Τρίτη, 03 Ιουνίου 2014 11:31

Τι είναι η εκλαμψία

Γράφτηκε από την
Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(2 ψήφοι)

Η εκλαμψία είναι μια σοβαρή διαταραχή της κύησης

Η εκλαμψία, ICD - 10 Ο15, ή υπερτασική διαταραχή της κύησης ή τοξιναιμία της κυήσεως είναι μια σοβαρή υπερτασική διαταραχή της κύησης, που χαρακτηρίζεται από σπασμούς και κώμα και η οποία εμφανίζεται ανάμεσα στην 20η εβδομάδα της κύησης και στο τέλος της πρώτης εβδομάδας της λοχείας. Η εκλαμψία αποτελεί την πιο σοβαρή επιπλοκή της επαγόμενης από την κύηση υπέρτασης. Παρατηρείται στο 0,5- 4% όλων των τοκετών. Περίπου το 25% των σπασμών εμφανίζονται εντός των πρώτων 72 ωρών από τον τοκετό. Η περιγεννητική θνησιμότητα είναι περίπου 20%.

Προεκλαμψία είναι η κατάσταση που παρατηρείται κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης. Στην ουσία πρόκειται για το προηγούμενο στάδιο της εκλαμψίας, μιας, πιθανόν, επικίνδυνης κατάστασης του οργανισμού που όμως λόγω των χαρακτηριστικών συμπτωμάτων που έχει η προεκλαμψία προλαμβάνεται.


Πώς εκδηλώνεται η εκλαμψία

Η εκλαμψία εκδηλώνεται με αιφνίδια εμφάνιση τονικών και κλονικών σπασμών και με απώλεια της συνείδησης. Η εμφάνιση των σπασμών γίνεται σε τρεις φάσεις. Η πρώτη φάση χαρακτηρίζεται από συσπάσεις των μυών του προσώπου, τρόμο των βλεφάρων και μυδρίαση. Η δεύτερη φάση, που ακολουθεί, χαρακτηρίζεται από γενικευμένη τονική σύσπαση των μυών και κυάνωση. Στην συνέχεια, ακολουθεί η τρίτη φάση, των κλονικών σπασμών, που χαρακτηρίζεται από παρατεταμένη εισπνοή και ελαφρά εκπνοή. Τέλος, την λύση των σπασμών ακολουθεί η βραδεία επαναφορά της συνείδησης ή η παραμονή της εγκύου σε κώμα.

Τυπικά μια γυναίκα έχει υπέρταση και πρωτεϊνουρία πριν από την έναρξη της εκλαμψίας και των σπασμών. Πριν τους σπασμούς προηγείται ναυτία, έμετος, πονοκέφαλος, και φλοιώδης τύφλωση. Επιπλέον, άλλα συμπτώματα μπορεί προοδευτικά να εμφανίζονται, όπως κοιλιακός πόνος, ηπατική ανεπάρκεια, το σύνδρομο HELLP (αιμολυτική αναιμία, ανεβασμένα ένζυμα στο συκώτι και χαμηλά αιμοπετάλια), πνευμονικό οίδημα, και ολιγουρία. Το έμβρυο μπορεί να έχει ενδομήτρια καθυστέρηση της ανάπτυξης και μπορεί να συμβεί αιμορραγία του πλακούντα και αποκόλληση του πλακούντα. Κατά τη διάρκεια των σπασμών, το έμβρυο μπορεί να εμφανίσει βραδυκαρδία.

Σε ορισμένες σπάνιες περιπτώσεις, δεν υπάρχουν σπασμοί, και η γυναίκα πέφτει κατευθείαν σε κώμα. Ορισμένες γυναίκες με προεκλαμψία μπορεί να εμφανίσουν προσωρινή τύφλωση, όταν ανακάμψουν από το κώμα.


Οι παράγοντες κινδύνου για τοξιναιμία της κύησης

  1. Εκλαμψία και προεκλαμψία συμβαίνουν πιο συχνά στην πρώτη εγκυμοσύνη και σε νέες μητέρες, όπου πιστεύεται ότι ευθύνεται η νέα έκθεση στα πατρικά αντιγόνα.
  2. Επιπλέον, οι γυναίκες με προϋπάρχουσες ασθένειες των αγγείων (υπέρταση, διαβήτη και νεφροπάθεια ) ή θρομβοφιλικές ασθένειες, όπως το αντιφωσφολιπιδικό σύνδρομο διατρέχουν μεγαλύτερο κίνδυνο να αναπτύξουν προεκλαμψία και εκλαμψία.
  3. Έχοντας ένα μεγάλο πλακούντα (πολλαπλή κύηση, υδατιδόμορφη μύλη) προδιαθέτει τις γυναίκες σε εκλαμψία.
  4. Επιπλέον, υπάρχει μια γενετική συνιστώσα. Μια γυναίκα της οποίας η μητέρα ή η αδελφή είχε εκλαμψία ή προεκλαμψία διατρέχουν μεγαλύτερο κίνδυνο. Οι γυναίκες που έχουν βιώσει εκλαμψία είναι σε αυξημένο κίνδυνο για προεκλαμψία/εκλαμψία σε μεταγενέστερη εγκυμοσύνη.
  5. Το πνευμονικό οίδημα είναι μια μάλλον συνηθισμένη επιπλοκή της σοβαρής προεκλαμψίας και επηρεάζει περίπου το 3 % των γυναικών με προεκλαμψία. Οι περισσότερες περιπτώσεις είναι αποτέλεσμα της επιθετικής χορήγησης διαλυμάτων για ενδαγγειακή αύξηση του όγκου.

Παθοφυσιολογία της τοξιναιμίας της κύησης

Πολλαπλές θεωρίες έχουν προταθεί για να εξηγήσουν την προεκλαμψία και εκλαμψία.

-Η υποαιμάτωση του πλακούντα συνοδεύεται από αυξημένη ευαισθησία της μητέρας σε αντιυπερτασικά φάρμακα που οδηγούν σε αγγειόσπασμο και υποαιμάτωση πολλαπλών οργάνων. Περαιτέρω, η ενεργοποίηση του καταρράκτη της πήξης οδηγεί στο σχηματισμό μικροθρόμβων και επιδεινώνεται το πρόβλημα της διάχυσης. Η απώλεια του πλάσματος από το αγγειακό δένδρο με το προκύπτον οίδημα επιδεινώνει την κατάσταση. Τα γεγονότα αυτά οδηγούν σε σημεία και συμπτώματα της τοξιναιμίας, όπως η υπέρταση, η νεφρική, πνευμονική και ηπατική δυσλειτουργία, και κατά την  εκλαμψία η εγκεφαλική δυσλειτουργία. Προκλινικά οι δείκτες της εξέλιξης της νόσου είναι τα αυξημένα αιμοπετάλια και η ενεργοποίηση των ενδοθηλιακών παραγόντων.

-Η υποαιμάτωση του πλακούντα συνδέεται με μη φυσιολογική ανάπτυξη του εμβρύου. Η αδρενομεδουλλίνη, ένα ισχυρό αγγειοδιασταλτικό, παράγεται σε μειωμένες ποσότητες από τον πλακούντα σε προεκλαμψία και εκλαμψία. Και άλλοι αγγειοδραστικοί παραγόντες όπως η προστακυκλίνη, η θρομβοξάνη Α2, το μονοξείδιο του αζώτου, και οι ενδοθηλίνες οδηγούν στην αγγειοσυστολή. Πολλές μελέτες έχουν δείξει τη σημασία της ανοσολογικής αντίδρασης μιας γυναίκας στο μωρό από τα γονίδια του πατέρα που είναι παρόντα στο νεαρό έμβρυο και τον πλακούντα.

-Η εκλαμψία θεωρείται ως μια μορφή υπερτασικής εγκεφαλοπάθειας. Πιστεύεται ότι η εγκεφαλική αγγειακή αντίσταση μειώνεται, οδηγώντας σε αύξηση της ροής του αίματος προς τον εγκέφαλο. Εκτός από την ανώμαλη λειτουργία του ενδοθηλίου, αυτό οδηγεί και σε εγκεφαλικό οίδημα. Οι  σπασμοί δεν θα οδηγήσουν σε μόνιμη εγκεφαλική βλάβη, ωστόσο, ενδέχεται να προκαλέσουν εγκεφαλική αιμορραγία.


Διάγνωση τοξιναιμίας της κύησης

Οι σπασμοί κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης που δεν σχετίζονται με την προεκλαμψία θα πρέπει να διακρίνονται από την προεκλαμψία. Τέτοιες διαταραχές περιλαμβάνουν την επιληψία, τους όγκους του εγκεφάλου, το ανεύρυσμα του εγκεφάλου, και τους σπασμούς από φάρμακα. Συνήθως, η παρουσία του των σημείων  της σοβαρής προεκλαμψίας που προηγούνται και συνοδεύουν την εκλαμψία, διευκολύνουν τη διάγνωση.

Παρακλινικές εξετάσεις: Γενική αίματος, έλεγχος νεφρικής λειτουργίας, έλεγχος ηπατικής λειτουργίας, έλεγχος πήξης, έλεγχος ούρων 24 ωρών για ποσότητα και λευκώματα, υπερηχογράφημα.

Μέτρια προεκλαμψία

  • Αρτηριακή Πίεση 140-16 0mmHg/90-110 mmHg
  • Πρωτεϊνουρία 0,3-5 γραμμάρια/24h
  • Οίδημα ως αύξηση του βάρους πάνω από 1 κιλό την εβδομάδα ή 3 κιλά τον μήνα
  • Ούρα > 500 ml /24h

Σοβαρή προεκλαμψία

  • ΑΠ 160/110 mmHg
  • Πρωτεϊνουρία πάνω από 5 γραμμάρια /24h
  • Ολιγουρία (λιγότερα από 400 ml σε διάρκεια 24 ωρών)
  • Εγκεφαλικές ή οπτικές διαταραχές
  • Επιγαστραλγία
  • Πνευμονικό οίδημα ή κυάνωση
  • Διαταραχή στο συκώτι
  • Θρομβοπενία (PLT<150.000)

Πρόληψη της τοξιναιμίας της κύησης

Η διάγνωση και αντιμετώπιση  της προεκλαμψίας είναι κρίσιμη για τη μείωση του κινδύνου της εκλαμψίας.

Η χρήση θειικού μαγνησίου για την πρόληψη των σπασμών

Πρόληψη των σπασμών γίνεται συνήθως με τη χρήση θειικού μαγνησίου. Το θεραπευτικό εύρος για την πρόληψη των σπασμών εξακολουθεί να θεωρείται το 4.0-7.0 mEq / L, 7,0 - 10,0 mEq / L για την απώλεια του αντανακλαστικού της επιγονατίδας, 10,0 - 13,0 mEq / L για την  αναπνευστική καταστολή, 15.0-25.0 mEq / L σε πλήρη κολποκοιλιακό αποκλεισμό και > 25,0 mEq / L σε καρδιακή ανακοπή.  Αν οι υψηλές συγκεντρώσεις  Mg2 + αποτυγχάνουν, χορηγούνται IV αντιεπιληπτικά, γίνεται διασωλήνωση και μηχανική υποστήριξη της αναπνοής.


Πώς αντιμετωπίζεται η εκλαμψία

-Ο άμεσος και αποτελεσματικός έλεγχος των σπασμών είναι ζωτικής σημασίας. Στην προσπάθεια να ανασταλεί η επακόλουθη επιληπτική δραστηριότητα, χορηγείται bolus ενδοφλεβίως και σε στάγδην έγχυση θειϊκό μαγνήσιο.

-Τοποθετείται καθετήρας στην κύστη και παρακολουθείται η αποβολή ούρων ανά ώρα. Η ολιγουρία αποτελεί κακό προγνωστικό σημείο, που μπορεί να σημαίνει νεφρική ανεπάρκεια ή τοξικότητα από το μαγνήσιο.

-Η διεκπεραίωση του τοκετού είναι αναγκαία, τόσο στην περίπτωση της εκλαμψίας, όσο και σε περιπτώσεις εγκύων με σοβαρή υπέρταση. Η διενέργεια του τοκετού μπορεί να γίνει είτε με πρόκληση τοκετού είτε με καισαρική τομή, αμέσως μόλις καταστεί δυνατή η ρύθμιση της αρτηριακής πίεσης.

-Η εφαρμογή επισκληρίδιας αναισθησίας είναι ιδιαίτερα σημαντική, καθώς ανακουφίζει από τις ωδίνες του τοκετού και παράλληλα προκαλεί ελάττωση της αρτηριακής πίεσης. Επίσης, ελαττώνει την πιθανότητα εμφάνισης εκ νέου σπασμών, λόγω της αναλγησίας που προκαλείται.

Συμπερασματικά

Η θεραπεία της εκλαμψίας απαιτεί άμεση επέμβαση και έχει ως στόχο να λυθούν οι σπασμοί, να γίνει έλεγχος της αυξημένης αρτηριακής πίεσης, και να γεννήσει, αμέσως η μητέρα.

  • Αντιυπερτασική διαχείριση γίνεται με υδραλαζίνη ή λαβεταλόλη.
  • Ο τοκετός πρέπει να προχωρήσει ακόμη και αν το μωρό είναι ανώριμο. Το ήπαρ, οι νεφροί, οι πνεύμονες, το καρδιαγγειακό σύστημα, και το σύστημα πήξης, πρέπει να αξιολογηθούν πριν την καισαρική τομή, εκτός αν η γυναίκα είναι ήδη σε προχωρημένη κύηση, οπότε μπορεί να γεννήσει και φυσιολογικά. Η επισκληρίδιος αναισθησία για καισαρική τομή αντενδείκνυται σε διαταραχή της πηκτικότητας .
  • Αιμοδυναμική παρακολούθηση της γυναίκας μπορεί να είναι χρήσιμη σε σοβαρή καρδιακή νόσο, νεφρική νόσο, κακοήθη υπέρταση, πνευμονικό οίδημα και ολιγουρία.

Τα καλύτερα συμπληρώματα διατροφής για την εγκυμοσύνη

Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για την εγκυμοσύνη

Διαβάστε, επίσης,

Πρόωρος τοκετός

Ουρικό οξύ αίματος

Λευχαιμοειδής αντίδραση

Ουρολοίμωξη

Πότε η κύηση είναι υψηλού κινδύνου

Γιατί ματώνουν τα ούλα;

Δρεπανοκυτταρικά Σύνδρομα

Η θεραπευτική αγκαλιά

Πολλές πρόωρες γεννήσεις στην Ελλάδα

Βρογχοπνευμονική δυσπλασία

Γάλα γαϊδούρας

www.emedi.gr

Διαβάστηκε 17895 φορές Τελευταία τροποποίηση στις Κυριακή, 31 Μαρτίου 2019 10:20
Σαββούλα Μάλλιου Κριαρά

Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

Σχετικά Άρθρα

  • Είναι υγιεινή η μαγιά; Είναι υγιεινή η μαγιά;

    Η μαγιά είναι μια από τις πλουσιότερες πηγές οργανικού σιδήρου

     

    Η μαγιά είναι εξαιρετική πηγή πρωτεϊνης και μια από τις καλύτερες πηγές φυσικών βιταμινών του συμπλέγματος Β.

    Ακόμη, είναι μια από τις πλουσιότερες πηγές οργανικού σιδήρου και περιέχει πολλά μέταλλα, ιχνοστοιχεία και αμινοξέα.

    Η μαγιά συμβάλλει στη μείωση της χοληστερόλης σε συνδυασμό με τη λεκιθίνη.

    Η μαγιά βοηθάει στην υποχώρηση της ουρικής αρθρίτιδας.

    Η μαγιά καταπραϊνει το νευροπαθητικό πόνο.

    magia 3

    Οι κυριότεροι τύποι μαγιάς

    -Μαγιά μπίρας

    Η μαγιά από λυκίσκο είναι διαιτητική μαγιά.

    -Υγρή μαγιά

    Η υγρή μαγιά παράγεται από βότανα, γκρέιπφρουτ και πορτοκάλια και χρησιμοποιείται στην Ελβετία και Γερμανία.

    -Μαγιά των αρτοποιών

    Η ζωντανή μαγιά εξαφανίζει τις βιταμίνες του συμπλέγματος Β από το έντερο κι εξαφανίζει πολλές βιταμίνες από το σώμα. Η διαιτητική μαγιά θερμαίνεται και είναι πιο υγιεινή.

    -Μαγιά ορού γάλακτος  ή γουέι

    Είναι παραπροϊόν γάλακτος και τυριού και είναι ο πιο εύγευστος τύπος μαγιάς.

    -Μαγιά Τορούλας

    Είναι ζυμομύκητες Torulopsis utilis. Είναι είδος μαγιάς που είναι λιγότερο πικρή από τη μαγιά του ψωμιού και τις ποικιλίες μαγιάς μπύρας και περιέχει τις ακόλουθες βιταμίνες σε χλγρ ανά 100 γραμμάρια αποξηραμένου προϊόντος: θειαμίνη 15, ριβοφλαβίνη 5, πυριδοξίνη 3,5, νικοτινικό οξύ 50, παντοθενικό οξύ 10, βιοτίνη 0,1, φυλλικό οξύ 3. Είναι πλούσια πηγή RNA και DNA που αποτελούν το 12% της ξηρής μαγιάς.

    Η μαγιά περιέχει όλες τις σημαντικότερες βιταμίνες του συμπλέγματος Β, εκτός της βιταμίνης Β12, αν και υπάρχει μαγιά εμπλουτισμένη με βιταμίνη Β12.

    Περιέχει, ακόμη, δεκαέξι αμινοξέα, δεκατέσσερα μέταλλα και δεκαεπτά βιταμίνες, εκτός από βιταμίνη A, βιταμίνη Ε και βιταμίνη C.

    Η μαγιά είναι πρωτεϊνική τροφή, είναι πλούσια σε φώσφορο και απαιτείται και η λήψη περισσότερου ασβεστίου. Αν και ο φώσφορος συνεργάζεται με το ασβέστιο, ο φώσφορος δημιουργεί ανεπάρκεια ασβεστίου, γι΄αυτό απαιτείται αύξηση της πρόσληψης ασβεστίου.

    Όταν οι βιταμίνες του συμπλέγματος Β λαμβάνονται μαζί με μαγιά αυξάνεται η αποτελεσματικότητά τους.

    Η μαγιά λαμβάνεται με νερό ή χυμό και λαμβάνεται μεταξύ των γευμάτων.

    Αν νιώθετε έλλειψη ενέργειας και κόπωση πάρτε μια κουταλιά της σούπας μαγιά και θα νιώσετε καλύτερα μέσα σε λίγα λεπτά και τα αποτελέσματα θα διαρκέσουν ώρες.

    Η μαγιά κόβει την όρεξη και είναι κατάλληλη για απώλεια βάρους. Ανακατέψτε μια κουταλιά της σούπας με ένα ποτήρι νερό και πιείτε το πριν το φαγητό και θα σας κοπεί η όρεξη.

    magia 1

    Τα οφέλη της διαιτητικής μαγιάς και πώς να την ενσωματώσετε σε μια υγιεινή διατροφή

    Η διατροφική μαγιά προέρχεται από ένα είδος μαγιάς γνωστό ως Saccharomyces cerevisiae.

    Υπάρχει μια άλλη μορφή αυτού του είδους ζύμης, που ονομάζεται μαγιά ζυθοποιίας. Αν και οι άνθρωποι χρησιμοποιούν μερικές φορές τους όρους εναλλακτικά, είναι σημαντικό να σημειωθεί ότι η διαιτητική μαγιά δεν είναι η ίδια με τη μαγιά μπύρας.

    Όπως υποδηλώνει το όνομα, η μαγιά μπύρας είναι υποπροϊόν της διαδικασίας παρασκευής μπύρας και αναπτύσσεται στο λυκίσκο. Οι κατασκευαστές μπορούν να καλλιεργήσουν θρεπτική ζύμη σε διάφορες πηγές, όπως μελάσα, ορό γάλακτος και ζαχαρότευτλα.

    Η θρεπτική μαγιά είναι παρόμοια με τη μαγιά που χρησιμοποιούν οι άνθρωποι στο ψήσιμο, αλλά υποβάλλεται σε διαδικασία θέρμανσης και ξήρανσης που την καθιστά ανενεργή.

    Η διαιτητική μαγιά είναι χωρίς γαλακτοκομικά προϊόντα και συνήθως, χωρίς γλουτένη.

    Ως αποτέλεσμα, μπορεί να είναι ένα χρήσιμο συμπλήρωμα για άτομα με τροφικές αλλεργίες ή ευαισθησίες, καθώς και για άτομα με περιορισμένη διατροφή.

    Έχει, επίσης, χαμηλή περιεκτικότητα σε λιπαρά και δεν περιέχει ζάχαρη ή σόγια.

    Η θρεπτική μαγιά είναι μια εξαιρετική πηγή βιταμινών, μετάλλων και υψηλής ποιότητας πρωτεΐνης.

    Συνήθως, το ένα τέταρτο του φλιτζανιού της διαιτητικής μαγιάς περιέχει:

    60 θερμίδες

    8 γραμμάρια (g) πρωτεΐνης

    3 g ίνες

    11,85 χιλιοστόγραμμα (mg) θειαμίνης ή βιταμίνης Β1

    9,70 mg ριβοφλαβίνης ή βιταμίνης Β2

    5,90 mg βιταμίνης Β6

    17,60 μικρογραμμάρια (mcg) βιταμίνης Β12

    Περιέχει επίσης βιταμίνη Β3, κάλιο, ασβέστιο και σίδηρο.

    Τα οφέλη που  προσφέρει η διαιτητική μαγιά στους ανθρώπους:

    -Ενίσχυση της ενέργειας

    Η διαιτητική μαγιά, συνήθως, εμπλουτίζεται με βιταμίνη Β12. Η βιταμίνη Β-12 μπορεί να βοηθήσει στην ενίσχυση της ενέργειας, καθώς, η ανεπάρκεια αυτής της βιταμίνης μπορεί να οδηγήσει σε αδυναμία και κόπωση.

    Η διατροφική μαγιά είναι ιδιαίτερα χρήσιμη για χορτοφάγους και vegans εάν έχει προσθέσει βιταμίνη Β-12, καθώς αυτή η βιταμίνη εμφανίζεται, κυρίως, σε ζωικά προϊόντα.

    Οι ενήλικες χρειάζονται περίπου 2,4 mcg βιταμίνης Β-12 την ημέρα. Μόνο το ένα τέταρτο ενός φλιτζανιού διατροφικής μαγιάς παρέχει πάνω από επτά φορές αυτό το ποσό.

    -Υποστήριξη του ανοσοποιητικού συστήματος

    Ο S. cerevisiae, το στέλεχος της μαγιάς στη θρεπτική μαγιά, μπορεί να υποστηρίξει το ανοσοποιητικό σύστημα και να μειώσει τη φλεγμονή που προκαλείται από μια βακτηριακή λοίμωξη. Είναι, επίσης, χρήσιμο στη θεραπεία της διάρροιας.

    -Προώθηση της υγείας του δέρματος, των μαλλιών και των νυχιών

    Η διαιτητική μαγιά μπορεί να καταπολεμήσει τα εύθραυστα νύχια και την τριχόπτωση. Μπορεί, επίσης να βοηθήσει στη μείωση της ακμής και στη βελτίωση άλλων κοινών δερματικών προβλημάτων, ιδιαίτερα στην εφηβεία.

    -Βελτιώνει την ευαισθησία στη γλυκόζη

    Η μαγιά που είναι εμπλουτισμένη με χρώμιο, η οποία συνήθως είναι μαγιά μπύρας, μειώνει τα επίπεδα γλυκόζης και χοληστερόλης στο αίμα νηστείας.

    -Υποστήριξη μιας υγιούς εγκυμοσύνης

    Η θρεπτική μαγιά μπορεί, επίσης, να υποστηρίξει μια υγιή εγκυμοσύνη. Όλες τις γυναίκες που σχεδιάζουν εγκυμοσύνη πρέπει να λαμβάνουν 400-800 mcg φυλλικού οξέος την ημέρα για να αποτρέψουν συγγενείς ανωμαλίες και να υποστηρίξουν την ανάπτυξη του εμβρύου. Η διατητική μαγιά ενισχυμένη  με φυλλικό οξύ, είναι ένα χρήσιμο συμπλήρωμα για τις έγκυες γυναίκες.

     

    Η θρεπτική μαγιά υπάρχει είτε με τη μορφή νιφάδων είτε ως σκόνης. Έχει μια αλμυρή, γλυκιά ή γεύση ή γεύση τυριού. Μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως καρύκευμα σε μια ποικιλία πιάτων, όπως ζυμαρικά, λαχανικά και σαλάτες.

    Μερικοί τρόποι χρήσης της διαιτητικής μαγιάς:

    Πασπαλίζοντας το ποπ κορν, αντί για βούτυρο ή αλάτι

    Ανακατεύοντάς το σε ριζότο, αντί για παρμεζάνα

    Vegan εναλλακτική λύση για μια σάλτσα τυριών

    Συστατικό σε βίγκαν μακαρόνια και τυρί

    Ανακατεύοντάς σε κρεμώδεις σούπες για επιπλέον θρεπτικά συστατικά

    Προσθέτοντάς τα σε ομελέτα ή tofu

    Ανακατεύοντας το σε γέμιση

    Υπάρχουν κίνδυνοι;

    Παρά όλα τα οφέλη που μπορεί να προσφέρει η διαιτητική μαγιά, αυτό το συμπλήρωμα δεν είναι κατάλληλο για όλους. Οι ερευνητές έχουν συστήσει στα άτομα με φλεγμονώδη νόσο του εντέρου, γλαύκωμα και υπέρταση να καταναλώνουν λιγότερο συχνά τη διαιτητική μαγιά, επειδή, θα μπορούσε να επιδεινώσει τα συμπτώματά τους.

    Τα άτομα με ευαισθησία στη ζύμη ή αλλεργία θα πρέπει, επίσης, να προσέχουν.

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα βιταμινών του συμπλέγματος Β

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα των βιταμινών του συμπλέγματος Β

    magia 2

    Διαβάστε, επίσης,

    Χρήσιμες πληροφορίες για τη μαγιά

    Πώς θα καταλάβετε ότι έχετε τοξικότητα από τη μούχλα

    Όλα όσα πρέπει να ξέρετε για τα βακτήρια

    Ψευδάργυρος

    Χρήσιμες πληροφορίες για το σελήνιο

    Ρύζι κόκκινης μαγιάς για τη χοληστερίνη

    Το μηλόξυδο θεραπεύει τα πάντα

    Καλύτερο το λάδι καρύδας από την οδοντόπαστα

    Μάθετε αν το σώμα σας είναι υπερβολικά όξινο

    Πότε η μαγειρική σόδα θεραπεύει τον καρκίνο

    Τα κρυφά συστατικά τροφίμων επιδεινώνουν τις χρόνιες παθήσεις

    Τα προβιοτικά θεραπεύουν τις νευροψυχιατρικές διαταραχές

    Βιοτίνη

    Τα οφέλη για την υγεία από το αιθέριο έλαιο γκρέιπφρουτ

    Χάστε βάρος με μηλόξυδο

    Χρήσιμες πληροφορίες για το φυλλικό οξύ

    Αυγά και ζεστό ζυμωτό ψωμί

    Πυριδοξίνη

    Ριβοφλαβίνη

    Θειαμίνη

    Η δυσανεξία στις τροφές

    Καντιτίαση

    Η βιταμίνη D

    Σούπα για να πάρετε σίδηρο

    Συμπληρώματα σιδήρου

    Σύμπλεγμα βιταμινών Β

    Η δίαιτα Budwig

    Προβιοτικά για καλή στοματική υγιεινή

    Σπιτικό ψωμί

    Πολλοί γιατροί συνιστούν την μπύρα

    Πότε είναι απαραίτητο το χρώμιο στον οργανισμό;

    Aκεταλδεΰδη

    Κόπωση και φυτά

    Τροφές που μας κάνουν ευτυχισμένους

    Η πιο νόστιμη λαγάνα

    Όλα τα κόλπα για να θεραπεύσετε τον έρπητα

    Κρυπτοκοκκίαση

    www.emedi.gr

     

  • Θρόμβωση των εν τω βάθει φλεβών Θρόμβωση των εν τω βάθει φλεβών

    Η εν τω βάθει φλεβική θρομβοφλεβίτιδα

     

    Η θρόμβωση των εν τω βάθει φλεβών είναι η δημιουργία ενός ή πολλαπλών θρόμβων αίματος μέσα στις εν τω βάθει φλέβες των άκρων ή της πυέλου συνοδευόμενη, συνήθως, από φλεγμονή του αγγειακού τοιχώματος. 

    Η μείζων κλινική συνέπεια είναι η εμβολή, συνήθως, πνευμονική που συχνά είναι απειλητική για τη ζωή.

    Επηρεάζεται το καρδιοαγγειακό σύστημα.

    Είναι συχνή νόσος, συμβαίνει, συνήθως, άνω των 40 ετών, εμφανίζεται συχνότερα στις γυναίκες με συχνότητα γυναίκες:άνδρες (1,2:1)

    Οι παιδιατρικοί ασθενείς με εν τω βάθει θρόμβωση και απουσία προηγούμενου τραυματισμού θα πρέπει να εξετάζονται για συγγενή διαταραχή της πηκτικότητας

    Οι θρομβώσεις στου ηλικιωμένους συμβαίνουν πιο συχνά, γιατί οι προδιαθεσικοί παράγοντες είναι πιο συχνοί

    Η κουμαδίνη αντενδείκνυται στην κύηση και πρέπει, αρχικά, να αντιμετωπίζονται με πλήρη δόση ηπαρίνης και μετά με υποδόρια ηπαρίνη, ξεκινώντας με 15.000 μονάδες, δυο φορές την ημέρα και στοχεύοντας τιμή PTT 1,5-2 αυτής του μάρτυρα

    Σχετιζόμενες καταστάσεις με την εν τω βάθει φλεφική θρομβοφλεβίτιδα

    Σύνδρομο Budd-Chiari ή θρόμβωση ηπατικών φλεβών

    Θρόμβωση νεφρικής φλέβας

    Ομοκυστινουρία

    Σύνδρομο αντιφωσφολιπιδικών αντισωμάτων

    deep vein 1

    Σημεία και συμπτώματα εν τω βάθει φλεβικής θρομβοφλεβίτιδας

    Πολλές περιπτώσεις είναι ασυμπτωματικές και διαγιγνώσκονται εκ των υστέρων μετά την εμβολή

    Πόνος του σκέλους (συχνά)

    Διόγκωση του σκέλους (συχνά)

    Σημείο Homan, δηλαδή πόνος του σκέλους κατά τη ραχιαία κάμψη του άκρου ποδός (συχνά)

    Ψηλαφητή ευαίσθητη χορδή στο προσβεβλημένο άκρο (σπάνια)

    Υψηλή θερμότητα του δέρματος πάνω από την περιοχή θρόμβωσης (σπάνια)

    Ερυθρότητα του δέρματος πάνω από την περιοχή θρόμβωσης (σπάνια)

    Πυρετός (σπάνια), εκτός από τη σηπτική θρομβοφλεβίτιδα

    Μη ευαίσθητη διόγκωση των παράπλευρων επιπολής φλεβών (σπάνια)

    Μαζικό οίδημα με κυάνωση και ισχαιμία ή κυανή επώδυνος φλεγμονή (σπάνια)

    Αίτια εν τω βάθει φλεβικής θρομβοφλεβίτιδας

    Φλεβική στάση

    Τραυματισμός του αγγειακού τοιχώματος

    Διαταραχές της πηκτικότητας

    deep vein 2

    Παράγοντες κινδύνου για εν τω βάθει φλεβική θρομβοφλεβίτιδα

    -Κλινικοί παράγοντες

    Τραύμα, ιδιαίτερα, κατάγματα μακρών οστών ή τραυματισμοί από σύγκρουση

    Εγχειρήσεις, κυρίως, στο ισχίο

    Παρατεταμένη ακινησία

    Κύηση, κυρίως, η λοχεία

    Καθετήρες κεντρικής φλέβας επί μακρόν

    Port-a-cath

    Χρήση αντισυλληπτικών από του στόματος

    Εξαιρετικά υψηλό υψόμετρο (πάνω από 4.500 μέτρα)

    -Παθολογικοί παράγοντες κινδύνου

    Καρκίνος

    Έλλειψη των πρωτεϊνών C και S, της αντιθρομβίνης ΙΙΙ και όλων των ενδογενών αντιπηκτικών

    Παρουσία αντισωμάτων κατά των φωσφολιπιδίων (γνωστά και ως αντιπηκτικό λύκου ή αντισώματα κατά της καρδιολιπίνης)

    Νεφρωσικό σύνδρομο

    Ιδιοπαθής πολυερυθραιμία

    Ομοκυστινουρία (σπάνια)

    Βακτηριαιμία του Campylobacter jejuni (πολύ σπάνια)

    Διαφορική διάγνωση εν τω βάθει φλεβικής θρομβοφλεβίτιδας

    Κυτταρίτιδα

    Ραγείσα ορογόνια κύστη (κύστη Baker)

    Λεμφοίδημα

    Εξωτερική συμπίεση της φλέβας από όγκο ή διογκωμένους λεμφαδένες

    Εργαστηριακά ευρήματα εν τω βάθει φλεβικής θρομβοφλεβίτιδας

    Πρωτείνη C

    Πρωτεϊνη S

    Αντιθρομβίνη ΙΙΙ

    Αντιφωσφολιπιδικά αντισώματα

    Η ηπαρίνη και τα οιστρογόνα ελαττώνουν τα επίπεδα της αντιθρομβίνης ΙΙΙ

    Τα κουμαρινικά επηρεάζουν τη λειτουργικότητα των πρωτεϊνών C και S και συνεπώς αλλοιώνουν τις λειτουργικές μελέτες αυτών των πρωτεϊνών

    Η ίδια η θρόμβωση ελαττώνει τα επίπεδα της αντιθρομβίνης ΙΙΙ και η μέτρησή της πρέπει να γίνεται μετά το τέλος της θεραπείας

    Η σύφιλη και ο ερυθηματώδης λύκος σχετίζονται με αυξημένα αντιφωσφολιπιδικά αντισώματα

    Ο θρόμβος αποτελείται, κυρίως, από ερυθρά αιμοσφαίρια, με μερικά αιμοπετάλια και ινική συνδεδεμένα με το τοίχωμα του αγγείου στο ένα άκρο, ενώ το κεντρικό άκρο επιπλέει ελεύθερα στον αυλό. Παρουσιάζονται ποικίλοι βαθμοί φλεγμονής του αγγειακού τοιχώματος

    D-dimers: Tα D-dimers είναι μέρη μιας πρωτεΐνης που βρίσκεται στο αίμα όταν διασπάται ένας θρόμβος με ινωδόλυση. Eάν βρεθεί η συγκέντρωσή της αυξημένη πάνω από ένα όριο σε αιματολογική εξέταση, είναι πιθανό ο ασθενής να έχει θρόμβο σε κάποια φλέβα.

    Απεικονιστικά ευρήματα εν τω βάθει φλεβικής θρομβοφλεβίτιδας

    Υπέρηχος φλεβών: Το triplex φλεβών μπορεί να ανιχνεύσει θρόμβους στις φλέβες, και επίσης να καθορίσει την ταχύτητα της κυκλοφορίας του αίματος σε μία φλέβα. Εάν ο ιατρός γνωρίζει ότι η ροή έχει επιβραδυνθεί, μπορεί να εντοπίσει τον θρόμβο εάν αυτός υπάρχει. Μια υπερηχογραφική εξέταση Doppler μπορεί να μας πει ποια είναι η ταχύτητα ροής του αίματος. Είναι μη επεμβατική μέθοδος, υψηλά ευαίσθητη και ειδική για θρόμβους της ιγνυακής και της μηριαίας. Στα μειονεκτήματα αναφέρονται η φτωχή ικανότητα διαπίστωσης θρόμβων της γαστροκνήμιας φλέβας, η υψηλή εξάρτηση του αποτελέσματος από τον εξεταστή και η αδυναμία διαφοροδιάγνωσης μεταξύ εξωτερικής συμπίεσης της φλέβας κι εσωτερικού θρόμβου.

    H μαγνητική τομογραφία (MRI) ή αξονική τομογραφία (CT) μπορεί να αποκαλύψουν θρόμβους, τυχαία.

    deep vein 4

    Θεραπεία εν τω βάθει φλεβικής θρομβοφλεβίτιδας

    Μπορεί να γίνει ενδοφλέβια αντιπηκτική αγωγή

    Ανάπαυση στο κρεβάτι. Απαιτείται ανάπαυση στο κρεβάτι για 1-5 ημέρες, έπειτα σταδιακή επάνοδος στη φυσική δραστηριότητα με αποφυγή παρατεταμένης ακινησίας

    Παρακολούθηση για εμβολικά επεισόδια

    Οι γυναίκες που λαμβάνουν από του στόματος αντισυλληπτικά πρέπει να ενημερωθούν για τους κινδύνους και τα συμπτώματα θρομβοεμβολικής νόσου

    Αποθάρρυνση της παρατεταμένης ακινησίας

    deep vein 9

    Φάρμακα εν τω βάθει φλεβικής θρομβοφλεβίτιδας

    Ο στόχος των ιατρών όταν αντιμετωπίζουν ασθενή με εν τω βάθει φλεβοθρόμβωση είναι να εμποδίσουν την αύξηση του θρόμβου, εμποδίζοντάς τον να αποκολληθεί και να φτάσει στους πνεύμονες και να προκαλέσει πνευμονική εμβολή, να προλάβουν την υποτροπή εν τω βάθει φλεβοθρόμβωσης και να ελαχιστοποιήσουν τον κίνδυνο άλλων επιπλοκών.

    -Αντιπηκτικά

    Τα φάρμακα αυτά προλαμβάνουν την διόγκωση του θρόμβου, καθώς και εμποδίζουν την αποκόλληση των θρόμβων και την πρόκληση πνευμονικής εμβολής.

    Υπάρχουν δύο τύποι αντιπηκτικών που χρησιμοποιούνται στην θεραπεία της εν τω βάθει φλεβικής θρομβοφλεβίτιδας: ηπαρίνη και βαρφαρίνη.

    Λόγω του άμεσου αποτελέσματος της ηπαρίνης, γίνεται μια σύντομη θεραπεία με ενέσεις που διαρκεί λιγότερο από μια εβδομάδα.

    Μια 3-μηνη ή 6-μηνη θεραπεία με δισκία βαρφαρίνης χορηγείται για αποφυγή υποτροπής της εν τω βάθει φλεβικής θρομβοφλεβίτιδας.

    Για αυτούς που εμφανίζουν επανειλημμένες υποτροπές εν τω βάθει φλεβικής θρομβοφλεβίτιδας η αντιπηκτική αγωγή χορηγείται στον ασθενή εφ’ όρου ζωής.

    Θεραπεία εφόδου: Ηπαρίνη 5.000-10.000 μονάδες ενδοφλέβια, που ακολουθείται από συνεχή έγχυση ενδοφλέβια σε ρυθμό 1000 μονάδες την ώρα. Η δοσολογία προσαρμόζεται ανάλογα με το χρόνο μερικής θρομβοπλαστίνης PTT, ώστε να επιτευχθούν επίπεδα PTT, περίπου διπλάσια αυτών του μάρτυρα.

    Θεραπεία συντήρησης: Βαρφαρίνη ή κουμαδίνη που ξεκινάει 1-5 ημέρεςμετά την έναρξη ηπαρίνης, με μια ημερήσια δόση 5-10 mg και προσαρμόζεται ανάλογα με το χρόνο προθρομβίνης ή PT, με στόχο μια τιμή 1,3-1,5 της τιμής του μάρτυρα. Ο ασθενής πρέπει να εξακολουθήσει να παίρνει την ηπαρίνη έως ότου επιτευχθεί αυτή η τιμή του PT.

    Απόλυτες αντενδείξεις: Βαριά ενεργός αιμορραγία, πρόσφατη νευροχερουργική επέμβαση τις τελευταίες 30 ημέρες, κύηση και προηγηθείσα αντίδραση στο φάρμακο

    Σχετικές αντενδείξεις: Πρόσφατη βαριά αιμορραγία, πρόσφατη χειρουργική επέμβαση, ιστορικό πεπτικού έλκους, πρόσφατη μη εμβολική αποπληξία

    Προφυλάξεις:

    Παρακολούθηση ασθενούς για σημεία εμβολής, περαιτέρω θρόμβωσης ή αιμορραγίας

    Κατά τη διάρκεια της αντιπηκτικής αγωγής πρέπει να αποφεύγονται οι ενδομυϊκές ενέσεις

    Παρακολουθούνται τα ούρα και τα κόπρανα για ίχνη αίματος

    Παρακολουθούνται, τακτικά, οι αιματολογικές παράμετροι

    Η ηπαρίνη μπορεί να προκαλέσει θρομβοπενία ή παράδοξη θρόμβωση με θρομβοπενία

    Αλληλεπιδράσεις αντιπηκτικών

    Παράγοντες που επιτείνουν ή ενείνουν την απάντηση στα από του στόματος αντιπηκτικά: Αλκοόλ, αλλοπουρινόλη, αμιοδαρόνη, αναβολικά στερεοειδή, ανδρογόνα, αντιμικροβιακά, σιμετιδίνη, υδρίτης της χλωράλης, δισουλφιράμη, μη στερεοειδή αντιφλεγμονώδη φάρμακα, σουλφινοπυραζόνη, ταμοξιφαίνη, θυρεοειδικές ορμόνες, βιταμίνη Ε, ρανιτιδίνη, σαλικυλικά

    Παράγοντες που μειώνουν την απάντηση στα αντιπηκτικά: αμινογλουτεθιμίδη, αντιόξινα, βαρβιτουρικά, καρβαμαζεπίνη, χολεστυραμίνη, διουρητικά, γκριζεοφουλβίνη, ριφαμπικίνη, αντισυλληπτικά από του στόματος

    Το Eliquis (apixaban) έχει αποδειχθεί ασφαλέστερο από άλλα αντιπηκτικά σε πρόσφατη τυχαιοποιημένη διπλή, τυφλή, πολυκεντρική μελέτη σε  ασθενείς με οξεία φλεβική θρομβοεμβολική νόσο.

    Θρομβόλυση ονομάζεται η διάσπαση των θρόμβων.

    Φάρμακα που διασπούν θρόμβους λέγονται θρομβολυτικά. Οι ασθενείς με πιο σοβαρή εν τω βάθει φλεβική θρομβοφλεβίτιδα ή πνευμονική εμβολή μπορεί να χρειαστούν αγωγή με αυτά. Το TPA (ή ενεργοποιητής ιστικού πλασμινογόνου) είναι ένα παράδειγμα. Επειδή, υπάρχει κίνδυνος παρενεργειών –κυρίως αιμορραγιών- χρησιμοποιείται μόνο όταν κινδυνεύει η ζωή του ασθενούς.

    Οι θρομβολυτικοί παράγοντες είναι η ουροκινάση, η στρεπτοκινάση, ο ενεργοποιητής πλασμινογόνου ιστών και η ναττοκινάση. 

    Οι υποδόριες ενέσεις ηπαρίνης χαμηλού μοριακού βάρους χρησιμοποιούνται από τον ίδιο τον ασθενή στο σπίτι.

    -Φίλτρο κάτω κοίλης φλέβας 

    Είναι μια συσκευή σαν μικροσκοπική ομπρέλα που τοποθετείται στην φλέβα για να περισυλλέξει θρόμβους και να τους εμποδίσει να φτάσουν στους πνεύμονες, ενώ επιτρέπουν την συνέχιση της κυκλοφορίας. Τοποθετείται στην κάτω κοίλη, μια μεγάλη φλέβα. Αν αντενδείκνυνται τα αντιπηκτικά και τα θρομβολυτικά τοποθετείται στην κάτω κοίλη φλέβα ''ομπρέλα'' για να παγιδεύονται τα έμβολα πριν φτάσουν στους πνεύμονες

    -Αντιθρομβωτικές κάλτσες συμπίεσης

    Φοριούνται για να περιορίσουν τον πόνο στις γάμπες, το οίδημα και να προλάβουν την εμφάνιση ελκών. Οι κάλτσες μπορούν να προστατέψουν τον ασθενή από μεταθρομβωτικό σύνδρομο. Αυτό είναι μια μακροχρόνια επιπλοκή της εν τω βάθει φλεβικής θρομβοφλεβίτιδας που επηρεάζει το 20 με 50% των ασθενών. Οι ιστοί στην γάμπα καταστρέφονται και αυτό έχει σαν αποτέλεσμα πόνο, κνησμό, τον σχηματισμό ελκών, αποχρωματισμό του δέρματος και οίδημα.

    Ένας ασθενής με εν τω βάθει φλεβική θρομβοφλεβίτιδα πρέπει να φορά κάλτσες για τουλάχιστον 24 μήνες. Πρέπει να φοριούνται συνεχώς.

    Παρακολούθηση ασθενούς με εν τω βάθει φλεβική θρομβοφλεβίτιδα

    Απαιτούνται πολλές μετρήσεις του PTT την ημέρα όταν ο ασθενής λαμβάνει ενδοφλέβια ηπαρίνη, μέχρι τη σταθεροποίηση της δόσης. Τα αιμοπετάλια, επίσης, πρέπει να ελέγχονται και η ηπαρίνη διακόπτεται αν τα αιμοπετάλια πέσουν κάτω από 75.000.

    Σε θεραπεία με κουμαδίνη, χρειάζεται καθημερινός έλεγχος του PT, ώστε να επιτευχθεί η ζητούμενη τιμή κι έπειτα ο έλεγχος του PT γίνεται εβδομαδιαίως και σε σταθεροποιημένο ασθενή, μηνιαίως, γι όσο ο ασθενής συνεχίζει την αγωγή.

    Στο πρώτο επεισόδιο της θρόμβωσης, η θεραπεία διαρκεί 3-6 μήνες. Επακόλουθα επεισόδια έχουν διάρκεια αγωγής τουλάχιστον 1 έτος.

    Σεσημασμένη αιμορραγία, όπως αιματουρία ή γαστρεντερική αιμορραγία, πρέπει να διερευνώνται εξονυχιστικά, καθώς η αντιπηκτική αγωγή, συχνά, αποκαλύπτει μια προϋπάρχουσα εξεργασία, όπως καρκίνος, πεπτικό έλκος ή αρτηριοφλεβικές ανωμαλίες.

    deep vein 3

    Πρόληψη και αποφυγή εν τω βάθει φλεβικής θρομβοφλεβίτιδας

    Αποφυγή παρατεταμένης ακινησίας

    Αποφυγή χρήσης αντισυλληπτικών δισκίων

    Οι χειρουργημένοι ασθενείς απαιτούν ενεργό προφύλαξη, με χαμηλή δόση ηπαρίνης, με τη δόση προσαρμοσμένη, ώστε να έχετε μια ελάχιστη αύξηση του PTT, χαμηλές δόσεις κουμαδίνης ή καλύτερα υποδόρια ηπαρίνη χαμηλού μοριακού βάρους και διαλείπουσα μηχανική συμπίεση των κάτω άκρων

    deep vein 8

    Επιπλοκές εν τω βάθει φλεβικής θρόμβωσης

    -Πνευμονική εμβολή (θανάσιμη στο 10-20% των περιπτώσεων)

    -Συστηματική εμβολή ή παράδοξη εμβολή, όταν υπάρχει αρτηριοφλεβική επικοινωνία

    -Χρόνια φλεβική ανεπάρκεια

    -Μεταφλεβιτιδικό σύνδρομο, δηλαδή πόνος και διόγκωση στο προσβεβλημένο άκρο, χωρίς, νέο σχηματισμό θρόμβου

    -Αιμορραγία προκληθείσα από την αγωγή

    -Ισχαιμία των μαλακών μορίων που σχετίζεται με μαζικό θρόμβο και πολύ υψηλές φλεβικές πιέσεις ή κυανή επώδυνος φλεγμονή που είναι σπάνια, αλλά, είναι επείγον χειρουργικό περιστατικό

    deep vein 6

    Πορεία και πρόγνωση εν τω βάθει φλεβικής θρόμβωσης

    Περίπου 20% των αθεράπευτων κεντρικών, άνω της γαστροκνημίας, εν τω βάθει θρομβώσεων εξελίσσονται σε πνευμονική εμβολή και το 20% από αυτές είναι θανάσιμες. Με επιθετική αντιπηκτική αγωγή η θνησιμότητα ελαττώνεται 10 φορές.

    Η εν τω βάθει φλεβική θρόμβωση που είναι περιορισμένη στη γαστροκνημία, πρακτικά, δεν προκαλεί ποτέ κλινικά ορατή πνευμονική εμβολή, οπότε δεν απαιτεί αντιπηκτική αγωγή. Παρόλα ταύτα οι εν τω βάθει θρομβώσεις της γαστροκνημίας μπορούν, μερικές φορές, να εξαπλωθούν στις κεντρικότερες φλέβες, γι΄αυτό η γνωστή ή πιθανή εν τω βάθει θρόμβωση της γαστροκνημίας πρέπει να παρακολουθείται με triplex φλεβών κάτω άκρων κάθε 5 ημέρες, για 10 ημέρες και να αντιμετωπίζεται επιθετικά, αν εξαπλωθεί προς τις ιγνυακές ή μηριαίες φλέβες.

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για την πρόληψη και θεραπεία της εν τω βάθει φλεβικής θρόμβωσης

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για την εν τω βάθει φλεβική θρόμβωση

    deep vein 7

    Διαβάστε, επίσης,

    Βαρφαρίνη

    Οξεία ηπατική ανεπάρκεια

    Χρήσιμες πληροφορίες για τη θρομβοφιλία

    D-dimers

    Κάκωση νωτιαίου μυελού

    Ρουτίνη

    Aντιφωσφολιπιδικό σύνδρομο

    Πνευμονική εμβολή

    Πώς θα καταλάβετε ότι κάποιος έχει θρόμβωση στο πόδι

    Χρόνια φλεβική ανεπάρκεια

    Γιατί πρέπει να κινητοποιούνται γρήγορα οι χειρουργημένοι;

    www.emedi.gr

     

     

  • Μήπως έχετε αναιμία; Μήπως έχετε αναιμία;

    Πώς θα καταλάβετε ότι έχετε αναιμία

     

    Υπάρχουν πολλοί τύποι αναιµίας (σιδηροπενική αναιμία, αιμολυτική αναιμία, μεσογειακή αναιμία, απλαστική αναιμία, αναιμία Fanconi, δρεπανοκυτταρική αναιµία, μικροδρεπανοκυτταρική αναιμία, μεγαλοβλαστική αναιμία, κακοήθης αναιμία σιδηροβλαστική αναιμία κ.ά.)

    Οι πιο συνηθισμένοι τύποι αναιμίας

    -Σιδηροπενική αναιμία

    Είναι η πιο συχνή µορφή αναιµίας και συνήθως, οφείλεται σε κακή διατροφή ή σε χρόνια απώλεια αίµατος, που προκαλείται από την υπερβολική εµµηνόρροια, αιμορροϊδες, έλκος στομάχου, έλκος δωδεκαδακτύλου, γαστρίτιδα,  κ.ά. Επίσης, μπορεί να οφείλεται σε αυξηµένες ανάγκες του οργανισμού για σίδηρο, όπως κατά την  ανάπτυξη του εµβρύου κατά την εγκυµοσύνη και στα παιδιά. 

    Η έλλειψη σιδήρου εµφανίζεται όταν ο ρυθµός απώλειας ή χρήσης του σιδήρου είναι μεγαλύτερος από τον ρυθµό απορρόφησης και χρήσης του. 

    Η θεραπεία της σιδηροπενικής αναιμίας εξαρτάται από την αιτία και τη σοβαρότητα της κατάστασης. 

    Η αναιμία ανεπάρκειας σιδήρου είναι μια κατάσταση στην οποία το αίμα στερείται επαρκών υγιών ερυθρών αιμοσφαιρίων. Τα ερυθρά αιμοσφαίρια μεταφέρουν οξυγόνο στους ιστούς του σώματος.

    Η αναιμία ανεπάρκειας σιδήρου οφείλεται σε ανεπαρκή σίδηρο. Χωρίς αρκετό σίδηρο, το σώμα δεν μπορεί να παράγει αρκετά ερυθρά αιμοσφαίρια που θα μεταφέρουν οξυγόνο (αιμοσφαιρίνη). Ως αποτέλεσμα, η αναιμία ανεπάρκειας σιδήρου μπορεί να προκαλέσει κούραση και δύσπνοια.

    Αρχικά, η αναιμία ανεπάρκειας σιδήρου μπορεί να είναι τόσο ήπια που δεν γίνεται αντιληπτή. Αλλά, καθώς, το σώμα γίνεται πιο ανεπαρκές σε σίδηρο και η αναιμία επιδεινώνεται, τα σημεία και τα συμπτώματα εντείνονται.

    Σημεία και συμπτώματα αναιμίας με ανεπάρκεια σιδήρου:

    Κόπωση

    Αδυναμία

    Ωχρότητα δέρματος

    Πόνος στο στήθος, γρήγορος καρδιακός παλμός ή δύσπνοια

    Πονοκέφαλος ή ζάλη

    Κρύα χέρια και πόδια

    Φλεγμονή ή πόνος στη γλώσσα

    Εύθραυστα νύχια

    Ασυνήθιστη λαχτάρα για μη θρεπτικές ουσίες, όπως πάγο ή άμυλο

    Κακή όρεξη, ειδικά σε βρέφη και παιδιά με αναιμία ανεπάρκειας σιδήρου

    Από την άλλη μεριά η υπερφόρτωση του σώματος με σίδηρο μπορεί να είναι επικίνδυνη επειδή η υπερβολική συσσώρευση σιδήρου μπορεί να βλάψει το συκώτι και να προκαλέσει άλλες επιπλοκές.

    Αιτίες σιδηροπενικής αναιμίας

    Η αναιμία ανεπάρκειας σιδήρου εμφανίζεται όταν το σώμα δεν έχει αρκετό σίδηρο για να παράγει αιμοσφαιρίνη. Η αιμοσφαιρίνη είναι το μέρος των ερυθρών αιμοσφαιρίων που δίνει στο αίμα το κόκκινο χρώμα του και επιτρέπει στα ερυθρά αιμοσφαίρια να μεταφέρουν οξυγονωμένο αίμα σε όλο το σώμα σας.

    Εάν δεν καταναλώνετε αρκετό σίδηρο ή εάν χάνετε πάρα πολύ σίδηρο, το σώμα σας δεν μπορεί να παράγει αρκετή αιμοσφαιρίνη και τελικά θα αναπτυχθεί αναιμία ανεπάρκειας σιδήρου.

    Οι αιτίες της αναιμίας ανεπάρκειας σιδήρου:

    Απώλεια αίματος

    Το αίμα παρέχει σίδηρο στα ερυθρά αιμοσφαίρια. Έτσι, εάν χάνετε αίμα, χάνετε και σίδηρο. Οι γυναίκες με βαριές περιόδους διατρέχουν κίνδυνο αναιμίας από έλλειψη σιδήρου, επειδή, χάνουν αίμα κατά τη διάρκεια της εμμήνου ρύσεως. Αργή, χρόνια απώλεια αίματος μέσα στο σώμα, όπως σε πεπτικό έλκος,  διαφραγματοκήλη, πολύποδες παχέος εντέρου ή καρκίνο του παχέος εντέρου κ.ά μπορεί να προκαλέσουν αναιμία ανεπάρκειας σιδήρου. Η γαστρεντερική αιμορραγία μπορεί να προκύψει από την τακτική χρήση ορισμένων παυσίπονων, όπως η ασπιρίνη.

    Έλλειψη σιδήρου στη διατροφή

    Το σώμα παίρνει τακτικά σίδηρο από τα τρόφιμα που τρώτε. Εάν λαμβάνετε πολύ λίγο σίδηρο με τη διατροφή, με την πάροδο του χρόνου το σώμα μπορεί να αποκτήσει έλλειψη σιδήρου. Παραδείγματα τροφών πλούσιων σε σίδηρο είναι το κρέας, τα αυγά, τα φυλλώδη πράσινα λαχανικά και τα τρόφιμα που είναι εμπλουτισμένα με σίδηρο. Για τη σωστή ανάπτυξη τα βρέφη και τα παιδιά χρειάζονται, επίσης, σίδηρο στη διατροφή τους.

    Αδυναμία απορρόφησης σιδήρου

    Ο σίδηρος από τα τρόφιμα απορροφάται στην κυκλοφορία του αίματος στο λεπτό έντερο. Μια εντερική διαταραχή, όπως η κοιλιοκάκη, η οποία επηρεάζει την ικανότητα του εντέρου να απορροφά θρεπτικά συστατικά από την πέψη των τροφίμων, μπορεί να οδηγήσει σε αναιμία ανεπάρκειας σιδήρου. Εάν μέρος του λεπτού εντέρου έχει παρακαμφθεί ή αφαιρεθεί χειρουργικά, αυτό μπορεί να επηρεάσει την ικανότητά να απορροφάτε σίδηρο και άλλα θρεπτικά συστατικά.

    Εγκυμοσύνη

    Χωρίς συμπληρώματα σιδήρου, η αναιμία ανεπάρκειας σιδήρου εμφανίζεται σε πολλές έγκυες γυναίκες, επειδή, τα αποθέματα σιδήρου πρέπει να εξυπηρετούν τον δικό τους αυξημένο όγκο αίματος, καθώς και να αποτελούν πηγή αιμοσφαιρίνης για το αναπτυσσόμενο έμβρυο.

    Παράγοντες κινδύνου για σιδηροπενική αναιμία

    Οι ομάδες που έχουν αυξημένο κίνδυνο αναιμίας ανεπάρκειας σιδήρου:

    Γυναίκες

    Επειδή οι γυναίκες χάνουν αίμα κατά τη διάρκεια της εμμήνου ρύσεως, γενικά, διατρέχουν μεγαλύτερο κίνδυνο αναιμίας από έλλειψη σιδήρου.

    Βρέφη και παιδιά

    Τα βρέφη, ειδικά εκείνα που είχαν χαμηλό βάρος γέννησης ή γεννήθηκαν πρόωρα, που δεν λαμβάνουν αρκετό σίδηρο από το μητρικό γάλα ή άλλο γάλα διατρέχουν κίνδυνο ανεπάρκειας σιδήρου. Τα παιδιά χρειάζονται επιπλέον σίδηρο κατά τη διάρκεια της ανάπτυξης. Εάν το παιδί δεν ακολουθεί μια υγιεινή, ισορροπημένη διατροφή κινδυνεύει από αναιμία.

    Χορτοφάγοι

    Τα άτομα που δεν τρώνε κρέας έχουν μεγαλύτερο κίνδυνο αναιμίας από έλλειψη σιδήρου εάν δεν τρώνε άλλες τροφές πλούσιες σε σίδηρο.

    Αιμοδότες

    Τα άτομα που δίνουν τακτικά αίμα έχουν αυξημένο κίνδυνο αναιμίας από έλλειψη σιδήρου, καθώς, η αιμοδοσία μπορεί να καταστρέψει τα αποθέματα σιδήρου. Η χαμηλή αιμοσφαιρίνη που σχετίζεται με την αιμοδοσία είναι ένα προσωρινό πρόβλημα που αντιμετωπίζεται με την κατανάλωση περισσότερων τροφών πλούσιων σε σίδηρο. Μην δωρίζετε αίμα εάν έχετε χαμηλή αιμοσφαιρίνη.

    Η αναιμία με ήπια ανεπάρκεια σιδήρου, συνήθως, δεν προκαλεί επιπλοκές.

    Ωστόσο, εάν δεν αντιμετωπιστεί, η αναιμία ανεπάρκειας σιδήρου μπορεί να γίνει σοβαρή και να οδηγήσει σε προβλήματα υγείας, όπως τα ακόλουθα:

    Καρδιακά προβλήματα

    Η αναιμία ανεπάρκειας σιδήρου μπορεί να οδηγήσει σε γρήγορο ή ακανόνιστο καρδιακό παλμό. Η καρδιά πρέπει να αντλεί περισσότερο αίμα για να αντισταθμίσει την έλλειψη οξυγόνου που μεταφέρεται στο αίμα όταν έχετε σιδηροπενική αναιμία. Αυτό μπορεί να οδηγήσει σε αυξημένη καρδιακή συχνότητα ή καρδιακή ανεπάρκεια.

    Προβλήματα κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης

    Σε έγκυες γυναίκες, η σοβαρή ανεπάρκεια σιδήρου συνδέεται με πρόωρο τοκετό και γέννηση μωρών με χαμηλό βάρος γέννησης. Αλλά, η κατάσταση μπορεί να αποφευχθεί σε έγκυες γυναίκες που λαμβάνουν συμπληρώματα σιδήρου ως μέρος της προγεννητικής τους φροντίδας.

    Προβλήματα ανάπτυξης

    Σε βρέφη και παιδιά, η σοβαρή ανεπάρκεια σιδήρου μπορεί να οδηγήσει σε αναιμία, καθώς και σε καθυστερημένη ανάπτυξη. Επιπλέον, η αναιμία ανεπάρκειας σιδήρου σχετίζεται με αυξημένη ευαισθησία σε λοιμώξεις.

    Πρόληψη σιδηροπενικής αναιμίας

    Επιλέξτε τροφές πλούσιες σε σίδηρο:

    Κόκκινο κρέας, χοιρινό και πουλερικά

    Θαλασσινά

    Φασόλια

    Σκούρα πράσινα φυλλώδη λαχανικά, όπως το σπανάκι

    Αποξηραμένα φρούτα, όπως σταφίδες και βερίκοκα

    Δημητριακά, ψωμιά και ζυμαρικά ενισχυμένα με σίδηρο

    Αρακάς

    Το σώμα απορροφά περισσότερο σίδηρο από το κρέας. Εάν επιλέξετε να μην τρώτε κρέας, ίσως χρειαστεί να αυξήσετε την πρόσληψη πλούσιων σε σίδηρο φυτικών τροφών.

    Επιλέξτε τρόφιμα που περιέχουν βιταμίνη C για ενίσχυση της απορρόφησης σιδήρου.

    Μπορείτε να βελτιώσετε την απορρόφηση σιδήρου από το σώμα σας πίνοντας χυμό εσπεριδοειδών ή τρώγοντας άλλα τρόφιμα πλούσια σε βιταμίνη C την ίδια στιγμή που τρώτε τρόφιμα με υψηλή περιεκτικότητα σε σίδηρο. Η βιταμίνη C σε χυμούς εσπεριδοειδών, όπως ο χυμός πορτοκαλιού, βοηθά το σώμα σας να απορροφήσει καλύτερα τον διαιτητικό σίδηρο.

    Η βιταμίνη C βρίσκεται, επίσης, σε:

    Μπρόκολο

    Φράπα

    Ακτινίδια

    Φυλλώδη λαχανικά

    Πεπόνια

    Πορτοκάλια

    Πιπεριές

    Φράουλες

    Μανταρίνια

    Ντομάτες

    Πρόληψη αναιμίας από ανεπάρκεια σιδήρου σε βρέφη

    Για να αποφευχθεί η αναιμία ανεπάρκειας σιδήρου στα βρέφη, ταΐστε το μωρό σας με μητρικό γάλα ή με γάλα ενισχυμένο με σίδηρο για το πρώτο έτος. Το αγελαδινό γάλα δεν είναι καλή πηγή σιδήρου για μωρά και δεν συνιστάται για βρέφη κάτω του 1 έτους. Μετά την ηλικία των 6 μηνών, ξεκινήστε να ταΐζετε το μωρό σας με δημητριακά εμπλουτισμένα με σίδηρο ή κρέατα, τουλάχιστον, δύο φορές την ημέρα για να ενισχύσετε την πρόσληψη σιδήρου. Μετά από ένα χρόνο, βεβαιωθείτε ότι τα παιδιά δεν πίνουν περισσότερο από 600 ml γάλα την ημέρα. Το πολύ γάλα αντικαθιστά συχνά άλλα τρόφιμα, που είναι πλούσια σε σίδηρο.

    Διαβάστε, επίσης,

    Η τσουκνίδα είναι φάρμακο για την αναιμία

    Σούπα για να πάρετε σίδηρο

    Για όσους τρώνε κιμωλία

    Η κοιλιοκάκη

    Αν θέλετε να θεραπεύσετε τη σιδηροπενική αναιμία με τη διατροφή

    Διαβάστε τις αρρώστιες του σώματος στο δέρμα

    Σούπα για να πάρετε σίδηρο

    Συμπληρώματα σιδήρου

    Τι λείπει απ΄τον οργανισμό αν έχετε φαγούρα

    Υποχρωμία

    Στοματίτιδα

    Οι βιταμίνες για την κόπωση

    Στροφή αριστερά ή δεξιά

    Ποικιλοκυττάρωση σε πλακάκι αίματος

    Μικροκυττάρωση στο πλακάκι αίματος

    Ανεπάρκεια σιδήρου

    anemia 1

    -Απλαστική αναιµία

    Η απλαστική αναιµία είναι µια διαταραχή του αίµατος, στην οποία ο µυελός των οστών του οργανισµού δεν παράγει αρκετά νέα αιµοσφαίρια. Αυτό µπορεί να οδηγήσει σε µια σειρά από προβλήµατα υγείας, όπως αρρυθµίες, διόγκωση της καρδιάς, καρδιακή ανεπάρκεια, λοιµώξεις και αιµορραγία. Η απλαστική αναιµία είναι µία σπάνια, αλλά σοβαρή κατάσταση. Μπορεί να αναπτυχθεί είτε ξαφνικά είτε αργά και τείνει να επιδεινώνεται µε το χρόνο, εκτός αν η αιτία αναγνωριστεί και αντιµετωπιστεί έγκαιρα.

    Η βλάβη στα βλαστικά κύτταρα του µυελού των οστών προκαλεί απλαστική αναιµία. Σε περισσότερους από τους µισούς ανθρώπους που έχουν απλαστική αναιµία η αιτία της διαταραχής είναι άγνωστη. Ένας αριθµός από επίκτητες ασθένειες, καταστάσεις και παράγοντες µπορεί να προκαλέσουν απλαστική αναιµία, όπως, τοξίνες, φυτοφάρµακα, αρσενικό και βενζόλιο, οι ακτινοβολίες και χηµειοθεραπείες, φάρµακα, όπως η χλωραµφαινικόλη, λοιµώδη νοσήµατα, όπως, η ηπατίτιδα, ο ιός Epstein-Barr, ο κυτταροµεγαλοϊός, ο παρβοϊός B19 και ο HIV, αυτοάνοσες διαταραχές, όπως ο λύκος, η ρευµατοειδής αρθρίτιδα και κληρονοµικές αιτίες.

    Η θεραπεία για την απλαστική αναιµία περιλαµβάνει µεταγγίσεις αίµατος, µεταµοσχεύσεις κυττάρων του αίµατος, χορήγηση βλαστοκυττάρων αίματος και φαρµακευτική αγωγή. Αυτές οι θεραπείες έχουν σα σκοπό να αποτρέψουν είτε να περιορίσουν τις επιπλοκές, να βοηθήσουν στην ανακούφιση των συµπτωµάτων και στη βελτίωση της ποιότητας ζωής. Η αποφυγή της αιτίας της απλαστικής αναιµίας, όπως η αποφυγή έκθεσης σε τοξίνες µπορεί, επίσης, να θεραπεύσει την κατάσταση.

    Η απλαστική αναιμία είναι μια κατάσταση που εμφανίζεται όταν το σώμα σταματά να παράγει αρκετά νέα κύτταρα αίματος. Η κατάσταση προκαλεί κόπωση, λοιμώξεις και ανεξέλεγκτη αιμορραγία.

    Η απλαστική αναιμία μπορεί να αναπτυχθεί σε οποιαδήποτε ηλικία. Μπορεί να συμβεί ξαφνικά ή μπορεί να εμφανιστεί αργά και να επιδεινωθεί με την πάροδο του χρόνου. Μπορεί να είναι ήπια ή σοβαρή.

    Η θεραπεία για την απλαστική αναιμία περιλαμβάνει φάρμακα, μεταγγίσεις αίματος ή μεταμόσχευση βλαστικών κυττάρων, δηλαδή, μεταμόσχευση μυελού των οστών.

    Τα σημεία και συμπτώματα της απλαστικής αναιμίας:

    Κούραση

    Δυσκολία στην αναπνοή

    Γρήγορος ή ακανόνιστος καρδιακός ρυθμός

    Ωχρότητα δέρματος

    Συχνές ή παρατεταμένες λοιμώξεις

    Ανεξήγητοι ή εύκολοι μώλωπες

    Ρινορραγίες και αιμορραγικά ούλα

    Παρατεταμένη αιμορραγία από κοψίματα

    Εξάνθημα

    Ζάλη

    Πονοκέφαλος

    Πυρετός

    Η απλαστική αναιμία μπορεί να είναι βραχύβια ή μπορεί να γίνει χρόνια. Μπορεί να είναι σοβαρή και ακόμη και θανατηφόρος.

    Τα βλαστοκύτταρα στο μυελό των οστών παράγουν κύτταρα αίματος: ερυθρά κύτταρα, λευκά κύτταρα και αιμοπετάλια. Στην απλαστική αναιμία, τα βλαστικά κύτταρα καταστρέφονται. Ως αποτέλεσμα, ο μυελός των οστών είναι είτε άδειος (απλαστικός) είτε περιέχει λίγα κύτταρα αίματος (υποπλαστικά).

    Η πιο συχνή αιτία της απλαστικής αναιμίας είναι όταν το ανοσοποιητικό σύστημα επιτίθεται στα βλαστικά κύτταρα του μυελού των οστών.

    Άλλοι παράγοντες που μπορούν να τραυματίσουν τον μυελό των οστών και να επηρεάσουν την παραγωγή αιμοσφαιρίων:

    Ακτινοθεραπείες και χημειοθεραπείες

    Ενώ αυτές οι θεραπείες καταπολέμησης του καρκίνου σκοτώνουν τα καρκινικά κύτταρα, μπορούν, επίσης, να βλάψουν τα υγιή κύτταρα, συμπεριλαμβανομένων των βλαστικών κυττάρων στο μυελό των οστών. Η απλαστική αναιμία μπορεί να είναι μια προσωρινή ή μια μόνιμη παρενέργεια παρενέργεια αυτών των θεραπειών.

    Έκθεση σε τοξικές χημικές ουσίες

    Τοξικές χημικές ουσίες, όπως, ορισμένες που χρησιμοποιούνται σε φυτοφάρμακα και εντομοκτόνα, και το βενζόλιο, ένα συστατικό στη βενζίνη, συνδέονται με την απλαστική αναιμία. Αυτός ο τύπος αναιμίας μπορεί να βελτιωθεί εάν αποφεύγετε την επανειλημμένη έκθεση στις χημικές ουσίες που προκαλούν αυτήν την ασθένεια.

    Χρήση ορισμένων φαρμάκων

    Ορισμένα φάρμακα, όπως αυτά που χρησιμοποιούνται για τη θεραπεία της ρευματοειδούς αρθρίτιδας και ορισμένα αντιβιοτικά, μπορούν να προκαλέσουν απλαστική αναιμία.

    Αυτοάνοσες διαταραχές

    Μια αυτοάνοση διαταραχή, στην οποία το ανοσοποιητικό σύστημα επιτίθεται σε υγιή κύτταρα, κτυπάει τα βλαστικά κύτταρα στο μυελό των οστών.

    Ιογενείς λοιμώξεις

    Οι ιογενείς λοιμώξεις που επηρεάζουν τον μυελό των οστών μπορούν να παίξουν ρόλο στην ανάπτυξη της απλαστικής αναιμίας. Οι ιοί που συνδέονται με την απλαστική αναιμία περιλαμβάνουν την ηπατίτιδα, τη λοίμωξη με τον ιό Epstein-Barr, τον κυτταρομεγαλοϊό, τον παρβοϊό Β19 και τον ιό  HIV.

    Εγκυμοσύνη

    Το ανοσοποιητικό σύστημα μπορεί να προσβάλει τον μυελό των οστών κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης.

    Άγνωστοι παράγοντες

    Σε πολλές περιπτώσεις, οι γιατροί δεν είναι σε θέση να εντοπίσουν την αιτία της απλαστικής αναιμίας (ιδιοπαθής απλαστική αναιμία).

    Συνδέσεις με άλλες σπάνιες διαταραχές

    Μερικά άτομα με απλαστική αναιμία έχουν, επίσης, μια σπάνια διαταραχή γνωστή ως παροξυσμική νυκτερινή αιμοσφαιρινουρία, η οποία προκαλεί ελάττωση των ερυθρών αιμοσφαιρίων. Αυτή η κατάσταση μπορεί να οδηγήσει σε απλαστική αναιμία ή η απλαστική αναιμία μπορεί να εξελιχθεί σε παροξυσμική νυκτερινή αιμοσφαιρινουρία.

    Διαβάστε, επίσης,

    Οι ιατρικές χρήσεις της κολχικίνης

    Χλωροκίνη

    Πενικιλλαμίνη

    Η τοξικότητα της ακτινοθεραπείας

    Όλες οι αιτίες των λευχαιμιών

    Μάθετε να αξιολογείτε τη γενική αίματος

    Καροτιναιμία

    Οξεία λεμφοβλαστική λευχαιμία

    Ακοκκιοκυτταραιμία

    anemia 2

    -Αναιμία Fanconi 

    Η αναιμία του Fanconi είναι μια σπάνια, κληρονομική ασθένεια που οδηγεί σε απλαστική αναιμία. Τα παιδιά που γεννιούνται με αυτό τείνουν να είναι μικρότερα από το μέσο όρο και έχουν γενετικές ανωμαλίες, όπως υπανάπτυκτα άκρα.

    Η ασθένεια διαγιγνώσκεται με τη βοήθεια εξετάσεων αίματος.

    Μέσα στα οστά υπάρχει ένα σπογγώδες δίκτυο συνδετικού ιστού που ονομάζεται μυελός των οστών. O μυελός των οστών κατασκευάζει ερυθρά αιμοσφαίρια που μεταφέρουν οξυγόνο, λευκά αιμοσφαίρια που καταπολεμούν τις ασθένειες και αιμοπετάλια που πήζουν το αίμα. 

    Η αναιμία αυτή εμποδίζει το μυελό των οστών να λειτουργεί σωστά και να παράγει υγιή κύτταρα αίματος, μια κατάσταση που είναι γνωστή ως απλαστική αναιμία.

    Η αναιμία Fanconi είναι υπεύθυνη για μια ποικιλία σωματικών και ψυχικών γενετικών ανωμαλιών, όπως σκελετικά προβλήματα και ασυνήθιστος χρωματισμός του δέρματος.

    Όποιος έχει αναιμία Fanconi έχει αυξημένο κίνδυνο για ανάπτυξη ορισμένων καρκίνων, όπως, οξεία μυελογενής λευχαιμία. 

    Η απλαστική αναιμία  είναι μια υπολειπόμενη γενετική διαταραχή, που σημαίνει ότι πρέπει κάποιος να κληρονομήσει το μη φυσιολογικό γονίδιο και από τους δύο γονείς. Τουλάχιστον 13 ελαττωματικά γονίδια μπορούν να το προκαλέσουν, επομένως, μπορεί κάποιος  να κληρονομήσει οποιοδήποτε από αυτά τα μεταλλαγμένα γονίδια για να έχει αυτή την αναιμία.

    Για να είστε φορέας της αναιμίας Fanconi, πρέπει να κληρονομήσετε ένα φυσιολογικό γονίδιο και ένα μη φυσιολογικό γονίδιο από τους γονείς σας. Για να αποκτήσει το παιδί σας αναιμία Fanconi τόσο εσείς όσο και ο άλλος γονέας πρέπει να μεταβιβάσετε ένα ελαττωματικό γονίδιο.

    Η ασθένεια είναι σπάνια και συνήθως, διαγιγνώσκεται αρχικά σε παιδιά ηλικίας 2 έως 15 ετών. Μόνο το 10% των ατόμων διαγιγνώσκονται κατά την ενηλικίωση.

    Παράγοντες που μπορούν να αυξήσουν τον κίνδυνο για αναιμία Fanconi:

    Θεραπεία με ακτινοβολία υψηλής δόσης ή χημειοθεραπεία για καρκίνο

    Έκθεση σε τοξικές χημικές ουσίες

    Xρήση ορισμένων συνταγογραφούμενων φαρμάκων, όπως η χλωραμφενικόλη, η οποία χρησιμοποιείται για τη θεραπεία βακτηριακών λοιμώξεων και ενώσεις που χρησιμοποιούνται για τη θεραπεία της ρευματοειδούς αρθρίτιδας

    Ορισμένες ασθένειες του αίματος, αυτοάνοσες διαταραχές και σοβαρές λοιμώξεις

    Εγκυμοσύνη, σπάνια

    Δεν υπάρχει πρόληψη για τις περισσότερες περιπτώσεις απλαστικής αναιμίας. Η αποφυγή έκθεσης σε εντομοκτόνα, ζιζανιοκτόνα, οργανικούς διαλύτες, χρώματα και άλλες τοξικές χημικές ουσίες μπορεί να μειώσει τον κίνδυνο της νόσου.

    Συμπτώματα και σημεία αναιμίας Fanconi

    Μη φυσιολογικά γεννητικά όργανα

    Κοντοί αντίχειρες ή αντιβράχια

    Κοντό ανάστημα

    Μικρά, ή παραμορφωμένα μάτια

    Σκελετικά προβλήματα

    Μικρότερο από το κανονικό κεφάλι, που ονομάζεται μικροκεφαλία

    Μπαλώματα ανοιχτόχρωμου δέρματος

    Τα καρδιακά προβλήματα και τα μη φυσιολογικά νεφρά είναι, επίσης, συχνά σε παιδιά με αναιμία Fanconi. Οι ενήλικες με αναιμία Fanconi μπορεί να παρουσιάσουν καρκίνο κεφαλής και τραχήλου, καρκίνο στο γαστρεντερικό σύστημα και γυναικολογικό καρκίνο σε πολύ πρωιμότερη ηλικία από ό, τι οι περισσότεροι άνθρωποι.

    Ανεξάρτητα από την ηλικία, σχεδόν όλοι όσοι πάσχουν από αναιμία Fanconi θα παρουσιάσουν ανεπάρκεια μυελού των οστών, αν και η εξέλιξή της μπορεί να διαφέρει από άτομο σε άτομο.

    Η ασθένεια αφήνει, επίσης, τα περισσότερα ενήλικα αρσενικά και τα μισά από τα θηλυκά στείρα.

    Τα άτομα με αναιμία Fanconi είναι πιο πιθανό να εμφανίσουν υδροκεφαλία.

    Οι περισσότερες θεραπείες για την αναιμία Fanconi εξαρτώνται από τη σοβαρότητα της νόσου, το ιατρικό ιστορικό, την ηλικία και τη γενική υγεία. Παιδίατροι, χειρουργοί, καρδιολόγοι, ογκολόγοι, ουρολόγοι, νεφρολόγοι και άλλοι συμμετέχουν στη θεραπεία.

    Μεταμόσχευση βλαστικών κυττάρων μυελού των οστών

    Ένας τρόπος αντιμετώπισης της αναιμίας Fanconi είναι η αντικατάσταση των κατεστραμμένων κυττάρων του μυελού των οστών με υγιή κύτταρα μέσω μεταμόσχευσης μυελού των οστών. Κατά τη διάρκεια αυτής της διαδικασίας, ο ελαττωματικός μυελός των οστών καταστρέφεται με ακτινοθεραπείες και χημειοθεραπείες. Στη συνέχεια αντικαθίσταται με μυελό των οστών από έναν υγιή δότη.

    Θεραπεία ανδρογόνων

    Αυτές οι ορμόνες μπορεί να βοηθήσουν το σώμα σας να παράγει περισσότερα κύτταρα αίματος. Η ορμονική θεραπεία μπορεί, επίσης, να προκαλέσει ηπατική νόσο κι έχει πολλές παρενέργειες.

    Αυξητικοί παράγοντες

    Οι γιατροί χρησιμοποιούν συνθετικούς αυξητικούς παράγοντες που διεγείρουν την ανάπτυξη των αιμοσφαιρίων.

    Χειρουργική επέμβαση

    Η χειρουργική επέμβαση μπορεί να βοηθήσει στη διόρθωση ορισμένων φυσικών ανωμαλιών, πεπτικών προβλημάτων και άλλων ελαττωμάτων.

    Γονιδιακή θεραπεία

    Μπορεί να γίνει αντικατάσταση του μεταλλαγμένου γονιδίου Fanconi με ένα φυσιολογικό αντίγραφο. Τα νέα γονίδια είναι σε θέση να παράγουν πρωτεΐνες που μπορούν να επιδιορθώσουν τον μυελό των οστών.

    Επειδή η αναιμία Fanconi είναι κληρονομική ασθένεια, δεν υπάρχει τρόπος να την αποτρέψουμε πλήρως. Ωστόσο, οι γενετικές εξετάσεις διαλογής μπορούν να προσδιορίσουν αν είστε φορέας ενός μεταλλαγμένου γονιδίου Fanconi. Με αυτόν τον τρόπο μπορείτε να ενημερωθείτε πλήρως προτού αποφασίσετε να αποκτήσετε παιδιά.

    Διαβάστε, επίσης,

    Σφάλματα μεταβολισμού

    Όλες οι αιτίες των λευχαιμιών

    Οι λευχαιμίες

    Οξεία λεμφοβλαστική λευχαιμία

    Έτσι προκαλείται ο καρκίνος

    Θρομβοπενία

    Μολυβδίαση

    Γιατί κάποιος παθαίνει λευχαιμία

    anemia 4

    -Αιµολυτική αναιµία

    Η αιµολυτική αναιµία είναι µια κατάσταση στην οποία τα ερυθρά αιµοσφαίρια καταστρέφονται και αποµακρύνονται από την κυκλοφορία του αίµατος πριν από την κανονική διάρκεια ζωής τους. Μια σειρά από ασθένειες, συνθήκες και παράγοντες µπορεί να προκαλέσουν την καταστροφή των ερυθρών αιμοσφαιρίων στο αίµα. Η αιµολυτική αναιµία µπορεί να οδηγήσει σε διάφορα προβλήµατα υγείας, όπως κόπωση, πόνος, αρρυθµίες, διόγκωση καρδιάς και καρδιακή ανεπάρκεια.

    Υπάρχουν πολλοί τύποι αιµολυτικών αναιµιών, µερικοί από τους οποίους κληρονοµούνται και άλλοι που εκδηλώνονται από διαφορές αίτιες.

    Η άµεση αιτία της αιµολυτικής αναιµίας είναι η πρόωρη καταστροφή των ερυθρών αιµοσφαιρίων. Μια σειρά από ασθένειες, συνθήκες και παράγοντες µπορεί να προκαλέσουν τον οργανισµό να καταστρέψει τα ερυθρά αιµοσφαίριά του. Αυτές οι αιτίες µπορούν είτε να κληρονοµηθούν είτε να αποκτηθούν. Μερικές φορές, η αιτία της αιµολυτικής αναιµίας δεν είναι γνωστή.

    Σε κληρονοµικές αιµολυτικές αναιµίες, τα γονίδια που ελέγχουν πώς παράγονται τα ερυθρά αιµοσφαίρια είναι ελαττωµατικά. ∆ιαφορετικά είδη ελαττωµατικών γονίδιων καθορίζουν τις διάφορες µορφές κληρονοµικής αιµολυτικής αναιµίας. Σε κάθε τύπο κληρονοµικής αιµολυτικής αναιµίας, ο οργανισµός δηµιουργεί µη φυσιολογικά ερυθρά αιµοσφαίρια. Το πρόβληµα µε τα ερυθρά αιµοσφαίρια µπορεί να επηρεάζουν την αιµοσφαιρίνη, την κυτταρική µεµβράνη ή τα ένζυµα (G-6PD) που διατηρούν υγιή ερυθρά αιµοσφαίρια.

    Στην επίκτητη αιµολυτική αναιµία, ο οργανισµός παράγει φυσιολογικά ερυθρά αιµοσφαίρια, ωστόσο κάποια ασθένεια, νόσηµα ή παράγοντας καταστρέφει τα κύτταρα πολύ νωρίς. Παραδείγµατα περιλαµβάνουν διαταραχές του ανοσοποιητικού συστήµατος, λοιµώξεις και αντιδράσεις σε φάρµακα ή µεταγγίσεις αίµατος.

    Οι θεραπείες για την αιµολυτική αναιµία περιλαµβάνουν µεταγγίσεις αίµατος, φάρµακα, πλασµαφαίρεση, χειρουργική επέµβαση, µεταµοσχεύσεις βλαστικών κυττάρων αίµατος και µυελού και αλλαγές στον τρόπο ζωής.

    Άτοµα που έχουν ήπια αιµολυτική αναιµία µπορεί να µη χρειάζονται θεραπεία, εφόσον η κατάσταση δεν επιδεινώνεται.

    Άτοµα µε σοβαρή αιµολυτική αναιµία, συνήθως, χρειάζονται συνεχή θεραπεία.

    Η αιμολυτική αναιμία είναι μια διαταραχή στην οποία τα ερυθρά αιμοσφαίρια καταστρέφονται γρηγορότερα από αυτά που μπορούν να δημιουργηθούν. Η καταστροφή των ερυθρών αιμοσφαιρίων ονομάζεται αιμόλυση.

    Τα ερυθρά αιμοσφαίρια μεταφέρουν οξυγόνο σε όλα τα μέρη του σώματός σας. Εάν έχετε χαμηλότερη από την κανονική ποσότητα ερυθρών αιμοσφαιρίων, έχετε αναιμία. Όταν έχετε αναιμία, το αίμα σας δεν μπορεί να φέρει αρκετό οξυγόνο σε όλους τους ιστούς και τα όργανα σας. Χωρίς αρκετό οξυγόνο, το σώμα σας δεν μπορεί να λειτουργήσει όσο θα έπρεπε.

    Η αιμολυτική αναιμία μπορεί να κληρονομηθεί ή να αποκτηθεί:

    Η κληρονομική αιμολυτική αναιμία συμβαίνει όταν οι γονείς μεταβιβάζουν το γονίδιο για την πάθηση στα παιδιά τους.

    Η επίκτητη αιμολυτική αναιμία αναπτύσσεται αργότερα.

    Με τον κληρονομικό τύπο, οι γονείς μεταβιβάζουν τα γονίδια για την πάθηση στα παιδιά τους. Δύο κοινές αιτίες αυτού του τύπου αναιμίας είναι η δρεπανοκυτταρική αναιμία και η θαλασσαιμία. Αυτές οι καταστάσεις παράγουν ερυθρά αιμοσφαίρια που δεν ζουν όσο τα κανονικά ερυθρά αιμοσφαίρια.

    Επίκτητη αιμολυτική αναιμία

    Το σώμα δημιουργεί φυσιολογικά ερυθρά αιμοσφαίρια, αλλά αργότερα καταστρέφονται.

    Αιτίες επίκτητης αιμολυτικής αναιμίας

    Ορισμένες λοιμώξεις, οι οποίες μπορεί να είναι ιογενείς ή βακτηριακές

    Φάρμακα, όπως η πενικιλλίνη, η ακεταμινοφαίνη κ. ά

    Καρκίνοι αίματος

    Αυτοάνοσες διαταραχές, όπως λύκος, ρευματοειδής αρθρίτιδα ή ελκώδης κολίτιδα

    Ορισμένοι όγκοι

    Υπερδραστήριος σπλήνας (υπερπλασία)

    Μηχανικές καρδιακές βαλβίδες που μπορεί να βλάψουν τα ερυθρά αιμοσφαίρια, καθώς, φεύγουν από την καρδιά

    Μια σοβαρή αντίδραση σε μετάγγιση αίματος

    Ορισμένοι τύποι επίκτητης αιμολυτικής αναιμίας είναι βραχυπρόθεσμες (προσωρινές) και εξαφανίζονται για αρκετούς μήνες. Άλλοι τύποι μπορούν να μείνουν δια βίου (χρόνιοι). Μπορεί να φύγουν και να επιστρέψουν ξανά με την πάροδο του χρόνου.

    Συμπτώματα και σημεία αιμολυτικής αναιμίας

    Ωχρότητα δέρματος

    Κίτρινο δέρμα, μάτια και στόμα (ίκτερος)

    Σκούρα χρωματισμένα ούρα

    Πυρετός

    Αδυναμία

    Ζάλη

    Σύγχυση

    Διογκωμένος σπλήνας και ήπαρ

    Αυξημένος καρδιακός ρυθμός (ταχυκαρδία)

    Καρδιακό φύσημα

    Διάγνωση αιμολυτικής αναιμίας

    Γενική αίματος

    Άλλες εξετάσεις αίματος (χολερυθρίνη, άμεση κι έμμεση Coombs, LDH κ.ά)

    Γενική ούρων. Έλεγχος για αιμοσφαιρίνη (μια πρωτεΐνη στα ερυθρά αιμοσφαίρια) και σίδηρο.

    Αναρρόφηση μυελού των οστών ή βιοψία. Αυτό περιλαμβάνει τη λήψη ενός μικρού δείγματος υγρού μυελού των οστών (αναρρόφηση) ή στερεού ιστού μυελού των οστών (που ονομάζεται οστεομυελική βιοψία). Το δείγμα λαμβάνεται, συνήθως, από τα οστά του ισχίου. Ελέγχεται για τον αριθμό, το μέγεθος και την ωριμότητα των κυττάρων του αίματος ή των ανώμαλων κυττάρων.

    Θεραπεία αιμολυτικής αναιμίας

    Μεταγγίσεις αίματος

    Κορτικοστεροειδή φάρμακα

    Θεραπεία για την ενίσχυση του ανοσοποιητικού σας συστήματος (χρησιμοποιώντας ενδοφλέβια ανοσοσφαιρίνη)

    Ριτουξιμάμπη

    Σε πιο σοβαρές περιπτώσεις, ενδέχεται να απαιτούνται οι ακόλουθες θεραπείες:

    Χειρουργική επέμβαση για την αφαίρεση του σπλήνα

    Μείωση της δύναμης του ανοσοποιητικού σας συστήματος (ανοσοκατασταλτική θεραπεία)

    Πρόληψη μολύνσεων

    Μένοντας μακριά από άτομα που είναι άρρωστα

    Αποφεύγοντας τα μεγάλα πλήθη

    Πλένοντας συχνά τα χέρια σας

    Αποφεύγοντας τα άψητα τρόφιμα

    Βουρτσίζοντας τα δόντια σας τακτικά

    Διαβάστε, επίσης,

    Ιδιοπαθής θρομβοπενική πορφύρα

    Η βιταμίνη Κ έχει πολλά οφέλη για την υγεία

    Σουλφασαλαζίνη

    Τα φάρμακα που προκαλούν χολολιθίαση

    Χρήσιμες πληροφορίες για τη θρομβοφιλία

    Θρομβωτική θρομβοπενική πορφύρα

    Αυτοάνοση αιμολυτική αναιμία

    Αιμολυτικό ουραιμικό σύνδρομο

    Πορφυρία

    Αντιπυρηνικά αντισώματα

    Κυαμισμός

    Υπερχρωμία

    Τεχνητός σπλήνας που καθαρίζει το αίμα

    Συστηματικός ερυθηματώδης λύκος

    Χολερυθρίνη αίματος

    Εργαστηριακές εξετάσεις για την αιμολυτική αναιμία

    Αιμολυτική αναιμία

    Αιμορραγία στον καρκίνο

    Λοιμώδης μονοπυρήνωση

    Λαπαροσκοπική σπληνεκτομή

    anemia 6

    -Θαλασσαιµία (µεσογειακή αναιµία)

    Οι θαλασσαιµίες είναι κληρονοµικές διαταραχές και ο οργανισμός παράγει λιγότερα υγιή ερυθρά αιµοσφαίρια και λιγότερη αιµοσφαιρίνη (µια πλούσια σε σίδηρο πρωτεΐνη στα ερυθρά αιµοσφαίρια).

    Οι δύο κύριοι τύποι θαλασσαιµίας είναι η α- και β-θαλασσαιµία.

    Οι θαλασσαιµίες επηρεάζουν τόσο τους άνδρες όσο και τις γυναίκες και εµφανίζονται πιο συχνά σε ανθρώπους Iταλικής, Eλληνικής, και Μέσης Ανατολής (µεσογειακή αναιµία), ασιατικής και αφρικανικής καταγωγής.

    Στις σοβαρές µορφές γίνεται διάγνωση σε πρώιµη παιδική ηλικία και είναι διά βίου παθήσεις.

    Υπάρχουν διάφοροι τύποι θαλασσαιμίας. Τα σημεία και τα συμπτώματα που έχετε εξαρτάται από τον τύπο και τη σοβαρότητα της κατάστασής σας.

    Τα σημεία και τα συμπτώματα της θαλασσαιμίας:

    Κούραση

    Αδυναμία

    Ωχρότητα δέρματος

    Παραμορφώσεις των οστών του προσώπου

    Αργή ανάπτυξη

    Κοιλιακό πρήξιμο

    Σκούρα ούρα

    Μερικά μωρά εμφανίζουν σημεία και συμπτώματα θαλασσαιμίας κατά τη γέννηση. Άλλοι τα αναπτύσσουν κατά τα πρώτα δύο χρόνια της ζωής. Μερικοί άνθρωποι που έχουν μόνο ένα γονίδιο αιμοσφαιρίνης που επηρεάζεται δεν έχουν συμπτώματα θαλασσαιμίας.

    Αιτίες θαλασσαιμίας

    Η θαλασσαιμία προκαλείται από μεταλλάξεις στο DNA των κυττάρων που παράγουν αιμοσφαιρίνη, την ουσία στα ερυθρά αιμοσφαίρια, που μεταφέρει οξυγόνο σε όλο το σώμα. Οι μεταλλάξεις που σχετίζονται με τη θαλασσαιμία μεταδίδονται από τους γονείς στα παιδιά.

    Τα μόρια αιμοσφαιρίνης αποτελούνται από αλυσίδες που ονομάζονται άλφα και βήτα αλυσίδες που μπορούν να επηρεαστούν από μεταλλάξεις. Στη θαλασσαιμία, η παραγωγή των αλυσίδων άλφα ή βήτα μειώνεται, με αποτέλεσμα είτε την άλφα-θαλασσαιμία είτε τη βήτα-θαλασσαιμία.

    Στην άλφα-θαλασσαιμία, η σοβαρότητα της θαλασσαιμίας  εξαρτάται από τον αριθμό των γονιδιακών μεταλλάξεων που κληρονομείτε από τους γονείς. Όσο πιο μεταλλαγμένα γονίδια έχετε, τόσο πιο σοβαρή είναι η θαλασσαιμία.

    Στην βήτα-θαλασσαιμία, η σοβαρότητα της θαλασσαιμίας εξαρτάται από το ποιο μέρος του μορίου της αιμοσφαιρίνης επηρεάζεται.

    Άλφα-θαλασσαιμία

    Τέσσερα γονίδια εμπλέκονται στην κατασκευή της αλυσίδας άλφα αιμοσφαιρίνης. Παίρνετε δύο από κάθε έναν από τους γονείς σας.

    Εάν κληρονομήσετε:

    Ένα μεταλλαγμένο γονίδιο, δεν θα έχετε σημεία ή συμπτώματα θαλασσαιμίας. Αλλά είστε φορέας της νόσου και μπορείτε να την μεταδώσετε στα παιδιά σας.

    Δύο μεταλλαγμένα γονίδια, τα σημεία και τα συμπτώματα της θαλασσαιμίας σας θα είναι ήπια. Αυτή η κατάσταση μπορεί να ονομαστεί στίγμα άλφα-θαλασσαιμίας.

    Τρία μεταλλαγμένα γονίδια, τα σημεία και τα συμπτώματα θα είναι μέτρια έως σοβαρά.

    Η κληρονομικότητα τεσσάρων μεταλλαγμένων γονιδίων είναι σπάνια και συνήθως, οδηγεί σε θνησιμότητα. Τα μωρά που γεννιούνται με αυτή την πάθηση συχνά πεθαίνουν λίγο μετά τη γέννηση ή χρειάζονται θεραπεία δια βίου μετάγγισης.

    Σε σπάνιες περιπτώσεις, ένα παιδί που γεννιέται με αυτή την πάθηση μπορεί να υποβληθεί σε θεραπεία με μεταγγίσεις και μεταμόσχευση βλαστικών κυττάρων.

    Βήτα θαλασσαιμία

    Δύο γονίδια εμπλέκονται στην παραγωγή της αλυσίδας βήτα αιμοσφαιρίνης. Παίρνετε ένα από κάθε έναν από τους γονείς σας. Ε

    Eάν κληρονομήσετε:

    Ένα μεταλλαγμένο γονίδιο, θα έχετε ήπια σημεία και συμπτώματα. Αυτή η κατάσταση ονομάζεται δευτεροπαθής θαλασσαιμία ή στίγμα βήτα-θαλασσαιμίας.

    Δύο μεταλλαγμένα γονίδια, τα σημεία και τα συμπτώματά  θα είναι μέτρια έως σοβαρά. Αυτή η κατάσταση ονομάζεται μείζον θαλασσαιμία ή αναιμία Cooley.

    Τα μωρά που γεννιούνται με δύο ελαττωματικά γονίδια βήτα αιμοσφαιρίνης είναι συνήθως υγιή κατά τη γέννηση, αλλά αναπτύσσουν σημεία και συμπτώματα εντός των δύο πρώτων ετών της ζωής.

    Μια ηπιότερη μορφή, που ονομάζεται ενδιάμεση θαλασσαιμία, μπορεί επίσης να προκύψει από δύο μεταλλαγμένα γονίδια.

    Παράγοντες κινδύνου

    Παράγοντες που αυξάνουν τον κίνδυνο θαλασσαιμίας περιλαμβάνουν:

    Οικογενειακό ιστορικό θαλασσαιμίας. Η θαλασσαιμία μεταδίδεται από γονείς σε παιδιά μέσω μεταλλαγμένων γονιδίων αιμοσφαιρίνης.

    Η καταγωγή. Η θαλασσαιμία εμφανίζεται συχνότερα σε Αφρικανούς Αμερικανούς και σε άτομα Μεσογειακής και Νοτιοανατολικής Ασίας.

    Επιπλοκές

    Οι επιπλοκές μέτριας έως σοβαρής θαλασσαιμίας περιλαμβάνουν:

    Υπερφόρτωση σιδήρου. Τα άτομα με θαλασσαιμία μπορούν να πάρουν πάρα πολύ σίδηρο στο σώμα τους, είτε από την ασθένεια είτε από συχνές μεταγγίσεις αίματος. Η υπερβολική ποσότητα σιδήρου μπορεί να προκαλέσει βλάβη στην καρδιά, το συκώτι και το ενδοκρινικό σύστημα, το οποίο περιλαμβάνει αδένες που παράγουν ορμόνες που ρυθμίζουν τις διαδικασίες σε όλο το σώμα.

    Μόλυνση. Τα άτομα με θαλασσαιμία έχουν αυξημένο κίνδυνο μόλυνσης. Αυτό ισχύει ιδιαίτερα εάν έχετε αφαιρέσει τον σπλήνα.

    Σε περιπτώσεις σοβαρής θαλασσαιμίας, μπορεί να εμφανιστούν οι ακόλουθες επιπλοκές:

    Παραμορφώσεις των οστών. Η θαλασσαιμία μπορεί να διευρύνει το μυελό των οστών, γεγονός που προκαλεί τη διεύρυνση των οστών. Αυτό μπορεί να οδηγήσει σε ανώμαλη δομή των οστών, ειδικά στο πρόσωπο και το κρανίο. Η επέκταση του μυελού των οστών κάνει, επίσης, τα οστά λεπτά και εύθραυστα, αυξάνοντας την πιθανότητα καταγμάτων.

    Διόγκωση σπλήνα. Η σπλήνα βοηθά το σώμα να καταπολεμά τη μόλυνση και να φιλτράρει ανεπιθύμητα υλικά, όπως παλιά ή κατεστραμμένα κύτταρα αίματος. Η θαλασσαιμία συνοδεύεται συχνά από την καταστροφή μεγάλου αριθμού ερυθρών αιμοσφαιρίων. Αυτό αναγκάζει τη σπλήνα να μεγεθύνεται και να εργάζεται σκληρότερα από το κανονικό. Μια διευρυμένη σπλήνα μπορεί να επιδεινώσει την αναιμία και μπορεί να μειώσει τη ζωή των μεταγγιζόμενων ερυθρών αιμοσφαιρίων. Εάν η σπλήνα σας μεγαλώσει πολύ,  μπορεί να προταθεί χειρουργική επέμβαση (σπληνεκτομή).

    Χαμηλοί ρυθμοί ανάπτυξης. Η αναιμία μπορεί να επιβραδύνει την ανάπτυξη ενός παιδιού και να καθυστερήσει την εφηβεία.

    Καρδιακά προβλήματα. Η συμφορητική καρδιακή ανεπάρκεια και οι μη φυσιολογικοί καρδιακοί ρυθμοί μπορεί να σχετίζονται με τη σοβαρή θαλασσαιμία.

    Πρόληψη

    Εάν έχετε θαλασσαιμία ή εάν έχετε γονίδιο θαλασσαιμίας, εξετάστε το ενδεχόμενο να μιλήσετε με έναν γενετικό σύμβουλο για καθοδήγηση εάν θέλετε να αποκτήσετε παιδιά.

    Υπάρχει μια μορφή υποβοηθούμενης διάγνωσης αναπαραγωγικής τεχνολογίας, η οποία εξετάζει ένα έμβρυο στα αρχικά του στάδια για γενετικές μεταλλάξεις σε συνδυασμό με γονιμοποίηση in vitro. Αυτό μπορεί να βοηθήσει τους γονείς που έχουν θαλασσαιμία ή που είναι φορείς ελαττωματικού γονιδίου αιμοσφαιρίνης να έχουν υγιή μωρά.

    Η διαδικασία περιλαμβάνει την ανάκτηση ώριμων ωαρίων και τη γονιμοποίησή τους με σπέρμα  στο εργαστήριο. Τα έμβρυα ελέγχονται για τα ελαττωματικά γονίδια, και μόνο εκείνα χωρίς γενετικά ελαττώματα εμφυτεύονται στη μήτρα.

    Η αιµοσφαιρίνη στα ερυθρά αιµοσφαίρια έχει δύο είδη πρωτεϊνικών αλυσίδων: α-σφαιρίνη και β-σφαιρίνη. Αν ο οργανισµός δεν παράγει αρκετές από αυτές τις πρωτεϊνικές αλυσίδες, τα ερυθρά αιµοσφαίρια δεν σχηµατίζονται σωστά και δεν µπορούν να µεταφέρουν αρκετό οξυγόνο. Τα γονίδια είναι αυτά που ελέγχουν πώς ο οργανισµός δηµιουργεί τις αλυσίδες πρωτεϊνών αιµοσφαιρίνης. Όταν αυτά τα γονίδια αλλοιώνονται, εµφανίζονται οι θαλασσαιµίες. Οι θαλασσαιµίες είναι κληρονοµικές διαταραχές, που µεταδίδονται από τους γονείς στα παιδιά τους µέσω γονιδίων. Οι άνθρωποι που κληρονοµούν ελαττωµατικά γονίδια αιµοσφαιρίνης από τον ένα γονέα αλλά φυσιολογικά γονίδια από τον άλλο είναι φορείς. Οι φορείς συχνά δεν έχουν ενδείξεις της νόσου, εκτός από την ήπια αναιµία. Ωστόσο, µπορούν να µεταδώσουν τα αλλοιωµένα γονίδια στα παιδιά τους.

    Θεραπεία

    Η θεραπεία για τις θαλασσαιµίες εξαρτάται από τον τύπο και τη σοβαρότητα της νόσου. Τα άτοµα που είναι φορείς ή έχουν ήπια µορφή θαλασσαιµίας άλφα ή βήτα χρειάζονται ελάχιστη ή καθόλου θεραπεία. Τρεις θεραπείας που γίνονται για σοβαρές µορφές θαλασσαιµίας περιλαµβάνουν τις µεταγγίσεις αίµατος, τη θεραπεία αποσιδήρωσης και τα συµπληρώµατα φυλλικού οξέος.

    Διαβάστε, επίσης,

    Μάθετε να αξιολογείτε τη γενική αίματος

    Χρήσιμες πληροφορίες για τα γενετικά τεστ

    Δεφερασιρόξη για την μεσογειακή αναιμία

    Η νέα θεραπεία

    Τι είναι η αποσιδήρωση

    Αιμοχρωμάτωση

    anemia 3

    -∆ρεπανοκυτταρική αναιµία

    Η δρεπανοκυτταρική αναιµία είναι µια σοβαρή ασθένεια, στην οποία ο οργανισµός παράγει ερυθρά αιµοσφαίρια σε σχήµα δρεπανιού «C».

    Τα φυσιολογικά ερυθρά αιµοσφαίρια έχουν σχήµα δίσκου και κινούνται εύκολα µέσω των αιµοφόρων αγγείων. Τα ερυθρά αιµοσφαίρια περιέχουν την αιµοσφαιρίνη (µια πρωτεΐνη πλούσια σε σίδηρο που δίνει στο αίµα το κόκκινο χρώµα του και µεταφέρει το οξυγόνο από τους πνεύµονες στο υπόλοιπο σώµα).

    Τα δρεπανοκύτταρα περιέχουν µη φυσιολογική αιµοσφαιρίνη που προκαλεί τα κύτταρα να έχουν ένα σχήµα δρεπανιού, το οποίο δεν τους επιτρέπει να µετακινιούνται εύκολα µέσα από τα αιµοφόρα αγγεία, µε αποτέλεσµα να δηµιουργούν µάζες που κολλούν στα αιµοφόρα αγγεία. Οι µάζες των δρεπανοκύτταρων µπλοκάρουν τη ροή του αίµατος στα αιµοφόρα αγγεία που οδηγούν στα άκρα και τα όργανα.

    Μπλοκαρισµένα αιµοφόρα αγγεία µπορεί να προκαλέσουν πόνο, σοβαρές λοιµώξεις και βλάβη των οργάνων.

    Στη δρεπανοκυτταρική αναιµία εµφανίζεται ένας χαµηλότερος από τον φυσιολογικό αριθµό ερυθρών αιµοσφαιρίων, επειδή τα δρεπανοκύτταρα δεν διαρκούν πολύ, συνήθως πεθαίνουν έπειτα από περίπου 10 έως 20 ηµέρες, και ο οργανισµός δεν µπορεί να αναπαράγει ερυθρά αιµοσφαίρια αρκετά γρήγορα για να τα αντικαταστήσει.

    Η δρεπανοκυτταρική αναιµία είναι µια κληρονοµική, διά βίου ασθένεια. Οι άνθρωποι που έχουν την ασθένεια κληρονοµούν δύο αντίγραφα του δρεπανοκυτταρικού γονιδίου, ένα από κάθε γονέα.

    Η δρεπανοκυτταρική αναιµία δεν έχει ευρέως διαθέσιµη θεραπεία. Ωστόσο, θεραπείες µπορεί να βοηθήσουν στην ανακούφιση των συµπτωµάτων και τη θεραπεία επιπλοκών. Οι στόχοι της θεραπείας είναι να ανακουφίσει τον πόνο, την πρόληψη λοιµώξεων, τις οφθαλµικές βλάβες, τα εγκεφαλικά επεισόδια και άλλες επιπλοκές. Οι µεταµοσχεύσεις µυελού των οστών µπορεί να προσφέρουν θεραπεία σε µικρό αριθµό περιπτώσεων δρεπανοκυτταρικής αναιµίας.

    Η αναιμία των δρεπανοκυττάρων είναι μία από τις ομάδες διαταραχών γνωστών ως δρεπανοκυτταρική νόσος. Η αναιμία των δρεπανοκυττάρων είναι μια κληρονομική διαταραχή των ερυθρών αιμοσφαιρίων στην οποία δεν υπάρχουν αρκετά υγιή ερυθρά αιμοσφαίρια για τη μεταφορά οξυγόνου σε όλο το σώμα σας.

    Κανονικά, τα εύκαμπτα, στρογγυλά ερυθρά αιμοσφαίρια κινούνται εύκολα μέσω των αιμοφόρων αγγείων. Στη δρεπανοκυτταρική αναιμία, το ερυθρό αίμα έχει σχήμα δρεπανιού ή ημισελήνου. Αυτά τα άκαμπτα, κολλώδη κύτταρα μπορούν να κολλήσουν σε μικρά αιμοφόρα αγγεία, τα οποία μπορούν να επιβραδύνουν ή να εμποδίσουν τη ροή του αίματος και το οξυγόνο σε μέρη του σώματος.

    Δεν υπάρχει θεραπεία για τα περισσότερα άτομα με δρεπανοκυτταρική αναιμία.

    Αλλά οι θεραπείες μπορούν να ανακουφίσουν τον πόνο και να βοηθήσουν στην πρόληψη επιπλοκών που σχετίζονται με την ασθένεια.

    Συμπτώματα και σημεία δρεπανοκυτταρικής αναιμίας

    Τα σημεία και τα συμπτώματα της δρεπανοκυτταρικής αναιμίας εμφανίζονται, συνήθως, σε ηλικία περίπου 5 μηνών. Διαφέρουν από άτομο σε άτομο και αλλάζουν με την πάροδο του χρόνου. 

    Αναιμία. Τα δρεπανοκύτταρα διαλύονται εύκολα και πεθαίνουν, αφήνοντάς σας με πολύ λίγα ερυθρά αιμοσφαίρια. Τα ερυθρά αιμοσφαίρια, συνήθως, ζουν για περίπου 120 ημέρες πριν πρέπει να αντικατασταθούν. Αλλά τα δρεπανοκυτταρικά κύτταρα, συνήθως, πεθαίνουν σε 10 έως 20 ημέρες, αφήνοντας έλλειψη ερυθρών αιμοσφαιρίων (αναιμία). Χωρίς αρκετά ερυθρά αιμοσφαίρια, το σώμα δεν μπορεί να πάρει αρκετό οξυγόνο, προκαλώντας κόπωση.

    Επεισόδια πόνου. Τα περιοδικά επεισόδια πόνου, που ονομάζονται κρίσεις πόνου, είναι ένα σημαντικό σύμπτωμα της δρεπανοκυτταρικής αναιμίας. Ο πόνος αναπτύσσεται όταν τα ερυθρά αιμοσφαίρια σε σχήμα δρεπανιού εμποδίζουν τη ροή του αίματος μέσω μικροσκοπικών αιμοφόρων αγγείων στο στήθος, την κοιλιά και τις αρθρώσεις σας. Ο πόνος μπορεί, επίσης να εμφανιστεί στα οστά. Ο πόνος ποικίλλει σε ένταση και μπορεί να διαρκέσει από μερικές ώρες έως μερικές εβδομάδες. Μερικοί άνθρωποι έχουν μόνο μερικές κρίσεις πόνου το χρόνο. Άλλοι έχουν δεκάδες ή περισσότερες κρίσεις πόνου ετησίως. Ορισμένοι έφηβοι και ενήλικες με δρεπανοκυτταρική αναιμία έχουν, επίσης, χρόνιο πόνο, ο οποίος μπορεί να προκληθεί από βλάβη των οστών και των αρθρώσεων, έλκη και άλλες αιτίες.

    Οίδημα χεριών και ποδιών. Το πρήξιμο προκαλείται από δρεπανοειδή ερυθρά αιμοσφαίρια που εμποδίζουν τη ροή του αίματος στα χέρια και τα πόδια.

    Συχνές λοιμώξεις. Τα δρεπανοκύτταρα μπορούν να βλάψουν τη σπλήνα, αφήνοντάς σας πιο ευάλωτους σε λοιμώξεις. Οι γιατροί δίνουν, συνήθως, σε βρέφη και παιδιά με δρεπανοκυτταρική αναιμία εμβόλια και αντιβιοτικά για την πρόληψη πιθανών απειλητικών για τη ζωή λοιμώξεων, όπως η πνευμονία.

    Καθυστερημένη ανάπτυξη ή εφηβεία. Τα ερυθρά αιμοσφαίρια παρέχουν στο σώμα σας το οξυγόνο και τα θρεπτικά συστατικά που απαιτούνται για την ανάπτυξη. Η έλλειψη υγιών ερυθρών αιμοσφαιρίων μπορεί να επιβραδύνει την ανάπτυξη σε βρέφη και παιδιά και να καθυστερήσει την εφηβεία σε εφήβους.

    Προβλήματα όρασης. Τα μικροσκοπικά αιμοφόρα αγγεία που τροφοδοτούν τα μάτια σας μπορούν να φράξουν με δρεπανοκυτταρικά κύτταρα. Αυτό μπορεί να βλάψει τον αμφιβληστροειδή - το τμήμα του ματιού που επεξεργάζεται οπτικές εικόνες - και να οδηγήσει σε προβλήματα όρασης.

    Πότε να ανησυχήσετε

    Η αναιμία των δρεπανοκυττάρων, συνήθως, διαγιγνώσκεται στα βρέφη μέσω προγραμμάτων διαλογής νεογέννητων. Ε

    Αν εσείς ή το παιδί σας παρουσιάσετε κάποιο από τα ακόλουθα προβλήματα, επισκεφθείτε αμέσως το γιατρό:

    Πυρετός. Τα άτομα με δρεπανοκυτταρική αναιμία έχουν αυξημένο κίνδυνο σοβαρής λοίμωξης και ο πυρετός μπορεί να είναι το πρώτο σημάδι μιας λοίμωξης.

    Ανεξήγητα επεισόδια σοβαρού πόνου, όπως πόνος στην κοιλιά, το στήθος, τα οστά ή τις αρθρώσεις.

    Οίδημα στα χέρια ή τα πόδια.

    Κοιλιακό πρήξιμο, ειδικά εάν η περιοχή είναι ευαίσθητη στην αφή.

    Ωχρότητα δέρματος και νυχιών.

    Κίτρινη απόχρωση στο δέρμα ή στο λευκό των ματιών.

    Σημεία ή συμπτώματα εγκεφαλικού επεισοδίου. Εάν παρατηρήσετε μονόπλευρη παράλυση ή αδυναμία στο πρόσωπο, τα χέρια ή τα πόδια. σύγχυση, δυσκολία στο περπάτημα ή στην ομιλία, ξαφνικές αλλαγές στην όραση ή ανεξήγητο μούδιασμα. ή σοβαρό πονοκέφαλο.

    Η αναιμία των δρεπανοκυττάρων προκαλείται από μια μετάλλαξη στο γονίδιο που είναι υπεύθυνο για την πλούσια σε σίδηρο ένωση που κάνει το αίμα ερυθρό και επιτρέπει στα ερυθρά αιμοσφαίρια να μεταφέρουν οξυγόνο από τους πνεύμονές σας σε όλο το σώμα (αιμοσφαιρίνη). Στην δρεπανοκυτταρική αναιμία, η ανώμαλη αιμοσφαιρίνη προκαλεί τα ερυθρά αιμοσφαίρια να γίνουν άκαμπτα, κολλώδη και παραμορφωμένα.

    Τόσο η μητέρα όσο και ο πατέρας πρέπει να περάσουν την ελαττωματική μορφή του γονιδίου για να επηρεαστεί ένα παιδί.

    Εάν μόνο ένας γονέας μεταβιβάσει το γονίδιο δρεπανοκυτταρικής αναιμίας στο παιδί, αυτό το παιδί θα έχει το στίγμα δρεπανοκυτταρικής αναιμίας. Με ένα φυσιολογικό γονίδιο αιμοσφαιρίνης και μια ελαττωματική μορφή του γονιδίου, τα άτομα με στίγμα δρεπανοκυτταρικής αναιμίας  δημιουργούν τόσο φυσιολογική αιμοσφαιρίνη όσο και δρεπανοκυτταρική αιμοσφαιρίνη. Το αίμα τους μπορεί να περιέχει μερικά δρεπανοκύτταρα, αλλά γενικά δεν έχουν συμπτώματα. Ωστόσο, είναι φορείς της νόσου, πράγμα που σημαίνει ότι μπορούν να μεταδώσουν το γονίδιο στα παιδιά τους.

    Για να γεννηθεί ένα μωρό με δρεπανοκυτταρική αναιμία, και οι δύο γονείς πρέπει να φέρουν ένα δρεπανοκυτταρικό γονίδιο. Η δρεπανοκυτταρική αναιμία επηρεάζει συχνότερα τους μαύρους.

    Επιπλοκές δρεπανοκυτταρικής αναιμίας

    Εγκεφαλικό. Τα δρεπανοκύτταρα μπορούν να εμποδίσουν τη ροή του αίματος σε μια περιοχή του εγκεφάλου. Τα σημεία εγκεφαλικού επεισοδίου περιλαμβάνουν επιληπτικές κρίσεις, αδυναμία ή μούδιασμα των χεριών και των ποδιών, ξαφνικές δυσκολίες στην ομιλία και απώλεια συνείδησης. Εάν το παιδί έχει κάποιο από αυτά τα σημεία και συμπτώματα, ζητήστε αμέσως ιατρική περίθαλψη. Ένα εγκεφαλικό επεισόδιο μπορεί να είναι θανατηφόρο.

    Πνευμονική εμβολή. Μια πνευμονική λοίμωξη ή δρεπανοκυτταρικά κύτταρα που εμποδίζουν τα αιμοφόρα αγγεία στους πνεύμονες μπορεί να προκαλέσει αυτήν την απειλητική για τη ζωή επιπλοκή, με αποτέλεσμα πόνος στο στήθος, πυρετός και δυσκολία στην αναπνοή. 

    Πνευμονική υπέρταση. Τα άτομα με δρεπανοκυτταρική αναιμία μπορούν να αναπτύξουν υψηλή αρτηριακή πίεση στους πνεύμονές τους. Αυτή η επιπλοκή επηρεάζει, συνήθως, τους ενήλικες. Δύσπνοια και κόπωση είναι κοινά συμπτώματα αυτής της κατάστασης, η οποία μπορεί να είναι θανατηφόρα.

    Βλάβη οργάνων. Τα δρεπανοκύτταρα που εμποδίζουν τη ροή του αίματος στα όργανα στερούν από τα προσβεβλημένα όργανα αίμα και οξυγόνο. Στη δρεπανοκυτταρική αναιμία, το αίμα είναι, επίσης, χρόνια χαμηλό σε οξυγόνο. Αυτή η έλλειψη πλούσιου σε οξυγόνο αίματος μπορεί να βλάψει τα νεύρα και τα όργανα, συμπεριλαμβανομένων των νεφρών, του ήπατος και του σπλήνα και μπορεί να είναι θανατηφόρα.

    Τύφλωση. Τα δρεπανοκύτταρα μπορούν να μπλοκάρουν μικροσκοπικά αιμοφόρα αγγεία που τροφοδοτούν τα μάτια. Με την πάροδο του χρόνου, αυτό μπορεί να βλάψει τα μάτια  και να οδηγήσει σε τύφλωση.

    Έλκη ποδιών. Η αναιμία των δρεπανοκυττάρων μπορεί να προκαλέσει ανοιχτές πληγές στα πόδια.

    Πέτρες στη χολή. Η διάσπαση των ερυθρών αιμοσφαιρίων παράγει μια ουσία που ονομάζεται χολερυθρίνη. Ένα υψηλό επίπεδο χολερυθρίνης στο σώμα μπορεί να οδηγήσει σε χολόλιθους.

    Πριαπισμός. Σε αυτήν την κατάσταση, οι άνδρες με δρεπανοκυτταρική αναιμία μπορεί να έχουν οδυνηρές, μακροχρόνιες στύσεις. Τα δρεπανοκύτταρα μπορούν να μπλοκάρουν τα αιμοφόρα αγγεία στο πέος, γεγονός που μπορεί να οδηγήσει σε ανικανότητα με την πάροδο του χρόνου.

    Επιπλοκές κατά την εγκυμοσύνη. Η αναιμία των δρεπανοκυττάρων μπορεί να αυξήσει τον κίνδυνο υψηλής αρτηριακής πίεσης και θρόμβων κατά την εγκυμοσύνη. Μπορεί, επίσης να αυξήσει τον κίνδυνο αποβολής, πρόωρου τοκετού και μωρού χαμηλού βάρους γέννησης.

    Πρόληψη

    Εάν έχετε το στίγμα δρεπανοκυτταρικής αναιμίας, το να δείτε έναν γενετικό σύμβουλο πριν προσπαθήσετε να συλλάβετε και αυτό μπορεί να σας βοηθήσει να κατανοήσετε τον κίνδυνο να αποκτήσετε παιδί με δρεπανοκυτταρική αναιμία. Υπάρχουν πιθανές θεραπείες, προληπτικά μέτρα και αναπαραγωγικές επιλογές.

    Διαβάστε, επίσης,

    Γιατί κάποιος παθαίνει χολολιθίαση

    Συμβουλευτείτε την EMEDI για να μην πονάτε

    Πώς θα καταλάβετε ότι έχετε αναιμία;

    Χρήσιμες πληροφορίες για τη θρομβοφιλία

    Ο ασθενής με δύσπνοια στα επείγοντα

    Ιατρική του μέλλοντος

    Τι είναι η μικροδρεπανοκυτταρική αναιμία

    Πνευμονία από μυκόπλασμα

    Λοιμώξεις από πνευμονιόκοκκο

    Αιματουρία

    Σε μόνιμη στύση

    Δρεπανοκυτταρικά Σύνδρομα

    anemia 8

    Κακοήθης αναιµία

    Η κακοήθης αναιµία είναι µια κατάσταση κατά την οποία ο οργανισµός δεν µπορεί να παράγει υγιή ερυθρά αιµοσφαίρια, επειδή δεν έχει αρκετή βιταµίνη Β12. Οι άνθρωποι που έχουν κακοήθη αναιµία δεν µπορούν να απορροφήσουν αρκετή βιταµίνη Β12, λόγω έλλειψης του ενδογενούς παράγοντα (µια πρωτεΐνη που γίνεται στο στοµάχι). Ωστόσο, κι άλλες συνθήκες και παράγοντες µπορεί να προκαλέσουν ανεπάρκεια βιταµίνης Β12.

    Η έλλειψη εγγενούς παράγοντα είναι µια κοινή αιτία της κακοήθους αναιµίας, καθώς ο οργανισµός δεν µπορεί να απορροφήσει αρκετή βιταµίνη Β12.

    Κακοήθης αναιµία µπορεί να παρουσιαστεί επειδή το λεπτό έντερο δεν µπορεί να απορροφήσει σωστά τη βιταµίνη Β12, λόγω ελλείψεις βακτηρίων στο λεπτό έντερο, και από ορισµένες ασθένειες που παρεµβαίνουν στην απορρόφηση της βιταµίνη Β12.

    Μερικές φορές, οι άνθρωποι αναπτύσσουν κακοήθης αναιµία επειδή δεν παίρνουν αρκετή βιταµίνη Β12 µέσω της διατροφής τους.

    Η κακοήθης αναιµία αντιµετωπίζεται µε την αντικατάσταση της βιταµίνης B12 που λείπει στο σώµα. Οι άνθρωποι που πάσχουν από αυτή την ασθένεια µπορεί να χρειάζονται χρόνια θεραπεία.

    Όταν το σώμα σας δεν μπορεί να παράγει αρκετά υγιή ερυθρά αιμοσφαίρια, επειδή δεν έχει βιταμίνη Β-12, έχετε κακοήθη αναιμία. Πριν από πολύ καιρό, αυτή η διαταραχή θεωρήθηκε θανατηφόρα. Αυτές τις μέρες αντιμετωπίζεται εύκολα με βιταμίνη B-12. Με τη θεραπεία, θα μπορείτε να ζήσετε χωρίς συμπτώματα.

    Το σώμα σας χρειάζεται πολλά υγιή ερυθρά αιμοσφαίρια. Αυτά είναι αυτά που μεταφέρουν οξυγόνο σε κάθε μέρος του σώματός σας. Χωρίς αυτούς, οι ιστοί και τα όργανα σας δεν λειτουργούν όπως θα έπρεπε.

    Εάν το σώμα σας δεν απορροφά αρκετή βιταμίνη Β12 από τα τρόφιμα που τρώτε, τα ερυθρά αιμοσφαίρια  θα είναι πολύ μεγάλα και δεν θα μπορούν να ταξιδέουν καλά στο σώμα. Εξαιτίας αυτού, το σώμα σας θα παράγει λιγότερα τέτοια κύτταρα. Και τα κύτταρα που κατασκευάζονται θα πεθαίνουν νωρίτερα από ό, τι θα έπρεπε.

    Ο λόγος που συμβαίνει αυτό οφείλεται, συχνά, στην έλλειψη μιας πρωτεΐνης που παράγεται στο στομάχι και που ονομάζεται ενδογενής παράγοντας. Το σώμα δεν μπορεί να απορροφήσει τη βιταμίνη Β-12 χωρίς αυτήν την πρωτεϊνη.

    Παράγοντες κινδύνου για κακοήθη αναιμία

    Αυτοάνοσες ασθένειες, όπως ο διαβήτης τύπου 1

    Η νόσος του Crohn

    Χειρουργική αφαίρεση μέρους ή όλου του στομάχου ή του εντέρου 

    HIV

    Ορισμένα φάρμακα, όπως αντιόξινα ή φάρμακα που θεραπεύουν τον διαβήτη τύπου 2, μπορεί να δυσκολέψουν το σώμα να απορροφήσει αρκετή βιταμίνη B-12.

    Η αυστηρή χορτοφαγική διατροφή αυξάνει τον κίνδυνο κίνδυνο για κακοήθη αναιμία, καθώς, δεν καταναλώνονται τροφές πλούσιες σε Β-12 όπως αυγά, γάλα και πουλερικά.

    Επίσης, εάν κάποιος άλλος στην οικογένειά σας έχει κακοήθη αναιμία, αυξάνεται και ο κίνδυνος να νοσήσετε από αυτή.

    Συμπτώματα και σημεία κακοήθους αναιμίας

    Κόπωση (Πολλοί άνθρωποι ξυπνούν κουρασμένοι παρά τον αρκετό ύπνο.)

    Δυσκολία στην αναπνοή

    Αίσθημα ζάλης

    Κρύα χέρια και πόδια

    Πόνος στο στήθος

    Ωχρότητα δέρματος

    Πρόβλημα με την ισορροπία (για παράδειγμα, αγωνίζεστε να φορέσετε το παντελόνι ή τις κάλτσες σας ενώ στέκεστε)

    Ένα αίσθημα καψίματος στα πόδια που επιδεινώνεται τη νύχτα

    Κατάθλιψη

    Πρόβλημα συγκέντρωσης

    Ο γιατρός λαμβάνει το οικογενειακό ιστορικό, τα συμπτώματα, τα τροφίμων που τρώτε συχνά και τα φάρμακα που παίρνετε κάθε μέρα και κάνει κλινική εξέταση ( ψηλάφηση ήπατος, έλεγχος βλάβης νεύρων, ισορροπίας, και ελέγχει την ψυχική σας κατάσταση.

    Γίνεται γενική αίματος και έλεγχος για αναιμία κ.ά

    Η βιταμίνη Β12 πρέπει να έχει μεγάλη βιοδιαθεσιμότητα 

    Επίσης, απαιτείται κατανάλωση περισσότερων τροφίμων με υψηλή περιεκτικότητα σε βιταμίνη Β-12.

    Διαβάστε, επίσης,

    Χρήσιμες πληροφορίες για την κατάθλιψη

    Κακοήθης αναιμία

    Ενδογενής παράγοντας

    Χρήσιμες πληροφορίες για τον καρκίνο στομάχου

    Τα προβιοτικά θεραπεύουν τις νευροψυχιατρικές διαταραχές

    Γαστρίτιδα

    Τι μπορεί να πάθετε από την έλλειψη βιταμινών

    Τι πρέπει να προσέχουν οι χορτοφάγοι

    Διάγνωση της ανεπάρκειας της βιταμίνης Β12

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για την αναιμία

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για την αναιμία

    anemia 9

  • Τα οφέλη στην υγεία από το αιθέριο έλαιο δάφνης Τα οφέλη στην υγεία από το αιθέριο έλαιο δάφνης

    Το αιθέριο έλαιο δάφνης έχει πολλά οφέλη για την υγεία

     

    Το αιθέριο έλαιο δάφνης ή Laurel Leaf προέρχεται από το δέντρο Bay Laurel, το οποίο είναι  γνωστό ως Laurus nobilis, μέσω διαδικασίας απόσταξης του ατμού.

    Το δέντρο Bay Laurel, ένας αειθαλής θάμνος, και είναι αυτόχθονο στη Μεσόγειο και την περιοχή της Μαύρης Θάλασσας, αλλά καλλιεργείται, κυρίως, στην Ευρώπη σήμερα.

    Ωστόσο, στην αρχαιότητα, πιστευόταν ότι το δέντρο είχε μαγικές δυνάμεις, καθιστώντας το, έτσι, ικανό να αποτρέψει το κακό και τις ασθένειες.

     Τόσο οι αρχαίοι Έλληνες όσο και οι Ρωμαίοι θεωρούσαν ότι τα φύλλα δάφνης είναι εξαιρετικά ιερά και πολύτιμα, καθώς συμβόλιζαν τη νίκη και την υψηλή θέση.

    Οι Έλληνες το είχαν ως ένα ισχυρό φάρμακο που ήταν ικανό να τους προστατεύσει από την πανούκλα και τις διάφορες ασθένειες.

    Σήμερα, το φύλλο δάφνης και το αιθέριο έλαιο του περιέχει πολλές φαρμακευτικές ιδιότητες που μπορούν να χρησιμοποιηθούν για την αντιμετώπιση διαφόρων ασθενειών υγείας. 

    laurel 2

    Τα οφέλη για την υγεία του αιθέριου ελαίου δάφνης

    -Είναι απαραίτητο για τις λοιμώξεις του αναπνευστικού συστήματος

    Το αιθέριο έλαιο του φύλλου δάφνης είναι γνωστό ότι είναι αποχρεμπτικό, καθώς είναι σε θέση να καθαρίσει το υπερβολικό φλέγμα και βλέννα που βρίσκονται στο αναπνευστικό σύστημα, ανακουφίζοντας έτσι τη συμφόρηση της ρινικής οδού. Αυτό βοηθά, συνεπώς, στην προώθηση μιας πιο ελεύθερης και ανεμπόδιστης αναπνευστικής οδού. Ως εκ τούτου, το αιθέριο έλαιο φύλλων δάφνης είναι ιδανικό για όσους πάσχουν από βήχα, κρυολογήματα, γρίπη και βρογχίτιδα.

    Η αντιβακτηριακή και αντισηπτική του φύση είναι, επίσης, χρήσιμη για τη θανάτωση τυχόν βακτηρίων ή ιών που μπορούν να προκαλέσουν λοιμώξεις του αναπνευστικού συστήματος, αποτρέποντας έτσι την εμφάνιση τέτοιων ασθενειών και παθήσεων. Σε συνδυασμό με τις αντισπασμωδικές του ιδιότητες, είναι σε θέση να καταπραΰνει τυχόν ακούσιες συσπάσεις,  παρέχοντας έτσι τεράστια ανακούφιση από τον επώδυνα βήχα.

    Μπορείτε να τοποθετήσετε το αιθέριο έλαιο φύλλων δάφνης σε ένα διαχυτή ή έναν ψεκαστήρα και να εισπνεύσετε. Εναλλακτικά, μπορείτε να κάνετε εισπνοές ατμών προσθέτοντας μερικές σταγόνες λαδιού σε ένα μπολ με ζεστό νερό και να εισπνεύστε τους ατμούς που εκπέμπονται. Μπορείτε ακόμη και να το αναμίξετε σε συνδυασμό με αιθέριο έλαιο ευκαλύπτου για να έχετε τα βέλτιστα αποτελέσματα!

    -Ρυθμίζει την εμμηνορροϊκή ροή

    Τα εκχυλίσματα των φύλλων δάφνης χρησιμοποιούνται για την τόνωση των εμμηνορροϊκών ροών, καθιστώντας έτσι το αιθέριο έλαιο μια καλή, φυσική θεραπεία για ακανόνιστους και ακατάλληλους κύκλους της εμμήνου ρύσεως. Βοηθά στην τόνωση και ρύθμιση των εμμηνορροϊκών κύκλων, διασφαλίζοντας έτσι τη φυσιολογική περίοδο.

    Βοηθά, επίσης, στην ανακούφιση από κράμπες της εμμήνου ρύσεως, γιατί έχει αντισπασμωδικές ιδιότητες, καθώς, χαλαρώνει τους μύες της μήτρας και ανακουφίζει από τη ναυτία και την κόπωση.

    Αραιώστε το αιθέριο έλαιο δάφνης σε λάδι φορέα (όπως σπόρων σταφυλιού, λάδι jojoba ή rosehip) σε αναλογία 1:1 και κάντε απαλό μασάζ στην κοιλιακή περιοχή, για ανακούφιση από τον πόνο και για την τόνωση της εμμήνου ρύσεως.

    -Προσφέρει ανακούφιση από τον πόνο

    Το αιθέριο έλαιο φύλλων δάφνης είναι, επίσης, γνωστό για τις αναλγητικές του ιδιότητες και συχνά χρησιμοποιείται για την ανακούφιση του πόνου σε διάφορες ασθένειες όπως μυϊκά και αρθρικά προβλήματα που σχετίζονται με αρθρίτιδα, ρευματισμούς, ουρική αρθρίτιδα ή πονόλαιμους, πόνους στους μυς μετά από έντονη προπόνηση. Απλώς, τρίψτε το στις επιθυμητές περιοχές και θα νιώσετε καλύτερα σε σύντομο χρονικό διάστημα. Εκτός από την παροχή μυϊκής ανακούφισης, το λάδι μπορεί να βοηθήσει στην ανακούφιση του πόνου που προκαλείται από πονοκεφάλους ή ημικρανίες.

    Επιπλέον, το λάδι είναι φυσικό, το οποίο είναι σίγουρα καλύτερο από τα παυσίπονα χημικά φάρμακα και τα αναλγητικά χάπια, καθώς αυτά μπορεί να έχουν ανεπιθύμητες παρενέργειες και μπορεί να είναι επιβλαβή για τη συνολική υγεία σας μακροπρόθεσμα.

    Απλώς, αραιώστε το λάδι με λάδι φορέα και κάντε απαλό μασάζ στις πληγείσες περιοχές. Μπορείτε, επίσης, να προσθέσετε μερικές σταγόνες λαδιού σε μια ζεστή κομπρέσα και να την τοποθετήσετε στις πληγείσες περιοχές.

    -Βοηθά στην επούλωση πληγών

    Το αιθέριο έλαιο δάφνης είναι αντιβακτηριδιακό και είναι κατάλληλο για τραύματα, κοψίματα, μώλωπες ή γρατζουνιές. Αυτό αποτρέπει από τις μολύνσεις, από τα σηπτικά τραύματα ή από την εμφάνιση τετάνου. Ως εκ τούτου, βοηθά γενικά στην πρόληψη επιπλοκών και επιταχύνει τη διαδικασία επούλωσης.

    Εφαρμόστε αραιωμένο αιθέριο έλαιο φύλλων δάφνης στις πληγείσες περιοχές χρησιμοποιώντας βαμβάκι, αλλά προσέξτε να μην το εφαρμόσετε σε ανοιχτές πληγές.

    -Υποστηρίζει την υγεία του γαστρεντερικού συστήματος

    Το αιθέριο έλαιο δάφνης θεωρείται, επίσης, καλό για το πεπτικό σύστημα και βοηθά στην ενίσχυση της όρεξης. Χρησιμοποιείται σαν απεριτίφ, βοηθά στην προώθηση της όρεξης σε όσους υποφέρουν από απώλεια όρεξης για διάφορους λόγους, όπως το άγχος ή η πίεση από τις απαιτήσεις της ζωής. Ακόμη, το αιθέριο έλαιο φύλλων δάφνης βοηθά, επίσης, στην απομάκρυνση των υπερβολικών αερίων από το στομάχι και τα έντερα και αποτρέπει το σχηματισμό αερίων και σε αυτά τα πεπτικά όργανα, ανακουφίζοντας έτσι τυχόν συμπτώματα δυσπεψίας, φουσκώματα ή πόνους στην κοιλιά. Οι αντισπασμωδικές του ιδιότητες είναι επίσης χρήσιμες για την ανακούφιση τυχόν γαστρεντερικού πόνου που προκύπτει από σπασμούς ή συσπάσεις του στομάχου και το εντέρου.

    Μπορείτε να κάνετε απαλό μασάζ με αραιωμένο λάδι φύλλου δάφνης στην κοιλιακή περιοχή για να διατηρήσετε την υγεία του πεπτικού σας συστήματος.

    -Είναι ισχυρό εντομοαπωθητικό

    Το αιθέριο έλαιο δάφνης μπορεί να αποτρέψει τα ενοχλητικά και ανεπιθύμητα έντομα από την εισβολή στο χώρο σας. Να χρησιμοποιείτε μόνο φυσικά εντομοαπωθητικά που δεν ενέχουν κινδύνους για την υγεία σας.

    Απλώς τοποθετήστε το αιθέριο έλαιο φύλλων δάφνης στο διαχυτή ή το νεφελοποιητή σας. Μερικές σταγόνες λαδιού μπορούν επίσης να προστεθούν σε ένα μπουκάλι ψεκασμού που περιέχει νερό και μπορείτε να το ψεκάσετε σε όλες τις επιφάνειες και ρωγμές για να αποτρέψετε την εισβολή διαφόρων εντόμων στο χώρο σας.

    -Βοηθάει στην προώθηση της ανάπτυξης των μαλλιών

    Το αιθέριο έλαιο φύλλων δάφνης είναι καλό τονωτικό για τα μαλλιά, καθώς ενισχύει την ανάπτυξη των μαλλιών και αποτρέπει την υπερβολική απώλεια μαλλιών. Επειδή είναι, επίσης, στυπτικό, βοηθά στην ενίσχυση των θυλάκων και των ριζών των μαλλιών. Βοηθά στην ενυδάτωση του τριχωτού της κεφαλής, αποτρέποντας έτσι την πιτυρίδα και το ξεφλούδισμα του τριχωτού της κεφαλής. Ως εκ τούτου, τα μαλλιά σας θα φαίνονται πολύ πιο υγιή. Το αιθέριο έλαιο δάφνης χαρίζει λάμψη και δύναμη στα μαλλιά σας.

    Απλώς αραιώστε το έλαιο με λάδι φορέα σε αναλογία 1:1 και απλώστε το στο τριχωτό της κεφαλής και στα μαλλιά. Ξεπλύνετε μετά από λίγα λεπτά. Επίσης, μπορείτε να εμπλουτίσετετο σαμπουάν ή τη μαλακτική σας κρέμαμε 10 σταγόνες ελαίου.

    -Τονώνει την επιδερμίδα

    Το αιθέριο έλαιο δάφνης προσφέρει έξτρα τόνωση και απαλότητα στην επιδερμίδα αν προσθέσετε 3 σταγόνες αιθέριο έλαιο δάφνης στη λοσιόν σώματος.

    -Δίνει νοστιμιά στα φαγητά

    Το αιθέριο έλαιο δάφνης δίνει νοστιμιά στα φαγητά αν προσθέσετε 5 σταγόνες ελαιόυ στα φαγητά σαςστην κατσαρόλα.

    Το αιθέριο έλαιο φύλλου δάφνης, όταν χρησιμοποιείται στην αρωματοθεραπεία, αναμιγνύεται συχνά με άλλα αιθέρια έλαια, όπως, τριαντάφυλλου, δεντρολίβανου, θυμαριού, λεβάντας, υλάνγκ υλάνγκ, αρκεύθου, κόλιανδρου, τζίντζερ και ευκάλυπτου.

    Όταν εφαρμόζετε αιθέριο έλαιο φύλλων δάφνης, είναι σημαντικό να το αραιώσετε με ένα λάδι φορέα σε αναλογία 1:1 και να εκτελέσετε πρώτα μια δοκιμή στην επιδερμίδα για να βεβαιωθείτε ότι δεν έχετε ευαισθησία ή αλλεργία. Συνιστάται, επίσης, να χρησιμοποιείτε μόνο μέγιστη συγκέντρωση 3% όταν το εφαρμόζετε τοπικά στο δέρμα, καθώς είναι γνωστό ότι προκαλεί κάποιους ερεθισμούς στο δέρμα και στους βλεννογόνους λόγω της υψηλής συγκέντρωσης ευγενόλης.

    Εάν είστε έγκυος ή θηλάζετε, είναι καλύτερο να αποφύγετε τη χρήση αυτού του λαδιού, καθώς διεγείρει τη ροή της εμμήνου ρύσεως, και επομένως, μπορεί να προκαλέσει αποβολές, σε υπερβολικές ποσότητες.

    Τα κατάλληλα βότανα για την υγεία σας

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα βότανα για την υγεία σας

    laurel 3

    Διαβάστε, επίσης,

    Χρήσιμες πληροφορίες για την τριχόπτωση

    Οι ιατρικές ιδιότητες της δάφνης

    Η πικροδάφνη στη θεραπεία του καρκίνου

    Πώς να χρησιμοποιείτε τα αιθέρια έλαια

    Που κάνει καλό η δάφνη;

    Ροδοδάφνη

    Φακές μουντζέντρα

    Αλοιφή για τα διαστρέμματα

    Όλα όσα πρέπει να ξέρετε για τα βακτήρια

    Πώς να θεραπεύσετε τις ασθένειες που φέρνουν τα παιδιά από το σχολείο

    Χρήσιμες ιατρικές συνταγές με σύκα

    Τα καλύτερα βότανα για τις στομαχικές διαταραχές

    Φυτικές βαφές μαλλιών

    Να χρησιμοποιείτε φυσικό σαμπουάν για τις ψείρες

    Όλα τα κόλπα για τον πονόδοντο

    Ιατρικές συνταγές με θυμάρι

    Φτιάξτε μόνοι σας αρωματικό ελαιόλαδο

    Αποκτήστε φυσικές μακριές βλεφαρίδες

    Τι πρέπει να προσέχετε με τα βότανα

    Λοσιόν για την ανδρική τριχόπτωση

    Η δάφνη

    Απήγανος

    Χρήσιμες πληροφορίες για τις φακές

    Συμβουλές για πιο υγιεινά πιάτα

    Γιατί σε όλο τον κόσμο προτιμούν την ελληνική κουζίνα

    Οικολογικά εντομοκτόνα

    Τα πιο συχνά βότανα και οι θεραπευτικές τους ιδιότητες

    www.emedi.gr

  • Πολύ χρήσιμες πληροφορίες για τη θυρεοειδίτιδα Πολύ χρήσιμες πληροφορίες για τη θυρεοειδίτιδα

    Ως θυρεοειδίτιδα ορίζεται ένας αριθμός φλεγμονωδών θυρεοειδικών διαταραχών

     

    Οι θυρεοειδίτιδες μπορούν να προκαλέσουν θυρεοειδική διόγκωση ή θυρεοειδική ατροφία.

    Οι θυρεοειδίτιδες μπορούν να οδηγήσουν σε υποθυρεοειδισμό ή υπερθυρεοειδισμό.

    Οι θυρεοειδίτιδες μπορεί να ιαθούν πλήρως.

    Επηρεάζονται το μεταβολικό σύστημα και το ενδοκρινικό σύστημα.

    Μορφές θυρεοειδίτιδας

    -Λεμφοκυτταρική θυρεοειδίτιδα

    Είναι η πιο συχνή θυρεοειδίτιδα, είναι αυτοάνοση θυρεοειδίτιδα και παρουσιάζεται ως ασυμπτωματική διάχυτη βρογχοκήλη. Συχνά, γίνεται αντιληπτή, αφού η θυρεοειδική ατροφία και ο υποθυρεοειδισμός έχουν εγκατασταθεί και σπάνια γίνεται αντιληπτή στην υπερθυρεοειδική φάση, που είναι η θυρεοειδίτιδα Hashimoto.

    -Κοκκιωματώδης θυρεοειδίτιδα

    Σχετίζεται με ιογενή λοίμωξη και συνήθως, εμφανίζεται με έντονο θυρεοειδικό άλγος και προσβάλλει τον έναν ή και τους δύο λοβούς του θυρεοειδούς και συνοδεύεται από υπερθυρεοειδισμό που εξελίσσεται σε υποθυρεοειδισμό και τελικά ίαση.

    -Σιωπηλή θυρεοειδίτιδα

    Αυτόματα ιώμενος υποθυρεοειδισμός ή υποθυρεοειδισμός που σχετίζεται με την κύηση. Ακόμη μπορεί να είναι ιογενής θυρεοειδίτιδα χωρίς τον πόνο.

    -Διαπυητική θυρεοειδίτιδα

    Προκαλείται από βακτηριακή μόλυνση.

    -Ακτινική θυρεοειδίτιδα

    Προκαλείται από πρόσληψη ραδιονουκλεοτιδίων ή λόγω εξωτερικής ακτινοβόλησης.

    Η λεμφοκυτταρική θυρεοειδίτιδα αυξάνεται σε επίπτωση με την ηλικία πάνω από 10%, ιδίως άνω των 65 ετών.

    Η κοκκιωματώδης θυρεοειδίτιδα είναι πιο σπάνια κι έχει επιδημική μορφή.

    Οι θυρεοειδίτιδες παρατηρούνται σε όλες τις ηλικίες μετά την εφηβεία και είναι συχνότερες στις γυναίκες.

    thyroiditis 2

    Σημεία και συμπτώματα θυρεοειδίτιδας

    -Λεμφοκυτταρική θυρεοειδίτιδα

    Ύπουλη εγκατάσταση βρογχοκήλης που ανακαλύπτεται τυχαία

    Βραδεία εγκατάσταση υποθυρεοειδισμού

    Συσχέτιση με άλλες αυτοάνοσες ασθένειες

    -Κοκκιωματώδης θυρεοειδίτιδα

    Χρόνια φλεγμονώδης αντίδραση του θυρεοειδικού ιστού

    Προηγηθείσα μόλυνση από πολλούς ιούς

    Παράγοντες κινδύνου για θυρεοειδίτιδα

    -Λεμφοκυτταρική θυρεοειδίτιδα

    Θετικό κληρονομικό ιστορικό για θυρεοειδική νόσο

    Προηγηθείσες αυτοάνοσες διαταραχές, όπως διαβήτης τύπου 1, πρωτοπαθής επινεφριδιακή ανεπάρκεια, ρευματοειδής αρθρίτιδα, πρώιμη ωοθηκική ανεπάρκεια, κύηση και τοκετός

    -Κοκκιωματώδης θυρεοειδίτιδα

    Πρόσφατη ιογενής αναπνευστική μόλυνση

    Άλλες παρόμοιες περιπτώσεις στο οικείο περιβάλλον

    Διαφορική διάγνωση θυρεοειδίτιδας

    -Λεμφοκυτταρική θυρεοειδίτιδα

    Απλή βρογχοκήλη

    Ιωδοπενική βρογχοκήλη σε ενδημικές περιοχές

    Πρώιμη νόσος του Graves

    Βρογχοκήλη από θεραπεία με λίθιο

    -Κοκκιωματώδης θυρεοειδίτιδα

    Λοιμώξεις του στοματοφάρυγγα και της τραχείας

    Αιμορραγία μέσα σε μια θυρεοειδική κύστη

    Υποξεία συστηματική νόσος

    Διαπυητική θυρεοειδίτιδα

    thyroiditis 1

    Διάγνωση θυρεοειδίτιδας

    -Εργαστηριακά ευρήματα

    Λεμφοκυτταρική θυρεοειδίτιδα

    Αυξημένα αντιθυρεοειδικά αντισώματα

    Ελεύθερη θυροξίνη χαμηλότερη του φυσιολογικού και TSH μεγαλύτερη του 5 mcg/dl 

    Κοκκιωματώδης θυρεοειδίτιδα

    Αυξημένη ΤΚΕ

    Φυσιολογικά ή λίγο αυξημένα λευκά αιμοσφαίρια, χωρίς πολυμορφοπυρηνικό τύπο

    Ελεύθερη θυροξίνη μεγαλύτερη της φυσιολογικής τιμής και TSH πολύ χαμηλή (στην αρχή της νόσου)

    Φάρμακα που επηρεάζουν τα ευρήματα: θυρεοειδικές ορμόνες, κορτικοστερεοειδή, φάρμακα και σκιαγραφικά που περιέχουν ιώδιο, λίθιο

    Διαταραχές που μεταβάλλουν τα ευρήματα: Ιωδοπενία, μη θυρεοειδικά νοσήματα

    Εργαστηριακές εξετάσεις που πρέπει να γίνουν για τη διάγνωση της θυρεοειδίτιδας

    Αντιθυρεοειδικά αντισώματα

    Γενική αίματος και λευκά αιμοσφαίρια

    ΤΚΕ

    CRP ποσοτική

    Σελήνιο

    Βιταμίνη Ε

    Ιώδιο

    TSH

    FT3, FT4

    T3, T4

    Απεικονιστικές εξετάσεις που πρέπει να γίνουν για τη διάγνωση της θυρεοειδίτιδας

    Υπερηχογράφημα θυρεοειδούς

    Μαγνητική τραχήλου

    Παθολογοανατομικά ευρήματα σε περίπτωση χειρουργείου

    Λεμφοκυτταρική θυρεοειδίτιδα

    Λεμφοκυτταρική διήθηση

    Οξεόφιλος μεταβολή στα θυλακιώδη κύτταρα

    Ίνωση

    Ατροφία

    Κοκκιωματώδης θυρεοειδίτιδα

    Γιγαντοκύτταρα

    Μονοπυρηνική διήθηση

    thyroiditis 5

    Φάρμακα για τη θεραπεία της θυρεοειδίτιδας

    Λεμφοκυτταρική θυρεοειδίτιδα

    Λεβοθυροξίνη σε υποθυρεοειδισμό ή βρογχοκήλη. Γίνεται έναρξη με 25 mcg/ημέρα και αύξηση μέχρι η TSH να πέσει στα κατώτερα φυσιολογικά επίπεδα

    Προπυλθειουρακίλη και προπρανολόνη σε ασθενή με θυρεοτοξικά συμπτώματα. Πολλοί χορηγούν μεθιμαζόλη, αντί για Προπυλθειουρακίλη

    Κοκκιωματώδης θυρεοειδίτιδα

    Αναλγητικά με κωδεϊνη για τον πόνο

    Προπρανολόνη 40 mg κάθε 6 ώρες για συμπτωματικό υπερθυρεοειδισμό

    Λεβοθυροξίνη αν υπάρχουν συμπτώματα σε υποθυρεοειδισμό

    Πρεδνιζόνη σε βαριά συμπτώματα

    Θεραπεία συντήρησης

    Μετράται η TSH κάθε 2 μήνες, για να είναι στα κατώτερα φυσιολογικά επίπεδα

    Προσοχή!!! Τα χημικά φάρμακα έχουν παρενέργειες. Η Προπυλθειουρακίλη προκαλεί αλλεργίες, ειδικά, όταν λαμβάνονται αναλγητικά-ναρκωτικά. Η προπρανολόλη πρέπει να δίνεται με προσοχή σε όσους κάνουν ινσουλινοθεραπεία ή έχουν άσθμα. Η πρεδνιζόνη έχει πολλές παρενέργειες και το ίδιο και η λεβοθυροξίνη

    Να κόβετε τα χημικά φάρμακα όσο το δυνατόν γρηγορότερα. Μπορεί να προκαλέσουν υποθυρεοειδισμό ή υπερθυρεοειδισμό κι έχουν πολλές παρενέργειες.

    Παρακολούθηση ασθενούς με θυρεοειδίτιδα

    Κάθε 12 μήνες στη λεμφοκυτταρική θυρεοειδίτιδα και κάθε 6 μήνες στην κοκκιωματώδη θυρεοειδίτιδα γίνεται έλεγχος θυρεοειδικής λειτουργίας.

    Πορεία και πρόγνωση θυρεοειδίτιδας

     Λεμφοκυτταρική θυρεοειδίτιδα

    Μόνιμη βρογχοκήλη και θυρεοειδική ανεπάρκεια, ειδικά, όταν λαμβάνεται για μεγάλο χρονικό διάστημα η φαρμακευτική αγωγή

    Κοκκιωματώδης θυρεοειδίτιδα

    Ίαση μετά εβδομάδες ή μήνες, ειδικά, όταν λαμβάνεται για μικρό χρονικό διάστημα η φαρμακευτική αγωγή

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για το θυρεοειδή σας

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για το θυρεοειδή σας

    thyroiditis 4

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Τα κανναβινοειδή είναι οι προστάτες της ομοιόστασης και της υγείας

    Οδηγός Συσχέτισης Κανναβινοειδών και Ασθενειών

    Το ενδοκανναβινοειδές σύστημα

    Θυρεοειδίτιδα Hashimoto και κάνναβη

    Νόσος του Hashimoto

    Τι είναι το μυξοίδημα

    Πώς η κακή υγεία του εντέρου προκαλεί υποθυρεοειδισμό

    Τεστ για να ελέγξετε το θυρεοειδή σας στο σπίτι

    Το ιώδιο στην εγκυμοσύνη είναι απαραίτητο

    Α1 αντιθρυψίνη

    Γιατί όσοι έχουν υποθυρεοειδισμό δε μπορούν να χάσουν βάρος

    Η βρογχοκήλη μπορεί να οφείλεται στη διατροφή

    Τι σημαίνουν οι νυχτερινές εφιδρώσεις

    Σύνδρομο πολυκυστικών ωοθηκών και θυρεοειδίτιδα Hashimoto

    Χυμός για να ενισχύσετε το θυρεοειδή σας

    Καλσιτονίνη

    Αυτοάνοση θυρεοειδίτιδα

    Υπερθυρεοειδισμός στην εγκυμοσύνη

    Σε ποιες ασθένειες χρησιμοποιούνται τα πεπτίδια

    Πότε πρέπει να ανησυχήσετε αν σας πέφτουν τα μαλλιά

    Οι ενδοκρινολογικές αιτίες πυρετού

    Όζοι του θυρεοειδούς

    Καρκίνος θυρεοειδούς

    Θυρεοειδίτιδες

    Θυρεοειδικές παθήσεις

    Τι είναι τα αντιθυρεοειδικά αντισώματα

    www.emedi.gr

     

     

     

     

     

     

     

     

     

Περισσότερα σε αυτή την κατηγορία: « Τραχηλίτιδα Τριχομονάδες »