Τρίτη, 03 Ιουνίου 2014 11:31

Τι είναι η εκλαμψία

Γράφτηκε από την
Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(2 ψήφοι)

Η εκλαμψία είναι μια σοβαρή διαταραχή της κύησης

Η εκλαμψία, ICD - 10 Ο15, ή υπερτασική διαταραχή της κύησης ή τοξιναιμία της κυήσεως είναι μια σοβαρή υπερτασική διαταραχή της κύησης, που χαρακτηρίζεται από σπασμούς και κώμα και η οποία εμφανίζεται ανάμεσα στην 20η εβδομάδα της κύησης και στο τέλος της πρώτης εβδομάδας της λοχείας. Η εκλαμψία αποτελεί την πιο σοβαρή επιπλοκή της επαγόμενης από την κύηση υπέρτασης. Παρατηρείται στο 0,5- 4% όλων των τοκετών. Περίπου το 25% των σπασμών εμφανίζονται εντός των πρώτων 72 ωρών από τον τοκετό. Η περιγεννητική θνησιμότητα είναι περίπου 20%.

Προεκλαμψία είναι η κατάσταση που παρατηρείται κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης. Στην ουσία πρόκειται για το προηγούμενο στάδιο της εκλαμψίας, μιας, πιθανόν, επικίνδυνης κατάστασης του οργανισμού που όμως λόγω των χαρακτηριστικών συμπτωμάτων που έχει η προεκλαμψία προλαμβάνεται.


Πώς εκδηλώνεται η εκλαμψία

Η εκλαμψία εκδηλώνεται με αιφνίδια εμφάνιση τονικών και κλονικών σπασμών και με απώλεια της συνείδησης. Η εμφάνιση των σπασμών γίνεται σε τρεις φάσεις. Η πρώτη φάση χαρακτηρίζεται από συσπάσεις των μυών του προσώπου, τρόμο των βλεφάρων και μυδρίαση. Η δεύτερη φάση, που ακολουθεί, χαρακτηρίζεται από γενικευμένη τονική σύσπαση των μυών και κυάνωση. Στην συνέχεια, ακολουθεί η τρίτη φάση, των κλονικών σπασμών, που χαρακτηρίζεται από παρατεταμένη εισπνοή και ελαφρά εκπνοή. Τέλος, την λύση των σπασμών ακολουθεί η βραδεία επαναφορά της συνείδησης ή η παραμονή της εγκύου σε κώμα.

Τυπικά μια γυναίκα έχει υπέρταση και πρωτεϊνουρία πριν από την έναρξη της εκλαμψίας και των σπασμών. Πριν τους σπασμούς προηγείται ναυτία, έμετος, πονοκέφαλος, και φλοιώδης τύφλωση. Επιπλέον, άλλα συμπτώματα μπορεί προοδευτικά να εμφανίζονται, όπως κοιλιακός πόνος, ηπατική ανεπάρκεια, το σύνδρομο HELLP (αιμολυτική αναιμία, ανεβασμένα ένζυμα στο συκώτι και χαμηλά αιμοπετάλια), πνευμονικό οίδημα, και ολιγουρία. Το έμβρυο μπορεί να έχει ενδομήτρια καθυστέρηση της ανάπτυξης και μπορεί να συμβεί αιμορραγία του πλακούντα και αποκόλληση του πλακούντα. Κατά τη διάρκεια των σπασμών, το έμβρυο μπορεί να εμφανίσει βραδυκαρδία.

Σε ορισμένες σπάνιες περιπτώσεις, δεν υπάρχουν σπασμοί, και η γυναίκα πέφτει κατευθείαν σε κώμα. Ορισμένες γυναίκες με προεκλαμψία μπορεί να εμφανίσουν προσωρινή τύφλωση, όταν ανακάμψουν από το κώμα.


Οι παράγοντες κινδύνου για τοξιναιμία της κύησης

  1. Εκλαμψία και προεκλαμψία συμβαίνουν πιο συχνά στην πρώτη εγκυμοσύνη και σε νέες μητέρες, όπου πιστεύεται ότι ευθύνεται η νέα έκθεση στα πατρικά αντιγόνα.
  2. Επιπλέον, οι γυναίκες με προϋπάρχουσες ασθένειες των αγγείων (υπέρταση, διαβήτη και νεφροπάθεια ) ή θρομβοφιλικές ασθένειες, όπως το αντιφωσφολιπιδικό σύνδρομο διατρέχουν μεγαλύτερο κίνδυνο να αναπτύξουν προεκλαμψία και εκλαμψία.
  3. Έχοντας ένα μεγάλο πλακούντα (πολλαπλή κύηση, υδατιδόμορφη μύλη) προδιαθέτει τις γυναίκες σε εκλαμψία.
  4. Επιπλέον, υπάρχει μια γενετική συνιστώσα. Μια γυναίκα της οποίας η μητέρα ή η αδελφή είχε εκλαμψία ή προεκλαμψία διατρέχουν μεγαλύτερο κίνδυνο. Οι γυναίκες που έχουν βιώσει εκλαμψία είναι σε αυξημένο κίνδυνο για προεκλαμψία/εκλαμψία σε μεταγενέστερη εγκυμοσύνη.
  5. Το πνευμονικό οίδημα είναι μια μάλλον συνηθισμένη επιπλοκή της σοβαρής προεκλαμψίας και επηρεάζει περίπου το 3 % των γυναικών με προεκλαμψία. Οι περισσότερες περιπτώσεις είναι αποτέλεσμα της επιθετικής χορήγησης διαλυμάτων για ενδαγγειακή αύξηση του όγκου.

Παθοφυσιολογία της τοξιναιμίας της κύησης

Πολλαπλές θεωρίες έχουν προταθεί για να εξηγήσουν την προεκλαμψία και εκλαμψία.

-Η υποαιμάτωση του πλακούντα συνοδεύεται από αυξημένη ευαισθησία της μητέρας σε αντιυπερτασικά φάρμακα που οδηγούν σε αγγειόσπασμο και υποαιμάτωση πολλαπλών οργάνων. Περαιτέρω, η ενεργοποίηση του καταρράκτη της πήξης οδηγεί στο σχηματισμό μικροθρόμβων και επιδεινώνεται το πρόβλημα της διάχυσης. Η απώλεια του πλάσματος από το αγγειακό δένδρο με το προκύπτον οίδημα επιδεινώνει την κατάσταση. Τα γεγονότα αυτά οδηγούν σε σημεία και συμπτώματα της τοξιναιμίας, όπως η υπέρταση, η νεφρική, πνευμονική και ηπατική δυσλειτουργία, και κατά την  εκλαμψία η εγκεφαλική δυσλειτουργία. Προκλινικά οι δείκτες της εξέλιξης της νόσου είναι τα αυξημένα αιμοπετάλια και η ενεργοποίηση των ενδοθηλιακών παραγόντων.

-Η υποαιμάτωση του πλακούντα συνδέεται με μη φυσιολογική ανάπτυξη του εμβρύου. Η αδρενομεδουλλίνη, ένα ισχυρό αγγειοδιασταλτικό, παράγεται σε μειωμένες ποσότητες από τον πλακούντα σε προεκλαμψία και εκλαμψία. Και άλλοι αγγειοδραστικοί παραγόντες όπως η προστακυκλίνη, η θρομβοξάνη Α2, το μονοξείδιο του αζώτου, και οι ενδοθηλίνες οδηγούν στην αγγειοσυστολή. Πολλές μελέτες έχουν δείξει τη σημασία της ανοσολογικής αντίδρασης μιας γυναίκας στο μωρό από τα γονίδια του πατέρα που είναι παρόντα στο νεαρό έμβρυο και τον πλακούντα.

-Η εκλαμψία θεωρείται ως μια μορφή υπερτασικής εγκεφαλοπάθειας. Πιστεύεται ότι η εγκεφαλική αγγειακή αντίσταση μειώνεται, οδηγώντας σε αύξηση της ροής του αίματος προς τον εγκέφαλο. Εκτός από την ανώμαλη λειτουργία του ενδοθηλίου, αυτό οδηγεί και σε εγκεφαλικό οίδημα. Οι  σπασμοί δεν θα οδηγήσουν σε μόνιμη εγκεφαλική βλάβη, ωστόσο, ενδέχεται να προκαλέσουν εγκεφαλική αιμορραγία.


Διάγνωση τοξιναιμίας της κύησης

Οι σπασμοί κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης που δεν σχετίζονται με την προεκλαμψία θα πρέπει να διακρίνονται από την προεκλαμψία. Τέτοιες διαταραχές περιλαμβάνουν την επιληψία, τους όγκους του εγκεφάλου, το ανεύρυσμα του εγκεφάλου, και τους σπασμούς από φάρμακα. Συνήθως, η παρουσία του των σημείων  της σοβαρής προεκλαμψίας που προηγούνται και συνοδεύουν την εκλαμψία, διευκολύνουν τη διάγνωση.

Παρακλινικές εξετάσεις: Γενική αίματος, έλεγχος νεφρικής λειτουργίας, έλεγχος ηπατικής λειτουργίας, έλεγχος πήξης, έλεγχος ούρων 24 ωρών για ποσότητα και λευκώματα, υπερηχογράφημα.

Μέτρια προεκλαμψία

  • Αρτηριακή Πίεση 140-16 0mmHg/90-110 mmHg
  • Πρωτεϊνουρία 0,3-5 γραμμάρια/24h
  • Οίδημα ως αύξηση του βάρους πάνω από 1 κιλό την εβδομάδα ή 3 κιλά τον μήνα
  • Ούρα > 500 ml /24h

Σοβαρή προεκλαμψία

  • ΑΠ 160/110 mmHg
  • Πρωτεϊνουρία πάνω από 5 γραμμάρια /24h
  • Ολιγουρία (λιγότερα από 400 ml σε διάρκεια 24 ωρών)
  • Εγκεφαλικές ή οπτικές διαταραχές
  • Επιγαστραλγία
  • Πνευμονικό οίδημα ή κυάνωση
  • Διαταραχή στο συκώτι
  • Θρομβοπενία (PLT<150.000)

Πρόληψη της τοξιναιμίας της κύησης

Η διάγνωση και αντιμετώπιση  της προεκλαμψίας είναι κρίσιμη για τη μείωση του κινδύνου της εκλαμψίας.

Η χρήση θειικού μαγνησίου για την πρόληψη των σπασμών

Πρόληψη των σπασμών γίνεται συνήθως με τη χρήση θειικού μαγνησίου. Το θεραπευτικό εύρος για την πρόληψη των σπασμών εξακολουθεί να θεωρείται το 4.0-7.0 mEq / L, 7,0 - 10,0 mEq / L για την απώλεια του αντανακλαστικού της επιγονατίδας, 10,0 - 13,0 mEq / L για την  αναπνευστική καταστολή, 15.0-25.0 mEq / L σε πλήρη κολποκοιλιακό αποκλεισμό και > 25,0 mEq / L σε καρδιακή ανακοπή.  Αν οι υψηλές συγκεντρώσεις  Mg2 + αποτυγχάνουν, χορηγούνται IV αντιεπιληπτικά, γίνεται διασωλήνωση και μηχανική υποστήριξη της αναπνοής.


Πώς αντιμετωπίζεται η εκλαμψία

-Ο άμεσος και αποτελεσματικός έλεγχος των σπασμών είναι ζωτικής σημασίας. Στην προσπάθεια να ανασταλεί η επακόλουθη επιληπτική δραστηριότητα, χορηγείται bolus ενδοφλεβίως και σε στάγδην έγχυση θειϊκό μαγνήσιο.

-Τοποθετείται καθετήρας στην κύστη και παρακολουθείται η αποβολή ούρων ανά ώρα. Η ολιγουρία αποτελεί κακό προγνωστικό σημείο, που μπορεί να σημαίνει νεφρική ανεπάρκεια ή τοξικότητα από το μαγνήσιο.

-Η διεκπεραίωση του τοκετού είναι αναγκαία, τόσο στην περίπτωση της εκλαμψίας, όσο και σε περιπτώσεις εγκύων με σοβαρή υπέρταση. Η διενέργεια του τοκετού μπορεί να γίνει είτε με πρόκληση τοκετού είτε με καισαρική τομή, αμέσως μόλις καταστεί δυνατή η ρύθμιση της αρτηριακής πίεσης.

-Η εφαρμογή επισκληρίδιας αναισθησίας είναι ιδιαίτερα σημαντική, καθώς ανακουφίζει από τις ωδίνες του τοκετού και παράλληλα προκαλεί ελάττωση της αρτηριακής πίεσης. Επίσης, ελαττώνει την πιθανότητα εμφάνισης εκ νέου σπασμών, λόγω της αναλγησίας που προκαλείται.

Συμπερασματικά

Η θεραπεία της εκλαμψίας απαιτεί άμεση επέμβαση και έχει ως στόχο να λυθούν οι σπασμοί, να γίνει έλεγχος της αυξημένης αρτηριακής πίεσης, και να γεννήσει, αμέσως η μητέρα.

  • Αντιυπερτασική διαχείριση γίνεται με υδραλαζίνη ή λαβεταλόλη.
  • Ο τοκετός πρέπει να προχωρήσει ακόμη και αν το μωρό είναι ανώριμο. Το ήπαρ, οι νεφροί, οι πνεύμονες, το καρδιαγγειακό σύστημα, και το σύστημα πήξης, πρέπει να αξιολογηθούν πριν την καισαρική τομή, εκτός αν η γυναίκα είναι ήδη σε προχωρημένη κύηση, οπότε μπορεί να γεννήσει και φυσιολογικά. Η επισκληρίδιος αναισθησία για καισαρική τομή αντενδείκνυται σε διαταραχή της πηκτικότητας .
  • Αιμοδυναμική παρακολούθηση της γυναίκας μπορεί να είναι χρήσιμη σε σοβαρή καρδιακή νόσο, νεφρική νόσο, κακοήθη υπέρταση, πνευμονικό οίδημα και ολιγουρία.

Τα καλύτερα συμπληρώματα διατροφής για την εγκυμοσύνη

Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για την εγκυμοσύνη

Διαβάστε, επίσης,

Πρόωρος τοκετός

Ουρικό οξύ αίματος

Λευχαιμοειδής αντίδραση

Ουρολοίμωξη

Πότε η κύηση είναι υψηλού κινδύνου

Γιατί ματώνουν τα ούλα;

Δρεπανοκυτταρικά Σύνδρομα

Η θεραπευτική αγκαλιά

Πολλές πρόωρες γεννήσεις στην Ελλάδα

Βρογχοπνευμονική δυσπλασία

Γάλα γαϊδούρας

www.emedi.gr

Διαβάστηκε 18963 φορές Τελευταία τροποποίηση στις Κυριακή, 31 Μαρτίου 2019 10:20
Σαββούλα Μάλλιου Κριαρά

Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

Σχετικά Άρθρα

  • Βιοδείκτες για την ανίχνευση καρκίνου Βιοδείκτες για την ανίχνευση καρκίνου

    3 απλές εξετάσεις αίματος που είναι πολύ σημαντικές για την υγεία σας

    Γράφει η 

    Δρ Σάββη Μάλλιου Κριαρά 

    Ειδικός Παθολόγος-Ογκολόγος, MD, PhD

    3 απλές εξετάσεις αίματος που μπορούν να σας βοηθήσουν να προσδιορίσετε εάν έχετε ενεργό καρκίνο ή εάν έχετε μεγαλύτερο από το φυσιολογικό κίνδυνο εμφάνισης καρκίνου.

    Οι εξετάσεις αυτές μπορούν, επίσης, να σας βοηθήσουν να προσδιορίσετε εάν έχετε υψηλότερο από τον κανονικό κίνδυνο άλλων κοινών, χρόνιων παθήσεων, όπως, καρδιακές παθήσεις και αυτοάνοσες παθήσεις, επίσης.

    Οι τρεις δοκιμές είναι η C-Reactive Protein (ή απλά CRP) ή C αντιδρώσα πρωτεϊνη, η Ταχύτητα καθίζησης ερυθροκυττάρων (ΤΚΕ) και η Lactic Acid Dehydrogenase (LDH) ή γαλακτική δεϋδρογενάση ή γαλακτική αφυδρογονάση.

    Και και οι τρεις μετρούν τα επίπεδα φλεγμονής στο σώμα.

    Να ακολουθείτε φυσικές θεραπείες για τη θεραπεία του καρκίνου, όπως η υπερθερμία, η κετογενική διατροφή, η νηστεία, τα συμπληρώματα διατροφής και τα βότανα, όπως το γκι και άλλα. 

    Να ακολουθείτε εξατομικευμένη θεραπεία, σύμφωνα με το μοριακό προφίλ του όγκου.

    -C αντιδρώσα πρωτεϊνη

    Η CRP, είναι ένας δείκτης του συνολικού επιπέδου φλεγμονής στο σώμα.

    Η φλεγμονή είναι ένα βασικό χαρακτηριστικό σχεδόν όλων των διαταραχών, συμπεριλαμβανομένου και του καρκίνου. Η φλεγμονή μπορεί να τροφοδοτηθεί από την κακή διατροφή, την έλλειψη ύπνου, την τοξική υπερφόρτωση και, κυρίως, το άγχος.

    Μια άλλη αιτία φλεγμονής μπορεί να είναι η υπερβολική πρωτεΐνη CRP.  Οι καρκινοπαθείς με τα χαμηλότερα ποσοστά επιβίωσης έχουν συχνά τα υψηλότερα ποσοστά CRP, σύμφωνα με μελέτες.

    Η C-Reactive Protein παράγεται στα λιπώδη κύτταρα και στο ανοσοποιητικό σύστημα και συντίθεται στο ήπαρ. Έχει χρησιμοποιηθεί ως δείκτης για τις καρδιακές παθήσεις για πολλά χρόνια. Επίσης, είναι μια πολύ αποτελεσματική ένδειξη για καρκίνο, επίσης.

    Η C-αντιδρώσα πρωτεΐνη (CRP) είναι μια γλυκοπρωτεΐνη του ορού που παράγεται από το ήπαρ κατά τη διάρκεια οποιασδήποτε οξείας φλεγμονής. Η CRP είναι ανιχνεύσιμη μέσα σε 6-10 ώρες μετά τη φλεγμονώδη αντίδραση του οργανισμού και μπορεί να αυξηθεί μέχρι και 4.000 φορές, όταν η φλεγμονώδης απόκριση οξείας φάσης βρίσκεται στην κορύφωσή της. Επειδή, εξαφανίζεται γρήγορα όταν η φλεγμονή υποχωρεί, η ανίχνευσή της είναι ενδεικτική της παρουσίας της φλεγμονώδους διαδικασίας. Είναι ο καλύτερος δείκτης της σοβαρότητας της παγκρεατίτιδας όταν μετράται 48 ώρες μετά την έναρξη των συμπτωμάτων. Η C-αντιδρώσα πρωτεΐνη έχει συνδεθεί με το μεταβολικό σύνδρομο, μια ομάδα σημείων που περιλαμβάνουν την κοιλιακή παχυσαρκία, την υπερτριγλυκεριδαιμία, την χαμηλή HDL (καλή χοληστερόλη), την υπέρταση και τα υψηλά επίπεδα γλυκόζης νηστείας στο αίμα. Θεωρείται πλέον ότι η χρόνια φλεγμονή, όπως αποδεικνύεται από τα χρονίως αυξημένα επίπεδα της C-αντιδρώσας πρωτεΐνης, μπορεί να είναι ένα επιπλέον συστατικό του μεταβολικού συνδρόμου. Η μέτρηση της CRP μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως «εργαλείο» για την αξιολόγηση ασθενών με κίνδυνο ανάπτυξης καρδιακών παθήσεων.

    Η μέτρηση της CRP χρησιμοποιείται για την παρακολούθηση των φλεγμονωδών διεργασιών της ρευματοειδούς αρθρίτιδας και του ρευματικού πυρετού, στη διαφοροποίηση της νόσου του Crohn (υψηλή CRP) από την ελκώδη κολίτιδα (χαμηλή CRP), στη διαφοροποίηση της ρευματοειδούς αρθρίτιδας (υψηλή CRP) από τον συστηματικό ερυθηματώδη λύκο (χαμηλή CRP), ως προγνωστικός δείκτης του εμφράγματος του μυοκαρδίου και της στεφανιαίας νόσου, ως δείκτης για τις υφιστάμενες αρτηριακές νόσους, στην ανίχνευση της παρουσίας ή την επιδείνωση των φλεγμονωδών διαδικασιών καθώς και την παρακολούθηση της ανταπόκρισης στη θεραπεία των φλεγμονωδών παθήσεων. Είναι πιο αξιόπιστος δείκτης από την ΤΚΕ για την αξιολόγηση των φλεγμονωδών καταστάσεων. Οι καθημερινές μετρήσεις της C-Αντιδρώσας Πρωτεΐνης είναι άριστος δείκτης για την παρακολούθηση της ύφεσης της φλεγμονής. Μείωση της CRP κατά 25% ή και περισσότερο από το επίπεδο της προηγούμενης ημέρας, υποδηλώνει ύφεση της φλεγμονής, με προγνωστική αξία μεγαλύτερη από 97%.

    Τι σημαίνουν οι Παθολογικές Τιμές;

    Αύξηση: Ενεργές φλεγμονώδεις καταστάσεις όπως, βρογχίτιδα, απόστημα, νόσος Crohn, εμπύημα, μηνιγγίτιδα, νεφρίτιδα, παγκρεατίτιδα (οξεία), περιτονίτιδα, φαρυγγίτιδα (στρεπτοκοκκική), πνευμονία (από πνευμονιόκοκκο), ρευματοειδής αρθρίτιδα (οξεία), ρευματικός πυρετός (οξύς), σήψη, λοίμωξη ουροποιητικού και άλλες λοιμώξεις. Νόσος Alzheimer, αγκυλωτική σπονδυλίτιδα, νόσος Castleman, ουρική αρθρίτιδα, νόσος Graves, νόσος Hodgkin, νόσος Kawasaki, λέμφωμα, κακοήθεις όγκοι, μεταβολικό σύνδρομο, έμφραγμα του μυοκαρδίου, μύξωμα, νέκρωση, μη-Hodgkin λέμφωμα, μετεγχειρητικά (πρώτη εβδομάδα), εγκυμοσύνη (μετά τον τρίτο μήνα), νεφρικό έμφρακτο, συστηματικός ερυθηματώδης λύκος, τραύμα (χειρουργικό), φυματίωση. Φάρμακα: από του στόματος αντισυλληπτικά (ψευδώς θετικό).
    Μείωση: Φάρμακα: Μη στεροειδή αντιφλεγμονώδη, στεροειδή, σαλικυλικά, στατίνες, αναστολείς του μετατρεπτικού ενζύμου της αγγειοτενσίνης (ACE) μαζί με β-αναστολέα.

    -Ταχύτητα καθίζησης ερυθρών

    Η ΤΚΕ μετρά, επίσης, τα επίπεδα φλεγμονής. Η ΤΚΕ μπορεί να εντοπίσει αυτοάνοσα νοσήματα, λοιμώξεις ή καρκινικούς όγκους.

    Η ΤΚΕ λειτουργεί αναλύοντας το «ποσοστό συσσωμάτωσης» των ερυθρών αιμοσφαιρίων. Όποτε υπάρχει φλεγμονή, θα υπάρχει συσσωμάτωση. Όσο περισσότερο συσσωματώνονται τα ερυθρά αιμοσφαίρια, τόσο υψηλότερο είναι το ποσοστό φλεγμονής.

    Η ΤΚΕ είναι ένα πολύ απλό τεστ και είναι αποτελεσματικό για την ανίχνευση καρκίνου. 

    Η ταχύτητα καθίζησης ερυθρών (ΤΚΕ) είναι μια μη ειδική εξέταση για φλεγμονώδεις και νεκρωτικές καταστάσεις. Η ΤΚΕ μπορεί, επίσης, να αυξηθεί σε καταστάσεις φυσιολογικές, όπως η εγκυμοσύνη. Σε αυτές τις περιπτώσεις, υπάρχει μία αλλαγή στις πρωτεΐνες του αίματος που οδηγούν σε συσσωμάτωση των ερυθρών αιμοσφαιρίων και αύξηση της ΤΚΕ.

    Η ΤΚΕ μετρά την ταχύτητα με την οποία τα ερυθροκύτταρα που βρίσκονται μέσα σε ένα ειδικό σωληνάριο και τα οποία έχουν αναμιχθεί με συγκεκριμένο αντιπηκτικό, καθιζάνουν. Τα ερυθροκύτταρα τα οποία έχουν συσσωματωθεί εξαιτίας φλεγμονών και νεκρωτικών καταστάσεων, καθιζάνουν πιο γρήγορα σε σχέση με τα μεμονωμένα ερυθρά αιμοσφαίρια. Έτσι η ΤΚΕ, η οποία εκφράζεται σε mm / ώρα, θα είναι αυξημένη σε τέτοιες φλεγμονώδεις και νεκρωτικές καταστάσεις. Υπάρχει άμεση σχέση μεταξύ της ΤΚΕ και της πορείας αυτών των νοσημάτων. Καθώς, η νόσος βελτιώνεται, η ΤΚΕ μειώνεται.

    Η μέτρηση της ΤΚΕ έχει περιορισμένη διαγνωστική αξία στις περιπτώεις σοβαρής αναιμίας ή σε αιματολογικές καταστάσεις που επηρεάζουν σημαντικά το μέγεθος και το σχήμα των ερυθρών αιμοσφαιρίων (π.χ. παρουσία δρεπανοκυττάρων ή σφαιροκυττάρων).

    Πιθανές Ερμηνείες Παθολογικών Τιμών

    Αύξηση: Αναιμία, κοκκιδιομύκωση, νόσος Crohn, αιμολυτική αναιμία, λοίμωξη, φλεγμονώδεις καταστάσεις, κακοήθειες, έμφραγμα του μυοκαρδίου, οστεομυελίτιδα, επώδυνες καταστάσεις, ρευματική πολυμυαλγία, ρευματοειδής αρθρίτιδα, συστηματικός ερυθηματώδης λύκος, αρτηριίτιδες, ιστικές βλάβες, μερικές φορές κατά την έμμηνο ρύση. Λήψη φαρμάκων: Δεξτράνη, ηπαρίνη, από του στόματος αντισυλληπτικά
    Μείωση: Συμφορητική καρδιακή ανεπάρκεια, ανεπάρκεια παράγοντα V, υπολευκωματιναιμία, ποικιλοκυττάρωση, πολυκυτταραιμία, δρεπανοκυτταρική αναιμία. Λήψη φαρμάκων: Αλβουμίνη, ασπιρίνη, κορτικοτροπίνη, κορτιζόνη, λεκιθίνη, στεροειδή

    Αφυδρογονάση γαλακτικού οξέος ή γαλακτική αφυδρογονάση ή γαλακτική δεϋδρογενάση (LDH)

    Η LDH είναι ένα συγκεκριμένο είδος ενζύμου, που βρίσκεται σε όλα τα υγιή, ζωντανά κύτταρα. Η δοκιμή LDH μετρά πόσο από αυτό το ένζυμο είναι στο αίμα.

    Το LDH μετατρέπει τη γλυκόζη σε ενέργεια στο σώμα. Όταν τα κύτταρα καταστραφούν για κάποιο λόγο, το σώμα απελευθερώνει το ένζυμο. Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο η LDH μπορεί να είναι ένα σημάδι βλάβης των ιστών που μπορεί να είναι διαδεδομένη τόσο στα όργανα όσο και στο αίμα και τους μυς.

    Άτομα με μείζονες ασθένειες, όπως οι καρδιακές παθήσεις, η ηπατική νόσος και ο καρκίνος έχουν συχνά υψηλά επίπεδα LDH στο αίμα τους.

    Η μέτρηση της γαλακτικής αφυδρογονάσης χρησιμοποιείται στη διερεύνηση πολλών νοσημάτων που αφορούν την καρδιά, το ήπαρ, τους μυς, τους νεφρούς, τους πνεύμονες και το αίμα καθώς και στην παρακολούθηση των νεοπλασιών μετά από θεραπεία.

    Η γαλακτική αφυδρογονάση (LDH) είναι ένα ενδοκυττάριο ένζυμο που βρίσκεται σχεδόν σε όλα τα κύτταρα του σώματος και απελευθερώνεται μετά από βλάβη των ιστών. Οι υψηλότερες συγκεντρώσεις της LDH βρίσκονται σε όργανα, όπως η καρδιά, το ήπαρ, οι νεφροί, τα κύτταρα των σκελετικών μυών, καθώς και τα ερυθρά αιμοσφαίρια. Όταν οι ιστοί του σώματος υποστούν βλάβη από τραυματισμό, ισχαιμία ή οξεοβασική ανισορροπία, η LDH απελευθερώνεται στην κυκλοφορία του αίματος.

    Όταν η συγκέντρωση της LDH είναι ιδιαίτερα αυξημένη, τότε θα πρέπει να γίνεται ηλεκτροφόρηση των ισοενζύμων της, προκειμένου να καταστεί δυνατός ο προσδιορισμός της θέσης της βλάβης των ιστών.

    Ο προσδιορισμός της LDH χρησιμοποιείται ως προγνωστικός παράγοντας στον καρκίνο του παχέος εντέρου και σε ορισμένα μυελοδυσπλαστικά σύνδρομα.

    Πιθανές Ερμηνείες Παθολογικών Τιμών

    Αύξηση: Αλκοολισμός, αναιμία (αιμολυτική, μεγαλοβλαστική, κακοήθης, λόγω έλλειψης φυλλικού οξέος), ανοξία, εγκαύματα (ηλεκτρικά, θερμικά), καρκίνος, καρδιομυοπάθεια, αγγειακό εγκεφαλικό επεισόδιο, κίρρωση, συμφορητική καρδιακή ανεπάρκεια, σπασμοί, τρομώδες παραλήρημα, αρρυθμία (κοιλιακή), ηπατικό νεόπλασμα, ηπατίτιδα (οξεία, τοξική), υποθυρεοειδισμός, λοιμώδης μονοπυρήνωση, ενδοκαρδιακές προσθετικές βαλβίδες, ίκτερος (αποφρακτικός), γαλακτική οξέωση, λευχαιμία (κοκκιοκυτταρική, οξεία), λέμφωμα, ελονοσία, μονοπυρήνωση, μυϊκή δυστροφία, έμφραγμα του μυοκαρδίου, μυξοίδημα, νεφρεκτομή, νεφρίτιδα, νεφρωσικό σύνδρομο, ωοθηκικό δυσγερμίνωμα, πόνος (μυών και των οστών), περιτονίτιδα, φαιοχρωμοκύτωμα, πνευμονία από Pneumocystis carinii, πολυμυοσίτιδα, πνευμονική εμβολή, πνευμονικό έμφρακτο, νεφρικό έμφρακτο, νεφρική λοίμωξη, νεφρική κακοήθεια, δρεπανοκυτταρική αναιμία, σοκ, νέκρωση των σκελετικών μυών, σπληνομεγαλία, στεατόρροια, σύνδρομο τοξικού σοκ, τραύμα, όγκοι (κακοήθεις), ελκώδης κολίτιδα. Φάρμακα: αναισθητικά, υδροχλωρική χλωροπρομαζίνη, κλοφιβράτη, κωδεΐνη, δικουμαρόλη, αιθυλική αλκοόλη (αιθανόλη), φλοξουριδίνη, φθορίδια, ιμιπραμίνη, ανθρακικό λίθιο, λοραζεπάμη, μεπεριδίνη, μεθοτρεξάτη, τρυγική μετοπρολόλη, μιθραμυκίνη, μορφίνη και άλλα αναλγητικά ναρκωτικά, νιασίνη, νιφεδιπίνη, νιτροφουραντοΐνη, υδροχλωρική προκαϊναμίδη, προποξυφαίνιο, προπρανολόλη, κινιδίνη, σουλφοναμίδες, θυρεοειδικές ορμόνες.
    Μείωση: Φάρμακα: οξαλικά.

    cancer detection 1

    Πόσο συχνά πρέπει να κάνετε αυτές τις εξετάσεις;

    Τα υγιή άτομα πρέπει να κάνουν αυτές τις εξετάσεις μία φορά το χρόνο. Έτσι μετρούνται τα επίπεδα γενικής φλεγμονής και κινδύνου ασθένειας. 

    Αν κάποιος έχει καρκίνο πρέπει να τα ελέγχει, συχνότερα, συνήθως, κάθε 3 μήνες. Οι εργαστηριακές αυτές αξιολογήσεις επιτρέπουν τον έλεγχο της φυσιολογικής λειτουργίας του σώματος.

    Είναι ένα ουσιαστικό σημείο ελέγχου για την κατανόηση των μοναδικών αντιδράσεων του σώματός μας στα φάρμακα, τη διατροφή, τα συμπληρώματα, στην αλλαγή του τρόπου ζωής και ακόμη και στα συναισθηματικά γεγονότα. 

    Πληροφορίες για τις διαγνωστικές εξετάσεις ''Διαγνωστική Αθηνών''

    Το μοριακό προφίλ του όγκου είναι απαραίτητο και χρήσιμο εργαλείο για τη θεραπευτική σας απόφαση.

    Ζητείστε την εξέταση πριν κάνετε οποιαδήποτε θεραπεία. Η ζωή σας είναι πολύτιμη.

    Ζητήστε από την  EMEDI  πληροφορίες για το μοριακό προφίλ του όγκου.

    Μάθετε όλες τις πληροφορίες από τους συνεργάτες μας για την εξατομικευμένη θεραπεία του καρκίνου, πατώντας εδώ.

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τον καρκίνο 

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τον καρκίνο

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Διατηρήστε υγιή τα ανοσοποιητικά σας κύτταρα

    Χρήσιμες πληροφορίες για τα αντιοξειδωτικά

    Γαλακτική αφυδρογονάση

    Καρκινικοί δείκτες

    Η μεγάλη αλήθεια για τη θεραπεία του καρκίνου

    www.emedi.gr

     

     

  • Χρήσιμες πληροφορίες για την αλωπεκία Χρήσιμες πληροφορίες για την αλωπεκία

    Η αλωπεκία

    Αλωπεκία είναι η απουσία μαλλιών από τις περιοχές του δέρματος, όπου υπάρχουν φυσιολογικά 

    • Τελογενής αλωπεκία: Διάχυτη απώλεια τριχών, που έχει ως αποτέλεσμα την ελαττωμένη πυκνότητα μαλλιών, αλλά δεν οδηγεί σε πλήρη φαλάκρα
    • Αναγενής αλωπεκία: Διάχυτη απόπτωση των τριχών συμπεριλαμβανομένων των τριχών που μεγαλώνουν, η οποία μπορεί να οδηγήσει σε πλήρη φαλάκρα
    • Ψευδογυροειδής αλωπεκία: Είναι, επίσης, γνωστή ως ουλώδης αλωπεκία και χαρακτηρίζεται από λείο δέρμα τριχωτού της κεφαλής χωρίς στοιχείο θυλακώδους οπής τρίχας 
    • Ανδρογεννητική αλωπεκία: Απώλεια τριχών εμφανιζόμενη και στα δύο φύλα λόγω του ερεθισμού των ριζών των τριχών από ανδρικές ορμόνες 
    • Γυροειδής αλωπεκία: Πλάκες, απώλεια μαλλιών χωρίς σημάδια
    • Αλωπεκία εξ έλξεως: Πλάκες, κυρίως, απώλεια μαλλιών χωρίς σημάδια
    • Δερματοφυτία τριχωτού κεφαλής: Πλάκες τριχών σπασμένων κοντά στο δέρμα του τριχωτού της κεφαλής με ή χωρίς συνοδό φλεγμονή λόγω μυκητιασικής μόλυνσης 

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Δέρμα/Εξωκρινείς αδένες 

    Γενετική: Στους Καυκάσιους, η ανδρογεννητική αλωπεκία ακολουθεί ένα επικρατούντα χαρακτήρα με ατελή διεισδυτικότητα. Η κληρονομική επίπτωση είναι σημειωτέα, όχι μόνο στους άνδρες, αλλά επίσης και σε γυναίκες με ισχυρό οικογενειακό ιστορικό φαλάκρας 

    Επικρατέστερη ηλικία: Η επίπτωση της ανδρογεννητικής αλωπεκίας αυξάνει με την αύξηση της ηλικίας. Η δερματοφυτία του τριχωτού της κεφαλής και η αλωπεκία εξ έλξεως είναι πιο συχνές στα παιδιά

    Επικρατέστερο φύλο: Άνδρες > Γυναίκες

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΑΛΩΠΕΚΙΑΣ

    • Απώλεια μαλλιών
    • Κνησμός (στη δερματοφυτία του τριχωτού της κεφαλής)
    • Απολέπιση του δέρματος του τριχωτού της κεφαλής 
    • Σπασμένες τρίχες (στη δερματοφυτία του τριχωτού της κεφαλής και στην αλωπεκία εξ έλξεως)
    • Εύκολα αφαιρέσιμες τρίχες στην περιφέρεια των πλακών αλωπεκίας (στη γυροειδή αλωπεκία)
    • Φλεγμονή (στη δερματοφυτία του τριχωτού της κεφαλής)
    • Εύκολη αφαίρεση μαλλιών στα όρια των πλακών αλωπεκίας (στη γυροειδή αλωπεκία)

    ΑΙΤΙΑ ΑΛΩΠΕΚΙΑΣ

    Τελογενής τριχόπτωση:

    • Μετά τον τοκετό
    • Φάρμακα (αντισυλληπτικά από το στόμα, αντιπηκτικά, β-αναστολείς, χημειοθεραπευτικά, ιντερφερόνη, ρετινοειδή)
    • Stress (σωματικό ή ψυχικό)
    • Ορμονικά (υπό- ή υπερθυρεοειδισμός, υποϋποφυσισμός)
    • Θρεπτικά (κακή διατροφή, έλλειψη σιδήρου, έλλειψη ψευδαργύρου)
    • Διάχυτη γυροειδής αλωπεκία

    Αναγενής τριχόπτωση:

    • Σπογγοειδής μυκητίαση
    • Θεραπεία με ακτίνες Χ
    • Φάρμακα (χημειοθεραπευτικοί παράγοντες, αλλοπουρινόλη, λεβοντόπα, βρωμοκρυπτίνη)
    • Δηλητηρίαση (βισμούθιο, αρσενικό, χρυσός, βορικό οξύ, θάλλιο)

    Ουλώδης αλωπεκία:

    • Συγγενής και εξελικτικό ελάττωμα
    • Λοίμωξη (λέπρα, σύφιλις, ανεμοβλογιά, έρπης ζωστήρας, λεϊσμανίαση)
    • Βασικοκυτταρικό καρκίνωμα
    • Επιδερμοειδείς σπίλοι
    • Φυσικοί παράγοντες (οξέα και βάσεις, εγκαύματα, ψύξη) ακτινοδερματίτιδα
    • Ουλώδες πεμφιγοειδές
    • Ομαλός λειχήνας 
    • Σαρκοείδωση

    Ανδρογεννητική αλωπεκία:

    • Υπερπλασία επινεφριδίων 
    • Πολυκυστικές ωοθήκες 
    • Υπερπλασία ωοθηκών 
    • Καρκινοειδές
    • Υπερπλασία υπόφυσης 
    • Φάρμακα (τεστοστερόνη, Danazole, ACTH, αναβολικά στεροειδή, προγεστερόνη)

    Γυρεοειδής αλωπεκία:

    • Άγνωστη αλλά πιθανόν αυτοάνοση

    Αλωπεκία εξ έλξεως:

    • Τριχοτιλλομανία (άμεσο αυτόματο βγάλσιμο των μαλλιών) από τον ίδιο
    • Σφιχτά ρόλεϋ ή κοτσίδες (πλεξούδες)

    Δερματοφυτία του τριχωτού της κεφαλής:

    • Είδη μικρόσπορου (Microsporium)
    • Είδη τριχόφυτου (Trichophytum)

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΑΛΩΠΕΚΙΑΣ

    • Θετικό οικογενειακό ιστορικό φαλάκρας
    • Σωματικό ή ψυχολογικό stress
    • Κύηση

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΑΛΩΠΕΚΙΑΣ

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΑΛΩΠΕΚΙΑΣ

    Ψάξτε για τους τύπους αλωπεκίας και στη συνέχεια για πιθανώς αναστρέψιμα αίτια

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ ΑΛΩΠΕΚΙΑΣ

    • Δοκιμασίες λειτουργίας θυρεοειδούς 
    • Γενική αίματος, μπορεί να αντανακλά μια υποκείμενη ανοσολογική διαταραχή 
    • Ελεύθερη τεστοστερόνη και δεϋδροεπιανδροστερόνη σε γυναίκες με ανδρογενή αλωπεκία
    • Φερριτίνη ορού
    • VDRL και RPR για σύφιλη
    • Αριθμός Β και Τ λεμφοκυττάρων (μερικές φορές χαμηλός σε ασθενείς με γυροειδή αλωπεκία)

    Φάρμακα που μπορεί να μεταβάλλουν τα ευρήματα: Αντιμυκητιασικά φάρμακα που μπορεί να κάνουν την εξέταση ΚΟΗ ψευδώς αρνητική

    ΠΑΘΟΛΟΓΟΑΝΑΤΟΜΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ ΑΛΩΠΕΚΙΑΣ

    Η βιοψία δέρματος του τριχωτού της κεφαλής με μικροσκόπηση ρουτίνας και άμεσο ανοσοφθορισμό θα βοηθήσει στη διάγνωση της δερματοφυτίας του τριχωτού της κεφαλής, διάχυτης γυροειδούς αλωπεκίας και της αλωπεκίας εξ έλξεως, εξαιτίας ερυθηματώδους λύκου, ομαλού λειχήνα και σαρκοείδωσης 

    ΕΙΔΙΚΕΣ ΔΟΚΙΜΑΣΙΕΣ ΑΛΩΠΕΚΙΑΣ

    • Δοκιμασία ελαφρού τραβήγματος μαλλιών (θετική σε γυροειδή αλωπεκία)
    • Άμεση μικροσκοπική εξέταση του στελέχους της τρίχας
    • Εξέταση υδροξειδίου του καλίου (ΚΟΗ) της φολίδος εάν υπάρχει (θετική στη δερματοφυτία του τριχωτού της κεφαλής)
    • Καλλιέργεια μυκήτων της φολίδος, εάν υπάρχει 

    ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΕΣ ΜΕΘΟΔΟΙ ΑΛΩΠΕΚΙΑΣ

    Βιοψία του τριχωτού της κεφαλής (μερικές φορές)

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΑΛΩΠΕΚΙΑΣ

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ ΑΛΩΠΕΚΙΑΣ

    Εξωνοσοκομειακός ασθενής 

    8

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ ΑΛΩΠΕΚΙΑΣ

    • Τελογενής τριχόπτωση: μέγιστη απόπτωση 3 μήνες μετά το γεγονός που την υποκίνησε (φάρμακα, άγχος, ένδεια διατροφής) και ανάρρωση που ακολουθεί τη διόρθωση του αιτίου. Σπάνια μόνιμη φαλάκρα.
    • Αναγενής τριχόπτωση: η τριχόπτωση ξεκινά μερικές μέρες έως μερικές εβδομάδες μετά το γεγονός που την υποκίνησε, με ανάρρωση που ακολουθεί τη διόρθωση του αιτίου. Σπάνια μόνιμη φαλάκρα

    • Ουλώδης αλωπεκία: οι θύλακοι των τριχών είναι μόνιμα κατεστραμμένοι. Η μόνη αποτελεσματική θεραπεία είναι η χειρουργική (με εμφύτευση μοσχεύματος, εμφύτευση κρημνού, ή εκτομή της ουλώδους περιοχής)

    • Ανδρογεννής αλωπεκία: μετά τη χρησιμοποίηση τοπικά μινοξιδίλης για 12 μήνες, 39% των αναφερόμενων περιπτώσεων εμφανίζουν μέτρια έκδηλη αύξηση τριχών. Άλλες θεραπείες για ανδρογεννή αλωπεκία είναι χειρουργικές (εμφύτευση μαλλιών, σμίκρυνση του δέρματος του τριχωτού της κεφαλής, εμφύτευση κρημνού και εξάπλωση μαλακών ιστών 

    • Γυρεοειδής αλωπεκία: συνήθως, η νόσος αυτοϊάται σε 3 χρόνια χωρίς θεραπεία, οι υποτροπές ωστόσο είναι συχνές

    • Αλωπεκία εξ έλξεως: μόνο με την παύση του τραβήγματος των μαλλιών θα ιαθεί η διαταραχή. Μπορεί να χρειαστεί ψυχιατρική ή ψυχολογική παρέμβαση. Επιτυχείς θεραπευτικές προσεγγίσεις συμπεριλαμβάνουν φάρμακα, θεραπεία συμπεριφοράς και ύπνωση 

    • Δερματοφυτία του τριχωτού της κεφαλής: Συνήθως, 6-8 εβδομάδες θεραπείας είναι αρκετές 

    ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ ΑΛΩΠΕΚΙΑΣ

    Πλήρης δραστηριότητα

    ΔΙΑΙΤΑ ΑΛΩΠΕΚΙΑΣ

    Όχι ειδική δίαιτα

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΑΛΩΠΕΚΙΑΣ

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ ΑΛΩΠΕΚΙΑΣ

    • Ανδογεννητική αλωπεκία - τοπικά μινοξιδίλη 2%
    • Γυρεοειδής αλωπεκία - στεροειδή τοπικά υψηλής δραστικότητας
    • Δερματοφυτίαση τριχωτού κεφαλής - γκριζεοφουλβίνη 10 mg/Kg την ημέρα σε παιδιά. Κετοκοναζόλη 200 mg μια φορά την ημέρα. Η θεραπεία μπορεί να χρειαστεί να συνεχιστεί για 6-8 εβδομάδες 

    Αντενδείξεις:

    • Μινοξιδίλη τοπικά - υπερευαισθησία στη μινοξιδίλη
    • Στεροειδή τοπικά - υπερευαισθησία στα κορτικοστεροειδή 
    • Γκριζεοφουλβίνη - κύηση, πορφυρία, ηπατοκυτταρική έκπτωση, υπερευαισθησία στη γκριζεοφουλβίνη 
    • Κετοκοναζόλη - υπερευαισθησία στην κετοκοναζόλη

    Προφυλάξεις:

    Μινοξιδίλη τοπικά:

    • Καύσος και ερεθισμός των ματιών 
    • Κατακράτηση άλατος και νερού 
    • Ταχυκαρδία
    • Στηθάγχη (σπάνια)

    Στεροειδή τοπικά:

    • Τοπικός καύσος και νυγμώδης αίσθηση
    • Ατροφία δέρματος 
    • Τηλαγγειεκτασίες 
    • Καταστολή υποθαλαμο-υποφυσιο-επινεφριδιακού (ΥΥΕ) άξονα με κορτικοστεροειδή υψηλής δραστικότητας 

    Γκριζεοφουλβίνη:

    • Αντιδράσεις φωτοευαισθησίας 
    • Συνδρόμου λύκου

    Κετοκοναζόλη:

    • Αναφυλαξία
    • Ηπατοτοξικότητα
    • Ολιγοσπερμία
    • Νευροψυχιατρικές διαταραχές 

    Σημαντικές πιθανές αλληλεπιδράσεις:

    • Μινοξιδίλη τοπικά: μπορεί να προκαλέσει ορθοστατική υπόταση 
    • Γκριζεοφουλβίνη: ελαττώνει τη δραστηριότητα της ουαρφαρίνης. Τα βαρβιτουρικά ελαττώνουν τη δραστηριότητα της γκριζεοφουλβίνης 
    • Κετοκοναζόλη: μπορεί να επαυξήσει τη δραστηριότητα της κετοκοναζόλης, σύγχρονα με τη χορήγηση φαινυντοΐνης μπορεί να μεταβληθεί ο μεταβολισμός και των δυο φαρμάκων  
    • Οι Η2 αναστολείς ελαττώνουν την απορρόφηση της κετοκοναζόλης. Αν χρειάζεται συνοδός θεραπεία, δώστε Η2 αναστολείς τουλάχιστον 2 ώρες μετά τη χορήγηση της κετοκοναζόλης

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ ΜΕ ΑΛΩΠΕΚΙΑ

    Οι ασθενείς σε θεραπεία με κετοκοναζόλη πρέπει να παρακολουθούνται στενά για πιθανή δυσλειτουργία του ήπατος

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ ΑΛΩΠΕΚΙΑΣ

    • Τελογενής τριχόπτωση - σπάνια μόνιμη φαλάκρα
    • Αναγενής τριχόπτωση -σπάνια μόνιμη φαλάκρα
    • Ψευδογυροειδής αλωπεκία - οι θύλακοι των τριχών είναι μόνιμα κατεστραμμένοι 
    • Ανδρογενής αλωπεκία - εξαρτάται από τη θεραπεία 
    • Γυροειδής αλωπεκία - οι υποτροπές είναι συχνές 
    • Αλωπεκία εξ έλξεως - εξαρτάται από τη θεραπεία συμπεριφοράς 
    • Δερματοφυτία τριχωτού της κεφαλής - συνήθως, πλήρης ανάρρωση

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Γυροειδής αλωπεκία, σύνδρομο Down, λεύκη, διαβήτης

    ΗΛΙΚΙΑΚΑ ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Παιδιατρικό: Η δερματοφυτίαση του τριχωτού της κεφαλής είναι η μόνη συνήθης μορφή αλωπεκίας 

    Γηριατρικό: Η ανδρογεννητική αλωπεκία είναι πιο συχνή μετά τα 50 έτη

    ΚΥΗΣΗ

    Η απώλεια μαλλιών μετά τον τοκετό οφείλεται στη διαφοροποίηση της φυσιολογίας κατά τη διάρκεια της κύησης 

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για το δέρμα, τα μαλλιά και τα νύχια

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για το δέρμα, τα μαλλιά και τα νύχια

    3984

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Χρήσιμες πληροφορίες για την ανεπάρκεια ψευδαργύρου

    Δερματοφυτία τριχωτού της κεφαλής

    Αποφολιδωτική δερματίτιδα

    Χρήσιμες πληροφορίες για την τριχόπτωση

    Οι εξετάσεις αίματος για την τριχόπτωση

    Με το άγχος πέφτουν τα μαλλιά;

    Χρήσιμες ιατρικές συνταγές με κολλιτσίδα

    Να βάζετε δεντρολίβανο στα φαγητά σας

    Saw Palmetto 

    Που κάνει καλό το φασκόμηλο

    Ιατρικές συνταγές με θυμάρι

    Για υγιή μαλλιά, όμορφο δέρμα και δυνατά νύχια

    Η γυροειδής αλωπεκία

    Χρήσιμες ιατρικές συνταγές για το δεντρολίβανο

    Η λεβάντα

    Άκορος

    Τα εξτένσιονς δημιουργούν προβλήματα

    Πότε πρέπει να ανησυχήσετε αν σας πέφτουν τα μαλλιά

    Υπάρχει ανάγκη για θεραπείες που δεν ρίχνουν τα μαλλιά στον καρκίνο

    Τριχόπτωση στα παιδιά

    Θεραπείες φαλάκρας

    Τριχοτιλλομανία

    Η τριχόπτωση στις γυναίκες

    Τριχόπτωση

    Διάγνωση μιας νόσου από το τριχωτό της κεφαλής

    H λοσιόν του EMEDI για την τριχόπτωση

    Κόλπα για να έχετε πυκνά μαλλιά

    Κάντε θεραπεία στα μαλλιά σας

    Λοσιόν για την ανδρική τριχόπτωση

    Η δάφνη

    Ιατρικές συνταγές με αλόη

    Λοσιόν για την τριχόπτωση

    Φασκόμηλο

    Τσουκνίδα

    Λύθηκε το μυστήριο της φαλάκρας

    Η ζωή της τρίχας

    Μήπως σας πέφτουν τα μαλλιά;

    Τι να κάνετε αν έχετε λεπτά μαλλιά

    Οι χρήσεις της μεσοθεραπείας

    Θεραπεύονται οι ουλές στο τριχωτό της κεφαλής;

    Οι δερματικές βλάβες από τις χημειοθεραπείες και τις ακτινοθεραπείες

    Η τοξικότητα των κυτταροστατικών φαρμάκων

    Με το άγχος πέφτουν τα μαλλιά;

    Η γυροειδής αλωπεκία

    Χρήσιμες ιατρικές συνταγές για το δεντρολίβανο

    Λίφτινγκ με αυτόλογους αυξητικούς παράγοντες

    Η λεβάντα

    Άκορος

    Τα εξτένσιονς δημιουργούν προβλήματα

    Πότε πρέπει να ανησυχήσετε αν σας πέφτουν τα μαλλιά

    Υπάρχει ανάγκη για θεραπείες που δεν ρίχνουν τα μαλλιά στον καρκίνο

    Τριχόπτωση στα παιδιά

    Θεραπείες φαλάκρας

    Τριχοτιλλομανία

    Η τριχόπτωση στις γυναίκες

    Τριχόπτωση

    Διάγνωση μιας νόσου από το τριχωτό της κεφαλής

    Υπάρχουν κίνδυνοι από την Ακτινοθεραπεία;

    H λοσιόν του EMEDI για την τριχόπτωση

    Αυτόλογη μεσοθεραπεία προσώπου

    www.emedi.gr

     

     

     

  • Νόσος και σύνδρομο Cushing Νόσος και σύνδρομο Cushing

    Χρήσιμες πληροφορίες για τη νόσο και το σύνδρομο Cushing

    Νόσος και σύνδρομο Cushing είναι παθολογικές καταστάσεις που οφείλονται σε χρόνια έκθεση σε μεγάλες ποσότητες κορτιζόλης (το κυριότερο κορτικοστεροειδές). Η συνηθέστερη αιτία είναι η παρατεταμένη λήψη γλυκοκορτικοειδών 

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Δέρμα/Εξωκρινείς αδένες 

    Επικρατέστερη ηλικία: Όλες οι ηλικίες

    Επικρατέστερο φύλο: Άνδρες < Γυναίκες

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΝΟΣΟΥ ΚΑΙ ΣΥΝΔΡΟΜΟΥ CUSHING

    • Πανσεληνοειδές προσωπείο (αυξημένη εναπόθεση λίπους στο πρόσωπο)
    • Βουβαλοειδής αυχένας και κορμός (αυξημένη εναπόθεση λίπους στον αυχένα και στον κορμό)
    • Ασημόχροες γραμμώσεις στο δέρμα
    • Διαβήτης ή μείωση της ανοχής στη γλυκόζη με υπεργλυκαιμία και/ή γλυκοζουρία νηστείας
    • Μυϊκή αδυναμία που οφείλεται σε απώλεια μυϊκής μάζας λόγω αυξημένου καταβολισμού
    • Καθυστέρηση σκελετικής ανάπτυξης στα παιδιά

    ΑΙΤΙΑ ΝΟΣΟΥ ΚΑΙ ΣΥΝΔΡΟΜΟΥ CUSHING

    • Παρατεταμένη λήψη γλυκοκορτκοειδών και/ή ACTH 
    • Υπερκορτιζολαιμία οφειλόμενη σε ενδογενή ACTH 
    1. Υποφυσιακοί όγκοι που εκκρίνουν ACTH 
    2. Έκτοπη παραγωγή ACTH (π.χ. μικροκυτταρικός καρκίνος πνεύμονα)
    • Υπερκορτιζολαιμία ανεξάρτητη από την ενδογενή ACTH 
    1. Επινεφριδιακό αδένωμα
    2. Επινεφριδιακός καρκίνος 
    3. Μακρό/μικρο οζώδης υπερπλασία

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΝΟΣΟΥ ΚΑΙ ΣΥΝΔΡΟΜΟΥ CUSHING

    • Κάθε ιατρικό πρόβλημα που απαιτεί παρατεταμένη χορήγηση κορτικοστεροειδών 
    • Όγκοι υπόφυσης
    • Όγκοι επινεφριδίων

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΝΟΣΟΥ ΚΑΙ ΣΥΝΔΡΟΜΟΥ CUSHING

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ

    • Παχυσαρκία σχετιζόμενη με σακχαρώδη διαβήτη
    • Ανδρογεννητικό σύνδρομο
    • Δευτεροπαθής υπερκορτιζολαιμία σε αλκοολισμό (ψευδο-Cushing)

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    • Δοκιμασία καταστολής με δεξαμεθαζόνη
    • 17-υδροξυκορτικοστεροειδή και κορτιζόλη ούρων 
    • ACTH πλάσματος
    • Δοκιμασία παράγοντα απελευθέρωσης κορτικοτροπίνης (CRF)
    • Γλυκοζουρία (πιθανή)
    • Πολυκυτταραιμία
    • Ουδετεροφιλία
    • Λεμφοπενία
    • Μείωση ανοχής στους υδατάνθρακες 
    • Υποκαλιαιμία
    • Υπονατριαιμία

    ΠΑΘΟΛΟΓΟΑΝΑΤΟΜΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    • Υαλινοποίηση των βασεόφιλων κυττάρων (πρόσθια υπόφυση)
    • Μυϊκή ατροφία
    • Νεφροσκλήρυνση 

    ΕΙΔΙΚΕΣ ΔΟΚΙΜΑΣΙΕΣ 

    • ΗΚΓ - μπορεί να δείξει σημεία υπέρτασης και υποκαλιαιμίας 
    • Σε ACTH - εξαρτώμενη υπερκορτιζολαιμία δειγματοληψία για ACTH από τον κατώτερο λιθοειδή κόλπο

    ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΗ

    • Ακτινογραφία θώρακα 
    • Ακτινογραφία σπονδυλικής στήλης - η οστεοπόρωση είναι συνήθης
    • Σε υποψία υποφυσιακού όγκου - οπτικά πεδία, αξονική τομογραφία και μαγνητική τομογραφία υποφύσεως 
    • Σε υποψία επινεφριδιακής νόσου - αξονική τομογραφία

    ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΕΣ ΜΕΘΟΔΟΙ ΝΟΣΟΥ ΚΑΙ ΣΥΝΔΡΟΜΟΥ CUSHING

    Οι παραπάνω δοκιμασίες έχουν ένδειξη κατά περίπτωση. Η επιλογή των διαγνωστικών πράξεων, εξαρτάται από τα δεδομένα και την κρίση του ιατρού. Κάποιες δοκιμασίες μπορεί να χρειαστούν επανάληψη 

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΝΟΣΟΥ ΚΑΙ ΣΥΝΔΡΟΜΟΥ CUSHING

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ 

    Ενδονοσοκομειακή περίθαλψη για την εκτέλεση χειρουργικών πράξεων 

    cushings syndrome

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ 

    Ανάλογα με την αιτία μπορεί να χρειαστεί ακτινοβολία, φάρμακα ή εγχείρηση

    Πρωτοπαθής υπερέκκριση ACTH:

    • Διασφηνοειδική μικροχειρουργική. Συμπληρωματική ακτινοθεραπεία στους ασθενείς που δεν θεραπεύθηκαν 

    Επινεφριδιακοί όγκοι:

    • Χειρουργική αφαίρεση όταν είναι δυνατό
    • Σε περίπτωση επινεφριδιακού καρκινώματος, η πρόγνωση είναι φτωχή 

    Έκτοπη παραγωγή ACTH:

    • Αφαίρεση νεοπλασματικού ιστού
    • Σε μεταστατική διασπορά είναι αδύνατη η χειρουργική θεραπεία

    Συντηρητική θεραπεία με αναστολείς της επινεφριδιακής έκκρισης:

    • Δεν έχει αποδειχτεί ιδιαίτερα επιτυχής 
    • Θα πρέπει να χρησιμοποιείται όταν αποτυγχάνουν όλες οι άλλες μέθοδοι
    • Πάντα σε συνεργασία με εμπειρικό κλινικό

    ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ 

    Εξαρτάται από τα συμπτώματα και το είδος της θεραπείας 

    ΔΙΑΙΤΑ 

    • Συμπληρώματα καλίου
    • Δίαιτα υψηλής περιεκτικότητας σε πρωτεΐνες 

    ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    • Οδηγίες σχετικά με τη φαρμακευτική αγωγή, τη δίαιτα και τη δραστηριότητα
    • Άμεση αντιμετώπιση των λοιμώξεων
    • Καθημερινή παρακολούθηση του σωματικού βάρους 
    • Ψυχολογική υποστήριξη

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΝΟΣΟΥ ΚΑΙ ΣΥΝΔΡΟΜΟΥ CUSHING

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ

    • Η φαρμακευτική θεραπεία θα πρέπει να καθορίζεται σε συνεργασία με ενδοκρινολόγο 

    Επιπρόσθετες θεραπευτικές δυνατότητες:

    • Αναστολή παραγωγής κορτιζόλης - κετοκοναζόλη 400-600 mg 2 φορές την ημέρα (δόσεις μεγαλύτερες από τις συνηθισμένες)
    • Θεραπεία υποκατάστασης γλυκοκορτικοειδών, ακολουθεί τη χειρουργική αντιμετώπιση. Στις περισσότερες περιπτώσεις μπορεί να διακοπεί μετά από 3-12 μήνες 

    ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΑ ΦΑΡΜΑΚΑ

    • Μιτοτάνη
    • Αμινογλουτεθιμίδη
    • Μετυραπόνη 

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ 

    • Εξατομικευμένη, εξαρτάται από τη θεραπεία 
    • Τακτικός έλεγχος για σημεία επινεφριδιακής υπολειτουργίας 

    ΠΡΟΛΗΨΗ/ΑΠΟΦΥΓΗ

    • Αποφυγή παρατεταμένης θεραπείας με κορτικοστεροειδή όταν είναι δυνατό
    • Καλή εκπαίδευση που θα βοηθήσει τον ασθενή να συμβιβαστεί με ισόβια θεραπεία

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ 

    • Οστεοπόρωση 
    • Αυξημένη επίπτωση λοιμώξεων 
    • Αρρενοποίηση 
    • Παθολογικά κατάγματα
    • Μεταστάσεις κακοήθων όγκων 
    • Άποιος διαβήτης

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ

    • Συνήθης πορεία - χρόνια με περιοδικές εξάρσεις και σπάνιες υφέσεις 
    • Καλύτερη πρόγνωση στις καταστάσεις  που επιδέχονται χειρουργική αντιμετώπιση

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Όγκοι της υπόφυσης 

    ΗΛΙΚΙΑΚΑ ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Παιδιατρικό: Σπάνια στη βρεφική και παιδική ηλικία. Οι περισσότερες περιπτώσεις (πριν τα 8 χρόνια) οφείλονται σε κακοήθεις επινεφριδιακούς όγκους 

    ΚΥΗΣΗ

    Μπορεί να προκαλέσει έξαρση της νόσου Cushing

    ΑΛΛΕΣ ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ

    Υπερέκκριση ACTH από υποφυσιακούς όγκους είναι η αιτία αυτού που ονομάζεται νόσος του Cushing

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για το ενδοκρινικό σύστημα

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για το ενδοκρικό σύστημα

    shutterstock 466827188 1400x4802x

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Υποφυσιακό βασεόφιλο αδένωμα

    Οι καλύτερες διαγνωστικές εξετάσεις για το ενδοκρινικό σύστημα και τον μεταβολισμό

    Αδένωμα της υπόφυσης

    Το σύνδρομο της χρόνιας κόπωσης

    www.emedi.gr

     

     

  • Χρήσιμες πληροφορίες για το σύνδρομο Guillain - Barre Χρήσιμες πληροφορίες για το σύνδρομο Guillain - Barre

    Σύνδρομο Guillain - Barre

    Σύνδρομο Guillain - Barre είναι η οξεία εγκατάσταση προϊούσας έκπτωσης της κινητικότητας που αρχίζει, συνήθως, περιφερικά. Είναι συμμετρική και συνοδεύεται, συχνά, από απώλεια της αισθητικότητας. Εκδηλώνεται μετά από προηγούμενη λοίμωξη σε 6 το πολύ εβδομάδες, στο 65% των περιπτώσεων

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Νευρικό, Ενδοκρινείς/Μεταβολισμός

    Γενετική: Υποτροπιάζουσα μορφή - η χρόνια υποτροπιάζουσα, πολυνευροπάθεια έχει συσχετιστεί με τα HLA-Aw30 και HLA-Aw31

    Επικρατέστερη ηλικία: Εμφανίζεται σε όλες τις ηλικίες 

    Επικρατέστερο φύλο: Άνδρες = Γυναίκες 

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΣΥΝΔΡΟΜΟΥ GUILLAIN - BARRE

    • Συμμετρική, περιφερική μυϊκή αδυναμία που αρχίζει από τα πόδια και ανεβαίνει γρήγορα (μέσα σε λίγες ημέρες) προς τα χέρια (συνοδεύεται από παραισθησίες που μπορεί να είναι διαλείπουσες)
    • Απώλεια του μυϊκού τόνου 
    • Μειωμένα αντανακλαστικά, στη συνέχεια απώλεια των εν τω βάθει τενόντων αντανακλαστικών - 100%
    • Απώλεια αισθητικότητας με κατανομή τύπου "κάλτσας" (ποικίλλει)
    • Συμμετοχή του προμήκη - αμφοτερόπλευρη προσωπική και στοματοφαρυγγική πάρεση
    • Δυσκαταποσία
    • Επίσχεση ούρων 
    • Παράλυση των αναπνευστικών μυών 
    • Διακύμανση της αρτηριακής πίεσης 
    • Απρόσφορη έκκριση ADH (αντιδιουρητικής ορμόνης)

    ΑΙΤΙΑ ΣΥΝΔΡΟΜΟΥ GUILLAIN - BARRE

    • Θεωρούνταν αυτοάνοσης αιτιολογίας. Εκδηλώνεται μετά από προηγούμενη λοίμωξη. Έχει περιγραφεί μετά από λοίμωξη του ανώτερου αναπνευστικού, λοιμώδη μονοπυρήνωση, λοίμωξη από κυτταρομεγαλοϊό, έρπη ζωστήρα, ινφλουέντζα Α, μυκόπλασμα, παρωτίτιδα, AIDS, νόσο του Lyme, λέμφωμα (ειδικά Hodgkin), ορονοσία και μετεγχειρητικά 

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΣΥΝΔΡΟΜΟΥ GUILLAIN - BARRE

    Προηγηθείσα λοίμωξη

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΣΥΝΔΡΟΜΟΥ GUILLAIN - BARRE

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΣΥΝΔΡΟΜΟΥ GUILLAIN - BARRE

    • Νευροπάθεια από διάφορα άλλα αίτια - βαρέα μέταλλα (μόλυβδος, αρσενικό), βιομηχανικά προϊόντα, ακρολαμίδη, διθειούχος άνθρακας, τριχλωροαιθυλένιο, σπορέλαιο από γογγύλι, βενζένιο, οργανοφωσφορικοί εστέρες
    • Δευτεροπαθής από άλλα οργανικά αίτια - διαβήτης, ουραιμία, πορφυρία, αμυλοείδωση, λύκος, οζώδης πολυαρτηρίτιδα, ρευματοειδής αρθρίτιδα, καρκίνωμα, λέμφωμα, πολλαπλό μυέλωμα, πολυομυελίτιδα 
    • Δευτεροπαθής από καταστάσεις ανεπάρκειας - αλκοολισμός, Β12, φυλλικό οξύ
    • Φάρμακα - χρυσός, σουλινδάκη, υδραλαζίνη, νιτρικό οξύ, δισουλφιράμη, γλουτεθιμίδη, φαινυτοΐνη, νιτροφουραντοΐνη, δαψόνη, μετρονιδαζόλη, ισονιαζίδη, πυριδοξίνη σε δόση μεγαλύτερη από 2 gr/ημέρα 
    • Κληρονομικά αίτια πολυνευροπάθειας - Charcot-Marie-Tooth, Roussy-Levy, μεταχρωματική λευκοδυστροφία, αδρενολευκοδυστροφία, νόσος Anderson-Fabry, πολυνευροπάθεια σε έδαφος πορφυρίας, νόσος του Krabbe, Dejerine-Sottas, νόσος του Refsum, αβηταλιποπρωτεϊναιμία, νόσος του Andrade

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ ΣΥΝΔΡΟΜΟΥ GUILLAIN - BARRE

    • ΕΝΥ - αύξηση του λευκώματος στο ΕΝΥ χωρίς συνοδό αύξηση των κυττάρων. Η αύξηση παρατηρείται μέσα σε μία εβδομάδα μετά την έναρξη των συμπτωμάτων και φτάνει τη μεγαλύτερη τιμή σε 4-6 εβδομάδες. Η αύξηση του λευκώματος μπορεί να είναι πολύ μεγάλη (> 1.000 mg/dl)
    • Γενική αίματος - μπορεί να παρατηρηθεί πρώιμη λευκοκυττάρωση με αριστερή στροφή, η οποία υποχωρεί κατά τη διάρκεια της νόσου

    ΠΑΘΟΛΟΓΟΑΝΑΤΟΜΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ ΣΥΝΔΡΟΜΟΥ GUILLAIN - BARRE

    • Τμηματική απομυελίνωση των περιφερικών νεύρων, εκφύλιση του νευράξονα 
    • Φλεγμονώδεις αλλοιώσεις - διήθηση από λεμφοκύτταρα και μακροφάγα του μυελώδους ελύτρου

    ΕΙΔΙΚΕΣ ΔΟΚΙΜΑΣΙΕΣ ΣΥΝΔΡΟΜΟΥ GUILLAIN - BARRE

    Ηλεκτρομυογράφημα - η παρουσία οξύαιχμων ή ινιδικών δυναμικών υποδηλώνουν εκφύλιση του άξονα. Η ταχύτητα αγωγής των νεύρων είναι μειωμένη λόγω της απομυελίνωσης. Συνήθως δεν είναι απαραίτητο για τη διάγνωση  

    ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΕΣ ΜΕΘΟΔΟΙ ΣΥΝΔΡΟΜΟΥ GUILLAIN - BARRE

    Οσφυονωτιαία παρακέντηση - Πίεση του ΕΝΥ φυσιολογική, κύτταρα συνήθως φυσιολογικά, σάκχαρο φυσιολογικό, λεύκωμα αυξημένο, μερικές φορές, κατά πολύ (> 1.000 mg/dl). Αν είναι πολύ υψηλό, η αύξηση της ωσμωτικής πίεσης μπορεί να προκαλέσει αύξηση του όγκου του ΕΝΥ και συνεπώς αύξηση της πίεσης του ΕΝΥ και οίδημα θηλών 

    guillain barre syndrome treatment propel physiotherapy

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΣΥΝΔΡΟΜΟΥ GUILLAIN - BARRE

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ ΣΥΝΔΡΟΜΟΥ GUILLAIN - BARRE

    • Εισαγωγή σε νοσοκομείο που να διαθέτει ΜΕΘ για το ενδεχόμενο αναπνευστικής υποστήριξης με μηχανικό αερισμό. Μερικοί ασθενείς μπορεί να χρειαστούν για μεγάλα χρονικά διαστήματα αναπνευστική υποστήριξη. Μπορεί να χρειαστεί τραχειοστομία 
    • Νοσοκομείο που να παρέχει τη δυνατότητα πλασμασφαίρεσης

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ ΣΥΝΔΡΟΜΟΥ GUILLAIN - BARRE

    • Μέτρηση ζωτικής χωρητικότητας και αερίων αρτηριακού αίματος. Ζωτική χωρητικότητα < 1.000 ml και PaO2 < 70 υποδηλώνουν την ανάγκη υποστήριξης της αναπνοής 
    • Έλεγχος αρτηριακής πίεσης 
    • Πλασμασφαίρεση σε βαριές περιπτώσεις (ασθενείς που απαιτούν μηχανικό αερισμό ή δεν μπορούν να περπατήσουν). Μειώνει τη διάρκεια της νόσου και της μηχανικής υποστήριξης 
    • Πρόσληψη υγρών για διατήρηση του όγκου των ούρων σε 1 με 1,5 lt/ημέρα
    • Παρακολούθηση των ηλεκτρολυτών ορού για την πρόληψη δηλητηρίασης από νερό
    • Χρήση δικτυωτών στα κλινοσκεπάσματα για την προστασία του ασθενούς από πίεση και τραύματα
    • Τα υγρά και θερμά επιθέματα βοηθούν στην ανακούφιση του πόνου και επιτρέπουν τη γρήγορη έναρξη της φυσιοθεραπείας 

    ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ ΣΥΝΔΡΟΜΟΥ GUILLAIN - BARRE

    Χωρίς περιορισμούς. Φυσιοθεραπεία για την πρόληψη αγκυλώσεων 

    ΔΙΑΙΤΑ ΣΥΝΔΡΟΜΟΥ GUILLAIN - BARRE

    Ελεύθερη

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΣΥΝΔΡΟΜΟΥ GUILLAIN - BARRE

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ ΣΥΝΔΡΟΜΟΥ GUILLAIN - BARRE

    • Δεν συνιστάται η χρήση φαρμάκων. Τα στερεοειδή δε φαίνεται να έχουν αποτελέσματα
    • Η πρεδνιζόνη χρησιμοποιείται στην χρόνια μορφή της νόσου "χρόνια υποτροπιάζουσα πολυνευρίτιδα"
    • Υπερτασικά όπως η ντοπαμίνη για την υποστήριξη της αρτηριακής πίεσης 

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ ΜΕ ΣΥΝΔΡΟΜΟ GUILLAIN - BARRE

    Ο ασθενής θα χρειαστεί φυσικοθεραπεία και αποκατάσταση για να ανακτήσει τις δυνάμεις του

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ ΣΥΝΔΡΟΜΟΥ GUILLAIN - BARRE

    Κατά τη διάρκεια της νόσου:

    • Άποιος διαβήτης 
    • Σύνδρομο απρόσφορης έκκρισης αντιδιουρητικής ορμόνης 
    • Προσβολή του αυτόνομου νευρικού συστήματος 
    • Επανεμφάνιση των συμπτωμάτων μετά τη διακοπή της πλασμαφαίρεσης αν αυτή άρχισε πολύ νωρίς στην πορεία της νόσου 

    Ανάπτυξη χρόνιας πορείας:

    • Χρόνια φλεγμονώδης απομυελινωτική πολυριζονευροπάθεια. Εγκαθίσταται ύπουλα μετά από σύνδρομο Guillain - Barre και διαρκεί για χρόνια. Η πλασφασφαίρεση έχει αποτελέσματα στο 1/3 των ασθενών 

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ ΣΥΝΔΡΟΜΟΥ GUILLAIN - BARRE

    • Σε περιπτώσεις όπου η απομυελίνωση είναι αμιγής ή επικρατούσα - η αδυναμία και η παράλυση εξελίσσονται σε διάστημα δύο εβδομάδων, σταθεροποιούνται και στη συνέχεια, βαθμιαία, υποχωρούν 
    • 10-23% απαιτούν αναπνευστική υποστήριξη 
    • 7-22% εμφανίζουν μία υπολειμματική ήπια αναπηρία: ήπια αδυναμία ή απώλεια αντανακλαστικών 
    • Περίπου 10% εμφανίζουν σοβαρές υπολειμματικές βλάβες. Είναι οι ασθενείς που έχουν πιο παρατεταμένη πορεία, μεγαλύτερο διάστημα στον αναπνευστήρα ή σοβαρή εκφύλιση των νευραξόνων. Η αναγέννηση των νευραξόνων απαιτεί 6-18 μήνες 
    • Θνητότητα περίπου 3%

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    • Νευροϊνωμάτωση 
    • Εξέλιξη σε χρόνια υποτροπιάζουσα πολυνευροπάθεια 

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για το νευρικό σύστημα

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για το νευρικό σύστημα

    shutterstock 287769260 e1547154227540

     

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Χρήσιμες πληροφορίες για τη γρίπη

    Απρόσφορη έκκριση αντιδιουρητικής ορμόνης

    HIV λοίμωξη και AIDS

    Άποιος διαβήτης

    Ψευδοόγκος εγκεφάλου

    Λέμφωμα Hodgkin

    Σύνδρομο Guillain Barre

    www.emedi.gr

     

     

     

  • Χρήσιμες πληροφορίες για τη γρίπη Χρήσιμες πληροφορίες για τη γρίπη

    Η γρίπη είναι ιογενής λοίμωξη

    Η γρίπη είναι οξεία, συνήθως, αυτοπεριοριζόμενη, εμπύρετη, ιογενής λοίμωξη, που προκαλείται από τους τύπους Α, Β, C και D του ιού της γρίπης.

    Χαρακτηρίζεται από φλεγμονή του ρινικού βλεννογόνου, του φάρυγγα, των επιπεφυκότων και της αναπνευστικής οδού.

    Επιδημικές εξάρσεις εμφανίζονται, σχεδόν, κάθε χρόνο και είναι ποικίλης βαρύτητας

    • Ο ιός της γρίπης εμφανίζει την ικανότητα μεταβολής του αντιγονικού του χαρακτηρα. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα την ύπαρξη στελεχών του ιού που απέναντι τους υπάρχει μικρή ανοσολογική αντίσταση και μπορεί να οδηγήσει σε πανδημίες

    Η γρίπη είναι μια μεταδοτική ασθένεια στα πτηνά και τα θηλαστικά και προκαλείται από ιούς RNA της οικογένειας των Ορθοβλεννοϊών. 

    Τυπικά η γρίπη μεταδίδεται μέσω του αέρα και του φτερνίσματος, καθώς και από τις ακαθαρσίες των πτηνών. Η γρίπη μπορεί να μεταδοθεί από σάλιο, φτέρνισμα, περιττώματα και αίμα. Οι μολύνσεις επίσης συμβαίνουν με επαφή με αυτά τα σωματικά υγρά ή από επαφή με μολυσμένες επιφάνειες. Οι ιοί της γρίπης μπορούν να παραμείνουν λοιμώδεις για περίπου μια εβδομάδα σε ανθρώπινη θερμοκρασία, πάνω από 20 μέρες σε 0°C και για πολύ μεγαλύτερες περιόδους σε χαμηλότερες θερμοκρασίες.

    Η γρίπη εξαπλώνεται στον κόσμο με εποχιακές πανδημίες, σκοτώνοντας εκατομμύρια ανθρώπους σε πανδημικά χρόνια και χιλιάδες ανθρώπους σε μη πανδημικά χρόνια.

    Τρεις πανδημίες γρίπης συνέβησαν τον 20ό αιώνα σκοτώνοντας εκατομμύρια ανθρώπους, με την κάθε μια των πανδημιών να εμφανίζει την γρίπη κάθε φορά ως νέο μικροβιολογικό στέλεχος. Αυτά τα νέα στελέχη εμφανίζονται ως αποτέλεσμα μετάδοσης του ιού από άλλα θηλαστικά σε ανθρώπους.

    Ένα θανατηφόρο στέλεχος, το Η5Ν1 (Γρίπη των πτηνών), έχει παρουσιαστεί ως μεγάλος κίνδυνος για μια καινούρια πανδημία γρίπης από την πρώτη στιγμή που σκότωσε ανθρώπους στην Ασία την δεκαετία του '90. Ευτυχώς ωστόσο αυτός ο ιός δεν μεταδίδεται εύκολα στους ανθρώπους.

    Το 2009 ένα άλλο θανατηφόρο στέλεχος του H1N1, η γρίπη των χοίρων παρουσιάστηκε στο Μεξικό και από εκεί μεταδόθηκε σε ΗΠΑ και γειτονικές χώρες φτάνοντας την Ευρώπη, Ασία Αφρική, Ωκεανία. Η Παγκόσμια Οργάνωση Υγείας κήρυξε αυτό το στέλεχος πανδημία στις 11 Ιουνίου 2009.

    Εμβόλια ενάντια στην γρίπη συνήθως χορηγούνται σε ανθρώπους υψηλού κινδύνου στις αναπτυγμένες χώρες καθώς και σε πτηνά. Το πιο κοινό εμβόλιο περιέχει ανενεργά υλικά από τρία στελέχη ιών.

    Στην ταξινόμηση ιών, οι ιοί της γρίπης είναι ιοί RNA Orthomyxoviridae:

    Ιός γρίπης A
    Ιός γρίπης B
    Ιός γρίπης C
    Ιός γρίπης D

    Ιός γρίπης A

    Οι ιοί τύπου A είναι τα πιο ιογενή ανθρώπινα παθογόνα και προκαλούν την πιο σοβαρή ασθένεια. Ο ιός γρίπης A μπορεί να υποδιαιρεθεί σε διαφορετικούς ορότυπους βάσει της απόκρισης αντισωμάτων σε αυτούς τους ιούς.

    Οι ορότυποι οι οποίοι έχουν επιβεβαιωθεί σε ανθρώπους, ταξινομημένοι σύμφωνα με τον αριθμό γνωστών ανθρώπινων πανδημικών θανάτων, είναι οι εξής:

    H1N1, ο οποίος προκάλεσε την Ισπανική Γρίπη το 1918, και την Γρίπη των Χοίρων το 2009
    H2N2, ο οποίος προκάλεσε την Ασιατική Γρίπη το 1957
    H3N2, ο οποίος προκάλεσε την Γρίπη του Χονγκ Κονγκ το 1968
    H5N1, ο οποίος προκάλεσε την Γρίπη των Πτηνών το 2004
    H7N7, ο οποίος έχει ασυνήθιστο ζωονοσογόνο δυναμικό
    H1N2, ενδημικός στους ανθρώπους, τα γουρούνια και τα πουλιά
    H9N2
    H7N2
    H7N3
    H10N7

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Αναπνευστικό 

    Επικρατέστερη ηλικία: Παιδιά της σχολικής ηλικίας (3-16 ετών), νεαροί ενήλικες (16-40 ετών), υπερήλικες (> 75 ετών)  

    Επικρατέστερο φύλο: Άνδρες = Γυναίκες

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΓΡΙΠΗΣ

    Αιφνίδια έναρξη με:

    • Υψηλό πυρετό
    • Μυαλγίες (μερικές φορές είναι βαριές και διαρκούν για ημέρες)
    • Πονόλαιμος/φαρυγγίτιδα
    • Μη παραγωγικός βήχας
    • Κοιλιακά άλγη
    • Κεφαλαλγία 
    • Τραχηλική λεμφαδενοπάθεια 
    • Ρίγη
    • Γαστρεντερικά άλγη σε νέα παιδιά
    • Ρινική συμφόρηση
    • Κακουχία
    • Υγροί ρόγχοι
    • Ρινόρροια
    • Παραρρινοκολπίτιδα
    • Συριγμός
    • Πταρμός

    ΑΙΤΙΑ ΓΡΙΠΗΣ

    Ορθοβλεννοϊοί (ιός της γρίπης με αντιγονικό τύπο Α, Β, C ή D) που μεταδίδεται από άτομο σε άτομο ή με έμμεση επαφή (π.χ. χρήση μολυσμένου ποτηριού)

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΓΡΙΠΗΣ

    Για προσβολή από τη νόσο:

    • Ασθενείς σε ημίκλειστους χώρους, όπως τα γηροκομεία
    • Μαθητές, φυλακισμένοι
    • Συγχρωτισμός, κλειστοί χώροι σε περίοδο επιδημίας

    Για επιπλοκές:

    • Χρόνιες αναπνευστικές παθήσεις 
    • Καρδιαγγειακές παθήσεις, συμπεριλαμβανομένων των βαλβιδοπαθειών και της συμφορητικής καρδιακής ανεπάρκειας
    • Μεταβολικές παθήσεις
    • Αιμοσφαιρινοπάθειες
    • Κακοήθειες
    • Κύηση, κατά το 3ο τρίμηνο
    • Νεογνά, γέροντες
    • Ανοσοκαταστολή 

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΓΡΙΠΗΣ

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΓΡΙΠΗΣ

    • Εμπύρετο ή απύρετο κοινό κρυολόγημα
    • Βρογχίτιδα
    • Άτυπη πνευμονία
    • Ιογενής αμυγδαλίτιδα
    • Λοιμώδης μονοπυρήνωση
    • Λοίμωξη από ιό Coxsackie
    • Άλλες ιογενείς λοιμώξεις

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ ΓΡΙΠΗΣ

    • Καλλιέργεια ρινοφαρυγγικού υλικού, λαμβανομένου δια στυλεού ή εκπλύσεως, σε αυγά όρνιθας ή ιστούς.

    Ενδονοσοκομειακές δοκιμασίες:

    • Αντισώματα που συνδέουν τα συμπληρώματα
    • Ανοσοφθορισμός ή Elisa
    • Δοκιμασία αναστολής της αιμοσυγκόλλησης
    • Αύξηση του τίτλου των αντιϊκών αντισωμάτων κατά τη διάρκεια της ανάρρωσης - δεν είναι κλινικά χρήσιμη
    • Λευκοπενία
    • Η ύπαρξη λευκοκυττάρωσης μπορεί να σημάνει την έναρξη επιπλοκών 

    ΠΑΘΟΛΟΓΟΑΝΑΤΟΜΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ ΓΡΙΠΗΣ

    Φλεγμονή της αναπνευστικής οδού

    ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΗ ΓΡΙΠΗΣ

    Ακτινογραφία θώρακα:

    • Χωρίς παθολογικά ευρήματα (50-90%)
    • Επίταση των αγγειακών σκιάσεων 
    • Ινώδεις ταινίες στις βάσεις (ατελεκτασίες)
    • Βαμβακοειδείς διηθήσεις - ήπια νόσος 
    • Διάχυτες κυψελιδικές διηθήσεις, χαρακτηριστικές του συνδρόμου αναπνευστικής δυσχέρειας των ενηλίκων 

    Flu Symptoms 1024x623

    ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΕΣ ΜΕΘΟΔΟΙ ΓΡΙΠΗΣ

    • Καλλιέργειες σε ιστούς ρινοφαρυγγικού υλικού λαμβανομένου δια στυλεού ή εκπλύσεως
    • PCR ή αλυσιδωτή αντίδραση πολυμεράσης 
    • Ιστορικό και φυσική εξέταση - προσοχή στην επιδημιολογία (π.χ. πρόσφατη έξαρση στην περιοχή)

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΓΡΙΠΗΣ

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ ΓΡΙΠΗΣ

    Εξωνοσοκομειακή αντιμετώπιση, εκτός από τις περιπτώσεις σοβαρών επιπλοκών ή για την αντιμετώπιση πασχόντων που ανήκουν σε ομάδες υψηλού κινδύνου

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ ΓΡΙΠΗΣ

    • Συμπτωματική αγωγή (αλατούχα ρινικά εκνεφώματα, αναλγητικές γαργάρες ή γαργάρες τεΐου όταν υπάρχει δυσφορία στον λαιμό)
    • Δροσερός υγροποιητής ατμόσφαιρας για την εφύγρανση του εισπνεόμενου αέρα
    • Τεχνικές αναπνευστικής απομόνωσης 
    • Οι ενδονοσοκομειακοί ασθενείς μπορεί να χρειασθούν οξυγόνο ή υποστήριξη της αναπνοής 
    • Διακοπή του καπνίσματος 

    ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ ΓΡΙΠΗΣ

    Παραμονή στο κρεβάτι κατά την οξεία φάση και για 24-48 ώρες μετά την επάνοδο της θερμοκρασίας στα φυσιολογικά επίπεδα. Οι ενδονοσοκομειακοί ασθενείς θα πρέπει να απομονώνονται από επαφές με τη βοήθεια καλού πλυσίματος των χεριών

    ΔΙΑΙΤΑ ΓΡΙΠΗΣ

    Αύξηση της πρόσληψης υγρών 

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΓΡΙΠΗΣ

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ ΓΡΙΠΗΣ

    Συνιστάται στα άτομα με γρίπη να ξεκουράζονται, να πίνουν πολλά υγρά, να αποφεύγουν τη χρήση αλκοόλ και καπνού και, εάν είναι απαραίτητο, να λαμβάνουν φάρμακα όπως ακεταμινοφαίνη (παρακεταμόλη) για την ανακούφιση του πυρετού και των μυϊκών πόνων που σχετίζονται με τη γρίπη. Αντιθέτως, δεν υπάρχουν αρκετά στοιχεία που να υποστηρίζουν τα κορτικοστεροειδή ως πρόσθετη θεραπεία για τη γρίπη. Συνιστάται να αποφεύγετε τη στενή επαφή με άλλους για να αποτρέψετε την εξάπλωση της λοίμωξης. Τα παιδιά και οι έφηβοι με συμπτώματα γρίπης (ιδιαίτερα πυρετός) θα πρέπει να αποφεύγουν τη λήψη ασπιρίνης κατά τη διάρκεια μιας λοίμωξης από γρίπη (ιδίως της γρίπης τύπου Β), διότι μπορεί να οδηγήσει σε σύνδρομο Reye, μια σπάνια αλλά δυνητικά θανατηφόρα νόσο του ήπατος. Δεδομένου ότι η γρίπη προκαλείται από ιό, τα αντιβιοτικά δεν έχουν καμία επίδραση στη λοίμωξη, αλλά μπορεί να συνταγογραφούνται για δευτερογενείς λοιμώξεις όπως η βακτηριακή πνευμονία. Τα αντιιικά φάρμακα μπορεί να είναι αποτελεσματικά, εάν δοθούν νωρίς (εντός 48 ωρών έως τα πρώτα συμπτώματα), αλλά ορισμένα στελέχη της γρίπης μπορούν να δείξουν αντίσταση στα τυπικά αντιιικά φάρμακα και υπάρχει ανησυχία για την ποιότητα της έρευνας.

    Αντιϊκά

    Οι δύο κατηγορίες αντιιικών φαρμάκων που χρησιμοποιούνται κατά της γρίπης είναι αναστολείς της νευραμινιδάσης (oseltamivir, zanamivir, laninamivir και peramivir) και αναστολείς της πρωτεΐνης M2 (παράγωγα αδαμαντάνης). Στη Ρωσία, το umifenovir πωλείται για θεραπεία της γρίπης και το πρώτο τρίμηνο του 2020 είχε μερίδιο 16% στην αντιιική αγορά.

    Αναστολείς της νευραμινιδάσης

    Συνολικά, τα οφέλη των αναστολέων της νευραμινιδάσης σε εκείνους που κατά τα άλλα είναι υγιείς δεν φαίνεται να είναι μεγαλύτεροι από τους κινδύνους. Δεν φαίνεται να υπάρχει όφελος σε άτομα με άλλα προβλήματα υγείας. Σε εκείνους που πιστεύεται ότι είχαν γρίπη, μείωσαν το χρονικό διάστημα που τα συμπτώματα παρουσίαζαν λίγο λιγότερο από μια ημέρα, αλλά δεν φαίνεται να επηρεάζουν τον κίνδυνο επιπλοκών, όπως η ανάγκη νοσηλείας ή πνευμονίας. Η αυξανόμενη διαδεδομένη αντίσταση στους αναστολείς της νευραμινιδάσης έχει οδηγήσει τους ερευνητές να αναζητήσουν εναλλακτικά αντιιικά φάρμακα με διαφορετικούς μηχανισμούς δράσης.

    Αναστολείς Μ2

    Τα αντιιικά φάρμακα αμανταδίνη και ριμανταδίνη αναστέλλουν ένα ιϊκό κανάλι ιόντων (Μ2 πρωτεΐνη), αναστέλλοντας έτσι την αντιγραφή του ιού της γρίπης Α. Αυτά τα φάρμακα μερικές φορές είναι αποτελεσματικά κατά της γρίπης Α, εάν δοθούν νωρίς στη λοίμωξη, αλλά είναι αναποτελεσματικά έναντι των ιών της γρίπης Β, που δεν έχουν τον στόχο του φαρμάκου Μ2. Η μετρηθείσα αντίσταση στην αμανταδίνη και τη ριμανταδίνη σε αμερικανικά προϊόντα απομόνωσης H3N2 αυξήθηκε σε 91% το 2005. Αυτό το υψηλό επίπεδο αντοχής μπορεί να οφείλεται στην εύκολη διαθεσιμότητα αμανταδινών ως μέρος των εξωχρηματιστηριακών θεραπειών σε χώρες όπως η Κίνα και η Ρωσία, και η χρήση τους για την πρόληψη της εκδήλωσης γρίπης στα εκτρεφόμενα πουλερικά. Το CDC συνέστησε τη χρήση αναστολέων Μ2 κατά τη διάρκεια της περιόδου γρίπης 2005-2006 λόγω των υψηλών επιπέδων αντοχής στα φάρμακα. 

    Αντενδείξεις: Κύηση, θηλάζουσες μητέρες

    Προφυλάξεις:

    Αμανταδίνη:

    • Μπορεί να προκαλέσει ήπια συμπτώματα από το ΚΝΣ (όπως, ζαλάδες, αϋπνία, άγχος) που είναι δοσοεξαρτώμενα και υποχωρούν με τη διακοπή του φαρμάκου. Μπορεί να ελαττώσει την ικανότητα πραγματοποίησης επικίνδυνων εργασιών ή οδήγησης οχήματος
    • Μπορεί να ενεργοποιήσει υποκείμενες καταστάσεις που προκαλούν σπασμούς και να προκαλέσει επιληπτικές εξάρσεις. Οι ηλεκτροεγκεφαλικές διαταραχές επιτείνονται
    • Μπορεί να προκαλέσει παροξυσμό ηπατικής νόσου
    • Ανεξέλεγκτη ψύχωση ή βαριά ψυχονεύρωση 
    • Παρακολούθηση σθενών με συμφορητική καρδιακή ανεπάρκεια για πιθανή επιδείνωση 
    • Ασθενείς > 65 ετών ή με ελάττωση της νεφρικής λειτουργίας, θα πρέπει να λαμβάνουν μειωμένη δόση

    child flu prevention circle white background illustration 64753306

    Σημαντικές πιθανές αλληλεπιδράσεις: 

    Επίταση αντιδράσεων σαν της ατροπίνης μπορεί να εμφανισθεί, εάν η αμανταδίνη χορηγείται ταυτόχρονα με αντιχολινεργικά φάρμακα (π.χ. αντιϊσταμινικά). Μπορεί, επίσης, να υπάρξει αλληλεπίδραση με διεγερτικά του ΚΝΣ

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ ΜΕ ΓΡΙΠΗ

    Σε ήπιες περιπτώσεις, συνήθως, δεν χρειάζεται παρακολούθηση. Παρακολουθείστε τις περιπτώσεις μέσης ή μεγάλης βαρύτητας, μέχρι ύφεσης των συμπτωμάτων και πλήρους θεραπείας των επιπλοκών

    ΠΡΟΛΗΨΗ/ΑΠΟΦΥΓΗ ΓΡΙΠΗΣ

    Εμβολιασμός κατά της γρίπης

    Το εμβόλιο γρίπης συνιστάται από τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας (ΠΟΥ) για ομάδες υψηλού κινδύνου, όπως εγκύους, παιδιά ηλικίας κάτω των πέντε ετών, ηλικιωμένους, εργαζόμενους στον τομέα της υγείας και άτομα που έχουν χρόνιες ασθένειες όπως το HIV/AIDS, άσθμα, διαβήτης, καρδιακές παθήσεις ή ανοσοκατασταλμένοι μεταξύ άλλων. Τα Κέντρα Ελέγχου και Πρόληψης Νοσημάτων των Ηνωμένων Πολιτειών (CDC) προτείνουν το εμβόλιο γρίπης για άτομα ηλικίας έξι μηνών και άνω που δεν έχουν αντενδείξεις. Σε υγιείς ενήλικες είναι μέτρια αποτελεσματικό στη μείωση της ποσότητας συμπτωμάτων που μοιάζουν με γρίπη σε έναν πληθυσμό. Σε υγιή παιδιά άνω των δύο ετών, το εμβόλιο μειώνει τις πιθανότητες γρίπης κατά περίπου τα δύο τρίτα, ενώ δεν έχει μελετηθεί καλά σε παιδιά κάτω των δύο ετών. Σε άτομα με χρόνια αποφρακτική πνευμονική νόσο ο εμβολιασμός μειώνει τις παροξύνσεις, δεν είναι σαφές εάν μειώνει τις παροξύνσεις του άσθματος. Τα στοιχεία υποστηρίζουν χαμηλότερο ποσοστό ασθένειας που μοιάζει με γρίπη σε πολλές ομάδες που είναι ανοσοκατεσταλμένες όπως αυτές με: HIV/AIDS, καρκίνο και μεταμόσχευση μετά από όργανα. Σε άτομα υψηλού κινδύνου η ανοσοποίηση μπορεί να μειώσει τον κίνδυνο καρδιακών παθήσεων. Το εάν η ανοσοποίηση των εργαζομένων στην υγειονομική περίθαλψη επηρεάζει τα αποτελέσματα του ασθενούς είναι αμφιλεγόμενη με ορισμένες κριτικές να βρίσκουν ανεπαρκή στοιχεία και άλλες να βρίσκουν προσωρινά στοιχεία. Λόγω του υψηλού ποσοστού μετάλλαξης του ιού, ένα συγκεκριμένο εμβόλιο γρίπης παρέχει συνήθως προστασία όχι περισσότερο από λίγα χρόνια. Κάθε χρόνο, ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας προβλέπει ποια στελέχη του ιού είναι πιθανό να κυκλοφορούν τον επόμενο χρόνο, επιτρέποντας στις φαρμακευτικές εταιρείες να αναπτύξουν εμβόλια που θα παρέχουν την καλύτερη ανοσία έναντι αυτών των στελεχών. Το εμβόλιο αναδιαμορφώνεται κάθε σεζόν για μερικά συγκεκριμένα στελέχη γρίπης, αλλά δεν περιλαμβάνει όλα τα στελέχη που δραστηριοποιούνται στον κόσμο κατά τη διάρκεια αυτής της σεζόν. Χρειάζονται περίπου έξι μήνες για τους κατασκευαστές να διαμορφώσουν και να παράγουν τα εκατομμύρια δόσεις που απαιτούνται για την αντιμετώπιση των εποχιακών επιδημιών. κατά καιρούς, ένα νέο ή παραμελημένο στέλεχος γίνεται εμφανές κατά τη διάρκεια αυτής της περιόδου. Είναι, επίσης δυνατό, να μολυνθείτε λίγο πριν τον εμβολιασμό και να αρρωστήσετε με το στέλεχος που υποτίθεται ότι πρέπει να αποτρέψει το εμβόλιο, καθώς, το εμβόλιο διαρκεί περίπου δύο εβδομάδες για να γίνει αποτελεσματικό. Τα εμβόλια μπορεί να προκαλέσουν την αντίδραση του ανοσοποιητικού συστήματος σαν να είχε μολυνθεί πραγματικά το σώμα και γενικά συμπτώματα λοίμωξης (πολλά συμπτώματα κρυολογήματος και γρίπης είναι απλά γενικά συμπτώματα λοίμωξης). Η πιο επικίνδυνη ανεπιθύμητη ενέργεια είναι μια σοβαρή αλλεργική αντίδραση είτε στο ίδιο το υλικό του ιού είτε σε υπολείμματα από τα αυγά όρνιθας που χρησιμοποιούνται για την ανάπτυξη της γρίπης. Ωστόσο, αυτές οι αντιδράσεις είναι εξαιρετικά σπάνιες. Μια ανασκόπηση Cochrane του 2018 σε παιδιά με καλή γενική υγεία διαπίστωσε ότι η ζωντανή ανοσοποίηση φάνηκε να μειώνει τον κίνδυνο εμφάνισης γρίπης για τη σεζόν από 18% σε 4%. Το απενεργοποιημένο εμβόλιο φάνηκε να μειώνει τον κίνδυνο γρίπης για την εποχή από 30% σε 11%. Δεν υπήρχαν αρκετά δεδομένα για να εξαχθούν οριστικά συμπεράσματα σχετικά με σοβαρές επιπλοκές όπως πνευμονία ή νοσηλεία. Για υγιείς ενήλικες, μια ανασκόπηση του Cochrane το 2018 έδειξε ότι τα εμβόλια μείωσαν τη συχνότητα εμφάνισης γρίπης που επιβεβαιώθηκε από εργαστήριο από 2,3% σε 0,9%, γεγονός που συνιστά μείωση του κινδύνου περίπου 60%. Ωστόσο, για ασθένεια που μοιάζει με γρίπη, η οποία ορίζεται ως τα ίδια συμπτώματα βήχα, πυρετού, κεφαλαλγίας, ρινικής καταρροής και σωματικών πόνων και πόνων, το εμβόλιο μείωσε τον κίνδυνο από 21,5% σε 18,1%. Αυτό αποτελεί μια πολύ πιο μέτρια μείωση του κινδύνου περίπου 16%. Η διαφορά πιθανότατα εξηγείται από το γεγονός ότι περισσότεροι από 200 ιοί προκαλούν τα ίδια ή παρόμοια συμπτώματα με τον ιό της γρίπης. Μια άλλη ανασκόπηση εξέτασε την επίδραση της βραχυπρόθεσμης και μακροχρόνιας άσκησης πριν από το εμβόλιο, ωστόσο, δεν καταγράφηκαν οφέλη ή βλάβες. Η σχέση κόστους-αποτελεσματικότητας του εποχιακού εμβολιασμού της γρίπης έχει αξιολογηθεί ευρέως για διαφορετικές ομάδες και σε διαφορετικά περιβάλλοντα. Έχει γενικά αποδειχθεί ότι είναι μια οικονομικά αποδοτική παρέμβαση, ειδικά σε παιδιά και ηλικιωμένους, ωστόσο τα αποτελέσματα των οικονομικών αξιολογήσεων του εμβολιασμού κατά της γρίπης έχουν συχνά βρεθεί ότι εξαρτώνται από βασικές υποθέσεις.

    Υπάρχουν φυσικοί τρόποι να προστατευθείτε από τη γρίποι, τα κρυολογήματα, τον κορωνοϊό και άλλαες ιογενείς λοιμώξεις!!!

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ ΓΡΙΠΗΣ

    • Μυοκαρδίτιδα (σπάνια)
    • Μυοσφαιρινουρία
    • Μυοσίτιδα (σπάνια)
    • Μέση ωτίτιδα
    • Περικαρδίτιδα (σπάνια)
    • Πνευμονία
    • Σύνδρομο Reye
    • Ραβδομυόλυση
    • Μετά-γριπική αδυναμία
    • Οξεία παραρρινοκολπίτιδα
    • Εγκεφαλίτιδα (σπάνια)
    • Σύνδρομο Guillain-Barre (σπάνια)
    • Εγκάρσια μυελίτιδα (σπάνια)
    • Φαρυγγο-τραχειο-λαρυγγίτιδα (Croup)
    • Άπνοια στα νεογνά
    • Θάνατος

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ ΓΡΙΠΗΣ

    Ευνοϊκή 

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Μικροβιακή πνευμονία

    ΗΛΙΚΙΑΚΑ ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Παιδιατρικό: Το Σύνδρομο Reye είναι μία σπάνια και βαριά επιπλοκή που σχετίζεται με τη χορήγηση ασπιρίνης. Μη χορηγείτε ασπιρίνη σε παιδιά με γρίπη, χρησιμοποιήστε ακεταμινοφαίνη

    Γηριατρικό: 

    • Είναι πιο επιρρεπείς στη γριπώδη λοίμωξη και έχουν αυξημένη νοσηρότητα (λόγω των συχνών και πολλών επιπλοκών)
    • Συνιστάται ανοσοποίηση για όλα τα άτομα άνω των 65 ετών 

    ΚΥΗΣΗ

    • Οι γυναίκες που έχουν άλλες παθήσεις και εμφανίζουν υψηλό κίνδυνο επιπλοκών, κάποιοι, ισχυρίζονται ότι πρέπει να εμβολιάζονται. Ο εμβολιασμός θα πρέπει να γίνεται μετά το 1ο τρίμηνο της κύησης, εκτός αν η γυναίκα που βρίσκεται σε υψηλό κίνδυνο επιπλοκών, μείνει απροστάτευτη κατά την εποχή της γρίπης. Σ' αυτή την περίπτωση καλό θα είναι να γίνεται ο εμβολιασμός ακόμα και κατά το 1ο τρίμηνο της κύησης 
    • Η χρήση αμανταδίνης και άλλων αντιικών φαρμάκων αντενδείκνυται κατά τη διάρκεια της κύησης 

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τις λοιμώξεις

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα προϊόντα για τις λοιμώξεις 

    woman with flu 812x610

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Βρογχιολίτιδα

    Αποφρακτική βρογχιολίτιδα με οργανούμενη πνευμονία

    Χρήσιμες πληροφορίες για την οξεία βρογχίτιδα

    Χρήσιμες πληροφορίες για τις βρογχεκτασίες

    Χρήσιμες πληροφορίες για τα βότανα και τις φυσικές θεραπείες

    Ιογενής εγκεφαλίτιδα

    Πρόπολη για εισπνοές για τις ιώσεις

    Χρήσιμες πληροφορίες για τον κοροναϊό

    Οι ιατρικές χρήσεις της πρόπολης

    Χρήσιμες ιατρικές συνταγές με κολχικό

    Συμπληρώματα διατροφής για τη γρίπη

    Ποιοι πρέπει να παίρνουν σπιρουλίνα

    Ενδοφλέβια θεραπεία με υπεροξείδιο του υδρογόνου

    Να τρώτε καυτερές πιπεριές κάνουν καλό

    Πότε πρέπει να παίρνετε κράνμπερι

    Χρήσιμες συμβουλές για το αντιγριπικό εμβόλιο

    Διατηρήστε υγιή τα ανοσοποιητικά σας κύτταρα

    Αντιμετωπίστε τις μολύνσεις με φυσικό τρόπο

    Πώς θα καταλάβετε ότι έχετε γρίπη H1N1

    Εργαστηριακός έλεγχος της γρίπης Α (H1N1)

    Χρήσιμες πληροφορίες για το εμβόλιο της εποχικής γρίπης

    Είναι θαυματουργό το συμπλήρωμα MMS για τον καρκίνο;

    Χρήσιμες πληροφορίες για την εποχική γρίπη

    Πρέπει να εμβολιαζόμαστε το χειμώνα;

    Αντιγριπικό εμβόλιο με φερριτίνη

    Το δραστικότερο εμβόλιο κατά της γρίπης

    Το νέο αντιγριπικό εμβόλιο

    Η αντιική θεραπεία για τη γρίπη

    Τα απαραίτητα εμβόλια

    Λοίμωξη από τον ιό της γρίπης (Η1Ν1)

    Χρήσιμες πληροφορίες για την εποχική γρίπη

    Γίνονται μαζί το εμβόλιο του πνευμονιόκοκκου και το αντιγριπικό;

    Τι κινδύνους έχει η γρίπη στην εγκυμοσύνη

    Να πλένετε συχνά τα χέρια σας

    Σύνδρομο Guillain Barre

    Φύλλα ελιάς για τις λοιμώξεις του χειμώνα

    Πάρτε το κρητικό ίαμα αν έχετε κρυολόγημα και γρίπη

    Μέλι με κουρκουμίνη

    Αντιγριπικό εμβόλιο

    Τι κινδύνους έχει η γρίπη στην εγκυμοσύνη

    Διατροφή για τη γρίπη

    Πρέπει να κάνουν οι έγκυες το εμβόλιο γρίπης;

    Μέτρα σε μεταδοτικά νοσήματα

    Κρυολογήσατε;

    Έχετε κρύωμα και γρίπη;

    Αντιμετωπίστε τις ιώσεις τρώγοντας

    Κοτόσουπα για το κρύωμα

    Ο ψευδάργυρος θεραπεύει το κρυολόγημα

    Πρέπει να εμβολιαζόμαστε το χειμώνα;

    Ιατρική γνωμάτευση για την αντιική θεραπεία

    Ο πνευμονιόκοκκος και η πρόληψη

    Λοιμώξεις από πνευμονιόκοκκο

    Αιτιολογημένη ιατρική γνωμάτευση χορήγησης εμβολίου κατά του πνευμονιόκοκκου

    www.emedi.gr

Περισσότερα σε αυτή την κατηγορία: « Τραχηλίτιδα Τριχομονάδες »