Σάββατο, 12 Οκτωβρίου 2013 16:59

Ενδομητρίωση

Γράφτηκε από την
Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(2 ψήφοι)

Η ενδομητρίωση είναι μια πάθηση κατά την οποία ενδομήτριο αναπτύσσεται σε περιοχές έξω από τη μήτρα

Ενδομήτριο αναπτύσσεται, δηλαδή, στα όργανα της κοιλιάς και της λεκάνης. Στις περιοχές αυτές αναπτύσσονται εστίες ή οζίδια ή κύστεις.

Η ενδομητρίωση, ICD-10 N80, εμφανίζεται τις περισσότερες φορές:

•           Στις ωοθήκες και ονομάζεται ενδομητρίωμα ή σοκολατοειδής κύστη

•           Πίσω από τη μήτρα

•           Επάνω στους συνδέσμους της μήτρας

•           Στο έντερο, στην ουροδόχο κύστη, στον κόλπο

•           Στο περιτόναιο

•           Επίσης, σπανίως στα τοιχώματα της κοιλιάς μετά από καισαρική τομή ή χειρουργείο

•           Στους πνεύμονες και αλλού

Τα συμπτώματα της ενδομητρίωσης περιλαμβάνουν:

* Έντονη δυσμηνόρροια (πόνος περιόδου), που χειροτερεύει με την πάροδο του χρόνου.

* Χρόνιος πόνος χαμηλά και πίσω στη λεκάνη.

* Πόνος κατά τη διάρκεια και μετά την επαφή.

* Γαστρεντερικά προβλήματα (διάρροια, δυσκοιλιότητα, «φούσκωμα» ειδικά κατά τη διάρκεια της περιόδου.

* Μικρές αιμορραγίες ανάμεσα στις περιόδους.

* Υπογονιμότητα.


Πώς  γίνεται η διάγνωση της ενδομητρίωσης

Ένας γιατρός μπορεί να διαγνώσει, με σιγουριά, την ενδομητρίωση με τη λαπαροσκόπηση. Κατά τη διάρκεια αυτής της διαδικασίας εισάγεται ένα μικρό, λεπτό λαπαροσκόπιο που μεταδίδει φως, μέσω μιας μικρής τομής που γίνεται στην κοιλιά, συνήθως στον ομφαλό για να μη φαίνεται η τομή. Πριν από την εισαγωγή του λαπαροσκοπίου, η κοιλιά γεμίζει με διοξείδιο του άνθρακα ή πρωτοξείδιο του αζώτου για να βοηθήσει στο διαχωρισμό των εντέρων από τα πυελικά όργανα. Έτσι, οι επιφάνειες των οργάνων φαίνονται καθαρότερα και ο γιατρός μπορεί να ελέγξει το μέγεθος του προβλήματος. Αυτή η μέθοδος επιτρέπει επίσης στο γιατρό να αποκλείσει άλλες παθήσεις με τα ίδια συμπτώματα, όπως ο καρκίνος των ωοθηκών.


Θεραπεία ενδομητρίωσης

  • Σε μερικές περιπτώσεις η ενδομητρίωση δεν αναγνωρίζεται εύκολα και η διάγνωση μπορεί να γίνει μόνο με βιοψία (αφαίρεση μικρού τεμαχίου ιστού για μικροσκοπική εξέταση στο εργαστήριο), συνήθως κατά τη διάρκεια της λαπαροσκόπησης.
  • Άλλες χρήσιμες εξετάσεις για να διαπιστωθεί η έκταση της νόσου και να παρακολουθείται η πορεία της είναι το υπερηχογράφημα, η αξονική τομογραφία (CT) η μαγνητική τομογραφία (MRI), καθώς και ορισμένες εξετάσεις του αίματος για την ανίχνευση δεικτών της ενδομητρίωσης (π.χ. Ca-125).

Η Αμερικάνικη Εταιρεία Αναπαραγωγικής Ιατρικής έχει καθιερώσει κριτήρια για την ταξινόμηση της ενδομητρίωσης, ανάλογα με το πού εντοπίζεται ο ενδομήτριος ιστός, αν αυτός βρίσκεται στην επιφάνεια ενός οργάνου ή κάτω από αυτήν και αν έχουν σχηματιστεί λεπτές ή πυκνές συμφύσεις. Συνεκτιμώντας όλους αυτούς τους παράγοντες, η νόσος χαρακτηρίζεται ελαφρά, μέτρια ή βαριά.

Σταδιοποίηση ενδομητρίωσης

Πιθανές θέσεις της ενδομητρίωσης

Χειρουργικά, η ενδομητρίωση μπορεί να είναι στάδιο I-IV.

Η διαδικασία είναι ένα πολύπλοκο σύστημα που αξιολογεί βλάβες και συμφύσεις στα όργανα της πυέλου, αλλά δεν αξιολογεί τον πόνο.

Μία ασθενής με ενδομητρίωση σταδίου Ι μπορεί να έχει μικρή νόσο και έντονο πόνο, ενώ μια ασθενής με ενδομητρίωση σταδίου IV μπορεί να έχει σοβαρή ασθένεια και όχι πόνο.

Στάδιο Ι (ελάχιστη)

Μόνο επιφανειακές αλλοιώσεις και πιθανώς μερικές συμφύσεις

Στάδιο ΙΙ (ήπια)

Επιπλέον, ορισμένες βαθιές βλάβες είναι παρούσες

Φάση ΙΙΙ (Μέτρια)

Όπως παραπάνω, συν την παρουσία εστιών στις ωοθήκες και περισσότερες συμφύσεις

Στάδιο IV (Σοβαρή)

Όπως και παραπάνω, συν μεγάλες εστίες και εκτεταμένες συμφύσεις.

Οι εστίες στις ωοθήκες μεγέθους (περίπου 2 εκατοστά +) πρέπει να αφαιρεθούν χειρουργικά,  γιατί η ορμονική θεραπεία από μόνη της δεν θα τις αφαιρέσει και μπορεί να προκαλέσουν οξύ πόνο από τη ρήξη μιας κύστης και εσωτερική αιμορραγία.

Οι εστίες ενδομητρίωσης μπορεί να θεωρηθούν  μερικές φορές λανθασμένα ως κύστεις των ωοθηκών.


Θεραπεία

Η θεραπεία μπορεί να είναι φαρμακευτική, χειρουργική ή συνδυασμός τους.

Γενικά ισχύει η βασική αρχή, κατά την οποία σε ασθενή με πρόβλημα γονιμότητας και ελαφρά ενδομητρίωση κατά τη λαπαροσκόπηση γίνεται θεραπεία των ενδομητριακών εστιών και των συμφύσεων, χωρίς άλλη συμπληρωματική θεραπεία.

Ασθενής με μέτρια ή βαριά ενδομητρίωση, εκτός της λαπαροσκοπικής αντιμετώπισης θα υποβληθεί και σε φαρμακευτική αγωγή.

Σαν φαρμακευτική αγωγή μπορεί να χρησιμοποιηθούν τα αντισυλληπτικά δισκία, η δαναζόλη, η γεστρινόνη και οι αγωνιστές του εκλυτικού παράγοντα των γοναδοτροπινών (Gn-RH ανάλογα).

Βιβλιογραφία

Παθολογία της γυναίκας,  Δ. Αραβαντινός, Εκδ. Παρισιάνος 

Τα καλύτερα συμπληρώματα διατροφής για τη μήτρα

Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τη μήτρα

Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό

Διαβάστηκε 4229 φορές Τελευταία τροποποίηση στις Παρασκευή, 10 Μαΐου 2019 17:28
Σαββούλα Μάλλιου Κριαρά

Αυτή η διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου προστατεύεται από τους αυτοματισμούς αποστολέων ανεπιθύμητων μηνυμάτων. Χρειάζεται να ενεργοποιήσετε τη JavaScript για να μπορέσετε να τη δείτε.

Σχετικά Άρθρα

  • Tοξιναιμία της κυήσεως Tοξιναιμία της κυήσεως

    Χρήσιμες πληροφορίες για την εκλαμψία

    Τοξιναιμία της κυήσεως ή εκλαμψία είναι η παρουσία σπασμών σε μία έγκυο ασθενή με σύνδρομο υπερτάσεως, οιδήματος και πρωτεϊνουρίας (προεκλαμψία), υπό την προϋπόθεση ότι η ασθενής δεν έχει υποκείμενη νευρολογική νόσο. Σχεδόν, όλες οι μετά τον τοκετό περιπτώσεις εμφανίζονται στις πρώτες 24 ώρες.

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Αναπαραγωγικό, Νευρικό, Αίμα, Λεμφοποιητικό, Ανοσολογικό

    Γενετική: Φαίνεται ότι υπάρχει κάποια γενετική προδιάθεση. Το πρότυπο του ενός γονιδίου εξηγεί καλύτερα την εμφάνιση στο 25% των ατόμων με οικογενειακό ιστορικό, ωστόσο είναι πιθανή και πολυπαραγοντική κληρονομικότητα

    Επικρατέστερη ηλικία: Οι περισσότερες περιπτώσεις αφορούν νέες γυναίκες, επειδή η υψηλότερη επίπτωση προεκλαμψίας απαντάται μεταξύ πρωτοτόκων γυναικών. Εν τούτοις, ηλικιωμένες (> 40 ετών) γυναίκες με προεκλαμψία έχουν 4 φορές υψηλότερη πιθανότητα ανάπτυξης σπασμών σε σχέση με τις γυναίκες 20 ετών

    Επικρατέστερο φύλο: Μόνο γυναίκες 

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΕΚΛΑΜΨΙΑΣ

    • Τονικοκλωνικοί σπασμοί (εστιακοί ή γενικευμένοι)
    • Πονοκέφαλος, οπτικές διαταραχές και επιγαστρικός ή πόνος δεξιού άνω τεταρτημορίου της κοιλιάς, συχνά, προηγείται των σπασμών
    • Σπασμοί μπορεί να εμφανίζονται άπαξ ή καθ' υποτροπή
    • Κώμα μετά τη γέννηση, κυάνωση (ποικίλλουσα)
    • Θερμοκρασίες > 39 βαθμούς κελσίου συμβατές με αιμορραγία ΚΝΣ
    • Διάχυτη ενδαγγειακή πήξη (ΔΕΠ), θρομβοπενία, δυσλειτουργία ήπατος, νεφρική ανεπάρκεια
    • Πρωτεϊνουρία
    • Πάνω από 30% μπορεί να μην έχουν οίδημα, 20% μπορεί να μην έχουν πρωτεϊνουρία
    • Φυσιολογική αρτηριακή πίεση, ακόμη και ως απόκριση στη θεραπεία, δεν μπορεί να αποκλείσει την πιθανότητα σπασμών
    • Αιμοσυμπύκνωση - προδιάθεση για πνευμονικό και εγκεφαλικό οίδημα μετά χορήγηση υγρών. Πρόκειται στην πραγματικότητα για περίσσεια εξωκυττάριου υγρού, το οποίο είναι δυσανάλογα κατανεμημένο στους εξωκυττάριους χώρους

    ΑΙΤΙΑ ΕΚΛΑΜΨΙΑΣ

    • Η ακριβής αιτία των σπασμών είναι άγνωστη
    • Φαίνεται απαραίτητη η συμμετοχή τροφοβλαστικού ιστού, που σε κάποιο τρόπο οδηγεί σε γενικευμένο αγγειόσπασμο
    • Έντονος σπασμός εγκεφαλικών αγγείων. Οι αιμορραγίες οφείλονται στην ανεπάρκεια του σπασμού να περιορίσει την πίεση διάχυσης στα τριχοειδή. Έτσι, υπάρχει αύξηση πιέσεως και σχάση αγγείων και κατ' ακολουθία αγγειογενές εγκεφαλικό οίδημα και δακτυλοειδείς αιμορραγίες

    eclampsia

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΕΚΛΑΜΨΙΑΣ

    • Νέες πρωτότοκες γυναίκες
    • Ηλικία πρώτου τοκετού > 35
    • Μαιευτικές καταστάσεις που σχετίζονται με πληθώρα χοριονικών λαχνών (πολύδυμη κύηση, τροφοβλαστική νόσος, ερυθροβλάστωση)
    • Προϋπάρχουσα υπέρταση ή νεφρική νόσος
    • Ισχυρό οικογενειακό ιστορικό προεκλαμψίας/εκλαμψίας
    • Φτωχή προγεννητική φροντίδα έχει σαν αποτέλεσμα να αγνοηθεί σε πρώιμη φάση και να μη θεραπευθεί η προεκλαμψία, οδηγώντας τελικώς σε αυξημένο κίνδυνο εκλαμψίας

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΕΚΛΑΜΨΙΑΣ

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΕΚΛΑΜΨΙΑΣ

    • Επιληψία
    • Εγκεφαλικοί όγκοι
    • Ρήξη εγκεφαλικού ανευρύσματος
    • Μέχρι την απόδειξη άλλων αιτίων, όλες οι έγκυοι με σπασμούς πρέπει να θεωρούνται ότι έχουν εκλαμψία

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ ΕΚΛΑΜΨΙΑΣ

    • Γενική αίματος/αιμοπετάλια
    • Λεύκωμα/κρεατινίνη ούρων 24ώρου
    • Έλεγχος λειτουργίας ήπατος (LDH, AST)
    • Ουρικό οξύ
    • Ηλεκτρολύτες
    • Άζωτο ουρίας αίματος

    ΠΑΘΟΛΟΓΟΑΝΑΤΟΜΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ ΕΚΛΑΜΨΙΑΣ

    Εγκεφαλικό οίδημα, υπεραιμία, εστιακή ισχαιμία, θρόμβωση αγγείων, αιμορραγία. Οι εγκεφαλικές βλάβες ενέχονται στο 40% των θανάτων από εκλαμψία

    ΕΙΔΙΚΕΣ ΔΟΚΙΜΑΣΙΕΣ

    Ηλεκτροεγκεφαλογράφημα, οσφυονωτιαία παρακέντηση και ανάλυση του εγκεφαλονωτιαίου υγρού - σπάνια, όμως, είναι χρήσιμα στην αντιμετώπιση

    ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΗ ΕΚΛΑΜΨΙΑΣ

    Υπολογιστική Τομογραφία ή καλύτερα μαγνητική τομογραφία είναι χρήσιμη για την εκτίμηση όγκων, εμφράκτων, αιμορραγιών, αλλά σπάνια απαιτείται επί παρουσίας των συνήθως κλινικών ευρημάτων. Πρέπει να συνιστάται όταν υπάρχουν εστιακά νευρολογικά σημεία ή όταν επιμένουν σημεία/συμπτώματα που δεν είναι χαρακτηριστικά

    ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΕΣ ΜΕΘΟΔΟΙ ΕΚΛΑΜΨΙΑΣ

    • Δεν υπάρχουν επιπρόσθετες μέθοδοι που να είναι γενικά εφαρμόσιμες
    • Ηλεκτροεγκεφαλογράφημα μπορεί να ποικίλει από οπίσθια βραδέα κύματα μέχρι επιληπτική κατάσταση, αλλά, σπανιότατα είναι χρήσιμο
    • Η μελέτη του εγκεφαλονωτιαίου υγρού είναι χωρίς αξία εκτός αν άλλες σοβαρές καταστάσεις (π.χ. μηνιγγίτιδα) τίθενται στη διαφορική διάγνωση

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΕΚΛΑΜΨΙΑΣ

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ ΕΚΛΑΜΨΙΑΣ

    • Νοσηλεία στο νοσοκομείο με παρεντερική πρόσβαση για τη χορήγηση φαρμάκων και ετοιμότητα για περισσότερο επεμβατική παρακολούθηση αν αυτό κρίνεται αναγκαίο
    • Επαρκείς υπηρεσίες φροντίδας του νεογνού και προγραμματισμός/ετοιμότητα μεταφοράς του σε άλλο κέντρο αν αυτό είναι αναγκαίο

    580px Abdominal Quadrant Regions

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ ΕΚΛΑΜΨΙΑΣ

    • Έλεγχος των σπασμών, διόρθωση της υποξίας και της οξέωσης, μείωση της αρτηριακής πίεσης, ενέργειες για περάτωση του τοκετού μόλις ελεγχθούν οι σπασμοί

    ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ ΕΚΛΑΜΨΙΑΣ

    Κατάκλιση

    ΔΙΑΙΤΑ

    Τίποτε από το στόμα μέχρι να σταθεροποιηθεί η κατάσταση. Ακολούθως τις συνήθεις προφυλάξεις για τους σπασμούς. Συνήθως, συνιστάται δίαιτα φτωχή σε αλάτι

    ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ ΜΕ ΕΚΛΑΜΨΙΑ

    • Εξηγείστε στην άρρωστη και στο σύντροφο/οικογένεια τι συνέβη και την ανάγκη των κατάλληλων ενεργειών που επιβάλλονται για να εξασφαλισθεί ασφάλεια για τη μητέρα και το νεογνό

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΑΜΨΙΑΣ

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ ΕΚΛΑΜΨΙΑΣ

    Οι σπασμοί αποτρέπονται και υποβάλλονται σε επεξεργασία χρησιμοποιώντας θειικό μαγνήσιο. Οι συγκεντρώσεις μαγνησίου στον ορό που σχετίζονται με τη μητρική τοξικότητα, καθώς και η αναπνευστική καταστολή του νεογνού, ο χαμηλός μυϊκός τόνος και οι χαμηλές βαθμολογίες Apgar είναι:

    • 7.0–10.0 mEq / L: απώλεια επιγονατιδικού αντανακλαστικού
    • 10.0–13.0 mEq / L: αναπνευστική καταστολή
    • 15.0–25.0 mEq / L: αλλοιωμένη κολποκοιλιακή αγωγή και (περαιτέρω) πλήρης καρδιακός αποκλεισμός
    • > 25,0 mEq / L: καρδιακή ανακοπή

    Με ενδοφλέβια χορήγηση, η έναρξη της αντισπασμωδικής δράσης είναι γρήγορη και διαρκεί περίπου 30 λεπτά. Μετά την ενδομυϊκή χορήγηση, η έναρξη της δράσης είναι περίπου μία ώρα και διαρκεί τρεις έως τέσσερις ώρες. Τα αποτελεσματικά επίπεδα αντισπασμωδικού ορού κυμαίνονται από 2,5 έως 7,5 mEq/λίτρο. Το μαγνήσιο απεκκρίνεται αποκλειστικά από τα νεφρά με ρυθμό ανάλογο προς τη συγκέντρωση στο πλάσμα και τη σπειραματική διήθηση. Ακόμη και με θεραπευτικές συγκεντρώσεις μαγνησίου στον ορό, ενδέχεται να εμφανιστούν επαναλαμβανόμενοι σπασμοί και μπορεί να χρειαστεί επιπλέον μαγνήσιο, αλλά με στενή παρακολούθηση για αναπνευστική, καρδιακή και νευρολογική κατάθλιψη. Εάν η χορήγηση μαγνησίου με επακόλουθες υψηλές συγκεντρώσεις στον ορό δεν καταφέρει να ελέγξει τους σπασμούς, μπορεί να χρησιμοποιηθεί η προσθήκη άλλων ενδοφλέβιων αντισπασμωδικών, διευκολύνοντας τη διασωλήνωση και τον μηχανικό αερισμό και για να αποφευχθεί η τοξικότητα του μαγνησίου συμπεριλαμβανομένης της παράλυσης του μητρικού θωρακικού μυός. Το θειικό μαγνήσιο έχει καλύτερα αποτελέσματα από τη διαζεπάμη, τη φαινυτοΐνη ή έναν συνδυασμό χλωροπρομαζίνης, προμεθαζίνης και πεθιδίνης. 

    Ο έλεγχος της αρτηριακής πίεσης χρησιμοποιείται για την πρόληψη εγκεφαλικού επεισοδίου, το οποίο αντιπροσωπεύει το 15 έως 20 τοις εκατό των θανάτων σε γυναίκες με εκλαμψία. Οι παράγοντες επιλογής για τον έλεγχο της αρτηριακής πίεσης κατά την εκλαμψία είναι η υδραλαζίνη ή η λαμπεταλόλη. Αυτό οφείλεται στην αποτελεσματικότητά τους, στην έλλειψη αρνητικών επιπτώσεων στο έμβρυο και στον μηχανισμό δράσης. Η διαχείριση της αρτηριακής πίεσης ενδείκνυται με διαστολική αρτηριακή πίεση άνω των 105-110 mm Hg.

    Εάν το μωρό δεν έχει παραδοθεί ακόμη, πρέπει να ληφθούν μέτρα για τη σταθεροποίηση της γυναίκας και την παράδοσή της γρήγορα. Αυτό πρέπει να γίνει ακόμα και αν το μωρό είναι ανώριμο, καθώς η εκλαμπτική κατάσταση δεν είναι ασφαλής τόσο για το μωρό όσο και για τη μητέρα. Δεδομένου ότι η εκλαμψία είναι μια εκδήλωση ενός τύπου μη μολυσματικής πολυοργανικής δυσλειτουργίας ή αποτυχίας, άλλα όργανα (ήπαρ, νεφροί, πνεύμονες, καρδιαγγειακό σύστημα και σύστημα πήξης) πρέπει να αξιολογηθούν κατά την προετοιμασία για τον τοκετό (συχνά καισαρική τομή), εκτός εάν η γυναίκα είναι ήδη σε προχωρημένη εργασία. Η τοπική αναισθησία για καισαρική τομή αντενδείκνυται όταν έχει αναπτυχθεί πήξη. Δεν περιορίζεται σε κανένα αποδεικτικό στοιχείο υπέρ μιας συγκεκριμένης μεθόδου παράδοσης για γυναίκες με εκλαμψία. Επομένως, η μέθοδος επιλογής παράδοσης είναι μια εξατομικευμένη απόφαση. 

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ ΜΕ ΕΚΛΑΜΨΙΑ

    Πίεση αρτηριακού αίματος, νευρολογική εξέταση, κατάσταση εμβρύου

    ΠΡΟΛΗΨΗ/ΑΠΟΦΥΓΗ

    • Επαρκής προγεννητική φροντίδα
    • Καλός έλεγχος προϋπάρχουσας υπέρτασης
    • Αναγνώριση και θεραπεία προεκλαμψίας

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ ΕΚΛΑΜΨΙΑΣ

    • 56% έχουν παροδικά ελαττώματα, περιλαμβανομένης και φλοιϊκής τύφλωσης
    • Οι περισσότερες γυναίκες δεν έχουν μακροχρόνιες επιπτώσεις από την εκλαμψία
    • Θάνατος από την τοξιναιμία ή τις επιπλοκές της
    • Θάνατος του εμβρύου

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ ΕΚΛΑΜΨΙΑΣ

    • 25% των γυναικών με εκλαμψία θα έχουν υπέρταση και σε επόμενες κυήσεις, αλλά μόνο στο 5% αυτών θα είναι σοβαρή, και μόνο το 2% αυτών θα έχουν πάλι εκλαμψία
    • Πολύτοκες γυναίκες με εκλαμψία έχουν μεγαλύτερο κίνδυνο για ανάπτυξη ιδιοπαθούς υπερτάσεως αργότερα
    • Πολύτοκες γυναίκες με εκλαμψία έχουν υψηλότερη θνησιμότητα σε επόμενες εγκυμοσύνες απ' ότι οι πρωτότοκες γυναίκες
    • Φυλετικοί παράγοντες είναι ασαφείς

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΗΛΙΚΙΑΚΑ ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Νεότεροι ασθενείς έχουν υψηλότερη συχνότητα, αλλά αυτό σχετίζεται με το ότι οι νεότερες ασθενείς αντιπροσωπεύουν και τους μεγαλύτερους αριθμούς πρωτοτόκων γυναικών 

    Κύηση: Εξ ορισμού, πρόκειται για επιπλοκή της εγκυμοσύνης

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για την εγκυμοσύνη

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για την εγκυμοσύνη

    image 1

    Διαβάστε, επίσης,

    Επιληπτικές κρίσεις

    Ερυθροβλάστωση του εμβρύου

    Επιληπτική κατάσταση

    Σύνδρομο Sheehan

    Σύνδρομο ανεπάρκειας μαγνησίου

    Διαγνωστικές εξετάσεις και Θεραπείες που βλάπτουν την Υγεία

    Σύνδρομο πλακουντιακής ανεπάρκειας

    Ο πρόωρος τοκετός χρειάζεται ψυχολογική υποστήριξη

    Προγεννητικός έλεγχος

    Χρήσιμες πληροφορίες για τη θρομβοφιλία

    Ενδοηπατική χολόσταση της κύησης

    Τι να κάνετε αν κάποιος κάνει σπασμούς

    Φάρμακα κατά την εγκυμοσύνη

    Υπερτασική κρίση

    Τι είναι η αρτηριακή υπέρταση;

    Aντιφωσφολιπιδικό σύνδρομο

    Τι είναι η εκλαμψία

    Πρόωρος τοκετός

    Ουρικό οξύ αίματος

    Λευχαιμοειδής αντίδραση

    Ουρολοίμωξη

    Πότε η κύηση είναι υψηλού κινδύνου

    Γιατί ματώνουν τα ούλα;

    Δρεπανοκυτταρικά Σύνδρομα

    Η θεραπευτική αγκαλιά

    Πολλές πρόωρες γεννήσεις στην Ελλάδα

    Βρογχοπνευμονική δυσπλασία

    Γάλα γαϊδούρας

    www.emedi.gr

     

     

  • Ενδομητρίωση Ενδομητρίωση

    Ενδομητρίωση είναι το έκτοπο ενδομήτριο στο σώμα

    Ενδομηρίωση είναι ετεροτροπικές νησίδες βλεννογόνου της μήτρας (ενδομήτριο) που βρίσκονται σε διάφορες τοποθεσίες

    • Πυελικές περιοχές - επιφάνειες περιτοναίου, κύστης, τοιχώματα πυέλου, πλατείς σύνδεσμοι, ιερομητρικοί σύνδεσμοι, σάλπιγγες, μήτρα, λεμφαδένες, ωοθήκες, έντερο
    • Απομακρυσμένες περιοχές - κόλπος, τράχηλος, κοιλιακά τοιχώματα, βραχίονες, πόδια, πλευρές, πνεύμονας, διάφραγμα, νεφροί, σπλήνας, χοληδόχος κύστη, ρινικός βλεννογόνος, νωτιαίος σωλήνας, στόμαχος, μαστός

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Αναπαραγωγικό

    Επικρατέστερη ηλικία: Γυναίκες αναπαραγωγικής ηλικίας 

    Επικρατέστερο φύλο: Μόνο γυναίκες

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΕΝΔΟΜΗΤΡΙΩΣΗΣ

    • Αδυναμία συλλήψεως (30-40% των ασθενών με ενδομητρίωση)
    • Δυσπαρευνία
    • Δυσμηνόρροια
    • Επώδυνες κενώσεις
    • Χρόνιος πυελικός πόνος
    • Προεμμηνορρυσιακή σταγονοειδής αιμόρροια
    • Αυτόματη αποβολή
    • Σύνδρομο αρρήκτου ωοθυλακίου

     ομητρίωση 41273216

    ΑΙΤΙΑ ΕΝΔΟΜΗΤΡΙΩΣΗΣ

    • Παλίνδρομη έμμηνος ρύση (θεωρία του Sampson)
    • Λεμφικές/αγγειακές μεταεντοπίσεις (θεωρία του Halban)
    • Άμεση εμφύτευση 
    • Επιθηλιακή μεταπλασία με μετατροπή σε λειτουργικό ενδομήτριο

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΕΝΔΟΜΗΤΡΙΩΣΗΣ

    • Οικογενής/γενετική προδιάθεση
    • Χαρακτήρας προσωπικότητας (δημιουργικός, εγωκεντρικός, υπεραγχώδης, ανικανοποίητος, ευφυής, ισχνός)
    • Όψιμη τεκνοποίηση
    • Σύνδρομο αρρήκτου ωοθυλακίου (τα κύτταρα της κοκκιώδους στιβάδας οδηγούνται σε ωχρινοποίηση, αλλά δεν επισυμβαίνει αληθής ρήξη ωοθυλακίου, πράγμα που προδιαθέτει σε ελαττωμένη έκκριση προγεστερόνης μέσα στην περιτοναϊκή κοιλότητα, ώστε να είναι δυνατή η εμφύτευση και ανάπτυξη των ενδομητρικών κυττάρων τα οποία αποκολλώνται)

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΕΝΔΟΜΗΤΡΙΩΣΗΣ

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΕΝΔΟΜΗΤΡΙΩΣΗΣ 

    Η διαφορική διάγνωση πυελικού πόνου περιλαμβάνει όλες τις αιτίες οξείας κοιλίας μαζί με τις επιπλοκές ενδομήτριας και εξωμήτριας κυήσεως, λοιμώξεις ουροποιητικού, σύνδρομο ευερέθιστου εντέρου, ελκώδη κολίτιδα, νόσο του Crohn, συμφύσεις πυέλου, οξεία σαλπιγγίτιδα, ρήξη ωοθηκικής κύστης και άλλες καταστάσεις

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ ΕΝΔΟΜΗΤΡΙΩΣΗΣ 

    Χωρίς ειδική αξία, η εξέταση για CA-125 

    ΠΑΘΟΛΟΓΟΑΝΑΤΟΜΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ ΕΝΔΟΜΗΤΡΙΩΣΗΣ

    Βιοψία βλαβών με ιστολογία ενδομητρίου συνήθως καταδεικνύει ενδομητρικούς αδένες και στρώμα

    ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΗ ΕΝΔΟΜΗΤΡΙΩΣΗΣ

    Κολπική/κοιλιακή υπερηχοτομογραφία (αποκαλύπτει μόνο ενδομητριώματα των ωοθηκών)

     ΟΡΙΣΜΟΙ

    ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΕΣ ΜΕΘΟΔΟΙ

    Λαπαροσκόπηση

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ  ΕΝΔΟΜΗΤΡΙΩΣΗΣ

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ ΕΝΔΟΜΗΤΡΙΩΣΗΣ

    Διαγνώστε και θεραπεύστε "το νωρίτερο" για να αποφύγετε επιπτώσεις, όπως στείρωση και πόνους πυέλου

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ ΕΝΔΟΜΗΤΡΙΩΣΗΣ

    • Τη στιγμή της λαμπαροσκόπησης, επιχειρείστε τη διάλυση των μεταμφυτεύσεων βλεννογόνου με laser, την εκτομή ωοθηκικών ενδομητριωμάτων και τη λύση των πυελικών συμφύσεων 
    • Εξετάστε την πιθανότητα εκτομής του ιεροκοκκυγικού συνδέσμου με laser ή εκτομής του ιερού πλέγματος για σοβαρό πόνο και δυσμηνόρροια. Ίσως, είναι αναγκαία μικροχειρουργική των σαλπίγγων, εξωσωματική γονιμοποίηση ή μεταφορά των γαμετών στις σάλπιγγες, όταν άλλες μέθοδοι, όπως η επαγωγή ωορρηξίας με ανθρώπινες γοναδοτροπίνες ή η τεχνητή ενδομητρική σπερματέγχυση έχουν αποτύχει

    ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ

    Μπορεί να είναι περιορισμένη, αυτό εξαρτάται από τη σοβαρότητα του πυελικού πόνου

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΝΔΟΜΗΤΡΙΩΣΗΣ

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ ΕΝΔΟΜΗΤΡΙΩΣΗΣ

    Αγωνιστές της ορμόνης απελευθερώσεως γοναδοτροπινών (GnRH), όπως:

    • Ναφαρελίνη (Synarel) 400 mg/ημέρα διαιρεμένα σε 2 εισπνοές την ημέρα, μία σε κάθε ρώθωνα. Αν ο ασθενής έχει έμμηνο ρύση μετά θεραπεία 2 μηνών, η δόση αυξάνεται στα 800 mg
    • Leuprolide acetate (Leupron, Depolupron) 0,5-1,0 mg/ημέρα ή 3,75-7,5 mg/μήνα, αντιστοίχως
    • Gosereline acetate implant (Zoladex) 3,6 mg υποδορίως κάθε 4 εβδομάδες για 6 μήνες

    Συντήρηση:

    • Μετά 6-9 μήνες θεραπείας μπορεί να αρχίσει προγραμματισμένη προσπάθεια για εγκυμοσύνη  ή συντήρηση με από του στόματος αντισυλληπτικά
    • Υποστήριξη με ασβέστιο 1.000-1.500 mg/ημέρα συνιστάται όταν χορηγούμε θεραπεία με ανάλογα GnRH επειδή οι γυναίκες που μπαίνουν σε αυτή τη θεραπεία γίνονται έντονα υποοιστρογοναιμικές και χάνουν ασβέστιο

    Αντενδείξεις:

    Κάθε αντένδειξη του φαρμάκου καθ' εαυτού ή της υποοιστρογοναιμίας

    Προφυλάξεις: 

    • Απώλεια ασβεστίου δευτεροπαθής σε υποοιστρογοναιμία
    • Εξάψεις δευτεροπαθείς της υποοιστρογοναιμίας
    • Παραισθησίες στο πρόσωπο και στα άνω άκρα
    • Μέτρα αντισύλληψης πρέπει να λαμβάνονται στις σεξουαλικά ενεργείς γυναίκες, γιατί με τα ανάλογα GnRH μπορεί να σταματά η έμμηνος ρύση, αλλά, όχι αναγκαστικά και η ωορρηξία

    ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΑ ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΝΔΟΜΗΤΡΙΩΣΗΣ

    • Danazol (Danocrine) 400-800 mg/ημέρα για 6-9 μήνες
    • Οξεική μεδροξυπρογεστερόνη (Provera) 30 mg/ημέρα για 6-9 μήνες
    • Οξεική μεγκεστρόλη (Megace) 40 mg/ημέρα για 6-9 μήνες
    • Συνεχή από του στόματος αντισυλληπτικά (Lo/Ovral ή Ovral) μέχρι να αρχίσουν προσπάθειες για εγκυμοσύνη

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ ΜΕ ΕΝΔΟΜΗΤΡΙΩΣΗ

    • Παρακολουθήστε τα επίπεδα οιστραδιόλης ορού εκτός και αν είναι κάτω από 10 pg/ml (37 pmol/It) όταν χρησιμοποιείτε ανάλογα GnRH 
    • Παρακολουθήστε την απόκριση του πόνου στους ασθενείς, με ιστορικό και φυσική εξέταση κάθε 6-12 εβδομάδες
    • Παρακολουθήστε το μέγεθος ενδομητριωμάτων των ωοθηκών με υπερηχοτομογραφία κάθε 8-12 εβδομάδες
    • Για πολλούς ασθενείς μπορεί να απαιτείται επιπλέον χειρουργική επέμβαση- πράγμα που εξαρτάται από την κατάσταση γονιμότητας του ασθενούς και/ή την παρουσία πυελικού πόνου

    ΠΡΟΛΗΨΗ/ΑΠΟΦΥΓΗ ΕΝΔΟΜΗΤΡΙΩΣΗΣ

    • Η κύηση φαίνεται να έχει μόνο μία παροδική επίπτωση στην ύφεση της νόσου
    • Η ενδομητρίωση είναι γενικά μια υποτροπιάζουσα νόσος που μπορεί να παραμένει ακόμη και μέχρι την πρώιμη φάση της εμμηνόπαυσης 

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ ΕΝΔΟΜΗΤΡΙΩΣΗΣ

    • Αδυναμία συλλήψεως
    • Στειρότητα
    • Χρόνιος πόνος πυέλου
    • Ολική κοιλιακή υστερεκτομία και ωοθηκεκτομή

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ ΕΝΔΟΜΗΤΡΙΩΣΗΣ

    • Εγκυμοσύνη μπορεί να λάβει χώρα αλλά αυτό θα εξαρτηθεί από τη βαρύτητα της νόσου
    • Σημεία και συμπτώματα γενικώς υφίενται με την έναρξη της εμμηνόπαυσης, αλλά, μπορούν συνήθως να ελεγχθούν και κατά τα χρόνια της αναπαραγωγικής ζωής

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    • Πυελική ενδομητρίωση, σπανίως, σχετίζεται με ενδομητριοειδές καρκίνωμα ωοθηκών 
    • Αιματουρία με προσβολή κύστης
    • Αιμορραγία ορθού με προσβολή εντέρου 
    • Αιμόπτυση με προσβολή πνεύμονα 

    ΗΛΙΚΙΑΚΑ ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Γηριατρικό: Μπορεί να υπάρχει μέχρι τα πρώτα χρόνια της εμμηνόπαυσης και μπορεί να υποτροπιάσει με θεραπεία υποκατάστασης οιστρογόνων

    Άλλα: 

    • Ενδομητρίωση στο ισθμικό τμήμα των ωαγωγών μπορεί να προκαλέσει απόφραξη και αδυναμία συλλήψεως
    • Η αδυναμία συλλήψεως μπορεί να οφείλεται όχι μόνο στην αλλαγή των πυελικών δομών, αλλά και στην απελευθέρωση των περιτοναϊκών μακροφάγων που προδιαθέτουν σε φαγοκυττάρωση των γαμετών
    • Ανοσολογικές νόσοι με παραγωγή αντιενδομητρικών αντισωμάτων μπορεί να συμμετέχουν στην επιδείνωση της ικανότητας για σύλληψη

    ΚΥΗΣΗ

    Αντιμετώπιση από ειδικό γυναικολόγο ή ενδοκρινολόγο αναπαραγωγής ειδικό σε μελέτη αδυναμίας συλλήψεως

    Τα καλύτερα συμπληρώματα διατροφής για την ενδομητρίωση

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για την ενδομητρίωση

    endimitriosis

     

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Εντερική απόφραξη

    Επίσταξη ή ρινορραγία

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για την ενδομητρίωση

    Καταμήνιος πνευμοθώρακας

    Για πoιους λόγους δεν μπορείτε να κάνετε παιδί

    Ενδομήτριες συμφύσεις

    Σε ποιες ασθένειες χρησιμοποιούνται τα πεπτίδια

    Πονάτε κατά την σεξουαλική επαφή;

    Κύστη ωοθηκών

    Έκτοπη κύηση

    Ο καρκινικός δείκτης CA-125

    Ενδομητρίωση

    Δυσμηνόρροια

    Γιατί μια γυναίκα δεν μπορεί να μείνει έγκυος;

    Λεμφαγγειολειομυομάτωση

    www.emedi.gr

     

  • Εντερική απόφραξη Εντερική απόφραξη

    Εντερική απόφραξη είναι η διακοπή διέλευσης του εντερικού περιεχομένου

    Εντερική απόφραξη υπάρχει όπου εμφανίζεται ανεπάρκεια, διακοπή ή ελάττωση της φυσιολογικής διέλευσης του εντερικού περιεχομένου.

    Οι αποφράξεις είναι μερικές ή ολικές και εκδηλώνονται με κοιλιακό πόνο, έμετο και επίμονη δυσκοιλιότητα

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Γαστρεντερικό

    Γενετική:  Δεν υπάρχει γνωστός συσχετισμός

    Επίπτωση/Επιπολασμός: Ευθύνεται για το 20% περίπου όλων των εισαγωγών περιστατικών που προσέρχονται με εικόνα οξείας κοιλίας

    Επικρατέστερο φύλο: Άνδρες = Γυναίκες

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΕΝΤΕΡΙΚΗΣ ΑΠΟΦΡΑΞΗΣ

    • Κοιλιακό άλγος - διάχυτο, μυϊκές συσπάσεις στην κοιλιακή χώρα που επέρχονται ανά 5 έως 15 λεπτά
    • Έμετος - συνήθως, εμφανίζεται αμέσως μετά την απόφραξη του εντέρου. Εμφανίζεται, συχνότερα, όταν η απόφραξη αφορά εγγύς τμήμα του εντέρου. Δεν είναι συχνό σύμπτωμα σε απόφραξη του παχέος εντέρου μέχρι να εμφανιστεί διάταση του λεπτού εντέρου
    • Επίμονη δυσκοιλιότητα - σύνηθες σύμπτωμα. Το περιεχόμενο του εντέρου μπορεί να περάσει από τις περιοχές που βρίσκονται μακριά από την απόφραξη, ιδιαίτερα, σε αποφράξεις που εντοπίζονται στα αρχικά τμήματα του εντέρου. Πόνος ακολουθούμενος από εκρηκτική διάρροια εμφανίζεται, συχνά, σε μερική απόφραξη
    • Επισκόπηση - με ή χωρίς διάταση (όψιμο εύρημα), λιγότερο πιθανό εύρημα σε απόφραξη εγγύς τμήματος του εντέρου
    • Ακρόαση - υψηλής συχνότητας εντερικοί ήχοι, έντονος περισταλτισμός 
    • Ψηλάφηση - (τα 3 αυτά ευρήματα υποδηλώνουν περίσφιξη εντέρου) ευαισθησία, ψηλαφητή μάζα, σημεία περιτονίτιδας
    • Δακτυλική εξέταση - μπορεί να διαπιστωθεί ότι υπάρχουν σφηνωμένα κόπρανα.
    • Μικροσκοπική αιμορραγία μπορεί να υποδηλώνει κακοήθεια παχέος εντέρου

    eileos apofraxi toy enteroy katastasi gia epeigoysa antimetopisi aities therapeia kai symvoyles prolipsis 3

    ΑΙΤΙΑ ΕΝΤΕΡΙΚΗΣ ΑΠΟΦΡΑΞΗΣ

    • Βλάβες του αυλού:
    1. Κοπρόσταση
    2. Χολόλιθοι
    3. Μηκώνιο στα νεογνά
    4. Εγκολεασμός στα βρέφη
    • Ενδογενές βλάβες:
    1. Συγγενείς (π.χ. ατρησία και στένωση, ατρησία πρωκτού, μεκέλειος απόφυση, διπλά ανατομικά στοιχεία)
    2. Τραύμα
    3. Φλεγμονές (π.χ. νόσος Crohn, εκκολπωματίτιδα, ελκώδεις κολίτιδα, ακτινοβολία, τοξικά προϊόντα)
    4. Νεοπλάσματα (είναι το πιο συχνό αίτιο εντερικής απόφραξης)
    5. Διάφορα (π.χ. ενδομητρίωση)
    • Εξωγενείς βλάβες:
    1. Συμφύσεις (το πιο συχνό αίτιο απόφραξης του λεπτού εντέρου)
    2. Κήλη και διάνοιξη τραύματος
    3. Μάζες (π.χ. δακτυλιοειδές πάγκρεας, αγγειακές δυσπλασίες, απόστημα και αιμάτωμα, νεοπλάσματα)
    4. Συστροφή εντέρου
    5. Νευρομυϊκές διαταραχές (π.χ. μεγάκολο, διαταραχές κινητικότητας)

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΕΝΤΕΡΙΚΗΣ ΑΠΟΦΡΑΞΗΣ

    • Προηγηθείσα χειρουργική επέμβαση στην κοιλιά και/ή στην πύελο
    • Κήλη
    • Χρόνια δυσκοιλιότητα
    • Χολολιθίαση
    • Φλεγμονώδης νόσος του εντέρου
    • Κατάποση ξένων σωμάτων - σύνδρομο ανεξέλεγκτης όρεξης εγκύων, δισκία καλίου 
    • Εκκολπωμάτωση

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΕΝΤΕΡΙΚΗΣ ΑΠΟΦΡΑΞΗΣ

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΕΝΤΕΡΙΚΗΣ ΑΠΟΦΡΑΞΗΣ

    Παραλυτικός ειλεός 

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ ΕΝΤΕΡΙΚΗΣ ΑΠΟΦΡΑΞΗΣ

    • Λευκά αιμοσφαίρια, ήπια αύξηση (15.000/mm3). Η σημαντική αύξηση συσχετίζεται με περίσφιξη του εντέρου
    • Αιματοκρίτης: η ήπια αύξηση συσχετίζεται με απώλεια εξωκυττάριου υγρού
    • Νεφρά: ειδικό βάρος ούρων 1025-1030 και αύξηση ουρίας και κρεατινίνης λόγω απώλειας εξωκυττάριου όγκου
    • Αμυλάση: μπορεί να είναι αυξημένη. Δεν αποτελεί διαγνωστικό δείκτη απόφραξης ή περίσφιξης
    • Αέρια αίματος: μπορεί να είναι φυσιολογικά. Οξέωση εμφανίζεται σαν όψιμη διαταραχή 
    • Δεν υπάρχει κάποιο εργαστηριακό εύρημα ή κάποιος συνδυασμός ευρημάτων που να είναι διαγνωστικά της περίσφιξης του εντέρου

    ΠΑΘΟΛΟΓΟΑΝΑΤΟΜΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ ΕΝΤΕΡΙΚΗΣ ΑΠΟΦΡΑΞΗΣ

    • Οίδημα του βλεννογόνου
    • Υπέκκριση 
    • Νέκρωση

    management of intestinal obstruction 15 638

    ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΗ ΕΝΤΕΡΙΚΗΣ ΑΠΟΦΡΑΞΗΣ

    • Ακτινογραφία θώρακος και κοιλίας:
    1. Διάταση του λεπτού ή του παχέος εντέρου
    2. Υδραερικά επίπεδα (μπορεί να εμφανισθούν σε ειλεό, γαστρεντερίτιδα, δυσκοιλιότητα)
    3. Απουσία αέρα στο παχύ έντερο
    4. Ελεύθερος αέρας στο περιτόναιο (περίσφιξη με διάτρηση)
    5. Εικόνα "ράμφους πουλιού" σε συστροφή του παχέος εντέρου
    6. Απεικόνιση ξένου σώματος 
    • Α/α με χορήγηση σκιαγραφικού:
    1. Ο βαριούχος υποκλυσμός βοηθάει στη διάγνωση της εντερικής απόφραξης και μπορεί να έχει θεραπευτική δράση σε περιπτώσεις εγκολεασμού
    2. Το βαριούχο γεύμα ή η χορήγηση γαστρογραφίνης από το στόμα μπορεί να βοηθήσουν στη διαφορική διάγνωση μεταξύ απόφραξης και ειλεού
    3. Η εντερόκλυση μπορεί να βοηθήσει στον εντοπισμό του τμήματος του λεπτού εντέρου που έχει αποφραχθεί

    ΔΙΑΓΝΩΣΤΙΚΕΣ ΜΕΘΟΔΟΙ 

    • Ορθοσκόπηση με άκαμπτο ενδοσκόπιο. Μπορεί να έχει θεραπευτική δράση σε περίπτωση συστροφής του σιγμοειδούς
    • Σιγμοειδοσκόπηση με εύκαμπτο ενδοσκόπιο

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΕΝΤΕΡΙΚΗΣ ΑΠΟΦΡΑΞΗΣ

    ΕΝΔΕΙΚΝΥΟΜΕΝΗ ΑΓΩΓΗ ΥΓΕΙΑΣ ΕΝΤΕΡΙΚΗΣ ΑΠΟΦΡΑΞΗΣ

    • Νοσηλεία 
    • Οι θεραπευτικές παρεμβάσεις στοχεύουν στη γρήγορη αποσυμφόρηση του γαστρεντερικού, στη διόρθωση των διαταραχών υγρών και ηλεκτρολυτών, στην έγκαιρη χειρουργική επέμβαση, χρειάζεται δε, συνεργασία χειρουργού/γαστρεντερολόγου

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ ΕΝΤΕΡΙΚΗΣ ΑΠΟΦΡΑΞΗΣ

    • Ρινογαστρικός καθετήρας
    • Ουροκαθετήρας Folley
    • Καθετήρας Swan-Ganz ή άλλου είδους κεντρική οδός παρακολούθησης, όταν χρειάζεται
    • Ενδοφλέβια χορήγηση υγρών: φυσιολογικός ορός/διάλυμα Ringer με συμπλήρωμα καλίου ανάλογα με τις ανάγκες 
    • Η χορήγηση αντιβιοτικών αμφισβητείται αν δεν υπάρχει σήψη, όμως η προφυλακτική χορήγηση αντιβίωσης μάλλον ενδείκνυται
    • Η έγκαιρη χειρουργική παρέμβαση είναι ζωτικής σημασίας, πριν το χειρουργείο θα πρέπει να γίνει άμεση διόρθωση ηλεκτρολυτών διαταραχών
    • Χειρουργικές παρεμβάσεις
    1. Επεμβάσεις χωρίς διάνοιξη του εντέρου: λύση των συμφύσεων, ανάταξη εγκολεασμού, ανάταξη συστροφής, ανάταξη περισφιγμένης κήλης
    2. Εντερεκτομή για αφαίρεση τριχοπιλημάτων, ξένων σωμάτων, χολόλιθων 
    3. Εκτομή τμήματος του εντέρου που έχει τη βλάβη η οποία ευθύνεται για την απόφραξη καθώς και του περισφιγμένου τμήματος του εντέρου
    4. Επέμβαση παράκαμψης του εντέρου γύρω από το σημείο της απόφραξης
    5. Εντεροδερματικό συρίγγιο μακριά από την απόφραξη: κολοστομία, τυφλοστομία

    ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ

    Κατάκλιση

    ΔΙΑΙΤΑ

    Τίποτε από το στόμα

     εντέρου

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΝΤΕΡΙΚΗΣ ΑΠΟΦΡΑΞΗΣ

    ΦΑΡΜΑΚΑ ΕΚΛΟΓΗΣ ΕΝΤΕΡΙΚΗΣ ΑΠΟΦΡΑΞΗΣ

    Η χορήγηση προφυλακτικής αγωγής είναι θέμα χειρουργού.

    Οι περισσότεροι ασθενείς βελτιώνονται με συντηρητική φροντίδα σε 2-5 ημέρες.

    Η απόφραξη του λεπτού εντέρου που προκαλείται από τη νόσο του Crohn, την περιτοναϊκή καρκινομάτωση, την περιτονίτιδα, την εντερίτιδα από ακτινοβολία και την απόφραξη του εντέρου μετά τον τοκετό αντιμετωπίζονται, συνήθως, συντηρητικά, δηλαδή, χωρίς, χειρουργική επέμβαση.

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ ΜΕ ΕΝΤΕΡΙΚΗ ΑΠΟΦΡΑΞΗ

    Μετά το χειρουργείο εβδομαδιαία παρακολούθηση για διάστημα 2-8 εβδομάδων 

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ ΕΝΤΕΡΙΚΗΣ ΑΠΟΦΡΑΞΗΣ

    • Επιβράδυνση της επανόδου της φυσιολογικής λειτουργίας του εντέρου
    • Μεγαλύτερος κίνδυνος για νέο αποφρακτικό επεισόδιο
    • Σήψη

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ ΕΝΤΕΡΙΚΗΣ ΑΠΟΦΡΑΞΗΣ

    • Συνήθως άριστη πρόγνωση. Γενικά, η θνησιμότητα από εντερική απόφραξη κυμαίνεται από < 1% έως > 20%, ανάλογα με το αίτιο, τη βιωσιμότητα του εντέρου, συνυπάρχουσες νόσους, κλπ

    ΔΙΑΦΟΡΑ

    ΗΛΙΚΙΑΚΑ ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Παιδιατρικό:

    • Διάφορα αίτια εντερικής απόφραξης στην παιδική ηλικία:
    1. Δυσπλασίες του δωδεκαδακτύλου
    2. Νηστιδο/ειλεακή ατρησία
    3. Συστροφή του μεσαίου τμήματος του εντέρου 
    4. Ειλεός από μηκώνιο
    5. Νεκρωτική εντεροκολίτιδα
    6. Νόσος Hirschsprung
    7. Εγκολεασμός
    8. Διπλά ανατομικά στοιχεία
    9. Μεκέλειος απόφυση
    10. Ατρησία πρωκτού

    Γηριατρικό:

    • Τα νεοπλάσματα του παχέος εντέρου είναι συχνότερα
    • Η χρόνια δυσκοιλιότητα/κοπρόσταση είναι συχνότερη

    ΑΛΛΕΣ ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ

    Εάν η δακτυλική εξέταση δείξει μικροσκοπική αιμορραγία τότε μπορεί ένα νεόπλασμα του παχέος εντέρου να αποτελεί το αίτιο της απόφραξης

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για την υγεία του εντέρου

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για την υγεία του εντέρου

    enterikes diataraches

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Καρκίνος παχέος εντέρου

    Χάρτης κοιλιακού πόνου

    Φασιολοψίαση

    Κυστική ίνωση

    Έμφραγμα μεσεντερίου

    Εκκολπωματική νόσος

    Κήλες

    Μήπως έχετε πόνο στην πύελο;

    Αμυλάση

    Η αποτελεσματικότερη θεραπεία για τη δυσκοιλιότητα

    Πρόπτωση του ορθού

    Πώς θα καταλάβετε την εντερική απόφραξη

    Ηλεκτροπληξία

    Παθήσεις οξείας χειρουργικής κοιλίας

    Πώς θα αναγνωρίσετε τον πόνο της σκωληκοειδίτιδας

    Μήπως έχετε πολλά αέρια;

    Κολονοσκόπηση

    Επικίνδυνοι πόνοι

    Πόνος στην κοιλιά, αλλά που;

    www.emedi.gr

     

     

     

     

  • Επίσταξη ή ρινορραγία Επίσταξη  ή ρινορραγία

    Η αιμορραγία από τη μύτη

    Η ρινορραγία, επίσης, γνωστή, ως επίσταξη είναι η αιμορραγία από τη μύτη. Το αίμα μπορεί, επίσης, να ρέει στο στομάχι και να προκαλεί ναυτία και έμετο. Σε πιο σοβαρές περιπτώσεις μπορεί να βγαίνει αίμα και από τα δύο ρουθούνια. Σπάνια η αιμορραγία μπορεί να είναι τόσο σημαντική που εμφανίζεται χαμηλή αρτηριακή πίεση.  Σπάνια το αίμα μπορεί να βγαίνει από τον οφθαλμικό αγωγό και από το μάτι.

    Οι παράγοντες κινδύνου για ρινορραγία είναι το τραύμα, όπως η τοποθέτηση του δακτύλου στη μύτη, τα αραιωτικά του αίματος ή αντιπηκτικά φάρμακα, η υψηλή αρτηριακή πίεση, ο αλκοολισμός, οι εποχιακές αλλεργίες, ο ξηρός καιρός και τα εισπνεόμενα κορτικοστεροειδή.

    Υπάρχουν δύο τύποι επίσταξης: η πρόσθια, η οποία είναι και η πιο συνηθισμένη και η οπίσθια, η οποία είναι λιγότερο συχνή, αλλά πιο σοβαρή. Οι πρόσθιες ρινορραγίες εμφανίζονται γενικά από το πλέγμα του Kiesselbach, ενώ οι οπίσθιες αιμορραγίες εμφανίζονται γενικά από τη ρινοϋπερώια αρτηρία. Η διάγνωση γίνεται με άμεση ρινοσκόπηση.

    Η πρόληψη γίνεται με τη χρήση ζελατίνας στη μύτη. Αρχικά η θεραπεία γίνεται γενικά με πίεση τουλάχιστον για πέντε λεπτά στο κάτω μισό της μύτης. Εάν αυτό δεν επαρκεί, μπορεί να χρησιμοποιηθεί ρινική συσκευασία. Το τρανεξαμικό οξύ μπορεί, επίσης, να είναι χρήσιμο.  Εάν συνεχιστούν τα επεισόδια αιμορραγίας, συνιστάται ενδοσκόπηση. 

    Περίπου το 60% των ανθρώπων παθαίνει ρινορραγία σε κάποια στιγμή της ζωής τους. Περίπου το 10% των ρινορραγιών είναι σοβαρές. Οι ρινορραγίες είναι σπάνια θανατηφόρες. Οι ρινορραγίες επηρεάζουν συχνότερα τα άτομα ηλικίας κάτω των 10 ετών και άνω των 50 ετών. 

    Ρινορραγία ή επίσταξη είναι η αιμορραγία από τους ρώθωνες, την κοιλότητα της ρινός ή το ρινοφάρυγγα

    • Πρόσθια αιμορραγία: Προέρχεται από την πρόσθια ρινική κοιλότητα, συνήθως, τη χώρα του Little (πλέγμα του Kieselbach), στο ρινικό διάφραγμα, ακριβώς πριν από το οπίσθιο άκρο της ρινικής κόγχης
    • Οπίσθια αιμορραγία: Προέρχεται από την οπίσθια ρινική κοιλότητα ή τον ρινοφάρυγγα συνήθως κάτω από το πίσω ήμισυ της κατώτερης ρινικής κόγχης ή την οροφή της ρινικής κοιλότητας

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Πνεύμονες

    Επίπτωση/Επιπολασμός: Άγνωστη

    Επικρατέστερη ηλικία: Κάτω από 10 και πάνω από 50 ετών

    Επικρατέστερο φύλο: Άνδρες = Γυναίκες

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΡΙΝΟΡΡΑΓΙΑΣ

    Συνήθως, ρινική αιμορραγία, εν τούτοις αιτίες οπίσθιας αιμορραγίας μπορεί να είναι ασυμπτωματικές ή να παρουσιάζονται ως αιμόπτυση, ναυτία, αιματέμεση ή μέλαινα κένωση

    stk64048cor 56a6fcb95f9b58b7d0e5dd31

    ΑΙΤΙΑ - ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΡΙΝΟΡΡΑΓΙΑΣ

    Οι ρινορραγίες μπορεί να εμφανιστούν για διάφορους λόγους. Μερικές από τις πιο συχνές αιτίες περιλαμβάνουν τραύμα μύτης, αμβλύ τραύμα (όπως ατύχημα με μηχανοκίνητο όχημα) ή εισαγωγή ξένου αντικειμένου (πιο πιθανό στα παιδιά). Η υγρασία, οι λοιμώξεις του αναπνευστικού συστήματος, η χρόνια ιγμορίτιδα, η ρινίτιδα ή περιβαλλοντικά ερεθιστικά μπορεί να προκαλέσει φλεγμονή και αραίωση του ιστού στη μύτη, οδηγώντας σε μεγαλύτερη πιθανότητα αιμορραγίας από τη μύτη. 

    Οι περισσότερες αιτίες αιμορραγίας της μύτης είναι αυτοπεριοριζόμενες και δεν απαιτούν ιατρική βοήθεια. Ωστόσο, εάν οι ρινορραγίες είναι επαναλαμβανόμενες ή δεν ανταποκρίνονται στις θεραπείες στο σπίτι, μπορεί να χρειαστεί να διερευνηθεί η υποκείμενη αιτία.

    Σπάνιες αιτίες ρινορραγίας

    Παθήσεις πηκτικότητας του αίματος

    Θρομβοκυτταροπενία (θρομβωτική θρομβοκυτταροπενική πορφύρα, ιδιοπαθής θρομβοπενική πορφύρα)

    Η νόσος του Von Willebrand

    Αιμορροφιλία

    Λευχαιμία

    HIV

    Χρόνια ηπατική νόσος - η κίρρωση προκαλεί ανεπάρκεια των παραγόντων II, VII, IX και X

    Διαιτητικοί λόγοι

    Διοξείδιο του θείου, E220 (ως συντηρητικό τροφίμων που χρησιμοποιείται ιδιαίτερα σε κρασιά, αποξηραμένα φρούτα κ.λπ.)

    Θειώδη, ως συντηρητικά τροφίμων

    Τα σαλικυλικά απαντώνται φυσικά σε ορισμένα φρούτα και λαχανικά

    Φλεγμονώδη αίτια

    Κοκκιωμάτωση με πολυαγγειίτιδα

    Συστηματικός ερυθηματώδης λύκος

    Φάρμακα

    Αντιπηκτικά (βαρφαρίνη, ηπαρίνη, ασπιρίνη κ.λπ.)

    Ναρκωτικά (ιδιαίτερα κοκαΐνη)

    Ρινικά σπρέι (ιδιαίτερα παρατεταμένη ή ακατάλληλη χρήση ρινικών στεροειδών)

    Νεοπλαστικά αίτια

    Καρκίνωμα εκ πλακωδών κυττάρων

    Αδενοειδές Κυστικό Καρκίνωμα

    Μελάνωμα

    Ρινοφαρυγγικό καρκίνωμα

    Ρινοφαρυγγικό αγγειοϊίνωμα

    Τραυματικά αίτια

    Ανατομικές παραμορφώσεις (π.χ. septal spurs)

    Αμβλύ τραύμα (συνήθως ένα έντονο χτύπημα στο πρόσωπο, όπως μια γροθιά, μερικές φορές συνοδεύεται από ρινικό κάταγμα)

    Ξένα σώματα (όπως, δάχτυλο στη μύτη)

    Βαρότραυμα μεσαίου αυτιού (όπως, κατάβαση σε αεροσκάφος ή ανάβαση σε καταδύσεις)

    Κάταγμα ρινικού οστού

    Χειρουργικό τραύμα (π.χ. πλαστική και λειτουργική ενδοσκοπική χειρουργική κόλπων)

    Οι ρινικές αιμορραγίες μπορεί να οφείλονται σε κάταγμα των οστών του προσώπου, δηλαδή της γνάθου και των ζυγωματικών οστών.

    Αγγειακά αίτια

    Κληρονομική αιμορραγική τελαγγειεκτασία (νόσος Osler – Weber – Rendu)

    Αιμαγγείωμα

    Ανεύρυσμα της καρωτιδικής αρτηρίας

    • Ιδιοπαθής (η πιο συχνή)
    • Τραυματική/καθάρισμα μύτης (επίσταξη από καθαρισμό με το δάχτυλο), ξηρότητα, ξένο σώμα
    • Λοίμωξη - ανώτερου αναπνευστικού, οξεία/χρόνια ρινίτιδα, οξεία/χρόνια παραρρινοκολπίτιδα
    • Αγγειακές ανωμαλίες - σκληρυμένα αγγεία λόγω ηλικίας, κληρονομικές αιμορραγικές τηλεγγειεκτασίες, αρτηριοφλεβώδεις διαμαρτίες
    • Νεοπλασία
    • Υπέρταση (συνήθως, σε συνδυασμό με μία άλλη αιτία)
    • Διαταραχή πήξης - οικογενής (π.χ. αιμοφιλία), θεραπευτικό αποτέλεσμα ή παρενέργεια φαρμάκων, αιματολογική δυσκρασία, λευχαιμίες, θρομβοπενία ή διαταραχές αιμοπεταλίων
    • Διάτρηση διαφράγματος
    • Σκολίωση διαφράγματος (η μία πλευρά εκτίθεται περισσότερο στον ξηρό αέρα)
    • Αιμορραγία που προέρχεται από κάποιο παραρρίνιο κόλπο (τραύμα, όγκος)
    • Ενδομητρίωση (έκτοπο ενδομήτριο στο ρινικό βλεννογόνο)

    Παθοφυσιολογία Ρινορραγίας

    Ο ρινικός βλεννογόνος περιέχει πλούσια παροχή αίματος που μπορεί εύκολα να προκαλέσει αιμορραγία. Η ρήξη μπορεί να είναι αυτόματη ή να προκαλείται από τραύμα. Οι ρινορραγίες αναφέρονται σε έως και 60% του πληθυσμού με μέγιστα ποσοστά σε άτομα κάτω των δέκα ετών και άνω των 50 ετών και φαίνεται να εμφανίζονται σε άνδρες περισσότερο.  Η αύξηση της αρτηριακής πίεσης (π.χ. λόγω υπέρτασης) τείνει να αυξάνει τη διάρκεια της αυτόματης επίσταξης. Τα αντιπηκτικά φάρμακα και οι διαταραχές της πήξης του αίματος μπορούν να προωθήσουν και να παρατείνουν την αιμορραγία. Η αυτόματη επίσταξη είναι πιο συχνή στους ηλικιωμένους καθώς ο ρινικός βλεννογόνος γίνεται ξηρός και λεπτός και η αρτηριακή πίεση τείνει να είναι υψηλότερη. Οι ηλικιωμένοι είναι, επίσης, πιο επιρρεπείς σε παρατεταμένες ρινορραγίες, καθώς τα αιμοφόρα αγγεία τους είναι λιγότερο ικανά να συστέλλονται και να ελέγχουν την αιμορραγία.

    Η συντριπτική πλειονότητα των ρινορραγιών συμβαίνει στο πρόσθιο (μπροστινό) μέρος της μύτης από το ρινικό διάφραγμα. Αυτή η περιοχή είναι πλούσια σε αιμοφόρα αγγεία (πλέγμα του Kiesselbach). Αυτή η περιοχή είναι, επίσης, γνωστή ως περιοχή Little. Η οπίσθια αιμορραγία, συνήθως, οφείλεται σε αιμορραγία από το πλέγμα του Woodruff, ένα φλεβικό πλέγμα που βρίσκεται στο οπίσθιο τμήμα. Οι οπίσθιες αιμορραγίες είναι συχνά παρατεταμένες και δύσκολα ελέγχονται. Μπορούν να σχετίζονται με αιμορραγία και από τα δύο ρουθούνια και με μεγαλύτερη ροή αίματος στο στόμα. 

    Μερικές φορές αίμα που ρέει από άλλες πηγές αιμορραγίας περνά μέσω της ρινικής κοιλότητας και εξέρχεται από τα ρουθούνια. Είναι λοιπόν αίμα που προέρχεται από τη μύτη, αλλά δεν είναι μια πραγματική ρινορραγία, δηλαδή δεν προέρχεται πραγματικά από τη ρινική κοιλότητα. Μια τέτοια αιμορραγία ονομάζεται «ψευδοεπίσταξη». Παράδειγμα είναι το αίμα από μέσω του αεραγωγού, που καταλήγει στη ρινική κοιλότητα.

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΡΙΝΟΡΡΑΓΙΑΣ

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ

    Η επίσταξη είναι ένα σύμπτωμα ή κλινικό σημείο νόσου και όχι νόσος καθ' εαυτή. Κάτω από το 10% οφείλονται σε νεόπλασμα ή διαταραχή πήξης

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    Γενική αίματος και διασταύρωση για υπογκαιμικό σοκ ή αναιμία

    ΕΙΔΙΚΕΣ ΔΟΚΙΜΑΣΙΕΣ

    Όταν υπάρχουν ασυνήθεις αιτίες

    ΑΠΕΙΚΟΝΙΣΗ

    Ακτινογραφία κόλπων προσώπου

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΡΙΝΟΡΡΑΓΙΑΣ

    Σε ηληκιωμένους ασθενείς με οπίσθιες αιμορραγίες, γίνεται επιπωματισμός 

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ

    • Ανάνηψη αν ενδείκνυται
    • Ηρεμιστικά, αναλγητικά, αντιϋπερτασικά ή αντίδοτα αντιπηκτικών, όταν ενδείκνυται
    • Ο ασθενής πρέπει να είναι καθιστός αν είναι αιμοδυναμικά σταθερός
    • Προσπάθεια για εντοπισμό του σημείου αιμορραγίας με φως λυχνίας κεφαλής, αναρρόφηση αίματος, ρινικός διαστολέας. Καθαρίστε τη ρινική κοιλότητα με αναρρόφηση αίματος, αφαιρέστε τα πήγματα με λαβίδα, καθώς και τις βλεννώδεις εκκρίσεις. Αν η αιμορραγία έχει σταματήσει, σφουγγίσετε τις ύποπτες περιοχές με υγρό τολύπιο βαμβακιού για να αναγνωρίσετε το ακριβές σημείο. Διάχυτη ανάδυση αίματος, ή πολλαπλές εστίες υποδηλώνουν συστηματική αιτία. Σε περιπτώσεις οπίσθιας αιμορραγίας προσπαθήστε να ανιχνεύσετε εστίες στο θόλο ή στη βάση της ρινικής κοιλότητας επειδή κάθε μία έχει παροχή από διαφορετική αρτηρία (και αυτό θα είναι σημαντικό αν υπάρξει ανάγκη απολίνωσης της αρτηρίας)
    • Ο εντοπισμός του σημείου αιμορραγίας μπορεί να είναι δύσκολος, αν ο ασθενής έχει αμφοτερόπλευρη αιμορραγία. Συνήθως, όμως η εστία αιμορραγίας είναι μονόπλευρη, αλλά η ροή αίματος εμφανίζεται άμφω επειδή υπάρχει:

    1. Διάτρηση του διαφράγματος

    2. Απόφραξη της αιμορραγούσας περιοχής από έκκριμα, τη λαβίδα ή το υλικό επιπωματισμού ή

    3. Οπίσθια αιμορραγία και το αίμα έρχεται πίσω από το διάφραγμα με τη ροή να διχάζεται στους δύο ρώθωνες.

    Οδηγά σημεία για διάγνωση είναι η αναζήτηση της ακριβούς εστίας αιμορραγίας και η προσεκτική εξέταση με χρήση αναρρόφησης αίματος, φανού ΩΡΛ εξέτασης και ρινικού διαστολέα

    Πρόσθια αιμορραγία:

    • Τοποθετήστε το τολύπιο που πρηγουμένως έχει εμβαπτισθεί σε αγγειοσυσπαστική ουσία και σε τοπικό αναισθητικό, στην κοιλότητα και πιέστε το ρώθωνα για λίγα λεπτά να σταματήσετε την αιμορραγία με πίεση
    • Αφαιρέστε το τολύπιο και επισκοπείστε τα αγγεία. Καυτηριάστε το αγγείο με στυλεό νιτρικού αργύρου πιέζοντας έντονα για 30 δευτερόλεπτα
    • Εναλλακτικά χημικός καυτηριασμός που μπορεί να γίνει με επίθεση χάνδρας χρωμικού οξέος ή 25% τριχλωροοξρικού οξέος. Μεγαλύτερα αγγεία αποκρίνονται καλύτερα σε θερμικό καυτηριασμό ή διπολικό ηλεκτροκαυτηριασμό. Αποφύγετε διάχυτο καυτηριασμό μίας εκτεταμένης περιοχής
    • Αν ο καυτηριασμός είναι ανεπιτυχής εφαρμόστε δεύτερη δόση αναισθητικού και τοποθετήστε πρόσθιο επιπωματισμό με ταινία γάζας 1,25 x 1,75 cm εμποτισμένη σε βαζελίνη. Χρησιμοποιείστε οξύρρυγχες λαβίδες και ρινικό διαστολέα για να εισάγετε τη γάζα σε πτυχώσεις όσο πίσω είναι δυνατόν. Πιέστε κάθε στρώμα επάνω στο προηγούμενο ώστε τα πτυχωτά άκρα να αναδιπλώνονται εναλλάξ, πίσω και μπρος. Ένα μέσο μέγεθος ρινικής κοιλότητας θα χωρέσει το πλήρες μήκος της γάζας αν έχει τοποθετηθεί σωστά. Κλείστε το ρώθωνα με γάζα και κολλητική ταινία επιδέσμου

    Οπίσθια αιμορραγία:

    • Ο παραδοσιακός οπίσθιος επιπωματισμός που περιγράφεται σε βιβλία ΩΡΛ, έχει αντικατασταθεί από ποικίλα συστήματα πιεστικών ασκών. Εν τούτοις είναι πολύ αποτελεσματικά αν οι πιεστικοί ασκοί δεν επιτύχουν έλεγχο της αιμορραγίας 
    • Τα συστήματα πιεστικών ασκών περιλαμβάνουν ένα μεγάλο ασκό με ή χωρίς κεντρικό σωλήνα για αεραγωγό. Αυτά υπάρχουν συνήθως σε 3 εώς 4 μεγέθη και αριστερά ή δεξιά. 'Αλλα συστήματα διαθέτουν ένα μικρό πρόσθιο (10cm3) και ένα μεγαλύτερο οπίσθιο (30cm3) ασκό. Μετά τοπική αναισθησία ο σωλήνας τοποθετείται στον προσβεβλημένο ρώθωνα και εισάγεται στο ρινοφάρυγγα, όπως ένας ρινογαστρικός καθετήρας. Μετά γεμίζουμε τον οπίσθιο ασκό με αέρα ή νερό και τραβάμε προς τα εμπρός ώστε να πιέσουμε την οπίσθια περιοχή. Ακολούθως γεμίζουμε τον πρόσθιο ασκό. Μία πολύ αποτελεσματική μέθοδος συνίσταται στη χρήση καθετήρα 10-14 Fr foley. Τοποθετήστε στο άκρο του foley από τον ρώθωνα στο ρινοφάρυγγα ή στον άνω οροφάρυγγα. Επισκοπήστε δια μέσου του στόματος, ότι βρίσκεται στον υποφάρυγγα. Γεμίστε τον ασκό με 7 cm3 εώς 15 cm3 αέρα. Τραβήξτε προς τα εμπρός μέχρις ότου ο ασκός ενσφηνωθεί  στο οπίσθιο στόμιο. Ένας βοηθός συνεχίζει να τραβάει ελαφρά τον καθετήρα ενώ εσείς τον τοποθετείτε στην μεσότητα του πλάγιου τοιχώματος της ρινικής κοιλότητας. Εισάγετε τον πρόσθιο επιπωματισμό όπως περιγράφηκε ανωτέρω. Διατηρείστε το τράβηγμα του καθετήρα και τεντώστε τον ελαφρά. Τοποθετήστε έλασμα στον καθετήρα κατά μήκος της ρινικής χοάνης κάθετο προς τον πρόσθιο επιπωματισμό, ώστε η ελαστικότητα του καθετήρα να πιέζει τον ασκό προς τις γάζες. Προστατέψτε το δέρμα του προσώπου από την πίεση χρησιμοποιώντας μία γάζα 2 x 2. Στερεώστε το υπόλοιπο του καθετήρα πίσω από το αυτί.

    Ανθεκτική αιμορραγία:

    • Μερικές φορές απαιτείται αμφοτερόπλευρος επιπωματισμός 
    • Η αιμορραγία της οροφής του ρινοφάρυγγος μπορεί να ελεγχθεί με σύστημα διπλού ασκού με προσθήκη πρόσθιου επιπωματισμού που τοποθετείται πάνω από τον πρόσθιο ασκό. Έτσι, η πλήρωση του ασκού ωθεί το πώμα να πιέσει την οροφή
    • Ανθεκτική αιμορραγία θα απαιτήσει χειρουργική απολίνωση αρτηρίας (σε ιδανική περίπτωση μετά άμεση πτική αναγνώριση του σημείου της αιμορραγίας ώστε να εντοπισθεί η υπεύθυνη αρτηρία). Μία εναλλακτική λύση είναι ο μέσω εκλεκτικής αγγειογραφείας αρτηριακός εμβολισμός

    Ο ασθενής τοποθετείται σε κατάκλιση με το κεφάλι σε κλίση 45 μοιρών έως 90 μοιρών

    Δεν πρέπει να πίνει αλκοόλ και ζεστά υγρά

    ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    Δείξτε στον ασθενή τεχνικές αιμόστασης με πίεση

    shutterstock 379644709

    ΦΑΡΜΑΚΟ(Α) ΕΚΛΟΓΗΣ

    • Αγγειοσυσπαστικά: κοκαΐνη (4%), φαινυλεφρίνη (0,25%), ξυλομεταζολίνη (0,1%), επινεφρίνη (1:1000)
    • Αναισθητικά: κοκαΐνη, λιδοκαΐνη σε μορφή ψεκαστικού εναιωρήματος λάρυγγος, γέλης λιδοκαΐνης (2%), διάλυμα λιδοκαΐνης (4%), πηκτή λιδοκαΐνης (2%)
    • Μερικοί ειδικοί συνιστούν συστηματική χορήγηση αντιβιοτικών και αποσυμφορητικών για την πρόληψη της παραρρινοκολπίτιδας λόγω των αποφράξεων μετά την τοποθέτηση των ασκών ή του επιπωματισμού
    • Σκεφτείτε χορήγηση σκευασμάτων με σίδηρο σε ασθενείς με σημαντική απώλεια αίματος 

    Αντενδείξεις: Αλλεργία σε κάποιο από τα παραπάνω

    Προφυλάξεις:

    • Υπέρταση, ισχαιμία στεφανιαίων με τη χρήση επινεφρίνης 
    • Μεγάλες δόσεις κοκαΐνης στα παιδιά 

    ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΑ ΦΑΡΜΑΚΑ

    Πληθώρα άλλων τοπικών αναισθητικών και αγγειοσυσπαστικών

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ ΜΕ ΡΙΝΟΡΡΑΓΙΑ

    Παρακολούθηση ζωτικών σημείων και απώλεια αίματος. Τα πώματα γάζας και οι ασκοί αφαιρούνται σε 24 εώς 36 ώρες

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ 

    ΠΡΟΛΗΨΗ/ΑΠΟΦΥΓΗ

    Ελεύθερη χρήση βαζελίνης στους ρώθωνες για την πρόληψη της ξηρότητας και του "καθαρισμού" με το χέρι. Τα άτομα με απλή ρινορραγία μπορούν να χρησιμοποιήσουν συντηρητικές μεθόδους για να αποτρέψουν μελλοντικές ρινορραγίες, όπως ο ύπνος σε ένα υγροποιημένο περιβάλλον ή η εφαρμογή βαζελίνης στα ρουθούνια.

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ ΡΙΝΟΡΡΑΓΙΑΣ

    • Παραρρινοκολπίτιδα
    • Τα συστήματα διπλού ασκού, τείνουν να μετακινούνται προς τα πίσω. Αν ο πρόσθιος ασκός ραγεί, μπορεί να αποφραχθούν οι αεραγωγοί από τον οπίσθιο ασκό που μετακινήθηκε προς τα πίσω. Αυτή η επιπλοκή μπορεί να προληφθεί εφαρμόζοντας ένα έλασμα περίδεσης ομφάλιου λώρου στο τέλος του σωλήνα κατά το πρόσθιο άνοιγμα της ρινικής χοάνης, αφού έχουμε γεμίσει τον ασκό με αέρα
    • Αιμάτωμα ή απόστημα του διαφράγματος από εκτεταμένο τραύμα κατά τον επιπωματισμό
    • Διάτρηση διαφράγματος σαν αποτέλεσμα καυτηρίασης 
    • Εξωτερική δυσμορφία της μύτης οφειλόμενη σε νέκρωση ιστών λόγω πιέσεως από το πρόσθιο πώμα του οπίσθιου επιπωματισμού
    • Νέκρωση βλεννογόνου, που οφείλεται στις υψηλές πιέσεις που ασκούνται από υπερπλήρωση του ασκού 
    • Τοξικότητα κοκαΐνης και λιδοκαΐνης
    • Επεισόδιο παρασυμπαθητικοτονίας κατά τον επιπωματισμό

    ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Στη μεγάλη ηλικία - υπέρταση, αθηροσκλήρυνση και καταστάσεις ελαττωμένης δραστηριότητας αιμοπεταλίων και παραγόντων πήξης

    ΗΛΙΚΙΑΚΑ ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Παιδιατρικό: Περισσότερο συχνά πρόσθια αιμορραγία

    Γηριατρικό: Περισσότερο συχνά οπίσθια αιμορραγία

    Οι περισσότερες πρόσθιες ρινορραγίες μπορούν να σταματήσουν εφαρμόζοντας άμεση πίεση, κάτι που βοηθά στην προώθηση θρόμβωσης. Όσοι πάσχουν από ρινορραγία πρέπει πρώτα να ασκήσουν πίεση για τουλάχιστον πέντε και έως και 20 λεπτά. Η πίεση πρέπει να είναι σταθερή και η κλίση του κεφαλιού προς τα εμπρός βοηθά στη μείωση της πιθανότητας ναυτίας και απόφραξης των αεραγωγών. Όταν προσπαθείτε να σταματήσετε τη μύτη να τρέχει αίμαι, το κεφάλι δεν πρέπει να γέρνει προς τα πίσω. Η κατάποση υπερβολικού αίματος μπορεί να ερεθίσει το στομάχι και να προκαλέσει έμετο. Τα αγγειοσυσταλτικά φάρμακα, όπως η οξυμεταζολίνη (Afrin) ή η φαινυλεφρίνη διατίθενται ευρέως για τη θεραπεία της αλλεργικής ρινίτιδας και μπορούν επίσης να χρησιμοποιηθούν για τον έλεγχο καλοήθων περιπτώσεων επίσταξης. Όσοι έχουν ρινορραγίες που διαρκούν περισσότερο από 20 λεπτά πρέπει να ζητήσουν ιατρική βοήθεια. 

    Τρεναξαμικό οξύ

    Το τρανεξαμικό οξύ βοηθά στην προώθηση της πήξης του αίματος. Για ρινορραγίες μπορεί να εφαρμοστεί στο σημείο της αιμορραγίας, να ληφθεί από το στόμα ή να ενεθεί σε φλέβα. 

    Καυτηρίαση

    Αυτή η μέθοδος περιλαμβάνει την εφαρμογή μιας χημικής ουσίας, όπως ο νιτρικός άργυρος στο ρινικό βλεννογόνο, η οποία καίει και σφραγίζει την αιμορραγία. Τελικά ο ρινικός ιστός στον οποίο εφαρμόζεται η χημική ουσία θα υποστεί νέκρωση. Αυτή η μορφή θεραπείας είναι η καλύτερη για ήπιες αιμορραγίες, ειδικά σε παιδιά, που είναι σαφώς ορατές. Ένα τοπικό αναισθητικό (όπως η λιδοκαΐνη) εφαρμόζεται συνήθως πριν από τον καυτηριασμό. Ο νιτρικός άργυρος μπορεί να προκαλέσει μαλάκυνση του δέρματος, αν και αυτό θα εξασθενίσει με την πάροδο του χρόνου.

    Χειρουργική επέμβαση

    Η συνεχιζόμενη αιμορραγία παρά την καλή ρινική συσκευασία είναι ένα χειρουργικό επείγον και μπορεί να αντιμετωπιστεί με ενδοσκοπική αξιολόγηση της ρινικής κοιλότητας υπό γενική αναισθησία για τον εντοπισμό ενός αόριστου σημείου αιμορραγίας ή για απευθείας ένωση των αιμοφόρων αγγείων που τροφοδοτούν τη μύτη. Η αιμορραγία μπορεί, επίσης, να σταματήσει με ενδο-αρτηριακή εμβολή χρησιμοποιώντας έναν καθετήρα τοποθετημένο στη βουβωνική χώρα από έναν επεμβατικό ακτινολόγο. Δεν υπάρχει διαφορά στα αποτελέσματα μεταξύ εμβολισμού και απολίνωσης ως θεραπευτικών επιλογών. Η συνεχιζόμενη αιμορραγία μπορεί να αποτελεί ένδειξη σοβαρότερων υποκείμενων καταστάσεων.

    Η χρησιμότητα της τοπικής ψύξης του κεφαλιού και του λαιμού είναι αμφιλεγόμενη. Μερικοί δηλώνουν ότι η εφαρμογή πάγου στη μύτη ή στο μέτωπο δεν είναι χρήσιμη. Άλλοι πιστεύουν ότι μπορεί να προάγει την αγγειοσυστολή των ρινικών αιμοφόρων αγγείων και ως εκ τούτου να είναι χρήσιμη.

    Τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τη μύτη

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα συμπληρώματα διατροφής για τη μύτη 

    Home Remedies for Nosebleed 696x451

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό.

    Διαβάστε, επίσης,

    Σε περίπτωση αυτόματης ρινορραγίας

    Σοβαρά συμπτώματα και σημεία που πρέπει να σας ανησυχήσουν

    Χρήσιμες ιατρικές συνταγές με σύκα

    Τι να κάνετε αν τρέχει η μύτη σας αίμα

    Πολύποδες της μύτης

    Μήπως τρέχει συχνά η μύτη σας αίμα;

    Αιμορροφιλία

    Αιμορραγία από τη μύτη

    Με τι ασχολείται η ωτορινολαρυγγολογία

    Γιατί ματώνει η μύτη;

    www.emedi.gr

     

     

     

     

     

     

  • Απλός έρπητας Απλός έρπητας

    Ο απλός έρπητας είναι μια ιογενής λοίμωξη

    Ο απλός έρπης είναι μια ιογενής λοίμωξη που προκαλείται από τον ιό του απλού έρπητα.

    Οι μολύνσεις κατηγοριοποιούνται με βάση το μέρος του σώματος που έχει μολυνθεί.

    Ο στοματικός έρπης περιλαμβάνει το πρόσωπο ή το στόμα. Παρουσιάζεται με μικρές φουσκάλες σε ομάδες που, συχνά, συνοδεύονται από πυρετό ή πονόλαιμο.

    Ο έρπης των γεννητικών οργάνων, συχνά, έχει ελάχιστα συμπτώματα ή σχηματίζει φυσαλίδες που ανοίγουν και οδηγούν σε μικρά έλκη. Συνήθως, επουλώνονται για δύο έως τέσσερις εβδομάδες. Μπορεί να εμφανιστούν μυρμήγκιασμα ή πόνοι πριν εμφανιστούν οι φουσκάλες.

    Το πρώτο επεισόδιο είναι, συχνά, πιο σοβαρό και μπορεί να σχετίζεται με πυρετό, μυϊκούς πόνους, πρησμένους λεμφαδένες και πονοκεφάλους. Με την πάροδο του χρόνου, τα επεισόδια ενεργού νόσου μειώνονται στη συχνότητα και τη σοβαρότητα.

    Άλλες διαταραχές που προκαλούνται από τον απλό έρπητα περιλαμβάνουν: έρπητας δακτύλων, έρπητας ματιού, έρπητας εγκεφάλου, και νεογνικό έρπητα όταν επηρεάζει ένα νεογέννητο.

    Υπάρχουν δύο τύποι ιών του απλού έρπητα, τύπου 1 (HSV-1) και τύπου 2 (HSV-2).

    Ο HSV-1 προκαλεί, συχνότερα, λοιμώξεις στο στόμα, ενώ ο HSV-2 προκαλεί συχνότερα λοιμώξεις στα γεννητικά όργανα.

    Μεταδίδονται με άμεση επαφή με σωματικά υγρά ή βλάβες ενός μολυσμένου ατόμου. Η μετάδοση ενδέχεται να συμβεί όταν δεν υπάρχουν συμπτώματα.

    Ο έρπης των γεννητικών οργάνων ταξινομείται ως σεξουαλικά μεταδιδόμενη λοίμωξη.

    Μπορεί να εξαπλωθεί στο βρέφος κατά τον τοκετό.

    Μετά τη μόλυνση, οι ιοί μεταφέρονται κατά μήκος των αισθητήριων νεύρων στα σώματα των νευρικών κυττάρων, όπου κατοικούν δια βίου.

    Οι αιτίες υποτροπής μπορεί να περιλαμβάνουν: μειωμένη ανοσολογική λειτουργία, άγχος και έκθεση στο ηλιακό φως.

    aplos herpes 1

    Ο έρπης του στόματος και των γεννητικών οργάνων, συνήθως, διαγιγνώσκεται με βάση τα συμπτώματα που παρουσιάζουν. Η διάγνωση μπορεί να επιβεβαιωθεί με ιική καλλιέργεια ή ανίχνευση DNA έρπητα στο υγρό από τις φουσκάλες. Η εξέταση του αίματος για αντισώματα κατά του ιού μπορεί να επιβεβαιώσει μια προηγούμενη λοίμωξη, αλλά θα είναι αρνητική σε νέες λοιμώξεις.

    Η πιο αποτελεσματική μέθοδος αποφυγής λοιμώξεων των γεννητικών οργάνων είναι η αποφυγή κολπικού, στοματικού και πρωκτικού σεξ. Η χρήση προφυλακτικού μειώνει τον κίνδυνο. Η καθημερινή αντιιική φαρμακευτική αγωγή που λαμβάνεται από κάποιον που έχει τη λοίμωξη μπορεί, επίσης, να μειώσει την εξάπλωση.

    Η παρακεταμόλη (ακεταμινοφαίνη) και η τοπική λιδοκαΐνη μπορούν να χρησιμοποιηθούν για να βοηθήσουν στα συμπτώματα.

    Οι θεραπείες με αντιιικά φάρμακα, όπως το aciclovir ή το valaciclovir μπορούν να μειώσουν τη σοβαρότητα των συμπτωματικών επεισοδίων. 

    Η επίπτωση, σε παγκόσμιο επίπεδο,  είτε του ιού HSV-1 είτε του ιού HSV-2 κυμαίνεται μεταξύ 60% και 95% σε ενήλικες.

    Ο HSV-1 αποκτάται, συνήθως, κατά την παιδική ηλικία. Τα ποσοστά και των δύο αυξάνονται, καθώς, οι άνθρωποι γερνούν. Τα ποσοστά του HSV-1 κυμαίνονται μεταξύ 70% και 80% σε πληθυσμούς χαμηλής κοινωνικοοικονομικής κατάστασης και 40% έως 60% σε πληθυσμούς βελτιωμένης κοινωνικοοικονομικής κατάστασης. Υπολογίζεται ότι 536 εκατομμύρια άνθρωποι παγκοσμίως (16% του πληθυσμού) μολύνθηκαν από τον HSV-2. Τα περισσότερα άτομα με HSV-2 δεν αντιλαμβάνονται ότι έχουν μολυνθεί. 

    Ο απλός έρπητας είναι ιογενής λοίμωξη με ποικιλία κλινικών εκδηλώσεων. Συνήθως εμφανίζεται με επώδυνες φυσαλίδες κατά ομάδες στο δέρμα, στον κερατοειδή ή στους βλεννογόνους. Μπορεί να παρουσιασθεί σαν εγκεφαλίτιδα, πνευμονία ή διάσπαρτη λοίμωξη.

    Συνήθης πορεία της πρωτολοίμωξης είναι δύο βδομάδες.

    Η διάρκεια των υποτροπών ποικίλει.

    Η αποβολή του ιού στις υποτροπές είναι πιο σύντομη από την πρωτολοίμωξη.

    Νεογνά ή άτομα με ανοσοανεπάρκεια παρουσιάζουν μεγαλύτερη νοσηρότητα ή θνητότητα.

    Επηρεαζόμενα συστήματα: Δέρμα/εξωκρινείς, Νευρικό

    Επικρατέστερη ηλικία: Όλες οι ηλικίες 

    Επικρατέστερο φύλο: Άνδρες = Γυναίκες

    blob 9

    ΣΗΜΕΙΑ ΚΑΙ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΑ ΑΠΛΟΥ ΕΡΠΗΤΑ

    Η μόλυνση από τον απλό έρπητα HSV προκαλεί πολλές διαφορετικές ιατρικές διαταραχές Η συχνή λοίμωξη του δέρματος ή του βλεννογόνου μπορεί να επηρεάσει το πρόσωπο και το στόμα, τα γεννητικά όργανα (έρπης των γεννητικών οργάνων) ή τα χέρια (έρπητας δακτύλων).

    Πιο σοβαρές διαταραχές εμφανίζονται όταν ο ιός μολύνει και βλάπτει τον οφθαλμό (κερατίτιδα από έρπητα) ή εισβάλλει στο κεντρικό νευρικό σύστημα, βλάπτοντας τον εγκέφαλο (εγκεφαλίτιδα από έρπητα).

    Άτομα με ανώριμο ή κατασταλμένο ανοσοποιητικό σύστημα, όπως νεογέννητα, αποδέκτες μεταμοσχεύσεων ή άτομα με AIDS, είναι επιρρεπή σε σοβαρές επιπλοκές από λοιμώξεις από HSV. Η λοίμωξη από τον HSV έχει, επίσης, συσχετιστεί με γνωστικά ελλείμματα, με διπολική διαταραχή, και τη νόσου Alzheimer, αν και αυτό συχνά εξαρτάται από τη γενετική του μολυσμένου ατόμου.

    Σε όλες τις περιπτώσεις, ο HSV δεν αφαιρείται ποτέ από το σώμα και από το ανοσοποιητικό σύστημα. Μετά από μια πρωτογενή λοίμωξη, ο ιός εισέρχεται στα νεύρα στη θέση της πρωτογενούς λοίμωξης, μεταναστεύει στο κυτταρικό σώμα του νευρώνα και εγκαθίσταται στο γάγγλιο. Ως αποτέλεσμα μιας πρωτογενούς λοίμωξης, το σώμα παράγει αντισώματα έναντι του συγκεκριμένου τύπου HSV που εμπλέκεται, αποτρέποντας την επακόλουθη μόλυνση αυτού του τύπου σε διαφορετική θέση. Σε άτομα που έχουν προσβληθεί από HSV-1, η ορομετατροπή μετά από στοματική λοίμωξη αποτρέπει επιπρόσθετες λοιμώξεις HSV-1, όπως, ο έρπητας των χεριών, ο έρπης των γεννητικών οργάνων και ο έρπης του ματιού. Η προηγούμενη ορομετατροπή HSV-1 φαίνεται να μειώνει τα συμπτώματα μιας μεταγενέστερης λοίμωξης HSV-2.

    Πολλά άτομα που έχουν μολυνθεί με HSV-2 δεν εμφανίζουν φυσικά συμπτώματα.

    • Φυσαλίδες - συνήθως, κατά ομάδες, σπάζουν και σχηματίζονται επώδυνες ελκωτικές βλάβες, συχνά σε ερυθηματώδη βάση

    Ερπητικές εκδηλώσεις (κλασσικές;) κατά την πρωτολοίμωξη:

    1. Ερπητική παρωνυχία - τοπική πρωτοπαθής προσβολή σε δάκτυλο με έντονο κνησμό και πόνο που εξελίσσεται σε φυσαλιδώδη βλάβη με οίδημα και ερύθημα. Μπορεί να δώσει την εντύπωση βακτηριδιακής παρωνυχίας, μερικές φορές συνοδεύεται από νευραλγία και μασχαλιαία αδενοπάθεια, μετά από 2-3 βδομάδες χωρίς διάνοιξη. Πρωτοπαθής ενοφθαλμισμός μπορεί να εμφανιστεί σε άλλες τραυματισμένες περιοχές του δέρματος (όπως στον έρπη των παλαιστών)
    2. Ερπητική ουλοστοματίτιδα και φαρυγγίτιδα - η πρωτοπαθής προσβολή με HSV1 συμβαίνει, συνήθως, κατά την πρώτη παιδική ηλικία. Χρόνος επώασης από 2-12 ημέρες. Ακολουθεί πυρετός, πονόλαιμος, οίδημα και ερύθημα φάρυγγα. Μικρές φυσαλίδες εμφανίζονται στο φαρυγγικό και στοματικό βλεννογόνο. Εξελίσσονται ταχέως σε εφελκίδες αυξάνονται σε αριθμό που επεκτείνονται στη μαλακή υπερώα, στο στοματικό βλεννογόνο, στη γλώσσα, στο έδαφος του στόματος και συχνά στα χείλη και στις παρειές. Ευαίσθητα ούλα που μπορεί να αιμορραγούν εύκολα, δύσοσμη αναπνοή, αυχενική λεμφαδενοπάθεια, πυρετός, γενικευμένη τοξικότητα (καταβολή), αδυναμία κατά τη μάσηση και ακούσια σιελόρροια που οδηγεί σε αφυδάτωση, πιθανά αυτοενοφθαλμισμός άλλων περιοχών. Υποχωρεί σε 10-14 μέρες με βραδύτερη υποχώρηση της αδενοπάθειας
    3. Πρωτοπαθής έρπης των γεννητικών οργάνων 
    4. Πρωτοπαθής ερπητική κερατοεπιπεφυκίτιδα - συνήθως από HSV1. Εμφανίζεται ως αμφοτερόπλευρη επιπεφυκίτιδα με τοπική αδενοπάθεια, ως βλεφαρίτιδα με φυσαλίδες του βλεφαρικού χείλους, ως κερατίτιδα με δενδριτικές βλάβες ή κηλιδοειδείς θολερότητες. Διαρκεί 2-3 εβδομάδες ή περισσότερο όταν υπάρχει συστηματική μόλυνση
    5. Ερπητικό έκζεμα - αναπτύσσεται ευλογιοειδές εξάνθημα σε έδαφος ατοπικής δερματίτιδας. Μια αιτία του ανεμοβλογοειδούς εξανθήματος Kaposi. Ξαφνική εμφάνιση βλαβών σε τυπικές ατοπικές περιοχές του δέρματος (άνω επιφάνεια του κορμού, λαιμός, κεφαλή). Υψηλός πυρετός, τοπικό οίδημα, αδενοπάθεια, ομφαλωτές φυσαλίδες που καλύπτονται από αιματηρές εφελκίδες ή εξελίσσονται σε φλύκταινες. Εμφανίζονται σε σωρούς έως μία εβδομάδα. Σημαντική οροαιματηρή εξίδρωση και δευτεροπαθείς βακτηριακές επιμολύνσεις μπορεί να οδηγήσουν στον θάνατο. Παρόμοιος ενοφθαλμισμός του ιού λαμβάνει χώρα και σε ασθενείς με σοβαρά εγκαύματα, όπου ο ιός μη αναγνωρίσιμος εγκαθίσταται κάτω από την εσχάρα
    6. Ερπητική λοίμωξη του νεογνού - περιγεννητική πρωτοπαθής λοίμωξη, συχνά θανατηφόρα, μεταδίδεται, συνήθως, κατά τον τοκετό από την προσβεβλημένη μητέρα. Ο κίνδυνος για το έμβρυο ή το νεογνό είναι υψηλότερος σε μητέρες με πρωτολοίμωξη γεννητικών οργάνων, διότι τότε η αποβολή του ιού παρατείνεται και ο ενοφθαλμισμός είναι μεγαλύτερος. Χρόνος επώασης συνήθως 5-7 ημέρες (σπανίως 4 εβδομάδες). Εκδηλώσεις στο δέρμα, βλεννογόνους ή αλλού μόνο στο 70% - η νόσος που μεταδίδεται προγεννητικά, διαμέσου του πλακούντα εκδηλώνεται με ίκτερο, ηπατοσπληνομεγαλία, διάχυτη ενδοαγγειακή πήξη, εγκεφαλίτιδα, διαταραχή του θερμορυθμιστικού κέντρου, χοριομφιβληστροειδοπάθεια και/ή επιπεφυκίτιδα με ή χωρίς δερματικές φυσαλίδες. Η νευρολογική νοσηρότητα είναι βαρύτερη σε λοίμωξη από HSV2 από HSV1 στα νεογνά και μπορεί να εμφανιστούν νεκρώσεις ήπατος και επινεφριδίων στο έμβρυο.

    Ερπητικές υποτροπιάζουσες εκδηλώσεις από αναζωπύρωση:

    1. Επιχείλιος έρπητας - υποτροπιάζοντα στα χείλη από το HSV1, συνήθως, λιγότερο από μία υποτροπή στους 6 μήνες, όμως το 5-25% μπορεί να υποτροπιάζουν κάθε μήνα. Προδιαθεσικούς παράγοντες αποτελούν ο ήλιος, ο πυρετός, ο τραυματισμός, η έμμηνος ρύση, το άγχος. Πρόδρομα συμπτώματα πόνου, αίσθημα καύσου και κνησμού εμφανίζονται 6-48 ώρες πριν την εμφάνιση των φυσαλίδων, συχνά στο όριο των χειλέων με έντονο πόνο. Εξελκώνεται και εφελκιδοποιείται μετά σε 48 ώρες. Επουλώνεται σε 8-10 ημέρες, συνήθως. Μπορεί να υπάρχει τοπική λεμφαδενοπάθεια
    2. Οφθαλμικός έρπητας - μπορεί να υποτροπιάσει σαν κερατίτιδα, βλεφαρίτιδα ή κερατοεπιπεφυκίτιδα. Μπορεί να υπάρχουν δενδριτικά έλκη, υπαισθησία του κερατοειδούς, μειωμένη οπτική οξύτητα. Η ραγοειδίτιδα μπορεί να οδηγήσει σε μόνιμη απώλεια οράσεως 
    3. Υποτροπιάζων έρπης των γεννητικών οργάνων
    Ιατρική ΚατάστασηΠεριγραφή 
    Ερπητική Ουλοστοματίτιδα

    Η ερπητική ουλίτιδα του στόματος είναι, συχνά,

    η αρχική παρουσίαση κατά τη διάρκεια της πρώτης μόλυνσης από έρπητα.

     

     

     
    Έρπης χειλέων Συνήθως, εμφανίζεται με φουσκάλες πυρετού και είναι είναι η πιο συχνή μορφή υποτροπιάζουσας λοίμωξης HSV-1 μετά την επανεμφάνιση του ιού από το νεύρο του τριδύμου

     

     
    Έρπητας γεννητικών οργάνων Όταν είναι συμπτωματική, η τυπική εκδήλωση μιας πρωτογενούς λοίμωξης των γεννητικών οργάνων HSV-1 ή HSV-2 είναι οι συστάδες φλεγμονωδών φυσαλίδων και κυστιδίων στην εξωτερική επιφάνεια των γεννητικών οργάνων που μοιάζουν με πληγές.

     

     
    Έρπητας δαχτύλων Είναι μια επώδυνη λοίμωξη που, συνήθως, προσβάλλει τα δάχτυλα ή τους αντίχειρες. Περιστασιακά, η λοίμωξη εμφανίζεται στα δάκτυλα των ποδιών ή στο δέρμα των νυχιών. Άτομα που συμμετέχουν σε αθλήματα επαφής, όπως πάλη, ράγκμπι και ποδόσφαιρο (έρπητας παλαιστή. Εμφανίζεται ως έλκος του δέρματος στο πρόσωπο, αυτιά και λαιμό. Τα συμπτώματα περιλαμβάνουν πυρετό, πονοκέφαλο, πονόλαιμο και πρησμένους αδένες. Περιστασιακά επηρεάζει τα μάτια ή τα βλέφαρα.

     

     
    Ερπητική εγκεφαλίτιδα και μηνιγγίτιδα Η εγκεφαλίτιδα απλού έρπητα (HSE) είναι μια σπάνια απειλητική για τη ζωή κατάσταση που πιστεύεται ότι προκαλείται από τη μετάδοση του HSV-1 είτε από τη ρινική κοιλότητα στον κροταφικό λοβό του εγκεφάλου είτε από μια περιφερειακή θέση στο πρόσωπο, κατά μήκος του τριγωνικού νευρικού άξονα, στο εγκεφαλικό στέλεχος. Παρά τη χαμηλή συχνότητα εμφάνισης,  είναι η πιο συχνή σποραδική θανατηφόρα εγκεφαλίτιδα παγκοσμίως. Ο HSV-2 είναι η πιο κοινή αιτία της ερπητικής μηνιγγίτιδας.

     

     
    Ερπητική οισοφαγίτιδα Τα συμπτώματα της οισοφαγίτιδας από έρπητα μπορεί να περιλαμβάνουν επώδυνη κατάποση (οδυνοφαγία) και δυσκολία στην κατάποση (δυσφαγία). Συχνά, σχετίζεται με μειωμένη ανοσολογική λειτουργία (π.χ. HIV / AIDS, ανοσοκαταστολή σε μεταμοσχεύσεις στερεών οργάνων, σε χημειοθεραπείες και ακτινοθεραπείες).

     

     

    Ο νεογνικός απλός έρπητας είναι λοίμωξη HSV σε βρέφος. Είναι μια σπάνια αλλά σοβαρή κατάσταση, που συνήθως, προκαλείται από κάθετη μετάδοση του HSV-1 ή -2 από τη μητέρα στο νεογέννητο.

    Έρπητας από ανοσοανεπάρκεια. Κατά τη διάρκεια της ανοσοανεπάρκειας, ο απλός έρπης μπορεί να προκαλέσει ασυνήθιστες βλάβες στο δέρμα. Μία από τις πιο εντυπωσιακές είναι η εμφάνιση καθαρών γραμμικών διαβρώσεων στις πτυχώσεις του δέρματος, με την εμφάνιση κοπής μαχαιριού. Η ερπητική σύκωση είναι μια επαναλαμβανόμενη ή αρχική λοίμωξη απλού έρπητα που επηρεάζει, κυρίως, τα θυλάκια των μαλλιών.

    Η ερπητική κερατοεπιπεφυκίτιδα. Είναι μια πρωτογενής λοίμωξη, που εμφανίζεται, συνήθως, ως οίδημα του επιπεφυκότα και των βλεφάρων (βλεφαροεπιπεφυκίτιδα), συνοδευόμενη από μικρές λευκές αλλοιώσεις στην επιφάνεια του κερατοειδούς.

    Η ερπητική σύκωση είναι μια επαναλαμβανόμενη ή αρχική λοίμωξη απλού έρπητα που επηρεάζει, κυρίως, τα θυλάκια των μαλλιών. 

    Παράλυση του Bell. Είναι ένας ένας τύπος παράλυσης του προσώπου που σχετίζεται με την επανενεργοποίηση του HSV-1.  Τα αντιιικά μπορεί να βελτιώσουν ελαφρώς την κατάσταση όταν χρησιμοποιούνται μαζί με κορτικοστεροειδή σε άτομα με σοβαρή νόσο.

    Νόσος Αλτσχάϊμερ. Ο HSV-1 είνα πιθανή αιτία της νόσου του Αλτσχάιμερ. Παρουσία συγκεκριμένης γονιδιακής παραλλαγής (φορείς αλληλόμορφων APOE-epsilon4), ο HSV-1 φαίνεται να είναι ιδιαίτερα επιζήμιος για το νευρικό σύστημα και αυξάνει τον κίνδυνο εμφάνισης της νόσου του Αλτσχάιμερ. Ο ιός αλληλεπιδρά με τα συστατικά και τους υποδοχείς των λιποπρωτεϊνών, που μπορεί να οδηγήσουν στην ανάπτυξή του.

    Παθοφυσιολογία απλού έρπητα

    Ο έρπης προσβάλλει μέσω άμεσης επαφής με ενεργή βλάβη ή σωματικό υγρό μολυσμένου ατόμου. Η μετάδοση του έρπητα συμβαίνει από ένα άτομο με ιστορικό λοίμωξης (HSV οροθετικό) που μεταδίδει τον ιό σε ένα οροαρνητικό άτομο HSV. Ο ιός του απλού έρπητα 2, συνήθως, προσβάλλει μέσω άμεσης επαφής από δέρμα σε δέρμα από μολυσμένο άτομο, αλλά, μπορεί, επίσης, να συμβεί μετά από έκθεση σε μολυσμένο σάλιο, σπέρμα, κολπικό υγρό ή από υγρό ερπητικών φυσαλίδων. Για να μολυνθεί ένα νέο άτομο, ο HSV ταξιδεύει στο δέρμα ή στους βλεννογόνους στο στόμα ή στις γεννητικές περιοχές. Ακόμη και μικροσκοπικές εκδορές στους βλεννογόνους είναι αρκετές για να επιτρέψουν την είσοδο του ιού.

    Ο ιός εισέρχεται σε ευαίσθητα κύτταρα από υποδοχείς εισόδου. Τα μολυσμένα άτομα που δεν εμφανίζουν ορατά συμπτώματα μπορούν να μεταδώσουν ιούς μέσω του δέρματός τους.  Η ταυτόχρονη λοίμωξη με HIV αυξάνει τη συχνότητα και τη διάρκεια της ασυμπτωματικής φάσης.

    Σε ένα μονογαμικό ζευγάρι, μια οροαρνητική γυναίκα διατρέχει μεγαλύτερο από 30%, ετησίως, κίνδυνο να προσβληθεί από λοίμωξη από τον HSV από έναν οροθετικό άντρα.

    4fa3809e03028afc6aff70fd8df7129a

    ΑΙΤΙΑ ΑΠΛΟΥ ΕΡΠΗΤΑ

    Ο ιός του απλού έρπητα είναι DNA ιός με δύο κύριους τύπους: τον τύπο 1 (HSV1) και τον τύπο 2 (HSV2). Ο τύπος 1 εκδηλώνεται με στοματικές βλάβες και ο τύπος 2 με γεννητικές βλάβες. Το αντίθετο μπορεί, επίσης, να συμβεί.

    ΠΑΡΑΓΟΝΤΕΣ ΚΙΝΔΥΝΟΥ ΓΙΑ ΑΠΛΟ ΕΡΠΗΤΑ

    • Ανοσοανεπάρκεια (βραχεία προσβολή) σε εμφάνιση άλλης νόσου ή άγχους, χρονιότερη σε χημειοθεραπεία, κακοήθεια, ακτινοθεραπεία ή AIDS
    • Νεογνά - όταν μολύνονται από ενεργό λοίμωξη της μητέρας κατά την διέλευση από το γεννητικό σωλήνα ή όταν μολύνονται από νοσηλευτικό προσωπικό (ανεπαρκή μεταβίβαση μητρικών αντισωμάτων στο παιδί). Ο κίνδυνος είναι υψηλότερος στα νεογέννητα από μητέρα με ενεργό πρωτολοίμωξη
    • Προηγούμενη λοίμωξη από HSV
    • Σεξουαλική επαφή με προσβεβλημένα άτομα (τα προφυλακτικά συνήθως, βοηθούν, αν και μερικές φορές επιτρέπουν τη διάδοση)
    • Επαγγελματική έκθεση (κατά την ιατρική/οδοντιατρική πράξη μεγαλύτερος κίνδυνος για παρωνυχία από HSV1 και σε γενικότερη επαφή παρωνυχία από HSV2)

    ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΑΠΛΟΥ ΕΡΠΗΤΑ

    ΔΙΑΦΟΡΙΚΗ ΔΙΑΓΝΩΣΗ ΑΠΛΟΥ ΕΡΠΗΤΑ

    • Μολυσματικό κηρίο - μελιτόχροες φυσαλίδες που εφελκιδοποιούνται 
    • Αφθώδης στοματίτιδα - γκριζωπές, επιπολής διαβρώσεις με υπεραιμία στην περιφέρειά τους, συνήθως, μόνο στα πρόσθια μοίρα του στόματος και των χειλέων  
    • Έρπητας ζωστήρας - αμφοτερόπλευρη δερμοτομιακή κατανομή
    • Συφιλιδικό έλκος - συνήθως επώδυνο
    • Ερπητική κυνάγχη - οι φυσαλίδες εμφανίζονται συνήθως στις πρόσθιες αμυγδαλές, μαλακή υπερώα, σταφυλή και στοματοφάρυγγα όχι όμως πιο μπροστά στα χείλη και τα ούλα (συνήθως οφείλεται στον ιό Coxsackie της ομάδας Α)
    • Σύνδρομο Stevens-Johnson 
    • Άλλες αιτίες ανεμοβλογιάς εξανθήματος του Kaposi είναι η ανεμοβλογιά και ο ιός Coxsackie Α16

    ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΑΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    • Στο παρασκεύασμα Tzanck παρατηρούνται πολυπύρηνα γιγαντοκύτταρα συχνά με Cowdria τύπου Α ενδοπυρηνικά έγκλειστα (απόξεση υλικού από τις βλάβες, επίστρωση σε πλακίδιο, μονιμοποίηση με αιθανόλη ή μεθανόλη και προετοιμασία σε χρώση Giesma ή Right. Εναλλακτικά ψεκασμός σε πλακίδιο, μονιμοποίηση και χρώση όπως στο επίχρισμα Pap
    • Καλλιέργεια του απλού έρπητα - μόνο οι μισές από τις ορθώς θετικές δίνουν αποτέλεσμα σε 2 ημέρες, οι υπόλοιπες χρειάζονται 6 ημέρες ή περισσότερο για να θετικοποιηθούν. Δεν θεωρείται σκόπιμη η παρακολούθηση της δραστηριότητας της υποτροπιάζουσας νόσου κατά την περίοδο του τοκετού

    Διαταραχές που μπορεί να μεταβάλλουν τα ευρήματα: O έρπητας ζωστήρας) δίνει τα ίδια ευρήματα στο επίχρισμα Tzanck 

    ΠΑΘΟΛΟΓΟΑΝΑΤΟΜΙΚΑ ΕΥΡΗΜΑΤΑ

    Πολυπύρηνα γιγαντοκύτταρα με 2-15 πυρήνες σε κάθε κύτταρο με ηωσινοφιλικά έγκλειστα εντός των πυρήνων. Ενδοεπιθηλιακό οίδημα (σφαιροειδής εκφύλιση) και ενδοκυττάριο οίδημα. Η βιοψία εγκεφάλου (σε εγκεφαλίτιδα) δείχνει αιμορραγική νέκρωση της φαιάς και λευκής ουσίας με οξεία και χρόνια φλεγμονή, θρόμβωση και ινιδοειδή νέκρωση των παρεγχυματικών αγγείων και ενδοπυρηνικά έγκλειστα σε αστροκύτταρα, ολιγοδενδρογλοία και νευρώνες 

    ΕΙΔΙΚΕΣ ΔΟΚΙΜΑΣΙΕΣ

    • Οι τίτλοι των ειδικών HSV αντισωμάτων στον ορό παρουσιάζουν τη μεγαλύτερη αύξηση μεταξύ οξείας φάσης και ανάρρωσης κατά την πρωτολοίμωξη, δεν χρησιμεύουν στις υποτροπές
    • IgM HSV αντισώματα μπορεί να εμφανιστούν στις πρώτες 4 εβδομάδες της ζωής των προσβεβλημένων βρεφών 

    Η αλυσιδωτή αντίδραση πολυμεράσης PCR χρησιμοποιείται για έλεγχο της παρουσίας ιικού DNA. 

    ΘΕΡΑΠΕΙΑ ΑΠΛΟΥ ΕΡΠΗΤΑ

    erpis

    ΓΕΝΙΚΑ ΜΕΤΡΑ

    • Περιορισμένες δερματικές βλάβες (όπως στον υποτροπιάζοντα επιχείλιο έρπητα) επουλώνονται ευκολότερα λόγω της πρώιμης ρήξης των φυσαλίδων και της επάλειψης με αντισηπτικό
    • Κατά διαστήματα χρήση ψυχρών υγρών επιθεμάτων διαποτισμένα με αλουμινόνερο
    • Σοβαρές περιουρηθρικές βλάβες αντιμετωπίζονται όταν κατά τη διάρκεια της ούρησης αδειάσουμε ένα ποτήρι ζεστό νερό στα γεννητικά όργανα ή καθίσουμε μέσα σε ζεστό μπάνιο να ουρήσουμε
    • Παιδιά με ουλοστοματίτιδα ενδεχομένως να χρειαστούν ενδοφλέβια ενυδάτωση
    • Σε εκτεταμένες δερματικές βλάβες (όπως στα νεογνά ή στο ερπητικό έκζεμα) ενδεχομένως να απαιτείται μεγάλη υποκατάσταση υγρών
    • Έλεγχος για άλλες σεξουαλικώς μεταδιδόμενες νόσους σε πρωτοπαθή λοίμωξη των γεννητικών οργάνων

    ΔΙΑΙΤΑ

    Αποφυγή όξινων τροφών σε ουλοστοματίτιδα

    ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    • Αποφυγή επαφής με ανοσοκατεσταλμένα άτομα συμπεριλαμβανομένων των νεογνών 
    • Πρόληψη τόσο της μετάδοσης σε άλλους όσο και του αυτοενοφθαλμισμού 
    • Για τον έρπη των γεννητικών οργάνων - αποφυγή σεξουαλικής επαφής κατά τη διάρκεια ενεργού νόσου, αποφυγή του stress και των ελαστικών προφυλακτικών, ενίσχυση των αμοιβαίων μονογαμικών σχέσεων 

    ΦΑΡΜΑΚΟ(Α) ΕΚΛΟΓΗΣ

    • Αναλγητικά (μη ναρκωτικά)
    • Ακυκλοβίρη:
    1. Έχει συγκεκριμένες ενδείξεις σε ανοσοκατεσταλμένα άτομα με πρωτοπαθή νόσο ή υποτροπή σε εγκεφαλίτιδα ή σε άτομα με σοβαρή γεννητική λοίμωξη. Χορηγούνται μικρότερες δόσεις σε νεφρική ανεπάρκεια
    2. Απλός έρπητας των νεογνών - 10 mg/kg ΕΦ για άνω από μια ώρα κάθε 8 ώρες x 10-14 ημέρες 
    3. Εγκεφαλίτιδα - 10 mg/kg ΕΦ για άνω από 1 ώρα κάθε 8 ώρες  x 10 ημέρες (για ηλικίες από 6 μηνών - 12 χρονών δίνουμε 500 mg/m2) 
    4. Πρωτοπαθής λοίμωξη γεννητικών οργάνων 
    5. Υποτροπιάζουσα λοίμωξη γεννητικών οργάνων
    6. Υποτροπιάζων επιχείλιος έρπητας - δεν αποτελεί ένδειξη αλλά ανεπίσημα στοιχεία αναφέρουν ότι ωφελεί 

    Αντενδείξεις: Υπερευαισθησία ή μη ανοχή

    Προφυλάξεις:

    • Μείωση της δόσης σε νεφρική ανεπάρκεια
    • Μπορεί να παρουσιαστούν ναυτία, εμετός, κεφαλαλγία ή εκδηλώσεις εγκεφαλοπάθειας 
    • Κύηση - χρήση μόνο όταν τα οφέλη είναι περισσότερα από τους κινδύνους για το βρέφος μπορεί να περάσει στο μητρικό γάλα

    Σημαντικές πιθανές αλληλεπιδράσεις:

    Η προβενεσίδη μπορεί να αυξήσει τον χρόνο ημιζωής της ΕΦ ακυκλοβίρης και να ελαττώσει τη νεφρική κάθαρση

    aplos herpes 3

    ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΑ ΦΑΡΜΑΚΑ

    • Βιδαραβίνη:
    1. Έχει ενδείξεις σε εγκεφαλίτιδα από απλό έρπητα, νεογνική λοίμωξη και κερατίτιδα. Δεν διαλύεται εύκολα. Ένα λίτρο ενδοφλέβιου διαλύματος διαλύει το μέγιστο 450 mg βιδαραβίνης. Προσοχή στη χορήγηση σε ασθενείς με νεφρική δυσλειτουργία
    2. Εγκεφαλίτιδα - 15 mg/kg/ημέρα x 10 ημέρες
    3. Κερατίτιδα - οφθαλμική αλοιφή 3% (Viva-A) επάλειψη 1 εκατοστού περίπου 5 φορές ημερησίως για 7-21 ημέρες ή περισσότερο
    • Άλλα φάρμακα για τοπική χρήση:
    1. Ιωδοδεσοξυουριδίνη και τριφλουροθυμιδίνη (παραπομπή σε οφθαλμίατρο)

    Τα αντιιικά φάρμακα μπορούν να μειώσουν τη συχνότητα, τη διάρκεια και τη σοβαρότητα των εστιών. Το αντιικό φάρμακο aciclovir, το valaciclovir, το famciclovir και το penciclovir, χρησιμοποιούνται. Η χρήση του aciclovir και του valaciclovir συνιστώνται για τις λοιμώξεις από έρπητα σε άτομα με καρκίνο. Ορισμένα τοπικά αντιιικά είναι αποτελεσματικά για τον έρπητα (aciclovir, penciclovir και docosanol).

    ΦΥΣΙΚΕΣ ΘΕΡΑΠΕΙΕΣ ΓΙΑ ΤΟΝ ΑΠΛΟ ΕΡΠΗΤΑ

    Χρησιμοποιούνται: Εχινάκεια, eleuthero ή siberian ginseng, L-λυσίνη, ψευδάργυρος, προϊόντα μελισσών (κόκκινη πρόπολη κ.ά) μονολαυρίνη από το έλαιο καρύδας και αλόη βέρα, ασπιρίνη, βάλσαμο λεμονιού, κρέμα ρίζας γλυκόριζας κ.ά.

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΑΣΘΕΝΟΥΣ ΜΕ ΑΠΛΟ ΕΡΠΗΤΑ

    ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗ ΤΟΥ ΑΣΘΕΝΟΥΣ

    Παρακολούθηση της υποχώρησης των βλαβών και των συστηματικών εκδηλώσεων 

    ΠΙΘΑΝΕΣ ΕΠΙΠΛΟΚΕΣ

    • Ερπητική εγκεφαλίτιδα-μπορεί να χρειαστεί βιοψία εγκεφάλου για τη διάγνωση
    • Ερπητική πνευμονία 
    • Άσηπτη μηνιγγίτιδα
    • Ερπητική σηψαιμία

    ΑΝΑΜΕΝΟΜΕΝΗ ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΓΝΩΣΗ

    • Καλή σε θεραπεία των υποτροπών
    • Συχνές υποτροπές 

    ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Πολύμορφο ερύθημα

    ΗΛΙΚΙΑΚΑ ΣΧΕΤΙΖΟΜΕΝΕΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ

    Γηριατρικό: Η μειωμένη ανοσολογική ικανότητα στους ηλικιωμένους αυξάνει τον κίνδυνο

    ΚΥΗΣΗ

    • Η απόφαση για την πραγματοποίηση ή όχι καισαρικής τομής, ώστε να περιοριστεί η επαφή του νεογνού με τον ιό, βασίζεται στην παρακολούθηση των ενεργών ή κλινικά ύποπτων βλαβών στον τράχηλο της μήτρας ή στο γεννητικό σωλήνα κατά τη διάρκεια του τοκετού. Η διάρκεια της μετάδοσης και ο κίνδυνος για το έμβρυο ή το νεογέννητο είναι υψηλότερος κατά την πρωτολοίμωξη
    • Φλεγμονή στη μήτρα μπορεί να προκαλέσει σημαντική εμβρυική θνητότητα και νοσηρότητα (προωρότητα και καθυστέρηση της ανάπτυξης του εμβρύου). Ο έλεγχος απαιτείται για να καθοριστεί το εφικτό/ασφαλές της ενδοφλέβιας χορήγησης ακυκλοβίρης για την πρωτολοίμωξη κατά τη διάρκεια της κυήσεως 

    aplos herpes 2

    ΠΡΟΛΗΨΗ ΑΠΛΟΥ ΕΡΠΗΤΑ

    Όπως συμβαίνει με όλες σχεδόν τις σεξουαλικά μεταδιδόμενες λοιμώξεις, οι γυναίκες είναι πιο ευαίσθητες στην απόκτηση ερπητικής λοίμωξης HSV-2 από τους άνδρες. Σε ετήσια βάση, χωρίς τη χρήση αντιικών ή προφυλακτικών, ο κίνδυνος μετάδοσης του HSV-2 από μολυσμένο άνδρα σε γυναίκα είναι περίπου 8-11%. Αυτό πιστεύεται ότι οφείλεται στην αυξημένη έκθεση του βλεννογόνου σε  μόλυνση. Ο κίνδυνος μετάδοσης από μολυσμένη γυναίκα σε άνδρα είναι περίπου 4–5% ετησίως.  Η κατασταλτική αντιική θεραπεία μειώνει αυτούς τους κινδύνους κατά 50%. Η χρήση προφυλακτικού μειώνει, σημαντικά, τον κίνδυνο μετάδοσης. 

    Οι ασυμπτωματικοί φορείς του ιού HSV-2 εξακολουθούν να είναι μεταδοτικοί. Σε πολλές λοιμώξεις, το πρώτο σύμπτωμα που θα έχουν οι άνθρωποι από τις δικές τους λοιμώξεις είναι η οριζόντια μετάδοση σε έναν σεξουαλικό σύντροφο ή η κάθετη μετάδοση του έρπητα του νεογνού σε ένα νεογέννητο. Δεδομένου ότι τα περισσότερα ασυμπτωματικά άτομα δεν γνωρίζουν τη μόλυνσή τους, θεωρούνται ότι διατρέχουν υψηλό κίνδυνο εξάπλωσης του HSV.

    Το φάρμακο κατά του HIV tenofovir, όταν χρησιμοποιείται τοπικά σε ένα μικροβιοκτόνο κολπικό πήκτωμα, αναφέρθηκε ότι μειώνει τη σεξουαλική μετάδοση του ιού του έρπητα κατά 51%. 

    Τα καλύτερα προϊόντα για τις δερματικές παθήσεις

    Πατήστε, εδώ, για να παραγγείλετε τα κατάλληλα προϊόντα για τις δερματικές παθήσεις

     erpis gennitikon organon aities symptomata antimetopisi 95775

    Η καθοδήγηση για την επιλογή των ποιων συμπληρωμάτων διατροφής, από τα ανωτέρω, είναι κατάλληλα για την ασθένειά σας θα γίνει σε συνεννόηση με το θεράποντα ιατρό

    Διαβάστε, επίσης,

    Ερπητική κυνάγχη

    Οι δερματικές βλάβες από τις χημειοθεραπείες και τις ακτινοθεραπείες

    Μάθετε να αναγνωρίζετε τα εξανθήματα του δέρματος

    Σύνδρομο Sweet

    Συστηματικός ερυθηματώδης λύκος

    Σύνδρομο Stevens-Johnson

    Οζώδης πολυαρτηρίτιδα

    Νόσος Kawasaki

    Πνευμονία από μυκόπλασμα

    Κνίδωση

    Ερπητικές οφθαλμολογικές λοιμώξεις

    Πολύμορφο ερύθημα

    Έρπης της κυήσεως

    Χρήσιμες πληροφορίες για τον έρπητα γεννητικών οργάνων

    Έρπης ζωστήρας

    Θεραπεία του έρπητα ζωστήρα εναλλακτικά

    Όλα τα κόλπα για να θεραπεύσετε τον έρπητα ζωστήρα

    Οι δερματολογικές παθήσεις στην τρίτη ηλικία

    Ενδείξεις βελονισμού

    Μέτρα σε μεταδοτικά νοσήματα

    Όλα τα κόλπα για να θεραπεύσετε τον έρπητα

    'Ερπητας των γεννητικών οργάνων

    Εργαστηριακός έλεγχος για σεξουαλικώς μεταδιδόμενα νοσήματα

    L-αργινίνη, το θαυματουργό αμινοξύ

    Απλός έρπητας οφθαλμού

    Διάγνωση ασθενειών από τα μάτια

    Το σύνδρομο Ramsay Hunt

    Σφένδαμος

    'Ερπητας των γεννητικών οργάνων

    Μέτρα σε μεταδοτικά νοσήματα

    Απλός έρπητας οφθαλμού

    www.emedi.gr

     

     

Περισσότερα σε αυτή την κατηγορία: « Πολύποδες μήτρας Εξέταση τραχηλικής βλέννας »