

    Διαταραχές που μπορεί να μεταβάλλουν τα ευρήματα: Υποθυρεοειδισμός 

    ΠΑΘΟΛΟΓΟΑΝΑΤΟΜΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    • Υπερτροφία και/ή υπερπλασία των λιποκυττάρων 
    • Καρδιομεγαλία
    • Ηπατομεγαλία

    ΕΙΔΙΚΕΣ ΔΟΚΙΜΑΣΙΕΣ

    • Δείκτης μάζας σώματος (ΔΜΣ) = βάρος σώματος (kg) διαιρούμενο δια του τετραγώνου του ύψους του σώματος (m). Παχυσαρκία υπάρχει όταν ΔΜΣ > 30 kg/m2
    • Καθορίστε το πρότυπο της κατανομής λίπους μετρώντας τις περιφέρειες της μέσης και των γοφών και υπολογίζοντας το λόγο μέση/γοφοί (WHR)
    • Η ανδροειδής (ανδρικού προτύπου ή κοιλιακή παχυσαρκία) έχει WHR μεγαλύτερο από 0,85 για τις γυναίκες, 0,95 για τους άνδρες 
    • Η γυναικοειδής (γυναικείου προτύπου ή γλουτιαία παχυσαρκία) έχει WHR λιγότερο από 0,85 για τις γυναίκες, 0,95 για τους άνδρες

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΠΑΧΥΣΑΡΚΙΑΣ

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ

    Εξωνοσοκομειακός ασθενής

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ

    • Κατάλληλες ενέργειες για την πρωτοβάθμια περίθαλψη περιλαμβάνουν: εκτίμηση του βαθμού του κινδύνου για την υγεία, αξιολόγηση του κινήτρου για την απώλεια βάρους, βοήθεια των ασθενών να θέσουν στόχους θεραπείας, συμβουλευτικό πρόγραμμα ή προσφυγή σε ειδικευμένο διαιτολόγο ή πρόγραμμα απώλειας βάρους με εκβάνθυση του θέματος της δίαιτας, σωματική άσκηση και διαφοροποίηση συμπεριφοράς, και μακροχρόνια παρακολούθηση 
    • Περιστασιακά, ασθενείς με σοβαρή παχυσαρκία (ΔΜΣ > 40 kg/m2) αντιμετωπίζονται με εγχείρηση πτύχωσης στομάχου. Αυτή περιλαμβάνει περίπλοκη προεγχειρητική εκτίμηση, χειρουργείο και παρακολούθηση και πρέπει να γίνεται μόνο σε κέντρο ειδικευμένο σε αυτή τη θεραπεία. Η χειρουργική αντιμετώπιση είναι η πιο αποτελεσματική θεραπεία μακρόχρονης απώλειας βάρους, που υπάρχει για "νοσηρή" παχυσαρκία
    • Υπάρχουν πολλά γνωστά εμπορικά και κοινοτικά προγράμματα για τη θεραπεία της παχυσαρκίας. Τα αποδεκτά προγράμματα πρέπει να περιλαμβάνουν δίαιτες που ανταποκρίνονται στο RDA για θρεπτικά συστατικά, συμβουλές για άσκηση, διαφοροποίηση συμπεριφοράς και πρόβλεψη για μακροχρόνια διατήρηση. Οι γιατροί μπορούν να παρέχουν αξιόλογη επιπλέον εκτίμηση και μακροχρόνια παρακολούθηση

    ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ

    Η άσκηση μόνη της, σπάνια προκαλεί σημαντική απώλεια βάρους. Μπορεί να βελτιώσει τα μακροχρόνια αποτελέσματα της θεραπείας απώλειας βάρους και θα πρέπει να είναι αναπόσπαστο τμήμα οποιουδήποτε προγράμματος απώλειας βάρους 

    ΔΙΑΙΤΑ

    • Το περιορισμένο διαιτολόγιο είναι ο ακρογωνιαίος λίθος στην αντιμετώπιση της παχυσαρκίας (φτωχό σε λίπη, πλούσιο σε συμπλέγματα υδατανθράκων και φυτικές ίνες)
    • Μία μείωση κατά 500 kcal στην πρόληψη θερμίδων θα οδηγήσει σε απώλεια βάρους περίπου 1/2 κιλού την εβδομάδα.

    Δίαιτες πολύ λίγων θερμίδων (VLCD):

    • (400-800 kcal την ημέρα): συνήθως, βασίζονται σε διαφοροποίηση της πρόσληψης υγρών και προκαλούν πιο γρήγορη απώλεια βάρους 
    • Στις επιπλοκές των VLCD περιλαμβάνονται: αφυδάτωση, ορθοστατική υπόταση, κόπωση, μυϊκές κράμπες, δυσκοιλιότητα, πονοκέφαλο, δυσανεξία στο κρύο και υποτροπή μετά τη διακοπή τους 
    • Στις σχετικές αντενδείξεις στις VLCD περιλαμβάνονται: πρόσφατο έμφραγμα μυοκαρδίου ή εγκεφαλικό αγγειακό επεισόδιο, νεφρική ή ηπατική νόσος, καρκίνος, κύηση, ινσουλινο-εξαρτώμενος σακχαρώδης διαβήτης, μερικές ψυχιατρικές διαταραχές 
    • Η ιατρική επίβλεψη είναι σημαντική για τις VLCD 

    ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    • Είναι σημαντική η εκπαίδευση του ασθενούς σχετικά με τη μείωση του βάρους 
    • Η διαμόρφωση της συμπεριφοράς μπορεί να βελτιώσει την συνέπεια στο διαιτολόγο και τα μακροχρόνια αποτελέσματα της απώλειας βάρους και πρέπει να συμπεριλαμβάνεται σε οποιοδήποτε πρόγραμμα απώλειας βάρους

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΠΑΧΥΣΑΡΚΙΑΣ

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ

    • Η φαρμακευτική θεραπεία συνήθως δε συνιστάται
    • Ανορεξιογόνα - diethylpropion, φεντερμίνη, φενφλουραμίνη, μαζινδόλη (φάρμακα κατηγορίας IV) ή phendimetrarine, beurphetamine (φάρμακα κατηγορίας ΙΙΙ) μπορεί να ενδείκνυνται για χρήση μικρής διάρκειας (λίγες εβδομάδες) σε συνδυασμό με ένα πρόγραμμα απώλειας βάρους

    Αντενδείξεις: Προχωρημένη αθηροσκλήρυνση, συμπτωματική καρδιαγγειακή νόσος, υπέρταση, υποθυρεοειδισμός, γλαύκωμα, ιστορικό κατάχρησης φαρμάκων, καταστάσεις υπερδιεγέρσεως, χρήση αναστολέων της ΜΑΟ 

    Προφυλάξεις: 

    • Πιθανότητα κατάχρησης ειδικά για την κατηγορία ΙΙΙ
    • Υποτροπή μετά τη διακοπή του φαρμάκου

    ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΑ ΦΑΡΜΑΚΑ

    Η φαινυλπροπανολαμίνη χρησιμοποιοείται σε όλα τα σκευάσματα απώλειας βάρους

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    Η μακρόχρονη παρακολούθηση είναι σημαντική για την πρόληψη της επιπλέον απόκτησης βάρους ή της επανάκτησης βάρους ή της επανάκτησης βάρους μετά την δίαιτα 

    ΠΡΟΛΗΨΗ/ΑΠΟΦΥΓΗ

    Ενημέρωση για τακτική άσκηση και προσεκτική δίαιτα με παρακολούθηση, ειδικά σε παιδιά και νεαρούς ενήλικες και σε αυτούς με οικογενειακό ιστορικό παχυσαρκίας ή σακχαρώδη διαβήτη

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ

    • Αυξημένη θνησιμότητα κυρίως λόγω καρδιαγγειακής νόσου 
    • Σακχαρώδης διαβήτης 
    • Υπέρταση 
    • Υπερλιπιδαιμία 
    • Νόσος χοληδόχου κύστης με χολολιθίαση 
    • Οστεοαρθρίτιδα
    • Ουρική αρθρίτιδα 
    • Θρομβοεμβολικό επεισόδιο 
    • Σύνδρομα υπεραερισμού και υπνική άπνοια 
    • Μειωμένη αυτοεκτίμηση
    • Διακρίσεις στον επαγγελματικό χώρο

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ 

    • Μακροχρόνια διατήρηση της απώλειας βάρους είναι υπερβολικά δύσκολη
    • Αν ο ασθενής δεν έχει κίνητρα, δεν είναι πιθανή η επιτυχής απώλεια βάρους

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΗΛΙΚΙΑΚΑ ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Η προεφηβική περίοδος και η περίοδος των νεαρών ενηλίκων, φαίνεται να είναι ευαίσθητες περίοδοι για την ανάπτυξη παχυσαρκίας 

    Παιδιατρικό: Ο επιπολασμός της παχυσαρκίας αυξάνεται. Μεταξύ άλλων παραγόντων εμπλέκονται η μειωμένη φυσική δραστηριότητα και η αυξημένη τηλεθέαση 

    Γηριατρικό: Η αναγκαιότητα απόκτησης επιθυμητού βάρους (αυτό που σχετίζεται με το χαμηλότερο κίνδυνο θνησιμότητας) αυξάνει με την ηλικία.

    ΚΥΗΣΗ 

    Η κύηση είναι μια συνήθης περίοδος για την έναρξη ή την αύξηση της παχυσαρκίας 

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για την παχυσαρκία

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για την παχυσαρκία

    paxysarkia 1

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Υπερτριγλυκεριδαιμία

    Υπερτρίχωση

    Δίαιτα 6 εβδομάδων για να αδυνατίσετε πριν τις διακοπές

    Χρήσιμες πληροφορίες για την ουρική αρθρίτιδα

    Οσφυαλγία

    Χολολιθίαση

    Αποφρακτική άπνοια του ύπνου

    Διαταραχές μεσοσπονδυλίων δίσκων

    Έμφραγμα του μυοκαρδίου

    Δίαιτες Υψηλής Ενέργειας για Αδυνάτισμα

    Οι καλύτερες βιταμίνες για αδυνάτισμα

    Τροφές για να αδυνατίσετε γρήγορα

    Κάψτε το λίπος με έναν χυμό

    Τα οφέλη στην υγεία από τη ρεσβερατρόλη

    Θεραπεία παχυσαρκίας με τη διατροφή

    Η καθημερινή διατροφή των καρκινοπαθών

    Τροφές φάρμακα για τον καρκίνο

    Χάστε τα παραπάνω κιλά σας με κετογενική δίαιτα

    Χρήσιμες πληροφορίες για τη ζάχαρη

    Πώς να διατηρήσετε ένα υγιές βάρος

    Εμπιστευθείτε τους διατροφικούς συμβούλους της EMEDI

    Κετογενική δίαιτα

    Ποιες είναι καλύτερες οι φυτικές ή οι ζωικές πρωτεΐνες;

    Πώς οι αθλητές μπορούν να χάσουν βάρος

    Βάλτε τις πρωτεΐνες στο πρωινό σας

    Γιατί οι δίαιτες με πρωτεΐνες αδυνατίζουν;

    Τροφές για να χτίσετε τους μυς σας

    Διατροφή για την προπόνηση

    Χρήσιμες πληροφορίες για την κινόα

    Δίαιτα για αύξηση των επιδόσεων στους αθλητές

    Η γερμανική δίαιτα Max Planck

    Δίαιτα max planck για τους διαβητικούς

    Οι ντομάτες καταπολεμούν τον καρκίνο και μειώνουν τη φλεγμονή

    Το ρολόι του σώματος πρέπει να λειτουργεί καλά

     
    Χάστε γρήγορα βάρος
     
    Η άσκηση του εγκεφάλου θεραπεύει τις διατροφικές διαταραχές
     
    Προγραμματίστε τα λιποκύτταρά σας και χάστε βάρος
     
    Το τεστ της μέσης
     
    Αποκαταστήστε την οξεοβασική ισορροπία στο σώμα σας για καλή υγεία
     
    Που είναι το λίπος σας αποθηκευμένο;
     
    Οξέωση
     
    Διατροφή για να διατηρήσετε την οξεοβασική ισορροπία στο σώμα σας
     
    Που κάνει καλό το εκχύλισμα κανέλας
     
    Αν έχετε κίνδυνο για καρκίνο στο συκώτι
     
    Το τοπικό πάχος μπορεί να καταπολεμηθεί
     
    Κάψτε το λίπος σας τρώγοντας
     
    Μετατροπή του κακού λίπους σε καλό
     
    Μετατροπή του λίπους
     
    Μυστικό για να αδυνατίσετε γρήγορα
     
    Διατηρήστε υγιές βάρος με το μικροβίωμα του εντέρου σας
     
    Η καισαρική τομή συμβάλλει στην παχυσαρκία των παιδιών
     
  • Χρήσιμες πληροφορίες για την υπερπρολακτιναιμία Χρήσιμες πληροφορίες για την υπερπρολακτιναιμία

    Υπερπρολακτιναιμία

    Υπερπρολακτιναιμία είναι μία μη φυσιολογική άνοδος του επιπέδου της προλακτίνης του ορού

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Ενδοκρινικό/Μεταβολικό, Αναπαραγωγικό

    Επικρατέστερη ηλικία: Αναπαραγωγικές ηλικίες (15-50)

    Επικρατέστερο φύλο: Άνδρες < Γυναίκες 

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΥΠΕΡΠΡΟΛΑΚΤΙΝΑΙΜΙΑΣ

    • Γαλακτόρροια (γαλακτώδης έκκριση από τη θηλή), ολιγομηνόρροια, αμηνόρροια, στειρότητα, ανδρική ανικανότητα
    • Μπορεί επίσης να υπάρχουν σημεία/συμπτώματα σχετικών καταστάσεων (π.χ. υποθυρεοειδισμού, νόσου του Cushing, ακρομεγαλίας, ινοκυστικής νόσου του μαστού)
    • Μπορεί επίσης να υπάρχουν σημεία/συμπτώματα διόγκωσης της υπόφυσης (π.χ. κεφαλαλγία, απώλεια οπτικού πεδίου)

    ΑΙΤΙΑ ΥΠΕΡΠΡΟΛΑΚΤΙΝΑΙΜΙΑΣ

    • Φυσιολογικά (κύηση και μέχρι 6 μήνες μετά τον τοκετό ή μετά το σταμάτημα του θηλασμού)
    • Προλακτίνη που παράγεται από αδένωμα της υπόφυσης 
    • Φάρμακα (π.χ. οπιοειδή, τρικλυκικά αντικαταθλιπτικά, βεραπαμίλη, φαινοθειαζίνες, άλφα-μεθυλντόπα, ισονιαζίδη, οιστρογόνα, ρεζερπίνη, βουτυροφαινόνες)
    • Διακοπή αντισυλληπτικών χαπιών 
    • Υποθυρεοειδισμός 
    • Καταστάσεις του θωρακικού τοιχώματος (π.χ. έρπης ζωστήρας, μετά θωρακοτομή, ινοκυστικές αλλοιώσεις)
    • Μετεγχειρητική κατάσταση (οποιαδήποτε σοβαρή εγχείρηση, αλλά ειδικά ωοθηκεκτομή)
    • Ιδιοπαθή
    • Διάφορες αιτίες (π.χ. σαρκοειδές, νεφρική ανεπάρκεια, νόσος του Cushing, κίρρωση και τραύμα στο κεφάλι)

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΥΠΕΡΠΡΟΛΑΚΤΙΝΑΙΜΙΑΣ

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ

    Εφ' όσον η υπερπρολακτιναιμία καθορίζεται από το μη φυσιολογικό εργαστηριακό αποτέλεσμα, η διαφορετική διάγνωση περιορίζεται σε εργαστηριακό λάθος 

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    • Αυξημένο επίπεδο προλακτίνης 
    • Εκτιμήστε τις θυρεοειδικές λειτουργίες σε όλους τους υπερπρολακτιναιμικούς ασθενείς. Ελέγξτε το λόγο FSH/LH, αν είναι επίσης αμηνορροϊκοί 
    • Ελέγξτε την αυξημένη ορμόνη και τα κορτικοστεροειδή αν υποψιάζεστε κλινικά ακρομεγαλία ή νόσο του Cushing

    ΕΙΔΙΚΕΣ ΔΟΚΙΜΑΣΙΕΣ

    Έγκυρος έλεγχος οπτικών πεδίων, αν υποψιάζεστε αδένωμα της υπόφυσης 

    ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΗ

    Μαγνητική τομογραφία υπόφυσης αν η προλακτίνη είναι ακόμα και ελάχιστα αυξημένη. Υπολογιστική τομογραφία μόνο αν η μαγνητική τομογραφία δεν είναι διαθέσιμη. Αποφύγετε τις απλές τομογραφίες της υπόφυσης, εφ' όσον είναι σχετικά μη ευαίσθητες  

     13

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΥΠΕΡΠΡΟΛΑΚΤΙΝΑΙΜΙΑΣ

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ

    Εξωνοσοκομειακός ασθενής, εκτός αν χρειάζεται εκτομή της υπόφυσης (πολύ σπάνια). Αντιμετωπίστε τις υποκείμενες αιτίες, όπως ενδείκνυται, η υπερπρολακτιναιμία αυτή καθ' αυτή είναι σπάνια επιζήμια. Άλλοι λόγοι θεραπείας περιλαμβάνουν τον έλεγχο των συμπτωμάτων (π.χ γαλακτόρροια που προκαλεί ανησυχία στον ασθενή) την αποκατάσταση της γονιμότητας (αν είναι αμηνορροϊκή), την καθυστέρηση της ανάπτυξης ή υποστροφή ενός αδενώματος της υπόφυσης, την πρόληψη της οστεοπόρωσης (αν υπάρχει έλλειμα οιστρογόνων). Η "επάγρυπνη αναμονή" είναι συχνά πιο κατάλληλη. Μεγάλα αδενώματα μπορεί να αντιμετωπίζονται με ακτινοθεραπεία (ποικίλη επιτυχία, 50% κίνδυνος υπερλειτουργίας όλης της υπόφυσης στα 5 χρόνια) ή σφηνοειδής εκτομή αδενώματος (90% επιτυχία, 5% βαριές eπιπλοκές)

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ

    Διακόψτε τα επιβλαβή φάρμακα, αν υπάρχουν 

    ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    Συζήτηση για τη λογική βάση της θεραπείας και τους κινδύνους. Συζητήσιμη για τα συμπτώματα των επιπλοκών του αναπτυσσόμενου υποφυσιακού αδενώματος (π.χ. κεντρική κεφαλαλγία, απώλεια οπτικού πεδίου)

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΥΠΕΡΠΡΟΛΑΚΤΙΝΑΙΜΙΑΣ

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ

    Βρωμοκρυπτίνη. Ξεκινήστε από χαμηλά 2,5 mg την ημέρα, μετά αυξήστε όσο είναι ανεκτό μέσα σε μερικές εβδομάδες σε 2,5 mg 3 φορές την ημέρα 

    Αντενδείξεις: Μη ελεγχόμενη υπέρταση, ευαισθησία σε οποιαδήποτε αλκαλοειδές της εργοταμίνης, προεκλαμψία

    Προφυλάξεις:

    • Ναυτία
    • Ορθοστατική υπόταση 
    • Υπνηλία
    • Ζαλάδα και λιποθυμία (ή συγκοπή)
    • Υπέρταση (σπάνια)
    • Σπασμοί (σπάνια)

    Σημαντικές πιθανές αλληλεπιδράσεις: Φαινοθειαζίνες, βουτυροφαινόνες, άλλα φάρμακα

    ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΑ ΦΑΡΜΑΚΑ

    • Βρωμοκρυπτίνη, ενδοκολπικά
    • Νέοι αγωνιστές ντοπαμίνης 

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    Εξαρτάται από την αιτιολογία. Ελέγξτε το επίπεδο προλακτίνης κάθε 6 με 12 μήνες, έγκυρος έλεγχος οπτικών πεδίων κάθε χρόνο και μαγνητική τομογραφία κάθε 2 με 5 χρόνια, ανάλογα με την κλινική πορεία

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ

    Εξαρτάται από την υποκείμενη αιτία. Αν υπάρχει υποφυσιακό αδένωμα, κίνδυνος μόνιμης απώλειας του οπτικού πεδίου 

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ 

    Εξαρτάται από την υποκείμενη αιτία. Τείνει να υποτροπιάζει μετά τη διακοπή της βρωμοκρυπτίνης 

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΚΥΗΣΗ

    Τα υποφυσιακά αδενώματα μπορεί να αναπτυχθούν δραματικά κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης 

    Τα καλύτερα συμπληρώματα διατροφής για την υπόφυση

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για την υπόφυση

    Prolactinaemia

    Διαβάστε, επίσης,

    Χρήσιμες πληροφορίες για την αμηνόρροια

    Γαλακτόρροια

    Ινοκυστική μαστοπάθεια

    Υπερπρολακτιναιμία

    Οι καλύτερες διαγνωστικές εξετάσεις για το ενδοκρινικό σύστημα και τον μεταβολισμό

    Σύνδρομο Laron

    Προλακτίνωμα

    Ντοπαμίνη

    Λυγαριά

    Διαφορική διάγνωση έκκρισης θηλής

    Υπερτρίχωση

    Χρήσιμες πληροφορίες για τη γυναικομαστία

    Διαταραχές της στύσης

    www.emedi.gr

     

Περισσότερα σε αυτή την κατηγορία: « Τραχηλίτιδα Τριχομονάδες »