Παρασκευή, 11 Ιουλίου 2014 09:23

Για πoιούς λόγους δεν μπορείτε να κάνετε παιδί

Γράφτηκε από την
Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(2 ψήφοι)

Τι είναι η υπογονιμότητα;

Ως υπογονιμότητα ονομάζουμε σύμφωνα με την Παγκόσμια Οργάνωση Υγείας, την κατάσταση εκείνη της μη επίτευξης κύησης από ένα ζευγάρι μετά από επαφές ανά διήμερο για ένα χρόνο.

Η αιτιολογία της υπογονιμότητας διαιρείται στις εξής τρεις μεγάλες κατηγορίες:

  • Ανδρική υπογονιμότητα: Αφορά όλες εκείνες τις καταστάσεις που παρατηρείται μείωση της κινητικότητας, του αριθμού και των φυσιολογικών μορφών των σπερματοζωαρίων. Η μείωση των συγκεκριμένων παραμέτρων είναι άλλοτε άλλου βαθμού και μπορεί να φτάσει ως την πλήρη αζωοσπερμία.
  • Γυναικεία υπογονιμότητα: Αφορά παθήσεις του γυναικείου γεννητικού συστήματος καθώς και του ενδοκρινικού.

Υποδιαιρείται στις ακόλουθες κατηγορίες- καταστάσεις:

-Ανωοθυλακιορρηξία, για οποιονδήποτε λόγο. Κυριαρχούν, συνήθως, οι πολυκυστικές ωοθήκες, αλλά και οι ενδοκρινικές διαταραχές.

-Σαλπιγγικός παράγων. Αφορά συνήθως την απόφραξη των σαλπίγγων, τις υδροσάλπιγγες, την χειρουργική έλλειψη μιας εκ των δυο.

-Ωοθηκικός παράγων. Αφορά όλες εκείνες τις καταστάσεις κατά τις οποίες υπάρχει χαμηλή ποιότητα ωαρίων και μικρός αριθμός παραγωγής τους. Τέτοιες καταστάσεις είναι η προχωρημένη ηλικία τεκνοποίησης, οι χειρουργικές επεμβάσεις επανειλημμένα στην ωοθήκη, η προεμμηνοπαυσιακή περίοδος στην γυναίκα και άλλες.

-Παράγων μήτρας. Αφορά όλες εκείνες τις καταστάσεις που μπορεί να επηρεάσουν την γονιμότητα και οφείλονται σε παθήσεις της μήτρας και του ενδομητρίου. Τέτοιες είναι οι πολλές αποξέσεις στο παρελθόν, τα ινομυώματα, οι πολύποδες, η αδενομύωση.

-Παράγων ενδομητρίωση. Αρκετά διαδεδομένη στην εποχή μας. Η σοβαρότητα της βλάβης εξαρτάται από την εξάπλωση της στο γυναικείο γεννητικό σύστημα καθώς φαίνεται ότι δημιουργεί και ανοσολογικές διαταραχές σε αυτό το περιβάλλον.

-Ανεξήγητη υπογονιμότητα: Αφορά την κατάσταση εκείνη κατά την οποία όλες οι εξετάσεις που το ζευγάρι υφίσταται είναι φυσιολογικές αλλά δεν επιτυγχάνεται κύηση. Προφανώς αφορά καταστάσεις μη γνωστές ακόμα στην ιατρική επιστήμη, εξ ου και ο χαρακτηρισμός ανεξήγητη.

Σε όλες τις προαναφερθείσες καταστάσεις υπάρχουν φυσικά λύσεις.

Αυτό που χρειάζεται είναι η σωστή διάγνωση, η έγκαιρη παρέμβαση, η υπομονή από την πλευρά του ζευγαριού και η καλή συνεργασία με έναν εξειδικευμένο γυναικολόγο.

Τα καλύτερα συμπληρώματα διατροφής για την εγκυμοσύνη

Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για την εγκυμοσύνη

 

Διαβάστε, επίσης,

Υγιές παιδί και εξωσωματική

Κόλπα για καλύτερο σπέρμα

Ενδομήτριες συμφύσεις

Πώς η τηλεόραση επηρεάζει την γονιμότητα στους άντρες

Βελτιωμένη τεχνική στην εξωσωματική γονιμοποίηση

Απόγονοι χωρίς σπερματοζωάρια και ωάρια

Πώς οι άντρες μπορούν να βελτιώσουν το σπέρμα τους

Το κινητό μειώνει την παραγωγή σπερματοζωαρίων

Οι κίνδυνοι που έχουν τα παιδιά της εξωσωματικής

Αιτίες ανδρικής υπογονιμότητας

Γονίδιο ένοχο για την ανδρική υπογονιμότητα

Έλεγχος γονιμότητας ανδρών

Ινομυώματα

Οι πιο απλές θεραπείες υπογονιμότητας

Θεραπευτικά θερμόλουτρα

Menotropin για την υποβοηθούμενη αναπαραγωγή

Η σάουνα μπορεί να καταστρέψει το σπέρμα

L-αργινίνη, το θαυματουργό αμινοξύ

Κιρσοκήλη

Το ποδήλατο επικίνδυνο για το σπέρμα

Εξέταση τραχηλικής βλέννας

Ενδομητρίωση

Πολύποδες μήτρας

Εξωσωματική Γονιμοποίηση

Βελονισμός για την υπογονιμότητα

Γιατί μια γυναίκα δεν μπορεί να μείνει έγκυος;

Ρόφημα για τη γυναικεία υπογονιμότητα

Ανδρική υπογονιμότητα

www.emedi.gr

Διαβάστηκε 3167 φορές Τελευταία τροποποίηση στις Τρίτη, 26 Μαρτίου 2019 23:41
Σαββούλα Μάλλιου Κριαρά

Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

Σχετικά Άρθρα

  • Χρήσιμες πληροφορίες για τη Δυσφαγία Χρήσιμες πληροφορίες για τη Δυσφαγία

    Δυσφαγία είναι η αίσθηση ότι ο βλωμός της τροφής σκαλώνει στον οισοφάγο

    Δυσφαγία είναι η αίσθηση ότι ο βλωμός της τροφής σκαλώνει στον οισοφάγο. Είναι μία νόσος της μεταφοράς τροφής διαμέσου του οισοφάγου και ένα σύμπτωμα που δείχνει υποκείμενη νόσο.

    Το πρόβλημα διακρίνεται στους τύπους: στοματοφαρυγγική και οισοφαγική δυσφαγία

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Γαστρεντερικό

    Επικρατέστερη ηλικία: Όλες οι ηλικίες 

    Επικρατέστερο φύλο: Άνδρες = Γυναίκες

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΔΥΣΦΑΓΙΑΣ

    • Η τροφή σκαλώνει στο στόμαχο - ο ασθενής μπορεί να εντοπίζει μία ειδική περιοχή (αν αυτή τοποθετείται πίσω από το στέρνο υπάρχει καλή συσχέτιση με την ανατομική θέση), ή στην πάνω από το στέρνο περιοχή
    • Αίσθημα εσφηνώσεως της τροφής
    • Αν υπάρχει πλήρης απόφραξη: σιελόρροια, εμετός, αίσθημα πληρώσεως
    • Τα συμπτώματα πρέπει να διακρίνονται ως προς το αν η δυσφαγία είναι στα στερεά ή στα υγρά ή και τα δύο
    • Πνευμονία
    • Απώλεια βάρους
    • Συμπτώματα από γαστροοισοφαγική παλινδρόμηση
    • Απαίτηση μακρύτερου χρόνου για το φαγητό, γιατί ασυναίσθητα ο ασθενής καταναλίσκει περισσότερο χρόνο μασώντας σχολαστικά την τροφή του

    5169w3 NHS Dysphagia Landing Page Symptoms 980x560 FA

    ΑΙΤΙΑ ΔΥΣΦΑΓΙΑΣ

    Στα παιδιά:

    • Δυσμορφίες - συγγενείς (οισοφαγική ατρησία)
    • Δυσμορφίες - επίκτητες (διαβρωτική ή ερπητική οισοφαγίτιδα)
    • Νευρομυϊκές/νευρολογικές - επιβράδυνση ωριμάνσεως, εγκεφαλική παράλυση, μυϊκή δυστροφία
    • Γαστροοισοφαγική παλινδρόμηση

    Στους ενήλικες:

    • Δομικές - όγκοι (καρκίνος ή καλοήθεις όγκοι), ουλές (πεπτικό, χημικό τραύμα, ακτινοβολία), δακτύλιοι, μεμβράνες και εξωγενής πίεση (βρογχοκήλη)
    • Γαστροοισοφαγική παλινδρόμηση
    • Νευρομυϊκά - αχαλασία, διάχυτος οισοφαγικός σπασμός, σκληρόδεμα, βαριά μυασθένεια

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΔΥΣΦΑΓΙΑΣ

    • Παιδιά - συγγενείς και/ή επίκτητες δυσμορφίες
    • Ενήλικες - ηλικία > 50 ετών, όπου ο καρκίνος του οισοφάγου είναι πιο πιθανός
    • Κάπνισμα
    • Μακρό ιστορικό γαστροοισοφαγικής παλινδρόμησης
    • Φάρμακα (κινίνο, χλωριούχο κάλιο, βιταμίνη C, τετρακυκλίνη, μη στεροειδή αντιφλεγμονώδη, άλλα)

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΔΥΣΦΑΓΙΑΣ

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΔΥΣΦΑΓΙΑΣ

    • Καρδιακός πόνος στο θώρακα
    • Υστερικός κόμπος

    Φάρμακα που μπορεί να μεταβάλλουν τα ευρήματα:

    Οισοφαγική μανομετρία:

    • Αντιχολινεργικά (προπανθελίνη)
    • Ανταγωνιστές διαύλων ασβεστίου (νιφεδιπίνη)
    • Νιτρώδη (Νιτρογλυκερίνη)
    • Προκινητικά (Μετοκλοπραμίδη)
    • Ηρεμιστικά (Διαζεπάμη)

    1

    ΠΑΘΟΛΟΓΟΑΝΑΤΟΜΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ ΔΥΣΦΑΓΙΑΣ

    • Επιδερμοειδές καρκίνωμα ή αδενοκαρκίνωμα
    • Μεταπλασία του Barrett
    • Ινώδης δακτύλιος, μεμβράνη ή ουλή
    • Οξεία ή χρόνια φλεγμονώδης πάθηση
    • Ετεροτοπικός γαστρικός βλεννογόνος

    ΕΙΔΙΚΕΣ ΔΟΚΙΜΑΣΙΕΣ ΔΥΣΦΑΓΙΑΣ

    Σε βρέφη/παιδιά:

    • Παρακολούθηση θηλασμού/τροφής
    • Προσπάθεια για είσοδο ρινογαστρικού σωλήνα προς εκτίμηση της βατότητας του οισοφάγου
    • Ακτινογραφία αυχένος/θώρακος
    • Ακτινογραφία αντιθέσεως
    • Ενδοσκόπηση
    • Οισοφαγική μανομετρία

    Σε ενήλικες:

    • Ακτινογραφία αυχένος/θωρακος
    • Ενδοσκόπηση
    • Οισοφαγική μανομετρία
    • Οισοφαγογράφημα με βαριούχο γεύμα
    • 24ωρη καταγραφή οισοφαγικού pH σε περιπατητικό ασθενή

    ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΗ ΔΥΣΦΑΓΙΑΣ

    • Ακτινογραφία θώρακος, αυχένος, κοιλίας
    • Ακτινογραφία αντιθέσεως - οισοφαγογράφημα - κινηματο-οισοφαγογράφημα, τροποποιημένο κινηματο-οισοφαγογράφημα (κατάποση κουλουριού)
    • Αξονική τομογραφία θώρακος

    ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΕΣ ΜΕΘΟΔΟΙ ΔΥΣΦΑΓΙΑΣ

    • Ενδοσκόπηση και βιοψία
    • Οισοφαγική μανομετρία
    • Παρακολούθηση οισοφαγικού pH 

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΔΥΣΦΑΓΙΑΣ

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ ΔΥΣΦΑΓΙΑΣ

    • Εξωνοσοκομειακή φροντίδα για τις καταστάσεις όπου ο ασθενής μπορεί να λάβει τροφή και όπου υπάρχει μικρός κίνδυνος επιπλοκών 
    • Ενδονοσοκομειακή νοσηλεία μπορεί να απαιτείται για βρέφη ή ενήλικες των οποίων η δυσφαγία σχετίζεται με πλήρη ή σχεδόν πλήρη απόφραξη του οισοφαγικού σωλήνα
    • Ενδοσκόπηση και οισοφαγική διάταση μπορεί να απαιτείται στις οισοφαγικές στενώσεις
    • Χειρουργική αποκατάσταση μπορεί να απαιτείται σε καλοήθεις ή κακοήθεις καταστάσεις

    feed old19 660

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ ΔΥΣΦΑΓΙΑΣ

    • Προσδιορίστε την οισοφαγική βατότητα
    • Εξασφαλίστε λειτουργία αεραγωγών και πνεύμονος
    • Αποκλείστε καρδιακή νόσο
    • Εκτιμήστε κατάσταση θρέψης
    • Οισοφαγική διαστολή (με αέρα ή κηρία)
    • Χειρουργική - οισοφαγικός διαστολέας
    • Laser για προχωρημένο καρκίνο

    ΔΙΑΙΤΑ

    Ποικίλλει από το τίποτα από του στόματος μέχρι το περίπου φυσιολογικό, εξαρτώμενη από τον βαθμό αποφράξεως

    ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ ΜΕ ΔΥΣΦΑΓΙΑ

    • Συστήστε αποφυγή ερεθιστικών φαρμάκων 
    • Συστήστε σχολαστική μάσηση του φαγητού
    • Στα βρέφη και παιδιά συζητείστε υποκείμενο πρόβλημα και θεραπεία για υποτροπιάζουσα πνευμονία εξ εισροφήσεως
    • Στους ενήλικες - συζητείστε αιτιολογία και θεραπεία (ανάγκη για επανειλημμένες διαστολές).
    • Λογοθεραπεία μπορεί να είναι χρήσιμη στη διδασκαλία τεχνικών καταπόσεως

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΔΥΣΦΑΓΙΑΣ

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ ΔΥΣΦΑΓΙΑΣ

    Η θεραπεία της δυσφαγίας γίνεται σε διαταραχές κατάποσης

    Στοματική έναντι μη στοματικής σίτισης

    Κατάλληλη διατροφή και ενυδάτωση πρέπει να διατηρείται ανά πάσα στιγμή κατά τη διάρκεια της θεραπείας με δυσφαγία. Ο γενικός στόχος της θεραπείας με δυσφαγία είναι η διατήρηση ή η επιστροφή του ασθενούς σε στοματική σίτιση. Ωστόσο, αυτό πρέπει να γίνει με ταυτόχρονη εξασφάλιση επαρκούς διατροφής και ενυδάτωσης και ασφαλή κατάποση (χωρίς αναρρόφηση τροφής στους πνεύμονες). Εάν η από του στόματος σίτιση οδηγεί σε αυξημένα γεύματα και αυξημένη προσπάθεια κατά τη διάρκεια της κατάποσης, με αποτέλεσμα να μην καταναλώνεται αρκετή τροφή για τη διατήρηση του βάρους, μπορεί να χρειαστεί μια συμπληρωματική μέθοδο διατροφής. Επιπλέον, εάν ο ασθενής αναρροφά τροφή ή υγρό στους πνεύμονες παρά τη χρήση αντισταθμιστικών στρατηγικών, και επομένως δεν είναι ασφαλής η στοματική σίτιση, μπορεί να χρειαστεί μη στοματική σίτιση. Η μη στοματική σίτιση περιλαμβάνει τη λήψη τροφής μέσω μιας μεθόδου που παρακάμπτει τον στοματοφαρυγγικό μηχανισμό κατάποσης, συμπεριλαμβανομένου ενός ρινογαστρικού σωλήνα, γαστροστομίας ή νηστιδοστομίας.

    Διαδικασίες θεραπείας

    Οι διαδικασίες αντισταθμιστικής θεραπείας έχουν σχεδιαστεί για να αλλάξουν τη ροή των τροφίμων/υγρών και να εξαλείψουν τα συμπτώματα, αλλά δεν αλλάζουν άμεσα τη φυσιολογία της περιοχής.

    • Τεχνικές στάσης
    • Αλλαγές στη διατροφή
    • Τροποποίηση όγκου και ταχύτητας κατανάλωσης φαγητού
    • Τεχνική για τη βελτίωση της ευαισθητοποίησης από το στόμα
    • Διαδικασίες Θεραπείας - σχεδιασμένες για να αλλάζουν και/ή να βελτιώνουν την κατάποση: τεχνικές κατάποσης
    • Ασκήσεις στόματος και φάρυγγα
    • Ασκήσεις αντίστασης
    • Ασκήσεις ελέγχου

    Οι ασθενείς μπορεί να χρειάζονται ένα συνδυασμό θεραπευτικών διαδικασιών για να διατηρήσουν μια ασφαλή και επαρκή διατροφή. Για παράδειγμα, οι στάσεις του σώματος μπορούν να συνδυαστούν με ελιγμούς κατάποσης για να επιτρέψουν στον ασθενή να καταπιεί με ασφαλή και αποτελεσματικό τρόπο. Οι πιο συνηθισμένες παρεμβάσεις που χρησιμοποιούνται για άτομα με στοματοφαρυγγική δυσφαγία είναι η τροποποίηση της υφής των τροφίμων, τα πυκνωτικά υγρά και οι αλλαγές θέσης κατά την κατάποση. Η αποτελεσματικότητα της τροποποίησης των τροφίμων και των υγρών στην πρόληψη της πνευμονίας από εισρόφηση, θεωρείται μεγάλη.

    what is dysphagia

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ ΜΕ ΔΥΣΦΑΓΙΑ

    Ο τύπος της επανεκτίμησης και η συχνότητα των επισκέψεων σχετίζεται με την ειδική αιτιολογία της δυσφαγίας

    ΠΡΟΛΗΨΗ/ΑΠΟΦΥΓΗ ΔΥΣΦΑΓΙΑΣ

    • Πολύ ζεστά ή κρύα φαγητά μπορεί να επιδεινώσουν το σύμπτωμα
    • Παρακολουθείστε το θηλασμό του βρέφους στενά, για εισροφήσεις - έχετε διαθέσιμη αναρρόφηση
    • Συστήστε διόρθωση αδοντοστοιχιών που δεν εφαρμόζουν καλά σε ενήλικους και ηλικιωμένους

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ ΔΥΣΦΑΓΙΑΣ

    • Εισρόφηση
    • Οισοφαγικό άσθμα
    • Πνευμονία
    • Οισοφάγος Barrett
    • Θάνατος

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ ΔΥΣΦΑΓΙΑΣ

    Η πορεία και η πρόγνωση ποικίλλει με την ειδική διάγνωση (καρκίνος - φτωχή, οισοφαγική πεπτική ουλή - καλή)

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    • Οισοφαγικό καρκίνωμα
    • Γαστροοισοφαγική παλινδρόμηση
    • Δυσφαγία
    • Αχαλασία
    • Συμπτωματικός διάχυτος οισοφαγικός σπασμός
    • Σκληρόδερμα
    • Βαριά μυασθένεια

    ΗΛΙΚΙΑΚΑ ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Παιδιατρικό: Συγγενείς δυσμορφίες

    Γηριατρικό:

    • Φτωχή κατάσταση οδόντων και/ή οδοντοστοιχίες
    • Κατάχρηση φαρμάκων

    Τα καλύτερα συμπληρώματα διατροφής για το πεπτικό σας σύστημα

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα καλύτερα συμπληρώματα διατροφής για την υγεία του πεπτικού σας συστήματος

    dysphagia

     

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό

    Διαβάστε, επίσης,

    Λειτουργική δυσπεψία

    Πνευμονία από εισρόφηση

    Χρήσιμες πληροφορίες για την επιγλωττίτιδα

    Απλός έρπητας

    Ο καρκίνος θυρεοειδούς θεραπεύεται

    Η νευροτοξικότητα από τις χημειοθεραπείες

    Προϊούσα υπερπυρηνική παράλυση και κάνναβη

    Ο καρκίνος του στομάχου θεραπεύεται

    Η τοξικότητα της ακτινοθεραπείας

    Χρήσιμες πληροφορίες για την οξεία δυσφαγία

    Αχαλασία Οισοφάγου

    Υπάρχουν κίνδυνοι από την Ακτινοθεραπεία;

    Διαφραγματοκήλη

    Επιγλωττίτιδα

    Νόσος Huntington

    Οξεία δυσφαγία

    Καρκίνος κεφαλής και τραχήλου

    Αμυοατροφική πλευρική σκλήρυνση

    Θυρεοειδικές παθήσεις

    Θυρεοειδίτιδες

    Kροταφική αρτηρίτιδα

    Καρκίνος Στομάχου

    Οι αιτίες απώλειας βάρους

    Όζοι του θυρεοειδούς

    Ανορεξία και καχεξία στον καρκίνο

    Καρκίνος οισοφάγου

    Αρχές της ακτινοθεραπείας στον καρκίνο κεφαλής και τραχήλου

    Αρχές της ακτινοθεραπείας στον καρκίνο κεφαλής και τραχήλου

    Παράγοντες κινδύνου για τον καρκίνο κεφαλής και τραχήλου

    Χρήσιμες πληροφορίες για τα θυμώματα

    Όταν έχετε λειτουργική δυσπεψία

    Η θεραπεία για όλες τις κυτταρίτιδες

    Ισοθερμιδική βασική δίαιτα υψηλή σε φυτικές ίνες

    Ισοθερμιδική βασική δίαιτα

    Ισοθερμιδική βασική δίαιτα

    Λαρυγγίτιδα

    Πλήρης εντερική διατροφή για παιδιά

    Νόσος Niemann-Pick

    Το σύνδρομο Rett

    Σκληρόδερμα

    Σύνδρομο άνω κοίλης φλέβας

    Γέφυρα εγκεφάλου

    Πολυμυοσίτιδα και δερματομυοσίτιδα

    www.emedi.gr

     

     

  • Εγκαύματα Εγκαύματα

    Χρήσιμες πληροφορίες για τα εγκαύματα

    Τα εγκαύματα είναι ιστικές βλάβες που προκαλούνται από την εφαρμογή θερμότητας, χημικών ουσιών, ηλεκτρικού ρεύματος ή ακτινοβολίας στο σώμα.

    Η έκταση της βλάβης (βάθος του εγκαύματος) είναι αποτέλεσμα της έντασης της θερμότητας (ή άλλης έκθεσης) και της διάρκειας της έκθεσης.

    • Μερικού πάχους: Τα εγκαύματα 1ου βαθμού προσβάλλουν τις επιφανειακές στιβάδες της επιδερμίδας. Τα εγκαύματα 2ου βαθμού εκτείνονται σε διάφορο βαθμό στην επιδερμίδα (με σχηματισμό φυσαλίδας) και σε τμήμα του χορίου
    • Ολικού πάχους: Τα εγκαύματα 3ου βαθμού χαρακτηρίζονται από καταστροφή όλων των στοιχείων του δέρματος και θρόμβωση του υποδόριου πλέγματος

     Επηρεαζόμενα συστήματα: Δέρμα/Εξωκρινείς αδένες

    Επικρατέστερη ηλικία: Όλες οι ηλικίες

    Επικρατέστερο φύλο: Άνδρες = Γυναίκες

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΕΓΚΑΥΜΑΤΩΝ

    1ου βαθμού:

    • Ερύθημα του προσβεβλημένου ιστού
    • Το δέρμα ασπρίζει με την πίεση
    • Δέρμα ευαίσθητο

    2ου βαθμού:

    • Δέρμα ερυθρό με φυσαλίδες
    • Δέρμα πολύ ευαίσθητο

    3ου βαθμού:

    • Δέρμα σκληρό και ξηρό
    • Το δέρμα δεν είναι ευαίσθητο

    ΑΙΤΙΕΣ ΕΓΚΑΥΜΑΤΩΝ

    • Η ανοιχτή φλόγα και τα καυτά υγρά είναι η πιο συνηθισμένες αιτίες (θερμοκρασία συνήθως 15-45 βαθμούς κελσίου ή παραπάνω)
    • Καυστικές χημικές ουσίες ή οξέα (μπορεί να υπάρχουν λίγα σημεία ή συμπτώματα τις πρώτες ημέρες). Οι συνηθισμένοι παράγοντες περιλαμβάνουν: θειϊκό οξύ που βρίσκεται στα προϊόντα καθαρισμού τουαλέτας, υποχλωριώδες νάτριο που βρίσκεται στη χλωρίνη και αλογονωμένοι υδρογονάνθρακες που βρίσκονται στα διαλυτικά. Το υδροφθορικό οξύ μπορεί να προκαλέσει ιδιαίτερα βαθιά εγκαύματα που μπορεί να μην γίνουν συμπτωματικά μέχρι κάποιο χρονικό διάστημα μετά την έκθεση. Το μυρμηκικό οξύ μπορεί να προκαλέσει τη διάσπαση μεγάλου αριθμού ερυθρών αιμοσφαιρίων. 
    • Ηλεκτρικό ρεύμα (μπορεί να προκαλέσει σημαντική βλάβη με πολύ μικρή καταστροφή του υπερκείμενου δέρματος). Τα ηλεκτρικά εγκαύματα ή τραυματισμοί ταξινομούνται ως υψηλής τάσης (μεγαλύτερη ή ίση με 1000 βολτ), χαμηλής τάσης (μικρότερη από 1000 βολτ) ή ως δευτερεύοντα από το ηλεκτρικό τόξο. Οι πιο συχνές αιτίες ηλεκτρικών εγκαυμάτων στα παιδιά είναι τα ηλεκτρικά καλώδια (60%) ακολουθούμενα από τις ηλεκτρικές πρίζες (14%). Ο κεραυνός μπορεί, επίσης, να προκαλέσει ηλεκτρικά εγκαύματα. Η θνησιμότητα από κεραυνούς είναι περίπου 10%. Ενώ οι ηλεκτρικοί τραυματισμοί προκαλούν, κυρίως, εγκαύματα, μπορεί, επίσης, να προκαλέσουν κατάγματα ή εξάρσεις δευτερεύοντα από αμβλύ τραύμα ή μυϊκές συσπάσεις. [17] Σε τραυματισμούς υψηλής τάσης, οι περισσότερες βλάβες μπορεί να προκύψουν εσωτερικά και έτσι η έκταση του τραυματισμού δεν μπορεί να κριθεί με εξέταση μόνο του δέρματος. [17] Η επαφή με χαμηλή ή υψηλή τάση μπορεί να προκαλέσουν καρδιακές αρρυθμίες ή καρδιακή ανακοπή. 
    • Υπερβολική έκθεση στον ήλιο. Τα εγκαύματα ακτινοβολίας μπορεί να προκληθούν από παρατεταμένη έκθεση σε υπεριώδες φως (όπως από τον ήλιο, θαλάμους μαυρίσματος) ή από ιοντίζουσα ακτινοβολία (όπως από ακτινοθεραπεία, ακτινογραφίες ή ραδιενέργεια). Η έκθεση στον ήλιο είναι η πιο συχνή αιτία εγκαυμάτων ακτινοβολίας και η πιο συχνή αιτία επιφανειακών εγκαυμάτων συνολικά. Οι επιδράσεις του δέρματος από την ιονίζουσα ακτινοβολία εξαρτώνται από την ποσότητα έκθεσης στην περιοχή, με απώλεια μαλλιών που παρατηρείται μετά από τα 3 Gy, ερυθρότητα μετά από τα 10 Gy, ξεφλούδισμα δέρματος μετά από τα 20 Gy και νέκρωση μετά από τα 30 Gy. Η ερυθρότητα, εάν συμβεί, ενδέχεται να μην εμφανιστεί έως και λίγο μετά την έκθεση. Τα εγκαύματα ακτινοβολίας αντιμετωπίζονται όπως τα άλλα εγκαύματα. Τα εγκαύματα από μικροκύματα συμβαίνουν από τους φούρνους μικροκυμάτων. Εκθέσεις δύο δευτερολέπτων μπορεί να προκαλέσουν τραυματισμό.
    • Μη τυχαία εγκαύματα, λόγω βίας και κακοποίησης. 

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΕΓΚΑΥΜΑΤΩΝ

    • Ρύθμιση θερμοσίφωνα σε υψηλή θερμοκρασία
    • Επαγγελματική έκθεση σε χημικές ουσίες, ηλεκτρικό ρεύμα ή ακτινοβολία
    • Τα μικρά παιδιά και οι ηλικιωμένοι με λεπτό δέρμα είναι πιο ευαίσθητοι στις βλάβες
    • Απροσεξία με αναμμένα τσιγάρα
    • Κακή λειτουργία ηλεκτρικών κυκλωμάτων

    fysikes therapeies kai diatrofi gia egkavmata

    Παθοφυσιολογία εγκαυμάτων

    Σε θερμοκρασίες μεγαλύτερες από 44 ° C, οι πρωτεΐνες αρχίζουν να χάνουν το τρισδιάστατο σχήμα τους και αρχίζουν να διασπώνται. Αυτό οδηγεί σε βλάβη κυττάρων και ιστών. Πολλές από τις άμεσες επιπτώσεις στην υγεία του εγκαύματος είναι δευτερογενείς από τη διαταραχή της φυσιολογικής λειτουργίας του δέρματος. Περιλαμβάνουν διαταραχή της αίσθησης του δέρματος, ικανότητα αποτροπής απώλειας νερού μέσω εξάτμισης και ικανότητα ελέγχου της θερμοκρασίας του σώματος. Η διάσπαση των κυτταρικών μεμβρανών στα κύτταρα οδηγεί σε απώλεια καλίου στον εξωκυττάριο χώρο και εισροή νερού και νατρίου μέσα στα κύτταρα.

    Σε μεγάλα εγκαύματα (πάνω από το 30% της συνολικής επιφάνειας του σώματος), υπάρχει σημαντική φλεγμονώδης απόκριση. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα αυξημένη διαρροή υγρού από τα τριχοειδή αγγεία και επακόλουθο οίδημα ιστού. Αυτό προκαλεί απώλεια όγκου αίματος και σημαντική απώλεια πλάσματος, καθιστώντας το αίμα πιο συμπυκνωμένο. Η κακή ροή αίματος σε όργανα, όπως τα νεφρά και η γαστρεντερική οδός μπορεί να οδηγήσει σε νεφρική ανεπάρκεια και έλκη στομάχου. Τα αυξημένα επίπεδα κατεχολαμινών και κορτιζόλης μπορούν να προκαλέσουν υπερμεταβολική κατάσταση που μπορεί να διαρκέσει για χρόνια. Αυτό σχετίζεται με αυξημένη καρδιακή έξοδο, μεταβολισμό, γρήγορο καρδιακό ρυθμό και κακή ανοσολογική λειτουργία. 

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΕΓΚΑΥΜΑΤΩΝ

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΕΓΚΑΥΜΑΤΩΝ

    • Τοξική επιδερμική νεκρόλυση
    • Σύνδρομο απολέπισης του δέρματος

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ ΕΓΚΑΥΜΑΤΩΝ

    • Αιματοκρίτης
    • Τύπος και διασταύρωση
    • Ηλεκτρολύτες
    • Ουρία
    • Ανάλυση ούρων 
    • Σε όσους έχουν πονοκέφαλο ή ζάλη και έχουν εγκαύματα που σχετίζονται με τη φωτιά, θα πρέπει να εξεταστεί η δηλητηρίαση από μονοξείδιο του άνθρακα
    • Θα πρέπει επίσης να ληφθεί υπόψη η δηλητηρίαση από κυάνιο

    ΠΑΘΟΛΟΓΟΑΝΑΤΟΜΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ ΕΓΚΑΥΜΑΤΩΝ

    • 1ου βαθμού - καταστροφή των επιφανειακών στιβάδων της επιδερμίδας, υπεραιμία των αγγείων του δέρματος
    • 2ου βαθμού - νέκρωση της επιδερμίδας σε ποικίλο βάθος, σχηματισμός φυσαλίδων, θρόμβωση του υποδόριου πλέγματος, άθικτα τα εξαρτήματα του δέρματος
    • 3ου βαθμού - νέκρωση όλων των στοιχείων του δέρματος, θρόμβωση του υποδόριου πλέγματος

    ΕΙΔΙΚΕΣ ΔΟΚΙΜΑΣΙΕΣ 

    • Παιδιά - γλυκόζη (η υπογλυκαιμία μπορεί να εκδηλωθεί στα παιδιά λόγω των περιορισμένων αποθεμάτων σε γλυκογόνο)
    • Εισπνοή καπνού - αέρια αρτηριακού αίματος, καρβοξυαιμοσφαιρίνη
    • Εγκαύματα από ηλεκτρικό ρεύμα - ηλεκτροκαρδιογράφημα, μυοσφαιρίνη ούρων, CPK

    ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΗ ΕΓΚΑΥΜΑΤΩΝ

    • Ακτινογραφία θώρακα είναι απαραίτητη σε εισπνοή καπνού για την εκτίμηση των κατώτερων αναπνευστικών οδών 

    ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΕΣ ΜΕΘΟΔΟΙ ΕΓΚΑΥΜΑΤΩΝ

    Η βρογχοσκόπηση μπορεί να είναι απαραίτητη σε εισπνοή καπνού για την εκτίμηση των κατώτερων αναπνευστικών οδών 

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΕΓΚΑΥΜΑΤΩΝ

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ ΕΓΚΑΥΜΑΤΩΝ

    Εισαγωγή στο νοσοκομείο σε όλα τα βαριά εγκαύματα:

    • Εγκαύματα 2ου βαθμού πάνω από 10% της επιφάνειας σώματος (Ε.Σ.), όλα τα εγκαύματα 3ου βαθμού
    • Εγκαύματα χεριών, ποδιών, προσώπου ή περινέου
    • Εγκαύματα από ηλεκτρισμό/κεραυνό
    • Βλάβες από εισπνοή 
    • Χημικά εγκαύματα
    • Κυκλοτερή εγκαύματα

    Μεταφορά σε ειδικό κέντρο εγκαυμάτων σε:

    • Εγκαύματα 2ου και 3ου βαθμού πάνω από 10% επιφάνειας σώματος σε ασθενείς κάτω από 1 ετών και πάνω από 50 ετών 
    • 2ου και 3ου βαθμού εγκαύματα πάνω από 20% επιφάνειας σώματος σε κάθε ηλικία
    • Εγκαύματα χεριών, ποδιών, προσώπου ή περινέου
    • Εγκαύματα από ηλεκτρικό ρεύμα/κεραυνό
    • Βλάβες από εισπνοή 
    • Κυκλοτερή εγκαύματα
    • Χημικά εγκαύματα με κίνδυνο λειτουργικής ανεπάρκειας

     5

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ ΕΓΚΑΥΜΑΤΩΝ

    Ανάλογα με βάθος των εγκαυμάτων και την έκταση της προσβεβλημένης επιφάνειας σώματος (κανόνας των εννέα)

    Κανόνας των εννέα:

    1. Κάθε άνω άκρο - ενήλικες και παιδιά 9%
    2. Κάθε κάτω άκρο - ενήλικες 10% παιδιά 14%
    3. Πρόσθια επιφάνεια θώρακα - ενήλικες και παιδιά 10%
    4. Οπίσθια επιφάνεια θώρακα - ενήλικες και παιδιά 18%
    5. Κεφαλή και τράχηλος - ενήλικες 10% παιδιά 18%
    • Απομακρύνετε όλα τα δαχτυλίδια, ρολόγια, κ.λ.π., από τα προσβεβλημένα άκρα για να αποφευχθεί τυχόν αιμοστατική δράση
    • Απομακρύνετε τα ρούχα και καλύψτε όλες τις εγκαυματικές περιοχές με στεγνά σεντόνια 
    • Καθαρισμός της περιοχής σε χημικό έγκαυμα
    • Χορήγηση οξυγόνου 100% σε όλα τα βαριά εγκαύματα, εξετάστε το ενδεχόμενο πρώιμης διασωλήνωσης
    • Μην εφαρμόζετε πάγο στις εγκαυματικές επιφάνειες
    • Ρινογαστρικός καθετήρας (υψηλός κίνδυνος παραλυτικού ειλεού)
    • Καθετήρας Foley
    • Ανακούφιση του πόνου με μορφίνη ή υδροχλωρική μεπεριδίνη που πρέπει να δίνονται μόνο ενδοφλέβια
    • ΗΚΓραφική παρακολούθηση τις πρώτες 24 ώρες μετά από ηλεκτρικό έγκαυμα
    • Υδρομασάζ και στη συνέχεια επίδεση με επιδέσμους με σουλφαδιαζινικό άργυρο σε βαριά εγκαύματα
    • Μία ή δύο φορές την ημέρα καθαρισμός και αλλαγές
    • Βιολογικοί επίδεσμοι μπορούν να χρησιμοποιηθούν ως επίδεσμοι, σε κάποιους επιλεγμένους ασθενείς (ιδιαίτερα χρήσιμοι για εξωνοσοκομειακή αντιμετώπιση μικρών εγκαυμάτων)

    Αναπλήρωση υγρών: Υπολογίστε τις ανάγκες σε υγρά από την ώρα που έγινε το έγκαυμα και όχι από τότε που άρχισε η θεραπεία

    • 2-4 mL Ringer's lactate x βάρος σώματος (Kg) x % ΕΣ εγκαύματος (1/2 χορηγείται τις πρώτες 8 ώρες, 1/4 τις επόμενες 8 ώρες και 1/4 το 3ο 8ωρο). Στα παιδιά, η ποσότητα αυτή επιπροστίθεται στα υγρά συντήρησης και ρυθμίζεται ανάλογα με την αποβολή ούρων και τα ζωτικά σημεία
    • Κολλοειδή διαλύματα δεν συνιστώνται τις πρώτες 12-24 ώρες της αναπλήρωσης υγρών 

    Χειρουργική αντιμετώπιση:

    • Η εσχαροποίηση μπορεί να κρίνεται απαραίτητη σε πιεστικά, κυκλοτερή εγκαύματα των άκρων ή του θώρακα 
    • Εκτομή κατ'εφαπτομένη και επικάλυψη με δερματικά μοσχεύματα με πάχος του δέρματος

    Άλλα:

    • Χρήση βιολογικών επιδέσμων ή δερματικών μοσχευμάτων μπορεί να ενδείκνυνται για την κάλυψη των εγκαυμάτων 

    rule of nines

    ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ ΕΓΚΑΥΜΑΤΩΝ

    Στόχος είναι η γρήγορη κινητοποίηση 

    ΔΙΑΙΤΑ

    Πλούσια σε πρωτεΐνες και θερμίδες όταν επανέλθει η κινητικότητα του εντέρου. Η σίτιση με ρινογαστρικό καθετήρα μπορεί να ενδείκνυται στην πρώιμη μετεγκαυματική περίοδο. Πλήρης παρεντερική διατροφή, αν ο ασθενής δεν πρέπει να παίρνει τίποτα από το στόμα για > 5 ημέρες

    ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ 

    • Προφύλαξη από το ηλιακό φως
    • Δύσκολη πρόσβαση σε ηλεκτρικά καλώδια/εξόδους
    • Απομόνωση των χημικών ουσιών στο σπίτι 
    • Ρύθμιση του θερμοσίφωνα σε χαμηλή θερμοκρασία
    • Ανιχνευτές καπνού στο σπίτι
    • Σχέδιο εκκένωσης του σπιτιού σε περίπτωση πυρκαγιάς
    • Σωστή χρήση και αποθήκευση εύφλεκτων υλικών

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΓΚΑΥΜΑΤΩΝ

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ ΕΓΚΑΥΜΑΤΩΝ

    Τα εγκαύματα μπορεί να είναι πολύ επώδυνα και μπορεί να χρησιμοποιηθεί μια σειρά διαφορετικών επιλογών για τη διαχείριση του πόνου. Αυτά περιλαμβάνουν απλά αναλγητικά (όπως ιβουπροφαίνη και ακεταμινοφαίνη) και οπιοειδή, όπως, η μορφίνη.

    Οι βενζοδιαζεπίνες μπορούν να χρησιμοποιηθούν εκτός από τα αναλγητικά για να βοηθήσουν στο άγχος.

    Κατά τη διάρκεια της διαδικασίας επούλωσης, τα αντιισταμινικά, το μασάζ ή η υποδόρια διέγερση των νεύρων μπορούν να χρησιμοποιηθούν για να βοηθήσουν στην κνησμό. Τα αντιισταμινικά, ωστόσο, είναι αποτελεσματικά μόνο στο 20% των ανθρώπων. Μερικοί υποστηρίζουν τη χρήση της γκαμπαπεντίνης και η χρήση της μπορεί να είναι λογική σε όσους δεν βελτιώνονται με τα αντιισταμινικά. Η ενδοφλέβια λιδοκαΐνη μπορεί να χρησιμοποιηθεί για τον πόνο.

    Συνιστώνται ενδοφλέβια αντιβιοτικά πριν από τη χειρουργική επέμβαση για άτομα με εκτεταμένα εγκαύματα (> 60% TBSA), αλλά από το 2008, οι οδηγίες δεν συνιστούν τη γενική χρήση τους λόγω ανησυχιών σχετικά με την αντοχή στα αντιβιοτικά και τον αυξημένο κίνδυνο μυκητιασικών λοιμώξεων.

    Η ερυθροποιητίνη δεν έχει βρεθεί αποτελεσματική για την πρόληψη ή τη θεραπεία της αναιμίας σε περιπτώσεις εγκαυμάτων.

    Σε εγκαύματα που προκαλούνται από υδροφθορικό οξύ, το γλυκονικό ασβέστιο είναι ένα ειδικό αντίδοτο και μπορεί να χρησιμοποιηθεί ενδοφλεβίως ή/και τοπικά.

    Η ανασυνδυασμένη ανθρώπινη αυξητική ορμόνη (rhGH) σε άτομα με εγκαύματα που εμπλέκουν περισσότερο από το 40% του σώματός τους φαίνεται να επιταχύνει την επούλωση, χωρίς, να επηρεάζει τον κίνδυνο θανάτου.

    Η χρήση στεροειδών είναι ασαφής. 

    Τα τραύματα που απαιτούν χειρουργικό κλείσιμο με μοσχεύματα (συνήθως, οτιδήποτε περισσότερο από ένα μικρό έγκαυμα πλήρους πάχους) θα πρέπει να αντιμετωπιστούν το συντομότερο δυνατόν.

    Τα περιφεριακά εγκαύματα των άκρων ή του θώρακα μπορεί να χρειάζονται επείγουσα χειρουργική απελευθέρωση του δέρματος, γνωστή ως εσχαροτομή. Αυτό γίνεται για τη θεραπεία ή την πρόληψη προβλημάτων που σχετίζονται με την κυκλοφορία ή τον αερισμό. Δεν είναι βέβαιο εάν είναι χρήσιμο για εγκαύματα στο λαιμό ή τα δάχτυλα. Ενδέχεται να απαιτηθούν φασιοτομές για τα ηλεκτρικά εγκαύματα.

    Τα μοσχεύματα δέρματος μπορεί να περιλαμβάνουν προσωρινό υποκατάστατο δέρματος, που προέρχεται από δέρμα ζώου (ανθρώπινος δότης ή χοίρος) ή συνθετικά. Χρησιμοποιούνται για να καλύψουν την πληγή ως επίδεσμος, αποτρέποντας τη μόλυνση και την απώλεια υγρών, αλλά τελικά θα πρέπει να αφαιρεθούν. Εναλλακτικά, το ανθρώπινο δέρμα μπορεί να αντιμετωπιστεί ώστε να αφεθεί μόνιμα χωρίς απόρριψη.

    Δεν υπάρχουν ενδείξεις ότι η χρήση θειικού χαλκού για την απεικόνιση των σωματιδίων φωσφόρου για απομάκρυνση μπορεί να βοηθήσει στην επούλωση πληγών λόγω εγκαυμάτων φωσφόρου. Εν τω μεταξύ, η απορρόφηση θειικού χαλκού στην κυκλοφορία του αίματος μπορεί να είναι επιβλαβής.

    istockphoto 477832087 612x612

    ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΑ ΦΑΡΜΑΚΑ

    Το μέλι έχει χρησιμοποιηθεί από την αρχαιότητα για να βοηθήσει την επούλωση των πληγών και μπορεί να είναι ευεργετικό σε εγκαύματα πρώτου και δευτέρου βαθμού. Υπάρχουν ενδείξεις ότι το μέλι βοηθά στην επούλωση των εγκαυμάτων μερικού πάχους.

    Η αλόη βέρα είναι, επίσης, χρήσιμη. Είναι ευεργετική για τη μείωση του πόνου, βελτιώνει το χρόνο επούλωσης, όπως και η σουλφαδιαζίνη αργύρου.

    Το πλιγούρι βρώμης χρησιμοποιείται, επίσης.

    Υπάρχουν λίγες ενδείξεις ότι η βιταμίνη Ε βοηθά με τα χηλοειδή ή τις ουλές.

    Το βούτυρο, ακόμη, συνιστάται.

    Ακόμη, γίνονται εφαρμογές αυγών, λάσπης, φύλλων ή κοπριάς αγελάδας.

    Υπάρχουν αρκετές άλλες μέθοδοι που μπορούν να χρησιμοποιηθούν εκτός από φάρμακα για τη μείωση του πόνου και του άγχους, όπως: θεραπεία εικονικής πραγματικότητας ή οραματισμός, ύπνωση και συμπεριφορικές προσεγγίσεις, όπως, τεχνικές απόσπασης της προσοχής.

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ ΜΕ ΕΓΚΑΥΜΑΤΑ

    Ανάλογα με την έκταση των εγκαυμάτων και τη θεραπεία

    ΠΡΟΛΗΨΗ/ΑΠΟΦΥΓΗ ΕΓΚΑΥΜΑΤΩΝ

    Τα δερματικά μοσχεύματα και το νέο-επιθηλιοποιημένο δέρμα είναι πολύ ευαίσθητο στην έκθεση στον ήλιο και στις ακραίες θερμοκρασίες

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ ΕΓΚΑΥΜΑΤΩΝ

    • Γαστροδωδεκαδακτυλική έλκωση (έλκη του Cushing)
    • Έλκη του Marjolin - επιδερμοειδές καρκίνωμα που αναπτύσσεται στη θέση παλαιού εγκαύματος
    • Επιμόλυνση του τραύματος - συνήθως, Gram αρνητικοί μικροοργανισμοί
    • Πνευμονία
    • Μειωμένη κινητικότητα και πιθανότητα μελλοντικών αγκυλώσεων 

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ ΕΓΚΑΥΜΑΤΩΝ

    • Έγκαυμα 1ου βαθμού - πλήρης ίαση
    • Έγκαυμα 2ου βαθμού - επιθηλιοποίηση σε 10-14 ημέρες (τα 2ου βαθμού μεγάλου βάθους μπορεί να χρειαστούν δερματικό μόσχευμα)
    • Έγκαυμα 3ου βαθμού - δεν υπάρχει δυνατότητα επανεπιθηλιοποίησης - απαιτούνται δερματικά μοσχεύματα
    • Ο χρόνος παραμονής στο νοσοκομείο και η ανάγκη περίθαλψης σε ειδικό κέντρο εγκαυμάτων θα εξαρτηθούν από την έκταση των εγκαυμάτων, την εισπνοή καπνού και την ηλικία
    • 50% επιβίωση αναμένεται σε εγκαύματα 62% ΕΣ στις ηλικίες 0-14 χρόνων, 63% στις ηλικίες 15-40 χρόνων, 38% στις ηλικίες 40-65 χρόνων, 25% στους ασθενείς πάνω από 65 χρόνων
    • Το 90% των επιζώντων αναμένεται να επιστρέψουν σε μία απασχόληση εξίσου επικερδή με αυτή που είχαν πριν το ατύχημα

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Σύνδρομο εισπνοής καπνού:

    • Εμφανίζεται μέσα σε 72 ώρες από το έγκαυμα
    • Το υποψιαζόμαστε σε εγκαύματα που έγιναν σε κλειστούς χώρους
    • Διασωλήνωση, αερισμός με θετική τελοεκπνευστική πίεση

    Τα κατάλληλα προϊόντα για τα εγκαύματα

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα προϊόντα για τα εγκαύματα

    Huu0ak Burns 16x9.original

    Διαβάστε, επίσης,

    Χρήσιμες πληροφορίες για την ηλιοθεραπεία

    Boswellia Serrata το ισχυρό φυσικό αντιφλεγμονώδες

    Τραύματα ματιών

    ΟγκοΥπερθερμία

    Βιταμίνη Ε

    Το μηλόξυδο θεραπεύει τα πάντα

    Ένα ηλεκτρονικό τσιγάρο μπορεί να σας στείλει στην εντατική

    Βιολογική, επουλωτική αλοιφή

    Φυσικά αντηλιακά EMEDI BIO

    Που κάνει καλό ο χυμός αλόης

    Λοσιόν για όλα τα εγκαύματα

    Λοσιόν για τα ηλιακά εγκαύματα

    Κρέμα σώματος για ουλές και ραγάδες

    Το βότανο του Αγίου Ιωάννη

    Φτιάξτε μόνοι σας βάμμα εχινάκειας

    Ιατρικές συνταγές με αλόη

    Η λεβάντα

    Αλόη Βέρα

    Πώς να πάρετε από την αλόη το gel

    Χρήσιμες συμβουλές για τα ηλιακά εγκαύματα

    Συνταγές με καλέντουλα

    www.emedi.gr

     

     

  • Λειτουργική δυσπεψία Λειτουργική δυσπεψία

    Χρήσιμες πληροφορίες για τη λειτουργική δυσπεψία

    Λειτουργική δυσπεψία είναι μια κατάσταση που είναι δύσκολο να περιγραφεί με ακρίβεια και χαρακτηρίζεται από χρόνια, διαλείποντα συμπτώματα επιγαστρικού πόνου και πληρότητας, πρώιμο αίσθημα κορεσμού, ναυτία και/ή εμετό χωρίς αλλοιώσεις βλεννογόνου ή άλλες δομικές ανωμαλίες του γαστρεντερικού συστήματος

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Γαστρεντερικό

    Επικρατέστερη ηλικία: Ενήλικες, αλλά, μπορεί να απαντηθεί και σε παιδιά

    Επικρατέστερο φύλο: Γυναίκες > Άνδρες

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΚΗΣ ΔΥΣΠΕΨΙΑΣ

    • Ερυγές
    • Αεροφαγία, αεροπλήθεια, γαστρεντερική διάταση
    • Βορβορυγμοί
    • Επιγαστρικός πόνος, συνεχής νυγμός ή καύσος. Το φαγητό μπορεί να βελτιώσει ή να επιδεινώσει την κατάσταση
    • Οπισθοστερνικός πόνος, συνεχής νυγμός ή καύσος
    • Δυσφαγία
    • Ανορεξία, ναυτία και εμετός
    • Αλλαγή συνηθειών εντέρου
    • Ευαισθησία στην κοιλιά
    • Απουσία ανατομικών ανωμαλιών 

    ΑΙΤΙΑ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΚΗΣ ΔΥΣΠΕΨΙΑΣ

    • Συχνά, άγνωστα, μπορεί να υπάρχουν διάφορες, ξεχωριστές αιτίες
    • Αφανή έλκη (20-30% πρόκειται να αναπτύξουν έλκη)
    • Νόσος της γαστρικής κινητικότητας
    • Ανεπιθύμητες ενέργειες φαρμάκων 

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΚΗΣ ΔΥΣΠΕΨΙΑΣ

    • Άλλες λειτουργικές νόσοι
    • Άγχος
    • Κατάθλιψη

    PathophysiologicMechanismsinFunctionalDyspepsia

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΚΗΣ ΔΥΣΠΕΨΙΑΣ

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΚΗΣ ΔΥΣΠΕΨΙΑΣ

    • Γαστροοισοφαγική παλινδρόμηση
    • Χολοκυστίτιδα
    • Νόσος πεπτικού έλκους
    • Καρκίνος στομάχου
    • Σπασμός του οισοφάγου
    • Σύνδρομο δυσαπορρόφησης
    • Νόσος παγκρέατος
    • Σύνδρομο ευερέθιστου εντέρου
    • Αεροφαγία
    • Ισχαιμική νόσος του μυοκαρδίου
    • Σακχαρώδης διαβήτης
    • Νόσος θυρεοειδούς
    • Νόσοι του συνδετικού ιστού
    • Σωματομετατρεπτική νόσος

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΚΗΣ ΔΥΣΠΕΨΙΑΣ

    Συνιστάται σε όλους τους ασθενείς:

    • Γενική αίματος
    • Γενικός βιοχημικός έλεγχος
    • Δοκιμασία αίματος - κοπράνων
    • Ταχύτητα καθιζήσεως ερυθρών 

    ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΗ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΚΗΣ ΔΥΣΠΕΨΙΑΣ

    Συνιστάται σε:

    • Ασθενείς με ηλικία ενάρξεως συμπτωμάτων πάνω από 45 ετών
    • Ασθενείς με συμπτώματα και σημεία υποδηλούντα περισσότερο σοβαρή νόσο
    • Ασθενείς που απαιτούν επιπρόσθετη ενθάρρυνση
    • Νεότεροι ασθενείς που δεν ανταποκρίνονται ταχέως σε εμπειρική θεραπεία

    Χρήσιμα:

    • Ενδοσκόπηση ή
    • Ακτινογραφίες ανώτερου γαστρεντερικού συστήματος

    Μερικές φορές:

    • Βαριούχος υποκλυσμός
    • Μελέτες χοληδόχου κύστεως (π.χ. υπερηχοτομογραφία ή από του στόματος χολοκυστογραφία)

    FunctionalDyspepsiaAccountsfor50 60ofalldyspepsia₁

    ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΕΣ ΜΕΘΟΔΟΙ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΚΗΣ ΔΥΣΠΕΨΙΑΣ

    • Προσεκτικό ιστορικό και φυσική εξέταση
    • Έλεγχος οισοφάγου στομάχου και δωδεκαδακτύλου είναι αρνητικός για παθολογικά ευρήματα

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΚΗΣ ΔΥΣΠΕΨΙΑΣ

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΚΗΣ ΔΥΣΠΕΨΙΑΣ

    Υποστηρικτικά μέτρα:

    • Ενθάρρυνση
    • Μην το παρακάνετε με τις εξετάσεις
    • Διαιτητικές αλλαγές
    • Αποφύγετε πολύ στενά ρούχα
    • Ανύψωση της κεφαλής στο κρεβάτι
    • Συντηρήσατε ιδανικό σωματικό βάρος
    • Διερευνήσατε ψυχολογικές αιτίες

    ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΚΗΣ ΔΥΣΠΕΨΙΑΣ

    Μείωση της ψυχικής έντασης:

    • Τεχνικές χαλάρωσης
    • Φυσική άσκηση
    • Προφυλάξεις για γαστροοισοφαγική παλινδρόμηση όπου επιβάλλονται

    ΔΙΑΙΤΑ

    • Αποφύγετε τροφές που είναι γνωστό ότι προκαλούν έξαρση των συμπτωμάτων
    • Συχνά, μικρά γεύματα
    • Αποφύγετε καφέ, είτε είναι ο συνήθης, είτε χωρίς καφεΐνη
    • Αποφύγετε τσάι, κόκα-κόλα, σοκολάτα, εκχυλίσματα κρέατος
    • Αποφύγετε χρήση βασικών αλκοολούχων ποτών και αποφύγετε κάπνισμα
    • Αποφύγετε υλικά που περιέχουν ασπιρίνη ή μη στεροειδή αντιφλεγμονώδη

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΚΗΣ ΔΥΣΠΕΨΙΑΣ

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΚΗΣ ΔΥΣΠΕΨΙΑΣ

    Για εξουδετέρωση οξέος, φάρμακα, όπως τα Maalox®, Tums® και Pepto-Bismol® μπορεί να υποχωρήσουν τα συμπτώματα. Ένα άλλο προϊόν, το Gaviscon®, εξουδετερώνει το οξύ του στομάχου και σχηματίζει ένα φράγμα για να εμποδίσει την αύξηση του οξέος στον οισοφάγο. Μερικοί θεωρούν ότι αυτά τα αντιόξινα χωρίς συνταγή παρέχουν γρήγορη, προσωρινή ή μερική ανακούφιση, αλλά δεν αποτρέπουν την καούρα. Συμβουλευτείτε το γιατρό σας εάν χρησιμοποιείτε αντιόξινα για περισσότερο από τρεις εβδομάδες. Δύο κατηγορίες φαρμάκων που καταστέλλουν την έκκριση οξέος είναι οι ανταγωνιστές των υποδοχέων ισταμίνης-2 (H2RA) και οι αναστολείς της αντλίας πρωτονίων (PPIs). Οι H2RA λειτουργούν αναστέλλοντας την επίδραση της ισταμίνης, η οποία διεγείρει ορισμένα κύτταρα στο στομάχι για την παραγωγή οξέος. Αυτές περιλαμβάνουν σιμετιδίνη (Tagamet®), ρανιτιδίνη (Zantac®), φαμοτιδίνη (Pepcid®) και νιζατιδίνη (Axid®). Όλοι οι H2RA διατίθενται με ιατρική συνταγή και μερικοί είναι προσβάσιμοι σε χαμηλότερη δόση χωρίς συνταγή. Οι PPIs λειτουργούν αποκλείοντας ένα ένζυμο απαραίτητο για την έκκριση οξέος και έχουν το καλύτερο αποτέλεσμα όταν λαμβάνονται με άδειο στομάχι, μισή ώρα έως μία ώρα πριν από το πρώτο γεύμα της ημέρας. Οι PPIs περιλαμβάνουν την ομεπραζόλη (Losec®), λανσοπραζόλη (Prevacid®), παντοπραζόλη νατρίου (Pantoloc®), εσομεπραζόλη (Nexium®), ραμπεπραζόλη (Pariet®) και παντοπραζόλη κ.ά. Οι PPIs έχουν αναδειχθεί ως η πιο αποτελεσματική θεραπεία για την ανακούφιση των συμπτωμάτων και τη βελτίωση της ποιότητας ζωής, καθώς και για τη θεραπεία και την πρόληψη βλάβης στον οισοφάγο.  Η μακροχρόνια και πολλαπλή ημερήσια θεραπεία με PPIs μπορεί να σχετίζεται με αυξημένο κίνδυνο για κατάγματα που σχετίζονται με οστεοπόρωση του ισχίου, καρπού ή  σπονδυλικής στήλης. Επίσης, καταστέλλουν τη θανάτωση των μικροβίων από τις τροφές... Θεραπείες που μειώνουν την παλινδρόμηση αυξάνοντας την πίεση του κατώτερου οισοφάγου και τις συστολές προς τα κάτω του οισοφάγου είναι η μετοκλοπραμίδη και η μηλεϊνική ντοπεριδόνη. Ένας φυτικός προκινητικός παράγοντας, το Iberogast®, βοηθά στη ρύθμιση της πεπτικής κινητικότητας και στη βελτίωση των συμπτωμάτων. Όλα τα φάρμακα που συζητήθηκαν παραπάνω έχουν συγκεκριμένες θεραπευτικές αγωγές, τις οποίες πρέπει να ακολουθήσετε στενά για μέγιστο αποτέλεσμα. Συνήθως, ένας συνδυασμός αυτών των μέτρων μπορεί να ελέγξει με επιτυχία τα συμπτώματα της γαστροοισοφαγικής παλινδρόμησης.

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ ΜΕ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΚΗ ΔΥΣΠΕΨΙΑ

    ΠΡΟΛΗΨΗ/ΑΠΟΦΥΓΗ 

    • Έλεγχος συγκινησιακής έντασης
    • Θεραπεία ψυχολογικών παραγόντων αν είναι αναγκαίο

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΚΗΣ ΔΥΣΠΕΨΙΑΣ

    Βακτηριακές δευτεροπαθείς λοιμώξεις

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΚΗΣ ΔΥΣΠΕΨΙΑΣ

    • Ήπιες βλάβες και χωρίς ουλοποίηση
    • Οι βλάβες συνήθως θα υποχωρούν αυτόματα, αν και γρηγορότερα με κατάλληλη θεραπεία
    • Υποτροπή είναι ο κανόνας παρά η εξαίρεση 

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τη λειτουργική δυσπεψία

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τη λειτουργική δυσπεψία

    girl eating 1024x686

    Διαβάστε, επίσης,

    Τα οφέλη στην υγεία από το αιθέριο έλαιο αρκεύθου

    Σταματήστε να κάνετε χολοκυστεκτομή

    Αρτεμισία η Μουτελίνα

    Μήπως έχετε πρόβλημα με το στομάχι σας;

    Όσοι έχουν ευερέθιστο έντερο πρέπει να παίρνουν βιταμίνη D

    Σταματήστε να παίρνετε φάρμακα για την καταστολή των οξέων του στομάχου

    Χρήσιμες πληροφορίες για την οξεία δυσφαγία

    Βότανα για τη δυσπεψία και το ευερέθιστο έντερο

    Η τεχνική της χαλαρωτικής αναπνοής

    Που κάνει καλό η αψιθιά

    Διατροφή για όσους έχουν έντονα γαστρεντερικά προβλήματα

    Μήπως έχετε πέτρες στη χοληδόχο κύστη;

    Η γέλη πυριτίου στις γαστρεντερικές παθήσεις

    Που κάνει καλό ο χυμός αλόης

    Όταν έχετε λειτουργική δυσπεψία

    Αλόη Βέρα

    Δυσπεψία

    Δίαιτα για τη γαστρίτιδα

    Μήπως έχετε πολλά ρεψίματα;

    Marsdenia cundurango

    Αλγινικά φάρμακα για την δυσπεψία

    Μήπως έχετε γαστροισοφαγική παλινδρόμηση

    Βότανα για διάφορα προβλήματα υγείας

    Bupleurum kakiskalae

    Μήπως έχετε βαρύ στομάχι;

    Μύρο

    Χολολιθίαση και πολύποδες της χοληδόχου κύστεως

    Χολοκυστίτιδα

    Μήπως έχετε πόνο στο στομάχι;

    Μάθετε αν η σόδα κάνει καλό στην πέψη

    Εάν έχετε στομαχόπονο

    Σπάνιες παραδοσιακές συνταγές για όλες τις ασθένειες

    Τα επικίνδυνα φαγητά για τις καούρες

    Αντιόξινα

    Τίλιο

    Άρκευθος η κοινή

    Δυόσμος

    Τροφές φάρμακα

    Αγριμόνιο

    Που κάνει καλό το φασκόμηλο

    Γαστρίτιδα

    Πεπτικό έλκος

    Χρήσιμες πληροφορίες για το βισμούθιο

    Χρήσιμες πληροφορίες για την ομοιοπαθητική

    Τα καλύτερα βότανα για τις στομαχικές διαταραχές

    Το μαστιχόδενδρο

    Ιατρικές συνταγές με τη μαγειρική σόδα

    Ορθομοριακή αποτοξίνωση του γαστρεντερικού συστήματος

    Συμπληρώματα διατροφής για τις παθήσεις του πεπτικού

    Το μινθέλαιο

    Ο γλυκάνισος

    Μήπως έχετε φούσκωμα μετά το φαγητό;

    Μέντα

    Άνηθος

    Αψιθιά

    Άκορος

    www.emedi.gr

     

     

     

  • Σύνδρομο Kwashiorkor Σύνδρομο Kwashiorkor

    Το σύνδρομο Kwashiorkor οφείλεται σε βαριά πρωτεϊνική ανεπάρκεια

    Το σύνδρομο Kwashiorkor οφείλεται σε βαριά πρωτεϊνική ανεπάρκεια.

    Χραρακτηριστικά: επιβραδυνόμενη ανάπτυξη, χρωστικές αλλοιώσεις των τριχών και του δέρματος, οίδημα, παθολογική ηπατική λειτουργία, νοητική απάθεια, ατροφία του παγκρέατος, γαστρεντερικές διαταραχές, αναιμία, χαμηλές πρωτεΐνες πλάσματος, δερματοπάθειες.

    Συνήθης πορεία-χρόνια, παρατεταμένη.

    Το Kwashiorkor είναι μια μορφή σοβαρού υποσιτισμού πρωτεϊνών που χαρακτηρίζεται από οίδημα και διογκωμένο ήπαρ με λιπώδη διήθηση.

    Προκαλείται από επαρκή πρόσληψη θερμίδων, αλλά με ανεπαρκή κατανάλωση πρωτεϊνών.

    Τα περιστατικά Kwashiorkor εμφανίζονται σε περιοχές του αναπτυσσόμενου κόσμου.

    Οι περιπτώσεις στον ανεπτυγμένο κόσμο είναι σπάνιες.

    Σε πληθυσμούς σε κίνδυνο, το kwashiorkor μπορεί να αναπτυχθεί όταν μια μητέρα απογαλακτίζει το παιδί της από το μητρικό γάλα, αντικαθιστώντας το με μια δίαιτα με υψηλή περιεκτικότητα σε υδατάνθρακες.

    Kwashior korSignsofKwashiorkor

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΣΥΝΔΡΟΜΟΥ KWASHIORKOR

    Το καθοριστικό σημείο του kwashiorkor σε ένα υποσιτισμένο παιδί είναι το οίδημα (πρήξιμο των αστραγάλων και των ποδιών).

    Άλλα σημεία περιλαμβάνουν μια διογκωμένη κοιλιά, ένα διογκωμένο ήπαρ με λιπώδη διήθηση, η αραίωση μαλλιών, η απώλεια δοντιών, ο αποχρωματισμός του δέρματος και η δερματίτιδα. Τα παιδιά με kwashiorkor, συχνά, αναπτύσσουν ευερεθιστότητα και ανορεξία.

    Γενικά, η ασθένεια μπορεί να αντιμετωπιστεί με προσθήκη πρωτεΐνης στη διατροφή.

    Ωστόσο, μπορεί να έχει μακροπρόθεσμη επίδραση στη σωματική και διανοητική ανάπτυξη ενός παιδιού, και σε σοβαρές περιπτώσεις μπορεί να οδηγήσει σε θάνατο. 

    Σε ξηρά κλίματα, ο μαρασμός είναι η συχνότερη ασθένεια που σχετίζεται με τον υποσιτισμό.

    Ένα άλλο σύνδρομο υποσιτισμού είναι η καχεξία, αν και συχνά προκαλείται από υποκείμενες ασθένειες. 

    ΑΙΤΙΑ ΣΥΝΔΡΟΜΟΥ KWASHIORKOR

    Η ακριβής αιτιολογία του kwashiorkor παραμένει ασαφής. Αιτία είναι η ανεπάρκεια πρωτεϊνών που προκαλεί υπολευκωματιναιμία, ανεπάρκεια αμινοξέων, οξειδωτικό στρες και αλλαγές της μικροχλωρίδας του εντέρου.

    Χαμηλή πρόσληψη πρωτεϊνών

    Το Kwashiorkor είναι μια σοβαρή μορφή υποσιτισμού που σχετίζεται με ανεπάρκεια της διατροφικής πρωτεΐνης. Η ακραία έλλειψη πρωτεΐνης προκαλεί ωσμωτική ανισορροπία στο γαστρεντερικό σύστημα προκαλώντας πρήξιμο του εντέρου που διαγιγνώσκεται ως οίδημα ή κατακράτηση νερού. Η ακραία κατακράτηση υγρών που παρατηρείται σε άτομα που πάσχουν από kwashiorkor είναι άμεσο αποτέλεσμα ανωμαλιών στο λεμφικό σύστημα και ένδειξη διαταραχής της ανταλλαγής τριχοειδών.

    Το λεμφικό σύστημα εξυπηρετεί τρεις βασικούς σκοπούς: ανάκτηση υγρών, ανοσία και απορρόφηση λιπιδίων. Όσοι έχουν σύνδρομο kwashiorkor, συνήθως, εμφανίζουν μειωμένη ικανότητα ανάκτησης υγρών, αποτυχία του ανοσοποιητικού συστήματος και χαμηλή απορρόφηση λιπιδίων, τα οποία προκύπτουν από μια κατάσταση σοβαρού υποσιτισμού. Η ανάκτηση υγρών στο λεμφικό σύστημα επιτυγχάνεται με την επαναπορρόφηση νερού και πρωτεϊνών που στη συνέχεια επιστρέφονται στο αίμα. Η μεγάλη ανάκτηση υγρών έχει ως αποτέλεσμα τη χαρακτηριστική διάταση της κοιλιάς που παρατηρείται σε παιδιά με υποσιτισμό. Η τριχοειδής ανταλλαγή μεταξύ του λεμφικού συστήματος και της κυκλοφορίας του αίματος έχει διακοπεί λόγω της αδυναμίας του σώματος να ξεπεράσει αποτελεσματικά την κλίση της υδροστατικής πίεσης. Οι πρωτεΐνες, κυρίως, η αλβουμίνη, είναι υπεύθυνες για τη δημιουργία της κολλοειδούς ωσμωτικής πίεσης που παρατηρείται στο αίμα και τα υγρά των ιστών. Η διαφορά στην ωσμωτική πίεση του αίματος και του ιστού ονομάζεται ογκοτική πίεση. Η ογκοτική πίεση έρχεται σε άμεση αντίθεση με την υδροστατική πίεση και τείνει να τραβάει νερό πίσω στο τριχοειδές με ώσμωση. Ωστόσο, λόγω της έλλειψης πρωτεϊνών, δεν μπορεί να διαπιστωθεί ουσιαστική βαθμίδα πίεσης για την επαναφορά υγρών από τον ιστό στην κυκλοφορία του αίματος. Αυτό έχει ως αποτέλεσμα τη συγκέντρωση υγρών, προκαλώντας το πρήξιμο και τη διάταση της κοιλίας. Η χαμηλή πρόσληψη πρωτεΐνης οδηγεί σε ορισμένα συγκεκριμένα σημεία: οίδημα των χεριών και των ποδιών, ευερεθιστότητα, ανορεξία, εξάνθημα, αποχρωματισμός των μαλλιών και μεγάλο λιπαρό ήπαρ.

    Η τυπική πρησμένη κοιλιακή χώρα οφείλεται σε δύο αιτίες: ασκίτη λόγω υπολευκωματιναιμίας (χαμηλή ογκοτική πίεση) και αυξημένου λιπώδους ήπατος.

    Η πρωτεΐνη πρέπει να παρέχεται μόνο για αναβολικούς σκοπούς. Οι καταβολικές ανάγκες πρέπει να ικανοποιούνται με υδατάνθρακες και λίπη.

    Ο καταβολισμός των πρωτεϊνών περιλαμβάνει τον κύκλο ουρίας, ο οποίος βρίσκεται στο ήπαρ και μπορεί εύκολα να κατακλύσει την ικανότητα ενός ήδη κατεστραμμένου οργάνου.

    Η προκύπτουσα ηπατική ανεπάρκεια μπορεί να είναι θανατηφόρα.

    Αυτό σημαίνει ότι σε ασθενείς που πάσχουν από kwashiorkor, η πρωτεΐνη πρέπει να εισαχθεί σταδιακά στη διατροφή.

    Οι κλινικές λύσεις περιλαμβάνουν τον απογαλακτισμό των προσβεβλημένων με γαλακτοκομικά προϊόντα και την αύξηση της πρόσληψης πρωτεϊνης σταδιακά σε συνιστώμενες ημερήσιες ποσότητες. 

    Consequencesofproteindeficiencymalnutrition Kwashiorkor

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΣΥΝΔΡΟΜΟΥ KWASHIORKOR

    Το Kwashiorkor, επίσης, γνωστό ως «οιδηματώδης υποσιτισμός» λόγω της συσχέτισης με το οίδημα (κατακράτηση υγρών), είναι μια διατροφική διαταραχή που παρατηρείται συχνότερα σε περιοχές που βιώνουν λιμό.

    Το Kwashiorkor είναι ένας υποτύπος σοβαρού οξέος υποσιτισμού που χαρακτηρίζεται από αμφίπλευρο περιφερειακό οίδημα που αφήνει εντύπωμα, χαμηλή περιφέρεια μέσου-άνω βραχίονα (MUAC <115 mm) και χαμηλή βαθμολογία Ζ-βάρους για ύψος (WHZ, Z <- 3). Επιπλέον, κλινικά ευρήματα για τη φυσική εξέταση περιλαμβάνουν την έντονη μυϊκή ατροφία, την κοιλιακή διάταση, τη δερματίτιδα και την ηπατομεγαλία. Το Kwashiorkor διακρίνεται από τον μαρασμό από την παρουσία οιδήματος. Τα κριτήρια της ΠΟΥ για την κλινική εκτίμηση του υποσιτισμού βασίζονται στον βαθμό MUAC, στη στένωση (βαθμολογία βάρους για ύψος Z) και στην παρουσία οιδήματος (ήπιο έως σοβαρό). 

    ΠΡΟΛΗΨΗ ΣΥΝΔΡΟΜΟΥ KWASHIORKOR

    Για να αποφευχθεί το σύνδρομο, το άτομο πρέπει να αποκατασταθεί με μικρά αλλά συχνά γεύματα, κάθε δύο έως τέσσερις ώρες. Κατά τη διάρκεια της πρώτης εβδομάδας, μια δίαιτα με υψηλή περιεκτικότητα σε ζάχαρη και υδατάνθρακες εμπλουτίζεται σταδιακά σε πρωτεΐνες καθώς και βασικά στοιχεία: γλυκό γάλα με μεταλλικά άλατα και βιταμίνες. Η διατροφή μπορεί να περιλαμβάνει λακτάσες - έτσι ώστε τα παιδιά που έχουν αναπτύξει δυσανεξία στη λακτόζη να μπορούν να καταναλώνουν γαλακτοκομικά προϊόντα - και αντιβιοτικά - για να αντισταθμίσουν την ανοσοανεπάρκεια. Μετά από δύο έως τρεις εβδομάδες, το γάλα αντικαθίσταται από βραστά δημητριακά ενισχυμένα με μέταλλα και βιταμίνες έως ότου η μάζα του ατόμου να είναι τουλάχιστον 80% του φυσιολογικού βάρους. Το παραδοσιακό φαγητό μπορεί στη συνέχεια να επανεισαχθεί. Το παιδί θεωρείται θεραπευμένο όταν η μάζα του φτάσει το 85% του φυσιολογικού.

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΣΥΝΔΡΟΜΟΥ KWASHIORKOR

    Οι κατευθυντήριες γραμμές της ΠΟΥ περιγράφουν 10 γενικές αρχές για τη διαχείριση των ασθενών με σοβαρά υποσιτισμένα παιδιά.

    • Θεραπεία, πρόληψη υπογλυκαιμίας
    • Αντιμετωπίστε, αποτρέψτε την υποθερμία
    • Αντιμετωπίστε, αποτρέψτε την αφυδάτωση
    • Σωστή ισορροπία ηλεκτρολυτών
    • Αντιμετώπιση, πρόληψη λοίμωξης
    • Διορθώστε τις ελλείψεις μικροθρεπτικών συστατικών
    • Ξεκινήστε προσεκτικά το τάισμα
    • Επιτύχετε την αύξηση της μυϊκής μάζα;
    • Παρέχετε αισθητηριακή διέγερση και συναισθηματική υποστήριξη
    • Προετοιμαστείτε για παρακολούθηση μετά την ανάρρωση

    Και οι δύο κλινικοί υπότυποι σοβαρού οξέος υποσιτισμού (kwashiorkor και marasmus) αντιμετωπίζονται με παρόμοιο τρόπο. 

    ΠΡΟΓΝΩΣΗ ΣΥΝΔΡΟΜΟΥ KWASHIORKOR

    Οι διαταραχές, συνήθως, επιλύονται μετά από βραχεία θεραπεία. Εάν η θεραπεία καθυστερήσει, η συνολική υγεία του παιδιού βελτιώνεται, αλλά υπάρχει φόβος για μειωμένη ανάπτυξη και διανοητικά προβλήματα.

    Χωρίς θεραπεία ή εάν η θεραπεία γίνει πολύ αργά, ο θάνατος είναι αναπόφευκτος.

    Ένας υψηλός κίνδυνος θανάτου αναγνωρίζεται από μια βραχιόνια περίμετρο <11 cm ή από ένα όριο βάρους προς ύψος <−3 SD.

    Στην πράξη, τα υποσιτισμένα παιδιά με οίδημα υποφέρουν από δυνητικά απειλητικό για τη ζωή σοβαρό υποσιτισμό. 

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για την υπολευκωματιναιμία

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για την υπολευκωματιναιμία

    Child with kwashiorkor.ngsversion.1522329847838.adapt.1900.1

    Διαβάστε, επίσης,

    Μυοκαρδιοπάθεια

    Ασκίτης

    Νεφρωσικό σύνδρομο

    Τροπικό sprue

    Οστεομαλακία

    Σύνδρομο βραχέος εντέρου

    Υποθερμία

    Το χάσμα μεταξύ πλουσίων και φτωχών μεγαλώνει

    Η ιστορία της διατροφής

    Ολικά λευκώματα αίματος

    Νευρογενής ανορεξία

    Νόσος του Crohn

    Ανοσοανεπάρκεια

    www.emedi.gr

     

  • Ίκτερος Ίκτερος

    Χρήσιμες πληροφορίες για τον ίκτερο

    Ο ίκτερος είναι ο κιτρινωπός χρωματισμός του δέρματος, λόγω, υψηλών επιπέδων χολερυθρίνης.

    Ο ίκτερος σε ενήλικες είναι, συνήθως, ένα σημείο που υποδηλώνει την παρουσία υποκείμενων ασθενειών που περιλαμβάνουν το μη φυσιολογικό μεταβολισμό αίμης, τη δυσλειτουργία του ήπατος ή την απόφραξη των χοληφόρων οδών.

    Ο επιπολασμός του ίκτερου σε ενήλικες είναι σπάνιος, ενώ ο ίκτερος στα μωρά είναι συχνός με περίπου 80% να επηρεάζεται κατά την πρώτη εβδομάδα της ζωής τους.

    Τα πιο συχνά συσχετιζόμενα συμπτώματα του ίκτερου είναι η φαγούρα, τα αποχρωματισμένα κόπρανα και τα σκούρα ούρα. 

    Τα φυσιολογικά επίπεδα χολερυθρίνης στο αίμα είναι κάτω από 1,0 mg/dl (17 μmol/l), ενώ τα επίπεδα άνω των 2-3 mg/dl (34-51 μmol/l), συνήθως, οδηγούν σε ίκτερο.

    Η υψηλή χολερυθρίνη αίματος χωρίζεται σε δύο τύπους - μη συζευγμένη χολερυθρίνη (έμμεση) και συζευγμένη χολερυθρίνη (άμεση).

    Η υψηλή έμμεση χολερυθρίνη μπορεί να οφείλεται σε υπερβολική διάσπαση των ερυθρών αιμοσφαιρίων, γενετικές καταστάσεις, όπως, το σύνδρομο Gilbert, σε νεογνικό ίκτερο ή προβλήματα του θυρεοειδούς.

    Η υψηλή άμεση χολερυθρίνη μπορεί να οφείλεται σε ασθένειες του ήπατος, όπως κίρρωση ή ηπατίτιδα, λοιμώξεις, φάρμακα ή απόφραξη των χοληφόρων. Η απόφραξη του χοληφόρου πόρου μπορεί να συμβεί λόγω χολόλιθων, καρκίνου ή παγκρεατίτιδας.

    Άλλες παθήσεις μπορεί, επίσης, να προκαλέσουν κιτρινωπό δέρμα, αλλά δεν είναι ίκτερος, συμπεριλαμβανομένης της καροτιναιμίας - η οποία μπορεί να αναπτυχθεί από την κατανάλωση μεγάλων ποσοτήτων τροφίμων που περιέχουν καροτίνη - ή φαρμάκων, όπως, η ριφαμπκίνη. 

    Η θεραπεία του ίκτερου καθορίζεται, συνήθως, από την υποκείμενη αιτία. Εάν υπάρχει απόφραξη των χοληφόρων πόρων, απαιτείται, συνήθως, χειρουργική επέμβαση. 

    Η ιατρική διαχείριση μπορεί να περιλαμβάνει τη θεραπεία μολυσματικών αιτιών και τη διακοπή της φαρμακευτικής αγωγής που θα μπορούσε να συμβάλει στον ίκτερο.

    Ο ίκτερος στα νεογέννητα μπορεί να αντιμετωπιστεί με φωτοθεραπεία ή με αφαιμαξομετάγγιση ανάλογα με την ηλικία, όταν η χολερυθρίνη είναι μεγαλύτερη από 4–21 mg/dl (68-360 μmol/l).

    Η φαγούρα μπορεί να βοηθηθεί με την αποστράγγιση της χοληδόχου κύστης ή με τη χρήση του ουρσοδεοξυχολικού οξέος.

    ΕΠΙΔΗΜΙΟΛΟΓΙΑ

    Ο ίκτερος σε ενήλικες είναι σπάνιος. Στον ανεπτυγμένο κόσμο, οι πιο συχνές αιτίες του ίκτερου είναι η απόφραξη του χοληφόρου πόρου ή η επαγόμενη από φάρμακα. Στον αναπτυσσόμενο κόσμο, η πιο συχνή αιτία του ίκτερου είναι μολυσματική όπως η ιογενής ηπατίτιδα, η λεπτοσπείρωση, η σχιστοσωμίαση ή η ελονοσία.

    page 3

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΙΚΤΕΡΟΥ

    Τα πιο συνηθισμένα σημεία του ικτέρου σε ενήλικες είναι ένας κιτρινωπός αποχρωματισμός της λευκής περιοχής του ματιού (σκληρού χιτώνα) και του δέρματος που υποδεικνύει μια χολερυθρίνη ορού τουλάχιστον 3 mg/dl. Άλλα, συχνά σημεία περιλαμβάνουν τα σκούρα ούρα (χολερυθρινουρία) και τα ωχρά, λιπαρά κόπρανα (στεατόρροια). Επειδή, η χολερυθρίνη είναι ερεθιστική για το δέρμα, ο ίκτερος συνδέεται, συνήθως, με σοβαρή φαγούρα. Ο επιπεφυκότας των ματιών είναι ευαίσθητος στην εναπόθεση χολερυθρίνης λόγω της υψηλής περιεκτικότητας σε ελαστίνη. Ελαφρές αυξήσεις της χολερυθρίνης στον ορό μπορούν, συνεπώς, να ανιχνευθούν από νωρίς παρατηρώντας το κιτρίνισμα του λευκού του ματιού.  Ένα πολύ λιγότερο συχνό σημείο ίκτερου, ειδικά, κατά την παιδική ηλικία είναι τα κιτρινωπά ή πρασινωπά δόντια. Στα αναπτυσσόμενα παιδιά, η υπερχολερυθριναιμία μπορεί να προκαλέσει έναν κίτρινο ή πράσινο χρωματισμό των δοντιών λόγω της εναπόθεσης χολερυθρίνης κατά τη διαδικασία της ασβεστοποίησης των δοντιών. Παρόλο που αυτό μπορεί να συμβεί σε παιδιά με υπερχολερυθριναιμία, δεν παρατηρείται χρωματισμός των δοντιών λόγω υπερχολερυθριναιμίας σε άτομα με ηπατική νόσο, σε ενήλικες. Διαταραχές που σχετίζονται με την αύξηση των επιπέδων της άμεσης χολερυθρίνης στον ορό κατά την πρώιμη ανάπτυξη μπορούν, επίσης, να προκαλέσουν χρωματισμό των δοντιών. 

    ΑΙΤΙΑ ΙΚΤΕΡΟΥ

    Τύποι Ικτέρου

    Ο ίκτερος είναι ένα σημείο που δείχνει την παρουσία υποκείμενων ασθενειών που περιλαμβάνουν το μη φυσιολογικό μεταβολισμό της χολερυθρίνης, τη δυσλειτουργία του ήπατος ή την απόφραξη της χολής.

    Γενικά, ο ίκτερος υπάρχει όταν τα επίπεδα χολερυθρίνης στο αίμα υπερβαίνουν τα 3 mg/dl.

    Ο ίκτερος κατατάσσεται σε τρεις κατηγορίες, ανάλογα με το φυσιολογικό μηχανισμό που επηρεάζει η παθολογία.

    Οι τρεις κατηγορίες είναι:

    • Προηπατική/αιμολυτική: Η παθολογία συμβαίνει πριν από τον μεταβολισμό του ήπατος, είτε λόγω εγγενών αιτιών ρήξης των ερυθρών αιμοσφαιρίων είτε εξωγενών αιτιών της ρήξης των ερυθρών αιμοσφαιρίων.
    • Ηπατική/ηπατοκυτταρική: Η παθολογία οφείλεται σε βλάβη των παρεγχυματικών ηπατικών κυττάρων.
    • Μεθηπατική/χολοστατική: Η παθολογία εμφανίζεται μετά από τη σύζευξη χολερυθρίνης στο ήπαρ, λόγω απόφραξης της χολικής οδού και/ή μειωμένης απέκκρισης της χολερυθρίνης.

    Προηπατικές αιτίες

    Ο προηπατικός ίκτερος προκαλείται, συνήθως, από έναν παθολογικό αυξημένο ρυθμό αιμόλυσης των ερυθροκυττάρων.

    Η αυξημένη διάσπαση των ερυθροκυττάρων - αυξημένη μη συζευγμένη χολερυθρίνη ορού - αυξημένη εναπόθεση της μη συζευγμένης χολερυθρίνης στους βλεννογόνους.

    Αυτές οι ασθένειες μπορεί να προκαλέσουν ίκτερο λόγω αυξημένης αιμόλυσης ερυθροκυττάρων:

    • Δρεπανοκυτταρική αναιμία
    • Σφαιροκυττάρωση
    • Θαλασσαιμία
    • Ανεπάρκεια πυροσταφυλικής κινάσης
    • Ανεπάρκεια G6PD
    • Μικροαγγειοπαθητική αιμολυτική αναιμία
    • Αιμολυτικό-ουραιμικό σύνδρομο
    • Σοβαρή ελονοσία (σε ενδημικές χώρες)

    Ηπατικές αιτίες

    Ο ηπατικός ίκτερος προκαλείται από μη φυσιολογικό μεταβολισμό του ήπατος της χολερυθρίνης. Οι κύριες αιτίες του ηπατικού ίκτερου είναι η σημαντική βλάβη στα ηπατοκύτταρα - λόγω μολυσματικών ασθενειών, λόγω φαρμάκων, αυτοάνοσης αιτιολογίας - ή, λιγότερο συχνά, λόγω κληρονομικών γενετικών ασθενειών.

    Ηπατικά αίτια ικτέρου:

    • Οξεία ηπατίτιδα
    • Χρόνια ηπατίτιδα
    • Ηπατοτοξικότητα
    • Κίρρωση
    • Ηπατίτιδα που προκαλείται από φάρμακα
    • Αλκοολική ηπατική νόσος
    • Το σύνδρομο Gilbert (που βρίσκεται περίπου στο 5% του πληθυσμού, έχει ως αποτέλεσμα τον ήπιο ίκτερο)
    • Σύνδρομο Crigler-Najjar, τύπος Ι
    • Σύνδρομο Crigler-Najjar, τύπος II
    • Λεπτοσπείρωση

    Μεθηπατικές αιτίες

    Ο μεθηπατικός ίκτερος (αποφρακτικός ίκτερος), προκαλείται από απόφραξη των χολικών αγωγών που μεταφέρουν χολή που περιέχει συζευγμένη χολερυθρίνη από το ήπαρ για απέκκριση.

    Μεθηπατικές αιτίες ικτέρου

    • Χοληδοχολιθίαση (χολόλιθοι χολικών αγωγών)
    • Καρκίνος του παγκρέατος στην κεφαλή του παγκρέατος
    • Στενώσεις χολικών οδών
    • Αθηρωμάτωση χολής
    • Πρωτογενής χολαγγειίτιδα των χοληφόρων
    • Χολόσταση της εγκυμοσύνης
    • Οξεία παγκρεατίτιδα
    • Χρόνια παγκρεατίτιδα
    • Παγκρεατικές ψευδοκύστεις
    • Το σύνδρομο του Mirizzi ή Καλοήθης Μηχανική Απόφραξη του κοινού Ηπατικού πόρου
    • Παράσιτα («συκώτι» Opisthorchiidae και Fasciolidae)

    slide 33

    ΠΑΘΟΦΥΣΙΟΛΟΓΙΑ ΙΚΤΕΡΟΥ

    Ο ίκτερος προκαλείται, συνήθως, από μια υποκείμενη παθολογική διαδικασία που εμφανίζεται σε κάποιο σημείο κατά μήκος της φυσιολογικής οδού του μεταβολισμού της αίμης. Η βαθύτερη κατανόηση του φυσιολογικού μεταβολισμού της αίμης είναι απαραίτητη για την εκτίμηση της σημασίας των προηπατικών, ηπατικών και μεθηπατικών κατηγοριών αιτιών του ικτέρου. 

    Προηπατικός μεταβολισμός

    Όταν τα ερυθρά αιμοσφαίρια ολοκληρώνουν τη διάρκεια ζωής τους περίπου 120 ημέρες, ή εάν έχουν υποστεί βλάβη, ρήξη, καθώς, περνούν από το δικτυοενδοθηλιακό σύστημα, τα περιεχόμενα των κυττάρων συμπεριλαμβανομένης της αιμοσφαιρίνης απελευθερώνονται στην κυκλοφορία. Τα μακροφάγα φαγοκυτταρώνουν την αιμοσφαιρίνη και τη χωρίζουν σε αίμη και σφαιρίνη. Στη συνέχεια λαμβάνουν χώρα δύο αντιδράσεις με το μόριο αίμης. Η πρώτη αντίδραση οξείδωσης καταλύεται από το μικροσωμικό ένζυμο οξυγενάση της αίμης και οδηγεί σε χολοπρασίνη (χρωστική ουσία πράσινου χρώματος), σίδηρο και μονοξείδιο του άνθρακα. Το επόμενο βήμα είναι η αναγωγή της χολοπρασίνης σε μια κίτρινη χρωστική που ονομάζεται χολερυθρίνη από το κυτοσολικό ένζυμο αναγωγάση της χολοπρασίνης. Αυτή η χολερυθρίνη είναι «μη συζευγμένη», «ελεύθερη» ή «έμμεση» χολερυθρίνη. Περίπου 4 mg χολερυθρίνης ανά κιλό αίματος παράγονται κάθε μέρα. Η πλειονότητα αυτής της χολερυθρίνης προέρχεται από τη διάσπαση της αίμης από τα κατεστραμμένα ερυθρά αιμοσφαίρια στη διαδικασία που μόλις περιγράφηκε. Περίπου το 20% προέρχεται από άλλες πηγές αίμης, ωστόσο, συμπεριλαμβανομένης της αναποτελεσματικής ερυθροποίησης και της διάσπασης άλλων πρωτεϊνών που περιέχουν αίμη, όπως μυοσφαιρίνης και κυτοχρωμάτων. Η μη συζευγμένη χολερυθρίνη ταξιδεύει στο ήπαρ μέσω της κυκλοφορίας του αίματος. Επειδή, αυτή η χολερυθρίνη δεν είναι διαλυτή, μεταφέρεται μέσω του αίματος που συνδέεται με την αλβουμίνη του ορού.

    Ηπατικός μεταβολισμός

    Μόλις, η μη συζευγμένη χολερυθρίνη φτάσει στο ήπαρ, το ηπατικό ένζυμο 5'-διφωσφο-γλυκουρονικοσυλτρανσφεράση της ουριδίνης (είναι μια μικροσωμική γλυκοσυλτρανσφεράση που καταλύει τη μεταφορά του συστατικού γλυκουρονικού οξέος, σε ένα μικρό υδρόφοβο μόριο) συζεύγει χολερυθρίνη + γλυκουρονικό οξύ → διγλυκουρονίδη χολερυθρίνης (συζευγμένη χολερυθρίνη). Η χολερυθρίνη που έχει συζευχθεί από το ήπαρ είναι υδατοδιαλυτή και απεκκρίνεται στη χοληδόχο κύστη. 

    Μεθηπατικός μεταβολισμός

    Η χολερυθρίνη εισέρχεται στον εντερικό σωλήνα μέσω της χολής. Στον εντερικό σωλήνα, η χολερυθρίνη μετατρέπεται σε ουροχολινογόνο από τα συμβιωτικά εντερικά βακτήρια. Το μεγαλύτερο μέρος του ουροχιλινογόνου μετατρέπεται σε κοπροχολινογόνο και περαιτέρω οξειδώνεται σε κοπροχολίνη. Η κοπροχολίνη απεκκρίνεται μέσω περιττωμάτων, δίνοντας στα κόπρανα τον χαρακτηριστικό καφέ χρωματισμό. Ένα μικρό μέρος του ουροχολινογόνου απορροφάται ξανά στα γαστρεντερικά κύτταρα. Το περισσότερο απορροφημένο ουροχολινογόνο υφίστανται ηπατοχολική ανακυκλοφορία. Ένα μικρότερο μέρος του επαναπορροφημένου ουροχιλινογόνου διηθείται στους νεφρούς. Στα ούρα, το ουροχολινογόνο μετατρέπεται σε ουροχολίνη, η οποία δίνει στα ούρα το χαρακτηριστικό κίτρινο χρώμα τους.

    Ανωμαλίες στον μεταβολισμό και την απέκκριση του αίματος

    Ένας τρόπος για να κατανοήσετε την παθοφυσιολογία του ίκτερου είναι να τον κατατάξετε σε διαταραχές που προκαλούν αυξημένη παραγωγή χολερυθρίνης (μη φυσιολογικός μεταβολισμός αίμης) ή μειωμένη απέκκριση χολερυθρίνης (μη φυσιολογική έκκριση αίμης). 

    Προηπατική παθοφυσιολογία

    Ο προηπατικός ίκτερος αποδίδεται σε παθολογική αύξηση της παραγωγής χολερυθρίνης.

    Η παθοφυσιολογία είναι αρκετά απλή: αυξημένος ρυθμός αιμόλυσης ερυθροκυττάρων - αυξημένη παραγωγή χολερυθρίνης - αυξημένη εναπόθεση χολερυθρίνης στους βλεννογόνους - εμφάνιση κίτρινης απόχρωσης.

    Ηπατική παθοφυσιολογία

    Ο ηπατικός ίκτερος (ηπατοκυτταρικός ίκτερος) οφείλεται σε σημαντική βλάβη στη λειτουργία του ήπατος - συμβαίνει θάνατος και νέκρωση των ηπατικών κυττάρων - μειωμένη μεταφορά χολερυθρίνης στα ηπατοκύτταρα. Η μεταφορά χολερυθρίνης στα ηπατοκύτταρα μπορεί να μειωθεί σε οποιοδήποτε σημείο μεταξύ της ηπατοκυτταρικής πρόσληψης της μη συζευγμένης χολερυθρίνης και της ηπατοκυτταρικής μεταφοράς της συζευγμένης χολερυθρίνης στη χοληδόχο κύστη. Επιπλέον, το επακόλουθο κυτταρικό οίδημα λόγω φλεγμονής προκαλεί μηχανική απόφραξη της ενδοηπατικής χολικής οδού. Συνήθως, οι παρεμβολές και στα τρία κύρια στάδια του μεταβολισμού της χολερυθρίνης - πρόσληψη, σύζευξη και απέκκριση - συνήθως, συμβαίνουν στον ηπατοκυτταρικό ίκτερο. Έτσι, θα υπάρχει μια ανώμαλη αύξηση τόσο της μη συζευγμένης όσο και της συζευγμένης χολερυθρίνης. Επειδή, η απέκκριση (το βήμα περιορισμού του ρυθμού), συνήθως, εξασθενεί στο μεγαλύτερο βαθμό, κυριαρχεί η συζευγμένη υπερχολερυθριναιμία. Η μη συζευγμένη χολερυθρίνη εισέρχεται ακόμα στα ηπατικά κύτταρα και συζεύγνυται με το συνηθισμένο τρόπο. Αυτή η συζευγμένη χολερυθρίνη επιστρέφεται στο αίμα, πιθανώς, με ρήξη των κορεσμένων χολικών καναλιών και άμεση εκκένωση της χολής στη λέμφο που αφήνει το συκώτι. Έτσι, το μεγαλύτερο μέρος της χολερυθρίνης στο πλάσμα γίνεται ο συζευγμένος τύπος παρά ο μη συζευγμένος τύπος, και αυτή η συζευγμένη χολερυθρίνη, η οποία δεν πήγε στο έντερο για να γίνει ουροχολινογόνο, δίνει στα ούρα το σκούρο χρώμα.

    Μεθηπατική παθοφυσιολογία

    Ο μεθηπατικός ίκτερος (αποφρακτικός ίκτερος) οφείλεται σε απόφραξη της απέκκρισης της χολής από τη χολική οδό - αυξημένη συζευγμένη χολερυθρίνη και χολικά άλατα. Σε πλήρη απόφραξη του χοληφόρου πόρου, η συζευγμένη χολερυθρίνη δεν μπορεί να έχει πρόσβαση στην εντερική οδό - και δε γίνεται περαιτέρω μετατροπή της χολερυθρίνης σε ουροχολινογόνο - χωρίς κοπροχολίνη ή ουροχολίνη. Αντ 'αυτού, η περίσσεια συζευγμένης χολερυθρίνης διηθείται στα ούρα χωρίς ουροχολινογόνο στον αποφρακτικό ίκτερο. Η συζευγμένη χολερυθρίνη στα ούρα (χολερυθρινουρία) δίνει στα ούρα ένα ασυνήθιστα σκούρο καφέ χρώμα. Έτσι, η παρουσία ωχρών κοπράνων (η κοπροχολίνη απουσιάζει από τα κόπρανα) και σκούρων ούρων (συζευγμένη χολερυθρίνη που υπάρχει στα ούρα) υποδηλώνουν μια αποφρακτική αιτία ίκτερου. Επειδή, αυτά είναι θετικά σε πολλές καταστάσεις ηπατικού ίκτερου, δεν μπορούν να βοηθήσουν στη διάκριση της απόφραξης από άλλες αιτίες ηπατοκυτταρικού ίκτερου. 

    images 6

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΙΚΤΕΡΟΥ

    Οι περισσότεροι άνθρωποι που παρουσιάζουν ίκτερο θα έχουν αυξημένα επίπεδα ηπατικών ενζύμων στο αίμα, όπως οι αμινοτρανσφεράσες (ALT, AST) και η αλκαλική φωσφατάση (ALP) και η χολερυθρίνη (που προκαλεί τον ίκτερο). Επίσης, ελέγχονται και τα επίπεδα πρωτεϊνών, συγκεκριμένα, η ολική πρωτεΐνη και η αλβουμίνη. Άλλες εργαστηριακές εξετάσεις για τη λειτουργία του ήπατος περιλαμβάνουν τη γάμα γλουταμυλοτρανσπεπτιδάση (γ-GT) και το χρόνο προθρομβίνης (PT). Κανένα τεστ από μόνο του δε μπορεί να διαφοροποιήσει τις ταξινομήσεις του ίκτερου. Ένας συνδυασμός δοκιμών ηπατικής λειτουργίας, καθώς και άλλων ευρημάτων φυσικής εξέτασης είναι απαραίτητος για να καταλήξουμε σε διάγνωση.

    Εργαστηριακές δοκιμές

     Προηπατικός ίκτεροςΗπατικός ίκτεροςΜεθηπατικός ίκτερος
    Ολική Χολερυθρίνη Φυσιολογική/Αυξημένη Αυξημένη Αυξημένη
    Άμεση χολερυθρίνη Φυσιολογική Αυξημένη Αυξημένη
    Έμμεση χολερυθρίνη Φυσιολογική/Αυξημένη Αυξημένη Φυσιολογική
    Ουροχολινογόνο Φυσιολογικό/Αυξημένο Ελαττωμένο Ελαττωμένο/Αρνητικό
    Χρώμα ούρων Φυσιολογικό
    Σκούρο (Ουροχολινογόνο, άμεση χολερυθρίνη) Σκούρο(άμεση χολερυθρίνη)
    Χρώμα κοπράνων Σκούρο Ελαφρά ωχρό Ωχρά, άσπρα
    Αλκαλική φωσφατάση Φυσιολογικά Αυξημένη Πολύ αυξημένη
    SGOT & SGPT Πολύ αυξημένα Αυξημένη
    Άμεση χολερυθρίνη στα ούρα Δεν είναι παρούσα Παρούσα Παρούσα

    Ορισμένες διαταραχές των οστών και της καρδιάς μπορεί να οδηγήσουν σε αύξηση της αλκαλικής φωσφατάσης και των αμινοτρανσφερασών, επομένως, το πρώτο βήμα για τη διαφοροποίηση αυτών από τα προβλήματα του ήπατος είναι η σύγκριση των επιπέδων της γ-GT, η οποία θα αυξηθεί μόνο σε συγκεκριμένες για το ήπαρ καταστάσεις. Το δεύτερο βήμα είναι η διάκριση από τις αιτίες των χοληφόρων (χολοστατικός ίκτερος) ή του ηπατικού ικτέρου. Τα επίπεδα αλκαλικής φωσφατάσης και η γ-GT αυξάνονται μαζί, ενώ η ασπαρτική αμινοτρανσφεράση (AST) και η αμινοτρανσφεράση της αλανίνης (ALT) αυξάνονται διαφορετικά. Εάν τα επίπεδα αλκαλικής φωσφατάσης (10–45 IU/L) και γ-GT (18–85 IU/L) αυξάνονται αναλογικά τόσο υψηλά, όσο, τα επίπεδα AST (12–38 IU/L) και ALT (10–45 IU/L), αυτό δείχνει ένα χολοστατικό πρόβλημα. Από την άλλη πλευρά, εάν η άνοδος AST και ALT είναι σημαντικά υψηλότερη από την άνοδο της αλκαλικής φωσφατάσης και γ-GT, αυτό υποδηλώνει πρόβλημα στο ήπαρ. Τέλος, η διάκριση μεταξύ αιτιών ίκτερου στο ήπαρ, η σύγκριση των επιπέδων AST και ALT μπορεί να αποδειχθεί χρήσιμη. Τα επίπεδα AST θα είναι συνήθως υψηλότερα από το ALT. Αυτό εξακολουθεί να ισχύει στις περισσότερες ηπατικές διαταραχές εκτός από την ηπατίτιδα (ιογενής ή ηπατοτοξική). Η αλκοολική ηπατική βλάβη μπορεί να έχει φυσιολογικά τα επίπεδα SGPT, με τη SGOT να είναι 10 φορές υψηλότερη από την SGPT. Από την άλλη πλευρά, εάν η ALT ή SGPT είναι υψηλότερη από την AST ή SGOT, αυτό είναι ενδεικτικό  ηπατίτιδας. Τα επίπεδα των ALT και AST δεν συσχετίζονται καλά με την έκταση της ηπατικής βλάβης, αν και ταχείες πτώσεις σε αυτά τα επίπεδα από πολύ υψηλά επίπεδα μπορεί να υποδηλώνουν σοβαρή νέκρωση. Τα χαμηλά επίπεδα λευκωματίνης τείνουν να υποδηλώνουν χρόνια πάθηση, ενώ είναι φυσιολογικά στην ηπατίτιδα και τη χολόσταση. Τα αποτελέσματα των εργαστηριακών εξετάσεων για το συκώτι συγκρίνονται συχνά από το μέγεθος των διαφορών τους, όχι από τον καθαρό αριθμό, καθώς και από τις αναλογίες τους. Η αναλογία SGOT: SGPT μπορεί να είναι ένας καλός δείκτης για το αν η διαταραχή είναι ηπατική αλκοολική βλάβη (πάνω από 10), κάποια άλλη μορφή ηπατικής βλάβης (πάνω από 1) ή ηπατίτιδας (λιγότερο από 1). Τα επίπεδα χολερυθρίνης μεγαλύτερα από 10 φορές υποδηλώνουν νεοπλαστική ή ενδοηπατική χολόσταση. Τα επίπεδα χαμηλότερα από αυτό τείνουν να υποδηλώνουν ηπατοκυτταρικά αίτια. Τα επίπεδα AST μεγαλύτερα από 15 φορές των φυσιολογικών δείχνουν οξεία ηπατοκυτταρική βλάβη. Λιγότερο από αυτό δείχνουν αποφρακτικές αιτίες. Τα επίπεδα αλκαλικής φωσφατάσης μεγαλύτερα από 5 φορές των φυσιολογικών  υποδηλώνουν απόφραξη, ενώ επίπεδα μεγαλύτερα από 10 φορές των φυσιολογικών υποδηλώνουν ότι προκαλείται από φάρμακα (τοξίνες), χολοστατική ηπατίτιδα ή μόλυνση από κυτταρομεγαλοϊό. Και οι δύο αυτές συνθήκες μπορεί, επίσης, να έχουν ALT και AST μεγαλύτερες από 20 φορές από τα φυσιολογικά επίπεδα. Τα επίπεδα γ-GT μεγαλύτερα από 10 φορές των φυσιολογικών υποδηλώνουν, συνήθως, χολόσταση. Τα επίπεδα 5-10 φορές πάνω από τα φυσιολογικά υποδηλώνουν ιογενή ηπατίτιδα. Τα επίπεδα λιγότερο από 5 φορές των φυσιολογικών δείχνουν τοξικότητα από φάρμακα. Η οξεία ηπατίτιδα θα έχει, συνήθως, επίπεδα ALT και AST αυξημένα 20-30 φορές πάνω από τα φυσιολογικά επίπεδα (πάνω από 1000) και μπορεί να παραμείνουν σημαντικά αυξημένα για αρκετές εβδομάδες. Η τοξικότητα της ακεταμινοφαίνης μπορεί να οδηγήσει σε επίπεδα ALT και AST μεγαλύτερα από 50 φορές των φυσιολογικών.

    Τα εργαστηριακά ευρήματα εξαρτώνται από την αιτία του ίκτερου.

    • Ούρα: συζευγμένη χολερυθρίνη, ουροχολινογόνο > 2 μονάδες, αλλά μεταβλητά (εκτός από τα παιδιά).
    • Οι πρωτεΐνες του πλάσματος εμφανίζουν χαρακτηριστικές αλλαγές.
    • Το επίπεδο της λευκωματίνης στο πλάσμα είναι χαμηλό, αλλά οι σφαιρίνες στο πλάσμα αυξάνονται λόγω του αυξημένου σχηματισμού αντισωμάτων.

    Η μη συζευγμένη χολερυθρίνη είναι υδρόφοβη και ως εκ τούτου δεν μπορεί να απεκκρίνεται στα ούρα. Έτσι, το εύρημα αυξημένου ουροχολινογόνου στα ούρα χωρίς την παρουσία χολερυθρίνης στα ούρα (λόγω της μη συζευγμένης κατάστασής του) υποδηλώνει αιμολυτικό ίκτερο. Το ουροχολινογό θα είναι μεγαλύτερο από 2 μονάδες (δηλαδή, η αιμολυτική αναιμία προκαλεί αυξημένο μεταβολισμό της αίμης με εξαίρεση τα βρέφη όπου δεν έχει αναπτυχθεί χλωρίδα του εντέρου). Αντίθετα, η συζευγμένη χολερυθρίνη είναι υδρόφιλη και επομένως μπορεί να ανιχνευθεί στα ούρα - χολερυθρινουρία - σε αντίθεση με τη μη συζευγμένη χολερυθρίνη που απουσιάζει από τα ούρα. 

    Απεικονιστικές εξετάσεις

    Υπερηχογράφημα, MRI & MRCP είναι χρήσιμες για την ανίχνευση της απόφραξης των χολικών αγωγών. 

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ

    Ο κίτρινος αποχρωματισμός του δέρματος, ειδικά στις παλάμες και στα πέλματα, αλλά όχι στον σκληρό χιτώνα ή στο εσωτερικό του στόματος οφείλεται στην καροτιναιμία - μια ακίνδυνη κατάσταση.

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΙΚΤΕΡΟΥ

    Η θεραπεία του ίκτερου ποικίλει ανάλογα με την υποκείμενη αιτία. Εάν υπάρχει απόφραξη των χοληφόρων πόρων, απαιτείται, συνήθως, χειρουργική επέμβαση. Η χειρουργική επέμβαση σε ασθενείς με αποφρακτικό ίκτερο σχετίζεται με σημαντικά υψηλότερα ποσοστά επιπλοκών (69% έναντι 38%, P = 0,002) και θνησιμότητα. Η ιατρική αντιμετώπιση μπορεί να περιλαμβάνει τη θεραπεία των μολυσματικών αιτιών και τη διακοπή της φαρμακευτικής αγωγής που θα μπορούσε να συμβάλει στον ίκτερο. Η φαγούρα μπορεί να βοηθηθεί με την αποστράγγιση της χοληδόχου κύστης ή τη χρήση του ουρσοδεοξυχολικού οξέος. 

    ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ ΙΚΤΕΡΟΥ

    Η υπερχολερυθριναιμία, λόγω του μη συζευγμένου κλάσματος, μπορεί να προκαλέσει συσσώρευση χολερυθρίνης στην γκρίζα ύλη του κεντρικού νευρικού συστήματος, προκαλώντας δυνητικά μη αναστρέψιμη νευρολογική βλάβη που οδηγεί σε μια κατάσταση γνωστή ως πυρηνικός ίκτερος. Ανάλογα με το επίπεδο έκθεσης, τα αποτελέσματα κυμαίνονται από απαρατήρητη έως σοβαρή εγκεφαλική βλάβη και ακόμη και θάνατο. Τα νεογνά είναι ιδιαίτερα ευάλωτα σε νευρολογικές βλάβες που προκαλούνται από την υπερχολεριθριναιμία και επομένως πρέπει να παρακολουθούνται προσεκτικά για μεταβολές στα επίπεδα χολερυθρίνης στον ορό τους. Άτομα με παρεγχυματική ηπατική νόσο που έχουν εξασθενημένη αιμόσταση μπορεί να αναπτύξουν αιμορραγικά προβλήματα.

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ 

    Οι παράγοντες κινδύνου που σχετίζονται με υψηλά επίπεδα χολερυθρίνης στον ορό περιλαμβάνουν το φύλο των ανδρών, τις λευκές εθνικότητες και το ενεργό κάπνισμα. Τα μέσα επίπεδα ολικής χολερυθρίνης στον ορό σε ενήλικες βρέθηκαν να είναι υψηλότερα στους άνδρες (0,72 ± 0,004 mg/dL) σε σύγκριση με τις γυναίκες (0,52 ± 0,003 mg/dL). Υψηλότερα επίπεδα χολερυθρίνης σε ενήλικες βρίσκονται, επίσης, σε μη ισπανόφωνο λευκό πληθυσμό (0,63 ± 0,004 mg/dL) και μεξικάνικο αμερικανικό πληθυσμό (0,61 ± 0,005 mg/dL), ενώ χαμηλότερα σε μη ισπανόφωνο μαύρο πληθυσμό (0,55 ± 0,005 mg/dL). Τα επίπεδα χολερυθρίνης είναι υψηλότερα στους ενεργούς καπνιστές. 

    1ηεβδομάδατηςζωήςjpg

    Νεογνικός ίκτερος

    ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ

    Ο ίκτερος στα βρέφη παρουσιάζεται με κιτρινισμένο δέρμα. Ο νεογνικός ίκτερος εξαπλώνεται κεφαλοουραία, επηρεάζοντας το πρόσωπο και το λαιμό πριν εξαπλωθεί στον κορμό και στα κάτω άκρα σε πιο σοβαρές περιπτώσεις. Άλλα συμπτώματα μπορεί να περιλαμβάνουν υπνηλία, κακή σίτιση και σε σοβαρές περιπτώσεις, η μη συζευγμένη χολερυθρίνη μπορεί να διασχίσει τον αιματοεγκεφαλικό φραγμό και να προκαλέσει μόνιμη νευρολογική βλάβη (πυρηνικός ίκτερος).

    ΑΙΤΙΑ

    Η πιο συνηθισμένη αιτία ίκτερου στα βρέφη είναι ο φυσιολογικός ίκτερος.

    Τα παθολογικά αίτια του νεογνικού ίκτερου περιλαμβάνουν τα ακόλουθα:

    • ίκτερος μητρικού γάλακτος
    • κληρονομική σφαιροκυττάρωση
    • ανεπάρκεια αφυδρογονάσης της 6-φωσφορικής γλυκόζης
    • ανεπάρκεια πυροσταφυλικής κινάσης
    • αυτοαντισώματα τύπου αίματος ABO / Rh
    • ανεπάρκεια άλφα 1-αντιτρυψίνης
    • σύνδρομο Alagille (γενετικό ελάττωμα που οδηγεί σε υποπλαστικούς ενδοηπατικούς χολικούς αγωγούς)
    • προοδευτική οικογενής ενδοηπατική χολόσταση
    • πυκνοκυττάρωση (λόγω έλλειψης βιταμινών)
    • κρετινισμός (συγγενής υποθυρεοειδισμός)
    • σηψαιμία ή άλλες μολυσματικές αιτίες

    ΠΑΘΟΦΥΣΙΟΛΟΓΙΑ

    Ο παροδικός ίκτερος του νεογνού είναι μια από τις πιο συχνές παθήσεις που συμβαίνουν σε νεογέννητα (παιδιά κάτω των 28 ημερών) με περισσότερο από ογδόντα τοις εκατό να επηρεάζεται κατά την πρώτη εβδομάδα της ζωής τους. Ο ίκτερος στα βρέφη, όπως και στους ενήλικες, χαρακτηρίζεται από αυξημένα επίπεδα χολερυθρίνης (ολική χολερυθρίνη ορού μεγαλύτερη από 5 mg/dL). Ο φυσιολογικός νεογνικός ίκτερος οφείλεται στην ανωριμότητα των ηπατικών ενζύμων που εμπλέκονται στο μεταβολισμό της χολερυθρίνης, του ανώριμου μικροβιώματος του εντέρου και στην αυξημένη διάσπαση της εμβρυϊκής αιμοσφαιρίνης (HbF). Ο ίκτερος του μητρικού γάλακτος προκαλείται από αυξημένη συγκέντρωση β-γλυκουρονιδάσης στο μητρικό γάλα - αποσυμπίεση και επαναπορρόφηση της χολερυθρίνης - επιμονή του φυσιολογικού ίκτερου με μη συζευγμένη υπερχλερυθριναιμία. Η έναρξη του ίκτερου του μητρικού γάλακτος αρχίζει εντός 2 εβδομάδων μετά τη γέννηση και διαρκεί 4-13 εβδομάδες. Ενώ οι περισσότερες περιπτώσεις ίκτερου νεογέννητου δεν είναι επιβλαβείς, εάν τα επίπεδα χολερυθρίνης είναι πολύ υψηλά, μπορεί να εμφανιστεί εγκεφαλική βλάβη - πυρηνικός ίκτερος οδηγώντας σε σημαντική αναπηρία. Ο πυρηνικός ίκτερος σχετίζεται με αυξημένη μη συζευγμένη χολερυθρίνη (η οποία δεν μεταφέρεται από τη λευκωματίνη). Τα νεογνά είναι ιδιαίτερα ευάλωτα σε αυτό λόγω της αυξημένης διαπερατότητας του αιματοεγκεφαλικού φραγμού και της αυξημένης μη συζευγμένης χολερυθρίνης λόγω της κατανομής της εμβρυϊκής αιμοσφαιρίνης και της ανώριμης χλωρίδας του εντέρου. 

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ

    Ο ίκτερος στα νεογέννητα είναι, συνήθως, παροδικός και εξαφανίζεται χωρίς ιατρική παρέμβαση. Σε περιπτώσεις όπου τα επίπεδα χολερυθρίνης στον ορό είναι μεγαλύτερα από 4–21 mg/dL (68-360 µmol/L), το βρέφος μπορεί να υποβληθεί σε θεραπεία με φωτοθεραπεία ή να γίνει αφαιμαξομετάγγιση ανάλογα με την ηλικία και την κατάσταση της πρόωρης ωριμότητας του βρέφους. Η φωτοθεραπεία (φως Bili) είναι, συχνά, το εργαλείο που χρησιμοποιείται για την έγκαιρη θεραπεία, το οποίο, συχνά, συνίσταται στην έκθεση του μωρού σε εντατική φωτοθεραπεία. Η ηλιοθεραπεία είναι αποτελεσματική θεραπεία, και έχει το πλεονέκτημα της υπεριώδους-Β, η οποία προάγει την παραγωγή βιταμίνης D. Η μέτρηση της χολερυθρίνης μειώνεται, επίσης, μέσω της απέκκρισης - κινήσεις του εντέρου και ούρηση - οι συχνές και αποτελεσματικές σιτίσεις είναι ζωτικής σημασίας για τη μείωση του ίκτερου στα βρέφη.

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τον ίκτερο

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τον ίκτερο

    7 52

     

    Διαβάστε, επίσης,

    Αλκοολική ηπατίτιδα

    Ερυθροβλάστωση του εμβρύου

    Θαλασσαιμία

    Τα σημεία τοξινών στο πρόσωπο

    Σύνδρομο συγγενούς ερυθράς

    Σύνδρομο υποτονικού βρέφους

    Πώς θα καταλάβετε ότι έχετε χολολίθους

    Για όσους έχουν παθήσεις παγκρέατος

    Κίρρωση του ήπατος

    Οξεία ηπατική ανεπάρκεια

    Οι απαραίτητες βιταμίνες για όσους έχουν αποφρακτικό ίκτερο

    Ιογενείς ηπατίτιδες

    Χρήσιμες πληροφορίες για την ηπατίτιδα C

    Διάγνωση ασθενειών από τα μάτια

    Συνταγές από ροφήματα για όλες τις ασθένειες

    Ενδοηπατική χολόσταση της κύησης

    Χολοκυστίτιδα

    Χολολιθίαση και πολύποδες της χοληδόχου κύστεως

    Χολερυθρίνη αίματος

    Οι τρανσαμινάσες αίματος

    Καρκίνος παγκρέατος

    Η γ-γλουταμυλική τρανσφεράση

    Καρκίνος ήπατος

    Εργαστηριακή διαφορική διάγνωση των ικτέρων

    Καροτιναιμία

    www.emedi.gr