Δευτέρα, 07 Οκτωβρίου 2013 08:24

Εξωσωματική Γονιμοποίηση

Γράφτηκε από την
Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(2 ψήφοι)

Πλήρης ενημέρωση για την εξωσωματική γονιμοποίηση

Ο όρος Εξωσωματική Γονιμοποίηση περιλαμβάνει ένα βαρύ φάσμα τεχνικών που έχουν σκοπό τη βοήθεια υπογόνιμων ζευγαριών στο ν' αποκτήσουν παιδί.

Το ποσοστό επιτυχίας ανά κύκλο προσπάθειας εξαρτάται από πολλούς παράγοντες όπως π.χ. η ηλικία της γυναίκας και το αίτιο της υπογονιμότητας. Συνήθως, το αθροιστικό ποσοστό επιτυχίας μπορεί να φθάσει 60 - 65% μετά από 3 - 4 προσπάθειες.


Προετοιμασία

Κατά τη διάρκεια αυτής της θεραπείας χορηγούνται φάρμακα που έχουν σκοπό τη λήψη περισσότερων ωαρίων από το ένα που παράγει η γυναίκα στο φυσικό της κύκλο.

Στην προσπάθεια ανάπτυξης πολλών ωαρίων θα πρέπει να πάρετε δύο είδη φαρμάκων.

Το πρώτο για καταστολή, δηλαδή να σταματήσει την λανθασμένη έκκριση μιάς ορμόνης (LH) που παράγεται από την υπόφυση στον εγκέφαλο και προκαλεί ωορρηξία.

Το δεύτερο για διέγερση. Οι ενέσεις αυτές περιέχουν τις ίδιες ορμόνες που παράγουν φυσιολογικά, προκειμένου να διεγερθούν οι ωοθήκες και ξεκινήσει η ανάπτυξη του ωοθυλακίου.

Τα παρακάτω αποτελούν ένα παράδειγμα ενός τυπικού κύκλου IVF:

1. Θεραπευτική φάση καταστολής

Φάρμακα που καταστέλλουν την έκριση της LH (agonists, antagonists) (γοναδοτροπίνες) δίνονται είτε υπο μορφή υποδόριων ενέσεων.

Ανάλογα με την θεραπεία επιλέγεται το καταλληλότερο φάρμακο και δοσολογία.

Προσοχή - Τα φάρμακα της καταστολής δεν τα σταματάτε μεχρι την στιγμή της μεσονύχτιας ένεσης.

2. Θεραπευτική φάση διέγερσης:

Μετά από την φάση της καταστολής άρχιζει η πλέον εντατική φάση του προγράμματος, της διέγερσης των ωοθηκών.

Η παρακολούθηση γίνεται με υπερηχογραφικό έλεγχο και αιμοληψία, συνήθως ανά 2- 3 μέρες και οι δόσεις των φαρμάκων εξατομικεύονται. Με το υπερηχογράφημα, που γίνεται διακολπικά, παρακολουθείται η αύξηση του μεγέθους των ωοθυλάκιων, μέσα στα οποία βρίσκονται τα ωάρια. Σκοπός είναι η ανάπτυξη πολλών ωοθυλάκιων μεγέθους πάνω από 18 mm, οπότε θεωρείται ότι τα ωάρια μέσα σε αυτά έχουν ωριμάσει και είναι έτοιμα για ωοληψία. Παράλληλα μετρείται η αύξηση του πάχους του ενδομήτριου. Το ενδομήτριο καλύπτει την ενδομητρική κοιλότητα, στην οποία αργότερα θα μεταφερθούν τα έμβρυα. Με την αιμοληψία ελέγχεται η οιστραδιόλη που παράγεται από τα ωοθυλάκια και είναι, επίσης, δείκτης της ωρίμανσης των ωαρίων. Όταν υπάρχει ικανοποιητικός αριθμό ωοθυλάκιων μεγαλύτερων των 18 mm, ικανοποιητικό πάχος ενδομήτριου και επίσης καλή τιμή οιστραδιόλης επιτυγχάνεται η τελική ωρίμανση των ωαρίων με τη χορήγηση β - χοριακής γοναδοτροπίνης και τριάντα τέσσερις με τριάντα οκτώ ώρες μετά γίνεται η ωοληψία.


Ωοληψία

Η Ωοληψία διαρκεί 15 λεπτά και γίνεται υπό ελαφρά μέθη. Ο γυναικολόγος αναρροφά διακολπικά με μια βελόνα το ωοθυλακικό υγρό από τις ωοθήκες κάτω από υπερηχογραφικό έλεγχο. Το ωοθυλακικό υγρό δίνεται στον εμβρυολόγο για την ανεύρεση των ωαρίων με τη βοήθεια του μικροσκοπίου. Μπορεί να επακολουθήσει χορήγηση φυσικής προγεστερόνης (με τη μορφή χαπιών ή κολπικής κρέμας). Η ορμόνη αυτή θεωρείται ότι βοηθάει στην εμφύτευση.


Γονιμοποίηση

Τα ωάρια μετά την ωοληψία τοποθετούνται μέσα σε καλλιεργητικό υλικό. Στη συνέχεια πραγματοποιείται η γονιμοποίηση με το σπέρμα του συζύγου που έχει ήδη επεξεργαστεί με ειδικές τεχνικές. Το επόμενο πρωί ελέγχεται η γονιμοποίηση των ωαρίων και στις ημέρες που ακολουθούν παρακολουθείται η εξέλιξη τους.


Εμβρυομεταφορά

Είναι μια απλή διαδικασία που δεν απαιτεί αναλγησία. Γίνεται 2 - 3 ημέρες μετά την ωοληψία. Σε ορισμένες περιπτώσεις μπορεί να γίνει σε στάδιο βλαστοκύστης, δηλαδή 6 - 7 ημέρες μετά τη συλλογή των ωαρίων. Τα έμβρυα τοποθετούνται στην ενδομητριακή κοιλότητα με τη βοήθεια ενός λεπτού πλαστικού καθετήρα που περνά μέσα από τον τράχηλο. Ο αριθμός των εμβρύων που θα μεταφερθούν συναποφασίζεται με το ζευγάρι. Εάν υπάρχει μεγάλος αριθμός εμβρύων, μπορούν κάποια από αυτά να καταψυχθούν, ώστε να χρησιμοποιηθούν σε μελλοντική προσπάθεια.


Τεστ Κύησης

Γίνεται 12 μέρες μετά την εμβρυομεταφορά. Περιλαμβάνει λήψη αίματος γιο τον προσδιορισμό της χοριακής γοναδοτροπίνης. Εάν το τεστ είναι θετικό, δυο εβδομάδες αργότερα γίνεται ο πρώτος υπερηχογραφικός έλεγχος κατά τον οποίο φαίνεται ο ενδομητρικός σάκος του/των εμβρύου/ων μέσα στη μήτρα. Αν το τεστ είναι αρνητικό, η φαρμακευτική αγωγή διακόπτεται και γίνεται προσπάθεια για ανάλυση των πιθανών αιτιών της αποτυχίας και λήψη περαιτέρω αποφάσεων.


ΘΕΡΑΠΕΙΕΣ ΥΠΟΓΟΝΙΜΟΤΗΤΑΣ - ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΕΣ ΤΕΧΝΙΚΕΣ

  • Πρόκληση Ωοθυλακιορηξίας

Ενδείκνυται σε γυναίκες με διαταραχές ωοθυλακιορρηξίας, δηλαδή γυναίκες που έχουν άτακτη ή καθόλου περίοδο. Στόχος είναι η διόρθωση της ωοθυλακιορρηκτικής διαταραχής χορηγώντας φάρμακα είτε από το στόμα (κλομιφαίνη) είτε με την μορφή ενέσεων (FSH). Με υπερηχογραφικό έλεγχο παρακολουθείται η ανάπτυξη των ωοθυλακίων και όταν κάποιο από αυτά γίνει μεγαλύτερο από 17 mm προγραμματίζεται η επαφή με το σύζυγο. Πιθανότητες επιτυχίας 6 - 10% ανά κύκλο παρακολούθησης. Πιθανότητα πολύδυμης κύησης 10 - 20%.

  • Πρόκληση Ωοθυλακιορηξίας και ενδομήτριος Σπερματέγχυση (IUI)

•          Ενδείκνυται σε γυναίκες στις οποίες έχει αποτύχει η προηγούμενη θεραπεία, καθώς, επίσης, σε περιπτώσεις ανεξήγητης υπογονιμότητας, τραχηλικού παράγοντα και ήπια προβλήματα ανδρικού παράγοντα (ήπιες διαταραχές σπερμοδιαγράμματος).

•          Η φαρμακευτική αγωγή και η παρακολούθηση είναι η ίδια όπως και στην προηγούμενη θεραπεία, μόνο που αντί επαφής, ο σύζυγος δίνει σπέρμα στο εργαστήριο, το οποίο αφού επεξεργαστεί με ειδικές τεχνικές τοποθετείται διατραχηλικά μέσα στη μήτρα. Πιθανότητες επιτυχίας 8 - 18%. Πιθανότητες πολύδυμης κύησης 10 - 25%.


ΕΞΩΣΩΜΑΤΙΚΗ ΓΟΝΙΜΟΠΟΙΗΣΗ - ΤΕΧΝΙΚΕΣ

Α. Κλασική εξωσωματική γονιμοποίηση (IVF)

Τα ωάρια και τα σπερματοζωάρια τοποθετούνται μαζί σε καλλιεργητικό υλικό και αφήνονται στον κλίβανο για να πραγματοποιηθεί η γονιμοποίηση. Μόνο ένα σπερματοζωάριο θα καταφέρει να εισχωρήσει στο ωάριο και να ξεκινήσει η διαδικασία ανάπτυξης του εμβρύου.

Β. Μικρογονιμοποίηση (ICSI)

Είναι μια τεχνική που περιλαμβάνει την κατευθείαν εισαγωγή ενός και μόνο σπερματοζωαρίου μέσα στο ωάριο με τη χρήση ειδικής βελόνας. Ενδείκνυται σε περιπτώσεις με σοβαρές διαταραχές του σπερμοδιαγράμματος ή περιπτώσεις αζωοσπερμίας (οπότε συλλέγουμε το σπέρμα κατευθείαν από τον ορχικό ιστό). Επίσης ενδείκνυται σε περιπτώσεις αποτυχίας γονιμοποίησης του ωαρίου με κλασικό IVF σε προηγούμενη προσπάθεια.

Γ. Υποβοηθούμενη Εκκόλαψη (Assisted hatching)

Είναι μια διαδικασία που μπορεί να γίνει μετά από κλασική IVF ή μικρογονιμοποίηση πριν την εμβρυομεταφορά. Με αυτή τη διαδικασία λεπταίνεται η ζώνη που περιβάλλει το έμβρυο για να διευκολυνθεί η εμφύτευσή του. Ενδείκνυται σε περιπτώσεις που ο εμβρυολόγος διαπιστώσει ότι η ζώνη του εμβρύου είναι σκληρή ή παχιά. Επίσης, μπορεί να συστηθεί σε γυναίκες μεγάλης ηλικίας ή μετά από επανειλημμένες αποτυχίες σε προσπάθειες εξωσωματικής γονιμοποίησης.

Δ. Καλλιέργεια Βλαστοκύστης

Βλαστοκύστη είναι το στάδιο στο οποίο φθάνει το έμβρυο 5- 6 ημέρες μετά την ωοληψία. Κατά την κλασική IVF και μικρογονιμοποίηση, τα έμβρυα μεταφέρονται στην ενδομητρική κοιλότητα 2- 3 μέρες μετά την ωοληψία. Το πλεονέκτημα της εμβρυομεταφοράς στο στάδιο της βλαστοκύστης δηλαδή 5 - 6 ημέρες μετά την ωοληψία είναι ότι επιτρέπει την επιλογή της καλύτερης ποιότητας εμβρύων. Το μειονέκτημα είναι ότι είναι δυνατό να μην επιβιώσει κανένα έμβρυο στο στάδιο αυτό και έτσι να μην πραγματοποιηθεί εμβρυομεταφορά.

Ε. Κρυοσυντήρηση εμβρύων και ορχικού ιστού.

Η κρυοσυντήρηση γίνεται σε ειδικά δοχεία υγρού αζώτου σε θερμοκρασία -196°C. Όταν υπάρχει μεγάλος αριθμός γονιμοποιημένων εμβρύων ή οι προϋποθέσεις για την εμφύτευση δεν είναι οι ενδεδειγμένες. τα έμβρυα μπορούν να συντηρηθούν στην κατάψυξη και να μεταφερθούν στη μήτρα σε κατάλληλο χρόνο στο μέλλον. Δυνατότητα κρυοσυντήρησης υπάρχει επίσης για σπέρμα και ορχικό ιστό. Σε πειραματικό στάδιο βρίσκεται η κρυοσυντήρηση ωοθηκικού ιστού και ωαρίων.

ΣΤ. Προεμφυτευτική Γενετική Διάγνωση (PGD)

Με τον όρο αυτό εννοείται η διαδικασία διαπίστωσης γενετικών ασθενειών στο γενετικό υλικό των εμβρύων και την εν συνεχεία επιλογή και εμβρυομεταφορά υγιών εμβρύων που αποκτήθηκαν με τη μέθοδο μεταξύ άλλων της εξωσωματικής γονιμοποίησης. Αυτή τη στιγμή στην Ελλάδα προσφέρεται διάγνωση για την κυστική ίνωση και τη Β – Μεσογειακή Αναιμία.

Ζ. Βιοψία όρχεως (TESE)

Ενδείκνυται σε ασθενείς με σοβαρή ολιγοσπερμία ή αζωοσπερμία. Εάν στο υλικό της βιοψίας ανιχνευθούν βιώσιμα σπερματοζωάρια μπορεί ακολούθως να γίνει χρήση αυτών για μικρογονιμοποίηση (ICSI).


ΠΡΟΕΜΦΥΤΕΥΤΙΚΗ ΓΕΝΕΤΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ (Π.Γ.Δ.)

Με τον όρο Προεμφυτευτική Γενετική Διάγνωση (Π.Γ.Δ.), εννοείται η διαδικασία εντοπισμού γενετικών ασθενειών και την εν συνεχεία επιλογή και εμβρυομεταφορά υγιών εμβρύων που αποκτήθηκαν με τη μέθοδο της Εξωσωματικής Γονιμοποίησης.

Σκοπός της Π.Γ.Δ.: Να εξαλειφθεί ο κίνδυνος για εκείνα τα ζευγάρια που κινδυνεύουν να μεταδώσουν στα παιδιά τους κληρονομικά νοσήματα.

Πότε γίνεται;

•          Ενδείκνυται σε αποτυχία των προηγούμενων θεραπειών ή απ' ευθείας σε γυναίκες με αποφραγμένες σάλπιγγες ή σε σοβαρό πρόβλημα ανδρικού παράγοντα (σοβαρές διαταραχές σπερμοδιαγράμματος).

•          Η πιθανότητα επιτυχίας στην εξωσωματική γονιμοποίηση εξαρτάται από την ηλικία της γυναίκας, τη δυνατότητα παραγωγής ωαρίων από τις ωοθήκες, την ποιότητα του σπέρματος, το αίτιο της υπογονιμότητας, τη διάρκεια της υπογονιμότητας, προηγούμενες εγκυμοσύνες και την επίδραση τοξικών παραγόντων (π.χ. κάπνισμα, αλκοόλ).

•          Η πιθανότητα επιτυχίας είναι συνάρτηση όλων των παραπάνω παραγόντων και έχει ένα ευρύ φάσμα, που μπορεί να φθάσει μετά από 3 - 4 κύκλους προσπάθειας στο 60 - 65%.

•          Η πιθανότητα πολύδυμης κύησης είναι 25%.


Γιατί γίνεται η εξωσωματική γονιμοποίηση;

Κατά προσέγγιση, 1 στα 7 ζευγάρια έχουν πρόβλημα στην προσπάθειά τους να τεκνοποιήσουν. Περίπου στις μισές από αυτές τις περιπτώσεις το πρόβλημα ωφείλεται στον ανδρικό παράγοντα, ενώ οι άλλες μισές στον γυναικείο παράγοντα.

Πολύ λίγα ζευγάρια είναι τελείως υπογόνιμα και κατατάσονται στην κατηγορία όπου δεν υπάρχει καθόλου σπέρμα ή δεν λειτουργούν οι ωοθήκες.

Τα περισσότερα όμως ζευγάρια μπαίνουν στην κατηγορία ημι-γόνιμα και η υποβοηθούμενη αναπαραγωγή μπορεί να χρησιμοποιηθεί ώστε να εκπληρωθεί το όνειρό τους να κάνουν ένα παιδί.

Οι κυριότερες αιτίες για την γυναικεία υπογονιμότητα είναι προβλήματα με τις σάλπιγγες, την ωορηξία, τις ορμόνες, καθώς και η ενδομητρίωση.

Οι αιτίες για την ανδρική υπογονιμότητα είναι κυρίως η ολιγοσπερμία, η χαμηλή κινητικότητα των σπερματοζωαρίων ή η κακής ποιότητας μορφολογία τους.


Αιματολογικές εξετάσεις

Εξετάσεις για το ζεύγος πριν την έναρξη της προσπάθειας:

1.Ηπατίτιδα B και C

2.Σύφιλη

3.HIV (I,II)

Θα χρειαστόυν άλλα τεστ;

  • Συνήθως πριν την έναρξη της θεραπείας γίνεται τεστ διαβατότητας τραχήλου. Αυτό γίνεται για να εξακριβωθεί αν περνάει εύκολα ο καθετήρας στον τράχηλο της γυναίκας. Αν δεν περνάει, τότε γίνεται διαστολή του τραχήλου.
  • Επίσης, γίνεται ειδική αξιολόγηση του σπέρματος που είναι απαραίτητη πριν την προσπάθεια αν δεν υπάρχει πρόσφατη εξέταση. Εξέταση σπέρματος (σπερμοδιάγραμμα, δοκιμασία ενεργοποίησης σπερματοζωαρίων-» Percoll test», καλλιέργεια σπέρματος). Η πρώτη εξέταση που θα κάνει ο άντρας θα είναι και η τελευταία, εφόσον το αποτέλεσμα είναι θετικό και αυτή είναι το σπερμοδιάγραμμα. Εάν όμως παρατηρηθούν προβλήματα στην ποιότητα ή στην ποσότητα του σπέρματος, τότε ο άντρας θα παραπεμφθεί στον ουρολόγο. Σε περίπτωση που διαπιστωθεί ότι χρειάζεται θεραπεία, το ζευγάρι θα μείνει πίσω 1-3 μήνες.
  • Pap test, και μαστολογικός έλεγχος (μαστογραφία, υπέρηχος και μαγνητική τομογραφία μαστών)  και καρδιολογική εξέταση.
  • Ειδικές εξετάσεις, όπως λαπαροσκόπηση ή υστεροσκόπηση αν απαιτηθεί.

Το πρώτο «παιδί του σωλήνα»

Η Louise Brown, ήταν το πρώτο παιδί στον κόσμο που γεννήθηκε με τη μέθοδο της εξωσωματικής, στις 25 Ιουλίου 1978, μετά από 9 χρόνια αποτυχημένων προσπαθειών των γονιών της να συλλάβουν με φυσιολογικό τρόπο.

Η γέννησή της πραγματοποιήθηκε με καισαρική τομή στο Oldham General Hospital και προκάλεσε το έντονο ενδιαφέρον των μέσων μαζικής ενημέρωσης.

Ο γυναικολόγος Patrick Steptoe και ο εμβρυολόγος Bob Edwards ειδικοί σε θέματα γονιμότητας ήταν οι πρώτοι στον κόσμο που κατάφεραν να ολοκληρώσουν έναν κύκλο εξωσωματικής γονιμοποίησης (απομόνωση ωαρίου, γονιμοποίησή του από σπερματοζωάριο και εμφύτευση του παραγόμενου εμβρύου στη μήτρα της μητέρας) με επιτυχία.

Σαν ενήλικας έκανε την πρώτη της δημόσια εμφάνιση στην κλινική γονιμότητας Bourn Hall κοντά στο Cambridge. Η κλινική αυτή ιδρύθηκε από τους άνδρες που της έδωσαν ζωή και ο σκοπός της επίσκεψής της ήταν για να γιορτάσουν την 25η επέτειο από τη γέννησή της.

Η Louise Brown έγινε μητέρα στις 29 Δεκεμβρίου 2006, φέρνοντας στον κόσμο έναν γιο, τον Cameron.


Πριν πάτε για εξωσωματική γονιμοποίηση

  • Ξεκαθαρίστε μέσα σας εάν είστε αποφασισμένοι να ακολουθήσετε μία αυστηρή ιατρική διαδικασία που περιλαμβάνει πολλές μικρές ταλαιπωρίες (αιμοληψίες, ενέσεις, κολπικά υπερηχογραφήματα, λήψη ωαρίων με μικρή νάρκωση) προσαρμοζόμενη σε απόλυτα και συγκεκριμένα ωράρια.
  • Ενημερωθείτε για τα οικονομικά μέσα από τη λογική ότι, πριν εξαντλήσετε τη μέθοδο, μπορεί να χρειαστεί να δοκιμάσετε μερικές φορές.
  • Βεβαιωθείτε και οι δύο ότι είστε ψυχολογικά έτοιμοι για μία θεραπευτική μέθοδο υποβοηθούμενης αναπαραγωγής που ξεχωρίζει το σεξ από τη γονιμότητα!
  • Συζητήσετε με τον σύντροφό σας λεπτομερώς το πόσο έτοιμοι είστε και οι δύο να δεχτείτε την αποτυχία μιας προσπάθειας.
  • Μή συνδυάζετε χρονικά την εξωσωματική γονιμοποίηση με σημαντικά γεγονότα ζωής (εξετάσεις, ταξίδι στο εξωτερικό, περίοδο έντονης εργασιακής δραστηριότητας).
  • Ενημερωθείτε για τα πιθανά προβλήματα και την αυξημένη παρακολούθηση που θα απαιτηθεί σε ενδεχόμενη εγκυμοσύνη.
  • Προετοιμαστείτε για την ανάγκη συμπληρωματικών εξετάσεων πριν αρχίσει η διαδικασία διέγερσης. Αυτή δεν αρχίζει με την πρώτη επίσκεψη στον ειδικό.
  • Βελτιώστε όλες τις δυνατές παραμέτρους πριν ξεκινήσετε. Ειδικότερα, βελτιώστε το βάρος σας, αν χρειάζεται. Το επιπλέον βάρος αποτελεί σημαντική παράμετρο αποτυχίας. Επίσης, συνδέεται με ορμονικές ανωμαλίες που, με τη σειρά τους, δυσκολεύουν την εξωσωματική γονιμοποίηση και την επακόλουθη εγκυμοσύνη. Σταματείστε το κάπνισμα και το αλκοόλ και, γενικότερα, ακολουθείστε έναν υγιειέστερο τρόπο ζωής.
  • Έχετε υπόψη σας ότι η πρώτη προσπάθεια εξωσωματικής γονιμοποίησης, πέρα από την πιθανότητα εγκυμοσύνης, παρέχει στον ειδικό σημαντικές διαγνωστικές πληροφορίες.

Ενδείξεις εξωσωματικής

Υπάρχει πληθώρα απόλυτων και σχετικών ενδείξεων που αφορούν τον έναν ή και τους δύο συντρόφους.

Οι απόλυτες ενδείξεις είναι:

* Η έλλειψη (από εκτομή) ή η απόφραξη των σαλπίγγων κεντρικά ή περιφερικά (υδροσάλπιγγες).

* Η έλλειψη σπερματοζωαρίων (αζωοσπερμία) που απαιτεί χειρουργική λήψη.

* Ο πολύ μικρός αριθμός κινουμένων φυσιολογικών σπερματοζωαρίων (σοβαρή ολιγο-ασθενο-τερατοσπερμία).

Οι σχετικές ενδείξεις είναι πολλές και αφορούν σε:

* Μεγάλη διάρκεια υπογονιμότητας.

* Μεγάλη ηλικία της γυναίκας.

* Σοβαρά προβλήματα σπέρματος (σοβαρή ολιγο-ασθενο-τερατοσπερμία).

* Ανεξήγητη Υπογονιμότητα.

* Αποτυχία άλλων ηπιότερων μεθόδων (π.χ. πρόκληση ωοθυλακιορρηξίας για προγραμματισμένη επαφή ή σπερματέγχυση).

* Βαριά ενδομητρίωση.

* Προεμφυτευτική διάγνωση για β- μεσογειακή αναιμία, φυλοσύνδετα νοσήματα, ειδικά κληρονομικά νοσήματα.

* Πριν από χημειοθεραπεία.

* Δωρεά ωαρίων, σπέρματος και εμβρύων.

* Παρένθετη μητρότητα.


Υπάρχουν παρενέργειες;

Σε ένα φυσιολογικό κύκλο είναι πολύ πιθανό να παραχθεί υγρό στην κοιλιακή χώρα κατά την ανάπτυξη του θυλακίου. Επίσης, είναι πολύ πιθανό να διαμορφωθεί μέσα στην ωοθήκη ένα ωχροσωμάτιο και να μετατραπεί σε κύστη στο δεύτερο μισό του κύκλου. Κατά την ωορρηξία και το σχηματισμό του ωχροσωματίου είναι πιθανό να σημειωθεί πόνος. Το προεμμηνορροϊκό σύνδρομο μπορεί να προκαλέσει πρήξιμο, ερεθιστικότητα, ήπια μελαγχολία και ήπιο πόνο στο στήθος. Κατά τη διέγερση των ωοθηκών όλα αυτά τα συμπτώματα μπορεί να είναι πιο έντονα από τα συμπτώματα ενός φυσιολογικού κύκλου.

Οι τρεις κατηγορίες του Συνδρόμου Υπερδιέγερσης Ωοθηκών είναι οι ακόλουθες:

1) Ήπιο Σύνδρομο Υπερδιέγερσης Ωοθηκών: Παρατηρείται πυελικός πόνος μετά την ωοληψία. Τα συμπτώματα συνήθως υποχωρούν με απλή ξεκούραση στο κρεβάτι για μια-δυο μέρες.

2) Μέτριο Σύνδρομο Υπερδιέγερσης Ωοθηκών: Aπαιτείται παραμονή στο νοσοκομείο κυρίως για παρακολούθηση αλλά και για να είναι πιο εύκολο για εμάς να σας χορηγήσουμε παυσίπονα φάρμακα αν είναι απαραίτητο.

3) Σοβαρό Σύνδρομο Υπερδιέγερσης Ωοθηκών: Σε περίπου 2-3 από τις 1000 διεγέρσεις συγκεντρώνεται αρκετή ποσότητα υγρού είτε στην κοιλιακή χώρα είτε στη θωρακική κοιλότητα γεγονός που αποτελεί σοβαρό ιατρικό πρόβλημα.

Συνιστάται η ακύρωση του κύκλου όταν διαπιστώνεται αδυναμία διέγερσης των ωοθηκών

Οι πολύδυμες κυήσεις είναι, επίσης, μια επιπλοκή.

Μακροχρόνιες επιπτώσεις για την υγεία της γυναίκας και του παιδιού

  • Κίνδυνος να αναπτυχθεί καρκίνος ωοθηκών, μήτρας ή  μαστού
  • Ενδείξεις αυξημένου κινδύνου για καρκίνο στα παιδιά που γεννήθηκαν από εξωσωματική γονιμοποίηση
  • Στις περιπτώσεις που υπάρχει ιστορικό από τον μαστό (ατομικό ή οικογενειακό) ανεξάρτητα από την ηλικία της γυναίκας, πριν την έναρξη των φαρμάκων πρέπει να λαμβάνεται υπόψη η γνώμη ειδικού μαστολόγου.
  • Ψυχολογικές δυσκολίες: είναι γνωστό ότι τα ζευγάρια που έχουν προσπαθήσει πολλές φορές, χωρίς επιτυχία, εκδηλώνουν διάφορες ψυχικές παρενέργειες. Μεταξύ άλλων, διαταράσσεται η σεξουαλική ζωή, αυξάνεται το άγχος και η απογοήτευση, η αυτοεκτίμηση καταρρέει, ενώ μερικές φορές τα μέλη του ζευγαριού αποξενώνονται μεταξύ τους, ή μειώνουν τις κοινωνικές τους επαφές και κλείνονται στον εαυτό τους, ή προσπαθούν να αποφύγουν το πρόβλημα προσθέτοντας υπερβολικές δραστηριότητες σε άλλους τομείς (π.χ. εργασία). Αυτό μπορεί να προκαλέσει προβλήματα και δυσκολίες, που δεν σχετίζονται άμεσα με την αγωγή, αλλά μάλλον με την ίδια την υπογονιμότητα. Σε σπάνιες περιπτώσεις, τα προβλήματα αυτά μπορεί να οδηγήσουν μέχρι και στην διάλυση του ζευγαριού. Ο κανόνας όμως είναι ότι οι όποιες αυτές δυσκολίες και προκλήσεις τελικώς ενισχύουν τους δεσμούς αγάπης.

Διαβάστε τι ισχύει στον ΕΟΠΥΥ για τις διαδικασίες έγκρισης για εξωσωματική γονιμοποίηση

 

Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για την υπογονιμότητα

Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για την υπογονιμότητα

Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, θα επιλεγούν για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

Διαβάστηκε 6374 φορές Τελευταία τροποποίηση στις Σάββατο, 11 Μαΐου 2019 15:25
Σαββούλα Μάλλιου Κριαρά

Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

Σχετικά Άρθρα

  • Ασυμβατότητα Rhesus Ασυμβατότητα Rhesus

    Rhesus ασυμβατότητα

    Ασυμβατότητα Rhesus είναι η καταστροφή μέσω αντισωμάτων των ερυθρών αιμοσφαιρίων που φέρουν στην επιφάνεια τους Rh αντιγόνα από άτομα τα οποία δεν έχουν αυτά τα αντιγόνα και τα οποία έχουν "ευαισθητοποιηθεί" προς αυτά.

    Μπορεί να προκληθεί μέσω μετάγγισης ασύμβατου αίματος.

    Πιο συχνά εμφανίζεται σε Rh-αρνητικών μητέρων.  

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Αιματολογικό/Λεμφικό/Ανοσολογικό 

    Γενετική: Τα Rh αντιγόνα μεταβιβάζονται με τον αυτοσωματικό χαρακτήρα. Τρία στενά - συνδεδεμένα τμήματα στο χρωμόσωμα 1 γνωστά σαν C, D και E, κάθε ένα από τα οποία μπορεί να είναι αλλήλια: Cc, Dd, Ee. Τα άτομα στα οποία εκφράζεται το D αντιγόνο ή η παραλλαγή του Du θεωρούνται Rh θετικά. Τα άτομα τα οποία δεν έχουν το αντιγόνο D είναι Rh αρνητικά. Αντισώματα κατά των C, c, D, d, E ή e μπορεί να αναπτυχθούν σε άτομα τα οποία δεν έχουν το συγκεκριμένο αντιγόνο, μόνο το αντιγόνο D αποτελεί ισχυρό ερέθισμα για ανοσολογική απάντηση. Η ισοανοσοποίηση προς τα Rh αντιγόνα δεν είναι κληρονομική

    Επικρατέστερη ηλικία: Η ηλικία της τεκνοποίησης 

    Επικρατέστερο φύλο: Μόνο γυναίκες

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΑΣΥΜΒΑΤΟΤΗΤΑΣ RHESUS

    • Αιμόλυση στο λήπτη Rh - θετικού εμβρύου από Rh - αρνητική μητέρα 
    • Ίκτερος των νεογνών
    • Πυρηνικός ίκτερος
    • Συγγενής ή εμβρυϊκή αναιμία
    • Εμβρυϊκός ύδρωπας
    • Ενδομήτριος θάνατος του εμβρύου

    ΑΙΤΙΑ ΑΣΥΜΒΑΤΟΤΗΤΑΣ RHESUS

    • Μετάγγιση Rh-θετικού αίματος σε Rh-αρνητικό λήπτη
    • Έκθεση της μητέρας στα Rh αντιγόνα του εμβρύου μετά ή κατά τον τοκετό

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΑΣΥΜΒΑΤΟΤΗΤΑΣ RHESUS

    • Οποιαδήποτε κύηση Rh-θετικού εμβρύου από Rh-αρνητική μητέρα
    • Τεχνητή έκτρωση 
    • Αυτόματη αποβολή
    • Έκτοπη κύηση 
    • Αμνιοκέντηση, λήψη δείγματος χοριακών λαχνών 
    • Ενδομήτριος αιμορραγία (θάνατος του εμβρύου στη μήτρα)
    • Καισαρική τομή 
    • Τραύμα της μητέρας 
    • Πρόωρη αποκόλληση του πλακούντα 
    • Πρόπτωση πλακούντα 
    • Αφαίρεση του πλακούντα με το χέρι

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΑΣΥΜΒΑΤΟΤΗΤΑΣ RHESUS

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΑΣΥΜΒΑΤΟΤΗΤΑΣ RHESUS

    • ΑΒΟ ασυμβατότητα
    • Ισοανοσοποίηση μέσω άλλης ομάδας αίματος (μη-Rh )
    • Εμβρυϊκός ύδρωπας μη ανοσολογικής αιτιολογίας
    • Κληρονομική σφαιροκυττάρωση 
    • Ενζυμικές διαταραχές των ερυθρών αιμοσφαιρίων

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    Θετική έμμεση δοκιμασία Coombs (έλεγχος αντισωμάτων) κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης

    Φάρμακα που μπορεί να μεταβάλλουν τα ευρήματα: Προηγηθείσα χορήγηση Rh (D) ανοσοσφαιρίνης μπορεί να οδηγήσει σε ασθενώς (ψευδώς) θετική έμμεση αντίδραση Coombs στο νεογνό

    ΕΙΔΙΚΕΣ ΔΟΚΙΜΑΣΙΕΣ 

    • Τυποποίηση της ομάδας αίματος των γονέων 
    • Δοκιμασία Kleihauer-Betke για την αξιολόγηση της ποσότητας μιας οξείας εμβρυο-μητρικής αιμορραγίας 

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΑΣΥΜΒΑΤΟΤΗΤΑΣ RHESUS

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ

    Στις περισσότερες περιπτώσεις χειρισμός σε επίπεδο εξωτερικού ιατρείου. Λόγω των εξειδικευμένων, κατά κάποιο τρόπο παράτολμων θεραπευτικών χειρισμών που εφαρμόζονται, οι εγκυμοσύνες συνήθως αντιμετωπίζονται σε επίπεδο τεταρτοβάθμιας περίθαλψης 

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ

    Εξαρτάται από την βαρύτητα, η θεραπεία των νεογνών ή των εμβρύων μπορεί να περιλαμβάνει:

    • Φωτοθεραπεία 
    • Μετάγγιση μετά τον τοκετό 
    • Αφαιμαξομετάγγιση 
    • Διουρητικά και δακτυλίτιδα για τον εμβρυϊκό ύδρωπα
    • Πρώιμο τοκετό 
    • Ενδομήτριο μετάγγιση 

    rhesus incompatibility

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΑΣΥΜΒΑΤΟΤΗΤΑΣ RHESUS

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ

    Για προφύλαξη:

    Χορήγηση Rho (D) ανοσοσφαιρίνης σε μη ευαισθητοποιημένες Rh-αρνητικές μητέρες μετά από:

    • Αυτόματη αποβολή 
    • Τεχνητή αποβολή 
    • Έκτοπη κύηση
    • Αιμορραγία πριν τον τοκετό
    • Αμνιοκέντηση
    • Λήψη δείγματος χοριακών λαχνών
    • Σαν ρουτίνα, στις 28 εβδομάδες 
    • Μέσα σε 72 ώρες από την γέννηση Rh-θετικού νεογνού

    Δοσολογία:

    • 50 mcg σε ενδεικνυόμενες περιπτώσεις όταν η κύηση δεν υπερβαίνει τις 12 εβδομάδες
    • 300 mcg ενδεικνυόμενες περιπτώσεις όταν η κύηση υπερβαίνει τις 12 εβδομάδες 
    • Μεγαλύτερες δόσεις μπορεί να απαιτούνται σε περίπτωση μεγάλης εμβρυομητρικής αιμορραγίας (>30 ml ολικού αίματος)

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    • Μέτρηση του τίτλου αντισωμάτων κάθε λίγες εβδομάδες κατά την διάρκεια της εγκυμοσύνης. Όταν ο τίτλος είναι 1:16 ή μεγαλύτερος χρειάζεται περαιτέρω έλεγχος 
    • Αμνιοκέντηση για μέτρηση της χολερυθρίνης στο αμνιακό υγρό
    • Δείγμα αίματος από την ομφαλική φλέβα (παρακέντηση του ομφάλιου λώρου) για τυποποίηση της ομάδας αίματος του εμβρύου, έλεγχο αιματοκρίτη, δικτυοερυθροκυττάρων και ύπαρξης ερυθροβλαστών
    • Έλεγχος του καρδιακού παλμού του εμβρύου/υπερηχογράφημα για να αξιολογήσουμε την κατάσταση του εμβρύου
    • Αμνιοκέντηση για την αξιολόγηση της ωρίμανσης των πνευμόνων του εμβρύου

    ΠΡΟΛΗΨΗ/ΑΠΟΦΥΓΗ

    • Τυποποίηση ομάδας αίματος σε όλες τις έγκυες γυναίκες
    • Έλεγχος αντισωμάτων στην αρχή της εγκυμοσύνης 
    • Η χορήγηση Rh ανοσοσφαιρίνης προλαμβάνει μόνο την ευαισθητοποίηση στο D αντιγόνο
    • Ακολουθείστε το πρόγραμμα προφύλαξης που αναφέρεται στις μη-ευαισθητοποιημένες Rh-αρνητικές γυναίκες

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ 

    • Η λήψη δείγματος αίματος από τον ομφάλιο λώρο μπορεί να προκαλέσει διακοπή της εγκυμοσύνης
    • Η ενδομήτριος μετάγγιση μπορεί να προκαλέσει διακοπή της εγκυμοσύνης 
    • Δυσχέρεια του εμβρύου στην οποία στην οποία απαιτείται άμεση πρόκληση τοκετού   

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ 

    • Με την κατάλληλη θεραπεία και παρακολούθηση τα νεογνά που προέρχονται από εγκυμοσύνη υψηλού κινδύνου έχουν ποσοστό επιβίωσης μεγαλύτερο από 80%
    • Τα έμβρυα με ύδρωπα έχουν χαμηλά ποσοστά επιβίωσης 
    • Η νόσος συνήθως είναι πιο σοβαρή σε επακόλουθες εγκυμοσύνες όπου ήδη έχει επέλθει ευαισθητοποίηση

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    • Αιμολυτική νόσος του νεογνού 
    • Εμβρυϊκός ύδρωπας 
    • Νεογνικός ίκτερος
    • Πυρηνικός ίκτερος

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για την εγκυμοσύνη

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για την εγκυμοσύνη

    rh disease cerebral palsy

    Διαβάστε, επίσης,

    Αυτόματη έκτρωση

    Ερυθροβλάστωση του εμβρύου

    Αν η ομάδα αίματός σας είναι Β Rh αρνητικό ή θετικό

    Αν έχετε ομάδα αίματος 0 Rh θετικό ή αρνητικό

    Ο βασικός αιματολογικός έλεγχος

    www.emedi.gr

     

     

  • Αγριόπρασο Αγριόπρασο

    Χρήσιμες ιατρικές συνταγές με αγριόπρασο

    Allium ampeloprasum 

    Το άλλιο το αμπελόπρασο ή Allium ampeloprasum ή σχοινόπρασο ή αγριόπρασο, ανήκει στην οικογένεια των Λεριίδων ή Λιλιίδων. 

    Είναι πολυετές φυτό, με βλαστό που φθάνει μέχρι και τα δύο μέτρα. Έχει φύλλα μακριά, σπαθωτά και άνθη ασπριδερά ή λιλά που βρίσκονται σε ακραία, σφαιρική ταξιανθία. Ανθίζει από το Μάη μέχρι τον Ιούλη σε καλλιεργημένους και χέρσους τόπους, στις άκρες των δρόμων, σε πετρώδη και αμμώδη εδάφη.

    Είναι από τα βότανα που υπάρχουν καταγραφές ότι το γνώριζαν και το χρησιμοποιούσαν από πολύ παλιά για τις θεραπευτικές του ιδιότητες, οι Αιγύπτιοι, οι Έλληνες και οι Ρωμαίοι. Το χρησιμοποιούσαν όχι μόνο σαν βότανο αλλά και σαν τροφή. Ο Νέρωνας έτρωγε αγριόπρασο μόνο ορισμένες μέρες το μήνα για να καθαρίζει η φωνή του. Άλλη σχολή συστήνει το πράσο σαν ένα από τα λαχανικά για το μήνα Μάρτιο και το συνδέει με τις ανάγκες του οργανισμού, σε διάφορα στοιχεία, για τη χρονική αυτή περίοδο. Η σχολή των Σαλερνιτών το συστήνει για δύο συγκεκριμένες περιπτώσεις. Πρώτα στις γυναίκες που δεν μπορούν να τεκνοποιήσουν, να τρώνε μπόλικα πράσα γιατί η δίαιτα αυτή θα τις βοηθήσει να συλλάβουν παιδί, βέβαια στην περίπτωση που το πρόβλημα εντοπίζεται στη γυναίκα. Η δεύτερη περίπτωση αφορά τις ρινορραγίες, για την καταπολέμηση της, συστήνουν να ρουφούν χυμό αγριόπρασων από τη μύτη και σταματά η αιμορραγία.

    Χρήσιμα μέρη σχοινόπρασου

    Σαν βότανο τα αγριόπρασα χρησιμοποιούνται ολόκληρα τα φυτά πριν την άνθιση τους.

    Συστατικά σχοινόπρασου

    Περιέχουν βιταμίνη C, ασβέστιο, κάλιο, ιώδιο, πυρίτιο και άλλα συστατικά. 

    image asset

    Ιδιότητες κι ενδείξεις σχοινόπρασου

    • Διουρητικά και συστήνονται για παθήσεις των νεφρών, αρθριτικά, ρευματισμούς, ψαμμιάσεις, κατακράτηση ούρων
    • Μαλακτικά και βοηθούν σε προβλήματα δυσκοιλιότητας 
    • Αντισηπτικά, με κατάπλασμα τα λιωμένα φύλλα ή ψημένα με λάδι ή λίπος βοηθούν να επουλωθούν πιο γρήγορα εγκαύματα, πληγές, αιμορροΐδες και σπυριά, βοηθούν επίσης σε τσιμπήματα εντόμων 
    • Υποτασικά και συστήνονται σε όσους έχουν προβλήματα ψηλής πίεσης 
    • Παρασιτοκτόνα και βοηθούν για τα σκουλήκια στα έντερα 
    • Διαιτητικά 

    Το αγριόπρασο χρησιμοποιείται επίσης, σαν τροφή, γιατί σαν άγριο έχει πιο έντονες θεραπευτικές ιδιότητες, όπως επίσης και μια χαρακτηριστική μυρωδιά, κάτι που λείπει από το καλλιεργημένο. 

    • Κόψτε κάμποσες ρίζες των πράσων και βράστε τις μαζί με ξύδι καλά. Ύστερα βάλτε το σε μία γούρνα, όσο είναι ζεστό, καθήστε πάνω του μέχρι να κρυώσει. Το άλλο βράδυ το ζεσταίνετε ξανά και κάνετε ξανά το ίδιο μέχρι να γιατρευτούν πλήρως οι αιμορροϊδες.
    • Στην μαγειρική χρήση, οι μίσχοι και τα κλειστά ανώριμα μπουμπούκια τεμαχίζονται σε κύβους και χρησιμοποιούνται σε ψάρια, πατάτες, σούπες, σαλάτες, αυγά, σάλτσες και άλλα πιάτα. Τα λουλούδια είναι επίσης βρώσιμα και χρησιμοποιούνται σε σαλάτες ή χρησιμοποιούνται για να κάνουν το ξύδι Blossom
    • Τα φυτά σχοινόπρασου έχουν ιδιότητες που απωθούν τα έντομα και μπορούν να χρησιμοποιηθούν σε κήπους για τον έλεγχο παρασίτων. Ακόμα, αποτρέπει την ανάπτυξη μούχλας και μυκητολογικών ασθενειών, στα φυτά.

    Τα κατάλληλα βότανα για την Υγεία σας

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα βότανα για την υγεία σας

    sqAllium Ampeloprasum.SHUT 2 1024x

    Διαβάστε, επίσης,

    Πράσα

    Το σχοινόπρασο είναι πολύτιμο για την υγεία

    www.emedi.gr

     

  • Χρήσιμες πληροφορίες για την πολυκυστική νόσο ωοθηκών Χρήσιμες πληροφορίες για την πολυκυστική νόσο ωοθηκών

    Πολυκυστική νόσος ωοθηκών

    Η πολυκυστική νόσος των ωοθηκών χαρακτηρίζεται από ένα στάδιο ωοθυλακιορηξίας, με αποκορύφωμα ολιγομηνόρροια και/ή αμηνόρροια

    Επικρατέστερη ηλικία: Γυναίκες σε αναπαραγωγική ηλικία  

    Επικρατέστερο φύλο: Μόνο γυναίκες

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΠΟΛΥΚΥΣΤΙΚΗΣ ΝΟΣΟΥ ΩΟΘΗΚΩΝ

    • Αμηνόρροια 
    • Ολιγομηνόρροια 
    • Παχυσαρκία 
    • Δασυτριχισμός 
    • Ακμή
    • Δυσλειτουργική αιμορραγία μήτρας
    • Στειρότητα 
    • Μελανίζουσα ακάνθωση
    • Υπέρταση 
    • Ψευδοερμαφροδιτισμός 
    • Διογκωμένες ωοθήκες 
    • Διογκωμένη κλειτορίδα 
    • Βαθιά φωνή 

    ΑΙΤΙΑ ΠΟΛΥΚΥΣΤΙΚΗΣ ΝΟΣΟΥ ΩΟΘΗΚΩΝ

    Διάσπαση του υποθαλαμο-υποφυσιακού ωοθηκικού άξονα (υψηλή φυσιολογική ωχρινοτρόπος ορμόνη και χαμηλή φυσιολογική ωοθυλακιοτρόπος ορμόνη οδηγούν σε αυξημένα ανδρογόνα παραγόμενα στην ωοθήκη και ατρησία ωοθηλακίων και ανωορρηξία)

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ 

    • Υπερπλασία ενδομητρίου 
    • Καρκίνωμα ενδομητρίου 
    • Παχυσαρκία
    • Υπέρταση 
    • Σακχαρώδης διαβήτης 
    • Καρκίνος του μαστού
    • Στειρότητα

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΠΟΛΥΚΥΣΤΙΚΗΣ ΝΟΣΟΥ ΩΟΘΗΚΩΝ

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ 

    • Σύνδρομο Cushing 
    • Σύνδρομο Hairan (αυξημένα ανδρογόνα, αντίσταση στην ινσουλίνη, μελανίζουσα ακάνθωση)
    • Ωοθηκικός ή ανδρενεργικός όγκος που παράγει τεστοστερόνη 
    • Υποφυσικό αδένωμα που παράγει προλακτίνη 
    • Υπερθήκωση 
    • Υπερπλασία των επινεφριδίων που ξεκινάει στην ενηλικίωση 
    • Μερική συγγενής υπερπλασία επινεφριδίων (ανεπάρκεια 21 - υδροξυλάσης)
    • Άλλες ανεπάρκειες επινεφριδιακών ενζύμων 
    • Υπερπλασία ενδομητρίου 
    • Καρκίνωμα ενδομητρίου

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    • Ωχρινοτρόπος ορμόνη/ωοθυλακιοτρόπος ορμόνη (LH/FSH) ≥ 2,5 - 3,0/1
    • Αυξημένη τεστοστερόνη, αλλά λιγότερο από 200 mg/dl
    • Η θειϊκή δεϋδροεπιανδροστερόνη (DHEA-S) είναι αυξημένη, αλλά λιγότερο από 800 mcg/dl
    • Αυξημένη 17-OH-προγεστερόνη 
    • Αυξημένη ανδροστενδιόνη 
    • Ελάττωση της σφαιρίνης, που συνδέεται με τα στεροειδή του φύλου (φυλοσύνδετης σφαιρίνης)
    • Προλακτίνη αυξημένη 

    ΠΑΘΟΛΟΓΟΑΝΑΤΟΜΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    • Η ωοθήκη συνήθως είναι διογκωμένη με μία λεία λευκωπή, στιλπνή κάψα 
    • Το στρώμα (φλοιός) των ωοθηκών πλαισιώνεται με ωοθυλάκια σε όλα τα στάδια εξέλιξης, αλλά τα περισσότερα είναι άτρητα
    • Πολλαπλασιασμός των κυττάρων της θήκης με πάχυνση του ινώδους χιτώνα

    ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΗ

    Υπέρηχοι πυέλου αποκαλύπτουν διογκωμένες ωοθήκες με πολλαπλές μικρές ωοθυλακικές κύστεις 

    ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΕΣ ΜΕΘΟΔΟΙ

    • Ιστορικό και κλινική εξέταση 
    • Βιοψία ενδομητρίου για να αποκλειστεί η υπερπλασία και/ή το καρκίνωμα 

    shutterstock 1035434050 1 e1532966569521

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΠΟΛΥΚΥΣΤΙΚΗΣ ΝΟΣΟΥ ΩΟΘΗΚΩΝ

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ

    • Εξωνοσοκομειακός ασθενής 
    • Ενδονοσοκομειακός ασθενής, αν έχει συστηθεί χειρουργείο για σφηνοειδή εκτομή

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ

    Η θεραπεία πρέπει να εξατομικεύεται σύμφωνα με τις ανάγκες και επιθυμίες του ασθενούς

    ΔΙΑΙΤΑ

    Κανονική (συστήνεται η απώλεια βάρους, αν είναι υπέρβαρη)

    ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    Συμβουλέψτε την ασθενή σε ότι αφορά τον κίνδυνο καρκινώματος του ενδομητρίου και του μαστού, την ανοχή στην ινσουλίνη και το σακχαρώδη διαβήτη, παχυσαρκία και στειρότητα

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΠΟΛΥΚΥΣΤΙΚΗΣ ΝΟΣΟΥ ΩΟΘΗΚΩΝ

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ

    Αν η κύηση δεν είναι επιθυμητή:

    • Κυκλική αιμορραγία μετά από διακοπή με οξική μεδροξυπρογεστερόνη 10 mg από του στόματος x 12-14 ημέρες/μήνα, ή 
    • Μικρή δόση αντισυλληπτικών από το στόμα

    Αν η κύηση είναι επιθυμητή:

    • Πρόκληση ωορρηξίας με κιτρική κλομιφαίνη, ή
    • Ανθρώπινες εμμηνοπαυσιακές γοναδοτροπίνες 
    • Καθαρή ωοθυλακιοτρόπος ορμόνη με ή χωρίς την προσθήκη του αγωνιστή της ορμόνης απελευθέρωσης της γοναδοτροπίνης ή nafarelin acetate

    Προφυλάξεις:

    • Ο κίνδυνος για πολύδυμη κύηση με κιτρική κλομιφαίνη είναι 8%
    • Ο κίνδυνος για πολύδυμη κύηση με HMG (ανθρώπειος εμμηνοπαυσιακή γοναδοτροπίνη), FSH (ωοθυλακιοτρόπος ορμόνη) είναι 25%
    • Ο κίνδυνος για σοβαρό σύνδρομο υπερδιέγερσης των ωοθηκών είναι μικρότερος από 1%

    Οι κύριες θεραπείες για την πολυκυστική νόσο ωοθηκών περιλαμβάνουν αλλαγές στον τρόπο ζωής και χρήση φαρμάκων. 

    Οι στόχοι θεραπείας μπορούν να εξεταστούν σε τέσσερις κατηγορίες:

    • Μείωση των επιπέδων αντίστασης στην ινσουλίνη
    • Αποκατάσταση της γονιμότητας
    • Θεραπεία του δασυτριχισμού ή της ακμής
    • Αποκατάσταση της κανονικής εμμηνόρροιας και πρόληψη της υπερπλασίας του ενδομητρίου και του καρκίνου του ενδομητρίου

    Σε καθέναν από αυτούς τους τομείς, υπάρχει σημαντική συζήτηση σχετικά με τη βέλτιστη θεραπεία. Γενικές παρεμβάσεις που βοηθούν στη μείωση του βάρους ή της αντίστασης στην ινσουλίνη μπορεί να είναι επωφελείς για όλους αυτούς τους στόχους, επειδή αντιμετωπίζουν αυτό που πιστεύεται ότι είναι η υποκείμενη αιτία.

    Διατροφή για την πολυκυστική νόσο ωοθηκών

    Όταν η πολυκυστική νόσος ωοθηκών σχετίζεται με την παχυσαρκία, η επιτυχής απώλεια βάρους είναι η πιο αποτελεσματική μέθοδος αποκατάστασης της κανονικής ωορρηξίας / εμμήνου ρύσεως. Οι κατευθυντήριες γραμμές προτείνουν έναν στόχο επίτευξης απώλειας βάρους 5 έως 15% ή περισσότερο, το οποίο βελτιώνει την αντίσταση στην ινσουλίνη και όλες τις ορμονικές διαταραχές. Ωστόσο, πολλές γυναίκες δυσκολεύονται να επιτύχουν και να διατηρήσουν σημαντική απώλεια βάρους. Η ίδια η αντίσταση στην ινσουλίνη μπορεί να προκαλέσει αυξημένη επιθυμία για τρόφιμα και χαμηλότερα επίπεδα ενέργειας, γεγονός που καθιστά δύσκολη την απώλεια βάρους. Η μείωση του βάρους προκαλεί βελτιώσεις στο ποσοστό εγκυμοσύνης, στην κανονικότητα της εμμήνου ρύσεως, στην ωορρηξία, στον υπερανδρογονισμό, στην αντίσταση στην ινσουλίνη, στα λιπίδια και στην ποιότητα ζωής. Ακόμα, μια δίαιτα χαμηλού γλυκαιμικού δείκτη, στην οποία ένα σημαντικό μέρος των συνολικών υδατανθράκων λαμβάνονται από φρούτα, λαχανικά και πηγές ολικής αλέσεως, οδηγεί σε μεγαλύτερη κανονικότητα της εμμήνου ρύσεως.

    Η ανεπάρκεια βιταμίνης D μπορεί να διαδραματίσει κάποιο ρόλο στην ανάπτυξη του μεταβολικού συνδρόμου, επομένως ενδείκνυται η θεραπεία αυτής της ανεπάρκειας. 

    Φάρμακα για την πολυκυστική νόσο ωοθηκών

    Τα φάρμακα για την πολυκυστική νόσο ωοθηκών περιλαμβάνουν αντισυλληπτικά από το στόμα και μετφορμίνη.

    Τα αντισυλληπτικά αυξάνουν την παραγωγή σφαιρίνης που δεσμεύει τις ορμόνες του φύλου, η οποία αυξάνει τη σύνδεση της ελεύθερης τεστοστερόνης. Αυτό μειώνει τα συμπτώματα του δασυτριχισμού που προκαλείται από την υψηλή τεστοστερόνη και ρυθμίζει την επιστροφή σε κανονικές εμμηνορροϊκές περιόδους.

    Η μετφορμίνη είναι ένα φάρμακο που χρησιμοποιείται, συνήθως, στον σακχαρώδη διαβήτη τύπου 2 για τη μείωση της αντίστασης στην ινσουλίνη και χρησιμοποιείται για τη θεραπεία της αντίστασης στην ινσουλίνη που εμφανίζεται στις πολυκυστικές ωοθήκες. Σε πολλές περιπτώσεις, η μετφορμίνη υποστηρίζει επίσης τη λειτουργία των ωοθηκών και επιστρέφει στην κανονική ωορρηξία. 

    Η σπιρονολακτόνη μπορεί να χρησιμοποιηθεί για τα αντιανδρογόνα αποτελέσματά της και η τοπική κρέμα eflornithine μπορεί να χρησιμοποιηθεί για τη μείωση των τριχών του προσώπου.

    Μια νεότερη κατηγορία φαρμακευτικής αντοχής στην ινσουλίνη, οι θειαζολιδινοδιόνες (γλιταζόνες), έχουν δείξει ισοδύναμη αποτελεσματικότητα με τη μετφορμίνη, αλλά η μετφορμίνη έχει ένα πιο ευνοϊκό προφίλ παρενεργειών. Η μετφορμίνη μπορεί να μην είναι αποτελεσματική σε κάθε τύπο πολυκυστικής νόσου ωοθηκών και, ως εκ τούτου, υπάρχει κάποια διαφωνία σχετικά με το εάν πρέπει να χρησιμοποιηθεί ως γενική θεραπεία πρώτης γραμμής. Εκτός από αυτό, η μετφορμίνη σχετίζεται με πολλές δυσάρεστες παρενέργειες: όπως κοιλιακό άλγος, μεταλλική γεύση στο στόμα, διάρροια και έμετος.

    Η χρήση στατινών στη διαχείριση του υποκείμενου μεταβολικού συνδρόμου παραμένει ασαφής. 

    Μπορεί να είναι δύσκολο να μείνει μια γυναίκα έγκυος με πολυκυστικές ωοθήκες επειδή προκαλεί ακανόνιστη ωορρηξία. Τα φάρμακα που επάγουν τη γονιμότητα περιλαμβάνουν τον επαγωγέα ωορρηξίας κλομιφαίνη ή την παλμική λευπρορελίνη. Η μετφορμίνη βελτιώνει την αποτελεσματικότητα της θεραπείας γονιμότητας όταν χρησιμοποιείται σε συνδυασμό με κλομιφαίνη. 

    Η μετφορμίνη θεωρείται ασφαλής για χρήση κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης. Η χρήση μετφορμίνης δεν αυξάνει τον κίνδυνο σοβαρών γενετικών ανωμαλιών σε γυναίκες που έλαβαν μετφορμίνη κατά το πρώτο τρίμηνο.

    Η λιραγλουτίδη μπορεί να μειώσει το βάρος και την περιφέρεια της μέσης περισσότερο από άλλα φάρμακα. 

    Υπογονιμότητα στο σύνδρομο πολυκυστικών ωοθηκών

    Δεν έχουν όλες οι γυναίκες με πολυκυστική νόσο ωοθηκών δυσκολία να μείνουν έγκυες. Η σπάνια ωορρηξία είναι μια κοινή αιτία. Άλλοι παράγοντες είναι τα μεταβαλλόμενα επίπεδα των γοναδοτροπινών, η υπερανδρογοναιμία και η υπερινσουλιναιμία. Όπως οι γυναίκες χωρίς πολυκυστική νόσο ωοθηκών, οι γυναίκες με πολυκυστικές ωοθήκες που έχουν ωορρηξία μπορεί να είναι στείρες λόγω άλλων αιτίων, όπως οι στενώσεις των σαλπίγγων λόγω ιστορικού σεξουαλικά μεταδιδόμενων ασθενειών.

    Για τις υπέρβαρες γυναίκες με ωοθυλακιορρηξία, η απώλεια βάρους και οι προσαρμογές της διατροφής, ειδικά για τη μείωση της πρόσληψης απλών υδατανθράκων, συνδέονται με την επανέναρξη της φυσικής ωορρηξίας.

    Για εκείνες τις γυναίκες που μετά την απώλεια βάρους εξακολουθούν να είναι είναι ανωορρηκτικές τότε τα φάρμακα letrozole και clomiphene citrate είναι οι κύριες θεραπείες που χρησιμοποιούνται για την προώθηση της ωορρηξίας. Η μετφορμίνη συνιστάται ως θεραπεία για την ωορρηξία, αλλά φαίνεται λιγότερο αποτελεσματική από τη λετροζόλη ή την κλομιφαίνη. 

    Για γυναίκες που δεν ανταποκρίνονται στη λετροζόλη ή στην κλομιφαίνη και στη διατροφή και τον τρόπο ζωής, υπάρχουν διαθέσιμες επιλογές, όπως υποβοηθούμενες διαδικασίες αναπαραγωγικής τεχνολογίας, όπως ελεγχόμενη υπερδιέγερση των ωοθηκών με ενέσεις ορμόνης διέγερσης ωοθυλακίων (FSH), ακολουθούμενη από εξωσωματική γονιμοποίηση (IVF).

    Αν και η χειρουργική επέμβαση δεν πραγματοποιείται, συνήθως, οι πολυκυστικές ωοθήκες μπορούν να αντιμετωπιστούν με λαπαροσκοπική διαδικασία που ονομάζεται «διάτρηση ωοθηκών» (διάτρηση 4-10 μικρών ωοθυλακίων με ηλεκτροκαυτηρίαση, λέιζερ ή βελόνες βιοψίας), η οποία συχνά οδηγεί είτε σε επανέναρξη αυτόματων ωορρηξιών ή ωοθυλακιορρηξία μετά από ανοσοενισχυτική θεραπεία με κλομιφαίνη ή FSH. Η σφηνοειδής εκτομή των ωοθηκών δε χρησιμοποιείται πλέον τόσο λόγω επιπλοκών. Ωστόσο, υπάρχουν ανησυχίες για τις μακροπρόθεσμες επιπτώσεις της διάτρησης των ωοθηκών στη λειτουργία τους.

    Κατάθλιψη

    Οι γυναίκες με πολυκυστικές ωοθήκες είναι πολύ πιο πιθανό να έχουν κατάθλιψη, λόγω των ορμονικών διαταραχών.

    Δασυτριχισμός και ακμή

    Το αντισυλληπτικό χάπι είναι συχνά αποτελεσματικό στη μείωση του υπερφυσισμού. Τα προγεσταγόνα όπως η νοργεστρέλη και η λεβονοργεστρέλη πρέπει να αποφεύγονται λόγω των ανδρογόνων επιδράσεών τους. 

    Άλλα φάρμακα με αντιανδρογόνα αποτελέσματα είναι η φλουταμίδη και σπιρονολακτόνη, τα οποία μπορούν να δώσουν κάποια βελτίωση στην υπερτρίχωση. Η μετφορμίνη μπορεί να μειώσει την αντίσταση στην ινσουλίνη και χρησιμοποιείται συχνά εάν υπάρχουν άλλα χαρακτηριστικά όπως η αντίσταση στην ινσουλίνη, ο διαβήτης ή η παχυσαρκία.

    Το Eflornithine είναι ένα φάρμακο που εφαρμόζεται στο δέρμα σε μορφή κρέμας και δρα απευθείας στα θυλάκια των τριχών για να εμποδίσει την ανάπτυξή τους. Εφαρμόζεται συνήθως στο πρόσωπο.

    Μπορούν επίσης να χρησιμοποιηθούν αναστολείς της 5-άλφα αναγωγάσης (όπως η φιναστερίδη και η δουταστερίδη) που λειτουργούν αναστέλλοντας τη μετατροπή της τεστοστερόνης σε διυδροτεστοστερόνη.

    Διαταραχές εμμήνου ρύσεως

    Εάν η γονιμότητα δεν είναι ο πρωταρχικός στόχος, τότε η εμμηνόρροια μπορεί να ρυθμιστεί με αντισυλληπτικό χάπι. 

    Εάν δεν είναι επιθυμητός ένας κανονικός εμμηνορροϊκός κύκλος, τότε δεν απαιτείται απαραίτητα θεραπεία για έναν ακανόνιστο κύκλο.  Εάν η εμμηνόρροια εμφανίζεται λιγότερο συχνά ή καθόλου, συνιστάται κάποια αντικατάσταση προγεσταγόνου. Μια εναλλακτική λύση είναι το προγεσταγόνο από το στόμα που λαμβάνεται ανά διαστήματα (π.χ. κάθε τρεις μήνες) για να προκαλέσει μια προβλέψιμη εμμηνορροϊκή αιμορραγία. 

    Εναλλακτικά φάρμακα για την πολυκυστική νόσο ωοθηκών

    Η μυοϊνοσιτόλη και η D-chiro-ινοσιτόλες μπορούν να ρυθμίσουν τους εμμηνορροϊκούς κύκλους και να βελτιώσουν την ωορρηξία.

    Πρόληψη πολυκυστικής νόσου ωοθηκών

    Η θεραπεία μπορεί να περιλαμβάνει αλλαγές στον τρόπο ζωής, όπως απώλεια βάρους και άσκηση.Τα χάπια ελέγχου των γεννήσεων μπορούν να βοηθήσουν στη βελτίωση της κανονικότητας των περιόδων, της υπερβολικής ανάπτυξης τριχοφυϊας και της ακμής.  Η μετφορμίνη και τα αντιανδρογόνα μπορούν επίσης να βοηθήσουν. Μπορούν να χρησιμοποιηθούν και άλλες τυπικές θεραπείες ακμής και τεχνικές αποτρίχωσης. Οι προσπάθειες για τη βελτίωση της γονιμότητας περιλαμβάνουν απώλεια βάρους, κλομιφαίνη ή μετφορμίνη. Η γονιμοποίηση in vitro χρησιμοποιείται από ορισμένους στους οποίους άλλα μέτρα δεν είναι αποτελεσματικά.  Η ινοσιτόλη (σε οποιαδήποτε μορφή) βοηθά.

    Η διάγνωση για πολυκυστική νόσο ωοθηκών υποδηλώνει αυξημένο κίνδυνο για τα ακόλουθα:

    Η υπερπλασία του ενδομητρίου και ο καρκίνος του ενδομητρίου προκαλούνται, λόγω της υπερβολικής συσσώρευσης της επένδυσης της μήτρας, και επίσης της έλλειψης προγεστερόνης με αποτέλεσμα την παρατεταμένη διέγερση των κυττάρων της μήτρας από τα οιστρογόνα.

    Αντίσταση στην ινσουλίνη / διαβήτης τύπου II

    Υψηλή αρτηριακή πίεση, ιδιαίτερα σε παχυσαρκία ή κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης

    Κατάθλιψη και άγχος 

    Δυσλιπιδαιμία - διαταραχές του μεταβολισμού των λιπιδίων, της χοληστερόλης και των τριγλυκεριδίων. Οι γυναίκες με πολυκυστική νόσο ωοθηκών, παθαίνουν αθηροσκλήρωση, ανεξάρτητα από την αντίσταση στην ινσουλίνη / διαβήτη τύπου II. 

    Καρδιαγγειακά νοσήματα ανεξάρτητα από το Δείκτη Μάζας Σώματος

    Εγκεφαλικά επεισόδια 

    Αύξηση βάρους

    Αποβολές

    Άπνοια ύπνου, ιδιαίτερα εάν υπάρχει παχυσαρκία

    Μη αλκοολική λιπώδης ηπατική νόσος, και πάλι ιδιαίτερα εάν υπάρχει παχυσαρκία

    Μελανίζουσα ακάνθωση (μπαλώματα σκουρόχρωμου δέρματος κάτω από τα χέρια, στην περιοχή της βουβωνικής χώρας, στο πίσω μέρος του λαιμού)

    Αυτοάνοση θυρεοειδίτιδα 

    Πολυκυστική νόσος ωοθηκών εμφανίζεται μεταξύ των τρανσέξουαλ ανδρών (πριν από τη λήψη τεστοστερόνης)

    Υπάρχει κίνδυνος καρκίνου των ωοθηκών και του καρκίνου του μαστού

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    Παρακολουθείτε συχνά την ασθενή στη διάρκεια του καταμήνιου κύκλου, βασιζόμενοι στο συνδυασμό φαρμάκων που χρησιμοποιείτε για την πρόκληση ωορρηξίας 

    ΠΡΟΛΗΨΗ/ΑΠΟΦΥΓΗ

    Αποτρέψτε το καρκίνωμα του ενδομητρίου και του μαστού

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ

    • Πολύδυμες κυήσεις 
    • Σύνδρομο υπερδιέγερσης ωοθηκών
    • Τα φάρμακα κοστίζουν ακριβά
    • Τα αντισυλληπτικά από το στόμα δεν είναι ακίνδυνα

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ 

    • Η πρόγνωση για τη γονιμότητα είναι άριστη, εξαρτώμενη από άλλους παράγοντες γονιμότητας 
    • Η κατάλληλη θεραπεία και παρακολούθηση της χρόνιας ανωοθυλακιορρηξίας μπορούν να αποτρέψουν την υπερπλασία και/ή το καρκίνωμα του ενδομητρίου

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    • Παχυσαρκία
    • Υπέρταση 
    • Υπερπλασία και/ή καρκίνωμα ενδομητρίου 
    • Καρκίνωμα μαστού
    • Σακχαρώδης διαβήτης 
    • Σύνδρομο Hairan
    • Στειρότητα
    • Υπερθήκωση

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τις ορμόνες

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τις ορμόνες

    rp011 polycystic ovary syndrome au img1

     

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Υπερτρίχωση

    Χρήσιμες πληροφορίες για την αμηνόρροια

    Πότε γίνεται εξωσωματική γονιμοποίηση στο σύνδρομο πολυκυστικών ωοθηκών

    Να πίνετε τσάι

    Οι καλύτερες διαγνωστικές εξετάσεις για το ενδοκρινικό σύστημα και τον μεταβολισμό

    Κετογενική δίαιτα

    Φυσικοί τρόποι για να συρρικνωθούν οι κύστεις ωοθηκών

    Πότε εφαρμόζεται η λαπαροσκόπηση και η υστεροσκόπηση

    Σύνδρομο πολυκυστικών ωοθηκών και θυρεοειδίτιδα Hashimoto

    Λειτουργική αιμορραγία από τη μήτρα

    Ποιες γυναίκες πρέπει να ελέγχουν την αντιμυλλέριο ορμόνη

    Πολυκυστική νόσος ωοθηκών

    Η άσκηση κάνει καλό στις πολυκυστικές ωοθήκες

     Όταν κολλάει η ζυγαριά παρά τη δίαιτα

    Παιδική και εφηβική παχυσαρκία

    Μελανίζουσα ακάνθωση

    Κύστη ωοθηκών

    Αντιμυλλέριος ορμόνη

    Η τριχόπτωση στις γυναίκες

    Μεταβολικό σύνδρομο

    Αυτοάνοση θυρεοειδίτιδα

    Αντιπυρηνικά αντισώματα

    Όζοι του θυρεοειδούς

    Θυρεοειδίτιδες

    Καρκίνος θυρεοειδούς

    Θυρεοειδικές παθήσεις

    Θυρεοειδικές παθήσεις

    Ανεπάρκεια του φλοιού των επινεφριδίων

    Τι είναι τα αντιθυρεοειδικά αντισώματα

    Σύνδρομο πολυκυστικών ωοθηκών και θυρεοειδίτιδα Hashimoto

    Φυσικοί τρόποι για να συρρικνωθούν οι κύστεις ωοθηκών

    Πολυκυστική νόσος ωοθηκών

    www.emedi.gr

     

     

  • Χρήσιμες πληροφορίες για την πολιομυελίτιδα Χρήσιμες πληροφορίες για την πολιομυελίτιδα

    Πολιομυελίτιδα

    Πολιομυελίτιδα είναι οξεία πολύ μεταδοτική, ιογενής λοίμωξη με ευρύ φάσμα εκδηλώσεων συμπεριλαμβανομένων μη παραλυτικής άσηπτης μηνιγγίτιδας και παραλυτικής πολιομυελίτιδας, που συνοδεύεται από χαλαρά παράλυση ποικίλων μυϊκών ομάδων. Συνήθης πορεία - οξεία. Η παράλυση εξελίσσεται μέσα σε ώρες ως 5 ημέρες ή και χρόνια.

    Πριν το εμβόλιο γίνει διαθέσιμο, η πολιομυελίτιδα εμφανιζόταν σταδιακά και σε επιδημίες.

    Η νόσος σήμερα ελέγχεται με χρήση εμβολίου σε όλο τον κόσμο.

    Τρεις τύποι πολιομυελίτιδας:

    • Εγκεφαλιτιδική - κώμα
    • Προμηκική - παράλυση εγκεφαλικών συζυγιών
    • Νωτιαία - αδυναμία άνω και κάτω άκρων 

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Νευρικό/Νοητικό

    Επικρατέστερη ηλικία: 3 μήνες - 16 χρόνια

    Επικρατέστερο φύλο: Άνδρες = Γυναίκες

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΠΟΛΙΟΜΥΕΛΙΤΙΔΑΣ

    • Αυχενική δυσκαμψία
    • Μυαλγίες 
    • Πυρετός 
    • Κεφαλαλγία
    • Μυϊκές κράμπες 
    • Κακουχία 
    • Ανορεξία 
    • Ναυτία 
    • Έμετος 
    • Διάρροια 
    • Κυνάγχη 
    • Δυσκοιλιότητα
    • Ασύμμετρη παράλυση 
    • Αισθητική απώλεια
    • Ερεθισμός των μηνίγγων 
    • Χαλαρή παράλυση κινητικών μυών 
    • Δεσμιδώσεις
    • Ελαττωμένα αντανακλαστικά 
    • Δυσαισθησία 
    • Παροδική κατακράτηση ούρων 
    • Μυϊκή ατροφία
    • Αυξημένα αντανακλαστικά
    • Ειλεός
    • Παράλυση των μυών της ωμικής ζώνης
    • Παράλυση των μεσοπλεύριων μυών 
    • Κυάνωση 
    • Τρισμός
    • Λήθαργος
    • Κώμα

    ΑΙΤΙΑ ΠΟΛΙΟΜΥΕΛΙΤΙΔΑΣ

    Ιός πολιομυελίτιδας. Η πολιομυελίτιδα προκαλείται από μόλυνση με ένα μέλος του γένους Eντεροϊοί γνωστό ως ιός της πολιομυελίτιδας (PV). Αυτή η ομάδα των RNA ιών αποικίζουν το γαστρεντερικό σωλήνα - ειδικά τον στοματοφάρυγγα και το έντερο.

    ΜΕΤΑΔΟΣΗ ΠΟΛΙΟΜΥΕΛΙΤΙΔΑΣ

    Η πολιομυελίτιδα είναι ιδιαίτερα μεταδοτική μέσω της στοματοφαρυγγικής και της εντερικής οδού. Στις ενδημικές περιοχές, ισχυροί ιοί πολιομυελίτιδας μπορούν να μολύνουν ουσιαστικά ολόκληρο τον ανθρώπινο πληθυσμό. η πολιομυελίτιδα είναι εποχιακή στα εύκρατα κλίματα, με τη μέγιστη μετάδοση να εμφανίζεται το καλοκαίρι και το φθινόπωρο. Αυτές οι εποχιακές διαφορές είναι πολύ λιγότερο έντονες σε τροπικές περιοχές. Ο χρόνος μεταξύ της πρώτης έκθεσης και των πρώτων συμπτωμάτων, γνωστός ως περίοδος επώασης, είναι συνήθως 6 έως 20 ημέρες, με μέγιστο εύρος 3 έως 35 ημέρες. Τα ιικά μόρια εκκρίνονται στα κόπρανα για αρκετές εβδομάδες μετά από την αρχική μόλυνση.

    Η νόσος μεταδίδεται, κυρίως, μέσω του στόματος και των κοπράνων, από την κατάποση μολυσμένων τροφίμων και ύδατος. Διαβιβάζεται περιστασιακά μέσω της στοματικής οδού, ένας τρόπος ιδιαίτερα ορατός στις περιοχές με καλές συνθήκες υγιεινής. Η πολιομυελίτιδα είναι πιο μολυσματική μεταξύ 7-10 ημέρες πριν και 7-10 ημέρες μετά από την εμφάνιση των συμπτωμάτων, αλλά η μετάδοση είναι δυνατή εφ' όσον παραμένει ο ιός στο σάλιο ή τα περιττώματα.

    Οι παράγοντες που αυξάνουν τον κίνδυνο μόλυνσης με τον ιό της πολιομυελίτιδας ή επηρεάζουν τη σοβαρότητα της ασθένειας περιλαμβάνουν την ανοσοανεπάρκεια, τον υποσιτισμό, την αμυγδαλεκτομή, τη σωματική δραστηριότητα αμέσως μετά από την έναρξη της παράλυσης, τον τραυματισμό σκελετικών μυών που προκαλούνται από την έγχυση των εμβολίων ή των θεραπευτικών παραγόντων, και την εγκυμοσύνη. Αν και ο ιός μπορεί να διασχίσει τον πλακούντα κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης, το έμβρυο δε φαίνεται να επηρεάζεται ούτε από τη μητρική μόλυνση ούτε από τον εμβολιασμό για την πολιομυελίτιδα. Τα μητρικά αντισώματα διασχίζουν, επίσης, τον πλακούντα, παρέχοντας την παθητική ανοσία που προστατεύει το βρέφος από τη λοίμωξη πολιομυελίτιδας κατά τη διάρκεια των πρώτων μηνών της ζωής.

    Ως μέτρο προφύλαξης κατά της μόλυνσης, οι δημόσιες πισίνες ήταν συχνά κλειστές στις πληγείσες περιοχές κατά τη διάρκεια των επιδημιών πολιομυελίτιδας.

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΠΟΛΙΟΜΥΕΛΙΤΙΔΑΣ

    • Διαμονή σε περιοχές όπου η εφαρμογή υγειονομικών μέτρων και η υγιεινή είναι φτωχές 
    • Χαμηλό κοινωνικοοικονομικό επίπεδο 
    • Μεγάλη ηλικία, αν δεν είναι ανοσοποιημένες 
    • Κύηση
    • Πρόσφατη αμυγδαλεκτομή
    • Εμβολιασμός (π.χ. ένεση DTP)

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΠΟΛΙΟΜΥΕΛΙΤΙΔΑΣ

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ 

    • Σύνδρομο Guillain-Barre
    • Παρωτίτιδα, έρπης, λοίμωξη με ιό Coxsackie
    • Άσηπτη μηνιγγίτιδα
    • Παράλυση από δάγκωμα κρότωνα

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    • Εγκεφαλονωτιαίο υγρό - πλειοκυττάρωση 
    • Αυξημένες πρωτεΐνες 
    • Φυσιολογική γλυκόζη 
    • Αντίσωμα δέσμευσης συμπληρώματος - αυξημένος τίτλος 
    • Λευκοκυττάρωση 
    • Καλλιέργεια ιού

    ΠΑΘΟΛΟΓΟΑΝΑΤΟΜΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    • Νωτιαίος μυελός - περιαγγειακή λευκοκυττάρωση, μη φυσιολογικοί κινητικοί πυρήνες, χρωματόλυση των κινητικών νευρώνων, φλεγμονή της οπίσθιας δέσμης 
    • Διάχυτη διήθηση με μονοπύρηνα 
    • Μη φυσιολογικά κύτταρα πρόσθιων κεράτων 
    • Βλάβη του υποθαλάμου
    • Βλάβη του θαλάμου 
    • Βλάβη του στελέχους του εγκεφάλου
    • Βλάβες των παρεγκεφαλιδικών εν τω βάθει κυττάρων 
    • Βλάβες του δικτυωτού σχηματισμού 
    • Βλάβες της κινητικής περιοχής του φλοιού 
    • Οίδημα εγκεφάλου
    • Οιδηματώδης νωτιαίος μυελός 

    poliomyelitis 1 728

    ΕΙΔΙΚΕΣ ΔΟΚΙΜΑΣΙΕΣ 

    Απομόνωση ιού του εγκεφαλονωτιαίου υγρού, από το λαιμό (νωρίς στη νόσο) και/ή τα κόπρανα (νωρίς και αργότερα στη νόσο). Αλυσιδωτή αντίδραση πολυμεράσης ή PCR

    ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΕΣ ΜΕΘΟΔΟΙ

    Οσφυονωτίαια παρακέντηση

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΠΟΛΙΟΜΥΕΛΙΤΙΔΑΣ

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ

    Ενδονοσοκομειακός ασθενής στην οξεία φάση. Εξωνοσοκομειακός ασθενής ή σε κέντρο αποκατάστασης για θεραπεία 

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ

    • Παρέχεται κρεβάτι που έχει σταθερό στρώμα, σανίδα ποδιών ώστε να διατηρείται το σώμα στη σωστή του θέση και να αποφεύγεται η πτώση των ποδιών, αφρώδη λαστιχένια μαξιλαράκια ή σάκους με άμμο. Αλλάξτε τη θέση του ασθενούς συχνά. Φροντίστε καλά το δέρμα 
    • Μηχανικός αερισμός, αν απαιτείται 
    • Τραχειοστομία συχνά απαιτείται σε αναπνευστική ανεπάρκεια 
    • Έλεγχος της ενσφήνωσης των κοπράνων και της επίσχεσης των ούρων. Ο καθετηριασμός μπορεί να είναι απαραίτητος 
    • Μη ναρκωτικά αναλγητικά 
    • Ζεστά υγρά επιθέματα 
    • Φυσιοθεραπεία

    ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ

    • Κλινήρης κατά την ενεργό φάση. Αν υπάρχει παράλυση μπορεί να απαιτηθεί μία παρατεταμένη περίοδος
    • Μακροχρόνιο πρόγραμμα αποκατάστασης - χρησιμοποιώντας φυσιοθεραπεία, υποστηρίγματα, ειδικά παπούτσια, πιθανά ορθοπεδική χειρουργική. Ομαδική προσπάθεια από γιατρούς, φυσιοθεραπευτές και εργασιοθεραπευτές και κοινωνικό λειτουργό ή ψυχίατρο, αν είναι απαραίτητο

    ΔΙΑΙΤΑ

    Σιγουρευτείτε ότι ο ασθενής έχει επαρκή, σωστά ισορροπημένη δίαιτα. Μπορεί να απαιτείται θρέψη με ρινογαστρικό σωλήνα

    ΦΑΡΜΑΚΑ 

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ

    • Ασπιρίνη ή άλλα μη ναρκωτικά αναλγητικά 
    • Αντιβιοτικά, αν αναπτυχθεί άλλη λοίμωξη
    • Ένα παρασυμπαθητικομιμητικό (βητανεχόλη) μπορεί να βοηθήσει τον ασθενή σε επίσχεση ούρων 10-50 mg από του στόματος 2-4 φορές την ημέρα. Μπορεί να απαιτούνται έως 100 mg 4 φορές την ημέρα

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    Εξατομικεύεται και εξαρτάται από τη σοβαρότητα και τις μακροχρόνιες απαιτήσεις της φυσιοθεραπείας

    ΠΡΟΛΗΨΗ/ΑΠΟΦΥΓΗ

    Εμβόλια κατά του ιού της πολυομυελίτιδας 

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ

    • Λοίμωξη της ουροποιητικής οδού 
    • Ατελεκτασία 
    • Πνευμονία
    • Μυοκαρδίτιδα
    • Μεταπολιομυελιτιδική προοδευτική μυϊκή ατροφία - χαρακτηρίζεται από προοδευτική αδυναμία που ξεκινά 30 ή περισσότερα χρόνια μετά την προσβολή πολιομυελίτιδας 
    • Μεταπολιομυελιτιδική νόσος του κινητικού νευρώνα - Εμφανίζεται πολλά χρόνια μετά την οξεία πολιομυελίτιδα 

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ 

    • Συχνά μη αναστρέψιμη παράλυση, λιγότερο από 5% θνησιμότητα μετά την οξεία φάση της νόσου 
    • Αυξημένη θνησιμότητα μετά την ηλικία των 40 ετών 
    • Φτωχή ανάρρωση για ολική παράλυση μυϊκών ομάδων 

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΗΛΙΚΙΑΚΑ ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Παιδιατρικό: Περισσότερο συνήθης σε αυτή την ηλικιακή ομάδα. 

    Γηριατρικό: Εξαιρετικά σπάνιο

    ΚΥΗΣΗ

    Είναι παράγοντας κινδύνου για την ανάπτυξη πολιομυελίτιδας

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τις λοιμώξεις

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα προϊόντα για τις λοιμώξεις 

    postpolio

     

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Ερυθρά

    Πολύμορφο ερύθημα

    Μετάγγιση πλάσματος με αντισώματα έναντι του κορωναϊού

    Χρήσιμες πληροφορίες για τη σκολίωση

    Αντιεμβολιαστικό κίνημα

    Όλα όσα πρέπει να ξέρετε για τα βακτήρια

    Εμβόλιο για την πολιομυελίτιδα

    Κάκωση νωτιαίου μυελού

    Υπογαμμασφαιριναιμία

    Ιός του δυτικού Νείλου

    Τα εμβόλια που πρέπει να κάνετε όταν ταξιδεύετε

    Πρόπολη

    Λύσσα

    Τα απαραίτητα εμβόλια

    Πώς τα εμβόλια μπορούν να προκαλέσουν καρκίνο

    Εθνικό πρόγραμμα εμβολιασμών

    Παγκοσμιοποίηση και καρκίνος

    www.emedi.gr

     

     

     

  • Σεξουαλική δυσλειτουργία στις γυναίκες Σεξουαλική δυσλειτουργία στις γυναίκες

    Δυσκολία σεξουαλικής διέγερσης στις γυναίκες

    Σεξουαλική δυσλειτουργία στις γυναίκες είναι η δυσκολία σεξουαλικής διέγερσης ή παραμονής στην ίδια κατάσταση, γρήγορη επίτευξη οργασμού, δυσκολία ή ανικανότητα επίτευξης οργασμού, αδυναμία χαλάρωσης, μειωμένο ενδιαφέρον για σεξ, αδιαφορία ή απέχθεια προς τη σεξουαλική πράξη, λίγα (ανεπαρκή) προκαταρκτικά παιχνίδια, ανεπαρκής τρυφερότητα μετά το τέλος της σεξουαλικής πράξης 

    • Οι περισσότερες γυναίκες έχουν οργασμούς όχι όμως κατά τη σεξουαλική πράξη και μερικές φορές εκλαμβάνουν την κατάσταση αυτή σαν δυσλειτουργία 

    Τέσσερεις κύριοι τύποι σεξουαλικής δυσλειτουργίας στις γυναίκες: 

    • Διαταραχή της σεξουαλικής επιθυμίας - υπό και υπέρ - (έναρξη και ανταπόκριση), καθολική διαταραχή της επιθυμίας, ασυμβατότητα προς τη σεξουαλική επιθυμία του ζευγαριού, περιστασιακή διαταραχή της σεξουαλικής επιθυμίας - οι καταστάσεις αυτές πρέπει να αξιολογούνται στα πλαίσια της όλης σχέσης του ζευγαριού 
    • Διαταραχή ως προς τη σεξουαλική διέγερση 
    • Δυσπαρεύνεια, κολπισμός ή κολεόσπασμος
    • Διαταραχές οργασμού - πρωτοπαθείς και δευτεροπαθείς, κατά τη διάρκεια του αυνανισμού ή της συνουσίας, περιστασιακή ή σχετιζόμενη με τον σεξουαλικό σύντροφο

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Αναπαραγωγικό, Νευρικό

    Επικρατέστερη ηλικία: Μπορεί να εμφανιστεί κατά τη μετεφηβική ηλικία η ικανότητα να νιώσει οργασμό αυξάνεται προοδευτικά από την εφηβεία. Προς το τέλος της 2ης δεκαετίας της ζωής σχεδόν οι μισές γυναίκες δεν έχουν νιώσει οργασμό. Μέχρι την ηλικία των 35 ετών 10% των γυναικών δεν έχουν νιώσει οργασμό

    Επικρατέστερο φύλο: Γυναίκες (ετερόφιλες, ομοφυλόφιλες και αμφιφυλόφιλες γυναίκες)

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΣΕΞΟΥΑΛΙΚΗΣ ΔΥΣΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑΣ ΣΤΙΣ ΓΥΝΑΙΚΕΣ

    • Παράπονα προς τον γιατρό (όταν ο κλινικός γιατρός κάνει συγκεκριμένες επί του θέματος ερωτήσεις. Τα περιστατικά σεξουαλικής δυσλειτουργίας είναι δύο φορές περισσότερα παρά όταν ο κλινικός γιατρός αναμένει από την ασθενή να το αναφέρει από μόνη της)
    • Στειρότητα
    • Συζυγικά προβλήματα
    • Δυσλειτουργία του οικογενειακού πυρήνα

    ΑΙΤΙΑ ΣΕΞΟΥΑΛΙΚΗΣ ΔΥΣΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑΣ ΣΤΙΣ ΓΥΝΑΙΚΕΣ

    • Δυσκολίες ως προς τη σχέση και σύγκρουση που αφορά μια στενή σχέση 
    • Άγχος 
    • Προηγηθείσα σεξουαλική κακοποίηση που περιλαμβάνει και την αιμομιξία
    • Οινόπνευμα 
    • Χρήση φαρμάκων (π.χ. αναστολείς ΜΑΟ, τρικυκλικά, αντικαταθλιπτικά τύπου αναστολέων επαναπρόσληψης σεροτονίνης)
    • Παρεμβολή άλλων προσώπων στο οικογενειακό σύνολο (πεθερά)
    • Ανοργασμία λόγω σακχαρώδους διαβήτη
    • Βλάβες του νωτιαίου μυελού 
    • Ορμονική διαταραχή 
    • Νοσήματα θυρεοειδούς
    • Μυθεύματα ως προς τη συχνότητα της σεξουαλικής πράξης 
    • Θέματα ελέγχου στις σχέσεις 
    • Δυσπαρεύνεια, ξηρότητα κόλπου λόγω λοίμωξης ή ενδοκρινικής διαταραχής 

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΣΕΞΟΥΑΛΙΚΗΣ ΔΥΣΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑΣ ΣΤΙΣ ΓΥΝΑΙΚΕΣ

    Συζυγική ασυμβατότητα όσον αφορά τις προσδοκίες, το πολιτισμικό περιβάλλον, την αντίληψη για τη σεξουαλικότητα, προηγούμενο σεξουαλικό τραύμα, χαμηλή αυτοεκτίμηση

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΣΕΞΟΥΑΛΙΚΗΣ ΔΥΣΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑΣ ΣΤΙΣ ΓΥΝΑΙΚΕΣ

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ 

    • Ψυχοτρόπα φάρμακα (αναστολείς ΜΑΟ. τρικυκλικά και άλλα αντικαταθλιπτικά)
    • Συζυγική δυσλειτουργία περιλαμβανομένης της βίας μέσα στο σπίτι
    • Μειωμένη αισθητικότητα λόγω νευρολογικής νόσου ή προβλημάτων στην οσφύ
    • Σκλήρυνση κατά πλάκας 
    • Ενδοκοιλιακές επεμβάσεις (δυνητική παρεμβολή στο πυελικό νευρικό πλέγμα)
    • Κατάθλιψη 
    • Κολπίτιδα
    • Μειωμένα κολπικά υγρά λόγω ορμονικής διαταραχής 
    • Κύηση
    • Ανατομικές ή συγγενείς ανωμαλίες
    • Ψευδοδυσπαρεύνεια (η χρήση του πόνου σαν επιχείρημα για αποστασιοποίηση από τον σεξουαλικό σύντροφο)

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    Απαραίτητο για τη διερεύνηση λοιμώξεων ή άλλων ιατρικών αιτίων

    ΕΙΔΙΚΕΣ ΔΟΚΙΜΑΣΙΕΣ 

    Απαιτούνται ειδικές ψυχολογικές εξετάσεις εκτίμησης του ζευγαριού (η λήψη οινοπνεύματος, μαριχουάνας ή άλλων ψυχοτρόπων φαρμάκων μπορεί να αλλοιώσουν τα αποτελέσματα των εξετάσεων αυτών)

     17

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΣΕΞΟΥΑΛΙΚΗΣ ΔΥΣΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑΣ ΣΤΙΣ ΓΥΝΑΙΚΕΣ

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ

    Σε εξωτερική βάση 

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ

    • Για τραύματα της παιδικής ηλικίας - απάντηση προτυποποιημένων ερωτήσεων, ψυχοθεραπεία, αναδόμηση αντίληψης 
    • Για ανοργασμία - κατευθυνόμενος αυνανισμός και εξάσκηση με τον σεξουαλικό σύντροφο 
    • Όταν ευθύνονται φάρμακα - μείωση των δόσεων ή αλλαγή του σκευάσματος
    • Άλλα ομαδική οικογενειακή ψυχανάλυση, αισθησιακός εστιασμός, παραπομπή σε ειδικό κέντρο θεραπείας των σεξουαλικών προβλημάτων 

    ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ

    Ποικίλλει ανάλογα με το ζευγάρι

    ΔΙΑΙΤΑ

    Μείωση του σωματικού βάρους εάν ενδείκνυται για κάποιον από τους δύο συντρόφους

    ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    Πληροφορίες σχετικά με τη φυσιολογική σεξουαλική λειτουργία και το ανθρώπινο αναπαραγωγικό σύστημα και τις αναμενόμενες με τη γήρανση μεταβολές 

    ΦΑΡΜΑΚΑ 

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ

    Επειδή πρόκειται για πολυπαραγοντικές ψυχοκοινωνικές καταστάσεις η χρησιμοποίηση φαρμάκων δεν αποτελεί αιτιολογική αντιμετώπιση του προβλήματος και μπορεί να επιδεινώσει το πρόβλημα 

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    Αναλόγως με τον ασθενή 

    ΠΡΟΛΗΨΗ/ΑΠΟΦΥΓΗ

    Σεξουαλική εκπαίδευση αρχίζοντας από τα χρόνια του Δημοτικού σχολείου, πρώιμη παρέμβαση σε δυσλειτουργική οικογένεια ή σε περίπτωση αιμομιξίας

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ

    Συζυγική ή οικογενειακή ένταση, χωρισμός, διαζύγιο

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ 

    Η επιθυμία είναι το δυσκολότερο πρόβλημα προς θεραπεία (ποσοστό επιτυχίας λιγότερο απόν 50%), το ποσοστό επιτυχίας της θεραπείας συνήθως δεν ανταποκρίνεται στις προσδοκίες του ασθενούς

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Συζυγική υπερένταση 

    ΗΛΙΚΙΑΚΑ ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Γηριατρικό:

    • Κοινωνικές αντιλήψεις σχετικά με τη σεξουαλικότητα κατά τη γήρανση (ιδιαίτερα ο μύθος ότι γυναίκες προχωρημένης ηλικίας δεν είναι δραστήριες σεξουαλικά) μπορούν να προκαλέσουν προβλήματα εάν ο ασθενής έχει σεξουαλικές επιθυμίες ή προηγούμενη σεξουαλική εμπειρία
    • Οι φυσιολογικές μεταβολές με τη γήρανση πολλές φορές συγχέονται σαν δυσλειτουργία

    Άλλα: Στερεότυπα σεξουαλικού ρόλου

    ΚΥΗΣΗ

    Πολλές φορές επηρεάζει αλλά η επίδραση της ποκίλλει ανάλογα με την ασθενή και τη γνώμη του ζευγαριού σχετικά με την εγκυμοσύνη και το πρόβλημα 

    ΑΛΛΕΣ ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ

    • Οι γυναίκες πρέπει να νιώθουν ασφαλείς ώστε να απελευθερωθούν και να νιώσουν τον οργασμό
    • Άγχος κατά την επιτέλεση της σεξουαλικής πράξης προκαλεί πρόωρη εκσπερμάτιση στους άνδρες, ενώ αναστέλλει τον οργασμό στις γυναίκες
    • Απλή έλλειψη γνώσης σχετικά με την ανατομία και φυσιολογία του σεξ μπορεί να οδηγήσει σε προβλήματα 

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τη σεξουαλική διέγερση

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τη σεξουαλική διέγερση

     the causes of sexual dysfunction in women

    Διαβάστε, επίσης,

    Κρέμα για να μεγαλώσετε το πέος σας

    Γιατί οι άντρες κοιμούνται μετά το σεξ

    Αφροδισιακή σούπα

    Πολύ χρήσιμες πληροφορίες για το σεξ

    Οι ασκήσεις Κέγκελ για τις γυναίκες

    Χρήσιμες πληροφορίες για το σεξ

    Απολαυστικό σεξ με φωνές

    Κάντε συχνά σεξ

    Τα λάθη που κάνουν οι άντρες στο σεξ

    Σεξουαλικές φαντασιώσεις

    Ο καλύτερος γυναικείος οργασμός

    Τα τσάκρας και οι βασικές τους λειτουργίες

    Η ιστορία του σημείου G

    Σημείο G

    Ανδρικές σεξουαλικές σκέψεις

    Σεξ μετά τον τοκετό

    Οι στάσεις στο σεξ που επιτρέπονται στην εγκυμοσύνη

    Πώς να κάνετε σεξ παρά τις τόσες υποχρεώσεις

    Πρόωρη εκσπερμάτιση

    Πώς μια γυναίκα μπορεί να πετύχει πολλαπλούς οργασμούς

    Οργασμός με γιόγκα

    Σαν οργασμός

    Οι πέντε φάσεις του οργασμού

    Κάθε μέρα πρέπει να είμαστε ερωτευμένοι

    Το περπάτημα δείχνει το είδος του γυναικείου οργασμού

    Πώς προτιμούν το πέος οι γυναίκες

    Όταν κάποιος δεν ελέγχει τις σεξουαλικές του επιθυμίες

    Χρήσιμες συμβουλές για τις ανοργασμικές γυναίκες

    Πώς να κάνετε κινέζικο σεξ

    Πώς θα πετύχετε καλό συντονισμό στο σεξ

    Τι είναι οργασμός

    Εισπνεόμενα για παρατεταμένο οργασμό

    Σύνδρομο των ανήσυχων των γεννητικών οργάνων

    Κόλπο για να πετύχετε ταυτόχρονο οργασμό

    Αυνανισμός

    www.emedi.gr