Σάββατο, 05 Δεκεμβρίου 2015 13:49

Χρήσιμες πληροφορίες για την καισαρική τομή

Γράφτηκε από την
Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(3 ψήφοι)

Για όσες γυναίκες γεννούν με καισαρική τομή

 

Η καισαρική τομή, είναι ένας τρόπος τοκετού.

Αν και υπάρχουν κίνδυνοι από την καισαρική, όπως πνευμονική εμβολή, αιμορραγία, τραυματισμός παρακείμενων σπλάχνων, διάτρηση εντέρου, βλάβη ουρητήρα, μόλυνση τραύματος και σηψαιμία, σήμερα θεωρείται ασφαλής μέθοδος τοκετού και ο κίνδυνος επιπλοκών είναι μικρός. 

Όσον αφορά το έμβρυο με την καισαρική διατρέχει κίνδυνο από τους χειρισμούς και από την μη ενεργοποίηση ενζυματικών μηχανισμών που αυτοί ενεργοποιούνται μέσω του φυσιολογικού τοκετού. Ως αποτέλεσμα ένα μικρό ποσοστό νεογνών μπορεί να χρειαστεί θερμοκοιτίδα.

Όταν υπάρχουν οι απόλυτες ενδείξεις, όμως η καισαρική τομή είναι αναπόφευκτη.

Διαβάστε, επίσης, 

Πότε η κύηση είναι υψηλού κινδύνου

Περίπου 15% των κυήσεων είναι απαραίτητο να γίνουν με καισαρική τομή. Στην Ελλάδα το 75% των κυήσεων γίνονται με καισαρική. 

Αν μια γυναίκα κάνει μια φορά καισαρική τομή δεν είναι απαραίτητο να ξανακάνει. 

Τα πλεονεκτήματα του φυσιολογικού τοκετού

  • Δεν γίνεται χειρουργείο
  • Συμμετέχει στη διαδικασία
  • Δεν έχει μετεγχειρητικές επιπλοκές
  • Κινητοποιείται γρηγορότερα
  • Έχει μικρότερο κόστος.

Για να μειωθεί η ταλαιπωρία και οι πόνοι του κολπικού τοκετού, σήμερα γίνεται επισκληρίδιος αναισθησία και το έμβρυο υποβοηθείται στο να γεννηθεί, λόγω του ότι η μητέρα είναι χαλαρή και οξυγονώνεται καλύτερα. Αν χρειαστεί γίνονται επιπρόσθετοι μαιευτικοί χειρισμοί, γιατί η μητέρα μπορεί να μην δίνει επαρκή ώθηση.

Επισκληρίδιος μπορεί να γίνει και σε καισαρική τομή!!!

Τα καλύτερα συμπληρώματα διατροφής για την εγκυμοσύνη

Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για την εγκυμοσύνη

Διαβάστε, επίσης,

Τοκετός μετά από μεταμόσχευση μήτρας

Η καισαρική τομή υπεύθυνη για την παχυσαρκία

Τοκετός στο σπίτι ή στην κλινική;

Ενδομήτριες συμφύσεις

Τι είναι η εκλαμψία

Μύθοι και αλήθειες για την ακράτεια ούρων

Πώς η ακράτεια ούρων προκαλεί κατάθλιψη

Πρόωρος τοκετός

Τοκετός στο νερό

Τι να διαλέξετε καισαρική ή φυσιολογικό τοκετό;

Άσκηση και θηλασμός

Επισκληρίδιος αναλγησία ή γενική αναισθησία

Φυσιολογικός τοκετός μετά από καισαρική

Είναι ασφαλής η γέννα στο σπίτι;

www.emedi.gr

 

Διαβάστηκε 1603 φορές Τελευταία τροποποίηση στις Σάββατο, 09 Μαρτίου 2019 20:22
Σαββούλα Μάλλιου Κριαρά

Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

Σχετικά Άρθρα

  • Πολύμορφο ερύθημα Πολύμορφο ερύθημα

    Το πολύμορφο ερύθημα διαμεσολαβείται από εναπόθεση ανοσοσυμπλεγμάτων

     

    Το πολύμορφο ερύθημα διαμεσολαβείται από εναπόθεση ανοσοσυμπλεγμάτων (κυρίως, IgM δεσμευμένων συμπλοκών) στον επιφανειακό μικροαγγειακό ιστό του δέρματος και του στοματικού βλεννογόνου που, συνήθως, ακολουθεί μια μόλυνση ή έκθεση σε φάρμακα.

    Είναι μια ασυνήθιστη διαταραχή, με μέγιστη συχνότητα στη δεύτερη και τρίτη δεκαετία της ζωής.

    Παιδιατρικό: Οι πιο συχνές μορφές της νόσου τείνουν να προσβάλλουν νεαρούς άρρενες. Σπάνια πριν την ηλικία των 3 ετών 

    Γηριατρικό: Σπάνια μετά τα 50

    Κύηση: Αναφέρεται σαν μία πιθανή αιτιολογία

    Η διαταραχή έχει διάφορες μορφές  τις οποίες αντικατοπτρίζει το όνομά της (πολύμορφο ερύθημα). Οι βλάβες στόχου είναι μια τυπική εκδήλωση. Αναγνωρίζονται δύο τύποι, ένας ήπιος έως μέτριος και ένας σοβαρός (ελάσσον πολύμορφο ερύθημα και μείζον πολύμορφο ερύθημα).

    7010

    Το πολύμορφο ερύθημα πρόκειται για εξάνθημα που δημιουργείται λόγω ανοσολογικής αντίδρασης σε φάρμακα ή σε λοίμωξη από τον ιό του έρπητα. Μια οξεία αυτοπεριοριζόμενη αντίδραση υπερευαισθησίας που προσβάλλει το δέρμα και τους βλεννογόνους.

    • Έλασσον πολύμορφο ερύθημα - ήπια μορφή που χαρακτηρίζεται από πλειόμορφο εξάνθημα με ή χωρίς προσβολή του βλεννογόνου σε μία μόνο θέση
    • Μείζον πολύμορφο ερύθημα - βαρύ, με εκτεταμένη προσβολή δέρματος και βλεννογόνου. Μπορεί να προσβάλλει πολλά όργανα σαν επιπλοκή της βασικής νόσου και συχνά αναφέρεται σαν σύνδρομο Stevens Johnson 

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Δέρμα/Εξωκρινείς

    Γενετική: Πιθανή συσχέτιση με HLA-B15

    Επίπτωση: Αβέβαιη, υπολογίζεται στο 1% των επισκέψεων εξωνοσοκομειακών ασθενών

    Επικρατέστερη ηλικία: Μέγιστη συχνότητα μεταξύ 20 και 30 ετών, σπάνια κάτω από τα 3 και πάνω από τα 50 χρόνια

    Επικρατέστερο φύλο: Άνδρες > Γυναίκες (3:2)

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΠΟΛΥΜΟΡΦΟΥ ΕΡΥΘΗΜΑΤΟΣ

    Η κατάσταση ποικίλλει από ένα ήπιο, αυτοπεριοριζόμενο εξάνθημα (ελάσσον πολύμορφο ερύθημα) έως μια σοβαρή, απειλητική για τη ζωή μορφή (μείζον πολύμορφο ερύθημα) που περιλαμβάνει, επίσης, τους βλεννογόνους. 

    Ταξινόμηση πολύμορφου ερυθήματος

    Ερύθημα πολύμορφο ελάσσον - τυπικοί στόχοι ή ανυψωμένοι, οιδηματώδεις βλατίδες 

    Ερύθημα πολύμορφο μείζον - τυπικοί στόχοι ή αυξημένοι, οιδηματώδεις βλατίδες με εμπλοκή ενός ή περισσοτέρων βλεννογόνων. Η επιδερμική αποκόλληση περιλαμβάνει λιγότερο από το 10% της συνολικής επιφάνειας του σώματος.

    Το σύνδρομο Stevens-Johnson και η τοξική επιδερμική νεκρόλυση θεωρούνταν μέρος του φάσματος του πολύμορφου ερυθήματος, κάτι που δεν συμβαίνει πλέον.

    Η ήπια μορφή εμφανίζεται, συνήθως, με ελαφρώς κνησμό (αλλά η φαγούρα μπορεί να είναι πολύ σοβαρή), ροζ-κόκκινες κηλίδες, συμμετρικά διατεταγμένες και ξεκινώντας από τα άκρα. Παίρνει συχνά την κλασική εμφάνιση «βλάβη στόχου», με ένα ροζ-κόκκινο δαχτυλίδι γύρω από ένα ανοιχτό κέντρο. Η επίλυση εντός 7-10 ημερών είναι ο κανόνας.

    Άτομα με επίμονο (χρόνιο) πολύμορφο ερύθημα, συχνά, θα έχουν μορφή βλάβης σε σημείο τραυματισμού, π.χ. μια μικρή γρατσουνιά ή γδάρσιμο, μέσα σε μια εβδομάδα. Ο ερεθισμός ή ακόμη και η πίεση από τα ρούχα θα προκαλέσει τον πόνο στο ερύθημα και αυτό θα συνεχίσει να επεκτείνεται κατά μήκος των περιθωρίων του για εβδομάδες ή μήνες, πολύ μετά την επούλωση της αρχικής πληγής στο κέντρο. 

    • Ποικίλα και μη ειδικά πρόδρομα σημεία, που συνήθως υποδηλώνουν λοίμωξη ανώτερου αναπνευστικού 
    • Οξεία εμφάνιση, προοδευτικά επιδεινούμενου συμμετρικού, πλειόμορφου εξανθήματος στις παλάμες, στα πέλματα, στη ραχιαία επιφάνεια των παλαμών και στις εκτατικές επιφάνειες των άκρων και στο πρόσωπο
    • Φυσσαλίδες/έλκη βλεννογόνων στο 20-45% των περιπτώσεων
    • Η χαρακτηριστική δερματική βλάβη είναι εξάνθημα κυκλοτερές "δίκην στόχου", που συνιστάται σε μία κεντρική βλάβη, με ή χωρίς δημιουργία φυσσαλίδας, που περιβάλλεται από υγιές δέρμα και από ένα εξωτερικό δακτύλιο ερυθηματώδους βλάβης
    • Αίσθημα καύσου στο δέρμα και στους βλεννογόνους
    • Ο κνησμός απουσιάζει, συνήθως
    • Έλκη κερατοειδούς

    ΑΙΤΙΑ ΠΟΛΥΜΟΡΦΟΥ ΕΡΥΘΗΜΑΤΟΣ

    Ιδιοπαθής στο 50% των περιπτώσεων.

    Οι υπόλοιπες (50%) περιπτώσεις μπορεί να υποδηλώνουν μια αντίδραση υπερευαισθησίας σε ένα από τα παρακάτω:

    • Ιογενείς λοιμώξεις - κυρίως, ο απλός έρπητας (HSV-ελάσσον πολύμορφο ερύθημα και 50% μείζον πολύμορφο ερύθημα, επίσης, λοίμωξη από ιούς, Epstein-Barr, Coxsackie, Echo, ανεμοβλογιάς, παρωτίτιδας και πολιομυελίτιδας. Η καταστολή του ιού του απλού έρπητα και ακόμη και η προφύλαξη (με ασυκλοβίρη) έχει αποδειχθεί ότι αποτρέπει την υποτροπιάζουσα εκδήλωση του πολύμορφου ερυθήματος
    • Βακτηριακές λοιμώξεις - κυρίως μυκόπλασμα της πνευμονίας, επίσης βρουκέλλωση, διφθερίτιδα, Yersinia, φυματίωση, τουλαραιμία και γονόρροια, αιμολυτικός στρεπτόκοκκος, λεγεωνέλλωση, λέπρα, Neisseria meningitidis, Mycobacterium, Pneumococcus, είδη Salmonellas, είδη Staphylococcus, Mycoplasma pneumoniae, χλαμύδια κ.ά.
    • Μύκητες
    • Λοιμώξεις από πρωτόζωα
    • Παράσιτα (είδος Trichomonas, Toxoplasma gondii)
    • Αυτοάνοσες αγγειΐτιδες
    • Φάρμακα, ειδικά σουλφοναμίδες, πενικιλλίνες, και άλλα πολλά αντιιοτικά, αντιεπιληπτικά, σαλικυλικά, αντισπασμωδικά (φαινυτοΐνη, βαρβιτουρικά), ασπιρίνη, μοδαφινίλη, αντιφυματικά, χημειοθεραπευτικά και αλλοπουρινόλη και πολλά άλλα.
    • Εμβόλια - τετάνου/διφθερίτιδας, βάκιλος Calmette-Guerin (BCG), από του στόματος κατά της πολιομυελίτιδας
    • Φυσικοί παράγοντες: ακτινοβολία, κρύο, ηλιακό φως
    • Η ακτινοθεραπεία
    • Κακοήθεια:  λέμφωμα μη Hodgkin, λευχαιμία, πολλαπλό μυέλωμα, μυελοειδής μεταπλασία
    • Εγκυμοσύνη
    • Ασθένειες κολλαγόνου
    • Προεμμηνορρυσιακές ορμονικές διαταραχές
    • Κατανάλωση μπύρας
    • Σύνδρομο Reiter
    • Σαρκοείδωση

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΓΙΑ ΠΟΛΥΜΟΡΦΟ ΕΡΥΘΗΜΑ

    • Προηγούμενο ιστορικό πολυμόρφου ερυθήματος
    • Άνδρες

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΠΟΛΥΜΟΡΦΟΥ ΕΡΥΘΗΜΑΤΟΣ

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ

    • Κνίδωση 
    • Νεκρωτική αγγεΐτιδα
    • Φαρμακευτικά εξανθήματα
    • Δερματίτιδα εξ επαφής 
    • Ποικιλόχρους πιτυρίαση
    • Δευτερογόνος σύφιλη
    • Λειχήνας
    • Κοινή πέμφιγα
    • Πεμφιγοειδές
    • Ερπητοειδής δερματίτιδα
    • Έρπης εγκυμοσύνης
    • Σηψαιμία
    • Ορονοσία
    • Ιογενή εξανθήματα
    • Κηλιδώδης πυρετός των βραχωδών ορέων
    • Αυτοάνοσες αγγειΐτιδες
    • Σύνδρομο λεμφαδενίτιδας βλεννογόνου δέρματος
    • Μηνιγγοκοκκαιμία
    • Ομαλός λειχήνας
    • Σύνδρομο Behcet
    • Υποτροπιάζοντα αφθώδη έλκη
    • Ερπητική ουλοστοματίτιδα
    • Δακτυλιοειδές κοκκίωμα

    ΠΑΘΟΛΟΓΟΑΝΑΤΟΜΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    Είναι χαρακτηριστική η νεκρόλυση της επιδερμίδας. Σπογγίωση, ενδοκυττάριο οίδημα, κενοτοπιώδεις αλλοιώσεις στο δερμοεπιδερμιδικό όριο, οίδημα και εξαγγείωση ερυθροκυττάρων στην επιδερμίδα μπορούν, επίσης, να παρατηρηθούν στη βιοψία δέρματος/βλεννογόνων.

    polymorfo erythima 1

    ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΕΣ ΜΕΘΟΔΟΙ

    Βιοψία δέρματος. Καλύτερα να αποφεύγεται

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΠΟΛΥΜΟΡΦΟΥ ΕΡΥΘΗΜΑΤΟΣ

    Το πολύμορφο ερύθημα είναι συχνά αυτοπεριοριζόμενο και δεν απαιτεί καμία θεραπεία. Θεραπεία με γλυκοκορτικοειδή καλύτερα να μη γίνεται.

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ

    • Απόσυρση όλων των πιθανώς υπεύθυνων φαρμάκων ή θεραπεία κάθε διαγνωσμένης υποκείμενης 
    • Για ήπιες περιπτώσεις, η συμπτωματική θεραπεία είναι επαρκής. Για πιο βαριές βλάβες απαιτείται σχολαστική φροντίδα των ελκών και χρήση διαλυμάτων αλουμινόνερου
    • Οι βλάβες του στόματος μπορούν να αντιμετωπισθούν με στοματικές πλύσεις με ζεστό, αλατούχο διάλυμα ή με εναιώρημα διφαινυδραμίνης , ξυλοκαΐνης και kaopectate για συμπτωματική ανακούφιση βελτίωση της στοματικής υγιεινής και διευκόλυνση της πρόσληψης τροφών. Το ζεστό αλατόνερο και το διάλυμα με ζεστό χαμομήλι και βιολογική σόδα είναι τα καταλληλότερα

    ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    Πρέπει να διαβεβαιώσουμε τους ασθενείς ότι η νόσος είναι αυτοπεριοριζόμενη. Υποτροπές είναι πιθανές. Ενθαρρύνετε αποφυγή κάθε αναγνωρισμένου αιτιολογικού παράγοντα

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ

    Συστηματικά κορτικοστεροειδή, αρχική δόση ισοδύναμη με πρεδνιζόνη 1-2 mg/kg/ημέρα με σταδιακή ελάττωση (ιδιάτερα χρήσιμη σε ταχέως εξελισσόμενες ή πιο βαριές μορφές). Καλύτερα να μη δίνονται γλυκοκορτικοειδή. Ειδική θεραπεία για κάθε υποκείμενη λοίμωξη ή νόσο

    Αντενδείξεις: Κάθε λοιμώδης νόσος στην οποία χρήση κορτικοστεροειδών πρέπει να αποφεύγεται 

    ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΑ ΦΑΡΜΑΚΑ

    Ασυκλοβίρη είναι δυνατόν να χορηγηθεί με στόχο να καταστείλει υποτροπιάζουσα ερπητική νόσο, αν αυτή θεωρείται ότι είναι η αιτία του πολύμορφου ερυθήματος

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΑΣΘΕΝΟΥΣ ΜΕ ΠΟΛΥΜΟΡΦΟ ΕΡΥΘΗΜΑ

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    Η νόσος είναι αυτοπεριοριζόμενη, εν τούτοις, κατά τη διάρκεια της οι ασθενείς πρέπει να παρακολουθούνται στενά για την ανάπτυξη βαριάς νόσου ή την εμφάνιση υποτροπών

    ΠΡΟΛΗΨΗ/ΑΠΟΦΥΓΗ

    • Γνωστοί ή πιθανοί αιτιολογικοί παράγοντες πρέπει να αποφεύγονται
    • Η ακυκλοβίρη βοηθά στην πρόληψη πολύμορφου ερυθήματος που οφείλεται σε ερπητική λοίμωξη
    • Η ταμοξιφαίνη έχεΙ δειχθεί ότι προλαμβάνει την προεμμηνορρυσιακά εμφανιζόμενη νόσο. Καλύτερα να μη δίνεται, γιατί έχει πολλές παρενέργειες 

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ 

    • Εξέλιξη σε σύνδρομο Stevens- Johnson ή σε τοξική επιδερμική νεκρόλυση 
    • Δευτεροπαθείς λοιμώξεις
    • Αφυδάτωση/διαταραχές ηλεκτρολυτών
    • Οφθαλμικές επιπλοκές, όπως έλκη κερατοειδούς ή ιρίτιδα

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ

    • Το εξάνθημα εξελίσσεται σε 1-2 εβδομάδες και ακολούθως υφίεται πλήρως σε 2-3 εβδομάδες, συνήθως χωρίς ουλοποίηση ή άλλα επακόλουθα
    • Η ύφεση του εξανθήματος μπορεί να συνοδεύεται από κάποια μεταφλεγμονώδη υπέρχρωση
    • Ο κίνδυνος υποτροπής φθάνει το 37%

    Επειδή πρόκειται για μία ανοσολογικά επαγόμενη αντίδραση, πολύμορφο ερύθημα από φάρμακα δεν θα εμφανισθεί νωρίτερα από 7-14 ημέρες μετά τη έκθεση στο πιθανολογούμενο φάρμακο, εκτός και αν ο ασθενής είχε πάρει το φάρμακο και παλαιότερα

    Τα καλύτερα προϊόντα για τις δερματικές παθήσεις

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα προϊόντα για τις δερματικές παθήσεις

    measles outbreak photo shutterstock

     

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό

    Διαβάστε, επίσης,

    Ερπητική κυνάγχη

    Οι δερματικές βλάβες από τις χημειοθεραπείες και τις ακτινοθεραπείες

    Μάθετε να αναγνωρίζετε τα εξανθήματα του δέρματος

    Σύνδρομο Sweet

    Συστηματικός ερυθηματώδης λύκος

    Σύνδρομο Stevens-Johnson

    Οζώδης πολυαρτηρίτιδα

    Νόσος Kawasaki

    Πνευμονία από μυκόπλασμα

    Κνίδωση

    www.emedi.gr

     

     

     

     

     

  • Ερυθροβλάστωση του εμβρύου Ερυθροβλάστωση του εμβρύου

    Η αιμολυτική νόσος του νεογέννητου

    Η αιμολυτική νόσος του νεογέννητου, επίσης, γνωστή ως αιμολυτική νόσος του εμβρύου και του νεογέννητου, ή ερυθροβλάστωση του εμβρύου,  είναι μια αλλοανοσολογική κατάσταση που αναπτύσσεται σε ένα έμβρυο κατά ή γύρω από τη γέννηση, όταν τα μόρια IgG (ένα από τους πέντε βασικούς τύπους αντισωμάτων) που παράγονται από τη μητέρα διέρχονται από τον πλακούντα. Μεταξύ αυτών των αντισωμάτων είναι μερικά που προσβάλλουν αντιγόνα στα ερυθρά αιμοσφαίρια στην κυκλοφορία του εμβρύου, καταστρέφοντας  τα κύτταρα (αιμόλυση). Το έμβρυο μπορεί να αναπτύξει δικτυοκυττάρωση και αναιμία. Αυτή η εμβρυϊκή νόσος κυμαίνεται από ήπια έως πολύ σοβαρή και μπορεί να συμβεί εμβρυϊκός θάνατος από καρδιακή ανεπάρκεια. Όταν η ασθένεια είναι μέτρια ή σοβαρή, πολλοί ερυθροβλάστες (ανώριμα ερυθρά αιμοσφαίρια) υπάρχουν στο εμβρυϊκό αίμα, και γι' αυτό ονομάζεται ερυθροβλάστωση του εμβρύου.

    Igiene del moncone ombelicale 950x545

    Η εμβρυϊκή ερυθροβλάστωση είναι η αιμολυτική αναιμία του εμβρύου ή του νεογνού που οφείλεται σε μητρικό αντίσωμα, το οποίο διέρχεται τον πλακούντα. Όταν είναι βαριά, η αναιμία προκαλεί εξωμυελική αιμοποίηση, δευτεροπαθή δυσλειτουργία οργάνων, καρδιακή ανεπάρκεια, ύδρωπα και θάνατο.

    Το όνομα ερυθροβλάστωση αναφέρεται στην παρουσία άωρων ερυθροκυττάρων στο περιφερικό αίμα από την υπερβολική ερυθροποίηση.

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Αιμοποιητικό/Λεμφικό/Ανοσολογικό, Καρδιαγγειακό, Νευρικό

    Γενετική: Συμβαίνει όταν το έμβρυο έχει κληρονομήσει ένα πατρικό αντιγόνο των ερυθροκυττάρων που λείπει στη μητέρα. Το αντιγόνο D του παράγοντα Ρέζους (Rh) είναι αυτό που συμμετέχει πιο συχνά.

    H συχνότητα ευαισθητοποίησης Rh (D) είναι 6,8 ανά 1000 γεννήσεις. 0,27% των γυναικών με μη συμβατό με το Rh έμβρυο εμφανίζουν αλλοανοσοποίηση. 

    Η αιμολυτική νόσος του νεογέννητου παρατηρείται συχνότερα στα γατάκια και στα πουλάρια. Έχει, επίσης, αναφερθεί σε κουτάβια. 

    Περίπου 9% των κυήσεων με ερυθροβλάστωση εμβρύου, συμβαίνουν από μία Rh-αρνητική μητέρα που κυοφορεί ένα Rh-θετικό έμβρυο.

    Με την ανοσοπροφύλαξη με χρήση ανοσοσφαιρίνης κατά Rho-D αντιγόνου, ο κίνδυνος ευαισθητοποίησης ελαττώνεται σε λιγότερο από 1% των κυήσεων αυτών.

    Επικρατέστερη ηλικία: Έμβρυο και νεογνό

    Επικρατέστερο φύλο: Αγόρια = Κορίτσια

    erythrovlas 8

    Παθοφυσιολογία ερυθροβλάστωσης εμβρύου

    Τα αντισώματα παράγονται όταν το σώμα εκτίθεται σε αντιγόνο που είναι ξένο στη σύνθεση του σώματος. Εάν μια μητέρα εκτίθεται σε ξένο αντιγόνο και παράγει IgG (σε αντίθεση με τα IgM που δεν διασχίζουν τον πλακούντα), τα IgG αντισώματα θα στοχεύσουν το αντιγόνο, εάν υπάρχει στο έμβρυο, και μπορεί να το επηρεάσει στη μήτρα και να παραμείνει και μετά τον τοκετό. Τα τρία πιο συνηθισμένα μοντέλα στα οποία μια γυναίκα ευαισθητοποιείται (δηλ. παράγει IgG αντισώματα κατά ενός συγκεκριμένου αντιγόνου) είναι η αιμορραγία, η μετάγγιση αίματος και η ασυμβατότητα του ABO (σύστημα ομάδων αίματος). 

    Η αιμορραγία του εμβρύου-μητέρας, η οποία είναι η κίνηση εμβρυϊκών αιμοσφαιρίων κατά μήκος του πλακούντα, μπορεί να συμβεί κατά τη διάρκεια της άμβλωσης, σε έκτοπη εγκυμοσύνη, σε τοκετό, σε ρήξη του πλακούντα κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης (συχνά προκαλείται από τραύμα) ή ιατρικές διαδικασίες που πραγματοποιούνται κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης που παραβιάζουν το μητρικό τείχος. Σε επακόλουθες κυήσεις, εάν υπάρχει παρόμοια ασυμβατότητα στο έμβρυο, αυτά τα αντισώματα μπορούν στη συνέχεια να διασχίσουν τον πλακούντα στην εμβρυϊκή κυκλοφορία του αίματος για να προσκολληθούν στα ερυθρά αιμοσφαίρια και να προκαλέσουν την καταστροφή τους (αιμόλυση). Αυτή είναι μια σημαντική αιτία της αιμολυτικής αναιμίας νεογέννητου, επειδή το 75% των εγκυμοσύνης οδηγεί σε κάποια επαφή μεταξύ εμβρυϊκού και μητρικού αίματος, και το 15-50% των γυναικών με εγκυμοσύνη έχουν αιμορραγίες με πιθανότητα ανοσοποίησης. Η ποσότητα του εμβρυϊκού αίματος που απαιτείται για να προκαλέσει ευαισθητοποίηση στη μητέρα εξαρτάται από το ανοσοποιητικό σύστημα του ατόμου και κυμαίνεται από 0,1 mL έως 30 mL.

    Η γυναίκα μπορεί να έχει λάβει θεραπευτική μετάγγιση αίματος. Το σύστημα ομάδας αίματος ABO και το αντιγόνο D  του συστήματος αίματος Rhesus (Rh) είναι ρουτίνα πριν από τη μετάγγιση. Έχουν γίνει προτάσεις ότι σε γυναίκες σε ηλικία τεκνοποίησης ή σε νεαρά κορίτσια δεν θα πρέπει να χορηγείται μετάγγιση με αίμα θετικό σε Rhc ή θετικό αίμα Kell1 για να αποφευχθεί πιθανή ευαισθητοποίηση. Η ερυθροβλάστωση εμβρύου μπορεί, επίσης, να προκληθεί από αντισώματα σε μια ποικιλία άλλων αντιγόνων του συστήματος ομάδων αίματος, αλλά τα Kell και Rh είναι τα πιο συχνά απαντώμενα. 

    Το τρίτο μοντέλο ευαισθητοποίησης μπορεί να συμβεί σε γυναίκες τύπου αίματος Ο. Η ανοσοαπόκριση στα αντιγόνα Α και Β, τα οποία είναι ευρέως διαδεδομένα, συνήθως οδηγεί στην παραγωγή αντισωμάτων IgM ή IgG αντι-Α και αντι-Β νωρίς στη ζωή. Οι γυναίκες τύπου αίματος Ο είναι πιο επιρρεπείς από τις γυναίκες των τύπων Α και Β στην παραγωγή αντισωμάτων IgG αντι-Α και αντι-Β, και αυτά τα αντισώματα IgG είναι ικανά να διασχίσουν τον πλακούντα. Για άγνωστους λόγους, η συχνότητα εμφάνισης μητρικών αντισωμάτων έναντι αντιγόνων τύπου Α και Β του τύπου IgG που θα μπορούσαν ενδεχομένως να προκαλέσουν αιμολυτική νόσο του νεογέννητου είναι μεγαλύτερη από την παρατηρούμενη συχνότητα εμφάνισης της «νόσου ΑΒΟ». Περίπου το 15%, όσων εγκυμονούν περιλαμβάνει μητέρα τύπου Ο και παιδί τύπου Α ή τύπου Β. Μόνο το 3% αυτών των κυήσεων οδηγεί σε αιμολυτική ασθένεια λόγω ασυμβατότητας A / B / O. Σε αντίθεση με τα αντισώματα έναντι των αντιγόνων Α και Β, τα αντισώματα Rhesus γενικά δεν παράγονται από την έκθεση σε περιβαλλοντικά αντιγόνα. Σε περιπτώσεις όπου υπάρχει ασυμβατότητα ABO και ασυμβατότητα Rh, ο κίνδυνος αλλοανοσοποίησης μειώνεται επειδή τα ερυθρά αιμοσφαίρια του εμβρύου απομακρύνονται από τη μητρική κυκλοφορία λόγω αντισωμάτων αντι-ΑΒΟ προτού μπορέσουν να προκαλέσουν αντίδραση κατά του Rh. 

    Ειδικά αντισώματα

    Η ερυθροβλάστωση του εμβρύου αντιπροσωπεύει διαταραχή του ανοσοποιητικού συστήματος για το έμβρυο ή κάποια άλλη μορφή εξασθένησης της ανοσοποιητικής αντοχής της εγκυμοσύνης. Διάφοροι τύποι ερυθροβλάστωσης του εμβρύου ταξινομούνται ανάλογα με το αλλοαντιγόνο που προκαλεί την απόκριση. Οι τύποι περιλαμβάνουν τους συνδυασμούς ABO, anti-RhD, anti-RhE, anti-Rhc, anti-Rhe, anti-RhC, multiantigen και anti-Kell.

    erythrovlas 4

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΕΡΥΘΡΟΒΛΑΣΤΩΣΗΣ ΤΟΥ ΕΜΒΡΥΟΥ

    Τα σημεία της αιμολυτικής νόσου του νεογέννητου περιλαμβάνουν μια θετική άμεση δοκιμή Coombs (που ονομάζεται, επίσης, δοκιμή άμεσης συγκόλλησης), τα αυξημένα επίπεδα χολερυθρίνης του ομφάλιου λώρου και την αιμολυτική αναιμία. Είναι πιθανό για ένα νεογέννητο με αυτήν την ασθένεια να έχει ουδετεροπενία και νεογνική αλλοάνοσο θρομβοπενία, επίσης. Η αιμόλυση οδηγεί σε αυξημένα επίπεδα χολερυθρίνης. Μετά τον τοκετό η χολερυθρίνη δεν καθαρίζεται πλέον (μέσω του πλακούντα) από το αίμα του νεογνού και τα συμπτώματα του ίκτερου (κιτρινωπό δέρμα και κίτρινος αποχρωματισμός του λευκού των ματιών ή ίκτερος) αυξάνονται εντός 24 ωρών μετά τη γέννηση.  

    • Ωχρότητα
    • Αναπνευστική δυσχέρεια 
    • Ηπατομεγαλία
    • Σπληνομεγαλία
    • Ασκίτης
    • Υπόταση - Καταπληξία
    • Οίδημα ανά σάρκα/ύδρωπας
    • Ίκτερος νεογνού 
    • Πορφύρα/αιμορραγική διάθεση
    • Ενδομήτριος θάνατος του νεογνού

    ΑΙΤΙΑ ΕΡΥΘΡΟΒΛΑΣΤΩΣΗΣ ΤΟΥ ΕΜΒΡΥΟΥ

    • Μητρική ισοανοσοποίηση στο Rh αντιγόνο από μετάγγιση Rh θετικού αίματος
    • Μητρική ισοανοποίηση από την έκθεση σε Rh αντιγόνα του εμβρύου σε προηγούμενη, ή στην παρούσα κύηση
    • Μητρική ισοανοποίηση σε άλλα ερυθροκυτταρικά αντιγόνα (Kell, Duffy, Kidd, M, S, Diego, κλπ) συμβαίνει, σπανίως, αλλά μπορεί να προκαλέσει βαρειά νόσο

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΕΡΥΘΡΟΒΛΑΣΤΩΣΗΣ ΤΟΥ ΕΜΒΡΥΟΥ

    • Προηγούμενη μετάγγιση με ασύμβατο αίμα 
    • Κάθε προηγούμενη Rh-θετική εγκυμοσύνη (έμβρυο) σε Rh-αρνητική μητέρα
    • Χωρίς προφυλακτική ανοσοθεραπεία (Rh ανοσοσφαιρίνη), ο κίνδυνος ευαισθητοποίησης στον παράγοντα Rh είναι 16% κατά τη διάρκεια ή μετά τελειόμηνη εγκυμοσύνη, 3% σε περίπτωση αυτόματης έκτρωσης και 5-6% σε προκλητή έκτρωση
    • Ευαισθητοποίηση μετά από έκθεση στο αίμα του εμβρύου μπορεί να συμβεί, επίσης, με έκτοπη εγκυμοσύνη, αμνιοκέντηση, δειγματοληψία χοριονικών λαχνών, τραυματισμό ή άλλους χειρισμούς του πλακούντα, πρόπτωση πλακούντα
    • Προφύλαξη με ανοσοσφαιρίνη κατά του παράγοντα Rh μειώνει πάρα πολύ, αλλά δεν εξαφανίζει τον κίνδυνο

    erythrovlas 1

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΕΡΥΘΡΟΒΛΑΣΤΩΣΗΣ ΤΟΥ ΕΜΒΡΥΟΥ

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΕΡΥΘΡΟΒΛΑΣΤΩΣΗΣ ΤΟΥ ΕΜΒΡΥΟΥ

    • Αναιμία από απώλεια αίματος του εμβρύου
    • Μετάγγιση διδύμου σε δίδυμο
    • Αρτηριοφλεβώδεις ή καρδιακές ανωμαλίες 
    • Κληρονομικές αιμολυτικές αναιμίες 
    • Αιμολυτική αναιμία φαρμακευτικής αιτιολογίας
    • Μη ανοσολογικής αιτιολογίας εμβρυϊκός ύδρωπας

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    • Θετική έμμεση δοκιμασία Coombs (καθορισμός αντισώματος) κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης 
    • Άμεση δοκιμασία Coombs στο έμβρυο ή στο νεογνό 
    • Αναιμία εμβρύου ή νεογνού
    • Δικτυοερυθροκυττάρωση
    • Εμπύρηνα ερυθρά στο επίχρισμα περιφερικού αίματος 
    • Υπερχολεθριναιμία (έμμεσου τύπου)
    • Θρομβοπενία

    Φάρμακα που μπορεί να μεταβάλλουν τα ευρήματα:

    Προηγούμενη χορήγηση Rh (D) ανοσοσφαιρίνης μπορεί να οδηγήσει σε (ψευδώς) ασθενώς θετική έμμεση δοκιμασία Coombs στη μητέρα και άμεση δοκιμασία Coombs στο νεογνό/βρέφος

    ΠΑΘΟΛΟΓΟΑΝΑΤΟΜΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    • Ερυθροκυτταρική υπερπλασία του μυελού των οστών
    • Εξωμυελική αιμοποίηση
    • Ηπατομεγαλία 
    • Σπληνομεγαλία
    • Καρδιομεγαλία
    • Πνευμονικές αιμορραγίες
    • Διόγκωση, οίδημα του πλακούντα

    erythrovlas6

    ΕΙΔΙΚΕΣ ΔΟΚΙΜΑΣΙΕΣ

    • Αύξηση χολερυθρίνης αμνιακού υγρού 
    • Ταυτοποίηση του πατρικού αίματος μπορεί να αποκλείσει εγκυμοσύνη υψηλού κινδύνου

    ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΗ

    • Υπερηχοτομογραφία μπορεί να καταδείξει ηπατομεγαλία, διόγκωση κοιλίας με ασκίτη ή σημεία ύδρωπα
    • Μελέτες αιματικής ροής του εμβρύου με Doppler είναι ακόμη πειραματικές στην αξιολόγηση του βαθμού αναιμίας του εμβρύου
    • Το έμβρυο μπορεί να έχει σοβαρή νόσο ακόμη και αν δεν έχει ύδρωπα, η υπερηχοτομογραφία δεν αρκεί για την λήψη αποφάσεων για ιατρική παρέμβαση

    ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΕΣ ΜΕΘΟΔΟΙ

    • Αμνιοκέντηση
    • Δειγματοληψία αίματος ομφαλίου λώρου

    326995326b65bbf2238430f2d9996e90 666x399

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΕΡΥΘΡΟΒΛΑΣΤΩΣΗΣ ΤΟΥ ΕΜΒΡΥΟΥ

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ

    • Οι εγκυμοσύνες αυτές αντιμετωπίζονται σε τριτοβάθμιο κέντρο νοσηλείας, κυρίως, εξαιτίας της ειδικής και μερικές φορές επικίνδυνης θεραπείας που πρέπει να λάβουν
    • Ο τοκετός πρέπει να γίνει σε κέντρο που μπορεί να χορηγήσει μεταγγίσεις ακόμη και αν δεν αναμένεται σοβαρή προσβολή του νεογνού 
    • Νεογνά με μέτρια ή βαριά νόσο χρειάζονται νοσηλεία σε εντατική μονάδα νεογνών

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ

    Ανάλογα με τη βαρύτητα της προσβολής η θεραπέια του νεογνού περιλαμβάνει:

    • Φωτοθεραπεία. Συνιστάται έκθεση σε υπεριώδες φως (φωτοθεραπεία) όταν η χολερυθρίνη του ομφάλιου λώρου είναι 3 ή μεγαλύτερη. Μερικοί γιατροί τη χρησιμοποιούν σε χαμηλότερα επίπεδα. Αυτό μετατρέπει τη μη συζευγμένη χολερυθρίνη σε συζευγμένη μορφή που είναι ευκολότερο για το βρέφος να καθαρίσει.
    • Μετάγγιση μετά τον τοκετό. Οι οξείες αντιδράσεις αιμολυτικής μετάγγισης μπορεί να είναι είτε ανοσομεσολαβούμενες είτε όχι. Ενδοαγγειακή αιμόλυση που προκαλείται από συμπλήρωμα. Αιμολυτικές αντιδράσεις που προκαλούνται από το ανοσοποιητικό που προκαλούνται από IgG, Rh, Kell, Duffy ή άλλα αντισώματα εκτός ΑΒΟ, συνήθως, οδηγούν σε εξωαγγειακή δέσμευση, μειωμένη επιβίωση μεταγγισμένων ερυθρών κυττάρων και σχετικά ήπιες κλινικές αντιδράσεις. λόγω ανοσοαιμόλυσης. Μπορεί να συμβεί σε ασθενείς που δεν έχουν ανιχνεύσιμα αντισώματα με συνήθεις εργαστηριακές διαδικασίες. 
    • Αφαιμαξομετάγγιση. Χρησιμοποιείται όταν η χολερυθρίνη φτάνει είτε στις γραμμές υψηλού είτε μεσαίου κινδύνου. Η χολερυθρίνη του ομφάλιου λώρου είναι > 4 και είναι, επίσης, ενδεικτική της ανάγκης για μετάγγιση ανταλλαγής.
    • Διουρητικά και διγοξίνη για τον ύδρωπα 
    • Πρόωρος τοκετός 
    • Ενδομητρική μετάγγιση. Ενδοαγγειακή προπέλαση μέσω της ομφαλικής φλέβας προτιμάται από την ενδοπεριτοναϊκή προσπέλαση και φαίνεται ότι είναι αποτελεσματικότερη
    • Διουρητικά, ινότροπα κλπ., μπορούν να χρησιμοποιούνται μαζί με τις μεταγγίσεις στην αντιμετώπιση της καρδιακής ανεπάρκειας του νεογνού
    • Προμεθαζίνη, ανοσοσφαιρίνη, κορτικοστεροειδή και πλασμαφαίρεση έχουν δοκιμασθεί σαν εναλλακτικοί τρόποι θεραπείας, αλλά δεν έχουν αποδειχθεί αποτελεσματικοί
    • IVIG - Η ανοσοσφαιρίνη IVIG έχει χρησιμοποιηθεί για την επιτυχή αντιμετώπιση πολλών περιπτώσεων ερυθροβλάστωσης εμβρύου. Χρησιμοποιήθηκε όχι μόνο στο anti-D, αλλά και στο anti-E. Η IVIG μπορεί να χρησιμοποιηθεί για τη μείωση της ανάγκης για μετάγγιση και για τη μείωση της διάρκειας της φωτοθεραπείας. Σε ισοανοσο αιμολυτική νόσο, συνιστάται η χορήγηση ενδοφλέβιας γ-σφαιρίνης (0,5-1 g / kg σε διάστημα 2 ωρών) εάν η ολική χολερυθρίνη αυξάνεται παρά την εντατική φωτοθεραπεία ή το επίπεδο επίπεδο ολικής χολερυθρίνης είναι εντός 2 έως 3 mg / dL (34- 51 μmol / L) του επιπέδου ανταλλαγής. Εάν είναι απαραίτητο, αυτή η δόση μπορεί να επαναληφθεί σε 12 ώρες και τα οφέλη υπερβαίνουν τις βλάβες. Η ενδοφλέβια γ-σφαιρίνη έχει αποδειχθεί ότι μειώνει την ανάγκη για μεταγγίσεις σε αιμολυτικό Rh και ABO ασθένεια. 

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ 

    • Τίτλοι αντισώματος πρέπει να μετρώνται κάθε λίγες βδομάδες κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης. Ένας τίτλος >1:16 δείχνει την ανάγκη για παραπέρα έλεγχο
    • Περιοδική αμνιοκέντηση για φωτομετρικό προσδιορισμό επιπέδων χολερυθρίνης αμνιακού υγρού σε εγκυμονούσες με αυξημένα επίπεδα αντι-Rh αντισώματος. Το αποτέλεσμα αντικατροπτίζει την έκταση της βρεφικής αιμόλυσης και την ανάγκη για δειγματοληψία από τον ομφάλιο λώρο
    • Διαδερμική αιμοληψία από τον ομφάλιο λώρο (ομφαλοκέντηση) για την ταυτοποίηση της ομάδας αίματος του εμβρύου και εκτίμηση αιματοκρίτη, δικτυοερυθροκυττάρων και παρουσία ερυθροβλαστών
    • Έλεγχος του καρδιακού ρυθμού του εμβρύου/υπερηχοτομογραφία για την εκτίμηση του εμβρύου
    • Αμνιοκέντηση για την αξιολόγηση της ωρίμανσης του εμβρυϊκού πνεύμονα

    erythrovlas 2

    ΠΡΟΛΗΨΗ/ΑΠΟΦΥΓΗ ΕΡΥΘΡΟΒΛΑΣΤΩΣΗΣ ΤΟΥ ΕΜΒΡΥΟΥ

    Σε περιπτώσεις ασυμβατότητας Rho (D), η ανοσοσφαιρίνη Rho (D) χορηγείται για την πρόληψη της ευαισθητοποίησης. Ωστόσο, δεν υπάρχει συγκρίσιμη ανοσοθεραπεία για άλλες ασυμβατότητες ομάδων αίματος. 

    IVIG - Η ενδοφλέβια γ σφαιρίνη IVIG σημαίνει ενδοφλέβια ανοσοσφαιρίνη. Χρησιμοποιείται σε περιπτώσεις προηγούμενης απώλειας, υψηλών μητρικών τίτλων, γνωστών επιθετικών αντισωμάτων και σε περιπτώσεις όπου η θρησκεία εμποδίζει τη μετάγγιση αίματος.  Η εμβρυϊκή θνησιμότητα μειώνεται κατά 36% στην ομάδα IVIG. Η IVIG και η πλασμαφαίρεση μαζί έχουν καλύτερα αποτελέσματα. Η πλασμαφαίρεση στοχεύει στη μείωση του τίτλου της μητέρας με άμεση αντικατάσταση πλάσματος και φυσική αφαίρεση αντισώματος. Η πλασμαφαίρεση και το IVIG μαζί μπορούν ακόμη και να χρησιμοποιηθούν σε γυναίκες με προηγούμενα ωοσούντα έμβρυα και απώλειες εμβρύων.

    Η ενδομήτρια μετάγγιση (IUT) γίνεται είτε με ενδοπεριτοναϊκή μετάγγιση (IPT) είτε με ενδοφλέβια μετάγγιση (IVT). Η IVT προτιμάται από την IPT. Η IUT γίνΕται μόνο έως 35 εβδομάδες. Μετά από αυτό, ο κίνδυνος IUT είναι μεγαλύτερος από τον κίνδυνο μετάγγισης μετά τη γέννηση. 

    Στεροειδή - Τα στεροειδή μερικές φορές χορηγούνται στη μητέρα πριν από τη IUT και τον πρόωρο τοκετό για να ωριμάσουν τους πνεύμονες του εμβρύου. 

    Φαινοβαρβιτάλη - Η φαινοβαρβιτάλη χορηγείται μερικές φορές στη μητέρα για να βοηθήσει στην ωρίμανση του εμβρυϊκού ήπατος και στη μείωση της υπερχολερυθριναιμίας. 

    Πρόωρος τοκετός - Η παράδοση μπορεί να πραγματοποιηθεί οποτεδήποτε μετά την ηλικία της βιωσιμότητας. Είναι δυνατός ο τοκετός έκτακτης ανάγκης λόγω αποτυχημένου IUT.

    Μητέρες με αρνητικό ρέζους που είναι έγκυες με ένα βρέφος θετικό, λαμβάνουν ανοσοσφαιρίνη Rho (D) (RhIG ή RhoGam) σε 28 εβδομάδες κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης, στις 34 εβδομάδες και εντός 48 ωρών μετά τον τοκετό για την αποφυγή ευαισθητοποίησης στο αντιγόνο D. . Λειτουργεί δεσμεύοντας τυχόν ερυθρά αιμοσφαίρια του εμβρύου με το αντιγόνο D, προτού η μητέρα μπορέσει να προκαλέσει ανοσοαπόκριση και να σχηματίσει αντι-D IgG. Ένα μειονέκτημα στη χορήγηση πριν από τον τοκετό του RhIG είναι ότι προκαλεί μια θετική εξέταση αντισώματος κατά τη δοκιμή της μητέρας, η οποία μπορεί να είναι δύσκολο να διακριθεί από τις φυσικές ανοσολογικές αποκρίσεις που έχουν ως αποτέλεσμα την παραγωγή αντισωμάτων. Ο κίνδυνος ισοανοσοποίησης είναι περίπου 17%. με σωστή χορήγηση, ο κίνδυνος μειώνεται σε λιγότερο από 0,1-0,2%. 

    • Αντι- Rh(D) ανοσοσφαιρίνη δίνεται προφυλακτικά για απευαισθητοποίηση των Rh-αρνητικών εγκύων γυναικών που βρίσκονται σε κίνδυνο
    • Τεχνητή σπερματέγχυση από δότη Rh-αρνητικό σε γυναίκα που έχει σύζυγο Rh-θετικό, περιμένει παιδί Rh-θετικό, είναι, δηλαδή, ισοανοσοποιημένη

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ ΕΡΥΘΡΟΒΛΑΣΤΩΣΗΣ ΤΟΥ ΕΜΒΡΥΟΥ

    • Δυσχέρεια του εμβρύου που απαιτεί επείγοντα προκλητό τοκετό
    • Ενδομήτριος θάνατος του εμβρύου
    • Διάχυτη ενδαγγειακή πήξη (ΔΕΠ)
    • Απώλεια εμβρύου μετά αιμοληψία από τον ομφάλιο λώρο
    • Απώλεια εμβρύου μετά ενδομητρική μετάγγιση 
    • Ασφυξία 
    • Νεογνική αιμολυτική αναιμία ήπια ή βαριά
    • Νεογνική αναιμία από καταστολή του μυελού μετά ενδομητρική μετάγγιση
    • Πνευμονικό οίδημα
    • Συμφορητική καρδιακή ανεπάρκεια
    • Καταπληξία
    • Νεογνικός ίκτερος ήπιος ή σοβαρός
    • Πυρηνικός ίκτερος

    erythrovlas 3

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ

    • Το 50% των νεογνών που προσβάλλονται έχουν ήπια νόσο και δεν απαιτούν ειδική θεραπεία (ή θεραπεία της αναιμίας και του ίκτερου μόνο μετά τον τοκετό) και συνήθως, γεννώνται σχεδόν τελειόμηνα
    • Το 30% έχει μέτριας βαρύτητας νόσο με αναιμία και ηπατομεγαλία. Αυτά απαιτούν στενή παρακολούθηση της εγκυμοσύνης για σημεία επιδείνωσης που ίσως επιβάλλουν πρόκληση πρόωρου τοκετού (μετά 32-34 εβδομάδες) ή ενδομητρική μετάγγιση πριν απ' αυτή την ηλικία κύησης. Μετά τον τοκετό αφαιμαξομεταγγίσεις είναι δυνατό να θεραπεύσουν την αναιμία και τον ίκτερο
    • Το 20% έχει βρεφικό ύδρωπα, απαιτείται ενδομήτρια μετάγγιση και πρόκληση τοκετού μεταξύ 32ης και 3ης εβδομάδας
    • Η βαρύτητα της νόσου τείνει να χειροτερεύει μελλοντικές εγκυμοσύνης όταν υπάρχει ασυμβατότητα Rh
    • Ύδρωπας του εμβρύου σημαίνει χειρότερη πρόγνωση 
    • Χωρίς θεραπεία η συνολική περιγεννητική θνησιμότητα του εμβρύου αγγίζει το 30%
    • Με κατάλληλη παρακολούθηση και θεραπεία τα πιο πολλά νεογνά αναρρώνουν πλήρως ακόμη και αυτά που απαιτούν ενδομήτρια μετάγγιση

    Παιδιατρικό: Προσβάλει αποκλειστικά έμβρυα και νεογνά 

    Τα καλύτερα συμπληρώματα διατροφής για την εγκυμοσύνη

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για την εγκυμοσύνη

    img 9466

    Διαβάστε, επίσης,

    Θαλασσαιμία

    Μήπως έχετε αναιμία;

    Ιδιοπαθής θρομβοπενική πορφύρα

    Η βιταμίνη Κ έχει πολλά οφέλη για την υγεία

    Χρήσιμες πληροφορίες για τη θρομβοφιλία

    Αυτοάνοση αιμολυτική αναιμία

    Τι είναι η εκλαμψία

    Χολερυθρίνη αίματος

    Θρομβοπενία

    Εργαστηριακές εξετάσεις για την αιμολυτική αναιμία

    Αιμολυτική αναιμία

    www.emedi.gr

     

     

     

  • Επιλόχειος λοίμωξη Επιλόχειος λοίμωξη

    Λοιμώξεις μετά τον τοκετό

    Οι λοιμώξεις μετά τον τοκετό (Ενδομητρίτιδα, Ενδοπαραμητρίτιδα, Ενδομυομητρίτιδα, Μητρίτιδα) συνδυαζόμενες με κυτταρίτιδα της πυέλου είναι βακτηριακές λοιμώξεις της γυναικείας αναπαραγωγικής οδού μετά τον τοκετό ή την αποβολή.

    Τα σημεία και τα συμπτώματα, συνήθως, περιλαμβάνουν πυρετό μεγαλύτερο από 38,0 ° C, ρίγη, πόνο στην κάτω κοιλιακή χώρα και πιθανώς, δύσοσμες κολπικές εκκρίσεις.

    Συνήθως, εμφανίζεται μετά τις πρώτες 24 ώρες και εντός των πρώτων δέκα ημερών μετά τον τοκετό.

    Η πιο συχνή λοίμωξη είναι αυτή της μήτρας και των περιβαλλόντων ιστών (ενδομητρίτιδα).

    Οι παράγοντες κινδύνου περιλαμβάνουν την καισαρική τομή, την παρουσία ορισμένων βακτηρίων, όπως ο στρεπτόκοκκος της ομάδας Β στον κόλπο, την πρόωρη ρήξη των μεμβρανών, τις πολλαπλές κολπικές εξετάσεις και τη χειροκίνητη αφαίρεση του πλακούντα. Οι περισσότερες λοιμώξεις περιλαμβάνουν έναν αριθμό τύπων βακτηρίων.

    Η διάγνωση γίνεται με καλλιέργεια των κολπικών εκκρίσεων ή του αίματος. Επίσης, απαιτείται ιατρική απεικόνιση, όπως μαγνητική τομογραφία κοιλίας. 

    Άλλες αιτίες πυρετού μετά τον τοκετό περιλαμβάνουν: διόγκωση των μαστών, λοιμώξεις του ουροποιητικού συστήματος, λοιμώξεις της κοιλιακής τομής ή της αιδοιοτομίας και ατελεκτασία πνεύμονα, από πνευμονία.

    Λόγω των κινδύνων που ακολουθούν μετά την καισαρική τομή, συνιστάται σε όλες τις γυναίκες να λαμβάνουν προληπτική δόση αντιβιοτικών, όπως, η αμπικιλλίνη κατά τη διάρκεια της χειρουργικής επέμβασης.

    Η θεραπεία των συγκεκριμένων λοιμώξεων γίνεται με αντιβιοτικά, με τα περισσότερα άτομα να βελτιώνονται σε δύο έως τρεις ημέρες. Σε άτομα με ήπια νόσο, μπορούν να χρησιμοποιηθούν αντιβιοτικά από το στόμα. Διαφορετικά, συνιστώνται ενδοφλέβια αντιβιοτικά. Τα συνηθισμένα αντιβιοτικά περιλαμβάνουν συνδυασμό αμπικιλλίνης και γενταμυκίνης μετά τον κολπικό τοκετό ή κλινδαμυκίνης και γενταμυκίνης σε εκείνους που είχαν υποβληθεί σε τομή καισαρική τομή. Σε εκείνες τις γυναίκες που δεν βελτιώνονται με την κατάλληλη θεραπεία, θα πρέπει να ληφθούν υπόψη άλλες επιπλοκές, όπως ένα απόστημα. 

    Στον ανεπτυγμένο κόσμο περίπου ένα έως δύο τοις εκατό αναπτύσσουν λοιμώξεις της μήτρας μετά τον κολπικό τοκετό. Αυτό αυξάνεται σε πέντε έως δεκατρία τοις εκατό μεταξύ εκείνων που έχουν πιο δύσκολες τομές και 50 τοις εκατό με καισαρικές τομές, πριν από τη χρήση προληπτικών αντιβιοτικών. Είναι η αιτία περίπου του 10% των θανάτων κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης.

    Οι πρώτες γνωστές περιγραφές της κατάστασης ανάγονται τουλάχιστον στον 5ο αιώνα π.Χ. στα γραπτά του Ιπποκράτη.

    Η επιλόχειος λοίμωξη είναι βακτηριδιακή λοίμωξη του γεννητικού σωλήνα, η οποία αναπτύσσεται μετά από τοκετό.

    Στην οντότητα αυτή συμπεριλαμβάνονται: η κυτταρίτιδα του περινέου, οι λοιμώξεις του κόλπου και του τραχήλου, η νεκρωτική φλεγμονή της περιτονίας, η ενδομητρίτιδα, η κυτταρίτιδα της πυέλου, η σηπτική θρομβοφλεβίτιδα της πυέλου και η φλεγμονή των παραμητρίων.

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Γεννητικό

    Επίπτωση/Επιπολασμός 

    • Φυσιολογικοί τοκετοί - 2% 
    • Καισαρικές τομές - >13% 

    Επικρατέστερη ηλικία: Οι γυναίκες στην εφηβική ηλικία έχουν υψηλότερο κίνδυνο

    Επικρατέστερο φύλο: Μόνο γυναίκες

    POSTPARTUM INFECTION 1

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΕΠΙΛΟΧΕΙΑΣ ΛΟΙΜΩΞΗΣ

    Συνήθως, εμφανίζονται μετά τις πρώτες 24 ώρες και εντός των πρώτων δέκα ημερών μετά τον τοκετό

    • Πυρετός > 38 ΟC
    • Εντοπισμένος πόνος και οίδημα
    • Ρίγη
    • Κοιλιακό άλγος 
    • Δύσοσμα λόχεια
    • Ευαισθησία της μήτρας κατά την ψηλάφηση
    • Περιτονίτιδα με οξύ άλγος, ειλεός
    • Σηπτική καταπληξία

    ΑΙΤΙΑ ΕΠΙΛΟΧΕΙΑΣ ΛΟΙΜΩΞΗΣ

    • Οι επιλόχειες λοιμώξεις, συνήθως, αρχίζουν σαν μετατραυματικές λοιμώξεις που επιπλέκουν ρήξη του περινέου, του κόλπου, του τραχήλου ή της τομής στο κοιλιακό τοίχωμα μετά από καισαρική. Μπορεί να αφορούν, επίσης, το ενδομήτριο, ιδιαίτερα το σημείο πρόσφυσης του πλακούντα.
    • Λοιμώξεις για τις οποίες ευθύνονται πολλά μικρόβια: το αρχικό παθογόνο συχνά δεν αναγνωρίζεται.

    Στα βακτηρίδια που απομονώνονται, συνήθως, συμπεριλαμβάνονται:

    • Αερόβια/τα δυνητικώς αερόβια - Στρεπτόκοκκοι της ομάδας Α, Β και D. Ο εντερόκοκκος, Gram (-) βακτηρίδια (Ε. Coli, Klebsiella και Proteus sp.) ο σταφυλόκοκκος aureus, ο σταφυλόκοκκος epidermis, η Gardnerella vaginalis και ο Hemophilus infuenza
    • Αναερόβια - Peptococcus sp., peptostreptococcus sp., Fusobacterium sp.
    • Άλλα - Mycoplasma hominis, Clamydia trachomatis, Urea urealyticum

    Μετά τον τοκετό, το γεννητικό σύστημα μιας γυναίκας είναι επιρρεπές σε μόλυνση. Η μόλυνση μπορεί να περιορίζεται στην κοιλότητα και το τοίχωμα της μήτρας της ή μπορεί να εξαπλωθεί πέρα ​​από να προκαλέσει σηψαιμία ή άλλες ασθένειες, ειδικά όταν το ανοσοποιητικό σύστημα είναι εξασθενημένο ή μετά από σοβαρή αιμορραγία. Η φλεγμονώδης λοίμωξη είναι συχνή στην  επιφάνεια του εσωτερικού της μήτρας μετά τον διαχωρισμό του πλακούντα (μετά τον τοκετό). Αλλά οι παθογόνοι οργανισμοί μπορούν, επίσης, να επηρεάσουν τις ρήξεις οποιουδήποτε μέρους του γεννητικού συστήματος της γυναίκας. Από οποιαδήποτε πύλη, μπορούν να εισβάλουν στην κυκλοφορία του αίματος και στο λεμφικό σύστημα να προκαλέσουν σήψη, κυτταρίτιδα (φλεγμονή του συνδετικού ιστού) και πυελική ή γενικευμένη περιτονίτιδα. Η σοβαρότητα της ασθένειας εξαρτάται από την μολυσματικότητα του μολυσματικού οργανισμού, την αντίσταση των ιστών που προσβάλλονται και τη γενική υγεία της γυναίκας. Οι οργανισμοί που, συνήθως, παράγουν αυτή τη μόλυνση είναι ο Streptococcus pyogenes. σταφυλόκοκκοι (κάτοικοι του δέρματος και των σπυριών). Οι αναερόβιοι στρεπτόκοκκοι, οι οποίοι ευδοκιμούν σε αποκεντρωμένους ιστούς, μπορεί να υπάρχουν μετά δύσκολο τοκετό και μη τήρηση της αντισηψίας. Το Escherichia coli και το Clostridium perfringens (κάτοικοι του εντέρου) και το Clostridium tetani, μπορεί, επίσης, να προκαλέσουν λοίμωξη.

    postpartum infection 3

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΕΠΙΛΟΧΕΙΑΣ ΛΟΙΜΩΞΗΣ

    • Μικροβιακή μόλυνση (κατά την εξέταση του τραχήλου, τους χειρισμούς παρακολούθησης των λειτουργιών του εμβρύου ή τους χειρουργικούς χειρισμούς)
    • Απώλεια αίματος
    • Καισαρική τομή - ο κίνδυνος αυξάνεται σε περιπτώσεις πρόπτωσης του ομφάλιου λώρου ή άκρου του εμβρύου
    • Διαβήτης
    • Εθισμός σε φάρμακα
    • Ιστορικό σεξουαλικώς μεταδιδόμενων νόσων
    • Ανεπάρκεια του ανοσοποιητικού συστήματος
    • Οικονομική ανέχεια
    • Μικροβιακή κολπίτιδα
    • Ουρολοίμωξη
    • Κακή διατροφή
    • Παχυσαρκία
    • Προϋπάρχουσα χοριοαμνιοΐτιδα
    • Πρόωρος τοκετός
    • Πρώιμη ρήξη μεμβρανών
    • Παρατεταμένος τοκετός 
    • Τραύμα
    • Στρεπτόκκοκκος της ομάδας Β

    Οι παράγοντες κινδύνου με σειρά φθίνουσας συχνότητας περιλαμβάνουν: ενδομητρίτιδα, λοίμωξη του ουροποιητικού συστήματος, πνευμονία/ατελεκτασία, λοίμωξη τραύματος και σηπτική πυελική θρομβοφλεβίτιδα.

    Οι σηπτικοί παράγοντες κινδύνου για κάθε πάθηση παρατίθενται κατά σειρά μετά τον τοκετό (PPD) κατά την οποία εμφανίζεται γενικά η κατάσταση.

    PPD 0: Οι παράγοντες κινδύνου ατελεκτασίας περιλαμβάνουν γενική αναισθησία, κάπνισμα τσιγάρων και αποφρακτική πνευμονοπάθεια.
    PPD 1–2: Οι παράγοντες κινδύνου των λοιμώξεων του ουροποιητικού συστήματος περιλαμβάνουν πολλαπλό καθετηριασμό, πολλαπλές κολπικές εξετάσεις κατά τη διάρκεια της εργασίας και βακτηριουρία που δεν έχει υποβληθεί σε θεραπεία.
    PPD 2–3: Οι παράγοντες κινδύνου της ενδομητρίτιδας (η πιο συχνή αιτία) περιλαμβάνουν καισαρική τομή έκτακτης ανάγκης, παρατεταμένη ρήξη της μεμβράνης, και πολλαπλές κολπικές εξετάσεις.
    PPD 4-5: Οι παράγοντες κινδύνου λοίμωξης τραύματος περιλαμβάνουν καισαρική τομή έκτακτης ανάγκης, παρατεταμένη ρήξη μεμβράνης, παρατεταμένη εργασία και πολλαπλή κολπική εξέταση κατά τη διάρκεια της εργασίας.
    PPD 5–6: Οι παράγοντες κινδύνου της σηπτικής πυελικής θρομβοφλεβίτιδας περιλαμβάνουν καισαρική τομή έκτακτης ανάγκης, παρατεταμένη ρήξη μεμβράνης, παρατεταμένη εργασία και  δύσκολη γέννηση από τον κόλπο.
    PPD 7-21: Οι παράγοντες κινδύνου μαστίτιδας περιλαμβάνουν το τραύμα της θηλής από το θηλασμό.

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΕΠΙΛΟΧΕΙΑΣ ΛΟΙΜΩΞΗΣ

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΕΠΙΛΟΧΕΙΑΣ ΛΟΙΜΩΞΗΣ

    • Πυρετός άλλης αιτιολογίας:
    1. Ουρολοίμωξη
    2. Λοίμωξη αναπνευστικού
    3. Μαστίτιδα ή διάταση του μαστού
    4. Θρομβοφλεβίτιδα
    5. Επιμόλυνση τραύματος

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ ΕΠΙΛΟΧΕΙΑΣ ΛΟΙΜΩΞΗΣ

    • Απόλυτος αριθμός λευκών αιμοσφαιρίων
    • Καλλιέργειες υλικού από το γεννητικό σύστημα
    • Έλεγχος επιχρίσματος αμνιακού υγρού για ύπαρξη λευκών αιμοσφαιρίων και βακτηριδίων
    • Καλλιέργειες αίματος

    Φάρμακα που μπορεί να μεταβάλλουν τα ευρήματα:

    Προηγηθείσα λήψη αντιβιοτικών μπορεί να τροποποιήσει τα αποτελέσματα των καλλιεργειών

    ΠΑΘΟΛΟΓΟΑΝΑΤΟΜΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    • Στις ιστολογικές τομές φαίνεται μία επιφανειακή στιβάδα μολυσμένου νεκρωτικού υλικού
    • Περιτονίτιδα (μέσω λεμφαγγειακής διασποράς)
    • Μπορεί να δημιουργηθεί φλεγμονή στα άκρα του πλατέος συνδέσμου, συνήθως, μετά από καισαρική τομή. Σπάνια εξελίσσεται σε απόστημα
    • Μπορεί να αναπτυχθεί θρόμβωση σε οποιαδήποτε από τις φλέβες της πυέλου, συμπεριλαμβανομένης και της κάτω κοίλης φλέβας

    ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΗ

    • Αξονική τομογραφία ή καλύτερα Μαγνητική τομογραφία για έλεγχο θρομβοφλεβίτιδας
    • Υπερηχογράφημα (ευαίσθητη μέθοδος για τον έλεγχο αποστήματος)

    ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΕΣ ΜΕΘΟΔΟΙ

    Καλλιέργεια υλικού που έχει ληφθεί με παρακέντηση του Δουγλάσσειου  

    Ο πυρετός διαγιγνώσκεται όταν:

    Η αύξηση της θερμοκρασίας πάνω από 38 ° C διατηρείται για 24 ώρες ή επαναλαμβάνεται κατά την περίοδο από το τέλος της πρώτης έως το τέλος της 10ης ημέρας μετά τον τοκετό ή την άμβλωση. 
    Από του στόματος θερμοκρασία 38 ° C  ή περισσότερο σε δύο από τις πρώτες δέκα ημέρες μετά τον τοκετό. 

    Λοιμώξειςς: ενδομητρίτιδα (φλεγμονή της εσωτερικής επένδυσης της μήτρας), μητροφλεβίτιδα (φλεγμονή των φλεβών της μήτρας) και περιτονίτιδα (φλεγμονή της μεμβράνης της επένδυσης της κοιλιάς)
    Σοβαρότητα της λοίμωξης: λιγότερο σοβαρή λοίμωξη (πολλαπλασιασμός μικροβίων) ή πιθανώς απειλητική για τη ζωή σήψη (ανεξέλεγκτος και ανεξέλεγκτος πολλαπλασιασμός μικροβίων σε όλη τη ροή του αίματος).
    Η ενδομητρίτιδα είναι μια μικροβιακή μόλυνση. Περιλαμβάνει συχνά οργανισμούς όπως Ureaplasma, Streptococcus, Mycoplasma και Bacteroides, και μπορεί, επίσης, να περιλαμβάνει οργανισμούς όπως Gardnerella, Chlamydia, Lactobacillus, Escherichia και Staphylococcus. 

    postpartum infection 5

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΕΠΙΛΟΧΕΙΑΣ ΛΟΙΜΩΞΗΣ

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ

    • Χορήγηση αντιβιοτικών ενδοφλεβίως και στενή παρακολούθηση
    • Τα επιμολυσμένα τραύματα θα πρέπει να διανοιχθούν, ώστε να είναι εφικτή η παροχέτευση
    • Οι περιπτώσεις νεκρώσεως της περιτονίας απαιτούν ευρύ χειρουργικό καθαρισμό
    • Σε περιτονίτιδα θα πρέπει να γίνει απεικονιστικός έλεγχος για να εντοπισθεί το αίτιο
    • Χειρουργική αντιμετώπιση μπορεί να είναι απαραίτητη για την παροχέτευση ή την αποσυμφόρηση του εντέρου
    • Η χειρουργική παροχέτευση του φλέγμονα δεν ενδείκνυται, εκτός και αν υπάρχει διαπύηση
    • Διατήρηση ισοζυγίου υγρών

    ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    • Αποφυγή των σεξουαλικώς μεταδιδόμενων νοσημάτων
    • Ενημέρωση πριν τον τοκετό για το ενδεχόμενο πρώιμης ρήξης των υμένων ή πρόωρου τοκετού

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΠΙΛΟΧΕΙΑΣ ΛΟΙΜΩΞΗΣ

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ

    Προτιμώνται:

    1. Αμπικιλλίνη 1-2 gr ΕΦ/6ωρο μαζί με 
    2. Μετρονιδαζόλη 7,5 mg/Kg/6ωρο μαζί με
    3. Γενταμυκίνη 2 mg/Kg/ημέρα σε εφ' άπαξ δόση

    Άλλα που έχουν αποδειχθεί αποτελεσματικά:

    1. Μονοθεραπεία με αντιβιοτικό της ομάδας της β-λακτάμης (αμπικιλλίνη, κεφοξιτίνη, άλλα)
    2. Κλινδαμυκίνη 1.200-2.700 mg/ημέρα σε διαιρεμένες δόσεις σε συνδυασμό με γενταμυκίνη
    3. Μετρονιδαζόλη μαζί με γενταμυκίνη
    4. Χλωραμφενικόλη σε συνδυασμό με β-λακτάμη για βαριά πυελική φλεγμονή-σήψη

    Αντιβιοτικά από του στόματος:

    1. Αμοξυκιλλίνη 500 mg 3 φορές την ημέρα χορηγείται αφού η ασθενής έχει παραμείνει απύρετη επί 24ωρο. Στις περισσότερες περιπτώσεις δεν θεωρείται απαραίτητη

    Αντενδείξεις:

    • Αλλεργία στο φάρμακο
    • Νεφρική ανεπάρκεια (αμινογλυκοσίδες)
    • Η χλωραμφενικόλη, η σουλφαμεθοξαζόλη, οι τετρακυκλίνες, οι φλουοροκινολόνες πρέπει να αποφεύγονται πριν τον τοκετό, καθώς και κατά τη διάρκεια του θηλασμού

    Προφυλάξεις:

    • Η χλωραμφενικόλη προκαλεί μυελική απλασία
    • Η κλινδαμυκίνη και άλλα αντιβιοτικά, μερικές φορές προκαλούν ψευδομεμβρανώδη κολίτιδα

    ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΑ ΦΑΡΜΑΚΑ

    • Πιπερακιλλίνη, Μεζλοσιλλίνη, Κεφοπεραζόνη, Αμπικιλλίνη/σουλμπακτάμη, Κεφοτετάνη, Κεφοταξίμη, άλλα
    • Η αγωγή θα πρέπει να βασίζεται στις καλλιέργειες, τις δοκιμασίες ευαισθησίας και την κλινική ανταπόκριση

    Τα αντιβιοτικά έχουν χρησιμοποιηθεί για την πρόληψη και τη θεραπεία αυτών των λοιμώξεων, ωστόσο η κατάχρηση αντιβιοτικών είναι ένα σοβαρό πρόβλημα για την παγκόσμια υγεία.

    Ατελεκτασία: ήπιος έως μέτριος πυρετός, καμία αλλαγή ή ήπιος ρυθμός στην ακρόαση στο στήθος. Διαχείριση: πνευμονικές ασκήσεις, διέγερση (βαθιές αναπνοές και περπάτημα)

    Λοίμωξη του ουροποιητικού συστήματος: υψηλός πυρετός, αδιαθεσία, κόπωση της σπονδυλικής στήλης. Αντιμετώπιση: αντιβιοτικά σύμφωνα με την ευαισθησία της καλλιέργειας (κεφαλοσπορίνη).

    Ενδομητρίτιδα: μέτριος πυρετός, εξαιρετική ευαισθησία της μήτρας, ελάχιστα κοιλιακά ευρήματα. Αντιμετώπιση: αντιβιοτικά ευρέως φάσματος για την κάλυψη πολυμικροβιακών οργανισμών: κλινδαμυκίνη, γενταμυκίνη, προσθήκη αμπικιλλίνης εάν δεν υπάρχει ανταπόκριση, δεν απαιτούνται καλλιέργειες.

    Λοίμωξη τραύματος: επίμονος πυρετός κατά την εξάπλωση παρά αντιβιοτικά, ερύθημα τραύματος ή διακύμανση, αποστράγγιση πληγών. Αντιμετώπιση: αντιβιοτικά για κυτταρίτιδα, άνοιγμα και αποστράγγιση πληγής, εμπότιση με αλατούχο διάλυμα δύο φορές την ημέρα, δευτερογενές κλείσιμο.

    Σηπτική πυελική θρομβοφλεβίτιδα: παρατεταμένος πυρετός, παρά τα αντιβιοτικά, συνήθως, φυσιολογικές κοιλιακές ή πυελικές εξετάσεις. Αντιμετώπιση: Ηπαρίνη ενδοφλέβια για 7–10 ημέρες σε ρυθμούς επαρκείς για να παρατείνει το PTT για να διπλασιάσει τις τιμές αναφοράς.

    Μαστίτιδα: μονομερές, εντοπισμένο ερύθημα, οίδημα, ευαισθησία. Αντιμετώπιση: αντιβιοτικά για κυτταρίτιδα, ανοιχτό και αποστράγγιση αποστήματος, εάν υπάρχει.

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΑΣΘΕΝΟΥΣ ΜΕ ΕΠΙΛΟΧΕΙΑ ΛΟΙΜΩΞΗ

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    Εξατομικεύεται ανάλογα με τη βαρύτητα

    ΠΡΟΛΗΨΗ/ΑΠΟΦΥΓΗ

    • Τακτική ιατρική παρακολούθηση κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης
    • Εκπαίδευση της ασθενούς σχετικά με την πρώιμη ρήξην των υμένων και τον πρόωρο τοκετό 
    • Ελαχιστοποιείστε τα ιατρογενή - εξέταση του τραχήλου, παρακολούθηση λειτουργιών του εμβρύου
    • Προφυλακτική χορήγηση αντιβιοτικών σε περιπτώσεις καισαρικής υψηλού κινδύνου

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ ΕΠΙΛΟΧΕΙΑΣ ΛΟΙΜΩΞΗΣ

    • Στείρωση (ασυνήθης)
    • Ανάγκη χειρουργικής επεμβάσεως
    • Καταπληξία
    • Θάνατος

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ ΕΠΙΛΟΧΕΙΑΣ ΛΟΙΜΩΞΗΣ

    • Εξαρτάται από την εντόπιση και τη βαρύτητα
    • Στις περισσότερες περιπτώσεις υπάρχει θεαματική ανταπόκριση στη θεραπεία. Σε αντίθετη περίπτωση σκεφτείτε το ενδεχόμενο
    • Οι εγκυμοσύνες στην εφηβική ηλικία θεωρούνται υψηλότερου κινδύνου

    ΚΥΗΣΗ

    Η νόσος είναι μια επιπλοκή της εγκυμοσύνης

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για την επιλόχεια κύηση

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για την επιλόχεια λοίμωξη

    postpartum infection 6

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Σύνδρομο Sheehan

    www.emedi.gr

     

     

     

  • Έρπης της κυήσεως Έρπης της κυήσεως

    Πεμφιγοειδές εξάνθημα κύησης

    Η πεμφιγοειδής δερματοπάθεια κύησης ή έρπητας κυήσεως ή πεμφιγοειδές εξάνθημα κύησης είναι μια αυτοάνοση φλεγμονώδης δερματική νόσος της εγκυμοσύνης, που εμφανίζεται συνήθως στο δεύτερο ή τρίτο τρίμηνο.

    Αρχικά ονομαζόταν έρπης της κυήσεως, λόγω της εμφάνισης φυσαλίδων, αν και δεν σχετίζεται με τον ιό του έρπητα.

    Είναι μια από τις πεμφιγοειδείς ασθένειες.

    Πεμφιγοειδής δερματοπάθεια κύησης

    Η πεμφιγοειδές δερματοπάθεια κύησης είναι μια δερματοπάθεια, με αυτοπεριοριζόμενο εξάνθημα που οφείλεται σε ανοσολογικούς μηχανισμούς και εμφανίζεται, συνήθως, κατά τη διάρκεια της κυήσεως και υποχωρεί μετά τη γέννηση με εξαίρεση, μερικές φορές,  αναζωπύρωση μετά τον τοκετό.

    Μπορεί να εμφανιστεί και σε μεταγενέστερες κυήσεις.

    Χαρακτηρίζεται από κνησμώδεις πολύμορφες φυσαλίδες, βλατίδες και/ή πομφόλυγες που, συχνά, περιορίζονται περιομφαλικά ή σε άλλες περιοχές του κορμού. Προσβάλλει τους γλουτούς, τα αντιβράχια, τις παλάμες ή τα πέλματα και λιγότερο συχνά συμμετέχουν το πρόσωπο και το τριχωτό της κεφαλής. Οι συρρέουσες φυσαλίδες μπορεί να σχηματίσουν φλύκταινα, μπορεί να σπάσουν, να μετατραπούν σε εφελκίδες και στη συνέχεια να επουλωθούν αφήνοντας μελάγχρωση στο δέρμα

    Οι βλεννογόνοι δεν προσβάλλονται, ο εντερικός, όμως, βλεννογόνος μπορεί να παρουσιάσει βλάβες που μοιάζουν με κοιλιακές με κλινικά ικανοποιητική απορρόφηση. 

    Η διάγνωση του έρπητα της κύησης γίνεται σαφής όταν οι δερματικές βλάβες εξελίσσονται σε τεταμένες φουσκάλες κατά το δεύτερο ή τρίτο τρίμηνο της εγκυμοσύνης. Το πρόσωπο και οι βλεννογόνοι, συνήθως, δεν προσβάλλονται. Η νόσος ξεκινά, συνήθως, ως εξάνθημα με φουσκάλες στην περιοχή του ομφαλού και μετά απλώνεται σε ολόκληρο το σώμα. Συνοδεύεται μερικές φορές από υπερυψωμένες, επώδυνες πλάκες. Μετά από μία έως δύο εβδομάδες,οι  μεγάλες, τεταμένες φυσαλίδες, συνήθως, εξελίσσονται σε κόκκινες πλάκες, που περιέχουν διαυγές ή θολερό υγρό με αίμα υγρό. Ο έρπητας της κύησης δημιουργεί μια απόκριση ισταμίνης που προκαλεί ακραίο αίσθημα φαγούρας (κνησμός). Η πεμφιγοειδής δερματοπάθεια κύησης χαρακτηρίζεται από φλεγμονή κατά τη διάρκεια της κύησης και μερικές φορές επανεμφανίζεται μετά την περίοδο τοκετού. Συνήθως μετά τον τοκετό, οι βλάβες θα επουλωθούν εντός μηνών, αλλά μπορεί να επανεμφανιστούν κατά τη διάρκεια της εμμήνου ρύσεως.

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Δέρμα/Εξωκρινείς, Αναπαραγωγικό

    Γενετική: Πιθανή γενετική προδιάθεση, λόγω αυξημένων HLA-A1-B8 και -DR3 αντιγόνων σε πάσχουσες γυναίκες

    Επικρατέστερη ηλικία: Αναπαραγωγική ηλικία

    Επικρατέστερο φύλο: Μόνο γυναίκες

    pemfiga kyhsh 1

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΕΡΠΗΤΑ ΚΥΗΣΗΣ

    Έντονα κνησμώδεις βλατίδες και/ή φυσαλίδες που εμφανίζονται πρώτα περιομφαλικά και στη συνέχεια εξαπλώνονται σε όλο το σώμα

    ΑΙΤΙΑ

    • Άγνωστα, πιθανοί ανοσολογικοί μηχανισμοί
    • Δεν προκαλείται από το ιό του έρπητα

    Παθολογικά, είναι μια αντίδραση υπερευαισθησίας τύπου II, όπου τα κυκλοφορούντα αντισώματα IgG που καθορίζουν το συμπλήρωμα δεσμεύονται σε ένα αντιγόνο (μια πρωτεΐνη 180-kDa, BP-180) στα βασικά κύτταρα της επιδερμίδας στο βασικό έλασμα και συνεπώς στο χόριο), οδηγώντας σε σχηματισμό φυσαλίδων και η επιδερμίδα να διαχωρίζεται από το χόριο. Η πρωταρχική θέση της αυτοανοσίας φαίνεται να μην είναι το δέρμα, αλλά ο πλακούντας, καθώς τα αντισώματα συνδέονται όχι μόνο με την υπόγεια ζώνη μεμβράνης της επιδερμίδας, αλλά και με εκείνη του χοριακού και αμνιακού επιθηλίου. Η αποτυχημένη έκφραση των μορίων MHC τάξης II υποδηλώνει αλλογενή ανοσολογική αντίδραση σε ένα αντιγόνο πλακούντας μήτρας, που πιστεύεται ότι είναι πατρικής προέλευσης. Πρόσφατα, τόσο τα IgA22 όσο και τα IgE24 αντισώματα είτε σε BP180 είτε σε BP230 έχουν, επίσης. ανιχνευθεί στην πεμφιγοειδή κύηση.

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΠΕΜΦΙΓΟΕΙΔΟΥΣ ΚΥΗΣΗΣ

    • Εμφάνιση σε προηγούμενη κύηση
    • Ο απλός έρπης δεν αυξάνει τον κίνδυνο

    Οι έγκυες γυναίκες με πεμφιγοειδή κύηση πρέπει να παρακολουθούνται για καταστάσεις που μπορεί να επηρεάσουν το έμβρυο: χαμηλός ή μειωμένος όγκος αμνιακού υγρού, πρόωρος τοκετός και καθυστέρηση της ενδομήτριας ανάπτυξης. Η έναρξη της πεμφιγοειδούς κύησης στο πρώτο ή το δεύτερο τρίμηνο και η παρουσία φυσαλίδων μπορεί να οδηγήσει σε προβλήματα εγκυμοσύνης, όπως μειωμένη ηλικία κύησης κατά τον τοκετό, πρόωρος τοκετός και παιδιά με χαμηλό βάρος γέννησης. Αυτές οι εγκυμοσύνες πρέπει να θεωρούνται υψηλού κινδύνου και πρέπει να παρέχεται κατάλληλη φροντίδα.

    Συστηματική θεραπεία με κορτικοστεροειδή, γίνεται, αλλά έχει παρενέργειες, για τη μητέρα και το έμβρυο. Το πεμφιγοειδές εξάνθημα επανεμφανίζεται. συνήθως, στις επόμενες εγκυμοσύνες. Η παθητική μεταφορά των αντισωμάτων της μητέρας στο έμβρυο προκαλεί σε μερικά (περίπου 10%) νεογέννητα να αναπτύξουν ήπιες δερματικές αλλοιώσεις, αλλά, συνήθως, επιλύονται εντός εβδομάδων από τον τοκετό.

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΠΕΜΦΙΓΟΕΙΔΟΥΣ ΚΥΗΣΗΣ

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΠΕΜΦΙΓΟΕΙΔΟΥΣ ΚΥΗΣΗΣ

    Άλλες κνησμώδεις καταστάσεις της κυήσεως:

    • Besnier's κνήφη της κυήσεως, με βλατιδώδεις βλάβες που παρουσιάζουν εκδορές, χωρίς φυσαλίδες, συνήθως, περιορίζονται στην εκτατική επιφάνεια των άκρων
    • Βλατιδώδης κνίδωση της κυήσεως με βλατίδες και πλάκες (σύνδρομο PUPPP-pruritic urticarial papules and plaques of pregnancy) που παρουσιάζει κνησμώδεις πλάκες και μικρές βλατίδες που περιβάλλονται από λεπτή ανοιχτόχρωμη άλω χωρίς φυσαλίδες. Το PUPPP ξεκινά, συνήθως, σε περιοχές με ραγάδες στην κοιλιά και τελειώνει εντός δύο εβδομάδων μετά τον τοκετό. Το PUPPP δεν είναι αυτοάνοση ασθένεια
    • Ερπητοειδές κηρίο που εκδηλώνεται με αποστειρωμένες φλύκταινες, όχι φυσαλίδες και μπορεί να προσβάλλει τους βλεννογόνους, τη βουβωνική χώρα και την άνω επιφάνεια των μηρών
    • Βλατιδώδης δερματίτιδα της κυήσεως

    Καταστάσεις που δε σχετίζονται με την κύηση:

    • Ερπητοειδής δερμτίτιδα (χρονιότερη πορεία, συχνότερη σε μεσήλικες άνδρες)
    • Πομφολυγώδες πεμφιγοειδές
    • Φαρμακευτικό εξάνθημα συμπεριλαμβανομένου του πολύμορφου ερυθήματος 

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    • PCR για έρπητα αρνητική
    • Καλλιέργεια απλού έρπητα αρνητική
    • Περιφερική ηωσινοφιλία πιθανή

    ΠΑΘΟΛΟΓΟΑΝΑΤΟΜΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    • Υποεπιδερμική φυσαλίδα συχνά με ηωσινοφιλία και οίδημα των δερματικών θηλών
    • Σπάνια, ακανθόλυση
    • Η φλεγμονή περιβάλλει επιπολής και εν τω βάθει τα αγγεία του δέρματος

    ΕΙΔΙΚΕΣ ΔΟΚΙΜΑΣΙΕΣ

    Η βιοψία με άμεσο ανοσοφθορισμό δείχνει έντονη καθήλωση του C3 (100%) και IgG (30-40%) κατά μήκος της βασικής μεμβράνης. Με την τεχνική του έμμεσου ανοσοφθορισμού ανιχνεύονται στον ορό των ασθενών κυκλοφορούντα αυτοαντισώματα IgG (10-20%) εναντίον της βασικής μεμβράνης αν όχι, ανιχνεύεται ο παράγοντας του έρπητα της κυήσεως (HG - μία πρωτεΐνη που καθηλώνει το συμπλήρωμα στη βασική μεμβράνη με in vitro δοκιμασίες στο δέρμα των ασθενών) στους μισούς ασθενείς 

    ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΕΣ ΜΕΘΟΔΟΙ Βιοψία Δέρματος

    pemfiga kyhsh 4

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΕΡΠΗΤΑ ΚΥΗΣΕΩΣ

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ

    • Διάκριση από τη φλεγμονή του έρπητα
    • Ανακούφιση του κνησμού
    • Πρόληψη δευτερογενών επιμολύνσεων 
    • Καταπραϋντικές κομπρέσες με αλουμινόνερο μπορεί να ανακουφίσουν τον κνησμό 

    ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    • Διάκριση από τη φλεγμονή του έρπητα
    • Ενημέρωση για πιθανό κίνδυνο του εμβρύου και την πιθανότητα περιορισμένης προσβολής του νεογέννητου

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ

    Ο πιο αποδεκτός κλασσικός τρόπος για τη θεραπεία του πεμφιγοειδούς κυήσεως είναι με τη χρήση κορτικοστεροειδών, δηλαδή, πρεδνιζόνη και / ή τοπικά στεροειδή, δηλαδή κλοβεταζόλη και βηταμεθαζόνη. Η καταστολή του ανοσοποιητικού συστήματος με κορτικοστεροειδή βοηθά στη μείωση του αριθμού των αντισωμάτων που προσβάλλουν το δέρμα. Η θεραπεία της πεμφιγοειδούς δερματοπάθειας κυήσεως μπορεί να είναι δύσκολη και μπορεί να διαρκέσει αρκετούς μήνες. Ορισμένες περιπτώσεις πεμφιγοειδούς δερματοπάθειας κυήσεως παραμένουν για πολλά χρόνια. Κατά την περίοδο μετά τον τοκετό, εάν είναι απαραίτητο, το πλήρες φάσμα της ανοσοκατασταλτικής θεραπείας μπορεί να χορηγηθεί για περιπτώσεις που δεν ανταποκρίνονται σε θεραπείες με κορτικοστεροειδή, όπως τετρακυκλίνες, νικοτιναμίδη, κυκλοφωσφαμίδη, κυκλοσπορίνη, γκοσερελίνη, αζαθειοπρίνη, δαψόνη, ριτουξιμουμάμπη, ή πλασμαφαίρεση. Μερικές φορές πρέπει να λαμβάνονται υπόψη όταν τα συμπτώματα είναι σοβαρά.

    Δεν υπάρχει θεραπεία για τον έρπητα κύησης. Οι γυναίκες που έχουν έρπητα κυήσεως θεωρούνται σε ύφεση εάν δεν έχουν πλέον φουσκάλες. Η ύφεση μπορεί να διαρκέσει επ 'αόριστον ή μέχρι την επόμενη εγκυμοσύνη. Ο έρπητας κυήσεως εμφανίζεται, συνήθως, σε επόμενες εγκυμοσύνες. 

    • Τοπική χρήση  στεροειδών και αντιϊσταμινικών  σε ήπιο κνησμό 
    • Στους περισσότερους χορηγούνται συστηματικά κορτικοστεροειδή σε δόσεις 20-60 mg/ημέρα (στην ελάχιστη δραστική δόση) ως το τέλος του 1ου μήνα μετά τον τοκετό (ΚΑΛΥΤΕΡΑ ΝΑ ΤΑ ΑΠΟΦΥΓΕΤΕ). Σταθμίζουμε τους κινδύνους της επιδεινωμένης υπεργλυκαιμίας της, ενδεχόμενης επίδρασης στα οστά του εμβρύου και της μητέρας και  της αυξανόμενης ευαισθησίας στις λοιμώξεις... Προσοχή στη χορήγηση κορτιζόνης σε αρρώστους με ανοσοανεπάρκεια, σακχαρώδη διαβήτη, ή θρομβοφλεβίτιδα. Όταν η πρεδνιζόνη χορηγείται για αρκετές εβδομάδες μειώνουμε σταδιακά τη δόση για να αποφύγουμε την ανεπάρκεια αυτής. Η μεθυλπρεδνιζόλη επαυξάνει την τοξικότητα της ερυθρομυκίνης

    ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΑ ΦΑΡΜΑΚΑ

    Πυριδοξίνη

    pemfiga kyhsh 2

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΑΘΕΝΟΥΣ ΜΕ ΕΡΠΗΤΑ ΚΥΗΣΗΣ

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    Προσέχουμε για δευτερογενή μικροβιακή λοίμωξη

    ΠΡΟΛΗΨΗ/ΑΠΟΦΥΓΗ ΠΕΜΦΙΓΟΕΙΔΟΥΣ ΔΕΡΜΑΤΟΠΑΘΕΙΑΣ ΚΥΗΣΕΩΣ

    • Αποφυγή άλλων αρρώστων με λοιμώξεις εξαιτίας των ανοιχτών δερματικών βλαβών και της μειωμένης αντίστασης δευτεροπαθώς από τα κορτικοστεροειδή 
    • Μερικές πηγές συνιστούν καισαρική τομή σε μητέρες που γνωρίζουν ότι νοσούν
    • Αποφυγή χειρισμών μέσω κόλπου όταν προσβάλλονται τα γεννητικα όργανα της μητέρας
    • Χρήση οιστρογόνων ή προγεστερόνης μπορεί να προκαλέσουν αναζωπύρωση

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ

    • Δευτερογενείς μικροβιακή λοίμωξη
    • Υπερβολική χορήγηση φαρμάκων συστηματικά κατά την κύηση
    • Εμβρυϊκός θάνατος
    • Προωρότητα
    • Επιβραδυνόμενη ανάπτυξη εμβρύου
    • Επιπεφυκίτιδα
    • Κερατίτιδα
    • Καταρράκτης
    • Καταπληξία
    • Μετάδοση του έρπητα της κυήσεως στο νεογέννητο

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ

    • Εξαπλώνεται κατά το 2ο-30 τρίμηνο
    • Υποχωρεί μετά τη γέννηση
    • Συχνά αναζωπυρώνεται στη λοχεία 
    • Τείνει να υποτροπιάζει σε επαναλαμβανόμενες κυήσεις
    • Τα συστηματικά στεροειδή μπορεί να καταστείλουν τις νέες βλάβες, να ανακουφίσουν από τον κνησμό και να διακόψουν την πορεία της νόσου, ενώ η γέννηση του εμβρύου μπορεί να επιδεινώσει τη νόσο. ΕΧΟΥΝ, ΟΜΩΣ, ΠΑΡΕΝΕΡΓΕΙΕΣ!!!

    ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    • Κύηση
    • Υδατιδώδης (βοτρυοειδής) μύλη
    • Χοριοκαρκίνωμα 

    ΗΛΙΚΙΑΚΑ ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Παιδιατρικό:

    • Σχετίζεται με πρόωρο τοκετό (22%) και τοκετό νεκρού εμβρύου (< 10%)
    • Οι σπάνιες περιπτώσεις παροδικού νεογνικού έρπητα της κυήσεως  είναι συνήθως ήπιες και υποχωρούν αυτόματα οφείλονται πιθανώς σε παθητική μετάδοση αντισωμάτων κατά της βασικής μεμβράνης και παράγοντα HG

    Κύηση: Εξ ορισμού, η πεμφιγοειδής κύηση είναι μια κατάσταση της κυήσεως και της λοχείας

    pemfiga kyhsh 3

    Τα καλύτερα συμπληρώματα διατροφής για την εγκυμοσύνη

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για την εγκυμοσύνη

    Διαβάστε, επίσης,

    Χρήσιμες πληροφορίες για τον έρπητα γεννητικών οργάνων

    Έρπης ζωστήρας

    HIV λοίμωξη και AIDS

    Ισχιακή προβολή

    Πρόωρος τοκετός

    Σύνδρομο συγγενούς ερυθράς

    Χρήσιμες πληροφορίες για την τοξοπλάσμωση

    Σύνδρομο πλακουντιακής ανεπάρκειας

    Πότε η κύηση είναι υψηλού κινδύνου

    Ο πρόωρος τοκετός χρειάζεται ψυχολογική υποστήριξη

    Χρήσιμες πληροφορίες για την καισαρική τομή

    Οι βιταμίνες για την εγκυμοσύνη

    Το ιώδιο στην εγκυμοσύνη είναι απαραίτητο

    Απαλλαγείτε από τα κονδυλώματα

    Ενδοηπατική χολόσταση της κύησης

    Τα προειδοποιητικά σημεία αποβολής στην εγκυμοσύνη

    Φάρμακα κατά την εγκυμοσύνη

    Υπερθυρεοειδισμός στην εγκυμοσύνη

    Τοξοπλάσμωση στην εγκυμοσύνη

    Η τροφοβλαστική νόσος της κύησης

    Τι να διαλέξετε καισαρική ή φυσιολογικό τοκετό;

    Προσοχή το Revlimid έχει πολλές παρενέργειες

    Σύνδρομο των καθ' έξιν αποβολών

    www.emedi.gr

      

     

  • Χρήσιμες πληροφορίες για τον έρπητα γεννητικών οργάνων Χρήσιμες πληροφορίες για τον έρπητα γεννητικών οργάνων

    Λοίμωξη με ιό του απλού έρπητα (συνήθως HSV-2) που προσβάλλει τα γεννητικά όργανα

     

    Ο έρπης των γεννητικών οργάνων είναι μια λοίμωξη από τον ιό του απλού έρπητα (HSV) των γεννητικών οργάνων.

    Οι περισσότεροι άνθρωποι δεν έχουν καθόλου ή ήπια συμπτώματα και ως εκ τούτου δεν γνωρίζουν ότι έχουν μολυνθεί.

    Όταν υπάρχουν συμπτώματα, συνήθως περιλαμβάνουν μικρές φυσαλίδες που ανοίγουν για να σχηματίσουν επώδυνα έλκη.

    Μπορεί επίσης να εμφανιστούν συμπτώματα που μοιάζουν με γρίπη, όπως πυρετός, πόνος ή πρησμένοι λεμφαδένες.

    Η έναρξη είναι συνήθως περίπου 4 ημέρες μετά την έκθεση με συμπτώματα που διαρκούν έως και 4 εβδομάδες. Μόλις μολυνθούν, ενδέχεται να εμφανιστούν περαιτέρω κρούσματα, αλλά γενικά είναι πιο ήπια. 

    Η ασθένεια, συνήθως, εξαπλώνεται με άμεση επαφή των γεννητικών οργάνων με την επιφάνεια του δέρματος ή εκκρίσεις κάποιου που έχει μολυνθεί. Αυτό μπορεί να συμβεί κατά τη διάρκεια του σεξ, συμπεριλαμβανομένου του πρωκτικού και του στοματικού σεξ. Δεν απαιτούνται πληγές για να συμβεί μετάδοση. Ο κίνδυνος εξάπλωσης μεταξύ ενός ζευγαριού είναι περίπου 7,5% σε ένα χρόνο. Ο HSV ταξινομείται σε δύο τύπους, HSV-1 και HSV-2. Αν και συνήθως, ο έρπητας των γεννητικών οργάνων προκαλείται, κυρίως, από τον HSV-2, ο γεννητικός παράγοντας HSV-1 έχει γίνει πιο συχνός στον ανεπτυγμένο κόσμο. Η διάγνωση μπορεί να γίνει εξετάζοντας τις βλάβες με  PCR ή ιογενή καλλιέργεια ή εξετάσεις αίματος για συγκεκριμένα αντισώματα. 

    Οι προσπάθειες για την πρόληψη της λοίμωξης περιλαμβάνουν τη μη σεξουαλική επαφή, τη χρήση προφυλακτικών και τη σεξουαλική επαφή μόνο με κάποιον που δεν έχει μολυνθεί. Μόλις κάποιος μολυνθεί, δεν υπάρχει θεραπεία. Τα αντιιικά φάρμακα μπορούν, ωστόσο, να αποτρέψουν τα κρούσματα ή να μειώσουν τα κρούσματα εάν εμφανιστούν. Η μακροχρόνια χρήση αντιικών μπορεί, επίσης, να μειώσει τον κίνδυνο περαιτέρω εξάπλωσης. 

    Το 2015 περίπου 846 εκατομμύρια άνθρωποι (12% του παγκόσμιου πληθυσμού), είχαν έρπητα των γεννητικών οργάνων.

    Οι γυναίκες προσβάλλονται από τους άνδρες. 

    Όσες γυναίκες έχουν κάνει το εμβόλιο HPV έχουν μεγάλο κίνδυνο για έρπητα γεννητικών οργάνων.

    Οι επιπλοκές περιλαμβάνουν: ασηπτική μηνιγγίτιδα, αυξημένο κίνδυνο HIV AIDS εάν εκτίθενται σε θετικά στον ιό HIV άτομα και να εξαπλωθεί στο μωρό κατά τη διάρκεια του τοκετού με αποτέλεσμα τον έρπητα του νεογνού.

    Ο Έρπης γεννητικών οργάνων είναι λοίμωξη με ιό του απλού έρπητα (συνήθως HSV-2) που προσβάλλει τα γεννητικά όργανα.

    • Πρωτοπαθής έρπης γεννητικών οργάνων - αρχικά φλεγμονή απλού έρπητα. Μη ύπαρξη αντισωμάτων σε HSV συνεπάγεται προσβολή των γεννητικών οργάνων
    • Πρώτο επεισόδιο έρπητα γεννητικών οργάνων (μη πρωτοπαθής) - προηγούμενη λοίμωξη με έναν ορότυπο απλού έρπητα, πρώτη προσβολή των γεννητικών οργάνων
    • Υποτροπιάζων έρπης γεννητικών οργάνων

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Νευρικό, Δέρμα/Εξωκρινείς, Αναπαραραγωγικό

    Επικρατέστερη ηλικία: 18-40 ετών

    Επικρατέστερο φύλλο: Γυναίκες > Άνδρες

    herpes genital 10

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΕΡΠΗΤΑ ΓΕΝΝΗΤΙΩΝ ΟΡΓΑΝΩΝ

    Στους άνδρες, οι βλάβες εμφανίζονται στη βάλανο πέους, στον άξονα του πέους ή σε άλλα μέρη της γεννητικής περιοχής, στον εσωτερικό μηρό, στους γλουτούς ή στον πρωκτό.

    Στις γυναίκες, οι βλάβες εμφανίζονται πάνω ή κοντά στην ηβική περιοχή, την κλειτορίδα ή άλλα μέρη του αιδοίου, των γλουτών ή του πρωκτού. 

    Άλλα συχνά συμπτώματα: πόνος, κνησμός και κάψιμο, έκκριμα από το πέος ή τον κόλπο, πυρετός, πονοκέφαλος, μυϊκός πόνος (μυαλγία), πρησμένοι λεμφαδένες και αδιαθεσία. Οι γυναίκες συχνά εμφανίζουν επιπλέον συμπτώματα: επώδυνη ούρηση (δυσουρία) και τραχηλίτιδα.

    Η ερπητική πρωκτίτιδα (φλεγμονή του πρωκτού και του ορθού) είναι συχνή για άτομα που συμμετέχουν σε πρωκτική επαφή. 

    Μετά από 2-3 εβδομάδες, οι υπάρχουσες βλάβες εξελίσσονται σε έλκη και στη συνέχεια σε κρούστα και επουλώνονται, αν και οι βλάβες στις βλεννογόνιες επιφάνειες μπορεί να μη σχηματίσουν ποτέ κρούστα. Σε σπάνιες περιπτώσεις, η εμπλοκή της ιερής περιοχής του νωτιαίου μυελού μπορεί να προκαλέσει οξεία κατακράτηση ούρων και μονόπλευρα συμπτώματα και σημεία μυελίτιδας: πόνος, απώλεια αίσθησης, μη φυσιολογικές αισθήσεις (παραισθησία) και εξάνθημα. Ιστορικά, αυτό έχει ονομαστεί σύνδρομο Elsberg.

    Πρωτοπαθής έρπητας των γεννητικών οργάνων:

    • Πυρετός
    • Κεφαλαλγία
    • Κόπωση
    • Μυαλγία 
    • Καύσος και πόνος γεννητικών οργάνων
    • Δυσουρία (γυναίκες)
    • Βουβωνική λεμφαδενοπάθεια
    • Άσηπτη μηνιγγίτιδα στο 30%
    • Φυσαλίδες πάνω σε οιδηματώδη ευρηθηματώδη βάση με εξελκώσεις και εφελκίδες, οι οποίες υποχωρούν αυτόματα μέσα σε 21 ημέρες
    • Αμφοτερόπλευρες βλάβες που προσβάλλουν πρωτοπαθώς τα εξωτερικά γεννητικά όργανα: Γυναίκες - χείλη μικρά και μεγάλα, έσω επιφάνεια των μηρών, κολπικός βλεννογόνος, τράχηλος της μήτρας, περιπρωκτικό δέρμα, άνδρες - βάλανος και σώμα του πέους, ουρήθρα

    Μη πρωτοπαθής (1ο επεισόδιο) έρπης γεννητικών οργάνων

    • Καυσοειδής πόνος των γεννητικών οργάνων
    • Φυσαλίδες πάνω σε μη οιδηματώδη ευρυθηματώδη βάση οι οποίες εξελκώνονται, εφελκιδοποιούνται και υποχωρούν αυτόματα μέσα σε 14-17 ημέρες

    Μη πρωτοπαθής - υποτροπιάζων έρπης γεννητικών οργάνων:

    Μετά από ένα πρώτο επεισόδιο του έρπητα των γεννητικών οργάνων που προκαλείται από τον HSV-2, θα υπάρξει τουλάχιστον μία υποτροπή στο περίπου 80% των ανθρώπων, ενώ το ποσοστό υποτροπής για τα γεννητικά όργανα του έρπητα που προκαλείται από τον HSV-1 είναι περίπου 50%. Ο έρπητας γεννητικών οργάνων που προκαλείται από τον HSV-2 υποτροπιάζει κατά μέσο όρο τέσσερις έως έξι φορές το χρόνο, ενώ η μόλυνση από τον HSV-1 εμφανίζεται μόνο μία φορά το χρόνο. 

    Τα άτομα με υποτροπιάζοντα έρπητα των γεννητικών οργάνων μπορούν να υποβληθούν σε θεραπεία με κατασταλτική θεραπεία, η οποία συνίσταται σε καθημερινή αντιική θεραπεία με χρήση ασυκλοβίρης, βαλακυκλοβίρης ή φαμσικλοβίρης. Η κατασταλτική θεραπεία μπορεί να είναι χρήσιμη σε εκείνους που έχουν τουλάχιστον τέσσερις υποτροπές ανά έτος. Τα άτομα με χαμηλότερα ποσοστά υποτροπής πιθανότατα θα έχουν, επίσης, λιγότερες υποτροπές με κατασταλτική θεραπεία. Η κατασταλτική θεραπεία θα πρέπει να διακοπεί μετά από ένα έτος το πολύ για να επανεκτιμηθεί η συχνότητα υποτροπής. 

    • Πρόδρομα συμπτώματα - καύσος, μούδιασμα, μυρμηγκίαση, υπαισθησία στην περιοχή των προηγούμενων βλαβών, η οποία εμφανίζεται περίπου 24 ώρες πριν την έκθεση και νέων φυσαλίδων 
    • Καυσοειδής πόνος γεννητικών οργάνων
    • Φυσαλίδες πάνω σε μη οιδηματώδη, ευρυθηματώδη βάση οι οποίες εξελκώνονται, εφελκιδοποιούνταικαι υποχωρούν αυτόματα μέσα σε 7-10 ημέρες
    • Ετερόπλευρες βλάβες

    ΑΙΤΙΑ ΕΡΠΗΤΑ ΓΕΝΝΗΤΙΩΝ ΟΡΓΑΝΩΝ

    • Ιός του απλού έρπητα
    • Τύπος 1 (HSV-1) - 10-30%
    • Τύπος 2 (HSV-2) - 70-90%

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΕΡΠΗΤΑ ΓΕΝΝΗΤΙΩΝ ΟΡΓΑΝΩΝ

    Πρωτοπαθής ενοφθαλμισμός:

    • Σεξουαλική επαφή
    • Επιθέματα - βρεγμένες πετσέτες (σπάνια)

    Υποτροπιάζων (εκλυτικοί παράγοντες):

    • Τραυματισμός γεννητικών οργάνων
    • Έμμηνος ρύση
    • Παρεμπίπτουσα φλεγμονή
    • Συναισθηματικό στρες

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΕΡΠΗΤΑ ΓΕΝΝΗΤΙΩΝ ΟΡΓΑΝΩΝ

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΕΡΠΗΤΑ ΓΕΝΝΗΤΙΩΝ ΟΡΓΑΝΩΝ

    • Σύφιλη
    • Μαλακό έλκος
    • Αφροδίσιο λεμφοκοκκίωμα
    • Μη τυπικές ακροχόρδονες των γεννητικών οργάνων
    • Ψώρα
    • Μολυσματική τέρμινθος
    • Αλλεργική δερματίτιδα εξ επαφής
    • Τραύμα

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ δερματίτιδα εξ επαφής

    • Καλλιέργεια ιστών - απομόνωση του ιού από το υγρό των φυσαλίδων ή από τις εφελκίδες
    • Επίχρισμα PAP (Παπανικολάου)
    • ELISA, δοκιμασία άμεσου ανοσοφθορισμού (DFA), ραδιοανοσολογική μέθοδος (RIA), δοκιμασία συνδέσεως του συμπληρώματος. Ευαισθησία - 80% συγκριτικά με την καλλιέργεια. Πρωτοπαθής έρπης - 4x αύξηση των τίτλων αντισωμάτων κατά την οξεία φάση και την ανάρρωση υποτροπιάζων έρπης - δεν αυξάνονται οι τίτλοι
    • PCR- αλυσιδωτή αντίδραση πολυμεράσης

    Φάρμακα που μπορεί να μεταβάλλουν τα ευρήματα:

    Στυλεοί με συγκολλητική ουσία το ασβέστιο δεν συνιστώνται για καλλιέργεια

    Διαταραχές που μπορεί να μεταβάλλουν τα ευρήματα: Ο ιός ανεμοβλογιάς - έρπητα 

    ΠΑΘΟΛΟΓΟΑΝΑΤΟΜΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ δερματίτιδα εξ επαφής

    Ιστολογικές - κυτταρολογικές αλλοιώσεις:

    • Ενδοκυττάριο οίδημα των επιθηλιακών κυττάρων
    • Πυρηνική καθήλωση της χρωματίνης
    • Σχηματισμός ενδοκυττάριων εγκλείστων Cowdy τύπου Α
    • Συγκόλληση κυττάρων σε πολυπύρηνα γιγαντοκύτταρα

    herpes genital 3

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΕΡΠΗΤΑ ΓΕΝΝΗΤΙΩΝ ΟΡΓΑΝΩΝ

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ

    • Αναλγητικά - NSAID's
    • Τοπικά αναισθητικά - λιδοκαϊνη
    • Ψυχρές κομπρέσες - αλουμινόνερο 4-6 φορές ημερησίως
    • Επιθέματα με πάγο στο περίνεο
    • Καθιστικά μπάνια
    • Τοπική υγιεινή περινέου
    • Αποφυγή επαφής σε ενεργό νόσο.
    • Ανάπαυση αν συνυπάρχουν συστηματικές εκδηλώσεις

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ

    Ασυκλοβίρη (Zovirax):

    • Πρωτοπαθής ή πρώτο επεισόδιο: 200 mg από το στόμα 5 φορές την ημέρα για 7-10 μέρες
    • Βαριά τοπική ή γενικευμένη νόσος: 5mg/Kg ΕΦ κάθε 8 ώρες για 7 ημέρες
    • Εγκεφαλίτιδα: 10 mg/Kg ΕΦ κάθε 8 ώρες για 10 ημέρες
    • Υποτροπιάζων: 200 mg από το στόμα 5 φορές την ημέρα x 5 ημέρες
    • Χρόνια καταστολή: 400 mg από το στόμα εφ' άπαξ 2 φορές ή 200 mg από το στόμα 2-5 φορές την ημέρα

    Αντενδείξεις: Διαπιστωμένη αλλεργία στην ασυκλοβίρη

    Προφυλάξεις:

    • Δεν εγκρίνεται για συνεχή χρήση κατά την κύηση
    • Το φάρμακο αποβάλλεται στο μητρικό γάλα
    • Προσαρμογή της δοσολογίας στις περιπτώσεις με σοβαρή νεφρική βλάβη

    Σημαντικές πιθανές αλληλεπιδράσεις:

    Ακυκλοβίρη (Zovirax)

    • Μεθοτρεξάτη - χορηγείται με επιφύλαξη σε ασθενείς που παρουσίασαν νευρολογικές διαταραχές από ενδορραχιαία λήψη μεθοτρεξάτης
    • Ιντερφερόνη - η ακυκλοβίρη έχει συνεργική δράση in vitro με την ιντερφερόνη. Χορηγείται με επιφύλαξη σε ασθενείς που παρουσίασαν στο παρελθόν νευρολογικές διαταραχές
    • Προβενεσίδη - αυξάνει την απέκκριση από τους νεφρούς κι ελαττώνει τη συγκέντρωση στον ορό

    ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΑ ΦΑΡΜΑΚΑ

    • Αλοιφή ασυκλοβίρης - λιγότερο δραστική από τη συστηματική χορήγηση
    • Foscarnet - 40 mg/Kg ΕΦ κάθε 8 ώρες σε βαρειά νόσο, όταν έχει αποδειχθεί ότι οφείλεται σε είδη ανθεκτικά σε ασυκλοβίρη

    Μόλις μολυνθεί κάποιος, δεν υπάρχει θεραπεία. Τα αντιιικά φάρμακα, όπως η ασυκλοβίρη, η βαλακυκλοβίρη, μπορεί να αποτρέψουν τα κρούσματα ή να μειώσουν τα κρούσματα εάν εμφανιστούν.  Η μακροχρόνια χρήση αντιικών μπορεί, επίσης, να μειώσει τον κίνδυνο περαιτέρω εξάπλωσης.  Όσο περισσότερο ένα άτομο έχει τον ιό, τόσο λιγότερες επιδημίες βιώνει και τόσο πιο δύσκολο θα είναι να μεταδοθεί σε άλλους, λόγω αυτών των ειδικών αντιγόνων και της ενισχυμένης απόκρισης του ανοσοποιητικού συστήματος. 

    Η Acyclovir είναι αντιιικό φάρμακο και μειώνει τον πόνο και τον αριθμό των βλαβών στην αρχική περίπτωση του έρπητα των γεννητικών οργάνων. Επιπλέον, μειώνει τη συχνότητα και τη σοβαρότητα των επαναλαμβανόμενων λοιμώξεων. Διατίθεται σε κάψουλες, δισκία, εναιώρημα, ενέσιμο, σκόνη για ένεση και αλοιφή. Η αλοιφή χρησιμοποιείται τοπικά και μειώνει τον πόνο, μειώνει τον χρόνο επούλωσης και περιορίζει την εξάπλωση της λοίμωξης. 

    Σε άτομα που βιώνουν το πρώτο επεισόδιο του έρπητα των γεννητικών οργάνων, η στοματική ακυκλοβίρη μπορεί να μειώσει τη διάρκεια των συμπτωμάτων και των βλαβών, αλλά έχει πολλές ανεπιθύμητες ενέργειες.

    Η Valacyclovir είναι ένα προφάρμακο που μετατρέπεται σε acyclovir μία φορά στο σώμα. Βοηθά στην ανακούφιση του πόνου και της ταλαιπωρίας και επιταχύνει την επούλωση των πληγών. Υπάρχει μόνο σε καψάκια και το πλεονέκτημά της  είναι ότι έχει μεγαλύτερη διάρκεια δράσης από την ακυκλοβίρη.  Ένα παράδειγμα χρήσης είναι από το στόμα δύο φορές την ημέρα για δέκα ημέρες για πρωτοπαθή βλάβη και δύο φορές την ημέρα για τρεις ημέρες για ένα επαναλαμβανόμενο επεισόδιο. 

    Η Famciclovir είναι ένα άλλο αντιιικό φάρμακο που ανήκει στην ίδια κατηγορία. Η Famciclovir είναι ένα προφάρμακο που μετατρέπεται σε penciclovir στο σώμα. Το τελευταίο είναι αυτό που δρα κατά των ιών. Έχει μεγαλύτερη διάρκεια δράσης από την acyclovir και υπάρχει μόνο σε δισκία. 

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΑΣΘΕΝΟΥΣ ΜΕ ΕΡΠΗΤΑ ΓΕΝΝΗΤΙΚΩΝ ΟΡΓΑΝΩΝ

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    • Οξεία φάση - η παρακολούθηση είναι ενδεδειγμένη όταν υπάρχει κίνδυνος εμφάνισης επιπλοκών
    • Λανθάνουσα λοίμωξη - ετήσια εξέταση με επίχρισμα Pap λεπτομερής εξέταση των εγκύων τόσο πριν τη γέννηση όσο και κατά τον τοκετό

    ΠΡΟΛΗΨΗ/ΑΠΟΦΥΓΗ ΕΡΠΗΤΑ ΓΕΝΝΗΤΙΚΩΝ ΟΡΓΑΝΩΝ

    • Προφυλακτικά/σπερμοκτόνα κατά τη σεξουαλική επαφή
    • Αποφυγή πολλών σεξουαλικών συντρόφων 
    • Αποφυγή του άγχους κατά το δυνατόν

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ ΕΡΠΗΤΑ ΓΕΝΝΗΤΙΚΩΝ ΟΡΓΑΝΩΝ

    • Κολπικό έκκριμα
    • Δευτεροπαθής μικροβιακή λοίμωξη
    • Επίσχεση ούρων
    • Άσηπτη μηνιγγίτιδα
    • Μετάδοση στο νεογέννητο
    • Αυξημένος κίνδυνος λοίμωξης από HIV

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ ΕΡΠΗΤΑ ΓΕΝΝΗΤΙΚΩΝ ΟΡΓΑΝΩΝ

    • Πρωτοπαθής - υποχώρηση των συμπτωμάτων και σημείων σε 14-21 ημέρες
    • Πρώτο επεισόδιο - μη πρωτοπαθής - υποχώρηση των συμπτωμάτων και σημείων σε 14-17 ημέρες
    • Υποτροπιάζων - υποχώρηση των συμπτωμάτων  και σημείων σε 7-10 ημέρες
    • Λανθάνουσα λοίμωξη - υποτροπές > 50% των ατόμων (με μεταβλητή συχνότητα)
    • Λοίμωξη σε ανοσοκατεσταλμένα άτομα - παρατεταμένη βαριά τοπική ή διάσπαρτη νόσος είναι συχνή 

    ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ ΜΕ ΕΡΠΗΤΑ ΓΕΝΝΗΤΙΚΩΝ ΟΡΓΑΝΩΝ

    • Επιχείλιος έρπης 
    • Σύφιλη
    • Γονόρροια 
    • Μη γονοκοκκική ουρηθρίτιδα/τραχηλίτιδα
    • Ακροχόρδονες γεννητικών οργάνων
    • AIDS (HIV)
    • Τριχομοναδική μόλυνση

    ΗΛΙΚΙΑΚΑ ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Παιδιατρικό:

    • Γεννητικές βλάβες σε παιδιά προεφηβικής ηλικίας οδηγούν σε υποψία σεξουαλικής κακοποίησης 
    • Νεογνική λοίμωξη εμφανίζεται σε 1/5.000 τοκετούς ζώντων βρεφών και καταλήγει σε θάνατο ή σοβαρή νευρολογική βλάβη στο 85% των ατόμων. Οι περισσότερες νεογνικές λοιμώξεις προκύπτουν από ασυμπτωματική μετάδοση του ιού εξαιτίας προηγούμενης μητρικής λοίμωξης

    ΚΥΗΣΗ

    • Ο μεγαλύτερος κίνδυνος για νεογνική λοίμωξη εμφανίζεται κατά τη διάρκεια του τοκετού όταν η μητέρα πάσχει από πρωτοπαθή νόσο των γεννητικών οργάνων
    • Η καισαρική τομή ενδείκνυται όταν υπάρχουν γεννητικές βλάβες κατά τη διάρκεια του τοκετού 
    • Σε κάθε βλάβη ύποπτη για έρπη των γεννητικών οργάνων κατά τη διάρκεια της κυήσεως πρέπει να γίνεται καλλιέργεια 
    • Καλλιέργειες ρουτίνας σε γυναίκες με ιστορικό έρπητα γεννητικών οργάνων ενδείκνυνται μόνο κατά την περίοδο του τοκετού
    • Δεν εγκρίνεται η συνεχής χρήση ακυκλοβίρης κατά τη διάρκεια της κυήσεως, χρησιμοποιείται όμως από ορισμένους γιατρούς τις 1-2 τελευταίες εβδομάδες της κυήσεως για να αποφευχθεί η αναζωπύρωση των βλαβών 

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τον έρπητα

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τον έρπητα

    herpes genital 5

    Διαβάστε, επίσης,

    Έρπης ζωστήρας

    HIV λοίμωξη και AIDS

    Θεραπεία του έρπητα ζωστήρα εναλλακτικά

    Όλα τα κόλπα για να θεραπεύσετε τον έρπητα ζωστήρα

    Οι δερματολογικές παθήσεις στην τρίτη ηλικία

    Ενδείξεις βελονισμού

    Μέτρα σε μεταδοτικά νοσήματα

    Protocel για τον καρκίνο

    Όλα τα κόλπα για να θεραπεύσετε τον έρπητα

    'Ερπητας των γεννητικών οργάνων

    Εργαστηριακός έλεγχος για σεξουαλικώς μεταδιδόμενα νοσήματα

    L-αργινίνη, το θαυματουργό αμινοξύ

    Απλός έρπητας οφθαλμού

    Διάγνωση ασθενειών από τα μάτια

    Το σύνδρομο Ramsay Hunt

    Σφένδαμος

    'Ερπητας των γεννητικών οργάνων

    Μέτρα σε μεταδοτικά νοσήματα

    Απλός έρπητας οφθαλμού

    www.emedi.gr