Σάββατο, 05 Δεκεμβρίου 2015 13:49

Χρήσιμες πληροφορίες για την καισαρική τομή

Γράφτηκε από την
Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(3 ψήφοι)

Για όσες γυναίκες γεννούν με καισαρική τομή

 

Η καισαρική τομή, είναι ένας τρόπος τοκετού.

Αν και υπάρχουν κίνδυνοι από την καισαρική, όπως πνευμονική εμβολή, αιμορραγία, τραυματισμός παρακείμενων σπλάχνων, διάτρηση εντέρου, βλάβη ουρητήρα, μόλυνση τραύματος και σηψαιμία, σήμερα θεωρείται ασφαλής μέθοδος τοκετού και ο κίνδυνος επιπλοκών είναι μικρός. 

Όσον αφορά το έμβρυο με την καισαρική διατρέχει κίνδυνο από τους χειρισμούς και από την μη ενεργοποίηση ενζυματικών μηχανισμών που αυτοί ενεργοποιούνται μέσω του φυσιολογικού τοκετού. Ως αποτέλεσμα ένα μικρό ποσοστό νεογνών μπορεί να χρειαστεί θερμοκοιτίδα.

Όταν υπάρχουν οι απόλυτες ενδείξεις, όμως η καισαρική τομή είναι αναπόφευκτη.

Διαβάστε, επίσης, 

Πότε η κύηση είναι υψηλού κινδύνου

Περίπου 15% των κυήσεων είναι απαραίτητο να γίνουν με καισαρική τομή. Στην Ελλάδα το 75% των κυήσεων γίνονται με καισαρική. 

Αν μια γυναίκα κάνει μια φορά καισαρική τομή δεν είναι απαραίτητο να ξανακάνει. 

Τα πλεονεκτήματα του φυσιολογικού τοκετού

  • Δεν γίνεται χειρουργείο
  • Συμμετέχει στη διαδικασία
  • Δεν έχει μετεγχειρητικές επιπλοκές
  • Κινητοποιείται γρηγορότερα
  • Έχει μικρότερο κόστος.

Για να μειωθεί η ταλαιπωρία και οι πόνοι του κολπικού τοκετού, σήμερα γίνεται επισκληρίδιος αναισθησία και το έμβρυο υποβοηθείται στο να γεννηθεί, λόγω του ότι η μητέρα είναι χαλαρή και οξυγονώνεται καλύτερα. Αν χρειαστεί γίνονται επιπρόσθετοι μαιευτικοί χειρισμοί, γιατί η μητέρα μπορεί να μην δίνει επαρκή ώθηση.

Επισκληρίδιος μπορεί να γίνει και σε καισαρική τομή!!!

Τα καλύτερα συμπληρώματα διατροφής για την εγκυμοσύνη

Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για την εγκυμοσύνη

Διαβάστε, επίσης,

Τοκετός μετά από μεταμόσχευση μήτρας

Η καισαρική τομή υπεύθυνη για την παχυσαρκία

Τοκετός στο σπίτι ή στην κλινική;

Ενδομήτριες συμφύσεις

Τι είναι η εκλαμψία

Μύθοι και αλήθειες για την ακράτεια ούρων

Πώς η ακράτεια ούρων προκαλεί κατάθλιψη

Πρόωρος τοκετός

Τοκετός στο νερό

Τι να διαλέξετε καισαρική ή φυσιολογικό τοκετό;

Άσκηση και θηλασμός

Επισκληρίδιος αναλγησία ή γενική αναισθησία

Φυσιολογικός τοκετός μετά από καισαρική

Είναι ασφαλής η γέννα στο σπίτι;

www.emedi.gr

 

Διαβάστηκε 1634 φορές Τελευταία τροποποίηση στις Σάββατο, 09 Μαρτίου 2019 20:22
Σαββούλα Μάλλιου Κριαρά

Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

Σχετικά Άρθρα

  • Ενδομητρίωση Ενδομητρίωση

    Ενδομητρίωση είναι το έκτοπο ενδομήτριο στο σώμα

    Ενδομηρίωση είναι ετεροτροπικές νησίδες βλεννογόνου της μήτρας (ενδομήτριο) που βρίσκονται σε διάφορες τοποθεσίες

    • Πυελικές περιοχές - επιφάνειες περιτοναίου, κύστης, τοιχώματα πυέλου, πλατείς σύνδεσμοι, ιερομητρικοί σύνδεσμοι, σάλπιγγες, μήτρα, λεμφαδένες, ωοθήκες, έντερο
    • Απομακρυσμένες περιοχές - κόλπος, τράχηλος, κοιλιακά τοιχώματα, βραχίονες, πόδια, πλευρές, πνεύμονας, διάφραγμα, νεφροί, σπλήνας, χοληδόχος κύστη, ρινικός βλεννογόνος, νωτιαίος σωλήνας, στόμαχος, μαστός

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Αναπαραγωγικό

    Επικρατέστερη ηλικία: Γυναίκες αναπαραγωγικής ηλικίας 

    Επικρατέστερο φύλο: Μόνο γυναίκες

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΕΝΔΟΜΗΤΡΙΩΣΗΣ

    • Αδυναμία συλλήψεως (30-40% των ασθενών με ενδομητρίωση)
    • Δυσπαρευνία
    • Δυσμηνόρροια
    • Επώδυνες κενώσεις
    • Χρόνιος πυελικός πόνος
    • Προεμμηνορρυσιακή σταγονοειδής αιμόρροια
    • Αυτόματη αποβολή
    • Σύνδρομο αρρήκτου ωοθυλακίου

     ομητρίωση 41273216

    ΑΙΤΙΑ ΕΝΔΟΜΗΤΡΙΩΣΗΣ

    • Παλίνδρομη έμμηνος ρύση (θεωρία του Sampson)
    • Λεμφικές/αγγειακές μεταεντοπίσεις (θεωρία του Halban)
    • Άμεση εμφύτευση 
    • Επιθηλιακή μεταπλασία με μετατροπή σε λειτουργικό ενδομήτριο

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΕΝΔΟΜΗΤΡΙΩΣΗΣ

    • Οικογενής/γενετική προδιάθεση
    • Χαρακτήρας προσωπικότητας (δημιουργικός, εγωκεντρικός, υπεραγχώδης, ανικανοποίητος, ευφυής, ισχνός)
    • Όψιμη τεκνοποίηση
    • Σύνδρομο αρρήκτου ωοθυλακίου (τα κύτταρα της κοκκιώδους στιβάδας οδηγούνται σε ωχρινοποίηση, αλλά δεν επισυμβαίνει αληθής ρήξη ωοθυλακίου, πράγμα που προδιαθέτει σε ελαττωμένη έκκριση προγεστερόνης μέσα στην περιτοναϊκή κοιλότητα, ώστε να είναι δυνατή η εμφύτευση και ανάπτυξη των ενδομητρικών κυττάρων τα οποία αποκολλώνται)

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΕΝΔΟΜΗΤΡΙΩΣΗΣ

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΕΝΔΟΜΗΤΡΙΩΣΗΣ 

    Η διαφορική διάγνωση πυελικού πόνου περιλαμβάνει όλες τις αιτίες οξείας κοιλίας μαζί με τις επιπλοκές ενδομήτριας και εξωμήτριας κυήσεως, λοιμώξεις ουροποιητικού, σύνδρομο ευερέθιστου εντέρου, ελκώδη κολίτιδα, νόσο του Crohn, συμφύσεις πυέλου, οξεία σαλπιγγίτιδα, ρήξη ωοθηκικής κύστης και άλλες καταστάσεις

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ ΕΝΔΟΜΗΤΡΙΩΣΗΣ 

    Χωρίς ειδική αξία, η εξέταση για CA-125 

    ΠΑΘΟΛΟΓΟΑΝΑΤΟΜΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ ΕΝΔΟΜΗΤΡΙΩΣΗΣ

    Βιοψία βλαβών με ιστολογία ενδομητρίου συνήθως καταδεικνύει ενδομητρικούς αδένες και στρώμα

    ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΗ ΕΝΔΟΜΗΤΡΙΩΣΗΣ

    Κολπική/κοιλιακή υπερηχοτομογραφία (αποκαλύπτει μόνο ενδομητριώματα των ωοθηκών)

     ΟΡΙΣΜΟΙ

    ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΕΣ ΜΕΘΟΔΟΙ

    Λαπαροσκόπηση

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ  ΕΝΔΟΜΗΤΡΙΩΣΗΣ

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ ΕΝΔΟΜΗΤΡΙΩΣΗΣ

    Διαγνώστε και θεραπεύστε "το νωρίτερο" για να αποφύγετε επιπτώσεις, όπως στείρωση και πόνους πυέλου

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ ΕΝΔΟΜΗΤΡΙΩΣΗΣ

    • Τη στιγμή της λαμπαροσκόπησης, επιχειρείστε τη διάλυση των μεταμφυτεύσεων βλεννογόνου με laser, την εκτομή ωοθηκικών ενδομητριωμάτων και τη λύση των πυελικών συμφύσεων 
    • Εξετάστε την πιθανότητα εκτομής του ιεροκοκκυγικού συνδέσμου με laser ή εκτομής του ιερού πλέγματος για σοβαρό πόνο και δυσμηνόρροια. Ίσως, είναι αναγκαία μικροχειρουργική των σαλπίγγων, εξωσωματική γονιμοποίηση ή μεταφορά των γαμετών στις σάλπιγγες, όταν άλλες μέθοδοι, όπως η επαγωγή ωορρηξίας με ανθρώπινες γοναδοτροπίνες ή η τεχνητή ενδομητρική σπερματέγχυση έχουν αποτύχει

    ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ

    Μπορεί να είναι περιορισμένη, αυτό εξαρτάται από τη σοβαρότητα του πυελικού πόνου

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΝΔΟΜΗΤΡΙΩΣΗΣ

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ ΕΝΔΟΜΗΤΡΙΩΣΗΣ

    Αγωνιστές της ορμόνης απελευθερώσεως γοναδοτροπινών (GnRH), όπως:

    • Ναφαρελίνη (Synarel) 400 mg/ημέρα διαιρεμένα σε 2 εισπνοές την ημέρα, μία σε κάθε ρώθωνα. Αν ο ασθενής έχει έμμηνο ρύση μετά θεραπεία 2 μηνών, η δόση αυξάνεται στα 800 mg
    • Leuprolide acetate (Leupron, Depolupron) 0,5-1,0 mg/ημέρα ή 3,75-7,5 mg/μήνα, αντιστοίχως
    • Gosereline acetate implant (Zoladex) 3,6 mg υποδορίως κάθε 4 εβδομάδες για 6 μήνες

    Συντήρηση:

    • Μετά 6-9 μήνες θεραπείας μπορεί να αρχίσει προγραμματισμένη προσπάθεια για εγκυμοσύνη  ή συντήρηση με από του στόματος αντισυλληπτικά
    • Υποστήριξη με ασβέστιο 1.000-1.500 mg/ημέρα συνιστάται όταν χορηγούμε θεραπεία με ανάλογα GnRH επειδή οι γυναίκες που μπαίνουν σε αυτή τη θεραπεία γίνονται έντονα υποοιστρογοναιμικές και χάνουν ασβέστιο

    Αντενδείξεις:

    Κάθε αντένδειξη του φαρμάκου καθ' εαυτού ή της υποοιστρογοναιμίας

    Προφυλάξεις: 

    • Απώλεια ασβεστίου δευτεροπαθής σε υποοιστρογοναιμία
    • Εξάψεις δευτεροπαθείς της υποοιστρογοναιμίας
    • Παραισθησίες στο πρόσωπο και στα άνω άκρα
    • Μέτρα αντισύλληψης πρέπει να λαμβάνονται στις σεξουαλικά ενεργείς γυναίκες, γιατί με τα ανάλογα GnRH μπορεί να σταματά η έμμηνος ρύση, αλλά, όχι αναγκαστικά και η ωορρηξία

    ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΑ ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΝΔΟΜΗΤΡΙΩΣΗΣ

    • Danazol (Danocrine) 400-800 mg/ημέρα για 6-9 μήνες
    • Οξεική μεδροξυπρογεστερόνη (Provera) 30 mg/ημέρα για 6-9 μήνες
    • Οξεική μεγκεστρόλη (Megace) 40 mg/ημέρα για 6-9 μήνες
    • Συνεχή από του στόματος αντισυλληπτικά (Lo/Ovral ή Ovral) μέχρι να αρχίσουν προσπάθειες για εγκυμοσύνη

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ ΜΕ ΕΝΔΟΜΗΤΡΙΩΣΗ

    • Παρακολουθήστε τα επίπεδα οιστραδιόλης ορού εκτός και αν είναι κάτω από 10 pg/ml (37 pmol/It) όταν χρησιμοποιείτε ανάλογα GnRH 
    • Παρακολουθήστε την απόκριση του πόνου στους ασθενείς, με ιστορικό και φυσική εξέταση κάθε 6-12 εβδομάδες
    • Παρακολουθήστε το μέγεθος ενδομητριωμάτων των ωοθηκών με υπερηχοτομογραφία κάθε 8-12 εβδομάδες
    • Για πολλούς ασθενείς μπορεί να απαιτείται επιπλέον χειρουργική επέμβαση- πράγμα που εξαρτάται από την κατάσταση γονιμότητας του ασθενούς και/ή την παρουσία πυελικού πόνου

    ΠΡΟΛΗΨΗ/ΑΠΟΦΥΓΗ ΕΝΔΟΜΗΤΡΙΩΣΗΣ

    • Η κύηση φαίνεται να έχει μόνο μία παροδική επίπτωση στην ύφεση της νόσου
    • Η ενδομητρίωση είναι γενικά μια υποτροπιάζουσα νόσος που μπορεί να παραμένει ακόμη και μέχρι την πρώιμη φάση της εμμηνόπαυσης 

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ ΕΝΔΟΜΗΤΡΙΩΣΗΣ

    • Αδυναμία συλλήψεως
    • Στειρότητα
    • Χρόνιος πόνος πυέλου
    • Ολική κοιλιακή υστερεκτομία και ωοθηκεκτομή

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ ΕΝΔΟΜΗΤΡΙΩΣΗΣ

    • Εγκυμοσύνη μπορεί να λάβει χώρα αλλά αυτό θα εξαρτηθεί από τη βαρύτητα της νόσου
    • Σημεία και συμπτώματα γενικώς υφίενται με την έναρξη της εμμηνόπαυσης, αλλά, μπορούν συνήθως να ελεγχθούν και κατά τα χρόνια της αναπαραγωγικής ζωής

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    • Πυελική ενδομητρίωση, σπανίως, σχετίζεται με ενδομητριοειδές καρκίνωμα ωοθηκών 
    • Αιματουρία με προσβολή κύστης
    • Αιμορραγία ορθού με προσβολή εντέρου 
    • Αιμόπτυση με προσβολή πνεύμονα 

    ΗΛΙΚΙΑΚΑ ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Γηριατρικό: Μπορεί να υπάρχει μέχρι τα πρώτα χρόνια της εμμηνόπαυσης και μπορεί να υποτροπιάσει με θεραπεία υποκατάστασης οιστρογόνων

    Άλλα: 

    • Ενδομητρίωση στο ισθμικό τμήμα των ωαγωγών μπορεί να προκαλέσει απόφραξη και αδυναμία συλλήψεως
    • Η αδυναμία συλλήψεως μπορεί να οφείλεται όχι μόνο στην αλλαγή των πυελικών δομών, αλλά και στην απελευθέρωση των περιτοναϊκών μακροφάγων που προδιαθέτουν σε φαγοκυττάρωση των γαμετών
    • Ανοσολογικές νόσοι με παραγωγή αντιενδομητρικών αντισωμάτων μπορεί να συμμετέχουν στην επιδείνωση της ικανότητας για σύλληψη

    ΚΥΗΣΗ

    Αντιμετώπιση από ειδικό γυναικολόγο ή ενδοκρινολόγο αναπαραγωγής ειδικό σε μελέτη αδυναμίας συλλήψεως

    Τα καλύτερα συμπληρώματα διατροφής για την ενδομητρίωση

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για την ενδομητρίωση

    endimitriosis

     

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Εντερική απόφραξη

    Επίσταξη ή ρινορραγία

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για την ενδομητρίωση

    Καταμήνιος πνευμοθώρακας

    Για πoιους λόγους δεν μπορείτε να κάνετε παιδί

    Ενδομήτριες συμφύσεις

    Σε ποιες ασθένειες χρησιμοποιούνται τα πεπτίδια

    Πονάτε κατά την σεξουαλική επαφή;

    Κύστη ωοθηκών

    Έκτοπη κύηση

    Ο καρκινικός δείκτης CA-125

    Ενδομητρίωση

    Δυσμηνόρροια

    Γιατί μια γυναίκα δεν μπορεί να μείνει έγκυος;

    Λεμφαγγειολειομυομάτωση

    www.emedi.gr

     

  • Επιληπτικές κρίσεις Επιληπτικές κρίσεις

    Χρήσιμες πληροφορίες για τις επιληπτικές κρίσεις

    Επιληπτικές κρίσεις είναι η ξαφνική μεταβολή συμπεριφοράς που χαρακτηρίζεται από προαίσθημα αισθητικού τύπου ή κινητική δραστηριότητα με ή χωρίς μεταβολή του επιπέδου συνείδησης, λόγω διαταραγμένης ηλεκτρικής δραστηριότητας του φλοιού.

    Ταξινόμηση επιληπτικών κρίσεων:

    • Εντοπισμένες επιληπτικές κρίσεις (οι σπασμοί ξεκινούν τοπικά) -(α) χωρίς διαταραχή του επιπέδου συνείδησης, (β) με συνοδά συμπτώματα (με διαταραχή του επιπέδου συνείδησης)
    • Γενικευμένοι σπασμοί (αμφοτερόπλευροι συμμετρικοί και χωρίς τοπική εντόπιση)
    • Αταξινόμητη επιληπτική κρίση

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Κεντρικό Νευρικό Σύστημα

    Γενετική: Τριπλάσιος επιπολασμός σε στενούς συγγενείς ασθενών με επιληπτικές κρίσεις

    Επίπτωση/Επιπολασμός στις ΗΠΑ: 

    • 1,5 εκατομμύριο για επιληψία
    • Η ετήσια επίπτωση είναι 1,2/1.000 για όλους τους τύπους επιληπτικών επεισοδίων και 0,54/1.000 για υποτροπιάζοντα επιληπτικά επεισόδια
    • Ο επιπολασμός προσαρμοσμένος για την ηλικία είναι 0,625% ή 6,25/1.000, μεμονωμένες επιληπτικές κρίσεις μπορεί να συμβούν στο 10% του γενικού πληθυσμού
    • 10-20% των ασθενών παρουσιάζουν ανθεκτικά επιληπτικά επεισόδια

    Επικρατέστερη ηλικία: Όλες οι ηλικίες

    Επικρατέστερο φύλο: Άνδρες = Γυναίκες

     Κλονικήφάση

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΕΠΙΛΗΠΤΙΚΩΝ ΚΡΙΣΕΩΝ

    Γενικά 

    • Πυρετός - ένδειξη λοιμώδους αιτιολογίας
    • Εντοπισμένα νευρολογικά ευρήματα - πιθανή ένδειξη χωροκατακτητικής εξεργασίας ή εντοπισμένης εγκεφαλικής βλάβης
    • Οίδημα θηλών - ενδεικτικό αυξημένης ενδοκράνιας πίεσης 
    • Αιμορραγικοί βυθοί - ενδεικτικό υποκείμενης υπέρτασης
    • Μηνιγγισμός - πιθανή συνοδός μηνιγγίτις
    • Κεφαλαλγία - συνήθως, σχετίζεται με λοιμώδη ή αιμορραγικά αίτια επιληπτικών κρίσεων

    Γενικευμένοι σπασμοί:

    • Κρίσεις αφαίρεσης - απώλεια συνείδησης ή ισορροπίας
    • Μυοκλωνικά επεισόδια - επανειλημμένες μυϊκές συσπάσεις 
    • Τονικοκλονική συνεχής σύσπαση ακολουθούμενη από ρυθμικές συσπάσεις και των τεσσάρων άκρων

    Εντοπισμένες επιληπτικές κρίσεις - σπασμοί:

    • Απλοί - εστιακοί σπασμοί χωρίς μεταβολή του επιπέδου συνείδησης
    • Σύμπλοκοι - εστιακοί σπασμοί με μεταβολές του επιπέδου συνείδησης

    33937 epilepsy 590 1

    Εμπύρετοι σπασμοί:

    • Εμφανίζονται μεταξύ τριών μηνών και 5ου έτους της ηλικίας
    • Πυρετός, χωρίς, ένδειξη άλλης αιτιολογίας για επιληπτικές κρίσεις
    • Σε εμπύρετους σπασμούς που εμφανίζονται κατά το 1ο έτος ηλικίας ο κίνδυνος υποτροπής είναι 51%
    • Σε εμπύρετους σπασμούς που εμφανίζονται κατά το 2ο έτος ηλικίας ο κίνδυνος υποτροπής είναι 25%
    • 88% των υποτροπών από εμπύρετους σπασμούς εμφανίζονται κατά τα δύο πρώτα χρόνια
    • Όσο πιο πρώιμη είναι η ηλικία έναρξης τόσο πιο πιθανό είναι να εμφανισθούν επανειλημμένες εμπύρετες επιληπτικές κρίσεις
    • Υποτροπιάζοντα εμπύρετα επιληπτικά επεισόδια, πιθανώς, δεν αυξάνουν τον κίνδυνο επιληψίας 

    Status Epilepticus:

    • Επαναλαμβανόμενες γενικευμένες επιληπτικές κρίσεις, χωρίς, ανάκτηση της συνείδησης μεταξύ των κρίσεων
    • Θεωρείται επείγουσα νευρολογική κατάσταση

    epilepticsei

    ΑΙΤΙΑ ΕΠΙΛΗΠΤΙΚΩΝ ΚΡΙΣΕΩΝ

    • Χωροκατακτητικές εξεργασίες εγκεφάλου
    • Εγκεφαλική υποξία (κατακράτηση αναπνοής, δηλητηρίαση από μονοξείδιο του άνθρακα, γενική νάρκωση)
    • Εγκεφαλικά αγγειακά επεισόδια (εμβολικά ή αιμορραγικά)
    • Επιληπτογόνοι ή τοξικοί παράγοντες (μόλυβδος, αλκοόλη, πικροτοξίνη, στρυχνίνη)
    • Εκλαμψία
    • Εξωγενείς παράγοντες (ηχητικοί, ακουστικοί, δερματικά ερεθίσματα)
    • Πυρετός
    • Κακώσεις εγκεφάλου
    • Θερμοπληξία
    • Λοιμώξεις
    • Μεταβολικές διαταραχές
    • Στέρηση από ή οικογενής δυσανεξία στην αλκοόλη

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΕΠΙΛΗΠΤΙΚΩΝ ΚΡΙΣΕΩΝ

    • Η επιρρέπεια σε επιληπτικές κρίσεις καθορίζεται από μία περίπλοκή αλληλεπίδραση μεταξύ γενετικών παραγόντων και επίκτητων διαταραχών του εγκεφάλου
    • Παιδιά που γεννιούνται με ινιακή προβολή έχουν επιπολασμό νόσου 3,8% σε σχέση με 2,2% για παιδιά που γεννιούνται με κεφαλική προβολή

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΕΠΙΛΗΠΤΙΚΩΝ ΚΡΙΣΕΩΝ

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΕΠΙΛΗΠΤΙΚΩΝ ΚΡΙΣΕΩΝ

    Βρεφική ηλικία (0-2):

    • Υποξία κατά τον τοκετό
    • Κακώσεις κατά τον τοκετό
    • Μεταβολικές διαταραχές - υπογλυκαιμία, υπασβεστιαιμία, υπομαγνησιαιμία, έλλειψη βιταμίνης Β6, φαινυλκετονουρία
    • Οξεία λοίμωξη

    Παιδική ηλικία (2-10):

    • Εμπύρετη επιληπτική κρίση
    • Ιδιοπαθής
    • Οξεία λοίμωξη
    • Τραύμα

    Εφηβική ηλικία (10-18):

    • Ιδιοπαθής
    • Τραύμα
    • Στέρηση από φάρμακα ή αλκοόλη
    • Αρτηριοφλεβώδεις συγγενείς διαταραχές

    Πρώιμη ενήλικη ζωή (18-25):

    • Ιδιοπαθής
    • Στέρηση από φάρμακα ή αλκοόλη
    • Τραύμα

    Άτομα μέσης ηλικίας (25-60):

    • Στέρηση από φάρμακα ή αλκοόλη
    • Τραύμα
    • Χωροκατακτητικές βλάβες
    • Αγγειακή νόσος

    Άτομα προχωρημένης ηλικίας (άνω των 60):

    • Αγγειακή νόσος
    • Χωροκατακτητικές εξεργασίες
    • Εκφυλιστική νόσος
    • Μεταβολικά - υπογλυκαιμία, ουραιμία, ηπατική ανεπάρκεια, διαταραχές ηλεκτρολυτών

    2 5 1200x900

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ ΕΠΙΛΗΠΤΙΚΩΝ ΚΡΙΣΕΩΝ

    • Ορολογικές εξετάσεις - σακχάρου, νατρίου, καλίου, ασβεστίου, φωσφόρου, μαγνησίου, αζώτου ουρίας, αμμωνίας
    • Επίπεδα αντιεπιληπτικών φαρμάκων - ανεπαρκή επίπεδα αντιεπιληπτικών φαρμάκων στον ορό είναι η πιο συχνή αιτία υποτροπιαζόντων επιληπτικών κρίσεων σε παιδιά και αρκετούς ενήλικες
    • Έλεγχος επιπέδων φαρμάκων και τοξινών - περιλαμβανομένης και αιθυλικής αλκοόλης
    • Γενική αίματος - χρήσιμη σε περίπτωση λοίμωξης

    Φάρμακα που μπορεί να μεταβάλλουν τα ευρήματα:

    • Η αντιεπιληπτική αγωγή μπορεί να επηρεάσει δραματικά τα αποτελέσματα του ηλεκτροεγκεφαλογραφήματος
    • Τα επίπεδα των αντιεπιληπτικών φαρμάκων στον ορό μπορεί να επηρεαστούν από μία ποικιλία κοινών φαρμάκων όπως η ερυθρομυκίνη, οι σουλφοναμίδες, η ουαρφαρίνη, η σιμετιδίνη και το οινόπνευμα

    Διαταραχές που μπορεί να μεταβάλλουν τα ευρήματα: Η κύηση μειώνει τη συγκέντρωση του ορού. Απαιτείται συχνή παρακολούθηση και ρύθμιση των δόσεων

     ΕΙΔΙΚΕΣ ΔΟΚΙΜΑΣΙΕΣ ΕΠΙΛΗΠΤΙΚΩΝ ΚΡΙΣΕΩΝ

    • Ηλεκτροεγκεφαλογράφημα (ΗΕΓ). Αρνητικό ΗΕΓ δεν αποκλείει μία επιληπτογόνο διαταραχή. Η ευαισθησία, η ειδικότητα και προγνωστική αξία της εξέτασης εξαρτώνται από την υποκείμενη αιτία και την ανατομική εντόπιση της επιληπτογόνου εστίας
    • 24ωρο φορητό ΗΕΓ - επιτρέπει τον συνεχή έλεγχο της δραστηριότητας του εγκεφαλικού φλοιού κατά τη διάρκεια της δραστηριότητας
    • Οπτική παρακολούθηση με τηλεοπτική κάμερα - χρήσιμη σε συνάρτηση με ταυτόχρονο ΗΕΓ για το διαχωρισμό πραγματικών από ψευδή επιληπτικά επεισόδια

    ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΗ ΕΠΙΛΗΠΤΙΚΩΝ ΚΡΙΣΕΩΝ

    • Μαγνητική τομογραφία εγκεφάλου - υπερέχει στην αξιολόγηση των κροταφικών λοβών
    • Αξονική τομογραφία εγκεφάλου - είναι εξέταση ρουτίνας για τη διερεύνηση τονικοκλονικών κρίσεων

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΕΠΙΛΗΠΤΙΚΩΝ ΚΡΙΣΕΩΝ

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ

    Να διατηρείται η βατότητα της αεροφόρου οδού του ασθενούς

    ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ

    Όση είναι ανεκτή

    ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    • Να δοθεί έμφαση στην πειθάρχηση του ασθενούς όσον αφορά την αντιεπιληπτική αγωγή

    slide 5

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΠΙΛΗΠΤΙΚΩΝ ΚΡΙΣΕΩΝ

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ

    Η φαρμακευτική αγωγή πρώτης γραμμής για ένα άτομο που δρα δραστήρια είναι η βενζοδιαζεπίνη, με τις περισσότερες οδηγίες να προτείνουν τη λοραζεπάμη. Η διαζεπάμη και η μιδαζολάμη είναι εναλλακτικές. Αυτό μπορεί να επαναληφθεί εάν δεν υπάρχει αποτέλεσμα μετά από 10 λεπτά. Εάν δεν υπάρχει αποτέλεσμα μετά από δύο δόσεις, μπορούν να χρησιμοποιηθούν βαρβιτουρικά ή προποφόλη. Οι βενζοδιαζεπίνες που χορηγούνται με μη ενδοφλέβια οδό εμφανίζονται καλύτερα από αυτές που χορηγούνται από ενδοφλέβια, καθώς, η ενδοφλέβια διαρκεί περισσότερο για να έχει αποτέλεσμα. Η θεραπεία δεύτερης γραμμής για ενήλικες είναι η φαινυτοΐνη ή η φωσφενυτοΐνη και η φαινοβαρβιτάλη για παιδιά.Τα συνεχιζόμενα αντιεπιληπτικά φάρμακα δεν συνιστώνται, συνήθως, μετά από μια πρώτη κρίση εκτός από εκείνα με δομικές βλάβες στον εγκέφαλο. Συνιστώνται γενικά μετά το δεύτερο. Περίπου το 70% των ανθρώπων μπορεί να αποκτήσει πλήρη έλεγχο με συνεχή χρήση φαρμάκων. Συνήθως, προτιμάται ένας τύπος αντισπασμωδικού. Μετά από μια πρώτη κρίση, ενώ η άμεση θεραπεία με φάρμακο κατά της κατάσχεσης μειώνει την πιθανότητα επανεμφάνισης των επιληπτικών κρίσεων έως και πέντε χρόνια, δεν αλλάζει τον κίνδυνο θανάτου και υπάρχουν πιθανές παρενέργειες. Σε επιληπτικές κρίσεις που σχετίζονται με τοξίνες, θα πρέπει να χρησιμοποιούνται έως και δύο δόσεις βενζοδιαζεπινών. Εάν αυτό δεν είναι αποτελεσματικό, συνιστάται η πυριδοξίνη. Η φαινυτοΐνη γενικά δεν πρέπει να χρησιμοποιείται. Υπάρχει έλλειψη στοιχείων για προληπτικά αντιεπιληπτικά φάρμακα στη διαχείριση των επιληπτικών κρίσεων που σχετίζονται με την ενδοκρανιακή φλεβική θρόμβωση 

    Προφυλάξεις: Οι δόσεις πρέπει να εξατομικεύονται σύμφωνα με την ηλικία και το βάρος του ασθενούς 

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    • Τακτικός έλεγχος επιπέδων αντιεπιληπτικών φαρμάκων
    • Γενική αίματος κάθε μήνα
    • Έλεγχος για παρενέργειες και ανεπιθύμητες ενέργειες φαρμάκων

    ΠΡΟΛΗΨΗ/ΑΠΟΦΥΓΗ ΕΠΙΛΗΠΤΙΚΩΝ ΚΡΙΣΕΩΝ

    Να διατηρείται επαρκής αντιεπιληπτική φαρμακευτική αγωγή

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ ΕΠΙΛΗΠΤΙΚΩΝ ΚΡΙΣΕΩΝ

    Τοξικότητα εκ του φαρμάκου

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ ΕΠΙΛΗΠΤΙΚΩΝ ΚΡΙΣΕΩΝ

    • Εξαρτάται από την παθοφυσιολογία της επιληπτικής κρίσης σε κάθε συγκεκριμένο ασθενή
    • Η επιληπτογόνος δραστηριότητα μπορεί να καταστεί ανενεργής. Εάν ο ασθενής παραμείνει ελεύθερος επιληπτικών κρίσεων για 2 χρόνια, υπάρχει το ενδεχόμενο προοδευτικής διακοπής της θεραπευτικής αγωγής. Ο κίνδυνος υποτροπής μετά από 3 χρόνια από την διακοπή της φαρμακευτικής αγωγής είναι 33%

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    • Λοιμώξεις
    • Χωροκατακτητικές βλάβες (όγκοι)
    • Λήψη ναρκωτικών ουσιών
    • Μεταβολικές διαταραχές

    ΗΛΙΚΙΑΚΑ ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ ΕΠΙΛΗΠΤΙΚΩΝ ΚΡΙΣΕΩΝ

    Παιδιατρικό: Η γαλουχία δεν αντενδείκνυται σε μητέρες που λαμβάνουν αντιεπιληπτικά σκευάσματα, αν και τα επίπεδα φαρμάκου στον ορό του νεογνού πρέπει να παρακολουθούνται σε περίπτωση εμφάνισης υπνηλίας ή καταστολής

    ΚΥΗΣΗ ΕΠΙΛΗΠΤΙΚΩΝ ΚΡΙΣΕΩΝ

    Ο κίνδυνος συγγενών διαμαρτιών σε μητέρες που λαμβάνουν αντιεπιληπτικά φάρμακα είναι διπλάσιος του φυσιολογικού

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για την επιληψία

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για την επιληψία

    Epileptic seizures untreated are dangerous 1000x573

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό

    Διαβάστε, επίσης,

    Επιληπτική κατάσταση

    Σύνδρομο Tourettte και κάνναβη

    Κάνναβη και τραυματική βλάβη εγκεφάλου

    Κάνναβη και επιληψία

    Όταν υπάρχει ανισορροπία νευροδιαβιβαστών

    Καρκίνος εγκεφάλου και κάνναβη

    Ποιοι πρέπει να παίρνουν φαρμακευτική κάνναβη

    Η κάνναβη μειώνει τη χρήση συνταγογραφούμενων φαρμάκων

    Θέλει προσοχή η χορήγηση φυλλικού οξέος στην επιληψία

    Κετογενική δίαιτα

    Θεραπεία ασθενειών με ζωικής προέλευσης προϊόντα

    Βαρβιτουρικά

    Αφιέρωμα για την παγκόσμια ημέρα επιληψίας

    Ζαμπούκος ο μαύρος

    Εγκεφαλικές μεταστάσεις

    Μην κόβετε το αλκοόλ απότομα

    Τι να κάνετε αν κάποιος κάνει σπασμούς

    Κόλπα για να ρίξετε τον πυρετό

    Φάρμακο για την επιληψία

    To μαγνήσιο και τα οφέλη του

    Επιληψία του κροταφικού λοβού

    Κροταφική επιληψία

    Εγκεφαλική αιμορραγία

    Χρήσιμες ιατρικές συνταγές για το δεντρολίβανο

    Βιοανάδραση

    Ο γλυκάνισος

    Ιατρικές συνταγές με το γκι

    Φασκόμηλο

    Προοδευτική ατροφία του προσώπου

    Ο βασιλικός

    Βαλεριάνα

    Απήγανος

    Αψιθιά

    Σύνδρομο Cornelia de Lange

    Μηνιγγίτιδα

    Τρομώδες παραλήρημα

    Το σύνδρομο Rett

    Υποσκληρίδιο αιμάτωμα

    Υπαραχνοειδής αιμορραγία

    Τι είναι η εκλαμψία

    Σύνδρομο Angelman

    Ρομποτική νευροχειρουργική

    Πυρετικοί σπασμοί στα παιδιά

    Πασιφλόρα

    Μήπως έχετε συχνά ψευδαισθήσεις;

    Νυχτερινή ενούρηση στα παιδιά

    Bupleurum kakiskalae

    Θεραπεία για την δύσκολη επιληψία

    Εμφυτεύματα εγκεφάλου για την θεραπεία της επιληψίας

    Επιληπτικές κρίσεις στον ύπνο

    Ηλεκτροεγκεφαλογράφημα

    www.emedi.gr

     

     

     

  • Θυρεοτοξική κρίση Θυρεοτοξική κρίση

    Η καταιγίδα του θυρεοειδούς

    Θυρεοτοξική κρίση είναι βαριά θυρεοτοξίκωση που συνοδεύεται από αποδιοργάνωση των  συστημάτων και των οργάνων.

    Η θυρεοτοξική κρίση είναι μια σπάνια, αλλά, σοβαρή και δυνητικά απειλητική για τη ζωή επιπλοκή του υπερθυρεοειδισμού (υπερδραστηριότητα του θυρεοειδούς αδένα).

    Χαρακτηρίζεται από υψηλό πυρετό (θερμοκρασίες, συχνά, πάνω από 40 ° C), γρήγορο και συχνά ακανόνιστο καρδιακό ρυθμό, αυξημένη αρτηριακή πίεση, έμετο, διάρροια και διέγερση.

    Η υπέρταση εμφανίζεται στην κρίση στην αρχή, ενώ η υπόταση συνοδεύει το σοκ στο τελευταίο στάδιο.

    Μπορεί να εμφανιστούν καρδιακή ανεπάρκεια και καρδιακή προσβολή.

    Τα περισσότερα επεισόδια εμφανίζονται είτε σε άτομα με γνωστό υπερθυρεοειδισμό των οποίων η θεραπεία έχει σταματήσει ή έχει καταστεί αναποτελεσματική, είτε σε άτομα με ήπιο υπερθυρεοειδισμό που έχουν αναπτύξει μια ταυτόχρονη ασθένεια (όπως μια μόλυνση). 

    Η κύρια θεραπεία της θυρεοτοξικής κρίσης είναι με ανόργανο ιώδιο και αντιθυρεοειδικά φάρμακα (προπυλοθειοουρακίλη ή μεθιμαζόλη) για τη μείωση της σύνθεσης και της απελευθέρωσης της θυρεοειδικής ορμόνης.

    Ο έλεγχος της θερμοκρασίας και τα ενδοφλέβια υγρά είναι, επίσης, βασικοί παράγοντες της θεραπείας.

    Οι β-αποκλειστές χρησιμοποιούνται συχνά για τη μείωση των επιδράσεων της θυρεοειδικής ορμόνης.

    Οι ασθενείς συχνά απαιτούν είσοδο στη μονάδα εντατικής θεραπείας. 

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΘΥΡΕΟΤΟΞΙΚΗΣ ΚΡΙΣΗΣ

    Η θυρεοτοξική κρίση χαρακτηρίζεται από οξεία εμφάνιση συμπτωμάτων υπερθυρεοειδισμού (γρήγορος καρδιακός ρυθμός, ανησυχία, διέγερση) που συνοδεύεται από άλλα χαρακτηριστικά, όπως, πυρετός (θερμοκρασίες συχνά πάνω από 40 ° C), υπέρταση, αλλαγές της νοητικής κατάστασης, διάρροια και έμετο. 

    Τα άτομα μπορεί να παρουσιάζουν ποικίλα σημάδια δυσλειτουργίας οργάνων.

    Μπορεί να εμφανισθεί ηπατική δυσλειτουργία και ο ίκτερος (κιτρίνισμα του δέρματος) θεωρείται ένα κακό προγνωστικό σημείο.

    Τα καρδιακά συμπτώματα περιλαμβάνουν μη φυσιολογικούς καρδιακούς ρυθμούς, έμφραγμα του μυοκαρδίου (καρδιακή προσβολή) και συμφορητική καρδιακή ανεπάρκεια, που μπορεί να οδηγήσουν σε καρδιαγγειακή κατάρρευση.

    Η θνησιμότητα μπορεί να φτάσει το 20-30%. 

    Σε ορισμένες περιπτώσεις μπορεί να εμφανισθούν αδυναμία και σύγχυση. 

    slide 39

    ΑΙΤΙΕΣ ΘΥΡΕΟΤΟΞΙΚΗΣ ΚΡΙΣΗΣ

    Η μετάβαση από τον υπερθυρεοειδισμό στην θυρεοτοξική κρίση προκαλείται, συνήθως, από: πυρετό, σήψη, αφυδάτωση, έμφραγμα του μυοκαρδίου και ψυχιατρικές ασθένειες.

    Τα άτομα διατρέχουν μεγαλύτερο κίνδυνο θυρεοτοξικής κρίσης εάν ο υπερθυρεοειδισμός τους αντιμετωπιστεί ελλιπώς ή εάν τα αντιθυρεοειδικά φάρμακα διακοπούν απότομα.

    Πολλά από αυτά τα άτομα έχουν υποκείμενες πρωταρχικές αιτίες υπερθυρεοειδισμού (νόσος Graves, τοξική πολυοζώδης βρογχοκήλη, μονήρες τοξικό αδένωμα).

    Ωστόσο, θυρεοτοξική κρίση μπορεί να συμβεί σε άτομα με μη αναγνωρισμένη θυρεοτοξίκωση που έχουν υποβληθεί σε μια χειρουργική επέμβαση, σε τοκετό, έχουν μια λοίμωξη ή λάβει ορισμένα φάρμακα και σκιαγραφικά!!!

    Παράγοντες κινδύνου για θυρεοτοξική κρίση

    • Σοβαρή λοίμωξη
    • Διαβητική κετοξέωση
    • Υπογλυκαιμία
    • Χειρουργική του θυρεοειδούς
    • Μη χειρουργική επέμβαση σε θυρεοειδή
    • Τοκετός
    • Όγκοι ωοθηκών
    • Εγκυμοσύνη
    • Τραύμα (όπως, κάταγμα ισχίου)
    • Εγκαύματα
    • Έμφραγμα μυοκαρδίου
    • Πνευμονική εμβολή
    • Εγκεφαλικό
    • Συγκοπή
    • Ραδιενεργό ιώδιο
    • Παρενέργεια φαρμάκων (αναισθητικά, σαλικυλικά, ψευδοεφεδρίνη, αμιωδαρόνη)
    • Χορήγηση σκιαγραφικών
    • Απότομη διακοπή αντιθυρεοειδικής θεραπείας
    • Συναισθηματικό στρες
    • Έντονη άσκηση

    Στο ανθρώπινο σώμα, η ορμόνη του θυρεοειδούς μπορεί να είναι ελεύθερη (βιολογικά ενεργή Τ3/Τ4) ή να δεσμεύεται με την ορμόνη δέσμευσης του θυρεοειδούς (βιολογικά ανενεργή) για μεταφορά. Η απελευθέρωση της θυρεοειδικής ορμόνης ρυθμίζεται αυστηρά από ένα σύστημα ανατροφοδότησης που περιλαμβάνει τον υποθάλαμο, την υπόφυση και τον θυρεοειδή αδένα. Ο υπερθυρεοειδισμός προκύπτει από μια απορύθμιση αυτού του συστήματος που οδηγεί τελικά σε αυξήσεις των επιπέδων ελεύθερων T3 / T4.

    Η μετάβαση από τον απλό υπερθυρεοειδισμό στο ιατρικό επείγον της θυρεοτοξικής κρίσης μπορεί να προκληθεί από καταστάσεις που οδηγούν στα ακόλουθα:

    • Αύξηση της ελεύθερης ορμόνη του θυρεοειδούς

    Άτομα με θυρεοτοξική κρίση τείνουν να έχουν αυξημένα επίπεδα ελεύθερης θυρεοειδικής ορμόνης, αν και τα συνολικά επίπεδα θυρεοειδικών ορμονών μπορεί να μην είναι πολύ υψηλότερα από ό, τι στον απλό υπερθυρεοειδισμό. Η αύξηση της διαθεσιμότητας της ελεύθερης θυρεοειδικής ορμόνης μπορεί να είναι το αποτέλεσμα του χειρισμού του θυρεοειδούς αδένα. Για παράδειγμα, σε ένα άτομο που λαμβάνει θεραπεία με ραδιενεργό ιώδιο, τα επίπεδα των ελεύθερων θυρεοειδικών ορμονών μπορεί να αυξηθούν έντονα λόγω της απελευθέρωσης της ορμόνης από τον εκτονωμένο θυρεοειδή ιστό.

    • Μείωση της πρωτεΐνης που δεσμεύει την ορμόνη του θυρεοειδούς

    Η μείωση της πρωτεΐνης που δεσμεύει την ορμόνη του θυρεοειδούς στη ρύθμιση διαφόρων στρεσογόνων παραγόντων ή φαρμάκων μπορεί, επίσης, να προκαλέσει αύξηση της ελεύθερης ορμόνης του θυρεοειδούς.

    • Αυξημένη ευαισθησία στις θυρεοειδικές ορμόνες

    Μαζί με τις αυξήσεις στη διαθεσιμότητα των θυρεοειδικών ορμονών, η θυρεοτοξική κρίση μπορεί να προκληθεί από την αυξημένη ευαισθησία του σώματος στην θυρεοειδή ορμόνη, η οποία μπορεί να σχετίζεται με ενεργοποίηση του συμπαθητικού συστήματος.

    • Ενεργοποίηση του συμπαθητικού συστήματος

    Η ενεργοποίηση του συμπαθητικού νευρικού συστήματος σε περιόδους στρες μπορεί, επίσης, να διαδραματίσει σημαντικό ρόλο στην θυρεοτοξική κρίση. Η συμπαθητική ενεργοποίηση αυξάνει την παραγωγή θυρεοειδικής ορμόνης από τον θυρεοειδή αδένα. Στη ρύθμιση της αυξημένης θυρεοειδικής ορμόνης, αυξάνεται επίσης η πυκνότητα των υποδοχέων της θυρεοειδικής ορμόνης, γεγονός που ενισχύει την απόκριση στις κατεχολαμίνες. Αυτό είναι πιθανό υπεύθυνο για πολλά από τα καρδιαγγειακά συμπτώματα (αυξημένη καρδιακή έξοδος αίματος και καρδιακός ρυθμός, εγκεφαλικό επεισόδιο).

    • Θυρεοτοξική κρίση ως αντισταθμιστικός μηχανισμός

    Η θυρεοτοξική κρίση οφείλεται σε μια κατάσταση όπου η θυρεοτοξίκωση εμποδίζει την ανάπτυξη κάποιου συνδρόμου μη θυρεοειδικής νόσου, για την εξοικονόμηση ενέργειας σε κρίσιμες ασθένειες και σε άλλες καταστάσεις υψηλής μεταβολικής ζήτησης. Συνήθως, σε κρίσιμη ασθένεια (π.χ. σήψη, έμφραγμα του μυοκαρδίου και άλλες αιτίες σοκ) η λειτουργία του θυρεοειδούς συντονίζεται για να οδηγήσει σε σύνδρομο χαμηλής Τ3 και, περιστασιακά, επίσης, χαμηλές συγκεντρώσεις TSH, σύνδρομο χαμηλής Τ4 και μειωμένη δέσμευση πρωτεϊνών πλάσματος των θυρεοειδικών ορμονών. Αυτό το ενδοκρινικό πρότυπο αναφέρεται ως σύνδρομο ευθυρεοειδικού ασθενούς ή σύνδρομο μη θυρεοειδικής ασθένειας ή διατήρηση ομοιόστασης του θυρεοειδούς σε κρίσιμη ασθένεια. όπως όγκοι, ουραιμία και λιμοκτονία. Αντιπροσωπεύει μια ευεργετική προσαρμογή Σε περιπτώσεις όπου η κρίσιμη ασθένεια συνοδεύεται από θυρεοτοξίκωση, αυτή η συνοσηρότητα εμποδίζει τη μείωση της λειτουργίας του θυρεοειδούς. Επομένως, η κατανάλωση ενέργειας, οξυγόνου και γλουταθειόνης παραμένει υψηλή, γεγονός που οδηγεί σε περαιτέρω αυξημένη θνησιμότητα. Έτσι, η καταιγίδα του θυρεοειδούς προκύπτει από μια αλληλεπίδραση θυρεοτοξίκωσης με τη συγκεκριμένη απόκριση του οργανισμού σε υπερπροσφορά θυρεοειδικών ορμονών. 

    ThyroidStudiesAlgorithm 768x487

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΘΥΡΕΟΤΟΞΙΚΩΣΗΣ

    Η διάγνωση της θυρεοτοξικής κρίσης βασίζεται στην παρουσία σημείων και συμπτωμάτων που συνάδουν με σοβαρό υπερθυρεοειδισμό.

    Τα σημεία και συμπτώματα οργανώνονται στις ακόλουθες κατηγορίες: θερμοκρασία, καρδιαγγειακή δυσλειτουργία (συμπεριλαμβανομένου του καρδιακού ρυθμού και της παρουσίας κολπικής μαρμαρυγής ή συμφορητικής καρδιακής ανεπάρκειας), δυσλειτουργία του κεντρικού νευρικού συστήματος και γαστρεντερική ή ηπατική δυσλειτουργία. Επίσης, απαιτούνται αυξημένες τιμές ελεύθερης τριιωδοθυρονίνης (Τ3) ή ελεύθερης θυροξίνης (Τ4).

    Όπως με τον υπερθυρεοειδισμό, η TSH καταστέλλεται. Τόσο η T3 όσο και η T4 είναι αυξημένες. Η αύξηση των επιπέδων των θυρεοειδικών ορμονών υποδηλώνει θυρεοτοξική κρίση όταν συνοδεύεται από σημάδια σοβαρού υπερθυρεοειδισμού, αλλά δεν είναι διαγνωστική, καθώς μπορεί επίσης να συσχετιστεί με απλό υπερθυρεοειδισμό. Επιπλέον, η Τ3 μπορεί να είναι φυσιολογική σε ασθενείς με κρίσιμη ασθένεια λόγω μειωμένης μετατροπής της Τ4 σε Τ3.

    Άλλες διαταραχές που παρατηρούνται:

    • Η υπεργλυκαιμία, πιθανότατα, οφείλεται στις επιδράσεις που προκαλούνται από την κατεχολαμίνη στην απελευθέρωση ινσουλίνης και στο μεταβολισμό, καθώς και στην αυξημένη γλυκογονόλυση, που εξελίσσεται σε υπογλυκαιμία όταν εξαντλούνται τα αποθέματα γλυκογόνου
    • Αυξημένη ασπαρτική αμινοτρανσφεράση (AST), χολερυθρίνη και γαλακτική αφυδρογονάση (LDH)
    • Υπερασβεστιαιμία και αυξημένη αλκαλική φωσφατάση λόγω αυξημένης απορρόφησης των οστών
    • Αυξημένος αριθμός λευκών αιμοσφαιρίων

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΘΥΡΕΟΤΟΞΙΚΗΣ ΚΡΙΣΗΣ

    Οι κύριες στρατηγικές για τη διαχείριση της θυρεοτοξικής κρίσης είναι η μείωση της παραγωγής και της απελευθέρωσης των θυρεοειδικών ορμονών, η μείωση των επιδράσεων των θυρεοειδικών ορμονών στους ιστούς, η αντικατάσταση των απωλειών υγρών και ο έλεγχος της θερμοκρασίας.

    Η θυρεοτοξική κρίση απαιτεί άμεση θεραπεία και νοσηλεία.

    Συχνά απαιτείται είσοδος στη μονάδα εντατικής θεραπείας. 

     1200x900

    • ΙΩΔΙΟ

    Οι κατευθυντήριες γραμμές συνιστούν τη χορήγηση ανόργανου ιωδίου (ιωδιούχο κάλιο ή ιώδιο Lugol) για τη μείωση της σύνθεσης και της απελευθέρωσης των θυρεοειδικών ορμονών. Το ιώδιο μειώνει τη σύνθεση των θυρεοειδικών ορμονών μέσω του φαινομένου Wolff-Chaikoff (υποτιθέμενη μείωση των επιπέδων των θυρεοειδικών ορμονών που προκαλείται από την κατάποση μεγάλης ποσότητας ιωδίου). Ορισμένες οδηγίες προτείνουν τη χορήγηση ιωδίου μετά την έναρξη των αντιθυρεοειδικών φαρμάκων, επειδή, το ιώδιο είναι, επίσης, υπόστρωμα για τη σύνθεση των θυρεοειδικών ορμονών και μπορεί να επιδεινώσει τον υπερθυρεοειδισμό εάν χορηγείται χωρίς τα αντιθυρεοειδικά φάρμακα. 

    • ΑΝΤΙΘΥΡΟΕΙΔΙΚΑ ΦΑΡΜΑΚΑ

    Τα αντιθυρεοειδικά φάρμακα (προπυλοθειοουρακίλη ή μεθιμαζόλη) χρησιμοποιούνται για τη μείωση της σύνθεσης και της απελευθέρωσης των θυρεοειδικών ορμονών. Η προπυλοθουρακίλη προτιμάται από τη μεθιμαζόλη λόγω των επιπρόσθετων επιδράσεών της στη μείωση της περιφερειακής μετατροπής της Τ4 σε Τ3, ωστόσο και τα δύο χρησιμοποιούνται, συνήθως.

    • BΗTA ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΕΣ

    Συνιστάται η χορήγηση βήτα-επιλεκτικών β-αποκλειστών (π.χ. μετοπρολόλη) για τη μείωση της επίδρασης της κυκλοφορούσας θυρεοειδικής ορμόνης στα τελικά όργανα. Επιπλέον, η προπρανολόλη σε υψηλές δόσεις μειώνει, επίσης, την περιφερειακή μετατροπή της Τ4 σε Τ3, η οποία είναι η πιο δραστική μορφή των θυρεοειδικών ορμονών. Αν και προηγουμένως μη επιλεκτικοί β-αποκλειστές (π.χ. προπρανολόλη) έχουν προταθεί ότι είναι ευεργετικοί λόγω των ανασταλτικών τους επιδράσεων στις περιφερικές δεϊδιινάσες, σχετίζονται με αυξημένη θνησιμότητα Επομένως, οι καρδιοεκλεκτικοί β-αποκλειστές είναι καλύτεροι. 

    • ΚΟΡΤΙΚΟΣΤΕΡΟΕΙΔΗ

    Τα υψηλά επίπεδα της θυρεοειδικής ορμόνης οδηγούν σε υπερμεταβολική κατάσταση, η οποία μπορεί να οδηγήσει σε αυξημένη διάσπαση της κορτιζόλης, μιας ορμόνης που παράγεται από τα επινεφρίδια. Αυτό οδηγεί σε κατάσταση σχετικής ανεπάρκειας των επινεφριδίων, στην οποία η ποσότητα κορτιζόλης δεν είναι επαρκής. Οι κατευθυντήριες γραμμές συνιστούν τα κορτικοστεροειδή (υδροκορτιζόνη και δεξαμεθαζόνη να προτιμώνται έναντι της πρεδνιζολόνης ή της μεθυλπρεδνιζολόνης) να χορηγούνται σε όλους τους ασθενείς με θυρεοτοξική κρίση. Ωστόσο, οι δόσεις πρέπει να τροποποιηθούν για κάθε μεμονωμένο ασθενή για να διασφαλιστεί ότι η σχετική επινεφριδιακή ανεπάρκεια αντιμετωπίζεται επαρκώς, ενώ ελαχιστοποιείται ο κίνδυνος παρενεργειών.

    • ΥΠΟΣΤΗΡΙΚΤΙΚΑ ΜΕΤΡΑ

    Σε υψηλό πυρετό, ο έλεγχος της θερμοκρασίας επιτυγχάνεται με παρακεταμόλη ή ακεταμινοφαίνη και εξωτερικά μέτρα ψύξης (δροσερές κουβέρτες, παγοκύστες). Η αφυδάτωση, η οποία συμβαίνει λόγω απώλειας υγρών από εφίδρωση, διάρροια και έμετο, αντιμετωπίζεται με συχνή αντικατάσταση υγρών. Σε σοβαρές περιπτώσεις, μπορεί να απαιτείται μηχανικός αερισμός. Αντιμετωπίζεται, επίσης, κάθε υποψία υποκείμενης αιτίας. 

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για το θυρεοειδή

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για το θυρεοειδής

    bigstock X ray Illustration Of The Mal 65002624 1280x720

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Υπερθυρεοειδισμός στην εγκυμοσύνη

    Πολύ χρήσιμες πληροφορίες για τη θυρεοειδίτιδα

    Καρκίνος θυρεοειδούς και κάνναβη

    Οι χημικές ανοσοθεραπείες έχουν πολλές παρενέργειες

    Οι καλύτερες διαγνωστικές εξετάσεις για το ενδοκρινικό σύστημα και τον μεταβολισμό

    Τεστ για να ελέγξετε το θυρεοειδή σας στο σπίτι

    Το ιώδιο στην εγκυμοσύνη είναι απαραίτητο

    Η βρογχοκήλη μπορεί να οφείλεται στη διατροφή

    Φλεβοκομβική ταχυκαρδία

    Τι σημαίνουν οι νυχτερινές εφιδρώσεις

    Διάγνωση ασθενειών από τα μάτια

    Κολπική μαρμαρυγή σε ηλικιωμένους

    Τα προειδοποιητικά σημεία αποβολής στην εγκυμοσύνη

    Φαιοχρωμοκύττωμα

    Συμπτώματα υπερθυρεοειδισμού

    Αν έχετε συχνά ταχυκαρδία

    Πρόωρος τοκετός

    Νεανική οστεοπόρωση

    Οστεοπόρωση

    Οι αιτίες απώλειας βάρους

    Λεβοθυροξίνη σε ηλικιωμένους

    Κολπική μαρμαρυγή

    Θυρεοειδίτιδες

    Θυρεοειδικές παθήσεις

    Οι β αδρενεργικοί αναστολείς

    Ανεξήγητη απώλεια βάρους

    Έκτακτες συστολές

    www.emedi.gr

     

     

     

     

  • Στραβισμός Στραβισμός

    Στραβισμός είναι η απόκλιση του ενός ματιού από το άλλο

    Στραβισμός ή ετεροτροπία είναι η απόκλιση του ενός οφθαλμού από την παραλληλία του με τον άλλον.

    Ο στραβισμός είναι μια κατάσταση κατά την οποία τα μάτια δεν ευθυγραμμίζονται σωστά μεταξύ τους κατά την παρακολούθηση ενός αντικειμένου.

    Το μάτι που εστιάζεται σε ένα αντικείμενο μπορεί να εναλλάσσεται. Η κατάσταση μπορεί να υπάρχει περιστασιακά ή συνεχώς.

    Εάν υπάρχει κατά τη διάρκεια ενός μεγάλου μέρους της παιδικής ηλικίας, μπορεί να οδηγήσει σε αμβλυωπία ή απώλεια της αντίληψης του βάθους.

    Ο στραβισμός μπορεί να συμβεί λόγω μυϊκής δυσλειτουργίας, μυωπίας, προβλημάτων στον εγκέφαλο, τραύματος ή λοιμώξεων.

    Οι παράγοντες κινδύνου περιλαμβάνουν: πρόωρη γέννηση, εγκεφαλική παράλυση και οικογενειακό ιστορικό της πάθησης.

    ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ: Μη ευθυγραμμισμένα μάτια 

    ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ: Αμβλυωπία, διπλή όραση

    ΤΥΠΟΙ: 

    Οι μορφές στραβισμού

    • εσωτροπία (συγκλίνων στραβισμός): όταν το ένα μάτι ξεφεύγει προς τα μέσα
    • εξωτροπία (αποκλίνων στραβισμός): όταν το ένα μάτι ξεφεύγει προς τα έξω
    • ανωτροπία: όταν το ένα μάτι ξεφεύγει προς τα πάνω
    • υποτροπία: όταν το ένα μάτι ξεφεύγει προς τα κάτω
    • κυκλοστροφικός στραβισμός: όταν το μάτι διαγράφει κυκλοστροφή προς τα μέσα ή προς τα έξω
    • έκδηλος / λανθάνων στραβισμός (τροπία και φορία)
    • συνεχής / διαλείπων στραβισμός
    • συνεκτικός / μη συνεκτικός στραβισμός
    • ετερόπλευρος / επαλλάσων στραβισμός
    • παραλυτικός στραβισμός

    1464361129

    ΑΙΤΙΑ: Προκαλείται από μυϊκή δυσλειτουργία, μυωπία, προβλήματα στον εγκέφαλο, τραύμα, λοιμώξεις 

    Οι κυριότερες αιτίες είναι η κληρονομικότητα, κάποιες εγκεφαλικές παθήσεις, αλλά και συστηματικά νοσήματα (διαβήτης, θυροειδής). Συνήθως, οι στραβισμοί της παιδικής ηλικίας οφείλονται σε διαθλαστικά προβλήματα. Σε σπάνιες, όμως, περιπτώσεις είναι δυνατόν να οφείλονται και σε άλλα παθολογικά του οφθαλμού αίτια ή ακόμη και σε νευροοφθαλμικές παθήσεις.

    Εκτός από τους στραβισμούς της παιδικής ηλικίας υπάρχουν και οι στραβισμοί που εμφανίζονται σε μεγάλη ηλικία. Αυτοί είναι σπάνιοι και κατά κανόνα έχουν ως αφορμή τους παθολογικά αίτια ή τραύματα.

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ: Πρόωρη γέννηση, εγκεφαλική παράλυση, οικογενειακό ιστορικό 

    ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΗ ΜΕΘΟΔΟΣ: Παρατήρηση φωτός που ανακλάται από τον ασθενή 

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ: Νόσος των κρανιακών νεύρων 

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ: Γυαλιά θεραπείας, χειρουργική επέμβαση 

    ΣΥΧΝΟΤΗΤΑ:  ~ 2% (παιδιά)

    O στραβισμός αποτελεί μια σχετικά συχνή πάθηση που κατά κανόνα εμφανίζεται σε μικρή ηλικία. Η πάθηση συνίσταται στο ότι οι άξονες οράσεως των δυο ματιών δεν είναι παράλληλοι. O βαθμός στραβισμού ποικίλλει από ελάχιστες μοίρες, που πολλές φορές δεν γίνεται καν αντιληπτός από τους γονείς, μέχρι πολλές, πράγμα που άμεσα θορυβοποιεί το περιβάλλον του νεαρού ασθενούς. Η γωνία ενός στραβισμού άλλοτε είναι σταθερή και άλλοτε κυμαινόμενη, από ελάχιστη μέχρι σημαντική.

    Ένας στραβισμός, εκτός από το αισθητικό πρόβλημα που δημιουργεί, έχει σημαντικές συνέπειες στην εν γένει λειτουργία της όρασης. Ένα μάτι που στραβίζει χάνει σταδιακά την ικανότητα να διακρίνει καθαρά και καταντά πρακτικά άχρηστο. Εκτός από αυτό, ακόμη και στις περιπτώσεις όπου δεν παρατηρείται έκπτωση της όρασης (στραβισμοί όπου στραβίζουν εκ περιτροπής και τα δυο μάτια), ο ασθενής χάνει την ικανότητα να βλέπει στερεοσκοπικά, δηλ. να αντιλαμβάνεται τη διάσταση του βάθους.

    Όταν υπάρχει υπόνοια στραβισμού είναι απαραίτητη μια σωστή οφθαλμολογική εξέταση, ώστε, αφ’ ενός να διαπιστωθεί ο λόγος εμφανίσεως του στραβισμού και αφ’ ετέρου να καθορισθεί εγκαίρως η θεραπευτική αγωγή.

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΣΤΡΑΒΙΣΜΟΥ

    Κατά την παρατήρηση ενός ατόμου με στραβισμό, η κακή ευθυγράμμιση των ματιών μπορεί να είναι αρκετά εμφανής. Ένα άτομο με σταθερή στροφή των ματιών σημαντικού μεγέθους είναι πολύ εύκολο να παρατηρηθεί. Ωστόσο, ένα μικρό μέγεθος ή ο διαλείπων στραβισμός μπορεί εύκολα να χαθεί κατά την περιστασιακή παρατήρηση. Σε κάθε περίπτωση, ένας επαγγελματίας φροντίδας ματιών μπορεί να διεξάγει διάφορες εξετάσεις, όπως δοκιμές κάλυψης, για να προσδιορίσει την πλήρη έκταση του στραβισμού. Τα συμπτώματα του στραβισμού περιλαμβάνουν διπλή όραση και/ή καταπόνηση των ματιών. Για να αποφευχθεί η διπλή όραση, ο εγκέφαλος μπορεί να προσαρμοστεί αγνοώντας το ένα μάτι. Σε αυτήν την περίπτωση, συχνά δεν παρατηρούνται αισθητά συμπτώματα εκτός από μια μικρή απώλεια αντίληψης του βάθους. Αυτό το έλλειμμα μπορεί να μην είναι αισθητό σε κάποιον που είχε στραβισμό από τη γέννηση ή την πρώιμη παιδική ηλικία. Ο στραβισμός μικρής γωνίας και ο διαλείπων στραβισμός είναι πιθανότερο να προκαλέσουν οπτικές διαταραχές. Εκτός από τους πονοκεφάλους και την καταπόνηση των ματιών, τα συμπτώματα μπορεί να περιλαμβάνουν αδυναμία ανάγνωσης με άνεση, κόπωση κατά την ανάγνωση και ασταθής όραση.

    Strabismus Natural Ways to Help Resolve Crossed Eyes

    ΨΥΧΟΚΟΙΝΩΝΙΚΕΣ ΕΠΙΔΡΑΣΕΙΣ ΣΤΡΑΒΙΣΜΟΥ

    Άτομα όλων των ηλικιών που έχουν αισθητό στραβισμό μπορεί να αντιμετωπίσουν ψυχοκοινωνικές δυσκολίες. Τα παιδιά με στραβισμό, συνήθως, εμφανίζουν συμπεριφορές που χαρακτηρίζονται από υψηλότερους βαθμούς αναστολής, άγχους και συναισθηματικής δυσφορίας, που συχνά οδηγούν σε απόλυτες συναισθηματικές διαταραχές. Αυτές οι διαταραχές σχετίζονται συχνά με μια αρνητική αντίληψη του παιδιού από τους συνομηλίκούς του. 

    Οι συναισθηματικές διαταραχές βελτιώνονται μετά από τη χειρουργική επέμβαση στραβισμού.  

    ΠΑΘΟΦΥΣΙΟΛΟΓΙΑ ΣΤΡΑΒΙΣΜΟΥ

    Οι εξωφθάλμιοι μύες ελέγχουν τη θέση των ματιών. Έτσι, ένα πρόβλημα με τους μυς ή τα νεύρα που τους ελέγχουν μπορεί να προκαλέσει παραλυτικό στραβισμό.

    Οι εξωφθάλμιοι μύες ελέγχονται από τα κρανιακά νεύρα III, IV και VI.

    Η βλάβη του κρανιακού νεύρου III προκαλεί το σχετικό μάτι να αποκλίνει προς τα κάτω και προς τα έξω και μπορεί ή δεν μπορεί να επηρεάσει το μέγεθος της κόρης. Η βλάβη του κρανιακού νεύρου IV, που μπορεί να είναι συγγενής, προκαλεί το μάτι να αποκλίνει ελαφρώς προς τα μέσα. Η παράλυση του έκτου νεύρου προκαλεί τα μάτια να αποκλίνουν προς τα μέσα και έχει πολλές αιτίες λόγω της σχετικά μεγάλης διαδρομής του νεύρου. Η αυξημένη κρανιακή πίεση μπορεί να συμπιέσει το νεύρο καθώς κινείται μεταξύ του οπίσθιου κρανιακού βόθρου και του εγκεφαλικού στελέχους. Επίσης, εάν ο γιατρός δεν είναι προσεκτικός, το στρίψιμο του λαιμού του μωρού κατά τη διάρκεια του τοκετού μπορεί να βλάψει το κρανιακό νεύρο VI.

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΣΤΡΑΒΙΣΜΟΥ

    download 1

    Κατά τη διάρκεια μιας οφθαλμολογικής εξέτασης, μια δοκιμή κάλυψης ή η δοκιμή Hirschberg χρησιμοποιείται για τη διάγνωση και τη μέτρηση του στραβισμού και των επιπτώσεών της στην όραση. Η σάρωση αμφιβληστροειδούς (OCT) μπορεί να χρησιμοποιηθεί για τον έλεγχο των μικρών παιδιών για δυσλειτουργίες των ματιών.

    Πολλές ταξινομήσεις γίνονται κατά τη διάγνωση του στραβισμού.

    Ο στραβισμός μπορεί να είναι εμφανής ή λανθάνων. Υπάρχει εμφανής απόκλιση ή ετεροτροπία,  ενώ το άτομο βλέπει έναν στόχο διοφθαλμικά, χωρίς κλίσιμο των δύο οφθαλμών. Το άτομο δεν μπορεί να ευθυγραμμίσει το βλέμμα κάθε ματιού. Μια λανθάνουσα απόκλιση ή ετεροφορία, υπάρχει μόνο μετά τη διακοπή της διοφθαλμικής όρασης, συνήθως, καλύπτοντας ένα μάτι. Αυτός ο τύπος μπορεί, συνήθως, να διατηρήσει τη σύντηξη παρά την κακή ευθυγράμμιση που εμφανίζεται όταν το σύστημα εντοπισμού είναι χαλαρό. Ο διακοπτόμενος στραβισμός είναι ένας συνδυασμός και των δύο αυτών τύπων, όπου το άτομο μπορεί να επιτύχει σύντηξη, αλλά περιστασιακά ή συχνά παρασύρεται με προφανή απόκλιση.

    Ο στραβισμός μπορεί, επίσης, να ταξινομηθεί με βάση τον χρόνο έναρξης, είτε συγγενής είτε δευτεροπαθής. Πολλά βρέφη γεννιούνται με τα μάτια τους ελαφρώς ευθυγραμμισμένα, και αυτό συνήθως διορθώνεται από την ηλικία των έξι έως 12 μηνών.

    Ο επίκτητος και δευτεροπαθής στραβισμός αναπτύσσεται αργότερα. Σε ενήλικες με προηγούμενη φυσιολογική ευθυγράμμιση, η έναρξη του στραβισμού, συνήθως, οδηγεί σε διπλή όραση. Οποιαδήποτε ασθένεια προκαλεί απώλεια όρασης μπορεί, επίσης, να προκαλέσει στραβισμό, αλλά μπορεί, επίσης, να προκληθεί από σοβαρό τραυματισμό του προσβεβλημένου οφθαλμού. Ο αισθητήριος στραβισμός είναι ο στραβισμός λόγω απώλειας ή εξασθένησης της όρασης, που οδηγεί σε οριζόντια, κατακόρυφη ή στρεπτική κακή ευθυγράμμιση ή σε συνδυασμό αυτών, με το μάτι με φτωχή όραση να παρασύρεται ελαφρώς με την πάροδο του χρόνου. Τις περισσότερες φορές, το αποτέλεσμα είναι οριζόντια κακή ευθυγράμμιση. Η κατεύθυνσή του εξαρτάται από την ηλικία του ατόμου στην οποία συμβαίνει η βλάβη: τα άτομα των οποίων η όραση χάνεται ή εξασθενεί κατά τη γέννηση είναι πιο πιθανό να αναπτύξουν εσωτροπία, ενώ τα άτομα με επίκτητη απώλεια ή εξασθένηση της όρασης αναπτύσσουν, κυρίως, εξωτροπία. Στο άκρο, η πλήρης τύφλωση στο ένα μάτι οδηγεί γενικά στο τυφλό μάτι να επιστρέψει σε μια ανατομική θέση ανάπαυσης. Αν και είναι γνωστές πολλές πιθανές αιτίες του στραβισμού, μεταξύ αυτών σοβαροί τραυματισμοί στο προσβεβλημένο μάτι, σε πολλές περιπτώσεις δεν μπορεί να εντοπιστεί συγκεκριμένη αιτία. Αυτό το τελευταίο συμβαίνει, συνήθως, όταν ο στραβισμός υπάρχει από την παιδική ηλικία. 

    Ο στραβισμός μπορεί να χαρακτηριστεί ως μονομερής εάν το ένα μάτι αποκλίνει σταθερά ή εναλλάσσεται. Η εναλλαγή του στραβισμού μπορεί να συμβεί αυθόρμητα, με ή χωρίς υποκειμενική επίγνωση της εναλλαγής. Η εναλλαγή μπορεί, επίσης, να προκληθεί από διάφορες εξετάσεις κατά τη διάρκεια μιας οφθαλμολογικής εξέτασης. Έχει παρατηρηθεί μονομερής στραβισμός που οφείλεται σε σοβαρό τραυματισμό στο προσβεβλημένο μάτι. 

    Οι οριζόντιες αποκλίσεις ταξινομούνται σε δύο κατηγορίες. Εσωτερικές ή συγκλίνουσες αποκλίσεις προς τη μεσαία γραμμή. Εξωτερικές ή αποκλίνουσες που είναι η κακή ευθυγράμμιση προς τα έξω ή η απόκλιση. Οι κάθετες αποκλίσεις ταξινομούνται σε ανωτροπία για ένα μάτι του οποίου το βλέμμα κατευθύνεται υψηλότερα από το συναφές μάτι, ενώ στην υποτροπία είναι ένα μάτι του οποίου το βλέμμα κατευθύνεται χαμηλότερα. Ο κυκλοστροφικός στραβισμός συμβαίνει όταν τα μάτια περιστρέφονται γύρω από τον πρόσθιο-οπίσθιο άξονα και δεν ευθυγραμμίζονται και είναι αρκετά σπάνια.

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΣΤΡΑΒΙΣΜΟΥ

    Ο ψευδοστραβισμός είναι η ψευδής εμφάνιση του στραβισμού. Εμφανίζεται γενικά σε βρέφη και νήπια των οποίων η γέφυρα της μύτης είναι φαρδιά και επίπεδη, προκαλώντας την εμφάνιση της εσωτροπίας. Με την ηλικία, η γέφυρα της μύτης του παιδιού στενεύει και οι πτυχές στη γωνία των ματιών γίνονται λιγότερο εμφανείς. Το ρετινοβλάστωμα μπορεί, επίσης, να οδηγήσει σε ανώμαλη αντανάκλαση του φωτός από το μάτι.

    ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗ ΣΤΡΑΒΙΣΜΟΥ

    Ο στραβισμός αντιμετωπίζεται, συνήθως, με συνδυασμό γυαλιών, θεραπείας όρασης και χειρουργική επέμβαση, ανάλογα με τον υποκείμενο λόγο για την κακή ευθυγράμμιση. Όπως και με άλλες διαταραχές της όρασης, ο πρωταρχικός στόχος είναι η άνετη, απλή, φυσιολογική διόφθαλμη όραση σε όλες τις αποστάσεις και τις κατευθύνσεις του βλέμματος. Ενώ η αμβλυωπία (τεμπέλικο μάτι) είναι μικρή και ανιχνευθεί νωρίς, μπορεί συχνά να διορθωθεί με τη χρήση ενός οφθαλμικού καλύμματος.

    Η θεραπεία έχει σκοπό την αποκατάσταση και διατήρηση της καλής όρασης καθώς και την ευθυγράμμιση των δύο οφθαλμών.

    Οι κυριότεροι τρόπoι αντιμετώπισης, ανάλογα με την ηλικία του ασθενούς, είναι:

    γυαλιά

    τεχνική επικάλυψης

    πρισματικοί φακοί

    ενέσεις Βotox

    χειρουργική αποκατάσταση

    διαθλαστική επέμβαση με laser (excimer laser)

    συνδυασμός των παραπάνω

    Strabismus

    Strabismus Surgery

    ΧΕΙΡΟΥΡΓΙΚΗ ΕΠΕΜΒΑΣΗ

    Η χειρουργική επέμβαση δεν αφαιρεί την ανάγκη για ένα παιδί να φοράει γυαλιά. 

    Κατά την επέμβαση του στραβισμού, ο χειρουργός προσπαθεί να αποδυναμώσει ή ενδυναμώσει κάποιους εξοφθάλμιους μυς (υπεύθυνους για τη θέση και την κίνηση των ματιών). Οι μυς αυτοί βρίσκονται πίσω από το μάτι (ξεκινούν από το πίσω τοίχωμα του κόγχου), στη συνέχεια πορεύονται προς τα εμπρός και ‘αγκαλιάζουν’ το μάτι και τελικά καταφύονται (‘κολάνε’) πάνω στο σκληρό χιτώνα του ματιού (ασπράδι του ματιού). Υπάρχουν διάφορες τεχνικές που κάθε φορά επιλέγει ο χειρουργός για να πετύχει το αποτέλεσμα που επιδιώκει. Πολύ σημαντικός είναι ο προεγχειρητικός σχεδιασμός της επέμβασης, αν και αρκετές φορές απαιτούνται προσαρμογές διεγχειρητικά.

    Η επέμβαση πραγματοποιείται με τη χρήση λεπτών εργαλείων και διαρκεί από 45 έως 60 λεπτά, ανάλογα με την περίπτωση. Στα παιδιά απαιτείται γενική αναισθησία, ενώ στους ενηλίκους υπάρχει και η επιλογή της τοπικής αναισθησίας με αναισθητικές σταγόνες. Η νοσηλεία, συνήθως, είναι μιας ημέρας. Μετεγχειρητικά, τα ασπράδια των ματιών (σκληρός χιτώνας) είναι κόκκινα στα σημεία που έγιναν οι τομές, αλλά μετά από μερικές εβδομάδες το κοκκίνισμα υποχωρεί και με τη βοήθεια τοπικών αντιβιοτικών και αντιφλεγμονωδών σταγόνων.

    ΦΑΡΜΑΚΕΥΤΙΚΗ ΑΓΩΓΗ ΣΤΡΑΒΙΣΜΟΥ

    Η αλλαντική τοξίνη ή botox γίνεται για στραβισμό σε άτομα άνω των 12 ετών. Συνήθως, χρησιμοποιείται σε ενήλικες, και σε παιδιά που πάσχουν από βρεφική εσωτροπία. Η τοξίνη εγχέεται στον ισχυρότερο μυ, προκαλώντας προσωρινή και μερική παράλυση. Η θεραπεία μπορεί να χρειαστεί να επαναληφθεί τρεις έως τέσσερις μήνες αργότερα μόλις εξαλειφθεί η παράλυση. Συχνές ανεπιθύμητες ενέργειες είναι η διπλή όραση, τα πεσμένα βλέφαρα, η υπερβολική διόρθωση κ.ά Οι παρενέργειες, συνήθως, επιλύονται επίσης εντός τριών έως τεσσάρων μηνών. Η θεραπεία με αλλαντική τοξίνη είναι εξίσου επιτυχημένη με τη χειρουργική επέμβαση στραβισμού για άτομα με διοφθαλμική όραση και λιγότερο επιτυχημένη από τη χειρουργική επέμβαση για εκείνους που δεν έχουν διοφθαλμική όραση. 

    ΠΡΟΓΝΩΣΗ ΣΤΡΑΒΙΣΜΟΥ

    Όταν ο στραβισμός είναι συγγενής ή αναπτύσσεται στην παιδική ηλικία, μπορεί να προκαλέσει αμβλυωπία, στην οποία ο εγκέφαλος αγνοεί την είσοδο από το αποκλίνον μάτι. 

    Sanjeevan

    Διαβάστε, επίσης,

    Διάγνωση ασθενειών από τα μάτια

    Ψευδοόγκος εγκεφάλου

    Το τεμπέλικο μάτι

    Ρετινοβλάστωμα

    Μήπως η γάτα σας είναι αλλήθωρη;

    www.emedi.gr

     

     

  • Απλός έρπητας Απλός έρπητας

    Ο απλός έρπητας είναι μια ιογενής λοίμωξη

    Ο απλός έρπης είναι μια ιογενής λοίμωξη που προκαλείται από τον ιό του απλού έρπητα.

    Οι μολύνσεις κατηγοριοποιούνται με βάση το μέρος του σώματος που έχει μολυνθεί.

    Ο στοματικός έρπης περιλαμβάνει το πρόσωπο ή το στόμα. Παρουσιάζεται με μικρές φουσκάλες σε ομάδες που, συχνά, συνοδεύονται από πυρετό ή πονόλαιμο.

    Ο έρπης των γεννητικών οργάνων, συχνά, έχει ελάχιστα συμπτώματα ή σχηματίζει φυσαλίδες που ανοίγουν και οδηγούν σε μικρά έλκη. Συνήθως, επουλώνονται για δύο έως τέσσερις εβδομάδες. Μπορεί να εμφανιστούν μυρμήγκιασμα ή πόνοι πριν εμφανιστούν οι φουσκάλες.

    Το πρώτο επεισόδιο είναι, συχνά, πιο σοβαρό και μπορεί να σχετίζεται με πυρετό, μυϊκούς πόνους, πρησμένους λεμφαδένες και πονοκεφάλους. Με την πάροδο του χρόνου, τα επεισόδια ενεργού νόσου μειώνονται στη συχνότητα και τη σοβαρότητα.

    Άλλες διαταραχές που προκαλούνται από τον απλό έρπητα περιλαμβάνουν: έρπητας δακτύλων, έρπητας ματιού, έρπητας εγκεφάλου, και νεογνικό έρπητα όταν επηρεάζει ένα νεογέννητο.

    Υπάρχουν δύο τύποι ιών του απλού έρπητα, τύπου 1 (HSV-1) και τύπου 2 (HSV-2).

    Ο HSV-1 προκαλεί, συχνότερα, λοιμώξεις στο στόμα, ενώ ο HSV-2 προκαλεί συχνότερα λοιμώξεις στα γεννητικά όργανα.

    Μεταδίδονται με άμεση επαφή με σωματικά υγρά ή βλάβες ενός μολυσμένου ατόμου. Η μετάδοση ενδέχεται να συμβεί όταν δεν υπάρχουν συμπτώματα.

    Ο έρπης των γεννητικών οργάνων ταξινομείται ως σεξουαλικά μεταδιδόμενη λοίμωξη.

    Μπορεί να εξαπλωθεί στο βρέφος κατά τον τοκετό.

    Μετά τη μόλυνση, οι ιοί μεταφέρονται κατά μήκος των αισθητήριων νεύρων στα σώματα των νευρικών κυττάρων, όπου κατοικούν δια βίου.

    Οι αιτίες υποτροπής μπορεί να περιλαμβάνουν: μειωμένη ανοσολογική λειτουργία, άγχος και έκθεση στο ηλιακό φως.

    aplos herpes 1

    Ο έρπης του στόματος και των γεννητικών οργάνων, συνήθως, διαγιγνώσκεται με βάση τα συμπτώματα που παρουσιάζουν. Η διάγνωση μπορεί να επιβεβαιωθεί με ιική καλλιέργεια ή ανίχνευση DNA έρπητα στο υγρό από τις φουσκάλες. Η εξέταση του αίματος για αντισώματα κατά του ιού μπορεί να επιβεβαιώσει μια προηγούμενη λοίμωξη, αλλά θα είναι αρνητική σε νέες λοιμώξεις.

    Η πιο αποτελεσματική μέθοδος αποφυγής λοιμώξεων των γεννητικών οργάνων είναι η αποφυγή κολπικού, στοματικού και πρωκτικού σεξ. Η χρήση προφυλακτικού μειώνει τον κίνδυνο. Η καθημερινή αντιιική φαρμακευτική αγωγή που λαμβάνεται από κάποιον που έχει τη λοίμωξη μπορεί, επίσης, να μειώσει την εξάπλωση.

    Η παρακεταμόλη (ακεταμινοφαίνη) και η τοπική λιδοκαΐνη μπορούν να χρησιμοποιηθούν για να βοηθήσουν στα συμπτώματα.

    Οι θεραπείες με αντιιικά φάρμακα, όπως το aciclovir ή το valaciclovir μπορούν να μειώσουν τη σοβαρότητα των συμπτωματικών επεισοδίων. 

    Η επίπτωση, σε παγκόσμιο επίπεδο,  είτε του ιού HSV-1 είτε του ιού HSV-2 κυμαίνεται μεταξύ 60% και 95% σε ενήλικες.

    Ο HSV-1 αποκτάται, συνήθως, κατά την παιδική ηλικία. Τα ποσοστά και των δύο αυξάνονται, καθώς, οι άνθρωποι γερνούν. Τα ποσοστά του HSV-1 κυμαίνονται μεταξύ 70% και 80% σε πληθυσμούς χαμηλής κοινωνικοοικονομικής κατάστασης και 40% έως 60% σε πληθυσμούς βελτιωμένης κοινωνικοοικονομικής κατάστασης. Υπολογίζεται ότι 536 εκατομμύρια άνθρωποι παγκοσμίως (16% του πληθυσμού) μολύνθηκαν από τον HSV-2. Τα περισσότερα άτομα με HSV-2 δεν αντιλαμβάνονται ότι έχουν μολυνθεί. 

    Ο απλός έρπητας είναι ιογενής λοίμωξη με ποικιλία κλινικών εκδηλώσεων. Συνήθως εμφανίζεται με επώδυνες φυσαλίδες κατά ομάδες στο δέρμα, στον κερατοειδή ή στους βλεννογόνους. Μπορεί να παρουσιασθεί σαν εγκεφαλίτιδα, πνευμονία ή διάσπαρτη λοίμωξη.

    Συνήθης πορεία της πρωτολοίμωξης είναι δύο βδομάδες.

    Η διάρκεια των υποτροπών ποικίλει.

    Η αποβολή του ιού στις υποτροπές είναι πιο σύντομη από την πρωτολοίμωξη.

    Νεογνά ή άτομα με ανοσοανεπάρκεια παρουσιάζουν μεγαλύτερη νοσηρότητα ή θνητότητα.

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Δέρμα/εξωκρινείς, Νευρικό

    Επικρατέστερη ηλικία: Όλες οι ηλικίες 

    Επικρατέστερο φύλο: Άνδρες = Γυναίκες

    blob 9

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΑΠΛΟΥ ΕΡΠΗΤΑ

    Η μόλυνση από τον απλό έρπητα HSV προκαλεί πολλές διαφορετικές ιατρικές διαταραχές Η συχνή λοίμωξη του δέρματος ή του βλεννογόνου μπορεί να επηρεάσει το πρόσωπο και το στόμα, τα γεννητικά όργανα (έρπης των γεννητικών οργάνων) ή τα χέρια (έρπητας δακτύλων).

    Πιο σοβαρές διαταραχές εμφανίζονται όταν ο ιός μολύνει και βλάπτει τον οφθαλμό (κερατίτιδα από έρπητα) ή εισβάλλει στο κεντρικό νευρικό σύστημα, βλάπτοντας τον εγκέφαλο (εγκεφαλίτιδα από έρπητα).

    Άτομα με ανώριμο ή κατασταλμένο ανοσοποιητικό σύστημα, όπως νεογέννητα, αποδέκτες μεταμοσχεύσεων ή άτομα με AIDS, είναι επιρρεπή σε σοβαρές επιπλοκές από λοιμώξεις από HSV. Η λοίμωξη από τον HSV έχει, επίσης, συσχετιστεί με γνωστικά ελλείμματα, με διπολική διαταραχή, και τη νόσου Alzheimer, αν και αυτό συχνά εξαρτάται από τη γενετική του μολυσμένου ατόμου.

    Σε όλες τις περιπτώσεις, ο HSV δεν αφαιρείται ποτέ από το σώμα και από το ανοσοποιητικό σύστημα. Μετά από μια πρωτογενή λοίμωξη, ο ιός εισέρχεται στα νεύρα στη θέση της πρωτογενούς λοίμωξης, μεταναστεύει στο κυτταρικό σώμα του νευρώνα και εγκαθίσταται στο γάγγλιο. Ως αποτέλεσμα μιας πρωτογενούς λοίμωξης, το σώμα παράγει αντισώματα έναντι του συγκεκριμένου τύπου HSV που εμπλέκεται, αποτρέποντας την επακόλουθη μόλυνση αυτού του τύπου σε διαφορετική θέση. Σε άτομα που έχουν προσβληθεί από HSV-1, η ορομετατροπή μετά από στοματική λοίμωξη αποτρέπει επιπρόσθετες λοιμώξεις HSV-1, όπως, ο έρπητας των χεριών, ο έρπης των γεννητικών οργάνων και ο έρπης του ματιού. Η προηγούμενη ορομετατροπή HSV-1 φαίνεται να μειώνει τα συμπτώματα μιας μεταγενέστερης λοίμωξης HSV-2.

    Πολλά άτομα που έχουν μολυνθεί με HSV-2 δεν εμφανίζουν φυσικά συμπτώματα.

    • Φυσαλίδες - συνήθως, κατά ομάδες, σπάζουν και σχηματίζονται επώδυνες ελκωτικές βλάβες, συχνά σε ερυθηματώδη βάση

    Ερπητικές εκδηλώσεις (κλασσικές;) κατά την πρωτολοίμωξη:

    1. Ερπητική παρωνυχία - τοπική πρωτοπαθής προσβολή σε δάκτυλο με έντονο κνησμό και πόνο που εξελίσσεται σε φυσαλιδώδη βλάβη με οίδημα και ερύθημα. Μπορεί να δώσει την εντύπωση βακτηριδιακής παρωνυχίας, μερικές φορές συνοδεύεται από νευραλγία και μασχαλιαία αδενοπάθεια, μετά από 2-3 βδομάδες χωρίς διάνοιξη. Πρωτοπαθής ενοφθαλμισμός μπορεί να εμφανιστεί σε άλλες τραυματισμένες περιοχές του δέρματος (όπως στον έρπη των παλαιστών)
    2. Ερπητική ουλοστοματίτιδα και φαρυγγίτιδα - η πρωτοπαθής προσβολή με HSV1 συμβαίνει, συνήθως, κατά την πρώτη παιδική ηλικία. Χρόνος επώασης από 2-12 ημέρες. Ακολουθεί πυρετός, πονόλαιμος, οίδημα και ερύθημα φάρυγγα. Μικρές φυσαλίδες εμφανίζονται στο φαρυγγικό και στοματικό βλεννογόνο. Εξελίσσονται ταχέως σε εφελκίδες αυξάνονται σε αριθμό που επεκτείνονται στη μαλακή υπερώα, στο στοματικό βλεννογόνο, στη γλώσσα, στο έδαφος του στόματος και συχνά στα χείλη και στις παρειές. Ευαίσθητα ούλα που μπορεί να αιμορραγούν εύκολα, δύσοσμη αναπνοή, αυχενική λεμφαδενοπάθεια, πυρετός, γενικευμένη τοξικότητα (καταβολή), αδυναμία κατά τη μάσηση και ακούσια σιελόρροια που οδηγεί σε αφυδάτωση, πιθανά αυτοενοφθαλμισμός άλλων περιοχών. Υποχωρεί σε 10-14 μέρες με βραδύτερη υποχώρηση της αδενοπάθειας
    3. Πρωτοπαθής έρπης των γεννητικών οργάνων 
    4. Πρωτοπαθής ερπητική κερατοεπιπεφυκίτιδα - συνήθως από HSV1. Εμφανίζεται ως αμφοτερόπλευρη επιπεφυκίτιδα με τοπική αδενοπάθεια, ως βλεφαρίτιδα με φυσαλίδες του βλεφαρικού χείλους, ως κερατίτιδα με δενδριτικές βλάβες ή κηλιδοειδείς θολερότητες. Διαρκεί 2-3 εβδομάδες ή περισσότερο όταν υπάρχει συστηματική μόλυνση
    5. Ερπητικό έκζεμα - αναπτύσσεται ευλογιοειδές εξάνθημα σε έδαφος ατοπικής δερματίτιδας. Μια αιτία του ανεμοβλογοειδούς εξανθήματος Kaposi. Ξαφνική εμφάνιση βλαβών σε τυπικές ατοπικές περιοχές του δέρματος (άνω επιφάνεια του κορμού, λαιμός, κεφαλή). Υψηλός πυρετός, τοπικό οίδημα, αδενοπάθεια, ομφαλωτές φυσαλίδες που καλύπτονται από αιματηρές εφελκίδες ή εξελίσσονται σε φλύκταινες. Εμφανίζονται σε σωρούς έως μία εβδομάδα. Σημαντική οροαιματηρή εξίδρωση και δευτεροπαθείς βακτηριακές επιμολύνσεις μπορεί να οδηγήσουν στον θάνατο. Παρόμοιος ενοφθαλμισμός του ιού λαμβάνει χώρα και σε ασθενείς με σοβαρά εγκαύματα, όπου ο ιός μη αναγνωρίσιμος εγκαθίσταται κάτω από την εσχάρα
    6. Ερπητική λοίμωξη του νεογνού - περιγεννητική πρωτοπαθής λοίμωξη, συχνά θανατηφόρα, μεταδίδεται, συνήθως, κατά τον τοκετό από την προσβεβλημένη μητέρα. Ο κίνδυνος για το έμβρυο ή το νεογνό είναι υψηλότερος σε μητέρες με πρωτολοίμωξη γεννητικών οργάνων, διότι τότε η αποβολή του ιού παρατείνεται και ο ενοφθαλμισμός είναι μεγαλύτερος. Χρόνος επώασης συνήθως 5-7 ημέρες (σπανίως 4 εβδομάδες). Εκδηλώσεις στο δέρμα, βλεννογόνους ή αλλού μόνο στο 70% - η νόσος που μεταδίδεται προγεννητικά, διαμέσου του πλακούντα εκδηλώνεται με ίκτερο, ηπατοσπληνομεγαλία, διάχυτη ενδοαγγειακή πήξη, εγκεφαλίτιδα, διαταραχή του θερμορυθμιστικού κέντρου, χοριομφιβληστροειδοπάθεια και/ή επιπεφυκίτιδα με ή χωρίς δερματικές φυσαλίδες. Η νευρολογική νοσηρότητα είναι βαρύτερη σε λοίμωξη από HSV2 από HSV1 στα νεογνά και μπορεί να εμφανιστούν νεκρώσεις ήπατος και επινεφριδίων στο έμβρυο.

    Ερπητικές υποτροπιάζουσες εκδηλώσεις από αναζωπύρωση:

    1. Επιχείλιος έρπητας - υποτροπιάζοντα στα χείλη από το HSV1, συνήθως, λιγότερο από μία υποτροπή στους 6 μήνες, όμως το 5-25% μπορεί να υποτροπιάζουν κάθε μήνα. Προδιαθεσικούς παράγοντες αποτελούν ο ήλιος, ο πυρετός, ο τραυματισμός, η έμμηνος ρύση, το άγχος. Πρόδρομα συμπτώματα πόνου, αίσθημα καύσου και κνησμού εμφανίζονται 6-48 ώρες πριν την εμφάνιση των φυσαλίδων, συχνά στο όριο των χειλέων με έντονο πόνο. Εξελκώνεται και εφελκιδοποιείται μετά σε 48 ώρες. Επουλώνεται σε 8-10 ημέρες, συνήθως. Μπορεί να υπάρχει τοπική λεμφαδενοπάθεια
    2. Οφθαλμικός έρπητας - μπορεί να υποτροπιάσει σαν κερατίτιδα, βλεφαρίτιδα ή κερατοεπιπεφυκίτιδα. Μπορεί να υπάρχουν δενδριτικά έλκη, υπαισθησία του κερατοειδούς, μειωμένη οπτική οξύτητα. Η ραγοειδίτιδα μπορεί να οδηγήσει σε μόνιμη απώλεια οράσεως 
    3. Υποτροπιάζων έρπης των γεννητικών οργάνων
    Ιατρική ΚατάστασηΠεριγραφή 
    Ερπητική Ουλοστοματίτιδα

    Η ερπητική ουλίτιδα του στόματος είναι, συχνά,

    η αρχική παρουσίαση κατά τη διάρκεια της πρώτης μόλυνσης από έρπητα.

     

     

     
    Έρπης χειλέων Συνήθως, εμφανίζεται με φουσκάλες πυρετού και είναι είναι η πιο συχνή μορφή υποτροπιάζουσας λοίμωξης HSV-1 μετά την επανεμφάνιση του ιού από το νεύρο του τριδύμου

     

     
    Έρπητας γεννητικών οργάνων Όταν είναι συμπτωματική, η τυπική εκδήλωση μιας πρωτογενούς λοίμωξης των γεννητικών οργάνων HSV-1 ή HSV-2 είναι οι συστάδες φλεγμονωδών φυσαλίδων και κυστιδίων στην εξωτερική επιφάνεια των γεννητικών οργάνων που μοιάζουν με πληγές.

     

     
    Έρπητας δαχτύλων Είναι μια επώδυνη λοίμωξη που, συνήθως, προσβάλλει τα δάχτυλα ή τους αντίχειρες. Περιστασιακά, η λοίμωξη εμφανίζεται στα δάκτυλα των ποδιών ή στο δέρμα των νυχιών. Άτομα που συμμετέχουν σε αθλήματα επαφής, όπως πάλη, ράγκμπι και ποδόσφαιρο (έρπητας παλαιστή. Εμφανίζεται ως έλκος του δέρματος στο πρόσωπο, αυτιά και λαιμό. Τα συμπτώματα περιλαμβάνουν πυρετό, πονοκέφαλο, πονόλαιμο και πρησμένους αδένες. Περιστασιακά επηρεάζει τα μάτια ή τα βλέφαρα.

     

     
    Ερπητική εγκεφαλίτιδα και μηνιγγίτιδα Η εγκεφαλίτιδα απλού έρπητα (HSE) είναι μια σπάνια απειλητική για τη ζωή κατάσταση που πιστεύεται ότι προκαλείται από τη μετάδοση του HSV-1 είτε από τη ρινική κοιλότητα στον κροταφικό λοβό του εγκεφάλου είτε από μια περιφερειακή θέση στο πρόσωπο, κατά μήκος του τριγωνικού νευρικού άξονα, στο εγκεφαλικό στέλεχος. Παρά τη χαμηλή συχνότητα εμφάνισης,  είναι η πιο συχνή σποραδική θανατηφόρα εγκεφαλίτιδα παγκοσμίως. Ο HSV-2 είναι η πιο κοινή αιτία της ερπητικής μηνιγγίτιδας.

     

     
    Ερπητική οισοφαγίτιδα Τα συμπτώματα της οισοφαγίτιδας από έρπητα μπορεί να περιλαμβάνουν επώδυνη κατάποση (οδυνοφαγία) και δυσκολία στην κατάποση (δυσφαγία). Συχνά, σχετίζεται με μειωμένη ανοσολογική λειτουργία (π.χ. HIV / AIDS, ανοσοκαταστολή σε μεταμοσχεύσεις στερεών οργάνων, σε χημειοθεραπείες και ακτινοθεραπείες).

     

     

    Ο νεογνικός απλός έρπητας είναι λοίμωξη HSV σε βρέφος. Είναι μια σπάνια αλλά σοβαρή κατάσταση, που συνήθως, προκαλείται από κάθετη μετάδοση του HSV-1 ή -2 από τη μητέρα στο νεογέννητο.

    Έρπητας από ανοσοανεπάρκεια. Κατά τη διάρκεια της ανοσοανεπάρκειας, ο απλός έρπης μπορεί να προκαλέσει ασυνήθιστες βλάβες στο δέρμα. Μία από τις πιο εντυπωσιακές είναι η εμφάνιση καθαρών γραμμικών διαβρώσεων στις πτυχώσεις του δέρματος, με την εμφάνιση κοπής μαχαιριού. Η ερπητική σύκωση είναι μια επαναλαμβανόμενη ή αρχική λοίμωξη απλού έρπητα που επηρεάζει, κυρίως, τα θυλάκια των μαλλιών.

    Η ερπητική κερατοεπιπεφυκίτιδα. Είναι μια πρωτογενής λοίμωξη, που εμφανίζεται, συνήθως, ως οίδημα του επιπεφυκότα και των βλεφάρων (βλεφαροεπιπεφυκίτιδα), συνοδευόμενη από μικρές λευκές αλλοιώσεις στην επιφάνεια του κερατοειδούς.

    Η ερπητική σύκωση είναι μια επαναλαμβανόμενη ή αρχική λοίμωξη απλού έρπητα που επηρεάζει, κυρίως, τα θυλάκια των μαλλιών. 

    Παράλυση του Bell. Είναι ένας ένας τύπος παράλυσης του προσώπου που σχετίζεται με την επανενεργοποίηση του HSV-1.  Τα αντιιικά μπορεί να βελτιώσουν ελαφρώς την κατάσταση όταν χρησιμοποιούνται μαζί με κορτικοστεροειδή σε άτομα με σοβαρή νόσο.

    Νόσος Αλτσχάϊμερ. Ο HSV-1 είνα πιθανή αιτία της νόσου του Αλτσχάιμερ. Παρουσία συγκεκριμένης γονιδιακής παραλλαγής (φορείς αλληλόμορφων APOE-epsilon4), ο HSV-1 φαίνεται να είναι ιδιαίτερα επιζήμιος για το νευρικό σύστημα και αυξάνει τον κίνδυνο εμφάνισης της νόσου του Αλτσχάιμερ. Ο ιός αλληλεπιδρά με τα συστατικά και τους υποδοχείς των λιποπρωτεϊνών, που μπορεί να οδηγήσουν στην ανάπτυξή του.

    Παθοφυσιολογία απλού έρπητα

    Ο έρπης προσβάλλει μέσω άμεσης επαφής με ενεργή βλάβη ή σωματικό υγρό μολυσμένου ατόμου. Η μετάδοση του έρπητα συμβαίνει από ένα άτομο με ιστορικό λοίμωξης (HSV οροθετικό) που μεταδίδει τον ιό σε ένα οροαρνητικό άτομο HSV. Ο ιός του απλού έρπητα 2, συνήθως, προσβάλλει μέσω άμεσης επαφής από δέρμα σε δέρμα από μολυσμένο άτομο, αλλά, μπορεί, επίσης, να συμβεί μετά από έκθεση σε μολυσμένο σάλιο, σπέρμα, κολπικό υγρό ή από υγρό ερπητικών φυσαλίδων. Για να μολυνθεί ένα νέο άτομο, ο HSV ταξιδεύει στο δέρμα ή στους βλεννογόνους στο στόμα ή στις γεννητικές περιοχές. Ακόμη και μικροσκοπικές εκδορές στους βλεννογόνους είναι αρκετές για να επιτρέψουν την είσοδο του ιού.

    Ο ιός εισέρχεται σε ευαίσθητα κύτταρα από υποδοχείς εισόδου. Τα μολυσμένα άτομα που δεν εμφανίζουν ορατά συμπτώματα μπορούν να μεταδώσουν ιούς μέσω του δέρματός τους.  Η ταυτόχρονη λοίμωξη με HIV αυξάνει τη συχνότητα και τη διάρκεια της ασυμπτωματικής φάσης.

    Σε ένα μονογαμικό ζευγάρι, μια οροαρνητική γυναίκα διατρέχει μεγαλύτερο από 30%, ετησίως, κίνδυνο να προσβληθεί από λοίμωξη από τον HSV από έναν οροθετικό άντρα.

    4fa3809e03028afc6aff70fd8df7129a

    ΑΙΤΙΑ ΑΠΛΟΥ ΕΡΠΗΤΑ

    Ο ιός του απλού έρπητα είναι DNA ιός με δύο κύριους τύπους: τον τύπο 1 (HSV1) και τον τύπο 2 (HSV2). Ο τύπος 1 εκδηλώνεται με στοματικές βλάβες και ο τύπος 2 με γεννητικές βλάβες. Το αντίθετο μπορεί, επίσης, να συμβεί.

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΓΙΑ ΑΠΛΟ ΕΡΠΗΤΑ

    • Ανοσοανεπάρκεια (βραχεία προσβολή) σε εμφάνιση άλλης νόσου ή άγχους, χρονιότερη σε χημειοθεραπεία, κακοήθεια, ακτινοθεραπεία ή AIDS
    • Νεογνά - όταν μολύνονται από ενεργό λοίμωξη της μητέρας κατά την διέλευση από το γεννητικό σωλήνα ή όταν μολύνονται από νοσηλευτικό προσωπικό (ανεπαρκή μεταβίβαση μητρικών αντισωμάτων στο παιδί). Ο κίνδυνος είναι υψηλότερος στα νεογέννητα από μητέρα με ενεργό πρωτολοίμωξη
    • Προηγούμενη λοίμωξη από HSV
    • Σεξουαλική επαφή με προσβεβλημένα άτομα (τα προφυλακτικά συνήθως, βοηθούν, αν και μερικές φορές επιτρέπουν τη διάδοση)
    • Επαγγελματική έκθεση (κατά την ιατρική/οδοντιατρική πράξη μεγαλύτερος κίνδυνος για παρωνυχία από HSV1 και σε γενικότερη επαφή παρωνυχία από HSV2)

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΑΠΛΟΥ ΕΡΠΗΤΑ

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΑΠΛΟΥ ΕΡΠΗΤΑ

    • Μολυσματικό κηρίο - μελιτόχροες φυσαλίδες που εφελκιδοποιούνται 
    • Αφθώδης στοματίτιδα - γκριζωπές, επιπολής διαβρώσεις με υπεραιμία στην περιφέρειά τους, συνήθως, μόνο στα πρόσθια μοίρα του στόματος και των χειλέων  
    • Έρπητας ζωστήρας - αμφοτερόπλευρη δερμοτομιακή κατανομή
    • Συφιλιδικό έλκος - συνήθως επώδυνο
    • Ερπητική κυνάγχη - οι φυσαλίδες εμφανίζονται συνήθως στις πρόσθιες αμυγδαλές, μαλακή υπερώα, σταφυλή και στοματοφάρυγγα όχι όμως πιο μπροστά στα χείλη και τα ούλα (συνήθως οφείλεται στον ιό Coxsackie της ομάδας Α)
    • Σύνδρομο Stevens-Johnson 
    • Άλλες αιτίες ανεμοβλογιάς εξανθήματος του Kaposi είναι η ανεμοβλογιά και ο ιός Coxsackie Α16

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    • Στο παρασκεύασμα Tzanck παρατηρούνται πολυπύρηνα γιγαντοκύτταρα συχνά με Cowdria τύπου Α ενδοπυρηνικά έγκλειστα (απόξεση υλικού από τις βλάβες, επίστρωση σε πλακίδιο, μονιμοποίηση με αιθανόλη ή μεθανόλη και προετοιμασία σε χρώση Giesma ή Right. Εναλλακτικά ψεκασμός σε πλακίδιο, μονιμοποίηση και χρώση όπως στο επίχρισμα Pap
    • Καλλιέργεια του απλού έρπητα - μόνο οι μισές από τις ορθώς θετικές δίνουν αποτέλεσμα σε 2 ημέρες, οι υπόλοιπες χρειάζονται 6 ημέρες ή περισσότερο για να θετικοποιηθούν. Δεν θεωρείται σκόπιμη η παρακολούθηση της δραστηριότητας της υποτροπιάζουσας νόσου κατά την περίοδο του τοκετού

    Διαταραχές που μπορεί να μεταβάλλουν τα ευρήματα: O έρπητας ζωστήρας) δίνει τα ίδια ευρήματα στο επίχρισμα Tzanck 

    ΠΑΘΟΛΟΓΟΑΝΑΤΟΜΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    Πολυπύρηνα γιγαντοκύτταρα με 2-15 πυρήνες σε κάθε κύτταρο με ηωσινοφιλικά έγκλειστα εντός των πυρήνων. Ενδοεπιθηλιακό οίδημα (σφαιροειδής εκφύλιση) και ενδοκυττάριο οίδημα. Η βιοψία εγκεφάλου (σε εγκεφαλίτιδα) δείχνει αιμορραγική νέκρωση της φαιάς και λευκής ουσίας με οξεία και χρόνια φλεγμονή, θρόμβωση και ινιδοειδή νέκρωση των παρεγχυματικών αγγείων και ενδοπυρηνικά έγκλειστα σε αστροκύτταρα, ολιγοδενδρογλοία και νευρώνες 

    ΕΙΔΙΚΕΣ ΔΟΚΙΜΑΣΙΕΣ

    • Οι τίτλοι των ειδικών HSV αντισωμάτων στον ορό παρουσιάζουν τη μεγαλύτερη αύξηση μεταξύ οξείας φάσης και ανάρρωσης κατά την πρωτολοίμωξη, δεν χρησιμεύουν στις υποτροπές
    • IgM HSV αντισώματα μπορεί να εμφανιστούν στις πρώτες 4 εβδομάδες της ζωής των προσβεβλημένων βρεφών 

    Η αλυσιδωτή αντίδραση πολυμεράσης PCR χρησιμοποιείται για έλεγχο της παρουσίας ιικού DNA. 

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΑΠΛΟΥ ΕΡΠΗΤΑ

    erpis

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ

    • Περιορισμένες δερματικές βλάβες (όπως στον υποτροπιάζοντα επιχείλιο έρπητα) επουλώνονται ευκολότερα λόγω της πρώιμης ρήξης των φυσαλίδων και της επάλειψης με αντισηπτικό
    • Κατά διαστήματα χρήση ψυχρών υγρών επιθεμάτων διαποτισμένα με αλουμινόνερο
    • Σοβαρές περιουρηθρικές βλάβες αντιμετωπίζονται όταν κατά τη διάρκεια της ούρησης αδειάσουμε ένα ποτήρι ζεστό νερό στα γεννητικά όργανα ή καθίσουμε μέσα σε ζεστό μπάνιο να ουρήσουμε
    • Παιδιά με ουλοστοματίτιδα ενδεχομένως να χρειαστούν ενδοφλέβια ενυδάτωση
    • Σε εκτεταμένες δερματικές βλάβες (όπως στα νεογνά ή στο ερπητικό έκζεμα) ενδεχομένως να απαιτείται μεγάλη υποκατάσταση υγρών
    • Έλεγχος για άλλες σεξουαλικώς μεταδιδόμενες νόσους σε πρωτοπαθή λοίμωξη των γεννητικών οργάνων

    ΔΙΑΙΤΑ

    Αποφυγή όξινων τροφών σε ουλοστοματίτιδα

    ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    • Αποφυγή επαφής με ανοσοκατεσταλμένα άτομα συμπεριλαμβανομένων των νεογνών 
    • Πρόληψη τόσο της μετάδοσης σε άλλους όσο και του αυτοενοφθαλμισμού 
    • Για τον έρπη των γεννητικών οργάνων - αποφυγή σεξουαλικής επαφής κατά τη διάρκεια ενεργού νόσου, αποφυγή του stress και των ελαστικών προφυλακτικών, ενίσχυση των αμοιβαίων μονογαμικών σχέσεων 

    ΦΑΡΜΑΚΟ(Α) ΕΚΛΟΓΗΣ

    • Αναλγητικά (μη ναρκωτικά)
    • Ακυκλοβίρη:
    1. Έχει συγκεκριμένες ενδείξεις σε ανοσοκατεσταλμένα άτομα με πρωτοπαθή νόσο ή υποτροπή σε εγκεφαλίτιδα ή σε άτομα με σοβαρή γεννητική λοίμωξη. Χορηγούνται μικρότερες δόσεις σε νεφρική ανεπάρκεια
    2. Απλός έρπητας των νεογνών - 10 mg/kg ΕΦ για άνω από μια ώρα κάθε 8 ώρες x 10-14 ημέρες 
    3. Εγκεφαλίτιδα - 10 mg/kg ΕΦ για άνω από 1 ώρα κάθε 8 ώρες  x 10 ημέρες (για ηλικίες από 6 μηνών - 12 χρονών δίνουμε 500 mg/m2) 
    4. Πρωτοπαθής λοίμωξη γεννητικών οργάνων 
    5. Υποτροπιάζουσα λοίμωξη γεννητικών οργάνων
    6. Υποτροπιάζων επιχείλιος έρπητας - δεν αποτελεί ένδειξη αλλά ανεπίσημα στοιχεία αναφέρουν ότι ωφελεί 

    Αντενδείξεις: Υπερευαισθησία ή μη ανοχή

    Προφυλάξεις:

    • Μείωση της δόσης σε νεφρική ανεπάρκεια
    • Μπορεί να παρουσιαστούν ναυτία, εμετός, κεφαλαλγία ή εκδηλώσεις εγκεφαλοπάθειας 
    • Κύηση - χρήση μόνο όταν τα οφέλη είναι περισσότερα από τους κινδύνους για το βρέφος μπορεί να περάσει στο μητρικό γάλα

    Σημαντικές πιθανές αλληλεπιδράσεις:

    Η προβενεσίδη μπορεί να αυξήσει τον χρόνο ημιζωής της ΕΦ ακυκλοβίρης και να ελαττώσει τη νεφρική κάθαρση

    aplos herpes 3

    ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΑ ΦΑΡΜΑΚΑ

    • Βιδαραβίνη:
    1. Έχει ενδείξεις σε εγκεφαλίτιδα από απλό έρπητα, νεογνική λοίμωξη και κερατίτιδα. Δεν διαλύεται εύκολα. Ένα λίτρο ενδοφλέβιου διαλύματος διαλύει το μέγιστο 450 mg βιδαραβίνης. Προσοχή στη χορήγηση σε ασθενείς με νεφρική δυσλειτουργία
    2. Εγκεφαλίτιδα - 15 mg/kg/ημέρα x 10 ημέρες
    3. Κερατίτιδα - οφθαλμική αλοιφή 3% (Viva-A) επάλειψη 1 εκατοστού περίπου 5 φορές ημερησίως για 7-21 ημέρες ή περισσότερο
    • Άλλα φάρμακα για τοπική χρήση:
    1. Ιωδοδεσοξυουριδίνη και τριφλουροθυμιδίνη (παραπομπή σε οφθαλμίατρο)

    Τα αντιιικά φάρμακα μπορούν να μειώσουν τη συχνότητα, τη διάρκεια και τη σοβαρότητα των εστιών. Το αντιικό φάρμακο aciclovir, το valaciclovir, το famciclovir και το penciclovir, χρησιμοποιούνται. Η χρήση του aciclovir και του valaciclovir συνιστώνται για τις λοιμώξεις από έρπητα σε άτομα με καρκίνο. Ορισμένα τοπικά αντιιικά είναι αποτελεσματικά για τον έρπητα (aciclovir, penciclovir και docosanol).

    ΦΥΣΙΚΕΣ ΘΕΡΑΠΕΙΕΣ ΓΙΑ ΤΟΝ ΑΠΛΟ ΕΡΠΗΤΑ

    Χρησιμοποιούνται: Εχινάκεια, eleuthero ή siberian ginseng, L-λυσίνη, ψευδάργυρος, προϊόντα μελισσών (κόκκινη πρόπολη κ.ά) μονολαυρίνη από το έλαιο καρύδας και αλόη βέρα, ασπιρίνη, βάλσαμο λεμονιού, κρέμα ρίζας γλυκόριζας κ.ά.

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΑΣΘΕΝΟΥΣ ΜΕ ΑΠΛΟ ΕΡΠΗΤΑ

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    Παρακολούθηση της υποχώρησης των βλαβών και των συστηματικών εκδηλώσεων 

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ

    • Ερπητική εγκεφαλίτιδα-μπορεί να χρειαστεί βιοψία εγκεφάλου για τη διάγνωση
    • Ερπητική πνευμονία 
    • Άσηπτη μηνιγγίτιδα
    • Ερπητική σηψαιμία

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ

    • Καλή σε θεραπεία των υποτροπών
    • Συχνές υποτροπές 

    ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Πολύμορφο ερύθημα

    ΗΛΙΚΙΑΚΑ ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Γηριατρικό: Η μειωμένη ανοσολογική ικανότητα στους ηλικιωμένους αυξάνει τον κίνδυνο

    ΚΥΗΣΗ

    • Η απόφαση για την πραγματοποίηση ή όχι καισαρικής τομής, ώστε να περιοριστεί η επαφή του νεογνού με τον ιό, βασίζεται στην παρακολούθηση των ενεργών ή κλινικά ύποπτων βλαβών στον τράχηλο της μήτρας ή στο γεννητικό σωλήνα κατά τη διάρκεια του τοκετού. Η διάρκεια της μετάδοσης και ο κίνδυνος για το έμβρυο ή το νεογέννητο είναι υψηλότερος κατά την πρωτολοίμωξη
    • Φλεγμονή στη μήτρα μπορεί να προκαλέσει σημαντική εμβρυική θνητότητα και νοσηρότητα (προωρότητα και καθυστέρηση της ανάπτυξης του εμβρύου). Ο έλεγχος απαιτείται για να καθοριστεί το εφικτό/ασφαλές της ενδοφλέβιας χορήγησης ακυκλοβίρης για την πρωτολοίμωξη κατά τη διάρκεια της κυήσεως 

    aplos herpes 2

    ΠΡΟΛΗΨΗ ΑΠΛΟΥ ΕΡΠΗΤΑ

    Όπως συμβαίνει με όλες σχεδόν τις σεξουαλικά μεταδιδόμενες λοιμώξεις, οι γυναίκες είναι πιο ευαίσθητες στην απόκτηση ερπητικής λοίμωξης HSV-2 από τους άνδρες. Σε ετήσια βάση, χωρίς τη χρήση αντιικών ή προφυλακτικών, ο κίνδυνος μετάδοσης του HSV-2 από μολυσμένο άνδρα σε γυναίκα είναι περίπου 8-11%. Αυτό πιστεύεται ότι οφείλεται στην αυξημένη έκθεση του βλεννογόνου σε  μόλυνση. Ο κίνδυνος μετάδοσης από μολυσμένη γυναίκα σε άνδρα είναι περίπου 4–5% ετησίως.  Η κατασταλτική αντιική θεραπεία μειώνει αυτούς τους κινδύνους κατά 50%. Η χρήση προφυλακτικού μειώνει, σημαντικά, τον κίνδυνο μετάδοσης. 

    Οι ασυμπτωματικοί φορείς του ιού HSV-2 εξακολουθούν να είναι μεταδοτικοί. Σε πολλές λοιμώξεις, το πρώτο σύμπτωμα που θα έχουν οι άνθρωποι από τις δικές τους λοιμώξεις είναι η οριζόντια μετάδοση σε έναν σεξουαλικό σύντροφο ή η κάθετη μετάδοση του έρπητα του νεογνού σε ένα νεογέννητο. Δεδομένου ότι τα περισσότερα ασυμπτωματικά άτομα δεν γνωρίζουν τη μόλυνσή τους, θεωρούνται ότι διατρέχουν υψηλό κίνδυνο εξάπλωσης του HSV.

    Το φάρμακο κατά του HIV tenofovir, όταν χρησιμοποιείται τοπικά σε ένα μικροβιοκτόνο κολπικό πήκτωμα, αναφέρθηκε ότι μειώνει τη σεξουαλική μετάδοση του ιού του έρπητα κατά 51%. 

    Τα καλύτερα προϊόντα για τις δερματικές παθήσεις

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα προϊόντα για τις δερματικές παθήσεις

     erpis gennitikon organon aities symptomata antimetopisi 95775

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό

    Διαβάστε, επίσης,

    Ερπητική κυνάγχη

    Οι δερματικές βλάβες από τις χημειοθεραπείες και τις ακτινοθεραπείες

    Μάθετε να αναγνωρίζετε τα εξανθήματα του δέρματος

    Σύνδρομο Sweet

    Συστηματικός ερυθηματώδης λύκος

    Σύνδρομο Stevens-Johnson

    Οζώδης πολυαρτηρίτιδα

    Νόσος Kawasaki

    Πνευμονία από μυκόπλασμα

    Κνίδωση

    Ερπητικές οφθαλμολογικές λοιμώξεις

    Πολύμορφο ερύθημα

    Έρπης της κυήσεως

    Χρήσιμες πληροφορίες για τον έρπητα γεννητικών οργάνων

    Έρπης ζωστήρας

    Θεραπεία του έρπητα ζωστήρα εναλλακτικά

    Όλα τα κόλπα για να θεραπεύσετε τον έρπητα ζωστήρα

    Οι δερματολογικές παθήσεις στην τρίτη ηλικία

    Ενδείξεις βελονισμού

    Μέτρα σε μεταδοτικά νοσήματα

    Όλα τα κόλπα για να θεραπεύσετε τον έρπητα

    'Ερπητας των γεννητικών οργάνων

    Εργαστηριακός έλεγχος για σεξουαλικώς μεταδιδόμενα νοσήματα

    L-αργινίνη, το θαυματουργό αμινοξύ

    Απλός έρπητας οφθαλμού

    Διάγνωση ασθενειών από τα μάτια

    Το σύνδρομο Ramsay Hunt

    Σφένδαμος

    'Ερπητας των γεννητικών οργάνων

    Μέτρα σε μεταδοτικά νοσήματα

    Απλός έρπητας οφθαλμού

    www.emedi.gr